Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 637/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 października 2016 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz strony skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej A. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2015 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego

wpłynął wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej przy o interwencję w sprawie zalewania piwnic budynku, które występuje po przeprowadzeniu rozbiórki budynku usługowego na działce nr [...]. Zgłaszająca dołączyła do wniosku wykonaną przez posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane P. K., ekspertyzę techniczną przedmiotowego budynku, wykonaną w celu określenia przyczyny pojawienia się wody w piwnicach budynku. W ekspertyzie stwierdzono m.in., że ściany fundamentowe nie są odpowiednio zabezpieczone środkami hydroizolacyjnymi.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził w dniu [...] kontrolę dokonanej rozbiórki budynku przy i ustalił, że rozbiórka przeprowadzona została w oparciu o decyzję właściwego organu. Podczas kontroli zarządca budynku przedstawił opinię geotechniczną T. N. dotyczącą określenia przyczyn podtapiania piwnicy budynku przy wraz z podaniem sposobu usunięcia powstałych nieprawidłowości.

Pismem z dnia 15 września 2015 r. organ I instancji zawiadomił Wspólnotę Mieszkaniową, o wszczęciu postępowania w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku przy, w części piwnicznej.

Postanowieniem z dnia 25 września 2015 r. organ ten nakazał wspólnocie mieszkaniowej przedstawienie ekspertyzy stanu technicznego przedmiotowego budynku, zawierającej wskazanie sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Po przedłożeniu wymaganego dokumentu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] (sprostowaną w dniu 18 lutego 2016 r.), działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej usunięcie stwierdzonych w ekspertyzie technicznej autorstwa P. K. nieprawidłowości, dotyczących budynku mieszkalnego wielorodzinnego w części piwnicznej, zlokalizowanego [..], obręb nr [..], poprzez wykonanie hydroizolacji ścian fundamentowych i piwnic przedmiotowego budynku od zewnątrz od strony oraz izolacji ścian fundamentowych i piwnic od wewnątrz budynku od strony.

Jednocześnie wskazał, że "hydroizolacji ścian od zewnątrz budynku (od strony ul.) po ich odkopaniu należy przeprowadzić w następującej kolejności:

1) oczyścić ściany z izolacji smołowej i pozostałości tynku wyrównującego poprzez piaskowanie lub mycie wysokociśnieniowe,

2) uzupełnić ubytki w ścianie i fugach zaprawą hydroizolacyjną - naprawczą (np. 1),

3) wykonać wyoblenie na styku ściany z ławą fundamentową zaprawą hydroizolacyjną - naprawczą (np. 1),

4) zabezpieczyć ściany hydroizolacją mineralną elastyczną - materiał nakładać w dwóch warstwach np. metodą natryskową (np.).

Hydroizolację ścian od wewnątrz budynku (od strony) należy przeprowadzić w następującej kolejności:

1) oczyścić ściany poprzez piaskowanie lub mycie wysokociśnieniowe,

2) uzupełnić ubytki w ścianie i fugach zaprawą hydroizolacyjną - naprawczą. Fugi należy uzupełnić na głębokość 2 cm (np.),

3) wykonać wyoblenie na styku ściany z ławą fundamentową zaprawą hydroizolacyjną - naprawczą (np.),

4) zabezpieczyć ściany hydroizolacją mineralną elastyczną - materiał nakładać w dwóch warstwach np. metodą natryskową (np.),

5) ściany zaizolowane według powyższych punktów należy otynkować "lekkim " tynkiem (najlepiej renowacyjnym) i pomalować farbami paroprzepuszczalnymi.

Hydroizolację piwnic wewnątrz budynku (od strony), należy przeprowadzić w następującej kolejności:

1) zwiększyć wytrzymałość posadzek, poprzez wymianę ich na płytę betonową,

zbrojoną zbrojeniem rozproszonym i zakotwioną do ścian (ław fundamentowych),

o grubości 12 cm, wykonaną z betonu klasy [...],

2)wkleić taśmę pęczniejącą w styk roboczy pomiędzy ławą a nową posadzką (np. ),

3) do betonu posadzkowego dodać domieszkę hydroizolację krystalizująco -penetrującą do bar (np.),

4) wykonać hydroizolację mineralną, elastyczną z wklejoną taśmą na styku istniejącej izolacji poziomej i nowej posadzki (np.).

