Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3461/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2003 r., Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2003 r. Pan A.S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...].12.2002 r., Nr [...], na mocy której organ ten nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] złotych z tytułu przejazdu pojazdem nienormatywnym. W swej skardze p. A. S. podniósł, iż podstawą zaskarżonej decyzji był protokół zatrzymania i kontroli pojazdu marki [...], nr rej. [...] z naczepą marki [...], o nr rej. [...] przeprowadzonej w dniu [...].11.2002 r. w miejscowości O.. W uzasadnieniu swej skargi skarżący podniósł, iż owego dnia nieświadomie przekroczył dozwolone przepisami normy. Z tej przyczyny oraz z uwagi na trudną sytuację majątkową i rodzinną wnosił o ponowne rozpatrzenie przez Sąd zaskarżonej decyzji.

W wyniku wezwania Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] grudnia 2003 r. skarżący ostatecznie sprecyzował w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2003 r., iż jego skarga dotyczy decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2002 r., Nr [...], oraz decyzję tegoż organu z dnia [...] lipca 2003 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienoramtywnym.

Na podstawie akt sprawy przesłanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wynika, iż organ ten, po rozpatrzeniu wniosku Pana A.S. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...], wydał w dniu [...] lipca 2003 r. decyzję Nr [...], na mocy której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...].12.2002 r.

W doręczonej stronie przedmiotowej decyzji organ pouczył skarżącego, iż jest to decyzja ostateczna, od której na podstawie art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) przysługuje skarga bezpośrednio do NSA, którą strona może wnieść w terminie 30 dnia od daty jej otrzymania.

Z akt sprawy wynika, iż ostateczna decyzja GDDKiA z dnia [...].07.2003 r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] lipca 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Skarżący złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] września 2003 r., a więc zgodnie z cytowanym przepisem ustawy sprawa niniejsza podlega dalszemu rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W ocenie Sądu z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż skarżący A.S. wnosząc w dniu [...] września 2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchybił ustawowemu terminowi na wniesienie wspomnianego środka odwoławczego.

W świetle powyższego należy uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na jej wniesienie po upływie terminu do jej wniesienia.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.