Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 203/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
w pozostałym zakresie postępowanie umorzono

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi "A" I. J., H. J. Spółka Jawna z siedzibą w D. na bezczynność "T" S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie postępowanie sądowe umarza; III. zasądza od "T" S.A. w K. na rzecz strony skarżącej- "A" I. J., H. J. Spółka Jawna siedzibą w D. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

A. I.J., , H.J. Sp. j. w D. wezwała [...] S.A. w K. pismem z 18 marca 2013 r. do zawarcia umowy w przedmiocie ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu na rzecz Przedsiębiorstwa dotyczącej posadowionych urządzeń do energii elektrycznej na nieruchomości stanowiącej własność spółki. Ponadto zwróciła się o wypłatę stosownego wynagrodzenia z tytułu bezpodstawnego, bezumownego korzystania z ww. nieruchomości oraz - w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 5 ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 "a" tired pierwszy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 112, póz. 1198 ze zm.) - zażądała udostępnienia wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń usytuowanych na nieruchomości, w tym protokołów z odbioru budowanych linii przesyłowych oraz planów z mapkami.

W odpowiedzi w piśmie z 5 kwietnia 2013 r. [...] S.A. Oddział w B. poinformował, że jest w stanie kompletowania akt sprawy pozwalających na przeanalizowanie sprawy.

W piśmie z 26 kwietnia 2013 r. A. l. J. , H. J. Sp. j. w D. ponownie wezwała [...] do wydania dokumentów.

W dniu 8 lipca 2013 r. A. Sp. j. w D. j wniosła, za pośrednictwem [...] S.A. w K. , do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność tego organu w udostępnieniu informacji publicznej wnioskowanej w piśmie z 18 marca 2013 r. Strona skarżąca domagała się stwierdzenia bezczynności spółki oraz zobowiązania jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz o zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Użycie przez ustawodawcę terminu "zadania publiczne" nie było przypadkowe - miało na celu wyeliminowanie elementu podmiotowego - i oznacza ono, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie.

Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej są "zadaniami publicznymi". Z całą pewnością, w świetle powyższych rozważań, żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy.

Strona skarżąca wskazała również, że skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej może być wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

[...] S.A. w K. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Spółka wskazała, że strona skarżąca otrzymała odpowiedź

na swój wniosek w piśmie z 5 kwietna 2013 r. Fakt, że w piśmie tym poinformowano stronę skarżącą o konieczności skompletowania dokumentów, w jej ocenie, nie stanowi przesłanki do uznania, że spółka pozostawała w bezczynności. Jednocześnie poinformowano, że w piśmie z 19 sierpnia 2013 r. strona skarżąca otrzymała kserokopię decyzji administracyjnej dotyczącej zgody na lokalizację przedmiotowych urządzeń energetycznych.

W piśmie z 9 października 2013 r. strona skarżąca wskazała, że otrzymała jedynie kserokopię decyzji nr [...] z 18 listopada 1976 r. o zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości. Podniosła, że wniosek o udzielenie informacji publicznej w dalszym ciągu nie został rozpatrzony w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Postępowanie przed sądem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi był wniosek A. l. J. , H. J. Sp. j. w D. z 18 marca 2013 r. , którym Spółka wezwała [...] S.A. w K. o udostępnienie wszelkich ewentualnych decyzji administracyjnych i innych "stosownych dokumentów" dotyczących budowy, posadowienia i przebudowy linii energetycznych.

Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm. – dalej powoływana jako p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 P.p.s.a. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe - pkt 3. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji bądź też dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu, czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NS/Vz dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt l OPS 6/08 ). Przedstawione wyżej sposoby rozstrzygnięć w sprawie ze skargi na bezczynność są uwarunkowane specyfiką postępowania z tej skargi, w którym - odmiennie niż w postępowaniu ze skargi na działanie organu - sąd uwzględnia stan faktyczny z daty wyrokowania.

W ocenie Sadu w przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezczynność organu, albowiem udzielił on żądanej informacji - co prawda po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego w treści art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2001, Nr 112, poz.1198) i już po dacie wniesienia skargi, ale przed dniem wyrokowania przez sąd. Istotnym jest także, iż zwłoka organu w udzieleniu odpowiedzi nie miała charakteru rażącego. Z akt wynika, że skarga została złożona za pośrednictwem organu w d 8 lipca 2013 r. , natomiast informacji publicznej udzielono pismem z 22 sierpnia 2013 r. Zatem w dacie wyrokowania przez sąd nie miała już miejsca bezczynność organu dotycząca niezałatwienia wniosku skarżącej z dnia 18 marca 2013 r., ponieważ udzielono na niego odpowiedzi. W ten sposób została wyeliminowana bezczynność organu (a tym samym przedmiot skargi na bezczynność), a postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.

W tym miejscu wskazać trzeba, że zakres przedmiotowy kognicji sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność jest ograniczony. Sąd nie obejmuje kontrolą merytorycznej zawartości udzielonej informacji publicznej, a jedynie władny jest oceniać, czy pokrywają się zakresy przedmiotowe wniosku i odpowiedzi organu. Taka zbieżność w sprawie niniejszej niewątpliwie ma miejsce, albowiem informacja przekazana skarżącej zawiera odpowiedź na kwestie podniesione w treści wniosku z dnia 18 marca 2013 r. Zauważyć należy, że skarżąca wnioskowała o udostępnienie, w przypadku ich istnienia, kserokopii decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia i przebudowy linii energetycznych. Nie wskazywała przy tym konkretnych dokumentów. W piśmie z 22 sierpnia 2013 r. -skierowanym do pełnomocnika skarżącej Spółki – [...] Dystrybucja S.A. w K. przedstawił kserokopię decyzji z 18 listopada 1976 r. znak [...] z informacją, że "dysponuje tylko taką decyzją w odniesieniu do urządzeń posadowionych na działce Mocodawców".

Z powyższego jednoznacznie wynika, że organ nadesłał dokument będący w jego posiadaniu, a dotyczące budowy, posadowienia i przebudowy linii energetycznych. Co więcej skarżąca nie wskazała na konkretne dokumenty, których organ miałby nie przedstawić.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie prawa można uznać, w ocenie Sądu, długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu. W niniejszym postępowaniu organ kolejnymi pismami odnosił się do wniosku skarżącej, a ostatecznie przy piśmie z 22 sierpnia 2013 r. przesłał kserokopię wnioskowanych dokumentów.

Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 149, art. 161 § 1 pkt 3 i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.