Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 122/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie i Ochrony Zdrow
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52  1 i 2, art. 58  1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 17
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.N. i D.N. na decyzję Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na dzień [...] lutego 2011 r. C.N. i D.N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę, w której została wymieniona została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2010r. ([...]) oraz szereg decyzji wydanych przez Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do skarżących o podanie w terminie 7 dni czy powyższe pismo stanowi również skargę na wymienione w nim decyzje Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej, czy też stanowi jedynie zapowiedź zaskarżenia tych rozstrzygnięć, pod rygorem przyjęcia, że pismo to stanowi jedynie zapowiedź zaskarżenia tych decyzji.

Pismem z dnia [...] marca 2011 r. strony potwierdziły, iż zaskarżają wszystkie decyzje wymienione w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 3 marca 2011r. Przewodniczący Wydziału II rozdzielił skargi C.N. i D.N. (pierwotnie zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Go 78/11) i zarejestrował je pod odrębnymi sygnaturami, o czym skarżący zostali poinformowani pismem z dnia 9 marca 2011 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k - 32 i 33 akt sprawy 11 SA/Go 78/11)).

Jedną z wyłączonych skarg, stanowiła skarga na decyzję Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej z dnia [...] grudnia 2010 r. ([...]) w przedmiocie zasiłku okresowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać jej dopuszczalność, gdyż zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), w razie niedopuszczalności skargę odrzuca się bez merytorycznej oceny jej zasadności.

W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym [vide: T. Woś- red., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 235]. Zgodnie z treścią art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez wyczerpanie środków należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zaskarżona decyzja, w administracyjnym toku postępowania, została wydana przez organ l instancji. Od decyzji tej, stosownie do treści art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zmianami), przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, którym zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. jest właściwe miejscowo samorządowe kolegium odwoławcze.

Wnosząc w niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia. Skarżący winni byli bowiem w pierwszej kolejności złożyć odwołanie od zaskarżonej decyzji do organu wyższego stopnia (zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji organu l instancji), którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze i ewentualnie dopiero na rozstrzygnięcie tego organu wnieść skargę do sądu administracyjnego.

Podsumowując, stwierdzić należy, iż warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.