Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 15/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-03-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1 i par. 2, art. 87 par. 1, par. 2, par. 3 i par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. z dnia 15 września 2010 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia zarządza pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego J. J. z dnia 15 września 2010r. r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy, gdyż tut. Sąd ustanowił już dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu oraz zwolnił go od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 8 września 2010r. poinformowano skarżącego, że na ww. postanowienie przysługuje zażalenie wnoszone w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, które powinien złożyć wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wcześniejsze pouczenie o skardze kasacyjnej zostało dokonane wskutek omyłki.

W związku z tym, J. J. pismem z dnia 15 września 2010r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Do wniosku nie dołączył zażalenia. Jednocześnie po raz kolejny złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku kolejny raz umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy, wyjaśniając w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, iż J. J. ma już ustanowionego pełnomocnika. Został także zwolniony od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 9 września 2009r..

Na postanowienie z dnia 22 listopada 2010r. wniósł zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2010r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu z dnia 15 września 2010r., przez złożenie w terminie 7 dni zażalenia na postanowienie z dnia 2 lipca 2010r., pod rygorem pozostawienia wniosku o przywróceniu terminu bez rozpoznania.

W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że złożył zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 przywołanej wyżej ustawy.

Zgodnie z regulacją art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są:

– wniesienie pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,

– uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu,

– dokonanie – równocześnie ze złożeniem wniosku – czynności, której nie dokonano w terminie.

Skarżący równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu nie złożył środka odwoławczego – zażalenia, którego wniosek ów dotyczył (art. 87 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Niedopełnienie wymogów wynikających z art. 87 § 4 powołanej ustawy stanowi brak formalny wniosku, którego uzupełnienia należy żądać w trybie art. 49 tej ustawy. "Dokonanie czynności" w rozumieniu art. 87 § 4 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia sąd przystępuje dopiero wówczas, gdy strona dopełniła wszystkich wymogów formalnych, od których uzależnione jest nadanie właściwego biegu środkowi zaskarżenia, a jedyną przeszkodą jest uchybienie terminu (por. orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 13.05.1999 r., sygn. I ACz 208/99, OSA 1999/10/47).

Skoro skarżący nie złożył zażalenia na postanowienie z dnia 2 lipca 2010r., uznać tym samym należy, iż nie zostały usunięte braki złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Na marginesie należy także wskazać, że to zażalenie, które jest w aktach sprawy dotyczy innego postanowienia Sądu (późniejszego – z 22.11.2010r.) i w tym przypadku nie może być brane pod uwagę, gdyż dotyczy innego orzeczenia Sądu. Z kolei kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy są bezprzedmiotowe, gdyż Sąd zajmował się już tą kwestią i przyznał skarżącemu pełnomocnika oraz zwolnił go od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.