Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 2379/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie WSA Krystyna Kleiber WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 2379/03

U Z A S A D N I E N I E

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z [...] września 2003 r., nr [...], utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r., nr [...], którą odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 2001 r., nr [...], ustanawiającej na rzecz A. i K. N. prawo użytkowania wieczystego działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], położonej w W. przy ul. [...].

Z ustaleń organu nadzoru wynika, że była właścicielka nieruchomości objętej kontrolowaną decyzją Burmistrza Gminy [...] z [...] marca 2001 r. M. N. zmarła [...] października 1979 r. Jako spadkobierców ustawowych pozostawiła syna L. N. i wnuczkę M. K. z d. Z., której ojciec a syn M. N. – R. Z. zmarł w 1973 r. W dniu [...] kwietnia 1980 r. w Państwowym Biurze Notarialnym w P. L. N. i M. K. złożyli oświadczenie o odrzuceniu spadku po M. N. Postanowieniem z dnia [...] marca 1990 r. w sprawie o sygn. akt [...], Sąd Rejonowy W. stwierdził, że spadek po M. N. nabyli na podstawie ustawy, wnukowie K. N. i A. N. Prawomocnym orzeczeniem z dnia [...] października 1992 r. Sąd Wojewódzki w W. odmówił zatwierdzenia oświadczenia woli M. K. o uchyleniu się do skutków prawnych oświadczenia o odrzuceniu spadku po M. N.

M. K. stwierdziła we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] marca 2001 r., że budynek na gruncie położonym przy ul. [...] został wzniesiony w latach 1947 – 1949 przez ojca R. Z., który prawo wzniesienia tej budowli na własny rachunek nabył od swej matki M. N. Wnioskodawczyni dodała także m.in., że R. Z. uzyskał pozwolenie na użytkowanie budynku w dniu [...] października 1949 r.

Należy stwierdzić, że z akt sprawy wynika niezbicie, że R. Z. był jedynie pełnomocnikiem M. N. Na mocy aktu notarialnego z dnia [...] listopada 1947 r. M. N. upoważniła swego syna R. Z. do zarządzania i administrowania należącą do niej nieruchomością położoną w W. przy ul. [...], w tym w szczególności do uzyskania zezwolenia na odgruzowanie nieruchomości, do otrzymywania za pokwitowaniem zezwoleń, zawierania umów na wykonanie robót budowlanych. Z tego wynika, że wszelkie działania związane z odbudową budynku położonego przy

I SA 2379/03

ul. [...], podejmowane przez R. Z., czynione były w imieniu i na rzecz jego mocodawcy – M. N.

Twierdzenie M. K., że to R. Z. uzyskał pozwolenie na użytkowanie budynku w dniu [...] października 1949 r. jest nieprawdziwe, bowiem w pozwoleniu tym nigdzie nie wymieniono R. Z. a za to stwierdzono, że pozwolenie to wydaje się M. N.

Organ wziąwszy pod uwagę, że M. K. nie może wywodzić swoich praw do przedmiotowej nieruchomości jako spadkobierca M. N., a ojciec M. K. – R. Z., którego ona jest spadkobiercą, nie miał żadnych własnych samoistnych praw do ww. nieruchomości, stwierdził, że M. K. w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustanowienia na rzecz A. i K. N. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...] nie może być stroną, ponieważ nie ma interesu prawnego, o którym mowa w artykule 28 kpa.

W ocenie organu nieuzasadnione jest również wyprowadzenie interesu prawnego skarżącej z przepisów uchylonej z dniem 28 grudnia 1995 r., ustawy z 3 lipca 1947 r. o popieraniu budownictwa.

W skardze M. K. wniosła o uchylenie obu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W uzasadnieniu skargi M. K. podniosła, że Kolegium nie uzasadniło należycie przyczyn odmowy uznania skarżącej za stronę. W ocenie skarżącej jej prawa jako strony wynikają zarówno z ustawy z 3 lipca 1947 r. o popieraniu budownictwa, umowy z dnia [...] lipca 1949 r. pomiędzy R. Z. i M. N. a także pełnomocnictwa zawartego w formie aktu notarialnego z dnia [...] listopada 1947 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

M. K. swój interes prawny do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy [...] z [...] marca 2001 r. o ustanowieniu użytkowania wieczystego na rzecz A. N. i K. N., wywodzi z praw spadkowych po swoim ojcu R. Z. Spadkobranie skarżącej po R. Z. jest bezsporne w sprawie i potwierdzone stosownym postanowieniem sądu. Jednakże, jak to prawidłowo przyjął organ nadzoru, nie wynika z materiału zgromadzonego w sprawie by R. Z. przysługiwał tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości w W. przy ul. [...],

I SA 2379/03

objętej kontrolowaną decyzją. Taki tytuł nie wynika zarówno z umowy z dnia [...] lipca 1949 r. zawartej pomiędzy R. Z. a ówczesną właścicielką nieruchomości M. N., nie wynika także z pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] listopada 1947 r. przez M. N. R. Z. do zarządzania i administrowania tą nieruchomości. Również i przepisy ustawy z 3 lipca 1947 r. o popieraniu budownictwa (Dz. U. Nr 52, poz. 270 ze zm.) nie stanowią wprost o takim tytule.

Ewentualne roszczenia własnościowe do nieruchomości, przysługujące R. Z., mogą być rozstrzygnięte wyłącznie przez sąd powszechny, gdyż stanowi to problematykę cywilnoprawną i organ administracji publicznej nie jest powołany do ustalenia tytułu własności. Z tych względów należy stwierdzić, że organ nadzoru prawidłowo uznał, że M. K., w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, nie legitymowała się tytułem prawnym do nieruchomości przy ul. [...] i dlatego nie ma interesu prawnego do skutecznego żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji obejmującej tą nieruchomość.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy o postępowaniu przez sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.