Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 199/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 89 ust. 1 pkt 3, art. 92 ust. 1 i ust. 4, art. 93 ust. 1, art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c i ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi M. J. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej - oddala skargę.-


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

W dniu [...] lipca 2011 r. na drogowym przejściu granicznym w K. funkcjonariusze celni Izby Celnej w B. dokonali kontroli dokumentów związanych z wykonywaniem przewozu drogowego środkiem transportowym marki DAF o nr rej. [...] wraz z naczepą typu chłodnia o nr rej. [...]. Wykonującym przewóz drogowy była firma "[...]" M. J. R. z siedzibą w K. Kierującym przedmiotowym zespołem pojazdów był S. J.. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono protokół kontroli nr [...], w którym stwierdzono wykonywanie przewozu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Wskazano, że kierowca do kontroli okazał międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR [...], karnet [...], NCTS [...], świadectwo weterynaryjne [...], fakturę [...]. Kierowca nie posiadał przy sobie i nie okazał do kontroli ważnego świadectwa ATP wydawanego zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportowych używanych do tych przewozów. Okazane świadectwo nr [...] ATP ważne było do dnia 4 kwietnia 2011 r. Przewożony towar w dokumencie przewozowym CMR został określony jako towar łatwo psujący się o temperaturze transportu 0/+8°C.

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w B. pismem nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. W piśmie z dnia 5 sierpnia 2011 r. strona poinformowała, że w dniu 22 lipca 2011 r. faktycznie kierowca S. J. przewoził towar zespołem pojazdów o nr rej. [...] i [...], w temperaturze plusowej bez ważnego świadectwa ATP. Strona wskazała, że nie wynikało to z niedbalstwa, ani też nie było celowe, a było spowodowane kłopotami rodzinnymi i finansowymi. Strona poinformowała, że borykanie się z trudnościami osobistymi sprawiło, że nie odnowiła w odpowiednim czasie wymaganego świadectwa. Nadto strona podniosła, że nigdy wcześniej nie dopuściła się takiego zaniedbania oraz, że naczepa jest sprawna, nie była uszkodzona i otrzymała w dniu 27 lipca 2011 r. atest. Do wyjaśnień załączono kserokopię protokołu komisyjnego odbioru prac Centralnego Ośrodka Chłodnictwa "COCH" w Krakowie z dnia 27 lipca 2011 r. Wniosła o umorzenie postępowania administracyjnego.

Decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] Naczelnik Urzędu C. w B., na podstawie art. 104 kpa, art. art. 92 ust. 1 i ust. 4, art. 93 ust. 1, ust. 1a, ust. 3 i ust. 4 w związku z art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c, ust. 3 i art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. nr 125, poz. 874 z 2007 r. ze zm.), art. 1, art. 3 ust. 1 umowy o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sporządzonej w Genewie dnia 1 września 1970 r. (Dz. U. z 1984 r. nr 49, poz. 254), ust. 4 Załącznika 1 Dodatku 1 do ww. Umowy, nałożył na firmę: M. J. R. - Firma "[...]" z siedzibą w K. karę pieniężną w wysokości 2.000 zł z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganego świadectwa zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów.

Z decyzją tą nie zgodził się M. J. R. i złożył odwołanie. Wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że zespół pojazdów o numerach rejestracyjnych [...] i [...] wykonywał w dniu 22 lipca 2011 r. międzynarodowy transport drogowy i był załadowany towarem w postaci bezwodnego tłuszczu mlecznego o kodzie CN 040590. Odwołujący wskazał, że według oświadczenia producenta - załadowcy M. Spółdzielni Mleczarskiej, W. M. przedmiotowy towar nie jest towarem łatwo psującym się, jego termin przydatności do spożycia wynosi 6 miesięcy. Natomiast świadectwo ATP -dotyczy przewozu artykułów żywnościowych szybko psujących się których czas przewozu nie powinien przekraczać 48 godzin. Jednocześnie odwołujący wskazał, że w dniu odprawy celnej na przejściu granicznym w K. kierowca nie został wypuszczony z terminalu wyjazdem dla towarów ADR i łatwo psujących się, gdyż funkcjonariusz celny zawrócił go do normalnego trybu wyjazdu. Fakt ten potwierdza, że funkcjonariusz celny uznał, iż nie jest to towar łatwo psujący się. Zdaniem strony nałożona na nią kara jest niezasadna. Do odwołania zostało dołączone oświadczenie Spółdzielni Mleczarskiej M. z dnia 21 września 2011 r.

Pismem z dnia 7 października organ drugiej instancji wysłał zapytanie do Centralnego Ośrodka Chłodnictwa "COCH" w Krakowie czy produkt - bezwodny tłuszcz mleczny jest produktem, który można zaliczyć do jednej z grup produktów wymienionych w załączniku 3 Umowy o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP) i powinien być przewożony środkiem transportowym posiadającym świadectwo ATP. W odpowiedzi wskazano, że zdaniem Ośrodka bezwodny tłuszcz mleczny można zaliczyć do grupy produktów mlecznych wymienionych w załączniku 3 Umowy i powinien być przewożony środkiem transportowym posiadającym świadectwo ATP. Lista zawarta w załączniku 3 niniejszej umowy nie jest listą zamkniętą lecz ma charakter raczej orientacyjny. Wskazuje grupy produktów, które podczas przewozu wymagają certyfikatu ATP.

Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że zebrany w sprawie materiał dowodowy, tj. międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR [...], w którym w rubryce 18 - zastrzeżenia i uwagi przewoźnika - było wpisane: Uwaga! Łatwo psujący się towar, w rubryce 6 - temperatura transportu 0/+8°C, świadectwo weterynaryjne nr [...], w którym w punkcie 2.8 - warunki przechowywania i transportu wskazano od 0°C do +8°C, wyjaśnienia strony z dnia 5 sierpnia 2011 r., w których poinformowała, iż faktycznie towar przewożony był w temperaturze plusowej bez ważnego świadectwa ATP wskazuje, iż sam przewoźnik czyli firma "[...]" podał, że produkt w postaci bezwodny tłuszcz mleczny jest produktem łatwo psującym się. Dlatego w ocenie organu odwoławczego przyjąć należy, że strona miała świadomość, iż naruszyła obowiązek posiadania świadectwa ATP podczas wykonywania przedmiotowego przewozu. Ponadto Centralny Ośrodek Chłodnictwa "COCH" w Krakowie wskazał, iż bezwodny tłuszcz mleczny można zaliczyć do grupy produktów mlecznych wymienionych w załączniku 3 Umowy o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP) i powinien być przewożony środkiem transportowym posiadającym świadectwo ATP. Ustosunkowując się do oświadczenia producenta organ wskazał, że ust. 1 art. 4 umowy przewiduje możliwość odstąpienia od stosowania specjalnych środków transportu, ale tylko w sytuacji, gdy w związku z temperaturą przewidywaną podczas całego przewozu, obowiązek ten okazuje się całkowicie zbędny do utrzymania temperatur produktu. To nie utrzymanie temperatur produktu, ale przewidywana temperatura podczas przewozu ma zapewnić utrzymanie temperatur produktu. A więc w sytuacji, np. ujemnych temperatur podczas całego przewozu, można przewidzieć właściwe utrzymanie temperatur produktu. Jednakże w niniejszej sprawie przewóz był dokonywany w miesiącu lipcu i taka sytuacja nie zachodziła. Tak więc przewoźnik firma "[...]" przewożąc produkt w postaci bezwodnego tłuszczu mlecznego w miesiącu lipcu gdy temperatury przekraczały +8°C, musiała zapewnić transport specjalnym środkiem transportu, który pozwoliłby na utrzymanie temperatury transportu od 0°C do +8°C wskazanej min. w świadectwie weterynaryjnym i międzynarodowym liście samochodowym. Odnosząc się do argumentu strony, iż świadectwo ATP dotyczy przewozów artykułów żywnościowych szybko psujących się, gdzie czas przewozu nie powinien przekraczać 48 godzin, organ wyjaśnił że logicznym jest, iż termin przydatności towaru jest dłuższy od czasu jego przewozu. Ponadto fakt, iż zespół pojazdów o numerach rejestracyjnych [...] i [...] w czasie odprawy granicznej nie został skierowany na wyjazd dla produktów ADR i szybko psujących się nie świadczy o tym, iż nie jest to produkt łatwo psujący się a jedynie o organizacji pracy na przejściu granicznym. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że zebrany materiał w sprawie wskazuje, iż towar bezwodny tłuszcz mleczny należy uznać do produktów łatwo psujących się z grupy produktów mleczarskich, który w miesiącu lipcu winien być przewożony środkiem transportowym, który zapewniłby mu temperatury wskazane do jego przewozu. Środek transportowy powinien posiadać świadectwo ATP. Organ odwoławczy stwierdził, że w rozpoznawanym przypadku nie zaistniały przesłanki uzasadniające zastosowanie przepisu art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, ponieważ stwierdzone naruszenie przepisów nie było następstwem zdarzeń lub okoliczności, których wykonujący przewóz nie mógł przewidzieć. Również odwołujący się przedsiębiorca nie powołał się na żadne nadzwyczajne okoliczności a wręcz wskazał, iż było to jego zaniedbanie spowodowane kłopotami rodzinnymi i finansowymi. Firma "[...]" jako podmiot zajmujący się profesjonalnie transportem drogowym posiadający licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy winna znać i przestrzegać obowiązujące przepisy prawa.

