Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3325/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58§1 pkt 2 i 6,art. 232§1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." Fundacji [...] na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) Nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz "A." Fundacji [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego, wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie w dniu 10 listopada 2014 r. pod poz. 32461.


UZASADNIENIE

"A." Fundacja [...] (dalej jako: "skarżąca") w dniu 7 listopada 2014 r. (data nadania) wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2014 r. [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.

W przekazanej przez organ Sądowi odpowiedzi na skargę, pełnomocnik ARiMR wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak podkreślił pełnomocnik organu, skarżąca wskazała, że przedmiotem zaskarżenia jest pismo ARiMR z [...] października 2014 r., podczas gdy skarga do sądu administracyjnego służy jedynie na pismo ARiMR z dnia [...] kwietnia 2014 r. Jednocześnie, jak zaznaczył pełnomocnik organu skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Aby możliwym było skuteczne wniesienie środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. – o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173), sięgnąć należy do odpowiednich regulacji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a") określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Udzielenie odpowiedzi przez organ (pismem z dnia [...] października 2014 r. nr [...]) na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma jedynie znaczenie formalne tj. dla oceny zachowania terminu skargi, warunkiem obligatoryjnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wystąpienie z takim wezwaniem do organu. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.

Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r. o numerze [...] wydane przez [...] Oddział Regionalny ARiMR. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżąca natomiast wskazała, że przedmiotem jej skargi jest pismo z [...] października 2014 r. nr [...], stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś – jak wyjaśniono powyżej – skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Skarga przysługuje jedynie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] informujące o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych, o czym skarżąca zostało prawidłowo pouczona w treści ww. pisma.

W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany, jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 8 maja 2014 r., skarżąca wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] maja 2014 r. (zgodnie z datą stempla pocztowego). Organ rozpatrzył powyższe wezwanie i udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] października 2014 r. Wobec tego, strona skarżąca winna wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca złożyła skargę w dniu [...] listopada 2014 r. (data stempla pocztowego), zaś termin na jej wniesienie upłynął w dniu [...] lipca 2014 r. Dodatkowo strona skarżąca wskazała, iż przedmiotem zaskarżenia jest pismo z dnia [...] października 2014 r., które, jak zostało to wyżej wyjaśnione, nie może być przedmiotem skargi.

Na marginesie należy zauważyć, iż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się protokół z posiedzenia członków Rady Fundacji "A." z dnia [...] marca 2013 r. który zawiera treść uchwały nr 2 o powołaniu na funkcję Prezesa Fundacji J. E.. Z wydruku informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS dot. skarżącej fundacji wynika, iż uprawnionym do działania w jej imieniu jest prezes zarządu jednoosobowo (Rubryka 1.2), którym obecnie jest J. E. (Podubryka 1.3). Tym samym, w ocenie Sądu, skarga została wniesiona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.

Z tych względów, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 2 sentencji.