Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 120/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 11, art. 5 ust. 3, art. 7 ust. 4, art. 8 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 116 poz 730
law: Ustawa z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej
article: art. 28 ust. 2, art. 30 ust. 1, art. 30a ust. 1, art. 30b ust. 1, ust. 2, ust. 4, art. 30c
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2 i 3, art. 141 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.) Sędzia NSA Czesława Socha Sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz Protokolant Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. T. "T." S.A. w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2476/12 o odrzuceniu skargi P. T. "T." S.A. w P. na informację Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Objętym skargą kasacyjną postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2476/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę P. T. "T." S.A. w P. na informację Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.

W dniu [...] grudnia 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie dla projektu pt. "Wdrożenie innowacyjnych technologii zdalnego nadzoru, sterowania i serwisu technicznego obiektów i urządzeń nawigacji lotniczej: w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 nr POIG.04.03.00-00-814/11 dla inwestycji technologicznej nr S/35/11/2011/1056/K/KT./EKO/EKO z 2 grudnia 2011 r. Powyższym wnioskiem objęte były trzy technologie.

W dniu [...] czerwca 2012 r. Bank Gospodarstwa Krajowego (dalej: BKG) poinformował o akceptacji wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej.

BGK pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. poinformował o wynikach weryfikacji merytorycznej wniosku oraz w konsekwencji o przyznaniu promesy premii technologicznej dla części projektu – "technologii pomiarów fotometrycznych oświetlenia nawigacyjnego lotnisk".

W przypadku pozostałych dwóch technologii BGK poinformował, że wydatki przeznaczone na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do wdrożenia projektu "Technologia zdalnego centralnego monitoringu i sterowania urządzeń CNS" oraz ,,Technologia indywidualnego zdalnego sterowania i monitoringu ILCMS lamp oświetlenia nawigacyjnego LED" zostały uznane za niekwalifikowane ponieważ technologie te zawierając się w oprogramowaniu, w konsekwencji nie spełniają definicji nowej technologii zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy.

Kwotę wydatku 4 496 447,00 PLN należy, w ocenie BGK, przenieść w harmonogramie rzeczowo-finansowym do wydatków niekwalifikowanych. Wydatki przeznaczone na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do wdrożenia technologii "Technologia pomiarów fotometrycznych oświetlenia nawigacyjnego lotnisk" tj. opisane w harmonogramie rzeczowo-finansowym jako pozycje nr: 4, 5 (proporcjonalna część powierzchni budynku tj. 298 553,00 PLN), 6, 7 i 13 zostały uznane za kwalifikowane. Łączna kwota wydatków uznanych za kwalifikowane, stanowiących podstawę do naliczenia premii technologicznej, wynosi 2 603 553,00 PLN. Ponadto BGK oświadczył, że wypłaci premię technologiczną po spełnieniu przez kredytobiorcę określonych warunków.

W odpowiedzi na powyższe strona złożyła protest wnosząc o ponowna weryfikację dokonanej oceny projektu w zakresie zgodności oceny z kryteriami wyboru projektów oraz ewentualnych naruszeń o charakterze proceduralnym.

Pismem z dnia [...] października 2012 r., nr[...] BGK poinformował skarżącą, że procedura odwoławcza opisana w załączniku 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów POIG 2007-2013 nie przewiduje trybu odwołania od pozytywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu oraz o nie odniesieniu się, z tego powodu, do treści protestu z [...] września 2012 r.

Strona wniosła skargę na powyższą informację, żądając uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo, a w konsekwencji przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę uznając ją za niedopuszczalną. Rozstrzygnięcie oparł o treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W ocenie Sądu skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. gdyż skarżąca nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i nie otrzymała informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego.

W ocenie Sądu pismo BGK z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie jest negatywną oceną projektu skarżącej o której mowa w art. 30 b usta 1 u.z.p.p.r. Przepis ten stanowi, że w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30 a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.

Oceny Sądu w powyższym zakresie nie zmieniła okoliczność, że Komisja Konkursowa, w następstwie oceny merytorycznej wniosku skarżącej, uznała, że część wydatku należy przenieść w harmonogramie rzeczowo- finansowym do wydatków niekwalifikowanych. Działanie Komisji Konkursowej w omawianej kwestii znajdowało oparcie w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa, Działanie 4.3: Kredyt technologiczny. Zgodnie z §7 ust. 2 pkt 10 Regulaminu przeprowadzania konkursu Komisja Konkursowa może dokonywać korekty wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem.

Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z § 5 pkt 1 i 2 Procedury Odwoławczej – protest może wnieść wnioskodawca, któremu doręczona została pisemna informacja o negatywnym wyniku oceny złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie projektu. Przez negatywną ocenę projektu rozumie się ocenę dokonaną na każdym etapie (etap oceny formalnej i merytorycznej), której wyniki nie pozwalają na skierowanie projektu do dalszego etapu oceny lub zakwalifikowanie go do dofinansowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie definiuje wprost pozytywnej ani negatywnej oceny projektu. Posiłkując się jednak wykładnią gramatyczną oraz systemową uznawane jest, że przez ,,pozytywną ocenę projektu’’ uniemożliwiającą stronie wniesienie środków odwoławczych, należy rozumieć takie zakończenie procedury wyboru projektu, które jest równoznaczne ze skierowaniem projektu do dofinansowania. Ocena pozytywna będzie zatem przeciwieństwem negatywnej oceny, którą jest taka ocena (lub dany jej etap), której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny bądź dofinansowania. Chodzi bowiem o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1494/10).

W ocenie Sądu skarżącej nie przysługiwało prawo wniesienia protestu. W tej sytuacji zaskarżone pismo BGK z [...] października 2012 informujące, że Procedura Odwoławcza nie przewiduje trybu odwołania od pozytywnej oceny z [...] sierpnia 2012 r. nie stanowi informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 30 c ust.1 u.z.p.p.r.). Brak jest zatem obu przesłanek z art. 30c ust.1 uzasadniających wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Od powyższego postanowienia P. T. "T." S.A. złożyło skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zarzucając:.

I naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) tj. art. 30b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.) oraz § 5 ust. 1 i ust. 2 załącznika 4.4 Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Pt. "Procedura odwoławcza w ramach PO IG" poprzez uznanie, że skarżącej nie przysługiwał środek odwoławczy (protest) od oceny projektu przedstawionej w piśmie Banku Gospodarstwa Krajowego nr [...] z [...] sierpnia 2012 r., a to z uwagi na wadliwe zakwalifikowanie tejże oceny projektu jako oceny pozytywnej, podczas, gdy zgodnie z wykładnią funkcjonalną sporna ocena projektu miała charakter negatywny, albowiem – pomimo że skutkowała przyznaniem promesy premii technologicznej – w ramach tejże oceny bezpodstawnie uznano, że projekt w części dotyczącej dwóch ( z trzech objętych projektem) technologii, a mianowicie "Technologii zdalnego centralnego monitoringu i sterowania urządzeń CNS" oraz "Technologii indywidualnego zdalnego sterowania i monitoringu ILCMS lamp oświetlenia nawigacyjnego LED", jest niezgodny z kryterium przyznania premii technologicznej, ujętym w załączniku nr 1 do Regulaminu przeprowadzania konkursu oraz w ramach której nieprawidłowo przeprowadzono podział wydatków na kwalifikowane i niekwalifikowane, co skutkowało przyznaniem promesy premii technologicznej tylko dla części projektu i to w niepełnym zakresie (jedynie dla ok. 1/3), i w związku z wymaganiem przeniesienia pozostałej części wydatków (ok. 2/3) do kosztów kwalifikowanych, w konsekwencji – uniemożliwiło podpisanie przez skarżącą umowy na dofinansowanie, a tym samym realizacji całego projektu.

II naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1) art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 30e u.z.p.p.r., art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. oraz § 3 ust. 4 załącznika 4.4 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP polegające na pozbawieniu skarżącej prawa do sądu poprzez bezpodstawne odrzucenie jako niedopuszczalnej skargi skarżącej z dnia [...] października 2012 r. na pismo BGK z dnia [...] października 2012 r., a to na skutek błędnego uznania, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Albowiem zaskarżone skargą pismo BGK z [...] października 2012 r. skierowane do skarżącej w odpowiedzi na wniesiony przez nią protest, nie stanowiło informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, a nadto skarżąca nie wyczerpała środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego – podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, iż skarga była dopuszczalna, albowiem skarżąca wyczerpała środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego i otrzymała informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, które to naruszenie miało wpływ wynik sprawy, gdyż skutkowało odrzuceniem skargi i brakiem merytorycznego rozpoznania istoty sprawy,

