Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 504/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Pomocnik sekretarza Mariola Kaźmierczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2019 roku sprawy ze skargi I. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu poprzedniego oddala skargę. M.K.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania A.G., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej jako: k.p.a.), w zw. z art. 51 ust. 3 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm. – dalej jako: ustawa) uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] i nakazał I. B. doprowadzenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego posadowionego na nieruchomości oznaczonej nr ewid. działki 619 w miejscowości P., gm. R., do stanu poprzedniego, poprzez zamurowanie cegłą pełną dwóch otworów okiennych na parterze o wymiarach 0,48m x 0,75m oraz 1,40m x 1,10m, i jednego otworu okiennego na poddaszu użytkowym o wymiarach 1,15m x 0,98m, usytuowanych w ścianie od strony nieruchomości oznaczonej nr ewid. działki 620.

Z ustalonego dla potrzeb sprawy stanu faktycznego wynika, iż decyzją z dnia [...], Kierownik Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Rady Narodowej w R. udzielił J.G. pozwolenia na budowę "domu mieszkalnego murow. kryt. ogn." według projektu typowego o powierzchni zabudowy 97,40m² i powierzchni użytkowej 74,6m², na nieruchomości położonej w miejscowości P., zgodnie z projektem typowym oraz planem realizacyjnym. Na planie realizacyjnym stanowiącym załącznik do przedmiotowej decyzji kształt zamierzonego obiektu uwidoczniono jako prostokąt, z jednoczesnym oznaczeniem "Ogniomur" przy ścianie od strony nieruchomości sąsiedniej, na której ujawniono dane: "Ob. G. A.".

W dniu 6 września 2017 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. (PINB) wpłynął wniosek A.G. "o sprawdzenie budynku Pana J. B. (pierwotnego właściciela) P. 44 gmina R. Prośba (...) wynika z tego, iż J.B. wybił 2 okna od naszej strony (...) niezgodnie z przepisami". Pismem z dnia 9 września 2017 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego.

W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez PINB na nieruchomości w miejscowości P. 44 stwierdzono "istnienie trzech otworów okiennych od strony działki sąsiedniej w budynku mieszkalnym. 2 okna na parterze i jedno na poddaszu użytkowym. Budynek mieszkalny jednorodzinny usytuowany jest w odległości 75cm i 1,80m od budynku gospodarczego sąsiada (gospodarczo-mieszkalnego). Otwory o wymiarach: 1) 0,48 x 0,75m - łazienka, 2) 1,40 x 1,10m - pokój, 3) 1,15 x 0,98m - pokój na strychu".

W odpowiedzi na wezwanie organu, pismem z dnia 10 października 2017 r., I.B. wskazał m.in., że budynek mieszkalny, którego jest właścicielem był budowany w latach 1973-1974 przez dziadków J. i S. G., zaś wszelka dokumentacja dotycząca jego budowy nie zachowała się. Dodał, iż sporne otwory okienne znajdowały się w tym miejscu od samego początku, a wymianie uległa stolarka z powodu złego stanu technicznego. Do przedmiotowego pisma I. B. załączył oświadczenie J. G., w którym potwierdziła zaginięcie dokumentacji projektowej i wykonanie budynku zgodnie z tą dokumentacją.

W toku dalszych czynności wyjaśniających, m.in. Dyrektor Archiwum Państwowego w W. przekazał potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie "całości przechowywanej dokumentacji budowlanej, na nazwisko J. G., dotyczącej budowy domu mieszkalnego we wsi P.". Wśród przekazanej dokumentacji znalazły się kopie akt postępowania zakończonego decyzją Kierownika Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Rady Narodowej w R. z dnia 23 sierpnia 1972 r., w tym zatwierdzony plan realizacyjny. Brak było zatwierdzonego projektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...], PINB w R., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i art. 104 k.p.a., nakazał I. B. "doprowadzenie ściany budynku mieszkalnego od strony nieruchomości nr ew. 620/2, będącej własnością Pani A.G. do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie 2 otworów okiennych na parterze i 1 otworu okiennego na poddaszu użytkowym usytuowanych w ścianie od strony granicy Pani A.G. w taki sposób, aby dostosować ścianę przy granicy działki do wymagań ściany oddzielenia przeciwpożarowego wykonując: - wypełnienie otworów cegłą szklaną łub luksferami. Obowiązek należy wykonać w terminie 90 dni od daty, w której decyzja stała się ostateczna". Przedmiotowe rozstrzygnięcie pozostaje w obrocie prawnym i ma przymiot ostateczności. Termin wykonania obowiązku upływał przy tym w dniu 6 sierpnia 2018 r.

W dniu 3 sierpnia 2018 r. do akt sprawy wpłynęło pismo I. B. informujące o wykonaniu zaleceń, a w załączeniu zobowiązany przekazał:

- kserokopię opinii Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w R. w zakresie ochrony przeciwpożarowej z dnia 6 sierpnia 2018 r., w treści której wskazano, iż "(...) w zakresie ochrony przeciwpożarowej dotyczącej wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalnym, po uwzględnieniu wyników czynności kontrolno-rozpoznawczych opisanych w protokole z dnia [...] znak [...] - potwierdzam spełnienie przez I. B. wymagań ochrony przeciwpożarowej",

- kserokopię faktury z dnia [...], wystawionej na rzecz I. B. przez "A" M.S., potwierdzającej zakup usługi określonej jako: "Montaż stolarki okiennej aluminiowej p.poż. EI30 w budynku mieszkalnym w P. 44",

- kserokopię krajowej deklaracji właściwości użytkowych dla wyrobu budowlanego oznaczonego jako "Okno techniczne przeciwpożarowe systemu PONZIO PE78EI z kształtowników aluminiowych z przekładką termiczną" wraz z informacją o wyrobie.

W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez PINB w R. w dniu 28 września 2018 r. na przedmiotowej nieruchomości stwierdzono "wykonanie wymiany trzech okien w ścianie budynku mieszkalnego od strony granicy z działką p. G. Okna z atestami o odporności ogniowej. Inwestor przedłożył dokumenty potwierdzające odporność ogniową".

Decyzją z dnia [...], PINB w R., działając na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane i art. 104 k.p.a., stwierdził wykonanie przez I.B. obowiązku "doprowadzenia ściany budynku mieszkalnego od strony nieruchomości nr ew. 620/2 będącej własnością Pani A.G. do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie wypełnienia 2 otworów okiennych na parterze i 1 otworu okiennego na poddaszu użytkowym oknami posiadającymi odporność ogniową El 30". Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało następnie uchylone w całości decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Po uzupełnieniu i ponownym przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, decyzją z dnia [...], PINB w R. nakazał, w trybie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy i art. 104 k.p.a., I. B. "doprowadzenie ściany budynku mieszkalnego od strony nieruchomości nr ew. 620/2 będącej własnością Państwa G. do stanu poprzedniego tj. do pełnej ściany oddzielenia przeciwpożarowego z ogniomurem, poprzez zamurowanie 2 otworów okiennych na parterze i 1 otworu okiennego na poddaszu użytkowym".

W odwołaniu od powyższej decyzji I.B. podniósł, iż nie zgadza się z decyzją wydaną przez PINB w R., albowiem posiadał zgodę od PINB w R. na wstawienie okien, które spełnią wymóg odporności ogniowej. Ponadto, w ocenie I.B. obowiązek wykonany został w sposób zgodny z obecnie obowiązującymi przepisami, a spór wynikły w niniejszej sprawie spowodowany jest wyłącznie negatywnym nastawieniem A.G., która na swojej nieruchomości sama podejmuje działania niezgodne z prawem budowlanym.

Ponadto, odwołanie od decyzji PINB w R. z dnia [...] złożyła A.G., zarzucając zaskarżonej decyzji brak wskazania terminu wykonania określonego w niej obowiązku, wnosząc jednocześnie o uzupełnienie zaskarżonej decyzji o ten element.

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję organu I instancji i nakazał I. B. doprowadzenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu poprzedniego, poprzez zamurowanie cegłą pełną dwóch otworów okiennych na parterze o wymiarach 0,48m x 0,75m oraz 1,40m x 1,10m, i jednego otworu okiennego na poddaszu użytkowym o wymiarach 1,15m x 0,98m, usytuowanych w ścianie od strony nieruchomości oznaczonej nr ewid. działki 620.

