Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SPP/Sz 122/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, 197 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2021 r., sygn. akt SPP/Sz 122/20 utrzymujące w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 września 2020 r., sygn. akt II SPP/Sz 122/20 w sprawie z Jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości postanawia : odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 września 2020 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie oddalił wniosek R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Po rozpoznaniu sprzeciwu wnioskodawczyni, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 8 stycznia 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 28 września 2020 r.

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 19 stycznia 2021 r. W dniu 26 stycznia 2021 r. (data stempla pocztowego) R. K. wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1–10.

Stosownie do treści art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 p.p.s.a. nie przewiduje zatem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na jego podstawie. Ustawodawca nie przewidział zatem możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia lub zarządzenia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy.

W piśmie z dnia 14 stycznia 2021 r. (wraz z którym przesłano skarżącej odpis postanowienia z dnia 8 stycznia 2021 r.), skarżąca została błędnie pouczona, że na postanowienie to przysługuje zażalenie. Na podstawie błędnego pouczenia strona postępowania nie może jednak nabyć uprawnienia do wniesienia środka odwoławczego, skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi takiej możliwości nie przewiduje.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zażalenie wniesione na postanowienie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne, a w związku z tym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.