Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 910/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 10 grudnia 2014 roku sygn. akt III SA/Łd 910/14 w przedmiocie zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w sprawie ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na czynność Prezydenta Miasta P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia uprawnienia do zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla pojazdów o numerach identyfikacyjnych: [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...] postanawia: 1. uchylić postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Łd 910/14; 2. zasądzić od Prezydenta Miasta P. na rzecz "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 2142,- (dwa tysiące sto czterdzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz kwotę 137,- (sto trzydzieści siedem) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego; 3. zwrócić na rzecz "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 100,- (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 26 stycznia 2015 roku pod pozycją 383. U.K.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na czynność Prezydenta Miasta P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia uprawnienia do zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla pojazdów o numerach identyfikacyjnych: [...],[...],[...],[...], [...] oraz [...] stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności oraz zasądził od Prezydenta Miasta P. na rzecz "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 942 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca Spółka pismem z dnia 13 stycznia 2015 r. wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 ww. wyroku. Pełnomocnik Spółki zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegające na zasądzeniu w pkt 2 wyroku od organu na rzecz skarżącej kwoty 942 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na co składa się kwota 600 zł – tytułem wpisu sądowego w 6 sprawach (po 100 zł każda), 240 zł tj. stawki minimalnej opłaty za czynności adwokackie oraz kwota 102 zł uiszczonej opłaty skarbowej od złożenia odpisu udzielonego pełnomocnictwa do każdej skargi (po 17 zł każda) podczas gdy minimalne wynagrodzenie adwokata w tych połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawach zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia powinno wynosić 240 zł od każdej z 6 skarg na akt wniesiony do sądu administracyjnego co daje łączną kwotę 1440 zł. W ocenie pełnomocnika ogółem zasądzone koszty postępowania powinny wynosić 2142 zł. W związku z tym pełnomocnik wniosła o zmianę przedmiotowego postanowienia w zawartego pkt 2 wyroku oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., tj. kwoty 120 zł oraz wydatku kwoty 17 zł stanowiącej równowartość opłaty skarbowej od złożenia odpisu pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione.

Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

W doktrynie sądowoadministracyjnej wskazuje się, że zwrot "oczywiście uzasadnione" był niejednokrotnie przedmiotem interpretacji Sądu Najwyższego (por. postanowienie tego Sądu z dnia 20 maja 1999 r., sygn. akt II UZ 58/99, publ. OSNAPiUS 2000, nr 15, poz. 602) i nie można przy interpretacji tego pojęcia pomijać subiektywnego punktu widzenia sądu. Zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", jeżeli sąd podziela zarzuty i żądania w nim zawarte, uznając swą pomyłkę w tym zakresie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego, Komentarz, Wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2006, s. 432). W niniejszej sprawie zachodzi ww. sytuacja, ponieważ w wyniku złożonego zażalenia Sąd dostrzegł, że w pkt 2 wyroku błędnie zasądził od organu administracyjnego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Należy wskazać, że na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r. na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. Sąd połączył 6 spraw o sygn. akt III SA/Łd 910-915/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Połączone sprawy Sąd rozpoznał i rozstrzygnął pod wspólną sygn. III SA/Łd 910/14. W każdej z tych spraw strona skarżąca reprezentowana była przez pełnomocnika będącego adwokatem.

Art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub przez radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł.

Zatem minimalne wynagrodzenie adwokata w połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawach zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi po 240 zł od każdej z 6 skarg na akt wniesiony do Sądu administracyjnego, co daje łączną kwotę 1440 zł. Ogółem należne koszty postępowania wynoszą więc 2142 zł (600 zł – tytułem zwrotu wpisów sądowych, 1440 zł – wynagrodzenie pełnomocnika, 102 zł - tytułem zwrotu opłat skarbowych od pełnomocnictwa) i taką kwotę Sąd zasądził od organu na rzecz strony skarżącej.

Wobec powyższego Sąd uznał zażalenie skarżącej Spółki za oczywiście uzasadnione i na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 postanowienia. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd orzekł na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Na koszty te złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 120 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł. Podstawę zwrotu wpisu od zażalenia stanowił przepis art. 225 w związku z art. 227 § 2.

U.K.