Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 528/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-12-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: . 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, art. 173 par. 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 grudnia 2011 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia p o s t a n a w i a I. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; II. ustanowić dla strony skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2011r. sygn. akt ISA/Ke 528/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K. K. na postanowienie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zaświadczenia.

W dniu 13 grudnia 2011r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

We wniosku skarżący oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwojgiem dzieci – córką w wieku 19 lat i synem w wieku 30 lat. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego i jego rodziny wchodzi dom wielkości 100², nieruchomość rolna wielkości 2ha oraz ciągnik o wartości ok. 14.000zł. Ponadto żona skarżącego posiada gospodarstwo rolne o pow. ok. 3ha. Według oświadczenia źródłem utrzymania rodziny jest dochód uzyskiwany przez skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 1000-1500zł miesięcznie oraz przez żonę skarżącego z tytułu renty chorobowej w kwocie 137zł miesięcznie oraz dochód z gospodarstwa rolnego ok. 1000zł miesięcznie. Córka skarżącego nie uzyskuje dochodów – jest uczennicą, a syn jest osobą bezrobotną. Ponadto skarżący wskazuje, że zarówno córka jak i żona są osobami niepełnosprawnymi.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.

W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przede wszystkim niski dochód na cztery osoby w rodzinie, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.

Tym bardziej, iż w myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy "p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a." orzeczono jak w sentencji postanowienia.