Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1240/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 81 c ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, 77, 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie AWSA Inga Gołowska WSA Grażyna Jeżewska / del. spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, jak też postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [....] II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz adwokata R.P. 309, 80 zł / trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy /, w tym 52,80 / pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez M.B. jest decyzja ........Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [....] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [....] którą umorzono postępowanie w sprawie oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest wbudowanych w wiatę garażową na działce nr .... w S.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

W dniu ..........2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 61 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest - wbudowanych w wiatę garażową na działce nr ...... w S., stanowiącej współwłasność T.S. i J.S. oraz M.B. oraz postanowieniem z dnia [....] , wydanym na podstawie art. 7 i 77 § 1 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego nałożył na T.S. i J.S. obowiązek przedłożenia oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania w/w wyrobów, pouczając strony o braku możliwości jego zaskarżenia.

W dniu .............2005r. zobowiązani dostarczyli sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego W.J. informację o wyrobach zawierających azbest i miejscach ich wykorzystania oraz ocenę stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania tych wyrobów, kwalifikującą obiekt do grupy trzeciego stopnia pilności bezpiecznego użytkowania określającego, iż ponowna ocena jest wymagana w terminie do lat pięciu. Stwierdzono w niej, iż płyty faliste, znajdujące się w wolnostojącej wiacie garażowej, są wykonane z azbestu chryzotylowego. Ich zewnętrzna powłoka jest pomalowana i nieuszkodzona, a stan zewnętrzny nie zawiera żadnych uszkodzeń. Dodano, iż pomieszczenie to jest rzadko używane. Przewidywany termin okresowej wymiany z tytułu zużycia wyrobu określono do lat pięciu, czyli do 2010r.

W takim stanie rzeczy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [....] na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z2000r. Nr 106, póz. 1126 ze zm.) oraz art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r.

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, póz. 718) i art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego, umorzył postępowanie w sprawie oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest - wbudowanych w wiatę garażową na działce nr ..... w Staniątkach, w uzasadnieniu wskazując, iż stało się ono bezprzedmiotowe.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła M.B. , domagając się jej uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi l instancji. Powyższemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego błędne zastosowanie oraz naruszenie § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia kwietnia 2004r. poprzez jego niezastosowanie, kwestionując jednocześnie prawidłowość sporządzonej w postępowaniu przez biegłego rzeczoznawcę W.J. oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest wbudowanych w wiatę garażową na działce nr .... z S.

Powołując się na treść § 7 ust. 1 w/w rozporządzenia wskazała, iż będący w posiadaniu T.S. i J.S. garaż, z uwagi na nadmierne zużycie lub uszkodzenie, powinien być usunięty. Wskazała, iż jest on niepomalowany, posiada pęknięcie jednej płyty z azbestu na dachu, a jego stan zewnętrzny wykazuje małe uszkodzenia. Nieprawdą jest, jakoby pomieszczenie to było rzadko używane. Tym samym sporządzona przez biegłego rzeczoznawcę ocena zawiera liczne nieprawidłowości i jest niepotwierdzona żadną analizą. Jako dowody uzasadniające powyższe argumenty odwołująca się wskazała na zdjęcia przedmiotowego garażu oraz protokół z wizji z dnia [....].

Uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] i przekazania sprawy do jego ponownego rozpoznania domagała się również T.S. w piśmie z dnia .......2006r. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazała, iż w dniu .......2005r. złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. wniosek o wydanie decyzji administracyjnej nakazującej na zasadzie art. 66 Prawa Budowlanego usunięcie azbestu z pokrycia wiaty garażowej, który do tej pory nie został rozpatrzony. Wskazała, iż nie zgadza się na umorzenie postępowania, ponieważ nie będzie za 5 lat sporządzać kolejnej ekspertyzy, która przewyższa wartość wymiany pokrycia, ani w przypadku niedopuszczenia do dalszej eksploatacji azbestu, toczyć sporów z M.B.

