Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 390/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 19 listopada 1998 r., sygn. akt II SA/Ka 272/97 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie sposobu użytkowania obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia [...]r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 390/08 p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia [...] r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 390/08.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 390/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącego S. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 30 września 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 4 lipca 2008 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 19 listopada 1998 r., sygn. akt II SA/Ka 272/97 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

Pismem z dnia [...]r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia poprzez nadesłanie 2 odpisów tego zażalenia. Jednocześnie skarżącemu doręczono odpis zarządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie [...] zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Wezwania te, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, zostały doręczone skarżącemu w dniu [...]r.

W wyznaczonym terminie, który upływał w dniu [...]r. (piątek) skarżący nadesłał do Sądu szereg pism, nie nadesłał jednakże wymaganych odpisów zażalenia z dnia [...]r. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wobec nieuzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia [...]r., postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 390/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił przedmiotowe zażalenie. Odpis tego orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu [...]r.

Pismem z dnia [...]r. S. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia [...]r., dołączając jednocześnie dwa jego odpisy. Wniosek ten został uzupełniony następnie pismem z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał przede wszystkim, iż w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku formalnego zażalenia był chory. Na dowód powyższego przedłożył kartę stosowania leków, wskazując jednocześnie, iż nie przysługuje mu zwolnienie lekarskie z uwagi na to, że jest na emeryturze.

Na podstawie zarządzenia z dnia 18 marca 2009 r. wezwano ponownie skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu - pod rygorem odmowy przywrócenia terminu - przez wykazanie, iż w terminie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia [...]r. skarżący był chory w stopniu uniemożliwiającym mu uzupełnienie braku zażalenia. W szczególności wezwano skarżącego do wskazania jakie były objawy choroby i w jaki sposób uniemożliwiły mu działanie. Ponadto wezwano skarżącego do nadesłania zaświadczenia lekarskiego o chorobie i jej następstwach, wskazując jednocześnie, iż z nadesłanej kserokopii karty stosowania leków nie wynika nawet w dostateczny sposób w jakim okresie leki te były stosowane przez skarżącego. Do wykonania powyższego wezwania wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]r. W piśmie z dnia [...]r. skarżący oświadczył, iż żądanie od niego zaświadczeń lekarskich "jest nieosiągalne", ponieważ jedynie biegły lekarz sądowy może wydać dla Sądu zaświadczenie. W związku z powyższym prosi o wszczęcie postępowania umożliwiającego uzyskanie przez niego takiego zaświadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez

swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Przede wszystkim to na niej ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09).

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia [...]r. nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Dla oceny zaistnienia omawianej przesłanki nie wystarczy bowiem jedynie lakoniczne stwierdzenie skarżącego o przebytej chorobie. Skarżący nie wyjaśnił, mimo dwukrotnego wezwania Sądu, jakiego rodzaju chorobę przebył, jakie jej były objawy i w jaki sposób uniemożliwiły mu działanie, nie załączył też jakiegokolwiek dokumentu, z którego ewentualnie te okoliczności by wynikały. Skarżący przesłał jedynie kserokopię karty stosowania leków, z której nie wynikało nawet w jakim okresie te leki były przez niego stosowane. Tym samym wyjaśnienia skarżącego zawarte we wniosku o przywrócenie terminu uznać należy za niewystarczające, nie przekonują one bowiem Sądu o dołożeniu przez skarżącego staranności w wykonywaniu ciążących na nim obowiązków i próbie przezwyciężenia ewentualnej przeszkody w ich realizacji. Należy bowiem stwierdzić, że tylko choroba, której objawy i sposób leczenia uniemożliwiające lub też w istotny sposób ograniczające możliwość działania skarżącego, uprawdopodobniałaby brak jego winy w realizacji wezwania Sądu z dnia 2 grudnia 2008 r. Brak jest przy tym podstaw prawnych, aby w rozpatrywanej sprawie Sąd podejmował działania zmierzające do ustalenia stanu zdrowia skarżącego przez uzyskanie stosownego zaświadczenia lekarskiego. Skarżący mógł zresztą zgodnie z wezwaniem Sądu uprawdopodobnić stan swojego zdrowia i niemożność działania również w inny sposób, czego jednak nie uczynił poprzestając na lakonicznym stwierdzeniu, że był chory.

Przede wszystkim wskazać należy, iż w jednej przesyłce skierowanej do skarżącego z datą 2 grudnia 2008 r., odebranej w dniu [...]r. zawarte były dwa odrębne pisma: odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia. Oba wezwania zostały objęte terminem siedmiodniowym. Tymczasem skarżący zareagował jedynie na wezwanie do uiszczenia wpisu, składając w wyznaczonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Nie uzupełnił natomiast braku formalnego zażalenia. Świadczy to jednoznacznie, że stan jego zdrowia nie uniemożliwiał mu podjęcia działań zgodnie z wezwaniem Sądu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.