Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2563/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe Oddala skargę


UZASADNIENIE

Zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z [...] lutego 2002 r. Agencja celna, działająca jako pełnomocnik importera – "L." Sp. z o.o. w W.(przejętej przez "K." Sp. z o.o. w W. [...] lutego 2004 r.) – zgłosiła w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towary: "substytut masła kakaowego" o nazwie handlowej [...], klasyfikując je do kodu PCN 1804 00 00 0, ze stawką celną 6% i stawką podatku VAT w wysokości 22%.

W wyniku kontroli postimportowej przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Izby Celnej w W. ustalono, iż importowany przez stronę towar [...], stanowiący mieszaninę tłuszczów roślinnych, zgłaszany był do odprawy celnej z zastosowaniem nieprawidłowego kodu PCN 1804 00 00 0, zamiast do pozycji 1517 taryfy celnej.

Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem z [...] lutego 2004 r. wszczął postępowanie celno – podatkowe mające na celu ustalenie prawidłowego kodu PCN, stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz określenie prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług. Postanowienie zostało skierowane do "L." Sp. z o.o. w W.

W odpowiedzi "K." Sp. z o.o. pismem z [...] marca 2004 r. wyjaśniła, iż tłuszcz [...]nie jest masłem kakaowym a klasyfikację do kodu 1804 pomyłkowo ustaliła Agencja Celna w trakcie zgłaszania towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. W załączeniu przysłała m.in. certyfikat jakości.

Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją z [...] lutego 2005 r. uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej oraz wymiaru cła i podatku od towarów i usług od towaru "substytut masła kakaowego – [...]", klasyfikując go do kodu PCN 1517 90 99 0 ze stawką celną autonomiczną w wysokości 30% oraz stawką podatku VAT w wysokości 7%, wymierzył również odsetki wyrównawcze od cła. Wskazał, że towar o nazwie handlowej "[...] – [...]", jest mieszaniną tłuszczów roślinnych. Dołączony do zgłoszenia celnego certyfikat produktu "[...]" określił skład produktu na rafinowaną frakcję oleju palmowego i oleju drzewa orzechowego, w postaci twardej (stałej), koloru biały/żółty. Zadeklarowany w przedmiotowym zgłoszeniu celnym w pozycji l kod PCN 180400000 obejmuje: kakaowe masło, tłuszcz roślinny i olej. Zgodnie z zapisem znajdującym się w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. – Wyjaśnienia do Taryfy celnej (Tom I, str. 175), masło kakaowe jest to substancja tłuszczowa występująca w ziarnie kakaowym, jest zazwyczaj otrzymywana przez tłoczenie na gorąco zarówno miazgi kakaowej, jak i całego ziarna. Masło kakaowe ma zazwyczaj konsystencję stałą w pokojowej temperaturze, lekko oleistą i barwę żółtawo-białą, charakteryzuje się zapachem podobnym do kakao i przyjemnym smakiem. Strona potwierdziła w piśmie z dnia [...].03.2004 r., iż tłuszcz [...] nie jest masłem kakaowym, a klasyfikację do kodu 1804 pomyłkowo ustaliła Agencja Celna w trakcie zgłaszania towaru do procedury dopuszczenia do obrotu.

Biorąc pod uwagę cały materiał dowodowy i mając na uwadze komentarz zawarty w ww. Wyjaśnieniach (Tom I, str. 150), a dotyczący klasyfikacji towarów do kodu PCN 1517, produkt objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym w poz. 1 należy klasyfikować do kodu PCN 1517 90 99 0 ze stawką celną 30% oraz obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%. W komentarzu zawartym w wyżej cytowanych Wyjaśnieniach (Tom I, str. 150) do pozycji 1517 określonej jako: "Margaryna; jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych, lub roślinnych, lub frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje, objęte pozycją 15I6", należy też klasyfikować jadalne preparaty wykonane z pojedynczego tłuszczu lub oleju (lub ich frakcji), uwodornionego lub nie, który przetworzono przez emulsyfikację, zmaślanie, upostaciowanie itp.

Zgodnie z treścią art. 222§ 4 Kodeksu celnego Stronę należało obciążyć odsetkami wyrównawczymi – w piśmie z dnia [...].03.2004 r. Strona sama potwierdziła, że w trakcie klasyfikacji taryfowej towaru w pozycji l SAD BIS nastąpiła pomyłka. W materiale dowodowym brak jest innych materiałów, które wskazałyby, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z zaniedbania lub świadomego działania dłużnika.

Spółka pismem z [...] marca 2005 r. odwołała się od ww. decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów: art. 121, art. 125, art. 210 § 1 pkt 3, 5 i 6 Ordynacji podatkowej i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania.

Decyzją z [...] sierpnia 2005 r. Dyrektor Izby Celnej w W. – stosownie do treści art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa [Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.], art. 85 § 1 ustawy z 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny [t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.], art. 26 ustawy z 19 marca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne [Dz. U. Nr 68, poz. 623], § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej [Dz. U. Nr 146, poz. 1639], § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 grudnia 2001 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie [Dz. U. Nr 155, poz. 1814], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu stwierdził, że niesporne jest, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie był tłuszcz roślinny stosowany w produkcji piekarniczej, o nazwie handlowej "[...]", o następującym składzie surowcowym i zastosowaniu (wg certyfikatów producenta): olej z orzecha s., i. (rodzaj palmy tropikalnej), m., s., o.; może być stosowany do produkcji czekolady oraz nadzień.

Mając na uwadze skład surowcowy oraz przeznaczenie spornego towaru (do celów spożywczych) organ odwoławczy uznał, że zaklasyfikowanie go do kodu PCN 1517 90 99 0 przez organ pierwszej instancji było zgodne ze stanem faktycznym wyrobu w dacie dokonania odprawy celnej oraz zasadami klasyfikacji taryfowej.

Biorąc pod uwagę brzmienie pozycji 1517 taryfy celnej, która obejmuje – "margarynę; jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516 " oraz wyjaśnienia do taryfy celnej, uznał, iż wymóg dalszej modyfikacji chemicznej (w postaci emulgacji, zmaślania, teksturowania itd.) dotyczy pojedynczego tłuszczu lub oleju, natomiast mieszaniny olejów mogą, ale nie muszą podlegać takiemu przetworzeniu. Do pozycji 1517 klasyfikuje się bowiem wszystkie jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów roślinnych.

Klasyfikacja spornych produktów do pozycji 1517 wynika bezpośrednio z reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego, zgodnie z którą "tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag (...)".

Podkreślił, iż zgodnie z opinią klasyfikacyjną zawartą w tomie V, cz. IV, str. 2288 "Wyjaśnień do taryfy celnej", oleje rafinowane (zarówno przeznaczone do celów spożywczych jak i do zastosowań technicznych), będące mieszaniną różnych olejów klasyfikuje się do podpozycji 1517 90.

Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż w piśmie Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej z Brukseli z 6 czerwca 2001 r. nr 01NL0533-GI/FI stwierdzono, że "Historia sformułowania pozycji 15.17 przez oryginalny Komitet Zharmonizowanego Systemu (oraz Komitet Nomenklatury) wyjaśnia, ze wszystkie jadalne mieszanki lub preparaty ze zwierzęcych lub roślinnych tłuszczy lub olejów powinny być zaklasyfikowane w tej właśnie pozycji, a nie w pozycji dotyczącej naturalnego tłuszczu lub oleju na podstawie jego zasadniczego charakteru (patrz. dok. 24.700, Załącznik D/5, paragraf 6-NC/41 oraz dok. 24.826, paragraf 8-HCS/17)".

Dyrektor Izby Celnej uzasadnił zasadność i przyczyny wymierzenia w przedmiotowej sprawie odsetek wyrównawczych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych, stwierdzając, iż z powodu nieprawidłowego podania przez zgłaszającego danych w zgłoszeniu celnym dotyczących wskazanego kodu PCN, nastąpiło określenie długu celnego w niższej wysokości niż należny. Strona nie wykazała, iż podanie nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym było spowodowane szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jej zaniedbaniem lub świadomego działania.

Odnośnie naliczonego podatku VAT wskazał, iż od 1 września 2003 r. organy celne uzyskały status organów podatkowych. W niniejszej sprawie, uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe, organ celny I instancji dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty długu celnego w stosunku do spornych mieszanin tłuszczów, która pociągnęła za sobą zmianę kwoty podatku VAT.

W skardze do sądu, z [...] października 2005 r. – na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., "K." Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji w całości i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- naruszenie art. 120 w zw. z art.217 § 1 pkt 3 i art. 165 § 5 Ordynacji podatkowej;

- art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej;

- art. 121 i 125 Ordynacji podatkowej;

- art. 210 § 1 pkt 3, Ordynacji podatkowej;

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, iż obie decyzje organów celnych zostały skierowane do nieistniejącego podmiotu "L." Sp. z o.o. Już [...].02.2004r.tj. w dniu wydania postanowienia o wszczęciu postępowania, podmiot określony jako strona postępowania nie istniał. Prowadzenie postępowania przez okres od dnia [...].03.2004r. do [...].02 2005r., kiedy to została wydana decyzja w pierwszej instancji, i określenie odsetek wyrównawczych od cła za cały okres prowadzenia postępowania przez organy celne jest nie do pogodzenia z zasadami państwa prawa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności należy rozważyć zarzut wadliwego wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie poprzez skierowanie postanowienia o wszczęciu postępowania do "L." Spółki z o.o., która – w opinii skarżącej – w chwili wydania postanowienia z [...] lutego 2004 r. nie istniała, a także błędne zaadresowanie obu decyzji organów celnych do "L." Sp. z o.o. następcy prawnego "K." Sp. z o.o., zamiast do "K." Sp. z o.o. następcy prawnego "L." Sp. z o.o.

