Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 718/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1 i par. 2 pkt 2, art. 108 par. 2 pkt 2 lit. a), art. 116 par. 1-2 i art. 116b par. 1 i 3 a także art. 233 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności likwidatora za zaległości podatkowe spółki oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z [...] lipca 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania Z. W. (dalej: "skarżący"), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "SKO", "organ odwoławczy" lub "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. (dalej: "Wójt" lub "organ I instancji") z [...] kwietnia 2017 r. Przedmiotem tych decyzji było orzeczenie o odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej za zaległości [...] Sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w M. (dalej: "Spółka") w podatku od nieruchomości za 2016r. ([...] zł) wraz z odsetkami za zwłokę ([...] zł). Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Kolegium powołało między innymi przepisy art. 107 § 1 i § 2 pkt 2, art. 108 § 2 pkt 2 lit. a), art. 116 § 1 – 2 i art. 116b § 1 i 3, a także art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.; dalej: "Op").

2. Stan faktyczny.

2.1. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego w niniejszej Wójt ustalił,

że skarżący w 2016 r. jednoosobowo pełnił (od 2002 r.) funkcję likwidatora Spółki, czyli w okresie, w którym upływał termin płatności zobowiązania w podatku od nieruchomości położonej w M. S., gm. M. o pow. [...] ha. Ostateczną decyzją z [...] lipca 2016 r. Wójt określił Spółce zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 r. w kwocie [...] zł. Zobowiązanie to nie zostało przez Spółkę zapłacone, a egzekucja prowadzona do jej majątku okazała się bezskuteczna. Wójt ustalił, że postępowanie egzekucyjne zostało ostatecznie umorzone prawomocnym postanowieniem z [...] czerwca 2013 r. Skarżący nie wskazał nadto żadnych okoliczności uwalniających go

od odpowiedzialności za zaległości (zobowiązania) Spółki w podatku od nieruchomości za 2016 r. Wystąpiły zatem podstawy do obciążenia skarżącego odpowiedzialnością

za zobowiązania Spółki z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 r. wynikające

z ostatecznej decyzji wymiarowej wydanej dla Spółki [...] lipca 2016 r. Spełniony został nadto warunek, o którym mowa w treści art. 108 § 2 Op, tj. postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte po doręczeniu Spółce decyzji wymiarowej za 2016 r.

2.2. W odwołaniu skarżący postawił zarzut wydania decyzji organu I instancji bez podstawy prawnej. Oświadczył, że od [...] marca 2017 r. nie pełni funkcji likwidatora Spółki. Podniósł nadto, że obowiązek w podatku od nieruchomości, w świetle treści uchwały nr [...] Rady Gminy M. z [...] lutego 2015 r., nie istnieje z uwagi

na przewidziane w niej zwolnienie przedmiotowe. Przedstawił argumentację świadczącą o wadliwości decyzji wymiarowej wydanej dla Spółki. W konsekwencji skarżący wystąpił o uchylenie wydanej dla niego decyzji Wójta w całości i o umorzenie postępowania.

2.3. SKO utrzymując w mocy decyzję organu I instancji przedstawiło przebieg postępowania w sprawie, wskazało na swoje obowiązki jako organu odwoławczego, zakreśliło przedmiot sprawy oraz jej ramy prawne. Stwierdziło, że Wójt dokonał ustaleń, które wskazują na wystąpienie przesłanek potwierdzających zasadność obciążenia skarżącego jako likwidatora Spółki w 2016 r. odpowiedzialnością za jej zobowiązania (zaległości) w podatku od nieruchomości za 2016 r. wraz z odsetkami, o których mowa w sentencji zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazał zaś żadnych okoliczności, które stanowiłyby podstawę do uwolnienia go od odpowiedzialności za zobowiązania (zaległości) podatkowe Spółki. Zauważył, że bezsporne jest, że skarżący pełnił obowiązki członka zarządu Spółki (w realiach niniejszej sprawy likwidatora) w czasie powstania zaległości podatkowych Spółki, o których mowa w zaskarżonej decyzji. Okoliczność powyższą potwierdza wpis do KRS, zgodnie z którym skarżący funkcję likwidatora Spółki pełnił od 2002 r. W ocenie Kolegium wpływu na wynik sprawy nie wywiera wskazywany przez skarżącego dowód (akt notarialny), z którego wynika,

że od [...] marca 2017 r. nie pełni on już ww. funkcji w Spółce. Skarżący pełnił bowiem obowiązku likwidatora Spółki w 2016 r. Spełniona została zatem przesłanka jego odpowiedzialności jako likwidatora wymieniona w treści art. 116 § 2 Op w związku

z art. przepisami 116b Op. Wójt trafnie powołał się także na bezskuteczność egzekucji prowadzonej wobec majątku Spółki, o czym stanowi m. in. treść postanowienia z [...] czerwca 2013 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika nadto, że Spółka generuje zaległości w podatku od nieruchomości od 2001 r. Skoro skarżący nie wskazał okoliczności uwalniających go od odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki, to brak było podstaw do uchylenia decyzji Wójta wydanej w trybie przepisów art. 116 Op w związku z przepisami art. 116b Op.

3. Postępowanie sądowe.

3.1. Z ostatecznym w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodził się skarżący. Pismem z [...] sierpnia 2017 r. wniósł zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako Sąd lub WSA). Występując m. in. o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania postawił zarzuty naruszenia:

- art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błąd co do osoby zobowiązanej i uznanie skarżącego za podatnika podatku od nieruchomości w sytuacji kiedy nieruchomość jest w wyłącznym posiadaniu spółki T. sp. z o.o., w której w dacie wydania decyzji skarżący nie był likwidatorem a SKO nie dokonało żadnych ustaleń w tym zakresie;

- art. 180 Op poprzez pominięcie okoliczności udowodnionej dokumentem urzędowym w postaci informacji o treści uchwały i samej uchwały nr [...] Rady Gminy M. z [...] lutego 2015 r. i tej samej treści uchwały z [...] listopada 2015 r.

nr [...] w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości gdzie ustalono jako prawo lokalne, że zwalnia się z podatku budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach niestanowiących gospodarstwa rolnego z wyjątkiem wykorzystywanych

do prowadzenia działalności gospodarczej. Niewątpliwie jak ustalono osnowie decyzji do której odnosi się SKO wobec spółki budynki jakich właścicielem pozostaje spółka,

w której nie jestem likwidatorem nadają się tylko do rozbiórki i z tego powodu nie jest

w nich prowadzona działalność gospodarcza. Dowód: opinia biegłego rzeczoznawcy budowlanego z [...] marca 2009 r. w aktach sprawy i w posiadaniu Wójta Gminy M.;

- art. 116 b Op poprzez mechaniczne uznanie, iż zobowiązanie podatkowe spółki T. w likwidacji powstało w dacie kiedy skarżący był jej likwidatorem ze skutkami jak w zaskarżonej decyzji, mimo iż jak wynika z uchwały nr [...] Rady Gminy M.

z [...] lutego 2015 r. i tej samej treści uchwały Rady Gminy M. z [...] listopada 2015 r. nr [...] obie opublikowane w Dz. Urz. Województwa M. powstać nie mogło, skoro grunty należące do spółki są z podatku zwolnienie z mocy tych uchwał właśnie; w postępowaniu zaś podatkowym jako dowód należy dopuścić wszystko,

co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem; okoliczności tej zaniechało SKO i z tego powodu zaskarżona decyzja jest przedwczesna, co pomija decyzja SKO.

Marginalnie podniósł, iż decyzja w sprawie podatku od nieruchomości dla spółki za rok 2016 stała się prawomocna wobec złożenia odwołania po terminie, gdyż Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej "pod adresem resortowym" co ponownie z mocy samego prawa zwalnia spółkę a tym samym skarżącego z podatku.

Skoro zaś z braku fizycznej możliwości w budynkach tych nie jest prowadzona działalność gospodarcza a budynki takie z mocy ww. uchwał ww. Rady Gminy M. są z podatku zwolnione, to skarga jest konieczna. Dodał, że zaskarżona decyzja do treści tych zwolnień i uchwał w ogóle się nie odnosi.

3.2. Odpowiadając na skargę, SKO podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpiło o jej oddalenie. Zarzuty skargi uznało za chybione, gdyż skarżący pełnił obowiązki likwidatora Spółki w 2016 r. Natomiast zarzuty dotyczące decyzji wymiarowej wydanej dla Spółki nie mają wpływu na wynik niniejszej sprawy, która dotyczy wyłącznie odpowiedzialność skarżącego jako osoby trzeciej (likwidatora) za zaległości podatkowe Spółki, w świetle przepisów art. 116 w zw. z art. 116b Op.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało oddalić jako niezasadną.

4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe orzekające w sprawie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub (i) prawa materialnego w stopniu mającym wpływ

na wynik sprawy, a także wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "uppsa"). Zarzuty procesowe, a także zarzuty materialnoprawne skargi, Sąd uznał za chybione. Dodać należy, że działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 uppsa, Sąd nie dostrzegł wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, która została uzasadniona w sposób zrozumiały i zdaniem Sądu odpowiada prawu.

4.2. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy ustaleń faktycznych dokonanych przez organy podatkowe, w szczególności oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonanej przez Kolegium oraz prawidłowości zastosowania przez ten organ przepisów prawa materialnego, czyli art. 116 § 1 – 2 w związku z przepisami

art. 116b Op. Kolegium przyjęło, że skarżący sprawował jednoosobowo funkcję likwidatora Spółki w 2016 r., tj. w czasie, gdy powstały jej zobowiązania (zaległości)

z tytułu podatku od nieruchomości. Dodać warto, że skarżący pełnił funkcję likwidatora Spółki od 2002 r. Egzekucja przeciwko Spółce okazała się bezskuteczna. Z uwagi

na brak majątku pozwalającego na zaspokojenie zobowiązań Spółki, w tym zaległości

z tytułu podatku od nieruchomości, postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Spółka od 2001 r. generowała zaległości w podatku od nieruchomości. Skarżący jako jej likwidator nie ponosił z tego tytułu konsekwencji, gdyż przepisy art. 116b Op zostały wprowadzone do porządku prawnego z dniem 1 stycznia 2016 r.

Zobowiązania Spółki z tytułu podatku od nieruchomości, za które skarżący został obciążony odpowiedzialnością, wynikają z decyzji ostatecznej wymiarowej (okoliczność bezsporna). Skarżący w toku postępowania podatkowego prowadzonego w niniejszej sprawie wskazywał, że od [...] marca 2017 r. nie jest już likwidatorem Spółki. Zdaniem skarżącego jest to okoliczność uwalniająca go od odpowiedzialności, o której mowa

w przepisach art. 116 w związku z przepisami art. 116 Op. Tym bardziej, że ostateczna decyzja Wójta określająca Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2016 r. jest wadliwa.

5. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż skarżący pełnił

w 2016 r. obowiązki likwidatora Spółki. Jest to okoliczność bezsporna. Podobnie jak

i inne okoliczności mające istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Spółka posiada bowiem zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2016 r., które to zaległości wynikają z ostatecznej decyzji wymiarowej Wójta. Egzekucja prowadzona do majątku Spółki okazała się bezskuteczna. Postępowanie egzekucyjne zostało nadto umorzone. Organy podatkowe ustaliły zatem wszystkie okoliczności niezbędne do tego, aby wszcząć postępowanie podatkowe w celu obciążenia skarżącego odpowiedzialnością za zobowiązania (zaległości) Spółki w podatku od nieruchomości za 2016 r. Skarżący nie wskazał zaś żadnych okoliczności (przesłanek egzoneracyjnych), które mogłyby uwolnić go od odpowiedzialności za zaległości podatkowe powstałe w czasie likwidacji. Dodać warto, że w świetle art. 116b § 3 Op, do odpowiedzialności likwidatorów stosuje się odpowiednio przepisy art. 116 i art. 116a Op. To zaś oznacza, że odpowiedzialność mogą ponosić także byli likwidatorzy. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że skarżący w 2016 r. był nie tylko likwidatorem Spółki, ale także jej jedynym wspólnikiem. Odpowiedzialność członka zarządu (likwidatora) za odsetki od zaległości podatkowej wynika z art. 107 § 2 pkt 2 Op.

6. Odnosząc się do zarzutów skargi i związanej z nimi argumentacji wskazać należy, że wpływu na wynik niniejszej sprawy nie mają zarzuty dotyczące rzekomej wadliwości ostatecznej decyzji Wójta, określającej Spółce zobowiązanie w podatku

od nieruchomości za 2016 r. Decyzja ta nie podlega bowiem kontroli sądowej w ramach niniejszego postępowania wszczętego przez skarżącego skargą na decyzję Kolegium wydaną w przedmiocie odpowiedzialności skarżącego jako likwidatora Spółki za jej zobowiązania (zaległości) w podatku od nieruchomości za 2016 r. wraz z odsetkami (odpowiedzialność skarżącego za odsetki od zaległości podatkowej wynika z art. 107

§ 2 pkt 2 Op). Również okoliczność podnoszona przez skarżącego w toku postępowania podatkowego dotycząca utraty przez skarżącego statusu likwidatora Spółki w marcu 2017 r., a także związanych z tym obowiązków, nie ma wpływu

na wynik niniejszej sprawy, gdyż zgodnie z 116 § 4 w związku z art. 116b § 3 Op, skarżący ponosi odpowiedzialność za zobowiązania (zaległości) podatkowe Spółki także jako jej były likwidator.

W świetle powyższych rozważań za chybione należało zatem uznać wszystkie zarzuty skargi i związaną z nimi argumentację, gdyż w istocie dotyczą one ostatecznej decyzji wymiarowej Wójta skierowanej do Spółki, a nie do skarżącego, która to decyzja nie podlega sądowej kontroli w ramach niniejszego postępowania. Dodać w tym miejscu warto, że tylko wyeliminowanie decyzji wymiarowej z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym może zostać uznane za okoliczność, która może mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy. Z tej przyczyny wniosek dowodowy skarżącego Sąd oddalił, gdyż decyzja kasatoryjna wydana przez Kolegium dla Spółki za 2014 r. nie ma i nie może mieć wpływu na wynik niniejszej sprawy.

7. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, czyli oddalił skargę, zgodnie z art. 151 uppsa.