Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 464/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 7, art. 77 par.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2012 roku sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę i przebudowę uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...], postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98 , poz. 1071, ze. zm.) stwierdził niedopuszczalność odwołania W.M. od decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej A. z siedzibą w Z., pozwolenia na budowę i przebudowę zespołu boksów garażowych z instalacją elektryczną, miejsc do parkowania samochodów osobowych, oświetlenia parkingu, przyłącza kanalizacji deszczowej oraz przebudowę istniejącego parkingu na działkach o nr 545/33, 200/9, 200/10, 200/11, położonych w Z., przy ul. B. 44 a.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewoda wyjaśnił, że wymienioną wyżej ostateczną decyzją z dnia [...]r., Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę i przebudowę we wskazanym w niej zakresie.

Dalej organ wskazał, że od tejże decyzji Starosty W.M. w dniu 30 stycznia 2012r. złożyła odwołanie, w jego treści wnosząc o uchylenie owej decyzji m.in. z uwagi na okoliczność, iż usytuowanie projektowanych garaży w pobliżu bloku, w którym zamieszkuje może mieć negatywny wpływ na zdrowie jego mieszkańców. Organ wyjaśnił, że wskazane pismo z dnia 30 stycznia 2012r. było podpisane także przez inne osoby mieszkające w bloku przy ul. B. 44/46 w Z., a zatytułowano je "skarga na działania bezprawne w sprawie budowy w/w garaży".

W związku z powyższym organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawców do sprecyzowania treści złożonego pisma poprzez wskazanie, czy stanowi ono: odwołanie od decyzji, wniosek wznowienia postępowania, czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.

W ocenie organu w piśmie z dnia 14 lutego 2012r. W.M. wyjaśniła, że składa odwołanie od wymienionej decyzji Starosty [...] z dnia [..] r.

Następnie organ odwoławczy pismem z dnia 2 marca 2012r. wezwał W. M. do wskazania konkretnych norm prawa materialnego, z których wywodzi swój interes prawny w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na wezwanie W.M. w piśmie z dnia 19 marca 2012r. wskazała, iż nie wyraża zgody na realizację przedmiotowych boksów garażowych, gdyż ich realizacja negatywnie wpłynie na zdrowie mieszkańców bloku przy ul. B. 44/46. W piśmie tym nadmieniła także, iż jest w posiadaniu aktu notarialnego świadczącego o nabyciu przez nią lokalu mieszkalnego nr 36, znajdującego się w budynku przy ul. B. 44/46, będącego w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej A. w Z..

Wojewoda wyjaśnił dalej, iż wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe podlegają zasadom wynikającym z ustawy o własności lokali oraz z Kodeksu cywilnego, a w niniejszej sprawie Spółdzielnia Mieszkaniowa A. w Z. jest inwestorem i kwestie dotyczące spornej inwestycji winny być rozwiązywane z zarządem tej spółdzielni, który ma uprawnienia do uwzględnienia postulatów wnoszonych przez właścicieli lokali budynku usytuowanego na działce o nr 545/32, czyli w sąsiedztwie działki, na której ma powstać przedmiotowa inwestycja.

Wojewoda podkreślił, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest ostateczna od dnia 20 września 2011r, zatem podlega wykonaniu, obszar oddziaływania kwestionowanego obiektu, o którym mowa w art. 28 Prawa budowlanego, obejmuje działki nr 545/33, 545/32, 545/10, 545/27200/9, 200/10, 200/11, 545/14, 200/5, 200/6, 200/7 200/8, 201/7, 545/20, 200/3 i 201/3, 150. W. M. zamieszkałej w lokalu nr 36 w budynku przy ul. B. 44/46 nie przysługiwał zatem status strony w postępowaniu przed organem pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie, a odwołująca się nie wniosła odwołania od decyzji kończącej postępowanie w terminie otwartym dla innej strony postępowania, tj. najpóźniej z dniem 19 września 2011r.

W.M. zaskarżyła wskazane na wstępie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu. Zarzuciła organowi naruszenie art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony. Wyjaśniła m.in., iż nie była informowana o planowanej inwestycji i wydawanych w trakcie jej realizacji decyzjach administracyjnych podobnie jak inni mieszkańcy bloku. Zakwestionowała także działania Spółdzielni Mieszkaniowej A. zmierzające do realizacji spornej inwestycji, podkreślając, że nie wyraża na nią zgody.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody [...], z dnia 20 marca 2012r., którym na podstawie art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania W.M. od decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej A. z siedzibą w Z. przy ul. Ł. 46, pozwolenia na budowę i przebudowę zespołu boksów garażowych z instalacją elektryczną, miejsc do parkowania samochodów osobowych, oświetlenia parkingu, przyłącza kanalizacji deszczowej oraz przebudowę istniejącego parkingu na działkach o nr 545/33, 200/9, 200/10, 200/11, położonych w Z. przy ul. B. 44 a.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia organ uznał, że W. M. nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...]r.

W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma zatem stwierdzona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia okoliczność, że pismo skarżącej z dnia 23 grudnia 2011r., potraktowane przez Wojewodę, jako odwołanie od decyzji Starosty [...], wpłynęło po terminie do wniesienia odwołania od owej decyzji.

Obowiązkiem organu odwoławczego było wnikliwe zbadanie charakteru pisma skarżącej z dnia 23 grudnia 2011r. (uzupełnionego pismem z dnia 14 lutego 2012r.) i ustalenie, czy rzeczywiście nosi ono cechy odwołania, czy też jest podaniem o wznowienie postępowania z przyczyny wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Takie działanie organu winno zostać zainicjowane z uwagi na charakter zarzutów podniesionych w owym piśmie, faktem złożenia go po upływie terminu do wniesienia odwołania, a szczególnie z uwagi na sformułowanie zawarte w piśmie z dnia 14 lutego, gdzie odwołująca się zwróciła się z wnioskiem "o odwołanie kwestionowanej decyzji o pozwoleniu na budowę". W konsekwencji nie można zaaprobować twierdzenia organu, iż skarżąca w piśmie z dnia 14 lutego 2012r. wyjaśniła, że wnosi odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] r.

Skoro zatem pismo W.M. z dnia 23 grudnia 2011 r. zostało złożone po upływie terminu do jego wniesienia przewidzianego dla stron, którym doręczono decyzję o pozwoleniu na budowę, to organ odwoławczy powinien był rozważyć czy nie stanowiło ono wniosku o wznowienie postępowania złożonego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., a w konsekwencji winien nadać mu bieg właściwy dla tego trybu postępowania.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wywodzi swój interes prawny z prawa własności lokalu nr 36, w budynku zlokalizowanym przy ul. B. 44/46 znajdującego się na nieruchomości sąsiadującej z działką, na której ma być zrealizowana przedmiotowa inwestycja. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, aby organ odwoławczy dokonywał jakiejkolwiek oceny wielkości obszaru ewentualnego oddziaływania projektowanej inwestycji.

Nie sposób zaakceptować zaprezentowanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stanowiska, iż z faktu, że działka nr 545/32, na której zlokalizowany jest budynek, w którym skarżąca jest właścicielką lokalu, znajduje się w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej A., należy wywieść, iż W.M. nie posiada interesu prawnego w rozpoznawanej sprawie.

Wprawdzie nie ulega wątpliwości, iż członkom spółdzielni mieszkaniowych, jako takim, nie przysługują prawa strony w postępowaniu o pozwoleniu na budowę, albowiem przepisy prawa nie przyznają członkom spółdzielni mieszkaniowych prawa do korzystania z majątku spółdzielczego oraz do rozporządzania rzeczą w rozumieniu art. 140 K.c. Pogląd taki uzasadnia się tym, że w stosunkach zewnętrznych członków spółdzielni reprezentuje jej zarząd, a sam fakt oddziaływania spornej inwestycji na poszczególne lokale budynku, nie oznacza jeszcze zindywidualizowania uprawnień osób dysponujących własnościowym, spółdzielczym prawem do lokalu, które pozwalałoby na przyjęcie, że osobom tym przysługuje interes prawny w postępowaniu administracyjnym. Trudno jednak w tej konkretnej sprawie pogląd taki zaakceptować, a to z uwagi na fakt, iż to właśnie Spółdzielnia Mieszkaniowa A. jest inwestorem i podmiotem zainteresowanym uzyskaniem pozwolenia na budowę.

Odmowa przyznania skarżącej przymiotu strony błędnie też została uzasadniona m. in. tym, że nie brała ona udziału w postępowaniu przed organem I instancji. To właśnie tryb wznowienia postępowania sanować ma takie uchybienie organu, którego konsekwencja było pominięcie strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym.

Na marginesie tylko podnieść należy, że nie sposób zaaprobować stanowiska organu odwoławczego, iż wydanie kwestionowanego postanowienia uzasadnione jest złożeniem odwołania z uchybieniem ustawowego terminu – w takiej sytuacji obowiązkiem organu było podjecie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jeśli natomiast w ocenie Wojewody [...] odwołanie nie pochodziło od strony postępowania winno być podjęte postanowienie o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy, z uwzględnieniem powyższych stwierdzeń, dokona oceny charakteru pisma skarżącej z dnia 14 lutego 2012 r. będącego uzupełnieniem pisma z dnia 23 grudnia 2011 r. i w sytuacji uznania, ze nosi ono cechy wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu I instancji z dnia 29 sierpnia 2011 r. podejmie stosowne działania w sprawie.

Z tych też przyczyn, mając na uwadze, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 7, 77 § 1 i 134 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270), uchylił zaskarżone postanowienie.

m.ch.