Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 736/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Transportu
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214 § 1, art. 220 § 1 i § 3, art. 184 w związku z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 809/06 odrzucające zażalenie Z. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 809/06 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. W. z dnia 27 grudnia 2006 r. o wyłączenie "całego składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie" w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 21 października 2008 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. W. z dnia 27 grudnia 2006 r. o wyłączenie "całego składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie".

Na to zarządzenie w dniu 21 listopada 2008 r. skarżący złożył zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia w kwocie 100 złotych.

Z. W. wniósł zażalenie na to zarządzenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 147/09 zostało oddalone.

W związku z tym, pismem z dnia 9 kwietnia 2009 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 grudnia 2008 r. poprzez uiszczenie wpisu kwocie 100 złotych od zażalenia na zarządzenie z dnia 21 października 2008 r. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone Z. W. w dniu 23 kwietnia 2009 r., a zatem ustawowy termin do uiszczenia przedmiotowego wpisu upłynął w dniu 30 kwietnia 2009 r.

Jak wynika z pisma Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2009 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 809/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił zażalenie Z. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. W. z dnia 27 grudnia 2006 r. o wyłączenie "całego składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie", wskazując, że zażalenie to nie zostało opłacone.

Na to postanowienie Z. W. złożył zażalenie, z którego wynika, ze się z nim nie zgadza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

Natomiast w myśl art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie i skarga o wznowienie postępowania, które nie zostały należycie opłacone, podlegają odrzuceniu, o czym stanowi art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Brak konieczności uiszczenia wpisu sądowego możliwy jest jedynie wówczas, gdy strona korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zgodnie z art. 239 powołanej ustawy, bądź gdy stronie zostało przyznane prawo pomocy w tym zakresie, natomiast w przedmiotowej sprawie nie zachodzi taka sytuacja.

Skarżący pomimo wezwania Sądu pierwszej instancji i stosownego pouczenia, nie zastosował się do wezwania Sądu, w związku z czym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2009 r., nie narusza obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.