Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2280/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Dnia 13 lipca 2004 r. Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Grzelak Sędziowie: Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca) Asesor WSA Zbigniew Łoboda Protokolant: Wiesław Jakubiec Po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i J. R. na postanowienie Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie w sprawie, II. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 5 (pięć) zł. tytułem zwrotu połowy wpisu sądowego. III.


UZASADNIENIE

1

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...]Nr [...]Izba Skarbowa na podstawie art. 216, art. 239 i art. i art. 233 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego W. - K. z dnia [...]Nr [...]w sprawie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. określonej A. i J. R. decyzją z dnia [...]Nr [...], na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. oraz odsetek za zwłokę od tej zaległości.

W skardze od postanowienia Izby Skarbowej strona skarżąca wniosła o jego uchylenie zarzucając naruszenie art. art. 74 § 1, 75 § 1, 76 § 1 pkt. 1 lit. e) Ordynacji podatkowej i § 11 ust. 1 pkt. 9 rozporz. Min. Fin. z dnia 7 maja 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy Ordynacja podatkowa i stwierdzając, że spór między stronami sprowadza się do rozstrzygnięcia z jakim dniem następuje zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i jego argumentację.

Pismem z dnia [...]skarżący A. i J. R. cofnęli skargę, wnosząc o umorzenie postępowania i odwołanie wyznaczonej rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".

Według przepisu art. 60 tej ustawy skarżący może cofnąć skargę i czynność ta wiąże sąd. Tylko w sytuacji, gdy sąd stwierdzi, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne.

Biorąc pod uwagę treść przywołanego przepisu, po rozważeniu okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy, uznał Sąd, że cofnięcie skargi przez skarżącą nie zmierza do obejścia prawa ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością.

Sygn. akt ISA/Wr 2280/02 2

Skutkiem tych wniosków jest związanie Sądu wyrażoną przez stronę skarżącą czynnością -

cofnięciem skargi.

Wobec powyższego, z mocy art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), postępowanie w

sprawie w tym zakresie podlegało umorzeniu.

Orzeczenie o zwrocie połowy wpisu uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt. 2 powołanej wyżej

ustawy, bowiem cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa

została skierowana.