Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 323/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 4, art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Krystyna Daniel (spr.) NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2008r. sprawy ze skargi H. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26. 08. 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy oraz art. 104 kpa, ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Przebudowa poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkalne w budynku na działce nr [...] obręb [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]".

Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że w dniu [...] r. wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla w/w zamierzenia inwestycyjnego złożyła A. K. Teren - na którym planowana jest inwestycja - nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, stąd postępowanie przeprowadzono w trybie art. 59 i następnych ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). W toku postępowania uzyskane zostały uzgodnienia w trybie art. 53 ust. 4 ustawy oraz wymagane opinie, w tym tj:

- postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] r. , znak [...] w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską,

- postanowienie Zarządu Dróg i Komunikacji w [...] z [...] r. , znak: [...] w zakresie realizacji inwestycji w obszarze przyległym do pasa drogowego,

- opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z [...] r., znak: [...] oraz z [...] r. znak: [...]

Organ I instancji stwierdził, że zostały łącznie spełnione przesłanki opisane przepisem art. 61 ust. 1 ustawy, a planowane zamierzenie jest zgodne z przepisami odrębnymi. Organ I instancji wskazał, iż projekt decyzji sporządzony został przez osobę wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów tj. przez mgr. inż. arch. T. B., a w toku postępowania żadna ze stron nie wniosła uwag i zastrzeżeń odnośnie planowanego zamierzenia.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła H. E. -współwłaścicielka lokali mieszkalnych na [...] i [...] piętrze przy ul. [...] zarzucając, iż planowana inwestycja będzie wywierała bezpośredni wpływ na mieszkania odwołującej się, a to narusza jej żywotne interesy. Ponadto odwołując się podniosła, że decyzja organu I instancji jest niepełna - brakuje w niej analiz dotyczących w szczególności przyłączy mediów, w tym sieci wewnętrznej, analizy akustycznej, a także w zakresie sprawności sieci kominowych - po wykonaniu inwestycji. Braki te, według odwołującej się, naruszają zapisy prawa budowlanego i narażają odwołującą się na wydatki, ponoszone przez wspólnotę mieszkaniową, a inwestycja winna być sfinansowana w pełni przez inwestora.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 52 ust. 1 - 3, art. 53 ust. 4, art. 54, art. 61 ust. 1 pkt 2, 4, 5, ust. 5 art. 63 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ust. 1 ustawy z 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), § 1 - 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26.08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Kolegium podało, że mając na uwadze zasadę zawartą w art. 56 w/w ustawy, którą także na mocy art. 64 ust. 1 stosuje się przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, według której nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy jeśli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, kwestionowana przez skarżącą decyzja jest prawidłowa i brak podstaw do jej zmiany bądź uchylenia.

Kolegium zaznaczyło, że organ I instancji w sposób staranny przygotował zarówno materiał wyjaśniający w sprawie, jak też ustalił warunki zabudowy dla opisanej we wniosku inwestycji. Zarówno znajdująca się w aktach sprawy analiza urbanistyczno - architektoniczna, jak też poczynione w decyzji ustalenia, odpowiadają wszystkim określeniom i warunkom zawartym tak w przepisach omawianej ustawy jak i omawianego rozporządzenia. W sprawie uzyskano wymagane opinie, a nadto otrzymano niezbędne uzgodnienia.

Kolegium zwróciło również uwagę na treść komentarza autorstwa prof. Z. N., w którym to omawiając art. 61 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, stwierdzono, że przyczyną odmowy ustalenia warunków zabudowy może być tylko sprzeczność zachodząca między projektowaną inwestycją a dotychczasową funkcją terenu. A taka sytuacja w sprawie nie występuje.

