Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 766/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu [...] czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia koncesji na wydobywanie kopaliny postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. (omyłkowo wskazano rok 2020 r.- dopisek Sądu) nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchyliło postanowienie Burmistrza I. z dnia [...] r. negatywnie uzgadniające projekt koncesji wydobywania metodą odkrywkową kruszywa naturalnego ze złoża "I." położonego na terenie działki nr [...] obr. Ciemnik gm. I..

Pismem z dnia 24 maja 2021 r. Burmistrz I. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na opisane wyżej postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu jest wniesienie jej przez uprawniony podmiot.

Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W świetle powyższego przepisu Burmistrz I., który jako organ I instancji wydał postanowienie uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu, gdyż nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publicznoprawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.

Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym.

Sąd podziela w pełni poglądy judykatury wskazujące, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej niezależnie od tego, czy nastąpiło na podstawie ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, bądź sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04; postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2585/11, uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115, dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Powyższe stanowisko odnieść należy także do rozstrzygania kwestii wpadkowych, jakimi są uzgodnienia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że Burmistrz I., będący organem pierwszej instancji w postępowaniu incydentalnym, nie posiada legitymacji skargowej do kwestionowania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanego w postępowaniu odwoławczym.

Mając na uwadze okoliczność, że posiadanie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi główną przesłankę dopuszczalności skargi, a skarżący takiej legitymacji nie posiada, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i 3 p.p.s.a., zaś wpis sądowy zwrócić stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.