Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 872/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Działka nr "1", położona w miejscowości [...] (Gmina K.) o powierzchni 47 arów i 90 m2 była przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Gminy K. w dniu [...] kwietnia 1993r. nr [...] częściowo pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, obejmującą pas 50 metrowy od drogi i powierzchnię 1400 m oraz częściowo pod tereny rolne przeznaczone na uprawy polowe (obejmujące powierzchnię 3390 m). Plan ten utracił ważność z końcem 31 grudnia 2003r.

W dniu 19 lipca 2004r. Rada Gminy K. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K. Uchwala ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z 2004r. w numerze [...]. Zgodnie z nowo obowiązującym planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego działka nr "1", położona w miejscowości [...], została w całości zaklasyfikowana jako tereny rolne Rl, z podstawowym przeznaczeniem pod grunty rolne, trwałe użytki zielone, sady i ogrody. Jako przeznaczenie dopuszczalne ustalono zabudowę związaną z hodowlą, produkcją i przetwórstwem rolno-spożywczym, zadrzewienia, cieki, terenowe urządzenia rekreacyjne, ścieżki, szlaki turystyczne, drogi dojazdowe, drogi rowerowe, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej oraz urządzenia wodne.

W dniu 16 marca 2005r. skarżąca zwróciła się do Wójta Gminy K. z wnioskiem o usunięcie naruszenia prawa, polegające na zmianie przeznaczenia działki nr "1" z terenu budowlanego na działkę o przeznaczeniu na teren rolny bez wiedzy i zgody samej skarżącej jako współwłaścicielki tej działki. W dniu 29 marca wezwanie o usunięcie ww. naruszenia prawa skarżąca skierowała do Przewodniczącej Rady Gminy K.

Organ uchwałodawczy Gminy K. uchwałą z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] nie uwzględnił wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego dokonanego uchwałą Rada Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K.

W uzasadnieniu tej uchwały przytoczono przeznaczenie w obowiązującym planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego przeznaczenia działki nr "1" jako terenu rolnego R l wskazując, iż na działce tej istnieje całkowity zakaz zabudowy mieszkaniowej, a dopuszcza się jedynie zabudowę związaną z hodowlą, produkcją i przetwórstwem rolno-spożywczym. Wyjaśniono, że procedura uchwalania obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K. została przeprowadzona prawidłowo, a przy tym dodatkowo konsultowano i informowano zainteresowanych o uwarunkowaniach i procedurze przygotowania projektu planu miejscowego. Odbyły się spotkania z autorami planu i władzami Gminy w sołectwach. Przeznaczenie działki nr "1" wyraźnie zakazujące zabudowy mieszkaniowej wynika między innymi z faktu, iż teren ten znajduje się w obszarze zalewowym. Zgodnie zaś z polityką prowadzoną przez Rejonowy Zarząd Gospodarki Wodnej - organ uzgadniający plan miejscowy - należy ograniczać możliwości zabudowy mieszkaniowej na terenach podmokłych i zalewowych. Dopuszczono - i to pod pewnymi warunkami - możliwość modernizacji bądź przebudowy istniejących obiektów na takich terenach. Wskazano również na spełnienie obowiązku wyłożenia projektu planu miejscowego do publicznego wglądu w miesiącu styczniu 2004r., a więc w okresie, w którym już nie obowiązywał poprzedni miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i utraciło ważność dotychczasowe przeznaczenie działki nr "1" jako obszaru zabudowy mieszkaniowej. Przy tym ani w okresie wyłożenia projektu planu, ani w terminie 14 dni po tym wyłożeniu B. P. nie wniosła żadnych zastrzeżeń ani uwag.

W ocenie Rady Gminy zmiana przeznaczenia działki nr "1" nie jest naruszeniem prawa. Zmiana ta jest dopuszczalna nawet bez zgody jej właściciela, ponieważ w tym zakresie organy gminy działają w ramach władztwa planistycznego.

