Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3030/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA - del. Renata Detka Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2005r. sprawy ze skargi E. D., S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] 2001 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków i zabudowy i zagospodarowania terenu" I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej E. D. kwotę 10 ( dziesięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku. D.T. i A.T. , decyzją z dnia 10 lipca 2001 r. Naczelnik Wydziału Urbanistyki, Architektury i Gospodarki Gruntami działający z upoważnienia Prezydenta Miasta S. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego i przebudowie przyłącza gazowego na działce przy ul. [....] w S. Warunki zostały określone w załączniku tekstowym Nr [....] i w załączniku graficznym Nr [....] , które stanowią integralne części decyzji pierwszoinstancyjnej.

W uzasadnieniu decyzji organ powołał miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta S. i stwierdził, iż projektowana inwestycja jest zgodna z tym planem.

Od decyzji tej złożyła odwołanie Pani D.T .

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 września 2001 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając stanowisko organu l instancji, iż projektowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta.

Na powyższą decyzję Kolegium E.D. i S.D. złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy -Krakowie. Skarżący stwierdzili, iż ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy budynku mieszkalnego państwa T. polegającej na dobudowie domu do ściany ich budynku mieszkalnego, zlokalizowanego w granicy działek, jest niezgodne z ustaleniami planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego miasta S. Podali, iż wskazana do zabudowy działka położona jest na terenie przeznaczonym w miejscowym planie pod zabudowę jednorodzinną i budynki na działkach przy ul. [....] i [....] w obecnym kształcie są zgodne z planem zagospodarowania tj. wolnostojące, jednorodzinne, II kondygnacyjne. Połączenie tych dwóch budynków - zdaniem skarżących - spowoduje powstanie budynku dwurodzinnego, bliźniaczego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesyłając odpowiedź na skargę podniosło, iż podtrzymuje stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium wyjaśniało, że:

- wskazana do zabudowy działka przy ul. [....] w S. , zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego usytuowanie (Dz. U z 1999 r. Nr 15, poz. 140) nie tylko nie wyjaśnia powyższych wątpliwości, ale je pogłębia. Z jednej bowiem strony organ twierdzi, że będą to nadal budynki jednorodzinne, z drugiej - przytacza przepis definiujący "zabudowę jednorodzinną " dopuszczającą m.in. zespół budynków w układzie bliźniaczym, czy szeregowym. Brak natomiast odniesienia do postanowienia planu przewidującego "zabudowę wolnostojącą".

Wobec takich wątpliwości interpretacyjnych ustalonych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, nie można stwierdzić, że zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r., Nr15, poz. 139). Brak bowiem podstaw do oceny czy planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S. Również wniosek o ustalenie powyższych warunków nie precyzuje w jaki sposób inwestorzy zamierzają "rozbudować" swój dom (vide k.1 akt adm.).

Zaskarżona decyzja nie została zatem wydana po przeprowadzeniu postępowania zgodnego z art.7 i 77 kpa.

Przy ponownym rozpoznaniu wniosku inwestorów organ winien zatem dokonać dokładnej interpretacji postanowień ogólnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zażądać sprecyzowania wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (art.41 ww. ustawy) i dokonać jego oceny zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt la i 1c oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami).