Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1502/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 55 ust. 1 pkt 6, art. 74 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1, art. 92 ust. 1 pkt 8, ust. 2 i ust. 4 i art. 93
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 102 poz 1 Art. 4 lit. d, art. 7
law: Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów  socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również  uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Tekst mający znaczenie dla EOG).

SENTENCJA

Sygn. akt III SA/Kr 1502/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.), Sędziowie NSA Krystyna Kutzner, WSA Dorota Dąbek, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2012 r., sprawy ze skargi M. O. – "A", na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z dnia 21 października 2011r. Nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala


UZASADNIENIE

W dniach 21 luty 2011 r. - 25 luty 2011 r., inspektor transportu drogowego, działając na podstawie imiennego upoważnienia nr [...] wydanego przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2011 r., przeprowadził kontrolę względem skarżącego M. O., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: "A" M. O.

W okresie objętym kontrolą, a więc od dnia 1 marca 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010r. w przedsiębiorstwie skarżącego był zatrudniony jeden kierowca – T. B., na podstawie umowy o pracę. Skarżący dysponował jednym pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, przeznaczonym do przewozu rzeczy. Do kontroli pobrano 182 wykresówki oraz 46 dokumentów potwierdzających nieprowadzenie pojazdu przez kierowcę.

W wyniku kontroli, na podstawie wykresówek kierowcy T. B. stwierdzono naruszenia polegające na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut. I tak:

1) w dniu 16 czerwca 2010 r. kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 15 minut - kara pieniężna za powyższe naruszenie wyniosła 550 zł;

2) w dniu 17 czerwca 2010 r. kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia

pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 50 minut - kara pieniężna za powyższe naruszenie wyniosła 750 zł;

3) w dniu 22 czerwca 2010 r. kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia

pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 godziny i 15 minut - kara pieniężna za powyższe naruszenie wyniosła 950 zł;

4) w dniu 14 lipca 2010 r. kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia

pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 godziny - kara pieniężna za powyższe naruszenie wyniosła 750 zł;

5) w dniu 15 lipca 2010 r. kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia

pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 godziny i 25 minut - kara pieniężna za powyższe naruszenie wyniosła 950 zł;

6) w dniu 28 lipca 2010 r. kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 30 minut - kara pieniężna za powyższe naruszenie wyniosła 150 zł.

Powyższe określono jako naruszenie art. 4 lit. d i art. 7 Rozporządzenia WE Parlamentu Europejskiego i Rady nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego Rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 i WE 2135/98 jak również uchylającego rozporządzenie Rady EWG nr 3820/85 (Dz.Urz. UE L 2006 Nr 102).

W toku kontroli stwierdzono również naruszenia polegające na okazaniu wykresówek, które nie zawierały wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Na podstawie analizy wykresówek kierowcy T. B. z pojazdu samochodowego o nr rej. [...], stwierdzono braki w zakresie rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu. Ponadto kilometry przejechane i zadeklarowane przez w/w kierowcę na omawianych wykresówkach nie pokrywały się z zapisami umieszczonymi na tych wykresówkach w zakresie przebytej drogi kontrolowanego pojazdu samochodowego. I tak na podstawie analizy wykresówki:

z dnia 7 czerwca2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 7 km;

z dnia 8 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 9 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 22 km;

z dnia 10 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 11 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 17 km;

z dnia 14 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 10 km;

z dnia 15 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 16 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 23 km;

z dnia 17 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 18 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 36 km;

z dnia 21 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 22 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 18 km;

z dnia 23 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 29 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 22 km;

z dnia 30 czerwca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 20 km;

z dnia 1 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 18 km;

z dnia 2 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 24 km;

z dnia 5 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 19 km;

z dnia 6 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 24 km;

z dnia 7 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 8 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 27 km;

z dnia 9 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 24 km;

z dnia 12 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 32 km;

z dnia 13 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 24 km;

z dnia 14 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 24 km;

z dnia 15 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 24 km;

z dnia 16 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 23 km;

z dnia 19 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 85 km;

z dnia 20 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 22 km;

z dnia 21 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 8 km;

z dnia 26 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 19 km;

z dnia 28 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 23 km;

z dnia 29 lipca 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 17 km;

z dnia 2 sierpnia 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 23 km;

z dnia 9 sierpnia 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 18 sierpnia 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 32 km;

z dnia 2 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 22 km;

z dnia 3 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 6 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 28 km;

z dnia 7 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 8 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km;

z dnia 9 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 22 km;

z dnia 10 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 23 km;

z dnia 13 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 23 km;

z dnia 14 września 2010 r. wykazano brak rejestracji przebytej przez pojazd drogi oraz aktywności kierowcy, potwierdzającej przemieszczenie pojazdu na odległości 25 km.

Łącznie kara pieniężna za ww. naruszenia wyniosła 22 500 zł.

Powyższe określono jako naruszenie art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady EWG 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. WE L 370 z 31.12.1985 ze zm.).

