Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 86/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. K., K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 31 marca 2006 r. A. K. i H. K. reprezentowani przez mgr inż. M. N., przedstawiciela Biura Ekspertyz i Projektów Budownictwa Komunikacyjnego "[...]" Sp. z o.o., zwrócili się z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia określonego jako "Budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości [...] km 15+200 w zakresie: poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach nr [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] w B.". Do złożonego wniosku wnioskodawcy dołączyli wszystkie wymagane prawem dokumenty, a w szczególności poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obszarem na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

Decyzją z dnia 6 września 2008 r. Burmistrz Miasta ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia określonego jako budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości B. km 15+200 w zakresie: poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach nr [...], [...], [...], [...] przy ulicy [...] w B.

Odwołanie od tej decyzji złożyli W. i K. K. wskazując, że prowadzenie postępowania w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla budowy zjazdu i wjazdu ze stacji paliw jest bezprzedmiotowe, albowiem inwestycja stacji paliw "uznana została za nielegalną, a wszystkie decyzje dotyczące obiektów stacji paliw są uchylone".

Pełnomocnik wnioskodawcy - adwokat B. F. w piśmie z dnia 14 października 2008 r. wniósł o odrzucenie odwołania W. i K. K., bowiem nie są oni stronami w niniejszym postępowaniu. W załączeniu do tego pisma przesłano wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2006 r., sygn. akt III SA/Kr 855/04 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt l OSK 401/07 oddalającego skargę kasacyjną K. K. od wyroku z dnia 4 października 2006 r. Z wyroku NSA w Warszawie wynika, że prawidłowym jest przyjęcie, iż na etapie postępowania dotyczącego zgody na wykonanie zjazdu z drogi publicznej do działki sąsiedniej stroną postępowania powinien być jedynie właściciel lub użytkownik gruntu przyległego do drogi, do którego ma zostać wykonany zjazd.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 27 października 2008 r. uchyliło decyzję organu l instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało na konieczność ponownego uzgodnienia przedsięwzięcia z właściwym organem inspekcji sanitarnej, z uwagi na okoliczność, że po poprzednim uzgodnieniu, dokonanym postanowieniem z dnia 12 lutego 2008 r. w niniejszej sprawie uzupełniono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Następnie decyzją z dnia 22 sierpnia 2011 r. znak: [...] Burmistrz Miasta instancji ustalił ponownie środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację opisanego wyżej przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu decyzji podano, że bazując na treści art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska stwierdzić należy, że wnioskowane przedsięwzięcie wymaga wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zostało ono zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określonych w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 56 i 72a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Jak stanowi art. 48 ust. 1 ustawy postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ, o którym mowa w ust. 1 uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z właściwymi organami.

Wskazano, że w przedmiotowej sprawie istotną rolę odegrały następujące postanowienia:

1) Starosty Powiatu, znak: [...] z dnia 19 maja 2006 r. i znak: [...] z dnia 25 czerwca 2007 r.,

2) Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. [...] z dnia 2 maja 2006 r. [...] z dnia 12 lutego 2007 r. oraz [...] z dnia 7 stycznia 2011 r.

3) Burmistrza Miasta znak: [...] z dnia 24 maja 2006 r. o konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko.

Opierając się na powyższych postanowieniach w dniu 4 września 2008 r. została wydana przez Burmistrza Miasta decyzja znak: [...] ustalająca środowiskowe uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Decyzja powyższa została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 27 października 2008 r. nr: [...], w związku z czym sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zakwestionował bowiem brak uzgodnienia z organami inspekcji sanitarnej aneksu do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz brak określenia stron w treści decyzji.

W trakcie ponownego rozpatrywania sprawy Burmistrz Miasta zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Postanowieniem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 7 stycznia 2011 r. znak: [...] uzgodniono pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. W związku z tym po uprawomocnieniu się powyższego postanowienia pismem z dnia 22 marca 2011 r. strony postępowania zostały poinformowane o zamiarze wydania decyzji, możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Organ stwierdził, że przedstawione w raporcie i jego uzupełnieniu dane pozwalają założyć, że przedmiotowa inwestycja przy zastosowaniu planowanych środków zapobiegawczych, nie będzie powodować wystąpienia przekroczeń wskaźników emisyjnych w obszarze przylegającym do działki inwestycyjnej, nie będzie też źródłem powstania istotnych uciążliwości dla ludzi i środowiska, zatem spełnione zostały przesłanki dla ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedmiotowej inwestycji w sposób przedstawiony w decyzji.

