Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 756/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124b
journal: Dz.U. 2016 poz 2147
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 756/17

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta T. decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...], na podstawie m.in. art. 124b oraz art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, zwanej w skrócie "u.g.n.") odmówił zobowiązania W. H. i K. H., współwłaścicieli nieruchomości położonej w T. przy ul. P. i ul. S., oznaczonej między innymi geodezyjnie działkami nr [...],[...],[...], [...] i [...], zapisanymi w księdze wieczystej nr [...], do udostępnienia części nieruchomości, w celu wykonania czynności związanych z remontem napowietrznej linii kablowej SN-15kV, polegającym na wymianie jedenastu żerdzi słupów wraz z ustrojami, izolatorów, przewodów istniejącej linii napowietrznej na odcinku o długości około 1.052 metrów, po istniejącej trasie linii.

Organ wskazał, że skarżąca spółka zwróciła się o wydanie decyzji zobowiązującej właścicieli do udostępnienia nieruchomości w trybie art. 124b u.g.n., celem przeprowadzenia remontu istniejącej linii napowietrznej SN 15kV. Wniosek został uzasadniony tym, że na przedmiotowej nieruchomości przebiega ww. linia, a stan techniczny posadowionych urządzeń energetycznych wymaga dokonania prac remontowych. Trasa remontowanej linii pozostałaby bez zmian.

W uzasadnieniu decyzji, posługując się analizą pojęć zawartych w Prawie budowlanym oraz opierając się na orzecznictwie sądowym, wskazano, że zakres opisanych przez wnioskodawcę prac świadczy o modernizacji i przebudowie sieci elektroenergetycznej. W sytuacji, gdy zakres wymienionych prac wykracza poza definicję remontu istniejącej linii elektroenergetycznej, to podstawą do zobowiązania właściciela nieruchomości do ich udostępnienia nie może być art. 124b u.g.n.

Od powyższej decyzji E. złożyła odwołanie do Wojewody [...] wnosząc o uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji zobowiązującej stronę do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], na podstawie art. 9a i art. 124b u.g.n. oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej jako k.p.a.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że z wniosku wynika, iż prace miały polegać na wymianie istniejących przewodów, izolatorów oraz istniejących słupów bez zmiany przebiegu linii w celu zapewnienia bezpieczeństwa. Prace miały obejmować wymianę słupów (236 szt.), izolatorów oraz przewodów z typu AFL 25 mm2, 35 mm2, 50 mm2 i 70 mm2 na AFL 70 mm2. Dobudowane mają zostać również sygnalizatory zwarć oraz napędy sterowane radiowo.

Organ podał, że art. 124b u.g.n. stanowi w ust. 1, że "starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności".

Regulacja zawarta w powyższym przepisie jest swego rodzaju czasowym wywłaszczeniem polegającym na temporalnym ograniczeniu prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego. Mając na uwadze szczególną ochronę uprawnień właścicielskich do nieruchomości gwarantowaną przepisami prawa powszechnie obowiązującego, wszelkie ograniczenia w tym względzie są zawsze wyjątkami i powinny następować jedynie w ściśle określonych prawem sytuacjach.

Powołując się na wyrok NSA z 6 grudnia 2016 r. I OSK 1509/16, organ wskazał, że "sama wymiana słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego". Jakakolwiek zmiana tych parametrów oznaczać będzie, że nie jest to remont, lecz np. przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego.

Z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane wynika, że roboty budowlane wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiące bieżącej konserwacji, są remontem. Przy wykonywaniu tego rodzaju robót budowlanych dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym. Za remont uważane są tylko takie roboty budowlane, które są wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym i ich celem jest odtworzenie stanu pierwotnego, a więc takiego, który istniał w danym obiekcie budowlanym. Wobec tego remontem nie będą roboty budowlane polegające na rozbiórce obiektu budowlanego i budowie nowego obiektu, nawet z wykorzystaniem materiałów budowlanych pozyskanych z obiektu rozebranego w tym samym miejscu i odpowiadającego gabarytami obiektowi pierwotnemu. Remontowany obiekt musi istnieć, aby można było mówić o jego remoncie, dlatego przy tej czynności następuje najczęściej wymiana tylko poszczególnych elementów obiektu i zastąpienie ich nowymi. Ocena, czy mamy do czynienia z remontem, jest uzależniona od zakresu planowanych prac. Przy remoncie nie powinno dochodzić do realizacji nieistniejących uprzednio elementów obiektu ani do zmiany położenia obiektu i jego gabarytów. Nie ma przy tym decydującego znaczenia fakt, czy gabaryty te uległy zwiększeniu, czy też zmniejszeniu. Prace takie nie będą bowiem mieściły się w definicji remontu.

