Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1786/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2007 r. [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], Komendant Stołeczny Policji, po rozpatrzeniu odwołania P. sp. z o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję Komendanta Komendy Rejonowej Policji W. [...], z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], nakładającą na ww. spółkę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.), dalej cytowanej jako ustawa o transporcie drogowym, oraz l.p. 2.9.1, 2.9.2 i 2.9.3 załącznika do tej ustawy. W uzasadnieniu natomiast powołał się na art. 18 ust. 5 tejże ustawy.

Na powyższą decyzję strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organowi m.in. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, wskazując m.in. na niezgodność tego przepisu z zapisami art. 20 i 22 Konstytucji RP oraz art. 6 i 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Stołeczny Policji wniósł o oddalenie skargi.

W skierowanym do Sądu piśmie z dnia 20 listopada 2007 r. strona skarżąca wniosła między innymi o zawieszenie postępowania wskazując, że do Trybunału Konstytucyjnego został złożony przez Ogólnopolską Organizację Pracodawców Transportu Drogowego wniosek w sprawie stwierdzenia niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z Konstytucją RP. Wniosek powyższy został w Trybunale Konstytucyjnym wpisany pod sygnaturę TW 32/07.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – cytowanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, niezależnie od wniosku strony skarżącej, powziął z urzędu wiadomość, że w dniu 18 września 2007r. Ogólnopolska Organizacja Pracodawców Transportu Drogowego w Warszawie wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. Przedmiotowy wniosek otrzymał w Trybunale Konstytucyjnym sygnaturę TW 32/07.

W sprawie niniejszej Komendant Stołeczny Policji zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nakładającą na stronę skarżącą karę pieniężną w wysokości 15.000 zł. za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem zakazu umieszczania w pojeździe i używania taksometru, umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy oraz umieszczania na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia było stwierdzone w trakcie kontroli naruszenie przez stronę skarżącą art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.

W tym stanie rzeczy, skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP jednego z przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji - Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie bowiem niniejszego postępowania stwarza podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a) k.p.a. Stwierdzenie zaś w toku niniejszej sprawy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego obliguje Sąd do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Podejmując aktualne rozstrzygnięcie Sąd rozważał także, czy zawieszenie postępowania jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej.

Oceniając powyższe okoliczności w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania, gdyż przed tutejszym Sądem toczy się aktualnie kilkanaście postępowań na decyzje wydane na tej samej podstawie materialnoprawnej.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy sygn. TW 32/07 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym, a zatem uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.