Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 160/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-06-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 243, art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej odmowy przyznania zasiłku stałego i opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne od kwietnia 2016 r. p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym przyznanie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł., umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 160/17

Uzasadnienie

R.S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w związku z jego skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej odmowy przyznania zasiłku stałego i opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne od kwietnia 2016 r.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1400 zł. Skarżący jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 61,48 mkw. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że ponosi następujące miesięczne wydatki: wyżywienie – 460 zł, telefon – 40 zł, woda – 20 zł, gaz – 50 zł, czynsz – 300 zł, energia elektryczna – 90 zł, paliwo – 200 zł, odzież – 100 zł, środki czystości – 40 zł, lekarstwa – 50 zł, czynsz za mieszkanie wynosi 550 zł, media – 50 zł. Skarżący nie zadeklarował posiadania oszczędności ani innych wartościowych przedmiotów. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Mając na względzie sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącego uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Natomiast odnośnie do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, to zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG