Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 148/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M.F. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 18 stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzja z dnia 18 stycznia 2010 r. na [...] Wojewoda Wielkopolski, po rozpoznaniu odwołania M.F. od decyzji Prezydenta Miasta Poznania z dnia 9 listopada 2009 r. nr [...], którą odmówiono skarżącemu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta Poznania nr [...] ([...]) - uchylił zaskarżona decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

Pismem z dnia 16 lutego 2009 r., skierowanym do Prezydenta Miasta Poznania, M.F. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 17 grudnia 2007 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą S.S. i H.S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. G. nr [...] w Poznaniu (działka ewidencyjna nr [...], obręb W.). Wnioskodawca podniósł, iż nie został powiadomiony o toczącym się postępowaniu, a postawiony budynek jest oddalony od granicy jego działki o 1,80 metra (k. 3 akt administracyjnych I instancji).

Postanowieniem z dnia 16 marca 2009 r. Prezydent Miasta Poznania, działają w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 147 i 149 § 1 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm. - dalej: K.p.a.) wznowił postępowanie zakończone ostateczna decyzją nr [...] (k. 5 akt administracyjnych I instancji), a następnie wezwał M.F. do wykazania interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji pozwolenia na budowę oraz wykazania, w jakim dniu dowiedział się o decyzji (k. 10 akt administracyjnych I instancji).

Dnia 26 marca 2009 r. M.F. wyjaśnił, że jest właścicielem działki nr [...], art. [...], obręb W. położonej przy ul. G. 71, która graniczy z działką nr [...], oraz działki nr [...] położonej przy ul. S. [...]. Odległość budynku inwestora od jego posesji jest mniejsza niż dopuszczalna i wynosi faktycznie 1,80 m (fundamenty betonowe tarasu). Jednocześnie M.F. dodał, iż o fakcie, że jest stroną postępowania zakończonego decyzją nr [...] dowiedział się w dniu wykonywania zdjęcia, które załączył, to jest 14 lutego 2009 r. (k. 16 akt administracyjnych I instancji).

W dniu 25 maja 2009 r. Prezydent Miasta Poznania, działając w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a. wydał decyzję o umorzeniu wznowionego postępowania wskazując, że M.F. nie wykazał swojego interesu prawnego w postępowaniu.

W wyniku odwołania wniesionego przez skarżącego Wojewoda Wielkopolski dnia 10 lipca 2009 r. na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchylił rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Poznania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazał na uchybienia proceduralne polegające na wznowieniu postępowania przed zbadaniem czy wnioskodawca zachował termin do wystąpienia z wnioskiem.

Decyzją z dnia 9 listopada 2009 r. Prezydent Miasta Poznania, działając na podstawie art. 148 i art. 147 K.p.a., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. G. [...] w Poznaniu. Zdaniem organu M.F. nie udowodnił, kiedy dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania i nie wykazał, iż został zachowany termin, o którym mowa w art. 148 K.p.a. Podał jedynie, że wykonując zdjęcia na swojej posesji w dniu 14 lutego 2009 r. uzmysłowił sobie, iż jest stroną w sprawie z uwagi na bliską odległość tarasu budynku budowanego przy ul. G. [...] od granicy jego działki. Natomiast z ustaleń poczynionych przez organ wynika, iż prace budowlane na działce sąsiedniej zostały rozpoczęte w dniu 17 marca 2008 r., a inwestor potwierdził wywieszenie na siatce ogrodzeniowej tablicy informacyjnej, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz.U. z 2002 r., nr 108, poz. 953). Powyższe - zdaniem organu - nie pozwalało przesądzić, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania został zachowany. Ponadto Prezydent podniósł, że zgodnie z art. 147 K.p.a. wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Natomiast zgodnie z art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006, nr 156, poz. 1118 z zm.) stronami w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. M.F. jako właściciel działki nr [...] ark [...], obręb W. sąsiadującej narożnikiem z działką inwestora nie wykazał, iż jego działka znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu w rozumieniu definicji tego obszaru zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Fakt sąsiedztwa z działką, na której inwestor planuje prowadzić inwestycję, bez wykazania interesu prawnego nie przesądza o automatycznie o uznaniu takiego sąsiada za stronę postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę w myśl ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu przedmiotowa inwestycja nie oddziaływała negatywnie na działkę skarżącego, nie powodowała ograniczeń w jej zagospodarowaniu. Skarżący nie wskazał również innych okoliczności stanowiących przesłankę do wznowienia postępowania w sprawie na podstawie art. 145 § 1 K.p.a. (k. 68-69 akt administracyjnych I instancji).

