Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 846/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185 par 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak sędzia del. WSA Marcin Kamiński /spr./ Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Szpojankowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w Radomiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 489/17 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w Radomiu na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] r., nr [..] w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego I. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; II. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w Radomiu kwotę 590 (pięćset dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu, wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 489/17, oddalił skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w Radomiu (skarżąca Spółka) na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (organ odwoławczy) z dnia [..] r. nr [..] w przedmiocie doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego.

I. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia.

W dniu 30 sierpnia 2011 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Radomiu wpłynął wniosek F. Poland Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie (uczestnik) w sprawie przeprowadzenia kontroli budowy hali przez skarżącą Spółkę na działce o nr ew. [..] w Radomiu przy ul. [..]. Jako podstawę wniosku uczestnik wskazał usytuowanie hali na gruncie niezgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę tj. w odległości ok. 0,5 m, a nie 3 m od granicy działki, oraz wstawienie okien w elewacji wschodniej. W toku postępowania zainicjowanego ww. wnioskiem, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Radomiu (organ I instancji) przeprowadził w dniu [..] r. oględziny, w wyniku czego stwierdził, iż na działce o nr ew. [..] w Radomiu została zrealizowana rozbudowa istniejącej hali produkcyjno-magazynowej tj. hala o konstrukcji stalowej, ściany z płyt warstwowych. Roboty budowlane zostały wykonane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Radomia (Prezydent Miasta) nr [..] z dnia [..]r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę istniejącego magazynu nr 3 i budowę magazynu surowców-opakowań nr 5, na działce położonej przy ul. [..] w Radomiu. Realizując budowę skarżąca Spółka odstąpiła od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, zgodnie bowiem z zatwierdzonym projektem budowlanym, hala winna być usytuowana w odległości ok. 3,0 m od istniejącego ogrodzenia z działką należącą do uczestnika. Hala została poszerzona w taki sposób, że jej odległość od ogrodzenia wynosi ok. 0,90 m. Ponadto w ścianie szczytowej zamiast drzwi wykonano wrota, oraz zwiększona została wysokość hali o ok. 0,5 m. Oceniając stan zaawansowania robót organ I instancji ustalił, że do zakończenia budowy pozostało wykonanie wewnętrznej instalacji elektrycznej, wmontowanie pasów ściany nad oknami przy istniejącej hali, oraz docieplenie wrót w ścianie szczytowej. Wobec powyższych ustaleń organ I instancji decyzją nr [..] z dnia [..] r. nałożył na skarżącą Spółkę obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia [..] r. projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku magazynowego nr 5 usytuowanego na działce o nr ew. [..] położonej przy ul. [..] w Radomiu, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy realizacji przedmiotowej rozbudowy, oraz nakazał rozbiórkę konstrukcji ściany podłużnej tj. płyt warstwowych EPS, rygli ściennych i stężeń, słupów stalowych wraz z fundamentami usytuowanej w odległości ok. 90 cm od istniejącego ogrodzenia z działką sąsiednią przy ul. Wielkopolskiej 3e w Radomiu.

Na skutek odwołania skarżącej Spółki, organ odwoławczy decyzją nr [..] z dnia [..] r. uchylił zaskarżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (u.p.b.), orzekł o nałożeniu na skarżącą Spółkę obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budowy budynku magazynowego nr 5 usytuowanego na działce o nr ew. [..] położonej przy ul. [..] w Radomiu, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy realizacji przedmiotowej rozbudowy - w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Organ I instancji stwierdzając, że ww. obowiązek został wykonany, jednakże przedłożona dokumentacja zawiera braki, postanowieniem nr [..] z dnia [..] r. nałożył na skarżącą Spółkę obowiązek usunięcia braków w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym w terminie do dnia [..] r. Ostatecznie projekt budowlany zamienny wraz z decyzją Prezydenta Miasta nr [..] zmieniającą pozwolenie na budowę udzielone decyzją nr [..] z dnia [..]r. oraz oświadczeniem o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, skarżąca Spółka złożyła do organu I instancji w dniu [..] r.

Decyzją nr 5/14 z dnia 17 stycznia 2014 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 51 ust. 5 u.p.b., nakazał skarżącej Spółce zaniechanie prowadzenia dalszych robót przy budowie magazynu nr 5 realizowanych na działce o nr ewid. [..] przy ul. [..] w Radomiu, wykonywanych niezgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. Na skutek złożonego odwołania organ odwoławczy decyzją nr [..] z dnia [..] r. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podstawę powyższego stanowiło ustalenie, że organ I instancji dokonał nieprawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy. Na podstawie materiału dowodowego sprawy organ odwoławczy stwierdził, że podczas budowy przedmiotowego budynku skarżąca Spółka dokonała istotnych odstępstw od warunków określonych w decyzji nr [..] z dnia [..] r. Dokonano bowiem: 1) zmiany gabarytów obiektu tj. zwiększono szerokość hali z projektowanej szerokości 7,5 m na 9,6 m, przez co została zmniejszona odległość obiektu w stosunku do ogrodzenia z działką sąsiednią o nr ew. [..] z projektowanych 3 m do 0,9 m; 2) w ścianie szczytowej zamiast drzwi wykonano wrota garażowe; 3) zwiększona została wysokość hali o ok. 0,5 m. Organ odwoławczy uznał, że odstępstwa te dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania działki oraz charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, a zatem w świetle przepisów u.p.b., są istotne. W związku z powyższym konieczne stało się przeprowadzenie odpowiedniego postępowania naprawczego przed organem nadzoru budowlanego w trybie przepisu art. 51 u.p.b.

Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 26 listopada 2014 r. WSA w Warszawie Wydział Zamiejscowy Radomiu oddalił skargę na powyższą decyzję nr 593/14 z dnia 11 kwietnia 2014 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 489/17), natomiast Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 stycznia 2017 r. oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku (sygn. akt II OSK 907/15).

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji decyzją nr 43/14 z dnia 22 maja 2014 r., działając na podstawie art. 51 ust. 5, art. 52, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 u.p.b. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.), nakazał skarżącej Spółce doprowadzić realizowany budynek magazynu nr 5 na działce o nr ewid. [..] przy ul. [..] w Radomiu, do stanu poprzedniego tj. zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. udzielającą pozwolenia na budowę budynku magazynu surowców- opakowań nr 5. Organ nakazał jednocześnie, by roboty budowlane prowadzone były pod nadzorem osoby uprawnionej z zachowaniem przepisów BHP w budownictwie. Podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowiło ustalenie, że przedłożony projekt budowlany zamienny budynku magazynowo- produkcyjnego nr 5 (przeznaczonego do produkcji opakowań plastikowych i jako magazyn surowców) nie jest zgodny z decyzją ostateczną organu odwoławczego nr [..] z dnia [..] r. nakładającą obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku magazynowego nr 5 usytuowanego na działce nr ewid. [..]położonej przy ul. [..] w Radomiu, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy realizacji przedmiotowej rozbudowy. Organ I instancji stwierdził, iż przedłożony projekt zamienny nie odzwierciedla stanu faktycznego obiektu w terenie i nie przewiduje szczegółowych rozwiązań projektowych i robót, o których mowa w tej decyzji. Organ wskazał w tym zakresie, że projekt zamienny określa szerokość elewacji frontowej planowanego magazynu nr 5 od istniejącego budynku nr 1 na 4,67 m, natomiast wykonana szerokość wynosi ok. 3,77 m tj. 0,90 m od istniejącego ogrodzenia pomiędzy posesjami (zmierzona w terenie). Projekt zamienny określa długość budynku na 45,56 m, natomiast wykonana długość wynosi 48,19 m. Nadto projekt zamienny określa wysokość budynku na 5,2 m - 5,97 m, natomiast wykonana wysokość wynosi ok. 4,30 m - 5,60 m. Skarżąca Spółka wystąpiła o zatwierdzenie projektu budynku magazynowo- produkcyjnego nr 5, natomiast decyzja Prezydenta nr [..] udzielała pozwolenia na budowę obiektu magazynowego nr 5. Zdaniem organu I instancji przedłożony projekt zamienny wykracza poza zakres już wykonanych robót budowlanych, albowiem przewiduje kolejną rozbudowę budynku o ok. 90 cm w kierunku działki sąsiedniej, zmniejszenie o ok. 3,0 m długości budynku oraz zwiększenie jego wysokości, nadto przewiduje zmianę funkcji budynku z magazynowego na magazynowo- produkcyjny. Ponieważ przedłożony projekt zamienny przewiduje faktycznie realizację nowego obiektu (inne gabaryty i funkcja) nie można uznać, że obowiązek nałożony decyzją ostateczną organu odwoławczego został wykonany. W tym stanie faktycznym i prawnym sprawy, wobec nie wykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. obowiązkiem organu I instancji było orzeczenie o doprowadzeniu obiektu do stanu poprzedniego. Doprowadzenie budynku do stanu poprzedniego tj. zgodnego z zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta nr 890/2010 z dnia 17 września 2010 r. projektem budowlanym, ma na celu osiągnięcie stanu zgodności z prawem, a tym samym usunięcie stanu jego naruszenia.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca Spółka wniosła o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i usytuowanie (rozporządzenie w sprawie warunków technicznych), w tym § 12 ust. 1 pkt 2, ust. 2 poprzez pominięcie, że prawidłowa jest realizacja inwestycji bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (decyzja Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. dotycząca budynku nr 5). Skarżąca Spółka wskazała także na sprzeczność ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy, a w konsekwencji błędne nakazanie doprowadzenia realizowanego budynku magazynu nr 5 na działce o nr ew. [..], do stanu poprzedniego tj. zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r., pomimo że stan faktyczny i prawny sprawy poparty dowodami zgromadzonymi przez organ I instancji wskazuje, że zachodzą przesłanki do zaniechania przez skarżącą Spółkę prowadzenia dalszych robót przy budowie magazynu nr 5, w szczególności w oparciu o pozytywną dla inwestora decyzję Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, określającą zabudowę w granicy z działką sąsiednią, oraz o przedłożony projekt zamienny rewidujący realizację budynku, który nie będzie naruszał przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji nr [..] z dnia [..] r.

Decyzją nr [..] z dnia [..]r. organ odwoławczy działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji nr [..]z dnia [..]r. W pierwszej kolejności organ odwoławczy wskazał, iż wobec toczącego się postępowania sądowego odnośnie decyzji nr [..]z dnia [..]r. zasadnym było zawieszenie niniejszego postępowania odwoławczego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania w sprawie organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy. Organ odwoławczy stwierdził, że przeprowadzone przez skarżącą Spółkę roboty budowlane zostały wykonane z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. udzielającą pozwolenia na budowę. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że podczas rozbudowy przedmiotowego budynku skarżąca Spółka dokonała: 1) zmiany gabarytów obiektu tj. zwiększono szerokość hali projektowanej z projektowanej szerokości 7,5 m na 9,6 m, przez co została zmniejszona odległość obiektu w stosunku do ogrodzenia z działką sąsiednią o nr ewid. [..] z projektowanych 3 m do 0,9 m; 2) w ścianie szczytowej zamiast drzwi wykonano wrota garażowe; 3) zwiększona została wysokość hali o ok. 0,5 m. Organ odwoławczy uznał, że wskazane odstępstwa dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania działki oraz charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, a zatem w świetle przepisów u.p.b. są istotne. Dlatego też konieczne stało się przeprowadzenie odpowiedniego postępowania naprawczego przed organem nadzoru budowlanego w trybie art. 51 u.p.b. Organ odwoławczy podał, iż na powyższe ustalenie nie ma wpływu zmiana treści art. 36a u.p.b. wprowadzona od dnia 1 stycznia 2017 r., ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców. W aktualnym stanie prawnym wskazane odstępstwa również zakwalifikuje się jako istotne. Ponadto fakt, że przy realizacji budynku nr 5 skarżąca Spółka dopuściła się istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, co skutkowało wdrożeniem postępowania naprawczego, został przesądzony wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 569/14. Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzją nr [..] z dnia [..] r. uchylił decyzję organu I instancji nr [..] z dnia [..] r. i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. nałożył na skarżącą Spółkę obowiązek sporządzenia i przedstawienia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Radomiu projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku magazynowego nr 5 usytuowanego na działce o nr ewid. [..] położonej przy ul. [..] w Radomiu, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy realizacji przedmiotowej rozbudowy, w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia niniejszego rozstrzygnięcia. Powyższy obowiązek został wykonany ostatecznie w listopadzie 2013 r. poprzez złożenie projektu budowlanego zamiennego, decyzji Prezydenta Miasta nr [..] zmieniającej pozwolenie na budowę udzielone decyzją nr [..] z dnia [..] r., oraz oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do projektu budowlanego zamiennego załączona została decyzja Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. o warunkach zabudowy. W punkcie 2a ww. decyzji określono, iż usytuowanie zabudowy powinno być zgodne z przepisami rozporządzenia oraz wskazano, że przedmiotowa decyzja nie rozstrzyga o lokalizacji budynku na gruncie. Zdaniem organu odwoławczego oznaczenie literami ABCDA terenu inwestycji (przebiegającej wzdłuż granicy z działką sąsiednią) nie przesądza o możliwości usytuowania przedmiotowego budynku w odległości 90 cm od działki sąsiedniej lub w granicy z działką sąsiednią. O takiej możliwości usytuowania budynku nie świadczy również decyzja Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r., zmieniająca pozwolenie na budowę (decyzję nr [..] z dnia [..] r.) i zatwierdzająca projekt budowlany zamienny w części dotyczącej projektu budowlanego dla rozbudowy istniejącego magazynu nr 3 w odległości 1,5 m od granicy z działką o nr ew. [..]. Powyższe okoliczności, jak również fakt usytuowania budynku nr 5 w odległości ok. 90 cm od granicy z działką sąsiednią przy ul. [..] w Radomiu i brak stosownych rozwiązań w projekcie budowlanym zamiennym w celu likwidacji ww. nieprawidłowości, w ocenie organu odwoławczego uniemożliwiało zatwierdzenie przedłożonego projektu budowlanego zamiennego. Organ odwoławczy podał, że jak wynika z ww. wyroku, ewidentnym jest, iż w razie wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Obowiązkiem organu jest natomiast sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 u.p.b., mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. Dopiero zatem treść przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego stanowi wyznacznik dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego. Zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, w przypadku jego sprzeczności z przepisami techniczno- budowlanymi będzie niemożliwe, w takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 5 u.p.b. jest uprawniony do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części. Wykładnia art. 51 ust. 5 u.p.b. prowadzi do wniosku, że przez niewykonanie obowiązku określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 należy rozumieć także sytuację, w której co prawda przedstawiono zamienny projekt budowlany, ale projekt taki jako niezgodny z przepisami techniczno- budowlanymi (§ 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych) nie może zostać zatwierdzony. Organ odwoławczy ocenił, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ I instancji prawidłowo wskazał w jej uzasadnieniu, iż przedłożony projekt zamienny nie odzwierciedla stanu faktycznego obiektu i nie przewiduje rozwiązań umożliwiających doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z przepisami. Nie jest bowiem możliwe zatwierdzenie projektu budowlanego, nie spełniającego wymogów przepisów prawa. Przedłożenie projektu niezawierającego rozwiązań umożliwiających doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, należy traktować jako niewykonanie obowiązku przedłożenia projektu zamiennego. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zastosował w sprawie nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego tj. stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r., udzielającą pozwolenia na budowę magazynu surowców- opakowań nr 5. Orzeczenie rozbiórki całej inwestycji byłoby środkiem bardziej restrykcyjnym dla skarżącej Spółki. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, iż nie wnoszą one do sprawy istotnych elementów i w świetle u.p.b. nie mogą skutkować wydaniem innego rozstrzygnięcia jak wskazanego w sentencji decyzji. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wskazała na sprzeczność decyzji organu I instancji z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Natomiast wskazanie na błędne ustalenia organu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu decyzji nr [..] z dnia [..] r., w oparciu o którą organ I instancji wydał decyzję, nie zostało potwierdzone w postępowaniu sądowym. Skarga na ww. decyzję została oddalona, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał m. in., że twierdzenia skarżącej Spółki w zakresie sprzecznych ustaleń organu odwoławczego z treścią zebranego materiału dowodowego są niesłuszne. Wyrokiem tym Sąd rozstrzygnął także kwestię dotyczącą lokalizacji budynku w odniesieniu do przepisów techniczno- budowlanych, stwierdzając, że nie podziela zarzutu naruszenia przez organy § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, bowiem decyzje o warunkach zabudowy nie umożliwiały inwestorowi usytuowania budynku przy granicy. Stanowisko to potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 907/15. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, iż organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie organ I instancji wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w sprawie, co wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W skardze złożonej na ww. decyzję skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz prawa materialnego: art. 51 ust. 5 u.p.b.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 489/17, Sąd I instancji oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wyjaśnił, że materialnoprawną podstawę zaskarżonych w niniejszej sprawie decyzji stanowił art. 51 ust. 1 pkt 5 u.p.b. (Sąd przywołał błędną podstawę; podstawą był bowiem art. 51 ust. 5 u.p.b.). Zgodnie z tym przepisem w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 (obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych), organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Sąd I instancji wskazał, że orzekające w sprawie organy wywiodły, iż w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, postępowanie naprawcze prowadzone jest w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. Zgodnie z tym przepisem, w razie stwierdzenia powyższego organ nakłada na inwestora, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (art. 51 ust. 4). Decyzja ta kończy postępowanie legalizacyjne. Organ może wydać decyzję zatwierdzającą projekt budowlany jedynie w sytuacji zgodności tego projektu z przepisami prawa. W przypadku natomiast niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 5). Dalej Sąd I instancji wyjaśnił, że w razie wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Obowiązkiem organu jest natomiast sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 u.p.b., mającym zastosowanie odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. Dopiero zatem treść przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego stanowi wyznacznik dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego. Zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, w przypadku jego sprzeczności z przepisami techniczno– budowlanymi będzie niemożliwe, w takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 5 u.p.b. jest uprawniony do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części. Sąd I instancji stwierdził, że wykładnia art. 51 ust. 5 u.p.b. prowadzi do wniosku, iż przez niewykonanie obowiązku określonego w art. 51 ust. 1 pkt 3 należy rozumieć także sytuację, w której co prawda przedstawiono zamienny projekt budowlany, ale projekt taki, jako niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi (np. § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych) nie może zostać zatwierdzony. Sąd I instancji wskazał, że zasadność procedowania przez organy nadzoru budowlanego w oparciu o powołaną normę prawną z art. 51 ust. 1 pkt 5 u.p.b., została w niniejszej sprawie przesądzona w postępowaniu sądowym prowadzonym zarówno w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 569/14, jak i w sprawie o sygn. II OSK 907/15. Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie bezsporny jest fakt, iż budowa przedmiotowego obiektu realizowana była na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [..]r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbudowę istniejącego magazynu nr 3 i budowę magazynu surowców- opakowań nr 5. Bezsporną jest także okoliczność, że przy realizacji budynku nr 5 skarżąca Spółka dopuściła się istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. W ramach tego postępowania skarżąca Spółka zobowiązana została do złożenia projektu budowlanego zamiennego budowy budynku magazynu surowców- opakowań nr 5, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Projekt budowlany zamienny skarżąca Spółka złożyła ostatecznie w listopadzie 2013 r. wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzją Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. zmieniającą decyzję z dnia [..] r. o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej rozbudowy budynku nr 3. Sąd wskazał przy tym, że decyzja nr [..] z dnia [..] r. nie ma wpływu na ocenę przedmiotowej sprawy, bowiem dotyczy budynku nr 3, zaś postępowanie naprawcze prowadzone było dla budynku nr 5. Do dokumentacji projektowej dołączona została decyzja Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. o warunkach zabudowy ustalająca sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynowo– produkcyjnego nr 5. Zdaniem Sądu zasadnie stwierdziły organy, iż stwierdzone istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, a przede wszystkim fakt usytuowania spornego budynku nr 5 w odległości ok. 90 cm od granicy z działką sąsiednią oraz brak stosownych rozwiązań w projekcie budowlanym zamiennym w celu likwidacji ujawnionych nieprawidłowości, uniemożliwiały zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd I instancji zaznaczył, że kluczowy jest fakt usytuowania budynku nr 5 w odległości ok. 90 cm od granicy z działka sąsiednią przy ul. [..]. Przedstawiony przez skarżącą Spółkę projekt zamienny nie przewidywał rozwiązań w celu naprawy stwierdzonych nieprawidłowości i odstępstw. Sąd nie podzielił argumentów skargi, że poszerzenie budynku nr 5 do 10,09 m spowoduje usunięcie nieprawidłowości. Z przedłożonej przez skarżącą Spółkę decyzji nr [..] o warunkach zabudowy, w żadnym razie nie wynika bowiem, że na podstawie tej decyzji uzyskała zgodę na usytuowanie budynku nr 5 w granicy z działką sąsiednią. W powołanej decyzji nr [..] o warunkach zabudowy wyraźnie wskazano odnośnie usytuowania zabudowy, że powinno być zgodne z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Skarżąca Spółka nie udokumentowała zgody na sytuowanie budynku nr 5 bezpośrednio przy granicy.

II. Skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi skarżąca Spółka zarzuciła:

1) na podstawie art. 174 pkt 1) p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie:

a) §12 ust. 1 pkt 2, ust.2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, poprzez przyjęcie, że przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie do skarżącej Spółki pomimo, że przedstawiła ona ostateczną decyzję Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. o nowych warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w zakresie usytuowania budynku, spełniającą wymogi niniejszego przepisu;

b) art. 51 ust. 5 u.p.b. poprzez przyjęcie, że przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie w stosunku do skarżącej Spółki i nie zachodzą przesłanki do zaniechania przez skarżącą Spółkę prowadzenia dalszych robót przy budowie magazynu nr 5 na działce o nr ew. [..] przy ul. [..] w Radomiu, w szczególności w oparciu o decyzję o zmianie sposobu użytkowania budynku i uzyskaną do tego celu pozytywną dla skarżącej Spółki decyzję Prezydenta Miasta nr [..] z dnia [..] r. o nowych warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu określającą zabudowę w granicy z działką sąsiednią należącą do uczestnika, oraz o przedłożony projekt zamienny przewidujący realizację budynku, który nie będzie naruszał przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji nr [..] z dnia [..] r., w szczególności, gdy nastąpiła zmiana przeznaczenia budynku nr 5 z magazynu surowców i opakowań na budynek produkcyjno-magazynowy i doprowadzenie budynku do stanu pierwotnego jest bezprzedmiotowe,

2) na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 2, art. 107 k.p.a.), tj. art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy skarżąca Spółka wykazała, iż postępowanie organu odwoławczego dotknięte zostało m. in.: naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, nie rozpatrzeniem całego materiału dowodowego, które nie pozwoliły na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie.

W tym stanie rzeczy skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca Spółka powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia 22 maja 2014 r. nr 43/14 oraz w skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega zasadzie związania granicami skargi kasacyjnej. Treść powyższej zasady ogranicza zakres rozpoznania Sądu kasacyjnego do weryfikacji zasadności zarzutów kasacyjnych w odniesieniu do tej części orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, która została objęta zakresem zaskarżenia. Jedynie w drodze wyjątku – w razie stwierdzenia przyczyn nieważności postępowania sądowego, o których mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. – Naczelny Sąd Administracyjny jest upoważniony i zobowiązany do przekroczenia granic skargi kasacyjnej, wychodząc poza zakres zaskarżenia oraz zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej. W takiej sytuacji Sąd ten z urzędu bierze pod rozwagę wady nieważności postępowania i sankcjonuje je niezależnie od granic zaskarżenia kontrolowanego orzeczenia oraz podniesionych zarzutów (art. 183 § 1 i art. 186 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe ustawowe podstawy kasacyjne wymagają od skarżącego kasacyjnie konkretyzacji przez sformułowanie tzw. zarzutów kasacyjnych.

Mając na względzie wskazane wyżej zasady postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny – wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności postępowania sądowego – ograniczył rozpoznanie sprawy do weryfikacji zarzutów skargi kasacyjnej. Weryfikacja ta doprowadziła Sąd kasacyjny do wniosku, że zasadnicza część podniesionych zarzutów ma usprawiedliwione podstawy, co stanowi konieczną i wystarczającą podstawę do wzruszenia zaskarżonego wyroku.

Przede wszystkim nie można odmówić racji zarzutowi naruszenia przepisów postępowania w zakresie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. przez wadliwą ocenę prawidłowości wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego sprawy w odniesieniu do okoliczności, które są istotne z punktu widzenia zastosowania art. 51 ust. 5 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. oraz w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.).

Powyższe uchybienie w zakresie, w jakim zarzut naruszenia prawa procesowego został powiązany ze wskazanymi wyżej przepisami prawa materialnego, zasadniczo jest w konsekwencją nieprawidłowego wykonania wytycznych sformułowanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 907/15, w którym niezależnie od oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 569/14, doszło do częściowej modyfikacji oceny prawnej oraz wskazań co do dalszego postępowania na tle zagadnienia prawa zabudowy spornej działki nr [..] w granicy z działką nr [..]. Naczelny Sąd – oddalając skargę kasacyjną – w sposób wyraźny nakazał organom i sądom ponownie orzekającym w sprawie, aby wnikliwie wyjaśniły i ustaliły "zakres uprawnienia do zabudowy działki nr [..], wynikającego z wcześniej wydanej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [..] r., Nr [..]". Jak stwierdził Sąd kasacyjny, w powyższej decyzji "poza wskazaniem, że usytuowanie zabudowy powinno być zgodne z przepisami ww. rozporządzenia, (...) wskazano, że nieprzekraczalną linię zabudowy wyznaczają istniejące budynki na działce objętej decyzją, oznaczoną na kopii mapy zasadniczej". W momencie orzekania przez Naczelny Sąd akta sprawy nie zawierały kopii mapy zasadniczej, jednak z analizy urbanistycznej stanowiącej załącznik do tej decyzji już wtedy wynikało, że na działce nr [..] nieprzekraczalna linia zabudowy jest utrwalona przez zrealizowaną zabudowę w granicach nieruchomości. Orzekając ponownie w przedmiotowej sprawie Sąd Wojewódzki pominął treść wytycznych Naczelnego Sądu, nie kontrolując zupełności materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, przede wszystkim zaś nie zauważając, że do znajdującej się w aktach sprawy decyzji Nr [..] z dnia [..] r., ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego magazynu nr 3 oraz budowie magazynu nr 5 na działce nr [..], nadal nie dołączono kopii mapy zasadniczej. Jedynie pośrednio, na podstawie planu zagospodarowania działki nr [..] (według stanu na marzec 2010 r.), stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę nr [..] z dnia [..] r., można stwierdzić, że na działce nr [..] nieprzekraczalna linia zabudowy została rzeczywiście utrwalona przez istniejący budynek nr 4 (opisany jako "budynek magazynowo-produkcyjny, stacja transformatorowa"), który znajduje się w granicy z działką nr [..]. Jest to okoliczność bardzo istotna w sprawie, gdyż – jak wynika z rozważań organu drugiej instancji (s. 4 decyzji z dnia [..] r.) oraz Sądu Wojewódzkiego (s. 12-13 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) – właśnie fakt zbliżenia spornego budynku nr 5 (usytuowanego na działce nr [..]) na odległość ok. 0,9 m od granicy z działką nr [..] został uznany za zasadniczą przeszkodę do stwierdzenia, że obowiązek nałożony na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. na inwestora decyzją nr [..] z dnia [..] r. został w tym zakresie wykonany. Tymczasem – jak podkreślił Naczelny Sąd w cyt. wyżej wyroku z dnia 10 stycznia 2017 r. – decyzja o warunkach zabudowy Nr [..] z dnia [..] r. nie tylko zachowała moc obowiązującą, lecz przede wszystkim w jej punkcie 2 lit. a) tiret 2 stwierdzono, że "nieprzekraczalną linię zabudowy" dla planowanej inwestycji (w tym w zakresie usytuowania planowanego budynku nr 5) "wyznaczają istniejące budynki na działce objętej decyzją" (stanowiącej załącznik graficzny do tej decyzji). Z treści powyższej decyzji wynika zatem, że usytuowanie planowanego budynku magazynowego nr 5 w odległości ok. 0,9 m od granicy z działką nr [..] zostało dopuszczone przez tę decyzję, skoro istniejący budynek nr 4 znajduje się bezpośrednio w granicy. Spełniony został zatem warunek dopuszczalności lokalizacji budynku bezpośrednio przy granicy działki, przewidziany w § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2017 r. Jakkolwiek przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. z dniem 1 stycznia 2018 r. uzyskał nową treść, to jednak zgodnie z § 2 ust. 2 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 14 listopada 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w przypadku zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz dla którego przed dniem 1 stycznia 2020 r., został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę lub wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego, na wniosek inwestora stosuje się § 12 ust. 2 cyt., w brzmieniu dotychczasowym. Prawdą jest natomiast, że nowa decyzja o warunkach zabudowy Nr [..] z dnia 5 września 2013 r. nie zawiera już tego rodzaju klauzuli zezwalającej, przewidując usytuowanie zabudowy "zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie". Nie stoi jednak na przeszkodzie do oceny lokalizacji spornej inwestycji na podstawie ciągle obowiązującej decyzji Nr [..] z dnia [..] r. Naczelny Sąd stwierdził zresztą w cyt. wyżej wyroku, że "przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zawierają ograniczeń czasowych w obowiązywaniu decyzji o warunkach zabudowy za wyjątkiem możliwości wygaszenia takiej decyzji w trybie art. 65 tej ustawy. W związku z tym nie można było stwierdzić, czy w tej sprawie istnieją podstawy do zastosowania art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego (...)". W tej sytuacji zaaprobowanie przez Sąd Wojewódzki oceny organów, że przedłożony projekt budowlany zamienny nie może zostać zatwierdzony na podstawie art. 51 ust. 4 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. z tego względu, że narusza on § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, było wadliwe.

W tym stanie rzeczy bardzo ogólna i nieskonkretyzowana ocena Sądu pierwszej instancji, że "stwierdzone istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, a przede wszystkim fakt usytuowania spornego budynku nr 5 w odległości ok. 90 cm od granicy z działką sąsiednią oraz brak stosownych rozwiązań w projekcie budowlanym zamiennym w celu likwidacji ujawnionych nieprawidłowości, uniemożliwiały zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego" (s. 12 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), jest oczywiście niewystarczająca, aby uznać, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona (zob. art. 188 p.p.s.a.). Sąd Wojewódzki ograniczył swoje szczegółowe rozważania jedynie do kwestii zgodności projektu budowlanego zamiennego z przepisami techniczno-budowlanymi (art. 51 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 u.p.b.) i to tylko w zakresie § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., pomijając konieczność pełnej oceny prawidłowości wykonania obowiązku nałożonego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. decyzją Nr [..] z dnia [..] r., w zakresie sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budowy spornego budynku magazynowego nr 5 usytuowanego na działce nr [..], uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót. Ocena ta powinna – co oczywiste – precyzyjnie i szczegółowo wskazywać, czy obowiązek wynikający z cyt. decyzji z dnia [..] r. został prawidłowo wykonany.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji musi zatem stwierdzić, czy na podstawie akt sprawy możliwe jest ustalenie, czy i w jakim zakresie stanowiące istotne odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Radomia Nr [..] z dnia [..] r. zmiany wynikające z robót wykonanych do dnia [..] r. (dzień oględzin poprzedzających wydanie decyzji z dnia [..] r.) zostały objęte projektem budowlanym zamiennym oraz czy projekt ten jako zgodny z prawem może zostać zatwierdzony (art. 51 ust. 4 u.p.b.), czy też jako niezgodny z prawem nie może być uznany za prawidłowe wykonanie obowiązku nałożonego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. (art. 51 ust. 5 u.p.b.). Dopiero wtedy możliwa stanie się końcowa ocena, czy zastosowanie przez kontrolowane organy regulacji wynikającej z art. 51 ust. 5 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 u.p.b. było w przedmiotowej sprawie prawidłowe.

Mając na względzie całość przedstawionej argumentacji oraz uznając, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie w zakresie wskazanego wyżej zarzutu, jak również przyjmując, że istota sprawy sądowoadministracyjnej nie została dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny – działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. – uchylił zaskarżony wyrok oraz przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (punkt pierwszy wyroku).

Na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w punkcie drugim wyroku zasądzono od skarżonego organu na rzecz strony skarżącej kasacyjnie kwotę 590 (pięćset dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Jednocześnie skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego zwraca uwagę Sądowi Wojewódzkiemu na konieczność właściwego formułowania komparycji orzeczeń wydawanych przez Wydział VIII Zamiejscowy tego Sądu przez wyraźne wskazanie, że dane orzeczenie zapadło w wydziale zamiejscowym ("Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu"). Ponieważ wydział zamiejscowy wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zewnętrzną jednostką organizacyjną tego rodzaju sądu, ustanawianą w drodze wyjątku przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w drodze rozporządzenia (wydawanego na podstawie art. 16 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych) poza siedzibą sądu, dlatego orzeczenie wydane w wydziale zamiejscowym powinno zawierać nie tylko prawidłowe oznaczenie wyjątkowego miejsca rozpoznania sprawy i wydania wyroku (poza siedzibą sądu), lecz także pełne oznaczenie sądu przez wskazanie, że skład tego sądu orzeka w danej sprawie w ramach jednostki organizacyjnej o zewnętrznym charakterze (art. 138 p.p.s.a.). O ile bowiem nie jest ustawowym obowiązkiem wskazywanie w orzeczeniu wydziału jako wewnętrznej jednostki organizacyjnej wojewódzkiego sądu administracyjnego, o tyle wskazanie w orzeczeniu wydziału zamiejscowego jako zewnętrznej jednostki działającej wyjątkowo poza siedzibą sądu na mocy upoważnienia udzielonego przez Prezydenta RP na podstawie art. 16 § 2 cyt. ustawy powinno być oceniane jako obowiązek ustawowy.