Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB 395/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant: Rafał Jasiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2004r. sprawy ze skargi "B." sp. z o.o. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie wydania koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych oddala skargę


UZASADNIENIE

B. Sp. z o.o. z siedzibą w T. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz wniosła o zobowiązanie w/w organu do wydania decyzji w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą [...] w sprawie o sygnaturze [...], toczącej się z wniosku skarżącej wraz z wyznaczeniem Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji terminu na wydanie tejże decyzji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, iż w dniu [...] grudnia 2002 r. ukazało się ogłoszenie Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego w [...] na częstotliwości [...]. W odpowiedzi na to ogłoszenie skarżąca złożyła w dniu [...] stycznia 2003 r. wniosek o udzielenie koncesji. Po wszczęciu postępowania koncesyjnego Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w dniu [...] lutego 2003 r. podała do publicznej wiadomości listę wnioskodawców uczestniczących w postępowaniu. Na liście wnioskodawców znalazł się skarżący.

W dniu [...] września 2003 r. skarżący wniósł do Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zażalenie na bezczynność organu z uwagi na fakt, iż pomimo upływu ponad sześciu miesięcy od dnia wszczęcia postępowania koncesyjnego Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nie wydała decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącego o udzielenie koncesji ani nie wyjaśniła przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie.

W odpowiedzi na zażalenie skarżącego, Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wskazując jako podstawę prawną art. 36 § 1 k.p.a. wydała postanowienie Nr [...] z dnia [...] października 2003 r., na mocy którego wyznaczyła termin do wydania decyzji w sprawie odmowy udzielenia koncesji skarżącemu na okres do 14 dni od daty otrzymania prawomocnego postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty w sprawie określenia technicznych możliwości warunków rezerwacji częstotliwości [...] w [...], dla spółki "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...].

W uzasadnieniu postanowienia Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji jednoznacznie stwierdziła, że zarzut bezczynności organu sformułowany przez skarżącego "nie ma uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy", albowiem zgodnie z § 10 rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i

Telewizji z dnia 2 czerwca 1993 r. w sprawie zawartości wniosku oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach o udzielanie i cofanie koncesji na rozpowszechnianie programów radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 51, poz. 244 ze zm.) rozpatrzenie wniosku o udzielenie koncesji powinno nastąpić w terminie nie dłuższym niż 9 miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania. W tej sytuacji zdaniem Przewodniczącej w dacie złożenia zażalenia przez skarżącą termin do zakończenia postępowania jeszcze nie upłynął. Poza tym Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji podała, że w związku z podjęciem przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji uchwały nr [...] z [...] lipca 2003 r. o udzieleniu koncesji spółce "[...]" Sp. z o.o. i odmówieniu udzielenia koncesji pozostałym stronom postępowania, w tym skarżącemu, w dniu [...] sierpnia 2003 r. Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji przesłała powyższą uchwałę Prezesowi Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty w celu zajęcia stanowiska. Dopiero zajęcie stanowiska przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty umożliwi Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wydanie decyzji kończącej przedmiotowe postępowanie.

Zdaniem skarżącej, z tym stanowiskiem Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zgodzić się nie można, albowiem 9 - miesięczny termin, na który powołała się w postanowieniu, przewidziany w § 10 cytowanego wyżej rozporządzenia jest sprzeczny z przepisem art. 35 § 3 k.p.a., wyznaczającym w skomplikowanej sprawie 3 miesięczny termin na załatwienie sprawy, a w związku z tym nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie. W tym względzie skarżąca powołała się na wyrok NSA z 4 kwietnia 1996 r., sygn. II SA 676/95, ONSA 1997/263.

W odpowiedzi na skargę Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej. Podała, iż złożony w dniu [...] stycznia 2003 r. przez skarżącą wniosek zawierał wiele braków, wobec czego została ona pismem z dnia [...] kwietnia 2003 r. wezwana do ich usunięcia. Braki te spółka usunęła w dniu [...] maja 2003 r. W dniu [...] czerwca 2003 r. została wydana opinia Departamentu Programowego dotycząca projektowanego przez skarżącego programu, a w dniu [...] lipca 2003 r. opinia ekonomiczna na temat wniosku spółki.

W dniu [...] lipca 2003 r. zapadła uchwała KRRiTV w przedmiocie odmowy udzielenia skarżącej koncesji w zakresie objętym postępowaniem, a udzielenia tej koncesji spółce "[...]". Uchwała z [...] lipca 2003 r. została w sierpniu 2003 r. przesłana celem zajęcia stanowiska przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty. Po uprawomocnieniu się postanowienia Prezesa URTiP, Przewodnicząca KRRiTV wyda decyzję w oparciu o treść uchwały KRRiTV i wzmiankowane postanowienie Prezesa.