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

W związku z podniesionymi przez stronę zarzutami odnośnie wadliwości opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego W.J. , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wezwał go do złożenia wyjaśnień. Autor informacji o wyrobach zawierających azbest i miejscu ich wykorzystania oraz oceny stanu i możliwości ich bezpiecznego użytkowania oświadczył, iż użyte przez M.B. argumenty są nieadekwatne do istniejącej sytuacji. Podniósł, iż odwołująca się żąda analizy dotyczącej wyrobów z azbestu, podczas gdy do wyrobów materiałów budowlanych używa się jedynie azbestu chryzotowego, a azbest krokidolitowy używany jest jedynie do wyrobu filtrów zatrzymujących pyły radioaktywne. Zaprzeczył, jakoby płyty użyte do budowy garażu były popękane, a dach nieszczelny. Pęknięcie, o którym mowa w odwołaniu od wielu lat jest zaszpachlowane zaprawą cementową i pomalowane.

........... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. dokonał powtórnego rozpatrzenia sprawy i decyzją z dnia [....] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy stwierdzając, iż organ l instancji uczynił zadość przepisom Prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego, a jego działanie było słuszne i prawidłowe. Zdaniem organu odwoławczego, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ, jak wynika ze sporządzonej przez niezależnego rzeczoznawcę dokumentacji, będący w posiadaniu stron garaż, zawierający azbest, może być nadal bezpiecznie użytkowany przez okres 5 lat. Kwestionująca tą opinię M.B. nie przedłożyła żadnych kontrdowodów podważających jej prawidłowość i zgodność ze stanem faktycznym, a podniesione przez nią argumenty zostały obalone w uzupełniających postępowanie wyjaśnieniach autora oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest.

Odpierając zarzut braku rozpatrzenia wniosku T.S. o wydanie decyzji administracyjnej nakazującej na zasadzie art. 66 Prawa Budowlanego usunięcie azbestu z pokrycia wiaty garażowej, ........... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podniósł, iż organy nadzoru budowlanego nie są właściwe do wydawania stronom stosownego pozwolenia na wykonanie powyższych robót w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane, wobec czego jej żądania należało uznać za bezpodstawne.

W dniu ............2006r. M.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia decyzji ........... Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] .

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, iż organ II instancji nie ustosunkował się do jej zarzutów oraz naruszył przepisy proceduralne poprzez przeniesienie ciężaru dowodu na stronę skarżącą. Nieprawdą jest, iż była ona stroną bierną w postępowaniu, albowiem uczestniczyła ona w postępowaniu, a także dołączyła dowody uzasadniające jej twierdzenia. Na okoliczność pęknięcia płyty azbestowej przedłożyła protokół z dnia ........2005r., natomiast fakt codziennego użytkowania garażu oraz brak wymiany, szpachlowania, czy pomalowania płyty azbestowej udowodniła za pomocą dołączonych do akt zdjęć. Podniosła dodatkowo, iż opinia sporządzona przez biegłego W.J. jest nieprawdziwa i niepoparta żadną analizą. Organy administracyjne bezkrytycznie się na niej oparły i nie ustaliły rzeczywistego stanu prawnego, tym samym naruszając zasadę prawdy obiektywnej. Dodała, iż postępowanie administracyjne nie opiera się na zasadzie kontradyktoryjności i w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do stanu faktycznego, czy opinii biegłego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powinien zlecić przeprowadzenie opinii przez niezależnego biegłego.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty wyrażone w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [....] W dniu

..........2007r. T.S. i J.S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, w którym ponownie podnieśli zarzut nierozpatrzenia przez organy administracyjne ich żądań mających na celu wymianę eternitu na blachę. Domagali się zobowiązania miejscowych organów administracyjnych o umożliwienie im szybkiego usunięcia azbestu z garażu posesji w S. nr ....... i możliwość zastąpienia go dopuszczalnym i zalecanym materiałem budowlanym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związane - stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co pozwala i obliguje do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny, sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia, będącego

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

przedmiotem tej oceny, pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

Przeprowadzona w ten sposób kontrola wykazała, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. , podjęte zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., Postanowienie organu l instancji z dnia [....] zaś zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) - zwaną dalej Prawo budowlane.