Przytaczając przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane organ odwoławczy przypomniał jak sformułowany został nakaz doprowadzenia ścian budynku do stanu poprzedniego przez organ stopnia powiatowego oraz ustalenia dotyczące sposobu wykonania zaleceń przez zobowiązanego. Dalej stwierdził, iż PINB w R. właściwie przyjął, że tak opisane i wykonane przez zobowiązanego roboty budowlane nie stanowią prawidłowego wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...]. Sentencja przedmiotowego rozstrzygnięcia przewidywała bowiem wyłącznie możliwość wypełnienia istniejących otworów na dwa sposoby, tj. cegłą szklaną lub luksferami, co prawidłowo dostrzega sam organ stopnia powiatowego. A contrario zatem: zastosowanie innego przeszklenia, aniżeli wskazane w przedmiotowej decyzji, choćby spełniającego wymagania ochrony przeciwpożarowej określone w przepisach, wbrew stanowisku I.B. nie może zostać uznane za wykonanie obowiązku nałożonego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy. To oznacza, w ocenie organu odwoławczego, że organ I instancji zobowiązany był do skorzystania z unormowania art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy. Zasadnie również jako punkt odniesienia obrał organ I instancji rysunek budynku uwidoczniony na planie realizacyjnym stanowiącym załącznik do decyzji Kierownika Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Rady Narodowej w R. z dnia 23 sierpnia 1972 r., gdzie kształt zamierzonego obiektu uwidoczniono jako prostokąt, z jednoczesnym oznaczeniem "Ogniomur" przy ścianie od strony nieruchomości sąsiedniej, na której ujawniono dane: "Ob. G. A.", co wprost wskazuje na pierwotne istnienie w tym miejscu pełnej ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Organ odwoławczy odmówił tym samym wiary wyjaśnieniom I.B., jakoby w przedmiotowym budynku mieszkalnym po jego wzniesieniu wykonane były jedynie roboty polegające na wymianie stolarki okiennej, z uwagi na ich sprzeczność ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją.

Reasumując organ odwoławczy ocenił, iż w analizowanej sprawie nie ma podstaw do kwestionowania legalności i prawidłowości decyzji PINB w R. co do jej istoty. Organ drugiej instancji uznał przy tym za zasadną modyfikację rozstrzygnięcia organu stopnia powiatowego poprzez doprecyzowanie obowiązku nałożonego na I.B., z jednoczesnym prawidłowym określeniem numerów działek ewidencyjnych nieruchomości usytuowanych w miejscowości P..

Odnosząc się do odwołania I.B., organ stopnia wojewódzkiego nie podzielił zarzutów podnoszonych w odwołaniu z powodów, z uwagi na które odmówił wiary wyjaśnieniom strony, co już wyjaśnił. Z kolei w zakresie wniosku A.G. o uzupełnienie rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, iż treść art. 51 ust. 3 pkt. 2 ustawy nie przewiduje możliwości ustalenia terminu, w jakim decyzja ma zostać wykonana. Decyzja taka jest wykonalna z chwilą jej ostateczności, a zatem organ nie jest uprawniony do określenia terminu jej wykonania.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi I.B. wyjaśnił, iż podtrzymuje argumenty przedstawione w dotychczas składanych pismach w organach nadzoru budowlanego. Zarzucił organom m.in. brak działania, tj. przeprowadzenia wizji w terenie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 10 października 2019 r. pełnomocnik skarżącego popierał skargę, dodatkowo wskazując na naruszenie art. 89 k.p.a. i przepisu prawa materialnego, tj. art. 36a par. 5a pkt 3 prawa budowlanego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto, złożył pisemne oświadczenia R. N. i M. S., wnosząc o dopuszczenie z nich dowodu, na okoliczność że otwory okienne w ścianie budynku skarżącego od strony nieruchomości sąsiedniej istniały wcześniej, a organy nie ustaliły, kiedy one powstały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a. Nadto, co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem, w tak zakreślonej kognicji, poddanego kontroli sądowoadministracyjnej rozstrzygnięcia, Sąd uznał, iż zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnianie.

Tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż w zakresie oceny stanu faktycznego ustalonego przez organy, sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (por. wyrok NSA z dnia [...], sygn. akt: [...] – dostępny, jak i pozostałe przywołane w uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http:/orzeczenia.nsa.gov.pl).

Oceniając stan faktyczny ustalony przez organy w niniejszej sprawie, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji publicznej, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. W następstwie takiej oceny Sąd jako niezasadne ocenia zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a. Organ prowadzący postępowanie wypełnił zawarte w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego reguły i obowiązki. Stan faktyczny sprawy został dokładnie wyjaśniony, na podstawie wyczerpująco zgromadzonego materiału dowodowego. Organ w sposób wystarczający wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których nie uwzględnił stanowiska strony skarżącej. Jednocześnie w sposób wystarczający wyjaśnił podstawę prawną decyzji oraz przytoczył przepisy prawa, mające zastosowanie w okolicznościach sprawy. Fakt, iż strona skarżąca odmienne ocenia dowody zgromadzone w sprawie i w konsekwencji wyciąga z nich odmienne wnioski nie oznacza, że wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest wadliwe. Wręcz przeciwnie organ podjął niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy i wydał trafne rozstrzygnięcie, prawidłowo dokonując subsumpcji stanu faktycznego do norm prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie.

Przechodząc do dalszej kontroli, w ocenie Sądu, jak należy wywieść z lektury materiału sprawy i stanowiska stron postępowania, istota niniejszej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w ustalonym stanie faktycznym, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zasadnie nakazał skarżącemu doprowadzenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu poprzedniego.

Zdaniem Sądu, lektura materiału dowodowego i argumentacji organów nadzoru budowlanego nie budzi wątpliwości co do zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję:

1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo

2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Istotą rozstrzygnięcia na podstawie powołanego wyżej przepisu jest stwierdzenie, czy osoby do tego zobowiązane wykonały obowiązek nałożony nań na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy. W niniejszej sprawie obowiązek ten został określony w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którą organ nakazał skarżącemu doprowadzenie ściany budynku mieszkalnego od strony nieruchomości nr ewid. 620/2 będącej własnością A.G. do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie 2 otworów okiennych na parterze i 1 otworu okiennego na poddaszu użytkowym usytuowanych w ścianie od strony granicy A.G. w taki sposób aby dostosować ścianę przy granicy działki do wymagań ściany oddzielenia przeciwpożarowego wykonując: wypełnienie otworów cegłą szklaną lub luksferami. Niezbędnym było powtórzenie tak opisanego nakazu, gdyż jak wynika z przywołanego art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, a zatem opisanego w decyzji PINB z dnia [...] Nie budzi wątpliwości Sądu, iż jak wynika z akt sprawy skarżący tak opisanego obowiązku nie wykonał. Nie stanowi bowiem o jego realizacji fakt, iż skarżący wymienił w opisanych w decyzji oknach stolarkę okienną, na okna z atestami odporności ogniowej i dodatkowo przedłożył dokumenty potwierdzające odporność ogniową - opinię Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w R. w zakresie ochrony przeciwpożarowej z dnia 6 sierpnia 2018 r., w treści której wskazano, iż "(...) w zakresie ochrony przeciwpożarowej dotyczącej wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalnym, po uwzględnieniu wyników czynności kontrolno-rozpoznawczych opisanych w protokole z dnia [...] znak [...] - potwierdzono spełnienie przez I.B. wymagań ochrony przeciwpożarowej". O wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, a wynikającego z przywołanej decyzji z dnia [...], można byłoby pozytywnie rozstrzygnąć jedynie, gdyby skarżący zamurował przedmiotowe okna cegłą szklaną lub luksferami, co niewątpliwie nie miało miejsca.

