Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 129/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Ż. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skarg D. Ż. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 129/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę D. Ż. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

D. Ż. w dniu [...] czerwca 2017 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że informację o zapadłym wyroku w sprawie z jego skargi dowiedział się w dniu [...] maja 2017 r. kontaktując się telefonicznie z WSA w Bydgoszczy. Wyjaśnił, że wskazany adres tymczasowy jest wyłącznie adresem do korespondencji i pod tym adresem nie koncentruje swojego życia, a ponadto lokal ten zamieszkiwany jest przez ciężko chorą siostrę, która wymaga całodobowej specjalistycznej opieki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wnioski o przywrócenie terminu do złożenia wniosków o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu ze względu na treść art. 87 § 1, § 2 i § 4 wskazanej wyżej ustawy wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Należy podkreślić, ze instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy, zaś podstawową przesłankę przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999r., sygn. akt II UKN 667/98, wyrok WSA z dnia 06 października 2005r. sygn. akt II SA/Bk 369/05, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 02 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). Wskazane w art. 87 § 2 omawianej ustawy kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, iż niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. post. NSA z dnia 10 lutego 2000r. sygn. akt SA/Sz 1117/99). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (wyrok NSA z dnia 19 września 2000r., sygn. akt I SA 1072/00, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).

Z akt sprawy wynika, że na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę D. Ż. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

W związku z powyższym stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zatem siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku mijał z dniem [...] kwietnia 2017r.

Strony w przepisanym prawem terminie nie złożyły takich wniosków. Pismem z dnia [...] maja 2017r. D. Ż. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 kwietnia 2017r. Jako przyczynę uchybienia terminu i uzasadnienie wniosku o jego przywrócenie wyjaśnił, że informację o zapadłym wyroku w sprawie z jego skargi dowiedział się w dniu 26 maja 2017 r. kontaktując się telefonicznie z WSA w Bydgoszczy. Wyjaśnił, że wskazany adres tymczasowy jest wyłącznie adresem do korespondencji i pod tym adresem nie koncentruje swojego życia, a ponadto lokal ten zamieszkiwany jest przez ciężko chorą siostrę, która wymaga całodobowej specjalistycznej opieki.

W ocenie Sądu, wskazana przez skarżącego przyczyna nie może uzasadniać przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należy zauważyć, że zgodnie z zarządzeniem o wyznaczeniu rozprawy z dnia [...] marca 2017 r. skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 12 kwietnia 2017r., na co wskazują zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 34 akt sądowych).

Zatem skarżący miał świadomość, że w dniu 12 kwietnia 2017r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy odbędzie się rozprawa, która może zakończyć się wydaniem orzeczenia i rozstrzygnięcie to może mieć dla strony określone konsekwencje proceduralne.

Należy wskazać, że o ile dopuszczalne jest niestawiennictwo strony skarżącej na rozprawie, na co wskazuje art. 107 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o tyle brak jest podstaw do uznania, że owo niestawiennictwo usprawiedliwia brak wiedzy strony skarżącej na temat wydanego rozstrzygnięcia w jej sprawie i może usprawiedliwiać uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym bardziej, że Sąd nie doręcza z urzędu odpisu wyroku w sprawach, w których skargę oddali, o czym skarżący został powiadomiony wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Zdaniem Sądu, nie można uznać, że skoro skarżący nie był obecny na rozprawie, to nie mógł uzyskać informacji o wydanym wyroku oraz przysługujących mu środkach prawnych i terminach na ich wniesienie. Informacje takie skarżący mógł także uzyskać kontaktując się chociażby telefonicznie w dniu wyznaczonego terminu rozprawy z Wydziałem Informacji tut. sądu, czy też ustanawiając pełnomocnika do osobistego zasięgnięcia takiej informacji w imieniu skarżącego. Również złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest czynnością, która wymaga osobistej obecności strony w siedzibie sądu albowiem wniosek taki może zostać wniesiony przez stronę chociażby za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego lub polskiego urzędu konsularnego, na co wskazuje art. 83 § 3 cytowanej ustawy.

Sąd w obecnym składzie jednocześnie podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 02 czerwca 1997r., sygn. akt I PKN 194/97, który co prawda dotyczy uchybienia terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, jednak pogląd wyrażony w tym orzeczeniu ma analogiczne zastosowanie w niniejszej sprawie. W przedmiotowym postanowieniu Sąd Najwyższy stwierdził, ze nieobecność na rozprawie w sytuacji, gdy strona mogła dowiedzieć się o tym, że zapadł na niej wyrok, nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie jest także okolicznością usprawiedliwiającą przekroczenie terminu brak wiedzy o wydaniu wyroku. Również orzecznictwo sądów administracyjnych jest w tej materii jednolite (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 października 2008r., sygn. akt IV SAB/Gl 13/08; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Wa 1642/07; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 25 lutego 2008r., sygn. akt I SA/Bd 749/07; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007r., sygn. akt II FZ 591/07).

Podsumowując należy stwierdzić, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony albowiem nie wykazał on przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Strona była zobowiązana do dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, staranności tej jednak nie wykazała.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.