Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 195/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 7, art. 7a, art. 8
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 stycznia 2022 r. nr KO.450.1.2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. dc


UZASADNIENIE

II SA/Łd 195/22

Uzasadnienie

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga B.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 24 stycznia 2022 r. znak KO.450.1.2022, utrzymującą w mocy decyzję Starosty Tomaszowskiego z 10 grudnia 2021 r. znak: GGN. 1431.2.2021 o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej.

Z akt sprawy wynika, iż pismem z 15 maja 2021 r. (data nadania na poczcie 21 maja 2021 r.) B.D. na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej złożył w Starostwie Powiatowym w Tomaszowie Mazowieckim wniosek o zestawienie i przesłanie na podany adres informacji związanych z samorządową gospodarką gruntami, realizowaną przez Starostwo, w obrębie miasta Tomaszowa Maz. w okresie 2010-2020 r., tj. podanie:

"1. Jaka powierzchnia gruntów (działek) niezabudowanych znajduje się w zasobach Starostwa na terenie miasta Tomaszowa Maz. oraz jaka powierzchnia tych gruntów była lub jest udostępniona w ramach usług najmu w latach 2010-2020.

2. Jak szczegółowo realizowane są poszczególne umowy najmu terenów, przeznaczonych do wydzierżawienia?

W odpowiedzi proszę o wypełnienie i przesłanie załączonej tabeli, w której zawarte będą wszystkie, pełne informacje o zawartych i zrealizowanych (także w realizacji) usługach najmu (dzierżawy) w poszczególnych latach".

Do wniosku załączono tabelę "Zestawienie za rok 2010 do 2020", składającą się z danych: nr ewidencyjny działki, powierzchnia działki m²/pow. dzierżawy, nr kw, położenie nieruchomości, nr umowy - data umowy, czynsz dzierżawny netto zł/rok, opis nieruchomości/czas dzierżawy, wpływy za najem zł netto/rok, naliczone odsetki zł/rok.

Pismem z dnia 7 czerwca 2021 r. organ I instancji udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, iż Starostwo nie posiada zasobu nieruchomości.

W dniu 1 września 2021 r. do organu wpłynęło pismo z dnia 30 sierpnia 2021 r., w którym B.D., w nawiązaniu do wniosku z 15 maja 2021 r., prosi o udostępnienie informacji w sprawie umów dzierżawy i przychodów z usług najmu gruntów w latach 2010-2020 oraz w pierwszej połowie roku 2021 dotyczących gruntów Skarbu Państwa we władaniu samorządu powiatowego.

Z uwagi na to, iż zdaniem organu, informacja w zakresie wskazanym w ww. wniosku stanowiła informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U . z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), dalej w skrócie u.d.i.p., pismem z 6 września 2021 r. wezwano wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji przetworzonej, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania.

W odpowiedzi skarżący wskazał, iż wezwanie to narusza przepisy art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 2 art. 13 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez żądanie wykazania szczególnego interesu publicznego (szczególnej istotności) dla informacji niewymagających przetworzenia. Żądanie to narusza także art. 33 ust. 1 oraz art. 34 ust. 5 lit. a ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, z której wynika, że kwoty pozyskiwane w procesie wykonywania (np. usług najmu) przez jednostkę finansów publicznych, dysponującą majątkiem publicznym nie mogą podlegać wyłączeniu jawności. Podkreślił, że na tle przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w orzecznictwie sądów administracyjnych dokonano podziału informacji publicznej na informację prostą i przetworzoną. Informacja prosta jest informacją, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem, z tym, że może być ona pozbawiona danych wrażliwych (np. danych osobowych), nie stając się przez to informacją przetworzoną.

Skarżący podkreślił, że wnosi o udostępnienie informacji prostych, zaś przyjęty we wniosku o udostępnienie informacji dotyczącej przychodów z usług najmu, sposób zestawienia oparty został o wykazy dotyczące nieruchomości (załączniki do uchwał), z tablicy ogłoszeń w siedzibie Starostwa.

