Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 466/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259  par. 1.  art. 178 w zw. z  art. 197  par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie referendarza sądowego w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca, zastępowana w sprawie przez doradcę podatkowego, wniosła w ustawowym terminie zażalenie na ww. orzeczenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tutejszego Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego na podstawie art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.

W świetle powołanej wyżej regulacji wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie referendarza sądowego należało ocenić jako niedopuszczalne.

W istocie, wniesiony środek zaskarżenia zawiera wszelkie elementy, które pozwoliłyby zakwalifikować go jako sprzeciw na postanowienie referendarza. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż tylko strona działająca przed sądami administracyjnymi bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ma prawo do uzyskania niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. (art. 6 p.p.s.a.).

Tymczasem przedmiotowe zażalenie zostało sporządzone i wniesione przez doradcę podatkowego, a więc przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego należy się spodziewać świadomego doboru właściwych środków zaskarżenia. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż zamiarem pełnomocnika było wniesienie zażalenia, o czym świadczy wyraźne oznaczenie tego środka zaskarżenia i zaadresowanie go do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. – czyli w trybie przewidzianym dla zażaleń. Zawiera nadto oznaczenie zaskarżonego orzeczenia jako wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

Powyższe stanowisko Sądu nie jest odosobnione. Zwrócić należy uwagę na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II GZ 510/12, z 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I FZ 565/12, z 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 992/09.

W tym stanie rzeczy przedmiotowe zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.