Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1506/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par 2 , art. 136 , art. 7 , 77 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 136 i 137
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi M.C. , A.C., S.W. , U.Z. , S.B. i M.L. na decyzję Wojewody z dnia 11 października 2010 r. ,nr [...] w przedmiocie zwrotu działki I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących M.C. , A.C. S.W. , U. Z. S.B. i M.L. kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta K. decyzją z [...] maja 2010 r., na podstawie art. 136 ust. 3, art. 137, art. 139, art. 140 ust. 1 - 3, art. 142 i art. 216 ustawy z 21. 08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2004 r. Nr 261 poz. 2603 z późn. zm.) w punkcie 1 orzekł o zwrocie działki nr 1 o pow. 0,0010 ha, objętej [...], działki nr 2 o pow. 0,0149 ha, działki nr 3 o pow. 0,0049 ha oraz działki nr 4 o pow. 0,0046 ha, objętych [...], wszystkie położone w Obr [...]. ewid. [...], m. K. , w granicach wywłaszczonych (nabytych) na rzecz Skarbu Państwa działek: nr 5 i nr 6 , obr. [...], na rzecz: S.B. w 5/30 częściach, M.C. w 5/30 częściach, S.W. w 5/30 częściach, U.Z. w 5/30 częściach, A.C. w 5/30 częściach, M.L. w 5/30 częściach; w punkcie 2 zobowiązał osoby wymienione w punkcie 1 do zwrotu na rzecz Gminy K. kwoty 1427,46 zł, odpowiadającej zwaloryzowanej wysokości odszkodowania ustalonego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości, tj po 237,91 od każdego; w punkcie 3. wskazał, że należność określoną w punkcie 2 należy wpłacić w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

W uzasadnieniu organ I instancji podał, że sprawa zwrotu działek: nr 7, nr 8, nr 9 , 10 położonych w obr. [...] ewid. P. m. K. , wszczęta została na wniosek M.C. z 21. 05. 2007 r., do którego 12. 06. 2007 r. u dołączyli się: S.W. , U.Z. , S.B. oraz A.C. i M.L.

Wojewoda , postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2007 r. wyznaczył Starostę K. do załatwienia sprawy.

W toku prowadzonego postępowania ustalono, że umową sprzedaży zawartą 26. 07. 1976 r., w oparciu o przepis art. 6 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości z 12. 03.1958 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 70) zbyte zostało na rzecz Skarbu Państwa prawo własności działki nr 5 o pow. 1736 m, obr. [...] ewid. P. , przysługujące B.C. , w całości.

Z kolei umową sprzedaży zawartą 19. 09. 1977 r., również w oparciu o przepis art. 6 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości zbyte zostało na rzecz Skarbu Państwa prawo własności działek: nr 11 o pow. 570 m2 i nr 6 o pow. 229 m2, obr. [...], przysługujące B.C. , w całości.

W obu w/w umowach jako podstawę wywłaszczenia (nabycia) wskazano decyzję zatwierdzającą plan realizacyjny wydaną przez Urząd Miasta K. z [...].05. 1975 r. nr [...], zgodnie z którą działki nr 5 , nr 11 i nr 6 , obr. [...], przeznaczone były pod budowę Szpitala [...].

Jak wynika z dokumentacji geodezyjnej działka nr 5 o pow. 1736 m2, obręb [...], uległa podziałowi na działki nr 12 o pow. 14m2 i nr 13 o pow. 1722 m2. Następnie działka nr 11 o pow. 570 m2 podzieliła się na działki: nr 14 o pow. 73 m2 i nr 15 o pow. 497 m2, działka nr 16 o pow. 1722 m2 podzieliła się na działki: nr 17 o pow. 386 m2, nr 18 o pow. 445 m2 i nr 19 o pow. 891 m2; działka nr 6 o pow. 229 m2 podzieliła się na działki: nr 8 o pow. 141 m2, nr 9 o pow. 21 m2 i nr 10 o pow. 67 m2.

Nadto z wykazu zmian zawartych w operacie przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ODGiK pod nr ewid. [...] z 3. 12. 2009 r. wynika, że objęte wnioskiem o zwrot działki: nr 12, nr 8 , nr 9, nr 10 , obr. [...] m. K. , zmieniły swoje powierzchnie i oznaczenia, bez zmiany konfiguracji. Ostateczną decyzją z [...].12. 2009 r. nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów dla obr. [...], polegającej na zmianie powierzchni i oznaczenia, bez zmiany konfiguracji działek: nr 12 o pow. 0,0014 ha na działkę nr 1 o pow. 0,0010 ha, nr 8 o pow. 0,0141 ha na działkę nr 2 o pow. 0,0149 ha, nr 9 o pow. 0,0021 ha na działkę nr 3 o pow. 0,0049 ha, nr 10 o pow. 0,0067 ha na działkę nr 4 o pow. 0,0046 ha.

Niniejsze postępowanie dotyczy sprawy o zwrot działek: nr 12, nr 8 , nr 9, nr 10, położonych w obrębie [...]. Natomiast sprawa zwrotu działek: nr 17 , nr 18 , nr 14 i nr 15 , położonych w obrębie [...] , objęta jest odrębnym postępowaniem.

Na podstawie przedłożonych postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku ustalono, że wnioskodawcy są spadkobiercami B.C.

Organ wskazał, że do orzeczenia o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości konieczne jest łączne ziszczenie się trzech przesłanek: z wnioskiem o zwrot powinni wystąpić poprzedni właściciel lub jego spadkobiercy, wniosek musi dotyczyć nieruchomości wywłaszczonej (lub ich części) tj. nieruchomości, w stosunku do których Skarb Państwa lub określona jednostka samorządu terytorialnego nabyła prawo rzeczowe w drodze instytucji wywłaszczenia za odszkodowaniem, jak również nabytej w oparciu o przepisy ustaw enumeratywnie wymienionych w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami i nieruchomość musi być zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, w rozumieniu przepisu art. 137 ustawy, który formułuje legalną definicję stanu zbędności nieruchomości na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

W ocenie organu I instancji ww. przesłanki zostały spełnione. Wniosek pochodzi od wszystkich spadkobierców, wywłaszczenie na rzecz Skarbu Państwa prawa własności tej nieruchomości nastąpiło w trybie art. 6 ustawy z 12. 03. 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, wymienionego w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość stała się zbędna na cel wywłaszczenia.

Jak bowiem wynika z planu realizacyjnego inwestycji pn. "budowa Szpitala [...] w P. " teren wnioskowanych do zwrotu działek oznaczonych: nr 12, nr 8 , nr 9, nr 10 obr. [...] m. K. znajduje się w granicach lokalizacyjnych inwestycji, dla potrzeb której zostały wywłaszczone (nabyte) na rzecz Skarbu Państwa opisane wyżej działki: nr 5, nr 11 i nr 6 , obr. [...]. Teren przedmiotowych działek wraz z sąsiednimi przeznaczony został pod urządzenie zieleni wokół projektowanego Szpitala [...].

W dniach: 4 kwietnia 2008 r. i 4 listopada 2009 r. przeprowadzona została rozprawa administracyjna połączona z oględzinami terenu, w trakcie których stwierdzono, że objęte mniejszym postępowaniem działki: nr 12, nr 8 , nr 9, 10 pół. w obr. [...] m. K. , stanowią teren porośnięty wysoką nieskoszoną trawą, chwastami i krzewami samosiejkami oraz brak na nich oznak wskazujących na realizację celu wywłaszczenia (nabycia), tj. budowy Szpitala [...] w P. W północnej części działek: nr 12 i nr 10 obr. [...] m. K. , widoczny był jedynie betonowy właz do studzienki kanalizacyjnej.

