Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2325/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art 42,  art. 43, art. 44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska( spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] na podstawie art.134 K.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...] z dnia [...] nakazującej Inwestorowi - Współwłaścicielom posesji przy [...] A. M. M., (działającemu również w imieniu B. J. S., D. M., M. M.), oraz W.C.M. i J.M., dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku magazynowo - warsztatowego z komorą lakierniczą (obiekt nr [...]), przylegającego tyłem do północnej granicy działki o nr ewid. gruntu [...] wraz z "blaszakiem" usytuowanym przy granicy z działką o nr ewid. gruntu [...] oraz wiaty stalowej o wymiarach 9,03x13,20x4,30 m (opartej na budynkach o nr 1 i 2), zlokalizowanych w P. przy [...] na działce o nr ewid. gruntu [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 16 listopada 2007 r. do organu powiatowego wpłynęło odwołanie A. M. od decyzji organu z dnia [...] nr [...]. Z akt sprawy wynika, iż odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w art.129 § 2 Kpa, tj. po upływie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Jak wynika z pocztowego potwierdzenia zwrotnego przesyłka o nr [...] zawierająca ww. decyzję nie została podjęta w terminie przez adresata pomimo dwukrotnego awizowania (po raz pierwszy w dniu 27.09.2007 r. i po raz drugi w dniu 05.10.2007 r.). Organ wskazał, iż doręczenie przewidziane w art. 44 K.p.a. stosuje się w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 K.p.a. i art. 43 K.p.a., co miało miejsce w niniejszej sprawie. Doręczenie uważa się w takim przypadku za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1 art. 44 K.p.a. Jednocześnie Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości ponownego wysłania pisma na prawidłowo określony adres, co w niniejszym wypadku nastąpiło.

W ocenie organu, dwukrotne wysłanie przesyłki narusza przywołany powyżej przepis art. 44 K.p.a., stąd też należało uznać, że odwołanie Skarżącego z dnia 12.11.2007 r. data wpływu 16.11.2007 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu, albowiem odebranie powtórnie wysłanej przesyłki w dniu 06.11.2007 r. nie wywołało skutku prawnego.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. M. wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił, iż wydane postanowienie w rażący sposób narusza obowiązujące przepisy prawa, bowiem przytoczony w uzasadnieniu przepis art. 44 K.p.a. mówi o jednej z możliwości skutecznego doręczenia, a nie koniecznie obliguje do jego zastosowania.

Skarżący wskazał, że decyzję organu powiatowego otrzymał dnia 06.11.2007 r. natomiast odwołanie złożył w dniu 16.11.2007r., tzn. z zachowaniem 14-dniowego terminu przysługującego do składania odwołań. Zdaniem skarżącego, nie można uznać doręczenia decyzji w sposób przewidziany w art. 44 § 1 pkt.1 K.p.a. za skuteczne, gdyż w okresie od 25.09.2007 do 07.10.2007 r., przebywał poza P. zdany na opiekę swojej rodziny, z uwagi na problemy zdrowotne. Z tego względu nie wiedział o przesłanej mu decyzji. W ocenie skarżącego forma taka mogłaby zostać uznana za zgodną z przepisami gdyby był w domu i wiedział o pozostawieniu awiza bądź innej informacji o pozostawieniu decyzji w Urzędzie. Wówczas organ mógłby uznać, że nie odebrał decyzji ze złej woli. Fakt zaś przyjęcia decyzji świadczy o tym, iż w jego przypadku nie ma złej woli, a jedynie przypadłość losowa, która uniemożliwiła mu podjęcie decyzji. Ponadto, zdaniem skarżącego o ile można uznać, że decyzję doręczono zgodnie z przepisami - gdyż taki przepis istnieje, to na pewno nie można uznać, że fizycznie otrzymał decyzję i nie skorzystał z możliwości odwołania się od niej. Skarżący podniósł, iż jeżeli taka forma doręczenia decyzji jest zdaniem organu odwoławczego wystarczająca, to wobec tego dlaczego organ powiatowy ponownie wysłał decyzję, która została skutecznie doręczona. Zdaniem skarżącego ponowne wysłanie decyzji świadczy o tym, iż organ uznał brak prawidłowego doręczenia decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skargę należało uznać za niezasadną, gdyż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

W postępowaniu administracyjnym zasadą jest doręczenie pisma adresatowi w jego mieszkaniu lub miejscu pracy co wynika z art. 42 K.p.a.

W przypadku nieobecności adresata stosowane jest doręczenie zastępcze, które może być dokonane tylko z zachowaniem wymienionych w art. 43 K.p.a. przesłanek występujących łącznie. W sytuacji kiedy nie można dokonać doręczenia właściwego, ani zastępczego, a adresat nie jest osobą nieznaną z miejsca pobytu należy podjąć czynność doręczenia określoną w art. 44 K.p.a.

W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. dokonał doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej decyzję organu z dnia [...] nr [...] za pośrednictwem gońca. Jak wynika z potwierdzenia zwrotnego odbioru pisma adresowanego do skarżącego przesyłka o nr [...] zawierająca ww. decyzję nie została doręczona osobiście skarżącemu w dniu 26 września 2007 r. z uwagi na jego nieobecność. Z adnotacji gońca wynika, że adresat wyjechał wobec czego doręczyciel umieścił na drzwiach mieszkania adresata zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w dniu 27 września 2007 r. w Urzędzie Miasta P. Przesyłka o nr [...] była ponownie awizowana w dniu 5 października 2007 r. o czym świadczy adnotacja na kopercie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka do dnia 11 października 2007 r. nie została przez skarżącego odebrana.

W ocenie Sądu, organ odwoławczy trafnie przyjął, iż spełnione zostały przesłanki doręczenia pisma w trybie art. 44 § 1 K.p.a. i kierowana do skarżącego korespondencja została skutecznie doręczona. Brak było podstaw prawnych do ponownego przesłania skarżącemu przesyłki nr [...] zawierającej decyzję z dnia [...] nr [...].

Z tych względów organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż dwukrotne wysłanie przesyłki narusza przepis art. 44 K.p.a. i nie wywołuje skutku prawnego. Chybiony jest zarzut uzależniający skuteczność doręczenia decyzji w sposób przewidziany w art. 44 § 1 K.p.a. od obecności skarżącego w P. i wiedzy o przesłanej mu decyzji. Czasowa nieobecność skarżącego pod adresem wskazanym przez skarżącego do doręczeń nie oznacza bezskuteczności dokonanego doręczenia decyzji. Zmieniając adres zamieszkania bądź adres dla doręczeń strona ma obowiązek powiadomić o zmianie organ wskazując nowy adres, pod który można kierować korespondencję. Taki sam obowiązek ciążył w przypadku czasowej nieobecność skarżącego pod adresem wskazanym do korespondencji.

Skarżący przebywając poza P. w okresie od 25.09.2007 do 07.10.2007 r. nie wskazał organowi innego adresu do korespondencji mimo, że mógł spodziewać się kierowanych do niego pism w związku z toczącym się od 1998 r. postępowaniem administracyjnym.

Skoro wobec wyżej przedstawionych okoliczności zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa, skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).