Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 175/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 250 par 1 w zw z art.258 par 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 22
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
article: par. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
article: par. 2 ust 3, par 18 ust 1 pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.W. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 listopada 2013 r. nr: [...],[...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata J.J. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej al. B., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniami Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 lutego 2014 roku w sprawach o sygn. I SA/Kr 175/14 i I SA/Kr 176/14 przyznane zostało skarżącej prawo pomocy m. in. w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniami Dziekana ORA z dnia 18 marca 2014 roku na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat J.J.

Na rozprawie w dniu 29 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. I SA/Kr 175/14 i I SA/Kr 176/14 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. I SA/Kr 175/14, a następnie skargi A.W.oddalił.

Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed Sądem I instancji i z tego tytułu postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 sierpnia 2011 roku zostało mu przyznane stosowne wynagrodzenie.

W dniu 15 lipca 2014 roku do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna z dnia 11 lipca 2014 roku od wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2014 roku sporządzona przez adwokata J.J.. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części przez skarżącą. Wniosek ten został ponowiony w piśmie z dnia 22 lutego 2017 roku.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 roku sygn. akt II FSK 3286/15 skargę kasacyjną oddalił.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) do obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika w niniejszej sprawie należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013r., poz. 461, dalej: rozporządzenie).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c"), zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata wynosi 120 zł (240 zł x 50% = 120 zł). Z uwagi na fakt połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwóch spraw, przedmiotową opłatę należało zwielokrotnić do kwoty 240 zł (120 zł x 2 = 240 zł).

Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (240 zł x 23% = 55,20 zł) w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.