Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SO/Kr 3/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 par 2, art. 246 par 1 pkt 1 w zw z art. 258 par 1 i par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.D. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a I) zwolnić Z.D. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla Z.D. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka


UZASADNIENIE

Z.D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w związku z zamiarem wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lutego 2017 roku nr: [...] w przedmiocie zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" oraz w piśmie strony z dnia 5 kwietnia 2017 roku wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną T.D. Ich miesięczny dochód z tytułu świadczeń ZUS wynosi łącznie 1.390,53 zł (540,80 zł i 849,73 zł). Z.D. nie posiada żadnego majątku. Jest R. zamieszkującym na osiedlu w K. "w budzie, która jest ruiną". Nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, papierami wartościowymi, wierzytelnościami, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Jego wydatki przedstawiają się następująco: żywność i media ok. 700 zł, leki 100 zł. Małżonka wnioskodawcy jest ciężko i przewlekle chora, co potwierdzają załączone karty informacyjne leczenia szpitalnego. Przedłożone faktury za zakup lekarstw dla T.D. opiewają na kwoty: 155,16 zł (z dnia 25 marca 2017 roku), 73,90 zł (z dnia 14 marca 2017 roku) i 530,11 zł (z dnia 18 lutego 2017 roku), a za lekarstwa Z.D. na kwotę 65,05 zł (faktura z dnia 2 marca 2017 roku). Płatności za wodę kształtują się następująco: faktura z dnia 7 kwietnia 2016 roku opiewa na kwotę 154,85 zł, z dnia 10 października 2016 roku na kwotę 193,40 zł, a z dnia 11 lipca 2016 roku na kwotę 205,50 zł.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy można wnieść przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

W niniejszej sprawie Z.D. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lutego 2017 roku w przedmiocie zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej.

Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Analizując sytuację finansową wnioskodawcy orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazał on, iż spełnia powyższe przesłanki. Z.D., jak i jego żona T.D. dysponują co prawda stałym dochodem z tytułu świadczeń ZUS w łącznej kwocie 1.390,53 zł, jednakże wydatki, które ponoszą na konieczne utrzymanie i leczenie są bardzo wysokie w stosunku do wysokości tych dochodów. Żona wnioskodawcy jest osobą schorowaną, a stan jej zdrowia wymaga ponoszenia kosztów leczenia. W miesiącu lutym 2017 roku na zakup leków przeznaczyła ona kwotę 530,11 zł, a w marcu bieżącego roku koszty leków obojga małżonków wyniosły 294,11 zł, co stanowi znaczne obciążenie skromnego domowego budżetu. Z.D. nie dysponuje przy tym żadnym majątkiem, oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Wszystkie środki finansowe, którymi rodzina dysponuje w miesiącu przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia.

Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.