Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1121/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) zwolnić S. R. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla S. R. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

S. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w W. z dnia [...] maja 2010r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W toku niniejszego postępowania skarżący w dniu 30 listopada 2010 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie

z żoną oraz synem. Jest właścicielem mieszkania o pow. 45 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 0,64 ha. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1031,92 zł z tytułu emerytury, jego żona – 480,42 (emerytura połówkowa), ponadto skarżący podał, iż jego syn uzyskuje dochód z tytułu renty, jednakże nie podał jej wysokości. Oświadczył, iż syn (obecnie trzydziestoczteroletni) od drugiej klasy liceum jest inwalidą I grupy i wszystkie oszczędności skarżący wraz żoną przeznaczyli na leczenie i rehabilitację syna. Nie mają także możliwości zarobkowania, ze względu na stałą, konieczną opiekę nad synem.

Zarządzeniem z dnia 8 grudnia referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie:

- dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez syna wnioskodawcy dochodów (ewentualnie oświadczenia w tym przedmiocie),

- informacji na temat wydatków ponoszonych miesięcznie na utrzymanie.

W dniu 15 grudnia 2010 r. S. R. złożył pismo, w którym uzupełnił wniosek o przyznanie prawa pomocy i rozszerzył jego zakres, domagając się także zwolnienia od kosztów sądowych. Ponadto oświadczył, iż syn P. R. otrzymuje rentę wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 797,82 zł. Podał następujące wydatki miesięczne: czynsz – 426 zł (ale dodał, iż otrzymał ostatnio dodatkowy rachunek do zapłacenia za centralne ogrzewanie - rozliczenie sezonu 2009/2010 w wysokości 680,10 zł), energia elektryczna –ok. 90 zł, gaz – ok. 35 zł, lekarstwa – ok. 200 zł, telefony – ok. 100 zł, odzież i środki czystości – ok. 150 – 200 zł koszty przewożenia syna – ok. 150 zł (benzyna).

Rozpoznając przedmiotową sprawę należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając na względzie informacje podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W szczególności mając na uwadze, iż dochód trzyosobowej rodziny stanowi kwota 2310,16 zł, skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych, ponadto jego syn jest osobą niepełnosprawna wymagająca leczenia i rehabilitacji, należało uznać, iż S. R. nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznano, że nie będzie on w stanie podołać kosztom sądowym niniejszego postępowania.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.