Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2893/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie Sędzia WSA Marzena iwankiewicz (spr.<

-. Sędzia NSA Danuta Strzeiecka-Kuligowska Protokolant Robert Rozbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2004r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego /. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II. nie orzeka w przedmiocie wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] . Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej działając na podstawie art. 4, art. 5 ust.1 i 5 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71, poz. 734 z 2001 r./ oraz § 1 uchwały Rady Miejskiej NR XXXII/315/2001 z 20 grudnia 2001r. odmówił [...] przyznania dodatku mieszkaniowego. Organ ten pouczył stronę o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Kierownika OPS w terminie 14 dni od daty doręczenia orzeczenia.

Powyższą decyzję [...] otrzymał [...] . Pismem z dnia [...] . złożonym w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w dniu 12 sierpnia 2002r. zakwestionował decyzję organu I instancji.

Decyzją z dnia [...] . Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 2 ust.1 i art. 4 oraz art. 16 ustawy z 21 czerwca 2002r. o dodatkach mieszkaniowych uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy wniósł Prokurator Okręgowy zarzucając organowi to, że została wydana z rażącym naruszeniem art. 16 § 1 kpa polegającym na przeprowadzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania odwoławczego w wyniku odwołania wniesionego przez [...] z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa i mimo zaniedbania złożenia wniosku o jego przywrócenie stosownie do treści art. 58 kpa oraz wydaniu orzeczenia weryfikującego decyzję ostateczną organu I instancji w oparciu o przepis art. 138 § 2 kpa.

W związku z powyższym Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej

decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ - zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Zgodnie z art. 16 § 1 kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie lub ustawach szczególnych.

Niedopuszczalne jest odwołanie wniesione po terminie. Przekroczenie terminu do wniesienia odwołania przez stronę powoduje, że dokonana czynność jest prawnie nieskuteczna i skutkuje wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, chyba że organ na wniosek strony przywrócił utracony termin /art. 58-59 kpa/. W niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji upłynął [...] . Nie zwrócił się on o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a mimo tego organ II instancji rozpoznał odwołanie wydając decyzję [...] . Wydając decyzję w skutek odwołania wniesionego po terminie stanowi rażące naruszenie prawa /art. 156 § 1 pkt 2 kpa/. Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a więc decyzji, która korzysta z ochrony trwałości /art. 16 § 1 kpa/, /por. wyrok NSA z 10 września 2001 r. LEX nr 55303/.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 uppsa należało orzec jak w sentencji.