Odnośnie zarzutu wadliwego stosowania § 10 rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 1993 r., Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji podała, że jako organ państwowy ma obowiązek

stosować ustanowione prawo. Od stwierdzenia niekonstytucyjności w/w rozporządzenia jest Trybunał Konstytucyjny. Niezasadnie skarżąca spółka powołuje się na orzeczenie NSA z 4 kwietnia 1996 r. sygn. II SA 676/95, albowiem wyrok ten dotyczył innego zagadnienia, tj. udostępniania stronom przez Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji akt postępowania koncesyjnego. Zupełnie inaczej jest w przypadku terminu do załatwienia wniosku koncesyjnego. Należy w tym przypadku stosować § 10 cyt. Wyżej rozporządzenia, który taki termin wyznacza na 9 miesięcy i jest to podyktowane specyfiką postępowania koncesyjnego. Przepisy ustawy o radiofonii i telewizji oraz akty wykonawcze do tej ustawy są regulacjami szczególnymi i k.p.a. może mieć zastosowanie tylko w kwestiach nieuregulowanych w tych przepisach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga B. Sp. z o.o. z siedzibą w T. nie jest zasadna.

Zgodnie § 10 rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 1993 r. w sprawie zawartości wniosku oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie programów radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. nr 52, poz. 244 ze zm.) rozpatrzenie wniosku o udzielenie koncesji powinno nastąpić w terminie nie dłuższym niż 9 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Na podstawie § 6 ust. 1 rozporządzenia Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wszczyna postępowanie w sprawie udzielenia koncesji nie później niż 14 dni po upływie terminu do składania wniosków o udzielenie koncesji.

W niniejszej sprawie zgodnie z pkt III Ogłoszenia o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego, które ukazało się w dniu [...] grudnia 2002 r. - termin do składania wniosków na podstawie niniejszego Ogłoszenia upływał z dniem [...] stycznia 2003 r. Skarżący złożył wniosek o udzielenie koncesji w dniu [...] stycznia 2003 r. Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji miała obowiązek wszcząć postępowanie o udzielenie koncesji do dnia [...] lutego 2003 r. Okres 9 - miesięczny na wydanie decyzji w przedmiocie udzielenia koncesji kończył się najpóźniej [...] listopada 2003 r.

Po złożeniu wniosku przez skarżącego, został on poddany wstępnej ocenie, która wykazała, że zawiera on braki. W konsekwencji skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2003 r. został wezwany do ich usunięcia, co uczynił w dniu [...] maja 2003 r. Okresu tego nie należy wliczać do terminu do załatwienia sprawy, albowiem jest to opóźnienie spowodowane z winy strony (art. 35 § 5 k.p.a.). następnie w dniu [...] czerwca 2003 r. została wydana opinia Departamentu Programowego dotycząca projektowanego przez skarżącego programu, a wdniu [...] lipca 2003 r. opinia ekonomiczna na temat wniosku spółki.

W dniu [...] lipca 2003 r. po rozpoznaniu wniosku skarżącej, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji postanowiła odmówić jej udzielenia koncesji, a udzielić ją innej spółce, która wystąpiła również z wnioskiem o udzielenie takiej koncesji. Uchwała stosownie do trybu obowiązującego w przypadku, gdy o udzielenie koncesji na nadawanie programu na określonej częstotliwości wystąpi więcej niż jeden wnioskodawca, została przesłana do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty [...] sierpnia 2003 r. w celu określenia w formie postanowienia warunków technicznych rezerwacji częstotliwości przeznaczonej do nadawania programu, na który udzielona została koncesja. Do chwili obecnej brak postanowienia Prezesa URTiP w powyższym przedmiocie. W tym stanie rzeczy postępowanie przed Przewodniczącą Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji toczyło się od daty jego wszczęcia, od połowy lutego 2003 r. do [...] sierpnia 2003 r. (poza okresem od [...] kwietnia 2003 r. do [...] maja 2003 r. - uzupełnianie braków przez skarżącego) i wyniosło ok. 5 miesięcy. W dniu [...] sierpnia 2003 r. uchwała została przesłana do Prezesa URTiP - u i okresu po [...] sierpnia 2003 roku nie wlicza się do ogólnego 9 - miesięcznego terminu do załatwienia sprawy przez Przewodniczącą Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Skarga spółki B. Sp. z o.o. jest zatem bezzasadna. Nie został bowiem przekroczony 9 - miesięczny termin, przewidziany w § 10 cyt. Wyżej rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z 2 czerwca 1993 r. Wprawdzie termin ten jest dłuższy niż termin do załatwienia sprawy, przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a., jednakże w ocenie Sądu nie doszło w tym przypadku do naruszenia zasady szybkości postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 12 k.p.a. Termin do załatwienia sprawy przez organ prowadzący postępowanie koncesyjne na nadawanie programów radiowych i telewizyjnych, określony w § 10 cyt. wyżej rozporządzenia, uwzględnia specyfikę tego postępowania, konieczność objęcia i rozpatrzenia w jednym postępowaniu wniosków składanych przez kilka podmiotów, wydanie aktów przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji oraz przez Przewodniczącego tejże Rady. Szereg czynności w postępowaniu koncesyjnym powoduje, iż w rozporządzeniu przyjęto dłuższy niż w k.p.a. termin załatwienia sprawy, który pozwala na wnikliwe rozpatrzenie sprawy i zachowanie wszystkich reguł postępowania.

Powyższe względy przesądziły o niezasadności skargi, dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę — Prawo o ustroju przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, Nr 240, poz. 2052), art. 3 § 1, art. 151 ustawy z dnia30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.