Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 827/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 2 września 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 rok.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 100 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Od dwóch lat pozostaje osobą bezrobotną i nie osiąga żadnego dochodu. Jest właścicielem mieszkania o pow. 49 m2 i współwłaścicielem samochodu osobowego (rok produkcji 2008). Jego matka uzyskuje emeryturę w wysokości 1.600 zł brutto.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2014 roku wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez niego i jego matkę rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenia kwoty środków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne oraz przedstawienia decyzji potwierdzającej status skarżącego jako osoby bezrobotnej, z prawem lub bez prawa do zasiłku z tego tytułu - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 10 sierpnia 2014 roku wyjaśnił, iż nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna i nie pobiera żadnego zasiłku. Wizyty w urzędzie pracy wiązały się z regularnymi wydatkami na przejazdy i związku z tym zrezygnował "z wpisu w urzędzie". Miesięczne wydatki rodziny zamykają się kwotą 800-1.000 zł. Oboje z matką nie posiadają lokat bankowych, matka nie posiada również rachunku bankowego. On natomiast posiada rachunek bankowy, jednakże uzyskanie wyciągu z tego rachunku to wydatek rzędu kwoty 10 zł. Z uwagi na trudności finansowe nie jest w stanie ponieść takiego wydatku.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 10 sierpnia 2014 roku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Jest właścicielem mieszkania o pow. 49 m2 i współwłaścicielem samochodu osobowego (rok produkcji 2008). Od dwóch lat nie pracuje, nie jest jednak zarejestrowany w urzędzie pracy, bowiem wizyty w tym urzędzie wiązały się z wydatkami na przejazdy. Skarżący nie osiąga żadnego dochodu. W związku z tym jedyny dochód rodziny stanowi emerytura jego matki w kwocie 1.600 zł brutto. Łączne przy tym wydatki rodziny zamykają się kwotą rzędu 800-1.000 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada środków, które mógłby przeznaczyć na uzyskanie wyciągu z posiadanego rachunku bankowego, prowadzanego w formie nieodpłatnej.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków rodziny skarżącego, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

mko