Uchwała ta została doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2005r.

B.P. w dniu 14 czerwca 2005r. złożyła w Urzędzie Gminy K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały w całości.

W obszernej skardze zarzucono Radzie Gminy podjęcie uchwały z dnia 19 lipca 2004r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego niezgodnie z prawem. Zarzucono, że uchwała ta spowodowała zmianę przeznaczenia działki nr "1" o całkowitej powierzchni 4790 m2, której część położona w odległości 50 metrów od linii pasa drogowego o powierzchni 1400 m2, została przekwalifikowana z terenu budowlanego na działkę o przeznaczeniu rolnym (tereny rolne oznaczone symbolem Rl). W przekonaniu skarżącej Rada Gminy dąży do pozbawienia właściciela własności działki nr "1", ponieważ jest ona bardzo korzystnie położona. Pozbawienie skarżącej tej działki miałoby polegać na przeznaczeniu jej w przyszłości na cele publiczne i przymusowym wykupieniu za minimalną wartość.

W skardze wyjaśniono, iż w zaświadczeniu wydanym przez Wójta Gminy K. z dnia 13.06.1994r. dla byłej właścicielki działki nr "1" stwierdza się przeznaczenie tej działki jako teren budowlany i teren upraw rolnych. W 1994r. skarżąca wraz z A.J. otrzymała w drodze darowizny własność tej działki. Wskazano następnie na dokonanie wyceny nieruchomości obejmującej ww. działkę przez biegłego rzeczoznawcę, który potwierdził - za potrzeby zobowiązań podatkowych – przeznaczenie ww. działki jako teren budowlanego o powierzchni 1400 m2 i obszaru upraw polowych o powierzchni 3390 m2. W 2005r. Wójt Gminy K. wydał zaświadczenie z którego wynika przeznaczenie całej działki nr "1" na tereny rolne Rl. Zaświadczenie to zostało wydane na podstawie nowego planu miejscowego, uchwalonego w dniu 19 lipca 2004r. przez Radę Gminy K. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...].08.2004r.

Zgodnie z § 42 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podstawowym przeznaczeniem terenu Rl są grunty orne, trwałe użytki zielone, sady i ogrody. Jako przeznaczenie dopuszczalne uznano zabudowę związana z hodowlą, produkcją i przetwórstwem rolno-spożywczym, zadrzewienie, cieki, terenowe urządzenia rekreacyjne, ścieżki, szlaki turystyczne, drogi dojazdowe, drogi rowerowe, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej oraz urządzenia wodne. Wprowadzono całkowity zakaz zabudowy mieszkaniowej w ramach nowej zabudowy związanej z hodowlą, produkcją i przetwórstwem rolno-spożywczym, w tym wznoszenie tymczasowych obiektów mieszkalnych.

Takie przeznaczenie ww. działki zakazujące zabudowy mieszkaniowej, czyni niemożliwym uzyskanie pozwolenia na budowę. Skarżąca przytacza w skardze treść rozmów przeprowadzanych z Wójtem Gminy K. w przedmiocie zmiany przeznaczenia tej działki i wyjaśnienia przesłanek, takie mogły spowodować taką zmianę. Skarżąca wyjaśnia, iż już w dniu 16 marca 2005r. wysłała listem poleconym do Wójta Gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dokonanego uchwała Rady Gminy z dnia 19 lipca 2004r. Nr [...] zawierającą plan miejscowy. Kolejne wezwania do usunięcia naruszenia prawa zostały złożone w dniu 29 marca 2005r. do Rady Gminy K., a także Przewodniczącej Rady Gminy.

W skardze przedstawiono ustnie wyrażane stanowiska Wójta Gminy K., oraz Przewodniczącej Rady Gminy K., z których wynikało, że za zmianę przeznaczenia działki nr "1" winę ponosi firma projektująca część graficzną nowego planu miejscowego, a także organy Gminy, które nie uchwalając nowy plan zagospodarowania przestrzennego nie dopatrzyły się niezgodności między treścią "starego" planu a nowo uchwalanym planem. Wskazano na naciski i groźby kierowane przez organ wykonawczy Gminy K. oraz Przewodniczącej Rady Gminy celem zmuszenia do wycofania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, dokonane uchwałą z dnia 19 lipca2004r.

