Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 40/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
article: art. 31§ 4, art. 33 § 2, art. 134, art. 136, art. 141
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Marian Wolanin, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2009 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. nr [...] Burmistrz Miasta N. dopuścił Stowarzyszenie K. z siedzibą w S. do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na modernizacji lotniska [...] w celu jego przystosowania do obsługi przewoźników niskokosztowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia O., postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność w/w zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta N. z dnia [...] września 2008 r.

W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, iż na postanowienie dopuszczające organizację społeczną

do postępowania administracyjnego w trybie art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje, ponieważ ze wskazanego

art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, iż zażalenie na postanowienie przysługuje tylko wówczas, gdy jest to postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania lub odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu.

Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło O. zarzucając naruszenie art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi skarżące [...] wskazało, iż dopuszczenie organizacji ekologicznej do udziału na prawach strony w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, czyli w takim w którym zaistniał obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie wymaga wydawania przez organ postanowienia, zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, jeżeli tylko organizacja ekologiczna

w terminie 21 dni od dnia obwieszczenia zgłosi zamiar uczestniczenia w tym postępowaniu, wraz z podaniem swoich wniosków i uwag odnośnie raportu oraz ustalanych przez organ środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia wymagającego sporządzenia raportu. Towarzystwo zarzuciło organowi błędne zastosowanie art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze w Warszawie wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania. Sąd administracyjny kontroluje zatem legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Zaskarżone postanowienie wydano na podstawie art. 134 k.p.a., zgodnie którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że powołany przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w stosunku do zażaleń, stosownie bowiem

do treści art. 144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 "Zażalenia"

do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zatem w przypadku wniesienia zażalenia od postanowienia, od którego nie przysługuje ten środek zaskarżenia odpowiednie zastosowanie znajduje art. 134 k.p.a., który nakazuje organowi wyższego stopnia stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia

na takie postanowienie.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zarzuty podniesione w skardze są niezasadne.

Zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, organizacje ekologiczne, które, uzasadniając to miejscem swojego działania, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu administracyjnym wymagającym udziału społeczeństwa i złożyły uwagi lub wnioski w ramach tego postępowania, uczestniczą w tym postępowaniu na prawach strony; przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Z kolei stosownie do treści art. 33 § 2 powołanej ustawy na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji ekologicznej służy zażalenie.

Zdaniem Sądu, ograniczenie w tym przypadku możliwości wniesienia zażalenia jedynie na postanowienie odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 141 § 1 k.p.a., która dopuszcza możliwość zaskarżania postanowień wydanych w toku postępowania jedynie w sytuacji, gdy kodeks tak stanowi, należy interpretować w ten sposób, że na postanowienie o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu nie służy stronie zażalenie, bowiem art. 33 ustawy Prawo ochrony środowiska, nie wyłącza stosowania przepisu art. 31 § 2 k.p.a., a jedynie ogranicza zastosowanie normy zawartej w zdaniu drugim tego przepisu (zob. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2006 r. sygn. akt II OSK 1117/05. LEX nr 238489).

Pouczenie zawarte w postanowieniu Burmistrza Miasta N. z dnia [...] września 2008 r., w którym poinformowano o dopuszczalności złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zatem błędne, a organ odwoławczy prawidłowo zastosował normę prawną zawartą w art. 134 k.p.a., stwierdzając niedopuszczalność zażalenia O.

Wskazać należy, iż w treści zażalenia O. na postanowienie Burmistrza Miasta N. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] zawarte jest stwierdzenie, że zdaniem Stowarzyszenia postanowienie to zawiera błędne pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia.

Dopuszczalność wniesienia zażalenia nie jest zasadą i musi wynikać z przepisu szczególnego. W żadnym razie nie można jej wywodzić z błędnego pouczenia zawartego w postanowieniu.

Wbrew twierdzeniu skarżącego, błędne pouczenie o tym, że od postanowienia przysługuje zażalenie w sytuacji, gdy zgodnie z obowiązującym stanem prawnym środek zaskarżenia nie przysługuje, nie uprawnia do zastosowania art. 112 k.p.a., w świetle którego błędne pouczenie w decyzji (postanowieniu

– art. 126 k.p.a.) co do prawa odwołania (zażalenia) nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W opisanej bowiem sytuacji nie ma podstaw

do twierdzenia, że błędne pouczenie szkodzi stronie. Przepis art. 112 k.p.a. znajduje zastosowanie na przykład w sytuacji wniesienia spóźnionego odwołania (zażalenia

– art. 126 k.p.a.), które wpłynęło z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu. W takiej sytuacji można bowiem mówić o tym, że błędne pouczenie szkodzi stronie. Obowiązkiem organu administracji, będzie wtedy rozpatrzenie złożonego środka odwoławczego bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu.

Brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, które Sąd miałby obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu.

Z przytoczonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny,

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak

w sentencji wyroku.