Ustalono również, że działki: nr 12, nr 8 , nr 9 i nr 10 , stanowią własność Gminy, nie są obciążone prawami rzeczowymi oraz nie objęto ich umowami dzierżawy, najmu i użyczenia na rzecz osób trzecich, a także nie stanowią przedmiotu postępowania dotyczącego ustanowienia służebności.

Organ przeprowadził również postępowanie wyjaśniające w zakresie ewentualnego posiadania przez podmioty zarządzające sieciami infrastruktury miejskiej na przedmiotowej nieruchomości swoich sieci lub urządzeń i ustalił, że przez działkę nr 9 przebiega kabel teletechniczny TP wybudowany w latach 80 - tych na potrzeby zasilania zaplecza budowy Szpitala Wojewódzkiego, który miał być wybudowany w tym rejonie. Kabel ten jest czynny i zasila istniejące firmy na terenie zaplecza budowy szpitala. Nadto przez działkę nr 8 przechodzą magistrale wodociągowe - K. oraz kanały spustowe, zrealizowane przez MPWiK w 1995 r. Jedna z nich jest rurociągiem zaopatrującym w wodę dzielnicę P. , druga stanowi podstawowe źródło zasilania południowej i wschodniej części dzielnicy N. Przez działkę nr 9 przechodzi magistrala wodociągowa wybudowana w latach 1980 - 1983, a przez działkę nr 10 kanały spustowe.

Na podstawie powyższych ustaleń organ konkludował, że realizacja celu wywłaszczenia na działkach nie rozpoczęła się. Istniejąca na tym terenie infrastruktura techniczna, za wyjątkiem przechodzącego przez działkę nr 9 (po zmianie nr 3 ) kabla teletechnicznego TP, budowana była dla potrzeb inwestycji, które nie były wiązane z budową Szpitala [...], a także po upływie terminów wskazanych w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Działki nr 1 , nr 2 , nr 3 , nr 4 należy zatem uznać za zbędne, w rozumieniu przepisu art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ponieważ pomimo upływu ponad trzydziestu lat od daty wywłaszczenia nie zostały one zagospodarowane na cel określony w umowie sprzedaży. Zgodnie z treścią art. 140 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wnioskodawcy zostali zobowiązani do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła Gmina Miasta K. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podała, że inwestycja realizowana pod nazwą "Szpital [...]" obejmowała teren ok. 13 ha, na którym znajdować miało się kilkanaście obiektów: pawilonów szpitala i obiektów infrastruktury towarzyszącej, w tym licznych sieci rozprowadzających media otoczonych terenem wolnym od zabudowy, o charakterze zieleni izolacyjnej. Na terenie inwestycji realizowanej pierwotnie jako Szpital [...] w P. funkcjonuje obecnie Szpital [...], a zatem nastąpiła dopuszczalna modyfikacja celu wywłaszczenia, za którą orzecznictwo uznaje modyfikację inwestycji mieszczącą się w celu uzasadniającym wywłaszczenie, czyli niezmieniającej jego charakteru. Odwołując się do stanowiska wyrażonego w orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 23. 01. 2009 r. o sygn. II SA/Kr 1118/08, z 10 sierpnia 2009 r. II SA/Kr 421/09 oraz 19. 08. 2009 r. o sygn. II SA/Kr 1309/08 strona odwołująca się podniosła, że jeśli cel wywłaszczenia został zrealizowany, to zwrot nie jest możliwy bez względu na to, kiedy realizacja ta nastąpiła. W odwołaniu zarzucono również, że organ nie ustalił, czy w okresie 7 lat od dnia zawarcia umów sprzedaży podjęte zostały prace związane z realizacją celu wywłaszczenia i czy w terminie 10 lat od w/w daty cel wywłaszczenia został zrealizowany, poprzestając na ustaleniu stanu nieruchomości na dzień przeprowadzenia oględzin.