W przedmiotowej sprawie, demontaż istniejącej linii GPZ T. – S., co wynika z przedłożonych wytycznych programowych, i postawienie w jej miejscu zupełnie nowego urządzenia, jak wynika z powyższych rozważań, nie spełnia przesłanek definicji remontu. Zmianie zgodnie z przedstawionymi dokumentami ulegają choćby wysokość, kubatura, przekrój, powierzchnia zabudowy słupów, parametry użytkowe linii. Fakt ten uniemożliwia zakwalifikowanie robót jako remontu. Na przedmiotowej linii, bowiem przewody AFL 25 mm2, 35 mm2, 50 mm2 i 70 mm2 zostaną wymienione na przewody o przekroju AFL 70 mm2. Nie może więc budzić wątpliwości, że spowoduje to trwałe, zwiększone możliwości przesyłu prądu. Fakt ten potwierdzają także zapisy w wytycznych programowych na modernizację przedmiotowej linii, gdzie zapisano wprost, że w wyniku planowanych prac zwiększone zostaną możliwości przesyłowe linii.

Zakres i rodzaj prac wskazanych przez wnioskodawcę stanowi więc określoną w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego "przebudowę", przez którą należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

W opinii Wojewody, który podzielił stanowisko Starosty o braku remontowego charakteru inwestycji, przeprowadzony proces wykładni pojęć użytych w art. 124b u.g.n. oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalają stwierdzić, że zakres planowanych prac świadczy o robotach, które nie są objęte dyspozycją art. 124b ust. 1 u.g.n., a w szczególności, że nie polegają one na remoncie i konserwacji napowietrznej linii energetycznej 15 kV.

Skargę na powyższą decyzję złożyła E. w G., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania: art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 84, art. 107 § 1 i 3 k.p.a., naruszenie art. 124b ust. 1 u.g.n. oraz art. 3 pkt 3a, 6, 7a i 8 ustawy Prawo budowlane.

W ocenie skarżącej, organy obydwu instancji nie uzasadniły, dlaczego planowane przedsięwzięcie nie mieści się w kategorii remontu, dokonując jednocześnie błędnej oceny argumentu, że parametry linii nie ulegną zmianie, bo – w ocenie skarżącej – nie uzasadnia tego zgromadzony materiał dowodowy.

Skarżąca spółka podkreśliła, że Wojewoda nietrafnie uważa planowane prace za polegające na rozbiórce obiektu budowlanego i wzniesieniu go od nowa z nowymi parametrami. Skarżąca wskazała, że remont linii energetycznej polega na wymianie jej elementów, jak wskazano we wniosku. Nie jest możliwe dokonanie prac remontowych bez uprzedniego usunięcia starych elementów linii, jakimi są wyeksploatowane przewody, izolatory czy słupy. Niemożliwym i nieuzasadnionym technologicznie jest, aby obecnie w celu remontu linii zastosowano dokładnie takie same materiały, jak w czasie jej powstania. Nie ma konieczności wymiany przewodów na identyczne, jak używane obecnie, zaś rozwiązania technologiczne przyjęte przez skarżącą są zgodne z aktualnie obowiązującymi Polskimi Normami, a zastosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto pierwotnie, dopuszcza wprost art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego.

Skarżąca podniosła, że przy ocenie prac związanych z obiektami liniowymi należy mieć na względzie ich definicję zawartą w art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego. Z przepisu tego wynika, że głównym parametrem, jaki należy mieć na uwadze, jest długość linii. Dla oceny, czy nastąpi zmiana tego parametru, nie mają więc znaczenia wywody organu dotyczące słupów, przewodów, zmiany mocy czy też pola elektroenergetycznego. Błędne jest zatem stanowisko wyrażone przez organ, niepoparte żadnym przepisem, że do parametrów technicznych linii poza napięciem i długością zaliczyć należy także parametry wchodzących w jej skład elementów.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr j.w., wydana w na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia [...] marca 2017 r. znak j.w. w przedmiocie zobowiązania właścicieli nieruchomości stanowiącej ww. działki nr [...],[...], [...],[...] i [...] w celu wykonania czynności polegających na remoncie napowietrznej linii kablowej średniego napięcia SN 15 kV, polegającej na wymianie 11 żerdzi słupów wraz z ustojami, izolatorów, przewodów na odcinku o długości około 1.052 metrów po istniejącej trasie linii.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej u.g.n.). Zgodnie z ust. 1 tego przepisu starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności.

Spór w sprawie sprowadza się do oceny, czy zakres prac określony we wniosku o udostępnienie nieruchomości jest remontem linii napowietrznej czy jej przebudową.

Podkreślić na wstępie rozważań należy, że w kwestii kwalifikacji robót związanych z wymianą słupów, przewodów, izolatorów linii elektroenergetycznych tut. Sąd wielokrotnie się wypowiadał (m.in. wyrok z dnia 8 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 1343/15) stwierdzając, że aby dokonać oceny czy mamy do czynienia z remontem czy przebudową, trzeba przede wszystkim znać obecne parametry użytkowe i techniczne obiektu budowlanego, zwracając jednocześnie uwagę na to, że wniosek dotyczy linii elektroenergetycznej, a więc obiektu liniowego w rozumieniu art. 3 pkt 3a P.b. Charakterystycznym parametrem takiego obiektu jest długość. Planowane użycie przy wymianie słupa i przewodów elektrycznych stanowiących część linii elektroenergetycznej wyrobów budowlanych posiadających inne (wyższe) parametry niż wyroby budowlane stanowiące obecnie część tego obiektu liniowego (linii elektroenergetycznej) nie będzie remontem, o którym mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n. i art. 3 pkt 8 P.b., jeżeli spowodują zmianę parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego jako całości.

Organ rozpatrując wniosek o udostępnienie nieruchomości w związku z planowanym remontem obiektu liniowego ma obowiązek ocenić zakres prac i ich wpływ na parametry użytkowe i techniczne obiektu.

Wymiana słupów i lin na części, czy fragmentach całej linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Tak wypowiedział się również tut. Sąd w innej sprawie dotyczącej udostępnienia nieruchomości dotyczącej tak samo napowietrznej linii elektroenergetycznej o napięciu 15 kV dotyczącej remontu linii na innej działce i w innej miejscowości (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Bd 1317/15 od którego NSA w wyroku z dnia 6 grudnia 2016 r. sygn. akt I OSK 1509/16 oddalił skargę kasacyjną -www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymianę elementów obiektu należy pojmować w powiązaniu z konkretną budowlą. W sytuacji, gdy będziemy mieli do czynienia z obiektem budowlanym rozebranie go i wzniesienie na nowo nie będzie remontem tylko odbudową tego obiektu. Natomiast w przypadku obiektu liniowego, który jest również obiektem budowlanym, należy postrzegać budowlę jako całość. Przy czym nie można pomijać charakterystycznego parametru tego obiektu, jakim jest długość. Remont obiektu liniowego może polegać na wymianie zużytych jego fragmentów nowymi, takimi jak liny, słupy. Ważne jest, aby przy tego typu robotach nie doszło do zmiany parametru długości (wydłużenia linii napowietrznej), czy parametrów technicznych takich jak moc przesyłu i zwiększenie pola elektromagnetycznego. Nie może również dojść do innego usytuowania słupów niż tych usuniętych, czy zastąpienia prostych drewnianych słupów konstrukcjami wsporczymi, których wielkość zależy od napięcia znamionowego projektowanej linii. W takiej sytuacji, zakres prac będzie stanowił przebudowę a nie remont.

W przedmiotowej sprawie organ wykazał, że zakres planowanych prac prowadzi do rozbiórki obiektu liniowego i wzniesienia go od nowa, ze zmianą parametrów technicznych i użytkowych linii, co skutkuje zaliczeniem inwestycji do kategorii przebudowy, a nie remontu.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego wynika, że na przedmiotowej linii przewody typu AFL 25 mm2, 35 mm2, 50 mm2 i 70 mm2 zostaną zastąpione przewodami AFL o przekroju 70 mm2. Powyższa zmiana spowoduje trwałe zwiększenie możliwości przesyłu prądu, dzięki zwiększeniu przekroju przewodów. Zamiana ta ma wpływ na parametry użytkowe linii i dlatego niemożliwe jest zakwalifikowanie robót jako remontu.

W tym stanie rzeczy, stanowisko organu jest prawidłowe i znajduje poparcie w materiale dowodowym wynikającym z dokumentu pt.: "Wytyczne programowe na projekt i modernizację linii SN 15 kV GPZ T.- S." (k-66 akt administracyjnych). Z dokumentu tego wynika (str. 3), że wykonanie przebudowy pozwoli na polepszenie parametrów zasilania, zwiększenie możliwości przesyłowych linii.

