Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 235/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący SędziaWSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) AWSA Dorota Dąbek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2005 r sprawy ze skargi E. W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 21 sierpnia 2002 r Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21.08.2002r., Nr. [...] znak: [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w wyniku wniosku z dnia [...] .2002r. E.W. właściciela Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowo - Handlowego "W" z siedziba w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy obciążenia karą pieniężną w wysokości [...] zł za przejazd pojazdem nienormatywnym po drodze krajowej nr 75 w dniu [...] .2002r. zakończoną wydaniem decyzji z dnia [...] .2002r., Nr [...] znak: [...] - utrzymał w mocy powyższą decyzję.

W uzasadnieniu odniesiono się do decyzji z dnia [...] .2002r., w której podano, że korzystanie z dróg przez pojazd odbywa się na ściśle określonych warunkach. Zgodnie z art. 61 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20.06.1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1997r., nr 98, poz. 602 z późn. zm.) - "ładunek nie może powodować przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu i umieszcza się go w ten sposób, aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę". Zgodnie z art. 61 ust. 11 cyt. ustawy: "jeżeli masa, naciski osi lub wymiary pojazdu wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach określających warunki techniczne pojazdów oraz określonych w ust. 6, 8 i 10, przejazd pojazdu jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia". W sytuacji, gdy choć jeden z w/w parametrów jest przekroczony - pojazd uznaje się za ponadnormatywny.

W wyniku zatrzymania i kontroli w dniu [...] .2002r. pojazdu należącego do skarżącego stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego nacisku osi składowych: nacisk II osi - przekroczenie o ponad 6kN, nacisk III osi - przekroczenie o ponad 3kN, co spowodowało uznanie pojazdu za pojazd ponadnormatywny wymagający zezwolenia na przejazd, a takiego zezwolenia przewoźnik nie posiadał.

Podano także, że zgodnie z art. 13 ust. 2a ustawy z dnia 21.03.1985r o drogach publicznych (Dz. U. z 2000r. nr 71, poz. 838 z późn. zm.) za przejazd tego pojazdu bez zezwolenia wymierzono karę pieniężną, której wysokość obliczono zgodnie załącznikiem do tej ustawy. Zaznaczono, że kara jest obligatoryjna, gdyż ustawodawca nie przewidział żadnych możliwości odstąpienia od jej orzeczenia. Jedynym decydującym kryterium jest fakt stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych parametrów, a takie przekroczenie stwierdzono w czasie zatrzymania i kontroli podczas ważenia pojazdu na drodze, co zostało potwierdzone protokołem i do tych faktów skarżący nie zgłaszał zastrzeżeń.

W uzasadnieniu decyzji podkreślono także, że to na przewoźniku spoczywa obowiązek takiego rozmieszczenia załadunku i transportu ładunku, aby nie zostały przekroczone dopuszczalne naciski osi na drogę. Podniesiono, że przewoźnik wiedząc o tym, iż przewożony materiał może ulec przemieszczeniu mógł zastosować np. odpowiednie przegrody a gdyby istniały rzeczywiste trudności w prawidłowym zabezpieczeniu ładunku przed przemieszczeniem, to wówczas winien uzyskać stosowne zezwolenie na przejazd pojazdem nienormatywnym i w ten sposób uniknąłby kary pieniężnej.

Na tę decyzję E. W., właściciel Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowo - Handlowego "W" z siedzibą w [...] złożył skargę wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji ją poprzedzającej.

Na uzasadnienie skarżący podał, że dokonując ważenia pojazdu na drodze stwierdzono niewielkie przekroczenia na drugiej i trzeciej osi. Według skarżącego spowodowane to było faktem, że pomiary wykonane były w terenie nierównym i to sprawiło, że wynik ważenia nie odzwierciedla stanu faktycznego. Podniósł, że w przypadku przewożenia mokrego żwiru pod górę następuje takie przemieszczenie ładunku, iż na pierwszej osi zmniejszy się nacisk, a na dwóch pozostałych zwiększy. Strona skarżąca podniosła fakt, że w toku postępowania administracyjnego zgłoszono, iż to podczas jazdy doszło do przemieszczenia ładunku, ale organ orzekający pominął to milczeniem. Zdaniem skarżącego decyzja została oparta na nieprawidłowo przeprowadzonym dowodzie i dlatego nie może się ostać.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny - Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie. Na uzasadnienie podano jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a nadto zwrócono uwagę, iż nie można powoływać się na fakt, iż ważenie pojazdu odbywało się na terenie nierównym, gdyż protokół pomiaru pochyłości terenu na stanowisku do ważenia udostępniony został do wglądu kierowcy pojazdu, co odnotowano w protokole kontroli i ważenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Sądu - ma rację organ administracyjny stwierdzając, że kara jest obligatoryjna w przypadku stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę, bowiem to do przewoźnika należy takie umieszczenie ładunku, by w czasie transportu nie dochodziło do jego przemieszczenia. Zgodnie z treścią art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym "ładunek na pojeździe umieszcza się w taki sposób, aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę". Poza sporem pozostaje fakt, że rozmieszczenie ładunku na kontrolowanym pojeździe nie spełniało tego wymogu. To przewoźnik winien przewidzieć, że w czasie jazdy pod górę z załadowanym żwirem może dojść do jego przemieszczenia i w taki sposób dokonać jego załadowania (jak choćby przez umieszczenie wskazanych przez organ przegród), aby do takiego przemieszczenia nie doszło. Z protokołu zatrzymania i kontroli pojazdu ważonego z dnia [...] .2002r. wynika, że kierowcy udostępniono protokół pomiaru pochyłości terenu na stanowisku do ważenia pojazdów (pkt. 3 oświadczenia) i w tym zakresie nie były składane żadne zastrzeżenia. Należy także zwrócić uwagę na to, że w toku postępowania administracyjnego w żaden sposób nie kwestionowano sposobu dokonania ważenia pojazdu, a jedynie wyjaśniano, że przed kontrolą załadowany żwirem pojazd wyjeżdżał pod górę i dlatego doszło do przemieszczenia ładunku.

Sąd uznał, że w niniejszej sprawie organ administracyjny prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i wyprowadził trafne wnioski. W decyzjach organ wskazał prawidłowe podstawy prawne i w sposób klarowny wyjaśnił ich zastosowanie. Prowadzi to do konkluzji, że organ administracyjny w żaden sposób nie naruszył prawa materialnego, ani przepisów postępowania.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym i stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa - a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.