Autor przedmiotowej ekspertyzy technicznej oparł się na technologii firmy. Podczas hydroizolacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy należy zastosować materiały o zbliżonych parametrach. Całość robót budowlanych wykonać pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności. Po wykonaniu wykazanych w niniejszej decyzji robót należy przedłożyć sporządzony przez uprawnioną osobę protokół z odbioru ww. robót. Nałożony obowiązek należy wykonać w terminie do dnia [..]r.".

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa , zarzucając naruszenie art. 6 - 9 K.p.a. i art. 156 K.p.a. poprzez skierowanie decyzji do podmiotu niebędącego stroną postępowania oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez niewskazanie, którym wymaganiom wynikającym z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu. W ocenie strony, nieodpowiedni stan techniczny budynku wynika z dokonanej przez Miasto rozbiórki obiektu sąsiedniego. Natomiast nakaz wykonania płyty betonowej zbrojonej od strony ul. powinien zostać nałożony na właściciela lokalu użytkowego, który skuł stare posadzki i wybrał ok. 80 cm ziemi, co skutkuje napływem wody. Nadto strona podniosła, że ma zastrzeżenia co do faktycznych możliwości wykonania nałożonego obowiązku, w szczególności wykonania hydroizolacji od strony ul. , gdyż można ją wykonać tylko od strony ściany idącej równolegle do ul. , a ściana prostopadła do tej ulicy nie może być wykonana od zewnątrz z uwagi na wykonaną dobudówkę, stanowiącą przedpokój mieszkania nr [..], będącego własnością Gminy Miasta i zlokalizowanego na działce nr[..], niebędącej własnością skarżącej.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...], w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i orzekł o wykonaniu obowiązków w terminie do dnia [...] r., a w pozostałej części utrzymał decyzję w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że dokumenty zgromadzone w aktach sprawy potwierdzają nieodpowiedni stan techniczny budynku. Z opinii geotechnicznej wynika, iż niezależnie od stanu wody na działkach sąsiednich, brak zabezpieczenia przeciwwilgociowego ścian fundamentowych oraz ścian i posadzek piwnicznych naraża je na długotrwałą penetrację wody i przyczynia się do ich degradacji, a w konsekwencji do pogorszenia właściwości użytkowych i sprawności technicznej budynku. Zgodnie z przepisem § 317 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ściany piwnic budynku oraz stykające się z gruntem inne elementy budynku, wykonane z materiałów podciągających wodę kapilarnie, powinny być zabezpieczone odpowiednią izolacją przeciwwilgociową. Dla wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości konieczne jest ich usunięcie na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej organ odwoławczy wyjaśnił, że fundamenty, ściany i stropy budynku należą do części wspólnych, za których stan techniczny odpowiada wspólnota mieszkaniowa, a nie właściciele poszczególnych lokali. W uchwale nr [...] r. wspólnota wyraziła zgodę na przebudowę części wspólnych, m.in. w zakresie obniżenia poziomu posadzki piwnic. Obowiązki dotyczące zwiększenia wytrzymałości posadzek związane są z poprawą sprawności technicznej przedmiotowego obiektu budowlanego i przyczynią się do doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego.

Organ II instancji stwierdził również, że nałożone zaskarżoną decyzją obowiązki uwzględniają podnoszoną przez skarżącą niemożność wykonania hydroizolacji prostopadłej do ulicy ściany budynku - ta ściana winna być zabezpieczona od wewnątrz. Natomiast sprawa równowagi hydrologicznej na sąsiedniej działce nr była przedmiotem postępowania Prezydenta Miasta a, który postanowieniem z dnia [...]r., odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie.

Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. , reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, ww. decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przyznanie stronie od organu niezbędnych kosztów postępowania. W skardze zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie :

-art. 6, 7, 8, 9 K.p.a. poprzez rozpoznanie sprawy w sposób niedbały i niedokładny, niebudzący zaufania do organów postępowania,

- art. 7 i 77 K.p.a. poprzez niewyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego, polegające na braku ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za usunięcie posadzki w lokalu piwnicznym w budynku przy ul. , braku ustalenia, że udzielono właścicielowi pozwolenia na budowę robót, które obejmowały usunięcie ww. posadzki, braku winy wspólnoty w usunięciu posadzki, a co za tym idzie niemożności obciążenia strony kosztami usunięcia szkód,

- art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż zasadne było nakazanie wykonania hydroizolacji budynku przy ul. ponieważ znajduje się on w nieodpowiednim stanie technicznym, podczas, gdy nieodpowiedni stan techniczny budynku nie wynikał z niewłaściwego użytkowania budynku tylko nastąpił z powodu wykonania przez Miasto robót na sąsiednich działkach w sposób niezgodny z udzielonym pozwoleniem na budowę oraz poprzez niewskazanie, którym wymaganiom wynikającym z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu budowlanego,

- art. 156 K.p.a. poprzez skierowanie decyzji do podmiotu niebędącego stroną postępowania.

W uzasadnieniu skargi strona ponowiła argumentację odwołania wskazując, na brak możliwości wykonania hydroizolacji od strony ul. Zakwestionowała również możliwość nałożenia obowiązku wykonania płyty betonowej zbrojonej od strony ulicy na wspólnotę w sytuacji, gdy odpowiedzialnym za stan lokalu i jego posadzki jest jeden z właścicieli, który nie wykonał nałożonych na niego obowiązków z pozwolenia na budowę. Strona podkreśliła, że napływ wody do obiektu powstał w wyniku wyburzeniem przez Gminę Miasta części budynku, gdyż od tego czasu ściana wewnętrzna stała się ścianą zewnętrzną. Obecnie ten stan został poprawiony, więc nie ma powodów do wykonania nałożonych obowiązków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione.

Na rozprawie w dniu 12 października 2016 r. pełnomocnik skarżącej

w całości podtrzymał zarzuty skargi, dodatkowo wskazując na orzeczenie NSA sygn. akt II OSK 1760/11, który nakazuje wskazać organowi nie tylko niewłaściwy stan budynku, ale także przyczyny powstania tego stanu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a także

- z mocy art. 135 P.p.s.a. - decyzji organu pierwszej instancji pod kątem powyższego kryterium wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty są zasadne.

Podstawą materialnoprawną decyzji organów obu instancji stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest

w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Z powyższego przepisu wynika wprost, że wyłączną przesłanką jego zastosowania jest ustalenie, że dany obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Z kolei zaistnienie tej przesłanki, zobowiązuje organ do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. A zatem rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane ma charakter decyzji związanej.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd podziela ustalenia organów, że stan techniczny budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul.

jest nieodpowiedni. Potwierdza to zebrany w sprawie materiał dowodny, w szczególności ekspertyza techniczna P.K. przedłożona przez stronę, ale również opinia geotechniczna T.N. przedstawiona przez zarządcę budynku. W dokumentach tych stwierdzono, że woda wybija spod ściany i posadzek piwnicy, które nie są odpowiednio zabezpieczone środkami hydroizolacyjnymi, co przyczynia się do ich degradacji. Przy czym stan muru ścian w piwnicy wskazuje na ich długotrwale zwilgocenie. Ustalenia te przesądzają o zaistnieniu podstaw faktycznych do wydania decyzji w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan zapewniający sprawność techniczną obiektu jako całości oraz sprawność techniczną elementów instalacji obiektu i urządzeń, odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym. Niewątpliwie z nieodpowiednim stanem technicznym mamy zatem do czynienia sytuacji, gdy stan narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów prawa. W związku z tym uzasadnienie rozstrzygnięcia powinno zawierać nie tylko ustalenia co do stanu technicznego obiektu budowlanego ale również wskazywać, jakie normy techniczne zostały naruszone i w jakich przepisach prawa zostały one uregulowane. Co prawda organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji nie powiązał stwierdzonych nieprawidłowości z właściwym przepisem prawa, tym nie mniej organ II instancji, czego nie dostrzega skarżąca, sanował to uchybienie poprzez trafne określenie, że stan techniczny budynku nie odpowiada wymogom § 317 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422). Zgodnie z tym przepisem, ściany piwnic budynku oraz stykające się z gruntem inne elementy budynku, wykonane z materiałów podciągających wodę kapilarnie, powinny być zabezpieczone odpowiednią izolacją przeciwwilgociową.

Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Kwestie zachowania we właściwym stanie technicznym substancji obiektu budowlanego, reguluje art. 61 ustawy, który zobowiązuje właściciela lub jego zarządcę do użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym. Przepis ten przewiduje, że to na właścicielu/zarządcy ciąży obowiązek właściwego użytkowania i utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym, a więc m.in. bieżącego monitorowania stanu technicznego, wykonywania koniecznych remontów, konserwacji oraz przeglądów. Niewątpliwie niewłaściwe użytkowanie i utrzymanie budynku obejmuje również sytuację bierności czy niedbalstwa właściciela/zarządcy w zabezpieczeniu obiektu przed wpływem otoczenia, natomiast art. 66 ustawy Prawo budowlane daje organowi nadzoru budowlanego możliwość ingerencji w istniejący stan rzeczy celem doprowadzenia obiektu do właściwego stanu technicznego. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że dla wydania decyzji w trybie art. 66 ww. ustawy istotny jest sam fakt, że stan obiektu jest nieodpowiedni. Organ nie bada przyczyn, z powodu których obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, ani nie ustala, kto ponosi odpowiedzialność za doprowadzenie obiektu do stanu niezgodnego z przepisami. Na zastosowanie nakazu nie wpływa też okoliczność, czy i w jakim stopniu adresat jest winny powstania przesłanek powodujących powstanie przesłanek zastosowania tego przepisu. Stanowisko to dominuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2015 r. II OSK 838/14, lex 1989248, wyrok WSA z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 151/11 LEX nr 993258, wyrok NSA z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1102/07, wyrok dostępny w Internecie). Natomiast przywołany przez pełnomocnika strony na rozprawie wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 1760/11 zapadł w odmiennych okolicznościach faktycznych niż występujące w niniejszej sprawie, albowiem odnosił się do stanu budynku niezgodnego z prawem, który został zaakceptowany w pozwoleniu na budowę. Tym samym na gruncie przedmiotowej sprawy argumentacja skargi, że nieodpowiedni stan techniczny obiektu nie wynikał z niewłaściwego użytkowania budynku, gdyż nastąpił z powodu wykonania przez Miasto robót na sąsiednich działkach nie zasługuje na akceptację i nie może stanowić podstawy do uwolnienia się od odpowiedzialności za stwierdzone nieprawidłowości. Również twierdzenie strony, że to właściciel lokalu użytkowego ponosi odpowiedzialność za fakt zalewania piwnic budynku wobec usunięcia posadzki jest bez znaczenia, albowiem pozostaje poza zakresem niniejszej sprawy. A ewentualna niezgodność wykonanych robót w piwnicach z pozwoleniem na budowę może być co najwyżej przedmiotem odrębnego postępowania. Zaznaczenia wymaga, że jeżeli w ocenie strony, nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego jest efektem działań innych podmiotów, to wspólnocie przysługuje prawo dochodzenia odszkodowania przed sądem powszechnym, na zasadach określonych w przepisach kodeksu cywilnego.

Adresatem decyzji, o której mowa w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlanego ustawodawca uczynił wyłącznie właściciela lub zarządcę budynku, gdyż tyko te podmioty stosownie do art. 61 ww. ustawy są zobowiązane do jego utrzymania

w należytym stanie technicznym. W rozpoznawanej sprawie stwierdzone nieprawidłowości odnoszą się do całego budynku, w którym funkcjonuje wspólnota mieszkaniowa, a nie do danego lokalu użytkowego. Elementy konstrukcyjne budynku takie jak fundamenty czy ściany i posadzki w części piwnicznej należą bowiem do części wspólnych budynku, a zatem za ich stan techniczny – jak słusznie zauważono w zaskarżonej decyzji - odpowiada wspólnota mieszkaniowa. Okoliczność, że piwnica jest użytkowana wyłącznie przez jednego współwłaściciela nie ma w zaistniałej sytuacji znaczenia. W konsekwencji uznać należy, że adresat kwestionowanego nakazu został określony prawidłowo, a zarzuty skargi wniesione w tym zakresie przez stronę skarżącą nie zasługują na uwzględnienie.

