Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 14/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

z dnia 11 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku H. sp. z o.o. z/s w [..] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. z/s w [..] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [..] listopada 2014 r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi H. sp. z o.o. z/s w [..] (dalej: Spółka) jest opisana w sentencji postanowienia decyzja, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [..] z dnia [..] maja 2014 r. nr [..] o nałożeniu na Spółkę kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie może sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Od 2012 r. do dnia 20 sierpnia 2014 r. Spółka zapłaciła łącznie kary pieniężne w wysokości 1.362.467,80 zł, a ponadto toczą się przeciwko niej kolejne postępowania w sprawie wymierzenia kar za urządzanie gier na automatach poza kasynem gier. Zatem zapłata kwoty 12.000 zł grozi utratą płynności finansowej, co z kolei może pociągną za sobą stan jej niewypłacalności i upadłości. Spółka nie osiąga również zaplanowanych zysków z powodu zatrzymania części automatów przez organy celne.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [..] poinformował, że postanowieniem z dnia [..] stycznia 2015 r. nr [..], odmówił uwzględnienia powyższego żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 Ppsa, po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a wymienione na wstępie decyzje są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez Spółkę argumentacji jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą wyniknąć dla Spółki z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Jak bowiem zaznaczono powyżej, instytucja ochrony tymczasowej związana jest z prawdopodobieństwem wystąpienia dodatkowych negatywnych skutków wykonania decyzji, a nie zwykłym faktem jej realizacji. Tymczasem nie przedstawiono na uzasadnienie wniosku żadnych konkretnych danych odnoszących się do stanu majątkowego Spółki oraz wysokości uzyskiwanego dochodu z prowadzonej działalności np. w postaci deklaracji podatkowych czy bilansów księgowych bądź wyciągów z rachunków bankowych. Nie przedłożono również, poza złożeniem oświadczenia przez członka zarządu Spółki, dowodów o uiszczonych dotychczas karach, przez co nie jest możliwe ustalenie relacji takiej kwoty to dochodów Spółki. Nie można było zatem przyjąć, że uiszczenie kwoty 12.000 zł może zagrozić Spółce utratą płynności finansowej czy jej wypłacalności i doprowadzić do upadłości. Strona skarżąca nie podaje także, w jakiej wysokości utraciła dochód wskutek zatrzymania części automatów przez organy celne i ile takich urządzeń zostało zarekwirowanych.

Wobec powyższego nie było możliwe zweryfikowanie argumentów Spółki przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa i z tego powodu wniosek nie został uwzględniony.