Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 693/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga E.M., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowo-biurowego o powierzchni sprzedaży do 400m2 na działkach o nr ewid. [...]. W skardze, zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Na zarządzenie Sądu skarżąca została wezwana do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2009r. E.M. wskazała, iż ostateczna decyzja o warunkach zabudowy jest jednym z dokumentów niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę, które jeżeli zostanie wydane może doprowadzić do rozpoczęcia procesu budowlanego, a zatem do wywołania nieodwracalnych skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 Nr 152, poz.1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu skargi do sądu, na wniosek skarżącego sąd może wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Mając na uwadze powyższe warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3, w szczególności nie wystarczy samo lakoniczne powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 niepubl.). Niezbędne jest zatem poparcie wniosku stosowną argumentacją, w tym w szczególności dowodzącą istnienie wskazanych wyżej przesłanek.

Ponadto Sąd rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek wymienionych w tym przepisie i nie może dokonywać oceny zawartości samej skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.) czy też niezgodności aktu z prawem, (a głównie takie zarzuty znajdują się w skardze), bowiem jest to przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i takie rozstrzygnięcie niweczyłoby sądową kontrolę legalności decyzji administracyjnej.

Pomimo podniesienia w skardze, że wykonanie decyzji narazi mieszkańców budynku położonego przy [...] do którego planowana jest dobudowa, na znaczne pogorszenie warunków życia między innymi poprzez utrudnienia związane z dojazdem do budynku, pozbawienie pożytków z reklam umieszczanych na ścianie szczytowej budynku oraz zwiększenie zagrożenia pożarowego nie zostały przytoczone żadne okoliczności, czy dowody wskazujące na możliwość rzeczywistego wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Same te stwierdzenia, a w zasadzie obawy co do przyszłego oddziaływania planowanej inwestycji nie mogą bowiem być uznane za wystarczające uzasadnienie. Decyzja o warunkach zabudowy samodzielnie tego typu zagrożeń nie powoduje

Na równi z powyższym wskazać należy jeszcze, iż przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej również z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Nie każdy bowiem akt administracyjny ma charakter wykonalny. Tymczasem przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, albowiem tylko wtedy można mówić o możliwości wystąpienia zagrożeń dla czyjegoś interesu prawnego. Niewątpliwie przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

Jak zauważa sama skarżąca w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] listopada 2009r. bezspornie stwierdzić należy, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie podlega w ogóle wykonaniu. Ma ona wyłącznie charakter deklaratoryjny, stwierdzając zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem. Decyzja ta sama w sobie nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych co powoduje, iż nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p. p. s. a. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania "szkody" bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a. Wydanie takiego pozwolenia następuje w drodze osobnego postępowania, skonstruowanego tak, aby wszyscy których interes prawny może być zagrożony mieli szanse wziąć w nim udział i kończy się wydaniem odrębnej decyzji, na którą przysługują określone przewidziane prawem środki zaskarżenia

Dodatkowo należy podkreślić, że wyżej omówiona instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia ma na celu jedynie zapewnienie tymczasowej ochrony, gdyż po myśli przepisu art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez sąd pierwszej instancji co do istoty nastąpi na rozprawie, która została wyznaczona na 30 grudnia 2009r.

Wobec powyższych rozważań na podstawie art. 61 § 3 a contrario i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.