Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 343/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów
Powołane przepisy: article: art. 243 par 1 , art. 246 par 1 pkt   2 w zw. z art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.K. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 27 lutego 2014 r. nr W/678/2014 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego " Skocznia" p o s t a n a w i a oddalić wniosek T.P. o zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek T.P. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 27 lutego 2014 r.

We wniosku wnioskodawca oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Wnioskodawca podał, iż jego miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę wynosi 6. 821 zł.

Nie wykazuje nieruchomości stanowiących jego własność czy współwłasność ani cennych rzeczy ruchomych.

Oświadczył jednak, iż dysponuje oszczędnościami w wysokości [...] zł, zgromadzonymi na rachunku bankowym.

Na uzasadnienie wniosku wnioskodawca podał, iż spełniania ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

Wnioskodawca we wniosku określił również wysokość miesięcznych stałych zobowiązań i wydatków na kwotę 500 zł – opłata za czynsz i media.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.

Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Każdy wnosząc sprawę do sądu powinien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Występując z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku ( jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, ze poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu ).

Zdaniem orzekającego wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w wnioskowanym zakresie.

W ocenie orzekającego zasadnicze znaczenie ma fakt, iż wnioskodawca posiada stałe źródło dochodu z tytułu pobieranego wynagrodzenie za pracę, oraz oszczędności zgromadzone na koncie bankowym. Nie jest on zatem osobą uboga, pozbawiona środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy.

Posiadane oszczędności w wysokości [...] zł, które - bez względu na cel przeznaczenia - w sytuacji, gdy bieżące zasoby pieniężne okazałyby się niewystarczające na pokrycie kosztów – jest on zobowiązany w odpowiedniej części przeznaczyć na ten cel.

Gdyby przyjąć, że wnioskodawca w jego sytuacji materialnej nie może ponieść kosztów sądowych to Skarb Państwa stałby się w skali kraju kredytodawcą opłat sądowych w większości spraw sądowoadministracyjnych.

Podsumowując należy zauważyć, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrywać w dwóch aspektach : z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych ( por. H. Knysiak – Molczyk, Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, PS 2003, nr 11-12, s.85). Przeprowadzona w niniejszym postępowaniu analiza nie pozwala na stwierdzenie, że wnioskodawca nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 243 § 1, 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz. U. z 2012 poz.270 ).