Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 200/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 246 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gd 121/11 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy obejmującego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 18 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez koncesji postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. o sygn. akt III SA/Gd 121/11 odmówił K. P. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że wnioskiem z dnia 6 lutego

2012 r. K. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd I instancji odmawiając uwzględnienia wniosku stwierdził, że materiał przedłożony przez wnioskodawcę jest niepełny gdyż nie usunął on wątpliwości odnoszących się do jego sytuacji finansowej a zwłaszcza dotyczących rozbieżności w oświadczeniach składanych przez Wnioskodawcę co do jego stanu rodzinnego. W rubrykach 6 i 8 formularza o przyznanie prawa pomocy Wnioskodawca podał, że nikt nie pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, natomiast w dodatkowym oświadczeniu z dnia 16 marca 2012 r. stwierdził, że nie prowadzi samodzielnego gospodarstwa domowego. Zdaniem Sądu I instancji wnioskodawca nie wyjaśnił również kwestii jego rzeczywistych możliwości finansowych odnośnie braku jakichkolwiek źródeł dochodu, statusu bezrobotnego, o nieskorzystaniu z pomocy społecznej przy jednoczesnym oświadczeniu o nieponoszeniu jakichkolwiek wydatków na swoje utrzymanie. Wnioskodawca oświadczył, że zamieszkuje z członkami rodziny i korzysta z ich pomocy to jednak nie podał szczegółowych danych w tym zakresie. W tych okolicznościach Sąd I instancji stwierdził, że nie można ocenić rzeczywistej sytuacji majątkowej oraz rodzinnej Wnioskodawcy i odmówił przyznania prawa pomocy we żądanym przez niego zakresie.

Na powyższe postanowienie Sądu I instancji K. P.wniósł zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. W myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisu powyższego wynika, że to na stronie która ubiega się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika profesjonalnego z urzędu spoczywa ciężar dowodu. Ze zwrotu użytego w wymienionym przepisie "gdy wykaże" wynika, że to strona ma przekonać Sąd, że znajduje się trudnej sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 211/06 zwrócił uwagę na to, że strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli fakty, które podaje wnioskodawca we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji materiał przedłożony przez Wnioskodawcę był niepełny, gdyż nie usunięto niejasności dotyczących jego sytuacji majątkowej. Wnioskodawca nie złożył wyjaśnień odnośnie przedstawionych przez niego informacji dotyczących źródeł dochodu, jego statusu bezrobotnego, nieskorzystania z pomocy społecznej oraz oświadczenia o nieponoszeniu jakichkolwiek wydatków na swoje utrzymanie. Skarżący nie przedstawił również dowodów odnoszących się do egzekucji prowadzonej aktualnie z jego majątku. Również wykazanie, że wnioskodawca ma problemy zdrowotne oraz zaległości w regulowaniu należności wynikających z zawartych umów cywilnoprawnych nie jest wystarczające do uznania, że jest on osobą uprawnioną do skorzystania z prawa pomocy w żądanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.