Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 699/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art.60, art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak Sędziowie NSA Jerzy Solarski /spr./ WSA Zbigniew Czarnik Protokolant: sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia prawa do świadczenia przedemerytalnego -postanawia- Umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

II SA/Rz 699/04

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] Wojewoda na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2 i art. 146 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. Nr 99, poz. 1001/ w zw. z art. 37n ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. Nr 58 z 2003 r. poz. 514 ze zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Z. P. od decyzji Starosty z dnia [...] maja 2004 r. w sprawie zawieszenia od 1 kwietnia 2004 r. prawa do świadczenia przedemerytalnego – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na decyzję tą skargę wniosła Z. P. zarzucając, że organy zatrudnienia dokonały błędnej interpretacji przepisu art. 37n ust. 2 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Cytując wskazany przepis stwierdziła, że ustawodawca użył w nim zwrotu "uzyskanych w danym miesiącu" a nie zwrotu "uzyskanych za dany miesiąc". Wskazując następnie na zawarte umowy cywilnoprawne stwierdziła, że od dnia przyznania świadczenia przedemerytalnego limit dochodu przekroczyła trzykrotnie tj. 20 kwietnia 2004 r., 3 czerwca 2004r. i 3 sierpnia 2004 r., przy czym są to daty wypłaty wynagrodzeń, a więc i daty osiągnięcia dochodu w danym miesiącu. W konsekwencji tego zasadnym było zawieszeniem prawa do świadczenia przedemerytalnego wyłącznie w kwietniu 2004r., czerwcu 2004 r. oraz sierpniu 2004 r., a bezzasadne zawieszenie prawa do świadczenia w miesiącu marcu, maju i lipcu 2004 r. Zarzuciła nadto, że umowa o dzieło jest oddzielną umową i brak było podstaw do zawieszenia świadczenia na okres bezterminowy.

Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i ponownie przedstawił stan faktyczny i prawny zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi stwierdził, że w konkretnym przypadku zawieszenie świadczenia przedemerytalnego dotyczy tylko kwietnia 2004 r., ponieważ kolejna decyzja organu I instancji spowodowała wypłatę świadczenia przedemerytalnego od 1 maja 2004 r. Wobec tego zarzuty, że zawieszenie prawa do pobierania świadczenia przedemerytalnego dotyczą również marca, maja oraz sierpnia są nieuzasadnione. Organ podkreślił także, że od 1 maja 2004 r. została wznowiona wypłata świadczenia przedemerytalnego co czyni również bezzasadnym zarzut, iż świadczenie to zostało wstrzymane bezterminowo. Nadto organ dodał, że skarżącej przekazano na konto świadczenie przedemerytalne nie pobrane przez nią, a pozostawione do dyspozycji za miesiąc luty i marzec w dniu 6 maja 2004 r. oraz za pozostałe miesiące, co zostało pozostawione do wypłaty w kasie w dniu 8 września 2004 r.

Na rozprawie w dniu 22 lipca 2005r. Z. P. oświadczyła, że od dnia 1 maja 2004r. organ zatrudnienia podjął wypłatę świadczenia i dlatego cofa skargę na decyzję o zawieszeniu prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a.), cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Ponieważ cofnięcie skargi przez Z. P. nie zmierza do obejścia prawa i nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, dlatego Sąd cofnięciem tym jest związany. Skutkiem tego jest umorzenie postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.