Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 348/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par.1, art. 61 par.3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

I SA/Lu 348/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 348/14

UZASADNIENIE

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie skargi koncentrowało się na wykazaniu, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, jako wydana z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego oraz materialnego prawa podatkowego. W świetle tych zarzutów i ich argumentacji, zdaniem skarżącego, zasadny jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze stanowiska skarżącego wynika, że, w jego ocenie, już samo wniesienie skargi i sformułowanie zarzutów wobec kwestionowanej decyzji uzasadnia wstrzymanie jej wykonania. Nadto, skarżący ogólnie zaznaczył, że kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji znacznie ograniczy płatności finansowe firmy.

Z tym stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić.

Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 – ustawa p.p.s.a.) pozwala wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji wyłącznie w sytuacji, w której zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te zobowiązany jest wykazać wnioskodawca i podać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy tylko powołanie się na treść art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.

W rozpoznawanej, incydentalnej, kwestii brak jest uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i ten brak nie pozwala zastosować wnioskowanej instytucji. Zarzuty formułowane w skardze, ich uzasadnienie, odnoszą się do zastosowania przez organ przepisów prawa podatkowego (materialnego, procesowego), natomiast nie odnoszą się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi będą przedmiotem sądowej kontroli legalności, przeprowadzonej na rozprawie, zakończonej orzeczeniem sądu I instancji.

Odnosząc się do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należy podkreślić, że nie został wykazany przez skarżącego jakikolwiek związek pomiędzy formułowanymi w skardze zarzutami naruszenia prawa materialnego i procesowego a zaistnieniem przesłanek wstrzymania wykonania decyzji objętej

skargą. Nie zostały przedstawione żadne konkretne okoliczności, opisujące sytuację przede wszystkim majątkową skarżącego, uzasadniające przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji życiowej, majątkowej skarżącego.

Na tym etapie stanowisko skarżącego, w myśl którego zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, nie może jeszcze oznaczać zasadności wstrzymania wykonania tej decyzji, bowiem ustawodawca nie przewidział wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie na tej podstawie, że została ona objęta skargą i skarżący formułuje wobec niej zarzuty naruszenia prawa procesowego, materialnego.

Nie jest też wystarczające, dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzenie skarżącego o znacznym ograniczeniu możliwości płatniczych firmy. Tej treści argument nie został poparty żadnymi konkretnymi wielkościami, dotyczącymi sytuacji majątkowej i finansowej, w jakiej skarżący prowadzi działalność gospodarczą.

Dla dopełnienia oceny prawnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy powtórzyć za stanowiskiem prawnym w sprawie sygn. II FSK 2563/11, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. sygn. I GZ 316/10). Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. sygn. I FSK 1693/10) nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (powołane wyżej orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.