Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 3067/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 16 ust.5
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia WSA del. Bogusław Wolas (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Kwaśniewska-Ciesielska, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3162/14 w sprawie ze skargi P. [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3162/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2014 r. nr [...] , oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia 15 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji zauważył, że P. [...] S.A. (zwana dalej "Spółką" lub "wnioskodawcą") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w sprawie dotyczącej ewidencji przebiegu pojazdu. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Spółka wskazała, że w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą P.[...] ponosi wydatki na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów. Pracownicy używający samochodów, które nie stanowią własności pracodawcy, zobowiązani są do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów. Ze względu na rozmiar i charakter prowadzonej przez Spółkę działalności, dużą liczbą pracowników oraz sposób i charakter wykonywania przez nich pracy, zachodzi konieczność usprawnienia procesu rozliczania kosztów związanych z używaniem przez pracowników prywatnych samochodów oraz zmniejszenia kosztów jego obsługi. W związku z tym ewidencje przebiegu pojazdów prowadzone są lub będą przy użyciu programów komputerowych. Prowadzona w elektroniczny sposób ewidencja przebiegu pojazdów zawiera miejsca/kolumny przeznaczone na wprowadzenie m.in. danych takich jak: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów, stawkę za 1 km przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za 1 km przebiegu oraz podpis podatnika (pracodawcy) i jego dane. Niektóre ewidencje przebiegu pojazdów posiadają również dodatkowe kolumny/pola do wypełnienia np. kolumna "Uwagi". W związku z dużą ilością miejscowości, do których wysyłany jest pracownik w celu wykonania nałożonych na niego obowiązków bądź

Sygn. akt ll FSK 3067/15

też rozległością obsługiwanego przez pracownika terenu, konieczne jest uproszczenie sposobu wypełniania ewidencji przebiegu pojazdów. Spółka wskazała na planowane uproszczenia w przykładach:

1. Pracownik 2 stycznia 2014 r. wysyłany jest w celu wykonania zadań służbowych w

kilku miejscowościach: W. – P. – G. M. – P. - Warszawa.

W ewidencji przebiegu pojazdu w kolumnie "Skąd", wpisuje Warszawa, w kolumnie "Dokąd", wpisuje Warszawa. Szczegółowa informacja dotycząca miejsc, w których kolejno wykonywane są zadania służbowe uwidoczniona zostaje w polu

"Uwagi".

W dniu 3 stycznia 2014 r. pracownik sprawy służbowe wykonuje w następujących miejscowościach W. - P. - P. - W. – W. W kolumnach "Opis trasy", wpisuje miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży (Warszawa; Warszawa). Szczegółowa informacja dotycząca miejsc, w których wykonywane są zadania służbowe uwidoczniona zostaje w polu "Uwagi". W polu tym nie ma uwidocznionych miejscowości stanowiących początek i koniec trasy — informacja ta zawarta jest

w kolumnach "Opis trasy". Dzięki takiemu rozwiązaniu jeden wiersz zapisu ewidencji przebiegu pojazdu mógłby odpowiadać jednemu dniu pracy, w którym konieczne było użycie samochodu niebędącego własnością P. [...].

2. Pracownik wykonujący obowiązki listonosza przy użyciu prywatnego samochodu w

ewidencji przebiegu pojazdu w kolumnie "Opis trasy (skąd — dokąd)" wpisuje nr

rejonów, które obsługuje w danym dniu, natomiast w kolumnie "Cel wyjazdu" wpisuje

obsługa rejonu doręczeń. Rejon, to trasa zdefiniowana w wewnętrznej dokumentacji

(P.[...] jako pracodawca posiada informację m.in. dotyczącą długości trasy

konkretnego rejonu). UP oznacza Urząd P. Obsługa rejonu doręczeń - czynności (doręczanie korespondencji, wypłata przekazów, sprzedaż towarów i

usług) wykonywane przez listonoszy.

