Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1399/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 59f ust. 6
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2010 r. sprawy ze skargi A. Ś., U. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A. Ś., U. Ś. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1399/10

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r, nr [...] na podstawie art.59f ust.6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r - Prawo budowlane ( Dz. U. nr 156 z 2006 r. poz. 1118 z późn. zm.) odmówił U. i A. Ś. udzielenia pozwolenia na użytkowanie jednorodzinnego budynku mieszkalnego zrealizowanego na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 26 lutego 201 Or. stwierdzono, że przedmiotowy budynek jest już użytkowany wobec czego postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nałożono na inwestora karę za samowolne przystąpienie do użytkowania budynku.

W przypadku wymierzenia kary uzasadniona jest odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania U. i A. Ś., decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r, nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy budynek został zrealizowany na podstawie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia ...] września 1999 r, Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Organ pierwszej instancji w trakcie przeprowadzonej kontroli nie stwierdził istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego ustalając, iż budowa jest zakończona, a obiekt jest już użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Samowolne przystąpienie do użytkowania obiektu skutkowało wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowienia wymierzającego inwestorowi karę za samowolne przystąpienie do użytkowania budynku.

W ocenie organu odwoławczego fakt ukarania inwestora za samowolne przystąpienie do użytkowania budynku nie uzasadnia odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyraził pogląd, iż zgoda organu na przyjęcie obiektu do użytkowania nie jest pod względem prawnym uzależniona od wcześniejszego nielegalnego użytkowania obiektu.

Zdaniem organu odwoławczego zaskarżoną decyzję należało utrzymać w mocy pomimo wadliwego uzasadnienia z tej przyczyny, że inwestor nie zawiadomił o zakończeniu budowy w trybie art. 54 Prawa budowlanego tylko wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na użytkowanie.

Skoro do przystąpienia do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego wymagane było jedynie dokonanie zawiadomienia, a inwestorzy wystąpili o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, organ był obowiązany odmówić udzielenia pozwolenia na użytkowanie, jako że był związany zakresem żądania zawartym we wniosku.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli A. i U. Ś. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 6, 7, 8, 9 kpa a także art. 64 w zw. z art. 50 kpa.

Skarżący zarzucili organowi błędne pouczenie co do obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie podnosząc, iż urzędniczka w kancelarii nakazała przepisać sporządzone przez nich zgłoszenie na druk wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie.

Jednocześnie skarżący podnieśli, iż obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wynikał z decyzji o pozwoleniu na budowę, a organ powinien wezwać do właściwego sprecyzowania wniosku informując o zmianie przepisów.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając wniesioną skargę Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Organy obu instancji, przy rozpatrywaniu sprawy dotyczącej udzielenia pozwolenia na użytkowanie jednorodzinnego budynku mieszkalnego, zastosowały niewłaściwe przepisy prawa budowlanego w brzmieniu po nowelizacji Prawa budowlanego dokonanej ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r o zmianie ustawy -Prawo budowlane ( Dz.U. z dnia 30 kwietnia 2004 r).

Organ pierwszej instancji, jako podstawę prawną wydanej decyzji wskazał na art. 59 f ust 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane zgodnie z którym " w przypadku wymierzenia kary właściwy organ, w drodze decyzji, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie i przeprowadza, w odpowiednim zakresie postępowanie, o którym mowa w art. 51".

Natomiast organ odwoławczy stwierdził, iż odmowa udzielenia pozwolenia na użytkowanie uzasadniona jest wadliwym, wiążącym organ wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie zamiast zgłoszeniem zakończenia robót.

Należy zauważyć, art. 2 ustawy z dnia z dnia 16 kwietnia 2004 r o zmianie ustawy - Prawo budowlane ( Dz.U. z dnia 30 kwietnia 2004 r) przewiduje zasadę zgodnie z którą do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia jej w życie, stosuje się przepisy tej ustawy, z pewnymi wyjątkami do których sytuacja występująca w rozpoznawanej sprawie nie została zaliczona.

Z tego wynika ( argument a contrario ), że uznanie sprawy za zakończoną przed dniem 31 maja 2004 r ( dzień wejścia w życie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r o zmianie ustawy - Prawo budowlane ) oznacza obowiązek stosowania do niej przepisów dotychczasowych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 września 2008 r, sygn.akt. II OSK 1096/07 sformułował tezę, iż " sprawy wszczęte i zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia z dnia 16 kwietnia 2004 r o zmianie ustawy - Prawo budowlane, do których stosuje się przepisy dotychczasowe, to również sprawy zakończone ostatecznymi w tym terminie decyzjami o pozwoleniu na budowę, w których rozstrzygnięto o sposobie prawnego zakończenia inwestycji w oparciu o art. 55 Prawa budowlanego w brzmieniu sprzed 31 maja 2004 r, nawet wtedy, gdy zakończenie inwestycji nastąpiło już po dniu 30 maja 2004 r.

W rozpoznawanej sprawie ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 1999 r, Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zobowiązano skarżących do wystąpienia o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie po zakończeniu robót budowlanych.

Decyzja o pozwoleniu na budowę określiła zakres uprawnień i obowiązków skarżących związanych z realizacją inwestycji i jednocześnie ustaliła obowiązek związany z prawnym zakończeniem tej inwestycji poprzez uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Skarżący prawidłowo wystąpili o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, a organy prowadzące postępowanie administracyjne miały obowiązek rozpoznać sprawę zgodnie ze stanowiskiem NSA wynikającym z wyroku dnia 26 września 2008 r, sygn.akt. II OSK 1096/07.

W niniejszej sprawie organy administracji, naruszyły wynikający obowiązek, który miał wpływ na wynik sprawy, dlatego na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz 1270 ) orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku.

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 wyżej powołanej ustawy, o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.