Działając na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., Starosta Tomaszowski decyzją z 6 października 2021 r. znak GGN. 1431.2.2021, odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie żądanym we wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania B.D., uchyliło w całości zaskarżoną ww. decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując wówczas że organ I instancji nieprecyzyjnie ocenił nadkład pracy i środków koniecznych do udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem skarżącego.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z 10 grudnia 2021 r. znak: GGN. 1431.2.2021, wydaną na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1u.d.i.p., Starosta Tomaszowski odmówił B.D. udostępnienia informacji publicznej w zakresie żądanym we wniosku.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał w szczególności, że:

- analizując wniosek stwierdzono, że żądanie wnioskodawcy o udzielenie informacji dotyczy udzielenia informacji przetworzonej;

- dokument zawierający żądane przez wnioskodawcę dane nie istniał w chwili złożenia wniosku;

- żądanie wnioskodawcy wiąże się z koniecznością wytworzenia nowego dokumentu, o nowej treści, gdyż zestawienie w żądanym przez wnioskodawcę zakresie, tj. nr ewidencyjny działki, powierzchnia działki m²/pow. dzierżawy, nr kw, położenie nieruchomości, nr umowy

- data umowy, czynsz dzierżawny netto zł/rok, opis nieruchomości/czas dzierżawy, wpływy za najem zł netto/rok, naliczone odsetki zł/rok nie istnieje;

- wykazy odnoszące się do nieruchomości stanowiących własność Powiatu Tomaszowskiego, jakie są wydzierżawiane/wynajmowane, stanowią załączniki do uchwał i zawierają dane, tj.: nr ewidencyjny działki, pow. działki/pow. przeznaczona do wydzierżawienia, nr księgi wieczystej, położenie nieruchomości, wysokość czynszu dzierżawnego/najmu netto zł/ miesięcznie lub zł/rocznie+podatek VAT, opis nieruchomości, rodzaj wydzierżawienia, termin wnoszenia opłat, zasady aktualizacji; - ww. wykazy wywiesza się na okres 21 dni i dopiero po tym okresie zawierana jest umowa dzierżawy, najmu;

- wykaz nieruchomości przeznaczonej do wydzierżawienia/wynajęcia jest wykazem dla pojedynczej nieruchomości, nie są to zestawienia, które odnoszą się do wszystkich nieruchomości wydzierżawionych/wynajętych w okresie całego roku;

- w tego rodzaju wykazie nie podaje się nr umowy, daty umowy, gdyż umowa dzierżawy/najmu zawierana jest dopiero po okresie wywieszenia wykazu, tj. po 21 dniach;

- stworzenie wykazu zgodnie z żądaniem wnioskodawcy będzie wiązało się z dokonaniem obliczeń, zestawień (za lata 2010-2020 i za pierwszą połowę 2021 roku), co będzie się wiązało z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych organu, a szeroki zakres czasowy wniosku niewątpliwie spowoduje zakłócenie normalnego toku działania adresata wniosku;

- wnioskowane dane dotyczyłyby 13-14 podmiotów rocznie, z którymi zawarte były umowy dzierżawy, czyli 130-140 podmiotów w żądanym okresie, dla których wnioskodawca żąda podania nr ewidencyjnego działki, powierzchni działki m2/pow. dzierżawy, nr kw, położenia nieruchomości, nr umowy

- data umowy, czynszu dzierżawnego netto zł/rok, opisu nieruchomości/czasu dzierżawy, wpływu za najem zł netto/rok, naliczonych odsetek zł/rok nie istnieje;

- przygotowanie chociażby danych związanych ze wskazaniem wpływów za najem w zł netto/rok, czy naliczone odsetki zł/rok w żądanym przez wnioskodawcę zakresie czasowym będzie związane z analizą zestawień danych finansowych i wyciągnięcia/wyodrębnienia tych danych z zestawień za lata 2010-2020 i za pierwszą połowę 2021 roku;

- w wytworzenie wykazu dla wnioskodawcy zaangażowanych byłoby dwóch pracowników, dwóch wydziałów organu wydającego decyzje. Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami odpowiedzialny za zawieranie umów dzierżawy (kolumny od 1 do 8 żądanego wykazu) oraz Wydział Finansowo-Księgowy i Budżetu zajmujący się windykacją należności Powiatu Tomaszowskiego i Skarbu Państwa (kolumny od 9 do 10 żądanego wykazu);

- powstanie informacji przetworzonej jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębnienia informacji w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów;

- podczas postępowania o udostępnienie informacji publicznej wnioskodawca był wezwany do doprecyzowania wniosku, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia żądanych przez niego informacji publicznych;

- odpowiadając na wezwanie B.D. nie wykazał, że w przypadku jego wniosku zachodzą przesłanki warunkujące uzyskanie informacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.;

- uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji, o czym stanowi art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p.;

- w orzeczeniach sądów administracyjnych dominuje pogląd, że zajęcie stanowiska w toku postępowania o udostępnienie informacji publicznej w znaczeniu określonym w art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. należy rozumieć pisemne stanowisko podmiotu innego niż organ wydający decyzję mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy;

- w przedmiotowej sprawie nie występowano do innych podmiotów, aby zajęły stanowisko wobec złożonego żądania wnioskodawcy, gdyż organ wydający decyzję odmowną uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie było takiej konieczności. Żądane dane nie zawierały danych osób fizycznych ani danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy; odmówiono udostępnienia informacji publicznej ze względu na niewykazanie przez wnioskodawcę interesu publicznego do uzyskanie informacji, którą organ uznał za informację przetworzoną.

Od ww. decyzji B.D. złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu I instancji oraz zarzucając jej naruszenie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 2 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p. poprzez przyjęcie, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej. Ponadto skarżący wniósł o nakazanie zobowiązanemu przekazanie informacji zakreślonej wnioskiem z 15 maja 2021 r. oraz uzupełnionej treścią pisma wnioskodawcy z 9 grudnia 2021 r.

W uzasadnieniu odwołania skarżący podał, iż dla spełnienia jego żądania wystarczy zestawić dane umieszczone w zawieranych na okres 3 lat umowach najmu. W każdej umowie jest oznaczona działka jej opis, powierzchnia dzierżawiona, cena najmu netto i brutto. W ciągu 10-12 lat zainteresowany podmiot może zawrzeć 3-4 umowy oraz otrzymuje 6-7 pism z przeliczeniem, wskaźnikiem GUS, i podaniem nowej ceny czynszu na dany rok oraz w innych wykazach dla nieruchomości do wydzierżawienia. Dla podania informacji, o które prosi nie trzeba niczego przetwarzać, analizować ani wydobywać. Dane z dokumentów, w chwili złożenia wniosku istnieją i są łatwo dostępne.

W ocenie skarżącego żądanie jawności cen usług najmu gruntów Skarbu Państwa, skoro nie wynikają one z regulaminowego cennika i przepisów szczegółowych, nie jest czymś nadzwyczajnym. Skoro Zarząd uprawniony jest do określania w sposób uznaniowy, różny dla poszczególnych kontrahentów, to winien też swobodnie ujawnić zestawienie przyznawanych cen najmu tych gruntów. To nie może być pole działalności, zamknięte dla informacji publicznej. Nie są to dane zastrzeżone poufnością ani innymi przepisami ochrony danych. Dodatkowo zdaniem skarżącego w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono też zaleceń zawartych w decyzji Kolegium z 17 listopada 2021 r.

Do odwołania skarżący załączył pismo z dnia 9 grudnia 2021 r. skierowane do Starosty Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim, w którym, ponownie prosi o pozytywne ustosunkowanie się do wniosku z dnia 15 maja 2021 r. i przesłanie, w terminie ustawowym, omawianych informacji wg załączonej do tego wniosku tabeli. Jednocześnie w celu przyspieszenia i ułatwienia przygotowania omawianej informacji wskazał, że można aktualnie pominąć wartości naliczonych odsetek (kolumna 9 tabeli, załączonej do naszego wniosku z dnia 15.05.2021 r.). "Do sprawy odsetek wrócimy w przyszłości".

Przekazując odwołanie organ I instancji podtrzymał dotychczasowe stanowisko, jednocześnie wskazując, iż modyfikacja wniosku nie zmienia rozstrzygnięcia zawartego w decyzji.

Wspomnianą na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji. Kolegium stwierdziło, że bezspornie żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej, w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a u.d.i.p., zaś Starosta Tomaszowski jest organem zobowiązanym do jej udostępnienia, w związku z zaliczeniem do kategorii organów władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.). Kolegium podniosło, że przepisy u.d.i.p. nie zawierają legalnych definicji pojęć "informacja prosta" i "informacja przetworzona". W oparciu o poglądy wyrażone w orzecznictwie organ wskazał, że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 5 u.d.i.p., przy czym wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Natomiast w przypadku informacji przetworzonej organ wyróżnił dwie odmienne sytuacje: pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. Druga sytuacja ma miejsce wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii, skanów, określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną.

Następnie organ wyjaśnił, że o ile dostęp do informacji publicznej prostej ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmowa udzielenia przetworzonej informacji publicznej następuje, zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w formie decyzji. W świetle powyższego Kolegium wskazało, iż potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji, tak jak przedstawia to skarżący. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Z kolei udostępnienie informacji przetworzonej może nastąpić tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

Zdaniem Kolegium skarżący występując z żądaniem udostępnienia informacji dotyczącej umów dzierżawy i przychodów z usług najmu gruntów wiatach 2010-2020 oraz w pierwszej połowie roku 2021 dotyczących gruntów Skarbu Państwa we władaniu samorządu powiatowego w ujęciu tabelarycznym obejmującym: nr ewidencyjny działki, powierzchnia działki m2/pow. dzierżawy, nr kw, położenie nieruchomości, nr umowy - data umowy, czynsz dzierżawny netto zł/rok, opis nieruchomości/czas dzierżawy, wpływy za najem zł netto/rok, naliczone odsetki zł/rok, domagał się w istocie udzielenia informacji przetworzonej. Jak wskazał Starosta Tomaszowski żądanie wnioskodawcy wiąże się z koniecznością wytworzenia nowego dokumentu, o nowej treści, gdyż zestawienie w żądanym przez wnioskodawcę zakresie nie istnieje. Organ wyjaśnił, iż wykazy odnoszące się do nieruchomości stanowiących własność Powiatu Tomaszowskiego, jakie są wydzierżawiane/wynajmowane, stanowią załączniki do uchwał i zawierają dane, tj.: nr ewidencyjny działki, pow. działki/pow. przeznaczona do wydzierżawienia, nr księgi wieczystej, położenie nieruchomości, wysokość czynszu dzierżawnego/najmu netto zł/ miesięcznie lub zł/rocznie+podatek VAT, opis nieruchomości, rodzaj wydzierżawienia, termin wnoszenia opłat, zasady aktualizacji. Wymienione wykazy wywiesza się na okres 21 dni i dopiero po tym okresie zawierana jest umowa dzierżawy, najmu. Wykaz nieruchomości przeznaczonej do wydzierżawienia/wynajęcia jest wykazem dla pojedynczej nieruchomości, nie są to zestawienia, które odnoszą się do wszystkich nieruchomości wydzierżawionych/wynajętych w okresie całego roku. W tego rodzaju wykazie nie podaje się nr umowy, daty umowy, gdyż umowa dzierżawy/najmu zawierana jest dopiero po okresie wywieszenia wykazu tj. po 21 dniach. Stworzenie wykazu zgodnie z żądaniem wnioskodawcy będzie wiązało się z dokonaniem obliczeń, zestawień (za lata 2010-2020 i za pierwszą połowę 2021 roku), co będzie się wiązało z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych organu, a szeroki zakres czasowy wniosku niewątpliwie spowoduje zakłócenie normalnego toku działania adresata wniosku. Wnioskowane dane dotyczyłyby 13-14 podmiotów rocznie, z którymi zawarte były umowy dzierżawy, czyli 130-140 podmiotów w żądanym okresie. Przygotowanie chociażby danych związanych ze wskazaniem wpływów za najem w zł netto/rok, czy naliczone odsetki zł/rok w żądanym przez wnioskodawcę zakresie czasowym będzie związane z analizą zestawień danych finansowych i wyciągnięcia/wyodrębnienia tych danych z zestawień za lata 2010-2020 i za pierwszą połowę 2021 roku. Zatem, wbrew twierdzeniom skarżącego nie można uznać, iż dla podania informacji, o które prosi nie trzeba niczego przetwarzać, analizować ani wydobywać. Organ, aby sprostać żądaniu skarżącego musiałby wydobyć poszczególne informacje z posiadanych dokumentów i odpowiednio przygotować je na potrzeby wnioskodawcy. Niewątpliwie przygotowanie żądanych informacji wymagałoby znacznego nakładu pracy organu, użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych. Jak podaje organ w wytworzenie wykazu dla wnioskodawcy zaangażowanych byłoby dwóch pracowników, dwóch wydziałów organu wydającego decyzję. Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami odpowiedzialny za zawieranie umów dzierżawy (kolumny: nr ewidencyjny data umowy, czynsz dzierżawny netto zł/rok, opis nieruchomości/czas dzierżawy) oraz Wydział Finansowo-Księgowy i Budżetu zajmujący się windykacją należności Powiatu Tomaszowskiego i Skarbu Państwa (kolumny: wpływy za najem zł netto/rok, naliczone odsetki zł/rok żądanego wykazu).