Decyzję tę do sądu administracyjnego zaskarżył M. J. R. i zarzucił naruszenie:

- art. 87 ust. 1 pkt 3 lic. c, ust. 3, art. 92 ust. 1 i 4 ustawy o transporcie drogowym, poprzez błędną interpretację i zastosowanie,

- zasad postępowania administracyjnego a w szczególności art. 75 § 1 kpa, poprzez uznanie jako dowód w postępowaniu opinii wydanej przez podmiot nieuprawniony oraz art. 79 § 1 kpa poprzez brak zawiadomienia strony o przeprowadzeniu dowodu z opinii Centralnego Ośrodka Chłodnictwa "COCH" w Krakowie.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podano, że wprawdzie w dokumencie przewozowym CMR zawarto informacje, iż towar winien być przewożony w temperaturze 0/+8°C, jednakże w trakcie kontroli nie stwierdzono, aby pojazd nie spełniał tego wymogu i towar nie był przewożony w wymaganej temperaturze. W protokole kontroli znajduje się tylko jeden zarzut a mianowicie wykonywanie przewozu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w ważne świadectwo ATP. Zdaniem skarżącego bezpodstawnie nie uznano oświadczenia producenta przewożonego towaru, z którego wynika że przewożony towar nie jest towarem psującym się. Organ oparł natomiast swoje rozstrzygnięcie na opinii "COCH" podczas, gdy jest ona niejednoznaczna o czym świadczy użycie wyrażenia "można zaliczyć". Skarżący podał, że w związku z wątpliwościami dotyczącymi zaliczenia przewożonego towaru do szybko psujących się, zwrócił się do "COCH" o ponowne udzielenie odpowiedzi co do charakteru przewożonego towaru z uwzględnieniem oświadczenia wydanego przez producenta. Odpowiedź "COCH" została dołączona do skargi. Jednocześnie skarżący w oparciu o tę odpowiedź zasugerowała, że organ w celu jednoznacznego określania charakteru przewożonego towaru powinien zasięgnąć opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności. W konkluzji skarżący stwierdził, że nie dokonywał transportu artykułów szybko psujących się a zatem nie miał obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie w tym zakresie dokumenty, tj. świadectwo ATP.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem jej zarzuty i argumentacja nie podważają legalności zaskarżonej decyzji.

Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest decyzja o nałożeniu kary pieniężnej z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganego świadectwa zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 89 ust. 1 pkt 3, art. 92 ust. 1 i ust. 4, art. 93 ust. 1, art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c i ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. nr 125, poz. 874 z 2007 r. ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 92 ust. 1 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym, obowiązującą na datę wydania kwestionowanej decyzji, kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów o ruchu drogowym oraz w zakresie ochrony środowiska, okresowych ograniczeń ruchu pojazdów na drogach lub zakazu ruchu niektórych ich rodzajów podlega karze pieniężnej w wysokości do 15.000 złotych. Natomiast zgodnie z art. 92 ust. 4 ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy. W myśl art. 93 ust. 1 ustawy organ celny ma prawo nałożyć na przedsiębiorcę wykonującego przewozy drogowe lub inne czynności związane z tym przewozem karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego z zastrzeżeniem ust. 4 jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie uprawnionego organu kontroli kartę opłaty drogowej, kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenia o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie kierowcy a ponadto wykonujący przewóz drogowy rzeczy - dokumenty związane z przewożonym ładunkiem, a także świadectwo wymagane zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sporządzoną w Genewie dnia 1 września 1970 r. (Dz. U. z 1984 r. nr 49, poz. 254). W myśl art. 1 Umowy przy wykonywaniu międzynarodowych przewozów szybko psujących się artykułów żywnościowych izotermicznymi środkami transportu, lodowniami, chłodniami i ogrzewanymi środkami transportu mogą być nazwane tylko takie środki transportu, które odpowiadają określeniom i normom podanym w załączniku 1 umowy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 Umowy postanowienia artykułu 4 umowy stosuje się do każdego przewozu wykonywanego na rzecz osób trzecich lub na własny rachunek wyłącznie z uwzględnieniem postanowień ust. 2 niniejszego artykułu, transportem kolejowym lub samochodowym lub obydwoma tymi rodzajami transportu głęboko zamrożonych lub zamrożonych artykułów żywnościowych lub artykułów żywnościowych wymienionych w załączniku nr 3 do umowy, nawet gdy nie są one głęboko zamrożone lub zamrożone, jeżeli miejsce załadowania ładunku lub środka transportu, w którym jest on przewożony, na kolejowy lub drogowy środek transportu, i miejsce wyładowania ładunku lub środka transportu, w którym jest on przewożony, z kolejowego drogowego środka transportu znajduje się w dwóch różnych państwach i jeżeli miejsce wyładowania ładunku znajduje się na terytorium jednej z Umawiających się Stron. Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy do przewozu szybko psujących się artykułów żywnościowych, wymienionych w załączniku 2 i 3 do umowy, powinny być stosowane środki transportu wymienione w art. 1 umowy, z wyjątkiem wypadków, gdy w związku z temperaturą przewidywaną podczas całego przewozu obowiązek ten okazuje całkowicie zbędny do utrzymania temperatur ustalonych w załącznikach 2 i 3 umowy. Postanowienia dotyczące kontroli zgodności izotermicznych środków transportu, lodowni, chłodni lub ogrzewanych środków transportu z normami, zawarte zostały w Załączniku 1 - Dodatek 1 do Umowy. Ustęp 4 Załącznika 1 - Dodatku 1 do Umowy stanowi, iż świadectwo zgodności z normami wydaje właściwa władza na formularzu według wzoru podanego w dodatku 3 do niniejszego załącznika. W odniesieniu do pojazdów drogowych świadectwo (lub jego fotokopia) powinno znajdować się na pojeździe i być okazane na każde żądanie kontrolujących. Jeżeli środek transportu może być zaliczony do dowolnej kategorii lub klasy tylko z mocy postanowień przejściowych, przewidzianych w punkcie 5 niniejszego załącznika, to termin ważności świadectwa wydanego dla tego środka transportu ograniczony jest okresem przewidzianym w tych postanowieniach przejściowych. Zgodnie z Lp. 8.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym, kara za wykonywanie przewozu drogowego bez świadectwa wymaganego zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów wynosi 2.000 zł.

W ocenie Sądu w sprawie niniejszej prawidłowo zastosowano powołane powyżej przepisy prawne.

Legalności kontrolowanej decyzji nie podważają zarzuty skargi. Główny spór jaki powstał między stronami dotyczy tego czy prawidłowo zakwalifikowano przewożony bezwodny tłuszcz mleczny do grupy towarów łatwo psujących się, które powinny być przewożone środkiem transportowym posiadającym świadectwo ATP. Zdaniem skarżącego organ opierając się tylko na niejednoznacznej opinii COCH oraz dokumencie przewozowym CMR, z bezpodstawnym pominięciem opinii producenta, niezasadnie przyjął, że dokonywał on transportu artykułów szybko psujących się i że miał obowiązek wyposażenia kierowcy w odpowiednie w tym zakresie dokumenty. W ocenie Sądu stanowisko skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się już do poszczególnych zarzutów podnieść należy, że Sąd w pełni podziela stanowisko organu o ich bezzasadności. I tak za bezzasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 75 § 1 i art. 79 § 1 kpa. Zgodnie z art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a jednocześnie nie jest sprzeczne z prawem. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że informacja przesłana przez "COCH" i dokument przewozowy CMR to jedyne dowody na którym została oparta zaskarżona decyzja. W ocenie Sądu organy wzięły pod uwagę cały materiał dowodowy zebrany w sprawie tj.:

1. świadectwo weterynaryjne nr [...], w którym w pkt 2.8 w warunkach przechowywania i transportu były wskazane temperatury od 0°C do +8°C,

2. międzynarodowy list przewozowy CMR nr [...], w którym w pkt 18: zastrzeżenia i uwagi przewoźnika wpisano: "Uwaga! Łatwo psujący się towar, a w pkt 6: cechy i numery wpisano rygor temperaturowy transportu od 0°C do +8°C,

3. oświadczenie Spółdzielni Mleczarskiej M. z dnia 21 września 2011 r. podpisane przez Kierownika działu transportu, w którym wskazano, iż produkt bezwodny tłuszcz mleczny (kod CN: 040560) nie jest towarem łatwo psującym się, jednocześnie podkreślając, iż temperatura przechowywania tego towaru winna być od 0°C do +8°C,

4. informację Centralnego Ośrodka Chłodnictwa "COCH", iż bezwodny tłuszcz mleczny można zaliczyć do grupy produktów mleczarskich wymienionych załączniku nr 3 umowy międzynarodowych przewozach szybko psujących artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP) i powinien być przewożony środkiem transportowym posiadającym świadectwo ATP.

Z powyższego materiału dowodowego, w ocenie Sądu w sposób jednoznaczny wynika, że produkt w postaci bezwodnego tłuszczu mlecznego winien być przewożony w temperaturze od 0°C do +8°C. Na podkreślenie zasługuje fakt, że w dokumencie przewozowym dane w tym zakresie wypełnił sam skarżący jako przewoźnik. Adnotowania również wymaga to, iż początkowo linia obrony skarżącego skoncentrowana była na wykazaniu, że brak odnowienia w odpowiednim czasie wymaganego świadectwa nie był skutkiem jego niedbalstwa ale problemów rodzinnych. Skarżący nie kwestionował obowiązku posiadania takiego świadectwa ani tego, że towar był przewożony w dodatniej temperaturze. Odnośnie naruszenia art. 79 § 1 kpa stwierdzić należy, że również i ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Strona bowiem została powiadomiona pismem nr [...] z dnia 13 października 2011 r. o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów. Niniejsze pismo zostało odebrane w dniu 17 października 2011 r. Jednakże skarżący nie skorzystała z przysługującego mu prawa. Za bezzasadny należy uznać zarzut, że w trakcie kontroli nie stwierdzono aby kontrolowany pojazd nie spełniał wymogu utrzymania wymaganej temperatury. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, iż funkcjonariusze celni dokonując kontroli w zakresie przewozu drogowego nie mają uprawnień związanych ze sprawdzeniem czy środek transportu typu chłodnia zapewnia odpowiednie temperatury dla przewożonego produktu. Zgodnie z załącznikiem 1 – dodatkiem 1 Postanowienia dotyczące kontroli zgodności izotermicznych środków transportu lodowni, chłodni lub ogrzewanych środków transportu z normami niniejszej umowy ATP, kontroli zgodności z obowiązującymi normami określonymi w niniejszym załączniku dokonywać należy na stacjach badań, wyznaczonych lub upoważnionych do tego celu przez właściwą władzę Państwa, w którym środek transportu jest zarejestrowany lub przyjęty do ewidencji. Kontrolę tę należy przeprowadzić:

a) przed oddaniem środka transportu do eksploatacji,

b) okresowo, co najmniej raz na sześć lat,

c) za każdym razem gdy wymaga tego właściwa władza.

Jako, że podczas kontroli w dniu [...] lipca 2011 r. kierowca okazał świadectwo ATP nr [...] ważne do dnia 4 kwietnia 2011 r. nie można było, stwierdzić czy dany pojazd jest utrzymany w takim stanie technicznym na jaki było ono wydane. Świadectwo ATP ważne jest pod warunkiem, że:

* nadwozie izotermiczne będzie utrzymane w stanie sprawnym,

* urządzenie termiczne nie będzie poddawane jakimkolwiek znaczniejszym zmianom

* w razie zmiany urządzenia termicznego na inne, to ostanie powinno mieć równą lub wyższą wydajność chłodniczą.

