Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 968/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61par.1, 3 i 5.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 18 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. W. – M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku znak [...][...] w przedmiocie: podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2016 r. J. W.-M. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. ustalającą podatniczce zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn w kwocie 2.720 zł z tytułu nabycia spadku po zmarłym ojcu. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że jej wykonanie grozi skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że jest ona osobą samotnie wychowującą dziecko. Koszty utrzymania strony i jej nastoletniej córki oszacował na kwotę ok. 4.000 zł i wskazał, że tyle samo wynoszą miesięczne dochody posiadane przez stronę na utrzymanie wraz z alimentami otrzymywanymi przez córkę skarżącej od ojca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a". wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jednocześnie podkreślić należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208).

Z uzasadnienia wniosku złożonego w niniejszej sprawie nie wynika w czym skarżąca upatruje możliwości wyrządzenia znacznej szkody. Wnioskodawczyni wskazuje jedynie, że źródłem utrzymania jej i córki jest dochód w łącznej kwocie ok. 4.000 zł netto miesięcznie, oraz że tyle samo wynoszą miesięczne koszty ich utrzymania. Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów potwierdzających wysokość wskazanych dochodów ani pozwalających na ustalenie kosztów utrzymania rodziny, które pozwoliłyby na ocenę realnego wpływu ubytku finansowego związanego z wykonaniem zaskarżonej decyzji na dalszą egzystencję rodziny skarżącej. Na podstawie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku nie można stwierdzić, czy istotnie wszczęcie postępowania egzekucyjnego pozbawiłoby skarżącą możliwości normalnej, codziennej egzystencji. Co istotne ustawodawca w art. 8-10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyłącza spod egzekucji składniki majątkowe, w tym środki na utrzymanie, gwarantując tym samym zobowiązanym i członkom ich rodzin minimum egzystencji, obejmującej tzw. koszyk produktów i usług zapewniających człowiekowi jego normalne potrzeby biologiczne i społeczne.

Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek uiszczenia podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Podkreślić bowiem trzeba, że określone w decyzji zobowiązanie należy do kategorii zobowiązań publicznoprawnych, co tym samym powoduje, że nie zachodzi niebezpieczeństwo definitywnej utraty wyegzekwowanej kwoty.

Biorąc pod uwagę powyższe, należało zatem uznać, że skarżąca nie wykazała dostatecznie, iż w niniejszej sprawie występują przesłanki do uwzględnienia jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji.

Ake.