Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1211/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 134, art. 145, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 3, art. 5, art. 6
journal: Dz.U. 2008 nr 141 poz 892
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: Art. 78, art. 90
journal: Dz.U. 1970 nr 16 poz 134
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
journal: Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. sprawy ze skargi J. B. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 29 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska wydanym na "zarządzenie" Komendanta WKU orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2008 r. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej rozpoznała u mjr. rez. ("kand. sł. zaw.") J. B.:

- zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne (§66pkt 2),

- stabilną chorobę wieńcową (§38 pkt 4),

- nadciśnienie tętnicze umiarkowane (§39 pkt 2),

- znamiona barwnikowe tułowia (§2 pkt 1),

- dyskopatię L5-S1 ze zmianami zwyrodnieniowymi (§62 pkt 1),

- podwyższone wartości wskaźników biochemicznych wydolności wątroby (§ 44 pkt 6),

- określiła kat. "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej,

- określiła, że schorzenia 1, 2 pozostają w związku ze służbą wojskową, pozostałe schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową.

Jako podstawę prawną orzeczenia wskazała rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r.

W uzasadnieniu orzeczenia przyjęła, że na podstawie badania lekarskiego przeprowadzonego przez skład orzekający, konsultacji specjalistycznych oraz wyników badań dodatkowych uznano orzekanego za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej-kategoria N - według "Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa"- stanowiącego załącznik nr 2, grupa I do ww rozporządzenia.

Od orzeczenia skarżący odwołał się - nie zgadzał się przede wszystkim z określoną kategorią zdolności (kat. "N") do zawodowej służby wojskowej podnosząc, iż powinien być orzekany wg II grupy osób badanych przez wojskowe komisje lekarskie, czyli jako żołnierz zawodowy lub jako urlopowany żołnierz zawodowy. Skarżący uzupełnił swoje odwołanie tym, że nie zgadza się również z rozpoznaniami, jest zdrowy i zdolny do zawodowej służby wojskowej.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem NR [...] z dnia 29 września 2008 r. w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej: uchyliła zaskarżone orzeczenie w części ustalonych rozpoznań i związków schorzeń ze służbą wojskową z utrzymaniem w mocy kategorii "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. RWKL rozpoznała u skarżącego:

1. 39 pkt 2 - Nadciśnienie tętnicze II stopnia.

2. 44 pkt 15 - Minimalne odwracalne uszkodzenie wątroby.

3. 82 pkt 1 - Polip pęcherzyka żółciowego.

4. 34 pkt 1 - Wada wrodzona kręgosłupa pod postacią niespojenia łuku kręgu S1 u osoby ze zmianami zwyrodnieniowymi na przednich krawędziach trzonów kręgów w obrazie rtg, nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju,

5. 66 pkt 1 (w zastosowaniu) - Zaburzenia emocjonalne,

6. 2 pkt 1 - Znamiona barwnikowe tułowia.

Określiła, że:

- schorzenia ad.: 1, 5 pozostają w związku ze służbą wojskową (podstawa: orzeczenie TWKL Nr [...] z dnia [...] 2004 r.),

- schorzenia ad.: 2, 3, 4, 6 nie pozostają w związku ze służbą wojskową.

Jako podstawę prawną orzeczenia wskazała art. 127 § 1 i art. 138 kpa w związku z § 31 ust. 1 i 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

W uzasadnieniu orzeczenia RWKL przyjęła, że orzekany pełnił zawodową służbę wojskową w latach 1980-2004. W dniu 31 stycznia 2004 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. Orzeczeniem TWKL Nr [...] z dnia [...] 2004 r., po przeprowadzeniu badań, został uznany niezdolnym do zawodowej służby wojskowej. Obecnie ubiega się o określenie zdolności do zawodowej służby wojskowej podnosząc, że kwalifikacja orzecznicza powinna być dokonywana wg II grupy osób orzekanych, tzn. jak żołnierza zawodowego lub jak twierdzi urlopowanego żołnierza zawodowego.

