Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 675/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1943
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
article: par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2009 nr 184 poz 1436
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca  stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Burmistrz Miasta i Gminy aktem z dnia [...] powierzył stanowisko Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w L. - pani U.R. na okres od dnia [...] 2017r. do [...] 2022r. W podstawie prawnej aktu powołano art. 5c pkt 2 i art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 1943, ze zm).

2. Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...], nr [...] stwierdził nieważność aktu powierzenia przez Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] stanowiska Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w L. - pani U.R. na okres od dnia [...] 2017r. do dnia [...] 2022r.

W uzasadnieniu organ nadzoru przytoczył treść art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 1943, ze zm) dalej: u.s.o., w którym zawarto delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania dla określenia, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora lub inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach szkół i rodzajach placówek, uwzględniając w szczególności kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w danej szkole lub placówce, przygotowanie w zakresie zarządzania, ocenę pracy i spełnianie warunków zdrowotnych do zajmowania stanowiska kierowniczego. Przytoczono stosownie do zapisu § 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach szkół i rodzajach publicznych palcówek (Dz.U. z 2009r. Nr 184, poz. 1436) dalej jako: rozporządzenie z dnia 27 października 2009r., warunki, które winien spełniać nauczyciel mianowany lub dyplomowany na stanowisku dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły i placówki, wśród których w punkcie 6 zawarto wymóg aby osoba taka nie była karana kara dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (tj. Dz.U. z 2006r. Nr 97, poz. 674, ze zm), a w przypadku nauczyciela akademickiego - karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r.- Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365, ze zm), oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne. Organ nadzoru wskazał, że w niniejszej sprawie z pisma Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji Narodowej wynika, że ww. Komisja orzeczeniem z dnia [...] uchyliła orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie z dnia [...] Nr [...] o umorzeniu postępowania i przekazała sprawę tejże Komisji do ponownego rozpoznania. Należało zatem stwierdzić, że w dacie powierzenia p. U.R. tj. w dniu [...] stanowiska Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w L., nie spełniała ona wymagań jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora, gdyż toczyło się wobec niej i nadal się toczy postępowanie dyscyplinarne. Wobec powyższego powierzenie stanowiska rażąco narusza prawo.

Wyjaśniono, że organ nadzoru jest uprawniony do zakwestionowania przedmiotowego aktu powierzenia, gdyż akt ten ma charakter władczy i jest realizacją kompetencji przysługującej organowi prowadzącemu szkołę, jakim jest gmina, na podstawie przepisów prawa administracyjnego. Fakt, że ma on charakter personalny, automatycznie nie czyni go aktem prywatnoprawnym. Nie budzi wątpliwości, iż obsada stanowiska dyrektora publicznej placówki oświatowej jest formą zarządzania tą placówką, a to wchodzi w zakres administracji publicznej. Poza tym podniesiono, że przez zarządzenie burmistrza, w świetle art. 93 ust. 1 i 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, należy rozumieć wszystkie akty podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, poza decyzjami administracyjnymi. Kryteria te spełnia przedmiotowy akt powierzenia.

3. Na to rozstrzygnięcie nadzorcze Burmistrz Miasta i Gminy, działając za pośrednictwem pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się:

I. uchylenia zaskrzonego aktu;

II. przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego: "czy przepis § 1 pkt 6 in fine rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach szkół i rodzajach publicznych palcówek (Dz.U. z 2009r. Nr 184, poz. 1436), jest zgodny z art. 42 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"

III. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania podług norm przepisanych. W motywach uzasadnienia wskazano, że fundamentalną zasadą państwa prawnego jest zasada domniemania niewinności, wyrażona w art. 42 ust. 3 Konstytucji RP, co oznacza, że zarówno w postępowaniu karnym sensu stricto, jak i w postępowaniu dyscyplinarnym, jako procesie quasi karnym, przyjmuje się domniemanie niewinności osoby, dopóty jej wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym orzeczeniem. Zasada ta należy do istoty wolności i praw człowieka. Z tego też względu ograniczenie w korzystaniu z konstytucyjnych wolności i praw może być ustanowione jedynie w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie. W tym kontekście nie sposób zaakceptować regulacji prawnej (aktu podustawowego) powołanego przez Wojewodę, która wyklucza kandydatury osób na stanowisko dyrektora szkoły tylko z powodu toczenia się przeciwko nim postępowania dyscyplinarnego. Taka regulacja nie tylko narusza istotę wolności i praw człowieka, ale także jest nie do pogodzenia z zasadą proporcjonalności, wyrażoną w art. 31 ust. 3 ustawy zasadniczej. Już choćby tylko z powodu uregulowania tej kwestii w rozporządzeniu.

Podkreślono, że na tle tej sprawy, gdzie tylko formalne postępowanie dyscyplinarne (oceniające kwestię ujemnej przesłanki procesowej) trwało ponad dwa lata, dość łatwo wykluczyć daną osobę z możliwości kandydowania na dyrektora szkoły przez sam fakt "ciągnięcia się" postępowania dyscyplinarnego.

4. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie uznając, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw. Wyjaśniono, że organy administracji publicznej są zobowiązane do stosowania obowiązującego prawa, zaś § 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 27 października 2009r. jednoznacznie określa, iż osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół nie może być karana karą dyscyplinarną oraz nie może toczyć się przeciwko niej postepowanie dyscyplinarne. Skoro w tej sprawie w dacie powierzenia stanowiska p. U.R. nie spełniała tego wymogu, gdyż toczyło się wobec niej i nadal się toczy postępowanie dyscyplinarne, to oczywistym pozostaje, że akt powierzenia wydany został z naruszeniem prawa.

5. Pismem procesowym z dnia 6 września 2017r. Burmistrz Miasta i Gminy (dalej: Burmistrz, skarżący) podtrzymał wniesioną skargę oraz wniosek o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności z Konstytucją przepisów wskazanych w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 200 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2016r. poz.1066, ze zm) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1369, ze zm.) dalej: ustawa p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy sąd administracyjny bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu administracyjnego w aspekcie przepisów administracyjnego prawa materialnego określających prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego regulującego postępowanie przed organami administracji publicznej.

Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego podlegają kognicji sądu administracyjnego. W myśl art. 148 ustawy p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt. Zakres kontroli Sądu wyznacza treść art. 134 ustawy ppsa. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przez skarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, zatem wniesiona skarga podlega oddaleniu.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi Burmistrza jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...], którym stwierdził on nieważność aktu powierzenia z dnia [...] przez Burmistrza stanowiska Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w L. - pani U.R. na okres od dnia [...] 2017r. do dnia [...] 2022r.

W pierwszej kolejności wyjaśnić pozostaje, że uprawnienia Wojewody do wydawania rozstrzygnięć nadzorczych wynikają z art. 171 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym działalność samorządu terytorialnego podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności, przy czym organem nadzoru nad tą działalnością samorządu terytorialnego jest m.in. wojewoda (ust. 2). Powyższa zasada nie narusza zapisanej w art. 165 ust. 2 Konstytucji RP zasady samodzielności jednostek samorządu terytorialnego, która podlega ochronie sądowej.

Ustawa o samorządzie gminnym, jak i ustawa o systemie oświaty, nie określa formy prawnej działania wójta (burmistrza, prezydenta) w sprawie "powierzania" nauczycielowi stanowiska kierowniczego, odwołania go ze stanowiska, powołania komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu w celu wyłonienia kandydata na stanowisko kierownicze. Mimo braku określenia tej formy w praktyce i w orzecznictwie sądowym powszechnie przyjmuje się dla takich czynności formę zarządzenia. Personalny charakter tego rodzaju zarządzeń nie stanowi o ich prywatnoprawnym charakterze, gdyż obsada stanowiska kierowniczego w szkole jest formą zarządzania szkołą publiczną a zarządzanie szkołą wchodzi w zakres administracji publicznej. Kwestia zaliczania spraw tego rodzaju do spraw z zakresu administracji publicznej budzi niekiedy kontrowersje, ale jeszcze pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) została przesądzona uchwałą składu 7 sędziów z dnia 16 grudnia 1996r. (sygn. OPS 6/96, ONSA z 1997 r., 2/48). Ustalenia tam zawarte zachowują aktualność, potwierdzoną także w - dotyczącym konstytucyjności zakresu nadzoru nad gminą w świetle art. 91 ust. 1 zd. 2 ustawy o samorządzie gminnym pomijającego słowa "podjętej w sprawie z zakresu administracji publicznej" - wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 grudnia 2003 r. (sygn. P 9/02, OTK-A 2003/9/100). Powołanym wyrokiem wyjaśniono wątpliwości właśnie w odniesieniu do zakresu nadzoru nad działalnością samorządu gminnego w sprawie mającej charakter sprawy z zakresu prawa pracy (w tej konkretnej sprawie chodziło o zmianę wynagrodzenia burmistrza). Z uzasadnienia wyroku wynika, że jeśli wola organu gminy otrzymała formę prawną aktu władczego opartego na przepisach prawa administracyjnego, to niezależnie od charakteru kształtowanych stosunków prawnych i ich skutków, akt ten podlega nadzorowi administracyjnemu. Nadzór ten służy badaniu uchwały (co odnosić należy obecnie także do zarządzeń wójta) jako aktu administracji w celu zapewnienia zgodności z prawem w interesie zarówno państwa, jak i osób zainteresowanych, podczas gdy kontrola sądowa uruchamiana tylko na wniosek osób zainteresowanych ma na celu jedynie ochronę ich praw. Trybunał wyraził pogląd, że nie ma podstaw do odmowy orzekania przez sąd administracyjny o rozstrzygnięciu nadzorczym wojewody, chociażby wynik takiej kontroli zależny był od oceny uchwały, podjętej w sprawie z zakresu prawa pracy. Sądowa ochrona samodzielności gminy przed sądem administracyjnym nie oznacza utraty przez inne podmioty prawa do obrony ich interesów przed innymi sądami. Trybunał uznał także, że inne podejście w sytuacji, gdy przedmiotem znacznej części uchwał i zarządzeń organów samorządu terytorialnego są sprawy pozostające poza zakresem administracji publicznej, oznaczałoby drastyczne ograniczenie nadzoru państwa nad samorządem i skutkowałoby brakiem kontroli państwa nad znaczną częścią działań samorządu. Istnienie "zwykłej" drogi sądowej - pozwalającej dochodzić sprawiedliwości przed sądem powszechnym, nie rekompensowałoby tych dotkliwych skutków. Odnosząc się do zarzutu, że brakuje przepisu prawa, który tego typu sprawy (odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego) wyjmowałby spod jurysdykcji sądów powszechnych i powierzał sądom administracyjnym, Trybunał wskazał przepis art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który, podobnie jak poprzednio art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o NSA z 1995r., właśnie sądowi administracyjnemu powierza orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad samorządem terytorialnym. Ten właśnie przepis zawiera konstytucyjnie wymagane "ustawowe zastrzeżenie" określonego zakresu spraw do właściwości sądownictwa administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2005r., sygn. akt I OSK 296/05, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Powyższy pogląd znajduje także oparcie w wyroku NSA z dnia 30 czerwca 2004r. sygn. akt OSK 439/2004 (publ. LexisNexis nr 2126253) w którym stwierdzono, że zarządzenia obok decyzji administracyjnych są prawną formą w jakiej wójt może podejmować władcze rozstrzygnięcia. Skoro art. 36a u.s.o. nie wskazuje formy decyzji administracyjnej dla powierzenia stanowiska dyrektora szkoły przez organ prowadzący szkołę, to oznacza, że następuje ono w formie zarządzenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Powołanie bądź odwołanie dyrektora szkoły jest sprawą z zakresu administracji publicznej ze wszystkimi tego konsekwencjami, łącznie z ingerencją nadzorczą wojewody. Dlatego zarządzenie burmistrza (wójta) w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły podlega nadzorowi wojewody.

Ugruntowany jest już pogląd, że przepisy rozdziału 10 u.s.g. nie wprowadzają żadnych ograniczeń nadzoru ze względu na przedmiot uchwały i zarządzenia organu gminy, jak również z uwagi na ich charakter prawny.

Jak już wskazano wyżej przedmiotem skargi Burmistrza jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...], którym stwierdził on nieważność aktu powierzenia z dnia [...] stanowiska Dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w L. (dalej: Dyrektora szkoły) - pani U.R. na okres od dnia [...] 2017r. do [...] 2022r. po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym. W piśmie z dnia 19 czerwca 2017r. Burmistrz wyjaśnił, że w postępowaniu konkursowym na stanowisko Dyrektora szkoły na dzień 29 marca 2017r. p. U.R. złożyła wymagane prawem oświadczenia i w dniu [...] tj. w dniu powierzenia stanowiska Dyrektora szkoły organ nie posiadał wiedzy o wszczęciu postępowania wyjaśniającego przez Rzecznika Dyscyplinarnego Dla Nauczycieli przy Wojewodzie. Burmistrz dysponował jedynie orzeczeniem z dnia [...] o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wobec p. U.R. W nadesłanych aktach znajdują się m.in. dwa oświadczenia złożone przez p. U.R. z dnia 6 marca 2017r., w których oświadczyła: 1) że "nie była karana karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2016r. poz. 1379, z późn. zm.)" oraz 2) że "nie toczy się przeciwko mi postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub postępowanie dyscyplinarne". Z nadesłanych akt wynika także, że w dniu [...] wydane zostało przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji Narodowej orzeczenie dyscyplinarne, którym po rozpoznaniu odwołania rzecznika dyscyplinarnego od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie z dnia [...], postanowiono uchylić zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazać Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie do ponownego rozpoznania. Nadto z pisma z dnia 30 maja 2017r. Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli wynika, że postępowanie dyscyplinarne w stosunku do p. U.R. zostało wszczęte w dniu [...]i orzeczeniem z dnia [...] komisja dyscyplinarna wydała orzeczenie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego, od którego to orzeczenia zostało złożone odwołanie, przy czym p. U.R. została poinformowana o złożeniu odwołania pismem z dnia 2 marca 2015r. Wobec tego co najmniej w okresie od [...] do [...] toczyło się wobec wskazanej Dyrektor postępowanie dyscyplinarne, o czym zainteresowana była powiadomiona.

