Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 331/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione  przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 8g
journal: Dz.U. 2017 poz 220
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne - tekst jednolity
article: art. 61 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 2, art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 37 ust. 1 i 2, art. 61 ust. 8 pkt 1a
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2018 r. sprawy ze skargi C. S. na informację Zarządu Województwa Ś. z [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Ś.; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz C.S.kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Świętokrzyskiego (Zarząd) skierował do W.-G. Z. R. I. – T. C. S. pismo z [...] 2018 r. nr [...] zawierające informację, że wniosek

o dofinansowanie pn. "Budowa elektrowni słonecznej w ramach działania Klastra Energii Zielona Energia w Powiecie B." (nr [...]), złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014 - 2020, Działanie 3.1. Wytwarzanie i dystrybucja energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych, został odrzucony w wyniku niespełnienia kryteriów dopuszczających ogólnych nr 1 – Zgodność projektu

z dokumentami programowymi na lata 2014-2010 i nr 2 - Zgodność projektu

z obowiązującymi przepisami prawa oraz obowiązującymi wytycznymi.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z komunikatem zamieszczonym pod ogłoszeniem dotyczącym niniejszego konkursu do dokumentacji aplikacyjnej obowiązkowo należało załączyć "Warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym". Wnioskodawca został również poinformowany o ww. obowiązku na etapie oceny formalnej w piśmie z 14 lutego 2018 r. W odpowiedzi na to pismo strona wskazała, że ze względu na charakter projektu na obecnym etapie została uzyskana opinia PGE Dystrybucja S.A. dotycząca możliwości przyłączenia do sieci instalacji elektroenergetycznej elektrowni fotowoltaicznej, która jest pozytywna i wskazuje, że jest możliwość podłączenia farmy o zadanych parametrach. Na etapie oceny merytorycznej, w piśmie z 16 kwietnia 2018 r. Beneficjenta ponownie wezwano do dostarczenia "Warunków przyłączenia (...)" pod rygorem odrzucenia projektu. W odpowiedzi Beneficjent w piśmie z 4 maja 2018 r. poinformował, że do niniejszego pisma dołącza dokument z PGE Dystrybucja S.A. Oddział S.-K., potwierdzający, że przyłączenie elektrowni fotowoltaicznej o mocy 998 kWp produkującej 958 MWh, podłączanej w 2019 r. jest możliwe na wymienionych warunkach. W ocenie organu przedstawiony dokument nie odzwierciedla w swojej formie "Warunków przyłączenia (...)" i nie stanowi wymaganego, w ramach konkursu, dokumentu. Jako podstawę prawną odrzucenia wniosku organ wskazał § 12 rozdział III pkt 15 Regulaminu.

C. S. złożył protest do Zarządu. W ocenie wnioskodawcy komunikat zamieszczony pod ogłoszeniem dotyczącym konkursu i znajdujący się w nim zapis obowiązku dołączenia do dokumentacji aplikacyjnej "Warunków przyłączenia (...)", nie może być podstawą odrzucenia wniosku. Komunikat stoi bowiem w całkowitej sprzeczności z Regulaminem. Promesa w rozumieniu PGE Dystrybucja S.A. nie jest dokumentem wystandaryzowanym i wydana może być po wstępnej analizie sytuacji w sieci elektroenergetycznej w formie dowolnej (co zostało uczynione - taki dokument strona przedłożyła). Wyjaśnił ponadto, że "Warunki przyłączenia (...)" nie są promesą, a właściwym dokumentem przyłączeniowym - stanowią dokument wystandaryzowany PGE Dystrybucja S.A., wymagający pokrycia znaczących kosztów, na który oczekuje się do 150 dni roboczych. Określenie

w Komunikacie "Warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane

w zakładzie energetycznym" nie jest również określeniem precyzyjnym, różni się od ww. formalnej nazwy dokumentu wystandaryzowanego PGE Dystrybucja S.A.

W ocenie strony Komunikat ten stoi w całkowitej sprzeczności z formułą "zaprojektuj - wybuduj" (dopuszczoną przez Regulamin - § 6 pkt 3 lit. I Regulaminu). Do uzyskania dokumentu "Warunki przyłączenia (...)" niezbędne jest przedłożenie w PGE Dystrybucja S.A. nie tylko decyzji o warunkach zabudowy, ale także posiadanie kompletnego projektu wraz z m.in. ostatecznym projektem transformatora. Jednocześnie projekt budowlany nie jest wymagany przez Regulamin, a zgodnie

z Kryteriami Oceny Merytorycznej przyznawane są za niego jedynie dodatkowe punkty (kryterium punktowe nr 8). Kryteria te dopuszczają brak projektu budowlanego czy decyzji o warunkach zabudowy na etapie aplikowania dla projektów występujących o dofinansowanie w przedmiotowym konkursie - zapisy te stoją w całkowitej sprzeczności z koniecznością uzyskania ww. dokumentu wystandaryzowanego z PGE Dystrybucja S.A. Strona wskazała dodatkowo, że Komunikat został wydany po ogłoszeniu konkursu i Regulaminu, zatem nie może zmieniać warunków konkursu, a tym bardziej jego Regulaminu, w trakcie jego trwania. Zatem biorąc pod uwagę czas niezbędny na uzyskanie dokumentu wystandaryzowanego PGE Dystrybucja S.A, nie było fizycznej możliwości przedstawienia dokumentu, na który oczekuje się nawet 150 dni roboczych, od momentu ogłoszenia Komunikatu do złożenia wniosku i pozostałej dokumentacji aplikacyjnej. Wnioskodawca wniósł o zaakceptowanie przedłożonego dokumentu aplikacyjnego, wydanego przez PGE Dystrybucja jako zapewnienie podłączenia elektrowni fotowoltaicznej na tym etapie. Jednocześnie wniósł o dopuszczenie wniosku do dalszej oceny merytorycznej.

Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie

z [...] 2018 r. nr [...]. Odnosząc się do zarzutów dotyczących oceny kryterium nr 1 organ m.in. wskazał na definicję tego kryterium. W Regulaminie konkursu, w § 6 pkt 4 "Wymogi" wskazano, że wnioskodawca zobowiązany jest do przedłożenia, jako załącznik dodatkowy do wniosku o dofinansowanie m.in. Promesy ZEORK (strona 26 Regulaminu). W związku z licznymi zapytaniami potencjalnych wnioskodawców w sprawie niefortunnego nazwania wymaganego dokumentu jako Promesa ZEORK, Zarząd w komunikacie doprecyzował o jaką promesę chodziło. Zdaniem rozpatrujących protest publikacja komunikatu doprecyzowała zapisy Regulaminu, aby stały się czytelniejsze, a co najważniejsze publikacja ta nie skutkowała nierównym traktowaniem wnioskodawców, gdyż każdy miał możliwość dostarczenia wymaganego dokumentu w trakcie trwania oceny projektu. Od każdego z wnioskodawców, na etapie aplikowania, wymagane było posiadanie dokumentu "Warunki przyłączenia (...)", nie przedłożenie którego skutkowało odrzuceniem projektu. Nie posiadanie tego dokumentu stwarzało wątpliwości odnośnie możliwości przyłączenia instalacji stanowiącej przedmiot projektu do sieci, a tym samym realizacji projektu i osiągnięcia założonych wskaźników. Ponadto publikacja Regulaminu konkursu nastąpiła 30 maja 2017 r.,

a zakończenie oceny odbyło się 29 grudnia 2017 r. Dodatkowo w trakcie oceny wniosku, wnioskodawca został wezwany do uzupełnień w dokumentacji aplikacyjnej, w tym m.in. do dostarczenia dokumentu "Warunki przyłączenia (...)". W związku

z powyższym wnioskodawca miał niemal rok na uzyskanie ww. dokumentu

i dołączenie go do dokumentacji aplikacyjnej. W ocenie rozpatrujących protest, ponieważ tego nie zrobił nie spełnił Kryterium dopuszczającego nr 1 i nr 2.

Na powyższą informację C. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uwzględnienie skargi i uznanie, że negatywna ocena wniosku oraz nieuwzględnienie protestu były nieuzasadnione. Zarzucił naruszenie przepisów ustawy wdrożeniowej:

1. art. 37 ust. 2 poprzez ocenę kryteriów wyboru projektów niewymienionych

w Regulaminie;

2. art. 37 ust. 5 poprzez wymaganie przez IZ dokumentów, które nie są niezbędne do oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów, tj. dokumentów niewymienionych

w Regulaminie;

3. art. 41 ust. 1 poprzez przeprowadzanie Konkursu na podstawie dokumentów niestanowiących Regulaminu;

4. art. 37 ust. 1 poprzez przeprowadzenie wyboru projektów z naruszeniem zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz zasad zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji - w związku z wymaganiem dokumentów, których uzyskanie wymaga dłuższego czasu niż okres pomiędzy zmianą w Regulaminie

a terminem składania wniosków o dofinansowanie;

5. art. 41 ust. 3 poprzez zmiany Regulaminu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców, tj. zmiany powodujące wymaganie dokumentów, których uzyskanie wymaga dłuższego czasu niż okres pomiędzy zmianą

w Regulaminie a terminem składania wniosków o dofinansowanie;

6. art. 41 ust. 5 poprzez zmiany Regulaminu bez uzasadnienia oraz w sposób niejasny, tj. w formie niepodpisanego komunikatu, bez określenia terminu, od którego ww. zmiany są stosowane.

Skarżący zarzucił ponadto, że IZ nie odniosła się do większości zarzutów zawartych w proteście. W uzasadnieniu ponowiono argumentację zawartą

w proteście.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione

w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.2018.1302 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności

i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 217 ze zm., dalej ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 16 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475) do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, przy czym ustawą zmienianą w art. 1 jest ustawa wdrożeniowa. Niniejsze postępowanie zostało rozpoczęte przed datą wejścia w życie ustawy zmienianej, tj. przed 1 września 2017 r.

Ustawa wdrożeniowa nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 2188) i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., tj. kryterium legalności. Stosownie do powołanych regulacji sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Ocena projektu została bowiem dokonana z naruszeniem prawa, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Stosownie do art. 9 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, instytucja zarządzająca, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, została zobowiązana do przygotowania propozycji kryteriów wyboru projektów i wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej wybór projektów do dofinansowania jest przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady(WE) nr 1083/2006 (rozporządzenie ogólne).

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej

i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych

i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z 26 października 2017 r. sygn. akt II GSK 3252/17 dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl. i przywołane w nim orzecznictwo).

Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powinna ona zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja informacji o odrzuceniu projektu oraz w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki dokonanej oceny.

Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. Regulamin określa zasady przeprowadzenia konkursu, zawierając w swej treści pozycje wymienione szczegółowo w art. 41 ust. 2 pkt 1-12 ustawy wdrożeniowej w tym "kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia" (pkt 7). W niniejszej sprawie konkurs został przeprowadzony na podstawie Regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego nr [...] przeprowadzonego w ramach Działania 3.1. Wytwarzanie i dystrybucja energii pochodzącej z ze źródeł odnawialnych RPOWŚ na lata 2014 - 2020 określonego przez Zarząd, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się.

Bezpośrednią przyczyną sporu w kontrolowanej sprawie jest negatywna ocena projektu w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 - zgodność projektu z dokumentami programowymi na lata 2014 – 2020 oraz kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 - zgodność projektu z obowiązującymi przepisami prawa oraz obowiązującymi wytycznymi.

Z definicji kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 wynika, że przy ocenie kryterium pod uwagę brana będzie w szczególności zgodność projektu z zapisami Umowy Partnerstwa, z zapisami RPOWŚ 2014 – 2020, z zapisami SZOOP 2014-2020 oraz z wymogami Regulaminu konkursu.

