Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 723/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem została nałożona na J. S. grzywna w wysokości 10.000 zł z powodu uchylania się od wykonania nakazu rozbiórki wybudowanych w warunkach samowoli budowlanej na działce nr [..] w R. parterowego obiektu budowlanego nietrwale związanego z gruntem.

W złożonej do WSA w Gdańsku skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał, że w toku postepowania zmarła jego żona, dokonanie rozbiórki jest procesem kosztownym, a przy aktualnej sytuacji majątkowej strony i konieczności przystosowania się do samotnego życia trudniej jest zorganizować odpowiednie środki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej powoływanej również jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295).

Zaskarżone postanowienie niewątpliwie jest aktem podlegającym wykonaniu. Z jednej strony skarżący ma możliwość zastosowania się do nakazu rozbiórki i uniknąć ponoszenia grzywny. Z drugiej strony postanowienie ustala należność z tytułu niezastosowania się do nakazu rozbiórki.

Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody - spowodowanych wykonaniem tej decyzji - przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. Z treści powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż to strona, która żąda zastosowania tzw. ochrony tymczasowej, jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania, co rzecz jasna nie zwalnia Sądu z obowiązku wzięcia pod rozwagę wszelkich okoliczności, jakie wynikają z akt sprawy.

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji nie został w takim zakresie uzasadniony. Powołanie się na śmierć małżonki i trudną sytuację materialną nie uzasadniają wystarczająco złożonego wniosku. Brak jest zaś racjonalnych przesłanek aby twierdzić, że uiszczenie przez skarżącego należności objętej postanowieniem (10.000 zł), może wywołać konsekwencje skutkujące koniecznością zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu