Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1023/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 5
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi J. T. i R. E. Przedsiębiorstwo Usługowe M. s.c. na informację Zarządu Województwa K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej pozostawia skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

R. E. i J. T. – Przedsiębiorstwo M. s.c. złożyli na podstawie art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, dalej u.z.p.p.r.) skargę na informację Zarządu Województwa K. z dnia [...] o negatywnym wyniku procedury odwoławczej w sprawie znak [...], wnosząc o jej uchylenie.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia, nie wnikając w jej argumenty merytoryczne.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. "po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.)" – dalej p.p.s.a.

Z kolei myśl art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. "skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4." W związku z tym należy stwierdzić, że skarga została złożona w ustawowym terminie i podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny

Zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Sąd dokonując analizy akt sprawy, tj. dołączonego przez skarżących wniosku o dofinansowanie ze wszystkimi jego załącznikami, doszedł do przekonania, że wniesiona skarga jest niekompletna.

Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 września 2010 r. (II GSK 1051/10, LEX nr 621208), ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nakłada obowiązek dostarczenia sądowi kompletnej dokumentacji, czyli wszystkiego, co może być potrzebne do dokonania sądowej kontroli prawidłowości oceny projektu. Strona ma złożyć sądowi dokumentację określoną w ustawie. Omawiana ustawa reguluje bowiem postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania.

Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Jest to rozstrzygnięcie procesowe, będące w istocie odpowiednikiem odrzucenia skargi w zwykłym postępowaniu sądowoadministracyjnym, oznaczające odmowę merytorycznego zbadania zasadności skargi z przyczyn formalnych. Z uwagi na konieczność sprawnego prowadzenia procedur związanych z dofinansowaniem projektów z funduszy Unii Europejskiej u.z.p.p.r. przewiduje bardzo krótkie terminy na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania kontrolnego. Aby dochowanie terminów było możliwe i realne, konieczne stało się wprowadzenie szczególnie rygorystycznych uregulowań co do sposobu wniesienia skargi. Na stronę został nałożony obowiązek szybkiego opracowania skargi, skompletowania dokumentacji, opłacenia skargi i wniesienia jej bezpośrednio do sądu. Nieprawidłowe wywiązanie się z któregokolwiek z tych obowiązków powoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, czyli w istocie odbiera stronie możliwość poddania oceny projektu kontroli sądowej. Wywiązanie się z omawianych obowiązków jest jednak uzależnione tylko od staranności i dokładności strony skarżącej.

W szczególności zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te powinny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedur ocennych, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku.

Wskazać należy, że uregulowanie polegające na nałożeniu na stronę obowiązku przedstawienia sądowi kompletnej dokumentacji wraz ze skargą jest koniecznością, bowiem 30 dniowy termin na rozpatrzenie skargi w zasadzie wyklucza możliwość korespondencji ze stroną i co za tym idzie uzupełnianie braków.

Bezspornym jest, iż do skargi w ramach kompletu dokumentów skarżący złożyli poświadczone przez siebie kopie wniosku o dofinansowanie projektu z załącznikami, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz rozstrzygnięć organu.

Rozważenia wymaga również to, czy tak złożony dokument spełnia warunek niezbędny dla prawidłowości wniesienia skargi, czy też Sąd powinien ewentualnie wezwać stronę do nadesłania jego oryginału w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., traktując go jako usuwalny brak formalny.

Przepis art. 30e u.z.p.p.r. nie wyłączył stosowania powołanego przepisu procedury sądowoadministracyjnej ze stosowania go w sprawach skarg, o których mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. Jednakże uregulowania zawarte w ostatnim z powołanych przepisów, odnoszące się do sposobu i terminu wniesienia skargi oraz jej wymagań formalnych, nie pozwalają na przyjęcie, aby art. 49 § 1 p.p.s.a. miał zastosowanie do wymogu kompletności dokumentacji dołączonej skargi wnoszonej w trybie powołanego art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09, czy w postanowieniu z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II GSK 1256/10, a który uznać należy za prawidłowy z uwagi na całościowy charakter uregulowań dotyczących skarg na informacje o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego.

Podkreślić należy w tym kontekście, iż skarga wnoszona w oparciu o art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. musi spełniać wymagania określone w art. 46 i 57 1 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, iż w tym zakresie możliwe jest uzupełnienie braków formalnych w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jak wskazano to powyżej, nie będzie mieć natomiast zastosowania w odniesieniu do braków w zakresie wymaganej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.

Zauważyć również należy, iż w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wyszczególniono, które z tych dokumentów mogą zostać złożone w formie kopii. Oznacza to, iż pozostałe wymienione w tym przepisie dokumenty powinny zostać złożone w oryginale lub odpowiednio poświadczonych odpisach. Zgodnie bowiem z art. 48 § 3 p.p.s.a. "zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym". Nie ulega wątpliwości to, że znaczna cześć dokumentów przedłożonych przez skarżących stanowi jedynie kserokopie dokumentów w żaden sposób niepoświadczone za zgodność w sposób określony w cyt. przepisie. Nie można bowiem uznać za prawidłowe poświadczenie w w/w sposób poświadczenie dokonane przez samą stronę. Na marginesie jedynie należy dodać, że poświadczenie to nie znajduje się na każdej karcie dołączonych dokumentów, a jedynie skarżący poświadczają za zgodność zbiorczo określoną liczbę kart. Taki sposób rozumowania mógłby doprowadzić do wniosku, że wystarczające jest w takiej sytuacji ogólne poświadczenia w treści samej skargi za zgodność wszystkich dołączonych do niej załączników, co jest nie do przyjęcia w świetle obowiązujących przepisów.

Wskazać należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony, a strona podpisując go i dołączając do skargi jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści, co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (tak NSA w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2011 r., II GSK 1528/10). Kompletność skargi oznacza przedłożenie również wszystkich załączników do wniosku (tak postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., II GSK 1428/10).

Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. orzec jak w sentencji.