Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 4505/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: ART. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia ... sierpnia 2014 r. o numerze ... w sprawie ze skargi W. Ś. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... października 2015 r. nr ... w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinasowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oraz refundacji składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia ... sierpnia 2014 r. o numerze ...


UZASADNIENIE

W. S. wystąpił z wnioskiem z dnia 26 stycznia 2016 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] sierpnia 2014 r. o numerze [...].

W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż ewentualne wykonanie zaskarżonego orzeczenia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący oświadczył, iż zwrot kwoty, ustalonej w decyzjach organów administracyjnych, realnie zagraża jego płynności finansowej. Wyegzekwowanie decyzji zaburzy możliwość wykonywania bieżących zobowiązań publicznoprawnych (składki na ZUS, NFZ, zaliczki na podatek dochodowy, podatek VAT), jak również tych posiadanych wobec podmiotów prywatnych, a więc przede wszystkim kontrahentów skarżącego. Wnioskodawca wskazał również, iż Prezes PFRON wystosował wobec niego upomnienie do zapłaty kwoty 311.588,44 zł. Nadto, skarżący jest również udziałowcem spółki z o.o., wobec której organ również dochodzi zwrotu środków w wysokości 389.264,44 zł. Dodatkowo podniósł, iż nie posiada żadnego znacznego majątku, w tym nieruchomości lub dużych oszczędności pieniężnych, nie jest również w stanie zaciągnąć pożyczki lub kredytu w celu uregulowania dochodzonych należności.

Do wniosku załączył zeznanie podatkowe za rok 2014 r., wypis z ewidencji środków trwałych za rok 2015, a także kopie dwóch upomnień z dnia [...] grudnia 2015 r. oraz z dnia [...] stycznia 2016 r., wydanych w postępowaniu egzekucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/04 (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06).

Podkreślenia wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05).

Dokonując oceny wniosku w powyższym świetle Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenie skarżącego dotyczące posiadanego majątku, jak również możliwości zarobkowych, zdolności kredytowej, które dodatkowo uprawdopodabniają załączone do wniosku dokumenty. W szczególności Sąd wziął pod uwagę, iż wobec skarżącego – zarówno jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jak również jako udziałowca w spółce z o.o. – prowadzona jest egzekucja należności w łącznej wysokości 700.822,88 zł, a więc w wysokości znacznie przekraczającej stan jego majątkowego posiadania.

Wprawdzie nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw tego rodzaju rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej przedsiębiorcy, a w konsekwencji również na sytuację jego rodziny. W rozpatrywanej sprawie wobec skarżącego dochodzone są należności w łącznej wysokości 311.558,44 zł, a nadto należało mieć na uwadze, iż w innej sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem (sygn. akt V SA/Wa 4420/15), w stosunku do spółki, której jest udziałowcem – w wysokości 389.264,44 zł.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarżący wykazał przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.