Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1774/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149, 151,148,145
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz ( spr.), Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2018 r. sprawy ze skargi J. Z. i R. Z. na postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] maja 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1774/18 UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2018r. nr [...] Minister Inwestycji i Rozwoju, po rozpatrzeniu wniosku J. Z. i R. Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017r., znak: [...],o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012r., znak: [...], uchylającą w części i orzekającą w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2011r., znak: [...], zezwalającą na realizację Inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej nr [...] od granicy województwa [...] w km 43 + 054 do miejscowości [...] w km 83 + 916, wraz z rozbudową czterech i remontem trzech obiektów mostowych na terenie miasta i gminy: [...] i gmin: [...],[...], [...] i [...] oraz przebudowie istniejącej sieci uzbrojenia terenu, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Zarząd Województwa [...], zwany dalej "inwestorem", reprezentowany przez Dyrektora [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] , działając na podstawie art. 11 a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193 poz. 1194, z późn. zm.), zwanej dalej "specustawą drogową", wystąpił do Wojewody [...] wnioskiem z dnia [...] października 2010r. o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku od granicy województwa do [...] wraz z remontem mostu przez rzekę [...] w [...].

Wojewoda [...] wydał w dniu [...] lutego 2011r. decyzję Nr [...], zezwalającą na realizację przedmiotowej inwestycji drogowej.

Od wskazanej decyzji Wojewody [...] odwołania wnieśli: S. M., K.K. i Z. K., T. P., M. B., A. Ś., G. J. oraz Firma HU "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...].

[...]

Minister Infrastruktury, działając na podstawie art. 64 § 2 kpa, pozostawił bez rozpoznania pismo G. J. , ponadto decyzją z dnia [...] września 2012 r., umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie odwołania złożonego przez Firmę HU "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...].

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] września 2012 r, uchylił w części i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...].

W dniu [...] czerwca 2014 r. do Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju wpłynęło pismo Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., przy którym przekazano, zgodnie z właściwością, wniosek J. Z. oraz R. Z. z dnia [...] czerwca 2014 r. o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, postępowania zakończonego decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Minister Infrastruktury i Rozwoju, po zapoznaniu się z ww. wnioskiem, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...], odmówił wznowienia postępowania w ww. sprawie.

W dniu [...] października 2017 r. do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa wpłynął wniosek J. Z. i R. Z. z dnia [...] września 2017 r. (nadany w dniu [...] września 2017 r., a przekazany przez Wojewodę [...] przy piśmie z dnia [...] września 2017 r., znak: [...], o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Jako podstawę wznowienia Skarżący wskazali art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Uzasadniając ww. wniosek Skarżący wskazali, że w pkt I decyzji Wojewody [...] nie oznaczono nieruchomości Wnioskodawców. Ponadto Skarżący nie zostali zawiadomieni w trybie art. 11 d ust. 5 specustawy drogowej o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na adres wskazany w katastrze nieruchomości. O wydaniu decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej Skarżący również nie zostali zawiadomieni poprzez doręczenie indywidualnego zawiadomienia.

W dalszej części wniosku Skarżący wyjaśnili, że w trakcie prowadzonej rozbudowy drogi wojewódzkiej nr [...] Skarżący zwracali uwagę, że przedmiotowa inwestycja naruszała ich prawo własności, jednakże argumentacja ta nie została uwzględniona przez inwestora, który stanął na stanowisku, że to Skarżący naruszyli granice pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] poprzez zajęcie jego części. Efektem sporu było wniesienie przez inwestora pozwu przeciwko J. Z. i R. Z., w którym inwestor, powołując się na decyzję Wojewody [...], domagał się nakazania wydania przez Skarżących ww. części działki o nr [...] stanowiącej pas drogi wojewódzkiej nr [...] przyległy do działek nr [...] i [...] zlokalizowanych w m. [...], gmina [...].

Skarżący wskazali, że wyrokiem z dnia [...]czerwca 2015 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w [...]oddalił powództwo inwestora, a Sąd Okręgowy w [...] wyrokiem z dnia [...] grudnia 2015 r., sygn. akt [...], oddalił jego apelację od ww. wyroku Sądu Rejonowego w [...].

Dnia [...] października 2015 r. Skarżący wnieśli do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie odstąpienia od warunków projektu budowlanego, stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody [...]. Decyzją z dnia [...] listopada 2015r., znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie. Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego od ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...], wydał w dniu [...] grudnia 2015 r. decyzję, znak: [...], utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa(7)221/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...].