W punkcie pierwszym ww. dokumentu czytamy, że podstawą opracowania niniejszych wytycznych jest zły stan techniczny linii, spadki napięcia na istniejącym ciągu (mieszczą się w dolnych granicach normy lub wg "Koncepcji rozwoju sieci dystrybucyjnej SN w perspektywie na lata 2015-2020", opracowanej przez E.), zwiększające się zapotrzebowanie na moc ze względu na rozwój mieszkalnictwa w miejscowości G. i C., a także coraz częściej pojawiające się awarie na tym ciągu. W punkcie drugim ww. dokumentu wskazano, że przedmiotem opracowania są wytyczne do projektowania przebudowy istniejącej linii GPZ T. – S. od stanowiska 1 do stanowiska 204, demontaż istniejącej linii głównej, wymiana rozłączników, dobudowa napędu oraz sygnalizatorów zwarć, wymiana odłączników na rozłączniki sterowane z sygnalizacją zwarć. Dalej zapisano, że wykonanie przebudowy sieci elektroenergetycznej w wyżej wymienionym zakresie pozwoli na polepszenie parametrów zasilania, zwiększenie możliwości przesyłowych linii oraz ulegną poprawie wskaźniki SAIDI, SAIFI. Powyższe pozwoli również na poprawę warunków zasilania większych odbiorców jak [...], czy [...]. Również z opisu technicznego zawartego w punkcie czwartym, strona czwarta wytycznych wynika, że prace będą polegały na wymianie istniejącej jednotorowej linii napowietrznej. Analiza powyższego dokumentu prowadzi do wniosku, że nigdzie w opracowaniu nie wskazuje się, że roboty będą polegały na remoncie obiektu liniowego. Wręcz przeciwnie, autor wytycznych wprost operuje pojęciem przebudowy.

W ocenie Sądu, zakres prac objętych wnioskiem nie stanowi remontu w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane. Podkreślić w tym miejscu należy, już samo wprowadzenie do zakresu robót nowych elementów, jak dobudowa sygnalizatorów dla istniejących rozłączników sterowanych radiowo, budowa napędu sterowanego radiowo oraz sygnalizatorów w opracowaniu potwierdza stanowisko organów, że po demontażu istniejących linii napowietrznych, jak również demontażu słupów, powstanie nowy obiekt liniowy o całkowicie nowych parametrach (większy przekrój linii) i rozwiązaniach technicznych.

Potwierdzeniem powyższego jest również to, że na stronie 5 opracowania wyraźnie wskazuje się na przebudowę linii, a nie jej remont. Natomiast na stronie 6 wytycznych, w punkcie 5, zawarty został zakres rzeczowy do opracowania projektu budowlanego. Oznacza to, że w wytycznych założono uzyskanie projektu budowlanego, a nie przeprowadzenie remontu. Dokument wskazuje, że oprócz opisu wymiany linii napowietrznej, skablowania tej linii, wymiany odcinków linii napowietrznej, wymiany odgałęzień do budowy sygnalizatora, do budowy napędu sterowania radiowego, wymiany odłączników na rozłączniki sterowane radiowo z sygnalizatorem, wskazano również, że demontaż istniejących linii napowietrznych SN 15 kV z przewodami AFL 25 mm2, 35 mm2, 50 mm2 i 70 mm2 ma nastąpić na łącznej długości około 24,5 km, a zakres prac obejmuje demontaż 236 sztuk słupów. Podsumowaniem stanowiska jest to, że w wytycznych stwierdzono (str. 8 ostatnie zdanie), że "Szczegóły rozwiązań technicznych projektant określi w projekcie budowlanym w oparciu o przeprowadzoną wizję lokalną i uzgodnienia formalno-prawne". Poza tym, do wytycznych zostały sporządzone rysunki z mapami, które odzwierciedlają lokalizację i zakres planowanego przedsięwzięcia związanego z przebudową istniejących linii.

Analizując harmonogram prac remontowych linii zawarty na kartach akt administracyjnych od strony 30 do strony 33 należy wyciągnąć wniosek, że istnieje zbieżność z wytycznymi programowymi, ponieważ w opisach prac remontowych inwestora wyraźnie wskazano, że będą one polegać na wymianie żerdzi słupów, wymianie izolatorów oraz przewodów istniejącej linii napowietrznej. Natomiast w celu demontażu istniejących słupów demontażu, istniejących izolatorów, demontażu, istniejących przewodów, montażu nowych słupów, montażu nowych izolatorów i montażu nowych przewodów i ich naciągu, będzie zachodziła konieczność dojazdu do słupa ciężkim sprzętem.

Wobec powyższego należy zgodzić się z organem, że zakres planowanych prac nie będzie stanowił remontu, lecz przebudowę. W tym stanie rzeczy organ nie mógł uznać, że możliwe było w oparciu o art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami zobowiązanie w przedmiotowej sprawie właścicieli nieruchomości do udostępnienia części nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z remontem napowietrznej linii kablowej.

Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje zły stan techniczny obiektu liniowego, ponieważ nie stanowi on podstawy do zastosowania art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Bez znaczenia na tle powyższych ustaleń pozostają zapewnienia skarżącej o zachowaniu parametrów użytkowych obiektu. Stanowisku temu przeczą dowody zgromadzone w toku postępowania administracyjnego.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie potwierdziła przy jej wydawaniu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego (punkt pierwszy zarzutów skargi) oraz naruszenia przepisów prawa materialnego (punkt 2 zarzutów skargi).

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.