Organ odwoławczy wskazał, że ze względu na rodzaj zamierzenia inwestycyjnego – przebudowa poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkalne w budynku przy ul. [...] na dz. ewid. Nr [...] obr. [...]– w decyzji ustalającej warunki zabudowy nie określa się parametrów zabudowy takich jak linia zabudowy, szerokość elewacji frontowej, wysokość elewacji frontowej i geometria dachu ponieważ inwestycja nie zmienia sposobu zagospodarowania działki i nie narusza w tym zakresie istniejących w obiekcie w/w parametrów. Natomiast odnośnie geometrii dachu wskazano dodatkowo, że w celu doświetlenia mieszkań w poddaszu należy zaprojektować lukarny, a doświetlenie mieszkań od frontu może nastąpić wyłącznie oknami połaciowymi.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium podkreśliło, że w wyniku przeprowadzonej weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia połączonej ze szczegółową weryfikacją analizy architektonicznej stwierdzono, że wnioskowana przez inwestora przebudowa poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkalne przy ul. [...] w [...], mieści się w parametrach istniejącej zabudowy w analizowanym obszarze i spełnia wymogi wynikające z istniejących wskaźników zagospodarowania terenu. W obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa z usługami w parterach, zabudowa usługowa i drogi publiczne.

Natomiast w odniesieniu do zarzutów dotyczących kwestii ponoszenia kosztów inwestycji i protestu przeciwko planowanej przebudowie Kolegium stwierdziło, że są one nieuzasadnione. Organ II instancji podkreślił, że decyzja nie zatwierdza przedłożonej przez inwestora koncepcji architektonicznej, która to koncepcja stanowi jedynie materiał pomocniczy.

Odnosząc się do kolejnych zastrzeżeń zgłoszonych w odwołaniu, Kolegium stwierdziło, że dotyczą one także kwestii przyszłych - związanych z projektem budowlanym i jego realizacją, a nadto sprawowaniem nadzoru budowlanego czym zajmują się organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego

i tam należy w przyszłości kierować ewentualne wnioski. Kolegium w postępowaniu odwoławczym zajmuje się jedynie planowanym zamierzeniem inwestycyjnym opisanym w treści wniosku inwestora i nie jest kompetentne do rozstrzygania zgłoszonych przez odwołującą się zastrzeżeń co do wydania pozwolenia na budowę.

Skargę od powyższej decyzji z [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła H. E. i zarzuciła, że organy administracji publicznej nie rozpoznały należycie niniejszej sprawy, a organ II instancji nie ustosunkował do zarzutów odwołania. Ponadto skarżąca zarzuciła jednostronne, korzystne potraktowanie inwestora oraz naruszenie art. 5 Prawa budowlanego w tym poprzez nieuwzględnienie w decyzji warunków określających korzystanie z obiektu przez osoby niepełnosprawne.

Skarżąca zarzuciła, że nie uzyskano wszystkich wymaganych uzgodnień i opinii. W szczególności skarżąca wskazała, że w decyzji organu I instancji utrzymanej w mocy przez Kolegium brakuje analiz w tym dotyczących określenia docelowego zapotrzebowania na wodę, gaz, prąd i ścieki dla całego budynku i określenia skutków wzrostu zużycia mediów ze względu na planowane przedsięwzięcie inwestycyjne. Brak także określenia zasad finansowania przedsięwzięcia w zakresie w/w mediów i wyraziła sprzeciw wobec partycypacji w kosztach związanych z planowaną rozbudowa/przebudową infrastruktury technicznej z zakresu wodno-kanalizacyjnej, elektroenergetyki i energii cieplnej po wykonaniu inwestycji. Braki te według skarżącej naruszają zapisy prawa budowlanego i narażają skarżącą na wydatki. Ponadto skarżąca wskazała, iż planowana inwestycja spowoduje zagrożenie katastrofą budowlaną i zawaleniem się budynku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30.08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ w ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają przepisom prawa.

W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że w niniejszej sprawie organy administracyjne przeprowadziły postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie kontrolowanych aktów prawnych nie naruszając przepisów postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.).

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6. ust. 2 pkt. 1 ustawy z 27.03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) zwanej dalej w skrócie u.p.z.p., każdy ma prawo w granicach określonych ustawą do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego interesu publicznego oraz osób trzecich.

