Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 802/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. spółka z o.o. z siedzibą w B. na zawiadomienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przedłużenie terminu kontroli podatkowej postanawia : 1.odrzucić skargę, 2. zwrócić B. spółka z o.o. z siedzibą w B.od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. zawiadomieniem z dnia [..], nr [..], działając na podstawie art. 284b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej zwana: "O.p."), zawiadomił spółkę z o.o. "B." z siedzibą w B. o przedłużeniu terminu zakończenia kontroli podatkowej. Kontrola ta dotyczy sprawdzenia zasadności zwrotu podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem kwoty do przeniesienia z poprzednich okresów rozliczeniowych, za okres od 1 czerwca do 31 lipca 2014 r.

Skarżąca pismem z dnia 28 października 2016 r. złożyła skargę na powyższe zawiadomienie. Z uzasadnienia skargi wynika, że w wyniku wydawania przez organ podatkowy kolejnych zawiadomień o przedłużeniu terminu kontroli, nie została ona zakończona. W skardze strona podniosła zarzut bezpodstawnego przedłużania kontroli i domaga się zwrotu podatku naliczonego z tytułu zakupu środków trwałych.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B., nazwane "zawiadomieniem", które zostało wydane w toku prowadzonej u skarżącej kontroli podatkowej, przedłużające terminu zakończenia tej kontroli.

Podstawą prawną wydania owego zawiadomienia był art. 284b § 2 O.p., który stanowi, że o każdym przypadku niezakończenia kontroli w terminie wskazanym w upoważnieniu, o którym mowa w art. 283, kontrolujący obowiązany jest zawiadomić na piśmie kontrolowanego, podając przyczyny przedłużenia terminu zakończenia kontroli i wskazując nowy termin jej zakończenia. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że takie zawiadomienie powinno nastąpić w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie (por.: M. Niezgódka-Medek (w:) S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, WK 2015, Komentarz do art. 284a Ordynacji, Lex). Zasadnie zatem w skardze strona nazwała wskazane pismo Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B.postanowieniem.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zawarte w art. 3 § 2 p.p.s.a. wyszczególnienie aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone w powyższych przepisach, nie podlega właściwości (kognicji) sądów administracyjnych i podlega odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04). Skarga na postanowienie informujące o przedłużeniu terminu kontroli podatkowej nie podlega kognicji sądów administracyjnych, bowiem pismo takie nie jest aktem, ani czynnością wymienioną w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności przedmiotowe postanowienie nie jest aktem administracyjnym, który ma charakter władczy i określa sytuację prawną indywidualnie oznaczonego adresata (jego prawa i obowiązki) w indywidualnej sprawie. Nie jest też czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Pogląd ten jest akceptowany zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu. Wskazuje się bowiem, że postanowienie, którego podstawę stanowi art. 284b § 2 O.p., wywołuje wyłącznie skutki procesowe (wskazanie nowego terminu zakończenia kontroli). Nie rozstrzyga zatem o materialnoprawnym uprawnieniu podatnika (terminie zwrotu podatku), a oddziałuje jedynie na przebieg kontroli podatkowej. Na takie postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por.: M. Niezgódka-Medek (w:) S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, WK 2015, Komentarz do art. 284b Ordynacji, Lex; postanowienie NSA z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1390/14).

Pogląd ten jest tym bardziej uzasadniony, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontroli sądu administracyjnego nie podlegają akty lub czynności podjęte w ramach m.in. postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w ramach postępowania unormowanego w dziale VI O.p.

Jednocześnie Sąd zauważa, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie pozbawia spółki możliwości wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie kontroli podatkowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1360/16) na warunkach przewidzianych w przepisach p.p.s.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.