Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 79/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Zasądzono zwrot nadpłaconego wpisu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5, art. 225
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawach ze skarg A sp. z o.o. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] października 2013 r. nr: [...], [...], [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia 1. wnioski oddalić, 2. zwrócić skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzystu złotych) z tytułu łącznej nadpłaty wpisów od skarg uiszczonych odrębnie w sprawach o sygn. akt: II SA/Po 79/14, II SA/Po 80/14 i II SA/Po 81/14. /-/ W.Batorowicz


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka A sp. z o.o. złożyła trzy odrębne skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na trzy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu utrzymujące w mocy trzy decyzje Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2013 r., którymi cofnięto zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie wskazanym w tych decyzjach, zawierających odpowiednio: do 4,5% alkoholu oraz piwa, powyżej 4,5% do 18% alkoholu i powyżej 18% alkoholu, a przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. W skargach zostały zawarte wnioski o wstrzymanie wykonania każdej z zaskarżonych decyzji uzasadnione tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić po stronie skarżącej do znacznej szkody w postaci niemożności prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych w palcówce, której dotyczy przedmiotowa decyzja. Ponadto podniosła, że wydana decyzja – poprzez utrzymanie w mocy decyzji dotyczącej nieistniejącego zezwolenia – stwarza niepewność co do obrotu prawnego w tym zakresie, a zarazem przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do tak wielu poważnych uchybień prawa, że wykonanie jej winno być wstrzymane do czasu wydania orzeczenia przez Sąd. W zarzutach merytorycznych dotyczących zaskarżonych decyzji podała, że decyzje Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2009 r. o zezwoleniu na sprzedaż poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych zostały wydane na czas określony – od dnia [...] kwietnia 2009 r. do [...] kwietnia 2013 r. i zgodnie z art. 18 ust. 12 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2007 r. nr 70, poz. 473, z późn. zm.) każde z przedmiotowych zezwoleń wygasło w dniu upływu terminu ważności tego zezwolenia, "to jest w dniu [...]04.2013r.", co powinno skutkować umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Trzy odrębne sprawy o sygn. akt II SA/Po 79/14, II SA/Po 80/14 i II SA/Po 81/14 zostały połączone do wspólnego prowadzenia i rozstrzygnięcia pod sygn. akt II SA/Po 79/14. Każda ze skarg została opłacona wpisem w łącznej wysokości 600 zł: kwotą 300 zł przy wniesieniu skargi oraz uzupełniającą opłatą w wysokości 300 zł, podczas, gdy Sąd wezwał skarżącą w każdej z następnie połączonych spraw do uiszczenia wpisu uzupełniającego w kwocie 200 zł (zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 20 stycznia 2014 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia jednej z przesłanek uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem jego wniosku, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 201/2005 – dostępne w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/2004 – orzeczenie powołane m.in. w postanowieniu NSA z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 669/13, dostępnym jw.).

W ocenie Sądu w przedmiotowym wniosku skarżąca nie wskazała tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a instytucji ochrony tymczasowej. Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), względnie wiarygodnymi oświadczeniami wspartymi np. szacunkami. Wobec tego Sąd nie podziela twierdzeń wnioskodawcy, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody wskutek niemożności prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych, skoro strona nie przedstawiła żadnych szacunków w tym względzie, pozwalających na ocenę udziału przychodu ze sprzedaży napojów alkoholowych w ogólnym przychodzie placówki handlowej, co stanowiłoby uwiarygodnienie twierdzenia o niebezpieczeństwie narażenia skarżącej na znaczną szkodę (stratę materialną) z tego tytułu. Co więcej, jak podniosła sama skarżąca, decyzje Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2009 r. o zezwoleniu na sprzedaż poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych zostały wydane na czas określony – od dnia [...] kwietnia 2009 r. do [...] kwietnia 2013 r. i wygasały wskutek upływu tych terminów. W konsekwencji, ze względu na brzmienie art. 18 ust. 12 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (aktualnie: Dz.U. z 2012 r., poz. 1356, z późn. zm.) skarżąca nie mogłaby prowadzić na ich podstawie sprzedaży napojów alkoholowych nawet gdyby nie zostały w niniejszych sprawach wydane decyzje Kolegium z dnia [...] października 2013 r. i poprzedzające je decyzje organu I instancji z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych.

Za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji nie może też przemawiać powoływane przez skarżącą naruszenie przepisów prawa, jakich miały dopuścić się organy rozstrzygające sprawę. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności służy bowiem zapewnieniu ochrony praw skarżącego w procesie sądowoadministracyjnym. Nie może być natomiast utożsamiana z instytucją przedsądu, a więc sytuacją, w której na etapie postępowania wpadkowego sąd będzie dokonywał merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na stwierdzenie nadpłaty wpisów (wpisów wpłaconych przy wnoszeniu skarg - po 300 zł od skargi oraz wpisów uzupełniających - również po 300 zł) uiszczonych w sprawach o sygn. akt II SA/Po 79/14, II SA/Po 80/14 i II SA/Po 81/14 przed ich połączeniem pod sygn. akt II SA/Po 79/14 należało na podstawie art. 225 p.p.s.a. z urzędu zwrócić stwierdzoną nadpłatę wpisu w łącznej kwocie 300 zł, na koszt strony. Nadpłata wynosiła po 100 zł w każdej z połączonych spraw, gdyż wpis w tych sprawach wynosi 500 zł, zgodnie z powołanym w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu uzupełniającego z dnia 20 stycznia 2014 r. przepisem § 2 ust. 2 pkt 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), a każda ze skarg została opłacona wpisem w łącznej wysokości 600 zł.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 oraz art. 225 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

/-/ W.Batorowicz