Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 291/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 6, art. 52 par. 1  i 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.H. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić E.H. kwotę: 100,00 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

E.H. (dalej jako: Strona, Skarżąca) złożyła skargę na bezczynność Wojewody D. w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia tj. nie złożyła ponaglenia w trybie art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) - dalej jako: "k.p.a.". Na podstawie zarządzenia 21 grudnia 2020 r. Strona została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Przedmiotowa przesyłka została odebrana przez Stronę w dniu 8 stycznia 2021 r. (vide k. 22 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której Stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie, o czym stanowi art. 52 § 2 p.p.s.a. Z treści zaś przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wynika obowiązek Sądu odrzucenia skargi, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (w tym zakresie mieści się również niewyczerpanie drogi administracyjnej). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. wskazuje, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia.

Mając na uwadze przytoczone przepisy stwierdzić należy, że w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności lub przewlekłości, droga sądowa staje się dopuszczalna, dopiero po wyczerpaniu możliwości trybu postępowania administracyjnego. W myśl art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Przy czym ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Zanim Skarżący wniesie skargę do sądu na bezczynność lub przewlekłość organu, musi wykorzystać przysługujący mu środek prawny w postaci ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, złożony do organu administracji publicznej odpowiedniego stopnia. Również z treści art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy przy tym podkreślić, że to na Stronie ciąży obowiązek wykazania, że przed złożeniem skargi skierowała do właściwego organu ponaglenie.

Z akt sprawy nie wynika, by przed wniesieniem skargi Skarżąca wniosła wymaganego ponaglenia. Strona nie przedstawiła, bowiem dokumentu na podstawie, którego można byłoby uznać, że faktycznie zwracała się do właściwego organu z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 3 k.p.a. Sąd wskazuje, że na wystosowane do Strony wezwanie o uzupełnienia braków formalnych, przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia Strona nie odpowiedziała w żaden sposób. Wskazać należy, że Skarżąca odebrała przedmiotowe wezwanie w 8 stycznia 2021 r. (piątek), zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z końcem 15 stycznia 2021 r. (piątek).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że Skarżąca przed zainicjowaniem przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego, nie wyczerpała wymaganego trybu - ponaglenia. Tymczasem dopiero jego wyczerpanie uprawnia Sąd do badania merytorycznego skargi. Skarga Strony, jako nie poprzedzona ponagleniem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia. W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (pkt II sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.