Powyższe może stwierdzić jedynie uprawnione do tego laboratorium, a nie funkcjonariusz podczas kontroli. To ważne świadectwo ATP, którym w dacie kontroli nie dysponował kierujący, zaświadcza że chłodnia przeszła odpowiednie badania i może zapewnić bezpieczny transport żywności w odpowiednich warunkach temperaturowych. Podnieść należy, że na datę kontroli środek transportu chłodniczego nie posiadał ważnych badań. Skarżący podnosił, iż podczas postępowania przedstawił odpowiednie atesty potwierdzające sprawność chłodni. Niemniej jednak, co słusznie zauważył organ, protokół komisyjnego odbioru prac został wystawiony przez centralny Ośrodek Chłodnictwa "COCH" w Krakowie w dniu 27 lipca 2011 r. natomiast kontrola miała miejsce w dniu [...] lipca 2011 r. Ponadto w wersie "Uwagi Komisji" przedstawionego protokołu wskazane było, że atest, protokół z badań i tablica ATP oraz 2 szt. naklejek na ściany boczne nadwozia zostaną przesłane do Zleceniodawcy po uregulowaniu faktury za badania. Ważność certyfikatu ATP będzie obowiązywała od dnia uiszczenia opłaty skarbowej za wydane świadectwa ATP dla środka transportu artykułów żywnościowych. W związku z tym aktualne świadectwo przedsiębiorca mógł posiadać dopiero po spełnieniu powyższych warunków. Niezasadnym pozostaje również zarzut dotyczący nie uznania oświadczenia producenta jest niezasadny. Dyrektor Izby Celnej ocenił bowiem niniejsze oświadczenie i wskazał, iż z ust. 1 art. 4 przedmiotowej umowy wynika, iż istnieje możliwość odstąpienia od stosowania specjalnych środków transportu, ale tylko w sytuacji, gdy w związku z temperaturą przewidywaną podczas całego przewozu, obowiązek ten okazuje się całkowicie zbędny do utrzymania temperatur produktu. A więc w sytuacji, np. ujemnych temperatur gdy podczas całego przewozu, można przewidzieć właściwe utrzymanie temperatur produktu. W niniejszej sprawie przewóz był dokonywany w miesiącu lipcu i taka sytuacja nie zachodziła. Tak więc przewoźnik przewożąc produkt w postaci bezwodnego tłuszczu mlecznego w miesiącu lipcu gdy temperatury przekraczały +8°C, musiał zapewnić transport specjalnym środkiem transportu, który pozwoliłby na utrzymanie temperatury transportu od 0°C do +8°C wskazanej min. w świadectwie weterynaryjnym i międzynarodowym liście samochodowym. Nadmienić przy tym należy, że kierownik Wydziału Kontroli Jakości SM "[...]" stwierdził, iż:

1. bezwodny tłuszcz mleczny może być transportowany w postaci głęboko zmrożonej lub świeżej.

2. w przypadku transportu w postaci świeżej temperatura podczas transportu nie może być wyższa niż 10 °C. Z oświadczenia z dnia 21 września 2011 r., wynika, iż temperatura przechowywania ww. produktu powinna być zapewniona w przedziale od 0°C do +8 °C. Zgodnie z pkt 7, rozdz. Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych, środki transportu wykorzystywane do przewożenia środków spożywczych muszą w miarę potrzeby być przystosowane do utrzymania ich właściwej temperatury, i tam gdzie to konieczne, zaprojektowane tak aby umożliwić kontrolowanie tych temperatur. Minimalne wymagania spełnia środek transportu, który zgodnie z umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sklasyfikowany został jako środek transportu o izolacji normalnej posiadający certyfikat klasy FNA.

3. w przypadku transportu w postaci głęboko zamrożonej minimalne wymagania spełnia środek transportu sklasyfikowany wg umowy ATP jako środek o izolacji wzmocnionej posiadający certyfikat klasy FRC.

Z powyższego wynika, że sam producent wskazał, że bezwodny tłuszcz mleczny powinien być przewożony środkiem transportu, który posiada ważne świadectwo ATP. Końcowo odnieść się należy do zarzutu dotyczącego to, że to Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) jest właściwy do stwierdzenia czy bezwodny tłuszcz mleczny jest łatwo psującym się produktem. I w tym wypadku Sąd w całej rozciągłości podziela stanowisko organu, iż opinie EFSA dotyczą ogólnie bezpieczeństwa produktów a nie stwierdzania czy jakieś produkty są łatwo psujące się czy też nie.

Wobec bezzasadności wszystkich zarzutów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.)