Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 29/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 4, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M na bezczynność Prezydenta Miasta I. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 kwietnia 2011r. D. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta I. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo.

Jak wynika z odpowiedzi na skargę, udzielonej przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w I., decyzją wydaną przez ten organ, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta I., w dniu [...] marca 2011r. (znak [...]) wznowiono skarżącemu wypłaty świadczenia z pomocy społecznej wraz z wyrównaniem za wskazane miesiące. Powyższa decyzja, wobec wniesienia przez skarżącego odwołania, wraz z aktami sprawy przekazana została w dniu 14 kwietnia 2011r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności.

W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił czynność polegającą na nieudzieleniu przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w I., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta I., odpowiedzi na pismo w przedmiocie wysokości zasiłku. Tymczasem, jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych, sprawa w przedmiocie przyznania zasiłku stałego D. M. jest przedmiotem postępowania prowadzonego obecnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. Na podstawie akt administracyjnych sprawy ustalono, iż decyzją Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w I. z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] przyznano D. M. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego od dnia 1 grudnia 2010r. do dnia 30 kwietnia 2013r .w wysokości [...] zł miesięcznie. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez D. M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., decyzją z dnia [...] lutego 2011r. uchyliło zaskarżoną decyzję, umarzając jednocześnie postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu SKO wskazało, iż należy wznowić wypłatę świadczeń przyznanych D. M. decyzją Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w I. z dnia [...] maja 2010r. z wyrównaniem za okres, kiedy zasiłek nie był wypłacany. W związku z powyższym decyzją z dnia [...] marca 2011r. Prezydent Miasta I., uchylił decyzję z dnia [...] października 2010r. wstrzymującą wypłatę zasiłku, wznawiając jednocześnie wypłatę zasiłku stałego przyznanego decyzję z dnia [...] maja 2010r. z wyrównaniem za okres, kiedy zasiłek nie był wypłacany (sierpień – listopad 2010r.). Zgodnie z twierdzeniem organu, od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, wobec czego sprawa toczy się obecnie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. Powyżej przedstawione czynności podjęte w niniejszej sprawie zarówno przez organ pierwszej, jak i drugiej instancji wskazują na to, iż organy nie pozostają w bezczynności. Kwestia wysokości zasiłku pozostaje przedmiotem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., jak również przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 123/11.

Odnośnie zawartego w skardze wniosku o wymierzenie organowi grzywny we wskazanej przez skarżącego kwocie 100 tys. zł, wskazać należy, iż zgodnie z art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Jak natomiast wynika z art. 54 § 2 ww. ustawy, organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W niniejszej sprawie brak jest zatem podstaw do wymierzenia organowi grzywny, bowiem wszystkie czynności związane z przekazaniem skargi do Sądu przeprowadzone zostały terminowo.

Odnośnie podstałych zawartych w skardze wniosków (wniesienie sprawy do prokuratury, czy wniosek o odwołanie kierownictwa MOPS), Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do ich rozpoznania.

W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Zgodnie z treścią art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, iż o oczywistej bezzasadności skargi świadczy niemożność jej rozpoznania pod względem merytorycznym.

Z tego względu Sąd odmówił przyznania prawa pomocy.