Zgodnie z przepisem art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Stosownie do przepisu art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach wymaga łącznego spełnienia zawartych w nim warunkach:

1. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu,

2. teren ma dostęp do drogi publicznej,

3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego,

4. teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, albo jest objęty zgodą uzyskaną przy

sporządzeniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1,

5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

W rozporządzeniu wykonawczym do u.p.z.p., wydanym przez Ministra Infrastruktury z 26.08. 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) zwanym dalej w skrócie rozporządzeniem, określono sposób ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, w tym wymagań dotyczących ustalenia linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, geometrii dachu.

Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1– 5 u.p.z.p. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust.2 pkt. 1 u.p.z.p, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m.

Zgodnie natomiast z art. 60 ust. 4 u.p.z.p. sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że dla terenu wnioskowanego przez A. K. dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "przebudowa poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkalne w budynku na działce nr [...] obręb [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]" nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym organ I instancji, po uzyskaniu wymaganych uzgodnień i opinii, wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego. W/ w decyzja zawiera załącznik tekstowy (nr [...]), zawierający warunki zabudowy i wyniki analizy urbanistyczno-architektonicznej oraz załącznik graficzny (nr [...]). W świetle wymagań sformułowanych w wyżej przytoczonych przepisach należy stwierdzić, że warunki

zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia zostały ustalone w oparciu o prawidłowo sporządzoną analizę urbanistyczno-architektoniczną, uzupełnioną o bogatą dokumentację fotograficzną. Analiza powyższa została sporządzona przez mgr iż arch. T. B. - wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów (nr ewid. [...]). Jakkolwiek należy wskazać, że zarówno projekt decyzji jak sama analiza nie zostały opatrzone pieczęcią okrągłą potwierdzającą nr uprawnień mgr inż arch. T. B., a jedynie pieczęcią podłużną oraz jej podpisem. Część graficzna analizy jak również graficzny załącznik do decyzji zostały sporządzone na kopiach map stosownie do wymogów art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. Uwzględniając charakter planowanego zamierzenia inwestycyjnego polegającego na przebudowie poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkalne w budynku na działce nr [...] obr. [...] , przy ul. [...] w [...] wraz z infrastrukturą należy stwierdzić, że zasadnie wskazano, iż planowana zabudowa stanowić będzie kontynuację funkcji zabudowy, w tym formy architektonicznej i zagospodarowania na działkach sąsiednich. Zarazem prawidłowo wskazano, że ze względu na planowane zamierzenie inwestycyjne, polegające na przebudowie poddasza z przeznaczeniem na cele mieszkalne, nie było potrzeby określania w decyzji ustalającej warunki zabudowy takich parametrów zabudowy jak: linia zabudowy, szerokość elewacji frontowej wysokość elewacji frontowej i geometrii dachu ponieważ przedmiotowa inwestycja nie zmienia sposobu zagospodarowania działki w tym zakresie i nie narusza istniejących w obiekcie przy ul. [...] w/w parametrów. Należy podkreślić, że planowana inwestycja mieści się w całości w obrysie zewnętrznym istniejącego budynku przy ul. [...], nie wpłynie na zmianę powierzchni zabudowy przedmiotowej działki ewid. nr [...] obr. [...] w [...] ani udziału powierzchni biologicznie czynnej na objętej decyzją nieruchomości. Natomiast w ustaleniach dotyczących geometrii dachu, zgodnie z opinią konserwatorską Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] z [...] r., znak: [...] i postanowieniem uzgodnieniowym [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z [...] r. znak: [...] organ I instancji ustalił, że doświetlenie mieszkań na poddaszu może nastąpić poprzez lukarny (facjaty) wyłącznie od strony podwórka z dachem połaciowym, usytuowane w osiach istniejących otworów okiennych lub przez okna połaciowe Doświetlenie mieszkań od strony frontu ustalił wyłącznie oknami połaciowymi. Nadto, uwzględniając, że przedmiotowe przedsięwzięcie znajduje się na obszarze historycznego zespołu M. [...] uznanego za pomnik historii " [...]- historyczny zespół miasta" (zarządzeniem Prezydenta RP z [...] 1994 r.), zgodnie z w/w uzgodnieniem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] z [...] 2006 ustalił, że na adaptacje poddasza należy uzyskać pozwolenie konserwatorskie.

Co prawda trzeba stwierdzić, że w przedłożonych aktach administracyjnych sprawy brak zawiadomienia informującego strony o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co stanowi naruszenie dyspozycji z art. 10 kpa, to jednak w niniejszej sprawie w żaden sposób nie wskazano by uchybienie w/w przepisowi mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Natomiast powołując się na uchwałę składu 7 sędziów NSA z 25.04. 2005 r. sygn. akt. FPS 6/04 (ONSAiWSA 2005, z. 4, poz. 66) należy wskazać, że warunkiem sine qua non uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania jest wykazanie, iż takie naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że strona powinna wykazać, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. (por. wyrok NSA z 18.05. 2006 r., sygn akt. IIOSK831/05, ONSAiWSA 2006/6/157). W przedmiotowej skardze H. E. nie wykazała jakich czynności nie mogła dokonać, ze względu na naruszenie dyspozycji z art. 10 kpa. Nadto należy uznać, że podniesione w skardze zarzuty, analogiczne do podniesionych przez skarżącą w odwołaniu są całkowicie niezasadne. W związku z powyższym należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, który wskazał, że decyzja ustalająca warunki zabudowy stanowi rozstrzygnięcie wydawane we wstępnym etapie przygotowującym proces inwestycyjny i nie przesądza czy projekt będzie zrealizowany. Decyzja o warunkach zabudowy stwierdza jedynie dopuszczalność zamierzenia inwestycyjnego we wskazanym we wniosku terenie z punktu widzenia przepisów prawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów szczególnych określonego rodzaju. Nie przesądza natomiast o możliwości realizacji inwestycji. Wiąże się to m. in. z faktem, że adresat decyzji ustalającej warunki zabudowy nie musi legitymować się prawem do nieruchomości, a prawo to badane jest dopiero przy ubieganiu się o decyzję o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, a więc w ramach kolejnego etapu procesu inwestycyjnego, w którym badaniu podlega zgodność planowanego zamierzenia z przepisami Prawa budowlanego. W związku z powyższym uwzględnienie zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu nie było możliwe, a zarzuty skargi, iż wydane w niniejszej sprawie decyzje I i II instancji naruszają art. 5 Prawa budowlanego, w tym poprzez nieuwzględnienie, iż z obiektu będą korzystać osoby niepełnosprawne należy uznać za przedwczesne. Zgodnie z art. 63 ust. 2 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Organ odwoławczy prawidłowo określił w załącznika nr [...] do decyzji pierwszoinstancyjnej, wymagania dotyczące ochrony interesów osób, wskazując, że realizacja przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego nie może powodować naruszenia praw osób trzecich w tym: dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz ze środków łączności, dostępu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Wskazał, że należy zapewnić ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne i promieniowanie, a także przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby. Nadto w w złączniku nr [...] do decyzji I instancji określono stosownie do uzyskanych uzgodnień i opinii warunki z zakresu ochrony wód i gospodarki wodnej, obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, z zakresu elektroenergetyki, wodno-kanalizacyjnej, zaopatrzenia w energię cieplną, gospodarki odpadami i dostępu do drogi publicznej. Na koniec należy wskazać, że to w ramach drugiego etapu inwestycyjnego wiążącego się z zatwierdzeniem projektu budowlanego planowanego zamierzenia inwestycyjnego i wydaniem pozwolenia na budowę będą analizowane konkretne rozwiązania techniczne planowanego zamierzania inwestycyjnego, w tym także pod kątem ochrony interesów osób trzecich, czego domaga się strona w przedmiotowej skardze.

W związku z tym zarzuty podniesione w skardze nie mogły odnieść skutku i mając powyższe na uwadze skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.