RWKL podniosła, że wojskowe komisje lekarskie określają o zdolności do zawodowej służby wojskowej na podstawie rozporządzenia MON z dnia 10 maja 2004 r., które dzieli osoby badane na trzy grupy. "Żołnierze rezerwy ubiegający się o powołanie do zawodowej służby wojskowej" znajdują się w grupie I osób stanowiącą kolumnę IV wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia tej służby poza granicami państwa, stanowiącego załącznik Nr 2 do ww. rozporządzenia. Jak wynika ze skierowania Wojskowego Komendanta Uzupełnień (skierowanie do TWKL z 19 maja 2008 r.) orzekany jest majorem rezerwy. Jest, zatem żołnierzem rezerwy ubiegającym się o powołanie do zawodowej służby wojskowej, którego należy kwalifikować wg grupy I. Zasadna jest, zatem kwalifikacja orzekanego wg grupy I dokonana przez TWKL a postępowanie orzecznicze w tej części właściwe.

RWKL stwierdziła, że w orzeczeniu [...] z dnia [...] 2004 r. rozpoznano: 1) zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne utrwalone, 2) przewlekłą chorobę wieńcową z okresową stenokardią, 3) przebyte naderwanie ścięgna Achillesa z następowym ograniczeniem zgięcia nieznacznie upośledzające sprawność ruchową, 4) obustronne osłabienie słuchu typu odbiorczego, 5) przewlekły zespół bólowy kręgosłupa L-S na tle dyskopatii L5-S1 z częstymi zaostrzeniami i objawami przedmiotowymi, 6) chwiejne nadciśnienie tętnicze i zakwalifikowano orzekanego do III grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia i III grupy inwalidów w związku ze służbą. Od orzeczenia orzekany nie odwoływał się, co oznacza, że zgadzał się zarówno z treścią orzeczenia jak i ustalonymi rozpoznaniami.

Obecne badania w TWKL wykazały istnienie: 1) zaburzeń nerwicowych znacznie upośledzających zdolności adaptacyjne, 2) stabilną chorobę wieńcową, 3) nadciśnienie tętnicze umiarkowane, 4) znamiona barwnikowe tułowia, 5) dyskopatię L5-S1 ze zmianami zwyrodnieniowymi, 6) podwyższone wartości wskaźników biochemicznych wydolności wątroby. Każde z powyższych rozpoznań z osobna powoduje niezdolność do zawodowej służby wojskowej.

W odwołaniu orzekany nie kwestionował istnienia schorzeń. Nie przedstawił żadnych dowodów, które stawiałyby sprawę w innym świetle. Orzekany uzupełnił swoje odwołanie i stwierdził, iż nie tylko nie zgadza się z określoną kategorią zdolności do zawodowej służby wojskowej, ale także z rozpoznaniami - uważa, że jest zdrowy i zdolny do zawodowej służby wojskowej. RWKL wezwała orzekanego do badań. Wyniki badań w trybie odwoławczym w sposób istotny różniły się od wcześniejszych ustaleń - zarówno w 2004, 2007 r. jak i obecnych z czerwca 2008 r. - nie wykazały cech choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń nerwicowych, dyskopatii L5-S1. W trakcie badań stwierdzono natomiast cechy zaburzeń emocjonalnych, niewielkiego stopnia cechy uszkodzenia wątroby i niespojenie łuku kręgu S1. W trakcie hospitalizacji orzeczniczej stwierdzono nadciśnienie tętnicze II stopnia.

Analizując całość dokumentacji RWKL stwierdziła, że stan zdrowia orzekanego uległ zdecydowanej poprawie, co może świadczyć o zastosowaniu właściwych metod terapeutycznych, szczególnie w zakresie choroby niedokrwiennej serca oraz zaburzeń nerwicowych. Nie można jednak nie zwrócić uwagi na dużą zmienność w zakresie stanu zdrowia orzekanego w stosunkowo krótkim czasie od 2004 przez 2007 i 2008 r. i równie dużą zmienność stawianych rozpoznań medycznych. RWKL stwierdziła, że stan zdrowia orzekanego uległ poprawie, jednakże istniejące nadal schorzenia, szczególne - nadciśnienie tętnicze II stopnia, niewielkiego stopnia uszkodzenie wątroby, nakazują kwalifikację orzekanego wg 39 pkt 2 i 44 pkt 6 gdzie ustawodawca przewidział wyłącznie kat. "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.

Wobec powyższego RWKL stwierdziła, że brak jest podstaw do uchylenia orzeczenia w części dotyczącej ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Konieczność uściślenia rozpoznań nakazuje uchylenie orzeczenia TWKL w tej części.

J. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe orzeczenie wnosząc o jego uchylenie i zakwalifikowanie go do II grupy orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, zmianę kwalifikacji rozpoznań. Podniósł, że TWKL oceniała go, jako kandydata do zawodowej służby wojskowej zaliczając do I grupy orzekania. RWKL zakwalifikowała go jako żołnierza rezerwy ubiegającego się o powołanie do zawodowej służby wojskowej. Przez 24 lata pełnił zawodową służbę wojskową i odszedł na skutek wypowiedzenia stosunku służbowego. Powinien być orzekany z II grupy tj. jak żołnierz zawodowy i wówczas jego stan zdrowia pozwalałby na powrót do pełnienia służby. Jest zaskoczony dokonanym rozpoznaniem i z nim się nie zgadza. Opisał podejmowane działania zmierzające do powrotu do zawodowej służby wojskowej a w szczególności czterokrotne odwołania od wypowiedzenia stosunku służbowego kierowane do Ministrów Obrony Narodowej zakończone skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Na wszystkie wnioski, odwołania, skargi otrzymał negatywne odpowiedzi. Dopiero na swój ostatni wniosek Minister Obrony Narodowej pismem z dnia 11 maja 2007 r. wskazał, na możliwość ubiegania się o powołanie do zawodowej służby wojskowej i wyznaczenie na stanowisko służbowe po spełnieniu niezbędnych procedur powołania. W Wojskowej Komendzie złożył niezbędne dokumenty i Komendant WKU skierował skarżącego na badania do Wojskowej Komisji Lekarskiej.

Do skargi dołączył szereg dokumentów. W szczególności dołączył kopię decyzji Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej o wypowiedzenia stosunku służbowego Nr [...] z dnia [...] 2003 r. W decyzji tej na podstawie art. 78 ust 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997 r., nr 10, poz. 55 ze zm.), §137 ust 1 i 2 rozporządzenia ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1966 r. w sprawie służby w wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997 r., nr 7, poz. 38 ze zm.), wypowiedziano skarżącemu- mjr J. B. pełniącemu służbę...- stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej z powodu: zmniejszenia stanu etatowego jednostki wojskowej i braku możliwości wyznaczenia na inne stanowisko służbowe.

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Ponadto wskazała, że major rezerwy J. B. był żołnierzem zawodowym pełniącym służbę od 15 września 1980 r. W dniu 31 stycznia 2004 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy.

W październiku 2004 r. był orzekany przez TWKL z powodu pogorszenia stanu zdrowia. W orzeczeniu nr [...] z dnia [...] 2004 r. z powodu "zaburzeń nerwicowych znacznie upośledzających zdolności adaptacyjne" oraz "przewlekłej choroby wieńcowej z okresową stenokardią" został uznany za niezdolnego do służby zawodowej i zakwalifikowany do III grupy inwalidów w związku ze służbą wojskową.

W trakcie badania kontrolnego inwalidy w październiku 2007 r. stwierdzono, że stopień schorzenia "zaburzenia nerwicowe znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne" nadal powoduje niezdolność do zawodowej służby wojskowej. W zakresie przewlekłej choroby wieńcowej stwierdzono, że stan zdrowia uległ poprawie i jakkolwiek istniejące dolegliwości o tym charakterze nie kwalifikują orzekanego do żadnej grupy inwalidów. Od ww. orzeczenia skarżący nie odwołał się. Zgadzał się zarówno, co do treści ustalonych rozpoznań jak i kwalifikacji do określonych grup inwalidzkich. Nie zgłaszał również żadnych zastrzeżeń, co do kwalifikacji swojej osoby, jako "żołnierza rezerwy".

W dniu 18 maja 2008 r. został skierowany do TWKL w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej. TWKL wydała orzeczenie nr [...] z dnia [...] 2008 r. rozpoznając szereg schorzeń. Od ww. orzeczenia orzekany odwołał się. RWKL w trybie odwoławczym wezwała orzekanego do badań i konsultacji z hospitalizacją w Oddziale Kardiologicznym włącznie - w celu ustalenia aktualnego stanu zdrowia w aspekcie zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Zgodnie z art. 3.1 ustawy 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - żołnierzem zawodowym jest żołnierz w czynnej służbie wojskowej. Z całą pewnością mjr rez. J. B. nie jest żołnierzem służby czynnej. Był nim pełniąc zawodową służbę wojskową w latach 1980-2004. Decyzją Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego nr [...] z dnia [...] 2003 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. Nie można było, zatem rozpatrywać go, jako żołnierza zawodowego, lecz jako byłego żołnierza zawodowego przeniesionego do rezerwy. Zgodnie z rozporządzeniem MON z dnia 10 maja 2004 r. żołnierze rezerwy ubiegający się o powołanie do zawodowej służby wojskowej należy kwalifikować wg I grupy osób badanych przez wojskowe komisje lekarskie.

Badania w trybie odwoławczym nie wykazały istnienia cech choroby wieńcowej, ani też choroby na tle psychicznym. Stwierdzono jednak nadciśnienie tętnicze II stopnia, minimalne odwracalne uszkodzenie wątroby i wadę wrodzoną kręgosłupa pod postacią niespojenia łuku kręgu S1. Dwa pierwsze z wymienionych schorzeń nakazują kwalifikację odpowiednio wg §39 p.2 i §44 p.6 rozporządzenia MON z dnia 10 maja 2004 r. gdzie ustawodawca przewidział tylko i wyłącznie kategorię "N" a w przypadku schorzenia trzeciego ustawodawca przewidział kat. N/Z. Zasadą w takich przypadkach jest określenie kategorii "N" szczególnie, gdy przypis szczegółowy do ww. § nie stanowi inaczej.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

W sprawie poddanej kontroli Sądu, spór dotyczy tego, że organy przyjęły, iż żołnierzy rezerwy ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej należy kwalifikować wg I grupy osób badanych przez wojskowe komisje lekarskie, a skarżący twierdzi, że powinien być zakwalifikowany do II grupy orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej według "Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa"- stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2004 r., nr 133, poz. 1422 z późniejszymi zmianami), i w konsekwencji zmianie ulec powinny kwalifikacje dokonanych rozpoznań.

Bezspornym jest, że skarżący J. B. był żołnierzem zawodowym pełniącym służbę od 15 września 1980 r. do dnia 31 stycznia 2004 r. kiedy to został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. Zwolnienie nastąpiło w wyniku wydania decyzji nr [...] z dnia [...] 2003 r. o wypowiedzeniu skarżącemu- mjr J. B. pełniącemu służbę...- stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej z powodu zmniejszenia stanu etatowego jednostki wojskowej i braku możliwości wyznaczenia na inne stanowisko służbowe. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 78 ust 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, §137 ust 1 i 2 rozporządzenia ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1966 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych. Decyzja ta pomimo podejmowanych przez skarżącego działań, nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i pozostaje poza granicami orzekania w niniejszej sprawie. Dlatego też należy stwierdzić, że jej skutkiem prawnym było zwolnienie skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienie skarżącego do rezerwy albowiem zgodnie z treścią obowiązującego w dacie wydania tej decyzji art. 90 ust 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych: Żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej w czasie pokoju przenosi się do rezerwy, jeżeli ze względu na wiek podlegają obowiązkowi służby wojskowej i zostali uznani za zdolnych do tej służby. Żołnierze ci mogą używać posiadanych stopni wojskowych z określeniem "w rezerwie". W konsekwencji skarżący jest żołnierzem - majorem rezerwy.

Należy zauważyć, że ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych została zastąpiona ustawą z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz. U. z 2008 r. nr 141, poz. 882 ze zm.), która określiła w:

- art. 189. Traci moc ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 28, poz. 153, Nr 106, poz. 678, Nr 107, poz. 688, Nr 117, poz. 753, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1117, z 1999 r. Nr 1, poz. 7, z 2001 r. Nr 85, poz. 925 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 141, poz. 1184, Nr 200, poz. 1687 i Nr 240, poz. 2052 oraz z 2003 r. Nr 45, poz. 391).

- art. 190. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem art. 4 ust. 4-6, art. 78 ust. 4, art. 170 ust. 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - żołnierzem zawodowym jest żołnierz w czynnej służbie wojskowej. Skarżący podejmując działania przez siebie wskazane jest, zatem żołnierzem rezerwy ubiegającym się o powołanie do zawodowej służby wojskowej.

Przemawia za tym także treść art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który określa, że: W rozumieniu ustawy następujące określenia oznaczają: żołnierze zawodowi - żołnierzy powołanych do zawodowej służby wojskowej i pełniących tę służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej lub kontraktu na pełnienie służby terminowej, a także żołnierzy zawodowych asesorów i sędziów sądów wojskowych, którzy na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1676) pełnią służbę stałą. Prawidłowo, więc skarżący został skierowany przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień, jako żołnierz rezerwy ubiegający się o powołanie do zawodowej służby wojskowej do TWKL w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Regulacja prawna dotycząca badań i skierowań żołnierz rezerwy ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej została zawarta w treści ustawy 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Art. 5. 1. Zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją.

2. Do wojskowej komisji lekarskiej kieruje się:

1) żołnierza zawodowego - z urzędu albo na jego wniosek;

2) żołnierza i inną osobę, która zgłosiła chęć pełnienia zawodowej służby wojskowej - z urzędu.

5. Do wojskowej komisji lekarskiej kierują:

1) wojskowy komendant uzupełnień - żołnierzy i inne osoby ubiegające się o powołanie do zawodowej służby wojskowej;

TWKL orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2008 r. rozpoznała szereg schorzeń a Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem NR [...] z dnia 29 wrzesnia 2008 r. uchyliła zaskarżone orzeczenie w części ustalonych rozpoznań i związków schorzeń ze służbą wojskową z utrzymaniem w mocy kategorii "N" - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. RWKL również rozpoznała u skarżącego szereg schorzeń. Jako podstawę prawną wskazała art. 127 § 1 i art. 138 kpa w związku z § 31 ust. 1 i 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

Objaśnienia szczegółowe do Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia takiej służby poza granicami państwa, stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia w treści obowiązującej w dacie wydawania zaskarżonej decyzji wskazują, że osoby badane przez komisje lekarskie dzieli się na trzy grupy:

W odniesieniu do istoty sporu Grupa I (kolumna czwarta wykazu) obejmuje m.in.: żołnierzy rezerwy ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej, Grupa II (kolumna piąta wykazu) obejmuje: żołnierzy zawodowych.

RWKL rozpoznała u skarżącego schorzenia kwalifikowane według Grupy I, kolumny czwartej wykazu rozporządzenia z §:

1. 39 pkt 2 - Nadciśnienie tętnicze II stopnia.

2. 44 pkt 15 - Minimalne odwracalne uszkodzenie wątroby.

3. 82 pkt 1 - Polip pęcherzyka żółciowego.

4. 34 pkt 1 - Wada wrodzona kręgosłupa pod postacią niespojenia łuku kręgu S1 u osoby ze zmianami zwyrodnieniowymi na przednich krawędziach trzonów kręgów w obrazie rtg, nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju,

5. 66 pkt 1 (w zastosowaniu) - Zaburzenia emocjonalne,

6. 2 pkt 1 - Znamiona barwnikowe tułowia.

Te rozpoznania zobowiązywały RWKL do określenia kategorii "N"- niezdolny do zawodowej służby wojskowej, pomimo, że te same schorzenia z Grupy II (kolumna piąta wykazu) umożliwiały określenie "Z" zdolny do zawodowej służby wojskowej. Badania w trybie odwoławczym nie wykazały istnienia cech choroby wieńcowej, ani też choroby na tle psychicznym. Stwierdzono jednak nadciśnienie tętnicze II stopnia, minimalne odwracalne uszkodzenie wątroby i wadę wrodzoną kręgosłupa pod postacią niespojenia łuku kręgu S1. Dwa pierwsze z wymienionych schorzeń nakazują kwalifikację odpowiednio wg §39 p.2 i §44 p. 6 rozporządzenia MON z dnia 10 maja 2004 r. gdzie ustawodawca przewidział tylko i wyłącznie kategorię "N" a w przypadku schorzenia trzeciego ustawodawca przewidział kat. N/Z. Zasadą w takich przypadkach jest określenie kategorii "N" szczególnie, gdy przypis szczegółowy do ww. § nie stanowi inaczej.

Mając na uwadze powyższe uregulowania w ocenie Sądu prawidłowo RWKL stwierdziła, że wojskowe komisje lekarskie określają o zdolności do zawodowej służby wojskowej na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004r. Ustawodawca dzieli osoby badane na trzy grupy. "Żołnierze rezerwy ubiegający się o powołanie do zawodowej służby wojskowej" znajdują się w grupie I osób stanowiącą kolumnę IV wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia tej służby poza granicami państwa, stanowiącego załącznik Nr 2 do ww. rozporządzenia.

Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ sądowa kontrola przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.