W związku z powyższym Spółka zapytała:

1. Czy sposób zapisu przebiegu trasy w ewidencji przebiegu pojazdów (przykład 1 )

spełnia wymogi "opisu trasy (skąd-dokąd)", o którym nowa w art. 16 ust. 5 ustawy z

dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr

74, poz. 397 ze zm.) zwanej dalej "u.p.d.o.p."?

2. Czy sposób zapisu przebiegu trasy oraz powodu wyjazdu w ewidencji przebiegu

pojazdów (przykład 2) spełnia wymogi "opisu trasy (skąd-dokąd)" oraz "celu

wyjazdu", o którym mowa w art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p.?

3. Sygn. akt II FSK 3067/15

W postanowieniu z dnia 15 maja 2014 r. organ wskazał, że podstawą wydania postanowienia jest zakres spraw objętych postępowaniem interpretacyjnym (ograniczenie przedmiotowe). Postępowanie w sprawie interpretacji indywidualnych jest postępowaniem szczególnym i w tym sensie ograniczonym np. w stosunku do postępowania podatkowego i kontrolnego, że nie może obejmować postępowania dowodowego. Powyższe wynika wprost z unormowania zawartego w art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (dalej "O.p."). Minister Finansów zauważył, że w złożonym wniosku Spółka wystąpiła z pytaniami dotyczącymi sposobu zapisu przebiegu trasy oraz celu wyjazdu w ewidencji przebiegu pojazdu w kontekście spełnienia wymogów art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. W ocenie organu, ewidencja przebiegu pojazdu stanowi jeden z dowodów, niezbędnych aby wydatki z tytułu używania samochodów osobowych niestanowiących własności podatnika, zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Jak każdy inny dokument w tym wszystkie jego elementy wymagane na podstawie art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. może podlegać ocenie tylko na etapie postępowania dowodowego, którym postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych z pewnością nie jest. Reasumując, organ I instancji wskazał, że podstawą dla dokonania odpowiedzi na pytania Spółki musiałaby być ocena dokumentów - ewidencji przebiegu pojazdu - na podstawie których ewidencjonowane są koszty uzyskania przychodów. Jak wykazano, ocena taka może być natomiast przeprowadzona wyłącznie w ramach postępowania dowodowego, które nie jest możliwe w trybie wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 O.p. Organ, w ramach przedłożonych pytań nie dopatrzył się zatem kwestii wymagających interpretowania norm prawa podatkowego, co skutkowało odmową wszczęcia postępowania.

Po rozpatrzeniu zażalenia Spółki na powyższe postanowienie, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając z upoważnienia Ministra Finansów, utrzymał w mocy własne postanowienie wydane w pierwszej instancji, wskazując, że obowiązkiem organu, niezależnie od przekonania wnioskodawcy, jest ocena, czy w świetle przepisów regulujących instytucję interpretacji indywidualnej z uwagi m.in. na przedmiot, czy też zakres przedstawionego problemu - istotnie może wszcząć postępowanie interpretacyjne. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji -wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Istnieją jednakże sytuacje, w których nawet wskazanie przez wnioskodawcę przepisu prawa

Sygn. akt II FSK 3067/15

podatkowego, który ma podlegać interpretacji nie jest przesłanką pozwalającą na wydanie interpretacji indywidualnej. W ocenie organu taka sytuacja miała miejsce w rozpoznanej sprawie. Jeszcze raz organ podkreślił, że podstawą dla udzielenia odpowiedzi na pytanie Spółki musiałaby być ocena dokumentu - ewidencji przebiegu pojazdu - na podstawie której ewidencjonowane są koszty uzyskania przychodów. Ocena taka może być natomiast przeprowadzona wyłącznie w ramach postępowania dowodowego, które nie jest możliwe w trybie wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 O.p.

W skardze do WSA w Warszawie na ww. postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:

* naruszenie art. 14 b § 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 O.p. poprzez błędną wykładnię i

przyjęcie, że wniosek nie dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego,

* naruszenia art. 165 a § 1 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie,

* naruszenie art. 121 O.p. poprzez wydanie postanowienia z pominięciem zasady

prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych;

* naruszenie art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie.

Uchylając zaskarżone postanowienie z dnia 28 lipca 2014 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 15 maja 2014 r., Sąd i instancji zauważył, że przedmiotem sporu między stronami było ustalenie czy Minister Finansów miał prawo wydać, na mocy art. 165a § 1 O.p. w związku z art. 14b § 1 i art. 14h O.p. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie objętym wnioskiem, czy też miał obowiązek merytorycznie rozpatrzyć wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej złożony przez Spółkę w zakresie wykładni przepisu art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. w odniesieniu do opisanego we wniosku o interpretację sposobu zapisu przebiegu trasy w ewidencji przebiegu pojazdów. Zdaniem Sądu I instancji, Minister Finansów, w sposób nieuzasadniony zastosował art. 165a § 1 O.p., gdyż postępowanie zainicjowane wnioskiem Poczty Polskiej mogło być wszczęte. Ocena możliwości wydania interpretacji, z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów O.p. przedmiotowy zakres interpretacji. Innymi słowy, interpretacja może być wydana tylko wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. Sąd I instancji wskazał, że w rozpoznanej sprawie tak właśnie było. W świetle art. 14b § 1 i art. 14c

Sygn. akt II FSK 3067/15

§ 1 O.p. przepis prawa ma być zinterpretowany na potrzeby przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca przedstawia nie tylko stan faktyczny lub zagadnienie przyszłe, ale też własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zagadnienia przyszłego. Ocenie organu wydającego interpretację podlega właśnie stanowisko wnioskodawcy, o czym stanowi art. 14c § 1 O.p. Mając na uwadze regulacje zawarte w Ordynacji podatkowej Sąd I instancji zwrócił uwagę, że kompetencje organu podatkowego ograniczono do interpretacji przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 O.p. Podał w związku z tym, że Spółka miała możliwość wystąpić o interpretację indywidualną treści przepisu art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku. Powinna też uzyskać stanowisko Ministra Finansów w zakresie prawidłowości przyjętych przez siebie ocen z tego zakresu. Jak wskazał WSA w Warszawie po pierwsze dlatego, że przepis art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. niewątpliwie zawiera normę prawa podatkowego. W treści tego przepisu ustawodawca wskazał bowiem, jakie kryteria musi spełniać ewidencja przebiegu pojazdu, aby wydatki poniesione przez podatnika na rzecz jego pracowników z tytułu używania przez nich samochodów na potrzeby tego podatnika stanowiły koszty uzyskania przychodu u podatnika. Sąd zaznaczył w związku z tym, że poddanie przez organ podatkowy ocenie czy opisany w zdarzeniu przyszłym sposób zapisu trasy w ewidencji przebiegu pojazdu wypełnia kryteria określone w art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. jest rolą organu podatkowego, któremu ustawodawca powierzył wydawanie interpretacji indywidualnych. Po drugie - jak wskazał Sąd I instancji - Spółka ma prawo -stosownie do treści art. 14b § 1 O.p. w związku z art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. - wiedzieć czy prawidłowo uznaje, że projektowany sposób zapisu trasy w ewidencji przebiegu pojazdu będzie zgodny z art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p., a tym samym ewidencja ta będzie podstawą do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu. Uznanie prawidłowości projektowanych zapisów bądź ich nie uznanie, może w przyszłości rodzić skutki podatkowe, a więc prawa lub obowiązki po stronie skarżącej Spółki. Wskazanie przez Ministra Finansów prawidłowej interpretacji treści art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. będzie więc - w ocenie Sądu - gwarantowało, że w przyszłości Spółka nie popełni błędu kwalifikując, bądź nie, dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów. Następnie WSA w Warszawie podał, że postępowanie o udzielenie interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania konkretnego przepisu prawa podatkowego w określonym stanie