W dniu 30 marca 2005r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do wszystkich pozostałych radnych Rady Gminy K. W kolejnych wnioskach z dnia 15.04.2005r. skarżąca zwróciła się do Rady Gminy o wyjaśnienie faktu zatrudniania praktykantów w zakresie sporządzania projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczalności oznaczenia kolorem zielnym linii w już nie obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego z [...] kwietnia 1993r., poinformowała o podjęciu nieformalnych czynności przez Wójta tej Gminy w sprawie wprowadzenia zmian w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz o braku poinformowania przez Wójta Gminy K. jej organu uchwałodawczego o naruszeniu prawa dokonanego uchwałą z dnia 19 lipca 2004r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W skardze wskazano, że zaskarżoną uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] odmawiającą uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącej, dokonanego uchwałą Rady Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K., skarżąca otrzymała w dniu 17 maja 2005r. W ocenie skarżącej wyjaśnienia zawarte w tej uchwale (z dnia [...] kwietnia 2005r.), zgodnie z którym zmiana przeznaczenia działki nr "1" na tereny rolne została podyktowana usytuowaniem tej działki na terenach zalewowych, nie znajdują jakiegokolwiek uzasadnienia i zostały podyktowane chęcią pozbawienia skarżącej jej działki poprzez wprowadzenie zakazu jej zabudowy.

Działka ta ani nie jest zalewana, ani też nie podlega zalewom. Skarżąca podnosi, iż nawet uznanie danego terenu za teren zalewowy nie powinno pozbawiać prawa zabudowy takiego terenu, a jedynie wprowadzać daleko idące ograniczenia w zakresie warunków posadowienia nowych budynków. Plan miejscowy przyjęty uchwałą Rady Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. przewiduje w § 27 ust. 5 pkt 1 na terenach zalewowych oznaczonych symbolem MR1 dopuszczalność zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej z usługami wbudowanymi lub przybudowanymi do istniejącego budynku i zastosowaniu rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych uwzględniających okresowe wylewy wód bądź podmakanie terenu.

W dniu 3 sierpnia 2005r. skarżąca osobiście złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie wniosek o sprostowanie błędów pisarskich w swoje skardze złożonej, jak sama wskazała, w dniu 14 czerwca 2005r. Błędy te dotyczą miejsca publikacji uchwały Rady Gminy K. z dnia [...] kwietnia 1993r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy K. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie - w razie uznania wniesienia skargi w terminie.

Uzasadniając swoje stanowisko Wójt Gminy podniósł, iż obowiązujący do końca 2003r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy K. określał przeznaczenie działki nr "1" w miejscowości [...] jako tereny budowlane w pasie 50 metrów od drogi i w pozostałym obszarze jako tereny rolne. Obowiązujący obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony uchwałą Rady Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. nr [...] klasyfikuje ww. działkę nr "1" jako teren przeznaczony pod grunty rolne, trwałe użytki zielone, sady i ogrody, z jednoczesnym całkowitym zakazem zabudowy mieszkaniowej w ramach nowej zabudowy. Dopuszczalnym przeznaczeniem terenu obejmującego działkę nr "1" jest zabudowa związana z hodowlą, produkcją i przetwórstwem rolno-spożywczym, ponadto zadrzewienia, cieki, terenowe urządzenia rekreacyjne, ścieżki, szlaki turystyczne, drogi dojazdowe, drogi rowerowe, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej oraz urządzenia wodne. Wójt Gminy K. wyjaśnił, iż uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego uchwałą Rady Gminy z dnia 19 lipca 2004r. nr [...] nastąpiło z zachowaniem procedury określonej w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K., zawiadomiono wszystkie organy i instytucje, których udział w procedurze uchwalania planu miejscowego zapewnia ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt planu miejscowego został uzgodniony z wszystkimi właściwymi organami. Wójt Gminy K. podniósł również, iż skarżąca nie wniosła żadnych uwag bądź zastrzeżeń w zakresie przekwalifikowania jej działki (nr "1") w okresie wyłożenia projektu planu miejscowego do publicznego wglądu, jak i w terminie 14 dni po upływie okresu wyłożenia.

