Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4544/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska ( spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2005 r. sprawy ze skarg E., R. i M. U. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

IV S.A. 4543 i 4644/03

UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r znak: [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdził z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2003r znak: [...] udzielającej E., R. i M. U. oraz B. M. i M. Z. pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego garażu na działce nr ew [...] przy ul. K. [...] w O.

W uzasadnieniu podał, iż przedmiotowy garaż został samowolnie wybudowany w latach 70-tych i w oparciu o przepis art. 49 prawa budowlanego z 7 lipca 1994r Prezydent Miasta O. decyzją z dnia [...] lipca 2001r udzielił na wniosek właścicieli obiektu pozwolenia na jego użytkowanie.

W sprawie udzielonego pozwolenia na użytkowanie toczyło się postępowanie wznowieniowe na wniosek strony nie biorącej bez własnej winy udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W wyniku tego Dostępowania ostatecznie odmówiono zmiany decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu.

Wojewoda [...] rozpatrując we wznowieniowym postępowaniu sprawę udzielonego pozwolenia na użytkowanie obiektu uznał, iż argumenty strony odwołującej się dotyczą kwestii niezgodności lokalizacji garażu z warunkami technicznymi i należy je zakwalifikować w kategorii przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu.

W związku z powyższym, zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 200lr udzielającej pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego garażu.

W toku powyższego postępowania Wojewoda [...] ustalił, iż garaż został wybudowany w odległości 3,86 - 3,84 m od budynku mieszkalnego.

Z dokumentacji załączonej do akt sprawy wynika ponadto, iż powyżej 1,1 Om obiekt został wykonany w konstrukcji drewnianej, a od strony budynku mieszkalnego wykonano w nim otwór okienny. Zatem obiekt ten nie posiada ściany oddzielenia pożarowego wymaganej przepisem § 270 ust 2 i § 233 warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r ).

Ponadto, w budynku mieszkalnym położonym przy ul. K. [...] lokal nr [...] posiada tylko jedno okno usytuowane naprzeciwko przedmiotowego garażu, który niedopuszczalnie zacienia powyższy lokal mieszkalny, co pozostaje w sprzeczności z warunkami określonymi w § 13 warunków technicznych.

Zdaniem Wojewody [...] z uwagi na rażące naruszenie warunków technicznych obowiązujących w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie garażu należało stwierdzić jej nieważność w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E. i R. U., decyzją z dnia [...] czerwca 2003r znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego niewystarczające było w świetle art. 107 § 3 k.p.a. samo stwierdzenie przez organ pierwszej instancji, iż obiekt nie posiada ściany oddzielenia pożarowego i powoduje niedopuszczalne zacienienie przez co rażąco narusza prawo w rozumieniu art. 156 § 1 kpt 2 k.p.a..

Organ odwoławczy uznał, iż niezbędne jest wyjaśnienie na czym to rażące naruszenie prawa polega

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2003r znak: [...] stwierdził z urzędu nieważność decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2001r znak: [...] udzielającej E., R. i M. U. oraz B. M. i M. Z.pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego garażu na działce nr [...] przy ul. K [...] w O.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2003 znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania E., R. i M. U. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, iż zaskarżona decyzje .. należy utrzymać w mocy. jednak z innych przyczyn, niż te które przyjął organ wojewódzki jako podstawę swojego rozstrzygnięcia".

Z wypisu z rejestru gruntów, wykazu właścicieli nieruchomości oraz umowy najmu przedmiotowego garażu wynika, że właścicielem działki nr [...] położonej w O. przy ul. K. [...] ( jedn.rej. [...], Księga Wieczysta [...] ) jest Skarb Państwa.

Natomiast, jak wynika z aneksu do w/w umowy najmu nr [...] z dnia [...] lipca 1997r zawartego w dniu [...] września 2000r, najemcą przedmiotowej nieruchomości nr [...] została pani E. U.

