Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3079/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 236 par. 1, art. 216 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Beata Sobocha, sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2014 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu zażalenia I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] maja 2013 r. – stwierdził niedopuszczalność zażalenia na ww. postanowienie na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: "O.p.").

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. uznał za nieskuteczne korekty deklaracji złożone przez Spółkę za okresy rozliczeniowe od grudnia 2005 r. do listopada 2007 r. Wyjaśniając przyczyny złożonych korekt Spółka wskazała, iż w poprzednich wersjach deklaracji został wykazany podatek należny – VAT 22% od składek ubezpieczeniowych, w sytuacji gdy usługi ubezpieczenia powinny korzystać ze zwolnienia z VAT. Spółka powołała się przy tym na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 17 stycznia 2013r., sygn. C 224/11. Wraz z korektami deklaracji Spółka złożyła, na podstawie art. 74 O.p., wniosek o zwrot nadpłaty podatku od towarów i usług wraz z oprocentowaniem.

Organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nadpłaty wraz z oprocentowaniem w stosunku do korekt deklaracji za grudzień 2005 r., styczeń i luty 2006 r. oraz za okres od lipca 2007 r. do października 2007 r., z uwagi na fakt, że z przedmiotowych korekt wynika nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe.

Natomiast decyzją z dnia [...] maja 2013 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. odmówił zwrotu nadpłaty w łącznej kwocie 2.005.457,00 za okres: od marca 2006 r. do czerwca 2007 r. oraz listopad 2007 r. oraz odmówił wypłaty oprocentowania od nadpłaty. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. stwierdził m.in., że powoływanie się przez Spółkę we wniosku o zwrot nadpłaty podatku od towarów i usług wraz z oprocentowaniem jest nieuzasadnione. W konsekwencji nieuzasadnione jest również powoływanie się przez Spółkę w złożonym wniosku na art. 80 § 1 O.p. z którego Spółka wywiodła twierdzenie, że wniosek o zwrot nadpłaty powinien zostać rozpatrzony pomimo, że dotyczy okresu od grudnia 2005 r. do listopada 2007 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. powołując się na treść art. 70 § 1 O.p. oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. I FPS 9/08 wskazał, że zobowiązania podatkowe za korygowane przez Spółkę okresy od grudnia 2005 r. do listopada 2007 r. przedawniły się:

- za 12/2005 r., 01-11/2006 r. – w dniu 31 grudnia 2011 r.;

- za 12/2006 r., 01-11/2007 r. – w dniu 31 grudnia 2012 r.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] maja 2013 r. organ podatkowy zawarł pouczenie o braku możliwości zaskarżenia go w formie zażalenia.

W dniu 27 maja 2013 r. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. powołując się na art. 220 § 1 i art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm., dalej: “O.p."), wskazał, że wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] maja 2013 r. jest niedopuszczalne, bowiem postanowienie to wydane zostało bez podstawy prawnej, zatem nie istnieje jako przedmiot zaskarżenia. W sprawie w której wydane zostało przedmiotowe postanowienie nie toczyło się postępowanie. Ustawa natomiast przewiduje możliwość zakarżenia w drodze zażalenia jedynie postanowień wymienionych w ustawie.

Na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów:

art. 70 § 1 O.p. w zw. z art. 59 § 1 pkt 9 O.p. w zw. z art. 72 § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 74 pkt 1 O.p. w zw. z art. 80 § 1 O.p. w zw. z art. 135 ust. 1 lit. a Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L 347, dalej "dyrektywa VAT"), poprzez wydanie postanowienia o uznaniu korekt deklaracji VAT za prawnie nieskuteczne w sytuacji gdy w wyniku orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE") z dnia 17 stycznia 2013r. w sprawie C-224/11 (BGŻ Leasing Sp. z o.o.) powstała nadpłata podatku VAT, o której zwrot podatnik wystąpił na podstawie art. 74 pkt 1 O.p.;

art. 81 § 1 i § 2 O.p. w zw. z art. 81 b § 1 i § 2 O.p. w zw. z art. 216 § 1 i 2 O.p. w zw. z art. 207 § 2 O.p. poprzez wydanie postanowienia, którego nie przewidują przepisy Ordynacji podatkowej w szczególności art. 81 b § 2 O.p., oraz na które to postanowienie nie przysługuje zażalenie, w sytuacji gdy postępowanie podatkowe na etapie organu I instancji zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2013 r. oraz postanowienia z dnia [...] maja 2013 r.;

art. 120 i art. 121 § 1 i art. 127 oraz art. 207 § 2 O.p. poprzez uznanie za niedopuszczalne zażalenia Skarżącej na postanowienie wydane przez Naczelnika [...] Skarbowego w W. w sytuacji, gdy Dyrektor Izby Skarbowej uznał w skarżonym postanowieniu, iż postanowienie [...] Urzędu Skarbowego w W. wydane zostało z naruszeniem prawa i jest "nieistniejące", jednak na żadnym etapie postępowania (tj. w skarżonym postanowieniu, jak i w decyzji z dnia [...] października 2013r.) nie odniósł się w sentencji do obowiązywania postanowienia Naczelnika [...] Skarbowego w W., tj. nie uchylił go w sposób wyraźny, mimo iż postanowienie to weszło do obrotu prawnego. Powyższe stanowi naruszenie podstawowych zasad prawa podatkowego, tj. działania na podstawie przepisów prawa, prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz brak dwuinstancyjnej kontroli postępowania uniemożliwiający Skarżącej zaskarżenie postanowienia organu I instancji wydanego z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sad administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem zaskarżania jest postanowienie Dyrektora IS stwierdzające niedopuszczalność zażalenia.

Zgodnie z art. 236 § 1 O.p. na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi.

Zażalenie Strony dotyczyło postanowienia z dnia [...] maja 2013 r. Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W., którym uznał za nieskuteczne korekty deklaracji złożone przez Spółkę.

Jak wynika z art. 216 § 1 i § 2 O.p. w toku postępowania organ podatkowy wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania podatkowego, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Jednakże żaden przepis Ordynacji nie odnosi się po postanowień wydawanych w przedmiocie uznania korekt deklaracji za nieskuteczne, ani nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie. W tej sytuacji zgodne z prawem jest stanowisko Dyrektora IS co do niedopuszczalności wniesionego zażalenia.

Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w zgodzie z art. 236 § 1 i 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako "P.p.s.a.") skargę oddalił.