Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1003/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów (obecnie: Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Go 26/15 w sprawie ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 22 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 5 marca 2015 r., I SA/Go 26/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną przez Gminę K. (zwaną dalej w skrócie "Gminą") interpretację indywidualną Ministra Finansów z 22 października 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając, w oparciu o podstawy przewidziane w art. 174 ust. 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), naruszenie:

I. prawa materialnego, tj.:

- art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 w zw. z art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie, na tle stanu sprawy opisanego we wniosku o wydanie interpretacji, że pierwotne wykorzystanie inwestycji przez Gminę do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT nie wyklucza możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z inwestycją;

- art. 15 ust. 1 i 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie na tle stanu sprawy opisanego we wniosku o wydanie interpretacji, że zawarcie umowy odpłatnego udostępnienia inwestycji będzie stanowić zmianę prawa do odliczenia podatku naliczonego i umożliwi Gminie dokonanie odliczeń po 1/10 podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących inwestycji do końca 10-letniego okresu korekty;

- art. 91 ust. 7 ustawy o VAT poprzez błędne zastosowanie go w sprawie i przyznanie Gminie prawa do dokonania proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego;

II. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 146 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066; dalej: u.p.s.a.) poprzez niedokonanie przez Sąd prawidłowej kontroli zaskarżonej interpretacji, niedokonanie analizy akt sprawy, wadliwe uzasadnienie wyroku, niedostateczne wyjaśnienie przyjętych tez i ocen, przez co wyrok nie poddaje się kontroli. W ocenie organu Sąd bezzasadnie ocenił, iż ze stanu faktycznego nie wynika, że zgodnie z zamiarem Gminy, po oddaniu inwestycji do nieodpłatnego użytkowania lokalnemu klubowi sportowemu, inwestycja ta nie była używana do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT;

- art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 121 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 poz. 749, ze zm.; dalej: O.p.) poprzez błędne przyjęcie, że organ naruszył zasadę działania w sposób budzący zaufanie, w szczególności poprzez nieuprawnione porównania stanu sprawy do poglądu wyrażonego przez Trybunał Sprawiedliwości;

-art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 14h oraz art. 191 O.p. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że organ podatkowy dokonał swobodnej oceny materiału sprawy;

-art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 14e O.p. poprzez błędne przyjęcie, że organ w wydanej interpretacji indywidualnej naruszył obowiązek uwzględnienia ukształtowanego orzecznictwa sądowego;

- art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że ze stanu sprawy nie wynika, czy Gmina nabywając towary i usługi związane z realizacją inwestycji posiadała zamiar wykonywania tych czynności do działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjnym postanowieniem z 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt I FSK 294/15, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne:

"Czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo- kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.), wobec czego czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na tę inwestycję?".

Natomiast postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne:

1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;

2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?

3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie udzielenie odpowiedzi na ww. zagadnienia prawne, będzie miało bezpośrednie przełożenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienia prawne ujęte w obu wskazanych wyżej postanowieniach o sygn.: I FSK 294/15 i I FSK 972/15.