Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1624/96
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 1997-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 25 ust. 3, art. 83
journal: Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312
law: Obwieszczenie Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 16 maja 1994 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo celne.
article: art. 145 par. 1 pkt 1, art. 151 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: 1. Na podstawie wyników dochodzenia przeprowadzonego przez celne służby śledcze w Holandii, organ celny miał podstawy do ustalenia, że na wyraźne życzenie strony polskiej eksporter wystawiał dwie faktury dla każdej z przesyłek:

- "proforma" - bez kolejnego numeru i

- "ostateczną" - określającą cenę żywej trzody chlewnej i kosztów nierozerwalnie związanych z jej zakupem.

Pierwsza z nich stanowiła załącznik do zgłoszenia celnego importowanego towaru, druga pozostawała w księgowości importera i tam została ujawniona podczas kontroli w firmie M.

2. Ujawnienie drugiej, ostatecznej faktury u eksportera uzasadnia zatem twierdzenie, że zaistniała nowa faktura ostateczna określająca wartość transakcyjną towaru, co czyni zbędnym ustalenie tej wartości w trybie art. 25 ust. 3  ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./, odsyłającego do art. 27 - 30 Prawa celnego /tzw. metody zastępcze ustalania wartości celnej/.

3. Postanowienie o wznowieniu postępowania zostało skarżącej doręczone w celu ewentualnego wskazania nowych dowodów mogących podważyć ustalenia organów celnych lecz z takiej możliwości obrony swych interesów nie skorzystała, nie złożyła także stosownych wyjaśnień. W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 145 par. 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego należy uznać za niezasadny i gołosłowny.

4. Należy podzielić stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Ceł wyrażone w odpowiedzi na skargę, że dyspozycja art. 151 par. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego pozwala na uchylenie dotychczasowej decyzji, rozstrzygającej o istocie sprawy, gdy dowody, na których oparte zostało rozstrzygnięcie istotnych okoliczności faktycznych okazały się fałszywe. Istotą sprawy był w niniejszej sprawie wymiar cła za importowany towar i w tej części decyzja organu celnego zawarta w dokumencie SAD została uchylona. Drugi człon ww. decyzji traktujący o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym nie stanowił istoty sprawy, gdyż został skonsumowany przez jego faktyczne wykonanie.

Wprawdzie art. 151 par. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zawiera expressis verbis możliwości uchylenia dotychczasowej decyzji w części, jednakże wynika to pośrednio ze sformułowania przytoczonego przepisu upoważniającego do wydania nowej decyzji dotyczącej istoty sprawy. Istotą sprawy było wymierzenie cła za importowany towar i to rozstrzygnięcie musiało ulec zmianie.

5. Niezasadny jest zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 83 Prawa celnego.

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu termin dwuletni do wydania decyzji liczy się od dnia wymiaru należności celnych, powodującego powstanie obowiązku uiszczenia należności, tj. od dnia dokonania odprawy celnej.

TEZY

1. Na podstawie wyników dochodzenia przeprowadzonego przez celne służby śledcze w Holandii, organ celny miał podstawy do ustalenia, że na wyraźne życzenie strony polskiej eksporter wystawiał dwie faktury dla każdej z przesyłek:

- "proforma" - bez kolejnego numeru i

- "ostateczną" - określającą cenę żywej trzody chlewnej i kosztów nierozerwalnie związanych z jej zakupem.

Pierwsza z nich stanowiła załącznik do zgłoszenia celnego importowanego towaru, druga pozostawała w księgowości importera i tam została ujawniona podczas kontroli w firmie M.

2. Ujawnienie drugiej, ostatecznej faktury u eksportera uzasadnia zatem twierdzenie, że zaistniała nowa faktura ostateczna określająca wartość transakcyjną towaru, co czyni zbędnym ustalenie tej wartości w trybie art. 25 ust. 3  ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./, odsyłającego do art. 27 - 30 Prawa celnego /tzw. metody zastępcze ustalania wartości celnej/.

3. Postanowienie o wznowieniu postępowania zostało skarżącej doręczone w celu ewentualnego wskazania nowych dowodów mogących podważyć ustalenia organów celnych lecz z takiej możliwości obrony swych interesów nie skorzystała, nie złożyła także stosownych wyjaśnień. W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 145 par. 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego należy uznać za niezasadny i gołosłowny.

4. Należy podzielić stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Ceł wyrażone w odpowiedzi na skargę, że dyspozycja art. 151 par. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego pozwala na uchylenie dotychczasowej decyzji, rozstrzygającej o istocie sprawy, gdy dowody, na których oparte zostało rozstrzygnięcie istotnych okoliczności faktycznych okazały się fałszywe. Istotą sprawy był w niniejszej sprawie wymiar cła za importowany towar i w tej części decyzja organu celnego zawarta w dokumencie SAD została uchylona. Drugi człon ww. decyzji traktujący o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym nie stanowił istoty sprawy, gdyż został skonsumowany przez jego faktyczne wykonanie.

Wprawdzie art. 151 par. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zawiera expressis verbis możliwości uchylenia dotychczasowej decyzji w części, jednakże wynika to pośrednio ze sformułowania przytoczonego przepisu upoważniającego do wydania nowej decyzji dotyczącej istoty sprawy. Istotą sprawy było wymierzenie cła za importowany towar i to rozstrzygnięcie musiało ulec zmianie.

5. Niezasadny jest zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 83 Prawa celnego.

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu termin dwuletni do wydania decyzji liczy się od dnia wymiaru należności celnych, powodującego powstanie obowiązku uiszczenia należności, tj. od dnia dokonania odprawy celnej.


SENTENCJA

oddala skargę w przedmiocie wymiaru cła.