Od decyzji tej odwołanie złożyli w ustawowym terminie W. i K. K. podnosząc, że wykonanie zjazdu do stacji paliw uniemożliwi wjazd i wyjazd z działki nr [...], której są właścicielami. W odwołaniu podniesiono także, że postępowanie, które uprzednio zawieszone zostało przez Burmistrza [...] nie zostało w sposób formalny podjęte. Zarzucono również, że uzgodnienie dokonane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i w związku z tym aktualnie celowym jest wstrzymanie wydania decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej uzgodnienia przez Sąd Administracyjny. Wskazano też, że w sprawie nie zostały przeprowadzone oględziny i przez to strony odwołujące nie miały możliwości przedstawienia własnych interesów.

Nadto na etapie postępowania odwoławczego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynęło pismo W. i K. K. z dnia 27 września 2011 r. stanowiące uzupełnienie złożonego odwołania. W piśmie tym strony zarzuciły, iż bezzasadnie organ l instancji pozbawił prawa strony Prokuraturę Okręgową w [...], która "odgrywała bardzo ważną rolę w nadzorze nad właściwym stosowaniem prawa".

Decyzją z dnia 27 października 2011 znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 46 ust. 1, art. 46a ust. 1 i ust. 4, art. 48 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 1a, art. 56 ust. 1, ust. 2, ust. 7 i ust. 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r. Nr 26, póz. 150) w związku z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008r. Nr 199, póz. 1227), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza [...] z dnia 22 sierpnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia określonego jako budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości [...] km 15+200 w zakresie: poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach nr [...], [...], [...], [...] przy ulicy [...] w B..

W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło stan faktyczny i prawny sprawy.

Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227) w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy - Prawo ochrony środowiska. Sprawa ta wszczęta bowiem została przed wejściem w życie (15 listopada 2008 r.) ustawy z dnia 3 października 2008 r., a zatem do rozpatrzenia sprawy stosować należy przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje Wojewody z dniem 15 listopada 2008 r. przejął Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska. W świetle § 3 ust. 1 pkt 56 i 72a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573) planowane przedsięwzięcie zaliczone jest do inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska. Rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004 r. znajduje w sprawie zastosowanie z uwagi na brzmienie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 r. Nr 213 poz. 1397). Przepis ten stanowi, że do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa wart. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia tj. przed 15 listopada 2010 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Organ powołał treść przepisów będących podstawą materialnoprawną wydanej decyzji oraz przedstawił tok postępowania w sprawach z zakresu ustalania środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji.

Dalej podano, że z art. 56 ust. 1 Prawa ochrony środowiska wynika, iż właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Podniesiono, że przedsięwzięcie objęte zaskarżoną decyzją dotyczy poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej nr [...], przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych na działkach nr [...], [...], [...] w B.. Na skutek realizacji przedsięwzięcia przebudowana zostanie część drogi wojewódzkiej poprzez jej poszerzenie o pas do skrętu w lewą stronę na długości około 115 m wraz z przebudową chodników dla pieszych. Umożliwi to wykonanie wjazdu i zjazdu na teren działek nr [...] i [...], na których znajduje się stacja paliw płynnych. Konieczne będzie także przebudowanie odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, które aktualnie służą do odwodnienia jezdni oraz chodnika drogi wojewódzkiej nr [...]. Inwestycja planowana jest na części działki nr [...] (stanowiącej drogę wojewódzką) na wysokości działek nr [...], [...] i [...].

Oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko wiąże się z zanieczyszczeniem powietrza przez spaliny, emisją hałasu oraz zanieczyszczeniem wód opadowych. Dokonana w niniejszym postępowaniu ocena przedłożonego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wykazała, że oddziaływanie hałasowe dla planowanej przebudowy drogi nie wpłynie na poziom hałasu aktualnie oddziaływujący na sąsiednie tereny mieszkaniowe. Zanieczyszczenie wód opadowych będzie eliminowane poprzez zamontowanie urządzeń oczyszczających przed zrzutem ścieków do wody. Jeżeli chodzi natomiast o wzrost emisji zanieczyszczeń, to ten wzrost może nastąpić w trakcie realizacji przedsięwzięcia, niemniej jednak po jego realizacji emisja zanieczyszczeń pozostanie na dotychczasowym poziomie.

Wskazano również, że planowana inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to plan, obowiązujący na podstawie uchwały nr XXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni, przewiduje dla tego terenu usługi i urządzenia obsługi komunikacji z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod usługi związane z obsługą ruchu kołowego, w tym stacje paliw, a także parkingi, stacje obsługi pojazdów oraz usługi związane z obsługą podróżnych.

Nadto planowana inwestycja uzyskała pozytywne uzgodnienia: organu inspekcji sanitarnej, a warunki zawarte w tych postanowieniach zostały uwzględnione w treści decyzji z dnia 22 sierpnia 2011 r.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium wskazało, że z przedłożonego przez inwestorów wniosku o wydanie decyzji wynika, że początek przebudowy drogi wojewódzkiej będzie miał miejsce na wysokości działki nr [...]. Na wysokości natomiast działki nr [...] w części przylegającej do drogi wojewódzkiej żadne zmiany w obrębie pasa drogowego nie będą prowadzone. W związku z tym na tym odcinku stan drogi wojewódzkiej i określone zasady poruszania się pojazdów na tej drodze, w tym możliwość skrętu w lewą stronę na teren działki nr [...], pozostaną bez zmian. Brak jest dowodów dla potwierdzenia przypuszczeń zawartych w odwołaniu, a dotyczących pozbawienia możliwości zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] na teren działki nr [...] przy ul. [...].

Jeżeli chodzi o kwestię zawieszenia postępowania, to faktycznie postanowieniem z dnia 28 października 2007r. Burmistrz zawiesił postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Postanowienie to zostało jednakże uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 grudnia 2007 r., stąd też Burmistrz nie był władny do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, bowiem już wcześniej postanowienie zawieszające postępowanie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.

Dalej wyjaśniono, że zaskarżenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie rozstrzygnięć organów inspekcji sanitarnej, tj. postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 7 stycznia 2011 r. oraz postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia W. i K. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 7 stycznia 2011 r., nie ma dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenia. Postanowienie organu inspekcji sanitarnej z dnia 7 stycznia 2011 r. nie może być kwestionowane na drodze zażalenia, a to oznacza, że może zostać zaskarżone w drodze odwołania od decyzji (art. 142 k.p.a.). Zatem postanowienie z dnia 7 stycznia 2011 r. mogło zostać zaskarżone w odwołaniu od decyzji z dnia 22 sierpnia 2011 r. Kolegium wskazało, że w odwołaniu złożonym przez W. i K. K. brak jest jednak zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia. Okoliczność, iż to postanowienie będzie oceniane przez sąd nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem w istocie Sąd ten kontrolował będzie wydane w następstwie rozpatrzenia zażalenia postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 2 marca 2011 r. stwierdzające niedopuszczalność złożonego zażalenia.

Podniesiono, że w niniejszej sprawie dla jej rozstrzygnięcia nie było potrzeby przeprowadzania oględzin w terenie. O tym w jaki sposób mają być ustalone warunki w zakresie ochrony środowiska decyduje organ wydający decyzję, po uzyskaniu pozytywnych uzgodnień organu inspekcji sanitarnej oraz organu ochrony środowiska. Stan faktyczny na gruncie, który ewentualnie mógłby zostać ustalony w drodze przeprowadzenia dowodu z oględzin, dla określenia tych warunków, dotyczących ochrony środowiska, może mieć jedynie pomocnicze znaczenie. Rozwiązania w zakresie ochrony środowiska wynikają z norm powszechnie obowiązujących określających tzw. oddziaływanie hałasowe, normy emisji zanieczyszczeń, czy też zasady odprowadzania i oczyszczania wód z terenu pasa drogowego. W niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano, przyjęte rozwiązania mają ograniczyć możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko.

Kolegium podało, że na etapie postępowania odwoławczego wpłynęło pismo W. i K. K. z dnia 27 września 2011 r. stanowiące uzupełnienie złożonego odwołania. Odnosząc się do jego treści wskazano, że pismem z dnia 6 czerwca 2006 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] zgłosił udział do postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Pismem z dnia 3 kwietnia 2009 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej cofnął udział w tym postępowaniu i wniósł o zaniechanie doręczania Prokuraturze odpisów postanowień, decyzji i innych pism związanych z przedmiotowym postępowaniem.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia 27 października 2011 znak: [...] złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W. K. i K. K. wnosząc o jej uchylenie.

Skarżący podnieśli, że dla terenu, na którym planowana jest inwestycja o nazwie "[...]", brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto, że w sprawie nie przeprowadzono oględzin, co stanowi naruszenie art. 135 ust. 1 i art. 56 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska.

Zarzucono również, że nie przeprowadzono dowodu z opinii eksperta od ruchu drogowego w zakresie wpływu zastosowanego rozwiązania, które powinno odnosić się do całego terenu uniemożliwiającego bezkolizyjne zjazdy od mostu na [...] do działek inwestycyjnych (nr [...]) i ul [...].

Stanowisko swoje skarżący podtrzymali w pismach z dnia 12 listopada 2012 r. i z dnia 26 listopada 2012 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi powtórnie wskazano, że dla terenu inwestycji obowiązuje, na podstawie uchwały nr XXXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu "HUTNICZA". Plan ten przewiduje dla tego terenu usługi i urządzenia obsługi komunikacji z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod usługi związane z obsługą ruchu kołowego, w tym stacje paliw, a także parkingi, stacje obsługi pojazdów oraz usługi związane z obsługą podróżnych. Skarżący mylnie przywołują plan miejscowy dotyczący terenu "[...]", bowiem teren inwestycji objęty jest ustaleniami przywołanego wyżej miejscowego planu obowiązującego dla terenu "HUTNICZA".

Dalej podniesiono, że zakwestionowana decyzja nie narusza art. 135 ust. 1 i art. 56 ust. 2 ustawy – Prawo ochrony środowiska. Wskazano, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do ustanowienia strefy ograniczonego użytkowania, gdyż nie są spełnione przesłanki określone w art. 135 ust. 1 powołanej wyżej ustawy.

Z przepisów tych nie wynika również konieczność przeprowadzenia dowodu w postaci oględzin, czy opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego.

W ocenie Kolegium stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób wyczerpujący i nie zachodzi konieczność dodatkowego zbierania materiału dowodowego. Kwestie zjazdów oraz wyjazdów ze stacji paliw są przedmiotem odrębnego postępowania, prowadzonego przez zarządcę drogi wojewódzkiej, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie jest organem właściwym w sprawie organizacji ruchu drogowego na drodze wojewódzkiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania tego rozstrzygnięcia.

W świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stwierdza, że argumenty przedstawione przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę na uzasadnienie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia określonego jako budowa wjazdu i wyjazdu na drodze wojewódzkiej Nr [...] ze stacji paliw w miejscowości [...] km 15+200 w zakresie: poszerzenia jezdni drogi wojewódzkiej, przebudowy chodników oraz przebudowy odcinka kanalizacji deszczowej i studzienek deszczowych, na działkach nr [...], [...], [...] przy ulicy [...] w B., w pełni zasługują na aprobatę i w związku z tym zostały obszernie przytoczone w części historycznej uzasadnienia.

W istocie bowiem ze względu na fakt, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte przed wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227) zastosowanie miały – w związku z art. 153 ust. 1 cyt. ustawy - przepisy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. Zasadnie przyjął organ odwoławczy, że w świetle § 3 ust. 1 pkt 56 i 72a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573) planowane przedsięwzięcie zaliczone jest do inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska. Rozporządzenie z dnia 9 listopada 2004 r. znajduje w sprawie zastosowanie z uwagi na brzmienie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 r. Nr 213 poz. 1397) stanowiącego, że do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia tj. przed 15 listopada 2010 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Podkreślić jedynie zatem należy, że dokonana przez organ odwoławczy analiza oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w kontekście oceny przedłożonego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest prawidłowa i wykazuje, że oddziaływanie hałasowe dla planowanej przebudowy drogi nie wpłynie na poziom hałasu aktualnie oddziaływujący na sąsiednie tereny mieszkaniowe. Również zanieczyszczenie wód opadowych będzie eliminowane poprzez zamontowanie urządzeń oczyszczających przed zrzutem ścieków do wody. Jeżeli chodzi natomiast o wzrost emisji zanieczyszczeń, to ten wzrost może nastąpić w trakcie realizacji przedsięwzięcia, niemniej jednak po jego realizacji emisja zanieczyszczeń pozostanie na dotychczasowym poziomie. Spełniony został również wymóg zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego dla tego terenu, tj. wymóg określony w art. 56 ust. 1 Prawa ochrony środowiska. Planowana inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to plan, obowiązujący na podstawie uchwały nr XXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni, przewiduje dla tego terenu usługi i urządzenia obsługi komunikacji z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod usługi związane z obsługą ruchu kołowego, w tym stacje paliw, a także parkingi, stacje obsługi pojazdów oraz usługi związane z obsługą podróżnych.

Wskazać należy, że w powyższym zakresie również strony skarżące nie kwestionują legalności zaskarżonej decyzji na co wskazuje treść zarzutów podnoszonych w skardze, które koncentrują się na wskazaniu, że dla terenu, na którym planowana jest inwestycja o nazwie "[...]", brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, że w sprawie nie przeprowadzono oględzin, co stanowi naruszenie art. 135 ust. 1 i art. 56 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska, nie przeprowadzono dowodu z opinii eksperta od ruchu drogowego w zakresie wpływu zastosowanego rozwiązania, które powinno odnosić się do całego terenu uniemożliwiającego bezkolizyjne zjazdy od mostu na [...] do działek inwestycyjnych (nr [...]) i ul. [...].

W odpowiedzi na powyższe zarzuty skarżących należy stwierdzić, że brak przeprowadzenia oględzin w sprawie nie tylko nie stanowił naruszenia treści art. 135 ust. 1 i art. 56 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska, gdyż w przepisach tych nie zawarto norm regulujących sposób prowadzenia postępowania dowodowego w sprawie, lecz także jako zasadne należy ocenić stanowisko organu odwoławczego, że dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie było konieczne przeprowadzenie oględzin. Rozwiązania w zakresie ochrony środowiska wynikają z norm powszechnie obowiązujących określających tzw. oddziaływanie hałasowe, normy emisji zanieczyszczeń, czy też zasady odprowadzania i oczyszczania wód z terenu pasa drogowego, a w niniejszej sprawie przyjęte rozwiązania mają ograniczyć możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko. Nie było również konieczne przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w kwestii bezkolizyjnych zjazdów od mostu na [...] do działek inwestycyjnych. Zasadnie twierdzi organ odwoławczy, że kwestie zjazdów oraz wyjazdów ze stacji paliw stanowią przedmiot odrębnego postępowania, prowadzonego przez zarządcę drogi wojewódzkiej jako organ właściwy w sprawie organizacji ruchu drogowego na drodze wojewódzkiej. Wreszcie wbrew twierdzeniom skarżących dla terenu inwestycji obowiązuje uchwała nr XXXV/344/05 Rady Miejskiej w Bochni w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "HUTNICZA", a plan ten w § 12 przewiduje dla terenu KS inwestycji usługi i urządzenia obsługi komunikacji z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod usługi związane z obsługą ruchu kołowego, w tym stacje paliw, a także parkingi, stacje obsługi pojazdów oraz usługi związane z obsługą podróżnych.

W tym stanie rzeczy nie stwierdzając niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji, skargę W. K. i K. K. należało oddalić jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.