Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 357/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (odmowa wydania uproszczonego świadectwa żeglugowego) oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późń. zm.), zwanej dalej "Kpa", postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwaną dalej "skarżącą") do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] o odmowie wydania uproszczonego świadectwa żeglugowego.

Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...] odmówił wydania uproszczonego świadectwa zdolności żeglugowej dla skarżącej. W dniu 1 września 2016 r. decyzja została skutecznie doręczona skarżącej.

Dnia [...] września 2016 r. skarżąca złożyła dwa jednobrzmiące odwołania od decyzji do Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...]. Oba pisma zostały złożone w terminie przewidzianym w Kpa do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, jednakże nie były one podpisane. W związku z powyższym działając na podstawie art. 64 § 2 Kpa, w dniu [...] września 2016 r. Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...] wezwał stronę do usunięcia braków formalnych odwołania, poprzez złożenie podpisu osoby upoważnionej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało wysłane skarżącej na jej adres wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 29 września 2016 r., zatem termin na usunięcie braków formalnych odwołania upłynął z dniem 6 października 2016 r.

Dnia [...] października 2016 r. Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...], w odpowiedzi na drugie tożsame z pierwszym, niepodpisane odwołanie złożone w dniu 15 września 2016 r., wysłał kolejne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, które zostało odebrane przez skarżącą w dniu 17 października 2016 r. Uzupełnione o podpis upoważnionej osoby odwołanie od decyzji skarżąca nadała w dniu 25 października 2016 r.

Organ rozpoznając niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Decyzja Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...], od której odwołuje się skarżąca, zawiera prawidłowe pouczenie w zakresie terminu do wniesienia odwołania. Organ wyjaśnił, że z informacji zawartych na stronie internetowej Poczty Polskiej dotyczących śledzenia przesyłek: http://emonitorinq. poczta-- polska.pl/ wynikało, że przesyłka zawierająca decyzję doręczona została osobie upoważnionej przez skarżącą do odbioru kierowanej do niej korespondencji w dniu 1 września 2016 r. Złożone odwołania z dnia 15 września 2016 r. nie posiadały podpisu osoby upoważnionej, zatem organ I instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełniania braków, tj. podpisu upoważnionej osoby w trybie art. 64 § 2 Kpa.

Organ uznał, że kluczowy w sprawie niniejszej jest przepis art. 45 Kpa, zgodnie z którym jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym pisma doręcza się w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Organ odwoławczy uznał, że w sprawie niniejszej wezwanie do usunięcia braków formalnych z dnia [...] września 2016 r. organ I instancji wysłał prawidłowo na adres siedziby skarżącej i zostało ono skutecznie doręczone w dniu 29 września 2016 r.

Organ analizując również doręczenie drugiego wezwania do usunięcia przez skarżącą braków formalnych, wystawionego przez Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...] w dniu [...] października 2016 r., stwierdził, iż organ I instancji błędnie ponownie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków odwołania (podpisu upoważnionej osoby) na podstawie art. 64 § 2 Kpa, kierując przesyłkę na adres biura skarżącej w [...]. Jednakże z uwagi na fakt, iż skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania organów administracji publicznej, organ II instancji dokonał ustaleń w tym przedmiocie. Z informacji zawartych na stronie internetowej Poczty Polskiej dotyczących śledzenia przesyłek: http://emonitoring.poczta-polska.pl/ wynikało, że ww. pismo zostało skutecznie doręczone w siedzibie adresata w dniu 17 października 2016 r. Organ ustalił, że z informacji zawartych na stronie internetowej Poczty Polskiej dotyczących śledzenia przesyłek: http://emonitorinq.poczta-polska.pl/ wynikało, iż skarżąca nadała odwołanie uzupełnione o podpis upoważnionej osoby w dniu 25 października 2016 r., tymczasem termin siedmiodniowy na uzupełnienie ww. braku upływał z końcem dnia 24 października 2016 r. W konsekwencji organ stwierdził, że skarżąca wnosząc odwołanie w dniu 25 października 2016 r., uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Dlatego też Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. stwierdził wniesienie odwołania z uchybieniem terminu.

Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zaskarżyła w całości postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r. w którym organ stwierdził, że odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Żeglugi Śródlądowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] o odmowie wydania uproszczonego świadectwa żeglugowego zostało wniesione z uchybieniem terminu. Postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. art. 7, 8, 9, 11 kpa poprzez ich niezastosowanie wyrażające się w tym, że organ wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu, czego w żaden sposób nie udowodniono, organ twierdzi, że skarżąca odebrała pismo w dniu 17 października 2016 r., jednak nie posiada na to żadnego dowodu w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie zostało wydane na podstawie informacji ze strony internetowej Poczty Polskiej, której dane przeczą dowodom.

2. art. 129 § 2 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na stwierdzeniu, że skarżąca wniosła pismo z uchybieniem terminu podczas gdy w aktach sprawy nie ma żadnego dowodu potwierdzającego to twierdzenie organu a zatem należy uznać je za bezpodstawne.

Mając na względzie powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. 2016. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W świetle przywołanych przepisów, Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona.

Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia i rozstrzygnięcia, w jakiej dacie zostało doręczone skarżącej wezwanie organu z dnia [...] października 2016 r. nr [...] wzywające ją do usunięcia braków formalnych odwołania poprzez jego podpisanie (zdaniem organu miało to miejsce w dniu 17 października 2016 r.; strona skarżąca twierdzi natomiast, że stało się to w dniu 18 października 2016 r.), a zatem, czy nadesłanie przez skarżącą podpisanego odwołania, nadanego w polskiej placówce pocztowej w dniu 25 października 2016 r., zostało wniesione w terminie, czy też z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.

Zdaniem Sądu, w świetle okoliczności wynikających z akt sprawy, zaskarżone postanowienie stwierdzające, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu z art. 129 § 2 K.p.a., z przyczyn wskazanych w jego uzasadnieniu, jest prawidłowe.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 134 w związku z art. 144 K.p.a. organ właściwy do rozpatrzenia odwołania bada z urzędu zachowanie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Stwierdzenie dopuszczalności odwołania oraz wniesienie go w terminie jest koniecznym warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ II instancji. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, a w konsekwencji ostateczność decyzji organu I instancji. W sytuacji ustalenia, że odwołanie zostało wniesione po terminie, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W orzecznictwie wskazuje się, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 marca 1997 r., sygn. akt I SA/Łd 2990/95; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96). Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Termin określony w tym przepisie jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, powoduje konieczność stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że organ pismem z dnia [...] października 2016 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych odwołania (jego podpisanie) pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Pozostaje w sprawie bezsporne, że wezwanie to zostało nadane przez organ w dniu [...] października 2016 r. (dowód nadania przesyłki poleconej nr [...]). Faktem pozostaje, że w rozpatrywanej sprawie powstały wątpliwości odnoszące się do daty doręczenia skarżącego wezwania z dnia [...] października, gdyż w aktach administracyjnych brakuje oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma. W wypadku gdy istnieją wątpliwości co do faktycznej daty doręczenia pisma stronie należy przeprowadzić wszelkie dowody umożliwiające ustalenie tej daty w sposób pewny (tak przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 823/15). Dowodem, jak wskazał ten Sąd, w przypadku skierowania do adresata pisma w formie pocztowej przesyłki poleconej może być rejestr dzienny doręczanych przesyłek poleconych znajdujący się w urzędzie pocztowym właściwym do doręczenia przesyłki. Nie jest również wykluczone dowodzenie daty odbioru pochodzących z systemu śledzenia przesyłek Tracking Pocztex EMS, zwłaszcza, gdy źródła wskazują na tę samą datę.

W rozpatrywanej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie niniejszej zostały w sposób pewny usunięte wątpliwości w zakresie daty faktycznego odbioru przez skarżącą wezwania z dnia [...] października 2016 r. W aktach sprawy widnieją bowiem dwa dokumenty wskazujące na tę samą datę doręczenia skarżącej istotnej w sprawie niniejszej przesyłki poleconej nr [...]). Są to wydruk z systemu śledzenia przesyłek Tracking Pocztex EMS (karta 28-27 akt administracyjnych) oraz rejestr dzienny doręczanych przesyłek poleconych znajdujący się w urzędzie pocztowym otrzymany przez organ drogą meilową (k. 31-30 akt administracyjnych).

Na obydwu dokumentach widnieje data odbioru/doręczenia w dniu 17 października 2016 r. Zatem termin na usunięcie braków formalnych odwołania i nadesłania w sposób prawidłowy podpisanego dokumentu upływał w dniu 24 października 2016 r. Skarżąca spółka nadała odwołanie w dniu 25 października 2016 r. to jest z naruszeniem terminu. W niniejszej sprawie skarżąca w żaden sposób nie obaliła domniemania skuteczności doręczenia jej przesyłki w dniu 17 października 2016 r. Podniesione w skardze, niczym niepoparte twierdzenia, są tym bardziej niezrozumiałe i nie znajdują oparcia w aktach administracyjnych sprawy.

W świetle poczynionych ustaleń, w ocenie Sądu organ przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowanie dowodowe w sprawie w zakresie ustalenia daty odbioru wezwania z dnia [...] października 2016 r. i zgodnie z przepisami prawa wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.