Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 609/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-07-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 165
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 23 lipca 2010 r. wniosku S. Sp. z o.o. w Z. o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wartości celnej towarów, długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka wraz ze skargą kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu jej skargi wystąpiła o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 1 czerwca 2010 r. tutejszy sąd odmówił przyznania prawa pomocy. U podstaw takiego orzeczenia legło ustalenie, poczynione na podstawie dokumentacji księgowej przedstawionej przez spółkę, że pomimo ograniczenia działalności gospodarczej skarżąca ponosi stale wydatki przekraczające wartość jej przychodów i zasobów finansowych, co świadczy, że posiada źródła finansowania swoich wydatków

Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, skarżąca ponowiła wniosek o zwolnienie od tej opłaty.

Żądanie to uzasadniła brakiem pieniędzy i majątku trwałego. Spółka miała ograniczyć działalność gospodarczą, co spowodowało zmniejszenie zatrudnienia. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, że kapitał zakładowy spółki wynosi 554.165,50 zł, a wartość środków trwałych - według bilansu - 9.389,80 zł. W bilansie za ostatni rok obrotowy spółka wykazała stratę wynoszącą 702.985 zł. Saldo rachunku bankowego spółki jest ujemne i wynosi (-)82.720. Skarżąca stwierdziła, że jej sytuacja majątkowa znajduje potwierdzenie w dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy.

Do poprzedniego, prawomocnie oddalonego, wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca dołączyła:

1) zeznanie podatkowe CIT - 8 za rok 2009, w którym została wykazana strata w wysokości 199.750,10 zł,

2) deklaracje dla podatku od towarów i usług za okres od października 2009 r. do marca 2010 r.,

3) elektroniczny wyciąg bankowy z historią operacji na rachunku bankowym Spółki za okres od [...] lutego 2010 r. do [...] marca 2010 r.,

4) zestawienie stanów i obrotów kont za miesiące od stycznia do marca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Ponieważ jednak prawomocnym postanowieniem z 1 czerwca br. tutejszy sąd odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy, rozstrzygnięcie kolejnego wniosku w tym samym przedmiocie wymagało rozważenia, czy sytuacja majątkowa skarżącej uległa zmianie (pogorszeniu) w stosunku do ustalonej przez sąd przy rozpoznaniu poprzedniego wniosku (art. 165 p.p.s.a.).

Oceny takiej dokonano poprzez porównanie treści wniosku o przyznanie prawa pomocy z uzasadnieniem postanowienia oddalającego poprzedni wniosek. W jej efekcie Sąd nie dopatrzył się jakiekolwiek różnicy w sytuacji majątkowej skarżącego.

W uzasadnieniu postanowienia z 1 czerwca 2010 r. Sąd uznał, że sytuacja materialna skarżącego nie uniemożliwia pokrycia kosztów sądowych. Wskazano wówczas, że z przedstawionych przez spółkę odpisów deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) wynika, iż pomimo ograniczenia działalności gospodarczej ponosi wydatki wykraczające poza wartość przychodów i zasobów finansowych, gdyż w każdym z okresów rozliczeniowych wykazywała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Z faktu tego wywiedziono wniosek, że skarżąca ma możliwości finansowania swoich wydatków.

Na jakąkolwiek zmianę w stosunku do stanu faktycznego przyjętego przez sąd w powołanym postanowieniu nie wskazują oświadczenia zawarte w obecnie rozpoznawanym wniosku. Wręcz przeciwnie: wynikają z nich te same, co poprzednio, okoliczności faktyczne dotyczące sytuacji majątkowej. Co więcej, skarżąca swoje twierdzenia o niemożności poniesienia kosztów postępowania opierała na treści tych samych dokumentów, o które oparto ustalenia przyjęte za podstawę odmowy zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej.

Należało zatem uznać, iż sytuacja materialna skarżącej nie uległa pogorszeniu w stosunku do ustalonej przez sąd w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2010 r., a więc, że w dalszym ciągu nie zachodzą przesłanki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W związku z tym Sąd postanowił jak w sentencji (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 165 p.p.s.a.).