Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1069/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodnicząca sędzia WSA Monika Świercz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi K.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 marca 2018 r. K.P. (dalej też ,,Skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a także decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

W ocenie Sądu wniosek Skarżącej nie może zostać uwzględniony.

W pierwszej kolejności Sąd pragnie odnieść się do wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje czy postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności związane jest z elementem realizacji przyznanych przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.

W badanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. stwierdzające uchybienie terminowi oraz odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z dnia 8 lutego 2018 r. Już ten fakt przesądza o braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Postanowienie to nie wprowadza bowiem w sytuacji prawnej Skarżącej żadnych zmian, których wystąpieniu można by się przeciwstawić poprzez wstrzymanie wykonania aktu.

Skoro postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi oraz odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 P.p.s.a., brak jest podstaw do orzeczenia o wstrzymaniu jego wykonania. Zaskarżone postanowienie nie tworzy bowiem po stronie Skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Jest to wyłącznie akt administracyjny o charakterze proceduralnym. Nie jest zatem możliwe w sprawie niniejszej orzeczenie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia. Skoro zaskarżone postanowienie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r. Sąd wskazuje, że owszem ustawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazał, iż regulacja ta dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" obejmuje akty w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. Przy definiowaniu pojęcia sprawy, w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności, należy uwzględnić to, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 43/15).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pomiędzy postępowaniem dotyczącym określenia kwoty podatku do zapłaty rozwiązanej spółki oraz orzeczenia o solidarnej członków zarządu rozwiązanej spółki z tytułu podatku VAT, a postępowaniem w sprawie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od merytorycznej decyzji organu I instancji, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Inny przedmiot opisanych aktów, wyklucza możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, w sytuacji rozpoznawania przez sąd skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do jego wniesienia.

Jedynie na marginesie należy zauważyć, że nawet gdyby uznać, iż skutki opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. wywołuje, jako wydana w granicach tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., to i tak wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie sposób uwzględnić, gdyż Skarżący nie podał żadnych okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo zaistnienia przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu. Należy podkreślić, iż strona występująca z wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu, obwiązana jest wykazać w nim okoliczności uprawdopodobniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.