Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 286/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 2, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 127, art. 141 par. 1 pkt 1, art. 165a, art. 210 par. 1 pkt 4 i par. 4, art. 220 par. 1, art. 222, art. 223 par. 2 pkt 1, art. 226 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2013 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia podstawy i uzasadnienia decyzji oraz wydania nowej decyzji kończącej przebieg postępowania podatkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], na podstawie art. 165a § 1 i § 2 oraz art. 216 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej: "Ordynacja podatkowa"), po rozpatrzeniu wniosku [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie uchylenia podstawy i uzasadnienia decyzji z dnia [...] września 2012 r. oraz wydania nowej decyzji kończącej przebieg postępowania podatkowego na podstawie art. 210 § 1 pkt 4 i § 4 w związku z art. 226 Ordynacji podatkowej, odmówił wszczęcia postępowania.

Przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania organ wyjaśnił, że w dniu [...] października 2011 r. [...] złożył do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] wniosek o zwrot odsetek za zwłokę od zwróconych nadpłat z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007-2008 w kwocie [...] zł.

Następnie postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] odmówił zwrotu odsetek za zwłokę od zwróconych nadpłat z tytułu podatku dochodowego za lata 2007-2008.

Na powyższe postanowienie w dniu [...] grudnia 2011 r. strona wniosła zażalenie.

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...].

Wojewódzki Sądu Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 czerwca 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 327/12 na skutek skargi [...] uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz poprzedzające ją postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] listopada 2011 r.

Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], uwzględniając wytyczne zawarte w w/w wyroku, ponownie rozpatrzył wniosek [...] z dnia [...] października 2011 r. i wydał w dniu [...] września 2012 r. decyzję nr [...] odmawiającą zwrotu oprocentowania od zwróconych nadpłat z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007-2008.

Pomimo pouczenia zawartego w powyższej decyzji [...] nie wniósł odwołania.

W dniu [...] listopada 2012 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] wpłynął wniosek [...] w sprawie uchylenia podstawy i uzasadnienia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] oraz wydania nowej decyzji kończącej przebieg postępowania podatkowego na podstawie art. 210 § 1 pkt 4 i § 4 w związku z art. 226 Ordynacji podatkowej.

Uzasadniając odmowę wszczęcia postępowania organ podkreślił, że art. 226 Ordynacji podatkowej, na podstawie którego podatnik żąda uchylenia decyzji z dnia [...] września 2012 r. nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

Z powyższego przepisu wynika, że podstawą wydania przez organ podatkowy we własnym zakresie nowej decyzji, którą uchyli zaskarżoną decyzję jest wniesienie przez stronę odwołania w terminie przewidzianym w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej oraz uznanie przez organ podatkowy, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości. Powołany przepis nie przewiduje jednak, aby w powyższej kwestii stronie przysługiwało uprawnienie do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie uchylenia decyzji oraz wydania nowej decyzji. Wobec powyższego organ pierwszej instancji stwierdził brak podstaw prawnych do rozpatrzenia żądania strony w zakresie wskazanym we wniosku z dnia [...] listopada 2012 r.

Na powyższe rozstrzygnięcie strona pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. złożyła zażalenie, w którym wniosła o oddalenie postanowienia w całości.

W uzasadnieniu zażalenia [...] argumentował, że:

1. Decyzja z dnia [...] września 2012 r. nie została uchylona zgodnie z art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej.

2. Do przesłanej skargi z dnia [...] lipca 2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej - Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] nie podtrzymał stanowiska niezakończenia postępowania wyjaśniającego z art. 140 Ordynacji podatkowej.

3. Do przesłanej skargi z dnia [...] listopada 2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej - Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] nie ustosunkował się do wydanej decyzji z dnia [...] września 2012 r.

4. Nie mając powodu przesłania skargi - Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] nie podtrzymał stanowiska do wykonania orzeczenia pkt III, skargi zostały przesłane bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

5. Pismo z dnia [...] grudnia 2012 r. nie wyjaśnia stanu faktycznego wykonania wyroku pkt III, po wydaniu na podstawie art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej decyzji z dnia [...] września 2012 r.

6. Podatnik nadal podtrzymuje stanowisko na bezczynność załatwienia wniosku z dnia [...] października 2011 r. oraz wykonania wyroku z dnia [...] czerwca 2012 r.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 oraz art. 165a Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] odmawiająca zwrotu oprocentowania od zwróconych nadpłat z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007-2008, została skutecznie doręczona stronie w dniu [...] września 2012 r. Zgodnie z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Z uwagi na regulację zawartą w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. [...] nie skorzystał z przysługującego mu prawa i nie złożył odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...].

Argumentując swój wniosek z dnia [...] listopada 2012 r. [...] wskazał, iż decyzja z dnia [...] września 2012 r. nr [...] nie została uchylona zgodnie z art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej.

Na podstawie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli organ podatkowy, który wydał decyzję, uzna, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości, wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.

W przedmiotowej sprawie strona odwołania nie wniosła. Przepis art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej nie przewiduje, aby podatnikowi przysługiwało uprawnienie do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie uchylenia decyzji oraz wydania nowej.

Odnosząc się z kolei do kwestii wniesionych skarg przez [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił, iż organ pierwszej instancji nie był właściwy do ich rozpatrzenia i z uwagi na powyższe na podstawie art. 231 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. DZ. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – obecnie: t.j. Dz.U. z 2013, poz. 267) przekazał je wraz z pisemnymi ustosunkowaniami do zarzutów do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.

Zdaniem organu odwoławczego z treści art. 165a oraz art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej można wnioskować, że postępowanie wszczynane na wniosek toczy się w dwóch fazach. Stosownie do art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej, z dniem doręczenia organowi podatkowemu żądania strony następuje wszczęcie postępowania, jednak jest to faza postępowania wstępnego, w którym organ podatkowy bada, czy istnieje stan faktyczny pozwalający na wszczęcie postępowania, czyli czy nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność wszczęcia postępowania. W sytuacji stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania i rozpatrzenie treści żądania organ podatkowy nie przystępuje do formalnego badania wniosku, a zobowiązany jest odmówić wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 165a Ordynacji podatkowej. W przedmiotowej sprawie organ I instancji nie prowadził postępowania dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, ponieważ postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstawy prawnej do rozpatrzenia żądania strony. Z uwagi na powyższe zarzut strony, iż w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] grudnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] nie wyjaśnia stanu faktycznego wykonania wyroku pkt III, w ocenie organu są bezzasadne.

Za nieuzasadnione organ uznał również stanowisko strony, która podtrzymuje swoje zarzuty dotyczące bezczynności organu w załatwieniu wniosku z dnia [...] października 2011 r. oraz wykonaniu wyroku z dnia 22 czerwca 2012 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], uwzględniając wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 327/12, ponownie rozpatrzył wniosek [...] z dnia [...] października 2011 r. w ramach prowadzonego postępowania podatkowego, wydając w tym przedmiocie w dniu [...] września 2012 r. decyzję nr [...]. Zatem zarzut bezczynności w tym zakresie jest chybiony.

Reasumując organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie żądanie uchylenia decyzji na wniosek podatnika w trybie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma prawnego uzasadnienia. Przepis art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej ma tylko zastosowanie w sytuacji, gdy strona wniesie odwołanie, a organ podatkowy stwierdzi, iż odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości i wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.

W skardze z dnia [...] lutego 2013 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Jednocześnie pismami z dnia [...] marca 2013 r. oraz [...] marca 2013 r. złożył do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wezwania z żądaniem niezwłocznego załatwienia doręczonego zażalenia (skargi) oraz wyjaśnienia wydania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...].

W skardze skarżący zarzucił, że:

1. Wydane postanowienie w dalszym toku postępowania podatkowego do przesłanej skargi z dnia [...] lipca 2012 r. jest niezgodne z zasadami wynikającymi z przepisów Ordynacji podatkowej załatwienia wniosku z dnia [...] października 2011 r.

2. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] nie ustosunkował się do przesłanej skargi z dnia [...] lipca 2012 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 122 w zw. z art. 227 § 2 Ordynacji podatkowej.

3. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu do przesłanej skargi z dnia [...] lipca 2012 r. nie wszczął z tytułu i z urzędu postępowania uzupełniającego zgodnie z art. 187 § 2 w zw. z art. 229 Ordynacji podatkowej.

4. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie stanowi uzasadnienia na podstawie art. 165 § 2 § 4 w zw. z art. 141 § 2 Ordynacji podatkowej wyjaśnienia stanu faktycznego do przesłanej skargi z dnia [...] lipca 2012 r.

5. Nie wydano decyzji na wniosek podatnika z dnia [...] października 2011 r.

6. Podtrzymuje stanowisko na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu do przesłanej skargi z [...] lipca 2012 r.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Kontrola sądowa dotyczy właściwości organu administracyjnego w sprawie, jego kompetencji do załatwienia sprawy, poprawnego zastosowania przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, w świetle której sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie na podstawie akt sprawy oznacza, że Sąd oceniając legalność zaskarżonego aktu bierze pod uwagę okoliczności, które z tych akt wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu.

Kierując się powyższymi zasadami Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie je poprzedzające, wydane zostało zgodnie z przepisami procedury podatkowej.

W ocenie Sądu zarzuty skargi oraz mające je wesprzeć argumenty nie mogą podważyć prawidłowości podjętych rozstrzygnięć organów podatkowych.

Zgodnie z art. 165a Ordynacji podatkowej, gdy żądanie, o którym mowa w art.165 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że użyty w przepisie art. 165a Ordynacji podatkowej zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny (vide: A. Znamiec, "Sposoby zakończenia postępowania podatkowego", cz. I. Teza nr 6 [w:] CASUS nr 2 z 2008 r., s. 39).

Dodatkowo należy wyjaśnić, że orzekając w zakresie odmowy wszczęcia postępowania organ odwoławczy nie rozstrzyga o zasadności żądania czy przedmiotowości postępowania w sprawie, lecz bada wyłącznie prawidłowość rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 05 grudnia 2006 r. o sygn. akt: II FSK 1517/05 LEX nr 331926).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy – zdaniem Sądu - Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu prawidłowo ocenił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania zainicjowanego wnioskiem podatnika z dnia [...] listopada 2012 r. Wszczęciu postępowania stała na przeszkodzie okoliczność w postaci niezłożenia przez podatnika odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...].

Skarżący w swoim wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. domagał się uchylenia podstawy i uzasadnienia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] oraz wydania nowej decyzji kończącej przebieg postępowania podatkowego na podstawie art. 210 § 1 pkt 4 i § 4 w związku z art. 226 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Z uwagi na regulację zawartą w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Odwołanie jest środkiem prawnym, poprzez który realizowana jest zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (podatkowego), określona w art. 127 Ordynacji podatkowej, gwarantująca stronie możliwość dwukrotnego rozpatrzenia indywidualnej sprawy administracyjnej przez organy właściwe instancyjnie. Przepis art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej konkretyzuje zasadę dwuinstancyjności przez określenie przedmiotu odwołania i podmiotów uprawnionych do wniesienia tego środka oraz przez wskazanie organów podatkowych właściwych do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia odwołania.

Postępowanie odwoławcze oparte jest na zasadzie skargowości. Organ odwoławczy nie może więc działać z urzędu.

Jednym z warunków skutecznego skorzystania z tego środka zaskarżenia przez uprawniony podmiot jest zachowanie czynności wniesienia odwołania ustawowego terminu wskazanego w art. art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Jak wynika z akt sprawy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r., odmawiająca zwrotu oprocentowania od zwróconych nadpłat z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007-2008, została skutecznie doręczona stronie w dniu [...] września 2012 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 19 akt adm.).

Przedmiotowa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie, terminie i sposobie wniesienia odwołania zgodnie z przepisami art. 220 oraz 223 Ordynacji podatkowej. Pouczenie zawierało również informację o wymogach formalnych dotyczących treści odwołania wynikających z przepisu art. 222 Ordynacji podatkowej (potwierdzona za zgodność z oryginałem decyzja z dnia [...] września 2012 r. - k. 21 -20 akt adm.).

Podatnik jako legitymowany do wniesienia odwołania nie skorzystał z przysługującego mu prawa i nie złożył odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...].

Z uwagi na powyższe należy wskazać, że odmowa wszczęcia postępowania nie jest uzależniona od uznania organu podatkowego, a jest obligatoryjnym następstwem stwierdzenia przez organ przesłanek wyszczególnionych w przepisie art. 165a Ordynacji podatkowej. W przedmiotowej sprawie żądanie uchylenia decyzji na wniosek podatnika w trybie art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej nie miało prawnego uzasadnienia. Przepis art. 226 § 1 Ordynacji podatkowej dotyczący decyzji samokontrolnych ma zastosowanie w sytuacji, gdy strona złoży odwołanie, a organ podatkowy stwierdzi, iż odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości i wyda nową decyzję, którą uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Powołany przepis art. 226 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie tylko wtedy, gdy organ podatkowy, który wydał zaskarżoną decyzję, uzna, że odwołanie wniesione przez stronę zasługuje na uwzględnienie w całości. Jeżeli natomiast organ podatkowy dojdzie do wniosku, że mógłby wprawdzie zmienić swoją decyzję, jednakże w zakresie niepokrywającym się w całości z żądaniem strony, nie będzie mógł dokonać weryfikacji własnej decyzji, lecz będzie obowiązany do przekazania odwołania wraz z aktami organowi odwoławczemu (por. uchwałę składu 5 sędziów NSA z 7 kwietnia 2003 r., FPK 10/02, LexPolonica nr 362206, ONSA 2003, nr 3, poz. 91). Organ pierwszej instancji powinien przeprowadzić wskazane czynności w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania.

W rozpatrywanej sprawie odwołanie nie zostało złożone przez stronę, a co za tym idzie organ podatkowy prawidłowo wydał rozstrzygnięcie odmawiające wszczęcia postępowania we wskazanej we wniosku podatnika z dnia [...] listopada 2012 r. sprawie.

W swych zarzutach [...] wskazuje na skargę z dnia [...] lipca 2012 r. wniesioną za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Sądowi wiadomo z urzędu, że pismem z dnia [...] lipca 2012 r. [...] złożył do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu skargę w trybie art. 141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej na bezczynność załatwienia wniosku z dnia [...] października 2011 r. i brak wydania decyzji w przedmiocie należnych stronie odsetek od zwróconych nadpłat. Kolejnym pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. złożone zostało ponaglenie na niezałatwienie w ustawowym terminie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] sprawy w przedmiocie ponownego, po wyroku Sądu, rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2011 r. o zwrot odsetek od zwróconych nadpłat w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 i 2008 rok. Po rozpatrzeniu w/w skargi, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał wniesione ponaglenie za nieuzasadnione.

Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. sygn. akt. I SA/Po 986/12 odrzucił skargę.

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. o sygn. akt I SA/Po 986/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przesłał do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu prawomocne postanowienie o odrzuceniu skargi [...] (k. 16 - 17 akt adm.).

Z uwagi na powyższe zarzuty związane ze skargą z dnia [...] lipca 2012 r., która była przedmiotem odrębnego postępowania zakończonego wydaniem postanowienia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], należy uznać za bezzasadne.

Za chybiony należy uznać również zarzut strony, iż organ podatkowy nie wydał decyzji na wniosek podatnika z dnia [...] października 2011 r. Jak wynika z akt sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], uwzględniając wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 327/12, ponownie rozpatrzył wniosek [...] z dnia [...] października 2011 r. w ramach prowadzonego postępowania podatkowego, wydając w tym przedmiocie w dniu [...] września 2012 r. decyzję nr [...].

Odnosząc się z kolei do wezwań [...] złożonych pismami z dnia [...] marca 2013 r. oraz z dnia [...] marca 2013 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu to należy wyjaśnić, iż na powyższe wezwania organ udzielił stronie odpowiedzi pismem z dnia [...] marca 2013 r. (k. 34 akt adm.).

Sąd podkreśla, że granice rozpatrywanej sprawy zakreślone zostały we wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2012 r. Zatem przedmiotem analizy ze strony organów podatkowych mogła być tylko i wyłącznie kwestia dopuszczalności wszczęcia postępowania podatkowego wyznaczonego wnioskiem podatnika.

Odmowa wszczęcia postępowania odnosiła się do wskazanego wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2012 r. i tylko w tym zakresie odmówiono wszczęcia postępowania.

W ocenie Sądu dokonane ustalenia w pełni uzasadniają rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, które nie narusza przepisów prawa. Mając na względzie argumentację pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.