Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 268/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Brzezińska, , , po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na wyłączenie gruntu z produkcji rolnej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Gmina S., reprezentowana przez Z-cę Wójta z upoważnienia Wójta Gminy S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego zainicjowanego odwołaniem Wójta Gminy od decyzji Starosty [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji rolnej części działek oznaczonych Nr [...] oraz [...] położonych w obrębie Słone gmina S., na wniosek E. A. małżonków S.

Strona skarżąca podniosła, iż zarówno Starosta Z., jak i organ odwoławczy wadliwie nie uznały jej za stronę przedmiotowego postępowania, pomimo iż decyzja dotyczy jej interesu prawnego. Skarżąca Gmina, jako błędne uznała stanowisko organu, zgodnie z którym skoro jest organem podatkowym, to nie może jednocześnie być stroną postępowania dotyczącego wyłączenia położonych na jej obszarze gruntów z produkcji rolnej

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotowa skarga nie została opłacona poprzez skuteczne uiszczenie należnego wpisu, zatem podlega odrzuceniu.

Przepis art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl przepisu art. 220 § 1 cytowanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg z zakresu rolnictwa i leśnictwa wynosi 200 zł.

Wpis ten nie został uiszczony przy wnoszeniu skargi, zatem zgodnie z przepisami art. 220 § 1 i 3 ww. ustawy, strona skarżąca na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 maja 2008 r., została wezwana do uiszczenia, wpisu należnego od skargi w kwocie 200,00 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej Gminie 12 maja 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27), zatem wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia należnego wpisu sadowego upływał z dniem 19 maja 2008 r.

Na podstawie akt sprawy oraz dokumentów księgowych Sąd stwierdził, iż należny wpis od skargi został uiszczony, z uchybieniem powyższego terminu, w dniu 20 maja 2008 r. (k. 31 i 45). Strona nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu. W myśl przepisu art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Zgodnie z przepisem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Oznacza to, iż uiszczenie wpisu sądowego po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd nie wywołuje skutków związanych z uiszczeniem opłaty (nawet gdy uchybienie terminu jest jednodniowe). Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.