Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1055/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 3 ust. 3, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 37, art, 38 ust. 2 i 3, art. 48 ust. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.
article: art. 38 ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1843
law: Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych t.j.

SENTENCJA

Dnia 23 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , Protokolant Referent stażysta – Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2020 roku ze skargi Teatru Powszechnego w Łodzi na informację Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 8 października 2018 r. nr RPI.432.12.2018 w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu złożonego w ramach trybu pozakonkursowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Łódzkiego - Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020, pismem z 8 października 2018 r. poinformował Teatr Powszechny w Łodzi o zakończeniu z wynikiem negatywnym merytorycznej oceny projektu pn. "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi".

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 3 lipca 2018 r. do IZ RPO WŁ wpłynął wniosek Teatru Powszechnego w Łodzi o dofinansowanie projektu pn.: "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi", znajdującego się w wykazie projektów zidentyfikowanych w ramach trybu pozakonkursowego, stanowiącego załącznik nr 4 do Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 w ramach Działania VI.1 Dziedzictwo kulturowe i infrastruktura kultury, Poddziałania VI.1.1 Dziedzictwo kulturowe i infrastruktura kultury – ZIT.

Pismem z 20.09.2018 r. przekazano wnioskodawcy informację o pozytywnej ocenie formalnej projektu, a w dniu 24.09.2018 r. dokonano wyboru ekspertów powołanych do oceny merytorycznej, którzy w dniu 5.10.2018 r. przeprowadzili ocenę merytoryczną przedmiotowego projektu.

Pismem z 08.10.2018 r. poinformowano wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu w zakresie spełnienia wymogu uzyskania 60 % punktów z kryteriów punktowych. W piśmie wskazano, że zgodnie z zapisami wezwania do złożenia wniosku o dofinansowanie projektu dla naboru nr RPLD.06.01.01-IP.03-10-004/18 projekt uzyskuje pozytywną ocenę, jeśli uzyska co najmniej 60% punktów z kryteriów punktowych. Z uwagi na fakt, iż ww. projekt uzyskał 55,67% maksymalnej liczby punktów, ocena merytoryczna zakończona została wynikiem negatywnym. Ponadto, w piśmie tym poinformowano wnioskodawcę, że ww. projekt zostanie wykreślony z wykazu projektów zidentyfikowanych w ramach trybu pozakonkursowego, stanowiącego załącznik numer 4 do Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020.

Do pisma organ załączył karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu ze środków europejskiego funduszu rozwoju regionalnego w ramach RPO WŁ na lata 2014-2012, z których wynika, że w odniesieniu do kryterium merytorycznego punktowego nr 4: Stopień przygotowania projektu do realizacji eksperci przyznali 2 pkt, w skali 0-4.

Zgodnie z oceną pierwszego eksperta, projekt przewiduje kompleksową rewitalizację siedziby Teatru obejmującą prace remontowo – budowlane i adaptacyjne oraz dostawy wyposażenia technologii scenicznych w trybie "zaprojektuj i wybuduj". Wyłoniony w trybie przetargu wykonawca opracuje dokumentację projektową, a następnie dokona zgłoszeń i uzyska pozwolenia na budowę. Planuje się, że w ramach jednego przetargu będą realizowane roboty budowlane i dostawy. Ogłoszenie przetargu przewidziano na III kw. 2018 r. Z uwagi na fakt, iż inwestycja realizowana będzie poza obszarami Natura 2000 i nie będzie w żaden sposób oddziaływała na te obszary, realizacja zamierzenia nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Teatr Powszechny posiada prawo do dysponowania działkami gruntu wraz z naniesieniami na cele projektu. Ekspert zaznaczył, iż wnioskodawca nie posiada dokumentacji przetargowej, ani innych dokumentów związanych z realizacją przedsięwzięcia (SIWZ). Teatr posiada jedynie program funkcjonalno – użytkowy. Wobec powyższego oceniono, że projekt jest w niewielkim stopniu przygotowany do realizacji. Przyznano 2 pkt (posiadanie PFU i uregulowany stan nieruchomości).

W ocenie drugiego eksperta w zakresie tego kryterium projekt jest w średnim stopniu przygotowany do wdrożenia. Stan formalno – prawny nieruchomości jest uregulowany, Teatr posiada prawo do dysponowania działkami wraz z naniesieniami na cele projektu. Wnioskodawca posiada program funkcjonalno-użytkowy. Roboty zostaną zrealizowane w formule "zaprojektuj – wybuduj". Brak SIWZ.

W odniesieniu do kryterium merytorycznego punktowego nr 8: Społeczno-gospodarczy wpływ projektu i jego zasięg eksperci przyznali 2 pkt, w skali 0-4.

Zgodnie z pierwszą oceną, projekt poprawia atrakcyjność turystyczną regionu poprzez rozwój zasobów dziedzictwa kulturalnego, co potencjalnie wiąże się z wpływem na całoroczną aktywność gospodarczą. Ekspert wskazał, iż wprawdzie wnioskodawca w dokumentacji w sposób ogólnikowy odniósł się do korzyści społeczno – gospodarczych generowanych przez projekt, jednak można domniemywać, że działalność instytucji kultury w pewnym stopniu przełoży się na obroty bazy hotelowej i gastronomicznej M. Łodzi. Modernizacja zwiększy możliwości techniczne Teatru oraz zmieni układ sceny i widowni, co pozwoli realizować szersze spektrum spektakli. W opinii zaznaczono, iż wprawdzie działalność instytucji wnioskodawcy ma zasięg ponadregionalny, obejmujący mieszkańców innych województw oraz cudzoziemców, jednakże inwestycja objęta projektem nie zmienia koncepcji programowej Teatru, jedynie poprawia jego funkcjonalność, co przekłada się wyłącznie na nieznaczne zwiększenie frekwencji (3%). Ponadto ekspert podniósł, że jak sam wnioskodawca wskazał, pośrednio odbiorcami projektu będą wszyscy mieszkańcy regionu łódzkiego, w tym głównie M. Łodzi i ŁOM. Projekt nie wpłynie na tworzenie miejsc pracy. W dokumentacji ekspert dostrzegł zapis: "iż należy przewidzieć prowadzenie punktów gastronomicznych/kawiarni, jak również możliwość odpłatnego udostępniania powierzchni, przy założeniu, że celem działalności w tym obszarze nie będzie zysk" lecz w budynku A obecnie zlokalizowana jest kawiarnia, w budynku D bufet, zatem tego rodzaju działalność gospodarcza jest już prowadzona. W tym kontekście, zdaniem eksperta, oddziaływanie projektu będzie miało jedynie wymiar ponadgminny i jego zasięg obejmie powiat, w którym realizowana jest inwestycja.

W drugiej opinii wskazano, iż projekt powoduje wymierne i trwałe korzyści społeczno – gospodarcze. Realizacja projektu przyczyni się do rozwoju zasobów dziedzictwa kulturowego, zwiększenia ruchu turystycznego, podniesienia atrakcyjności miasta Łodzi oraz regionu. Projekt nie przewiduje utworzenia nowych miejsc pracy. Ekspert zaznaczył jednocześnie, że wnioskodawca nie wykazał wystarczającego wpływu realizacji projektu na mieszkańców województwa, zasięg projektu obejmuje powiat, w którym realizowana jest inwestycja.

Odnośnie kryterium merytorycznego punktowego nr 9: Wpływ projektu na rozszerzenie i podniesienie atrakcyjności oferty programowej wnioskodawcy eksperci przyznali 3 pkt, w skali 0-4.

Zgodnie z oceną pierwszego eksperta, w wyniku realizacji projektu nie nastąpi rozszerzenie oferty programowej wnioskodawcy o nowy produkt i w tym zakresie nie przyznano punktacji – 0 pkt. Inwestycja zwiększy możliwości techniczne Teatru oraz zmieni układ sceny i widowni, co pozwoli realizować szersze spektrum spektakli. Realizacja projektu przyczyni się też do poprawy jakości warstwy technologicznej spektakli, stworzy większe możliwości inscenizacyjne. Dzięki modernizacji Teatru zwiększy się liczba odbiorców o ok. 4000 osób/rok, co umożliwi organizację dodatkowych 25 warsztatów edukacyjnych rocznie – w skali roku, co najmniej 1750 dodatkowych osób oraz prezentację dodatkowych 10 przedstawień (tragifarsa lub tragikomedia) rocznie - w skali roku co najmniej 2250 dodatkowych osób. w ocenie eksperta, działania te stanowią kontynuację i poszerzenie dotychczas prowadzonej działalności. W odniesieniu do już prowadzonych i planowanych do kontynuacji działań ekspert uznał, że wnioskodawca prezentuje przemyślane i kompleksowe podejście w perspektywie wieloletniej do tworzenia przestrzeni, w której prezentowana będzie oferta kulturalna o wysokiej wartości merytorycznej adresowana do różnorodnych grup odbiorców, w tym dzieci i osób starszych, niepełnosprawnych. Przyznano 2 pkt. Zdaniem eksperta, wnioskodawca w dokumentacji wskazał na wykorzystanie w projekcie technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zwiększeniu dostępu do usług kulturalnych, m.in.: sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w Internecie. Jednakże jak wynika z dokumentacji Teatr Powszechny w Łodzi obecnie posiada szereg kanałów informacyjno – komunikacyjnych, które w nowoczesny i łatwy sposób ułatwiają dotarcie z ofertą kulturalną do widza. Są to: sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety 24 oraz w sklepach partnerów w internecie, rezerwacja biletów za pośrednictwem strony internetowej, sprzedaż biletów w biletomacie umiejscowionym w Galerii Łódzkiej, sklep na Facebooku, wykorzystanie kanałów w mediach społecznościowych (Facebook, Twitter, Instagram, YouTube), newsletter Teatru Powszechnego w Łodzi, aplikacja mobilna, karty podarunkowe, regularne transmisje na żywo w mediach społecznościowych, promocja przy wykorzystaniu ekranów wewnątrz Teatru.

Ekspert zaznaczył, iż projekt przewiduje zastosowanie multimediów w technologiach scenicznych, które jak wskazał wnioskodawca "umożliwiają realizację spektakli zgodnie z najnowszą teatralną estetyką". Przyznano punktację w zakresie wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) zwiększających dostęp do zasobów dziedzictwa kulturowego – 1 pkt.

W ocenie drugiego eksperta, w zakresie wskazanego kryterium brak jest nowej oferty kulturalnej, jednak obecnie prowadzona jest wysokiej jakości, a w ramach realizacji projektu nastąpi podniesienie jej atrakcyjności – będą mogły być realizowane nowe przedstawienia, które z powodu ograniczeń infrastrukturalnych i technologicznych nie mogły gościć na deskach teatru. Zaplanowano np. nowoczesne rozwiązania – zastosowanie multimediów w technologiach scenicznych. Brak wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK); sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów, internecie jest już usługą funkcjonującą w obiekcie.

Odnośnie kryterium merytoryczne punktowe 11, tj. Zastosowanie rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania obiektów/instytucji eksperci przyznali 2 pkt, w skali 0-3.

