Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 130/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 39
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak -Siuda po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty w przedmiocie wznowienia granic postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] A. F. złożył pismo w Urzędzie Gminy [...] z prośbą o wyjaśnienie sprzeczności wynikającej z faktu zawężenia drogi publicznej nr [...], która bezpośrednio graniczy z jego nieruchomością. Postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy [...] zawiesił postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie wyjaśnienia budowy ogrodzenia na drodze publicznej nr [...] w [...]. Postanowieniem z dnia [...] Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] wszczął postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości.

Podczas postępowania rozgraniczeniowego nie doszło do zawarcia ugody przez strony. Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie administracyjne i przekazał z urzędu sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w [...].

Sąd Rejonowy w [...] Wydział [...] postanowieniem z dnia [...]. sygn. akt [...] ustalił na podstawie faktów prawnych i geodezyjnych granicę między nieruchomościami położonymi [...] nr [...].

Od powyższego postanowienia A. F. złożył skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Dnia [...] A. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] w której podał, iż w piśmie z dnia [...] po raz dziesiąty zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...] z zapytaniem dlaczego w [...] zawieszono postępowanie dotyczące rozgraniczenia. W wykonaniu wezwania Sądu do sprecyzowania skargi, A. F. w piśmie z dnia [...] wskazał, iż skarży bezczynność Starosty [...] i domaga się wznowienia granic a nie rozgraniczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Mając na uwadze powyższy przepis, w szczególności pkt 8 należy stwierdzić, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.

Czynność wznowienia granic, której żąda skarżący nie mieści się w wyżej wymienionym katalogu spraw określonych w pkt 1-4, podlegających kognicji sądu administracyjnego, gdyż jest czynnością techniczną.

Zgodnie z art. 39 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U z 2005 r. Nr 240 poz.2027) przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne mogą być wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. W przypadku sporu co do przebiegu granicy należy przeprowadzić, zgodnie z art. 29 tej ustawy, postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości.

W myśl art. 39 ust.1 ustawy wznowienie granic może mieć miejsce wówczas gdy granice miedzy sąsiadującymi nieruchomościami zostały już wcześniej prawnie ustalone. Wznowienie znaków granicznych (przesuniętych, uszkodzonych czy zniszczonych) jak wskazuje ust. 3 i 4 art. 39 ustawy jest czynnością techniczną a nie postępowaniem administracyjnym. Organem właściwym do przeprowadzania tego postępowania nie jest wójt czy starosta lecz zgodnie z art. 39 ust. 2 podmioty prowadzące działalność gospodarczą i inne jednostki, o których mowa w art. 11 ustawy tj. inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie z przepisami prawa, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac.

Należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie doszło już do uregulowania granic orzeczeniem sądu powszechnego, wobec czego wyłączone jest ustalenie w administracyjnym postępowaniu rozgraniczeniowym innego przebiegu granicy. Skarżący w istocie rzeczy próbuje wzruszyć prawomocne postanowienie z dnia [...] sygn. akt [...] o rozgraniczeniu.

W tej sytuacji skarga na bezczynność organu w przedmiocie obowiązku wznowienia granic jest niedopuszczalna.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.