Pismem z dnia 15 grudnia 2009 r. M.F. złożył odwołanie zarzucając naruszenie art. 10, art. 28 oraz 148 K.p.a., a także art. 28 Prawa budowlanego. Zaprzeczył twierdzeniom organów, iż nie wykazał daty powzięcia informacji o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Zarówno w swoich pismach z 26 marca 2009 r. jak i 24 września 2009 r. wskazał, iż o wydanym pozwoleniu na budowę dowiedział się w dniu 14 lutego 2009 r. w trakcie swojej wizyty w Urzędzie Miasta Poznania. Za błędne uznał stanowisko organu, iż oświadczenie inwestora o wywieszeniu na terenie budowy tablicy informacyjnej wiąże się z terminem, w którym mógł się dowiedzieć o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania w sprawie. Artykuł 148 Prawa budowlanego odnosi się do momentu powzięcia wiadomości o okoliczności stanowiących podstawę wznowienia postępowania, a nie do daty rozpoczęcia budowy. M.F. podniósł też, iż spełnia przesłanki konieczne do potraktowania go jako strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, o których mowa w art. 28 K.p.a. oraz art. 28 ust.2 Prawa budowlanego. Jest niewątpliwie właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji. Nie ma znaczenia, czy działki graniczą ze sobą bezpośrednio, istotne jest że odrębne przepisy regulują np. specjalne strefy, które ograniczają sposób zagospodarowania terenu. Takimi przepisami są przepisy techniczno-budowlane określające warunki techniczne, jakie powinny spełniać obiekty budowlane. Skarżący podniósł, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, budynki powinny znajdować się w odległości 4 metrów od granicy działki w przypadku posiadania otworów okiennych w ścianie oraz 3 metry przypadku barku otworów okiennych. Zgodnie z wyżej wymienionym rozporządzeniem dopuszczalne jest usytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych w odległości 1,5 metra od granicy działki po spełnieniu ściśle określonych warunków. Ponadto, wybudowany budynek narusza normę gęstości zabudowy w rejonie inwestycji, która nie wynosi, jak wskazał organ, 61 % lecz 23% maksymalnie 25% gęstości dla budynków wolnostojących i 40% dla zabudowy bliźniaczej. Posadowiony budynek w sposób istotny ogranicza skarżącego w możliwości zagospodarowania jego nieruchomości, obniża jej wartość a to oznacza, że znajduje się ona w obszarze oddziaływania wybudowanego obiektu. Tym samym zdaniem M.F. spełnia on wszystkie przesłanki niezbędne do bycia stroną w sprawie.

Decyzją z dnia 18 stycznia 2010 r. Wojewoda Wielkopolski uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Wskazał, iż M.F. wniosek o wznowienie postępowania oparł na przesłance wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Zdaniem Wojewody Prezydent trafnie ocenił, że złożenie tego wniosku nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. Z momentem rozpoczęcia prac budowlanych w dniu 17 marca 2008 r. oraz wywieszeniem przez inwestora tablicy informacyjnej zawierającej między innymi dane decyzji o pozwoleniu na budowę skarżący mógł wyprowadzić wniosek, że zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne, w którym nie brał udziału, zakończone wydaniem decyzji. Ujawnienie tych okoliczności uzasadniało złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Zdaniem organu nie ma w tym względzie znaczenia argumentacja skarżącego, iż zorientował się o naruszeniu jego praw dopiero 14 lutego 2009 r. zwłaszcza, że nie kwestionował w postępowaniu daty rozpoczęcia robót budowlanych przez inwestora jak i faktu wywieszenia tablicy informacyjnej o udzielonym pozwoleniu na budowę. Wojewoda podkreślił, iż stwierdzenie w trakcie postępowania wznowieniowego, że strona przekroczyła termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i nieprawidłowo wznowiono postępowanie powinno skutkować umorzeniem tego postępowania.

W skardze M.F. zarzucił naruszenie art. 148, art. 28 i art. 10 K.p.a. oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Jego zdaniem organy obu instancji przyjęły błędne domniemania, iż mógł się on zapoznać z treścią tablicy informacyjnej ustawionej w dniu 17 marca 2008 r. na terenie budowy i tym samym podjąć wiadomość o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, co było podstawą obliczania biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Powołując się na orzecznictwo (wyrok z dnia 14 listopada 1999 r. sygn. akt IV SA/Po 1662/97) stwierdził, zgodnie z art. 148 § 2 K.p.a. termin liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie od dnia, gdy miała taką możliwość. Okoliczność, że strona nie dołożyła należytej staranności w celu zdobycia tej wiadomości jest z punktu widzenia zachowania terminu bez znaczenia. Nie zgodził się również, iż na podstawie faktu rozpoczęcia budowy na sąsiedniej nieruchomości powinien był wywnioskować o przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem skarżącego dowiedzenie się o prowadzeniu robót budowlanych nie jest równoznacznie z dowiedzeniem się o istnieniu decyzji zezwalającej na prowadzenie robót budowlanych w rozumieniu art. 148 § 2 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 r. żona skarżącego występująca jako jego pełnomocnik wyjaśniła, między innymi, iż nie wie czy na terenie budowy znajdowała się tablica informacyjna, ponieważ jej zdaniem dostęp do tej nieruchomości jest utrudniony.

Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 136/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę. Wskazał na ukształtowany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że decyzję o odmowie wznowienia postępowania wydaje się, jeżeli: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną; podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 i 2 K.p.a. oraz, gdy w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia, określonych w art. 145 § 1 K.p.a. Przyjmuje się także, że w przypadku, gdy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., a istnieją wątpliwości co do interesu prawnego wnioskodawcy, wówczas w pierwszej kolejności bada się zachowanie terminu do jego wniesienia. Następnie Sąd wyjaśnił, że art. 148 § 2 K.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Następnie wskazał, że w sprawie kwestią sporną jest okoliczność czy skarżący M.F. zachował termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu organy słusznie ustaliły, iż M.F. złożył wniosek z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a. Sąd uznał, że rozpoczęcie przez inwestora robót budowlanych i zamieszczenie na tablicy informacyjnej ustawionej na terenie budowy danych o udzieleniu pozwolenia na budowę było bez wątpienia okolicznością ujawniającą, że roboty prowadzone są na podstawie wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę, z czego skarżący musiał wyprowadzić wniosek, że zostało przeprowadzone postępowanie, w którym nie brał udziału, zakończone decyzją o pozwoleniu na budowę. Ujawnienie tych okoliczności uzasadniało złożenie wniosku o wznowienie postępowania, gdyż okoliczności te wprost wskazywały, iż w prowadzonej sprawie została wydana decyzja, której skarżącemu nie doręczono.

Na skutek skargi kasacyjnej M.F. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2071/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd ten uznał wskazał, że legalność decyzji w kontekście art. 148 § 2 K.p.a. została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Podkreślił, że w zakresie spornej okoliczności, to jest dnia, w którym strona dowiedziała się o pozwoleniu na budowę, organy poprzestały na telefonicznej informacji uzyskanej od inwestora o tym, iż w chwili rozpoczęcia robót wywiesił tablicę informacyjną na terenie budowy. Z tej rozmowy telefonicznej sporządzono notatkę urzędową. Nie ustalono zatem tej istotnej okoliczności w sposób wymagany powołanymi przepisami art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił też, iż wbrew stwierdzeniu organu odwoławczego, skarżący zakwestionował w odwołaniu fakt wywieszenia tablicy i to, że wisiała po dniu jej ewentualnego wywieszenia. Nigdy nie przyznał, że zapoznał się z treścią tablicy informacyjnej. Sąd drugiej instancji odniósł się także do stwierdzeń Prezydenta Miasta Poznania i stwierdził, że bezpodstawna jest teza o konieczności udowodnienia przez wnioskodawcę zachowania terminu, gdyż okoliczność tę ustala organ prowadzący postępowanie w oparciu o zebrany i rozpatrzony oraz oceniony materiał dowodowy. W świetle art. 148 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. istotny jest dzień w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie dzień, w którym strona dowiedziała się o realizacji inwestycji. Z pisma strony z dnia 16 lutego 2009 r. wynika, w jakim dniu wnioskodawca (w jego ocenie) dowiedział się o decyzji, a to oznacza, iż nie można twierdzić, że skarżący nie udzielił w tym zakresie odpowiedzi. Nałożenie na inwestora przepisami rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. Nr 108, poz. 953) obowiązku umieszczenia tablicy informacyjnej nie jest jednoznaczne z realizacją tego obowiązku. Naczelny Sąd Administracyjny dodał też, że uznanie przez organ, iż nie ma jednoznacznego dowodu, czy termin został zachowany oznacza, że organ pierwszej instancji uchylił się od obowiązku ustalenia stanu faktycznego w tej istotnej z punktu widzenia art. 148 § 2 K.p.a. okoliczności faktycznej. Organ odwoławczy nie wyeliminował wad postępowania wyjaśniającego, a Sąd pierwszej instancji zaakceptował te niespójne i naruszające art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. ustalenia faktyczne. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył w szczególności, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny za tożsame uznał wywieszenie tablicy informacyjnej i powzięcie się przez skarżącego wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę; tymczasem rozpoczęcie robót budowlanych i wywieszenie przez inwestora tablicy informacyjnej tylko wtedy świadczy o powzięciu przez stronę wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy strona nie kwestionuje wywieszenia tablicy informującej o udzielonym pozwoleniu na budowę i zapoznania się z informacjami zawartymi na tej tablicy. Powiązanie umieszczenia tablicy z przepisem art. 148 § 2 K.p.a. jest takie, że do strony musi dotrzeć wiadomość o wydaniu decyzji i udzielonym w niej pozwoleniu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. W świetle rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2002 r. nie ma natomiast podstaw do domniemania, że dzień wywieszenia tablicy informacyjnej jest dniem dowiedzenia się o decyzji, o którym mowa w art. 148 § 2 K.p.a.

W końcowej części uzasadnienia Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że trakcie tego postępowania Sąd pierwszej instancji powinien ocenić dokumenty przedłożone przez inwestorów w trakcie postępowania kasacyjnego i znaczenie ich braku w aktach sprawy przekazanych Sądowi przez organy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej: P.p.s.a.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, przez co rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Ponownie rozpatrując sprawę Sąd pierwszej instancji rozpoznaje zarzuty skargi w zakresie określonym w art. 134 P.p.s.a., a więc ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego rozstrzygając w granicach danej sprawy i nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Mając na względzie wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz uwzględniając materiał dowodowy złożony do akt sprawy przez H.S. i S.S. Sąd doszedł do przekonania, że ustalenia dokonane przez organ co do okoliczności wywieszenia przez inwestorów tablicy informacyjnej w wykonaniu przepisów rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. Nr 108, poz. 953) nie były wystarczające by przesądzić czy M.F. powziął z niej wiadomość o wydaniu decyzji Prezydenta Miasta Poznania z dnia 17 grudnia 2007 r. nr [...], a w konsekwencji czy zachował termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 145 § 1 i 2 K.p.a.

Zgodnie z wiążącą oceną prawną przedstawioną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoczęcie robót budowlanych i wywieszenie przez inwestora tablicy informacyjnej tylko wtedy świadczy o powzięciu przez stronę wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy strona nie kwestionuje wywieszenia tablicy informującej o udzielonym pozwoleniu na budowę i faktu zapoznania się z informacjami zawartymi na tej tablicy. Skarżący, zarówno w odwołaniu jak i w skardze konsekwentnie wskazywał, że o wydaniu decyzji nie dowiedział się z tablicy informacyjnej budowy, a co więcej, jego zdaniem w postępowaniu nie zostało udowodnione czy tablica ta w ogóle została wywieszona. W skardze kasacyjnej dodatkowo i szerzej opisał okoliczności wskazujące, że nawet jeżeli wywieszenie tablicy informacyjnej przez inwestorów miało miejsce, to nie może być traktowane, jako równoznaczne z powzięciem przez niego wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjaśnił, iż nieruchomość H.S. i S.S. nie jest widoczna z ulicy S., a z ulicy G., a dostęp do niej jest zapewniony dopiero przez drogę wewnętrzną od ul. G..

Na ocenę powyższych okoliczności rzutują dowody przedstawione przez H.S. i S.S. w toku postępowania kasacyjnego (wraz z pismem z dnia 16 stycznia 2012 r.). Na przedłożonych przez inwestorów fotografiach (k. 127 akt sądowych) niewątpliwie przedstawiających początkowy etap budowy budynku na działce [...] tablica informacyjna została wyraźnie uwidocznia na ogrodzeniu po prawej stronie obu zdjęć (dokładna data wykonania zdjęć nie została na nich odnotowana). W świetle tych dowodów nie sposób kwestionować faktu istnienia tablicy informacyjnej dla prowadzonej budowy.

Miejsce i sposób wywieszenia tablicy przedstawione na wskazanych wyżej zdjęciach wydają się jednak potwierdzać twierdzenia skarżącego, iż tablica mogła być dla niego faktycznie niewidoczna biorąc pod uwagę położenie i sposób dostępu do jego nieruchomości. Dlatego kwestia ta powinna być oceniona przez organ z punktu widzenia położenia nieruchomości M.F. (dostępniej z ulicy S.), a także w kontekście warunków określonych w § 13 ust. 3 rozporządzenia w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia. Zgodnie z tym przepisem tablicę informacyjną umieszcza się w miejscu widocznym od strony drogi publicznej lub dojazdu do takiej drogi, na wysokości umożliwiającej jej odczytanie (z fotografii przedstawionych przez inwestorów zdaje się wynikać, że tablica umieszczona była na bocznym ogrodzeniu od wewnętrznej strony działki nr [...]).

Jednakże w pierwszej kolejności Wojewoda powinien przeanalizować dokumentację zebraną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania, gdyż może ona mieć przesądzające znaczenie dla ustalenia zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (czyniąc zbędnym ustalanie okoliczności związanych z wywieszeniem tablicy informacyjnej).

Z dokumentów złożonych przez H.S. i S.S. w toku postępowania ze skargi kasacyjnej (w aktach sądowych I instancji na k. 124 i 125) wynika, że M.F. już w połowie 2008 r. występował do organu nadzoru budowlanego w sprawie inwestycji na działce przy ul. G. [...]. W piśmie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 lipca 2008 r. zawarto informację, iż skarżący osobiście wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie budowy (w wyniku czego został poinformowany o realizacji budynku przy ul. G. [...] z uchybieniem warunków określonych w pozwoleniu).

Na podstawie dokumentacji przedstawionej przez inwestorów nie można jednak przesądzić czy pisma z dnia 19 czerwca 2008 r. ([...]) oraz z dnia 30 lipca 2008 r. ([...]) dotyczyły budowy budynku jednorodzinnego na działce nr [...], dla którego Prezydent Miasta Poznania wydał pozwolenie na budowę nr [...]. Z tych względów Wojewoda powinien przeprowadzić dowód z akt spraw dotyczących inwestycji na działce nr [...] będących w dyspozycji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania i zweryfikować czy M.F. w roku 2008 r. występował w sprawie obiektu objętego pozwoleniem na budowę nr [...] czy innej inwestycji.

Dopiero po dokonaniu tych ustaleń Wojewoda oceni czy M.F. uchybił terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania określonemu w art. 148 § 1 i 2 K.p.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a.