Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 738/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono zmiany prawomocnego postanowienia dotyczącego wniosku o przyznanie  prawa pomocy

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić zmiany postanowienia Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r. w zakresie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz w zakresie ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek A. W. o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten jest drugim wnioskiem A. W. złożonym w przedmiocie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Postanowieniem Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r. odmówiono wnioskodawczyni zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Obecny wniosek został złożony w tym samym zakresie.

Z treści obecnie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem. Wspólny dochód w rodzinie wynosi 5 350 zł., na który składa się wynagrodzenie za pracę wnioskodawczyni i emerytura męża wnioskodawczyni. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – domu – o pow. 200 m2 o szacunkowej wartości 500 000 zł. (własność 50%) oraz nieruchomości rolnej częściowo zalesionej nieużytkowanej o pow. 0,8 ha o wartości około 10 000 zł. Strona nie wykazała posiadania oszczędności, ani innego majątku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wnioskodawczyni jest zatrudniona w sklepie i otrzymuje netto około 1 500 zł. Ponadto podniosła, że nie jest w stanie opłacić pełnomocnika z urzędu. Dodała, że ponosi następujące koszty utrzymania koszty opłaty za media, śmieci, opał, telefon, telewizję, podatek od nieruchomości – 1 520 zł., dodatkowe ubezpieczenie samochodu 200 zł. miesięcznie, ubezpieczenia 160 zł.

W poprzednio rozpoznawanym wniosku wnioskodawczyni wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem. Wspólny dochód w rodzinie wynosi 5 350 zł., na który składa się wynagrodzenie za pracę wnioskodawczyni i emerytura męża wnioskodawczyni. Strona wykazała posiadanie tych samych nieruchomości. Tak samo strona nie wykazała posiadania oszczędności, ani innego majątku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wnioskodawczyni jest zatrudniona w sklepie i otrzymuje netto około 1 500 zł. Ponadto podniosła, że sprawa jest skomplikowana i potrzebuje do prawidłowej obrony pełnomocnika z urzędu. Dodała, że ponosi następujące koszty utrzymania koszty opłaty za wodę, gaz, prąd, kanalizację - 800 zł., wyżywienie, bieżące utrzymanie 3 000 zł.

W sprawie zważono, co następuje.

Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należało więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.

Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie przepisu zawartego w art. 165 p.p.s.a. jest zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji materialno – bytowej wnioskodawczyni. Te okoliczności bowiem są decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Chodzi więc o zmianę tych okoliczności, w oparciu o które wydano poprzednie orzeczenie, przy czym zmiana ta musi być na tyle istotna, aby uzasadniała modyfikację tego orzeczenia.

Analizując wniosek skarżącej należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie wykazała okoliczności przemawiających za zmianą postanowienia w przedmiocie udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, że sytuacja materialna wnioskodawczyni nie zmieniła się w stosunku do sytuacji poprzednio rozpoznawanej. Wnioskodawczyni nadal z mężem uzyskują dochody w tej samej wysokości. Posiada taki sam majątek. Nadal prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Podała podobne uzasadnienie wniosku. Wnioskodawczyni ponosi także podobne wydatki.

Wnioskodawczyni nie podała żadnych innych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na wysokość obecnie osiąganych dochodów lub deklarowanych wydatków, w stosunku do sytuacji materialno – bytowej nakreślonej przy wniosku złożonym poprzednio. Przykładowo można wskazać, że dopiero utrata stałego źródła dochodu, bądź pojawienie się nowych stałych i zarazem koniecznych wydatków, mogłoby wpłynąć na zmianę sytuacji majątkowej strony w takim stopniu, że uzasadniło by to zmianę wcześniejszego postanowienia.

Na marginesie należy wskazać, że wnioskodawczyni w niniejszym postępowaniu posiadała zawodowego pełnomocnika. Powyższe oznacza, że wnioskodawczynię stać jest na poniesienie samodzielne tego wydatku.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 165 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.