Sąd nie podziela powyższych zarzutów skarżącej w przedmiocie wadliwego wszczęcia postępowania. Należy bowiem zauważyć, iż zgodnie z art. 493 § 1 ustawy 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych [Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.] – spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Oznacza to, iż momentem rozwiązania spółki przejmowanej jest dzień wykreślenia tejże spółki z rejestru. W niniejszej sprawie wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego "L." Sp. z o.o. nastąpiło [...] marca 2004 r. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] z [...] marca 2004 r. sygn. akt [...] (k.52 akt wspólnych, znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy SA/Wa 2461/05), a więc po wydaniu postanowienia o wszczęciu postępowania z [...] lutego 2004 r. i jego doręczeniu stronie [...] marca 2004 r. (w aktach administracyjnych brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia, lecz wynika to bezpośrednio z treści uzasadnienia odwołania spółki – k. 57 akt adm.).

Ponadto skierowanie postanowienie z [...] lutego 2004 r. do "L. Sp. z o.o." nie pozbawiło "K." Sp. z o.o. – która zgodnie z art. 494 Kodeksu spółek handlowych, przejęła prawa i obowiązki "L. Sp. z o.o." (przejmowanej spółki) – prawa aktywnego udziału w postępowaniu przed organem celnym I instancji, o czym świadczy m.in. pismo skarżącej spółki z [...] marca 2004 r. (k. 26 akt wspólnych przy sprawie V SA/Wa 2461/05).

Zatem uznać należy, iż Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo dokonał wszczęcia postępowania, a skarżące spółka nie została pozbawiona prawa udziału w postępowaniu, a tym samym organy celne działały zgodnie z zasadą udziału strony w postępowaniu wyrażoną w art. 123 Ordynacji podatkowej.

Należy się zgodzić ze skarżącą, iż decyzje obu instancji zawierają uchybienia w postaci błędnego określenia spółki "L." jako następcy prawnego "K." Sp. z o.o., zamiast odwrotnie – "K." Sp. z o.o. następca prawny "L." Sp. z o.o. Jednakże – w opinii Sądu – błędy te należy traktować, w kategorii oczywistych omyłek pisarskich, zważywszy, że przy określeniu jako adresata decyzji "K." Sp. z o.o. podano numery regon i NIP, co jednoznacznie dowodzi, iż to ta spółka jest właściwym adresatem decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących wymiaru odsetek wyrównawczych, należy zauważyć, że długość prowadzonego postępowania nie ma wpływu na zasadność ich wymiaru. Przepisy Kodeksu celnego oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie odsetek wyrównawczych, nie przewidują bowiem możliwości odstąpienia od ich pobrania z uwagi na przewlekłość postępowania, a jedynie stwarzają możliwość odstąpienia od ich wymierzenia przez organ celny w szczególnie określonych okolicznościach. I tak zgodnie z § 5 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. W niniejszej sprawie skarżąca nie udowodniła, iż podanie nieprawidłowego kodu taryfy celnej w zgłoszeniu celnym było spowodowane szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania. Wręcz przeciwnie, w piśmie z [...].03.2004r. wskazała, że klasyfikacja do kodu 1804 została ustalona pomyłkowo w trakcie zgłaszania towaru do procedury dopuszczenia do obrotu. Natomiast organy celne prawidłowo dokonały wymiaru odsetek wyrównawczych i odniosły się w decyzjach obu instancji do kwestii korzyści finansowej, uznając za taką korzyść pozostawienie przez importera do swojej dyspozycji kwoty niezapłaconych we właściwym terminie należności.

Należy również zważyć, iż przy wymierzaniu odsetek wyrównawczych nie ma zastosowania powoływany w skardze art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej, który dotyczy odsetek od należności podatkowych, a nie od cła.

W świetle uprzednich rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie, a zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), tylko takie naruszenia prawa mogłyby być podstawą do uwzględnienia skargi. Nie doszło do naruszenia zasady ochrony słusznego interesu skarżącego, czy też zasady zaufania obywateli do organów Państwa. Wydając rozstrzygnięcie, organy celne działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów celnych i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu wnioski organów celnych wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, a więc nie stanowią naruszenia prawa.

W konkluzji należy stwierdzić, że wniesiona skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.