Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1239/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 219
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 5 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 roku sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1239/11

Uzasadnienie

Skarżący S. S. wystąpił do Starosty B. o wydanie zaświadczenia o treści: "Na dzień 2009/10/[...] S. S. posiadał uprawnienia do kierowania pojazdami osobowymi kategorii B.", wskazując, że zaświadczenie chce przedstawić zakładowi ubezpieczeń. Starosta w dniu [...] sierpnia 2011 r. na podstawie art. 219 Kpa postanowieniem odmówił wydania żądanego zaświadczenia, wskazując że termin ważności prawa jazdy upłynął [...] lipca 2007 r.

W zażaleniu pełnomocnik skarżącego wywodził, że uprawnienie kategoria B. skarżącemu nie zostało cofnięte ani ograniczone i zarzucił organowi błędne ustalenia, iż mandant na dzień [...] października 2009 r. nie posiadał uprawnień do kierowania kat. B.

SKO w B. postanowieniem z [...] września 2011 r. ([...]) na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 i art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 i art. 144 Kpa i art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), utrzymał w mocy ww. postanowienie, wywodząc, że wydane w dniu [...] czerwca 2005 r. prawo jazdy straciło ważność z dniem [...] lipca 2007 r., natomiast wniosek o wydanie następnego prawa jazdy został złożony dopiero w dniu [...] października 2009 r. Skoro zatem w dniu [...] października 2009 r. skarżący posiadał jedynie prawo jazdy, które uprzednio utraciło ważność, to należało przyjąć, że w tym dniu uprawnień do kierowania pojazdem nie posiadał, gdyż w obrocie prawnym nie funkcjonował dokument uprawnienia te potwierdzający; stąd też organ I instancji nie mógł wydać zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawcę treści.

W złożonej na to postanowienie skardze S. S. wnosząc o jego uchylenie zarzucił: naruszenie art. 7 Kpa, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, naruszenie przepisów działu VII Kpa, poprzez brak wydania zaświadczenia o treści zgodnej z wnioskowaną, naruszenie art. 2 Konstytucji poprzez wskazanie na tożsamość uchybienia terminowi wymiany dokumentu z utratą uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym, naruszenie art. 138 § 2 Kpa poprzez nieuchylenie postanowienia Starosty B., które zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa administracyjnego, naruszenie art. 10 § 1 Kpa poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu poprzez niezawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem orzeczenia przez organ odwoławczy. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rzędowej.

Zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Regulację prawną dotyczącą wydawania zaświadczeń zawierają przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego w przepisach art. 217 -220.

Stosownie do treści przepisów art. 133 § 1 oraz 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy po zamknięciu rozprawy i rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżącemu S. S. wydano w dniu [...] czerwca 2005 r. prawo jazdy nr [...] (druk [...]). Z akt wynika także, że termin jego ważności zakreślono na dzień [...] lipca 2007 r.

W związku z powyższym wypada zauważyć, że stosownie do przepisu art. 88 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108 z 2005 r., poz. 908 z późn. zm.) dokumentem stwierdzającym uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym jest prawo jazdy określonej kategorii. Z przepisów tej ustawy wynika, że uprawnienie do prowadzenia określonych pojazdów uzyskuje się więc z chwilą otrzymania dokumentu w postaci prawa jazdy, co oznacza, iż kierowca może prowadzić pojazd mechaniczny posiadając fizycznie prawo jazdy. Skoro prawo jazdy skarżącego utraciło swą ważność, to w obrocie prawnym nie istniał ważny dokument potwierdzający uprawnie skarżącego.

Skoro więc z akt sprawy wynika, że w chwili złożenia wniosku skarżący nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami, to organ zasadnie odmówił wydania żądanego zaświadczenia.

Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skarżącego należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczeń ma charakter uproszczony ze względu na niezbyt rozbudowaną jego regulację prawną, założoną w przepisach szybkość działania organu administracyjnego przy ograniczonym formalizmie czynności oraz szeroką dostępność tego postępowania dla różnych podmiotów, a wydawane zaświadczenie jest - jak to określa się w doktrynie i orzecznictwie: pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego, zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom.

W tym stanie rzeczy, wobec braku naruszenia przez organ przepisów obowiązującego prawa, a tym samym wobec braku przesłanek wskazanych treścią przywołanych powyżej przepisów art. 145 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną należało, po myśli art. 152 tej ustawy oddalić.