Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 161/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia K. "B." z siedzibą K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prokuratorowi Rejonowemu W. Ś. postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2006 r. Stowarzyszenie K. "B." z siedzibą

w K. skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o ukaranie grzywną Prokuratora Rejonowego W. Ś. za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego W. Ś. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, zarejestrowanej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 209/06.

W odpowiedzi na wniosek Prokurator Rejonowy W. Ś. wniósł o jego nieuwzględnienie, z uwagi na jego oczywistą bezzasadność, wskazując, że skarga Stowarzyszenia K. "B." została przekazana w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Organ wskazał, iż przedmiotowa skarga w dniu 23 listopada 2006 r. została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, natomiast w dniu 5 grudnia 2006 r., w uzupełnieniu braku formalnego, do Sądu przesłano odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Stosownie do treści art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niezastosowania się do obowiązków,

o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy.

Grzywna, o której mowa we wskazanym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 1 powołanej ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSA i wsa, 2006, Nr 6, poz. 157). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc, między innymi, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

Skarga Stowarzyszenia na bezczynność Prokuratora Rejonowego W. Ś. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 22 listopada 2006 r. Termin do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wynikający z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął więc w dniu 7 grudnia 2006 r.

Realizacja ciążącego na organie obowiązku nastąpiła w niniejszej sprawie niejako "na raty", tj. w dniu 27 listopada 2006 r. (data przekazania skargi bez akt sprawy i odpowiedzi na skargę); w dniu 6 grudnia 2006 r. (data przekazana akt sprawy i odpowiedzi na skargę) oraz w dniu 13 grudnia 2006 r. (data ponownego przekazania skargi). Ostatecznie więc obowiązek, wynikający z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, został wykonany w sposób zupełny w dniu 13 grudnia 2006 r., tj. 6 dni po upływie terminu.

Fakt ten jednak, w ocenie Sądu, nie stanowi wystarczającej okoliczności do zastosowania środka, o którym mowa w art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Opóźnienie organu w wykonaniu nałożonego przepisami powołanej ustawy obowiązku wyniosło jedynie 6 dni i nie miało wpływu na możliwość rozpoznania sprawy. Ponadto dotyczyło przekazania skargi, którą organ zaraz po jej otrzymaniu przesłał Sądowi, choć następnie Sąd zwrócił ją w celu uzupełnienia braków, poprzez nadesłanie wszystkich wymaganych dokumentów (skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy). Trzeba również zwrócić uwagę, że organ przekazał ostatecznie Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jeszcze przed złożeniem przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny.

Stąd też należy stwierdzić, iż wniosek Stowarzyszenia K. "B." nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 151 oraz art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.