Natomiast z definicji kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 wynika, że przy ocenie kryterium sprawdzane będzie w szczególności, czy projekt jest zgodny

z obowiązującymi przepisami prawa odnoszącymi się do jego stosowania oraz wytycznymi MR i wytycznymi IZ RPOWŚ na lata 2014-2020. Przedmiotem analizy będzie zgodność podstawowych parametrów technicznych z obowiązującymi aktami prawnymi dotyczącymi realizowanej inwestycji oraz kwestie prawne związane z realizacją projektu np. własność gruntów/obiektów, posiadanie niezbędnych dokumentów/decyzji umożliwiających jego realizację (m.in. decyzje pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę, do których organ nie wniósł sprzeciwu), zgodność z branżowymi aktami prawnymi (w zależności od zakresu rzeczowego projektu) takimi jak np. ustawa z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, itp.

Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie w zakresie oceny spełnienia w/w kryteriów zaistniały uchybienia, dające podstawę stwierdzeniu, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

Należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, iż w piśmie z dnia 28 czerwca 2018r. zawierającym informację o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie z powodu niespełnienia kryteriów dopuszczających ogólnych nr 1 i 2 podano, iż zgodnie z komunikatem zamieszczonym pod ogłoszeniem dotyczącym konkursu do dokumentacji aplikacyjnej należało obowiązkowo dołączyć warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym. Przedstawiony przez wnioskodawcę dokument nie odzwierciedlał w swojej formie warunków przyłączenia do sieci dystrybucyjnej przedsiębiorstwa energetycznego PGE Dystrybucja S.A. i nie stanowił wymaganego w ramach przedmiotowego konkursu dokumentu.

Instytucja Zarządzająca odnosząc się natomiast w zaskarżonej informacji z dnia 8 sierpnia 2018r. do argumentów protestu w zakresie kryteriów dopuszczających ogólnych nr 1 i nr 2 zaakcentowała, że wnioskodawca miał obowiązek przygotowania dokumentacji projektowej zgodnie z wymogami Regulaminu. W tym kontekście przypomniano, że w § 6 pkt. 4 Regulaminu konkursu na stronie 26 wskazano obowiązek przedłożenia jako załącznika dodatkowego do wniosku dokumentu "Promesa ZEORK". Jak dalej wyjaśnia organ to "niefortunne nazwanie wymaganego dokumentu" wywołało szereg pytań i dlatego Instytucja Zarządzająca w zamieszczonym na stronie internetowej komunikacie doprecyzowała o jaką promesę chodzi. Zatem od każdego z wnioskodawców, na etapie aplikowania, wymagane było posiadanie dokumentu "Warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym", zaś jego nie przedłożenie skutkowało odrzuceniem projektu. Organ stwierdził tym samym brak zgodności przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów z Regulaminem konkursu, doprecyzowanym w komunikacie.

Zdaniem Sądu powyższe stanowisko organu jest wadliwe z następujących przyczyn.

Nie ulega wątpliwości, że na stronie 26 Regulaminu konkursu wskazano obowiązek przedłożenia jako załącznika dodatkowego do wniosku dokumentu nazwanego "Promesa ZEORK". Natomiast stwierdzenie "Ponadto do dokumentacji aplikacyjnej obowiązkowo należy załączyć promesę informującą o zobowiązaniu do przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej, tj. warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym" stanowi treść Komunikatu, który zamieszczony został na stronie internetowej www.2014-2020.rpo-swietokrzyskie.pl wśród dokumentów do pobrania dotyczących przedmiotowego konkursu. Komunikat ów został wydany w związku z pojawiającymi się pytaniami dotyczącymi minimalnej dopuszczalnej mocy instalacji możliwych do realizacji w ramach projektów niniejszego konkursu.

Uzasadniając więc stanowisko braku zgodności dokumentacji wnioskodawcy z Regulaminem organ odwołuje się do treści Komunikatu, podając, iż stanowi on doprecyzowanie Regulaminu.

Zdaniem Sądu powyższa argumentacja organu jest błędna.

Po pierwsze błędne jest traktowanie przez Zarząd treści Komunikatu jako równoznacznej postanowieniom Regulaminu konkursu.

Do zmiany Regulaminu konkursu mogłoby dojść tylko w przypadku uruchomienia procedury objętej § 17 tego aktu, który zawiera postanowienia końcowe. Jednym z nich jest zastrzeżenie IZ możliwości dokonywania zmian w Regulaminie w trakcie trwania konkursu. Zastrzeżenie to nie dotyczy jednak możliwości zmiany Regulaminu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców, chyba, że konieczność dokonania takiej zmiany wynika z odrębnych przepisów. Instytucja Zarządzająca poinformuje potencjalnych wnioskodawców o wprowadzonych do niniejszego Regulaminu zmianach wraz z wyjaśnieniem oraz podaniem terminu od którego są one stosowane. Informacja taka zostanie podana we wszystkich formach komunikacji, w jakich zostało opublikowane ogłoszenie o konkursie.

Mając na względzie powyższe należy wskazać, iż Komunikat nie stanowi zmiany Regulaminu. Z jego treści wynika jednoznacznie, że pełni on funkcję informacyjną i jest wynikiem pojawiających się pytań dotyczących minimalnej dopuszczalnej mocy instalacji. Nie ma w nim żadnej wzmianki o zmianie Regulaminu, brak również wyjaśnień czy terminów stosowania zmienionych treści.

Nieprawidłowe jest także twierdzenie o doprecyzowującej roli Komunikatu.

Analiza treści Regulaminu i Komunikatu doprowadziła Sąd do wniosku, że określony w Komunikacje dokument, który wnioskodawcy mieli obowiązkowo dołączyć do składanego projektu jest nowym dokumentem, nie opisanym dotychczas w Regulaminie konkursu. Nie można podzielić tezy organu, że treść Komunikatu służy jedynie uściśleniu i wyjaśnieniu niefortunnie użytej w Regulaminie nazwy wymaganego dokumentu jakim jest Promesa ZEORK. Jak słusznie bowiem zauważył skarżący, promesa w rozumieniu PGE Dystrybucja S.A. nie jest dokumentem wystandaryzowanym i wydana może być po wstępnej analizie sytuacji w sieci elektroenergetycznej w formie dowolnej.

Natomiast warunki przyłączenia nie są promesą, a właściwym dokumentem przyłączeniowym o którym mowa w art. 7 ust 8g ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 220 ze zm.), wymagającym pokrycia znaczących kosztów, na który oczekuje się do 150 dni. Nie można zatem postawić znaku równości pomiędzy dokumentem określonym w Regulaminie konkursu jako "Promesa ZEORK", a dokumentem opisanym w Komunikacie jako "Warunki przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskane w zakładzie energetycznym".

Co również istotne, Komunikat został zamieszczony na stronie internetowej po ogłoszeniu konkursu i Regulaminu, nie może więc zmieniać wymogów konkursu w trakcie jego trwania, bez zachowania przewidzianego dla ewentualnych zmian trybu.

Sąd nie podziela zatem stanowiska organu, prowadzącego do wniosku, iż niewypełnienie obowiązku wynikającego z Komunikatu świadczy o braku zgodności dokumentacji z Regulaminem. Nie można przyjąć jakoby Komunikat stanowił doprecyzowanie treści Regulaminu, albowiem formułuje on obowiązek dołączenia do dokumentacji projektowej nowego dokumentu, w postaci warunków przyłączenia instalacji do sieci dystrybucyjnej uzyskanych w zakładzie energetycznym. Działanie takie w trakcie trwania postępowania konkursowego jest niedopuszczalne.

Tym samym uzasadnienie braku spełnienia kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1 należy ocenić jako wadliwe, naruszające zasady przejrzystości i rzetelności, o których mowa w art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej.

Ponownie dokonując oceny organ przyjmie jako wiążącą treść Regulaminu konkursu i rozważy, czy przedłożony przez wnioskodawcę dokument spełnia wymogi określonego tam dokumentu nazwanego Promesa ZEORK. W tym celu organ przede wszystkim uwzględni słownikowe znaczenie słowa promesa oznaczające przyrzeczenie, obietnicę dokonania określonej czynności lub spełnienia określonego świadczenia.

Należy nadto mieć na względzie, że zasada rzetelności, o której stanowi art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej winna być realizowana przez organ również w kontekście należytego umotywowania dokonanej oceny projektu.

Rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana jest swoboda, wszakże nie powinna ona jednak być dowolna, nacechowana arbitralnością. Dowolna byłaby wówczas, gdyby była sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdyby nie wyjaśniono zrozumiale przesłanek oceny.

Zdaniem Sądu Instytucja Zarządzająca formułując uzasadnienie informacji o nieuwzględnieniu protestu powyższym wymogom nie sprostała. Należy w pierwszej kolejności podzielić zarzut Skarżącego, iż informacja ta nie zawiera odpowiedzi na argumentację protestu.

Nadto, wadliwa jest także zdaniem Sądu ocena kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2. Zauważyć należy, iż okoliczność niespełnienia kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 została uzasadniona w pierwszym piśmie skierowanym do strony oraz informacji o nieuwzględnieniu protestu łącznie z kryterium nr 1 i polegała na przywołaniu definicji kryterium nr 2 oraz stwierdzeniu, że wnioskodawca nie posiada wymaganych Regulaminem konkursu i Komunikatem dokumentów niezbędnych do zrealizowania zakresu rzeczowego projektu. Zauważyć przy tym należy, że do zgodności projektu z wymogami Regulaminu konkursu odnosi się definicja kryterium dopuszczającego ogólnego nr 1.

Zatem ocena w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2 sprowadziła się do zacytowania jego definicji i wyrażenia stanowiska o jego niespełnieniu. Zdaniem Sądu takie postępowanie organu nie zasługuje na akceptację. Jak wskazano powyżej uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu ma istotne znaczenie z punktu widzenia kontroli sądowoadministracyjnej i powinno zawierać czytelne wskazanie i wyjaśnienie przyczyn nieuwzględnienia złożonego środka zaskarżenia. Istotą oceny projektu oraz rozstrzygnięcia protestu jest wykazanie dlaczego dany projekt zasługuje bądź nie zasługuje na dofinansowanie w oparciu o kryteria oceny w danym konkursie. Rzeczą organu oceniającego projekt jest wykazanie jakie okoliczności przemawiały za takim a nie innym sposobem oceny, tak – by z punktu widzenia przepisów prawa – informacja była przejrzysta, rzetelna i poddawała się weryfikacji.

W przekonaniu Sądu dokonana ocena spełnienia przez stronę wymogów objętych kryterium nr 2 powyższych standardów nie realizuje. Jako niewystarczające do dokonania właściwej oceny należy uznać postępowanie organu sprowadzające się do zacytowania definicji kryterium i stwierdzenia jego niespełnienia. Stanowisko takie uchyla się spod kontroli Sądu, albowiem nie zawiera stosowanego uzasadnienia.

Stwierdzone wady dokonanej oceny polegające na niekompletnym jej uzasadnieniu świadczą o naruszeniu przez Zarząd zasady rzetelności (art. 37 ust 1 ustawy wdrożeniowej).

W świetle powyższego Sąd stwierdza, że dotychczas zaprezentowana ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Uchybienia, których dopuścił się organ polegają na: nieprawidłowym traktowaniu treści Komunikatu jako równoznacznej i doprecyzowującej względem treści Regulaminu konkursu oraz wadliwym uzasadnieniu w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 2, sprowadzającym się do arbitralnego stwierdzenia jego niespełnienia.

Ponownie rozpatrując sprawę Instytucja Zarządzająca wyeliminuje wady dokonanej oceny projektu w zakresie spełnienia (lub niespełnienia) przez skarżącego kryteriów dopuszczających ogólnych nr 1 i nr 2 oraz właściwie ją uzasadni.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach w punkcie 2 wyroku (200 zł – wpis od skargi) uzasadnia art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a.