Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 80/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi A.K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Ci. w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r., który wpłynął do Urzędu Miejskiego

w C. w dniu [...] r. A. K. zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na przebudowie dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr "1" obr. [...] w C. przy ul. [...]. Burmistrz Miasta C. pismem z dnia [...]r. zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego w C. o wydanie odpisów skróconych aktów zgonu osób, ujawnionych w ewidencji gruntów jako współwłaścicieli działki nr "2" (wspólne podwórko budynków przy ul. [...]), które nie figurują jednak

w elektronicznej ewidencji ludności [...]. Odpowiedzi udzielono w dniu

[...]r. Następnie pismem z dnia [...]r. doręczonym pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu [...]r. organ wezwał w trybie art. 64 § 2 kpa do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni – poprzez sprecyzowanie jego przedmiotu (podanie zakresu projektowanych robót).

Wniosek w żądanym zakresie wnioskodawca uzupełnił pismem z dnia [...]r., złożonym w tym dniu w UM w C.

Następnie pismem z dnia [...]r. Burmistrz Miasta C. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania oraz wystąpił o uzgodnienie decyzji do Miejskiego Zarządu Dróg w C. oraz Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków – Delegatura w B. Odpowiedzi organów wpłynęły w dniach [...] i [...]r. Następnie opracowano projekt decyzji z [...]r.

W dniu [...]r. w rozmowie telefonicznej poinformowano pełnomocnika wnioskodawcy, że wydanie decyzji nastąpi po opinii prawnej

w sprawie ustalenia kuratora sądowego dla nieżyjących współwłaścicieli działki nr "2". Opinię prawną uzyskano na piśmie w dniu [...]r.

Pismem z dnia [...]r. wnioskodawca wniósł bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...]r. Kolegium uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło dodatkowy termin 30 dni na załatwienie sprawy.

Pismem z dnia [...]r. Burmistrz Miasta C. zawiadomił strony o niemożliwości załatwienia sprawy z powodu konieczności ustalenia stron (spadkobierców współwłaścicieli działki nr "2" ujawnionych w księdze wieczystej)

i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia [...]r.

Z kolei Burmistrz Miasta C. pismami z dnia [...] i [...]r. wystąpił o podanie aktualnych adresów spadkobierców nieżyjących dwóch współwłaścicieli działki nr "2". Pismami z dnia [...],[...] i [...]r. organ zwrócił się do USC w C. o wydanie skróconych odpisów aktów ślubu i aktów zgonu innych dwóch współwłaścicieli działki nr "2". Kolejnym pismem z dnia [...]r. organ zwrócił się o podanie aktualnych adresów spadkobierców współwłaściciela działki nr "2", ujawnionego w księdze wieczystej. Następnie pismami z dnia [...]r. organ wystąpił do Sądu Rejonowego w C. o poinformowanie, czy toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku ewentualnie o jego podział po nieżyjących współwłaścicielach działki nr "2". Pismami z dnia [...]r. organ wystąpił o wydanie odpisów skróconych aktów zgonu do USC w S., W. i E.

Następnie w dniu [...]r. A. K. wniósł za pośrednictwem organu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta C., zarzucając naruszenie art. 8, 12, 35 § 1 i 36 § 1 kpa – poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy. Na tej podstawie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania aktu w terminie 14 dni, zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że działka nr "2" ma nieuregulowany stan prawny, stąd konieczne było ustalenie spadkobierców osób wymienionych księdze wieczystej, zaś zebrane do tej pory dokumenty okazały się niewystarczające i niekompletne, aby możliwe było wystąpienie do Sądu Rejonowego w C. o przeprowadzenie brakujących postępowań spadkowych, ustanowienie kuratora nieobjętego spadku ewentualne zasiedzenie nieruchomości, co dopiero umożliwi wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.

Zatem zdaniem organu, z uwagi na złożoność sprawy (zawikłany stan prawny nieruchomości sąsiedniej) oraz podjęcie czynności niezwłocznie po złożeniu wniosku, nie było możliwe ustalenie pełnego kręgu stron, zaś o przeszkodach ustanie poinformowano wnioskodawcę i jego pełnomocnika.

W kolejnym piśmie z dnia [...]r. organ, którego przewlekłość zaskarżono, wyjaśnił że do tej pory podejmowane są czynności, mające na celu ustalenie spadkobierców osób ujawnionych jako współwłaściciele działki sąsiedniej nr "2", a wreszcie w dniu [...]r. wydano postanowienie o zawieszeniu postępowania i wezwaniu A. K. do wystąpienia do sądu o ustalenie spadkobierców – w terminie do dnia [...]r.

W toku rozprawy sądowej skarżący podtrzymał skargę i podał, że wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...]r., zawieszające postępowanie.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania nie mogła odnieść skutku wobec faktu, że w dacie orzekania przez Sąd w obrocie prawnym funkcjonuje postanowienie organu o zawieszeniu niniejszego postępowania administracyjnego.

Z przedstawionych akt postępowania oraz treści odpowiedzi na skargę i pisma organu z dnia [...]r., wynika że Burmistrz Miasta C. podejmował czynności w celu rozpoznania wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr "1". W szczególności też, został opracowany projekt decyzji i uzyskano wymagane opinie i uzgodnienia. Przeszkodą prawną w wydaniu decyzji kończącej postępowanie jest natomiast w ocenie organu niemożność ustalenia wszystkich (licznych) współwłaścicieli działki nr "2", stanowiącej wspólne podwórze dla przylegających do niej budynków, w tym budynku skarżącego. Z projektu decyzji wynika ponadto, że działka nr "1", objęta wnioskiem jest zabudowana w 100 %, co oznacza, że działka ta w całości jest zabudowana budynkiem, usytuowanym w granicy działki nr "2", stanowiącej połączenie z drogą publiczna (ul. [...]).

Taki stan rzeczy zdaniem sądu administracyjnego oznacza zaś, że współwłaściciele działki sąsiedniej nr "2", mają status strony w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Zatem podejmowane przez organ działania w celu ustalenia kręgu stron są celowe i niezbędne, a więc stanowiły usprawiedliwioną przeszkodę, niezależną od organu, uniemożliwiającą zakończenie postępowania. Stąd też z mocy art. 35 § 5 kpa, opóźnienie w załatwieniu sprawy w terminach, określonych w § 3 tego przepisu, nie wlicza się do terminu załatwienia sprawy. Faktem jest, że organ nie dopełnił powinności z art. 36 kpa, polegającej na poinformowaniu stron o przyczynach zwłoki i wskazaniu nowego terminu załatwienia sprawy, lecz uchybienie temu obowiązkowi nie zmienia oceny prawnej przyczyn niezałatwienia sprawy jako niezależnych od organu. Co więcej, kwestia ta jest już nieistotna w sytuacji, gdy postanowieniem z dnia [...]r. organ zawiesił postępowanie. Okresy zawieszenia postępowania zgodnie z art. 35 § 5 kpa, nie podlegają zaliczeniu do terminów załatwienia sprawy, zaś poza ramami niniejszego postępowania pozostać musiała ocena zasadności tego postępowania jako podlegającego kontroli instancyjnej i odrębnej kontroli sądowej, o ile zażalenie wniesione przez skarżącego okaże się nieskuteczne.

Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia

5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 2854/13, w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, sąd administracyjny bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są podejmowane, a także, czy nie są to czynności pozorne, przedłużające postępowanie i nieprowadzące w istocie do wydania stosowanego rozstrzygnięcia. Sąd nie ocenia natomiast merytorycznego sposobu rozpatrywania sprawy, a jedynie to, czy organ przewlekle prowadzi postępowanie. Zatem zgodnie z tym poglądem skład orzekający w niniejszej sprawie dokonał oceny celowości działań organu administracji, podejmowanych systematycznie i niezwłocznie po uzyskaniu wyjaśnień właściwych urzędów i na tej podstawie nie dopatrzył się przesłanek do stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza Miasta C.

Istotne jest bowiem, że zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu i stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Tymczasem z uwagi na podejmowane przez organ czynności w celu ustalenia współwłaścicieli działki nr "2", które do tej pory nie doprowadziły jednak do ustalenia kręgu stron i fakt zawieszenia postępowania przez organ, nie jest możliwe na tym etapie zobowiązanie organu do wydania aktu kończącego postępowanie w określonym terminie. Zasadność postanowienia z dnia [...]r. nie podlega zaś ocenie w niniejszym postępowaniu sądowym.

Z tych względów skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

bu