Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1498/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2011 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2011 r. nr (...) w przedmiocie oddalenia skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr (...) z dnia (...) marca 2011r., po rozpoznaniu skargi S. K. dotyczącej przewlekłości postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu (...) w sprawie rozbiórki murowanej wiaty śmietnikowej na działce nr ew. (...) w granicy z działką nr ew. (...) przy ul. (...) w K., Gm. S. - skargę oddalił.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął prawidłowe w świetle przepisów prawa czynności w związku z postępowaniem egzekucyjnym, które prowadzi w niniejszej sprawie. W toku tego postępowania nie stwierdzono przewlekłości. W sprawie prowadzone są konkretne działania organu egzekucyjnego.

Zaskarżonym w sprawie postanowieniem z dnia (...) maja 2011r., znak (...) - Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymał w mocy ww. postanowienie organu pierwszej instancji i podtrzymał jego stanowisko o tym, że w sprawie nie zaistniała przewlekłość postępowania.

Organ II instancji wskazał, że decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2009r., nr (...) nakazano K. A. rozbiórkę murowanej wiaty śmietnikowej wybudowanej na działce nr ew. (...) przy ul. (...) w K., Gm. S.

W toku postępowania egzekucyjnego w dniu (...) czerwca 2009r., skierowano do zobowiązanej upomnienie. W dniu (...) października 2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystawił tytuł wykonawczy. Następnie postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2010r, nr (...) organ egzekucyjny nałożył na dłużnika jednorazową grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku. Postanowieniem zaś z dnia (...) lipca 2010r., nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowił o zastosowaniu wykonania zastępczego oraz o zobowiązaniu o wpłaceniu zaliczki na poczet tego wykonania.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się na przepis art. 54 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stwierdził, że organ egzekucyjny podjął wszystkie prawem przewidziane czynności, zatem nie pozostaje w bezczynności.

Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na to postanowienie wniosła S. K. dochodząc uchylenia zaskarżonego i

1

poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, wydania postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 p.p.s.a. oraz nałożenia grzywien w trybie art. 112 i art. 154 §6 p.p.s.a.

Skarżąca zarzuciła znaczne odstępy czasowe w podejmowaniu czynności przez organ egzekucyjny, czym naruszono przepis art. 35 i 36 k.p.a., brak zlecenia wykonania zastępczego z naruszeniem art. 130 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona i jako taka podlega oddaleniu.

Rzeczą Sądu, stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), było poddanie zaskarżonego postanowienia ocenie pod względem zgodności z przepisami prawa.

Zgodnie z przepisem art. 54 § 2 u.p.e.a. - Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17 czerwca 1966r. (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) -na przewlekłość postępowania egzekucyjnego skarga przysługuje także podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku. Status ten skarżącej przysługuje.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia przewlekłości postępowania egzekucyjnego, użytego w ww. art. 54 § 1 ani w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ani w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, mającego odpowiednie zastosowanie na mocy art. 18 u.p.e.a.

W piśmiennictwie wskazuje się, że stan przewlekłości postępowania może wystąpić w przypadku niepodejmowania przez organ egzekucyjny czynności zmierzających do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego (tak M. Miłosz, Konstrukcja i rozpoznawanie środków zaskarżenia bezczynności w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, opubl. w Samorząd Terytorialny z 2007 r., nr 7-8, s. 134-135) albo w przypadku podejmowania tych czynności przez organ z nieuzasadnionym opóźnieniem lub niecelowo (tak P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2003, s. 164). Przewlekłości

postępowania egzekucyjnego, nie można zatem wprost utożsamiać z łącznym czasem trwania postępowania egzekucyjnego.

W ocenie Sądu, o przewlekłości postępowania można mówić tylko wówczas, gdy organ egzekucyjny nie podejmuje czynności zmierzających do wyegzekwowania obowiązku, uwzględniając czas niezbędny do podjęcia tych czynności, a więc, gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne z przyczyn leżących po stronie organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt OPP 52/04, opubl. w Wokanda z 2005 r., nr 7-8 , poz. 72, dotyczące przewlekłości postępowania sądowego).

W orzecznictwie postuluje się również odwołanie się (na podstawie art. 18 u.p.e.a.) do zasady szybkości, wnikliwości i prostoty postępowania, przewidzianej w art. 11 k.p.a., oraz do zasady stosowania środków prowadzących do bezpośredniego wykonania obowiązków najmniej uciążliwych dla zobowiązanego, wynikającej z art. 7 § 2 u.p.e.a. (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 114/08, LEX nr 489607).

Organ nadzoru, rozpoznający skargę na przewlekłość postępowania ograniczyć się musi do zbadania terminowości podejmowania przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych i innych czynności postępowania. Organ egzekucyjny, co należy podkreślić, odpowiadać może przy tym tylko za własne zaniechania i opóźnienia. Korzystanie przez stronę ze środków odwoławczych i zaskarżenia, nie wykonywanie dobrowolne nakazów w postępowaniu przedłużają postępowanie, jednak nie powodują jego przewlekłości, którą utożsamiać należy wyłącznie z wadliwym działaniem organu egzekucyjnego. Komentowana regulacja nie określa, jakie treści powinno zawierać postanowienie korzystne dla skarżącego. Wydaje się, że w przypadku skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego organ nadzoru powinien zawrzeć w postanowieniu zalecenia (wskazania) mające na celu usunięcie przyczyn przewlekłości postępowania egzekucyjnego, np. przez dokonanie określonych czynności egzekucyjnych, których jednak sam nie będzie mógł dokonać.

Sąd stwierdza - w okolicznościach niniejszej sprawy, w postępowaniu egzekucyjnym, nie zachodzi przewlekłość w rozumieniu art. 54 u.p.e.a. związanego z podjęciem czynności zmierzających do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.

Czynności egzekucyjne w sprawie podejmowane były zgodnie z porządkiem przepisów pranych i z dopuszczalnym zachowaniem terminów racjonalnych dla wykonania obowiązku przez dłużnika i pracy organu.

Poza argumentami przywołanymi w uzasadnieniu organu II instancji, dodatkowo wskazać należy, że w dniu (...) marca 2011r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co do nałożonej grzywny w celu przymuszenia.

Nie jest zasadny, w kontekście przewlekłości postępowania zarzut skarżącej, co do naruszenia przepisu art. 130 u.p.e.a. W toku niniejszego postępowania prawidłowo organ egzekucyjny wydał postanowienie z dnia (...) lipca 2010r., o wykonaniu zastępczym.

Zgodnie z ww. przepisem - jeżeli w postanowieniu w sprawie wykonania zastępczego nie wskazano osoby, której zostało zlecone zastępcze wykonanie egzekwowanego obowiązku, organ egzekucyjny zleci wykonanie egzekwowanych czynności określonej przez siebie osobie w terminie nie dłuższym niż miesiąc i zawiadomi o tym zobowiązanego.

Z treści komentowanego artykułu wynika, że w postanowieniu w sprawie wykonania zastępczego można nie wskazać osoby, której to wykonanie zostało zlecone. Zlecenie to może nastąpić w późniejszym terminie, ale nie dłuższym niż jeden miesiąc. Obowiązek powiadomienia zobowiązanego o wyznaczeniu wykonawcy wiąże się z potrzebą umożliwienia dochodzenia roszczeń przysługujących zobowiązanemu względem wykonawcy, a wynikających z art. 131 i 132 § 1 u.p.e.a. Instytucja powyższa służy zatem ochronie interesów dłużnika, nie ma znaczenia dla oceny postępowania w zakresie zarzutu o jego przewlekłości. Ponadto, strona mająca zastrzeżenia odnoszące się do wyboru wykonawcy ma możliwość zgłoszenia ich w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt OSK 1404/07, z dnia 29 listopada 2007r, LEX nr 424663).

Mając na uwadze powyższą argumentacje Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).