Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 71/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. oraz Z. S. na bezczynność Starosty T. w przedmiocie przekształcenia zawodowej rodziny zastępczej w rodziny dom dziecka postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. i Z. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Starosty T. w przedmiocie przekształcenia zawodowej rodziny zastępczej w rodziny dom dziecka.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację,

w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W związku z powyższym skarżący, zarządzeniem z 5 lipca 2012r., solidarnie wezwani zostali do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że złożyli do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Starosty T., pod rygorem uznania, ze skarżący z takim zażaleniem nie występowali.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca W. S. oświadczyła, że skarżący nie składali do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Starosty T.

Zwrócić uwagę należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi nastąpić może jedynie przy spełnieniu warunków formalnych określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie natomiast warunki takie nie zostały spełnione, uznano bowiem, że nie zostały w niniejszym przypadku wyczerpane przewidziane środki zaskarżenia, co skutkować musi stwierdzeniem niedopuszczalności skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.