Wojewoda decyzją z [...] października 2010 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawową kwestią w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, jaką winien ustalić organ administracyjny, jest zbadanie jaki był cel wywłaszczenia wynikający z decyzji wywłaszczeniowej, lub umowy sprzedaży (aktu notarialnego), a następnie ocena czy w rozumieniu art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stała się ona zbędna dla realizacji tego celu. Podstawowym źródłem określenia celu wywłaszczenia w konkretnej sprawie jest więc decyzja wywłaszczeniowa. Cel wymieniony w decyzji administracyjnej orzekającej o wywłaszczeniu ma szczególnie istotne znaczenie wiążące dla oceny przesłanek zbędności. Ze względu na fakt, iż cel wywłaszczenia w decyzji lub akcie notarialnym często jest określony w sposób ogólnikowy bądź też brakuje nawet określenia przeznaczenia nieruchomości, niezbędna jest w takich przypadkach prawidłowa ocena celu wywłaszczenia na podstawie tych samych kryteriów co jej niezbędność w postępowaniu wywłaszczeniowym. Będzie to w szczególności analiza przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, obowiązującym w czasie wydania decyzji wywłaszczeniowej oraz analiza dokumentacji dołączanej obowiązkowo do wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, a w szczególności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji i decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego.

Organ podkreślił, że o zbędności nieruchomości przesądza art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie zaś ocena oparta na ustaleniach wynikających z oceny stanu faktycznego, w jakim znajdowała się nieruchomość w dniu złożenia wniosku o zwrot. Ustalenia poczynione w zakresie aktualnego stanu nieruchomości, a nie faktów podjęcia w ciągu 7 lat od daty wywłaszczenia prac związanych z realizacją celu wywłaszczenia oraz ich zrealizowanie przed upływem lat 10 od tej daty, nie dają bowiem organom wystarczającej podstawy do podjęcia decyzji w kwestii zwrotu nieruchomości lub jego odmowy.

Zdaniem organu odwoławczego, zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy jest niewystarczający dla dokładnego określenia celu wywłaszczenia. Zdziwienie budzi stwierdzenie przez organ I instancji, iż po analizie planu realizacyjnego ustalono, że teren zawnioskowanych do zwrotu działek był przeznaczony pod urządzenie zieleni wokół projektowanego Szpitala [...], gdyż w aktach sprawy brak jest powołanego planu realizacyjnego, znajduje się natomiast decyzja z [...]. 05. 1975 r. nr [...]). Taki stan rzeczy uniemożliwia weryfikację ww. ustaleń. Ponadto organ I instancji nie wyjaśnił czy i jakie działania na przedmiotowej nieruchomości były podejmowane w terminach określonych w art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, mające na celu urządzenie zieleni na terenie szpitala, ograniczając się do ustalenia aktualnego wykorzystania nieruchomości. Wskazał przy tym, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie może mieć nie tylko dowód z dokumentów, ale także dowód z przesłuchania świadków. Pominięcie przez organ administracji publicznej faktów mających znaczenie dla sprawy stanowi naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa i jest wadą postępowania, uzasadniająca uchylenie decyzji administracyjnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wnieśli: M.C. , S.W. , U.Z. , S.B. , A.C. i M.L. , domagając się zbadania prawidłowości zaskarżonej decyzji. Wskazali, że cel wywłaszczenia nie został zrealizowany, tereny wokół szpitala stanowią nieużytki. Skarżący czują się pokrzywdzeni rozstrzygnięciem organu II instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do kontroli administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 ustawy p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu aktu administracyjnego nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a.

W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Już na wstępie trzeba wskazać, że rozstrzygnięcie podejmowane przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 kpa w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji może być podjęte jedynie w sytuacji, gdy organ stwierdzi istotne braki w materiale dowodowym, stanowiącym podstawę rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. Podkreślić należy, że braki te muszą być na tyle istotne, że ich usunięcie wymagałoby uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W piśmiennictwie przyjęty jest pogląd, że "wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia przez organ I instancji jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a zatem niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2 kpa ( B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, W-wa 2003, s. 600).

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wypada zauważyć, że organ odwoławczy wydał decyzję kasacyjną w sytuacji gdy kwestionowana przez niego decyzja organu I instancji jest decyzją zgodną z prawem, nie narusza bowiem ani przepisów postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, ani przepisów prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z przepisem art. 136 ust. 3 ab initio ustawy z 21. 08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do przepisu art. 137 nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Zgodnie z przepisem art. 137 ust. 1 cyt. ustawy nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: 1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo 2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Nadto należy wskazać, że wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa i doktryny musi pochodzić o wszystkich współwłaścicieli wywłaszczonej nieruchomości lub ich spadkobierców ( por. wyrok NSA –OZ w Gdańsku z 1995 r. , sygn. akt SA/Gd 374/95, niepubl.; T. Woś, Wywłaszczenie nieruchomości i ich zwrot, Lewis Nexis, W-wa 2007 s. 229; G. Bieniek, S. Kalus, Z. Marmaj, E. Mzyk, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, LexisNexis 2007 s. 475). Nadto osoby uprawnione do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości mogą skutecznie domagać się realizacji tego roszczenia wyłącznie od Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego w sytuacji gdy podmiot publiczno-prawny jest nadal właścicielem nieruchomości wnioskowanej do zwrotu, a nabycie na rzecz Skarbu Państwa tych nieruchomości nastąpiło zgodnie z treścią art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nadto należy mieć na uwadze, że zarówno przepisy art. 136 jak 137 u.g.n. muszą być interpretowane i stosowane ściśle, bez dokonywania odstępstw od przewidzianej w nich treści (por. wyrok NSA z 9.02. 2010 r. sygn. akt I OSK 235/10, Lex nr 745185).

W ocenie Sądu wszystkie w/w przesłanki zwrotu nieruchomości zostały spełnione w przedmiotowej sprawie, co prawidłowo ustalił organ I instancji, przy czym ustalenia dotyczące kręgu osób uprawnionych do zwrotu, identyfikacji w zakresie obszaru, położenia i oznaczeń geodezyjnych terenu odpowiadającego wnioskowanej do zwrotu nieruchomości oraz wysokość zwaloryzowanego odszkodowania i i sposób jego podziału są poza sporem. Nadto należy wskazać, że także organ odwoławczy uznał, że ww. przesłanki zostały ustalone w sposób wyczerpujący za wyjątkiem przesłanki zbędności wywłaszczonej nieruchomości na cel wywłaszczenia.

