Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 557/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: §10 ust.5
journal: Dz.U. 2007 nr 200 poz 1444
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania  pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju  Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
article: art.22 ust.3
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: art.151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. sprawy ze skargi G. P. R. "A." Sp. z o.o. w K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Oddala skargę


UZASADNIENIE

1. W dniu [...].11.2011 r. Grupa Producentów Rolnych "A." Sp. z o.o. w K. (dalej skarżąca) złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 123 "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

2. Oceniając wniosek wezwano dwukrotnie skarżącą do usunięcia stwierdzonych braków (pisma z dnia [...].12.2011 r. i [...].8.2012 r.). W efekcie dalszej weryfikacji akt sprawy stwierdzono, że braki nie zostały usunięte wobec czego pismem z dnia [...] .10.2012 r. ARiMR odmówiła przyznania pomocy.

3. Pismem z dnia [...].11.2012 r. Skarżąca wezwała Agencję do usunięcia naruszenia prawa. ARiMR – dokonując weryfikacji swego stanowiska – wskazała, że pkt 1 pisma z dnia [...].10.2012 r. nie powinien stanowić przesłanki odmowy przyznania pomocy finansowej. W pozostałym zakresie podtrzymano zajęte stanowisko w tym dokumencie.

4. W skardze do Sądu – żądając uchylenia w całości przedmiotowego rozstrzygnięcia z dnia [...].10.2012 r. oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego – skarżąca zarzuciła:

A. naruszenie przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, a w szczególności § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2007 r., nr 200, poz. 1444 z późn. zm., dalej: rozporządzenie, w szczególności poprzez: a) błędy w ustaleniach faktycznych, b) błędy w ustaleniach prawnych, c) sprzeczność poczynionych przez Agencję ustaleń z zebranym w sprawie materiałem, względnie d) nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych, - a w konsekwencji uznanie, iż skarżąca nie uzupełniła w terminie wszystkich braków we wniosku o dofinansowanie z dnia [...] listopada 2011 r.;

B. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

– art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, Poz. 427 z późn. zm. dalej: ustawa

poprzez jego błędną interpretację i uznanie, iż skarżąca nie przedstawiła dowodów i nie dawała wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz, że nie wykazała wszystkich okoliczności istotnych dla uwzględnienia wniosku o dofinansowanie z dnia [...] listopada 2011 r., jak też że nie wypełniła prawidłowo wniosku;

– art. 22 ust. 3 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż skarżąca nie spełniła warunków przyznania pomocy wymaganych przez ww. ustawę.

5. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami pisma będącego odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

I. Skarga nie jest zasadna.

II. Na wstępie zauważyć należy, że rozpoznając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ARiMR pismem z dnia [...].1.2013 r. przyznała, iż pkt. 1 jej stanowiska z dnia [...].10.2012 r. nie jest trafny: "W odniesieniu do pierwszej pozycji pisma [...] informującego o odmowie przyznania pomocy, dotyczącej błędów w zestawieniu rzeczowo-finansowym, na etapie weryfikacji (...) zostało stwierdzone, iż nie powinno ono stanowić przesłanki odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania (...). Uchybienie to nie ma jednakże wpływu na podtrzymanie rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy".

W ocenie sądu są natomiast trafne argumenty w zaskarżonym piśmie wskazujące na potrzebę ustalenia powiązań pomiędzy Skarżącą a podmiotami gospodarczymi będącymi jego wspólnikami. Wątpliwości te – w zakresie niezależności skarżącej – zostały precyzyjnie ustalone i ocenione w pkt 2 pisma z dnia [...].10.2012 r. Podkreślić zatem należy zawartą tam konstatację, że brak żądanych dokumentów pozwala uznać, iż "doszło do naruszenia zasad przyznawania pomocy, określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17.10.2007 r. w sprawie (...), do których Wnioskodawca składa deklarację, podpisując oświadczenie (część VII wniosku o przyznanie pomocy). W związku z nieusunięciem wszystkich braków oraz naruszeniem w/w zasad, Agencja odmówiła przyznania pomocy".

Konsekwentnie należało przyjąć, że trafnie w podstawie zaskarżonego rozstrzygnięcia powołano treść art. 22 ust. 3 ustawy i § 10 ust. 5 rozporządzenia. Rozumując a contrario trzeba stwierdzić, iż nie doszło ani do obrazy przepisów postępowania, ani prawa materialnego, o czym mowa w skardze.

III. Mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30.8.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.