Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 856/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-08-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przemiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowiono pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 239 par. 1 pkt 1 lit. e  art. 246 par. 1 pkt 1 pkt 2  art. 249a art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 sierpnia 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...] września 2017 roku nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne; postanawia 1. ustanowić dla W. N. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P., 2. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący ponownie wystąpił z żądaniem przyznania praw pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata albo doradcy podatkowego (k. 52-55 akt sadowych).

Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2018 roku umorzone zostało postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych (k.15-16 akt sadowych). Wówczas wyjaśniono skarżącemu, że sprawy ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych wydawane w toku egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 239 §1 pkt 1 lit. e ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (porównaj: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2016 roku o sygn. akt II GPS 2/15).

Z powyższych względów ponowne rozpoznanie żądania dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie sądowoadministracyjne jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.).

Aktualna pozostaje merytoryczna ocena żądania przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Na podstawie oświadczenia majątkowego oraz przedłożonych dodatkowych dokumentów ustalono, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze środków uzyskiwanych z prowadzenia działalności gospodarczej (600 zł netto miesięcznie). Pozyskiwane dochody w całości wydatkuje na podatki, opłaty, telefon, gaz, prąd, środki higieny osobistej, lekarstwa i wyżywienie.

Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, akcji, udziałów, obligacji, czy innych papierów wartościowych. Nie posiada także przedmiotów ruchomych o wartości przekraczającej 5000 zł. Jest współwłaścicielem domu o powierzchni 90 mkw. oraz właścicielem działki o powierzchni 512 mkw.

Zaległości skarżącego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy na dzień 4 stycznia 2017 roku wynosiły 71.626,62 zł. Egzekucja tych należności wypada bezskutecznie.

Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na koszty postępowania sądowego obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie 239 §1 pkt 1 lit. e, art. 249a, art. 246 §1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 oraz pkt 2 sentencji postanowienia.