Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 726/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. W. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 465/21 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 7 czerwca 2021 r. nr [....] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec 2018 r. oraz za poszczególne miesiące od maja 2018 r. do grudnia 2019 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku podatnika tych zobowiązań postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 11 stycznia 2022 r., I SA/Bd 465/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę K. W. na decyzję Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 7 czerwca 2021 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec 2018 r. oraz za poszczególne miesiące od maja 2018 r. do grudnia 2019 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia ma majątku podatnika tych zobowiązań.

We wniesionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej K.W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnił powyższy wniosek prawdopodobieństwem wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdził, że zablokowanie kwoty ponad 300.000 zł stanowi dla niego duże obciążenie, gdyż jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą, w której bardzo ważną kwestią jest płynność finansowa i możliwość regulowania zobowiązań na bieżąco. Wskazał, że ma dwójkę małoletnich dzieci, na które powinien łożyć alimenty. Stwierdził, że zamrożenie takiej kwoty spowoduje negatywne konsekwencje dla sytuacji finansowej i egzystencji rodziny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności trzeba zaznaczyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej - "p.p.s.a." W myśl art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy podkreślić, że decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Trzeba podkreślić, że skarżący już w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Efektem złożonego wniosku było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który postanowieniem z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 465/21, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że strona nie wykazała zaistnienia przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odnotował, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wydanych decyzji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Według Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że takie właśnie skutki mu grożą. Wyrażone we wniosku obawy nie zostały poparte żadną dokumentacją obrazującą sytuację majątkowo-finansową.

Skarżący nie złożył zażalenia na ww. postanowienie. W skardze kasacyjnej zawarł jednakże ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy. W tym miejscu przypomnieć należy, że oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia jego ponowienia w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 538/17, z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 222/17 czy z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I FZ 392/16). Jednak wniosek skarżącego zawarty w skardze kasacyjnej stanowi w zasadzie powtórzenie wniosku, jaki zamieścił w treści skargi. Z ponownego wniosku złożonego przez skarżącego w niniejszej sprawie nie wynikają żadne nowe okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Zatem skarżący po raz kolejny sformułował wniosek, który nie zawiera, koniecznego uzasadnienia. Tymczasem, co powyżej już wyjaśniono, to na wnioskodawcy, domagającym się wstrzymania wykonania aktu, spoczywa obowiązek takiego sformułowania wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jego sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Skarżący miał więc obowiązek przedstawić konkretne, zmienione okoliczności, które mogą wystąpić w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji, a także twierdzenia te poprzeć stosowną dokumentacją. Wobec tego, ze strona z obowiązku tego się nie wywiązała, jej wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.