Ocenę omówionej sprawy należy poprzedzić kilkoma ogólnymi uwagami odnoszącymi się do zasad procedury administracyjnej.

Art. 7 K.p.a. wyraża jedną z generalnych zasad postępowania administracyjnego, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, stanowiąc, iż organ administracji publicznej obowiązany do podęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy. Realizację tej zasady przewiduje przede wszystkim art. 77 § 1 K.p.a., stosownie do którego, organ winien w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W myśl art. 75 § 1 K.p.a. zobowiązany jest przy tym dopuścić jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności jako dowód może przyjąć dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz wynik dokonanych oględzin. Zgodnie z art. 80 K.p.a. oceniając, czy dana okoliczność została udowodniona, organ winien jednak uwzględnić cały materiał dowodowy.

Stosownie do wskazanych regulacji, dokonanie przez organ ustaleń i oparcie rozstrzygnięcia tylko na części dowodów, z pominięciem niektórych z nich uznać należy za naruszenie przepisów postępowania. Dostrzec przy tym trzeba, iż naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. nastąpi nie tylko w sytuacji, gdy organ dokona oceny okoliczności faktycznych na podstawie niektórych tylko dowodów zgromadzonych w sprawie, ale również wówczas, gdy nie podejmie działań w celu wyczerpującego zebrania materiału dowodowego istotnego dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy i wyda rozstrzygnięcie pomimo niekompletnego materiału dowodowego. W postępowaniu administracyjnym ciężar dowodu spoczywa bowiem na organie, który w tym zakresie obowiązany jest między innymi do przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy, wystąpienia

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

do strony z żądaniem przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń, czy też wystąpienia do innych organów lub instytucji o udzielenie będących w ich posiadaniu informacji bądź udostępnienie dokumentów, mogących przyczynić się do wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

Wskazać tu także należy, iż decyzja administracyjna winna spełniać standardy wskazane w art. 107 § 1 K.p.a. Zgodnie natomiast z § 3 komentowanej regulacji uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Pamiętać także należy, iż właściwe uzasadnienie prawne i faktyczne stanowi ważny element każdej decyzji administracyjnej, jest jej integralną częścią i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Motywy decyzji powinny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji, odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 § 3 K.p.a., stanowi realizację w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania, określonej w art. 11 K.p.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy przypomnieć należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [....]. umorzył postępowanie w sprawie oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest - wbudowanych w wiatę garażową na działce nr .... w S. , z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania, a .......... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [....] utrzymał ją w mocy.

W tym miejscu trzeba wskazać, iż organ l instancji postanowieniem z dnia [....] , wydanym na podstawie art. 7 i 77 § 1 i art. 123 K.p.a. nałożył na T.S. i J.S. obowiązek przedłożenia oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest, jednocześnie, informując strony o braku możliwości jego zaskarżenia. Tymczasem obowiązek dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz może być nakładany w oparciu o art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego. Po myśli tego przepisu organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć,

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, obowiązek ich dostarczenia w określonym terminie i na postanowienie to przysługuje zażalenie. Postanowienie to ma charakter dowodowy. Natomiast w niniejszej sprawie organ pierwszoinstancyjny zobowiązał T.S. i J.S. do przedłożenia oceny stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest w oparciu o przepisy proceduralne tj. K.p.a., pozbawiając przy tym stronę możliwości zaskarżenia wydanego postanowienia. Takie działanie organu nadzoru należy uznać za naruszające przepisy prawa, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Uchybienie to uszło uwadze organowi odwoławczemu.

Dokonując dalszej kontroli wydanych aktów należy zauważyć, że strony wykonały nałożony na nich obowiązek i przedłożyły ocenę, sporządzoną przez biegłego sądowego rzeczoznawcę budowlanego W.J. , która zakwalifikowała obiekt do grupy trzeciego stopnia pilności bezpiecznego użytkowania. Organy administracyjne winne były zatem ocenić, czy dane w niej zawarte są zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym oraz czy dokument ten spełnia wymagania zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 października 2003r. w sprawie sposobów i warunków bezpiecznego użytkowania i usuwania wyrobów zawierających azbest (Dz. U. z 2003r, Nr 192, póz. 1876). Pomimo, iż przedmiotowa opinia stanowiła podstawę obu zaskarżonych decyzji, zarówno Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. , jak i ....... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie wykonali powyższego obowiązku, i powołując się jedynie ogólnikowo na w/w opinię, uniemożliwili ocenę zasadności przesłanek rozstrzygnięcia i motywów, którymi się kierowali, wydając zaskarżone decyzje.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [....] . umarzającej postępowanie, organ l instancji poprzestał jedynie na lakonicznym stwierdzeniu, że T.S. i J.S. dostarczyli ocenę stanu i możliwości bezpiecznego użytkowania wyrobów zawierających azbest, która określiła przydatność eternitu (azbestu) do dalszej eksploatacji do 5 lat, stąd sprawa stała się, zdaniem organu, bezprzedmiotowa i postępowanie zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a., umorzył. Podobnie organ odwoławczy, który w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [....] . przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, oraz ograniczył się do stwierdzenia, iż strona przedłożyła wymaganą ekspertyzę, z której jednoznacznie wynika, że będący w posiadaniu stron garaż zawierający azbest, może być nadal bezpiecznie użytkowany przez okres 5 lat. Organ nie odniósł się do zarzutów M.B. podważających

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

prawidłowość przedmiotowej ekspertyzy, podnosząc jedynie, iż nie przedstawiła ona żadnego dowodu świadczącego o jej racjach. Pomimo, iż rzetelność i wiarogodność tego właśnie dowodu była przez skarżąca konsekwentnie kwestionowana przy użyciu rzeczowych argumentów, jednak nie została ona rozważona. Ponadto, przy wynikającej z art. 75 K.p.a. zasadzie równej mocy środków dowodowych, pojawiające się w ramach pozytywnej oceny tych dowodów stwierdzenie o uwzględnieniu przy ustaleniach opracowania wykonanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia dla dokonania oceny w tej sprawie - jest dowolne, jako niepoparte wskazaniem na stosowne przepisy prawa wprowadzające ograniczenia w dopuszczalności lub mocy określonych środków dowodowych, które usprawiedliwiałoby pominięcie zarzutów skarżącej, co do ich wiarogodności, czy nieuwzględnienia z tego powodu wniosków zmierzających do stwierdzenia stanu faktycznego na podstawie innych dowodów, zwłaszcza bezpośrednich. Należy tu podkreślić, iż skarżąca na poparcie swoich argumentów przedstawiła dowody w postaci zdjęć garażu i protokołu wizji z dnia ........2005r., które podważały prawidłowość sporządzonej przez W.J. opinii. Dowody te jednak zostały całkowicie pominięte przez organy administracyjne. Nie jest prawdą, iż jak twierdzi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzupełniająca opinia rzeczoznawcy budowlanego wyjaśniła podniesione przez skarżącą wątpliwości, albowiem jej autor ograniczył się tylko do twierdzenia, iż do wyrobów materiałów budowlanych używa się jedynie azbestu chryzotowego, płyty do garażu nie są popękane, dach jest szczelny, a pęknięcie, o których mowa w odwołaniu, jest zaszpachlowane zaprawą cementową i pomalowane. Opinia ta nie została poparta żadną analizą.

Zdaniem Sądu, z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wynika, aby argumentacja organów administracyjnych odnośnie prawidłowości przedstawionej przez stronę ekspertyzy była przedmiotem jakiejkolwiek oceny, zwłaszcza nie przedstawiono przyczyn, z powodu których nie uznano za zasadne stanowiska skarżącej odnośnie wadliwości przedmiotowego dokumentu. Uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem, jak Sąd wskazał już powyżej, jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 1983r, sygn. l SA 178/83, ONSA z 1983 r., nr 1, póz. 51). Obowiązek jego sporządzenia wiąże się także z wyrażoną w art. 11 K.p.a. zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenia szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć. W doktrynie słusznie