W ocenie Kolegium słusznie organ I instancji uznał, że żądanie stworzenia zestawienia danych określonych we wniosku w formie tabeli jest informacją przetworzoną, bowiem dotyczy stworzenia specjalnie dla wnioskodawcy nowej, nieposiadanej przez organ pierwszej instancji w takiej formie, informacji. Wobec powyższego, nie można zgodzić się ze skarżącym, iż żądana przez niego informacja stanowi informację prostą. Wysokość nakładów osobowych i czasowych oraz konieczność i ilość przeanalizowania dokumentów dotyczących umów dzierżawy i przychodów z usług najmu gruntów w latach 2010- 2020 oraz w pierwszej połowie roku 2021 dotyczących gruntów Skarbu Państwa we władaniu samorządu powiatowego stanowi o tym, iż żądanej informacji nie można uznać za informację prostą.

Zdaniem Kolegium dokonana przez organ kwalifikacja żądanej informacji jest prawidłowa. Jeżeli bowiem dany wniosek obejmuje pewien zbiór informacji prostych, który należy wytworzyć wedle kryteriów wskazanych we wniosku, a z taką sytuacją niewątpliwie mamy do czynienia w rozważanym wypadku, to działanie takie wymaga zaangażowania sił i środków przez organ zobowiązany, w celu ich wyszukania, zebrania i opracowania. Dokonanie analizy w tym zakresie i podjęcie wielorakich czynności w celu załatwienia wniosku o udostępnienie szeregu informacji prostych, w szczególności, gdy wniosek jest obszerny, stanowi już udostępnienie informacji przetworzonej. Przygotowanie ich wymaga w tym wypadku bowiem takich działań organizacyjnych, które zakłócać będą normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i które utrudnią wykonywanie przypisanych mu zadań. Skoro żądanie skarżącego dotyczyło informacji przetworzonej kluczowe znaczenie miało ustalenie czy za jej udostępnieniem przemawia szczególnie istotny interes publiczny.

Wobec tego zasadne było wystąpienie do wnioskodawcy o wykazanie, że udostępnienie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Kolegium zaznaczyło, że B.D. nie wykazał, że udostępnienie żądanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, bowiem stoi na stanowisku, że jego żądanie dotyczy informacji prostej. Skoro skarżący nie wykazał szczególnie istotnego znaczenia dla interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanych informacji, a w szczególności nie wykazał, że żądane informacje jest w stanie realnie wykorzystać dla szczególnie istotnego interesu publicznego (np. poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego), to uzasadniona jest odmowa udzielenia mu żądanej informacji publicznej.

Nadto Kolegium zauważyło, iż pismo wnioskodawcy z 9 grudnia 2021 r. odnośnie rezygnacji z udzielenia informacji odnośnie wartości naliczonych odsetek (kolumna 9 tabeli) wpłynęło do organu I instancji już po wydaniu decyzji z dnia 10 grudnia 2021 r. Zdaniem Kolegium modyfikacja wniosku w ww. zakresie nie wpływa na zmianę kwalifikacji żądanej informacji jako przetworzonej, a tym samym na rozstrzygnięcie sprawy.

