Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1172/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Monika Nowicka NSA Anna Lech (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2004 r. sprawy ze skarg R. M. i A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego nieruchomości warszawskiej oddala skargi


UZASADNIENIE

I SA 1172/02

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., działając na podstawie art. 7 ust. 1 i 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279) i art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie z wniosku z dnia 13 grudnia 1948 roku złożonego przez H. M. o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie prawa użytkowania wieczystego) do gruntu dawnej nieruchomości warszawskiej położonej w Warszawie przy ul. [...] oznaczonej jako Hip. Nr [...],[...],[...].

W uzasadnieniu podał, że przedmiotem decyzji jest grunt o powierzchni 1.461 m.kw., stanowiący obecnie własność m. st. Warszawy i będący częścią dawnej nieruchomości hipotecznej oznaczonej jako Hip. Nr [...],[...],[...] położonej w Warszawie przy ul. [...]. Grunt ten wchodzi obecnie w skład nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...], oznaczonej jako dz. ew. [...] z obrębu [...], o powierzchni 4.177 m.kw., uregulowanej w księdze wieczystej KW [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy [...].

Związek Dzielnic-Gmin Warszawy nabył na własność, z mocy prawa, z dniem [...] maja 1990 roku, nieodpłatnie nieruchomość przy ul. [...] nr [...], co zostało potwierdzone decyzją Wojewody Warszawskiego Nr [...] z dnia [...] lipca 1992 roku. W myśl art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 25 marca 1994 roku o ustroju miasta stołecznego Warszawy mienie należące do Związku Dzielnic-Gmin Warszawy stało się mieniem m.st. Warszawy.

Nieruchomość ta znajduje się z mocy prawa w użytkowaniu wieczystym S., co zostało potwierdzone decyzją Zarządu Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] października 1994 r. Nr [...] znak: [...].

Pozostała część dawnej nieruchomości hipotecznej Hip. Nr [...],[...],[...] nie stanowi własności m.st. Warszawy.

Dawna nieruchomość położona przy ul. [...] objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Z dniem 21

I SA 1172/02

listopada 1945 roku tj. z dniem wejścia w życie dekretu nieruchomości warszawskie, w tym grunt przedmiotowej nieruchomości, na podstawie art. 1 powołanego dekretu przeszły na własność m.st. Warszawy, a od 1950 roku, z chwilą likwidacji gmin, na własność Skarbu Państwa.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dekretu dotychczasowi właściciele lub ich następcy prawni, względnie osoby prawa ich reprezentujące - uprawnieni byli w ciągu sześciu miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę do złożenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego (dawniej prawa własności czasowej) za czynszem symbolicznym lub prawa zabudowy za opłatą symboliczną. Gmina miała obowiązek uwzględnienia wniosku, jeżeli korzystanie z gruntów przez dotychczasowych właścicieli dało się pogodzić z przeznaczeniem tych gruntów określonym w planie zabudowania.

W sposób odmienny została potraktowana sprawa własności budynków znajdujących się na gruntach warszawskich. Zgodnie z przepisami powołanego dekretu budynki przechodziły na własność gminy tylko wówczas, gdy dotychczasowi właściciele lub ich następcy prawni nie złożyli w terminie wniosków o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste lub gdy wnioski te zostały załatwione odmownie.

Obejmowanie gruntów w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy następowało na podstawie rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 7 kwietnia 1946 roku w sprawie obejmowania gruntów w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 16, poz. 112) wydanego w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej. Powyższe rozporządzenie zostało uchylone i wprowadzono nowy tryb obejmowania w posiadanie gruntów przez gminę określony w rozporządzeniu Ministra Odbudowy z dnia 27 stycznia 1948 roku wydanym w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej w sprawie obejmowania w posiadanie gruntów przez gminę m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 6, poz. 43). W myśl § 1 tego rozporządzenia obejmowanie gruntów w posiadanie przez gminę następowało w drodze ogłoszeń Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy, podanych do publicznej wiadomości przez zamieszczanie w organie urzędowym Zarządu Miejskiego i w jednym z poczytnych pism codziennych wydawanych w Warszawie oraz przez rozplakatowanie. Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia, grunty uważa się za objęte w posiadanie z dniem wydania numeru organu urzędowego Zarządu Miejskiego, w którym zamieszczono ogłoszenie.

I SA 1172/02

Objęcie gruntu, o którym mowa w niniejszej sprawie, w posiadanie przez gminę nastąpiło w dniu [...] listopada 1947. roku tj. z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy Nr [...].

W dniu 13 grudnia 1948 roku H. M. złożyła wniosek o przyznanie, za czynszem symbolicznym, prawa własności czasowej do przedmiotowej nieruchomości. Prawa do nieruchomości udokumentowane zostały na podstawie zaświadczenia nr [...] wydanego w dniu [...] sierpnia 1947 roku przez Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział Hipoteczny. Z zaświadczenia wynika, iż nieruchomość hipoteczna Hip. Nr [...],[...] i [...] stanowiła powierzchnię 331, 136 sąż. kw. i uregulowana była jawnym wpisem na imię M. M. na mocy aktu z dnia [...] lutego 1933 roku. Jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] kwietnia 1999 r., M. M. zmarła [...] sierpnia 1944 r. w Warszawie, a spadek po niej w całości nabyła H. M.

Wniosek złożony w trybie powołanego dekretu został rozpatrzony orzeczeniem administracyjnym Prezydium Rady Narodowej w m. st. Warszawie z dnia [...] lutego 1951 roku znak L.dz. [...], w którym odmówiono M. M. przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...] oraz orzeczono, iż wszystkie budynki i fragmenty murów znajdujące się na gruncie przeszły na własność Skarbu Państwa.

Następcy prawni M. M. - A. M. i R. M., wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego z dnia [...] lutego 1951 roku. Po rozpatrzeniu wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z dnia [...] lutego2001r. znak [...] stwierdziło nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w m. st. Warszawie z dnia [...] lutego 1951 roku znakL.dz. [...].

W tej sytuacji do rozpatrzenia pozostał wniosek złożony w dniu 13 grudnia 1948 roku.

Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy stwierdził, że następcami prawnymi dawnego właściciela omawianej nieruchomości hipotecznej są: A. M. i R. M., na dowód czego do akt sprawy zostało złożone postanowienie Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] kwietnia 1999 r.

I SA 1172/02

Obecnie nieruchomość ta znajduje się w użytkowaniu wieczystym S. Na wymienionej nieruchomości w części stanowiącej dawniej nieruchomość Hip. Nr [...],[...] i [...] usytuowane są budynki wybudowane po wejściu w życie dekretu z dnia 26 października 1945r.: [...],[...] oraz częściowo budynek [...] i [...] oraz budynek murowany [...].

Ponieważ objęcie niniejszego gruntu w posiadanie przez gminę nastąpiło w dniu [...] listopada 1947. roku tj. z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy Nr [...], 6-miesięczny termin do wniesienia wniosku mijał z dniem [...] maja 1948 r. W tej sytuacji wniosek z dnia 13 grudnia 1948 roku złożony przez H. M., należy uznać za złożony po terminie. Termin ma charakter prekluzyjny. Merytoryczne rozpoznanie sprawy o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) nieruchomości, oprócz innych wymagań ustawowych, uzależnione jest od złożenia wniosku w 6-cio miesięcznym terminie od dnia objęcia gruntu przez gminę, a skoro wniosek w terminie nie został złożony należało orzec o umorzeniu postępowania administracyjnego.

Od decyzji tej odwołali się R. M. i A. M.

Odwołujący się wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie spadkobiercom H. M. prawa użytkowania wieczystego do tej nieruchomości, gdyż organ nie dopełnił obowiązku prawidłowego zawiadomienia i ogłoszenia o objęciu przez gminę m.st. Warszawę przedmiotowego gruntu. Niezależnie od ogłoszenia w dzienniku urzędowym, organ winien zawiadomić byłego właściciela i zamieścić ogłoszenie o objęciu w jednym z poczytnych pism codziennych, wydawanych w Warszawie oraz przez rozplakatowanie. W tym stanie rzeczy nie można uznać, że wniosek został złożony z przekroczeniem dekretowego terminu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r.

W uzasadnieniu decyzji podało, że niezbędnym warunkiem do wydania orzeczenia w sprawie zwrotu nieruchomości przejętych w trybie dekretu z dnia 26 październik 1945 r. było złożenie przez byłego właściciela w terminie wniosku o zwrot

I SA 1127/02

nieruchomości.