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

podkreśla się, że strona ma prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji, bowiem w przeciwnym wypadku nie ma możliwości obrony swoich słusznych interesów przed organem odwoławczym, jak i przed sadem administracyjnym (J. Zimmermann, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 1997 r, sygn. akt V SA 1512/96, OSP 1998, z. 2, póz. 29). Podnieść należy, że skoro organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie, to oznacza to, że ma obowiązek rozpoznać wszystkie zarzuty i żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji (por. Wyrok NSA w Warszawie z dnia 6 sierpnia 1999 r, IV SA 1167/97, LEX nr 47913 i wyrok NSA z 14 sierpnia 1987 r., IV SA 385/87). Zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 K.p.a., zobligowany jest wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł, a także przyczyny, dla których nie przeprowadził wnioskowanych dowodów. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie ......... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie tylko nie rozpoznał zgłoszonych w odwołaniu wniosków dowodowych, ale także nie odniósł się w ogóle do oceny ich przydatności w prowadzonym postępowaniu, jak też nie odniósł się do pozostałych argumentów podnoszonych przez skarżącą.

Powiedziane dotychczas wskazuje, że organy nadzoru budowlanego w ogóle nie przedstawiły własnego stanowiska w kwestii prawidłowości sporządzonej ekspertyzy. Tym samym organ l instancji, jak i ......... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. sporządzili uzasadnienie sprzecznie z wymogami § 3 art. 107 K.p.a., ponieważ motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona, jak również Sąd mogły poznać tok rozumowania poprzedzającego wydanie decyzji oraz zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, jakimi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Takich funkcji, w żadnej mierze, nie spełnia zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z [....] . Należy tu podnieść, iż organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje, naruszyły także przepisy art. 7, 77 § 1 oraz 80 K.p.a., albowiem nie wykonały obowiązku ustalenia stanu faktycznego, który wynika z zasady dążenia do prawdy obiektywnej określonej w art. 7 K.p.a. i podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Wbrew treści art. 77 § 1 K.p.a. i 80 K.p.a, nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, bowiem zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na rozbieżności w ustaleniach faktycznych sprawy. W protokole z oględzin organu nadzoru z dnia

[....] . na str. 4 stwierdzono "pęknięcie jednej płyty z azbestu na dachu", natomiast

Sygn. akt II SA/Kr 1240/06

w zaskarżonej decyzji bezkrytycznie przyjęto ocenę rzeczoznawcy budowlanego, że pęknięcie jest zaszpachlowane zaprawą cementową i pomalowane. W aktach sprawy brak jest zdjęć, na które powołuje się organ l instancji w ww. protokole. Nie wiadomo także, czy wiarygodne jest stwierdzenie rzeczoznawcy o zabezpieczeniu płyt azbestowych farbą.

Trzeba też zwrócić uwagę na wyrażoną w art. 15 K.p.a. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i jej konsekwencje dla przebiegu postępowania także w tej sprawie. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że dla zrealizowania tej zasady nie jest wystarczającym wydanie w sprawie przez dwa organy różnego szczebla, dwóch aktów administracyjnych. Koniecznym jest, aby sprawa była dwukrotnie rozpoznana merytorycznie. Jeśli zatem orzeczenie organu l instancji staje się przedmiotem odwołania, to organ II instancji musi zbadać sprawę niejako na nowo. W żadnym wypadku nie może sprowadzić treści podjętego rozstrzygnięcia tylko do powielania sformułowań zawartych przez organ l instancji.

Zdaniem Sądu, wykazane naruszenia, jakich w rozpoznanej sprawie dopuścił się organ odwoławczy oraz organ pierwszej instancji, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej nie wymagają w tym przypadku, aby naruszenie przepisów postępowania miało wpływ na wynik sprawy. Wystarczy uznanie, że uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, Kabat, M. Niezgódka - Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, s. 337).

Z tych przyczyn na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. należało uchylić postanowienie z dnia [....] . oraz zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.

Wskazania do dalszego postępowania wynikają wprost ze wskazanych wyżej wywodów Sądu.

Rozstrzygnięcie o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji oparto o przepis art. 152 P.p.s.a., natomiast rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia treść art. 250 P.p.s.a.