Na marginesie wyjaśnić trzeba, iż prawomocna decyzja PINB z dnia [...] nakładała na stronę skarżącą obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jak ustalił organ przedmiotowy budynek mieszkalny jednorodzinny został wykonany na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...], którą Kierownik Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Rady Narodowej w R. udzielił babce skarżącego J.G. pozwolenia na budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego zgodnie z projektem typowym i planem realizacyjnym. Co istotne, na planie realizacyjnym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę kształt zamierzonego obiektu uwidoczniono jako prostokąt, z jednoczesnym oznaczeniem "Ogniomur" przy ścianie od strony nieruchomości sąsiedniej, na której ujawniono dane: "Ob. G. A.". W toku czynności wyjaśniających nie uzyskano innych dokumentów, projektu budowlanego. Skoro więc żadne dokumenty w sprawie udzielenia pozwolenia na wykonanie spornych otworów okiennych na etapie budowy nie zachowały się, to zasadnie organ przyjął, w oparciu o rysunek budynku uwidoczniony na planie realizacyjnym stanowiącym załącznik do decyzji Kierownika Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Rady Narodowej w R. z dnia 23 sierpnia 1972 r., iż stanem zgodnym z prawem było wybudowanie ściany od strony nieruchomości sąsiedniej, której właścicielem jest A.G., jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Z tych wszystkich względów organ nadzoru budowalnego dążąc do doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem nakazał zamurowanie opisanych otworów okiennych cegłą szklaną lub luksferami, takie wypełnienie czyni zadość wymogom § 232 ust. 6 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Należy bowiem pamiętać, iż celem art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy jest doprowadzenie robót wykonanych do stanu zgodnego z prawem, zatem zakres nałożonych obowiązków jest uzależniony od rodzaju nieprawidłowości zaistniałej przy budowie obiektu. W rozpoznawanej sprawie, nieprawidłowością było wykonanie otworów okiennych w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego.

Na obecnym etapie, dla istoty kontrolowanej decyzji istotne jest jednak, iż przepis art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy nie pozostawia organom nadzoru budowlanego swobody w zakresie rozstrzygnięcia, w przypadku stwierdzenia, że określony na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy obowiązek nie został wykonany. W takiej sytuacji obligatoryjnie należy orzec albo nakaz zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (por. wyrok NSA z dnia [...], sygn. akt [...]; wyroki WSA: w Poznaniu z dnia [...], sygn. akt [...]; w G. z dnia [...], sygn. akt [...]).

Wobec powyższego, w okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości ustalenie organu nadzoru budowalnego, iż skarżący nie wykonał opisanego w decyzji PINB z dnia [...] obowiązku, dodać przy tym należy, iż również opis robót jakie strona miała wykonać nie budził wątpliwości. Skarżący wykonał zupełnie inne roboty budowlane, a skoro tak to organ nadzoru budowalnego zobligowany był do wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy.

W ocenie Sądu zgodzić również trzeba się z organem odwoławczym, który zaskarżoną decyzję oparł na przepisach art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy, bowiem organ stopnia wojewódzkiego nie zakwestionował samego zakreślonego w decyzji organu I instancji obowiązku, a jedynie trafnie ocenił, iż wymaga on doprecyzowania, poprzez wskazanie konkretnych okien i ich wymiarów, ich usytuowania w bryle budynku i względem nieruchomości sąsiedniej.

Odnosząc się do zarzutów skargi podniesionych na rozprawie w dniu 10 października 2019 r., Sąd stwierdza, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, przeprowadzenie wizji w terenie bezsprzecznie nie prowadziłoby do uzyskania materiałów, z których organ mógłby wywieść odmienne oceny. Również podniesiony na rozprawie zarzut naruszenia art. 89 k.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przesłanką dla przeprowadzenia rozprawy nie jest ustalenie, że ocena materiału dowodowego przez organ administracji istotnie różni się od oceny materiału dowodowego dokonywanej przez stronę. Podobnie Sąd ocenił, jako nieuzasadniony, zgłoszony do protokołu rozprawy, zarzut naruszenia art. 36 ust. 5a pkt 3 ustawy. Wskazana norma prawna nie była podstawą prowadzonego postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, co oznacza, iż organ nie rozstrzygając w oparciu o tę normę prawną nie mógł jej naruszyć. Sąd nie uwzględnił także wniosku dowodowego strony, pamiętać bowiem trzeba, iż przed sądem administracyjnym zasadniczo nie jest prowadzone postępowanie dowodowe. Stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić wyłącznie dowody uzupełniające z dokumentów i tylko wówczas, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tego rodzaju wyjątkowe okoliczności, uzasadniające przeprowadzenie dowodu z dokumentów przez sąd administracyjny, nie zachodziły w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, należało skargę jako nieuzasadnioną oddalić, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

MR