Tymczasem jak wynika z przywołanego art. 36 ust. 3 u.s.o. minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, a w stosunku do szkół artystycznych - w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach szkół i rodzajach placówek, uwzględniając w szczególności kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w danej szkole lub placówce, przygotowanie w zakresie zarządzania, ocenę pracy i spełnianie warunków zdrowotnych do zajmowania stanowiska kierowniczego. Na tej podstawie wydane zostało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach szkół i rodzajach publicznych palcówek (Dz.U. z 2009r. Nr 184, poz. 1436, ze zm) dalej jako: rozporządzenie z dnia 27 października 2009r. W § 1 cytowanego rozporządzenia określono wymagania jakie powinna spełniać osoba , która ma zajmować stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły i placówki, którym może być nauczyciel mianowany lub dyplomowany, który spełnia łącznie wskazane w punktach od 1 do 9 wymagania, przy czym w pkt 6 wskazano, że osoba taka nie była karana karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (tj. Dz.U. z 2006r. Nr 97, poz. 674, ze zm), a w przypadku nauczyciela akademickiego - karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r.- Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365, ze zm), oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne.

Jak z powyższego wynika, nie może stanowiska dyrektora szkoły zajmować osoba, wobec której toczy się postępowanie dyscyplinarne. Z uwagi na tę okoliczność z powołaniem się na naruszenie art. 36 ust. 3 ustawy o systemie oświaty w związku z § 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 27 października 2009r. organ nadzoru stwierdził nieważność aktu powierzenia stanowiska Dyrektora szkoły, która to ocena nie narusza przepisów prawa.

W skardze Burmistrz postawił zarzut niekonstytucyjności wskazanego przepisu § 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 27 października 2009r. z uwagi na naruszenie konstytucyjnej zasady domniemania niewinności (art. 42 ust. 3 Konstytucji RP), a więc jednej z podstawowych wolności i praw człowieka, jak również zasady proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP). Wobec podniesionych zarzutów wniesiono o wystąpienie z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.

W tym miejscu pozostaje wyjaśnić skarżącemu, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności przepisu § 1 pkt 6 in fine rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach szkół i rodzajach publicznych palcówek (Dz.U. z 2009r. Nr 184, poz. 1436) z art. 42 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wskazać należy, że art. 193 Konstytucji RP nie zobowiązuje sądu, a jedynie daje mu możliwość przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego w sytuacji, jeżeli od odpowiedzi na to pytanie zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Podkreślenia wymaga, że warunkiem wystąpienia z pytaniem prawnym jest wątpliwość powstała w składzie orzekającym - a nie wątpliwość strony skarżącej - co do zgodności przepisu prawa z Konstytucją RP (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2004 r., OSK 971/04, dostępny w CBOSA). Sąd administracyjny nie dostrzegł zasadniczych wątpliwości w zakresie zgodności ww. przepisu z powoływanym przez pełnomocnika skarżącego wzorcem konstytucyjnym (art. 42 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP), toteż brak było podstaw do wystąpienia z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego, czego domagał się pełnomocnik skarżącego Burmistrza. Zakwestionowana regulacja, wbrew zarzutowi skargi, nie dotyczy naruszenia konstytucyjnej zasady domniemania niewinności lecz w granicach upoważnienia ustawowego zakreślonego w art. 36 ust. 3 u.s.o. zawiera wymogi dla osoby ubiegającej się o stanowisko m.in. dyrektora szkoły. Nie ulega wątpliwości Sądu, że z uwagi na charakter placówki, ustawodawca posiadał uprawnienie do zakreślenia wyższych standardów niż w odniesieniu do innych profesji, nie związanych z kierowaniem placówką przeznaczoną dla dzieci i młodzieży.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 138 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku o oddaleniu skargi.