Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2951/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 104a
journal: Dz.U. 2019 poz 499
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r Prawo farmaceutyczne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2021 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 23 marca 2021 r., znak: POD.503.83.2021.WF.1, Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej "GIF" lub "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 i art. 115 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 944 z późn. zm., dalej "u.p.f."), oraz art. 123 § 1 i 2, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 141 § 1 w zw. z art. 101 § 3, art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256

z późn. zm., dalej "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia A. K., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] (dalej "skarżący") na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Katowicach (dalej "WIF") z 22 lutego 2020 r., znak: A.8520.2.63.2020, o zawieszeniu postępowania w przedmiocie przeniesienia zezwolenia z dnia 9 września 2015 r., znak: DNA.8520.1.219.2015, na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...] " w T., Al. M., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Do wydania postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 15 września 2020 r. do WIF wpłynął wniosek skarżącego o przeniesienie na niego zezwolenia z dnia 9 września 2015 r., znak: DNA.8520.1.219.2015, na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...] " w T., Al. M., udzielonego pierwotnie na rzecz A. S., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] (dalej także "uczestniczka").

Zawiadomieniem z 16 września 2020 r. WIF poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie przeniesienia przedmiotowego zezwolenia. Ponadto wskazał, że zawisła pozostaje sprawa zażalenia uczestniczki na postanowienie WIF z dnia 7 września 2018 r., znak: DNA.8521.248.2018, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Ewentualne stwierdzenie nieprawidłowości w ramach kontroli może z kolei skutkować cofnięciem zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej apteki.

Następnie pismem z 18 września 2020 r. WIF wezwał strony do złożenia dodatkowej dokumentacji, w szczególności oświadczenia skarżącego o przyjęciu wszystkich warunków zawartych w zezwoleniu, jak również do złożenia wyjaśnień

w zakresie złożonych dokumentów, tj. umowy nabycia przedsiębiorstwa, umowy najmu oraz umowy podnajmu, na które strony odpowiedziały w pismem z dnia 22 września 2020 r.

Kolejnym pismem z 24 września 2020 r. WIF zawiadomił uczestniczkę

o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...]", wobec podejrzenia, że zezwoleniobiorca nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki, tj. prowadzi działalność reglamentowaną w postaci wskazanej apteki ogólnodostępnej po dniu 15 września 2020 r., tj. po dniu zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci apteki, podmiotowi trzeciemu i po poinformowaniu WIF o zbyciu apteki w dniu 15 września 2020 r.

Postanowieniem z dnia 25 września 2020 r, znak: A.8520.2.63.2020, WIF zawiesił z urzędu postępowanie w przedmiocie przeniesienia przedmiotowego zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej z uwagi na konieczność uprzedniego rozpatrzenia zagadnienia wstępnego, tj. zakończenia postępowania

w przedmiocie cofnięcia wskazanego zezwolenia.

Na powyższe postanowienie strony wniosły zażalenie, zaś GIF utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Decyzją z 18 stycznia 2021 r. znak: A.8S20.22.2020 WIF umorzył wszczęte

z urzędu w dniu 24 września 2020 r. postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia zezwolenia WIF na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] ", zlokalizowanej w T. przy alei M., z dnia 9 listopada 2015r" nr DNA.8520.1.219.2015.

Postanowieniem z 22 lutego 2021 r. WIF z urzędu zawiesił postępowanie administracyjne wszczęte w dniu 15 września 2020 r. w sprawie A. K.

i A. S. w przedmiocie przeniesienia zezwolenia o nr DNA.8520.1.219.2015 z dnia 9 listopada 2015 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]", zlokalizowanej w T. przy alei M. do czasu rozpatrzenia sprawy zawisłej przed GIF pod numerem POD.503.60.2020 oraz ostatecznego rozstrzygnięcia ewentualnej utraty przez A. S. rękojmi należytego prowadzenia apteki.

Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, iż organowi i uczestniczce postępowania, znana jest okoliczność, że nieostateczną decyzją administracyjną WIF

z 30 kwietnia 2020 r. znak: DNA.8521.246.2Q 18 cofnięto zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie ,, [...]", w K. przy ul. K. Zdaniem WIF utrata rękojmi należytego prowadzenia apteki, powoduje utratę w stosunku do wszystkich posiadanych zezwoleń.

Do momentu niewydania decyzji przez organ II instancji w sprawie POD.503.60.2020 (znak tut. WIF - DNA.9521.246.2018) w sprawie której to tut. organ stwierdził utratę przez A. S. rękojmi należytego prowadzenia apteki, niniejsze postępowanie nie może się zakończyć.

Zatem w niniejszej sprawie zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jest wynik postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki.

Rozpoznając zażalenie skarżącego, zaskarżonym postanowieniem powołanym na wstępie GIF, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Na wstępie, organ odwoławczy powołał treść art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., stwierdzając, iż przez zagadnienie wstępne w postępowaniu administracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu tego postępowania

i ma bezpośredni wpływ na jego wynik. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy administracyjnej, na tle której wystąpiło.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wyjaśnił, że nieostateczną decyzją z 30 kwietnia 2020 r., znak: DNA.8521.246.2018 WIF cofnął A. S. zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej

o nazwie: "[...] ", zlokalizowanej w K. przy ul. K.. Organ I instancji w decyzji uznał, iż strona utraciła rękojmię należytego prowadzenia apteki. Uczestniczka (A. S.) złożyła odwołanie do GIF, przed którym toczy się postępowanie odwoławcze.

GIF zauważył w zaskarżonym postanowieniu iż wniosek o przeniesienie zezwolenia w niniejszej sprawie dotyczy innej apteki niż będącej przedmiotem postępowania DNA.8521.246.2018, jednakże należącej do tej samej Strony, tj. do A. S..

W ocenie organu odwoławczego, WIF w postanowieniu o zawieszeniu postępowania słusznie zaznaczył, że utrata rękojmi należytego prowadzenia apteki, powoduje utratę przedmiotowej w stosunku do wszystkich posiadanych zezwoleń.

Jak wywiódł GIF powyższe potwierdza orzecznictwo, w szczególności prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 830/16, w którym stwierdzono, że rękojmia nie jest powiązana z apteką tylko z osobą, więc utrata rękojmi obejmuje jej utratę

w stosunku do wszystkich prowadzonych aptek.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że ewentualne cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej "[...] " w T., Al. M. spowoduje, że WIF nie będzie miał podstaw do przeniesienia zezwolenia, ani też do odmowy jego przeniesienia, ale będzie zmuszony do umorzenia postępowania z uwagi na brak przedmiotu postępowania, którym jest przedmiotowe zezwolenie na prowadzenie apteki.

Natomiast w przypadku podjęcia przez GIF rozstrzygnięcia pozytywnego dla A. S., tj. uznania, że w dalszym ciągu posiada ona rękojmię należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej, WIF będzie mógł ocenić wniosek

z dnia 15 września 2020 r. pod kątem spełnienia przesłanek z art. 104a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.f.

W dalszej części uzasadnienia GIF odniósł się do zarzutów zażalenia, końcowo podkreślając, iż w sprawie zaistniało zagadnienie wstępne.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie, skarżący zaskarżonemu zarzucił:

1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 104a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.f., przez błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że zagadnieniem wstępnym w sprawie o przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest rozstrzygnięcie sprawy o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie innej apteki ogólnodostępnej – której nie dotyczy przenoszone zezwolenie, co w konsekwencji spowodowało błędne zawieszenie postępowania, podczas gdy sprawa ta jest obojętna dla przeniesienia zezwolenia dotyczącego innej apteki ogólnodostępnej i nie stanowi ona zagadnienia wstępnego, wobec czego postępowanie w sprawie nie powinno zostać zawieszone;

2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 104a u.p.f. poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej można uzależnić od spełnienia przez zbywcę apteki wymogu rękojmi należytego prowadzenia apteki, o którym mowa w art. 101 pkt 4 u.p.f., podczas gdy wymóg ten nie wynika z art. 104a u.p.f., wobec czego nie stanowi on kryterium wydania decyzji o przeniesieniu zezwolenia na nabywcę apteki;

3. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia

o zawieszeniu postępowania w przedmiocie przeniesienia zezwolenia w sytuacji, podczas gdy wobec braku zagadnienia wstępnego w sprawie to postępowanie powinno być prowadzone dalej, wobec czego postanowienie o jego zawieszeniu powinno zostać uchylone.

Skarżący zgłosił wniosek dowodowy w zakresie przeprowadzenia dowodu z akt postępowania o sygnaturze A.8520.4.22.2020, toczącego się przed WIF.

W rezultacie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i postanowienia go poprzedzającego, a także zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi rozwinął postawione zarzuty, uznając za niedopuszczalne rozszerzenie przesłanki przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki, o których mowa w art. 104a u.p.f. Działanie organu w jego ocenie naruszyło zasadę praworządności o której mowa w art. 6 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie

i postanowienie poprzedzające nie naruszają prawa.

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w sprawie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w ww. przepisie, jest zagadnienie prawne, które wyłoniło się w toku postępowania administracyjnego, a rozstrzygnięcie tego zagadnienia przez inny organ lub sąd jest warunkiem wydania decyzji przez organ administracyjny. Kwestia zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji jest bardziej sporna. Pojawiające się kontrowersje wynikają z faktu, że formułując wymóg istnienia zależności, przepisy nie określają jej charakteru.

W ocenie Sądu, przepis art. 97 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej; przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy. Zagadnienie wstępne powiązane jest z rozstrzygnięciem innego organu. Przez pojęcie "rozstrzygnięcia" rozumie się czynność prawną (procesową) organu lub sądu, orzeczniczą lub rejestracyjną, a także czynności stron dokonane przed organem procesowym, jeżeli po spełnieniu przewidzianych prawem warunków wywierają skutki równe rozstrzygnięciu organu procesowego, np. ugoda (M. Wierzbowski, A. Wiktorowska Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., wyd. C.H. Beck, 2012, komentarz do art. 97). Zatem zagadnienie wstępne musi stać się przedmiotem innego postępowania, po przeprowadzeniu którego zapadnie rozstrzygniecie. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 lutego 2001 r. (sygn. akt III SA 3226/99), stwierdzając, iż o rozstrzygnięciu zagadnienia wstępnego można mówić dopiero po ostatecznym orzeczeniu organu odwoławczego. Konieczne jest zatem wyczerpanie drogi administracyjnej określonej dla danego postępowania.

Przez zagadnienie wstępne rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania jest uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Przy czym pojęcie innego organu nie jest interpretowane literalnie. Pod powyższym pojęciem należy również rozumieć ten sam organ administracji publicznej. Jednym z warunków jest, aby to inne postępowanie, w którym ma nastąpić rozstrzygnięcie kwestii będącej zagadnieniem wstępnym, stanowiło w stosunku do niego postępowanie odrębne pod względem przedmiotowym (wyrok WSA w Krakowie z dn. 07.05.2009 r. II SA/Kr 376/09; postanowienie NSA w Warszawie z dn. 25.01.2000 r. I SA 1725/99).

W rozpoznawanej sprawie WIF z urzędu zawiesił postępowanie administracyjne prowadzone pod nr A.8520.2.63.2020 w sprawie A. K. i A. S. o przeniesienie zezwolenia o nr DNA.8520.1.219.2015 z dnia 9 listopada 2015 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]", zlokalizowanej w T. przy alei M. do czasu rozpatrzenia sprawy zawisłej przed GIF pod numerem POD.503.60.2020 oraz ostatecznego rozstrzygnięcia ewentualnej utraty przez A. S. rękojmi należytego prowadzenia apteki.

Wyjaśnić zatem należy, że postępowanie w przedmiocie przeniesienia zezwolenia, o którym mowa w art. 104 a u.p.f. jest postępowaniem administracyjnym, które kończy wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w postaci decyzji. W toku postępowania organ jest zobligowany do przeprowadzenia dokładnej analizy całego zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności pod kątem spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek ustawowych niezbędnych dla dokonania przeniesienia zezwolenia.

Zgodnie z art. 104a ust. 1 u.p.f. organ zezwalający przenosi zezwolenie, o którym mowa w art. 99 ust. 1 (na prowadzenie apteki ogólnodostępnej), na rzecz podmiotu, który nabył całą aptekę ogólnodostępną, w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, od podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, jeżeli:

1. nabywca apteki spełnia wymagania, o których mowa w art. 99 ust. 3, 3a, 4 - 4b i art. 101 pkt 2 - 5 oraz przyjmuje w pisemnym oświadczeniu wszystkie warunki zawarte w zezwoleniu;

2. adres prowadzenia apteki nie ulega zmianie.

Jak wynika z powyższego, WIF bada, czy podmiot ubiegający się o zezwolenie spełnia wymogi, o których mowa w art. w art. 99 ust. 3, 3a, 4 - 4b i art. 101 pkt 2-5 u.p.f. Obowiązkiem WIF jest zatem sprawdzenie, czy nie zachodzą wskazane w art. 99 ust. 3 i 3a przeszkody do przeniesienia zezwolenia. Badaniu przez WIF podlegają także uprawnienia osoby lub osób ubiegających się o przeniesienie zezwolenia. Do tego

w myśl art. 99 ust. 4a u.p.f. podmiot prowadzący aptekę jest obowiązany zatrudnić osobę odpowiedzialną za prowadzenie apteki, o której mowa w art. 88 ust. 2, dającą rękojmię należytego prowadzenia apteki. Kolejna grupa, podlegających badaniu przez WIF, przesłanek przeniesienia zezwolenia wyliczona została w art. 101 ust. 2-5 u.p.f. Są to przesłanki negatywne. Postępowanie w przedmiocie przeniesienia zezwolenia nie jest zatem postępowaniem rejestrowym, czy też prostą czynnością o charakterze formalnym, w ramach którego WIF po otrzymaniu kompletnego wniosku, przenosi zezwolenie na nabywcę apteki. Postępowanie to wymaga zgromadzenia

i przeanalizowania dokumentacji. Postępowanie wymaga ponadto zapewnienia Stronom czynnego udziału w sprawie, w tym zakreślenia jej terminu do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

W przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie zasadne było zawieszenie postępowania administracyjnego w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki, do czasu zakończenia postępowania administracyjnego

w przedmiocie cofnięcia przedmiotowego zezwolenia. Postępowanie w sprawie przeniesienia zezwolenia nie może się bowiem zakończyć się do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie cofnięcia tego zezwolenia.

Zagadnieniem wstępnym w rozpoznawanej sprawie, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. będzie wynik postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki. Kwestia posiadania lub nie posiadania przedmiotowego zezwolenia ma bowiem zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie jego przeniesienia. W sprawie zachodzi więc zależność między dwoma postępowaniami bez rozstrzygnięcia (zakończenia) jednego z tych postępowań nie jest możliwe rozstrzygnięcie (zakończenie) drugiego postępowania.

Na dzień wydania zaskarżonego postanowienia brak było ostatecznej decyzji

w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki, a więc postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, na dzień wydania zaskarżonego postanowienia było w toku.

Bezspornym jest, że prowadzenie działalności gospodarczej w postaci apteki ogólnodostępnej jest możliwe tylko w sytuacji posiadania wymaganego prawem zezwolenia. Wniosek o przeniesienie zezwolenia może być rozpoznany tylko wtedy, gdy przedmiotowe zezwolenia istnieje w obrocie prawnym. Jeżeli zezwolenie na prowadzenie apteki zostanie cofnięte ostateczną decyzją GIF, postępowanie

w przedmiocie przeniesienia tego zezwolenia stanie się bezprzedmiotowe. Ostateczna decyzja cofająca zezwolenie na prowadzenie apteki wyeliminuje to zezwolenie z obrotu prawnego. Konsekwencją zaistnienia braku przedmiotu postępowania (tj. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej) w postępowaniu administracyjnym w sprawie jego przeniesienia będzie umorzenie postępowania. Jeżeli natomiast, postępowanie

w przedmiocie cofnięcia zezwolenia doprowadzi do pozostawienia w obrocie prawnym tego zezwolenia, nie będzie przeszkód procesowych do podjęcia i kontynuowania postępowania w przedmiocie jego przeniesienia.

