Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 282/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1, art. 252 § 1 i art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. H. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.

W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. J. H., mimo wezwania do złożenia w terminie 14 dni dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: zaświadczenia pracodawcy o wysokości wynagrodzenia skarżącego, oświadczenia wskazującego, gdzie i w ramach jakiego stosunku prawnego skarżący mieszka, oświadczenia w sprawie źródeł utrzymania skarżącego oraz dokumentów potwierdzających, że spłaca on zaległe zobowiązania - nie złożył wymaganych dokumentów.

Wezwanie z dnia 17 września 2010 r. do nadesłania wymienionych wyżej oświadczeń i dokumentów doręczono skarżącemu na adres do doręczeń wskazany w przedmiotowym wniosku (karta nr 60 akt sprawy, rubryka nr 2.2 formularza wniosku) w dniu 5 października 2010 r. na zasadzie art. 73 § 1 - 4 ppsa. Ze znajdujących się na karcie nr 71 akt sprawy koperty, w której przesłano skierowane do skarżącego wezwanie oraz dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana w dniach 21 września 2010 r. i 29 września 2010 r. Doręczyciel umieścił na potwierdzeniu odbioru adnotację "mieszkanie zamknięte" oraz informację o tym, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej adresata. Zwrot do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) nastąpił w dniu 7 października 2010 r. z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie".

W piśmie z dnia 12 marca 2010 r. (karta nr 23-24 akt sprawy) skarżącego pouczono o obowiązku zawiadomienia Sądu o każdej zmianie zamieszkania lub adresu do doręczeń (zwrotne potwierdzenie odbioru na karcie nr 26 akt sprawy).

Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów.

W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.