Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 411/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Przedsiębiorstwa A Sp. j. w P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 października 2020 r. sygn. akt III SA/Łd 243/20 w zakresie pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bez rozpoznania w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp. j. w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z 15 października 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 243/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek Przedsiębiorstwa A Sp. j. w P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ostatecznym postanowieniem z 27 lipca 2020 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 23 czerwca 2020 r., którym odmówiono skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z uwagi na nieusunięcie w zakreślonym terminie braku formalnego skargi poprzez nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 4834 zł, WSA postanowieniem z 27 sierpnia 2020 r. odrzucił skargę.

Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 września 2020 r. Pismem z dnia 14 września 2020 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Zarządzeniem z 21 września 2020 r. pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu poprzez dokonanie czynności, której nie dokonał w terminie (uiszczenia wpisu w wysokości 4834 zł), w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu

30 września 2020 r. i w wyznaczonym siedmiodniowym terminie ww. brak nie został uzupełniony, co skutkowało pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: ppsa).

Skarżąca spółka wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 87 § 3 ppsa przez niewłaściwą jego interpretację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że na obecnym etapie postępowania kontroli sądowej podlega prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc to, czy wydane zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania jest zgodne z prawem.

Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak stanowi art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z przepisów tych wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, aby mógł podlegać ocenie przez Sąd I instancji, musi spełniać szereg wymogów, w tym m.in. wnioskodawca powinien uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu oraz jednocześnie dokonać spóźnionej czynności. Ponadto, aby Sąd mógł stwierdzić, czy wniosek o przywrócenie terminu jest złożony w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, wnioskodawca powinien także wskazać datę ustania tej przyczyny.

W rozpoznawanej sprawie, skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dopełniła uchybionej czynności. Chodzi tu o brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 4834 zł. W związku z tym Sąd I instancji na podstawie art. 87 § 4 ppsa wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 30 września 2020 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął 7 października 2020 r. (środa). W tym terminie wniosek nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem, w związku, z czym – zdaniem NSA – Sąd I instancji prawidłowo pozostawił go bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ppsa.

Okoliczności przedstawione w zażaleniu, dotyczące odmowy przyznania spółce prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie mogą już na tym etapie odnieść oczekiwanego przez stronę skutku, nie podważają, bowiem prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg określonego w art. 220 ppsa terminu do uiszczenia wpisu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.