Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1494/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek  bezWO
Powołane przepisy: article: art 156 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2015 r. wniosku o sprostowanie wyroku z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu w terminie 25 dni nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za czerwiec 2011 r. postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie 1. sentencji uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], w punkcie 2. stwierdził, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, zaś w punkcie 3 zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz B. sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W.( dalej "Skarżąca") kwotę 757 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W piśmie z dnia 26 sierpnia 2015 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o sprostowanie na podstawie art. 156 § 1 i art. 159 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej "P.p.s.a.") wspomnianego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego zawartego w punkcie 3 sentencji. Zdaniem Skarżącego punkt 3 sentencji powinien brzmieć następująco " zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 11.280, 00 zł ( jedenaście tysięcy dwieście osiemdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego", a nie jak podano w wyroku kwotę 757,00 zł.

W uzasadnieniu wniosku Skarżąca stwierdziła w szczególności, że Sąd orzekający popełnił błąd rachunkowy. Wskazał, że na kwotę kosztów postepowania sądowego, jaką należało zasądzić na jej rzecz składa się: kwota faktycznie uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 4.080,00 zł, koszty zastępstwa procesowego wykonywanego przez adwokata obliczone przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia (408.014,00 zł) w kwocie 7.200 zł. Skarżąca podkreśliła, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I FSK 2182/13 przekazując sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji zasądził na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postepowania w kwocie 9.341,00 zł, na którą złożył się wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 2.041,00 zł oraz koszty zastępstwa procesowego wykonywanego przez adwokata w kwocie 7.200 zł tj. ustalonej w oparciu o wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 408.014,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wskazany, jako podstawa prawna wniosku art. 156 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć, jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy, to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia NSA: z dnia 10 grudnia 2007 r. o sygn. akt II FSK 501/06; z dnia 28 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 346/10; z dnia 17 maja 2011 r. o sygn. akt I GSK 1008/09; z dnia 12 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II FSK 987/11, z dnia 10 stycznia 2013 r. o sygn. akt II GSK 1289/11, z dnia 17 lipca 2014 r. o sygn. akt I GSK 610/11; z dnia 22 października 2014 r. o sygn. akt I GSK 704/12 - treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszym postępowaniu wpadkowym, wnioskowane przez Skarżącą sprostowanie nie dotyczy którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 P.p.s.a. Sprostowanie postanowienia o kosztach w sposób wskazywany we wniosku stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a postanowił, jak w sentencji.