Zgodnie z pierwszą oceną, inwestycja (w tym zastosowane technologie sceniczne) wpłynie na zmniejszenie zapotrzebowania obiektu na energię elektryczną, przyczyni się więc pośrednio do zmniejszenia emisji zanieczyszczeń gazowych i płynów do atmosfery. Wymiana stolarki okiennej poprawi parametry cieplne budynków, co przełoży się na efekt środowiskowy. Tym samym przedsięwzięcie stanowi inwestycję charakteryzującą się zmniejszeniem energochłonności budynków użyteczności publicznej, dążeniem do eliminacji źródła zanieczyszczenia środowiska, zmniejszeniem oddziaływania obiektów na środowisko naturalne. Zastosowane w projekcie rozwiązania niewątpliwie przełożą się na koszty eksploatacyjne. Przyznano punktację za zastosowanie rozwiązań technicznych i ekonomicznych – 2 pkt. W projekcie nie przewidziano wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zakresie poprawy funkcjonowania obiektów instytucji kultury. Wnioskodawca nie przedłożył żadnych danych w tym zakresie. Jedynie w dokumentacji (SW s. 166) wskazał na wykorzystanie w projekcie technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zwiększeniu dostępu do usług kulturalnych, m. in. sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w Internecie. Jak uprzednio wskazano w ocenie kryterium Wpływ projektu na rozszerzenie i podniesienie atrakcyjności oferty programowej wnioskodawcy, wnioskodawca w dokumentacji (SW s. 166) wskazał na wykorzystanie w projekcie technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zwiększeniu dostępu do usług kulturalnych, m. in.: sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Biltey24 oraz w sklepach partnerów w Internecie. Jednakże jak wynika z dokumentacji "Teatr Powszechny w Łodzi obecnie posiada szereg kanałów informacyjno – komunikacyjnych, które w nowoczesny i łatwy sposób ułatwiają dotarcie z ofertą kulturalną do widza. Są to: sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w internecie, rezerwacja biletów za pośrednictwem strony internetowej, sprzedaż biletów w biletomacie umiejscowionym w Galerii Łódzkiej, sklep na Facebooku, wykorzystanie kanałów w mediach społecznościowych (Facebook, Twitter, Instagram, YouTube), newsletter Teatru Powszechnego w Łodzi, aplikacja moblina, karty podarunkowe, regularne transmisje na żywo w mediach społecznościowych, promocja przy wykorzystaniu ekranów wewnątrz Teatru". W świetle powyższego, zdaniem eksperta, nie jest zasadne przyznanie punktacji w zakresie wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) zwiększających dostęp do zasobów dziedzictwa kulturowego.

W drugiej ocenie podniesiono, iż w projekcie przewidziano zastosowanie rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania obiektów/instytucji oraz obniżenie kosztów ich utrzymania na rzecz wzrostu wydatków inwestycyjnych oraz na działalność kulturalną, energooszczędne rozwiązania techniczne/technologiczne, rozwiązania ekonomiczne. W projekcie nie przewidziano wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zakresie poprawy funkcjonowania ww. obiektów – sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w internecie jest już usługą funkcjonującą w obiekcie.

W dniu 15.10.2018 r. do IZ RPO WŁ wpłynęło pismo Teatru Powszechnego w Łodzi pn. Odwołanie - protest od negatywnej oceny wniosku, w którym wskazano, że oceniony wniosek Teatru jest drugim składanym w zakresie modernizacji infrastruktury technicznej. Poprzedni został oceniony pozytywnie zarówno formalnie, jak i merytorycznie, co doprowadziło do podpisania umowy o dofinansowanie nr UDA-RPLD.0601-10-0001/16-00. Od tego momentu przesłanki oceny merytorycznej pracy teatru nie uległy zmianie, co więcej Teatr uzyskał kolejne nagrody i wyróżnienia za działalność artystyczną, której zasięg wykracza poza Łódź. Gdy dwa przetargi – z powodu wzrostu cen na rynku budowalnym i braku możliwości zwiększenia kosztów całkowitych realizacji zadania – nie zostały rozstrzygnięte (mimo łącznie złożonych czterech ofert) Teatr wystąpił z wnioskiem o aneksowanie pierwszej umowy poprzez zmniejszenie zakresu rzeczowego robót budowlanych i usług, a następnie realizacji inwestycji w formule "Zaprojektuj i wybuduj" przy jednoczesnym zachowaniu celów projektu. Rozwiązanie to było podobnie procedowane w wielu urzędach w Polsce, także w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Niestety otrzymano decyzję odmowną, co spowodowało konieczność rozwiązania umowy. Strona wskazała dalej, że przygotowała nowy wniosek z ograniczonym zakresem rzeczowym projektu, poddając go ponownemu procedowaniu, jednak złożony przez nią projekt został oceniony negatywnie pod względem merytorycznym, co jest dla niej niezrozumiałe i krzywdzące. Podniosła, że szczegółowa analiza kart oceny przeprowadzonej przez ekspertów oraz procedura tej oceny w odniesieniu do złożonego wniosku budzą w ocenie strony wątpliwości, w tym m. in. brak możliwości poznania tożsamości osób, które zadecydowały w rzeczywistości o niemożności rozwoju Teatru Powszechnego w Łodzi. W ocenie strony niezrozumiałe jest także, iż dwie osoby, samodzielnie i niezależnie od siebie oceniając wniosek strony podając odmienne uzasadnienia punktacji, przyznały identyczną ilość punktów we wszystkich kryteriach. Strona argumentowała również, iż odmówiono jej możliwości złożenia dodatkowych wyjaśnień do budzących wątpliwości aspektów inwestycji – zwłaszcza, że do pozytywnej oceny merytorycznej wniosku zabrakło 4,33 pkt. Zdaniem Teatru, analiza uzasadnienia przyznanej punktacji prowadzi do wniosku, iż wyjaśnienia takie z uwagi na pominięcie przez ekspertów wielu aspektów projektu wynikających z SW i PFU były wręcz niezbędne. Odnosząc się szczegółowo do przyznanej punktacji w poszczególnych kategoriach tj. kryterium merytorycznego nr 4, nr 8, nr 9, nr 11 strona podniosła, że wniosek o dofinansowanie oraz załączone do niego Studium Wykonalności i program funkcjonalno – użytkowy nie zostały poddane szczegółowej analizie, co doprowadziło ekspertów do błędnych wniosków i znalazło odzwierciedlenie w krzywdzącej ocenie merytorycznej projektu, który jest niezbędny dla rozwoju Teatru Powszechnego w Łodzi. Strona wskazała na błędność, nieostrość jak również wadliwość kryteriów przyjętych przez oceniających wniosek.

W odpowiedzi na powyższe, w dniu 22.10.2018 r. IZ RPO WŁ poinformowała Teatr Powszechny w Łodzi, że przypadku projektów realizowanych w trybie pozakonkursowym nie mają zastosowania zapisy art. 53 ust 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U z 2018 r. poz. 1431 ze zm.; dalej jako: "ustawa wdrożeniowa", "u.z.r.p."), co oznacza, że w przypadku negatywnej oceny projektu złożonego w ramach trybu pozakonkursowego środki odwoławcze nie przysługują. Przywołano również zasady dokonywania oceny przez ekspertów zgodnie z Regulaminem Pracy Ekspertów dokonujących oceny merytorycznej projektu w trybie pozakonkursowym.

W skardze wniesionej do sądu Teatr Powszechny w Łodzi zaskarżył rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Łódzkiego z 8 października 2018 r. w całości, zarzucając organowi naruszenie przepisów mających wpływ na wynik postępowania, tj.:

1/ naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz § 6 ust. 5, ust. 8 i ust. 10 Regulaminu Pracy Ekspertów dokonujących oceny merytorycznej projektu w trybie pozakonkursowym przez przeprowadzenie oceny merytorycznej pod nazwą "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi" w sposób nie uwzględniający zasady przejrzystości i rzetelności oraz nieprzeprowadzenia procedury wyjaśnień lub powołania trzeciego eksperta, pomimo, że w toku oceny powstały rozbieżności, co do oceny spełnienia poszczególnych kryteriów oceny merytorycznej wniosku i poszczególnych elementów dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o dofinansowanie;

2/ naruszenie § 6 ust 10 Regulaminu Pracy Ekspertów dokonujących oceny merytorycznej projektu w trybie pozakonkursowym przez przeprowadzenie oceny merytorycznej pod nazwą "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi" bez przeprowadzenia procedury wyjaśnień, pomimo, że w toku oceny powstały rozbieżności, co do oceny spełnienia poszczególnych kryteriów oceny merytorycznej wniosku oraz poszczególnych elementów złożonych dokumentów wraz z wnioskiem o dofinansowanie.

W oparciu o wskazane zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia Zarządu Województwa Łódzkiego w przedmiocie negatywnej oceny projektu pod nazwą "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi" i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa Łódzkiego. Ponadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Teatr Powszechny podkreślił, iż w zakresie kryterium merytorycznego nr 4 -Stopień przygotowania projektu do realizacji powstaje wątpliwość co do rzetelności dokonanej przez ekspertów oceny projektu i przyznanie w tym kryterium jedynie 50% możliwych do uzyskania punktów a zatem 4 z 8 punktów. Wskazano, iż Teatr posiadał dokumentację projektową wraz z pozwoleniem na budowę, które w oparciu o posiadany PFU wymagały jednie wykonania dokumentacji zamiennej wraz z pozwoleniem zamiennym dotyczącym ograniczeń zakresu robót budowlanych w stosunku do pierwotnej dokumentacji projektowej. Istniejące pozwolenie na budowę pozwalało na rozpoczęcie robót rozbiórkowych przed uzyskaniem zamiennego pozwolenia na budowę. W ocenie skarżącego, pominięcie tego typu aspektów realizacji projektu spowodowało jego nierzetelną ocenę i świadczy o dowolności oceny jaką dokonali eksperci wybrani przez organ do oceny przedmiotowego projektu. Skarżący zaznaczył, iż SIWZ, którego brak spowodował obniżenie oceny punktowej w powyższym kryterium, nie był dokumentem, do którego złożenia wnioskodawca był zobowiązany, podczas, gdy zgodnie z art. 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawcy wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów. Skoro zatem skarżący przedstawił, wraz z wnioskiem o dofinansowanie, dokumentację przetargową w postaci opisu przedmiotu zamówienia oraz projektu umowy z przyszłym wykonawcą, jak również pozwolenie na budowę umożliwiające rozpoczęcie prac budowlanych, powyższe kryterium zostało spełnione.

Skarżący podkreślił, iż drugi z oceniających uznał, że projekt jest przygotowany w "średnim stopniu przygotowany do wdrożenia" i przyznał taka samą ilość punktów, jak pierwszy oceniający, który stwierdził, że "projekt jest w niewielkim stopniu przygotowany do realizacji". Taka sytuacja podważa, zdaniem strony, obiektywność i rzetelność przeprowadzonej oceny. W takim przypadku rolą organu było rozważenie możliwości zastosowania procedury z § 6 ust. 8 lub 10 Regulaminu Pracy Ekspertów tj. wezwanie 3-ego eksperta, który dokonałby oceny pozwalającej ustalić, w jakim stopniu projekt jest przygotowany do wdrożenia i ile powinno zostać przyznanych punktów w ramach powyższego kryterium bądź wezwania wnioskodawcy do złożenia dodatkowych wyjaśnień.

W odniesieniu do kryterium merytorycznego punktowego nr 8: Społeczno-gospodarczy wpływ projektu i jego zasięg skarżący podniósł, iż przyznana punktacja odnosi się do zasięgu jedynie powiatu, czyli w przypadku lokalizacji inwestycji do Miasta Łodzi - miasta na prawach powiatu, podczas gdy w swoich uzasadnieniach pozostałych kryteriów, oceniający jasno wskazali co najmniej regionalny zasięg oddziaływania projektu, czyli województwo łódzkie. Ponadto wątpliwości strony budzą stwierdzenia oceniających dotyczące zasięgu oddziaływania projektu wobec jednoznacznie informacji ujętych w dokumentacji aplikacyjnej. Zdaniem skarżącego, dokonana w tym zakresie ocena merytoryczna wskazuje na pełną dowolność oceniających i nie wykazuje się rzetelnością, a w konsekwencji prowadzi to do przyznania tylko 4 z 8 możliwych punktów w ramach tego kryterium. Teatr podkreślił, iż wbrew brzmieniu przepisu art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, katalog zasad w nim określony nie ma charakteru zamkniętego. Zasady, które muszą być przestrzegane w trakcie postępowań w przedmiocie wyboru projektów, wynikają również bezpośrednio z przepisów prawa unijnego lub można je wyinterpretować z tych przepisów przy zastosowaniu reguł wykładni. Do takich zasad należy zaliczyć zasadę proporcjonalności, efektywności, należytego zarządzania finansami, uzasadnionych oczekiwań, pewności prawa czy równego traktowania. Mają one chronić wnioskodawców i beneficjentów pomocy z funduszy unijnych przed arbitralnymi decyzjami organów administracji publicznej (zob. R. Poździk, Ocena i wybór projektów s. 85-105). W ocenie skarżącego, dokonana w tym zakresie ocena ekspertów wykazuje się dużą dowolnością i arbitralnością przeprowadzonej oceny i zupełnie pomija opisane powyżej aspekty działalności Teatru. W tym zakresie eksperci, gdyby zastosowali procedurę § 6 ust. 10 wezwania do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie mogli wyjaśnić wszelkie wątpliwości.

Odnośnie kryterium merytorycznego punktowego nr 9: Wpływ projektu na rozszerzenie i podniesienie atrakcyjności oferty programowej wnioskodawcy, oceniający obniżyli punktację wniosku bowiem, jak stwierdzili, "w wyniku realizacji projektu nie nastąpi rozszerzenie oferty programowej o nowy produkt" (uzasadnienie pierwszego oceniającego), "brak nowej oferty kulturalnej" (uzasadnienie drugiego oceniającego). Skarżący wskazał, że z dokumentacji aplikacyjnej wynika natomiast, iż oferta programowa zostanie w wyniku realizacji projektu rozszerzona o nowe produkty, w tym w szczególności: nowy program edukacji artystyczno - kulturalnej, kierowanej do dzieci, młodzieży, osób dorosłych i seniorów, nowe przedstawienia wspaniałych twórców teatralnych i literackich, które z powodu ograniczeń infrastrukturalnych/ technologicznych nie mogły gościć na deskach Dużej Sceny, spektakle realizowane na Dużej Scenie dla osób niepełnosprawnych, w tym przede wszystkim z dysfunkcjami wzroku w ramach unikatowego w skali europejskiej cyklu Teatru dla niewidomych i słabo widzących, organizacja spotkań i warsztatów z autorytetami z dziedziny komedii z Europy, przygotowanie i realizacja warsztatów dramatopisarskich dla polskich autorów sztuk komediowych.

Zdaniem skarżącego, zdumiewające jest, iż oboje ekspertów przyznało, że inwestycja "pozwoli realizować szersze spektrum spektakli", "stworzy większe możliwości inscenizacyjne" (uzasadnienie pierwszego eksperta), "będą mogły być realizowane nowe przedstawienia" (uzasadnienie drugiego eksperta) a działania wskazane we wniosku stanowią "kontynuację i poszerzenie dotychczas prowadzonej działalności" (uzasadnienie pierwszego eksperta). Powyższe stwierdzenia stoją tymczasem w sprzeczności z brakiem przyznania w tym zakresie punktacji. Powyższa okoliczność wskazuje na arbitralność dokonanej oceny i tym samym naruszenie zasad z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Podobnie, wątpliwości skarżącego budzi ocena ekspertów w zakresie wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) zwiększających dostęp do zasobów dziedzictwa kulturowego w ramach powyżej opisanego kryterium nr 9 bądź w kryterium merytorycznym punktowym nr 11 - Zastosowanie rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania obiektów/instytucji. Tymczasem, zgodnie ze Studium Wykonalności i PFU, w ramach projektu zaplanowano (s. 68, 123; PFU, s. 57, 78) wyposażenie Teatru po modernizacji w kabiny do tłumaczeń symultanicznych i urządzenia umożliwiające komunikację z widzami nieznającymi języka polskiego oraz wykorzystanie systemu DIGITAL SIGNAGE. Powyższe technologie w żadnym z powyższych kryteriów nie zostały wzięte pod uwagę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku wniósł o oddalenie skargi. Zdaniem organu, odnośnie trybu pozakonkursowego zarówno ustawa wdrożeniowa, jak również "Wezwanie do złożenia wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Osi priorytetowej VI Rewitalizacja i potencjał endogeniczny regionu Działanie VI. 1 Dziedzictwo kulturowe i infrastruktura kultury Poddziałanie VI. 1.1 Dziedzictwo kulturowe i infrastruktura kultury - ZIT" nie przewiduje procedury odwoławczej. Nawiązując zatem do treści art. 53 ustawy wdrożeniowej - interpretowanego a contrario - zdaniem organu wnioskodawcy nie przysługują środki odwoławcze w rozumieniu tej ustawy. W ocenie Zarządu WŁ, sprawa dotycząca negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie, nie należy także do spraw, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Postępowanie dotyczące oceny wniosków, nie dotyczy bowiem uprawnień ani obowiązków wnioskodawcy, znajdujących swoje umocowanie w bezwzględnie obowiązujących przepisach prawa. Skoro skarżona informacja nie dotyczy uprawnienia skarżącego Teatru Powszechnego w Łodzi - jako wynikającego z przepisów prawa, wobec tego skarga do sądu administracyjnego na takie działania na podstawie art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. nie przysługuje.

Odnosząc się do zarzutów związanych z oceną merytoryczną wniosku o dofinansowanie organ podzielił stanowisko ekspertów, powołując w całości argumentację oceniających oraz dodając, iż obowiązkiem wnioskodawcy jest przedkładanie rzetelnych, a nie wprowadzających w błąd informacji. Zdaniem organu, skarżący nie zapoznał się należycie z uzasadnieniami dotyczącymi przyznania punktacji wskazując, że "eksperci w sposób niczym nie uzasadniony nie przyznali punktacji w żadnym kryterium punktowym dotyczących zastosowania nowoczesnym technologii informacyjno-komunikacyjnych". Skarga dotycząca nieprzyznania punktacji przez oceniającego z uwagi na stan faktyczny w tym zakresie jest niezasadna, gdyż za omawiane kryterium eksperci przyznali 2 na 3 możliwe do przyznania punkty. Jednocześnie eksperci przyznali taką samą ilości punktów, chociaż jeden z nich uznał, że za lakonicznymi zapisami dotyczącymi instalacji scenicznych stoją rozwiązania obejmujące TIK. Drugi natomiast potraktował instalacje sceniczne jako takie, nie doszukując się w nich rozwiązań z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych. Organ podkreślił, iż sam wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej nie dołożył wszelkich starań by właściwie i rzetelnie przedstawić rozwiązania w zakresie TIK, które na skutek realizacji projektu planuje wprowadzić - nie odniósł się do tych rozwiązań w opisie spełnienie kryterium 9, przedstawił ww. rozwiązania jako instalacje sceniczne, a w kryterium 11 (gdzie również oceniane był o wprowadzenie TIK) wskazał rozwiązania w ramach TIK, które już funkcjonują w Teatrze. Organ uznał, że różnice w zakresie uzasadnień ekspertów (jeden z nich przyznał pkt za TIK, drugi natomiast uznał, że brak wykorzystania TIK) przy jednoczesnym przyznaniu takiej samej liczby punktów nie stanowi sprzeczności, gdyż w kryterium tym punktacja przyznawana jest przez podmiot dokonujący oceny projektów w trybie pozakonkursowy, tym samym nie określono ile punktów za spełnienie poszczególnych elementów kryterium należy przyznać. Stąd możliwe są różnice w uzasadnieniach, przy przyznaniu tej samej liczby punktów. Obaj eksperci uznali, że nowa oferta kulturalna rozumiana jako nowy produkt nie będzie wprowadzona w efekcie realizacji projektu. W ramach realizacji projektu nastąpi jedynie podniesienie jej atrakcyjności - będą mogły być realizowane nowe przedstawienia, które z powodu ograniczeń infrastrukturalnych i technologicznych (np. zaplanowano nowoczesne rozwiązania w zakresie zastosowania multimediów w technologiach scenicznych) nie mogły gościć na deskach teatru.

Zarząd WŁ podkreślił, że wnioskodawca na etapie przygotowywania dokumentacji aplikacyjnej znał kryteria oceny projektów i po jego stronie leżał obowiązek rzetelnego przygotowania dokumentacji projektu, w tym załączenia wszelkich istotnych dla realizacji projektu dokumentów, przedstawienia przejrzystego opisu projektu i odpowiednich uzasadnień tak, by potwierdzić spełnienie kryteriów oceny projektu w jak najwyższym stopniu.

Organ podniósł jednocześnie, że uchwałą nr 1575/18 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 16 listopada 2018 r., dotyczącą zmiany Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 dokonano skreślenia projektu strony skarżącej z wykazu projektów zakwalifikowanych do trybu pozakonkursowego. Nie mniej jednak, zdaniem ZWŁ brak jest przeszkód, by projekt ten podlegał ponownej identyfikacji i był składany w trybie pozakonkursowym kolejny raz.

W dniu 20 lutego 2019 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika organu o przeprowadzenie w sprawie postępowania mediacyjnego.

Na terminie rozprawy w dniu 26 lutego 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż przyłącza się do wniosku pełnomocnika organu o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego, oświadczając jednocześnie, że strony uzgodniły osobę mediatora. Pełnomocnik strony skarżącej oraz pełnomocnik organu oświadczyli, iż wyrażają zgodę na przeglądanie akt sprawy przez mediatora. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia mediacji. Pełnomocnicy organu przyłączyli się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Postanowieniem z 26 lutego 2019 roku Sąd skierował sprawę do mediacji (pkt 1) oraz zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne (pkt 3).

Pismem z 23 stycznia 2020 r. mediator przesłał do Sądu protokół z mediacji prowadzonej pomiędzy Teatrem Powszechnym w Łodzi oraz Zarządem Województwa Łódzkiego, z którego wynika, iż posiedzenia mediacyjne odbyły się w dniu 20 marca 2019 r. i 22 stycznia 2020 r., jednak w ich toku strony nie dokonały ustaleń, co do sposobu załatwienia sprawy.

Postanowieniem z 26 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne.

Na rozprawie w dniu 9 czerwca 2020 r. strona skarżąca oświadczyła, iż popiera skargę i wnosi o ponowne rozpatrzenie złożonego wniosku. Pełnomocnik organu w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na wykreślenie Teatru Powszechnego w Łodzi z wykazu projektów zidentyfikowanych lub o oddalenie skargi jako niezasadnej.

Pismem procesowym z dnia 17 czerwca 2020 r. (data wpływu do Sądu: 22 czerwca 2020 r.) pełnomocnik organu złożył głos do protokołu rozprawy, w którym podtrzymał wnioski wyrażone na rozprawie, a dotyczące odrzucenia skargi, jak i jej oddalenia w przypadku przystąpienia przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania. Organ podkreślił, iż w chwili obecnej - w konsekwencji negatywnej oceny projektu strony skarżącej - projekt ten nie znajduje się w wykazie projektów przeznaczonych do dofinansowania, który to projekt znajdował się w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych RPO WŁ 2014-2020. Uchwałą nr 1575/18 Zarząd Województwa Łódzkiego z dnia 16 listopada 2018 roku dokonał bowiem skreślenia projektu strony skarżącej z wykazu projektów zakwalifikowanych do tryby pozakonkursowego. Teatr Powszechny mógłby ponownie znaleźć się na liście projektów wskazanych w Szoopie jako zidentyfikowany do dofinansowania w trybie pozakonkursowym, jednak konieczne jest ponowne przeprowadzenie przez skarżącego procedury związanej z umieszczeniem na liście tegoż projektu. Przeprowadzenie tej procedury nie jest uzależnione od Instytucji Zarządzającej, lecz od inicjatywy strony skarżącej oraz od pozytywnej oceny projektu przez Stowarzyszenie Łódzki Obszar Metropolitarny, który to identyfikuje projekty do trybu pozakonkursowego i kieruje wezwania do złożenia wniosków o dofinansowanie, a następnie ocenia projekty pod kątem spełnienia kryteriów formalnych. Samą procedurę oceny merytorycznej projektu przez Instytucję Zarządzającą musi poprzedzać zatem pozytywna ocena formalna dokonana przez Stowarzyszenie ŁOM. Organ wskazał, iż wydanie w aktualnej sytuacji orzeczenia przez WSA, nawet akceptującego stanowisko strony skarżącej, nie będzie mogło doprowadzić w przyszłości do przyznania dofinansowania. Przyznanie dofinansowanie w trybie pokonkursowym nie jest bowiem wyłącznie uzależnione od woli Instytucji Zarządzającej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) i art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.), która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego.

W pierwszej kolejności odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie jako niedopuszczalnej skargi na informację o zakończeniu z wynikiem negatywnym merytorycznej oceny złożonego w trybie pozakonkursowym projektu pn. "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi", wskazać należy, że ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w art. 38 wyróżnia dwa tryby wyboru projektów do dofinansowania konkursowy i pozakonkursowy – zastosowany względem projektu strony skarżącej. Wybór określonego trybu należy do właściwej Instytucji, przy czym decydują o tym kryteria podmiotowe i przedmiotowe, wskazane w art. 38 ust. 2 i ust. 3 cyt. ustawy. "Tryb pozakonkursowy odnosi się do tych projektów, które mają strategiczne znaczenie dla rozwoju kraju lub regionu albo dotyczą zadań publicznych. Tryb konkursowy reguluje [...] wybór wszystkich pozostałych projektów. Procedura konkursowa jedynie w bardzo ograniczonej części została uregulowana w [ustawie z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020]. Zdecydowana jej część [...] pozostała do uregulowania w ramach tzw. prawa konkursowego, tj. przede wszystkim w regulaminie konkursu, który jest określany przez właściwą instytucję przeprowadzającą konkurs" (System wyboru i oceny projektów współfinansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2014-2020, Brysiewicz Krzysztof, Opubl.: PPP 2014/10/7-24).

W przypadku trybu konkursowego nie ma wątpliwości o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, ponieważ reguluje to sama ustawa w przepisach zawartych w rozdziale XV "Procedura odwoławcza". Odnośnie natomiast trybu pozakonkursowego ustawa nie przewiduje procedury odwoławczej. Do rozstrzygnięcia w przypadku negatywnej oceny projektu w ramach trybu pozakonkursowego, nie stosuje się na mocy art. 50 ww. ustawy, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Należy zatem rozważyć, czy informację Instytucji Zarządzającej o negatywnej ocenie projektu w ramach trybu pozakonkursowego można uznać za wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zdaniem Sądu, informacja o negatywnej merytorycznej ocenie wniosku złożonego w trybie pozakonkursowym jest w istocie rzeczy rozstrzygnięciem pozbawiającym stronę skarżącą prawa do uzyskania dofinansowania.

W ocenie Sądu słusznie argumentuje strona skarżąca, wspierając się w tym zakresie o wybrane orzecznictwo sądowoadministracyjne, że zaskarżone rozstrzygnięcie ma charakter władczy albowiem jednostronnie kształtuje sytuację prawną strony w postępowaniu o dofinansowanie jej projektu, pochodzi od organu administracji publicznej w granicach jego kompetencji oraz dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

Sąd w pełni podziela stanowisko oraz argumentację wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 lutego 2017 roku (I SA/Kr 1295/16, dostępne na CBOiS) oraz 8 marca 2018 roku (I SA/Kr 1327/17; dostępne na CBOiS), zgodnie z którym: "Jakkolwiek żaden przepis ustawy wdrożeniowej nie przyznaje stronie uprawnienia do uzyskania dofinansowania, nie mniej jednak przez to, że przewiduje taką możliwość, należy przyjąć, że uprawnienie do uzyskania dofinansowania wynika pośrednio z przepisów ww. ustawy. Jednocześnie Sąd ten zaznaczył, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny uprawnienie lub obowiązek, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą wynikać pośrednio z przepisów prawa (J. Świątkiewicz , Komentarz do ustawy..., s. 93, J. Zimmermann (glosa do postanowienia NSA z dnia 24 marca 1998 r., II SA 1155/97, OSP 1999, z. 9, s. 448) oraz M. Bogusz (M. Bogusz, Pojęcie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA, Sam. Teryt. 2000, nr 1–2, s. 181). Również orzecznictwo sądów administracyjnych – jakkolwiek zapadłe na gruncie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.), to jednak mające zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na poruszenie zagadnienia prawa do sądu - wskazuje, że negatywna ocena formalna wniosku o dofinansowanie projektu zgłaszanego w ramach programu rozwoju (który z uwagi na brak procedury odwoławczej można przyrównać do trybu pozakonkursowego z ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020r.), podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego jako aktu lub czynności z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lipca 2016r., sygn. akt II GSK 2968/16 "(...) w sprawach odnoszących się do negatywnej formalnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu zgłaszanego w ramach programu rozwoju ustawodawca nie przewidział stosowania trybu odwoławczego określonego w art. 30b (w związku z art. 30c) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (...) to z punktu widzenia konsekwencji wynikających z konstytucyjnej zasady prawa do sądu nie sposób wyobrazić sobie sytuacji, aby tak dokonanemu wyłączeniu trybu odwoławczego - zgodnie z art. 78 konstytucji wyjątki od określonej nim zasady określa ustawa - mogło również towarzyszyć wyłączenie drogi sądowej. Stąd też, w zakresie odnoszącym się do dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na zawiadomienie o odrzuceniu przez Wojewódzką Komisję do spraw oceny wniosków wniosku Powiatu o dofinansowanie projektu przebudowy dróg powiatowych oraz oceny spełniania warunków dopuszczalności skargi na wymieniony akt nie można pomijać konsekwencji wynikających z przepisów art. 3 § 1 - zwłaszcza pkt 4 - w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a.". W postanowieniu NSA z dnia 5 lipca 2016r., sygn. akt II GSK 1542/16 (wydanym również na gruncie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) dopuszczono sądową kontrolę aktów i czynność pozbawiających prawa do ubiegania się o dofinansowanie. Stwierdzono w nim, że " (...) w wyroku z dnia 22 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 527/14 Sąd przyjął, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na pismo informujące o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Sąd dopuszcza zatem ochronę w postaci prawa do skargi sądowej nie tylko w przypadkach, gdy organ odmawia przyznania pomocy na podstawie negatywnej merytorycznej oceny projektu. Kierując się konstytucyjnym prawem do sądu, w myśl którego każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny i niezawisły sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) Sąd uznaje w swoim orzecznictwie, że na jednakowych zasadach należy traktować pozbawienie możliwości uzyskania konkretnego prawa (w rozpatrywanej sprawie prawa do dofinansowania) z przyczyn merytorycznych i z przyczyn formalnych (proceduralnych). W jednym i drugim przypadku skutek jest bowiem taki sam. W obu tych przypadkach mamy do czynienia ze "sprawą" w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji, czyli z sytuacją, w której chodzi o czyjeś prawa lub obowiązki wynikające z przepisów prawa".

Przytoczone wyżej orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, na potrzebę respektowania prawa do sądu wynikającego z art. 45 Konstytucji RP w odniesieniu do rozstrzygnięć, względem których ustawa wdrożeniowa i regulamin nie przewiduje procedury odwoławczej, a charakter rozstrzygnięcia wskazuje na jednostronne kształtowane sytuacji prawnej wnioskodawcy.

Zauważyć należy również treść art. 37 u.z.r.p., zgodnie z którym podmiot ubiegający o dofinansowanie ma prawo do oceny jego wniosku w procedurze gwarantującej przejrzystość, rzetelność i bezstronność wyboru projektu. W świetle cyt. ustawy odnośnie trybu konkursowego takimi gwarancjami są protest i skarga do sądu administracyjnego. Natomiast w odniesieniu do trybu pozakonkursowego, z uwagi na omówiony wcześniej charakter informacji o negatywnej ocenie wniosku, przyjąć należy, że gwarancją taką będzie dopuszczalność drogi sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd rozpoznający niniejszą skargę uznał dopuszczalność drogi sądowej w przedmiotowej sprawie, co uprawniało do merytorycznej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż Sąd nie znalazł podstaw do umorzenia niniejszego postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na wykreślenie Teatru Powszechnego w Łodzi z wykazu projektów zidentyfikowanych - stosownie do wniosku pełnomocnika organu zgłoszonego na rozprawie. Jak bowiem zaznaczył sam organ w piśmie procesowym z 17 czerwca 2020 r., projekt Teatru nie znajduje się w wykazie projektów przeznaczonych do dofinansowania w trybie pozakonkursowym w konsekwencji negatywnej oceny projektu, zatem gdyby Sąd stwierdził, iż przeprowadzona ocena merytoryczna projektu skarżącego naruszała przepisy prawa, winno to skutkować także uznaniem, że uchwała nr 1575/18 Zarząd Województwa Łódzkiego z dnia 16 listopada 2018 r. o dokonaniu skreślenia projektu z wykazu, została podjęta przedwcześnie. Ponadto, przyjęcie stanowiska organu, iż wykreślenie projektu z wykazu projektów zidentyfikowanych do dofinansowania w trybie pozakonkursowym, stanowi o bezprzedmiotowości postępowania sądowego, prowadziłoby w istocie do braku możliwości poddania kontroli sądowej procedury związanej z przyznawaniem podmiotom dofinansowania w trybie pozakonkursowym. Negatywna ocena projektu na etapie oceny formalnej czy merytorycznej, zawsze bowiem powoduje wykreślenie takiego projektu z wykazu.

Przechodząc do merytorycznej oceny zarzutów skargi, wskazać należy, iż argumentacja skarżącego, zmierzająca do wykazania naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz § 6 ust. 5, ust. 8 i ust. 10 Regulaminu Pracy Ekspertów dokonujących oceny merytorycznej projektu w trybie pozakonkursowym pn.: "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi" nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim podkreślić trzeba, że zgodnie art. 38 ust. 2 ustawy z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. 2018. 1986 ze zm.) tryb pozakonkursowy może być zastosowany do wyboru projektów, których wnioskodawcami, ze względu na charakter lub cel projektu, mogą być jedynie podmioty jednoznacznie określone przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu. W trybie pozakonkursowym mogą być wybierane wyłącznie projekty o strategicznym znaczeniu dla społeczno-gospodarczego rozwoju kraju, regionu lub obszaru objętego realizacją ZIT, lub projekty dotyczące realizacji zadań publicznych.

Z art. 48 ust. 5 ustawy wdrożeniowej wynika, że projekt pozakonkursowy musi spełnić kryteria wyboru projektów albo kryteria wyboru projektów i uzyskać wymaganą liczbę punktów. Potencjalny beneficjent projektu pozakonkursowego musi zatem złożyć wniosek o dofinansowanie na wezwanie właściwej instytucji w terminie przez nią wyznaczonym (art. 48 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Wezwanie zastępuje ogłoszenie naboru i rozpoczyna właściwą procedurę oceny projektu. Po złożeniu wniosku wraz z wymaganymi załącznikami, musi on pozytywnie przejść ocenę dokonywaną przez specjalną komisję w oparciu o kryteria formalne i merytoryczne wskazane w uszczegółowieniu programu operacyjnego.

Zgodnie z § 6 ust. 6 Regulaminu Pracy Ekspertów dokonujących w trybie pozakonkursowym oceny merytorycznej projektu pn.: "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi", projekt podlega ocenie spełnienia przez niego kryteriów merytorycznych o charakterze "0/1". Niespełnienie co najmniej jednego z takich kryteriów skutkuje negatywną oceną projektu. W § 6 ust. 7 Regulaminu wskazano, że projekt uzyskuje ocenę pozytywną, jeśli uzyska łącznie co najmniej 60% punktów z kryterium merytorycznych punktowych. Z § 6 ust. 10 Regulaminu wynika natomiast, że w przypadku pojawienia się wątpliwości na etapie oceny merytorycznej projektu istnieje możliwość wezwania wnioskodawcy w celu złożenia stosownych wyjaśnień za pośrednictwem poczty elektronicznej. Wnioskodawca składa wyjaśnienie pisemnie w terminie 7 dni. Szczegółowe wymogi w tym zakresie zawiera wezwanie do złożenia wniosku o dofinansowanie projektu pozakonkursowego.

Jak wynika z akt sprawy pismem z 8.10.2018 r. poinformowano wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu w zakresie niespełnienia wymogu uzyskania 60 % punktów z kryteriów punktowych. Z uwagi na fakt, iż ww. projekt uzyskał 55,67% maksymalnej liczby punktów, ocena merytoryczna zakończona została wynikiem negatywnym.

Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie organu strona zarówno w odwołaniu, jak i skardze argumentowała, iż eksperci dokonujący merytorycznej oceny wniosku strony o dofinansowanie wyprowadzili błędne konkluzje. W ocenie strony, wniosek strony o dofinansowanie nie został poddany szczegółowej analizie, z pominięciem określonych w nim treści, w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w ramach kryterium, w sposób nie uwzględniający zasady przejrzystości i rzetelności oraz nieprzeprowadzenia procedury wyjaśnień lub powołania trzeciego eksperta, pomimo, że w toku oceny powstały rozbieżności, co do oceny spełnienia poszczególnych kryteriów oceny merytorycznej wniosku i poszczególnych elementów dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o dofinansowanie.

Z powyższą argumentacją strony nie można się zgodzić.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Oznacza to, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, dokonanej na podstawie opinii ekspertów, na przykład poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania zasad tej oceny wynikających z prawa unijnego takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podobnie sądowa ocena opinii eksperta polega na badaniu, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., II GSK 1115/10).

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te dotyczą także uzasadnienia stanowiska czy to na etapie oceny formalnej, czy merytorycznej projektu jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej.

Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. Komentarz do art. 37 zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, publ. e/LEX).

Nie można zatem skutecznie stawiać IZ RPO WŁ zarzutu naruszenia zasad z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, jeżeli organ opiera się na ocenach ekspertów wskazujących poszczególne uchybienia, luki, czy nieścisłości bądź błędy we wniosku lub załączonych do niego dokumentach. Jeśli ocena ekspercka jest czytelna w tym sensie, że jasno artykułuje jakie elementy wniosku czy koniecznych załączników są wadliwie opracowane, bądź które wartości zostały podane nieprawidłowo i wyjaśnia powody dlaczego tak uznano odwołując się do zakresu ustalonych dla danego naboru kryteriów, to obalenie tych twierdzeń przez wnioskodawcę również musiałoby nastąpić poprzez sformułowanie konkretnych zarzutów, a nie poprzez stawianie ogólnikowych tez (tak w wyroku WSA w Krakowie z 07.06.2018 r. I SA/Kr 1282/17, Lex nr 2524795).

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez stronę skarżącą w trybie pozakonkursowym przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, w związku z czym nie zachodziły przesłanki do uwzględnienia skargi. Dokonana przez ekspertów ocena merytoryczna kryteriów nie narusza podnoszonej przez stronę zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektu. Uzasadnienie skargi nie daje podstaw do stwierdzenia, że ocena ekspercka była subiektywna, dowolna czy nie oparta na jasnych kryteriach merytorycznych. W ocenie Sądu zarzuty skargi stanowiły jedynie polemikę z oceną ekspertów, która została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi procedurami.

Kwestionowane przez stronę kryteria nr 4, 8, 9 i 11 zostały ocenione przez dwóch ekspertów. Ponadto punktacja i opinie ekspertów oceniających wniosek zostały przez nich podtrzymane na etapie skargi do Sądu. Oboje eksperci złożyli bowiem do organu obszerne wyjaśnienia, będące jednocześnie ustosunkowaniem się do zarzutów podniesionych w skardze - pisma z dnia 29.11.2018 r. i 30.11.2018 r.

Jak wynika z akt sprawy, w zakresie spornego kryterium merytorycznego nr 4 "Stopień przygotowania projektu do realizacji", które służy do oceny stopnia przygotowania projektu do wdrożenia i w zależności od osi priorytetowej, działania lub poddziałania, typu projektu, w jego ramach badane jest udokumentowane prawo do dysponowania gruntami lub obiektami na cele inwestycji, posiadanie wymaganej dokumentacji technicznej i projektowej, wymaganych prawem decyzji, uzgodnień i pozwoleń administracyjnych w szczególności:

- zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego /decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu/ ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego, - posiadanie pozwolenia na budowę,

- posiadanie dokumentacji przetargowej lub specyfikacji istotnych warunków zamówienia,

- posiadanie innych wymaganych prawem dokumentów związanych z realizacją przedsięwzięcia danego typu,

- posiadanie dokumentacji technicznej lub programu funkcjonalno-użytkowego.

Co istotne, z opisu kryteriów wynika również, że punktacja przyznawana jest każdorazowo przez Komisję Oceny Projektów lub podmiot dokonujący oceny projektów w trybie pozakonkursowym. W ramach oceny tego kryterium eksperci przyznali projektowi skarżącego 2 punkty w skali 0-4.

Pierwszy z ekspertów uznał, że projekt jest w średnim, zaś drugi - w niewielkim stopniu przygotowany do wdrożenia. Eksperci dokonując oceny merytorycznej w żadnym zakresie nie kwestionowali przy tym, jak podnosiła strona skarżąca, prawa do dysponowania przez nią gruntami lub obiektami na cele inwestycyjne. Jak wynika z uzasadnienia opinii ekspertów punktacja została obniżona ze względu na brak dokumentacji przetargowej lub specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Zamierzonego skutku nie mogło odnieść stanowisko strony, że dokument SIWZ nie był wymagany prawem przy realizacji inwestycji w technice "zaprojektuj i wybuduj". Wnioskodawca znał bowiem kryteria oceny projektu i w dobrze pojętym interesie strony było załączenie wszystkich posiadanych dokumentów, nie narażając się na obniżenie punktacji w zakresie przedmiotowego kryterium. Jak słusznie wskazał organ, ze szczegółowego opisu kryterium nie wynika również konieczność przyznania punktu za każdy wymieniony tiret odnoszący się do poszczególnych elementów możliwej do przedłożenia przez wnioskodawcę dokumentacji. Oceniający przyznał punkt w zakresie posiadania programu funkcjonalno-użytkowego i prawidłowa ocena w tym zakresie nie budzi również wątpliwości Sądu. Wbrew jednak stanowisku strony skarżącej, załączony przez nią program funkcjonalno – użytkowy zawiera jedynie ogólne wytyczne i zakładane funkcjonalności obiektu, jakie zamawiający chciałby uzyskać w wyniku realizacji robót. Artykuł 31 ust. 3 p.z.p. stanowi, że program funkcjonalno-użytkowy obejmuje opis zadania budowlanego, w którym podaje się przeznaczenie ukończonych robót budowlanych oraz stawiane im wymagania techniczne, ekonomiczne, architektoniczne, materiałowe i funkcjonalne. Szczegółowe warunki programu funkcjonalno-użytkowego znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 2 września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego. Zgodnie z § 15 rozporządzenia program funkcjonalno-użytkowy służy do ustalenia planowanych kosztów prac projektowych i robót budowlanych, przygotowania oferty szczególnie w zakresie obliczenia ceny oferty oraz wykonania prac projektowych.

W niniejszej sprawie projekt o łącznej wartości 19 768 881,48 zł w założeniu realizowany miał być w trybie "zaprojektuj i wybuduj", w sytuacji, gdy - według opinii eksperta - taki tryb dotyczy przypadków, gdy zamawiający nie dysponuje szczegółowymi opracowaniami koncepcyjnymi w zakresie planowanej inwestycji, lecz jedynie na jego zlecenie opracowywany jest wstępny projekt inwestycji. Dopiero na tej podstawie opracowywana jest dokumentacja przetargowa. Przy realizacji inwestycji w modelu "zaprojektuj i wybuduj" program funkcjonalno - użytkowy (PFU) nie może być zatem utożsamiany z projektem budowlanym, a stanowi jedynie wstęp do jego opracowania przez wykonawcę (tak w wyroku z 2 czerwca 2011 r., sygn. akt KIO 1071/11, LEX nr 847098). Celem PFU jest bowiem przedstawienie projektantowi założeń w zakresie wymiarów, wydajności, materiałów konstrukcyjnych, zabezpieczenia, trwałości obiektu itp. Dopiero przygotowanie projektu budowlanego przez wykonawcę pozwoli w sposób ostateczny i wiążący dookreślić wszystkie parametry techniczne planowanego obiektu i zweryfikować poprawność założeń przyjętych w PFU. Oznacza to, że niekiedy może powstać potrzeba dokonania korekty parametrów przyjętych w PFU. Odmiennie bowiem niż w przypadku robót budowlanych prowadzonych na podstawie projektu budowlanego, w zamówieniu realizowanym w modelu "zaprojektuj i wybuduj" to na wykonawcy ciąży odpowiedzialność względem zamawiającego za osiągnięcie efektu końcowego w postaci wybudowania obiektu spełniającego wymogi zamawiającego opisane w programie funkcjonalno-użytkowym.

Opisanie przedmiotu zamówienia za pomocą PFU zakłada pewną niedookreśloność tego opisu wynikającą z uprawnienia wykonawcy do określenia szczegółowych rozwiązań technicznych na etapie sporządzania projektu budowlanego (por. wyrok KIO 2164/16 z 8 grudnia 2016 r., Lex numer 2186015).

W wyroku KIO 797/19 z 16 maja 2019 r. wskazano, że: "Trafnie zostało przywołane orzecznictwo Izby, podzielone przez skład orzekający w rozpoznawanej sprawie, dotyczące:

- formuły "zaprojektuj i wbuduj", która obliguje zainteresowanych wykonawców do odpowiedniego kalkulowania określonych kosztów w oparciu o wiedzę i doświadczenie profesjonalisty. Przyjmuje się założenie, że wykonawcy potrafią "z góry" przewidzieć jakie koszty będą związane z realizacją poszczególnych elementów ogólnie opisanego przedmiotu zamówienia z odpowiednią kalkulacją ryzyk włącznie. Z formułą "zaprojektuj i wybuduj" związana jest pewna swoboda co do sposobu wykonania przedmiotu zamówienia. Zamawiający na etapie udzielania zamówienia nie ma zatem pełnej wiedzy jakie rozwiązania techniczne przyjmie dany wykonawca (...) - (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 listopada 2018 r. KIO 2225/18, KIO 2241/18);

- wystąpienia trudności związanych z opracowaniem oferty na wykonanie zamówienia, a także z przyjęciem i oszacowaniem ryzyka, jako, że oferta wykonawcy nie jest sporządzana na podstawie kompletnej dokumentacji dostarczonej przez zamawiającego, ale wyłącznie na podstawie ogólnej koncepcji zawartej w programie funkcjonalno-użytkowym (wykonywanie zamówienia w formule "zaprojektuj i wybuduj"). W tej sytuacji ryzyko, jakie wnika ze braku pełnych danych od zamawiającego powoduje, że kalkulowanie ceny za wykonanie zamówienia musi obejmować także wkalkulowanie w cenę możliwości wystąpienie ryzyka wykonania dodatkowych robót. Formuła zaprojektuj i wybuduj wobec możliwości przyjęcia różnych koncepcji realizacji przedmiotu zamówienia, w ramach jego opisu wynikającego z PFU.

Program funkcjonalno-użytkowy w porównaniu do dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót budowlanych stanowi niewątpliwie uproszczony opis przedmiotu zamówienia.

Trudno jest zatem zgodzić się stanowiskiem strony skarżącej, iż przedstawiony przez nią projekt jest w pełni przygotowany do natychmiastowego wdrożenia. Niewątpliwie biorąc pod uwagę, że inwestycja ma szczególny i wysoce zindywidualizowany charakter, bowiem przewiduje kompleksową rewitalizację siedziby Teatru, ocenę ekspertów, iż projekt jest w "niewielkim" oraz "średnim" stopniu przygotowany do realizacji należało uznać za całkowicie uzasadnioną.

Jak wynika również z akt sprawy na etapie oceny merytorycznej nie pojawiły się wątpliwości skutkujące możliwością skorzystania z wezwania wnioskodawcy w celu złożenia stosownych wyjaśnień, o których mowa w § 6 ust. 10 Regulaminu Pracy Ekspertów. Niewezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w spornym zakresie na etapie oceny merytorycznej nie dowodzi jakiegokolwiek naruszenia proceduralnego. Przede wszystkim wezwanie do uzupełnień (korekty/wyjaśnień) nie jest obligatoryjne, a decyzja w tym zakresie należy do ekspertów. Eksperci korzystają z powyższej możliwości, jeśli skala braków lub kwestii koniecznych do wyjaśnienia uniemożliwia jednoznaczną ocenę wniosku. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Eksperci podczas oceny opierają się na dokumentacji złożonej przez wnioskodawcę i jest ona przy ocenie wiążąca. Wskazać także należy, że złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do poprawy lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, w szczególności – jak wskazuje strona skarżąca - przez załączenie dokumentu SWIZ (który w jej ocenie nie był wymagany) bądź dokonania w nim jakiejkolwiek innej korekty, która miałaby wpływ na modyfikację projektu. Podkreślenia wymaga, że to skarżący sporządza wniosek i to on zawiera w nim określone treści i skoro określony wniosek tych treści nie zawiera, to zawsze będzie miało to wpływ na wynik oceny złożonego przez niego wniosku. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o to, aby przekonać instytucje rozdysponowujące pomoc publiczną, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania.

Argumentacja Teatru, iż posiadał dokumentację projektową wraz z pozwoleniem na budowę, które w oparciu o posiadany PFU wymagały jedynie wykonania dokumentacji zamiennej wraz z pozwoleniem zamiennym dotyczącym ograniczeń zakresu robót budowlanych w stosunku do pierwotnej dokumentacji projektowej, nie mogła wpłynąć na zmianę oceny w ramach przedmiotowego kryterium, bowiem w istocie odnosi się do dokumentacji zgromadzonej przez skarżącego przy okazji zgłoszenia wcześniejszego projektu, który nie jest tożsamy z projektem pn.: "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi". Jak zauważył ekspert w wyjaśnieniach z 30.11.2018 r., przy realizacji inwestycji w trybie "zaprojektuj i wybuduj" program funkcjonalno-użytkowy stanowi dopiero wstęp do opracowania dokumentacji projektowej - i dopiero na jej podstawie - weryfikacji założeń przyjętych w programie (przy czym zadaniem oceniającego projekt, nie jest analiza możliwości adaptacji przez wykonawcę pierwotnej dokumentacji projektowej, czy też ocena prawna projektu umowy z wykonawcą). W tej ocenie pierwszorzędne znaczenie miał fakt, iż to na wykonawcy ciąży odpowiedzialność względem zamawiającego za osiągnięcie efektu końcowego w postaci kompleksowej modernizacji obiektu spełniającego wymogi zamawiającego opisane w programie funkcjonalno-użytkowym. Jakiekolwiek działania w zakresie faktycznego wdrożenia projektu nastąpią dopiero po wyłonieniu generalnego wykonawcy zamówienia, który będzie prowadził postępowania przetargowe w zakresie prac remontowo-budowlanych i adaptacyjnych oraz dostawy wyposażenia. Tryb realizacji projektu ma odniesienie wyłącznie do faktycznego przedmiotu przetargu - kompleksowego zaprojektowania i wybudowania czy też zlecenia odrębnych zamówień na poszczególne etapy inwestycji.

Podkreślić jednocześnie należy, iż na etapie przeprowadzanej oceny wniosku strony nie zaistniała również konieczność rozważenia możliwości zastosowania procedury z § 6 ust. 8 Regulaminu tj. wezwanie 3-ego eksperta, który dokonałby oceny pozwalającej ustalić, w jakim stopniu projekt jest przygotowany do wdrożenia i ile powinno zostać przyznanych punktów w ramach powyższego kryterium. Nie zaistniały bowiem przesłanki określone we wskazanym przepisie, tj.: "odmienna ocena merytoryczna projektu dokonana na podstawie kryteriów merytorycznych o charakterze "0/1 lub w sytuacji, gdy różnica w ocenie punktowej danego kryterium merytorycznego przekracza 3 punkty". Okoliczność, iż jeden z ekspertów uznał, że projekt jest w "niewielkim stopniu", drugi zaś w "średnim stopniu" przygotowany do wdrożenia nie daje podstaw do uznania, że oceny te są odmienne. Z odmienną oceną projektu mamy bowiem do czynienia w sytuacji, gdy jeden z ekspertów ocenia pozytywnie, a drugi negatywnie ("0" i "1") i w takim przypadku wniosek jest oceniany przez trzeciego eksperta, którego ocena jest ostateczna i wiążąca. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie. Obie oceny merytoryczne wniosku strony dokonane przez ekspertów były zbieżne, a nadto oceniający przyznali w ramach przyjętego kryterium taką samą ilość punktów. Taka sytuacja wbrew stanowisku strony skarżącej nie stanowi o braku obiektywności i rzetelność przeprowadzonej oceny.

Organ w odpowiedzi na skargę trafnie wskazał, że wymienione w opisie kryterium poszczególne tirety odnoszą się do zapisu "posiadanie wymaganej dokumentacji technicznej i projektowej, wymaganych prawem decyzji, uzgodnień i pozwoleń administracyjnych w szczególności". Postępowanie dotyczące wyłonienia generalnego wykonawcy zamówienia w niniejszej ocenie nie przekłada się zatem na stopień zaawansowania postępowań przetargowych w zakresie inwestycji będącej przedmiotem projektu. Należało zgodzić się również ze stanowiskiem organu, iż niniejsze kryterium służy ocenie stopnia przygotowania projektu do wdrożenia w sposób kompleksowy, nie zaś przyporządkowywaniu punktacji w sposób literalny do poszczególnych tiretów, wymienionych w szczegółowym opisie kryterium.

Brak było również podstaw do podważenia oceny kryterium nr 8 "Społeczno - gospodarczy wpływ projektu i jego zasięg". W ramach tego kryterium strona otrzymała 2 pkt z 4 pkt możliwych do uzyskania, a ocenie podlegało czy projekt przyczynia się do osiągania wymiernych i trwałych korzyści społeczno-gospodarczych, w tym czy poprawia atrakcyjność turystyczną regionu poprzez rozwój zasobów dziedzictwa kulturowego, wpływając na całoroczną aktywność gospodarczą i tworzenie miejsc pracy. Jednocześnie ocenie podlegał obszar oddziaływania projektu (lokalny, powiat, województwo, ponadregionalny), który należy opisać i uzasadnić. Możliwa punktacja:

0 - projekt ma niewielki wpływ społeczno-gospodarczy;

1 - projekt ma wpływ społeczno-gospodarczy na otoczenie i jego zasięg obejmuje gminę, w której realizowana jest inwestycja;

2 - projekt powoduje wymierne i trwałe korzyści społeczno-gospodarcze i jego zasięg obejmuje powiat, w którym realizowana jest inwestycja;

3 - projekt powoduje wymierne i trwałe korzyści społeczno-gospodarcze i jego zasięg obejmuje województwo łódzkie;

4 - projekt powoduje wymierne i trwałe korzyści społeczno-gospodarcze i ma zasięg ponadregionalny, obejmujący mieszkańców innych województw oraz cudzoziemców.

Zdaniem Sądu, oceny merytoryczne dokonane przez ekspertów w tym zakresie były zbieżne i odnosiły się do zapisów wniosku, jak i dokumentów złożonych w sprawie. W szczególności opinia eksperta, który składał dodatkowe wyjaśnienia w piśmie z 30.11.2018 r. zawiera szczegółowe odniesienie się do przedmiotowego wniosku strony, wskazując przy tym, że wnioskodawca w dokumentacji w sposób ogólnikowy odniósł się do korzyści społeczno - gospodarczych generowanych przez projekt i w tym zakresie ekspert jedynie dzięki domniemaniu, kierując się rozstrzyganiem wątpliwości na korzyść strony uznał, że działalność instytucji kultury w pewnym stopniu przełoży się na obroty bazy hotelowej i gastronomicznej Miasta Łodzi. Eksperci dokonujący opinii przedłożonego projektu byli zgodni co do tego, że projekt poprawia atrakcyjność turystyczną regionu poprzez rozwój zasobów dziedzictwa kulturalnego, co potencjalnie wiąże się z wpływem na całoroczną aktywność gospodarczą, jak również co do tego, że oddziaływanie projektu będzie miało jedynie wymiar ponadgminny i jego zasięg obejmuje powiat, w którym realizowana jest inwestycja. Oceniający nie kwestionowali oddziaływania projektu, jako instytucji kultury w szerszym kontekście przestrzennym, obejmującym nie tylko województwo, uznając jednak, iż planowana we wniosku inwestycja poprawi jedynie warunki realizacji już prowadzonej przez instytucję działalności w jej siedzibie. Nie można zgodzić się przy tym z twierdzeniem strony dotyczącym braku powiązań pomiędzy poszczególnymi kryteriami oceny i nielogicznego połącznia dwóch informacji, wyprowadzając błędny w ocenie strony wniosek, że zwiększenie frekwencji osób odwiedzających Teatr o 3% nie ma pozytywnego przełożenia na zwiększenie zasięgu oddziaływania, wskazując, że jest to ocena nieuzasadniona, ponieważ jest wywiedziona z punktu 7 karty oceny, która nie ma związku ze zwiększeniem zasięgu oddziaływania terytorialnego oferty kulturalnej i dotyczy wpływu projektu na wzrost popytu na usługi kulturalne. Wskazać należy, że kryteria te są ze sobą przedmiotowo powiązane i oceny przyjęte w ramach jednego kryterium oddziałują w ramach różnych kryteriów, których elementem weryfikacji jest obszar, w ramach którego zidentyfikowano liczbę osób korzystających z efektów projektu. Ponadto jeden z ekspertów podniósł również, że sam wnioskodawca wskazał, że pośrednio odbiorcami projektu będą wszyscy mieszkańcy regionu łódzkiego, w tym głownie Miasta Łodzi i ŁOM. W ocenie Sądu stanowisko strony zawarte w odwołaniu oraz skardze, iż zawarte w studium wykonalności stwierdzenie, iż "projekt będzie oddziaływać zarówno na mieszkańców Łodzi oraz województwa łódzkiego, jak również z uwagi na swoją specyfikę, będzie mieć zasięg ponaregionalny" co jasno świadczy o zasięgu ogólnopolskim, wręcz międzynarodowym projektu, nie jest zatem uzasadnione. Również zgłaszane przez skarżącego argumenty dotyczące aspektu edukacyjno - kulturalnego projektu nie mieszczą się w omawianym kryterium, którego ocena odnosi się do wpływu projektu (w kontekście przestrzennym) na osiągnięcie korzyści społeczno-gospodarczych (w szczególności w aspekcie aktywności ekonomicznej). Modernizacja zwiększy możliwości techniczne teatru oraz zmieni układ sceny, co pozwoli realizować szersze spektrum spektakli, jednak inwestycja objęta projektem nie zmieni koncepcji programowej Teatru. Powoływanie się również przez stronę skarżącą na działalność wyjazdową Teatru nie można uznać za zasadne, albowiem projekt odnosi się bezpośrednio do siedziby Teatru. Eksperci zgodnie uznali również, że projekt nie wpłynie na tworzenie miejsc pracy. Jeden z ekspertów zwrócił przy tym uwagę, iż w dokumentacji wskazano na prowadzenie punktów gastronomicznych/kawiarni, jak również możliwość odpłatnego udostępnienia powierzchni, przy założeniu, że celem działalności w tym obszarze nie będzie zysk, niemniej jednak w budynku A obecnie jest zlokalizowana kawiarnia, w budynku D bufet, zatem tego rodzaju działalność gospodarcza jest już prowadzona.

Sąd nie dostrzega błędów powyższej oceny, która pozwoliłaby na jej podważenie. Zwrócić należy również w tym miejscu uwagę, iż argumenty prezentowane przez stronę dla zakwestionowania oceny dokonanej przez ekspertów w ramach omawianego kryterium świadczą w istocie o braku zrozumienia, co podlega ocenie w ramach kryterium "Społeczno - gospodarczy wpływ projektu i jego zasięg". Jak wskazano wyżej, ocena ekspertów przy tym kryterium odnosi się do wpływu projektu (w kontekście przestrzennym) na osiągnięcie korzyści społeczno-gospodarczych (w szczególności w aspekcie aktywności ekonomicznej), a nie do aspektu edukacyjno - kulturalnego działalności Teatru, na co wskazywał skarżący.

W zakresie kryterium nr 9 "Wpływ projektu na rozszerzenie i podniesienie atrakcyjności oferty programowej wnioskodawcy" ocenie podlega poszerzenie przez wnioskodawcę oferty programowej w wyniku realizacji projektu oraz podniesienie jej atrakcyjności poprzez m.in.:

- rozszerzenie oferty programowej beneficjenta o nowy produkt;

- przemyślane i kompleksowe podejście w perspektywie wieloletniej do tworzenia miejsca kultury (projekt zawiera opis pomysłu na działania kulturalne, które będą organizowane w obiekcie);

- realizację przez wnioskodawcę oferty kulturalnej o wysokiej jakości merytorycznej i kierowanej do różnorodnej grupy odbiorców, w tym specjalnej oferty skierowanej do młodzieży oraz osób starszych;

- wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) zwiększające dostęp do zasobów dziedzictwa kulturowego (np. zastosowanie nowoczesnych rozwiązań interaktywnych w obiektach kulturalnych, w tym elektronicznych technik przekazu, proponujących zróżnicowane metody dotarcia do szerszego kręgu odbiorców); digitalizacja zasobów dziedzictwa kulturowego, a następnie ich nieodpłatne udostępnienie (np. dokumentów PDF, zdjęć w formacie cyfrowym, filmów, transmisji strumieniowych w Internecie, wirtualnych spacerów po obiektach zabytkowych);

Punktacja za to kryterium przyznawana jest każdorazowo przez Komisję Oceny Projektu (w trybie konkursowym) podmiot dokonujący oceny projektów w trybie pozakonkursowym.

Zdaniem Sądu, oceniając spełnienie powyższego kryterium przez skarżącego, eksperci wyprowadzili tożsame i niesprzeczne wnioski, iż w wyniku realizacji projektu nie nastąpi rozszerzenie oferty programowej wnioskodawcy o nowy produkt i dlatego w tym zakresie nie przyznano punktacji. Inwestycja zwiększy możliwości techniczne Teatru oraz zmieni układ sceny i widowni, co pozwoli realizować szersze spektrum spektakli. Ekspert wskazał, że realizacja projektu przyczyni się też do poprawy jakości warstwy technologicznej spektakli, stworzy większe możliwości inscenizacyjne. Dzięki modernizacji Teatru zwiększy się liczba odbiorców o ok. 4000 osób/rok, co umożliwi organizację dodatkowych 25 warsztatów edukacyjnych rocznie – w skali roku, co najmniej 1750 dodatkowych osób oraz prezentację dodatkowych 10 przedstawień (tragifarsa lub tragikomedia) rocznie - w skali roku co najmniej 2250 dodatkowych osób. Działania te stanowią jednak kontynuację i poszerzenie dotychczas prowadzonej działalności. W odniesieniu do już prowadzonych i planowanych do kontynuacji działań ekspert uznał, że wnioskodawca prezentuje przemyślane i kompleksowe podejście w perspektywie wieloletniej do tworzenia przestrzeni, w której prezentowana będzie oferta kulturalna o wysokiej wartości merytorycznej adresowana do różnorodnych grup odbiorców, w tym dzieci i osób starszych, niepełnosprawnych. Odnośnie wykorzystania w projekcie technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zwiększeniu dostępu do usług kulturalnych, m. in.: sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w Internecie eksperci zważyli, iż jak wynika z dokumentacji aplikacyjnej Teatr Powszechny w Łodzi obecnie posiada szereg kanałów informacyjno – komunikacyjnych, które w nowoczesny i łatwy sposób ułatwiają dotarcie z ofertą kulturalną do widza. Projekt przewiduje zastosowanie multimediów w technologiach scenicznych, które jak wskazał wnioskodawca "umożliwiają realizację spektakli zgodnie z najnowszą teatralną estetyką". Jeden z ekspertów odnosząc się w swojej ocenie do kryterium nr 11 uznał, że nie jest zasadne przyznanie punktacji w zakresie wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) zwiększających dostęp do dziedzictwa kulturowego, bowiem wnioskodawca nie przedłożył żadnych danych w tym zakresie i jedynie w dokumentacji SW wskazał na wykorzystanie w projekcie technologii informacyjno – komunikacyjnych w zwiększeniu dostępu do usług kulturalnych. Drugi z ekspertów w piśmie z 29 listopada 2018 r. zwrócił również uwagę, że większość TIK opisanych we wniosku już funkcjonuje u wnioskodawcy, a w dokumentacji projektowej Teatr nie wykazał, które działania w zakresie TIK byłyby pionierskie. Wnioskodawca w studium wykonalności w opisie dla tego kryterium przywołał tylko sprzedaż biletów online, czyli usługę, która jest już dostępna w ofercie Teatru. Tym samym nie ulega wątpliwości, że nie mogła ona zostać przez oceniającego uznana zarówno w zakresie kryterium nr 9, jak i 11 w zakresie poprawy funkcjonowania obiektu. Ponadto ekspert odnosząc się do zarzutów skargi podtrzymał ocenę w zakresie wskazanego kryterium i odnosząc się do argumentacji strony dotyczącej planu realizacji spektakli z gatunków nie goszczących dotychczas na Dużej Scenie, wskazał, że ocenie nie podlega oferta realizowana na Dużej Scenie, a u wnioskodawcy, podtrzymując wnioski, iż brak jest nowej oferty kulturalnej, obecnie prowadzona jest jednak wysokiej jakości, a w ramach realizacji projektu nastąpi podniesienie jej atrakcyjności.

