Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1104/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Kleiber WSA Daniela Kozłowska Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. S. i J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, ze zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz M. S. i J. S. kwotę 10 zł. (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem znak [...] z dnia [...] lutego 2003r. odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2002r.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 58 §1 w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego , jeśli uprawdopodobni , że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przy czy w § 2 tego przepisu zostały ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Należą do nich: uprawdopodobnienie przez stronę braku swojej winy w uchybieniu terminu, wniesienie przez stronę wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, dochowanie terminu 7-dniowego (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, liczonego od dnia ustania przeszkody oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. Zwolnienie lekarskie złożone przez pełnomocnika M. i J. S. nie stanowi potwierdzenia braku winy ze strony pełnomocnika skarżących. Nie wynika z niego, że choroba ma charakter nagły i nie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez substytuta lub samą stronę.

Na powyższe postanowienie złożyli skargę do Naczelnego Sadu Administracyjnego adwokat P. G. pełnomocnik M. i J. S. domagając się jego uchylenia. W skardze zarzuca nie uwzględnienie faktu jego choroby i zalecenia lekarskiego by podczas choroby pozostał w łóżku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustrojów sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271 z póz. zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270.)

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 7 k.p.a. "w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli". Wymieniona zasada stanowi normę, która musi być realizowane przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania administracyjnego. Nieprzestrzeganie jej, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, stanowi naruszenie prawa mogące mieć wpływ na jej wynik. Obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego było dokładne wyjaśnienie okoliczności, które doprowadziły do opóźnionego złożenia przez skarżących odwołania od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2002r., w szczególności zbadanie istnienia przesłanek do przywrócenia uchybionego terminu, o których mowa w art. 58 k.p.a Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy zainteresowanych należy zaliczyć m.in. chorobę. Tę i tylko tę okoliczność skarżący powołali we wniosku o przywrócenie terminu. Organ rozpoznający ten wniosek obowiązany był odnieść się do treści orzeczenia lekarskiego i zawartych w nim zaleceń.

Organ pominął treść zaświadczenia lekarskiego w konsekwencji przedwcześnie, gdyż bez należytego wyjaśnienia przedmiotowej kwestii, przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swej winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona (jej pełnomocnik) nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku..

Skład orzekający w niniejszej sprawie zna pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 19 września 2000r. w sprawie I SA 1072/00 , który zacytowano w zaskarżonym postanowieniu, jednakże w rozpoznawanej sprawie stanowisko to nie znajduje, zdaniem Sądu, zastosowania.

W niniejszej sprawie organ nie wyjaśnił czy choroba pełnomocnika skarżących była tego rodzaju, że uniemożliwiała mu dokonanie czynności, a także czy mógł on wyręczyć się inną osobą przy sporządzaniu i składaniu odwołania. Uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania nie zawiera wszystkich danych, które pozwoliłyby na należytą jego ocenę, stąd też organ administracyjny powinien był, przed rozpatrzeniem wniosku, wezwać do jego uzupełnienia, pouczając zarazem o skutkach prawnych zaniedbania (art. 7 i 9 k.p.a.).

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi