Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 661/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165a, art. 228 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 239, art. 236 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Małgorzata Fita, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi A spółki jawnej na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z [...] nr [...]Naczelnik Urzędu Celnego, na podstawie art. 165a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. / odmówił "A" spółce jawnej w Ł. wszczęcia postępowania z wniosku złożonego 15 września 2000 r. o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym, w podatku od towarów i usług, o stwierdzenie nieistnienia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu dopuszczenia do obrotu towaru decyzją z 10 listopada 1997 r.

2. Pełnomocnik podatnika 10 czerwca 2008 r. / data stempla urzędu pocztowego nadania / złożył zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z [...] nr [...].

Uzasadniał, że postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z [...] nr [...] nie zostało mu doręczone. Przesyłka doręczona mu 23 lutego 2007 r., nie zawierała tego postanowienia. Korespondencja doręczona mu pocztą 23 lutego 2007 r. nie zawierała listu przewodniego, z którego wynikałoby jaka powinna być zawartość doręczonej koperty.

Strona z własnej inicjatywy otrzymała wskazane postanowienie 3 czerwca 2008 r. Dlatego termin do wniesienia zażalenia upływa prawdopodobnie z 10 czerwca 2008 r., względnie pozostaje otwarty.

Argumentował, że adresat nie ma możliwości reklamowania operatorowi publicznemu zawartości przesyłki. Operator odpowiada za doręczenie nieuszkodzonej i zamkniętej koperty, nie za jej zawartość.

Argumentował, że samo powołanie się na fakt wysłania listu pocztą nie potwierdza jego zawartości, za stanowiskiem w sprawie II FSK 428/07. Pisma jakie składał z 8 marca 2007 r., z 4 kwietnia 2007 r., z 17 kwietnia 2007 r., skarga z 25 lipca 2007 r. dowodzą, że korespondencja doręczona pełnomocnikowi podatnika 23 lutego 2007 r. nie zawierała postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego z 19 [...] nr [...].

Argumentował, że WSA w Lublinie wskazał na otwarty termin do złożenia zażalenia.

3. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z [...].

Dyrektor Izby Celnej zważył, że w myśl art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie.

Postanowienie Dyrektora Izby Celnej zostało doręczone pełnomocnikowi podatnika za pośrednictwem poczty 23 lutego 2007 r. Fakt i datę doręczenia pełnomocnik podatnika potwierdził swoim podpisem na dowodzie doręczenia zwróconym przez pocztę. Na dowodzie doręczenia korespondencji, w tym wskazanego postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego, widnieje data doręczenia, czytelny podpis pełnomocnika z imienia i nazwiska, pieczęć jego kancelarii, adnotacja doręczyciela o doręczeniu przesyłki adresatowi.

Dowód doręczenia zawiera wyraźne określenie rodzaju doręczonej korespondencji w brzmieniu "[...] post. z dnia [...]". Na podstawie opisu zawartości korespondencji na kopercie i na dowodzie doręczenia, został dokonany stosowny wpis w pocztowej książce nadawczej o wysłaniu wymienionych postanowień tą konkretną przesyłką.

Dyrektor Izby Celnej zważył, że pełnomocnik był uprawniony do skutecznego złożenia zażalenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia mu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Dlatego zażalenie pełnomocnika podatnika, złożone 10 czerwca 2008 r. jest spóźnione.

W tych okolicznościach sprawy Dyrektor Izby Celnej nie zgodził się z argumentacją żalącego, że termin do wniesienia zażalenia upłynął z 10 czerwca 2008 r., względnie pozostaje nadal otwarty.

Argumentował, że w tych okolicznościach sprawy należało postanowić o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Izby Celnej dodatkowo wskazał, że pełnomocnik podatnika nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

4. Spółka jawna "A" wniosła skargę na ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Celnej. Zarzucała rażące naruszenie art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, względnie o zmianę. Ponowiła argumentację zażalenia. Argumentowała, że w okolicznościach sprawy nie ma zastosowania art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność doręczenia korespondencji, która by zawierała wskazane postanowienie. Dyrektor Izby Celnej wbrew stanowi rzeczywistemu twierdzi, że doręczona pełnomocnikowi podatnika koperta zawierała, obok decyzji, także trzy postanowienia, w tym postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z [...]. Dowód doręczenia dowodzi jedynie doręczenia koperty, nie jej kompletnej zawartości.

Skarżąca argumentowała, że pełnomocnik podatnika pismem z 8 marca 2007 r. sam zwrócił się z zapytaniem do organu, kiedy zostaną doręczone mu pozostałe decyzje. To dowodzi, że koperta, którą otrzymał 23 lutego 2007 r. zawierała wyłącznie decyzje, które zostały zaskarżone. Nie zawierała postanowień, o których pełnomocnik podatnika nie miał wiedzy. Listonosz nie jest uprawniony do przyjmowania reklamacji zawartości doręczonej koperty. Odpowiada za prawidłowe doręczenie zamkniętej, nieuszkodzonej koperty. Nie ma podstawy prawnej do zgłaszania operatorowi publicznemu reklamacji zawartości przesyłki, która nie jest otwarta czy uszkodzona. Operator nie odpowiada za zawartość przesyłki, tylko za prawidłowe doręczenie.

Argumentowała, że gdyby doręczenie nastąpiło przy posłużeniu się naturalnym w takich sytuacjach listem przewodnim, informującym stronę o zawartości koperty, to adresat po zapoznaniu się z treścią listu przewodniego, od razu stwierdziłby braki w zawartości koperty.

Wskazywała, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie odnosi się do całokształtu zarzutów zażalenia.

Argumentowała, że z wyroku Sądu w sprawie II FSK 428/07 należy wyprowadzić ocenę, że dowód doręczenia nie stanowi dowodu, że doręczona koperta zawierała kompletną korespondencję. Z wyroku Sądu w sprawie I SAB/Lu 6/08 należy wyprowadzić ocenę, że złożył zażalenie w ustawowym terminie.

5. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko, argumentację, wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wskazał, że stanowisko prawne w sprawie II FSK 428/07 nie ma zastosowania w okolicznościach tej sprawy.

Wskazał, że Sąd w sprawie I SAB/Lu 6/08 stwierdził jedynie, że czynność doręczenia postanowienia jest czynnością techniczną. Fakt jej dokonania może być ustalony i oceniony w postępowaniu wszczętym zażaleniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa . Skarga nie jest zasadna.

7. Postanowienie wydane na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej jest zaskarżalne zażaleniem z mocy art. 165a § 2 w związku z art. 236 § 1 tej ustawy.

8. Dyrektor Izby Celnej nie naruszył prawa, kiedy ustalił, że dowód doręczenia korespondencji wprost wskazuje rodzaj, numer, datę wydania doręczonego pisma / postanowienia z [...] o numerach [...]/, wprost wskazuje datę doręczenia / 23 luty 2007 r. /, wprost zawiera podpis imieniem i nazwiskiem pełnomocnika podatnika, adresata, z pieczątką jego kancelarii oraz adnotację doręczyciela o doręczeniu wymienionej korespondencji adresatowi.

Te ustalenia mają podstawę wprost w treści dowodu doręczenia.

9. Dyrektor Izby Celnej wbrew zarzutowi skargi nie naruszył prawa, kiedy na podstawie tych ustaleń ocenił, że pełnomocnikowi podatnika postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z [...] zostało prawidłowo doręczone 23 lutego 2007 r. Sposób doręczenie jest tym z art. 148 § 1 w związku z art. 144 Ordynacji podatkowej.

10. Dyrektor Izby Celnej wbrew zarzutowi skargi nie naruszył prawa, kiedy zważył, że zażalenie pełnomocnika podatnika na postanowienie doręczone 23 lutego 2007 r., które nadał w polskim urzędzie pocztowym 10 czerwca 2008 r. / data stempla urzędu pocztowego nadania - art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej /, zostało złożone po upływie ustawowego terminu siedmiu dni na skuteczne dokonanie tej czynności, przewidzianego w art. 236 § 2 pkt 1 w związku z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej i jest spóźnione.

11. Pełnomocnik podatnika nie zgłosił organowi wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W swej argumentacji zmierzał do wykazania, że złożył zażalenie z zachowaniem ustawowego terminu w rozumieniu art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

12. W tym stanie faktycznym i prawnym Dyrektor Izby Celnej wbrew zarzutowi skargi nie naruszył prawa, kiedy postanowił o stwierdzeniu uchybienia terminowi do złożenia zażalenia.

Tej treści postanowienie wbrew zarzutowi skargi jest rezultatem prawidłowej wykładni i prawidłowego zastosowania art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej.

13. Nie podważa legalności zaskarżonego postanowienia zarzut strony skarżącej, dotyczący braku "listu przewodniego" czy dotyczący braku trybu dla reklamacji zawartości doręczonej przesyłki / zamkniętej i nieuszkodzonej /.

Te zarzuty, wbrew stanowisku strony skarżącej, nie obalają domniemania prawidłowego doręczenia postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z [...], wynikającego z dowodu doręczenia.

14. Nie podważają legalności zaskarżonego postanowienia pisma i skargi pełnomocnika podatnika, składane po dacie doręczenia postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z [...], w których wskazywał na brak rozstrzygnięć, na brak wiedzy o rozstrzygnięciach złożonych wniosków o stwierdzenie nadpłaty. Te pisma zawierają twierdzenia pełnomocnika podatnika zmierzające do podważenia dowodu doręczenia, do obalenia domniemania prawidłowego doręczenia, jakie stwarza ten dowód doręczenia.

Dyrektor Izby Celnej nie naruszył prawa, kiedy ocenił, że wraz z tymi twierdzeniami pełnomocnik podatnika nie przestawił żadnych dowodów na okoliczność wykazania niezgodności zapisów dowodu doręczenia ze stanem rzeczywistym i obalenia domniemania prawidłowości doręczenia wskazanego postanowienia, wynikającego z dowodu doręczenia.

Dyrektor Izby Celnej nie naruszył prawa, kiedy ocenił, że same twierdzenia pełnomocnika podatnika tego domniemania nie podważają. Tej treści ocena nie jest dowolna.

15. Nie podważa legalności zaskarżonego postanowienia wyrok w sprawie I SAB/Lu 6/08. W tej sprawie Sąd odrzucił skargę podatnika na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie doręczenia postanowienia, na które służy zażalenie. Sąd wskazał w tym wyroku, że doręczenie postanowienia jest czynnością techniczną / faktyczną /. Fakt jej dokonania może być ustalony i oceniony w postępowaniu wszczętym zażaleniem.

Wbrew stanowisku strony skarżącej, Sąd nie przesądził w tym wyroku biegu terminu na złożenie zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z [...] o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

16. Wbrew stanowisku strony skarżącej, stanowisko w sprawie II FSK 428/07 nie podważa legalności zaskarżonego postanowienia. Stanowisko we wskazanej sprawie zostało wyrażone na gruncie istotnie odmiennych okoliczności faktycznych. W powoływanej sprawie Sąd kasacyjny podzielił ocenę, że skoro z treści pisma skarżącej wynikało, że załączono do niego cztery załączniki i taka ilość załączników została stwierdzona, to brak było przesłanek do przyjęcia, że przesyłka ta zawierała nadto piąty załącznik w postaci odwołania.

17. Z tych względów niezasadna skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /.