Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 134/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145  par. 1 pkt 2, art. 153, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: Art. 7, art. 41 par. 1, par. 2, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Starszy referent Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Starosty z dnia [...] 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 2 pkt 1 lit. c w związku z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa, skierowano J. M. na badanie lekarskie. Decyzja ta wysłana do J. M. została awizowana 11 marca 2014 r. i następnie (po powtórnym awizowaniu) zwrócona do organu jako nie podjęta w terminie (k. 9 akt adm.).

W dniu 31 marca 2014 r. J. M. stawił się w biurze organu, gdzie przedstawiając kartę informacyjną leczenia szpitalnego poinformował, że do 30 marca 2014 r. przebywał w Szpitalu Uzdrowiskowym i w związku z tym nie odebrał decyzji nr [...] w sprawie skierowania na badanie lekarskie. Z tego względu zgłosił się po odbiór decyzji i potwierdził jej doręczenie w dacie 31 marca 2014 r. Na powyższe okoliczności sporządzono "notatkę służbową" (k. 10 akt adm.).

W dniu 14 kwietnia 2014 r. J. M. złożył odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...] 2014 r. nr [...], którą – jak zaznaczył – otrzymał w Starostwie w dniu 31 marca 2014 r. (k. 2-3 akt adm.).

Starostwo Powiatowe przekazując Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu powyższe odwołanie J. M. zaznaczyło w piśmie z dnia 18 kwietnia 2014 r., że "odwołanie wpłynęło niezgodnie z terminem określonym w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego" (k. 4 akt adm.).

W dniu 6 maja 2014 r. J. M. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek "o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z dnia 1.04.2014 r." motywując prośbę tym, "że od dn. 09.03.2014 do 30.03.2014 r. przebywał na leczeniu rehabilitacyjnym w B" i na potwierdzenie tej okoliczności załączył kserokopie karty informacyjnej (k. 7 akt adm.).

Postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uzasadniając tym, że "odwołanie złożone w dniu 14.04.2014 r. nastąpiło z zachowaniem 14 dniowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności procesowej" (k. 8 akt adm.).

Decyzją z dnia 21 października 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania J. M. z dnia 14 kwietnia 2014 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną decyzji organ II instancji wskazał art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600) (k. 11 – 12 akt adm.).

Na powyższą decyzję organu II instancji J. M. złożył skargę, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Następnie złożył pisma z dnia 19 lutego 2015 r. i z dnia 23 czerwca 2015 r. wraz z załącznikami, w tym orzeczenie psychologiczne z dnia 3 lutego 2015 r. nr [...] psychologa uprawnionego do badań psychologicznych z zakresu psychologii transportu stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy (k. 44 akt adm.) oraz orzeczenie lekarskie z dnia 7 kwietnia 2015 r. nr [...] lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii AM, B1, B, B+E, T, C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i powtórzyło swoje stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga jest uzasadniona, chociaż nie ze względów w niej podanych.

Na wstępie należy zauważyć, że rację miał organ I instancji stwierdzając w piśmie z dnia 18 kwietnia 2014 r., przekazującym Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu odwołanie J. M., że "odwołanie wpłynęło niezgodnie z terminem określonym w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego".

Sąd zwraca uwagę na to, że termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 25 marca 2014 r., tj. z upływem 14 dni od daty pierwszego awizowania przesyłki, tj. od 11 marca 2014 r., przy czym należy mieć na względzie także to, że w piśmie z dnia 27 grudnia 2013 r. (odebranego przez skarżącego w dniu 20 stycznia 2014 r.) zawiadamiającym o wszczęciu postępowania, J. M. został pouczony o treści art. 41 § 1 i § 2 kpa, zgodnie z którym "w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu", a w razie zaniedbania tego obowiązku "doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny".

Sąd zwraca uwagę jednakże na to, że organ nie przyjął do protokołu w dniu 31 marca 2014 r. wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, do czego – wobec twierdzeń strony – był zobowiązany, ale jedynie sporządził "notatkę służbową" nie wyjaśniając skarżącemu prawidłowo ani skutków zastępczego doręczenia decyzji na adres przez niego podany, ani jego dalszych uprawnień. Jest niewątpliwym, że skarżący stawił się w biurze organu I instancji w dniu 31 stycznia 2014 r., a więc w nie tylko w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny nieodebrania przesyłki w terminie, czyli od powrotu ze Szpitala Uzdrowiskowego, ale w ciągu 7 dni od upływu terminu do wniesienia odwołania i przedłożył kartę informacyjną leczenia szpitalnego, z której wynika, że w terminie od 9 marca 2014 r. do 30 marca 2014 r. przebywał na leczeniu rehabilitacyjnym w B, a tym samym usprawiedliwił niemożność odebrania przesyłki w terminie. Zdaniem Sądu, z treści sporządzonej "notatki służbowej" znajdującej się na k. 10 akt administracyjnych wyraźnie wynika, że celem skarżącego było przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, skonkretyzowane późniejszym pismem z dnia 6 maja 2014 r., a nie jedynie odebranie samej decyzji.

Wobec wskazanej wyżej jednoznacznej okoliczności upływu terminu do wniesienia odwołania z dniem 25 marca 2014 r., odwołanie wniesione przez skarżącego złożone zostało po upływie terminu prawem przewidzianego, a zatem merytoryczne rozpatrzenie tego odwołania skonkretyzowane wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonej decyzji z dnia 21 października 2014 r. Nr [...] nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, o czym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji na mocy art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy rozpatrzą wniosek skarżącego z dnia 31 marca 2014 r. (skonkretyzowany jego pismem z dnia 6 maja 2014 r.) o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i po przywróceniu tego terminu rozpatrzą odwołanie mając na względzie cały zebrany w sprawie materiał dowodowy.

Sąd zwraca uwagę na treść art. 153 p.p.s.a., który stanowi:

"Art. 153. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia."

Jak wskazano to już wyżej, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

orzekł – jak w pkt I wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. – jak w pkt II wyroku.