Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 914/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania
Powołane przepisy: article: art. 90  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 33 par. 2,  art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Sędzia NSA Barbara Skrzycka – Pilch Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z dnia 29 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie B. Z., M. K. – A., P. W., H. W. i G. W.


UZASADNIENIE

B. Z. i M. K. – A. wniosły o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed Sądem administracyjnym w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy z 29 września 2006 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, twierdząc, że wynik postępowania dotyczyć będzie ich interesu prawnego. Podniosły, że są właścicielkami nieruchomości, na których według zaskarżonego planu przewidziano lokalizację elektrowni wiatrowych i z tego powodu wydzierżawiły te nieruchomości przedsiębiorstwu, zajmującemu się budową i prowadzeniem takich elektrowni (A Spółka z o.o. w W.), w związku z czym ewentualne uwzględnienie skargi Wojewody przez Sąd administracyjny spowoduje utratę uprawnień wynikających z umowy dzierżawy.

O dopuszczenie do udziału w tym samym postępowaniu przed Sądem administracyjnym wnieśli także P. W., H. W. oraz G. W.. Ci wnioskodawcy też twierdzili, że są właścicielami nieruchomości, dla których zaskarżony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje budowę elektrowni wiatrowych, z tym, że wywodzili, że narusza on tym samym ich interes prawny, gdyż nieruchomości te zamierzają zabudować w inny sposób.

Rozpoznając przytoczone wnioski Sąd zważył, co następuje.

W rozpoznawanej sprawie już raz prawomocnie oddalono wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed Sądem administracyjnym motywowany interesem prawnym znajdującym oparcie w prawie własności nieruchomości objętych ustaleniami zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (postanowienie WSA w Gdańsku z 16 września 2009 r. dotyczące wniosku M. G. oraz K. G.). Istotne jest, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalając postanowieniem z 3 grudnia 2009 r. w sprawie II OZ 1072/09 zażalenie M. G. oraz K. G. od postanowienia WSA w Gdańsku z 16 września 2009 r. wyraził pogląd prawny, że osoba trzecia, nawet powołując się na swój interes prawny, nie może domagać się dopuszczenia do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, prowadzonym na skutek skargi organu nadzoru nad działalnością organów jednostki samorządu terytorialnego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnia prawa wiąże w rozpoznawanej sprawie. Związanie to wynika z odpowiednio stosowanego do postępowania zażaleniowego (art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) art. 190 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykładnia ta dotyczy stosowania art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który reguluje dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym podmiotów, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym, a które potrzebę udziału w tym postępowaniu upatrują we wpływie wyniku sprawy na ich interes prawny. Zgodnie z tą wykładnią przepis ten nie daje podstaw do dopuszczenia osób trzecich do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, prowadzonym na skutek realizacji przez organ nadzoru jego uprawnień nadzorczych.

Z tych przyczyn uznano, że wnioski B. Z., M. K. – A., P. W., H. W. oraz G. W. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed Sądem administracyjnym ze skargi Wojewody na uchwałę rady Gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogą być uwzględnione i to niezależnie, od różnic w ich motywach w stosunku do wniosku M. G. oraz K. G., gdyż w istotnej części opierają się one na tej samej przesłance, mianowicie wpływu wyniku sprawy na interes prawny wynikający z prawa własności nieruchomości położonych w granicach zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Rozpoznając wnioski powołanych osób Sąd uznał, że zgodnie z regułą wyrażoną w art. 90 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie winno być wydane na posiedzeniu jawnym, co przyjmuje się też w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak w postanowieniu NSA z 23 kwietnia 2009 r. w sprawie II GZ 57/09).

Sąd miał też na uwadze, że osoby, których wnioski zostały oddalone były zawiadomione o rozprawie (będącej szczególną formą posiedzenia jawnego) w dniu 17 marca 2010 r., co powoduje, że miały możność obrony swych praw. Niezawiadomienie o terminie rozprawy i nieobecność na rozprawie S. L. (następnej osoby, która złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym motywowany tak, jak uczyniły to B. Z. i M. K. – A.) nie stały zatem na przeszkodzie rozpoznaniu wniosków osób, które o rozprawie zostały zawiadomione, tym bardziej, że wniosek S. L. wpłynął do Sądu tak późno (12 marca 2010 r.), że nie sposób było zawiadomić ją o terminie rozprawy.

Z tych wszystkich względów na mocy powołanych przepisów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.