Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 602/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-03-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit a, art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 - §3, art. 246 §1 pkt 1-2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego i całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia ustanowić dla Skarżącego radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu i umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych /-/D.Mataczyński


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 6 lutego 2008r. wydał wyrok oddalający skargę wniesioną przez R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Skarżący celem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego i całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W formularzu wniosku Skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe a źródłem jego utrzymania jest dodatek mieszkaniowy wynoszący 271 zł oraz zasiłek z MOPR wynoszący 514 zł.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 239 ust 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa), nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony skarżące działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W sprawach należących do wskazanej wyżej kategorii obowiązuje więc ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych. Uwzględniając więc fakt, że przedmiotem niniejszej sprawy jest umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie zasiłku celowego, postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych uznać należy za bezprzedmiotowe.

Powyższe oznacza, że złożony wniosek taktować należy jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Na podstawie art. 245 § 1 i 3 ppsa prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej uregulowane są w art. 246 §1 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z ogólną zasadą, strona która wniosła skargę do sądu powinna gromadzić środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Dla uznania wniosku za uzasadniony decydujące znaczenie ma więc brak możliwości zgromadzenia środków finansowych w dłuższym okresie, o ile istniały podstawy do przewidywania tego wydatku. Potwierdza to orzecznictwo sądowe z którego wynika, że ubiegający się o zwolnienie od kosztów sądowych w każdym przypadku powinien poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazały się nie wystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa (zob. postanowienie SN z dnia 24 września 1984r. II CZ 104/84). Obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na opłacenie kosztów koniecznych do prowadzenie postępowania przed sądem administracyjnym, w tym również w drodze oszczędności we własnych wydatkach spoczywa na wnioskodawcy.

Oceniając informacje przedłożone przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, że R.K. może zostać uznany za osobę, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Sytuacja majątkowa w jakiej znajduje się Skarżący a w szczególności niski dochód uniemożliwia mu bowiem zgromadzenie środków koniecznych do opłacenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznając więc spełnienie przez R.K. przesłanek do przyznania prawa pomocy, mając na względzie ustawowe zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (skutkujące umorzeniem postępowania w tym zakresie) postanowiono ustanowić dla Skarżącego radcę prawnego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 - §3, art. 246 §1 pkt 1-2 ppsa, postanowiono jak w sentencji.

/-/D.Mataczyński