Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2916/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2005r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie w sprawie legalności wykonania przez A.W. otworu okiennego o wymiarach 0,60m x 1,0m w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego przy ul. [...] w L.

Uznano, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż jak ustalono, prace budowlane wykonane zostały na podstawie decyzji Naczelnika Miasta i Gminy O. o pozwoleniu na budowę Nr [...] udzielonego zarządcy nieruchomości, to jest Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej.

Odwołanie wniósł P.S. Podał, iż jego nieruchomość graniczy z nieruchomością przy ul. [...], której właścicielem jest obecnie A.W. Zdaniem odwołującego, okno znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym i grozi zawaleniem ściany szczytowej. W związku z tym domaga się jego zamurowania. Uważa, że decyzja o udzieleniu pozwolenia na wykonanie okna została w rejestrze dopisana. Naczelnik Gminy zwracał się jedynie do niego o zgodę na wykonanie okna w ścianie na stronie jego nieruchomości.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżona decyzją (art. 138 § 1 pkt 1 kpa) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy ustalił na podstawie światłokopii rejestru pozwoleń na budowę, iż w dniu [...] r. udzielono Zakładowi Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej pozwolenia na wykucie otworu okiennego w budynku przy ul. [...] w L. (decyzja Nr [...]).

W świetle tego dokumentu uznano, iż przedmiotowy otwór okienny wykonany został legalnie. Decyzja organu pierwszej instancji jest więc zgodna z prawem.

P.S. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonych decyzji.

Skarżący podniósł, iż kopia rejestru pozwoleń nie jest jednoznaczna z samą decyzją i nie jest pewne, czy decyzja zezwala na wybicie przedmiotowego otworu. Wskazał, iż w [...] r. właścicielem nieruchomości była U.K.K i tylko w jej interesie było uzyskanie pozwolenia na budowę. Jest to sprzeczność, która może wskazywać na działanie niezgodne z prawem.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.

Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie "legalności wykonania otworu okiennego o wymiarach 0,60m x 1,0m w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego przy ul. [...] w L.".

W toku postępowania ustalono, iż Naczelnik Miasta i Gminy O. udzielił w [...] r. Zakładowi Gospodarki Komunalnej (zarządcy nieruchomości przy ul. [...]) pozwolenia Nr [...] na budowę otworu okiennego.

Powyższe okoliczności ustalone zostały w oparciu o prowadzony rejestr udzielonych pozwoleń na budowę. W archiwum Urzędu Miasta i Gminy O., jak wynika z pisma Urzędu z [...] r., nie zachowały się inne dokumenty dotyczące przedmiotowego otworu okiennego.

W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż organy rozstrzygające sprawę trafnie uznały, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 kpa). Brak było bowiem podstaw do uznania, iż budowa otworu okiennego była prowadzona w warunkach samowoli budowlanej, o której mowa w art. 37 i art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974r. (Dz.U. Nr 38 poz. 229 ze zm.) w związku z art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. (Dz.U. Nr 99 poz. 414 ze zm.).

Zasada dochodzenia prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) nakłada na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy i to zarówno pod względem prawnym, jak i faktycznym.

W rozpatrywanej sprawie organy administracji nie naruszyły tej zasady.

Zgodnie z przepisem art. 75 kpa – jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków oraz oględziny. Przedłożony rejestr jest dokumentem urzędowym (art. 76 kpa) i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.

W sprawie nie ma znaczenia to, iż w dacie udzielenia pozwolenia właścicielem, według twierdzeń skarżącego, była U.K. Istotne jest, iż pozwolenia udzielono zarządcy nieruchomości, który był adresatem decyzji opartej na przepisach ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 1974r. Nr 38 poz. 229 ze zm.).

Podnoszony przez skarżącego problem nieodpowiedniego stanu technicznego otworu okiennego winien być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego (art. 66 prawa budowlanego z 1994r.).

Z tych powodów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271), orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska

MarK