Po szczegółowym przeanalizowaniu całości przedłożonych akt administracyjnych sprawy należy stwierdzić, że ustalenia organu I instancji przedstawione w uzasadnieniu nie naruszają wymagań przepisu art. 7 kpa, który stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. W szczególności nie budzi wątpliwości, że cel wywłaszczania wnioskowanych do zwrotu działek nr 1, nr 2, nr 3 , nr 4 działki nr 5 obr. [...] w K. w granicach wywłaszczonych działek nr 5 i nr 6 został określony w notarialnej umowie sprzedaży z 26.07. 1976 r. (działka nr 5 ) i w umowie notarialnej z 19. 09. 1977 r. ( działka nr 6 ). W obu ww. umowach działki zostały wywłaszczone pod budowę Szpitala [...] na P. , zgodnie z decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny wydaną przez Urząd Miasta K. z [...].05. 1975 r. nr [...]. W związku z tym Sąd uznał, że nawet jeśli wszystkich istotnych dokumentów organowi I instancji nie udało się odnaleźć ( w tym planu ww. realizacyjnego i innych dokumentów konkretyzujących cel wywłaszczenia) to i tak nie można organowi czynić zarzutu, że dokonał dowolnych lub niewystarczających ustaleń w tym zakresie. Nie budzą również wątpliwości ustalenia poczynione przez organ I instancji podczas dwukrotnie przeprowadzonych oględzin ( z 4. 04. 2008 r. i 4.11. 2009 r.) połączonych z rozprawą administracyjną w wyniku, których stwierdzono, że teren wnioskowany do zwrotu odpowiadający wywłaszczonym działkom nr 5 i 6 nie zawiera oznak realizacji celu wywłaszczenia tj. budowy Szpitala [...] na P. , jest bowiem porośnięty wysoką nieskoszoną trawą, chwastami i krzewami samosiejkami, a w północnej części ww. działki widoczny jest betonowy właz studzienki kanalizacyjnej. Nie nasuwa również żadnych wątpliwości, na co wskazuje organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji, że także na pozostałym terenie cel wywłaszczenia nie został zrealizowany. W takiej sytuacji, można zasadnie przyjąć, że nawet jeśli cel wywłaszczenia określony w ww. aktach notarialnych nie został dokładniej sprecyzowany, a w aktach administracyjnych brak dokumentów z których wynikałoby, że na terenie przedmiotowych działek planowano urządzenie zieleni wokół projektowanego Szpitala [...], (w tym planu realizacyjnego dla ww. inwestycji) poza decyzją zatwierdzającą plan realizacyjny z 22. 05. 1975 r. i aktami notarialnymi - to w ocenie Sądu organ I instancji miał wystarczający materiał dowodowy do ustalenia, że na terenie przedmiotowych działek cel wywłaszczenia nie został zrealizowany. Trudno również przypuszczać, że w sytuacji gdy nie został zrealizowany sam Szpital [...] inwestor przystąpił do urządzania zieleni wokół niezrealizowanego szpitala. Trzeba pamiętać, że zgodnie z wymienionymi w art. 137 ust. 1 u.g.n. kryteriami czasowymi nieruchomość staje się zbędna w razie pozostawienia nieruchomości w stanie niezmienionym oraz gdy zgodne z celem wywłaszczenia prace nie zostały rozpoczęte pomimo upływu 7 od decyzji wywłaszczeniowej albo pomimo upływu 10 – nie zostały zrealizowane. Przepis ten nie przewiduje sytuacji, w której realizacji celu wywłaszczenia byłby realizowany tylko przez pewien czas. A zatem skoro na terenie wywłaszczonych działek nie zrealizowano niczego poza instalacjami teletechnicznymi, kanalizacyjnymi czy wodociągowymi (w większości niezwiązanymi z celem wywłaszczenia i niemającymi znaczenia dla zwrotu nieruchomości) nie ma potrzeby prowadzenia dalszych ustaleń w kierunku określenia czy zostały spełnione kryteria czasowe z art. 137 ust. 1 ustawy. Prowadzenia takich ustaleń byłoby bowiem bezprzedmiotowe. Nadto nie zasługuje na uwzględnienie zarzut podniesiony w odwołaniu Gminy Miasta K. , zgodnie z którym na części terenu wywłaszczonego na realizację Szpitala [...] na P. zrealizowany został funkcjonujący Szpital [...], w związku z czym nastąpiła dopuszczalna modyfikacja celu wywłaszczenia. Trzeba bowiem podkreślić, że na terenie wnioskowanym do zwrotu nie zrealizowano niczego, a zatem również bezprzedmiotowe jest rozważanie kwestii modyfikacji celu wywłaszczenia w odniesieniu do tej części terenu wywłaszczonego na realizację Szpitala [...].

Na koniec należy zauważyć, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się od połowy 2007 r. wobec czego nieuwzględnienie skargi wiązałoby się z dodatkowym i niczym nieuzasadnionym przedłużeniem postępowania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p.p.s.a., który stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości lub w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy – orzekł jak w sentencji .

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy p.p.s.a.