Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1058/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 7 luty 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 12 grudnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła za pośrednictwem organu skarga A. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym.

Postanowieniem z 22 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił przedmiotową skargę z powodu uchybienia trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia.

W dniu 11 stycznia 2017 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazano, że błędnie zaadresowano kopertę ze skargą, gdyż zamiast nazwy organu podano "Wojewódzki Sąd Administracyjny" oraz adres organu, w związku z czym korespondencja powróciła do nadawcy z adnotacją "nie ma takiej firmy pod wskazanym adresem". Do wniosku dołączono kserokopię przedmiotowej koperty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Innymi słowy, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.).

Na gruncie niniejszej sprawy skarżący błędnie zaadresował kopertę zawierającą skargę, podając nazwę Sądu zamiast organu. Wskazać jednak należy, że taka omyłka nie może stanowić o przywróceniu terminu, gdyż wyniknęła z zaniedbania strony skarżącej i nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy uzasadniającego przywrócenie uchybionego terminu. Strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do tego pouczenia, nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności prawidłowo (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2016 r., I OZ 1211/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Pomyłka, nieuwaga czy zaniedbanie nie są okolicznościami wyjątkowymi, którym nie sposób zapobiec lub którym nie sposób przeciwdziałać, a tylko takie uzasadniają przywrócenie terminu.

Jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi wskazano możliwość "domyślenia się przez organ, że pismo jest kierowane do niego".

Przedstawione argumenty strony są chybione z następujących powodów. Po pierwsze, brak jest podstaw prawnych, aby twierdzić, że organ administracji ma obowiązek a nawet możliwość odebrania przesyłki nie kierowanej do niego. Po drugie, z akt sprawy wynika bezspornie, że zaskarżona decyzja zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu.

W związku z tym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi