Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 700/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 23 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji dotyczącej podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 24 sierpnia 2019 r. S. N. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji ustalającej B. E. N. podatek od nieruchomości za 2019 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie wskazując, że zarzuty skargi w istocie dotyczą decyzji SKO w P. z [...] r. nr [...] ustalającej B. E. N. podatek od nieruchomości za 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Pokreślić trzeba, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W przypadku skargi na postanowienie organu o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia w sprawie podatkowej, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), to znaczy doszło do złożenia zażalenia do właściwego organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skargę składa się wówczas na postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia zażalenia.

W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji SKO z [...] r., nr [...] ustalającej B. E. N. wysokość podatku od nieruchomości za 2019 r. z powodu nieusunięcia przez skarżącego braków formalnych odwołania.

W treści postanowienia zawarte zostało pouczenie, że od wydanego rozstrzygnięcia stronie służy zażalenie do SKO w P. w terminie 7 dni od daty jego doręczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie złożył stosownego zażalenia.

W tym miejscu należy podkreślić, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega postanowienie organu wyższej instancji, wydane po rozpoznaniu złożonego zażalenia. W takiej sytuacji kognicji sądowoadministracyjnej podlegają bowiem wyłącznie rozstrzygnięcia wydane w rezultacie wniesionego zażalenia, odwołania lub ponaglenia, zaś możliwość skontrolowania wydanych w ramach tych postępowań rozstrzygnięć organów I instancji wynika z art. 134 § 1 (orzekanie w granicach sprawy) oraz z art. 135 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga bezpośrednio na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji postanowienia.