Natomiast Sąd podzielił zastrzeżenia skargi podniesione co do samej treści rozstrzygnięcia organu I instancji, w którym to określono zakres i sposób usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Rozstrzygnięcie zawarte w sentencji decyzji zawierającej nakaz wykonania określonych obowiązków jest jednym z najistotniejszych elementów tej decyzji administracyjnej, musi być zatem jasne i precyzyjne oraz tak sformułowane, aby możliwe było jego dobrowolne wykonanie lub wykonanie w drodze egzekucji administracyjnej.

W rozstrzygnięciu organ I instancji wskazał, że usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości ma nastąpić poprzez wykonanie "hydroizolacji ścian fundamentowych i piwnic budynku od zewnątrz od strony ul. oraz izolacji ścian fundamentowych i piwnic od wewnątrz budynku od strony ul. ". Tymczasem, jak wynika z akt sprawy i na co zwróciła uwagę skarżąca, za uskokiem budynku od strony ul. wykonana jest dobudówka mieszkania, niebędącego własnością wspólnoty mieszkaniowej. Oznacza to, że wykonanie hydroizolacji od zewnątrz na tym odcinku nie jest możliwe, a wbrew twierdzeniu organu odwoławczego, z nałożonego nakazu nie wynika, aby ściana miała być zabezpieczona od wewnątrz. W decyzji stwierdzono jednoznacznie, że hydroizolacja od wewnątrz budynku dotyczy ścian fundamentowych i piwnic od strony ul. , a nie od strony ul. . Brak jest również sugerowanego w odpowiedzi na skargę zapisu, który dopuszczałby wykonanie izolacji od wewnątrz budynku w przypadku niemożności odsłonięcia ścian zewnętrznych.

Sąd z urzędu dostrzegł także inne nieprawidłowości. Mianowicie w sentencji decyzji organ I instancji wskazując na wykonanie zabezpieczenia ścian fundamentowych i piwnic posługuje się przy ich określeniu pojęciami od strony ul. i od strony ul. . Ulice te biegną równoległe do dwóch ścian budynku co powoduje wątpliwość, czy kolejne dwie ściany do tych ulic prostopadłe, objęte są również nakazem izolacji, a jeśli są to który rodzaj izolacji należy zastosować, tj. zewnętrzną czy wewnętrzną. Na mapie załączonej do ekspertyzy technicznej wszystkie ściany budynku zaznaczono jako wymagające stosownego zabezpieczenia. Osobnym kolorem oznaczono hydroizolację od zewnętrznej strony budynku i osobnym od wewnętrznej. Ale w samych zaleceniach również mowa jest o wykonaniu hydroizolacji ścian fundamentowych i piwnic - od zewnątrz od strony ul. oraz od wewnątrz od strony ul. i nie jest wiadome, o które ściany budynku chodzi, czy wyłącznie o równolegle czy również o prostopadłe. Powyższa wątpliwość uszła uwadze organów, a skoro nakaz sformułowany w decyzji stanowi w istocie powtórzenie tych zaleceń, to brak stosownych wyjaśnień celem precyzyjnego określenia przedmiotu nakazu, stanowi o uchybieniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Co więcej autor ekspertyzy zauważa, że odkopanie ścian budynku może spowodować przy obecnym stanie gruntu, wyparcie gruntu spod ław fundamentowych, ale jednoznacznie nie stwierdza, czy zalecenie wykonania hydroizolacji ścian zewnętrznych jest bezpieczne i nie stwarza dla niego zagrożenia. W tej sytuacji należało zbadać tę kwestię, czego organy nie uczyniły.

Resumując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane z naruszaniem art. 7, 77 i 107 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie wyjaśnienie występujących w sprawie wątpliwości i ustalenie, jaki jest wymagany zakres robót koniecznych do wykonania (tj. które konkretnie ściany wymagają izolacji i w jaki sposób należy izolację wykonać, aby nie zagrozić bezpieczeństwu konstrukcji budynku), co winno znaleźć wyraz w prawidłowo sformułowanej decyzji, precyzyjnie określającej nałożone obowiązki tak, aby umożliwić ich wykonanie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W przedmiocie kosztów rozstrzygnięto na mocy art. 200 i art. 205 § 1 ww. ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).