Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2326/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku W. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 184/13 w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 18 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 184/13 oddalił skargę W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Wielisław Makarski zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podniósł, że kwota nałożonej na niego kary [...] zł, stanowi uszczerbek w jego budżecie domowym. Odbije się też negatywnie na jego sytuacji materialnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Na gruncie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wstrzymanie wykonania przez sąd administracyjny zaskarżonego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej może nastąpić tylko na wniosek skarżącego i w razie wystąpienia określonych w ustawie przesłanek - niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie NSA, za niewystarczający uznać należy wywód skarżącego o istnieniu wymienionych przesłanek, jeżeli nie jest on połączony z przedstawieniem skonkretyzowanych dostatecznie okoliczności. Twierdzenia wnioskodawcy winny odwoływać się też do materiałów źródłowych obrazujących jego sytuację (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, a także J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. II, Warszawa, rok 2006 r., art. 188).

W rozpoznawanym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazano argumentów, które w jakikolwiek sposób świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Jako wykazanie takich okoliczności nie może być uznane gołosłowne stwierdzenie we wniosku, że uiszczenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł może doprowadzić do poważnego uszczerbku w budżecie domowym skarżącego. W świetle powyższego przyjąć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji - operujący w istocie ogólnikowymi i gołosłownymi stwierdzeniami - nie mógł zostać uwzględniony.

Tylko przedstawienie przez skarżącego swojej aktualnej sytuacji finansowej (popartej stosownym dokumentami źródłowymi choćby PIT za ostatni rok) umożliwiałoby ocenę, czy dla skarżącego zapłata kwoty [...] zł grozi wystąpieniem znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wywody zawarte w omawianym wniosku nie zostały połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz wystarczająco skonkretyzowanych danych obrazujących sytuację skarżących, zwłaszcza ich stan finansowy i majątkowy (wysokość obrotu w prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, aktualny bilans dochodów i strat, relacje aktywów do pasywów itd.).

Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.