Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 924/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 38 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Gminy S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza S. w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły - oddala skargę.-


UZASADNIENIE

Burmistrz S., działając na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy

z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591

ze zm.) i art. 38 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7.09.1991 r.

o systemie oświaty (Dz. U. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zarządzeniem z dnia 29.09.2011 r. nr 78.2011, odwołał z dniem 30.09.2011 r. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej im. T. K. w S. D. T. W uzasadnieniu zarządzenia jako przesłanki szczególnie uzasadnione, przemawiające za odwołaniem D. T. w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, uznano zaistnienie następujących nieprawidłowości oraz okoliczności: 1) braku zdecydowanej reakcji na pozostawienie przez nauczyciela uczniów bez opieki i bezprawnego opuszczenia stanowiska pracy, 2) utraty zaufania organu prowadzącego.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że nauczyciel jako pracownik szkoły jest zobowiązany do przestrzegania ustalonego porządku i czasu pracy. Ponadto zgodnie z zapisem art. 6 Karty Nauczyciela jest obowiązany do rzetelnej realizacji zadań związanych z powierzonym mu stanowiskiem oraz podstawowymi funkcjami szkoły: dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą, w tym zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę. Zgodnie

z art. 7 Karty Nauczyciela to dyrektor jest przełożonym służbowym pracowników szkoły, jak również to jego obowiązkiem jest zapewnienie odpowiedniej opieki i bezpieczeństwa uczniów w czasie zajęć. Ponadto Burmistrz zaznaczył, że

w poprzednim roku szkolnym takie sytuacje już miały miejsce i pozostawały bez konsekwencji dla dyrektora szkoły. Zdaniem organu, potraktowanie przez D. T. zaistniałej po raz kolejny sytuacji jako mało istotnej jest wyrazem braku odpowiedzialności za uczniów i jest całkowicie naganne. Poprzez swoje zachowanie ww. nie daje bowiem gwarancji należytego i prawidłowego funkcjonowania szkoły.

Wojewoda P. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...].10.2011 r.

nr [...], na podstawie art. 91 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, stwierdził nieważność przedmiotowego zarządzenia. W uzasadnieniu organ nadzoru stwierdził, że powody odwołania dyrektora w trybie natychmiastowym, w trakcie trwania roku szkolnego, wymienione w uzasadnieniu do zarządzenia, nie były przypadkami szczególnie uzasadnionymi, o których mowa

w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Organ nadzoru podniósł, że art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, iż odwołanie dyrektora placówki w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, uwarunkowane jest uzyskaniem opinii kuratorium oświaty.

W sprawie niniejszej P. Kurator Oświaty w opinii z dnia [...].10.2011 r. znak: [...] stwierdził, że przyczyny dotyczące odwołania D. T. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w S. nie stanowią szczególnie uzasadnionych przypadków w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. W ocenie organu nadzoru pomimo tego, że ww. przepis obliguje jedynie do uzyskania opinii kuratorium oświaty nie wiążąc skutków prawnych z jej pozytywnym bądź negatywnym charakterem, to nie bez znaczenia pozostaje fakt,

iż w ocenie Kuratora Oświaty nie zachodziła konieczność odwołania D. T. z funkcji dyrektora w trakcie roku szkolnego. Mając powyższe na względzie Wojewoda P. stwierdził, że zarządzenie Burmistrza S. z dnia [...].09.2011 r. zostało podjęte z istotnym naruszeniem prawa i dlatego zasadne jest stwierdzenie jego nieważności.

Rozstrzygnięcie to do sądu administracyjnego zaskarżyła Gmina S., wnosząc jednocześnie o uchylenie ww. rozstrzygnięcia nadzorczego.

W uzasadnieniu strona skarżąca zarzuciła, że Wojewoda, badając akt władczy Burmistrza S. wszedł w kompetencje Sądu Pracy. Ponadto zarzucono, że organ nadzoru nie wykazał, że zarządzenie Burmistrza zostało wydane

z naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Zdaniem strony skarżącej niereagowanie odwołanej dyrektor na sytuację pozostawania uczniów bez opieki i stwarzanie w ten sposób sytuacji zagrożenia ich bezpieczeństwa jest zagrożeniem interesu publicznego. Wskazano również, że zarówno opinię, jak

i uzasadnienie do rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda P. sformułował bez badania stanu faktycznego, lecz jedynie uznaniowo wziął pod uwagę wyjaśnienia odwołanej dyrektor.

Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Podczas rozprawy w dniu 26.04.2012 r. uczestnik postępowania- D. T. oświadczyła, że prawdziwa przyczyną jej odwołania są złe stosunki pomiędzy Burmistrzem a nauczycielem p. C., który jest radnym. Podała również, że odwołano ją ze stanowiska dyrektora za niewyciągnięcie konsekwencji wobec ww. nauczyciela za zdarzenie z dnia [...].09.2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia,

w trybie określonym w art. 90. Podstawą stwierdzenia nieważności tych aktów jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa (art. 91 ust. 1 i ust. 4 powołanej ustawy).

Z ww. przepisu wynika, że każde zarządzenie organu gminy bez względu na charakter prawny podlega nadzorowi Wojewody. Przepis ten nie wprowadza bowiem podziału na zarządzenia o charakterze materialnym i zarządzenia, które takiego charakteru prawnego nie mają. Zakres zarządzeń organu wykonawczego gminy, podlegających nadzorowi wojewody nie został zatem ograniczony wyłącznie do zarządzeń wymienionych w ustawie o samorządzie gminnym (vide: wyrok NSA

z dnia 8.02.2011 r. sygn. akt I OSK 1362/10, LEX nr 990169).

Powyższa problematyka była już podejmowana w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide:. wyrok NSA z dnia 9.01.2002 r. SA/Rz 1969/01, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22.01.2008 r., IV SA/Wr 417/07, czy też uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16.12.1996 r. OPS 6/96). W przedmiotowej uchwale NSA uznał, iż "wojewoda może w trybie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzić nieważność uchwały zarządu gminy

o odwołaniu dyrektora szkoły podstawowej z powodu sprzeczności tej uchwały

z przepisami art. 38 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (...)".

W kwestii kategorii zarządzeń burmistrza podlegających nadzorowi wojewody wypowiedział się również NSA w wyroku z dnia 13.06.2005 r., I OSK 69/05, w którym stwierdził, że nadzór wojewody obejmuje zarówno akty o charakterze powszechnie obowiązującym i wewnętrznym, jak i akty nienormatywne. W wyroku tym wskazano, że nie istnieje żaden powód, aby rozróżniać zarządzenia w znaczeniu materialnym oraz takie, które takiego charakteru prawnego nie posiadają. Okoliczność, że zarządzenie to ma charakter aktu wewnętrznego, nie odbiera organom nadzoru prawa do orzekania o nieważności takiego aktu. Podobne stanowisko wyraził NSA

w wyroku z dnia 17.05.2006 r., II OSK 249/06, w którym wskazał, że brak jest podstaw prawnych do uznania za prawidłową tezy o wyłączeniu zarządzeń organu wykonawczego gminy, innych niż wyraźnie wskazane w ustawie o samorządzie gminnym, z zakresu kompetencji nadzorczych wojewody, nawet gdyby miały charakter aktów kierownictwa wewnętrznego. W kolejnym zaś orzeczeniu wskazano, iż z treści art. 90 i 91 ustawy o samorządzie gminnym nie można wywieść, że zarządzenia wójta (burmistrza), poza porządkowymi, nie podlegają nadzorowi (wyrok NSA z dnia 16.09. 2003 r., II SA/Wr 854/03).

W świetle powyższego, bezzasadny jest zarzut strony skarżącej, że Wojewoda, badając akt władczy Burmistrza S. wszedł w kompetencje Sądu Pracy, bowiem stwierdzenie przesłanek nieważności wiązało się z kwalifikacją normy prawnej z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, na tle stanu faktycznego zaistniałego

w niniejszej sprawie.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie dla rozstrzygnięcia sporu pomiędzy organem samorządu terytorialnego a organem nadzoru, co do legalności odwołania dyrektora szkoły na podstawie przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o systemie oświaty, podstawowe znaczenie ma wykładnia, zawartej w tym przepisie, klauzuli

"w przypadkach szczególnie uzasadnionych" jako podstawy odwołania dyrektora szkoły z zajmowanego stanowiska w ciągu roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Dokonując wykładni regulacji ustawowej stwierdzić należy przede wszystkim, iż zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole ma dwojaką możliwość odwołania bez wypowiedzenia nauczyciela ze stanowiska, a mianowicie: (1) odwołuje nauczyciela w razie ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonania zadań wymienionych w art. 34 a ust. 2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli, (2) odwołuje nauczyciela w razie złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 2 a.