Skarżący wyjaśnili, że nie zgodzili się z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/16, i zwrócili się o przyznanie im prawa pomocy . Wniosek Skarżących został uwzględniony poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a w dniu [...] września 2017 r. został im doręczony odpis opinii prawnej z dnia [...] sierpnia 2017 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/16.

W dalszej części wniosku J. Z. i R. Z. przytoczyli treść ww. opinii, w której wskazano, że "ewentualne zarzuty związane z naruszeniem art. 34 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych podnoszone powinny być w postępowaniu dotyczącym decyzji [...]z dnia [...] lutego 2011 r. (i decyzji utrzymującej ją w mocy) zawierającej realizowany projekt budowlany. Analogicznie należy odnieść się do orzeczenia z dnia [...] grudnia 2015 r., sygn. akt [...]. Jeśli decyzja administracyjna pozostaje w sprzeczności z uregulowaniami prawa lub prawomocnymi orzeczeniami sądów to stanowi to ewentualnie podstawę do próby zwalczania decyzji administracyjnej. Jednakże na co zwraca uwagę w wyroku z dnia 30 stycznia 2017 r. WSA w Warszawie nie w niniejszym postępowaniu, które, co istotne, dotyczy odstąpienia przez inwestora od warunków projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Tym samym organ bada jedynie to czy realizacja danej inwestycji następuje zgodnie z wydaną decyzją administracyjną."

Skarżący wyrazili pogląd, że do czasu doręczenia ww. opinii, w ich ocenie nie występował brak spójności pomiędzy decyzją Wojewody [...] a jej załącznikiem graficznym, lecz niespójność polegająca na podjęciu przez wykonawcę inwestycji działań faktycznych polegających na wybudowaniu elementów drogi poza pasem drogowym, a następnie sporządzeniu szkicu inwentaryzacji linii ogrodzenia, z którego miałoby rzekomo wynikać, że to Skarżący wybudowali ogrodzenie nieruchomości poza jej granicami, wkraczając w pas drogowy. Tymczasem z treści przywołanej opinii wynika, że występuje brak spójności między decyzją Wojewody [...] a jej załącznikiem graficznym.

Przedstawione powyżej fakty, w ocenie Wnioskodawców, stanowią nowe okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla sprawy, Istniejące w dniu wydania decyzji Wojewody [...], a nieznane organowi, który ją wydał, stanowiące podstawę do wznowienia postępowania. Zdaniem Wnioskodawców, opinia ustanowionego z urzędu pełnomocnika Skarżących, adw. Ł. D., załączona do pisma z dnia [...] sierpnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/16, doręczona przy piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/16, adresowanym do J. Z., jest nowym dowodem, z treści którego dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia, tj. o braku spójności między decyzją Wojewody [...] a jej załącznikiem graficznym.

Organ II instancji przywołał treść art. 150 § 1 kpa, zgodnie z którym organem administracji publicznej właściwym w sprawach wznowienia oraz odmowy wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie decyzją ostateczną jest decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Uwzględnił fakt, iż obecnie właściwym w przedmiotowej sprawie - stosownie do treści rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa (Dz. U z 2015 r. poz. 1907, ze zm.) - jest Minister Infrastruktury i Budownictwa, dalej "Ministrem".

Minister, badając przesłankę zachowania terminu wskazanego w art. 148 § 1 kpa, ustalił, że J. Z. i R.Z. nie dochowali terminu do wniesienia ww. wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej.

Minister stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie J. Z. i R. Z. powołują się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Wg Skarżących jest to brak spójności między decyzją Wojewody [...], a jej załącznikiem graficznym o czym dowiedzieli się z treści doręczonego przy piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/16, odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/16. J. Z. i R. Z. powołali się ponadto na treść uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., sygn. akt [...], w którym Sąd zawarł opinię dotyczącą nierzetelności dokumentacji geodezyjnej, przygotowanej w związku z projektami podziałów nieruchomości, zatwierdzonymi ostateczną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Organ po przeanalizowaniu wyżej wskazanych argumentów podnoszonych przez J. Z. i R. Z. oraz materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie stwierdził, że o okolicznościach wskazywanych we wniosku z dnia [...] września 2017r., a mających - zdaniem Wnioskodawców - stanowić podstawę do wznowienia przedmiotowego postępowania, Skarżący dowiedzieli się znacznie wcześniej, tj. na etapie ich wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, postępowania zakończonego decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Już wówczas Skarżący wskazali bowiem, że działki o nr [...] i [...], obręb [...], położone w gminie [...], nie zostały ujęte w treści decyzji Wojewody [...] pomimo, że "przedmiotowa inwestycja wchodzi na teren powyższych nieruchomości".

Zdaniem organu bez znaczenia dla oceny dochowania przez Wnioskodawców miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej jest przywoływana przez J. Z. i R. Z. opinia prawna o niezasadności wnoszenia skargi kasacyjnej, nazywana przez Wnioskodawców "nowym dowodem". Wbrew twierdzeniom Wnioskodawców, opinia ta nie stanowi źródła, z którego Skarżący dowiedzieli się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Przedmiotowa opinia została sporządzona w celu oceny zasadności wniesienia skargi kasacyjnej od niekorzystnego dla Wnioskodawców wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wbrew stanowisku Skarżących, nie zawiera ona nowych dowodów, które wskazywałyby na istnienie okoliczności przywołanej przez Skarżących, tj. niezgodności pomiędzy treścią decyzji Wojewody [...], a jej załącznikiem graficznym, a jedynie ocenę prawną zdarzeń, jakie wystąpiły wcześniej.

Organ podkreślił, że podstawą wznowienia mogą być okoliczności faktyczne lub dowody, a nie ocena prawna ich znaczenia dla rozstrzygnięcia. Termin jednego miesiąca biegnie od dnia, w którym wnioskodawca dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym okoliczności te uznał za przesłankę do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną.

Organ II instancji odnosząc się do wniosku Skarżących przywołującego stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w [...]z dnia [...] grudnia 2015 r., sygn. akt [...], wskazał, że uzasadnienie to należy traktować jako ocenę prawną zdarzeń oraz ustaleń, poczynionych przez Sąd Okręgowy w [...] w ramach postępowania zakończonego ww. wyrokiem, jak również przez Sąd Rejonowy w [...], w toku postępowania zakończonego wyrokiem z dnia [...] czerwca 2015 r., sygn. akt [...]. Podkreślił, że w jego ocenie, nie budzi wątpliwości, że o okolicznościach przywołanych przez Sąd Okręgowy w [...] Skarżący, występujący w ww. sprawie w charakterze pozwanych, dowiedzieli się już w toku trwającego postępowania sądowego, którego byli stronami.

Tym samym Organ II instancji uznał, że J. Z. oraz R.Z., składając wniosek z dnia [...] września 2017 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, , bez wątpienia uchybili terminowi przewidzianemu do jego złożenia.

Organ podkreślił, że niedochowanie przez J. Z. i R. Z. terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, wskazanego w art. 148 § 1 kpa, przesądza o konieczności odmowy wznowienia postępowania.

Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. J. Z. i R.Z. złożyli skargę na postanowienie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...] Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci obrazy:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 75, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż Skarżący nie dochowali terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, mimo że materiał dowodowy, który nie został rozpatrzony wnikliwie, wskazuje, iż dochowali terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania;

2. art. 145 k.p.a. poprzez niewznowienie z urzędu postępowania administracyjnego.

Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa, a także zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych a także o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wyjaśnić , że stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że ocenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sąd przy rozpatrywaniu sprawy nie bada zatem ani celowości, ani słuszności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a ogranicza się do stwierdzenia, czy w świetle ustalonego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego dopuszczalne było wydanie postanowienia (decyzji) będącego przedmiotem sprawy. Przy czym, jak wynika z przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd orzeka na podstawie akt sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, iż odpowiada ono wymogom prawa i dlatego skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlegała oddaleniu.

Zaskarżonym postanowieniem zostało utrzymane w mocy postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2017r.,o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012r., uchylającą w części i orzekającą w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011r., zezwalającą na realizację Inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej nr [...] .

Istotę postępowania wznowieniowego, zaliczonego do nadzwyczajnych trybów wzruszenia decyzji ostatecznych (postanowień) przedstawiono szczegółowo w uzasadnieniu kontrolowanego postanowienia i wobec powyższego nie jest konieczne ponowienie tych wyjaśnień. Wskazać jednak należy, że postępowanie wznowieniowe jest dwuetapowe. Pierwszy etap tzw. wstępny (wyjaśniający) rozpoczyna wniosek strony, zgłoszony właściwemu organowi, o wznowienie postępowania i kończy się albo wydaniem postanowienia o wznowieniu (art. 149 § 1 k.p.a.) albo podjęciem postanowienia o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). Drugi etap, tzw. właściwy, po wydaniu postanowienia o wznowieniu, polega na przeprowadzeniu postępowania dowodowego i ma na celu zbadanie zaistnienia przesłanek wznowienia, a kończy się wydaniem decyzji z art. 151 § 1 k.p.a. albo decyzji z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., względnie też decyzji na podstawie art. 151 § 2 k.p.a. Dodać również trzeba, że w tym pierwszym etapie, tzw. wstępnym zbadaniu podlega tylko to czy z żądaniem występuje strona, czy zachowała termin oraz czy powołuje się na ustawowe przesłanki wznowienia (art. 145 § 1 k.p.a.).

Po myśli art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

W rozpoznawanej sprawie termin wskazany w powyższym przepisie w ocenie organów obu instancji, nie został przez stronę zachowany, co stanowiło podstawę do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania zakończonego wskazaną wyżej decyzją ostateczną.

Zdaniem Sądu, pogląd organów zasługuje na akceptację.

Poza sporem jest, że we wniosku z dnia [...] września 2017r. o wznowienie postępowania zakończonego omawianą wyżej decyzją J. Z. i R. Z. uzasadniając jego oparcie o treść art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wyjaśnili , że w przedmiotowej sprawie wyszły na jaw istotne dla tej sprawy , nowe okoliczności faktyczne , które istniały w dniu wydania decyzji, a były nieznane organowi, który wydał tą decyzję.

W uzasadnieniu wniosku wskazali, że tą nową okolicznością jest niespójność decyzji Wojewody [...] z towarzyszącym jej załącznikiem graficznym . Podkreślili, że o powyższym uzyskali wiedzę po zapoznaniu się z opinią sporządzoną przez ich pełnomocnika z urzędu, który sporządził ją motywując swoje stanowisko o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/16 , która to opinia była dołączona do pisma sądowego z dnia 29 sierpnia 2017r.

Niezależnie od powyższego Skarżący zwrócili uwagę , że także w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w [...] , który zapadł w dniu [...] grudnia 2015 r., sygn. akt [...], Sąd ten wskazał na nierzetelność dokumentacji geodezyjnej, przygotowanej w związku z projektami podziałów nieruchomości, zatwierdzonymi kwestionowaną przez nich ostateczną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Oceniając wskazane wyżej twierdzenia w kontekście całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego , Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej , w pełni aprobuje ustalenia i oceny organu zawarte w zaskarżonej decyzji.

Przede wszystkim uznać należy , ponad wszelką wątpliwość, że o okolicznościach, które obecnie przywołali na uzasadnienie swojego wniosku o wznowienie postępowania J. Z. i R. Z. wiedzieli inicjując uprzednio postępowanie wznowieniowe w odniesieniu do decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012r, którą organ uchylił w części i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...].

Wniosek Skarżących z dnia [...] czerwca 2014r. , oparty na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa został rozpoznany przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania . Trafnie , zdaniem Sądu ocenił organ, że na etapie opisanego wyżej postępowania Skarżący mieli wiedzę o podnoszonych w niniejszej sprawie okolicznościach faktycznych skoro wskazali wówczas jednoznacznie, że działki o nr [...] i [...] z obrębu [...], położone w gminie [...], nie zostały ujęte w treści decyzji Wojewody [...] pomimo, że "przedmiotowa inwestycja wchodzi na teren powyższych nieruchomości".

Także o okolicznościach przywołanych przez Sąd Okręgowy w [...] , opisanych w uzasadnieniu wyroku [...] grudnia 2015r., sygn. akt [...], w tej części gdzie Sąd stwierdził brak rzetelności dokumentacji geodezyjnej, przygotowanej w związku z projektami podziałów nieruchomości, zatwierdzonymi ostateczną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej Skarżący , jako pozwani , wiedzieli w całym toku postępowania zakończonego opisanym wyżej wyrokiem , a najpóźniej dowiedzieli się o nich z uzasadnienia cytowanego wyroku.

W świetle analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzą zatem jakichkolwiek wątpliwości Sądu ustalenia organów obu instancji, iż jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego nie został przez J. Z. i R. Z. zachowany. Za prawidłowe należy bowiem uznać ustalenia organów, że o wskazanych okolicznościach Skarżący powzięli wiedzę nie jeden miesiąc przed złożeniem wniosku w niniejszej sprawie , lecz na kilka lat wcześniej.

Zatem trafnie organ odwoławczy przyjął, że Skarżący o okolicznościach wskazanych przez siebie jako podstawa wznowienia postępowania wiedzieli już w 2014 r.

Ta data w zestawieniu z datą złożenia przez Skarżących wniosku o wznowienie postępowania, dawała organom podstawę do uznania, iż termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania przewidziany w art. 148 § 1 k.p.a. nie został przez Skarżących zachowany.

Z tych przyczyn i na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 § 3 p.p.s.a. skarga została oddalona.