Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 66/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. H. U. "T." Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W. z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Go 37/12 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi P. H. U. "T." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

I

Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. odmówił P. H. U. "T." Sp. z o.o. w W. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2012 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, między innymi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie tym nadesłano odpis pełnomocnictwa z dnia 6 stycznia 2012 r., z którego wynika upoważnienie do reprezentowania spółki jedynie przed organami celnymi, podatkowymi skarbowymi i egzekucyjnymi wszelkich instancji.

Postanowieniem z dnia 14 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego.

W dniu 27 lutego 2012 r. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi podając, że w postępowaniu administracyjnym złożone zostało pełnomocnictwo, na podstawie którego pełnomocnik był upoważniony do reprezentowania spółki m. in. przed sądami administracyjnymi. Powyższe znajduje potwierdzenie w przesłanej sądowi uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa z dnia 3 stycznia 2011 r., z którego wynika możliwość reprezentacji strony przed sądami administracyjnymi. Skarżąca podała, że "tylko przez nieuwagę nie przesłano ponownie do akt przedmiotowej sprawy pełnomocnictwa obejmującego reprezentację przed sądami administracyjnymi, jednak polecenie sądu zostało wykonane."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w motywach podjętego rozstrzygnięcia podał, że pełnomocnik składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi - czyli niejako przyznając, iż nie uzupełnił braku w terminie - twierdzi jednocześnie, iż taki brak w niniejszym postępowaniu w rzeczywistości nie miał miejsca, gdyż już na etapie postępowania administracyjnego był on umocowany do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż zarówno do akt administracyjnych jak i akt sądowych zostało złożone pełnomocnictwo ogólne, obejmujące umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki przed organami celnymi, podatkowymi skarbowymi i egzekucyjnymi wszelkich instancji.Pełnomocnik skupiając się na wykazaniu, iż skarga nie była dotknięta brakiem formalnym, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

II

W zażaleniu P. H. U. "T." Sp. z o.o. w W. domagała się uchylenia powyższego postanowienia. W uzasadnieniu spółka podała, że polecenie sądu zostało wykonane. Pełnomocnik pozostawał w przekonaniu, że w aktach sprawy znajduje się, złożone w postępowaniu przed organami celnymi, pełnomocnictwo do reprezentowania spółki przed sądami administracyjnymi. Wola spółki odnośnie udzielenia umocowania znajduje swoje odzwierciedlenie również w przesłanej Sądowi kopii pełnomocnictwa wystawionego w dniu 3 stycznia 2011 r. Spółka zwróciła uwagę, że tylko przez nieuwagę nie przesłano właściwego dokumentu, ale w istocie pełnomocnik był umocowany do działania przed sądami administracyjnymi.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostaną łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

Zgodnie z utrwalonymi w tej kwestii poglądami doktryny i judykatury uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna.

W rozpoznawanej sprawie zasadnie Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego. Podane przez pełnomocnika strony okoliczności nie uprawdopodobniają bowiem braku winy w uchybieniu terminu.

Argumenty, które podała spółka zarówno we wniosku jak i w zażaleniu skupiają się przede wszystkim na wykazaniu, że pełnomocnik w dacie złożenia skargi do WSA był uprawniony do działania przed sądami administracyjnymi. Jednak przekonanie pełnomocnika o tym, że w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo uprawniające do występowania przed sądami administracyjnymi, nie jest okolicznością świadczącą o braku winy, nie stanowi niemożliwej do pokonania przeszkody uniemożliwiającej wykonanie zarządzenia Przewodniczącego. Sąd I instancji prawidłowo ocenił tę okoliczność uznając, że nie może ona świadczyć o braku winy.

Pojętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia nie podważa wywód przedstawiony w zażaleniu, w którym spółka podnosi, że "polecenie sądu zostało wykonane, a zatem nie można zarzucić pełnomocnikowi, iż nie uzupełnił braków formalnych", a następnie podaje, że "tylko przez nieuwagę" nie przesłano pełnomocnictwa obejmującego umocowanie do działania również przed sądami administracyjnymi.

Przedstawiona wyżej argumentacja wskazuje na to, że strona potwierdza swoje niedopatrzenie, które polegało na przesłaniu niewłaściwego dokumentu, to jest upoważniającego jedynie do reprezentowania przed organami celnymi, podatkowymi skarbowymi i egzekucyjnymi, a nie - jak to zostało określone w zarządzeniu Przewodniczącego - do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (k. 1 akt sądowych).

Nie może odnieść zamierzonego przez spółkę skutku powoływanie się na pełnomocnictwo nadesłane po upływie terminu wyznaczonego w zarządzeniu. Dopełnienie czynności, dla której określony był termin nie jest bowiem jedyną przesłanką przywrócenia terminu, niezbędne jest również złożenie stosownego wniosku w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie było niezawinione.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.