Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 500/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim – Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 września 2008 r. pełnomocnik Skarżącego – J.G. zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. Wskazał, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takie przesłanki – zdaniem pełnomocnika – wystąpiły w sprawie. Natychmiastowe wykonanie decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych spowoduje bowiem zbyt ciężkie skutki dla Skarżącego, gdyż organ wszczął egzekucję, w wyniku której dokonał zajęcia wynagrodzenia za pracę. Do lipca wyegzekwowano kwotę 11 840 zł.

Ponadto pełnomocnik Skarżącego wskazał, iż zasadność decyzji, na podstawie której prowadzona jest egzekucja może zostać zakwestionowana przez sąd administracyjny. Zarzuty podniesione w skardze należy bowiem uznać za uzasadnione i wskazujące na możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji. W takim przypadku natychmiastowe wykonanie decyzji byłoby nadmiernie dolegliwe i w żadnej mierze nie uzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu Sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia brzmienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony. Pełnomocnik Skarżącego ograniczył się w gruncie rzeczy do przytoczenia wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (wskazując, iż mają one zastosowanie w sprawie) oraz poinformował, iż w wyniku wszczętej egzekucji wyegzekwowano od Skarżącego kwotę 11 840 zł. Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku nie wskazano, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji przyczyni się do spowodowania u Skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik strony nie wyjaśnił, jaką szkodę może ponieść Skarżący, nie wskazał też trudnych do odwrócenia skutków, które mogą być efektem wykonania decyzji. Zaistnienia takich okoliczności oraz ich związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji Sąd nie może natomiast domniemywać.

Sąd stwierdza, iż bez przedstawienia stosownej argumentacji oraz przedłożenia dokumentów, potwierdzających istnienie choć jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających pozytywne załatwienie wniosku strony.

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, na których zasadność powoływał się w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącego.

Na zakończenie przypomnieć też należy, iż zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.