Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 150/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę, zwrócono wpis

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ł. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

G. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skargę przesłano do właściwego organu drogą elektroniczną przy piśmie przewodnim. Dołączone do pisma przewodniego pismo stanowiące skargę nie zostało opatrzone podpisem.

Z wyżej wymienionej przyczyny, zarządzeniem z dnia 9 września 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2 a i § 2 b P.p.s.a. (podpisane jest jedynie pismo przewodnie z dnia 22 lipca 2021 r.). Jednocześnie pouczono, że powyższy brak formalny należy usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 25 października 2021 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k-44 akt sądowych). Do chwili obecnej wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Oznacza to, że badanie legalności aktów administracyjnych lub bezczynności organu polegającej na ich nie wydaniu, poddanych kognicji sądu administracyjnego, możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego oraz gdy skarga została prawidłowo podpisana. Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym stosownie do art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b P.p.s.a.).

Z treści powyżej powołanego przepisu art. 46 § 2a i § 2b P.p.s.a. wynika zatem, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Nie dochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a.

Wskazać w tym miejscu należy, iż pogląd, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu; jak również stanowisko co do istnienia technicznych możliwości podpisania załączników do korespondencji wysyłanej za pośrednictwem platformy ePUAP (przy zastosowaniu ogólnie dostępnych zewnętrznych narzędzi, tzw. "Podpisywarki") zostały wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r., I OZ 814/20; z dnia 13 listopada 2020 r., I OZ 884/20; z dnia 26 listopada 2020 r., I OZ 987/20 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach. Ponadto wskazać należy, że w dniu 6 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę, w której stwierdził, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym." (sygn. akt I FPS 2/21).

W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, ani podpisem zaufanym. Pomimo prawidłowego wezwania Sądu, opatrzonego informacją o rygorze w przypadku nieuzupełnienia braku, odebranego w dniu 25 października 2021 r., wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony do chwili obecnej.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.