Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 96/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art.1 ust.1, art.2 ust.1, art.3 ust.1 pkt 1, art.4 ust.1 pkt 4, art.13 ust.1 i 2, art.16 ust.1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 149 par.1a, art. 161 par.1 pkt 3, art.201 par.1 w zw. z art. 205 par.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy Z. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie bezczynności; III. zasądza od Wójta Gminy Z. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 16 marca 2018 r. B. K. (dalej strona lub skarżąca) zwróciła się drogą elektroniczną do Wójta Gminy Z. (dalej Wójt, organ lub podmiot zobowiązany) o udostępnienie informacji publicznej w formie:

1) kserokopii zapytań ofertowych, złożonych ofert i kserokopii umowy z aneksami na:

a) wykonanie opracowania remontu budynku dawnego klubu młodzieżowego w Z. oraz wykonanie projektu nowego szamba ([...]);

b) nadzór inwestorski nad remontem budynku Urzędu Gminy w Z. ([...]);

c) pełnienie nadzoru inwestorskiego nad realizacją zadania pod nazwą "[...]" ([...]).

2) kserokopii protokołów z likwidacji składników majątku w 2017 r.

Pismem z dnia 26 marca 2018 r., nr [...] organ poinformował skarżącą, że żądane przez nią dane mają charakter informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., dalej u.d.i.p.). Dlatego też organ wezwał stronę do wykazania w terminie 7 dni, że uzyskanie zawnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi strona wskazała, że żądane przez nią dane nie mają charakteru informacji przetworzonej, gdyż wszystkie istnieją, a ich skserowanie nie wymaga dużego nakładu pracy, ani też wykonania skomplikowanych czynności. Poza tym gmina nie ma zbyt wielu ofert, zaś w celu ich szybszego odszukania zostały podane namiary na interesujące stronę trzy umowy dotyczące usług i robót budowlanych. Z tych powodów skarżąca odmówiła wykazania szczególnie istotnego interesu w udzieleniu informacji publicznej i przypomniała o obowiązku wydania przez Wójta decyzji odmawiającej udostępnienia jej zawnioskowanych informacji (pismo z dnia 3 kwietnia 2018 r.).

W dniu 18 kwietnia 2018 r. strona wystąpiła do tutejszego Sądu ze skargą na bezczynność Spółki zarzucając jej naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieudzielenie odpowiedzi we właściwym terminie zgodnie z żądaniem wniosku.

W uzasadnieniu strona podała, że organ nie wywiązał się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Mimo wezwania do wykazania szczególnego interesu publicznego w pozyskaniu zawnioskowanych danych, nie wydał również decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej.

W związku z tym skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi organ podał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] odmówił stronie skarżącej udostępnienia zawnioskowanych przez nią informacji, wobec czego zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Dodatkowo trzeba podkreślić, że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami skargi i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Podstawą oceny zasadności skargi na bezczynność zawsze zaś będzie stan faktyczny istniejący w dacie orzekania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1591/13 oraz z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2331/13, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest bezczynność związana z udostępnieniem informacji publicznej.

Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym.

Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W myśl art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a także organizacje związkowe i organizacje pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1240) oraz partie polityczne.

Przepisy powołanej ustawy nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Wójt – jako organ władzy publicznej, a więc podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. – zobowiązany był do udostępnienia żądanych przez skarżącą informacji. Nie budziło również wątpliwości, że wskazane we wniosku dane stanowiły informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Sam zaś fakt uznania ich przez organ za informację przetworzoną nie zwalniał go jednak z obowiązku zakończenia postępowania prowadzonego w tym zakresie. Stwierdzając bowiem, że oczekiwane przez stronę dane mają charakter informacji publicznej przetworzonej, organ winien wezwać stronę do wykazania interesu publicznego przemawiającego za ich udostępnieniem (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), co też w niniejszej sprawie nastąpiło. Wójt bowiem w istocie wystosował takie wezwanie do strony skarżącej pismem z dnia 3 kwietnia 2018 r., nr [...]. Skierowanie do wnioskodawcy powyższego wezwania nie zakończyło jednak sprawy udostępnienia informacji przetworzonej. Organ zobowiązany był jeszcze do wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia, jeśliby uznał udzielenie informacji publicznej za niedopuszczalne, a strona nie wykazałaby szczególnych przesłanek przemawiających za jej udostępnieniem. Stanowi o tym wprost art. 16 ust. 1 u.d.i.p, zgodnie z którym, odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Wskazane rozstrzygnięcie zapadło w dniu [...] kwietnia 2018 r. i zostało nadane na adres strony skarżącej dopiero w dniu 30 kwietnia 2018 r. Nastąpiło to zatem już po wniesieniu skargi na bezczynność w przedmiotowej sprawie, która wpłynęła do organu w dniu 18 kwietnia 2018 r.

W związku z tym należało przyjąć, że choć podmiot zobowiązany pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, to stan ten usunął dopiero po wniesieniu przez stronę skarżącą skargi na jego bezczynność. Zachodząca w takiej sytuacji bezprzedmiotowość postępowania w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie zwalniała jednak sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności poprzez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a.

Poddając analizie uchybienie terminom udostępnienia informacji publicznej należało przede wszystkim wziąć pod uwagę, że organ pozostawał w bezczynności w stosunkowo krótkim okresie. Po zainicjowaniu postępowania nie był on również całkowicie bierny w odniesieniu do złożonego wniosku, lecz podjął stosowne działania zmierzające do jego rozpatrzenia poprzez poinformowanie strony, że – w jego ocenie – żądane dane mają charakter informacji przetworzonej i w związku z tym niezbędne jest wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego w ich pozyskaniu. Stąd też należało uznać, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie I sentencji niniejszego wyroku.

Skoro udostępnienie informacji publicznej nastąpiło po wniesieniu skargi na bezczynność, zbędnym było zobowiązywanie organu do rozpoznania żądania strony skarżącej. Zatem postępowanie w tym przedmiocie okazało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego, obejmujące zasądzone na rzecz strony skarżącej koszty poniesionego przez nią wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, wynikało z treści art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Usunięcie stanu bezczynności po wniesieniu skargi w tym przedmiocie do sądu administracyjnego należy bowiem traktować jako jej uwzględnienie przez organ (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08).