Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1567/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 46
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
article: art.10 par.1, 78, 79
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par.1 ust.1 lit.b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie NSA Krystyna Sidor, Boguslaw Wiśniewski (spr.)/asesor WSA/, Protokolant Ref.st.Joanna Janiak, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1.uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji 2.zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz A. Z. 10/dziesięć/ złotych kosztów postępowania .


UZASADNIENIE

II SA /Lu 1567/02

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania

terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie linii kablowych

n.n ze złączami i przyłączami kablowymi do budynków mieszkalnych w miejscowości

S. W odwołaniu od powyższej decyzji A.Z. podniósł , iż o wszczęciu

postępowania nie zostały zawiadomione wszystkie strony postępowania i nie

zapewniono im czynnego udziału w postępowaniu. Wskazał ponadto na rażące

naruszenie art.42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie

odwołującego się razem z decyzją powinny zostać mu doręczone wymienione w niej

załączniki. W konkluzji wnosił o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji.

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze

utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu odwoławczego decyzja

spełnia wymogi ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym

Zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do przyjęcia wniosku o

optymalnym wariancie inwestycji. Projektowana linia biegnie wzdłuż ulicy

N. i odgałęzia się do poszczególnych obiektów budowlanych również

biegnąc wzdłuż granic działek .Zlokalizowana jest na obszarze przeznaczonym pod

zabudowę jednorodzinną , a więc nie narusza ustaleń planu zagospodarowania

przestrzennego. Naruszenie przepisów proceduralnych nie może powodować

zakwestionowania przedmiotowej decyzji.

Ocenę sprawy przedstawioną przez organ odwoławczy zakwestionował A.Z. Ponawiając zarzuty przytoczone w odwołaniu przypomniał , iż przepisy

polskiego postępowania administracyjnego obowiązują wszystkie organy

administracji. Stanowią gwarancję procesową stron postępowania i powinny

bezwzględnie obowiązywać.

Odnosząc się do zarzutów skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze

podtrzymało swoje stanowisko . Wyjaśniono ponadto, iż w sprawie

nie może zapaść inne rozstrzygnięcie niż ustalające warunki zabudowy i

zagospodarowania terenu. W tych warunkach zarzuty odwołującego się nie mają

znaczenia , gdyż nawet w przypadku uchylenia decyzji zostanie wydana

nowa o identycznej treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Nie sposób podzielić stanowiska organu odwoławczego, iż przepisy kodeksu

postępowania administracyjnego dotyczące udziału stron w postępowaniu

administracyjnym nie mają zastosowania w sytuacji, gdy w ocenie organów

administracji publicznej wydane rozstrzygnięcie jest co do zasady poprawne.

Wywody przeprowadzone w tym zakresie w zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi

na skargę są niezrozumiałe. Według art.10§1, art.,78 i art.79 kpa organ prowadzący

postępowanie jest zobowiązany zapewnić stronom czynny udział w postępowaniu

.Zachowanie tego wymogu nie jest w żadnej mierze pozostawione uznaniu organu ,

ale jest jego bezwzględnym obowiązkiem, niezależnym od jego oceny co do

słuszności i zakresu stosowania powyższego nakazu. Stwierdzenie w postępowaniu

sądowym , iż stronie nie zapewniono możliwości czynnego udziału w postępowaniu

skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art.145 § 1 ust. 1 lit.b ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (

Dz.U Nr.153 poz.1270 ) ( por.wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002r

sygn.akt III RN 200/01). Nie można przychylić się do zdania , iż za

nieprzestrzeganiem ogólnych reguł postępowania administracyjnego może

przemawiać charakter rozpoznawanej sprawy określanej jako inwestycja liniowa. W

uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 28

maja 2001r( sygn. akt OPS 1/01 ONSA z 2001r nr.4 poz.146 ) wyrażono pogląd , iż

dodany w art.46 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym

ust.1a wprowadzający zasadę przekazywania właścicielowi ( użytkownikowi

wieczystemu ) informacji o wydaniu decyzji nie może oznaczać zmiany

podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a szczególności zasady, iż

stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.

Tym samym aktualizuje się konieczność zachowania wobec stron postępowania

wszystkich gwarancji procesowych przewidzianych w kodeksie postępowania

administracyjnego. Akta sprawy nie zawierają jakiegokolwiek potwierdzenia , aby

powyższe zasady miały zastosowanie w stosunku do skarżącego. Nie tylko nie

zawiadomiono go o wszczęciu postępowania, ale też nie umożliwiono mu w nim

udziału co stanowi istotne naruszenie dyspozycji art. 10§1 kpa. Konwalidacji

powstałych uchybień nie można upatrywać w fakcie doręczenia decyzji skarżącemu.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania

postanowiono w oparciu o art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi.