Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 393/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień w sprawie ze skarg H. M. i J. M. na postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]2014 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonych postanowień. /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

H. M. i J. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014 r., którymi uchylono postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] 2013 r. nakładające na skarżących grzywnę w kwocie 55.915 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym organu z dnia 18 września 2012 r., polegającego na rozbiórce części budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...] w miejscowości J. i zobowiązujące skarżących do dokonania rozbiórki części w/w budynku mieszkalnego, w części w jakiej wyznaczono terminy do wykonania nałożonych obowiązków, w pozostałym zakresie utrzymując zaskarżone postanowienia w mocy.

W skargach H. M. i J. M. zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że ściągnięcie grzywny pozbawi ich niewielkich środków finansowych, które posiadają na swoje utrzymanie, a budynek objęty nakazem rozbiórki stanowi ich jedyne miejsce zamieszkania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powołane przez skarżących motywy wniosku dają podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Skarżący zostali bowiem zobowiązani do uiszczenia grzywny w kwocie 55.915 zł, co może pozbawić skarżących środków niezbędnych do utrzymania, a objęty obowiązkiem rozbiórki budynek mieszkalny stanowi jedyne miejsce zamieszkania skarżących W tej sytuacji brak wstrzymania zaskarżonych postanowień może doprowadzić do wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Jednocześnie Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Drzazga