Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 893/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2011 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 30 lipca 2007 r. K. Sp. z o.o. z siedzibą w R. wystąpiła do Prezydenta W. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych z częścią biurowo-usługową, garażem podziemnym, zagospodarowaniem i infrastrukturą na działkach ew. nr [...], [...], [...]oraz fragmentach działek nr ewid. [...], [...], [...]z obrębu [...] przy ul. [...]w W. na terenie Dzielnicy [...] .

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Prezydent W. , działając na podstawie art. 104 i 105 § 1 k.p.a. oraz art. 59 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), umorzył postępowanie w sprawie z wniosku K. Sp. z o.o. W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Prezydent W. udzielił pozwolenia na budowę i zatwierdził projekt budowlany dla E. Sp. z o.o. w W. dla inwestycji polegającej na budowie zespołu zabudowy mieszkalnej z funkcją biurowo-usługową i garażem podziemnym wraz z elementami zagospodarowania terenu, kategoria obiektu XIII, na działkach nr [...], [...], [...] i części działki nr [...] znajdujących się w obrębie [...] przy ul. [...] w W. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 19 maja 2009 r. W związku z powyższym, zdaniem organu, postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. B. podnosząc, iż decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z rażącym naruszeniem prawa bowiem nie został on uznany za stronę tego postępowania i w konsekwencji nie brał w nim udziału. Jednocześnie zauważył, iż w sprawie pozwolenia na budowę zostały złożone wnioski o wznowienie postępowania oraz o stwierdzenie nieważności ww. decyzji.

W wyniku rozpoznania w/w odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r., uchyliło na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło stanowiska organu pierwszej instancji, że wydanie ostatecznego pozwolenia na budowę innemu inwestorowi na przedsięwzięcie, w stosunku do którego toczy się postępowanie o wydanie warunków zabudowy (obie decyzje obejmują działki nr [...], [...] i [...]), stanowi podstawę do uznania, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania w rozpatrywanej sprawie mogłoby bowiem nastąpić, gdyby sprawa utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku jej prowadzenia. Sytuacja taka nie miała jednak miejsca. Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę innemu inwestorowi może jedynie stanowić podstawę do wygaszenia już wydanej decyzji o warunkach zabudowy na podstawie art. 65 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. wniosła E. Sp. z o.o.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Prezydent W. , na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy z wniosku K. Sp. z o.o. wobec oświadczenia Spółki zawartego w piśmie z dnia 31 marca 2010 r., iż - wobec wydania pozwolenia na budowę dla E. Sp. z o.o. - kontynuowanie przedmiotowego postępowania nie jest celowe.

Po rozpoznaniu skargi E. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2010 r., wydanym w sprawie sygn. akt IVSA/Wa 682/10, uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, iż "decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi podstawę ubiegania się o pozwolenie na budowę dla określonej inwestycji, przy czym w myśl art. 65 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w sytuacji, gdy jeden z wnioskodawców uzyska pozwolenie na budowę, organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, stwierdza jej wygaśnięcie. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji następuje w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Uzyskanie pozwolenia na budowę oznacza, że wnioskodawca wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a nadto uzyskał prawo do prowadzenia robót budowlanych na danym terenie. Okoliczności te powodują, że decyzje o warunkach zabudowy wydane na rzecz innych wnioskodawców dla tego samego obszaru stają się bezprzedmiotowe (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 659/08, LEX nr 555284). Bezprzedmiotowość oznacza, że umieszczone w treści decyzji rozstrzygnięcia tracą rację bytu z powodu braku możliwości starań o pozwolenie na budowę na podstawie tych decyzji. Bezprzedmiotowe stają się również postępowania wszczęte w celu wydania decyzji ustalających warunki zabudowy dla innych wnioskodawców, niezakończone do dnia wydania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym wypadku bezprzedmiotowość należy odnieść do samego faktu prowadzenia postępowania, którego zakończenie (wydaniem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy) byłoby równoznaczne z niemożnością realizacji określonych w niej praw i obowiązków z ww. powodu".

Dlatego też, w ocenie Sądu, Prezydent W. prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zasadnie uznał je za bezprzedmiotowe i tym samym podlegające ono umorzeniu na zasadzie art. 105 § 1 k.p.a. Natomiast odmienne w tym względzie stanowisko Kolegium wyrażone w zaskarżonej decyzji nie jest uzasadnione.

Na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt IVSA/Wa 682/10, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ponownie rozpatrując odwołanie M. B. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2009 r., umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia na wniosek K. Sp. z o.o. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych z częścią biurowo-usługową, garażem podziemnym, zagospodarowaniem i infrastrukturą na działkach ew. nr [...], [...], [...] oraz fragmentach działek nr ewid. [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. na terenie Dzielnicy [...] , decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, iż mając na względzie wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w wyroku z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt IVSA/Wa 682/10, oraz fakt wydania przez Prezydenta W. decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. umarzającej postępowanie w związku z oświadczeniem K. Sp. z o.o., należy uznać, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. wniósł M. B. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. wskutek akceptacji umorzenia postępowania w sprawie, mimo braku ku temu podstaw. Podniósł również, że w sprawie zostały naruszone art. 7 i 8 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Uczestnik postępowania E. Sp. z o.o., w piśmie z dnia 4 października 2011 r., wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna.

Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. została wydana na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt IVSA/Wa 682/10.

Stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt IVSA/Wa 682/10 przesądził kwestię zasadności umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego w sprawie, w której przedmiotem jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy, gdy inny podmiot uzyska ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę dla tego samego obszaru inwestycyjnego. Ocena prawna zawarta w tym wyroku dotycząca bezprzedmiotowości takiego postępowania jest wiążąca dla organu administracyjnego przy ponownym rozpatrywaniu tej sprawy jak i dla sądu orzekającego w tej sprawie.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 130/97 (OSNP 1999/1/2) wyjaśnił, że zasada z art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), w myśl, której "ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd", oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany, oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy.

Wykładnia zawarta w przytoczonym orzeczeniu Sądu Najwyższego jest aktualna również na gruncie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego przyjmuje się, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ administracji publicznej w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd i organ, jeżeli ocena prawna wyrażona w tym orzeczeniu nie zostanie uchylona w prawem określonym trybie i jeżeli nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie - Tadeusz Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, s.477.

Związanie sądu administracyjnego oraz organów administracyjnych oceną prawną oznacza, że nie mogą one formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej w orzeczeniu sądowym poglądem i zobowiązane są do podporządkowania się mu w pełnym zakresie (por. wyrok NSA z 22 marca 1999 r. IV SA 527/97 LEX Nr 47275).

Wobec powyższego, zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. w zaskarżonej decyzji należy uznać za nieuzasadniony.

Sąd nie znalazł również podstaw do uznania zasadności naruszenia art. 7 i 8 k.p.a. zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.