Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 73/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, par. 15
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 157 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Asesor WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Protokolant Marta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowień i zarządzenia 1. oddala skargę; 2. nakazuje wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. R. [...] kwotę 240 ( dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 22% podatku VAT, tytułem kosztów pełnomocnika z urzędu.


UZASADNIENIE

VI SA/WA 73/08

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2007 roku Nr [...], [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 roku w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności:

- Postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 1993 roku wszczynającego postępowanie przygotowanwcze do prywatyzacji,

- Postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 1993 roku w sprawie warunków brzegowych transakcji polegającej na sprzedaży P.,

- Zarządzenia Wojewody [...] z dnia [...] maja 1993 roku w sprawie likwidacji przedsiębiorstwa w celu jego prywatyzacji.

Do powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skarżący M. K. złożył wniosek z dnia 30 maja 2007 roku o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych dotyczących P. powołując się na art. 28 k.p.a. i art. 156 k.p.a.

Po rozpoznaniu tego wniosku Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 roku, Nr [...], [...], odmówił wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych. Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 roku, o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa ( Dz. U. z 1996 r., Nr 106, poz. 493 z późn. zm.) oraz art. 104 w związku z art. 157 § 3 k.p.a.

Wydane rozstrzygnięcie organ uzasadnił tym, że zarządzenia i inne akty organu założycielskiego skierowane do przedsiębiorstwa państwowego nie mają charakteru decyzji administracyjnych i nie stosuje się do nich przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W tym względzie Minister Skarbu Państwa powołał się na postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 1994 r. (IV SAB 62/93, ONSA 1995/1/45). Z powyższych powodów nie jest dopuszczalne stwierdzenie ich nieważności na podstawie art. 156 § 1 k.p.a.

W związku z decyzją wydaną w I instancji M. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym powołał się na pogląd wyrażony w piśmie, które otrzymał u Rzecznika Praw Obywatelskich, iż decyzje wydane na podstawie ustawy prywatyzacyjnej mają charakter administracyjnoprawny, gdyż są władczym wkroczeniem organu administracji publicznej w sprawy przedsiębiorstwa. W szczególności dotyczy to aktu inicjującego prywatyzację likwidacyjną ( tek. Baehr Przekształcenie przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa RPE i S z 1992 nr 1 ).

Minister skarbu Państwa po rozpoznaniu wniosku skarżącego decyzją z [...] września 2007 roku utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 roku.

Organ wskazał, że pismo Rzecznika Praw Obywatelskich, na które powołuje się skarżący przywołało również drugi pogląd na temat charakteru decyzji prywatyzacyjnych. Zgodnie z nim powyższe decyzje nie miały charakteru decyzji administracyjnych w rozumieniu k.p.a. ( M. Gruziński, T. Kocowski Struktura prawna władczych działań organów administracji w procesie prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego P i P z 1994 r. nr 9).

Minister Skarbu Państwa przychylił się do tego drugiego poglądu wskazując, że środek zaskarżenia (sprzeciw) od decyzji organu nadzorczego rozpatrywany był przez sąd powszechny ( art. 37 ust 3 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych), a nie przez sąd administracyjny. Poza tym, ustawa nie przewidywała aby prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych była dokonywana w trybie k.p.a. Minister Skarbu Państwa powołał się na analogiczny pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lutego 2007 roku, sygn. akt IV SA/WA 1904/06. Z tego względu nie zaistniały żadne podstawy do zmiany decyzji z [...] sierpnia 2007 r.

Na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2007 roku M. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się rozpatrzenia sprawy dotyczącej wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych, które wyszczególnił we wniosku z dnia 30 maja 2007 roku. Skarżący skupił się na omówieniu przyczyn niezgodności z prawem prywatyzacji P.

Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie z przyczyn omówionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto podał, że przeciwko wszczęciu postępowania przemawia również fakt, że skarżącego nie można uznać za stronę w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1§ 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 p 1269) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Wymaga podkreślenia, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co znajduje wyraz w art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 z 2002 roku poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w świetle powyższych kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] sierpnia 2007 roku nie naruszają prawa.

Należy zaznaczyć, iż przedmiotem badania ze strony Sądu, w niniejszej sprawie była zgodność z prawem odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych.

Minister Skarbu Państwa wydając zaskarżoną decyzję zastosował art. 157 § 3 k.p.a., zgodnie z którym odmowa wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji następuje w drodze decyzji.

Na podstawie powyższego przepisu orzeka się co do niedopuszczalności z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Decyzja wydana na podstawie tego przepisu jest wynikiem oceny zdolności do działania w sprawie osoby wnoszącej żądanie, legitymacji strony, wykazania tego, że nie istnieje decyzja, której ważność należy poddać ocenie.

W niniejszej sprawie Minister Skarbu Państwa prawidłowo uznał, iż istnieje przedmiotowa przeszkoda do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji prywatyzacyjnych z uwagi na fakt, że nie mają one charakteru decyzji administracyjnych. Ten pogląd przeważa w orzecznictwie sądów administracyjnych ( vide: powołane przez organ wyroki NSA i WSA).

Pogląd ten podzielił Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę, dlatego też na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.

O kosztach pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł w myśl §14 ust 2 pkt 1 lit. C, § 15 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U nr 163 p 1349 z późn. zm).