Zdaniem Kolegium, organ I instancji uwzględnił zalecenia zawarte w decyzji Kolegium z 17 listopada 2021 r. Zaś ogólne wskazanie na nieuwzględnienie zaleceń zawartych w ww. decyzji, nie daje Kolegium możliwości zidentyfikowania zaleceń, których zdaniem skarżącego organ I instancji nie wykonał.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B.D. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 7, 7a i art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U . z 2021 r., poz. 735 ze zm.), dalej Kpa, poprzez błędną interpretację przepisu art. 3 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U . z 2020 r. poz. 2176 ze zm.), dalej u.d.i.p., ,jakoby żądana informacja była informacją przetworzoną wymagającą dużych nakładów pracy i organizacji".

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż nieprawdziwy jest pogląd, iż żądana informacja jest informacją przetworzoną i wymaga dużego nakładu pracy i zmian organizacyjnych w Starostwie. Podaje, iż wnosił o ujawnienie informacji o wysokości opłat za dzierżawę działek w Tomaszowie Maz. Sporządzenie takiej informacji polega na sporządzeniu zestawienia na podstawie zawartych umów - co przy systemie komputerowym można zrobić w kilkanaście minut. Zdaniem strony nie wymaga to żadnych kosztów ani zmian organizacyjnych. Skarżący podniósł, iż w orzecznictwie został wyrażono pogląd, iż informacja publiczna przetworzona to taka informacja, która wiąże się z poniesieniem określonych środków zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organów. Podnoszenie przez Starostwo Powiatowe w Tomaszowie Maz., że informacja dotyczyła by ok. 130 podmiotów jest przesadzone, gdyż umowy są z reguły zawierane na 3 lata, a nawet dłużej. Tym samym ilość podmiotów oscylowała by w granicach ok. 35- 40, a tym samym sporządzenie informacji na pewno nie wymaga dużych nakładów pracy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842; dalej: ustawa covidowa). W związku ze zmianą art. 15 zzs4 tej ustawy wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs4 ust. 3 wskazanej ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Jednocześnie należy wskazać, że na tle powołanego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego" (zob. uchwała NSA z 30 listopada 2020 r., II OPS 6/19).

W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej, jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można było przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, że skarżący złożył oświadczenie, że nie ma możliwości technicznych w zakresie uczestniczenia w rozprawie zdalnej. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wymagany przywołaną wyżej uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony zostały powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2021 r., poz. 137, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga, zgodnie z art. 151 ustawy p.p.s.a., podlega oddaleniu odpowiednio w całości albo w części.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 stycznia 2022 r., odmawiająca skarżącemu udostępnienia informacji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2176 z późn. zm.; dalej: "u.d.i.p.").

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny, ustawodawca wprowadził z jednej strony możliwość żądania udostępnienia informacji przetworzonej, z drugiej zaś wprowadził mechanizm limitujący w postaci uznania, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2022 r., III OSK 4596/21, Lex nr 3337442). W wypadku ustalenia, że żądana informacja jest informacją publiczną o charakterze przetworzonym, a wnioskodawca - pomimo wezwania - na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie wykazał, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wówczas prawidłową formą załatwienia wniosku jest wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2022 r., II SAB/Gl 93/22, Lex nr 3342766).

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy informacja objęta wnioskiem skarżącego z dnia 30 sierpnia 2021 . udostępniana w formie tabelarycznej wg. zestawienia stanowiącego załącznik do pisma z dnia 15 maja 2021 r., miała charakter informacji przetworzonej. Nie budzi natomiast wątpliwości, że żądana informacja jest informacją publiczną a Starosta Tomaszowski jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznych będących w jego posiadaniu, na zasadach określonych przez przepisy u.d.i.p.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera legalnej definicji tego pojęcia. Lukę w tym zakresie wypełnia bogaty dorobek orzecznictwa administracyjnego oraz doktryny. Wskazuje się, że w przypadku informacji publicznej przetworzonej, jej udostępnienie poprzedzone jest procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadaną informację prostą obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13 kwietnia 2022 r., II SA/Sz 1113/21, Lex nr 3354579). Informacja publiczna jest informacją przetworzoną w dwojakiego rodzaju sytuacjach. Po pierwsze, gdy wnioskodawca domaga się informacji jakościowo nowej, nie nieistniejącej dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (M. Bednarczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda Biuletyn Informacji Publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005, s. 87). Przetworzeniem informacji jest zbieranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (wyrok WSA we Wrocławiu z 19 grudnia 2005 r. sygn. akt IV SAB/Wr 47/05). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która wymaga zestawień i opracowań wykonywanych na podstawie informacji posiadanych przez podmiot zobowiązany lecz zawartych w różnych dokumentach, pochodzących z różnych źródeł.

Druga sytuacja występuje wówczas, gdy wniosek obejmuje informacje proste będące w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, ale ze względu na rozmiar i zakres żądanej informacji należy uznać ją za informację przetworzoną. "W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zorganizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w taki sposób, pomimo iż składała się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej." (wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2022 r., III OSK 5070/21, Lex nr 3350765).

W niniejszej sprawie skarżący wnosił o udostępnienie w formie tabelarycznej informacji na temat umów najmu i dzierżawy zawieranych przez podmiot zobowiązany począwszy od roku 2010, obejmującej następujące dane: numer ewidencyjny działki, powierzchnia działki, powierzchnia dzierżawy, numer księgi wieczystej, położenie nieruchomości, numer i data umowy, wysokość czynszu dzierżawnego netto zł/rok, opis nieruchomości, czas dzierżawy, wpłaty za wynajem zł netto/rok, naliczone odsetki zł/rok. Organ I instancji wskazał, że sporządzenie żądanej przez skarżącego informacji w formie zestawienia wiąże się z koniecznością wytworzenia nowego dokumentu. Organ podał, że informacje proste, na podstawie których możliwe byłoby przygotowanie powyższego zestawienia znajdują się w różnych dokumentach: w wykazach stanowiących załączniki do uchwał, umowach oraz dokumentach finansowych. Jak wynika z ustaleń organu żądane informacje dotyczące wykonania umowy, czyli wysokości wpływów za najem w ujęciu rocznym oraz naliczonych odsetek, wymagałoby wyciągnięcia/wyodrębnienia tych kwot na podstawie danych finansowych, za cały okres objęty wnioskiem i odrębnie dla każdej umowy. W ocenie Sądu, z treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób jednoznaczny wynika, że skarżący domaga się wytworzenia nowego dokumentu w postaci zestawienia wg załączonego wzoru tabeli. Informacje, które miały być objęte tym zestawieniem dotyczyły danych zawartych w dokumentach wytworzonych na etapie przed podpisaniem każdej z umów najmu lub dzierżawy oraz w samej umowie, ale także danych dotyczących wykonywania umowy przez najemców i dzierżawców w zakresie zapłaty czynszu. Ta ostatnia kategoria informacji, nie może pochodzić z tych samych źródeł co pozostałe, bowiem na etapie sporządzania wykazu oraz zawierania umowy informacje te nie były znane. Dotyczą bowiem zdarzeń mających miejsce po zawarciu umowy, udokumentowanych w dokumentacji finansowej. Z powyższego wynika, że skarżący domaga się od podmiotu zobowiązanego, aby ten na podstawie posiadanych przez niego informacji, zawartych w różnych dokumentach, będących w posiadaniu różnych komórek organizacyjnych podmiotu zobowiązanego, wytworzył jakościowo nową informację, nie istniejącą dotychczas w formie określonej we wniosku skarżącego.

Zasadnie także wskazuje w zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim, że potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem zupełnie nowej informacji, tak jak przedstawia to skarżący. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, powinna zostać uznana na informację przetworzoną.

W konsekwencji należy uznać za prawidłowe ustalenia organów obu instancji, co do tego, że informacja objęta wnioskiem skarżącego jest informacją publiczną przetworzoną.

Starosta Tomaszowski był zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie spełniona jest przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zasadnie wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie przez niego żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W odpowiedzi na wezwanie, skarżący w piśmie datowanym na 23 września 2021 r. przedstawił swoje stanowisko, zgodnie z którym wezwanie to narusza przepisy art. 1 ust.1 w zw. z art. 10 ust.2, art. 13 ust. 1 i art. 3 ust. pkt 1 u.d.i.p. oraz wskazane przepisy ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Swoje stanowisko skarżący uzasadnił tym, że żądana przez niego informacja, wbrew twierdzeniom podmiotu zobowiązanego jest informacją prostą. W związku z powyższym stanowiskiem skarżący nie wykazał, aby udostępnienie mu żądanych informacji było szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Pojęcie szczególnego interesu publicznego nie zostało zdefiniowane w przepisach u.d.i.p. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 865/14 wskazał, że: "Pojęcie szczególnego interesu publicznego jest znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu."