W powyższych okolicznościach fakt, iż skarżący wskazał, że oferta programowa zostanie w wyniku realizacji projektu rozszerzona o nowe produkty, nie wskazując wprost jakie konkretnie produkty powstaną nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Nie budzi wątpliwości, że nowy program edukacji artystyczno-kulturalnej, na jaki się powołuje strona to kontynuacja dotychczasowych działań, a nie nowy produkt, podobnie jak dodatkowe warsztaty edukacyjne oraz dodatkowe przedstawienia. Możliwość prezentacji spektakli, które do tej pory były rzadko wystawiane tj. tragikomedia, tragifarsa jak słusznie wskazał organ nie może być uznane za nowy produkt. Zwiększenie dostępności dla osób z niepełnosprawnością także nie stanowi nowego produktu, gdyż teatr już realizuje spektakl dla osób z niepełnosprawnością. Również organizacja warsztatów i spotkań dla Teatru nie jest nową aktywnością, która nie może być wdrożona bez realizacji projektu.

Wobec istnienia analiz eksperckich wskazujących jednoznacznie wpływ projektu na rozszerzenie i podniesienie atrakcyjności oferty programowej wnioskodawcy oraz zastosowanie rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania obiektów/instytucji należało uznać, iż oceny te były zasadne. Zwrócić należy także uwagę, iż obaj eksperci w ramach omawianego kryterium nr 9 przyznali 3 punkty na 4 możliwe. Jeden punkt został odjęty za brak rozszerzenia oferty programowej wnioskodawcy o nowy produkt.

Odnośnie kryterium merytorycznego punktowego nr 11, tj. zastosowanie rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania obiektów/instytucji ocenie podlegało zastosowanie rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania obiektów /instytucji oraz obniżenie kosztów ich utrzymania na rzecz wzrostu wydatków inwestycyjnych oraz na działalność kulturalną. Do takich rozwiązań należą:

- energooszczędne rozwiązania techniczne/technologiczne,

- rozwiązania ekonomiczne,

- wykorzystanie technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zakresie poprawy funkcjonowania ww. obiektów np. systemów rezerwacji i zakupu biletów. Za zastosowanie każdego z wyżej wymienionych rozwiązań będzie przyznawany 1 punkt. Niezastosowanie żadnego z ww. rozwiązań oznacza przyznanie 0 punktów.

Zgodnie z oceną pierwszego eksperta, inwestycja (w tym zastosowane technologie sceniczne) wpłynie na zmniejszenie zapotrzebowania obiektu na energię elektryczną, przyczyni się więc pośrednio do zmniejszenia emisji zanieczyszczeń gazowych i płynów do atmosfery. Wymiana stolarki okiennej poprawi parametry cieplne budynków, co przełoży się na efekt środowiskowy. Tym samym przedsięwzięcie stanowi inwestycję charakteryzującą się zmniejszeniem energochłonności budynków użyteczności publicznej, dążeniem do eliminacji źródła zanieczyszczenia środowiska, zmniejszeniem oddziaływania obiektów na środowisko naturalne. Zastosowane w projekcie rozwiązania niewątpliwie przełożą się na koszty eksploatacyjne. Ekspert przyznał zatem punktację za zastosowanie rozwiązań technicznych i ekonomicznych – 2 pkt. Zaznaczył przy tym, iż w projekcie nie przewidziano wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zakresie poprawy funkcjonowania obiektów instytucji kultury. Wnioskodawca nie przedłożył żadnych danych w tym zakresie. Jedynie w dokumentacji (SW s. 166) wskazał na wykorzystanie w projekcie technologii TIK w zwiększeniu dostępu do usług kulturalnych, m. in. sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w Internecie. Jak uprzednio wskazano w ocenie kryterium Wpływ projektu na rozszerzenie i podniesienie atrakcyjności oferty programowej wnioskodawcy, wnioskodawca w dokumentacji (SW s. 166) wskazał na wykorzystanie w projekcie TIK w zwiększeniu dostępu do usług kulturalnych, m. in.: sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Biltey24 oraz w sklepach partnerów w Internecie. Ekspert zauważył, iż jak wynika jednak z dokumentacji Teatr Powszechny w Łodzi obecnie posiada szereg kanałów informacyjno – komunikacyjnych, które w nowoczesny i łatwy sposób ułatwiają dotarcie z ofertą kulturalną do widza. Są to: sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w internecie, rezerwacja biletów za pośrednictwem strony internetowej, sprzedaż biletów w biletomacie umiejscowionym w Galerii Łódzkiej, sklep na Facebooku, wykorzystanie kanałów w mediach społecznościowych (Facebook, Twitter, Instagram, YouTube), newsletter Teatru Powszechnego w Łodzi, aplikacja moblina, karty podarunkowe, regularne transmisje na żywo w mediach społecznościowych, promocja przy wykorzystaniu ekranów wewnątrz Teatru. W ocenie eksperta nie jest zatem zasadne przyznanie punktacji w zakresie wykorzystania TIK zwiększających dostęp do zasobów dziedzictwa kulturowego.

Zdaniem drugiego eksperta, w projekcie przewidziano zastosowanie rozwiązań mających na celu poprawę funkcjonowania obiektów/instytucji oraz obniżenie kosztów ich utrzymania na rzecz wzrostu wydatków inwestycyjnych oraz na działalność kulturalną, energooszczędne rozwiązania techniczne/technologiczne, rozwiązania ekonomiczne. W projekcie nie przewidziano jednak wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych w zakresie poprawy funkcjonowania ww. obiektów – sprzedaż biletów online na stronie internetowej, na stronie Bilety24 oraz w sklepach partnerów w internecie jest już usługą funkcjonującą w obiekcie.

Sąd nie dostrzega błędów powyższej oceny, która pozwoliłaby na jej podważenie. W ramach tego kryterium skarżący uzyskał 2 punkty na 3 możliwe do otrzymania, co przy jednomyślnej opinii ekspertów, iż w projekcie nie przewidziano nowego wykorzystania technologii informacyjno – komunikacyjnych (TIK) w zakresie poprawy funkcjonowania obiektu, wydaje się oceną adekwatną. Istotne jest również, na co zwrócił uwagę ekspert w wyjaśnieniach z dnia 30.11.2018 r., iż obszerne treści zawarte w skardze dotyczące technologii (TIK) przewidzianych w projekcie nie zostały ujęte w dokumentacji aplikacyjnej. Przyznanie w tym zakresie punktu nastąpiło wyłącznie dzięki wnikliwemu zapoznaniu się przez oceniającego z dokumentacją i dostrzeżeniu enigmatycznego zapisu w zakresie zastosowania multimediów w technologiach scenicznych. W dokumentacji bowiem jedynie wymieniono (bez opisu funkcji i sposobu wykorzystania i przedstawienia możliwości zastosowania) poszczególne rozwiązania w ramach instalacji scenicznych. Dodatkowo w SW, w miejscach gdzie wnioskodawca miał obowiązek odniesienia się do kryteriów merytorycznych nie wskazano, że na skutek realizacji projektu będą wykorzystywane nowe technologie informacyjno-komunikacyjne. Wnioskodawca w studium wykonalności w opisie dla tego kryterium wskazał tylko sprzedaż biletów online, czyli usługę już dostępną w ofercie Teatru. Drugi ekspert w wyjaśnieniach z 29.11.2018 r. podniósł, iż większość TIK opisanych we wniosku już funkcjonuje w Teatrze, a w dokumentacji projektowej nie wykazano, które działania w zakresie TIK byłyby pionierskie.

Reasumując stwierdzić należy, że zarzuty niewłaściwej oceny kryteriów w ocenie merytorycznej sprowadzały się do polemiki z oceną wyrażoną przez oceniających. Ani organ, ani Sąd nie są jednak uprawnione do kwestionowania oceny dokonanej przez ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury pozakonkursowej. Ocena winna być rzetelna i bezstronna, co wynika z art. 37 ustawy. Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o spełnieniu (lub nie) poszczególnych kryteriów.

Zdaniem Sądu, eksperci zgodnie Regulaminem Pracy Ekspertów dokonali oceny, którą uzasadnili w ramach poszczególnych kryterium, wskazując również na braki występujące we wniosku o dofinansowanie, podając konkretne przykłady. Przedstawione uzasadnienia są wystarczające, a oceniający podali okoliczności, które ich zdaniem przesądziły o negatywnym wyniku oceny lub o obniżeniu punktacji.

W orzecznictwie podkreśla się, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany jednoznacznie wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia, a zadaniem wymienionej instytucji jest ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 lipca 2018 r., I GSK 2272/18, Lex numer 2518503 i powołane w jego uzasadnieniu wyroki NSA z dnia: 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5172/16; 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 18/54/18). Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek poszczególnych kryteriów dopuszczających, zasadniczo obciążają stronę wnioskującą.

Wskazać także należy, że zamierzonego skutku nie mogła odnieść argumentacja strony wskazana w piśmie z 15 października 2018 roku, zgodnie z którą oceniony wniosek jest drugim składanym w zakresie modernizacji infrastruktury technicznej, a poprzedni został oceniony pozytywnie zarówno formalnie, jak i merytorycznie, co doprowadziło do podpisania umowy o dofinansowanie. Strona podniosła, iż od tego momentu przesłanki oceny merytorycznej pracy teatru nie uległy zmianie, co więcej Teatr uzyskał kolejne nagrody i wyróżnienia za działalność artystyczną, której zasięg wykracza poza Łódź. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, sąd administracyjny nie ma możliwości badania wniosków złożonych w ramach dwóch różnych postępowań, a ocena jednego projektu złożonego przez wnioskodawcę nie determinuje oceny innego wniosku tego samego podmiotu (por. wyroki NSA: z 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1955/18, 4 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1411/12, 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 675/11, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, w przekonaniu Sądu ocena projektu pn. "Rozszerzenie oferty kulturalnej oraz działań z zakresu edukacji artystycznej Teatru Powszechnego w Łodzi" dokonana przez IZ RPO WŁ została przeprowadzona zgodnie z prawem, w tym zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Dokonując oceny, uwzględniono wszystkie informacje zawarte we wniosku, a formułując ocenę wskazano na konkretne braki wniosku. Uwagi oceniających są jednoznaczne, logiczne i uzasadniają wyrażone stanowisko w zakresie liczby przyznanych punktów za poszczególne kryteria merytoryczne.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w oparciu o art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

R.T.