Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1330/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, art. 248
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA ( del.) Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. N. o sprostowanie orzeczenia w sprawie ze skargi kasacyjnej K. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Op 96/07 w sprawie ze skargi K. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 31 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 lipca 2008 r. i zasądził od niego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W dniu 10 lutego 2009 r. K. N. wniósł o sprostowanie tego postanowienia poprzez zwolnienie skarżącego od zasądzonych na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż skarżący został zwolniony w postępowaniu sądowoadministracyjnym od kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od samego początku postępowania egzekucyjnego dochodziło do wielu nieprawidłowości, a wręcz bezprawia. Strona składała w związku z tym skargi do Dyrektora Izby Skarbowej w O., a następnie- do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Z uwagi na brak środków na opłaty sądowe postanowieniem z dnia 28 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwolnił skarżącego od kosztów sądowych.

Mimo wniesienia skargi do sądu sytuacja skarżącego nie tylko nie poprawiła się, ale wręcz pogorszyła. Korzystając z dobrodziejstwa pomocy skarżący nie powinien ponosić ujemnych skutków finansowych, zwłaszcza że skarga kasacyjna została złożona z uwagi na naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. Skarżący zdaje sobie sprawę, iż wniosek ten nie jest i nie może być środkiem zaskarżenia od prawomocnego orzeczenia, jednak zmuszony jest zwrócić uwagę, iż rzekomo uchylone przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. nadal wiąże ,a sprawa odrębnego postępowania nie została wszczęta. Pismo o uchyleniu zajęcia rachunku bankowego nie zostało wysłane do "M.", w którym rachunek ten był prowadzony.

Strona, żądając sprostowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdziła, że nie może ponosić ujemnych skutków zaniedbań i rażących uchybień organów podatkowych, tym samym nie powinna być zobowiązania do zwrotu kosztów postępowania, których Dyrektor Izby Skarbowej nie poniósł. Ponadto skarżący zwolniony został z obowiązku ich ponoszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) , mającym zastosowanie do postanowień wydanych w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z mocy art. 193 i art. 166 tej ustawy, sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Sprostowanie jest zatem dopuszczalne, gdy niedokładności te, błędy czy omyłki są bezsporne, rzucające się w oczy , niewątpliwe. Sprostowanie nie może jednak prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Nie można więc w tym trybie naprawić wadliwego rozstrzygnięcia, choćby wynikało z bezspornie niewłaściwego zastosowania przepisu prawa.

Strona skarżąca ,składając formalnie wniosek o sprostowanie punktu drugiego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w istocie domagała się zmiany tego postanowienia poprzez zwolnienie jej z obowiązku zwrotu kosztów postępowania organowi. Żądanie to, z przyczyn wskazanych wyżej, nie może być uwzględnione. Załatwienie go zgodnie z wolą strony nie byłoby bowiem sprostowaniem oczywistej omyłki czy niedokładności, a zmianą prawomocnego orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania.

Na marginesie już tylko zauważyć należy, iż zgodnie z art. 248 p.p.s.a. zwolnienie strony od kosztów postępowania (ponoszonych na rzecz Sądu) nie zwalnia jej od obowiązku zwrotu kosztów postępowania, jeżeli obowiązek taki wynika z innych przepisów. Kwestia zwrotu kosztów postępowania stronie przeciwnej w postępowaniu została uregulowana w art. 203 i 204 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.