Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3526/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Sławomir Fularski, Sędzia WSA - Justyna Mazur (spr.), Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dotacji 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej w W. kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury i Rozwoju (dalej także: "Minister") decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a.") po rozpoznaniu wniosku P.A.Ż.P. z siedzibą w W. (dalej także: "skarżąca", "PAŻP") z dnia [...] stycznia 2014 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju znak: [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. zobowiązującą P. A. Ż. P. do zwrotu części dotacji pobranej w 2007 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych - uchylił zaskarżoną decyzję w części w zakresie podstawy prawnej wydania przedmiotowej decyzji na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) i jednocześnie na podstawie art. 145 ust. 1-5 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.; dalej także: "u.f.p." z 2005 r.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie sposobu i trybu rozliczania i dokumentowania wydatków związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej za loty zwolnione z opłat nawigacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 866; dalej także: "rozporządzenie z 5 lipca 2007 r."), w związku z art. 130 ust. 7 ustawy z dnia

3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r., Nr 100, poz. 696 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. w związku z postępowaniem administracyjnym wszczętym przez ministra właściwego do spraw transportu w przedmiocie zwrotu przez P. A. Ż. P. z siedzibą w W., dotacji na sfinansowanie wydatków związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej dla lotów zwolnionych z opłat nawigacyjnych, z tytułu obsługi tych lotów, na podstawie art. 130 ust. 6 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze - zobowiązał P. A. Ż. P. do zwrotu części dotacji pobranej w 2007 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, tj.:

1) dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...] zł wraz

z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna do dnia zapłaty,

2) dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania dotacji, tj.:

- od kwoty [...] zł od dnia [...] listopada 2007 r.;

- od kwoty [...] zł od dnia [...] stycznia 2008 r.

Decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Minister Infrastruktury i Rozwoju wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu przez P. A. Ż. P. dotacji na sfinansowanie wydatków związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej dla lotów zwolnionych z opłat nawigacyjnych na podstawie art. 130 ust. 6 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r., Nr 100, poz. 696 ze zm.) w części pobranej w 2007 r. niezgodnie z przeznaczeniem, o czym zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. poinformował P. A. Ż. P. w W.. W toku postępowania na podstawie analizy wyniku kontroli i dokumentacji zgromadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej Minister ustalił, że odnośnie lotów wykonywanych zgodnie z przepisami dla lotów według wskazań przyrządów (IFR) PAŻP w załącznikach do wniosków o dotację wykazała inne dane dotyczące ilości wykonanych lotów IFR w poszczególnych kwartałach 2007 r., niż zaewidencjonowane w systemie ARMS, czego skutkiem było nie ujęcie we wniosku za II kwartał 2007 r. [...] lotów w przypadku których wystąpił brak danych pozwalający na wyliczenie wysokości należnej dotacji oraz wykazała w załącznikach do wniosku za III kwartał niektóre loty podwójnie ([...] loty jednocześnie w załączniku nr [...] (loty wojskowe) i załączniku nr [...] (przewóz głów państw) oraz [...] lotów podwójnie wykazanych w załączniku nr [...] (loty wojskowe). W związku z powyższym zawyżenie dotacji z powodu opisanych nieprawidłowości wyniosło [...] zł. W odniesieniu do lotów wykonywanych zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością (VFR) ustalono, iż Rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie sposobu i trybu rozliczania i dokumentowania wydatków związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej za loty zwolnione z opłat nawigacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 866) określiło zasady obliczania kosztów jednostkowych lotów VFR. Wskazano, iż w rozporządzeniu tym - w § 3 ust. 1 pkt 2 - Minister Transportu określił, że podstawę obliczenia wydatków do naliczenia dotacji stanowi zestawienie lotów VFR wykonanych w okresie, którego rozliczenie dotyczy oraz koszt jednostkowy związany z obsługą lotów VFR, zaś w ust. 2 tego przepisu zostało ustalone, że koszt jednostkowy oblicza się, dzieląc koszty związane z obsługą lotów VFR przez liczbę jednostek usługowych dla lotów VFR. Łączne koszty związane z obsługą lotów VFR są wyodrębniane z całkowitych kosztów związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej poprzez stworzenie odpowiedniego systemu księgowego pozwalającego na identyfikację tych kosztów. Do obliczenia kwoty dotacji z tytułu obsługi lotów VFR

