Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 855/97
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 1998-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 4 pkt 2, art. 51
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: Opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów oraz odpłatne świadczenia usług na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, przy czym usługami są także roboty budowlano-montażowe. Jeżeli wykonawca sprzedawał gotowy wyrób - kontener biurowy lub pawilon biurowy, który montował w określonej konfiguracji w wyznaczonym miejscu, wskazanym przez nabywcę lub sprzedawał go w całości /bez montażu/, to przedmiotem sprzedaży nie mogły być segmenty ścienne z płyt warstwowych /SWW 1465-2/ lub płyty warstwowe w okładzinie metalowej /SWW 1464-12/, ale usługa polegająca na wykonaniu - zmontowaniu, między innymi z segmentów ściennych, pawilonów biurowych, kontenerów biurowych czy pawilonów handlowych, a więc różnego typu obiekty, których sprzedaż podlega stawce 22 procent, ponieważ nie są to obiekty o których mowa w art. 51 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ opodatkowane stawką 7 procent. Skoro zatem przedmiotem sprzedaży były obiekty budowlane, a nie sprzedaż płyt warstwowych, czy segmentów ściennych z płyt warstwowych, to zastosowanie 22 procent stawki VAT do określenia wysokości zobowiązania w podatku VAT należy uznać za zgodne z prawem.

TEZY

Opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów oraz odpłatne świadczenia usług na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, przy czym usługami są także roboty budowlano-montażowe. Jeżeli wykonawca sprzedawał gotowy wyrób - kontener biurowy lub pawilon biurowy, który montował w określonej konfiguracji w wyznaczonym miejscu, wskazanym przez nabywcę lub sprzedawał go w całości /bez montażu/, to przedmiotem sprzedaży nie mogły być segmenty ścienne z płyt warstwowych /SWW 1465-2/ lub płyty warstwowe w okładzinie metalowej /SWW 1464-12/, ale usługa polegająca na wykonaniu - zmontowaniu, między innymi z segmentów ściennych, pawilonów biurowych, kontenerów biurowych czy pawilonów handlowych, a więc różnego typu obiekty, których sprzedaż podlega stawce 22 procent, ponieważ nie są to obiekty o których mowa w art. 51 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ opodatkowane stawką 7 procent. Skoro zatem przedmiotem sprzedaży były obiekty budowlane, a nie sprzedaż płyt warstwowych, czy segmentów ściennych z płyt warstwowych, to zastosowanie 22 procent stawki VAT do określenia wysokości zobowiązania w podatku VAT należy uznać za zgodne z prawem.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Dariusza S. na decyzję Izby Skarbowej w Sz. z dnia 11 marca 1997 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 1995 r. - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 grudnia 1996 r. (...) Urząd Skarbowy w Sz. na podstawie art. 2, art. 4 pkt 2, art. 5 ust. 1, art. 10 ust. 2, art. 15 ust. 1, art. 18 ust. 1 i ust. 2, art. 27 ust. 4, art. 51 ust. 1 pkt 2b, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ określił Dariuszowi S. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 1995 r. w kwocie 3.841 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w 1995 r. Dariusz S., prowadząc Zakład Usługowo-Handlowo-Produkcyjny "K." w P., w 1995 r. sprzedawał obiekty użytkowe z przeznaczeniem na biura, obiekty wystawowe, handlowe, sanitarne, montowane z segmentów ściennych różnej grubości osadzone w elementach i segmentach stalowych, nazywane w fakturach sprzedaży jako "pawilon" czy "kontener" i kwalifikowane przez skarżącego do grupy SWW 1465 "segmenty ścienne wypełnione płytą warstwową" i opodatkowane podatkiem VAT według stawki 7 procent. W deklaracji VAT-7 za listopad 1995 r. Dariusz S. wykazał:

- podatek należny 10.642 zł,

- kwotę podatku naliczonego do odliczenia 25.706 zł w tym z przeniesienia 10.511 zł,

- nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc 15.064 zł.

W toku kontroli organ stwierdził, że przedmiotem sprzedaży nie były segmenty ścienne wypełnione płytą warstwową, lecz zmontowane z takich segmentów obiekty użytkowe w postaci kontenerów czy pawilonów co uzasadnia zakwalifikowanie takiego montażu obiektów z segmentów ściennych do robót budowlano-montażowych na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o podatku VAT.

Organ ustalił że w listopadzie 1995 r. D.S. sprzedał:

1. za fakturę (...) z 8 listopada 1995 r. pawilon kontenerowy dla "B." SA za kwotę brutto 21.988,50 zł opodatkowując sprzedaż według 7 procent stawki VAT w kwocie 1.438,50 zł - klasyfikując obiekt do grupy SWW-1465.

2. za fakturę (...) z 9 listopada 1995 r. zestaw biurowy dla Spółki "M." za kwotę brutto 58.850 zł opodatkowując sprzedaż według 7 procent stawki VAT w kwocie 3.850 zł, i klasyfikując obiekt do grupy SWW-1465.

3. za fakturę (...) z 22 listopada 1995 r. kontener biurowy dla Spółki (...) za kwotę brutto 22.529,92 zł opodatkowując sprzedaż według 7 procent stawki VAT w kwocie 1.473,92 zł, klasyfikując obiekt do grupy SWW-1465.

4. za fakturę (...) z 30 listopada 1995 r. pawilon kontenerowy dla Agencji "T." za kwotę brutto 10.165 zł opodatkowując sprzedaż według 7 procent stawki VAT w kwocie 665 zł klasyfikując pawilon do grupy SWW-1465.