W niniejszej sprawie nie wykazano żadnych okoliczności, które uzasadniałyby ocenę, że otrzymanie żądanych informacji przez skarżącego było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd podkreśla przy tym, że nie jest kwestionowany charakter przedmiotowej informacji jako informacji publicznej. Nie wystąpiły natomiast przesłanki wskazujące na to, aby skarżący potencjalnie wykorzystał je w sposób szczególnie istotny dla dobra ogółu. Kryterium szczególnej istotności dla interesu publicznego nie może bowiem, w ocenie Sądu, być utożsamiane z realizacją zasady jawności życia publicznego wyrażoną w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ustalenie, że uzyskanie żądanej informacji przez wnioskodawcę będzie istotne dla interesu publicznego w sposób szczególny, wymaga wykazania, że po stronie wnioskodawcy leży potencjalna możliwości wykorzystania tych informacji w interesie publicznym, z uwzględnieniem szczególnej wagi tego wykorzystania.

Starosta Tomaszowski, w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej, zobligowany był do wydania w tym przedmiocie decyzji, do której stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Organ I instancji w dniu 10 grudnia 2021 r. wydał decyzję odmawiającą skarżącemu udostępnienia informacji publicznej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim rozpatrując odwołanie skarżącego od powyższej decyzji dokonało prawidłowej wykładni i prawidłowo zastosowało przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnośnie podnoszonego w skardze zarzutu naruszenia art. 3 u.d.i.p. Sąd wskazuje, że organ zasadnie ustalił, że wnioskowana przez skarżącego informacją jest informacją publiczną przetworzoną oraz, że w sprawie nie wykazano, aby udostępnienie tej informacji skarżącemu było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Kolegium dokonało wszechstronnej oceny decyzji organu pierwszej instancji zarówno w zakresie zgodności z przepisami k.p.a. jak i u.d.i.p., w tym spełnienia wymogu z art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. Kolegium odniosło się także do modyfikacji przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej poprzez rezygnację z punktu dotyczącego naliczonych odsetek. Pismo zawierające tę modyfikację, datowane na dzień 9 grudnia 2021 r., zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 10 grudnia 2021 r. (data decyzji organu pierwszej instancji) i doręczone do organu w dniu 13 grudnia 2021 r., tj. po wydaniu decyzji. Sąd podziela stanowisko, zgodnie z którym modyfikacja żądania nie skutkowała zmianą kwalifikacji wnioskowanej informacji i uznaniem jej za informację prostą. Żądanie w dalszym ciągu dotyczyło wytworzenia, na podstawie danych będących w posiadaniu organu i znajdujących się w różnych dokumentach, nowej jakościowo informacji, nie istniejącej dotychczas w formie określonej przez skarżącego. Za nieuzasadniony Sąd uznaje zarzut naruszenia przez Kolegium przepisów art.7, art. 7a oraz art. 8 k.p.a. Skarżący nie wskazuje w skardze, jakich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy zaniechał organ wydając zaskarżoną decyzję (art. 7 k.p.a.) ani też nie precyzuje podstaw zarzutu naruszenia zasady zaufania do władzy publicznej oraz utrwalonych praktyk rozstrzygania spraw (art. 8 k.p.a.). Odnośnie zarzutu naruszenia art. 7a k.p.a. należy przywołać pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2022 r. (II GSK 1711/18, Lex nr 3351905), w którym Sąd wskazuje, że "w art. 7a § 1 k.p.a. nie chodzi o sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości interpretacyjne przepisów mających zastosowanie w danej sprawie. Zastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. i rozstrzyganie na jego podstawie na korzyść strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy wystąpią niedające się usunąć wątpliwości, co do wykładni przepisów stosowanego prawa, tzw. "pat interpretacyjny". W niniejszej sprawie sytuacja taka nie występuje. Podsumowując, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.

is