Zawieszenie postępowanie jest czynnością procesową o charakterze formalnym, nie prowadzi do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przeniesienie zezwolenia.

Trafnie także dostrzegły organy, że utrata rękojmi należytego prowadzenia apteki, powoduje utratę przedmiotowej w stosunku do wszystkich posiadanych zezwoleń. Jednym z warunków udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki jest - w myśl art. 101 pkt 4 u.p.f. - dawanie rękojmi należytego prowadzenia apteki. Oczywistym jest, że rękojmia należytego prowadzenia apteki musi istnieć przez cały czas prowadzenia działalności objętej zezwoleniem. Konieczność posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki badana jest nie tylko na etapie wydawania zezwolenia na otwarcie nowej apteki. Przedsiębiorca posiadający już zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej musi spełniać tę przesłankę przez cały okres posiadania zezwolenia, a obowiązki nałożone na niego ww. ustawą - Prawo farmaceutyczne i zezwoleniem wyznaczają granice, w jakich może poruszać się prowadząc reglamentowaną działalność.

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "rękojmi należytego prowadzenia apteki". W tym zakresie należy więc skorzystać z dorobku doktryny i orzecznictwa odnoszącego się do rękojmi należytego wykonywania zawodu, tym bardziej, że Naczelny Sąd Administracyjny kilkakrotnie stwierdzał, iż orzecznictwo dotyczące poszczególnych zawodów, w których wymagana jest rękojmia prawidłowego wykonywania zawodu, znajduje zastosowanie ogólnie do pojęcia "rękojmi", z uwzględnieniem cech szczególnych danego zawodu, przy czym chodzi nie tylko o wiedzę i wysokie kwalifikacje, ale o sumienność i rzetelność (M. Kulesza, Opinia prawna odnośnie do rękojmi należytego prowadzenia apteki, Biuletyn Informacyjny, Okręgowa Izba Aptekarska w Warszawie, luty 2004 r., s. 27; por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 1999 r. o sygn. akt II SA 879/99, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl"). W orzecznictwie wskazuje się, że przez pojęcie "rękojmi należytego wykonywania zawodu" należy rozumieć całość cech, zdarzeń i okoliczności dotyczących danego zawodu, składających się na jego ogólny wizerunek,

a odnoszonych do osoby zaufania publicznego" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 1999 r. o sygn. akt II SA 879/99, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl").

Rękojmia nie jest powiązana z apteką tylko z osobą, więc utrata rękojmi obejmuje jej utratę w stosunku do wszystkich prowadzonych aptek. W wyroku II GSK 3610/17 z 13 lutego 2020 r. NSA wyraźnie zaakcentował, że cyt.: "nietrafna jest argumentacja, że rękojmię należytego prowadzenia apteki należy badać odrębnie

w odniesieniu do każdej apteki i punktu aptecznego prowadzonych przez dany podmiot".

Mając na uwadze powyższe, zarzuty podniesione w skardze dotyczące naruszenia prawa materialnego , tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 104a ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.f. oraz art. 6 k.p.a. w związku z art. 104 a u.p.f. należało uznać za bezzasadne. Również bezpodstawna okazała się argumentacja skarżącego w zakresie naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Za całkowicie chybiony Sąd uznał wniosek dowodowy sformułowany na podstawie art. 106 § 5 p.p.s.a., o zwrócenie się do WIF o udostępnienie akt postępowania o sygnaturze A.8520.4.22.2020 i przeprowadzenie dowodu z nich.

Z wniosku dowodowego nie wynika aby zapadło ostateczne rozstrzygnięcie.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) należało oddalić.