Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1746/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50  par. 1,  art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przebudowy. skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. na podstawie art. 138

§ 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego

(Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r. ze zm.), dalej k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania PGE

Dystrybucja S.A. Oddział W. reprezentowanego przez pełnomocnika S.

T. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2012 r. utrzymał

zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ wyjaśnił w uzasadnieniu, iż w dniu [...] lutego 2012 r. do Starostwa

Powiatowego w [...] wpłynęło zgłoszenie PGE Dystrybucja W. - Teren

Sp. z o.o. reprezentowanego przez pełnomocnika S. T., dotyczące

zamiaru przystąpienia do wykonania przebudowy sieci elektroenergetycznej w

miejscowości K. gm. T.

Starosta [...] po analizie złożonej dokumentacji stwierdził, że

przedłożone do wniosku dokumenty są niekompletne i nie odpowiadają warunkom

zawartym w art. 30 ust 2 ustawy Prawo budowlane. W związku powyższym

postanowieniem z dnia 6 marca 2012 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia

złożonego zgłoszenia poprzez dołączenie:

- opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej (ZUDP),

- oświadczenia projektanta zgodnie z art. 20 ust 4 Prawa budowlanego, w terminie do

dnia [...] marca 2012 r.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik zarzucił brak uzasadnienia faktycznego

w postanowieniu Starosty [...] oraz wyjaśnił, iż nie widzi podstaw do

uzupełnienia złożonego zgłoszenia. Starosta [...], wobec nie wykonania

nałożonego obowiązku wniósł sprzeciw w sprawie zamiaru przystąpienia do wykonania

przebudowy sieci elektroenergetycznej.

Organ odwoławczy dokonując analizy przedmiotowych akt stwierdził, iż

wniesienie sprzeciwu przez organ I instancji było zasadne. Zgodnie z art. 27 ust. 2

ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr

193, poz. 1287 ze zm.) inwestorzy są obowiązani: uzgadniać usytuowanie

projektowanych sieci uzbrojenia terenu z właściwymi starostwami. Szczegółowe zasady

i tryb zakładania i prowadzenia geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu wynika z

zapisów § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z

dnia 2 kwietnia 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz

zespołów uzgadniania dokumentacji projektowej (Dz.U Nr 38, poz. 455) który stanowi,

iż uzgadnianie dokonywane jest na wniosek inwestora lub jego upoważnionego

przedstawiciela.

Z załączonych dokumentów do przedmiotowego zgłoszenia wynika, iż inwestor

występował z wnioskiem o uzgodnienie projektowanych sieci, lecz dokumenty

dołączone do zgłoszenia nie zawierają opinii ZUDP tylko kopię korespondencji.

W odpowiedzi na zarzut, iż brak jest podstaw prawnych do wymogu złożenia

oświadczenia projektanta, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane

organ podał, iż oświadczenie takie wymagane jest przy składaniu wniosku wraz

dokumentacją do pozwolenia na budowę.

Skargę na decyzję Wojewody [...][...] czerwca 2012 r. złożył do

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. T., wnosząc o

jej uchylenie oraz decyzji organu I instancji.

W skardze zarzucono, iż Starosta Powiatu [...] wniósł sprzeciw

uzasadniając brakiem opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, ignorując

argumenty skarżącego, iż zlecenie uzgodnienia było złożone w dniu [...] sierpnia 2010 r.

i w związku z brakiem stanowiska na podstawie §11 ust. 2 Rozporządzenia Ministra

Rozwoju Regionalnego i Budownictwa - projekt został przyjęty bez uwag.

Ponadto zarówno Starosta jak i Wojewoda w uzasadnieniu decyzji ograniczyli się

jedynie do zacytowania przepisów prawa zupełnie pomijając uzasadnienia faktyczne o

których mowa w art. 126 i art. 107 § 3 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju

sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne

sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z

prawem.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w

zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności

z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc

prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich

wykładni.

Rzeczą Sądu, przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy jest ustalenie, czy

skarga pochodzi od podmiotu, który ma przymiot strony w danym postępowaniu

administracyjnym.

Zgodnie, bowiem z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. 2012 r., poz. 270)

dalej p.p.s.a -uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes

prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w

zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych

innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 ww. ustawy jest podmiot, który ma

interes prawny do wniesienia skargi w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją.

Skarga może, zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej,

jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjno-

prawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot.

Interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter

materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego,

gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w

odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też

podjęcia określonej czynności. Jak podkreśla w swoim orzecznictwie Naczelny Sąd

Administracyjny pojęcie "interes prawny" użyty w art. 50 § 1 ww. ustawy, obejmuje

swoim zakresem pojęcie interesu prawnego z art. 28 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego

Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt OSK 1387/07).

Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd badał, czy skarga złożona w

niniejszej sprawie pochodzi od strony postępowania.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy S. T. posiadał

pełnomocnictwo udzielone przez inwestora - PGE Dystrybucja S.A. Oddział W.

Rejon Energetyczny [...] do występowania w imieniu spółki przed organami

administracji samorządowej, osobami fizycznymi i dokonywania wszelkich czynności

prawnych i faktycznych związanych z realizacją umowy. Bezspornym jest zatem, iż

skarżący jako pełnomocnik realizował zlecone mu czynności przez inwestora.

W tym miejscu zauważyć należy, iż skarżący podczas rozprawy w dniu 5 grudnia

2012r. oświadczył, iż jest projektantem i w postępowaniu występował jako pełnomocnik

inwestora. Ponadto podał, iż przed Sądem chce występować we własnym imieniu,

ponieważ wiąże go umowa ze spółką, której nie mógł wykonać, natomiast w chwili

złożenia skargi nie dysponował już pełnomocnictwem udzielonym przez inwestora.

Powyższe uprawnia do stwierdzenia, iż skarżący nie jest stroną postępowania w

sprawie dotyczącej wniesienia sprzeciwu, a zatem nie może skutecznie, we własnym

imieniu, zarzucać organom, iż wydały wadliwe decyzje w sprawie, w której wydane

orzeczenia mogą dotykać jedynie interesu prawnego inwestora, a nie jego

pełnomocnika.

Co prawda na projektancie ciążą obowiązki wynikające z uczestnictwa w

procesie inwestycyjnym, podobnie jak na innych podmiotach wymienionych w treści art.

17 Prawa budowlanego, nie oznacza to jednak, że podmioty te uzyskują uprawnienia

procesowe w jurysdykcyjnych postępowaniach administracyjnych związanych z

przygotowywaniem, projektowaniem, czy wykonywaniem inwestycji. Odróżnić należy

ogólne pojęcie procesu inwestycyjnego regulowanego przez przepisy Prawa

budowlanego, w którym wymienieni w art. 17 Prawa budowlanego uczestnicy mają

określone prawa i obowiązki od pojęcia jurysdykcyjnego postępowania

administracyjnego, w którym występują strony tych postępowań legitymujące się

własnym interesem prawnym.

Legitymacja do występowania we własnym imieniu w postępowaniach

administracyjnych mających za przedmiot proces inwestycyjny, przysługuje inwestorowi

i innym stronom tych postępowań wykazujących własny interes prawny, nie zaś

projektantowi będącemu profesjonalnym uczestnikiem tego procesu, lecz działającym w

imieniu i na rzecz inwestora.

Sąd wyjaśnia ponadto: ustalenie, co do braku legitymacji skarżącego jest

rezultatem badania jego interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a, sąd

administracyjny powinien wydać wyrok oddalający skargę, a nie postanowienie o

odrzuceniu skargi. Odrzucenie skargi uznać należy tylko wtedy za dopuszczalne, gdy

brak legitymacji skargowej jest ewidentny, np. skargę wniosła osoba, której ustawa

szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku tej legitymacji (por. postanowienie

Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2007r., II FSK 1337/06 LEX nr

384145).

W świetle powyższych ustaleń, Sąd w niniejszej sprawie nie poddał zaskarżonej

decyzji kontroli merytorycznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art.

151 p.p.s.a.