Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 650/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 24 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia NSA: Ewa Markiewicz, Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2005 na rozprawie sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...],[...],[...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 650/05

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] Nr [...] znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nakazał współwłaścicielom posesji przy ul. A. 3 a w Z. – Z. R. , M. R. i E. R. rozebrać zbiornik na ścieki wybudowany na terenie działki o nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] współwłaściciele przedmiotowej posesji zostali pouczeni o przysługującej im możliwości wniesienia odwołania w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, zgodnie z treścią art. 129 § 2 kpa

Decyzja organu I instancji została doręczona M. R. , Z. R. i E. R. w dniu 10 kwietnia 2002 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, z tym że odpis decyzji dla M. R. odebrała jej matka Z. R. )

Termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 24 kwietnia 2002 r.

Odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. M. R. złożyła w dniu 20 lutego 2003 r., a więc w 10 miesięcy po upływie terminu wskazanego w decyzji. Wraz z odwołaniem M. R. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

W swym wniosku, odwołująca się wskazywała na to, iż jej matka Z. R. , nie przekazała jej decyzji, zachowując tą informację w tajemnicy, nadto, że przez 7 miesięcy przebywała na stypendium zagranicznym. M. R. nie wskazała jednak okresu czasu w jakim przebywała na stypendium.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. przywrócił M. R. termin do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] Nr [...] znak [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie przy wydaniu decyzji orzekającej o nakazie rozbiórki organ I instancji rażąco naruszył art.7,10,77 i 107 kpa, poprzez fakt, iż wydanie decyzji nie zostało poprzedzone dokładnym ustaleniem stanu faktycznego istotnego w sprawie. Ponadto decyzja o nakazie rozbiórki nie została prawidłowo uzasadniona.

Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. U. K. i S. K. .

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. w sprawie II SA /Łd 644 / 03 uchylił postanowienie z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. przywracające termin do złożenia odwołania i decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] Nr [...] znak [...]

W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. podkreślił, że odpis decyzji organu I instancji dla M. R. został doręczony jej matce Z. R. , a więc w miejscu ówczesnego i aktualnego miejsca zamieszkania matki i córki. Z. R. podjęła korespondencję dla córki i zobowiązała się jako dorosły domownik oddać ją adresatce. Nadto z zachowań Z. R. , która już po wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej podejmowała korespondencję z organem I instancji, próbując doprowadzić do przesunięcia terminu rozbiórki zbiornika na ścieki i w przedmiocie nabycia na własność działki na, której został on wybudowany (czerwiec 2002), nie wynika aby z powodu choroby Z. R. zbagatelizowała doręczoną jej decyzję nakazującą rozbiórkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał również, że z odpowiedzi na skargę Pani R. wynika, iż M. R. na siedmiomiesięczne stypendium wyjechała w okresie od 2 lutego do 22 czerwca 2003 roku. Skarżący, Państwo K. zaś podnosili, że wyjazd na stypendium miał miejsce w miesiącu sierpniu 2002 roku. Nie zależnie od tego, która data (okres wyjazdu) zostanie ostatecznie przyjęty za prawdziwą, nie kolidował on z możliwością odbioru decyzji z dnia [...] Nr [...] osobiście, zapoznania się z nią i podejmowania stosownych kroków procesowych. Wyrok ten jest prawomocny.

Ponownie rozpoznając sprawę po wyroku WSA z dnia 10 stycznia 2005 roku w sprawie II SA /Łd 644 / 03, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. , po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez M. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w Z. z dnia [...] , postanowieniem z dnia [...] NR [...] odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania, a postanowieniem z tej samej daty Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, iż zgodnie z treścią art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie i takie też pouczenie zostało zawarte w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] Wskazał ponadto, iż decyzja została doręczona skarżącej w dniu 10 kwietnia 2002 r. jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zatem termin złożenia odwołania upłynął z dniem 24 kwietnia 2002 r. Natomiast odwołanie od decyzji o nakazie rozbiórki złożone zostało w dniu 20 lutego 2003 r., a więc dziesięć miesięcy po upływie terminu wskazanego w decyzji. Z uwagi na powyższe i w związku z odmową przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanowieniem NR [...] z tej samej daty uzasadnione było w ocenie organu odwoławczego wydanie zaskarżonego postanowienia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie od decyzji z dnia [...] Nr [...] znak [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nakazującej rozbiórkę zbiornika na ścieki złożyła Z. R. , wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła zarzuty natury merytorycznej, wskazała iż nie zgadza się z orzeczeniem o nakazie rozbiórki zbiornika na ścieki wybudowanego bez pozwolenia na budowę, a organy nie zainteresowały się tym czy zbiornik ten jest jej potrzebny czy też nie.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, wskazując iż w uzasadnieniu skarżonego postanowienia podkreślono okoliczności, które przyjęto za podstawę podjętego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do argumentacji zawartej w skardze [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, iż sprowadza się ona do podniesienia zarzutów natury merytorycznej, które z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia nie mogły być przedmiotem rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań u.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 u.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 u.p.s.a.).

Takie wady i uchybienia nie wystąpiły w rozpatrywanej sprawie.

Skarga zatem nie mogła być uwzględniona.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] Nr [...] znak [...] nakazującej współwłaścicielom posesji przy ul. A. 3 a w Z. – Z. R. , M. R. i E. R. rozebrać zbiornik na ścieki wybudowany na terenie działki o nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie zajmował się merytoryczną stroną wydanej decyzji rozbiórkowej, a jedynie kwestią formalną uchybienia terminu do złożenia odwołania od tej decyzji.

W tym miejscu należy uczynić uwagę odnoszącą się do legitymacji procesowej skarżącej Z. R. . Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji złożyła córka skarżącej M. R. w swoim imieniu. Skarżąca jednak ma interes prawny w uzyskaniu korzystnego rozstrzygnięcia, jako że decyzja nakazująca rozbiórkę dotyczy również i jej.

Nie ulega wątpliwości w ocenie Sądu, że odwołanie z dnia 20 lutego 2002 roku od decyzji z dnia [...] Nr [...] znak [...] - rozbiórkowej, złożone przez M. R. zostało dokonane z uchybieniem terminu do jego złożenia.

Już z treści samego wniosku M. R. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie wynikało w jakim to okresie czasu przebywała na siedmiomiesięcznym stypendium zagranicznym. W kontekście dalszych ustaleń, iż wyjazd ten był po dacie wydania decyzji odpadły wszelkie przeszkody do zapoznania się z decyzją. Nie wiadomo więc co było przeszkodą w zapoznaniu się z decyzją i kiedy ustała ta przeszkoda.

Skutki doręczenia korespondencji dorosłemu domownikowi, który zobowiązał się ją oddać adresatowi obciążają adresata, w tym wypadku M. R. , która nie wykazała w toku postępowania przed organami administracji, aby uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło bez jej winy.

W tym względzie należy podzielić również wszystkie ustalenia i rozważania zaprezentowane w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 stycznia 2005 roku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie II SA /Łd 644/03 uchylającego postanowienie z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. przywracające termin do złożenia odwołania i decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] Nr [...] znak [...] .

Skarżąca nie wykazała, aby były spełnione przesłanki art. 58 k.p.a. uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji przez M. R. .

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnościq nie miały ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 k.p.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia ( art. 145 § 1 pkt. 2 k.p.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził więc naruszenie prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 u.p.s.a.