Sygn. akt II FSK 3067/15

faktycznym i/lub zdarzeniu przyszłym. W postępowaniu tym organ uprawniony do udzielania interpretacji ogranicza się do dokonania subsumpcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyny, z powodu których w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dany przepis ma zastosowanie. Sąd I instancji zwrócił także uwagę, że podstawowym celem interpretacji indywidualnej miało być zwiększenie pewności i stabilności prawa podatkowego. W konsekwencji za błędne i przedwczesne Sąd uznał postawienie przez Ministra Finansów tezy w zaskarżonym postanowieniu, że podstawą do dokonania odpowiedzi na pytania Spółki musiałaby być ocena dokumentów - ewidencji przebiegu pojazdu - na podstawie których ewidencjonowane są koszty uzyskania przychodów, która to ocena - zdaniem organu - może być przeprowadzona wyłącznie w ramach postępowania podatkowego.

W konsekwencji Sąd i instancji wskazał, że Minister Finansów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie zobligowany ocenić stanowisko wnioskodawcy, podając argumenty prawne (uzasadnienie) - art. 14c § 1 O.p., w razie zaś negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna powinna zawierać wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art.

14c§2O.p.).

Minister Finansów nie zgodził się ze stanowiskiem WSA w Warszawie wyrażonym w powyższym wyroku i w skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze kasacyjnej wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji, a także o zasądzenie od Spółki na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyroki zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na wynik sprawy:

- art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny i skonkretyzowane w zadanych pytaniach zagadnienia, dotyczą przepisów prawa podatkowego i wymagają rozstrzygnięcia w postaci indywidualnej interpretacji

Sygn. akt II FSK 3067/15

przepisów prawa podatkowego, a nie postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania;

- art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej i w zw. z art. 145 § 1 iit. c p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż przedstawiony przez stronę stan faktyczny, skonkretyzowane w pytaniach zagadnienie do rozstrzygnięcia oraz ocena prawna stanowiska Spółki, nie uprawniałoby organu do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezpodstawny jest w szczególności zarzut naruszenia art. 14b § 1 O.p. Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania uchylonych postanowień, stanowił, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie do treści art. 3 pkt 2 O.p. ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 O.p. pod pojęciem ustaw podatkowych rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Istotna, w kontekście rozpoznanej sprawy, jest również treść art. 165a § 1 O.p., który stanowi, że w sytuacji gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Minister Finansów, odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, stanął na stanowisku, że dla dokonania

Sygn. akt II FSK 3067/15

odpowiedzi na pytanie Spółki musiałaby być dokonana ocena dokumentu - ewidencji przebiegu pojazdu - na podstawie której ewidencjonowane są koszty uzyskania przychodów. W ocenie organu ocena taka może być natomiast przeprowadzona wyłącznie w ramach postępowania dowodowego, które nie jest dopuszczalne w trybie wydawania interpretacji indywidualnych.

Powyższe stanowisko organu zostało słusznie zakwestionowane przez Sąd I instancji.

Na wstępie Sąd kasacyjny podkreśla, że art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. jest przepisem ustawy podatkowej, a zatem jest również przepisem prawa podatkowego. Z tego względu podatnik ma prawo żądać wydania interpretacji dotyczącej tego przepisu, o ile oczywiście istnieje między nim i przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) logiczny i merytoryczny związek. Przepis ten stanowi, że przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 30 i 51, powinien być, z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu, potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów, stawkę za jeden kilometr przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu oraz podpis podatnika (pracodawcy) i jego dane. W razie braku tej ewidencji, wydatki z tytułu używania samochodów nie stanowią kosztu uzyskania przychodów. Zacytowany przepis określa więc jakie kryteria powinna spełniać ewidencja przebiegu pojazdu, aby wydatki poniesione przez podatnika na rzecz jego pracowników z tytułu używania przez nich samochodów mogły zostać uznane za koszty uzyskania.

