Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 195/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Agencji Wywiadu
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: § 3 ust. 1 pkt 10 i ust. 10
journal: Dz.U. 2003 nr 210 poz 2039
law: Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Wywiadu
article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędzia NSA del. Ewa Dzbeńska (spr.) Protokolant Barbara Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Szefa Agencji Wywiadu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 87/07 w sprawie ze skargi W. B. na bezczynność Szefa Agencji Wywiadu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2005 r. o wypłacenie należności finansowych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Szefa Agencji Wywiadu na rzecz W. B. kwotę 204 (dwieście cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 87/07 uwzględnił skargę W. B. na bezczynność Szefa Agencji Wywiadu w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 14 czerwca 2005 r. o wypłacenie należności finansowych i zobowiązał wskazany organ do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wa 1170/04 uchylił zaskarżoną przez W. B. decyzję Szefa Agencji Wywiadu z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego.

Wobec treści powyższego wyroku W. B., raportem z dnia 14 czerwca 2005 r., zwrócił się do Szefa Agencji Wywiadu o wypłacenie należności finansowych za okres od 20 września 2002 r. do 14 października 2004 r. Następnie, w związku z nie wydaniem decyzji w sprawie złożonego raportu, w dniu 23 lipca 2007 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Szefa Agencji Wywiadu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższą skargę podkreślił, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 210, poz. 2039), sprawy osobowe funkcjonariusza dotyczą w szczególności przyznania, podwyższania, obniżania lub zawieszania wypłaty uposażenia zasadniczego lub dodatków do uposażenia. Stosownie do ust. 4 powołanego przepisu sprawy osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1-11, załatwiane są w formie rozkazu personalnego, a w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu, zgodnie z przepisami k.p.k. Decyzje w formie rozkazu personalnego wydaje w tym przedmiocie Szef Agencji Wywiadu lub upoważniony przez niego przełożony.

Sąd I instancji wskazał jednocześnie, że zgodnie z art. 35 § 1 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawie szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaznaczył, że w rozpoznawanej sprawie Szef Agencji Wywiadu, mimo istnienia normy, która nakazuje wydanie aktu administracyjnego – rozkazu personalnego, nie wydał przedmiotowego aktu, co czyni zasadnym zarzut skargi o bezczynności organu.

Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł Szef Agencji Wywiadu, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi:

1. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisu § 3 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 210, poz. 2039 ze zm.), polegającą na przyjęciu, że rozpatrzenie wniosku W. B. z dnia 14 czerwca 2005 r. o wypłacenie należności finansowych powinno nastąpić w formie rozkazu personalnego Szefa Agencji Wywiadu,

2. naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 35 kpa, polegające na przypisaniu Szefowi Agencji Wywiadu pozostawania w bezczynności w odniesieniu do w/w wniosku W. B. z dnia 14 czerwca 2005 r., co nie znajduje potwierdzenia w ustaleniach dowodowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W ocenie wnoszącego skargę kasacyjną w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym, niedopuszczalne było i jest rozpatrzenie wniosku W. B. w formie rozkazu personalnego. Zakres przedmiotowy roszczenia zawarty we wniosku z dnia 14 czerwca 2005 r. nie mieścił się w zakresie dyspozycji § 3 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Wywiadu. Powołany przepis ma bowiem zastosowanie tylko w odniesieniu do funkcjonariuszy Agencji Wywiadu pozostających w służbie. W. B. zaś w okresie wymienionym w przedmiotowym wniosku pozostawał poza służbą.

Szef Agencji Wywiadu podkreślił, że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, po przeanalizowaniu m.in. art. 60 i nast. oraz art. 230 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), art. 32 ust. 1 pkt 1, art. 40 a, art. 45 ust. 1 pkt 1 i art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 67 ze zm.), stosownych przepisów kpa, orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2004 r., sygn. akt K 45/02 (Dz. U. z 2004 r., Nr 109, poz. 1158) oraz orzecznictwa sądowoadministracyjnego, pismem z dnia 17 czerwca 2005 r. udzielono W. B. informacji o braku podstaw faktycznych i prawnych do rozpoznania jego wniosku z dnia 14 czerwca 2005 r. w drodze rozkazu personalnego.

Wnoszący skargę kasacyjną zaznaczył ponadto, że Szef Agencji Wywiadu, wykonując prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2004 r., rozkazem personalnym z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...] ukształtował sytuację służbową W. B. ustalając m.in. kwestię jego uposażenia.

W tej sytuacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zgodnie z art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi, zgodnie z art. 188 powołanej ustawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: z godnie z art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, przesłanki nieważności postępowania wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu przy rozpoznawaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Przeprowadzona przez Sąd pierwszej instancji wykładnia § 3 ust. 1 pkt 10 oraz ust. 10 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Wywiadu ( Dz. U. Nr210 poz. 2039 ze zm.) jest prawidłowa. Powołany przepis ma bowiem zastosowanie tylko w odniesieniu do funkcjonariuszy Agencji Wywiadu pozostających w służbie. W. B. w dniu złożenia pisma, dotyczącego wypłaty należności finansowych, to jest w dniu 14 września 2005r. był czynnym funkcjonariuszem Agencji Wywiadu. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie zarówno w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych , jak również potwierdził ją w toku rozprawy przed NSA W. B. Został on bowiem przywrócony do służby rozkazem personalnym z dnia [...] listopada 2004r. Sprawy osobowe funkcjonariuszy dotyczące przyznania uposażenia, podwyższenia, obniżenia lub zawieszenia uposażenia załatwiane są w formie rozkazu personalnego ( ust. 4 § 3 cyt. rozporządzenia). Oznacza to, że W. B. występując rozkazem personalnym z dnia 14 czerwca 2005r. o wypłatę należności finansowych za okres od 20. 09.2002r. do 14.10.2004r. powinien otrzymać decyzję organu właściwego do rozpoznania sprawy w formie prawem przewidzianej. W tym miejscu stwierdzić należy, że pismo Naczelnika Samodzielnego Wydziału Prawnego Agencji Wywiadu skierowane do W. B. w dniu 17 czerwca 2005 r. nie spełnia wymogów przewidzianych w § 3 ust.4 cyt. rozporządzenia.. Wobec braku reakcji ze strony organu w terminie wynikającym z art. 35 kpa Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, ze Szef Agencji Wywiadu jest w bezczynności i zobowiązał go do rozpoznania wniosku W. B. w terminie wskazanym w kontrolowanym wyroku.

Wobec powyższego skarga kasacyjna podlega oddaleniu. na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 p.p.s.a.