Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1197/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 183, art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA ( del) Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej T. P. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2008 r. sygn. I SA/Sz 734/07 w sprawie ze skargi T. P. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 23 sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2007 postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; II . zwrócić T. P. z siedzibą w W. z funduszy Skarbu Państwa- kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę 500 (pięćset ) złotych , stanowiącą połowę wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę T. P. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r.

Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych , iż kanalizacja kablowa i umieszczone w niej linie kablowe stanowią – jako całość techniczno- użytkowa budowlę w rozumieniu art. 1 a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 121,poz. 844 ze zm., powoływanej dalej jako u.p.o.l.) ,a tym samym przy obliczaniu zobowiązania podatkowego wartość tych budowli winna być ustalona z uwzględnieniem wartości kabli.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła podatniczka, zaskarżając wyrok w całości i domagając się jego uchylenia w tym zakresie oraz przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania względnie uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznania skargi oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c , art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) , a także art. 1 § 2 w zw. z § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153,poz. 1269 ze zm.) oraz naruszenie prawa materialnego – art. 1 a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. przez jego błędną wykładnię oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 9 kwietnia 2009 r. strona skarżąca cofnęła skargę kasacyjną i wniosła o zwrot na jej rzecz połowy wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepisy dotyczące postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną nie regulują w sposób szczególny możliwości cofnięcia skargi kasacyjnej oraz zakresu związania Sądu tym cofnięciem. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. należy zatem w tym przypadku stosować odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Winien on jednak uznać je za niedopuszczalne, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Uznać zatem należy, iż również cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i wiąże Naczelny Sąd Administracyjny, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy wyroku dotkniętego wadą nieważności. Zauważyć bowiem należy, iż tego typu wady Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, rozpatrując skargę kasacyjną ( art. 183 § 1 zd. 1 in fine p.p.s.a. ).

Analiza akt sprawy wskazuje na to, iż w tym przypadku nie zachodzi żadna z przyczyn nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Nie można także uznać, iż cofnięcie skargi kasacyjnej prowadziłoby do obejścia prawa. Składający skargę kasacyjną nie uzyska bowiem w wyniku złożenia tego oświadczenia takiego stanu stosunków administracyjnych z organami administracyjnymi, które nie mogą zostać zaakceptowane w punktu widzenia wymagań zgodności z prawem i których nie mógłby uzyskać w inny sposób niż cofając skargę ( por. T.Woś w : T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz- Warszawa 2005, s. 291). Z tych względów cofnięcie skargi kasacyjnej uznać należało za prawnie skuteczne i wiążące Naczelny Sąd Administracyjny. Postępowanie nią wywołane stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.

Zwrot połowy wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.