Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 20/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1a, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.C. o ustanowienie adwokata do sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 listopada 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) adresowanym do WSA w Rzeszowie E. C. wskazując na trudną sytuację materialno – bytową oraz zły stan zdrowia zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata, przy pomocy którego zamierza złożyć skargę. Do pisma została dołączona kserokopia decyzji SKO z dnia [...] października 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...]

w sprawie częściowego umorzenia jej należności powstałych z tytułu wypłacenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwocie 1800 zł. wraz z ustawowymi odsetkami 396,62 zł. (pkt 1) oraz odmowy umorzenia pozostałej części w kwocie 5400 zł. z ustawowymi odsetkami (pkt 2).

Wniosek o przyznanie prawa pomocy we wskazanym wyżej zakresie E. C. podtrzymała w złożonym następnie urzędowym formularzu PPF, mającym zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wg zawartych w nim informacji, nie posiada żadnego majątku ani dochodów, z nikim też nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Cierpi na liczne - szczegółowo opisane we wniosku – schorzenia (m.in. głuchota, trudności z poruszaniem się) wymagające stałej kontroli i leczenia, ma orzeczoną na stałe niepełnosprawność.

W piśmie z dnia 9 grudnia 2013 r. (data wpływu do Sądu) wnioskodawczyni potwierdziła zamiar wniesienia do WSA w Rzeszowie skargi na w/w decyzję SKO. Wyjaśniła, że przebywa w mieszkaniu użyczonym jej przez rodziców, którzy też finansują częściowo koszty jego utrzymania, w tym opłaty za energię elektryczną

i gaz oraz wspomagają ją żywnościowo. Jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną

w urzędzie pracy, bez prawa do zasiłku. Na okres od 1 października do 31 grudnia 2013 r. został przyznany jest zasiłek okresowy w kwocie 131 zł. miesięcznie, objęta jest też pomocą żywnościową finansowaną ze środków UE (wcześniej korzystała ze wsparcia w formie dodatku mieszkaniowego i na zakup leków, do 30 czerwca 2013 r. uprawniona była do świadczenia pielęgnacyjnego).

Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje:

Odnosząc się do wniosku E. C. o zwolnienie od kosztów sądowych należy wskazać na sygnalizowaną jej już w piśmie z 28 listopada 2013 r. okoliczność, że

w przypadku zamierzonego zaskarżenia decyzji SKO [...] z dnia [...] października 2013 r. Nr [...], z uwagi na jej przedmiot, przysługiwało jej będzie ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych /stosownie do art. 239 pkt 1 a ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm., nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej/.

W tych okolicznościach merytorycznemu rozpoznaniu podlega jedynie jej wniosek odnoszący się do żądania ustanowienia adwokata, co dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, uzależnionym od wykazania przez osobę wnioskującą braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia wymaga przy tym, że zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony zarówno przed wszczęciem postępowania (jak w niniejszej sytuacji), lub w jego toku.

Ocena warunków materialno - bytowych i możliwości płatniczych wnioskodawczyni potwierdza spełnienie przez nią tej przesłanki. Wobec opisanych

i nie budzących wątpliwości trudności w samodzielnym funkcjonowaniu oraz bieżącym pokrywaniu wydatków związanych z zaspokajaniem takich podstawowych potrzeb jak wyżywienie, leczenie oraz utrzymanie mieszkania, należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie posiada żadnych realnych możliwości ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Utrzymuje się wyłącznie dzięki wsparciu materialnemu

i finansowemu bliskich członków rodziny oraz ośrodka pomocy społecznej, co wobec pozostawania bez pracy oraz braku posiadania jakiegokolwiek zaplecza majątkowego nakazuje uznać jej sytuację jako bardzo trudną i nakazującą uwzględnienie złożonego wniosku.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.