Zadania wymienione w art. 34 "a" ust. 2, których wykonanie podlega ocenie organu prowadzącego szkołę obejmują w szczególności:

1) prawidłowość dysponowania przyznanymi przez szkołę środkami pochodzącymi

z innych źródeł, a także gospodarowania mieniem,

2) przestrzeganie obowiązujących przepisów dotyczących bezpieczeństwa

i higieny pracy pracowników i uczniów,

3) przestrzeganie przepisów dotyczących organizacji pracy szkoły i placówki

(art. 34 "a" ust. 2).

Natomiast przepis art. 34 ust. 2 "a" ustawy obliguje wręcz organ prowadzący szkołę do odwołania dyrektora szkoły, z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, gdy z wnioskiem o odwołanie wystąpi organ sprawujący nadzór pedagogiczny zarzucając dyrektorowi brak efektów kształcenia lub wychowania.

Z analizy przepisów art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty wynika konstatacja, iż przepisy te mogą stanowić podstawę prawną do odwołania dyrektora szkoły z zajmowanego stanowiska, w ciągu roku szkolnego bez wypowiedzenia, zarówno w razie negatywnej oceny jego pracy, jak i w przypadku naruszenia

w działalności szkoły przepisów w zakresie spraw finansowych, administracyjnych

i organizacyjnych, a także gdy w działalności szkoły brak dostatecznych efektów kształcenia lub wychowania (art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. "b" i "c" w zw. z art. 34 ust. 2 "a" oraz art. 34 "a" ust. 2 ustawy).

Podstawy do odwołania dyrektora szkoły określone dyspozycjami

ww. przepisów ustawy obejmują praktycznie pełny zakres działania nauczyciela pełniącego funkcję dyrektora szkoły. Z powyższej konstatacji wynika również dyrektywa interpretacyjna, gdy chodzi o wykładnię przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.

Jeżeli bowiem w przepisie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy przewidziana jest możliwość odwołania nauczyciela ze stanowiska kierującego "w przypadkach szczególnie uzasadnionych", to można użyć stwierdzenia, że podstawy odwołania dyrektora określone w pkt 1 ust. 1 art. 38 ustawodawca uznaje za przypadki zwyczajne, typowe – bazujące na negatywnej ocenie pracy czy wykonania bieżących zadań nauczyciela – dyrektora szkoły. Problemem jest określenie kryterium, czym wyróżniają się " przypadki szczególnie uzasadnione".

Pojęcie "przypadki szczególnie uzasadnione" jest pojęciem ogólnym, niedookreślonym, swoistą klauzulą generalną, które winno być interpretowane wąsko. W orzecznictwie od dawna przyjmuje się, że przepis ten stanowi wyjątek od zasady stabilności stosunku zatrudnienia, a zatem jego wykładnia rozszerzająca jest niedopuszczalna (wyrok NSA w Warszawie z dnia 1.09.2010 r. I OSK 933/10, LEX

nr 602589; podobnie wyrok NSA w Warszawie z dnia 19.11.2010 r., I OSK 1530/10 LEX nr 745066).

Z bogatego orzecznictwa Sądów administracyjnych wskazać można na próby interpretacji klauzuli "przypadków szczególnie uzasadnionych" zarówno w ujęciu negatywnym, jak i próby pozytywnego zdefiniowania takich przypadków.

I tak jako przykłady pierwszego ujęcia wskazać można konstatację NSA

w Warszawie, iż zaniedbania w zakresie rachunkowości, nie mogą stanowić "przypadku uzasadnionego" w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy. Takiego przypadku nie mogą stanowić także uchybienia w zakresie organizacji pracy szkoły (wyrok z 23.09.2005 r., I OSK 91/05, LEX nr 192086). Podobnie wypowiedział się WSA w Bydgoszczy formułując tezę: "Negatywna ocena wykonywanych przez dyrektora szkoły zadań w zakresie działalności finansowej i administracyjnej, zarzut niewywiązania się przez dyrektora z wcześniejszych ustaleń organizacji pracy

i porozumień z organem prowadzącym dotyczących ilości zatrudnionych nauczycieli

i pracowników obsługi, podziału godzin lekcyjnych, ilości godzin nauczania indywidualnego itp. oraz konieczność ponoszenia w związku z tym dodatkowych nieprzewidzianych przez organ prowadzący wydatków, a także istniejący bezsprzecznie konflikt pomiędzy dyrektorem szkoły a organem prowadzącym,

nie pozwalają na zakwalifikowanie tego typu działań do szczególnie uzasadnionych

w przypadkach, które stanowią przesłankę warunkującą zastosowanie

trybu natychmiastowego odwołania z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy" (wyrok z dnia 17.08.2010 r., II SA/Bd 502/10, LEX nr 737735).

Wskazując na próby pozytywnego określenia " przypadków szczególnie uzasadnionych" powołać można następujące tezy orzeczeń. W wyroku NSA

z 9.05.2001 r. Sąd stwierdził, że pojęcie to obejmuje tylko takie sytuacje, w których nie jest możliwe dalsze pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego (ISA 3293/00 – Prawo pracy 2001, nr 9, poz. 41). Podobne kryteria określił NSA w wyroku z 18.04.2008 r. przyjmując, że pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" winno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej,

a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego. Naruszenie prawa przez dyrektora musi być na tyle istotne, iż nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę,

a stwierdzone uchybienia w pracy dyrektora mogą prowadzić do destabilizacji

funkcjonowania szkoły (I OSK 86/08, LEX nr 470925). W kolejnym orzeczeniu WSA w Warszawie zajął stanowisko, że odwołanie dyrektora w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy może nastąpić w przypadku wystąpienia konkretnych poważnych przyczyn niezależnych od dyrektora szkoły albo z przyczyn przez niego zawinionych – gdy dyrektor w sposób istotny naruszył swe obowiązki pracownicze (art. 52 § 2 K.p.) i gdy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania przez niego funkcji, bowiem dalsze zajmowanie stanowiska godziło by w interes szkoły, a stwierdzone uchybienia są tego rodzaju, że powodują destabilizację w funkcjonowaniu szkoły

w zakresie realizowanych przez placówkę funkcji: dydaktycznej, wychowawczej

i opiekuńczej (I SA/Wa 1854/09, LEX nr 619808). Podobnie wypowiedział się NSA

w wyroku z 29.07.2010 r. stwierdzając, że szczególnie uzasadnione przypadku muszą mieć taką postać, iż uniemożliwiają nauczycielowi dalsze sprawowanie funkcji (IOSK 525/10, LEX nr 595413).

Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni popiera stanowisko WSA

w Białymstoku, który w wyroku z dnia 13.10.2011 r. sygn. akt II SA/Bk 386/11 (opublikowane na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl), stwierdził, że

w przedmiocie interpretacji pojęcia "przypadków szczególnie uzasadnionych"

w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty można wskazać na następujące elementy (cechy) konstrukcyjne tego pojęcia. Za przypadki szczególnie uzasadnione należy uznać:

1) zdarzenia (działanie lub zaniechanie) o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym (wykraczającym poza działanie rutynowe, codzienne),

2) mające charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień, określonych prawem, przez nauczyciela – dyrektora szkoły,

3) przy czym stwierdzone uchybienie nauczyciela są tego rodzaju, że powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły

i dlatego

4) konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny.

Zaistnienie tak rozumianego, szczególnie uzasadnionego przypadku, upoważnia organ prowadzący szkołę, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, do odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.

Odnosząc powyższe wywody na temat wykładni pojęcia "przypadków szczególnie uzasadnionych" do realiów rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że dokonana przez Wojewodę P. ocena zarządzenia Burmistrza S. jest prawidłowa, a wydane rozstrzygnięcie nadzorcze – zgodne z prawem, albowiem zarządzenie Burmistrza S. z dnia [...].09.2011 r. nr [...] w sprawie odwołania D. T. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej im. T. K. w S. w istotny sposób narusza art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.

Z akt spawy wynika bowiem, że D. T. ustosunkowując się do pisma z dnia [...].09.2011 r. wicedyrektor Szkoły Podstawowej w S.-B. W., podjęła kroki w celu wyjaśnienia zachowania nauczyciela p. C., który zdaniem ww. w dniu [...]. 09.2011 r. opuścił uczniów podczas lekcji. W związku z poleceniem ustnym dyrektor szkoły, p. C. w piśmie z dnia [...].09.2011 r. wyjaśnił, że w ww. dniu przeprowadził zajęcia wf-u na obiekcie sportowym oraz, że

w związku z tym, że po powrocie do szkoły uczniowie zachowywali się głośno a do końca lekcji pozostawała jedna lub dwie minuty, przebywał z uczniami przed budynkiem szkoły (vide: akta administracyjne). O tym, że dyrektor zareagowała zdecydowanie na zachowanie p. C. świadczy zawiadomienie o zastosowaniu kary porządkowej -upomnienia z powodu naruszenia ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy oraz przepisów bezpieczeństwa w dniu [...].09.2011 r. Z akt sprawy wynika także, że p. C. odmówił przyjęcia i podpisania ww. pisma. Z kolei

z pisma z dnia [...].09.2011 r. wynika, że dyrektor- D. T. w związku

z brakiem dowodów odnośnie winy ww. nauczyciela udzieliła mu jedynie upomnienia ustnego. Należy zauważyć, że to od decyzji dyrektora zależy ocena zachowania nauczyciela, uznanie jego zawininienia i wyciągnięcie, ewentualnych konsekwencji. W sprawie niniejszej dyrektor D. T. nie pozostała bierna wobec zdarzenia z dnia [...].09.2011 r., gdyż zażądała wyjaśnień od nauczyciela i w konsekwencji udzieliła mu ustnego upomnienia. O tym, czy był to wystarczający środek dyscyplinujący nauczyciela decydowała dyrektor, a nie Burmistrz, który (jak się wydaje) oczekiwał "zdecydowanej reakcji" dyrektora polegającej na ukaraniu nauczyciela bardziej dolegliwą karą niż upomnienie. W ocenie Sądu rozbieżność ocen Burmistrza i Dyrektora co do zachowania nauczyciela z pewnością nie stanowi podstawy do zwolnienia dyrektora ze stanowiska w trybie natychmiastowym.

Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu wskazują na brak przesłanek do zastosowania art. 38 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Również, w ocenie Sądu, utrata zaufania, o której mowa w pkt 2 zarządzenia Burmistrza z dnia [...].09.2011 r. nie jest szczególnie uzasadnionym przypadkiem do odwołania dyrektora w trybie natychmiastowym w trakcie roku szkolnego. Tym bardziej, że Burmistrz, oprócz powołanego zdarzenia z dnia [...].09.2011 r. nie wykazał na czym miałoby polegać owo naruszenie. Ww. zaznaczył jedynie, że cyt. "w poprzednim roku szkolnym takie sytuacje miały miejsce i pozostawały bez konsekwencji z pani strony jako nauczyciela".

Organ nadzoru, w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego, ustosunkował się do przyczyn odwołania ww. dyrektora podanych w uzasadnieniu odwołania. Wojewoda Podlaski trafnie ocenił, iż ani (pkt 1) brak zdecydowanej reakcji na pozostawienie przez nauczyciela uczniów bez opieki i bezprawne opuszczenie stanowiska pracy, ani też utrata zaufania organu prowadzącego (pkt 2) nie stanowiły "szczególnie uzasadnionych przypadków" przemawiających za odwołaniem w trybie natychmiastowym, w trakcie roku szkolnego D. T. ze stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w S. Organ nadzoru słusznie stwierdził,

że Burmistrz jako organ wykonawczy powinien działać tylko i wyłącznie na podstawie prawa i w jego granicach, a zatem niedopuszczalne jest podejmowanie przez Burmistrza regulacji bez wyraźnego upoważnienia ustawowego lub z jego przekroczeniem.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż stwierdzenie nieważności zarządzenia nastąpiło ze względu na jego sprzeczność z ww. przepisem.

Mając na uwadze powyższe wywody uzasadnienia Sąd stwierdził, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze jest zgodne z prawem i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).