Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 104/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par 1 pkt 3, art. 201 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2012 roku sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie przebudowy i użytkowania budynku handlowego p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącego S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

S. M. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie przebudowy i użytkowania budynku handlowego.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie wskazując, że w dniu [...] roku została wydana decyzja nakładająca na właścicieli nieruchomości – A. i M. W. obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w budynku, w terminie do dnia 31 października 2012 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

Zgodnie z art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.

Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że organ w dniu [...] roku wydał decyzję nr [...], mocą której właściciele nieruchomości zostali zobowiązani do wykonania określonych robót budowlanych, w terminie do dnia 31 października 2012 roku. Z urzędu Sądowi wiadomo, iż decyzja ta została doręczona stronom postępowania, a skarżący kwestionuje jej treść w drodze odwołania do organu nadzoru budowlanego szczebla wojewódzkiego. Uznać zatem należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie pozostaje w bezczynności w niniejszej sprawie. Tym samym zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Fakt wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie, po złożeniu do sądu administracyjnego skargi na bezczynność, wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę, nie przesądza o podstawie do odrzucenia skargi, a świadczy o tym, że postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

ko