Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 795/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-11-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1, art 87 par 1, par 2 i par 4 art. 246 par 1 pkt 1 i par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy terenu w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lipca 2010 r. M. W. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Ponieważ w wyznaczonym przez Sąd terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu, postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 795/10 Sąd odrzucił jej skargę.

Odpis wspomnianego postanowienia został doręczony stronie skarżącej w dniu [...]r.

[...] br. skarżąca uiściła wpis w wymaganej wysokości, a w piśmie procesowym nadanym w dniu [...]r. zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując, że jego uchybienie było spowodowane pobytem na wakacjach i podkreślając, że niniejsza sprawa ma dla niej duże znaczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu.

Rozpoznając wniosek skarżącej Sąd doszedł do przekonania, że brak jest dostatecznych przesłanek przemawiających za przywróceniem jej terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W pierwszej kolejności zauważyć przyjdzie, że M. W. spełniła warunki formalne wskazane w art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. Nie mniej jednak podane przez nią okoliczności dotyczące braku winy w uchybieniu wspomnianemu terminowi nie mogą być uznane za wystarczające do uwzględnienia jej wniosku.

Brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. to nie tylko brak winy umyślnej, lecz również brak niedbalstwa lub lekkomyślności. Co do zasady chodzi więc o okoliczności o charakterze obiektywnym, niezależnym od strony, którym ta, co do zasady, nie mogła się przeciwstawić lub których nie mogła zmienić swym działaniem – por. G. Radecki [w:] R. Mikosz, G. Radecki, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r. str. 88 i nast.

W realiach rozpoznawanej sprawy trudno mówić o braku winy, w sytuacji, gdy skarżąca udała się na urlop wiedząc o toczącym się postępowaniu sądowym. Mogła bowiem poinformować Sąd o tym fakcie zastrzegając zarazem aby korespondencję kierować na jej adres dopiero po powrocie. Alternatywnym rozwiązaniem była możliwość ustanowienia pełnomocnika, który pod jej nieobecność mógł podejmować czynności w jej imieniu. Co więcej, podkreślić trzeba, że urlop ze swej istoty jest przedsięwzięciem planowanym z pewnym wyprzedzeniem, co pozwala osobie należycie dbającej o swe interesy zorganizować swoje życie tak, aby mieć możliwość odpowiedniego zareagowania na pisma Sądu. Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem rozpoznawanego wniosku nie może zaś być znaczenie sprawy dla skarżącej, gdyż w istocie przeczy temu jej niedbalstwo polegające na braku zapewnienia należytej pieczy nad zawisłą przed Sądem sprawą.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.