Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 200/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 52 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r. postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 października 2014 r. E. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "nieudzielenie jej pomocy" przez Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...]

Wskazany w skardze organ, po przekazaniu mu ww. skargi, w odpowiedzi wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając swoje stanowisko, organ wskazał, że rozpoznane zostały trzy wnioski skarżącej o udzielenie pomocy finansowej w postaci zasiłków celowych oraz pomocy na opłatę czynszu, i we wszystkich tych sprawach zostały wydane decyzje odmowne. Organ wezwał skarżącą do sprecyzowania charakteru pisma z dnia 1 października 2014 r., jednak nie otrzymał odpowiedzi. Jednocześnie organ zaznaczył, skarga została wniesiona od decyzji wydanych przez organ I instancji, a zatem bez wyczerpania przysługujących środków zaskarżenia, co skutkuje naruszeniem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270; dalej: ppsa). Stąd wniosek organu o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.

Wobec wątpliwości co do intencji skarżącej, została ona wezwana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do sprecyzowania przedmiotu swojej skargi poprzez wskazanie numeru aktu, którego dotyczy, daty jego wydania oraz organu, który go wydał.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie E. R. wskazała, że przedmiotem jej skargi jest "brak odpowiedzi na jej podanie z [...] sierpnia 2014 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ppsa, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) oraz bezczynność organów w przypadkach określonych m.in. w pkt 1 (pkt 8), tj. bezczynność w wydaniu decyzji administracyjnej.

Przechodząc do badania dopuszczalności skargi pod względem trybu i terminu jej wniesienia Sąd zauważa, że zgodnie z art. 52 § 1 ppsa, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Precyzując skargę pismem złożonym w dniu 4 lutego 2015 r., skarżąca, wskazała, że jej przedmiotem jest brak odpowiedzi organu, a zatem jego bezczynność.

Wobec takiego zarzutu stronie skarżącej przysługiwały środki przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r. poz. 267, dalej: kpa) tj. zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazane środki prawne, tj. zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, stanowią środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 ppsa, a więc dopiero po ich wyczerpaniu – czyli w rozpatrywanym przypadku – wniesieniu zażalenia do organu wyższego stopnia na rozpatrywanie jej sprawy z uchybieniem terminom przewidzianym w Kodeksie postępowania administracyjnego – skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta [...], zastępowanego przez Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...].

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca takie zażalenie złożyła przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, zatem należy uznać należy, że nie wyczerpała środków zaskarżenia. Wobec powyższego skarga w niniejszej sprawie jest przedwczesna.

Na marginesie wskazać należy, że odrzucenie niniejszej skargi nie zamyka skarżącej drogi do dochodzenia swoich roszczeń. Jak wskazano, w przypadku braku wydania decyzji przez organ, powinna ona złożyć zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na niezałatwienie przez Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, a dopiero potem, gdyby organ I instancji nie wydał żadnego rozstrzygnięcia, wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Natomiast, gdyby organ sprawę rozstrzygnął, skarżącej przysługują środki odwoławcze w ramach postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa postanowił jak w sentencji.