i mieszanych (w części wykonywanych według przepisów VFR) PAŻP stosowała stawkę kosztu jednostkowego w wysokości [...] zł., jednak w toku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej nie przedstawiła kontrolującym metodologii obliczenia kosztu jednostkowego, jak również nie przedstawiła ewidencji księgowej lub pozaksięgowej pozwalającej na identyfikację w 2007 r. kosztów związanych z obsługą lotów VFR. Tym samym dotacja za loty wykonywane w 2007 r. zgodnie z przepisami dla lotów VFR w wysokości [...] zł podlega zwrotowi jak dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Wobec powyższych ustaleń Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie sposobu i trybu rozliczania i dokumentowania wydatków związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej za loty zwolnione z opłat nawigacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 866), w związku z art. 130 ust. 7 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2012 r. poz. 933 i 951) oraz art. 104 k.p.a. zobowiązał P. A. Ż. P. do zwrotu części dotacji pobranej w 2007 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, tj.:

1) dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...] zł wraz

z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna do dnia zapłaty,

2) dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania dotacji, tj.:

- od kwoty [...] zł od dnia [...] listopada 2007 r.;

- od kwoty [...] zł od dnia [...] stycznia 2008 r. do dnia zapłaty.

Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżąca wystąpiła do Ministra Infrastruktury i Rozwoju z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnosząc

o uchylenie decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. i umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: art. 7, art. 11 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, art. 208 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: "O.p.") oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

- art. 70 § 1 i § 4 O.p. w zw. z art 21 § 1 pkt 1 w zw. z art. 2 § 2 O.p., poprzez błędne przyjęcie, że zobowiązanie nie uległo przedawnieniu i brak umorzenia postępowania administracyjnego przez organ administracji publicznej w niniejszej sprawie,

-art. 130 ust. 7 Prawa lotniczego (Dz. U. Nr 130, poz. 1112 ze zm.),

-art. 145 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. z 2005 r.,

-art. 145 ust. 1 i art. 146 ust. 1 i ust. 3 u.f.p. z 2005 r. poprzez przyjęcie niewłaściwej podstawy prawnej wydania decyzji tj. art.169 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz.1240 ze zm.) zamiast art. 145 ust. 1

i art. 146 ust. 1 i ust. 3 u.f.p. z 2005 r.

Decyzją z dnia [...] października 2014 r., wskazaną na wstępie i zaskarżoną

w niniejszej sprawie, Minister uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. w części w zakresie podstawy prawnej jej wydania, to jest art. 169 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), orzekając jednocześnie o zobowiązaniu do zwrotu części dotacji pobranej w 2007 r.

w wysokości [...] zł wraz z odsetkami.

Po przypomnieniu przebiegu postępowania w sprawie Minister opowiadając na stawiane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzuty, podzielił argumentację skarżącej co do nieprawidłowości wskazania w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, jako właściwej dla określenia obowiązku zwrotu części dotacji pobranej w 2007 r. Wskazał przy tym na art. 113 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241, ze zm.),podnosząc, iż dotacje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów, to jest ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych. W ocenie Ministra podanie błędnej podstawy prawnej w decyzji pierwszej instancji dotyczącej obowiązku zwrotu przez P. A. Ż.P. części dotacji pobranej w 2007 r. nie wpłynęła na rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy, które zostało oparte o postępowanie administracyjne i ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 70 § 1 oraz § 4 O. p., co do możliwości przedawnienia Minister przyznał, iż w przedmiocie zwrotu dotacji zastosowanie mają niektóre przepisy tej ustawy. Wskazano jednocześnie, iż decyzja w przedmiocie zwrotu dotacji ma charakter deklaratoryjny. Na mocy art. 70 § 1 O. p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (zwrotu dotacji). Roszczenie o zwrot dotacji przedawnia się po upływie 5 lat licząc od dnia zdarzenia, z którym przepis prawa wiąże obowiązek zwrotu kwoty dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem. Zaznaczono, iż zarówno wynik kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] oraz zaskarżona decyzja nie odnoszą się do terminu, z którym przepis prawa wiąże obowiązek zwrotu dotacji. Minister zwrócił uwagę na art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, który stanowi, iż dotacje udzielone z budżetu państwa:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. Następnie wskazano, iż w toku postępowania dokonano także oceny, czy nie nastąpiło przerwanie albo zawieszenie biegu terminu przedawnienia. W konkluzji wskazano, iż decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju znak: [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. zobowiązująca P.A. Ż.P. do zwrotu części dotacji pobranej w 2007 r. została wydana w terminie, a roszczenie nie uległo przedawnieniu.

Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. P. A.Ż. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju nr [...] z dnia [...] października 2014 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca decyzji zarzuciła: naruszenie przepisów prawa, tj:

1) art. 70 § 1 O. p. w związku z art.208 § 1 tej ustawy z uwagi na przedawnienie obowiązku zwrotu dotacji pobranej w 2007 r., polegające na wydaniu ostatecznej decyzji przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju w dniu [...] października 2014 r. zobowiązującej PAŻP do zwrotu dotacji pobranej w 2007 r., podczas gdy zobowiązanie do zwrotu dotacji wskutek upływu terminu przedawnienia wygasło

z dniem [...] grudnia 2013 r. i w związku z tym postępowanie powinno być zakończone poprzez jego umorzenie na podstawie art. 208 § 1 O. p.,

2) art. 145 ust. 1 u.f.p. z 2005 r. poprzez nie przyjęcie przez organ, że dotacja celowa za loty zwolnione z opłat podlega zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji,

3) art. 145 ust. 1 u.f.p. z 2005 r. poprzez błędne przyjęcie, że organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki w dowolnym terminie i do decyzji tej nie ma zastosowania zarzut przedawnienia roszczenia,

4) art. 146 ust. 3 u.f.p. z 2005 r., który w sposób nie budzący wątpliwości bezpośrednio odsyłał do Ordynacji podatkowej (cyt. "w zakresie nieuregulowanym

w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem art. 57 tej ustawy") i nie przyjęcia przez organ, że zobowiązanie do zwrotu dotacji przedawniło się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin zwrotu dotacji,

5) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji, w sytuacji, w której organ drugiej instancji powinien był uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie ze względu na wskazane powyżej przedawnienie obowiązku zwrotu dotacji.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c), stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia

w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub

w innych przepisach (pkt 2), stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia

z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych przepisach (pkt 3).

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach uznać należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 130 ust.1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U.

z 2013 r., poz. 1393 t.j., dalej także: "Prawo lotnicze"), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2007 r. wprowadzonym przez art. 12 pkt 14 ustawy z dnia

8 grudnia 2006 r. o Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej (Dz. U. z 2006 r., Nr 249, poz. 1829), służby żeglugi powietrznej są zapewniane odpłatnie (opłaty nawigacyjne). W ust. 6 art. 130 ustawy Prawo lotnicze wskazano loty, za które nie pobiera się opłaty. Jednocześnie z dniem 1 kwietnia 2007 r. wprowadzono do art. 130 ustawy Prawo lotnicze ust. 7 w brzmieniu: "Udziela się dotacji celowej z budżetu państwa na sfinansowanie instytucjom zapewniającym służby żeglugi powietrznej wydatków związanych z zapewnieniem służb w przypadku lotów, o których mowa

w ust. 6. Wydatki te finansowane są z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu" oraz ust. 8 w brzmieniu "Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej w zakresie opłat nawigacyjnych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb rozliczania

i dokumentowania wydatków, o których mowa w ust. 7". Brzmienie ust. 7 i 8 ustawy Prawo lotnicze zostało zmienione od dnia 18 września 2011 r. przez art. 1 pkt 84 lit. c) ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 Nr 170, poz. 1015) zmieniającej ustawę,

o której mowa z dniem 18 września 2011 r. Wprowadzenie zmian sprawiło, iż ust.

7 art. 130 ustawy Prawo lotnicze obowiązuje w brzmieniu: "Udziela się dotacji celowej z budżetu państwa na sfinansowanie instytucjom zapewniającym służby żeglugi powietrznej kosztów związanych z zapewnieniem służb w przypadku lotów,

o których mowa w ust. 6 pkt 1-7. Koszty te są finansowane z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu", zaś ust. 8 art. 130 tej ustawy obowiązuje w brzmieniu: "Minister właściwy do spraw transportu

