Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 654/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 20 ust. 1, art. 67
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U.UE.L 2011 nr 282 poz 1
law: Rozporządzenie wykonawcze komisji (UE) NR 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej
journal: M.P. 2006 nr 86 poz 880
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej
article: art. 121 par. 1, art. 122, art. 127, art. 124, art. 187 par. 1 ipar. 3, art. 188, art. 191, art. 210 par. 4
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.) Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenie długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt III SA/Gd 654 /15

Uzasadnienie

Decyzją z 1 kwietnia 2015r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego orzekł o klasyfikacji taryfowej sprowadzonych towarów – filtrów do pakietyzacji programów – do kodu TARIC 8529 10 80 90 i określił dla tych towarów stawkę cła dla krajów trzecich w wysokości 3,6 %, określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w łącznej wysokości 43.173,00 zł oraz orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. Decyzja została skierowana do [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. ( obecnie "A" Sp. z o.o., dalej zwanej: "spółką", "skarżącą").

W podstawie prawnej powołano art. 207 § 1 - Ordynacji podatkowej, art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne , art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i 3, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992 r. ze zm.), art. 3 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L Nr 256 z 1987 r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z 27.09.2011r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

W uzasadnieniu organ wskazał, że na podstawie zgłoszeń celnych: [...] i [...] z dnia 19 września 2012r. oraz [...] z dnia 11 października 2012 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towary sprowadzone ze Stanów Zjednoczonych Ameryki przez [...] Sp. z o.o.. Towary, opisane w polu 31 zgłoszeń jako "Elementy połączeniowe do TV kabli koncentrycznych/filtry do pakietyzacji programów", zostały zadeklarowane do kodu TARIC 8536 90 10 ze stawką celną w wysokości 0% ad valorem.

Organ celny zwolnił towary do procedury dopuszczenia do obrotu bez rewizji celnej i weryfikacji zgłoszenia celnego.

Funkcjonariusze Urzędu Celnego w okresie lipiec - wrzesień 2014 r. przeprowadzili w siedzibie [...] Sp. z o.o. kontrolę w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów. W wyniku kontroli stwierdzono, że w tym okresie Spółka dokonała 4 zgłoszeń celnych.

Postanowieniami z dnia 13 stycznia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowania w sprawach kontroli klasyfikacji taryfowej towarów ujętych w zgłoszeniach celnych. Uznano, że zastosowana w zgłoszeniach celnych klasyfikacja taryfowa towarów jest nieprawidłowa.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ celny uznał, że zastosowana w zgłoszeniach celnych klasyfikacja taryfowa towarów jest nieprawidłowa.

W następstwie odwołania od ww. decyzji wniesionego przez Spółkę, decyzją

z dnia 30 czerwca 2015 r. Dyrektor Izby Celnej, w oparciu o art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 72), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 1 kwietnia 2015r..

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w chwili przyjęcia ww. zgłoszeń celnych obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia

27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG)

Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Wyjaśniono, że w sprawie spór dotyczył zastosowania prawa w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanych produktów do odpowiedniego kodu Zintegrowanej Taryfy Celnej Unii Europejskiej (TARIC). Według Strony przyjęta przez nią w zgłoszeniu celnym klasyfikacja taryfowa sprowadzonych filtrów do kodu CN 8536 90 10 jest prawidłowa. Do tego kodu przypisana została stawka celna

w wysokości 0% ad valorem. Naczelnik Urzędu Celnego zaskarżoną decyzją zaklasyfikował przedmiotowe towary do kodu TARIC 8529 10 80 90

ze stawką celną równą 3,6% ad valorem.

Organ odwoławczy podał, że dział 85 Wspólnej taryfy celnej obejmuje: "Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów."

Uwaga 5 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej postanawia: "W niniejszych uwagach wyrażenie "maszyna" oznacza dowolną maszynę, zespół maszyn, instalację, urządzenie, aparaturę lub przyrząd wymienione w pozycjach objętych działami 84 lub 85.

Zgodnie z Uwagą 2 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami:

a) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji;

b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517 jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517;

c) wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538, lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji 8487 lub 8548.

Zastosowana przez Stronę pozycja 8536 Wspólnej taryfy celnej, zgodnie z brzmieniem, obejmuje: "Urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, tłumiki przepięciowe, wtyki, gniazda wtykowe, oprawki lamp i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć nieprzekraczających 1 000 V; złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych."

Do podpozycji CN 8536 90 10, zgodnie z jej brzmieniem, klasyfikowane są "Elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli". W Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN) uściślono, że podpozycja ta obejmuje wszystkie końcówki umieszczane na końcach przewodów lub kabli do utworzenia połączenia elektrycznego innym sposobem niż wtykanie, na przykład końcówki do zagniatania, typu śrubowego, do lutowania lub do zaciskania. Zatem klasyfikowane są tu produkty, których zadaniem jest umożliwienie połączenia elektrycznego.

W związku z tym uznano, że sprowadzone przez Stronę towary - filtry do pakietyzacji programów, nie są elementami służącymi do połączenia przewodów

i kabli. Ustalono, że filtry te, montowane są na kablach koncentrycznych w sieciach telewizji kablowej nie w celu połączenia tych kabli, lecz w celu wytłumienia lub też przepuszczania grupy kanałów telewizyjnych (sygnałów o określonej częstotliwości) do abonenta. W ten sposób firmy zajmujące się telewizją kablową, kształtują dostęp do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem (pakietem).

Dlatego sporne produkty - ze względu na ich obiektywne właściwości

i spełniane funkcje - nie mogą być zaliczone do zastosowanej w zgłoszeniu celnym podpozycji 8536 90 10 00. Nieprawidłowa była także klasyfikacja przedmiotów do pozycji 8548 Wspólnej taryfy celne, zaproponowana przez kontrolujących w Protokole kontroli.

Pozycja ta obejmuje więc artykuły, które są możliwe do zidentyfikowania jako elektryczne części maszyn lub urządzeń, ale nie jako części określonej maszyny lub urządzenia i które mają wbudowane połączenia elektryczne, izolowane sekcje, cewki, styki lub inne w szczególności elementy elektryczne.

Sprowadzone filtry do pakietyzacji programów TV stosowane są tylko w sieciach telewizji kablowej. Zakres częstotliwości pracy filtrów pokrywa się z zakresem częstotliwości wykorzystywanym w Polsce do transmisji sygnałów telewizyjnych. Zatem organ I instancji prawidłowo uznał, że nie mogą one być klasyfikowane do pozycji 8548.

Organ prawidłowo też wykluczył możliwość zaklasyfikowania sprowadzonych towarów do pozycji 8517 i 8525 Wspólnej taryfy celnej wyjaśniając, że filtry nie spełniają funkcji towarów opisanych w tych pozycjach. Natomiast zgodnie z Notą do HS do pozycji 8525 części aparatury objętej tą pozycją są klasyfikowane do pozycji 8529, zaś w Uwadze (4) do pozycji 8529 przewidziano, że objęte są nią filtry i separatory do anten.

Dalej podano, że zadaniem importowanych filtrów jest pakietyzowanie sygnału antenowego o określonej częstotliwości (przepuszczenie lub wytłumienie), zgodnie z wykupionym przez abonenta pakietem programów TV.

Biorąc pod uwagę reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz właściwości i funkcje spornych towarów, prawidłowo należało je zaklasyfikować do pozycji 8529 Wspólnej taryfy celnej obejmującej "Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528", do podpozycji HS 8529 10 obejmującej "Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich", do kodu CN 8529 10 80 obejmującego zgodnie z brzmieniem "Filtry antenowe i separatory", do kodu TARIC 8529 10 80 90 "Pozostałe" z przypisaną stawką celną dla krajów trzecich równą 3,6% ad valorem.

Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów Strony podniesionych w odwołaniu stwierdził, że są one bezpodstawne.

W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego uznał, że zebrany materiał dowodowy - wyjaśnienia Strony oraz przedłożona ekspertyza Politechniki [...] z dnia 21 października 2014 r. - w pełni odzwierciedlał stan towaru, jego cechy oraz przeznaczenie i pozwalał na dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru. Zatem zarzut braku obiektywizmu w działaniach organu celnego poprzez ignorowanie wyjaśnień i wniosków Strony był niezasadny.

Dalej organ I instancji słusznie uznał, że nie ma potrzeby poddania wzorów modelu [...] i modelu [...] dodatkowym badaniom, skoro stan towaru - jego budowa, funkcje i zastosowanie - został ustalony w niezbędnym zakresie do podjęcia rozstrzygnięcia, istniejącą już ekspertyzą.

Strona zarzuciła też, że organ celny pierwszej instancji nie uwzględnił w orzeczeniu, że sprowadzone filtry do pakietyzacji programów TV nie stanowią części maszyny lub urządzenia. Wyjaśniono, iż trudno było odnieść się do tego stwierdzenia, ponieważ Strona nie wyjaśniła, co miała na myśli formułując go.

Organ odwoławczy uznał, że materiał dowodowy zebrany w sprawie był kompletny, a dowody, z których skorzystał organ celny i okoliczności uwzględnione w sprawie zinterpretowano w zgodzie z ustalonym stanem faktycznym. Zatem zarzuty naruszenia przez organ celny pierwszej instancji art. 121 §1, art. 122 i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej były nieuprawnione.

Strona sformułowała także zarzut naruszenia art. 120 o.p. poprzez wadliwą interpretację zasady praworządności. Organ ustosunkowując się wyjaśnił, że akta sprawy jednoznacznie potwierdzają, że organ celny pierwszej instancji wywiązał się z obowiązku zagwarantowania Stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a Strona z tego prawa skorzystała.

Strona zarzuciła także naruszenie art. 122 o.p. poprzez niedopełnienie przez organy obowiązku podjęcia wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy. Wyjaśniono, że organ I instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż Wiążące Informacje Taryfowe nr [...]

i nr [...], wydane przez niemieckie organy celne, nie są wiążące

w niniejszej sprawie, nie zostały wystawione dla Strony, a filtry antenowe których dotyczą, nie są identyczne z filtrami sprowadzonymi przez Stronę.

W dalszej części organ podał, że jeśli chodzi o ekspertyzę Politechniki [...] nr [...] to organ celny pierwszej instancji wprost przyjął wszystkie jej postanowienia, a Strona sama potwierdziła, że treść tej ekspertyzy odzwierciedla stan wszystkich typów i modeli sprowadzonych filtrów. Druga ekspertyza Politechniki [...] nr [...] stwierdza, że "Mantelstromfilter" (separator galwaniczny) oraz filtry do pakietyzacji kanałów TV sprowadzone przez Stronę, realizują całkowicie odmienne zadania w sieciach telewizji kablowej. Organ I instancji wyjaśnił, że przedmiotem postępowania nie było określenie klasyfikacji taryfowej urządzeń "Mantelstromfilter", ani też wykazanie identyczności tych urządzeń ze sprowadzonymi przez Stronę filtrami. W związku z tym ustalenia tej ekspertyzy pozostawały bez wpływu na prawidłowość klasyfikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji objętych w/w. zgłoszeniami celnymi.

Organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie, co do zasady, zachodziły przesłanki obciążenia Strony odsetkami wynikającymi z art. 65 ust. 5 Prawa celnego, z którego wynika, że to na Stronie (dłużniku) spoczywa ciężar dowodu, że podanie nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym nie wynikało z jego zaniedbania lub świadomego działania. Do organów celnych należy ocena przedstawionych przez Stronę "szczególnych okoliczności, niewynikających z jego (dłużnika) zaniedbania lub świadomego działania". Natomiast Strona nie przedstawiła dowodów wskazujących na jakiekolwiek akty staranności. Nie jest takim dowodem samo przeświadczenie Strony, że dołożyła należytej staranności bo terminowo złożyła zgłoszenia celne i aktywnie uczestniczyła w postępowaniu.

Odnosząc się do cytowanych w odwołaniu fragmentów wyroków sądów administracyjnych, organ wyjaśnił, że orzeczenia te nie mają wpływu na niniejszą sprawę.

Organ podał, że wbrew twierdzeniu Strony organ celny pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji nie powołał się na WIT nr [...] i wyjaśnił, że to Strona w odwołaniu od decyzji wydanej w tożsamej sprawie wskazała na ten WIT, którego przedmiotem jest zaklasyfikowany do kodu CN 8536 90 10 00 - "przewodzący element stosowany w złączach elektrycznych, w którym osadzana jest odizolowana końcówka przewodu". Zatem jest to produkt będący wyposażeniem do złączek elektrycznych. WIT dotyczy więc zupełnie innego produktu, niż sprowadzone przez Stronę filtry.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej wniosła [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie:

– art. 121 § 1 o.p., poprzez działanie budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień oraz wniosków składanych przez Skarżącą i ustalenie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla Skarżącej;

– art. 122 o.p., poprzez niedokładne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności poprzez niezbadanie okoliczności, które mogły wpłynąć na wyjaśnienie wątpliwości w sprawie precyzyjnego ustalenia kodu CN i w rezultacie wydanie decyzji obarczonej wadami prawnymi;

– art. 124 o.p., poprzez niepełne wyjaśnienie przesłanek jakimi kierowano się przy załatwianiu sprawy;

– art. 187 § 1 i 3 o.p., poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie faktów znanych Organowi z urzędu;

– art. 188 o.p., poprzez nieuwzględnienie wskazanych przez stronę dowodów na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy w szczególności nieuwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie, dotyczącej wysoko zbieżnych wyrobów;

– art. 191 w zw. z art. 180 § 1, art. 121 § 1, art. 122 oraz art. 187 § 1 o.p., poprzez nieobiektywną i dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego oraz niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez niepodjęcie przez organ odwoławczy w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz błędne przyjęcie, że w sprawie zgromadzono cały dostępny materiał dowodowy;

– art. art. 65 § 5 ustawy Prawo celne, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w wyniku dokonania jego błędnej subsumcji.

W uzasadnieniu skarżąca podała, że doszło do naruszenia ww. przepisów procesowych, w szczególności poprzez znaczne zawężenie postępowania dowodowego i generalne, arbitralne uznanie zgłoszenia celnego Skarżącej za błędne. Pomimo, że zaistniałe w sprawie okoliczności, w tym szereg złożonych przez Skarżącą wyjaśnień oraz profesjonalne ekspertyzy techniczne nr [...] oraz [...] wykonane przez Politechnikę [...], nie przemawiają za takim przyjęciem. W efekcie decyzja została wydana w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. Organ przeprowadził ustalenia wymagające wiedzy specjalistycznej błędnie interpretując treść opinii biegłego. W sprawie widoczny jest ponadto brak konsekwencji organów w zakresie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.

W ocenie skarżącej postępowanie skoncentrowało się wykazaniu, że Spółka w sposób zawiniony i celowy błędnie zakwalifikowała sprowadzony z zagranicy towar. W rzeczywistości Spółka dołożyła wszelkich starań w celu udzielenia informacji dotyczących miejsca pochodzenia towaru, które jest objęte preferencyjnymi stawkami celnymi na podstawie umów międzynarodowych pomiędzy Unią Europejską a państwami CARIFORUM. Organ w żaden sposób nie przedstawił natomiast dowodów potwierdzających swoją tezę, która jako miejsce pochodzenia produktów wskazuje USA. Objęte zgłoszeniem produkty nigdy nie były wprowadzone na wskazany obszar celny. Doszło zatem do uchybienia w ustaleniach stanu faktycznego także i w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Pismem z dnia 22 stycznia 2016r. skarżąca uzupełniła skargę dodając, że organ drugiej instancji zamiast przeprowadzić postępowanie, ograniczył się jedynie do relacyjnego opisania przebiegu postępowania w sprawie i do oceny zarzutów zawartych w odwołaniu. Z treści uzasadnienia nie wynika, by organ odwoławczy przeprowadził postępowanie wyjaśniające.

W piśmie przesłanym przez pełnomocnika skarżącej – załącznik do protokołu rozprawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - stwierdzono, że zgłoszony towar powinien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga podlega oddaleniu.

Zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy przepisów postępowania nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdza, że została ona wydana na podstawie prawidłowo ustalonego w sprawie stanu faktycznego.

Przedmiotem importu w przedmiotowej sprawie były filtry do pakietyzacji programów telewizyjnych. W zgłoszeniach celnych spółka przypisała filtry do kodu 8536 90 10 00 "elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli" – opisując importowany towar jako: "elementy połączeniowe do TV kabli koncentrycznych/filtry do pakietyzacji programów" – w zgłoszeniach z dnia 19 września 2012 r. lub jako: "elementy połączeniowe wtykowe do kabli koncentrycznych służące do pakietyzacji programów" – w zgłoszeniu z dnia 11 października 2012r.. Dla obliczenia wysokości cła spółka przyjęła w zgłoszeniach stawkę celną 0 % dla krajów trzecich, wpisując w polu 36 zgłoszenia zapis "Preferencje kod 100" – oznaczający zastosowanie środków taryfowych ERGA OMNES.

Jak trafnie zauważył organ odwoławczy, budowa cechy i funkcje sprowadzonego towaru – filtrów do pakietyzacji programów TV, zostały ustalone na podstawie materiału dowodowego przedłożonego przez Spółkę, który w tym zakresie nie został zakwestionowany. Analiza akt sprawy - w pierwszej kolejności uzasadnień wydanych w sprawie decyzji celnych i kolejnych pism Spółki - jednoznacznie wskazuje, że zaistniały w przedmiotowej sprawie spór nie dotyczy w istocie tego, czym są, jak są zbudowane i do czego służą, importowane filtry. Na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji spółka przedłożyła Ekspertyzę Techniczną [...] z dnia 21 października 2014 r., wykonaną na zlecenie Spółki przez dr. inż. R. B. z Katedry Telekomunikacji i Teleinformatyki Politechniki [...] dotyczącą elementów [...], [...],[...] wyprodukowanych przez "B", ocenionych na podstawie dokumentów dostarczonych przez Spółkę zdjęć, kart ze specyfikacją techniczną oraz danych katalogowych dostępnych na stronie producenta. W ekspertyzie stwierdzono, że dane zawarte w katalogu określają ww. urządzenia jako filtry do zastosowania w sieciach kablowych, czyli sieciach do rozprowadzania sygnału telewizyjnego z centralnego punktu dystrybucyjnego do abonentów. Wymienione filtry stosuje się w sieciach kablowych celem wytłumienia lub też przepuszczania grup programów telewizyjnych do abonenta – w ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem. Ze względu na budowę filtry mogą być instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym w szachtach telekomunikacyjnych lub w szafkach abonenckich, które z reguły instalowane są w piwnicy lub na klatce schodowej. Urządzenia wyposażone są w złącza typu F o impedancji 75 Ω, które są stosowane wyłącznie w systemach telewizyjnych. Zakres częstotliwości pracy urządzeń pokrywa się z zakresem częstotliwości wykorzystywanym w Polsce do transmisji sygnałów telewizyjnych. W ekspertyzie wskazano, że urządzenia mogą znaleźć zastosowanie w zasadzie tylko w sieciach telewizji kablowej. Wskazana ekspertyza w wyczerpujący sposób opisała budowę, cechy i przeznaczenie filtrów, co wbrew twierdzeniom strony skarżącej zostało bez zastrzeżeń uwzględnione przez organy. Organy ustalając stan faktyczny sprawy wzięły także pod uwagę kolejne przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty, m.in. wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r. W piśmie tym Spółka wskazała, że filtr do pakietyzacji programów TV jest elementem (częścią) sieci telewizji kablowej umiejscowionym w ściśle określonym punkcie jej abonenckiej części i nigdzie poza strukturą sieci nie znajduje zastosowania. Spółka wyjaśniała, że oznaczenia QBR, ULP4, HBR określają podtypy filtrów, które różnią się wielkością obudowy i częstotliwością graniczną, na której pracują, wszystkie jednak służą do pakietyzacji programów.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że organy celne uznały przestawione przez Stronę informację o cechach i funkcjach filtrów, jak również informacje o ich zastosowaniu w sieciach telewizji kablowej za rzetelne. Informacje te stały się podstawą do ustalenia przez organy kwalifikacji taryfowej odpowiadającej ww. cechom, funkcjom i zastosowaniu filtrów do pakietyzacji programów.

W tej sytuacji zarzut strony skarżącej, jakoby w sprawie nie został ustalony stan faktyczny jest całkowicie niezasadny. Sąd zauważa, że formułując wskazany zarzut, strona skarżąca konsekwentnie kwestionuje wyłącznie wnioski jakie organy przyjęły na podstawie zebranego przy udziale spółki materiału dowodowego. Wskazując, że importowany towar stanowi elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli – Spółka nie kwestionuje ustaleń stanu faktycznego, ale dokonaną przez organy wykładnię mających zastosowanie w sprawie przepisów.

Reasumując, Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że różnica stanowisk stron w przedmiotowej sprawie sprowadza się wyłącznie do odmiennej klasyfikacji importowanego towaru. Jednocześnie zdaniem Sądu organy dokonały prawidłowej kwalifikacji importowanego towaru do kodu 8529 10 80 90 ze stawką 3,6 % dla krajów trzecich.

W myśl art. 67 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE L Nr 302 z dnia 19 października 1992 r.) data, która należy uwzględnić przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia celnego.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich.

W chwili przyjęcia w dniu 19 września 2012r. zgłoszeń celnych nr [...] i [...] oraz w dniu 11 października 2012r. zgłoszenia nr [...] obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

W przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma dokonanie analizy dotyczącej sekcji XVI Wspólnotowej Taryfy Celnej "Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów", w tym przede wszystkim działu 85 tej sekcji, który obejmuje: "Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów." Jak wskazano wyżej, strona skarżąca przyjęła bowiem w zgłoszeniach celnych jako prawidłową dla importowanego towaru podpozycję 8536 90 10 00, natomiast organy celne – podpozycję 8529 10 80 90.

Reguły kwalifikacji taryfowej mają za zadanie zapewnić klasyfikowanie danego towaru zawsze do jednej i tej samej podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych. W myśl reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów ,o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Należy przy tym wyjaśnić, że brzmienie wszystkich pozycji i kodów oraz wszystkich uwag do sekcji i działów, z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji. W regule 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) postanowiono, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią

i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1-5, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Dokonanie klasyfikacji ułatwiają sformułowane przez ustawodawcę uwagi do poszczególnych sekcji oraz działów Wspólnotowej Taryfy Celnej. Dodatkową pomoc w kwalifikacji stanowi ponadto opracowanie "Explanatory Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli (World Customs Organization - ustanowioną w 1992 r. jako Rada Współpracy Celnej. Polska wersja językowa Not do HS (wersja 2002) została opublikowana w formie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Monitor Polski Nr 86, poz. 880 z dnia 04.12.2006 r.). Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § l(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Zastosowana przez Stronę pozycja 8536 Wspólnej taryfy celnej, zgodnie z brzmieniem, obejmuje: "Urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, tłumiki przepięciowe, wtyki, gniazda wtykowe, oprawki lamp i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć nieprzekraczających 1 000 V; złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych."

Do podpozycji CN 8536 90 10, zgodnie z jej brzmieniem, klasyfikowane są "Elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli". W Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN) uściślono, że podpozycja ta obejmuje wszystkie końcówki umieszczane na końcach przewodów lub kabli do utworzenia połączenia elektrycznego innym sposobem niż wtykanie, na przykład końcówki do zagniatania, typu śrubowego, do lutowania lub do zaciskania. Zatem klasyfikowane są tu produkty, których zadaniem jest umożliwienie połączenia elektrycznego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd po pierwsze w pełni podziela stanowisko organów, że sprowadzone przez Spółkę filtry do pakietyzacji programów TV, z uwagi posiadane przez nie dodatkowe cechy i funkcje nie mogą być przyporządkowane do wskazanego w zgłoszeniu celnym kodu 8536 90 10 00. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym przedłożonej przez Spółkę ekspertyzy technicznej [...] wynika, że filtry nie są elementami służącymi do połączenie przewodów i kabli. Ustalono, że filtry te, montowane są na kablach koncentrycznych w sieciach telewizji kablowej nie w celu połączenia tych kabli, lecz w celu wytłumienia lub też przepuszczania grupy kanałów telewizyjnych (sygnałów o określonej częstotliwości) do abonenta. W ten sposób firmy zajmujące się telewizją kablową, kształtują dostęp do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem (pakietem). Podstawową funkcją sprowadzonych przez spółkę filtrów nie jest wiec tylko połącznie kabli w celu umożliwienia połączenia elektrycznego. Filtry te posiadają końcówki umożliwiające podłączenie do sieci, ich cechą charakterystyczną jest to, że w odróżnieniu od elementów które klasyfikuje się do podpozycji 8536 90 10, spełniają dodatkową funkcję. Zamontowanie na kablu filtru ma bowiem umożliwić pakietyzację programów. Filtr taki nie jest więc prostym elementem połączeniowym, złączką do przewodów i kabli. Jest on montowany w kablach nie po to aby je połączyć, ale w celu – jak wskazano w ekspertyzie technicznej – wytłumienia lub też przepuszczenia określonych grup kanałów telewizyjnych do odbiorcy, zgodnie z wybranym w umowie abonamentem.

Po drugie, Biorąc pod uwagę reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz właściwości i funkcje spornych towarów, zdaniem Sądu organy celne dokonały prawidłowej kwalifikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji programów TV, przypisując je do podpozycji 8529 Wspólnej taryfy celnej obejmującej "Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528", do podpozycji 8529 10 obejmującej "Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich", do kodu CN 8529 10 80 obejmującego zgodnie z brzmieniem "Filtry antenowe i separatory", do kodu TARIC 8529 10 80 90 "Pozostałe" z przypisaną stawką celną dla krajów trzecich równą 3,6%.

Uwaga 5 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej postanawia: "W niniejszych uwagach wyrażenie "maszyna" oznacza dowolną maszynę, zespół maszyn, instalację, urządzenie, aparaturę lub przyrząd wymienione w pozycjach objętych działami 84 lub 85.

Zgodnie z kolei Uwagą 2 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami:

d) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji;

e) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517 jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517;

f) wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538, lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji 8487 lub 8548.

Na ogół części, które nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z określonymi maszynami lub urządzeniami (włączając te objęte pozycją 8479 lub pozycją 8543) lub z grupy maszyn lub urządzeń objętych tą samą pozycją, są klasyfikowane do tej samej pozycji, co te maszyny lub urządzenia, pod warunkiem wyłączeni wymienionych w Części (I) powyżej. Oddzielne pozycje są jednak przewidziane m.in. dla części urządzeń objętych pozycjami od 8525 do 8528 (pozycja 8529).

Pozycja 8525 obejmuje "aparaturę nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierającą aparaturę odbiorczą lub zapisującą lub odtwarzającą dźwięk, kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery video". Zgodnie z nota wyjaśniającą do pozycji 8525 : części do aparatury objętej ta pozycją są klasyfikowane do pozycji 8529.

Pozycją 8529 objęte są części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528. Filtr do pakietyzacji programów jest częścią aparatury - sieci telewizyjnej telewizji kablowej, i co do zasady nie znajduje wykorzystania poza tego rodzaju siecią, co potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym przedłożona przez stronę ekspertyza techniczna dotycząca produktu.

Klasyfikację towaru do pozycji 8529 potwierdza Uwaga (4) do pozycji 8529 w której przewidziano, że ww. pozycją są objęte filtry i separatory do anten.

Towar został zatem prawidłowo zakwalifikowany przez organy do podpozycji 8529 10 80 obejmującego zgodnie z brzmieniem "Filtry antenowe i separatory", a dalej do kodu TARIC 8529 10 80 90 "Pozostałe" z przypisaną stawką celną dla krajów trzecich równą 3,6%.

Sąd nie podzielił tym samym również stanowiska skarżącej przedstawionego w załączniku do protokołu rozprawy, że zgłoszony towar powinien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00 obejmującego: - Oprawy lamp, wtyki i gniazda wtykowe, -- Pozostałe, --- Do przewodów koncentrycznych ( współosiowych).

W podsumowaniu powyższego Sąd stwierdza, że nie zgadza się z opinią strony skarżącej, aby przedstawione przez organy stanowisko, co do klasyfikacji towaru charakteryzowało się rozbieżnościami i brakiem konsekwencji. Przeciwnie, zarówno organ odwoławczy, jak i organ I instancji, wyczerpująco wytłumaczyły, z jakich względów przyjęta w decyzjach klasyfikacja do kodu 8529 10 80 90 jest właściwa. Wyjaśniły także szczegółowo, z jakich względów cechy towaru nie pozwalają na przypisanie go do kodu wskazanego przez eksportera, ani do kodu zgłoszonego przez importera, ani też do kodu zaproponowanego w Protokole kontroli. W tym kontekście można więc mówić jedynie o rozbieżnościach co do klasyfikacji towaru przez poszczególne podmioty. Stanowisko organów celnych w tym zakresie od początku było spójne. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko organu I instancji w zakresie kwalifikacji towaru do kodu 8529 10 80 90. Stanowisko to podziela także Sąd, w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie.

Końcowo podkreślenia wymaga, że na etapie kontroli celnej i na etapie postępowania przed organem I instancji spółka wskazywała na konieczność zakwalifikowania towaru do kodu 8536 90 10 00 ze stawką 0 % dla krajów trzecich. Na etapie postępowania odwoławczego, a także w skierowanej do Sądu skardze Spółka podtrzymała stanowisko, że towar należy kwalifikować do kodu 8536 90 10 00, ale ze stawką 0 % właściwą dla towarów pochodzących z krajów CARIFORUM.

Ponieważ sprowadzony towar, ze względu na posiadane cechy, nie może być kwalifikowany do kodu 8536 90 10 00, w przedmiotowej sprawie bez praktycznego znaczenia pozostaje, czy w stosunku do tego towaru powinna mieć zastosowanie preferencyjna stawka celna 0 % dla krajów trzecich, czy też preferencyjna stawka celna 0 % dla towarów pochodzących z krajów CARIFORUM. Z uwagi na zarzuty skargi, Sąd podkreśla jednak, że na importerze ciąży obowiązek wykazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących importu. To przede wszystkim importer wie od kogo kupił i skąd sprowadził zadeklarowany w zgłoszeniu celnym towar. Czynienie zarzutu, że organy nie ustaliły skąd faktycznie pochodził towar, nie podważa zaufania do działań organu, ale do działań strony skarżącej, która dopiero w toku postępowania odwoławczego zgłasza, że wykazała w zgłoszeniu celnym nieprawidłową stawkę celną.

W zgłoszeniu celnym Spółka nie zadeklarowała zerowej preferencyjnej stawki celnej, której zastosowanie wymagałoby łącznego spełnienia wymogów Protokołu I (i załącznikach do niego) do UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM miedzy państwami CARIFORUM a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi. Wybrała natomiast stawkę celną dla krajów trzecich, co potwierdza zastosowany w polu 36 zgłoszenia zapis "Preferencje kod 100" – oznaczający zastosowanie środków taryfowych ERGA OMNES. Dlatego pochodzenie sprowadzonych towarów nie było przedmiotem kontroli, a postępowanie organu I instancji, zakończone zaskarżoną decyzja, dotyczyło ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej sprowadzonych towarów.

Dokonanie ustalenia przez organy celne, że przedmiotowe towary należy zaklasyfikować do innego kodu, niż uczyniła to skarżąca, skutkowało określeniem niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu, jak też poborem odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. Określenie tych należności nastąpiło w sposób prawidłowy, podobnie jak dokonanie poboru wymienionych odsetek.

Niezasadny jest zarzut skarg dotyczący naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne przez jego niewłaściwe zastosowanie w wyniku dokonania błędnej subsumpcji. Skarżąca podała, że w ramach prowadzonej działalności powierzyła prowadzenie spraw celnych profesjonalnemu podmiotowi, przy czym zarówno ten podmiot, jak i kontrolerzy będący pracownikami Służby Celnej nie byli w stanie jednoznacznie wskazać prawidłowego kodu zgodnego z ustaleniami organu.

Art. 65 ust. 5 prawa celnego stanowi, że organ celny pobiera odsetki, w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, chyba że dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie.

Odnosząc się do powyższego Sąd stwierdza, że podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt I GSK 434/13, że: " do obowiązków strony należy zbadanie, jakie przepisy mają zastosowanie do dokonywanej przez nią czynności oraz jakie są związane z nią należności (...). Stąd też strona, dokonując błędnej taryfikacji nie może powoływać się na dochowanie należytej staranności, gdy na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów, prawidłowo opublikowanych, miała możliwość dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej, a w razie uzasadnionych wątpliwości mogła również wystąpić o udzielenie wiążącej informacji taryfowej. Nadto, samo przeświadczenie strony o prawidłowości dokonanej klasyfikacji taryfowej, skorzystanie z usług agencji celnej, (...), nie może uzasadniać odstąpienie od poboru odsetek za zwłokę, zwłaszcza w sytuacji, gdy przy znajomości podstawowych zasad taryfikacji strona powinna mieć co najmniej wątpliwości" ( wyrok dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z treści art. 65 ust. 5 Prawa celnego wynika jednoznacznie, że to strona ma udowodnić okoliczności zwalniające ją z poboru odsetek. Skoro skarżąca takich dowodów nie przedstawiła, zarzut o naruszeniu przywołanego przepisu należy uznać za chybiony.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie zostały we wskazanym powyżej zakresie naruszone wymienione w skardze przepisy: art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i 3, art. 188, art. 191 oraz art. 127 w związku z art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613), zwanej dalej "o.p.".

W przedmiotowej sprawie – w wyniku przeprowadzonego postępowania – ustalono w sposób nie budzący wątpliwości Sądu prawidłową klasyfikację towaru do właściwego kodu, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wypełniając postanowienia art. 180 ustawy - Ordynacja podatkowa, jako dowody w sprawie dopuszczone zostały wszystkie dokumenty, które winny mieć znaczenie przy ustalaniu stanu faktycznego. Zatem postępowanie prowadzone było prawidłowo, a wątpliwości dotyczące cech importowanego towaru zostały wyjaśnione i należycie uzasadnione, przy uwzględnieniu przedstawionego przez skarżącą dowodu w postaci ekspertyzy Politechniki [...] nr [...]. Prawidłowe było przy tym stanowisko organów, że ustalenia drugiej ekspertyzy Politechniki [...] nr [...], z uwagi na jej treść, pozostawały bez wpływu na prawidłowość klasyfikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji objętych zgłoszeniami celnymi.

Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 121 o.p.

Organowi celnemu nie można również skutecznie zarzucić naruszenia art. 122 o.p. statuującego zasadę prawdy obiektywnej. W rozpatrywanej sprawie organy celne podjęły bowiem wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 § 1 ww. ustawy.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 188 o.p. z uwagi na brak dopuszczenia w sprawie wnioskowanych przez skarżącą dowodów, w szczególności nieuwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie, dotyczącej zbieżnych wyrobów. Art. 188 o.p. stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. organ pierwszej instancji odmówił uwzględnienia wniosku dowodowego strony dotyczącego "poddania badaniom wzorów urządzeń, będących przedmiotem toczącego się postepowania, które zostały przekazane do Naczelnika Urzędu Celnego I w W.". W uzasadnieniu organ, powołując się na ekspertyzę Politechniki [...] nr [...] stwierdził, że dowody zebrane w sprawie są wystarczające do zajęcia stanowiska w kwestii klasyfikacji taryfowej, nie ma zatem potrzeby przeprowadzenia ponownego badania filtrów. Sąd takie stanowisko organów w powyższej kwestii uznał za prawidłowe.

Przypomnienia wymaga, że budowa cechy i funkcje sprowadzonego towaru zostały ustalone na podstawie materiału dowodowego przedłożonego przez Spółkę i ustalenia te nie budziły wątpliwości skarżącej, różnica stanowisk stron w przedmiotowej sprawie sprowadza się wyłącznie do odmiennej klasyfikacji importowanego towaru.

Tym samym nie można również podzielić zarzutu skarżącej, że organ odwoławczy zobligowany był do przeprowadzenia – we własnym zakresie – postępowania wyjaśniającego, jak bowiem wynika z powyższego, taka potrzeba nie zachodziła. Wobec powyższego organ ten nie naruszył art. 127 w związku z art. 210 § 4 o.p. Dodać należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 1 – 4 o.p. Organ w sposób przekonujący, logiczny i spójny przedstawiły swoje stanowisko w kwestii klasyfikacji taryfowej towaru, odniósł się również szczegółowo do zawartych w odwołaniu zarzutów. W ocenie Sądu nie można tym samym zarzucić organowi, że dokonana przez niego i przedstawiona w uzasadnieniu decyzji ocena zebranego w sprawie materiału jest nieobiektywna i dowolna. Nie doszło tym samym do naruszenia przez organ art. 191 o.p..

Powyższe rozważania prowadzić musiały do uznania, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego jest zgodna z prawem.

Nie znajdując zaś podstaw do stwierdzenia z urzędu, że powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa (vide: art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 wskazanej ustawy, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.