Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 504/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędzia NSA Anna Lechowska AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant st. sekr. sądowy B. Krztoń po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie przyłącza wodociągowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2002 r., Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili prawomocności wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. K. kwotę 10 /dziesięciu/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

SA/Rz 504/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2002 r., [...] odmawiającą A. sp. z o. o. w S. pozwolenia na użytkowanie przyłącza wodociągowego do budynku mieszkalnego na działce nr ew. 2029 w S. i udzielił A. pozwolenia na użytkowanie wskazanego wcześniej przyłącza. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] wskazał, że materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia jest art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm./ w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 106 z 2000 r., poz. 1026 ze zm./. Udzielając pozwolenia na użytkowanie wodociągu dla A. sp. z o. o. w S. na działce nr ewid. 2029 i przechodzącego przez działki o nr 2029 i 2024 w S. organ odwoławczy wskazał, że zastosowanie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. uzależnione jest od stwierdzenia w ramach postępowania poprawności technicznej obiektu budowlanego objętego postępowaniem. Ponieważ w sprawie będącej przedmiotem toczącego się postępowania przyłącze wodociągowe spełnia prawem przewidziane warunki techniczne, to organy budowlane były zmuszone do wydania pozwolenia na użytkowanie niezależnie od konfliktu, który pojawił się pomiędzy właścicielami działek sąsiednich i związany jest z przebiegiem przyłącza wodociągowego po działce nr 2024 oraz kolizją jaka postała na skutek realizacji budynku przez inwestora M. K.

Z decyzją Wojewody nie zgodziła się M. K., która działając przez pełnomocnika D. T. wniosła skargę do NSA OZ w Rzeszowie. W skardze strona podniosła, że objęty postępowaniem wodociąg wybudowany został niezgodnie z obowiązującym prawem, zwłaszcza planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego. Z tego powodu udzielenie przez Wojewodę pozwolenia na użytkowanie sieci wodociągowej stoi w sprzeczności z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane. Dodatkowo skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z wyrokiem z dnia 9 marca 2000 r., SA/Rz 2404/98. Z tych powodów skarżąca domagała się uchylenia decyzji II instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i przywołał argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi, gdyż skarga wniesiona przez M. K. do NSA OZ w Rzeszowie nie została rozpoznana przez ten Sąd do dnia 1 stycznia 2004 r. Sąd administracyjny rozpoznając skargę zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej prawo o p.s.a. nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznaje sprawę w jej granicach dokonując oceny legalności zaskarżonego orzeczenia.

Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że skarga M. K. zasługuje na uwzględnienie, choć z innych względów niż podniesione w skardze.

Decyzja Wojewody [...] narusza prawo, ponieważ udziela pozwolenia na użytkowanie przyłącza wodociągowego wykonanego w sposób kolidujący z warunkami wynikającymi z pozwolenia na budowę budynku uzyskanego przez M. K. z dnia [...] czerwca 1997 r., [...]. Istnienie pozwolenia na budowę i określenie w nim wjazdu do garażu zmuszało organ prowadzący postępowanie do rozstrzygnięcia kwestii legalności wykonanego przyłącza /całej inwestycji wodociągowej/. Akta sprawy nie zawierają dowodu, z którego wynikałoby, że było prowadzone postępowanie legalizacyjne i zakończyło się rozstrzygnięciem, zgodnie z którym objęte skargą przyłącze należałoby traktować, jako nie naruszające przepisów prawa. Ustalenie tej kwestii jest zasadnicze, gdyż ona przesądza o możliwości prowadzenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie przyłącza wodociągowego. Zatem bez wyjaśnienia tego zagadnienia zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatu [...] są przedwczesne. Organy orzekające w sprawie także błędnie przyjęły, że podstawą materialną rozstrzygania jest art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Wskazany przepis nie ma zastosowania do sytuacji objętej rozstrzygnięciami zaskarżonych decyzji, gdyż z treści art. 103 ust. 2 prawa budowlanego z 1994 r. wynika, że przepisy "starej" ustawy budowlanej stosuje się tylko do obiektów budowlanych, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy z 1994 r. lub w stosunku do których zostało wszczęte postępowanie administracyjne dotyczące samowoli budowlanej. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd sytuacja taka nie miała miejsca, gdyż przyłącze wodociągowe /sieć/ nie jest obiektem budowlanym w rozumieniu ustawy, a tylko urządzeniem budowlanym związanym z obiektem budowlanym, zatem do takiej sytuacji w ogóle nie może mieć zastosowania art. 103 ust. 2 ustawy. Poza tym w stosunku do tego przyłącza nie wszczęto postępowania przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Te okoliczności nie dawały podstaw do stosowania w sprawie art. 42 ust. 3 prawa budowlanego z 1974 r. Jeżeli w praktyce pojawił się problem udzielenia pozwolenia na użytkowanie przyłącza, to należało tę sprawę rozstrzygnąć na gruncie nowych przepisów budowlanych – ustawy z 1994 r. Ponieważ organy tego nie uwzględniły to stwierdzić należy, że decyzja zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatu [...] naruszyły przepisy prawa materialnego, a to na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy prawo o p.s.a. jest podstawą do uchylenia obu decyzji.

Wreszcie zauważyć należy, że organy nie rozstrzygnęły w sposób nie budzący wątpliwości jaki jest przedmiot postępowania objętego zaskarżonymi decyzjami. Sąd zauważa, że sentencja decyzji I instancji odnosi się m. in. do działki nr 2024. Działka ta była przedmiotem innego postępowania, objętego decyzją Wojewody [...] z dnia [...].02.2003 r. [...], na którą złożono skargę do Sądu i zarejestrowano ją pod sygn. akt SA/Rz 420/03. Sąd wskazuje, że ten sam przedmiot nie może być objęty więcej niż jednym postępowaniem. Mając te okoliczności na uwadze orzeczono jak na wstępie.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 prawa o p.s.a.