Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 107/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia wniesionego przez W.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 107/18 w sprawie ze skargi W.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 18 maja 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego W.P. o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy powyższe zarządzenie referendarza sądowego (k. 28). Odpis postanowienia Sądu wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 1 sierpnia 2018 r. (k. 36).

Na to postanowienie strona wniosła w dniu 8 sierpnia 2018 r. zażalenie (k. 37).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak zaś stanowi art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.

Wniesione zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.