Odnosząc się do zakwalifikowania działki nr "1" Wójt Gminy wyjaśnił, iż Instytut Rozwoju Miast potwierdził stanowisko o położeniu tej działki na obszarze terenów zalewowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Zgodnie z powołanym art. 101 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, a w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) przyjmowano, iż w sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał organów gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania.

Jeżeli odpowiedzi nie doręczono termin do wniesienia skargi biegnie od dnia upływu tego dwumiesięcznego terminu, jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Gdyby przyjąć ten sposób liczenia terminu do wniesienia skargi w tej sprawie, termin ten byłby zachowany.

Jednakże zaprezentowany powyżej pogląd stracił na aktualności pod rządem ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podkreślił to NSA w najnowszym orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 20 września 2005 r., sygn. akt OSK 785/05) wskazując, że przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustala termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi. Termin ten odnosi się także do skarg na uchwały organów samorządowych podjętych w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Wynika to a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Oprócz wspomnianego art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mieć więc będzie zastosowanie art. 53 § 2 tej ustawy. Stanowi on, że termin na wniesienie skargi w wypadku nie udzielenia odpowiedzi przez organ na wezwanie go do usunięcia naruszenia prawa wynosi sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania.

Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny (w cytowanym postanowieniu NSA z dnia 20 września 2005 r., sygn. akt OSK 785/05) zmiana stanu prawnego upoważnia do 4, i weryfikacji tezy, że terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, do którego odsyła art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w sprawach wezwania do usunięcia naruszenia prawa winny odpowiadać maksymalnemu terminowi przewidzianemu w art. 35 § 3 k.p.a., czyli terminowi dwumiesięcznemu. NSA w wyroku z dnia 1 lipca 2005 r. sygn. akt OSK 1634/04 (niepubl.) zwrócił też uwagę, że przyjęcie w praktyce dwumiesięcznego terminu do rozpoznania wezwania mogłoby prowadzić do uznania, że termin ten wynosiłby nawet 62 dni (np. miesiące grudzień - styczeń, czy lipiec- sierpień), co uniemożliwiałoby złożenie skargi w terminie zakreślonym art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zachodzącą sprzeczność pomiędzy tymi przepisami można jedynie usunąć przyjmując, że na podstawie art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym organ gminy ma obowiązek rozpoznać wezwanie w terminie miesięcznym od jego wniesienia. Po bezskutecznym upływie tego terminu skarżący może wnieść skargę do sądu, przy czym ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi jest upływ ostatniego sześćdziesiątego dnia od dnia wniesienia wezwania.

Za przyjęciem miesięcznego terminu do "udzielenia" odpowiedzi na wezwanie przemawia także to, iż wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi surogat środka zaskarżenia.

Pogląd ten znalazł swe odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowym wcześniej, bowiem już w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02 (opubl. w ONSA z 2003 r., nr 1, póz. 2) Sąd ten stwierdził, że skoro wezwanie do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest surogatem środka odwoławczego, to nie ma podstaw by traktować je inaczej niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Jeśli tak - to uzasadnionym jest przyjęcie terminu miesięcznego do rozpatrzenia wezwania, bowiem termin ten odpowiada terminowi przewidzianemu w art. 35 § 3 k.p.a. do rozpatrzenia odwołania. Innymi słowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej w 1 trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wynosi 30 dni, liczony po upływie trzydziestego dnia od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ gminy udzielił odpowiedzi na to wezwanie w terminie miesięcznym.

Podkreślić przy tym należy, iż późniejsze udzielenie odpowiedzi na wezwanie nie powoduje, że skarga wniesiona między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest skargą przedwczesną, na pewno jednak skarga wniesiono po upływie sześćdziesięciu dni licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest skargą spóźnioną i to niezależnie od tego, czy skarżący otrzymał uchwałę właściwego organu gminy w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa, czy też nie otrzymał takiej uchwały.

Jak wynika z akt sprawy B.P. w dniu 16 marca 2005r. wezwała Wójta Gminy K. do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na zmianie przeznaczenia działki nr "1" z terenu budowlanego na działkę o przeznaczeniu na teren rolny bez wiedzy i zgody samej skarżącej jako współwłaścicielki tej działki.

W dniu 29 marca 2005r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do Rady Gminy K. i Przewodniczącego Rady Gminy K. (akta sprawy, potwierdzenie złożenia wezwania na dzienniku podawczym, część VII akt, karta nr 86}. W związku z tym należy przyjąć, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Gminy K. zostało wniesione w dniu 29 marca 2005r. (tak, np. postanowienie NSA z dnia 25 maja 1992r., sygn. akt SA/Wr 545/92, opub. w Wspólnota 1992, nr 34, s. 21).

Rada Gminy K. uchwałą z dnia [...] kwietnia 2005r. Nr [...] nie uwzględniła wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego, dokonanego uchwałą Rada Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Gminy K. (akta sprawy, część VII, karta nr 36). Uchwała ta została doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2005r. (akta sprawy, część VII, karta nr 89}. Skargę zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. (po wcześniejszym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa) wniosła skarżąca dopiero w dniu 14 czerwca 2005r.

W związku z powyższym sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 19 lipca 2004r. powinien być w tej sprawie liczony od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (wniesienie wezwania nastąpiło w dniu 29 marca 2005r., stąd pierwszym dniem liczenia terminu będzie 30 marca 2005r.) i termin ten minął z dniem 30 maja 2005r. Wprawdzie sześćdziesięciodniowy termin upłynął z dniem 28 maja 2005r., jednak dzień ten przypadał w sobotę, w związku z tym ze względu na treść art. 83 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje, aby w przypadku, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień zachowania tego terminu uważać następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Pierwszym dniem "roboczym" był w tej sprawie 30 maja 2005 r. (poniedziałek) i najpóźniej w tym dniu skarżąca mogła wnieść w tej sprawie skargę do sądu administracyjnego.

Skarga B.P. została natomiast wniesiona - co potwierdza sama skarżąca w osobiście złożonym w dniu 3 sierpnia 2005r. wniosku o sprostowanie błędów pisarskich i wynika z pieczęci Urzędu Gminy K. znajdującej się na pierwszej stronie skargi - w dniu 14 czerwca 2005r.

Dodatkowo w samej skardze (strona 38 skargi) skarżąca podnosi, iż w dniu 6 czerwca 2005r. zawiadomiła Prokuraturę Rejonową w K. o popełnieniu przestępstwa przez głównego projektanta planu miejscowego Gminy K. Potwierdzenie złożenia tego zawiadomienia znajduje się w 6 części załączników do skargi (karta nr 9). Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, iż skarga w tej sprawie została wniesiona po 60-dniowym terminie liczonym od daty wezwania właściwej rady gminy do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z faktem złożenia skargi po upływie maksymalnego terminu sześćdziesięciu dni liczonego od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Nie jest przy tym możliwym do przyjęcia, iż 30-dniowy termin do wniesienia skargi winien być liczony od daty doręczenia skarżącej odpowiedzi Rady Gminy K. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Mając na uwadze, że skarżąca złożyła skargę na uchwałę Rady Gminy K. z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który to termin - wobec braku wniosku skarżącej - nie został przywrócony, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), zgodnie z którym sąd odrzuca wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji.