Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 364/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące styczeń, luty i marzec 2008 roku; postanawia: 1. ustanowić dla P. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...], 2. zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący P. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w osobie A. K.-G.

Na podstawie oświadczenia majątkowego, dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, a także na podstawie dodatkowych wyjaśnień oraz treści przekazanych dokumentów źródłowych ustalono, że Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami (J. i B. K.), z małoletnim bratem (K. K., 5 lat) oraz z pełnoletnią siostrą (P. K.).

Skarżący nie uzyskuje żadnego dochodu. Działalność gospodarczą wykonywaną osobiście zawiesił. Z przedłożonych zeznań podatkowych wynika, że przychód z tego tytułu za 2009 rok wyniósł 32.000zł, a za 2010 rok - 12.000zł.

P. K. w 2010 roku osiągnęła przychód z działalność gospodarczej wykonywanej osobiście w wysokości 6.221,16zł. Ojciec wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego taksówką. Usługi świadczy użyczonym mu samochodem osobowym marki Mercedes–Benz wyprodukowanym w 1994 roku (przychód około 1.200zł brutto miesięcznie). Matka wnioskodawcy jest zatrudniona w wymiarze ½ etatu na stanowisku prezesa Spółki "A" Sp. z o.o. z siedzibą w miejscu zamieszkania rodziny wnioskodawcy. Jej przychód za 2010 rok wyniósł 7.920zł. Udziały w podmiocie gospodarczym "A" Sp. z o.o. należą do P. K. (98 udziałów o łącznej wartości 49.000zł), do B. K. (2 udziały o wartości 1.000zł) oraz do babci wnioskodawcy K. D.-K. (120 udziałów o łącznej wartości 60.000zł). W 2010 roku Spółka przyniosła stratę w wysokości około 90.000zł. Według oświadczenia Skarżącego obecnie przygotowywany jest wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki.

Koszty utrzymania rodziny Wnioskodawca określił na kwotę około 1.780zł (175zł- energia elektryczna, 100zł – woda i kanalizacja, 450zł – czynsz za dom, 300zł – opał, 6zł – abonament RTV, 100zł - środki czystości, 150zł – lekarstwa, 350zł – czesne za studia, 150zł – odzież).

Zgodnie z oświadczeniem Skarżącego aktualny miesięczny dochód brutto rodziny wynosi 1.850,00zł (1.200zł – działalność gospodarcza ojca wnioskodawcy, 650zł – wynagrodzenie za pracę matki wnioskodawcy). Ponadto rodzina wnioskodawcy korzysta z pomocy dziadków (emeryci, dochód na poziomie 1.500zł miesięcznie), którzy dostarczają im owoce, ziemniaki oraz inne produkty żywnościowe, a także wspomagają finansowo kwotą około 500zł miesięcznie.

Ani Wnioskodawca, ani członkowie jego rodziny, nie posiadają oszczędności, rachunków bankowych, nieruchomości, czy przedmiotów wartościowych powyżej 3000euro.

P. K. jest współwłaścicielem dwóch samochodów osobowych: Seata z 1996 roku o wartości około 4.000zł oraz Mercedesa z 1994 roku o wartości 4.000zł. Natomiast B. K. jest właścicielem autocysterny Mercedes z 1980 roku. Pojazd jest zajęty przez urząd celny oraz komornika sądowego (samochód nie ma ani aktualnego przeglądu, ani wykupionego ubezpieczenia OC).

Sytuacja majątkowa i rodzinna Skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych ani na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru, ani na najniższe nawet koszty sądowe. Skarżący wykazał, że wysokość środków finansowych postawionych do dyspozycji rodziny (około 470zł w przeliczeniu na jedną osobę) nie przewyższa kosztów jej utrzymania koniecznego. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.