Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1283/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 85 ust 7
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 880
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) Protokolant : starszy referent sądowy Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2020 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie pobrania opłaty za usunięcie drzew I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. kwotę 2219 zł (słownie: dwa tysiące dwieście dziewiętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 4 września 2019 r., znak: [...], działając na podstawie art. 84 ust. 1, 2, 7 i 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1614 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej [...]" od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 23 maja 2019 r., nr [...], orzekającej o pobraniu opłaty od inwestora Spółdzielni Mieszkaniowej [...]" w K. w kwocie [...]zł, naliczonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 11 marca 2016 r., znak [...], za usunięcie – pod warunkiem przesadzenia 1 szt. drzewa (tj. kasztanowiec biały o obw. 75 cm), kolidującego z inwestycją pn.: "Budowa miejsc postojowych wraz z zagospodarowaniem terenu w postaci budowy dróg i chodników, instalacji oświetleniowej i kanalizacji deszczowej na działce nr [...] obr. [...] wraz z budową zjazdu z działki nr [...] na działkę nr [...] obr. [...] w K. przy ul. [...]", ponieważ zostało przesadzone w inne miejsce, tj. na terenie działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...], niż to, które zostało wskazane w zezwoleniu – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 23 maja 2019 r., znak [...], działając na podstawie art. 84 ust. 1, 2, 3, 5, 7 i 8 w zw. z art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 1614 ze zm.) oraz art 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), orzekł o pobraniu opłaty od inwestora: Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]" w kwocie: [...] zł z tytułu opłaty, naliczonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 11 marca 2016 r., znak: [...], za usunięcie – pod warunkiem przesadzenia 1 szt. drzewa (tj. kasztanowiec biały o obw. 75 cm), kolidującego z inwestycją pn.: "Budowa miejsc postojowych wraz z zagospodarowaniem terenu w postaci budowy dróg i chodników, instalacji oświetleniowej i kanalizacji deszczowej na działce nr [...] obr. [...] wraz z budową zjazdu z działki nr [...] na działkę nr [...] obr. [...] w K. przy ul. [...] ", ponieważ zostało przesadzone w inne miejsce tj. na terenie działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...], niż to, które zostało wskazane w zezwoleniu. W decyzji wskazano, że wpłaty należy dokonać niezwłocznie po dniu, w którym decyzja pozostawiająca opłatę do uiszczenia stała się ostateczna, na rachunek dochodów Urzędu Miasta K.. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji podał, że na wniosek inwestora, tj. Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] w K., została wydana przez Prezydenta Miasta K. w dniu 11 marca 2016 r. decyzja nr [...], zezwalająca na usunięcie – pod warunkiem przesadzenia 1 szt. drzewa (kasztanowiec biały), kolidującego z ww. inwestycją. Zezwolenie zostało uzależnione od przesadzenia ww. drzewa na teren działki nr [...] obr[...] przy ul. [...] w K. w terminie do dnia 15 kwietnia 2016 r. W decyzji została ustalona opłata za usunięcie. Organ powołał przepisy mające zastosowanie w przedmiotowej sprawie i podkreślił, że w dniu 4 kwietnia 2016 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Spółdzielni informujące o wykonaniu przesadzenia 1 szt. drzewa (kasztanowca białego) na teren działki nr [...] obr. [...] oraz dokumenty potwierdzające zrealizowanie przesadzenia ww. drzewa. Na podstawie dokumentów ustalono, że usunięcie zostało wykonane na teren działki [...] obr. [...], a zgodnie z odnośną decyzją powinno być posadzone na terenie działki nr [...] obr. jw., a zatem niezgodnie z warunkiem zawartym w decyzji Prezydenta Miasta K.. Mając na uwadze powyższe, organ I instancji nie stwierdził przesłanek do umorzenia naliczonej opłaty w kwocie [...]zł. Ponadto organ I instancji podkreślił, że strona dopuściła się samowolnej modyfikacji decyzji, do której nie była uprawniona. Strona miała środki prawne, by zakwestionować przedmiotowy warunek, choćby poprzez złożenie odwołania od decyzji nr [...], czy też wniosku o zmianę decyzji. Działkę nr [...], obr. [...], w obrębie której należało przesadzić 1 szt. drzewa, a działkę nr [...] obr. [...], na której posadzono ww. drzewo, oddziela działka nr [...] o pow. 0,2962 ha powierzchni oraz część działki nr [...] obr. jw., a więc przedmiotowe drzewo nie zostało przesadzone na działkę w bezpośrednim sąsiedztwie.

Od powyższej decyzji Prezydenta Miasta K. odwołanie w ustawowym terminie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 84 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody poprzez jego niezastosowanie pomimo wystąpienia w niniejszej sprawie okoliczności, o których mowa w tym przepisie, co winno doprowadzić do umorzenia należności z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie (przesadzenie) drzewa. W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie należności z tytułu opłaty ustalonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 11 marca 2016 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że drzewo zostało przesadzone na działkę nr [...]. Stało się to konieczne, gdyż w trakcie prowadzenia prac przygotowawczych pod osadzenie drzewa na działce nr [...] ujawniono, że w miejscu gdzie miało dojść do przesadzenia znajduje się uzbrojenie w postaci sieci elektroenergetycznej oraz centralnego ogrzewania. Infrastruktura ta nie była częściowo wykazana w ewidencji geodezyjnej, stąd też nie było możliwe uwzględnienie tego faktu na etapie procedowania zezwolenia na przesadzenie drzewa. Posadzenie drzewa zgodnie z zezwoleniem nad siecią czy też w jej bezpośrednim sąsiedztwie stanowiłoby zagrożenie zarówno dla sieci, jak i samego drzewa. Na działce nr [...] nie występowały żadne tego rodzaju ograniczenia, stąd zdecydowano o zmianie lokalizacji, co zostało następnie zgłoszone przez inwestora właściwemu organowi (pismo z dnia 8 czerwca 2016 r.). W dalszej części uzasadnienia odwołania podkreślono, że cel założony przez ustawodawcę, tj. ochrona przyrody poprzez zachowanie żywotności drzewa pomimo zmiany jego lokalizacji został osiągnięty, a zatem brak jest uzasadnienia dla ponoszenia przez posiadacza nieruchomości opłaty, która co do zasady rekompensować ma wyrządzoną przyrodzie szkodę w razie obumarcia drzewa na skutek działania człowieka.

Na skutek odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało opisaną na wstępie decyzję z dnia 4 września 2019 r., którą utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K.. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył ustalenia organu I instancji, relewantne przepisy (w szczególności 84 ustawy o ochronie przyrody), a także treść decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 11 marca 2016 r., nr [...] Organ odwoławczy zauważył, że pismem z dnia 29 marca 2016 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]" poinformowała organ I instancji, że "zastosowała się do decyzji Prezydenta Miasta K. [...] z dnia 11 marca 2016 r. dokonała przesadzenia 1 szt. kasztanowca białego o obwodzie pnia 75 cm z działki nr [...] na działkę nr [...] na terenie Osiedla [...]". W dniu 16 maja 2016 r. przeprowadzona została wizja w terenie w celu przeprowadzenia kontroli przesadzenia drzewa, co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy protokół. Pismem z dnia 28 marca 2019 r. organ I instancji zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie pobrania należności w kwocie [...]zł, naliczonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 11 marca 2016 r., znak [...], a następnie wydał zaskarżoną decyzję. Kontynuując argumentację, organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nie ma żadnych wątpliwości, że kasztanowiec biały objęty decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 11 marca 2016 r. przesadzony został na inną działkę niż wskazano w decyzji zezwalającej na usunięcie drzewa. Należało zatem ocenić, czy przesadzenie drzewa na działkę nr [...] zamiast na działkę [...] stanowi zrealizowanie warunku określonego w decyzji nr WS- [...] Powołując się na orzecznictwo sądowe, organ odwoławczy zaprezentował stanowisko, że wykonanie nasadzeń w innym miejscu niż wskazane w decyzji nie jest prawidłowym wykonaniem obowiązku wynikającego z tej decyzji, w swych skutkach równoznacznym z niewykonaniem obowiązku realizacji nasadzeń kompensacyjnych. Stąd też nie może być podstawą do umorzenia należności na podstawie art. 84 ust. 4 u.o.p. Kwestia przyczyn, dla których wykonanie nasadzeń zastępczych w miejscu uzgodnionym z organem nie zostało zrealizowane, nie ma żadnego znaczenia w świetle art. 84 u.o.p. Jedynie w przypadku, gdyby nasadzenia kompensacyjne wykonano w miejscu wynikającym z decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzew, a mimo to rośliny nie zachowały żywotności – znaczenie miałyby przyczyny tego stanu rzeczy. W końcowej części uzasadnienia swojej decyzji organ odwoławczy podkreślił, że Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]" w dniu 8 czerwca 2016 r. złożyła do organu I instancji wniosek o zmianę decyzji nr [...] z dnia 11 marca 2016 r. w zakresie miejsca lokalizacji przesadzonego drzewa z działki nr [...] na działkę nr [...]. Niemniej jednak wniosek ten został złożony dopiero w dniu 9 czerwca 2016 r., podczas gdy termin przesadzenia drzewa określony w decyzji zezwalającej na usunięcie drzewa minął w dniu 15 kwietnia 2016 r. Tak więc złożony wniosek nie mógł odnieść skutku, skoro Spółdzielnia wystąpiła o zmianę decyzji już po dokonaniu przesadzenia drzewa.

Pismem z dnia 11 października 2019 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...] wniosła skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, a to art. 84 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody poprzez jego niezastosowanie, pomimo że przesadzone drzewo zachowało żywotność po upływie okresu 3 lat od dnia wydania zezwolenia na przesadzenie, co w konsekwencji winno doprowadzić do umorzenia należności z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie (przesadzenie) drzewa. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że konieczność przesadzenia drzewa w inne miejsce niż pierwotnie planowane i wskazane przez samego inwestora we wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie wyniknęła w trakcie prowadzenia prac przygotowawczych pod osadzenie drzewa na działce nr [...]. Dopiero wówczas okazało się, że w miejscu gdzie miało do tego dojść znajduje się uzbrojenie w postaci sieci elektroenergetycznej oraz centralnego ogrzewania. Infrastruktura ta nie była częściowo wykazana w ewidencji geodezyjnej, stąd nie było możliwe uwzględnienie tego faktu na etapie procedowania zezwolenia na przesadzenie drzewa. Posadowienie drzewa zgodnie z zezwoleniem nad siecią czy też w jej bezpośrednim sąsiedztwie stanowiłoby zagrożenie zarówno dla sieci (niebezpieczeństwo uszkodzenia przewodów przez rozrastające się korzenie), jak i samego drzewa (ryzyko przewrócenia w przypadku zbyt płytkiego osadzenia). Na działce nr [...] nie występowały żadne tego rodzaju ograniczenia, stąd zdecydowano o zmianie lokalizacji, co zostało następnie zgłoszone przez inwestora właściwemu organowi (pismo z dnia 8 czerwca 2016 r.). W ocenie skarżącej art. 84 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody wyraźnie stanowi, że jedynym warunkiem, od którego uzależnione zostało umorzenie lub brak umorzenia należności z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzewa, jest stwierdzenie po upływie 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie, czy przesadzone drzewo zachowało żywotność czy też go nie zachowało z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości. W okolicznościach niniejszej sprawy kasztanowiec biały bezspornie przyjął się w miejscu przesadzenia i zachował żywotność przez wymagany okres, co przy prawidłowym zastosowaniu przepisu art. 84 ust. 4 ustawy winno doprowadzić do wydania decyzji o umorzeniu należności z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzewa. Cel założony przez ustawodawcę, tj. ochrona przyrody poprzez zachowanie żywotności drzewa pomimo zmiany jego lokalizacji został osiągnięty, a zatem brak jest uzasadnienia dla ponoszenia przez posiadacza nieruchomości opłaty, która co do zasady rekompensować ma wyrządzoną przyrodzie szkodę w razie obumarcia drzewa na skutek działania człowieka. Taki w ocenie skarżącej jest sens regulacji zawartej w całym przepisie art. 84 u.o.p. Jeżeli przyroda doznała uszczerbku, opłata musi zostać pobrana. Jeżeli szkody przyrodzie nie wyrządzono, gdyż przesadzone drzewo nadal żyje, należność z tytułu opłaty podlega umorzeniu. W ocenie skarżącej, argumentację organów obu instancji należy ocenić jako chybioną także i z innego powodu. Gdyby art. 84 ust. 4 nie mógł być zastosowany w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, wskutek niezrealizowania przez inwestora – jak twierdzi organ II instancji – warunku określonego w decyzji nr [...], to pozbawione uzasadnienia było oczekiwanie Prezydenta Miasta K. z pobraniem opłaty od inwestora przez okres konieczny do stwierdzenia, czy kasztanowiec biały w konsekwencji przesadzenia zachował żywotność czy też jej nie zachował. A jednak organ I instancji wstrzymał się z wydaniem decyzji o pobraniu opłaty przez okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie. Skoro zdaniem organów obu instancji to, czy kasztanowiec zachowa żywotność po przesadzeniu na inną działkę niż wskazana w zezwoleniu, nie miało już żadnego znaczenia dla pobrania naliczonej opłaty, oczekiwanie przez okres 3 lat z wydaniem decyzji z dnia 23 maja 2019 r., nr [...], było w tych okolicznościach niezrozumiałe.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że zachodzą podstawy do pozbawienia jej mocy wiążącej. Na zasadzie art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił również decyzję organu I instancji.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 84 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (obecnie t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 55, dalej "u.o.p."). Zgodnie z tym przepisem, posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu (ust. 1). Opłaty naliczane są w zezwoleniu na usunięcie drzewa lub krzewu i pobierane przez organ właściwy do wydania tego zezwolenia (ust. 2). W przypadku naliczenia opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu oraz uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu albo wykonania nasadzeń zastępczych, organ właściwy do wydania zezwolenia odracza termin uiszczenia opłaty za jego usunięcie na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie lub wykonanie nasadzeń zastępczych (ust. 3). Jeżeli przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy zachowały żywotność po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, lub nie zachowały żywotności z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należność z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów podlega umorzeniu (ust. 4). Jeżeli przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy, albo część z nich, nie zachowały żywotności po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zachowały żywotności (ust. 5). Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 4 i 5, mogą być wydane przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 3, jeżeli przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy nie zachowały żywotności przed upływem tego okresu (ust. 6). W przypadku niewykonania nasadzeń zastępczych, o których mowa w ust. 3, lub części z nich, zgodnie z zezwoleniem na usunięcie drzewa lub krzewu, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew łub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem (ust. 7). Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 4, 5 i 7 wydaje organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu (ust. 8).

W niniejszej sprawie zasadniczo bezsporne są relewantne okoliczności faktyczne. Na wniosek skarżącej została wydana przez Prezydenta Miasta K. w dniu 11 marca 2016 r. decyzja zezwalająca na usunięcie – pod warunkiem przesadzenia – 1 szt. drzewa (kasztanowiec biały) zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...]. Zezwolenie zostało uzależnione od przesadzenia przedmiotowego drzewa – w terminie do dnia 15 kwietnia 2016 r. – "w inne miejsce uzgodnione z wnioskodawcą", przy czym z treści decyzji wynika, że tym miejscem była dz. nr [...] obr. [...]. Skarżąca – przed upływem wspomnianego terminu – dokonała przesadzenia drzewa, przy czym nie zostało ono zlokalizowane na działce nr [...], lecz na działce nr [...] na terenie Osiedla W. Z.. W dniu 16 maja 2016 r. przeprowadzona została wizja w terenie w celu przeprowadzenia kontroli przesadzenia drzewa – w protokole kontroli zaznaczono inną niż wynikająca z decyzji lokalizację drzewa, jak również stwierdzono, że zachowuje ono żywotność. Jak wynika z wyjaśnień skarżącej – które nie zostały w toku postępowania zweryfikowane negatywnie – konieczność przesadzenia drzewa w inne miejsce wyniknęła w trakcie prowadzenia prac przygotowawczych pod osadzenie drzewa na działce nr [...]. Dopiero wówczas okazało się, że w miejscu, gdzie miało do tego dojść, znajduje się uzbrojenie w postaci sieci elektroenergetycznej oraz centralnego ogrzewania. Infrastruktura ta nie była częściowo wykazana w ewidencji geodezyjnej, stąd nie było możliwe uwzględnienie tego faktu na etapie uzyskiwania zezwolenia na przesadzenie drzewa.

Istotą sporu było to, czy przesadzenie drzewa w inne miejsce niż wskazane decyzji może być w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy i przyczyn takiego stanu rzeczy – utożsamiane z niewykonaniem nasadzeń zastępczych w rozumieniu art. 84 ust. 7 u.o.p. Organy obu instancji przyjęły, że tak – Sąd stanowiska tego nie podziela. Zdaniem Sądu, zasadny jest prezentowany w orzecznictwie pogląd, że: "Przepis art. 84 ust. 7 u.o.p. nie uwzględnia w pełni specyfiki niewykonania nasadzeń zastępczych. Wobec założenia racjonalności działania ustawodawcy trudno bowiem przyjąć, aby taki sam skutek w postaci obowiązku przeliczenia opłaty wiązać z całkowitym brakiem nasadzeń zastępczych czy też wskazanym w art. 84 ust. 5 u.o.p. brakiem zachowania ich żywotności z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości w upływie 3-letniego okresu liczonego od dnia terminu wskazanego w zezwoleniu na wykonanie nasadzeń zastępczych oraz z dokonaniem tych nasadzeń w liczbie i gatunku drzew zgodnych z zezwoleniem, chociaż z pewnymi odstępstwami od jego warunków (...). Mimo że w treści art. 84 ust. 7 u.o.p. mowa jest o niezgodności nasadzeń zastępczych lub części z nich z zezwoleniem – co wskazywałoby, że jakakolwiek niezgodność skutkuje obowiązkiem przeliczenia opłaty – (...) każdy przypadek wymaga jednak wnikliwej i zindywidualizowanej oceny dokonywanej nie tylko przez pryzmat wykładni językowej tego przepisu, ale przede wszystkim jego wykładni systemowej postrzeganej w wynikającym z regulacji w/w ustawy przewodnim kontekście wymogów ochrony przyrody i związanej z tym kompensacji przyrodniczej" (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 stycznia 2020 r., II SA/Rz 1123/19, CBOSA). W tym kontekście warto też zwrócić uwagę na art. 7a § 1 k.p.a., a także na celowościowe uwarunkowania opłaty za usunięcie drzewa, które zasadniczo nie mają charakteru fiskalnego. Przeliczenie (pobranie) opłaty ma swoje racjonalne uzasadnienie w przypadku, gdy jakaś część przewidzianych nasadzeń nie została w ogóle wykonana lub została wykonana z rażącym naruszeniem istotnych warunków zezwolenia – innymi słowy, w przypadku, gdy rzeczywiście nie doszło do antycypowanej kompensacji przyrodniczej (por. powołany wyrok WSA w Rzeszowie). Okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na zaistnienie takiego przypadku – to zaś implikuje konstatację o naruszeniu art. 84 ust. 7 u.o.p., które miało wpływ na wynik sprawy.

W ponownym postępowaniu w sprawie organ uwzględni ocenę prawną sformułowaną w niniejszym wyroku, w tym wykładnię art. 87 ust. 7 u.o.p. w kontekście okoliczności polegającej na przesadzeniu drzewa w inne miejsce niż wskazane w odnośnej decyzji.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., należało orzec jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 206 p.p.s.a., zasadzając na rzecz skarżącej kwotę [...]zł. Na kwotę tę składają się uiszczony wpis – [...] zł oraz koszt zastępstwa procesowego – [...] zł. Kwota z tytułu zastępstwa procesowego została miarkowana z uwagi okoliczności sprawy, nakład pracy niezbędny do wniesienia skargi, jak również fakt, że wartość przedmiotu sprawy w nieznacznym stopniu przekroczyła kwotę [...]zł.