Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 160/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.37, art.40
journal: Dz.U. 1974 nr 38 poz 229
law: Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 160/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Protokolant: Referent stażysta Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta K. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art.40 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974r. w zw. z art.103 ust.2 ustawy Prawo budowlane z 1994r., nakazał inwestorowi M.L. wykonanie w terminie do dnia 28 lutego 2004r. zmian i przeróbek samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego położonego na działce nr.ew.128 przy ul. H. w K., celem doprowadzenia go do stanu zgodnego z przepisami, w postaci:

1. zamurowania nie zabudowanej przestrzeni pomiędzy ścianą graniczną budynku gospodarczego sąsiada zlokalizowaną na działce nr ew.125, a północną ścianą zewnętrzną własnego budynku gospodarczego na działce nr 128, do wysokości górnej płaszczyzny stropodachu tego budynku z zachowaniem istniejącego spadku, murem o zmiennej szerokości od 0 do 60 cm z gazobetonu lub cegły pełnej posadowionym na własnym fundamencie z betonu,

2. wykonania w przedmiotowym budynku gospodarczym od strony budynku gospodarczego sąsiada, położonego na działce nr 129 w granicy z działką nr ew.128, własnej ściany granicznej z gazobetonu lub cegły pełnej posadowioną na własnym fundamencie wylewanym z betonu, spełniającą wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI 60. Powyższe roboty należy wykonywać pod nadzorem osoby posiadającej wymagane uprawnienaia budowlane odpowiedniej specjalności w oparciu o zalecenia, opis i rysunki zawarte w opracowaniu pn."Inwentaryzacja budowlana wraz z orzeczeniem technicznym budynku gospodarczego" sporządzonym przez inż.J.R.. O wykonaniu tych robót budowlanych inwestor winien zawiadomić organ oraz dostarczyć opinię osoby uprawnionej stwierdzającą prawidłowość ich wykonania wraz z dokumentacją geodezyjną powykonawczą budynku.

W uzasadnieniu organ wskazał, że na przedmiotowej działce, nr ew. 128, w północno-wschodnim jej narożniku znajduje się budynek gospodarczy w kształcie litery "L", parterowy, murowany, ze stropodachem żelbetowym o spadku skierowanym na własną działkę. Budynek ten, dłuższym bokiem jest usytuowany we wschodniej granicy działki, nie posiada własnej ściany granicznej i na całej długości przylega bezpośrednio do ściany granicznej budynku gospodarczego znajdującego się na sąsiedniej działce nr ew.129. Natomiast odległość budynku inwestora od północnej granicy działki jest zmienna i wynosi od 0 cm.w północno-wschodnim jego narożniku do 60 cm. w narożniku północno-zachodnim. Nadto w granicy tej znajduje się ściana budynku gospodarczego wybudowanego na sąsiedniej działce nr ew.125, co powoduje, że między ścianami obydwu sąsiadujących budynków gospodarczych znajduje się wolna przestrzeń w kształcie graniastosłupa o podstawie trójkątnej. Organ I instancji ustalił, że przedmiotowy budynek został wzniesiony na działce nr ew.128 przez M. L. w roku 1976r., bez pozwolenia na budowę, wobec czego mają do niego zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974r. Powołując się na treść art.40 tej ustawy oraz cytując ustalenia planu miejscowego ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta K. zatwierdzonego uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 20.06.1977r. ogłoszoną w Dz.Urz.WRN nr 6,poz.36 oraz późniejszych zmian tego planu, organ I instancji uznał, iż wobec treści tego planu możliwa jest legalizacja przedmiotowego budynku pod warunkiem spełnienia wymagań przepisów techniczno-budowlanych. Z dostarczonej przez inwestora inwentaryzacji budowlanej i opinii technicznej opracowanej przez uprawnioną osobę, a także oględzin przeprowadzonych przez inspektorów nadzoru budowlanego wynika, że obiekt ten narusza warunki techniczne obowiązujące w okresie jego budowy jak i obecne. W świetle przepisu par.12 ust.6 pkt.2a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - budynek może być sytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, z zastrzeżeniem ust.10 oraz par.271 ust.12 pkt.1, jeżeli na sąsiedniej działce istnieje już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy, a wznoszony budynek będzie przylegał do istniejącego całą długością swojej ściany, zaś stosownie do przepisu par.272 ust.3 tego rozporządzenia - budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć od strony od strony sąsiedniej działki ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o odpowiedniej klasie odporności ogniowej określonej w par.232 ust.4 i 5 tj.REI 60. Budynek gospodarczy inwestora nie spełnia tych warunków zatem wymaga wykonania niezbędnych zmian i przeróbek w celu doprowadzenia go do stanu zgodnego z w/w przepisami. Zakres i rodzaj tych przeróbek wynika z przedłożonego przez inwestora orzeczenia technicznego.

Odwołanie od tej decyzji wniósł właściciel sąsiedniej działki nr 129 R. K. podnosząc, iż niezbędne jest opracowanie projektu określającego wykonanie niezbędnych zmian i przeróbek, tym bardziej że dobudowanie ściany ogniowej może naruszyć konstrukcję jego budynku.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku rozpoznania tego odwołania, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił historię niniejszej sprawy wskazując, że postępowanie w tej sprawie toczy się od 1997r. i w jego przebiegu Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] nakazał rozbiórkę przedmiotowego obiektu z uwagi na brak zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości na wybudowanie ściany w granicy. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez Wojewodę decyzją z dnia [...] z uwagi na nie wykazanie istnienia przesłanek z art.37 ust.1 pkt.2 ustawy Prawo budowlane z 1974r. i brak ustaleń, czy budynek można doprowadzić do stanu zgodnego z przepisami. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 13.11.2001r. oddalił skargę R. K. na w/w decyzję Wojewody z dnia [...] w pełni akceptując ustalenia Wojewody. W dalszej części uzasadnienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż w toku ponownie przeprowadzonego postępowania przez organ I instancji, inwestor przedłożył uzupełnioną dokumentację techniczną, z której wynikało, iż budynek inwestora od strony granicy/z działką nr 129/, nie posiada własnej ściany, stąd też należało ją wykonać w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z przepisami. Taki stan budynku naruszał bowiem obowiązujące w dacie jego budowy warunków techniczne jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego/ Dz.Urz.Bud.nr 10 poz.44/, a także przepis § 272 ust. 3 obowiązującego obecnie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie / Dz.U nr 75, poz.690 ze zm./ W związku z tym w ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się dokumentacja zawierająca szczegółowy opis wykonania ściany od strony budynku odwołującego się wraz z rysunkiem konstrukcyjnym, a ponadto ściana graniczna nie naruszy konstrukcji budynku sąsiedniego ponieważ będzie posadowiona na własnym fundamencie i zdylatowana styropianem.

W skardze na powyższą decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. K. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że przedłożona inwentaryzacja wraz z projektem jest niekompletna, nie uwzględnia jego budynku, do którego jest dobudowany sporny budynek M. L., a ponadto nie uwzględniono istniejących warunków gruntowych, co może doprowadzić do katastrofy budowlanej .

Na rozprawie przed sądem pełnomocnik skarżącego oświadczył, że podstawowym zarzutem skargi jest to, iż zaskarżona decyzja legalizuje samowolę budowlaną.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo organ II instancji wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się dokumentacja, która zawiera szczegółowy opis wykonania ściany od strony budynku skarżącego wraz ze stosownym rysunkiem konstrukcyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Z akt sprawy wynika, że sporny obiekt został zrealizowany przed dniem 1 stycznia 1995 r., a zatem dla likwidacji zaistniałej samowoli budowlanej miały zastosowanie, w związku z treścią art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r.Nr 207, poz.2016 ze zm.) uprzednio obowiązujące przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r r. Prawo budowlane / Dz.U. z 1974, nr 38, poz. 229 ze zm/, które organ administracji publicznej niewadliwie zastosował.

Przepisy ostatniej z wymienionych ustaw w przypadku samowoli budowlanej nie przewidywały bezwzględnego stosowania przymusowej rozbiórki, lecz dozwalały na legalizację tak wzniesionych obiektów, o ile nie zachodziły przesłanki przewidziane w art. 37 tej ustawy.

Stwierdzić należy, iż organy nadzoru budowlanego orzekające w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy i trafnie oceniły, iż nie zachodzą przesłanki do nakazania rozbiórki przedmiotowego budynku o jakich mowa w art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974r., a istnieje możliwość doprowadzenia tego obiektu do stanu zgodnego z prawem na podstawie art.40 tej ustawy. W szczególności w świetle treści obowiązującego w dacie popełnienia przez inwestora samowoli budowlanej, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K. zatwierdzonego uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 20 czerwca 1977r.i późniejszych jego zmian, prawidłowo oceniono, iż przedmiotowy budynek gospodarczy znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym przeznaczony jest również pod tego typu zabudowę.

Zgodnie z treścią przepisu art.40 w/w ustawy, w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy organ wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.

W ocenie Sądu, prawidłowo w niniejszej sprawie na podstawie wyżej cyt. przepisu art. 40 ustawy, w oparciu o przedstawioną dokumentację budowlaną opracowaną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, nakazano inwestorowi wykonanie robót budowlanych w postaci wykonania muru i ściany oddzielenia przeciwpożarowego, doprowadzających przedmiotowy budynek gospodarczy do stanu zgodnego z prawem.

W decyzji organu I instancji wyraźnie zaznaczono, że nakazane roboty muszą być wykonane pod nadzorem osoby posiadającej wymagane uprawnienia budowlane o odpowiedniej specjalności, w oparciu o zalecenia opis i rysunki zawarte w opracowaniu złożonym przez inwestora p.n "Inwentaryzacja budowlana wraz z orzeczeniem technicznym budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr ew.128 /...../"sporządzonym przez uprawnioną osobę.

Rzeczą inwestora była zatem realizacja robót określonych w decyzji, aby nakaz ten spełnić zgodnie z dokumentacją techniczną, a subiektywne przekonanie skarżącego, nie poparte żadnymi dowodami, o grożącej katastrofie budowlanej w przypadku wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego, nie może podważać legalności zaskarżonej decyzji, która pozostaje w zgodności z w/w przepisami.

Należy wobec tego stwierdzić, że nałożenie na inwestora obowiązków polegających na doprowadzeniu budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie / Dz.U nr 75, poz.690 ze zm/, który stanowi, iż budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć od strony sąsiedniej działki ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w art.232 ust.4 tj. REI 60, miało oparcie w art. 40 Prawa budowlanego z 1974r., natomiast kwestia rozwiązań stricte technicznych, jakim powinna odpowiadać sporna ściana oddzielenia przeciwpożarowego i sposób jej wykonania wykracza poza ocenę prawną sądu administracyjnego.

Z powyższych względów Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm/ skargę oddalił.