2) art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez brak należytego uzasadnienia postanowienia, a w szczególności brak odniesienia się do wywodów skarżącej dotyczących celowościowej wykładni art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. oraz pojęcia "negatywna ocena projektu", które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, gdyż treść uzasadnienia sugeruje, iż WSA w W. nie rozpoznał istoty problemu i zastosował błędną, zwężającą wykładnię przepisów prawa, prowadzącą do nieprawidłowych wniosków, a nadto lakoniczna forma uzasadnienia znacznie utrudnia kasacyjna kontrolę postanowienia, gdyż niemożliwe jest poznanie stanowiska WSA w W. wobec argumentacji podnoszonej przez skarżącą.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Bank Gospodarstwa Krajowego wniósł o jej oddalenie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, które są wyznaczone przez podstawy kasacyjne. Poza tym uwzględnia z urzędu wyłącznie przyczyny nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Związanie skargą kasacyjną oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest władny badać, czy zaskarżony wyrok nie narusza innych przepisów niż wskazane w podstawach, na których środek oparto. Powyższe koresponduje z ciążącym na kasatorze obowiązku wskazania konkretnych przepisów prawa (materialnego lub formalnego), które – jego zdaniem – zostały przez Sąd I instancji naruszone. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wolno konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej ani ich uściślać, ani w inny sposób korygować. Sąd ten nie może też domyślać się, który przepis prawa skarżący miał na uwadze przy formułowaniu zarzutu. W konsekwencji oznacza to, że przepisy te muszą być wskazane wyraźnie, w sposób nienasuwający wątpliwości.

Odnosząc się więc do zarzutów sformułowanych w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wymaga oceny zarzut dotyczący naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. (pkt II ppkt 2 petitum skargi kasacyjnej), który to przepis znajduje w sprawie zastosowanie z uwagi na art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Istota tego zarzutu sprowadza się do twierdzenia, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest nienależyte, gdyż nie zawiera odniesienia do zarzutów skarżącej dotyczących celowościowej wykładni art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r., co wskazuje, że Sąd I instancji nie rozpoznał istoty problemu i zastosował błędną, zawężającą wykładnię przepisów prawa, w konsekwencji czego lakoniczna forma uzasadnienia znacznie utrudnia kasacyjną kontrolę postanowienia.

Zarzut ten jest chybiony. W art. 141 § 4 p.p.s.a. ustawodawca określił niezbędne elementy konstrukcyjne uzasadnienia orzeczenia, do których zaliczył zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Uzasadnienie orzeczenia stanowi integralną część rozstrzygnięcia sądowego, realizując istotne, przypisane mu funkcje, a mianowicie funkcję perswazyjną oraz funkcję kontroli trafności wydanego rozstrzygnięcia. Wadliwość uzasadnienia orzeczenia może stanowić więc przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego w sytuacji, gdy sporządzone jest ono w taki sposób, że uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia, bądź czyni ją wyłącznie iluzoryczną.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi z art. 141 § 4 p.p.s.a. Wyjaśnienie motywów podjętego rozstrzygnięcia zostało przedstawione w taki sposób, który umożliwia przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia. Natomiast poprzez formułowanie zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można kwestionować dokonanej przez Sąd I instancji wykładni przepisów prawa.

Istota dalszych zarzutów sprowadza się do kwestionowania stanowiska Sądu I instancji, iż skarga na informację Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] października 2012 r. była niedopuszczalna. Zdaniem skarżącej, Sąd I instancji naruszył art. 30b ust. 1 i ust. 2 u.z.p.p.r. oraz § 5 ust. 1 i ust. 2 załącznika 4.4 tzw. Procedury odwoławczej, przyjmując, iż od oceny projektu przedstawionej w piśmie Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] sierpnia 2012 r. protest nie przysługiwał, gdyż wadliwie ocenę tę zakwalifikował jako ocenę pozytywną projektu (pkt I petitum skargi kasacyjnej).

Ocena powyższych zarzutów wymagała więc rozstrzygnięcia, czy przyznanie promesy premii technologicznej w związku ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie oznacza pozytywną ocenę wniosku, czy też ocenę negatywną projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 2. Umowa albo decyzja, o których mowa w ust. 1, określają warunki dofinansowania projektu, a także prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane.

W myśl art. 30a ust. 1 u.z.p.p.r. umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu:

1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz

2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego.

Stosownie do art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu.

Zgodnie natomiast z art. 30b ust. 1 w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. System realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie (art. 30b ust. 2). Jednocześnie z art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. wynika, że właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c.

Z powyższych uregulowań wynika zatem, że środek odwoławczy, o którym stanowi art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. przysługuje wyłącznie od negatywnej oceny projektu. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zawiera definicji "negatywnej oceny projektu". Na tle powyższych regulacji w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się obecnie już jednolity pogląd, że użyte w art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. pojęcie " negatywnej oceny" należy utożsamiać z oceną niepozwalającą na zakwalifikowanie do dofinansowania, a zakwalifikowanie do dofinansowania, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. z wytypowaniem do zawarcia umowy o dofinansowanie. Nie stanowi zakwalifikowania do dofinansowania umieszczenie na liście rezerwowej, rodzącej jedynie pewną ekspektatywę uzyskiwania dofinansowania. Negatywna ocena projektu z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r., to ocena wyłączająca zakwalifikowanie projektu do dofinansowania. Zatem pozytywna lub negatywna ocena projektu (wniosku) w ramach systemu realizacji programu operacyjnego następuje także poprzez ocenę możliwości zawarcia umowy o dofinansowanie.

Pozytywna ocena to taka ocena, która uniemożliwia wniesienie środka odwoławczego, czyli jest to zakończenie procedury wyboru projektu, które jest równoznaczne ze skierowaniem projektu do dofinansowania. Przy negatywnej ocenie projektu wyniki tej oceny nie pozwalają skierować projektu do dofinansowania. Chodzi tu o negatywny wynik konkursu dla samego wnioskodawcy. Celem złożenia wniosku jest uzyskanie przez wnioskodawcę środków pieniężnych, jeżeli wnioskodawca nic nie otrzymał to nie jest to pozytywne załatwienie sprawy (por. post. NSA z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 1175/10, zbiór lex nr 742833). Dla tzw. pozytywnej oceny projektu (wniosku) z punktu widzenia wykonywanej przez sąd kontroli nie ma znaczenia czy kontrolowana ocena lokuje projekt poniżej, czy powyżej przyjętego w konkursie minimum. Spod kontroli sądowej wyłączone więc zostały pozytywnie ocenione projekty, które kwalifikują projekt do dofinansowania (dają podstawę do zawarcia umowy o dofinansowanie). Takie oceny mogą być uznawane za niesatysfakcjonujące dla tych wnioskodawców, którzy uważają, że projekt zasługuje na wyższą ocenę od uzyskanej w konkursie i wyższa ocena dawałaby większe gwarancje na zawarcie umowy o dofinansowanie, warunkowane ostatecznie istnieniem alokowanych na ten cel środków finansowych. Jednakże zawarta w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju regulacja ograniczająca prawo do skargi do ocen negatywnych (niekwalifikujących projekt do dofinansowania) wyłącza ogólne zasady zaskarżania do sądu administracyjnego aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., określone w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy mieć na uwadze, że wniosek o dofinansowanie projektu został złożony w trybie ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. Nr 116, poz. 730 ze zm. – dalej u.o.n.f.w.dz.in.) oraz oczywiście ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wniosek o dofinansowanie projektu oznacza więc wniosek o przyznanie premii technologicznej w rozumieniu ww. ustawy z dnia 30 maja 2008 r. Stosownie do art. 2 pkt 11 u.o.n.f.w.dz.in. premia technologiczna oznacza kwotę przyznawaną przedsiębiorcy ze środków Funduszu Kredytu Technologicznego przez Bank Gospodarstwa Krajowego, na zasadach określonych w ustawie, na spłatę części kapitału kredytu technologicznego.

Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 3 u.o.n.f.w.dz.in. przedsiębiorca, za pośrednictwem banku kredytującego, składa do Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek o przyznanie premii technologicznej, do którego dołącza warunkową umowę kredytu technologicznego albo promesę kredytu technologicznego i określone w tym przepisie dokumenty.

W myśl art. 7 ust. 4 tej ustawy Bank Gospodarstwa Krajowego przyznaje promesę premii technologicznej nie później niż do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym został złożony kompletny wniosek, albo po miesiącu, w którym usunięto nieprawidłowości.

Stosownie do art. 8 ust. 1 u.o.n.f.w.dz.in. bank kredytujący podpisuje z przedsiębiorcą, któremu przyznał promesę kredytu technologicznego, umowę o udzielenie kredytu technologicznego w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji z Banku Gospodarstwa Krajowego o uzyskaniu przez przedsiębiorcę promesy premii technologicznej, pod rygorem wygaśnięcia ważności promesy premii technologicznej.

Powyższe oznacza więc, że przyznanie promesy premii technologicznej w rozumieniu art. 7 ust. 4 u.o.n.f.w.dz.in. stanowi zakwalifikowanie projektu do dofinansowania. Innymi słowy przyznanie promesy premii technologicznej stanowi zakończenie procedury wyboru projektu i jest równoznaczne ze skierowaniem projektu do dofinansowania.

W tej sytuacji nie jest trafny zarzut naruszenia art. 30b ust. 1 i 2 u.z.p.p.r. w zakresie sformułowanym w pkt I petitum skargi kasacyjnej. Z regulacji tych wynika bowiem, że środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego przysługują od negatywnej oceny projektu. Zaś za taką, w świetle tego co wyżej wskazano, nie można uznać decyzji o przyznaniu promesy premii technologicznej, która jest dokumentem potwierdzającym wybór projektu do dofinansowania (§ 1 pkt 16 Regulaminu konkursu).

Wbrew zarzutom skarżącej także treść § 5 ust. 1 i ust. 2 załącznika 4.4. tzw. Procedury odwoławczej nie uprawnia do przyjęcia poglądu prezentowanego w skardze kasacyjnej. Z powyższych regulacji wynika jedynie, że protest może wnieść wnioskodawca, któremu doręczona została pisemna informacja o negatywnym wyniku oceny złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie projektu (§ 5 ust. 1). Z kolei § 5 ust. 2 Procedury odwoławczej stanowi, że przez negatywną ocenę projektu rozumie się ocenę dokonaną na każdym etapie (etap oceny formalnej i merytorycznej), której wyniki nie pozwalają na skierowanie projektu do dalszego etapu oceny lub zakwalifikowania go do dofinansowania. Z regulacji tej wynika tylko tyle, że negatywną oceną projektu jest m.in. taka ocena, która uniemożliwia zakwalifikowanie projektu do dofinansowania. Natomiast projekt skarżącej otrzymał promesę premii technologicznej i tym samym został zakwalifikowany do dofinansowania.

W ocenie skarżącej informacja BGK z dnia [...] sierpnia 2012 r. o przyznaniu promesy premii technologicznej stanowi negatywną ocenę projektu, gdyż w ramach tej oceny bezpodstawnie uznano, że projekt w części jest niezgodny z kryterium przyznania premii technologicznej, co skutkowało przyznaniem promesy premii technologicznej w niepełnym zakresie. Zdaniem skarżącej otrzymana informacja o przyznaniu promesy premii technologicznej jest oceną negatywną, gdyż w rzeczywistości uniemożliwia jej skorzystanie z dofinansowania w celu realizacji całego projektu. Skutkuje to brakiem możliwości zawarcia umowy o dofinansowanie z przyczyn ekonomicznych.

Taka argumentacja nie może usprawiedliwiać trafności sformułowanych zarzutów, zważywszy na przedstawione powyżej rozróżnienie pozytywnej i negatywnej oceny projektu. W okolicznościach sprawy nie może budzić wątpliwości to, że skarżącej przyznano promesę premii technologicznej, a to w świetle obowiązujących regulacji prawnych oznacza uzyskanie dofinansowania.

Inną kwestią jest to, że przyznana kwota dofinansowania poprzez przyznanie promesy premii technologicznej jest dla skarżącej niesatysfakcjonująca z przyczyn ekonomicznych. W obowiązujących dla tego konkursu procedurach, mające wpływ na charakter oceny projektu jako oceny negatywnej lub pozytywnej, tego rodzaju kryterium nie zostało wprowadzone. Przyczyny ekonomiczne mogłyby stanowić kryterium do tego rodzaju oceny jedynie wówczas, gdy ocena ta przeprowadzana by była w kategoriach obiektywnych a nie subiektywnych. Skarżąca wskazywała w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, iż w nowej wersji Regulaminu konkursu Komisja Konkursowa może dokonywać, tak jak dotychczas, korekty wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem, jednakże wniosek o dofinansowanie, w którym zostanie przekroczony pułap w wysokości 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, zostanie odrzucony, co wówczas stanowi ocenę negatywną umożliwiającą wniesienie środków odwoławczych. Wobec powyższego należy jedynie zauważyć – na co także zwrócono uwagę w uzasadnieniu skargi kasacyjnej – iż tego rodzaju regulacja nie znajdowała się w wersji Regulaminu konkursu obowiązującej w sprawie skarżącej (§ 7 ust. 2 pkt 10 Regulaminu). To, że w tym zakresie zmieniono zasady konkursowe nie może mieć wpływu na wynik sprawy, gdyż te zmienione zasady odnoszą się do innego konkursu. Inna wykładnia rozumienia "negatywnej oceny projektu" oznaczałaby, że skarżąca zostałaby potraktowana w sposób szczególny wobec wszystkich pozostałych uczestników tego samego konkursu. Zauważyć natomiast należy, że w ramach sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów nie zarzucono naruszenia § 7 ust. 2 pkt 10 Regulaminu przeprowadzania konkursu (w wersji obowiązującej w sprawie skarżącej) ani poprzez jego błędną wykładnię, ani poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej (pkt II ppkt 1 petitum) sprowadzają się do twierdzenia, że Sąd I instancji błędnie uznał, iż pismo Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] października 2012 r. informujące skarżącą, że Procedura Odwoławcza nie przewiduje trybu odwołania od pozytywnej oceny z dnia [...] sierpnia 2012 r. Zdaniem skarżącej tego rodzaju treść pisma dowodzi, że jest to informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej w rozumieniu art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., zatem odrzucenie skargi było niedopuszczalne.

Zarzuty te nie są usprawiedliwione.

Przede wszystkim wymaga podkreślenia, co wyżej już wskazano, iż niezasadne okazały się zarzuty co do charakteru prawnego informacji Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] sierpnia 2012 r. Skoro informacja o przyznaniu premii promesy technologicznej została uznana za pozytywną ocenę projektu, to w świetle treści art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. od tego rodzaju informacji nie przysługiwały środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego.

W tej sytuacji za trafne należy uznać stanowisko Sądu I instancji, że skarżącej nie przysługiwało prawo wniesienia protestu, a zatem skarga na informację Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] października 2012 r. była niedopuszczalna.

Dodać przy tym należy, że z Procedury odwoławczej przewidzianej w załączniku 4.4. "Procedura odwoławcza w ramach POIG" wynika, iż protest przysługuje wyłącznie od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu (§ 5 ust. 1), który rozpatruje Instytucja Pośrednicząca (§ 9). Natomiast skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje na negatywny wynik procedury odwoławczej, o którym mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., oznaczający rozstrzygnięcie protestu przez Instytucję Pośredniczącą uniemożliwiające podpisanie umowy o dofinansowanie albo przekazanie wniosku do kolejnego etapu oceny oraz po doręczeniu przez Instytucję Pośredniczącą informacji w tym przedmiocie (§ 3 ust. 4). Powyższe oznacza, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie w sytuacji, gdy wnioskodawca uzyskał negatywną ocenę projektu, od której przysługiwał mu środek odwoławczy, który wniósł i w konsekwencji jego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, a nie jakąkolwiek instytucję (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.), otrzymał informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej (art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r.). Ustawodawca w powyższy sposób uregulował w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej w zakresie innym niż wynikający z art. 3 § 2 p.p.s.a., co jest zgodne z regulacją zawartą w art. 3 § 3 p.p.s.a.

Z tych zatem względów pozostałe zarzuty sformułowane w pkt II ppkt 2 petitum skargi kasacyjnej należało uznać za bezzasadne. Nie może przy tym budzić wątpliwości także i to, że Bank Gospodarstwa Krajowego nie jest Instytucją Pośredniczącą, a jedynie Instytucją Wdrażającą (§ 1 pkt 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu).

Uwzględniając powyższe wywody Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.