Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2357/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Adam Lipiński, asesor WSA Jacek Fronczyk, asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2007 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o opróżnieniu kwatery tymczasowej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

II SA/Wa 2357/06

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. Komendant Stołeczny Policji orzekł o opróżnieniu przez G. S. kwatery tymczasowej nr [...] przy ul. [...] w W. Podstawą tego rozstrzygnięcia był m. in. § 13 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469 ze zm.).

Po wniesieniu odwołania od tej decyzji Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. uchylił decyzję organu I instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie z powodu zmiany stanu prawnego po wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2005 r. Decyzja ta nie została zaskarżona do sądu administracyjnego.

Następnie, decyzją z dnia [...] września 2005 r. Komendant [...] Policji ponownie orzekł o opróżnieniu przez skarżącego wyżej wskazanej kwatery, a powodem tego rozstrzygnięcia było zwolnienie skarżącego ze służby. Decyzją z dnia [...] października 2005 r. Komendant Główny Policji utrzymał tę decyzję w mocy. Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. S. na decyzję z [...] października 2005 r.

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2006 r. skarżący zwrócił się o wznowienie postępowania zakończonego decyzjami z dnia [...] maja i [...] lipca 2005 r. Jako uzasadnienie tego wniosku wskazał, że do akt postępowania został w dniu [...] maja 2006 r. dołączony dokument, o czym strona nie została poinformowana i nie miała możliwości zapoznania się z nim przed wydaniem decyzji z [...] maja 2006 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. Komendant Główny Policji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, wznowił postępowanie zakończone decyzją z [...] lipca 2005 r., a decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. wydaną na podstawie art. 146 § 2 Kpa, odmówił uchylenia decyzji z [...] lipca 2005 r. oraz z [...] maja 2005 r. Organ uznał, że ewentualne zapoznanie się przez skarżącego z pismem dołączonym do akt w dniu [...] maja 2005 r. nie zmieniłoby wydanych w sprawie decyzji.

Po wniesieniu odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] października 2006 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ocena organu I instancji, iż w wyniku uchylenia decyzji mogłaby zapaść decyzja tożsama w swej treści, była prawidłowa. Dlatego konieczne było, jak wynika z uzasadnienia decyzji z [...] października 2006 r., utrzymanie w mocy decyzji organu z dnia [...] lipca 2006 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] października 2006 r. skarżący podniósł, że wskazał organowi odwoławczemu na fakt usunięcia z akt postępowania szeregu dokumentów. Nie przesłuchano też osoby, która wydała decyzję z [...] maja 2005 r. Wskazał, że decyzja z [...] października 2006 r. została wydana bez rozpoznania jego wniosków dowodowych i że nie został wezwany do ustosunkowania się do zebranego materiału dowodowego. Zarzucił też organowi naruszenie art. 7 i 8 Kpa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i powtórzył swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga analizowana według wymienionych wyżej kryteriów zasługuje na uwzględnienie, choć z powodów odmiennych, niż wskazane w jej treści. Zaskarżona decyzja dotknięta jest bowiem sankcją nieważności wynikającą z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa.

Stosownie do art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy może wydać decyzję, w której m.in. utrzyma w mocy decyzję organu I instancji. Takie rozstrzygnięcie powinno zapaść, jeśli w ocenie organu odwoławczego decyzja, od której wniesiono odwołanie, jest prawidłowa. W niniejszej sprawie, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ocenił, że decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2006 r. jest legalna i prawidłowa. W związku z tym zastosowana być powinna jedyna możliwa w takim przypadku formuła określona w art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, tj. utrzymanie w mocy decyzji z [...] lipca 2006 r. Tymczasem organ odwoławczy odmówił uchylenia decyzji z [...] lipca 2006 r. odmawiającej uchylenia decyzji z [...] lipca i [...] maja 2005 r. Procedura administracyjna nie zna takiego rozstrzygnięcia procesowego. Rozstrzygnięcie podjęte przez organ drugiej instancji, nieprzewidziane w katalogu ujętym w art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego, będzie zawsze w sposób rażący naruszało prawo (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2005 r., sygn. III SA/Wa 1634/05, LEX Nr 192094). Konieczne więc było stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela ocenę obydwu organów, iż zmiana stanu prawnego po wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2005 r. skutkować powinna umorzeniem postępowania I instancji. Dlatego zasadne było uznanie, że niezależnie od znaczenia dokumentu dołączonego do akt postępowania w dniu [...] maja 2005 r. oraz niezależnie od tego, jaki wpływ na to postępowanie miała niewiedza skarżącego, że taki dokument istnieje, postępowanie prowadzone w roku 2005 w przedmiocie opróżnienia kwatery tymczasowej nr [...] przy ul. [...] w W. powinno zakończyć się umorzeniem. Zasadnie więc odmówiono skarżącemu uchylenia decyzji z [...] maja 2005 r. Podnoszone przez skarżącego w skardze okoliczności nie mają w sprawie znaczenia, gdyż nawet jeśli organ odwoławczy dopuścił się zarzucanego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, to naruszenie takie nie miało istotnego wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie. Zastrzec jednak należy, że taki wniosek możliwy jest wyłącznie przy założeniu, że intencją organu odwoławczego było utrzymanie w mocy decyzji z [...] lipca 2006 r. W dalszym postępowaniu konieczne będzie zatem precyzyjne zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa.

Sąd zauważa ponadto, że decyzja organu I instancji (decyzja z [...] lipca 2006 r.) odmawia uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. Tymczasem prawidłową datą wydania tej decyzji jest [...] lipca 2005 r., a nie [...] lipca 2002 r. Błąd ten Sąd potraktował jednak jako oczywistą pomyłkę pisarską, którą należy ewentualnie usunąć w trybie art. 113 § 1 Kpa.

Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ww. ustawy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.