Jednocześnie niniejsza umowa nie przyznawała najemcy prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego " należy uznać, iż decyzja Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 200lr udzielająca na podstawie art. 49 ust 1 i art. 55 ust 2 pkt 1 prawa budowlanego pozwolenia na użytkowanie garażu została wydana z rażącym naruszeniem powyższych przepisów, przez co dotknięta jest wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności na mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.".

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli E., R. i M. U.

Zaskarżonej decyzji zarzucili rażące naruszenie przepisów art. 49 ust 1 w zw z art. 55 ust 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przez przyjęcie, że nie mieli legitymacji czynnej do wystąpienia o pozwolenie na użytkowanie ponieważ właścicielem działki jest Skarb Państwa oraz rażące naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż jako inwestorzy nie mogli być stroną postępowania w sprawie o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wybudowanego przez nich garażu.

Skarżący podnoszą, iż zgodnie z art. 28 k.p.a. są stroną postępowania bowiem wykazali swój interes prawny polegający na chęci uregulowania sytuacji prawnej przedmiotowego garażu wybudowanego bez pozwolenia na budowę.

Zdaniem skarżących, zgodnie z art. 55 ust 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie został nałożony zarówno na właściciela jak i inwestora.

Skarżący powołują się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 1999r w sprawie IV S.A. 90/97 i podnoszą, iż w przedmiotowej sprawie brak jest zasadnych przesłanek aby stwierdzić, że pozwolenie na użytkowanie garażu zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów art. 49 ust 1 i art. 55 ust 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane przez co dotknięte jest wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności na mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a

W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podkreślając, iż " Prezydent Miasta O. rażąco naruszył prawo, wydając pozwolenie pomimo braku prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 127 0 ).

Skarga jest uzasadniona

Nie można podzielić stanowiska zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż doszło do rażącego naruszenia art. 49 ust 1 i art. 55 ust 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994r, bowiem skarżący nie byli właścicielami działki nr [...] i nie mieli prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Z ustaleń dokonanych przez Wojewodę [...] wynika, że skarżący są spadkobiercami J. U., który ze środków własnych wybudował w 1968r garaż zlokalizowany na działce nr [...] przy ul. K. [...] w O.

Właścicielem działki na której został pobudowany garaż jest Skarb Państwa.

Pomiędzy Skarbem Państwa reprezentowanym przez Kierownika Oddziału Geodezji, Gospodarki Gruntami, Rolnictwa i Ochrony Środowiska, a J. U. została w dniu [...] lipca 1997r zawarta umowa najmu na podstawie której, J. U. otrzymał w najem zabudowaną garażem nieruchomość Skarbu Państwa.

Po śmierci J. U. aneksem wprowadzono zmianę do powyższej umowy najmu w ten sposób, że w miejsce inwestora wstąpiła jego żona E. U.

Z powyższych ustaleń wynika, iż J. U. przedmiotowy garaż pobudował na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa.

Okoliczność ta nie może jednak negatywnie przesądzać o dopuszczeniu budynku do użytkowania.

Kwestia własności nieruchomości ma istotne znaczenie przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nie ma natomiast prawnego znaczenia przy dopuszczeniu obiektu do użytkowania, a więc wtedy gdy obiekt jest już wzniesiony i do rozstrzygnięcia pozostaje jedynie kwestia możliwości jego użytkowania.

Wykorzystanie dla celów budowlanych cudzej nieruchomości może rodzić tylko roszczenia właściciela do inwestora o charakterze cywilnoprawnym, które mogą być dochodzone w postępowaniu przed sądami powszechnymi.

Należy zwrócić również uwagę, iż przedmiotowy garaż został wybudowany przed dniem 1 stycznia 1995r , pod rządami przepisów Prawa budowlanego z 1974r, które dopuszczały w określonych przypadkach legalizację samowoli budowlanej.

Te przepisy, a także przepisy Prawa budowlanego z 1974r, dotyczące rozbiórki obiektów budowlanych mają zastosowanie w niniejszej sprawie.

Organ odwoławczy winien więc rozpatrzyć sprawę na tle przepisów Prawa budowlanego z 1974r.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ) uchylił zaskarżoną decyzję.

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 w/w ustawy.