Wymienione wyżej naruszenia zostały ujęte w protokole kontrolnym nr [...] z dnia [...] 2011 r., który został przekazany skarżącemu w dniu 28 lutego 2011 r. Skarżący nie wniósł do niego uwag.

Na podstawie tak zebranego materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] 2011 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 07 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.) nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 26 600 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że przedsiębiorca posiadający licencję lub wykonujący przewóz na potrzeby własne ma obowiązek zapoznania kierowców w zakresie obsługi pojazdu oraz przestrzegania norm dotyczących czasu pracy kierowców. Stwierdzono też, że za działalność przedsiębiorstwa, także w zakresie przestrzegania prawa, odpowiedzialność ponosi osoba która je prowadzi. Zdaniem organu stan faktyczny sprawy wskazuje, że zachodzą przesłanki do uznania, że doszło do rażącego i wielokrotnego naruszenia przepisów Rozporządzenie WE nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r., jak również rozporządzenia rady EWG 3821/85, a także ustawy o transporcie drogowym. Stwierdzono, że skracanie przez kierowców odpoczynków dziennych, przekraczania maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, nie pozostawały obojętne na bezpieczeństwo innych uczestników ruchu drogowego.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, w którym wniósł o umorzenie połowy nałożonej kary i rozłożenie reszty należności na raty miesięczne po 600 – 800 zł, ewentualnie o rozłożenie należności na niskie raty, które ma spłacać T. B. albo umorzenie całości należności ze względów społecznych.

Decyzją z dnia 21 października 2011 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Jako podstawę prawną decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.), art. 92 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, póz. 874 ze zm.) oraz lp. 10.3, lp. 11.4.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, art. 7, art. 10, art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. WE L 102/1 z dnia 11.4.2006), art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985 ze zm.).

W uzasadnieniu w pełni podzielono stanowisko organu pierwszej instancji uznając przy tym, że stan faktyczny sprawy został przez organ pierwszej instancji ustalony w sposób prawidłowy.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze podniósł, że jest celowo i złośliwie nękany przez Inspekcję Transportu Drogowego w skutek czego doznał zawału serca i ma myśli samobójcze. Zarzucił także, że stałe przeprowadzanie kontroli narusza zasady współżycia społecznego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Na podstawie § 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r., nr 89, poz. 506) właściwym w sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami - badał, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi.

Przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej ostatecznej decyzji organu odwoławczego było utrzymanie w mocy nałożonych na skarżącego przez organ I instancji kar pieniężnych na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. (Dz.U. z 2007 r., nr 125, poz. 874 ze zm.) o transporcie drogowym.

W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie podstawę do wydania decyzji organów obu instancji, w głównej mierze stanowił protokół kontroli, którego ustaleń skarżący nie kwestionował. Zarówno kontrola przeprowadzona w przedsiębiorstwie skarżącego, jak i sporządzony z niej protokół zostały dokonane w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami zawartymi w art. 55 ust. 1 pkt 6, art. 74 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym oraz § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia2 września 2009 r. w sprawie kontroli przewozu drogowego (Dz.U. nr 145, poz. 1184). Z ustaleń protokołu wynika, że w przedsiębiorstwie skarżącego doszło do naruszeń polegających na:

- przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 min. do 30 min. oraz za każde następne rozpoczęte 30 min. ( w sześciu przypadkach) oraz

- okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek które nie zawierają wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy (w czterdziestu pięciu przypadkach).

Podstawę do wymierzenia kary pieniężnej stanowił art. 92 ust. 1 pkt 8, ust. 2 i ust. 4 cyt. ustawy, zgodnie z którym kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty (...) 30.000 złotych - w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy.

I tak, lp. 10.3 lit. a i b ww. załącznika do ustawy sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 min. do 30 min. karą pieniężną w wysokości 150 zł oraz karą pieniężną 200 zł za każde następne rozpoczęte 30 min. Natomiast lp. 11.4 ust. 2 ww. załącznika do ustawy sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 500 zł.

W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie ww. przepisów gdyż skarżący w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa transportowego dopuścił do naruszenia przepisów wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych, tj. rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz. UE L 2006, nr 102) .

Zgodnie bowiem z art. 4 lit d cyt. rozporządzenia przerwa oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku. Natomiast zgodnie z art. 7 cyt. rozporządzenia po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Zatem przekraczając (w sześciu przypadkach) maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 min. do 30 min. oraz za każde następne rozpoczęte 30 min. skarżący dopuścił się naruszenia cytowanego wyżej przepisu wspólnotowego, dotyczącego przewozów drogowych.

Natomiast okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy (co stwierdzono u skarżącego w 45 przypadkach) stanowi naruszenie art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz. UE L 370z 31.12.1985 r. ze zm.). Zgodnie z jego treścią kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona.

Badając niniejszą sprawę sąd miał na uwadze fakt, że wszystkich ww. naruszeń dokonał kierowca zatrudniony przez skarżącego na postawie umowy o pracę. Nie mniej jednak, jak słusznie stwierdził organ, za działalność przedsiębiorstwa – w tym skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługują - odpowiedzialność ponosi osoba, która je prowadzi.

Zgodnie z treścią art. 93 ustawy o transporcie drogowym kontrolowanym jest przedsiębiorca i to on odpowiedzialny jest za prawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstwa, w tym przestrzeganie prawa. Natomiast zgodnie z art. 10 cyt. wyżej rozporządzenia Rady (WE) nr 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób aby kierowcy mogli spełniać wymagania tego rozporządzenia. Pracodawca ma zatem obowiązek przeszkolenia kierowcy w zakresie istniejących wymogów prawnych dotyczących realizowania przewozów drogowych albowiem ponosi odpowiedzialność za działania kierowcy, który w jego imieniu wykonuje przewóz drogowy.

Orzekający sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone wyroku WSA w Warszawie z dnia 7.12.2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1526/05, w którym stwierdzono, że "sankcje zawarte w przepisie art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym odnoszą się do podmiotów wykonujących transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne. Osobami takimi nie są kierowcy przedsiębiorcy - przewoźnika, lecz sam przedsiębiorca, co wynika z definicji transportu drogowego i przewozów na potrzeby własne zawartych w art. 4 pkt 1 - 3 i 4 ustawy. Stroną umowy przewozu, zawsze jest przedsiębiorca, będący jednocześnie przewoźnikiem, w rozumieniu prawa cywilnego. Jednocześnie podkreślić należy, iż wykonującym transport drogowy jest każdy, kto prowadzi działalność gospodarczą określoną w art. 4 pkt 1 - 3 ustawy o transporcie drogowym, niezależnie od tego czy jest do tego uprawniony na podstawie licencji, czy też nie. Natomiast przewoźnikiem w rozumieniu ustawy jest tylko ta osoba, która wykonuje transport drogowy na podstawie stosownego administracyjnego uprawnienia. Z tego powodu w art. 92 posłużono się szerokim terminem "wykonujący transport drogowy", ażeby sankcjami z tego przepisu objąć wszystkie podmioty, które wykonując gospodarczą działalność transportową naruszają prawo. Zarówno te, które są uprawnionymi przewoźnikami, jak i te które tego przymiotu nie mają, a mimo to wykonują działalność polegającą na transporcie drogowym lub przewozów na potrzeby własne, w rozumieniu ustawy. (...) Prawidłowość takiego rozumowania, potwierdza treść art. 93 ust. 1 cytowanej ustawy, który mówi, że karę m.in. za nieprzestrzeganie przepisów o czasie pracy kierowców, nakłada się na przedsiębiorcę wykonującego transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, a nie na kierowcę, który w ramach tego transportu lub przewozu "tylko" kieruje pojazdem. W istocie kierowca, niezależnie od formy zatrudnienia wykonuje jedną z czynności składającą się na sekwencję działań, których suma dopiero jest transportem drogowym, w rozumieniu ustawy transportowej. Natomiast sprawą przedsiębiorcy (przewoźnika) jest zawarcie takich umów i obmyślenie takich organizacyjnych rozwiązań, które dyscyplinować będą osoby wykonujące na jego rzecz usługi kierowania pojazdem czy to na zasadzie stosunku pracy, czy nawet na zasadzie samozatrudnienia. Tym samym stwierdzić należy, iż za działalność przedsiębiorstwa wykonującego transport drogowy zawsze ponosi odpowiedzialność to przedsiębiorstwo reprezentowane przez osobę lub organy, które je prowadzą. To na nich spoczywa ciężar administracyjnej odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób, którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługują i to niezależnie od charakteru stosunku prawnego łączącego przedsiębiorcę z taką osobą."

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że przeprowadzone kontrole są złośliwe i mają na celu jego nękanie, sąd stwierdza, że nie może on zostać uznany za skuteczny. Jak stwierdzono wyżej, kontrole zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującym w tym zakresie prawem, przez uprawnioną osobę posiadającą upoważnienie wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Sąd zdaje sobie sprawę, że kontrola stanowi dla skarżącego uciążliwość jednakże okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie.

W postępowaniu administracyjnym nie znajdują także zastosowania zasady współżycia społecznego, które - jak stwierdził skarżący - były stale łamane przez instytucje transportu drogowego. Organy administracyjne mają obowiązek stosować się do obowiązujących przepisów, w tym zasad postępowania administracyjnego, a te w niniejszej sprawie nie zostały naruszone.

Mając to na uwadze należy wskazać, iż w badanej sprawie organy administracji nie naruszyły zarówno przepisów postępowania administracyjnego, ani też przepisów prawa materialnego. Tym samym skargę należało oddalić, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.