Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 623/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 i 28
journal: Dz.U. 2002 nr 21 poz 205
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 lutego 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
article: par. 22; par. 23
journal: Dz.U. 2004 nr 151 poz 1595
law: Rozporządzenie wydane na podstawie art. 30a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o  powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205, z  późn. zm.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia WSA - Małgorzata Masternak-Kubiak Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 lutego 2008 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania pob. D. W. od orzeczenia nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dn. [...] w sprawie uznania za zdolnego do czynnej służby wojskowej w Gr. I, Kat. "A", na podstawie art.29 ust.1 w zw. z art.26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002r. Nr 21, poz. 205 ze zm.) oraz § 3 ust. 7 § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004r. r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151. poz. 1594 ze zm.) oraz § 22 ust. 1 i 2, § 23 ust 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dn. 25.06.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 ze zm.) utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia podano, że skarżący odwołał się od orzeczenia TWKL w P. Nr [...] z dnia [...] wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej, co uzasadnił leczeniem urologicznym a także z powodu zaburzeń ze strony układu krążenia. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. Stwierdzono, że ze zgromadzonych dokumentów nie wynika, by aktualny rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń upośledzał sprawność ustroju w stopniu uzasadniającym zmianę ustalonej zaskarżonym orzeczeniem kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej. W związku z powyższym RWKL we W. stoi na stanowisku, że stopień nasilenia nadciśnienia tętniczego uzasadnia uznanie go za łagodne, co mieści się w zakresie pojęciowym § 39 p.1 z zał. Nr 2 do Rozp. MON z dnia 25.06.2004 r. i kwalifikuje w grupie I osób badanych (poborowi) do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej.

Również z przeprowadzonego dla potrzeb orzeczniczych TWKL w P. badania lekarskiego specjalistycznego urologicznego nie wynika by aktualnie stwierdzono zaburzenia ze strony układu moczowo-płciowego z powodu których, co wynika z załączonej dokumentacji, skarżący wcześniej korzystał z pomocy poradni urologicznej.

Z uwagi na nie zgłoszenie się do RWKL we W. celem przeprowadzenia aktualnych badań (pismo Nr wych. 1781 "a" z dnia 21.05.2007 r.) odwołanie rozpatrzono zgodnie z przepisami § 23 ust. 2 rozp. MON z dnia 25.06.2004 r. w oparciu o dokumentację znajdującą się w aktach sprawy.

W skardze na powyższą decyzję do sądu administracyjnego D. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy przez Wojskową Komisję Lekarską we W. Stwierdził, że mimo brania leków jego ciśnienie jest nadal zmienne i wysokie, a lekarz rodzinny zalecił mu większą dawkę i większą kontrolę. Powołał się na bóle i zawroty głowy. W dniu 4 czerwca 2007r. nie stawił się do Przychodni Wojskowej na badania, gdyż remonty ulic we W. spowodowały duże korki, które utrudniły mu dojazd na godz. 8.30.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie. Stwierdzono, że zaskarżone orzeczenia zostały wydane w oparciu o załączoną przez skarżącego dokumentację medyczną, oraz ocenę badających dla potrzeb orzeczniczych TWKL w P. lekarzy specjalistów w zakresie chorób wewnętrznych, okulistyki, chirurgii i urologii w świetle których nie wynika by aktualnie stwierdzano schorzenia ze strony układu moczowo-płciowego a aktualny rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń ze strony układu krążenia tj. nadciśnienia tętniczego odpowiada 1° wg WHO. W tej sytuacji w myśl obowiązujących w tym zakresie przepisów rozp. MON z dnia 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach obecny stopień nasilenia zaburzeń ze strony układu krążenia uzasadnia zakwalifikowanie wg § 39 p. 1 wg Zał. Nr 2 do w/w rozp. MON.

W związku z powyższym uznanie skarżącego za zdolnego do czynnej służby wojskowej (kategoria "A" ) jest zasadne a przedstawiona przez odwołującego się dokumentacja medyczna nie świadczy o zaostrzeniu objawów nadciśnienia tętniczego lub nawrocie dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego.

Odnośnie braku zgłoszenia się do RWKL we W. w dniu 04.06.2007 r. o godz. 8.30 spowodowanym trudnościami komunikacyjnymi wojskowa komisja lekarska drugiej instancji nie stwierdziła by skarżący powiadomił o tym takcie komisję odwoławczą (mimo podania w wezwaniu adresu i nr telefonu kontaktowego) jak również nie zgłosił się w tym dniu do komisji - co wynika z treści skargi będąc w miejscowości Wrocław.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Ponieważ skarga zawiera polemikę z merytoryczną treścią rozpoznania lekarskiego, wyjaśnienia wymaga, że Sąd administracyjny nie jest trzecią instancją postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga w przedmiocie stanu schorzeń poborowego i jego zdolności do służby wojskowej. Do kompetencji Sądu należy kontrola orzeczenia będącego decyzją administracyjną pod względem zgodności z prawem.

Problematyka określania zdolności do służby wojskowej została szczegółowo uregulowana w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, powołanego wyżej.

Ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej jest poprzedzone rozpoznaniem lekarskim w konfrontacji z wykazem chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej, stanowiącym załącznik nr 1 do cytowanego wyżej rozporządzenia.

Tenże załącznik określa kryteria zdrowotne mające wiążące dla komisji znaczenie, co wynika z treści art. 30 a ust. 2 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP. Wojskowa Komisja Lekarska orzeka na podstawie dokumentacji lekarskiej.

Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż istotą orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia (tak jak w typowym badaniu lekarskim), ale rozstrzygnięcie o zdolności do czynnej służby wojskowej.

Wiedza medyczna służy w tym wypadku do kwalifikacji stanu zdrowia i zaliczania go zgodnie z kazuistyką załączników i wykazów do jednej z kategorii zdolności w ramach określonej grupy.

Z przedłożonych materiałów wynika, iż Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska dysponowała aktualnymi danymi o stanie zdrowia skarżącego (przedłożonymi zresztą przez niego), które zostały ponadto uzupełnione badaniami lekarzy specjalistów z zakresu chirurgii i urologii, chorób wewnętrznych i okulistyki. Następnie przeprowadzono kolejne zalecone badania lekarskie z zakresu kardiologii i okulistyki, rozpoznając nadciśnienie tętnicze łagodne, zakwalifikowane, zgodnie z § 39 pkt 1 załącznika do rozporządzenia z 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej, do kategorii "A". (pismo z 12.II.2007r.)

Należy podkreślić, że w związku z odwołaniem od decyzji I instancji z dnia [...]., w której skarżący nadal powoływał się na dolegliwości urologiczne i związane z nadciśnieniem, pismem z dnia 21 maja 2007r. wezwano skarżącego do zgłoszenia się w dniu 4 czerwca 2007r. do RWKL we W. w celu wykonania dodatkowych badań lekarskich specjalistycznych. Skarżący na badania te nie zgłosił się, nie powiadamiając o tym fakcie Komisji odwoławczej mimo podania w wezwaniu adresu i numeru telefonu kontaktowego. Dopiero w treści skargi podał, iż przyczyną nie stawienia się na badania były trudności komunikacyjne we Wrocławiu. W związku z tym wydanie orzeczenia na podstawie dokumentacji lekarskiej zgromadzonej w aktach sprawy nie naruszyło prawa.

Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może również zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej niż uczyniła to komisja na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich. Skoro komisja uznała, że stwierdzone u skarżącego mankamenty zdrowotne (łagodne nadciśnienie) kwalifikują go do kat. "A", a kwalifikacja ta w sensie medycznym znajdująca uzasadnienie w § 39 pkt 1 załącznika do rozporządzenia MON z 25 czerwca 2004r. powołanego wyżej nie została skutecznie podważona opiniami innych specjalistów z zakresu medycyny, to brak podstaw do przyjęcia, że zaskarżone orzeczenie narusza prawo.

Dodać należy, że komisja ustosunkowała się do załączonej przez skarżącego dokumentacji lekarskiej, stwierdzając, że nie świadczy ona zaostrzeniu objawów nadciśnienia tętniczego lub nawrocie dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.