Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 546/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007 postanawia I. zwolnić od kosztów sądowych II. ustanowić adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata . W uzasadnieniu wniosku, skarżący wskazał, iż ,,wniosek o zwolnienie od kosztów jest oparty o przesłanki odpowiedzi na skargę".

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 maja 2008r. , przesłano skarżącemu formularz ,,PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał postanowienie, na mocy którego oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Od powyższego postanowienia, skarżący w ustawowym terminie wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podnosząc, iż referendarz sądowy nie wskazał na jakiej podstawie prawnej oddalił wniosek skarżącego.

Pismem z dnia 25 sierpnia 2008r. skarżący został wezwany w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) o złożenie dodatkowego oświadczenia o wysokości zadłużenia, zestawienia miesięcznych wydatków ponoszonych przez skarżącego, przedłożenia informacji o wysokości opłacanego podatku.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący Z. B. oświadczył, iż jego zadłużenie bankowe i nie bankowe wynosi około 60.000, 00 zł i na tę okoliczność przedłożył: wezwanie do zapłaty dnia [...] sierpnia 2008r. wystawione przez Centrum [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W., pismo z dnia [...] sierpnia 2008r. [...] Bank Polska informujące o wszczęciu sądowego postępowania egzekucyjnego przeciwko skarżącemu, przedegzekucyjne wezwanie do zapłaty z dnia [...] sierpnia 2008r. wystawione przez [...] Bank Polska SA , pismo z dnia [...] sierpnia 2008r. [...] Banku Polskiego SA w T. informujące o nowym planie spłaty umowy kredytowej oraz pismo z dnia [...] sierpnia 2008r. I. J. wzywające do zapłaty. Skarżący dodatkowo podniósł że nie posiada oszczędności, nie ma żadnych przychodów, nie jest leczony ponieważ nie posiada ubezpieczenia jak również nie płaci podatku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W świetle cytowanego przepisu zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpatrywana jest w dwóch aspektach - z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej jej możliwości finansowych (por. M. Knysiak-Molczyk, Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, PS 2003, nr 11-12, s. 85). Analiza tego rodzaju, przeprowadzona w niniejszym przypadku, prowadzi do wniosku, że środki, którymi strona dysponuje, nie pozwalają jej na poniesienie opłaty stałej od skargi w kwocie 200 zł, bez uszczerbku utrzymania, o którym mowa w przytoczonym wyżej unormowaniu. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należy bowiem rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. post. NSA z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 424/04, niepubl.). Z oświadczeń skarżącego wynika natomiast, że jest osobą zadłużoną , nie posiada żadnego majątku. Wydatek tego rodzaju byłby zatem istotnym obciążeniem finansowym dla skarżącego. Jego poniesienie mogłoby spowodować uszczerbek utrzymania koniecznego dla strony.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.)