Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 543/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W S A - Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.K. i B.K. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie z Ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na opisane na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, skarżący B.K. i. B. K. złożyli, w trybie art. 35 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.; zwana dalej: "u.p.e.a."), wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.

Uzasadniając wniosek, Skarżący wskazali na wadliwość zaskarżonego postanowienia oraz (cyt.) "groźbę poniesienia przez zobowiązanego niepowetowanej szkody w razie przymusowej egzekucji nieuzasadnionego roszczenia".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym w doktrynie podkreśla się, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 186).

W rozpoznawanej sprawie wniosek Skarżących nie może być rozpoznany przez Sąd, albowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, natomiast Skarżący wnieśli o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 35 u.p.e.a.

Wskazać należy, że Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została

w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzoną egzekucję, o której mowa we wniosku skarżących.

Na marginesie dodać należy, że powołany przez Skarżących przepis art. 35 § 1 u.p.e.a. stanowi, że zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia

w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego.

Powyższe oznacza, że w sytuacji wniesienia ww. zarzutów z mocy prawa

(a zatem bez konieczności złożenia wniosku przez zobowiązanego) następuje zawieszenie czynności egzekucyjnych aż do zakończenia postępowania w przedmiocie zarzutów, a więc do czasu rozpoznania ewentualnego zażalenia przez organ drugiej instancji. Jedynym wyjątkiem od tej reguły jest zaś sytuacja, gdy wierzyciel - po otrzymaniu zarzutu - wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.