Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 833/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia przyznać skarżącemu L.K. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnieni od kosztów sądowych. bg


UZASADNIENIE

III SA/Łd 833/07

Uzasadnienie

W dniu 19 listopada 2007 r. L.K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W treści skargi sformułowany został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie "od uiszczania wpisu sądowego".

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał go – stosowanie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie – dnia 15 stycznia 2008 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF".

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał na swoje niskie dochody oraz wydatki związane z leczeniem. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną H. K. Jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 64 m2. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: renta i dochody z pracy dorywczej skarżącego w łącznej kwocie 1.412 zł brutto oraz dochody z tytułu emerytury żony skarżącego w kwocie 1.388 zł brutto. Daje to łączny dochód w wysokości 2.800 zł brutto, czyli ok. 1.400 zł brutto na jednego członka rodziny. Skarżący podniósł także, że jest osobą chorą i w związku z tym – jak to określił – ponosi duże wydatki związane z leczeniem, w szczególności związane z okresowymi pobytami w szpitalu lub klinikach, gdzie musi uiszczać opłaty za część leków i zabiegów. Zaznaczył także, iż jest zmuszony do pożyczania pieniędzy i uzyskiwania dodatkowych dochodów poprzez podejmowanie prac dorywczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w gospodarstwie domowym skarżącego wynoszą 2.800 zł brutto, czyli ok. 2.260 zł netto, co dale ok. 1.130 zł na jednego członka rodziny miesięcznie. Ponadto skarżący jest osobą przewlekle chorą, jak sam wskazał jego stan zdrowia wymaga stałego leczenia i zabiegów rehabilitacyjnych. Istotne jest przy tym, że skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada oszczędności i przedmiotów wartościowych, ponosi natomiast duże wydatki związane z leczeniem, w szczególności związane z okresowymi pobytami w szpitalu lub klinikach, gdzie – jak wyjaśnił – musi uiszczać opłaty za część leków i zabiegów. Zaznaczył ponadto, iż jest zmuszony do pożyczania pieniędzy i uzyskiwania dodatkowych dochodów poprzez podejmowanie prac dorywczych.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może wpłynąć na sytuację materialną skarżącego.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

bg