Przepisem wykonawczym regulującym szczegółowe zasady obejmowania gruntów w trybie dekretu było rozporządzenie w sprawie obejmowania gruntów w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 16 poz. 112) wydane 7 kwietnia 1946 r. przez Ministra Odbudowy w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej. Przewidywało ono przejmowanie gruntów według planu zabudowy, a Zarząd Miejski miał ogłaszać o przystąpieniu do objęcia gruntów w posiadanie w swoim dzienniku urzędowym. Ogłoszenie to miał być opublikowane w ciągu miesiąca od dnia oględzin przejmowanego gruntu z pouczeniem o przysługujących uprawnieniach i i dopiero od tego momentu miał biec termin składania wniosków o prawo do gruntu bądź odszkodowania. Powyższe rozporządzenie przetrwało prawie 2 lata, na jego podstawie jednak nie przejęto żadnego gruntu w Warszawie i w dniu 27.01.1948 r. wydano drugie rozporządzenie ogłoszone w Dzienniku Ustaw Nr [...] pod poz. [...].

Dopiero w oparciu o to nowe rozporządzenie zaczęto przejmować grunty warszawskie. Proces ten ostatecznie został zakończony w dniu 25 listopada 1948 r., kiedy to w Dzienniku Urzędowym Nr [...] Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego podano ogłoszenie, o przejęciu gruntów Warszawy lewobrzeżnej na obszarze ograniczonym zachodnim brzegiem Wisły oraz południową, zachodnią i północną granicą miasta, a nie objęte dotychczas w posiadanie gminy m.st. Warszawy.

Złożenie wniosku o przyznanie prawa własności czasowej w dekretowym terminie było warunkiem niezbędnym do jego merytorycznego rozpoznania. W niniejszej sprawie wniosek taki został złożony po terminie określonym w powołanym dekrecie, gdyż w dniu [...].12.1948 r., a zatem były właściciel nie uzyskał prawa do ubiegania się o zwrot nieruchomości. Ze znajdującego się w aktach sprawy Dziennika Urzędowego Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy nr [...] z dnia [...].11.1947 r. wynika, że nieruchomość położona przy ul. [...] i [...] nr Hip. Nr [...],[...],[...] objęta została w posiadanie przez Gminę m.st. Warszawy w dniu [...].11.1947 r. Sześciomiesięczny termin upłynął zatem w dniu [...].05.1948 r.

R. M. i A. M. zarzucili, że wątpliwy był termin objęcia nieruchomości w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy, ze względu na niespełnienie wszelkich warunków określonych w powołanym rozporządzeniu Ministra

I SA 1172/02

Odbudowy z dnia 24.01.1948 r. w sprawie objęcia w posiadanie gruntów przez gminę m.st. Warszawy. Wątpliwość tę rozwiał Naczelny Sąd Administracyjny, który w odpowiedzi na pytanie prawne zadane w dniu 21.12.1999 r. przez pełny skład Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, podjął uchwałę w składzie 5 sędziów - OPK 32/99 o następującej treści "Warunkiem skutecznego objęcia gruntów w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy, było zamieszczenie ogłoszenia w organie urzędowym Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy, o którym mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 24.01.1948 r. w sprawie objęcia w posiadanie gruntów przez gminę m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 6, poz. 43).

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie złożyli skargę R. M. i A. M. i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Obu zaskarżonym decyzjom zarzucili naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 7 kwietnia 1946 r. (Dz.U. Nr 16, poz. 112) oraz z dnia 27 stycznia 1948 r. (Dz.U. Nr 6, poz. 43) i w konsekwencji błędnego ustalenia, że H. M. przekroczyła prekluzyjny termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej. Przepisy obu rozporządzeń są bardzo restrykcyjne i nie można stosować interpretacji rozstrzygającej na niekorzyść byłych właścicieli nieruchomości warszawskich czym dotknięte są obie zaskarżone decyzje.

Złożenie wniosku przez H. M. o wieczystą dzierżawę gruntu w dniu 13 grudnia 1948 r. wypadło po uchyleniu rozporządzenia z 7 kwietnia 1946 r. i jego skuteczność winna być rozpoznawana w świetle rozporządzenia z 27 stycznia 1948 r. Według tych przepisów w powiązaniu z treścią Dziennika Urzędowego Rady Narodowej Nr [...], datą objęcia lewobrzeżnych gruntów warszawskich jest data publikacji tego Dziennika tj. [...] listopada 1948 r.

Licząc od tej daty, wniosek H. M. z dnia 13 grudnia został złożony w terminie, zgodnie z obowiązującym wówczas prawem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów

I SA 1172/02

administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego

Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Skarga nie mogła być uwzględniona.

Przy rozpatrywaniu roszczeń byłych właścicieli gruntów warszawskich niejednokrotnie wystąpił problem ustalenia biegu terminu określonego w art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279).

Art. 4 tego dekretu stanowi, że terminy i tryb obejmowania gruntów ustali w rozporządzeniu Minister Odbudowy w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej.

Na podstawie tego upoważnienia wydane zostały dwa rozporządzenia:

1) rozporządzenie Ministra Odbudowy wydane w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej z dnia 7 kwietnia 1946 r. w sprawie obejmowania gruntów w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 16, poz. 112);

2) rozporządzenie Ministra Odbudowy wydane w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej z dnia 27 stycznia 1948 r. w sprawie obejmowania w posiadanie gruntów przez gminę m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 6, poz. 43), które z dniem ogłoszenia uchylało poprzednie rozporządzenie.

W niniejszej sprawie początek procesu przejmowania gruntu nieruchomości przy ulicy [...] - [...] Nr hip. [...],[...],[...] nastąpił pod rządami przepisów rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 1946 r. , o czym świadczy treść ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy Nr [...] z dnia [...] listopada 1947 r. znajdującym się w aktach sprawy.

W aktach sprawy znajduje się również protokół oględzin gruntu M. M. z dnia 29 października (nieuwierzytelniona kopia).

Proces przejmowania gruntu nie zakończył się pod rządami rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 1946 r. i weszło w życie rozporządzenie z dnia 27 stycznia 1948 r., które w § 1 stanowi, że obejmowanie gruntów na obszarze m.st. Warszawy nie objętych dotychczas na podstawie rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 1946 r. następuje w

I SA 1172/02

drodze ogłoszeń Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy podanych do publicznej wiadomości przez zamieszczenie w organie urzędowym Zarządu Miejskiego i w jednym z poczytnych pism codziennych wydawanych w Warszawie oraz przez rozplakatowanie.

Długotrwały i wieloetapowy proces przejmowania gruntów, o którym była mowa w rozporządzeniu z dnia 7 kwietnia 1946 r. nie został zakończony, a weszło w życie nowe rozporządzenie, którego przepisy dotyczyły również byłych właścicieli gruntów dotychczas nie objętych skutecznie w posiadanie gminy m.st. Warszawy.

Stąd wydaje się trafne stwierdzenie, że w zasadzie pod rządami rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 1946 r. nie zostały objęte w posiadanie żadne grunty na terenie Warszawy, gdyż rozpoczęte procesy ich obejmowania nie zostały zakończone.

Przepisy nowego rozporządzenia nie tylko odnosiły się również do byłych właścicieli gruntów nie objętych dotychczas w posiadanie na mocy przepisów rozporządzenia z dnia 7 kwietnia 1946 r., ale także znacznie upraszczały procedurę obejmowania gruntów w posiadanie gminy m.st. Warszawy.

Z treści nowego rozporządzenia nie wynikało, aby w razie rozpoczęcia procesu obejmowania gruntów pod rządami poprzedniego rozporządzenia, należało ponowić już dokonane czynności ogłoszenia w organie urzędowym Zarządu Miejskiego o objęciu gruntów w posiadanie gminy m.st. Warszawy. Przepis § 3 tego nowego rozporządzania stanowił wprost, że grunty uważa się za objęte w posiadanie z dniem wydania numeru organu urzędowego Zarządu Miejskiego, w którym zamieszczono ogłoszenie.

Wskazać przy tym należy, że dotyczyło to gruntów, które ex lege były już własnością gminy.

Przepisy tego nowego rozporządzenia z dnia 27 stycznia 1948 r. były wielokrotnie interpretowane.

W uchwale pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2000 r.; ONSA z 2000 r. Nr 4, poz. 142 wskazane zostało jak należy rozumieć skuteczne objęcie gruntów w posiadanie. W uzasadnieniu uchwały czytamy "Zagadnienie prawne przedstawione w pytaniu sprowadza się do wyjaśnienia znaczenia treści § 1 i 3 rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 27 stycznia 1948 r. w sprawie obejmowania w posiadanie gruntów przez gminę m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 6, poz. 43), zwanego dalej rozporządzeniem. Przepis § 1

I SA 1172/02

rozporządzenia ma następujące brzmienie: "Obejmowanie w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy gruntów na obszarze m.st. Warszawy, nieobjętych dotychczas na podstawie rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 7 kwietnia 1946 r. (Dz. U. RP Nr 16, poz. 112), następuje w drodze ogłoszeń Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy, podanych do publicznej wiadomości przez zamieszczenie w organie urzędowym Zarządu Miejskiego i w jednym z poczytnych pism codziennych wydawanych w Warszawie oraz przez rozplakatowanie". Z kolei § 3 rozporządzenia stanowi, iż "Grunty uważa się za objęte w posiadanie z dniem wydania numeru organu urzędowego Zarządu Miejskiego, w którym zamieszczono ogłoszenie".

Analiza tych unormowań musi być dokonywana w zestawieniu z przepisami dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), zwanego dalej dekretem, a w szczególności art. 4 i 7 ust. 1. Przepis art. 7 ust. 1 dekretu czynności "objęcia w posiadanie gruntu" przez gminę nadał takie znaczenie prawne, iż od dnia objęcia w posiadanie gruntu należy liczyć początek terminu na zgłoszenie wniosku o przyznanie własności czasowej. Skoro tak, to prawne pojęcie "objęcia w posiadanie gruntów" należy łączyć z określoną datą, którą powinno określić rozporządzenie wydane na podstawie art. 4 dekretu. Według tego przepisu rozporządzenie ustala termin i tryb obejmowania w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy gruntów określonych w art. 1 dekretu.

Wychodząc z takiego założenia i poszukując daty, od której rozpoczyna bieg termin na zgłoszenie wniosku o przyznanie własności czasowej, nie można nie dostrzec, że w § 1 rozporządzenia posłużono się określeniem "obejmowanie" gruntów w posiadanie, co wskazuje na zespół czynności w czasie niedokonanym, a więc tryb obejmowania w posiadanie. W określonym trybie Zarząd Miejski miał obowiązek podania do publicznej wiadomości o przystąpieniu do obejmowania gruntów w posiadanie, dokonując ogłoszeń o tym w organie urzędowym Zarządu Miejskiego, w poczytnym piśmie codziennym oraz przez rozplakatowanie. Skutek prawny objęcia gruntu w posiadanie przez gminę jednak nie wiąże się ze wszystkimi czynnościami, o których mowa w § 1 rozporządzenia, występującymi łącznie. Skutek taki bowiem został określony w § 3 rozporządzenia, który wprost stanowi, że grunty uważa się za objęte w posiadanie "z dniem wydania numeru organu urzędowego Zarządu Miejskiego". Oznacza to, że prawne znaczenie dla

I SA 1172/02

objęcia gruntu w posiadanie ma wyłącznie ogłoszenie dokonane w tym organie. Tym samym z dokonaniem ogłoszeń w poczytnym piśmie codziennym oraz rozplakatowaniem rozporządzenie nie łączy w istocie żadnych skutków prawnych. Niezależnie zatem od tego, czy dokonano, czy też nie dokonano takich ogłoszeń (w poczytnym piśmie i przez rozplakatowanie), decydujące znaczenie ma ogłoszenie w organie urzędowym Zarządu Miejskiego, jak stanowi § 3 rozporządzenia. Kategoryczne i jednoznaczne sformułowanie § 3 rozporządzenia nie daje podstaw do wnioskowania, iż nie nastąpiło prawnie skuteczne objęcie gruntu w posiadanie przez gminę z dniem wydania numeru organu urzędowego Zarządu Miejskiego, w którym zamieszczono ogłoszenie, tylko z tej przyczyny, że brak jest dowodu, iż ogłoszenie było zamieszczone także w jednym z poczytnych pism codziennych wydawanych w Warszawie oraz przez rozplakatowanie, albo że ogłoszeń w tej formie nie dokonano".

Skoro więc ogłoszenie o objęciu gruntów w posiadanie przez Gminę m.st. Warszawy nastąpiło co do przedmiotowej nieruchomości w dniu [...] listopada 1947 r., to od tej daty należy liczyć początek terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej, co prawidłowo ustaliły organy obu instancji.

Wniosek H. M. z dnia 13 grudnia 1948 r. złożony zatem został z uchybieniem terminu prekluzyjnego określonego w art. 7 ust. 1 powołanego dekretu z dnia 26 października 1945 r.

Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nr [...] Prezydenta m.st. Warszawy nie naruszają prawa i z tych względów Sąd na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.