Zdaniem organu podatkowego z uwagi na przeznaczenie obiektów przez nabywców, zakupione obiekty należało zakwalifikować według KOB /Klasyfikacja Obiektów Budowlanych/ nr 27 pawilon handlowy dla "B." SA, a pozostałe pod nr 17 - pawilony biurowe i zastosować do sprzedaży tych obiektów na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o podatku VAT - stawkę podatku 22 procent.

W odwołaniu do Izby Skarbowej w Sz., Dariusz S. zarzucił decyzji naruszenie prawa przez zakwalifikowanie prowadzonej działalności jako obciążonej stawką podatku VAT 22 procent i wniósł o jej uchylenie.

Izba Skarbowa w Sz. rozpatrując odwołanie, decyzją z dnia 11 marca 1997 r. (...) na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa i art. 2, art. 4 pkt 2, art. 5, art. 10, art. 15, art. 18, art. 19 i art. 27 ust. 4 ustawy o podatku VAT, utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy podzielając ocenę faktyczną i prawną tego organu. Organ odwoławczy wskazał, że roboty polegające na montażu różnego rodzaju obiektów i segmentów ściennych należy traktować jako roboty budowlano-montażowe, które jako dotyczące obiektów handlowych i biurowych są opodatkowane według stawki 22 procent. Organ wskazał, że przedmiotem sprzedaży nie były "segmenty ścienne wypełnione płytą warstwową" a obiekty gotowe, pawilony czy kontenery handlowe lub biurowe, dlatego określone przez organ I instancji klasyfikacje obiektów sprzedawanych jest prawidłowa i uzasadnia zastosowanie stawki podatku VAT 22 procent.

W skardze do NSA Dariusz S., zarzucając decyzji naruszenie przepisów ustawy o podatku VAT przez błędne przyjęcie, że winien był stosować stawkę podatku 22 procent, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i wydania decyzji bez uwzględnienia całokształtu zebranego materiału dowodowego wniósł o uchylenie decyzji organów podatkowych I i II instancji.

W odpowiedzi na skargę, Izba Skarbowa wskazując na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji wniosła o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z przepisem art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych decyzji, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Jak przyznaje skarżący w uzasadnieniu skargi, nie są w przedmiotowej sprawie kwestionowane ustalenia faktyczne dokonane przez organy podatkowe, a ocena materiału dowodowego dokonana przez organy podatkowe, która w sposób odmienny od oceny skarżącego wskazuje na zasadność stosowania przez skarżącego przy sprzedaży obiektów w postaci pawilonów biurowych czy kontenerów biurowych czy handlowych opodatkowanie według stawki 22 procent a nie jak czynił to skarżący według stawki 7 procent.

Dla wykazania słuszności prezentowanej oceny skarżący wskazuje na treść pisma Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w P. z dnia 24 września 1993 r. skierowaną do Kombinatu "M." w O., gdzie wyrażony jest pogląd o zasadności klasyfikowania płyty warstwowej w okładzinie metalowej do grupy SWW-1464-12, a segmentów ściennych z płyt warstwowych do grupy 1465-2, co organy podatkowe pominęły dodatkowo w uzasadnieniu skargi wyjaśniając, że jego zakład produkował segmenty ścienne, montowane w miejscu wskazanym przez klienta w określonej konfiguracji.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy o podatku VAT opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów oraz odpłatne świadczenia usług na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, którymi to usługami - art. 4 pkt 2 ustawy są także roboty budowlano-montażowe.

Jak wynika z treści faktur zakwestionowanych przez organy podatkowe oraz wyjaśnień nabywców, przedmiotem sprzedaży w listopadzie 1995 r. przez skarżącego były kontenery biurowe, pawilon biurowy czy kontener biurowy, a w przypadku sprzedaży pawilonu kontenerowego dla Agencji "T.", przedmiot sprzedaży został określony w umowie jako pawilon, wybudowany w określonym miejscu z materiałów własnych wykonawcy. Z powyższych ustaleń organów podatkowych jednoznacznie wynika, że przedmiotem sprzedaży był gotowy wyrób - kontener, pawilon który wykonawca - skarżący miał zmontować w wyznaczonym miejscu, wskazanym przez wykonawcę lub przekazany w całości - kontener biurowy dla Spółki "M.-S.".

Tak więc przedmiotem sprzedaży przez skarżącego nie były, jak mylnie twierdzi, segmenty ścienne, ale usługa polegająca na wykonaniu - zmontowaniu, m.in. z segmentów ściennych, pawilonów biurowych, kontenera biurowego czy pawilonu handlowego, a więc różnego typu obiektów, których sprzedaż podlega stawce 22 procent, skoro nie są to obiekty o których mowa w art. 51 ustawy VAT. Ta ocena, jest zgodna również z oceną wyrażoną w piśmie Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego w P., na które powołuje się skarżący, skoro, w zdaniu końcowym, mówi się, że montaż obiektów różnego typu z segmentów ściennych winien być zaliczony do robót budowlano-montażowych.

Jeśli zatem, skarżący sprzedawał obiekty budowlane a nie sprzedawał płyt warstwowych czy segmentów ściennych z płyt warstwowych, zastosowanie przez organy podatkowe 22 procent stawki VAT, do określenia wysokości zobowiązania skarżącego w podatku VAT należy uznać za zgodne z prawem a zaskarżone decyzje za nienaruszające obowiązujące prawo.

Dlatego, mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA, skargę oddalił.