Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 321/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi A. P. w przedmiocie wymierzenia kary grzywny Rektorowi Politechniki [...] z powodu niewykonania wyroku oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. P. wniósł w dniu 29 czerwca 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się wymierzenia Rektorowi Politechniki [...] grzywny w "najniższej możliwej wysokości" z tytułu niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2011 r., wydanego w sprawie III SA/Gd 25/11. Skarżący dodał, że pismem z dnia 23 maja 2011 r. bezskutecznie wezwał organ do wykonania wyroku oraz załatwienia sprawy. Kopię tego wezwania wraz z potwierdzeniem wpływu do Politechniki [...] w dniu 30 maja 2011 r. skarżący dołączył do skargi.

Skarżący domagał się w skardze, "by kwestia statusu, jako studenta [...], została ostatecznie załatwiona".

Ponadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Rektor Politechniki [...] wniósł o jej oddalenie .

Organ wyjaśnił, że prawomocny wyrok z dnia 17 marca 2011 r., wydany w sprawie III SA/Gd 25/11 ze skargi A. P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o skierowaniu na powtarzanie semestru, doręczony został w dniu 24 marca 2011 r. W tym czasie w WSA w Gdańsku toczyła się kolejna sprawa ze skargi A. P. przeciwko [...], w której wyrok zapadł w dniu 28 kwietnia 2011 r.

Kierując się wytycznymi Sądu zwartymi w uzasadnieniu do wyroku w sprawie IIISA/Gd 25/11, Rektor Politechniki [...] wydał w dniu 23 maja 2011 r. decyzję nr [...], w której odmówił stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia 30 marca 2009 r. Odpis decyzji doręczony został pełnomocnikowi skarżącego dopiero w dniu 15 lipca 2011 r. z przyczyn, których organ nie jest w stanie wyjaśnić.

Ponieważ równocześnie toczyło się szereg postępowań ze skarg A. P. na decyzje Rektora [...], wydanie decyzji w dniu 23 maja 2011 r. trudno nazwać przewlekłością postępowania w rozumieniu art. 35 k.p.a.

W ocenie organu wezwania skarżącego z dnia 23 maja 2011 r. nie można nazwać wezwaniem w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a., gdyż skarżący wzywa w nim do polubownego załatwienia sprawy, nie wskazuje, w jaki sposób mogłoby by to nastąpić; treść wezwania nie wskazuje, że w sprawie nie zapadła decyzja; jest to wezwanie do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem skarżącego.

Organ dodał, ze w dniu 30 maja 2011 r. decyzją Dziekana Wydziału [...] wyrażono zgodę na wznowienie przez skarżącego studiów na semestrze VII studiów niestacjonarnych w roku akademickim 2011/2012. Decyzji tej, mimo, iż jest ona tożsama z decyzją nr [...] z dnia 30 marca 2009 r., A. P. nie skarżył.

Reasumując organ uważa, że prawa studenta A. P. nie zostały naruszone i wnosi o nieuwzględnienie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, bowiem w sprawie nie wystąpił stan niewykonania wyroku WSA w Gdańsku z dnia 17 marca 2011 r. III SA/Gd 25/11.

Przede wszystkim spełniony został warunek formalny złożenia przedmiotowej skargi, jakim jest uprzednie wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przed poddaniem kontroli sądu stanu niewykonania wyroku z dnia 17 marca 2011 r., skarżący w piśmie z dnia 23 maja 2011 r. wezwał Rektora Politechniki [...] do jego wykonania.

Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Zasadniczą przesłanką zastosowania art. 154 p.p.s.a. i wymierzenia grzywny jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku uchylającego zaskarżone wcześniej rozstrzygnięcie. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Niewykonanie wyroku ma więc miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Termin ten wynika z art. 35 k.p.a., który stanowi w § 3, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Do terminów tych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.).

Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia bezczynności Rektora Politechniki [...] w wykonaniu wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 marca 2011 r.

Bezsporne jest, że w uzasadnieniu wyroku zapadłego w sprawie III SA/Gd 25/11 Sąd wskazał, że skarżący we wniosku z dnia 4 listopada 2010 roku wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 30 marca 2009 roku. Zatem rzeczą organu było rozważenie czy w istocie zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a., czego w sprawie nie uczyniono. We wskazaniach co do dalszego postępowania Sad podkreślił, iż organ winien rozstrzygnąć w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 4 listopada 2010 r. zgodnie z regułami procedury administracyjnej oraz uwzględnieniem rozważań zaprezentowanych w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 marca 2011 r.

Podkreślić należy, że po rozpoznaniu przez Sąd sprawy o sygn. akt III SA/Gd 25/11, zwrot kompletnych akt administracyjnych do organu nastąpił w dniu 15 czerwca 2011 r. Natomiast Rektor Politechniki [...], decyzją nr [...], datowaną 23 maja 2011 r. (a doręczoną pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 lipca 2011 r.) orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia 30 marca 2009 r. nr [...].

W tych okolicznościach, zdaniem Sądu nie sposób dopatrywać się w zachowaniu organu zawinionych zaniedbań czy opóźnień, ewentualnie celowej opieszałości, a tylko takie wady uzasadniałyby uwzględnienie skargi na podstawie art. 154 p.p.s.a. Wprawdzie od daty wydania decyzji Rektora Politechniki [...], do jej doręczenia pełnomocnikowi skarżącego upłynął ponad miesiąc, jednakże zakończenie tej sprawy administracyjnej przez organ nastąpiło bez uchybienia terminów wskazanych w art. 35 k.p.a. Dodać przy tym należy, iż specyfika postępowania ze skargi na niewykonanie wyroku wyraża się w ograniczeniu kontroli wyłącznie do faktu podjęcia czynności zaleconych przez sąd w wytycznych z uzasadnienia wyroku kasacyjnego.

Taka konkluzja uniemożliwiała uwzględnienie skargi, a więc i wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., która jest środkiem o charakterze dyscyplinująco - represyjnym (por. wyrok NSA z dnia 12 marca 2010 r. I OSK 1704/09. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a jej wymierzenie jest obligatoryjne w przypadku stwierdzenia niewykonywania wyroku.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.