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, mając na uwadze przepisy Unii Europejskiej w zakresie opłat nawigacyjnych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb rozliczania i dokumentowania kosztów, o których mowa w ust. 7." Wobec delegacji ustawowej, wynikającej z art. 130 ust. 8 ustawy Prawo lotnicze, na podstawie powyższego przepisu Minister Transportu wydał rozporządzenie z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie sposobu i trybu rozliczania

i dokumentowania wydatków związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej za loty zwolnione z opłat nawigacyjnych (Dz. U. z 2007, Nr 124, poz. 866; zwane także "rozporządzeniem z 5 lipca 2007 r."). Zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 5 lipca 2007 r., przez dotację, o której jest mowa w rozporządzeniu rozumie się dotację celową określoną w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.). W § 8 ust. 2 tego rozporządzenia wskazano, iż w razie stwierdzenia nieprowadzenia ewidencji, o której mowa w ust.

1 (t.j. ewidencji umożliwiającej określenie wydatków i pozwalającej na rozliczenie dotacji), pobrana w danym roku przez instytucję dotacja podlega zwrotowi jak dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Rozporządzenie, o którym mowa w § 9 wskazywało, iż sposób i tryb rozliczania i dokumentowania wydatków związanych

z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej za loty zwolnione z opłat nawigacyjnych, określony w § 3 – 8 stosuje się od dnia 1 kwietnia 2007 r. Rozporządzenie powyższe obowiązywało w okresie od dnia 11 lipca 2007 r. do dnia 19 marca 2013 r., zostało uchylone przez art. 1 pkt 84 lit. c, art. 18 ustawy z dnia 30 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo lotnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 170, poz.1015), o której mowa wyżej. Rozporządzenie z dnia 5 lipca 2007 r. zostało zastąpione przez rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu rozliczania

i dokumentowania kosztów związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej za loty zwolnione z opłat nawigacyjnych (Dz. U. z 2013 poz.1009), przy czym zgodnie

z § 10 ust. 1, jego przepisy stosuje się do dotacji naliczonych od dnia 1 stycznia 2013r.

W świetle wskazanych wyżej przepisów do zwrotu dotacji udzielonych za 2007 r. w oparciu o przepisy rozporządzenia z dnia 5 lipca 2007 r. zastosowanie mają przepisy tego rozporządzenia oraz u.f.p. z 2005 r. Ustawa o finansach publicznych

z dnia 30 czerwca 2005 r. (określana także jako u.f.p. z 2005 r.) ma zastosowanie

w odniesieniu do dotacji udzielonych w 2007 r. Mimo utraty mocy obowiązującej u.f.p. z 2005 r., zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 157, poz. 1241), w oparciu o treść art. 113 ust. 1 tej ustawy, dotacje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240), to jest dniem 1 stycznia 2010 r. (z wyjątkiem przepisów wskazanych w art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. t.j. 1 stycznia 2012 r. i 1 stycznia 2013 r.) podlegają zwrotowi na podstawie dotychczasowych przepisów. Nie ulega wątpliwości, iż ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. w art. 113 ust. 1 ww. ustawy odwołuje się do u.f.p. z 2005 r. Zgodnie z art. 145 ust. 1 u.f.p. z 2005 r. dotacje udzielone z budżetu państwa: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobranie nienależnie lub w nadmiernej wysokości – podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych

w terminie do dnia 28 lutego roku następującego po roku, w którym udzielono dotacji. W myśl art. 146 ust. 1 u.f.p. z 2005 r. w przypadku niedokonania zwrotu dotacji

w terminie, o którym mowa w art. 144 ust. 1 i 2 oraz art. 145 ust. 1, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Jednocześnie w myśl art. 146 ust. 3 u.f.p. z 2005 r. w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem art. 57 tej ustawy. Tym samym zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje z mocy prawa stosownie do art. 21 § 1 pkt 1 O.p., zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Tym samym decyzja w przedmiocie zwrotu dotacji ma charakter deklaratoryjny i do oceny upływu okresu przedawnienia takiego zobowiązania ma zastosowanie art. 70 O.p. Zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym upłynął termin płatności podatku. Tym samym w przypadku dotacji przekazanych w 2007 r. (w przypadku braku okoliczności stanowiących o przerwaniu lub zawieszeniu terminu przedawnienia) upływa on z końcem 2013 r., zaś

w przypadku dotacji przekazanych w 2008 r. (także w przypadku braku okoliczności stanowiących o przerwaniu lub zawieszeniu terminu przedawnienia) z końcem 2014 r.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż do dotacji będących przedmiotem zaskarżonej decyzji mają zastosowanie przepisy art. 145 i art. 146 u.f.p. z 2005 r. oraz przepisy O.p. w zakresie wynikającym z art. 146 ust. 3 u.f.p. z 2005 r. Tym samym, jak wynika z wcześniejszych wywodów do oceny upływu terminu przedawnienia w tej mierze zastosowanie ma art. 145 ust. 1 u.f.p. z 2005 r. oraz art. 70 O.p. Z zaskarżonej decyzji wynika bowiem, iż dotacje będące jej przedmiotem dotyczą 2007 r. Okoliczność ta, jak i ustalenia co do przyczyn uznania dotacji będącej przedmiotem decyzji za w części pobraną

w nadmiernej wysokości oraz w części wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem nie są przez skarżącą kwestionowane. Jednocześnie w uzasadnieniu skargi wskazano, iż część kwoty objętej decyzją została skarżącej przekazana w dniu [...] stycznia 2008 r. i kwota ta ([...] zł) w dniu [...] października 2014 r. została zwrócona. Z powyższego wynika, iż badanie terminu zwrotu dotacji winno uwzględniać okoliczność, iż mimo, że bezsporne jest jej przekazywanie

w odniesieniu do 2007 r., daty jej przekazania miały miejsce w 2007 r. i w 2008 r.

Z tych względów w odniesieniu do dotacji udzielonych (wypłaconych) w 2007 r. bieg terminu przedawnienia, zgodnie z art. 145 ust. 1 u.f.p. i art. 70 § 1 O.p. rozpoczyna się z końcem roku 2008, zaś w odniesieniu do kwot wypłaconych w 2008 r. bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z końcem 2009 r.

W tych okolicznościach zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 145 ust. 1 u.f.p. należy uznać za słuszne. Rozważenia w niniejszej sprawie wymaga czy roszczenie uległo przedawnieniu na podstawie art. 70 O.p. Za przedwczesne zaś są twierdzenia wskazujące, na to że roszczenie to się przedawniło. Zaskarżona decyzja nie zawiera bowiem wywodów dotyczących okoliczności stanowiących o przerwaniu czy zawieszeniu biegu terminu przedawnienia, o których mowa w art. 70 O.p. Wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na dokonanie oceny czy nastąpiło przerwanie albo zawieszenie biegu terminu przedawnienia, bez szczegółowego odniesienia się do tych okoliczności nie wyczerpuje obowiązków orzekającego

w sprawie organu wynikających z art. 7 art. 77 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Z tych względów przy ponownym rozpoznaniu sprawy (wniosku skarżącej o ponowne rozpoznanie sprawy) Minister winien ustalić i wskazać czy doszło do przerwania, czy też zawieszenia biegu terminu przedawnienia i okoliczności z tym związanych

w świetle treści zwartych w art. 70 § 2-8 O.p. i wskazanych tam przesłanek stanowiących o przerwaniu bądź zawieszeniu biegu terminu przedawnienia. Po dokonaniu prawidłowych ustaleń należy wydać rozstrzygnięcie odpowiadające przepisom prawa i zgodne z ustaleniami faktycznymi (w tym po zbadaniu twierdzeń skarżącej o częściowym spełnieniu świadczenia, którą to okoliczność, o ile istotnie miała miejsce należy ocenić w kontekście art. 59 § 1pkt 1 O.p.). Zauważyć bowiem należy, iż wobec upływu terminu przedawnienia w odniesieniu do kwot wypłaconych w 2007 r. z końcem 2013 r. (w przypadku braku zaistnienia okoliczności stanowiących o przerwaniu lub zawieszeniu terminu przedawnienia) możliwe jest, że zaskarżona decyzja została wydana już po jego upływie. Art. 70 § 1 O.p. stanowi zaś przeszkodę do określania zobowiązania w drodze decyzji po upływie wskazanego

w tym przepisie terminu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Olsztynie z dnia 15 stycznia 2015 r. w sprawie I SA/Ol 480/14 – dostępny

w internecie).

Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku.

Orzeczenie w punkcie 2 wyroku Sąd oparł o treść art. 200, art. 209, art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490).

Orzeczenie z punktu 3 wyroku znajduje oparcie w art. 152 p.p.s.a.