Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 380/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 243-244 par. 1, art. 245-246 par. 1, 3, art. 258 par. 1, 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 11 września 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla M. S. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 24 lipca 2009r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...]w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej spadkobiercy M. S. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 28 sierpnia 2009r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, że jest osobą bezdomną i bezrobotną. Utrzymuje się z pomocy społecznej. Skarżący oświadcza, że od 10 lat nie mieszka z żoną i dziećmi; nie ma z nimi kontaktu. Skarżący nie wykazuje żadnego majątku, w okresie letnim utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z prac dorywczych w kwocie ok. 600zł miesięcznie, natomiast zimą przebywa w noclegowniach, gdzie korzysta z darmowego wyżywienia.

Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów

postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Mając na względzie przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku okoliczności, należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Ponadto powyższe okoliczności, uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji.