Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 97/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-08-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 sierpnia 2010 r. na skutek wniesienia sprzeciwu z wniosku Z.Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2005 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gorzowie Wielkopolskim przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego

w wysokości przekraczającej 2.000 zł.

W uzasadnieniu Sąd l instancji wskazał, że od skargi do sądu l instancji został ustalony wpis w wysokości 9.720,0 złotych. W dniu [...] lutego 2010 roku Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i małoletnią córką w wieku 7 lat, prowadzi działalność gospodarczą z której uzyskuje dochód w wysokości 2500 zł brutto, a jego żona wynagrodzenie w wysokości 2000 zł brutto, które częściowo obciążone jest zajęciem egzekucyjnym. Wskazał ponadto, iż cały jego majątek zajęty jest w postępowaniu egzekucyjnym oraz że przeciwko niemu prowadzonych jest wiele postępowań egzekucyjnych, w ramach których dochodzone są kilkumilionowe należności.

Pełnomocnik Skarżącego złożył dodatkowe dokumenty w postaci: kopii deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2009 roku, gdzie wykazano stanowiącą podstawę opodatkowania sprzedaż netto 1.238.716 złotych oraz nabycie towarów i usług

o wartości netto 1.235.392 złotych, zestawienie przychodów i kosztów prowadzonej działalności gospodarczej za okres od [...] października do [...] grudnia 2009 roku,

z których wynika strata z działalności gospodarczej w wysokości 133.973,98 złotych oraz wyciąg rachunku bankowego prowadzonego przez Bank [...] S.A., który nie przedstawia salda dodatniego. Ponadto Skarżący oświadczył, że łączne miesięczne wydatki na utrzymanie jego rodziny wynoszą około 3.000- 3.300 złotych.

Po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 marca 2010 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd l instancji uznał,

w oparciu o całokształt złożonych dokumentów, okoliczności sprawy, sytuację materialną i rodzinną wnioskodawcy, że Strona zasługuje na przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w części od opłat sądowych, a mianowicie od wpisu przekraczającego kwotę 2000 zł.

Sąd wskazał, że Skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, pomimo formalnego deklarowania straty, comiesięcznie ponosi wydatki przekraczające wykazywane dochody. Skarżący nie wykazał przy tym, by wartości ujęte w przedstawionym zestawieniu, jako koszty uzyskania przychodów nie były faktycznymi wydatkami /np. odpisami amortyzacyjnymi/. Także do sprzeciwu nie dołączono dokumentu potwierdzającego, że koszty uzyskania przychodu obejmowały również wartości ustawowo umniejszające dochód, a nie stanowiące wydatków

w znaczeniu kasowym. Okoliczności te podważają twierdzenie skarżącego o braku pieniędzy na poniesienie wpisu.

Jednocześnie Sąd wziął pod uwagę znany z urzędu fakt, iż przedmiotowa sprawa jest jedną z kilku, w której Skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego. Orzekając o częściowym przyznaniu prawa pomocy Sąd zwrócił również uwagę na liczne postępowania egzekucyjne, które doprowadziły do zajęcia komorniczego wszystkich posiadanych przez Skarżącego nieruchomości oraz częściowego wynagrodzenia małżonki, jak również na niestabilność dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej.

Pismem z dnia [...] maja 2010 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie sądu l instancji, w którym zarzucił naruszenie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., dalej- P.p.s.a.) poprzez odmowę zwolnienia Skarżącego z całej kwoty wpisu sądowego od skargi, pomimo że Strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego nawet

w kwocie 2.000 zł.

Uzasadniając powyższy zarzut Strona wskazała, że odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym nie można uzasadniać faktem, iż Strona ponosi koszty działalności gospodarczej przekraczające wysokość osiąganych dochodów. W ocenie Strony niezasadny jest również pogląd, że Skarżący prawdopodobnie posiada dochody z nieujawnionych źródeł. Z przedłożonego Sądowi zestawienia przychodów oraz kosztów działalności gospodarczej wynika, jak wskazuje Skarżący, strata w ujęciu podatkowym, a nie ekonomicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 czerwca 2010 r. oddalił zażalenie sygn. akt I FZ 194/10.

Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 6 lipca 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 2000 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnik skarżącego w terminie do uiszczenia wpisu złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów wpisu sądowego od wniesionej skargi. W załączeniu do wniosku formularza PPF strona podniosła, że nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów wpisu sadowego w wysokości 2000 zł. Posiadany przez skarżącego majątek jest zajęty w związku

z prowadzoną egzekucją. Zajęta została także przez komornika część wynagrodzenia małżonki strony E.Ł.. Ponadto strona skarżąca uiściła wpis w wysokości 2000 zł od skargi, co do której prowadzone jest postępowanie pod sygnaturą I SA/Go 96/10.

Zarządzeniem sędziego z dnia 30 lipca 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania w terminie 7 dni czy i w jakim stopniu zmieniła się sytuacja majątkowa skarżącego w okresie od złożenia pierwszego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, potwierdzających zmianę sytuacji majątkowej skarżącego pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z 16 lipca 2010 r. w oparciu o dokumenty

i oświadczenia znajdujące się w aktach sprawy.

Wezwanie pełnomocnika skarżącego zostało doręczone 2 sierpnia 2010 r. Mimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu, nie zostało ono wykonane.

Kolejny, drugi już wniosek o przyznanie prawa pomocy należało na podstawie art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oddalić. Podkreślić należy,

że prawomocnym postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2010 r. tutejszy Sąd zwolnił skarżącego od uiszczenia wpisu sądowego w wysokości przekraczającej 2000 zł,

w pozostałym zakresie wniosek oddalił.

Strona pomimo wezwania nie wykazała, aby jej sytuacja majątkowa

w stosunku do poprzedniego wniosku uległa pogorszeniu, a tylko jej pogorszenie mogło spowodować zmianę prawomocnego postanowienia z 28 kwietnia 2010 r.- art. 165 P.p.s.a. Z badania złożonych wniosków wynika, że sytuacja skarżącego nawet uległa polepszeniu, albowiem w sprawie I SA/Go 96/10 zamiast uiścić wpis w kwocie 10.461 zł, uiścił w wysokości 2000 zł. Zatem zmniejszenie jego majątku uległo

w niższej niż skarżący przewidywał wysokości.

Na podstawie art. 165 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wniosek należało oddalić.