Słusznie wskazał Sąd I instancji, że poddanie zatem przez organ podatkowy ocenie czy opisany w zdarzeniu przyszłym sposób zapisu trasy w ewidencji przebiegu pojazdu wypełnia kryteria określone w zacytowanym wyżej przepisie jest rolą organu podatkowego, któremu ustawodawca powierzył wydawanie interpretacji indywidualnych. Sąd kasacyjny podkreśla, że Spółka nie oczekiwała od organu analizy ekonomicznej ponoszonych wydatków, zasadności ich ponoszenia, w aspekcie ich racjonalności i związku tychże wydatków z uzyskiwanym przychodem. Spółka oczekiwała jedynie odpowiedzi na pytanie czy projektowany sposób zapisu

Sygn. akt II FSK 3067/15

trasy w ewidencji przebiegu pojazdu będzie zgodny z art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko WSA w Warszawie, że Spółka miała prawo wiedzieć, czy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji sposób zapisu danych w ewidencji będzie wypełniał ustawowe warunki ewidencji przebiegu pojazdu, która stanowi podstawę do zaliczenia wydatków z tytułu używania samochodów do kosztów uzyskania przychodu.

Tak sformułowane pytanie nie może być oceniane jako wniosek o ocenę przydatności dowodu dla ustalenia okoliczności istotnych w sprawie z punktu widzenia podatkowo prawnego stanu faktycznego. Czym innym jest bowiem taka ocena środka dowodowego (co nie może być przedmiotem indywidualnej interpretacji), a czym innym ocena czy prowadzona przez spółkę dokumentacja spełnia jedynie formalne wymogi od których przepisy prawa uzależniają w ogóle możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu. Dopiero bowiem spełnienie takich formalnych wymagań umożliwia ocenę przez organ podatkowy w ramach postępowania dowodowego, czy dany wydatek został faktyczni poniesiony.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 767/13 (orzeczenia.nsa.gov.pl), "interpretacji w rozumieniu Ordynacji podatkowej podlegają wszystkie przepisy tworzące konkretną normę podatkową, to jest przepisy określające podmiot i przedmiot opodatkowania, stawki podatkowe oraz ulgi i zwolnienia podatkowe. Elementem normy podatkowej są również przepisy definiujące pojęcia użyte przez ustawodawcę. Podatnik, występując z wnioskiem o interpretację, nie musi przywoływać wszystkich przepisów składających się na normę podatkową, ale może (i tak dzieje się najczęściej) ograniczyć się do jednego tylko z elementów tej normy. Na tej właśnie zasadzie możliwe jest poddanie interpretacji wyłącznie przepisu określającego zakres zastosowania zwolnienia podatkowego, przychody lub koszty uzyskania przychodów, stawki podatku, czy określającego wyłączenie pewnego przedmiotu z zakresu opodatkowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób dostrzec powodów, dla których przedmiotem interpretacji indywidualnej nie może być ustawowa definicja pojęcia, znajdującego zastosowanie w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji". Pogląd ten skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Pytanie Spółki dotyczyło właśnie interpretacji konkretnych pojęć użytych w art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. na tle zdarzenia przyszłego

Sygn. akt II FSK 3067/15

opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Zadane pytanie niewątpliwie dotyczyło więc przepisów prawa podatkowego i miało bezpośredni związek z powstaniem ewentualnych zobowiązań podatkowych Spółki. Jeszcze raz należy podkreślić, że Spółka ma prawo wiedzieć, stosownie do treści art. 14b§1 O.p. w związku z art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. czy projektowany sposób zapisu danych w ewidencji pozwoli jej w przyszłości zakwalifikować (bądź nie) dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów. Wskazanie przez Ministra Finansów prawidłowej interpretacji treści art. 16 ust. 5 u.p.d.o.p. będzie zatem gwarantowało, że w przyszłości Spółka nie popełni błędu w powyższym zakresie.

Podsumowując, skoro poddany pod rozwagę organu interpretującego przepis prawa podatkowego mógł być przedmiotem interpretacji tego organu, odmowa wszczęcia postępowania z tego powodu była nieuprawniona. Rację miał zatem Sąd I instancji, uznając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 14b § 1 O.p. oraz art. 14 h i art. 165a § 1 O.p.

W konsekwencji zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzające się do zakwestionowania tego prawidłowego stanowiska Sądu I instancji, okazały się bezzasadne.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.