Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1420/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.32 ust.1, 2 i 4, art.33 ust.2, art.34, art.35 ust.1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski ( spr.), Protokolant asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn.akt II SA/ Lu 1420 / 03

Uzasadnienie

Decyzją Nr .[...] z dnia [...] czerwca 2003 r znak [...]

2003 w Starosta na wniosek G.K. zatwierdził projekt

budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku gospodarczo- magazynowego

wraz z przebudową istniejącego przyłącza wodociągowego na działce nr.972 w

miejscowości D. gmina N. W odwołaniu od powyższej decyzji G.S. wskazała na

niezgodność w określeniu inwestycji występującej w

pozwoleniu na budowę i w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i

zagospodarowania terenu. O ile bowiem w tej ostatniej jest mowa o budynku

gospodarczym – wiacie , to pozwolenie na budowę określa inwestycję jako budynek

gospodarczo- magazynowy. Stwierdziła ponadto, iż na projekcie inwestycji nie

zaznaczono odległości budynku od części mieszkalnej jej siedliska. Rozpatrujący

odwołanie Wojewoda nie znalazł podstaw do kwestionowania stanowiska

organu I instancji. W ocenie organu odwoławczego różnice w nazwie budynku nie

stanowią sprzeczności. Obie decyzje mówią o zamierzeniu inwestycyjnym , jakim jest

budynek gospodarczy. Drugi człon nazwy obiektu w decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu określa konstrukcję budynku, natomiast pozwolenie na

budowę doprecyzowuje jego funkcję. W obu przypadkach decyzje dotyczą tego

samego budynku gospodarczego. Zachowane zostały także warunki techniczne

jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Budynek został bowiem

zlokalizowany w odległości 4 m od granicy z działką sąsiednią . Brak podania w

projekcie odległości od budynków skarżącej wynika z tego, iż projektowany budynek

nie stwarza zagrożenia pożarowego , nie jest też obiektem uciążliwym w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r Prawo ochrony środowiska.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego G.S. domagała

się cofnięcia zaskarżonej decyzji. Podkreśliła, iż inwestor od 1992 r prowadzi

działalność gospodarczą polegającą na wywozie śmieci i innych nieczystości. W

swoim obecnym siedlisku garażuje, naprawia i myje samochody oraz naprawia i myje

pojemniki na śmieci. Z tego względu obecny sposób użytkowania budynków przez

inwestora jest dla niej uciążliwy. Wybudowanie tak dużego budynku i przeznaczenie

go na wyżej opisany cel będzie jeszcze bardziej uciążliwe. Zaznaczyła, iż działka

przylegająca do posesji inwestora wchodzi w skład jej gospodarstwa ekologicznego .

Może być także działką budowlaną.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w

sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest pozbawiona podstaw. W ocenie sądu zaskarżonej decyzji nie można

uznać jako naruszającej prawo. Organy orzekające w sprawie zachowały wymogi

wynikające z art.32 ust.1 , 2 i 4 ,33 ust .2, 34 i 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994

r Prawo budowlane ( tekst jedn .Dz. U. z 2000 r Nr. 106, poz.1126 ze zmianami ),

właściwie tez oceniły zebrany materiał dowodowy. Podstawy do uchylenia decyzji nie

sposób upatrywać w odmiennym , zdaniem skarżącej , określeniu funkcji

projektowanego budynku. Między określeniem budynek gospodarczy – wiata użytym

w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu , a pojęciem budynek

gospodarczo- magazynowy jakim posługuje się pozwolenie na budowę nie zachodzi

odmienność , uzasadniająca stwierdzenie niezgodności pozwolenia na budowę z

decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W istocie funkcje te

uznać należy za równorzędne. Nie można również podzielić argumentacji skarżącej

zmierzającej do wykazania , iż realizacja inwestycji spowoduje dla niej istotną

uciążliwość. Opis techniczny do projektu technicznego budynku podaje, iż jest on

przeznaczony do postoju środków transportu. Omawiana inwestycja nie została

wymieniona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r w sprawie

określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do

sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko ( Dz.U Nr.179, poz.1490 ),

wobec czego nie było potrzeby sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko .

Zarzut ten nie może prowadzić do oczekiwanego przez skarżącą skutku także i z

tego powodu, że dotyczy jej interesu faktycznego , a nie interesu prawnego ,

rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. Sam fakt powstania

uciążliwości związanych z inwestycją nie może prowadzić do wniosku , iż wydanie

pozwolenia na budowę stanowi w takiej sytuacji naruszenie prawa ( por. wyrok NSA

z dnia 7 lipca 1999 r sygn. akt IV SA 1492 / 98 LEX nr. 47835 ).Podobnie należy

ocenić obawy skarżącej dotyczące rozwijania przez inwestora działalności

gospodarczej. Przekonanie to nie może ograniczać prawa właściciela do

zagospodarowania własnej nieruchomości w zakresie określonym przez prawo i

zasady współżycia społecznego . Skarżąca nie wskazała przy tym konkretnego

przepisu ustawy, z którym jej zdaniem jest niezgodny projekt zagospodarowania

terenu ustalony w kwestionowanej decyzji. Z treści skargi nie wynika ponadto, poza

stwierdzeniem, iż działka przylegająca do posesji G.K. wchodzi w

skład ekologicznego gospodarstwa rolnego skarżącej ,aby realizowana inwestycja

miała na niego jakikolwiek wpływ. Inwestor wykazał się decyzją o ustaleniu

warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dopuszczającą możliwość

zabudowy działki w kształcie przez niego wskazanym , jak również prawem do

nieruchomości . W sprawie nie zostały tez naruszone przepisy techniczne. Została

zachowana odległość 4 m od granicy z działką skarżącej , a jej zarzut braku

zwymiarowania odległości od jej budynku mieszkalnego przedstawiony w odwołaniu

od decyzji , nie został podtrzymany w skardze, gdzie ograniczono się do wskazania ,

iż odległość ta wynosi około 20 m.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa , na podstawie

art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi ( Dz .U. Nr. 153, poz.1270 ) skargę należało oddalić.