Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2595/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: par. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 1805
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [..] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. C., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 września 2015 r. referendarz sądowy przyznał S. J. (skarżącemu) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego K. C. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego w niniejszej sprawie (K. 65).

Pismem z dnia 22 października 2015 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2015 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt II OZ 1151/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.

Następnie w piśmie z dnia 16 lutego 2016 r. złożonym na rozprawie pełnomocnik z urzędu skarżącego uzupełnił skargę i wniósł o przyznanie stosownego wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu w pierwszej instancji jak również w postępowaniu zażaleniowym, na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz oświadczył, że koszty te nie zostały one opłacone w całości ani w części.

Rozpoznając wniosek zważono co następuje.

Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym oraz wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia wżycie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia z 28 września 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymieniona w lit. a i b – 240 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia – 120 zł.

Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego reprezentował go w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym, dlatego też należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł + 120 zł), oraz podwyższyć tę opłatę o kwotę 82,80 zł (23% VAT).

Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.