Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 152/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 19 ust. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 328
law: Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków - tekst jedn.
article: art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2021 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. na uchwałę Rady Miejskiej w Czyżewie z dnia 15 marca 2019 r. nr V/41/19 w sprawie Regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy Czyżew stwierdza nieważność § 3, § 6 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz § 9 ust. 1, 2 i 4 Regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy Czyżew stanowiącego załącznik do zaskarżonej uchwały


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2019 r. Rada Miejska w Czyżewie, na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 328 ze zm.; dalej: u.z.z.w.) podjęła uchwałę Nr V/41/19/19 w sprawie Regulaminu dostarczania wody i odprowadzenia ścieków na terenie Gminy Czyżew.

W skardze złożonej na powyższą uchwałę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, Prokurator Rejonowy w W. zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie w zakresie:

- § 3 tegoż Regulaminu, stanowiącego załącznik do skarżonej uchwały określającego minimalny poziom świadczonych usług w zakresie dostarczania wody,

- § 6 ust. 3 pkt 1 tegoż Regulaminu, stanowiącego załącznik do skarżonej uchwały, wskazujący, iż wniosek o zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z dostawcą powinien określać PESEL, REGON lub NIP wnioskodawcy,

- § 6 ust. 3 pkt 3 tegoż Regulaminu, stanowiącego załącznik do skarżonej uchwały, wskazujący iż wniosek o zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z dostawcą powinien określać tytuł prawny do nieruchomości, co do której wnioskodawca chce zawrzeć umowę,

- § 9 ust. 2 i 4 tegoż Regulaminu, stanowiącego załącznik do skarżonej uchwały, iż z wnioskiem o przyłączenie do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej może wystąpić osoba posiadająca tytuł prawny do nieruchomości (ust. 2), zaś w uzasadnionych przypadkach Dostawca może wyrazić zgodę na przyłączenie osobie, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym (ust. 4),

- § 9 ust. 1 tegoż Regulaminu, stanowiącego załącznik do skarżonej uchwały, iż na pisemny wniosek o przyłączenie i określenie warunków przyłączenia następuje odpłatne wykonanie instalacji wewnętrznej wodociągowej lub kanalizacyjnej.

Zdaniem Prokuratora, w uchwale naruszono:

- art. 19 ust. 5 u.z.z.w. poprzez częściowe wypełnienie zawartej tam delegacji ustawowej, albowiem w § 3 Regulaminu nie zawarto określenia minimalnego poziomu usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w zakresie dostarczania wody,

- art. 19 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 u.z.z.w. poprzez wskazanie w § 6 ust. 3 pkt 1 Regulaminu, iż wniosek o zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z dostawcą powinien określać PESEL, REGON lub NIP wnioskodawcy, podczas gdy w świetle regulacji ustawowych podanie tych numerów nie stanowi warunku zawarcia umowy o dostawę wody lub odprowadzanie ścieków,

- art. 19 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 i 4 u.z.z.w. poprzez wskazanie w § 6 ust. 3 pkt 3 Regulaminu, iż wniosek o zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z dostawcą powinien określać tytuł prawny do nieruchomości, co do której wnioskodawca chce zawrzeć umowę, podczas gdy zgodnie z art. 6 ust. 4 u.z.z.w. rzeczona umowa może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym w związku z czym w/w przepis nie definiuje rodzaju tytułu prawnego odbiorcy usług do nieruchomości gruntowej w związku z czym odbiorcą usług może być każdy, w tym nie legitymujący się jakimkolwiek tytułem prawnym do nieruchomości,

- niedopuszczalną modyfikację unormowań ustawowych poprzez wskazanie w § 9 ust. 2 i 4 Regulaminu, iż z wnioskiem o przyłączenie do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej może wystąpić osoba posiadająca tytuł prawny do nieruchomości (ust. 2), zaś w uzasadnionych przypadkach dostawca może wyrazić zgodę na przyłączenie osobie, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym (ust. 4), podczas gdy zgodnie z art. 6 ust. 4 u.z.z.w. sama umowa o dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym,

- art. 19 ust. 5 u.z.z.w. poprzez niedopuszczalną jego modyfikację i przekroczenie upoważnienia ustawowego i wskazania w § 9 ust. 1 Regulaminu, iż na pisemny wniosek o przyłączenie i określenie warunków przyłączenia następuje odpłatne wykonanie instalacji wewnętrznej wodociągowej lub kanalizacyjnej, podczas gdy w/w przepis ustawy nie przewiduje możliwości określenia w Regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków kwestii związanych z wykonaniem instalacji wewnętrznej wodociągowej lub kanalizacyjnej oraz uzyskania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wynagrodzenia za podłączenie do sieci.

W oparciu o powyższe zarzuty Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

W uzasadnieniu skargi Prokurator rozwinął podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Czyżewie wniosła o jej oddalenie.

Odnośnie zarzutu braku wpisania w uchwale minimalnego poziomu usług w zakresie dostarczania wody, a dokładnie braku parametrów jakościowych dostarczanej wody, wyjaśniono, że uchwała zawiera zapis, że dostawca jest zobowiązany dostarczać odbiorcy wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi w ilości nie mniejszej niż 0,5 m3 na dobę oraz zapewnić ciśnienie dostarczanej wody nie mniejsze niż 0,1 MPa występujące w miejscu przyłączenia. Jest to zapis uzgodniony z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie. Postulaty zawarte w skardze, aby zapisy regulaminu obejmowały poziom pierwiastków zawartych w wodzie, rodzaj smaku czy poziom czystości, są zbyt szczegółowe. Parametry wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi określają stosowne akty prawne - rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i wprowadzenie tych zapisów do regulaminu byłoby de facto powtórzeniem norm powszechnie obowiązujących. Gmina zobligowana przepisami przedmiotowego rozporządzenia przekazuje zgodnie z ustalonym harmonogramem próbki do badania wody pod względem mikrobiologicznym, fizykochemicznym i organoleptycznym do właściwego miejscowo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, który wydaje ocenę jakości wody i stwierdza jej przydatność do spożycia.

W kwestii wymogu podania numeru NIP, PESEL lub REGON we wniosku o zawarcie umowy, Rada wyjaśniła, że nie jest to warunek zawarcia umowy a jedynie wskazanie konieczności doprecyzowania danych identyfikacyjnych podmiotu wnioskującego o zawarcie umowy. Zawarcie umowy o dostawę wody nie jest powiązane z prawem własności nieruchomości, a obecne regulacje prawne nie zobowiązują do ujawnienia adresu zameldowania w dowodzie osobistym, nie ma też konieczności zameldowania pod adresem do którego ma być dostarczana woda. Przy założeniu identyfikacji osoby fizycznej o popularnym imieniu i nazwisku wyłącznie poprzez te dane i braku dodatkowych danych (niepowtarzalnych jak PESEL), Gmina nie będzie miała możliwości odnalezienia dłużnika i skierowania przeciwko niemu roszczenia o zapłatę należności za wodę. Są to więc dane konieczne do uzyskania przy dostawie wody, ponieważ w sprawie o zapłatę powód jest obowiązany podać nr PESEL pozwanego celem dokładnej identyfikacji podmiotu biorącego udział w procesie. W sytuacji Gminy Czyżew należy mieć na względzie, że dostawy wody następują w głównej mierze do budynków jednorodzinnych, ponieważ budynków wielorodzinnych na terenie Gminy jest niewiele. Brak możliwości dokładnej identyfikacji odbiorcy uniemożliwi realizację umowy w części dotyczącej roszczenia o zapłatę za dostarczoną wodę.

Rada nie zgodziła się także z zarzutem dotyczącym zapisu § 6 ust. 3 pkt 3 Regulaminu. Przepis art. 19 ust. 4 u.z.z.w. stanowi, iż umowa, o której mowa w ust. 1, może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Wymóg wskazania zatem tytułu prawnego do nieruchomości lub oświadczenia o korzystaniu z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym jest wprost recypowany z przepisów ustawowych, ponieważ również ustawa dokonuje rozróżnienia pomiędzy tymi dwoma rodzajami odbiorców wody. Zaskarżony regulamin nie uzależnia zawarcia umowy od określonego tytułu prawnego do nieruchomości, wskazuje tylko że informacja o tym powinna znaleźć się we wniosku.

W ocenie Rady niezasadny jest też zarzut dotyczący § 9 ust. 2 i 4 Regulaminu. Regulacja ta stanowi, iż: "2. Z wnioskiem o przyłączenie do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej może występować osoba posiadająca tytuł prawny do nieruchomości, która ma być przyłączona do sieci. 4. W uzasadnionych przypadkach Dostawca może wyrazić zgodę na przyłączenie osobie, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym". Przyłączenie nieruchomości do sieci wodno- kanalizacyjnej jest jedną z czynności wkraczających w zakres praw właścicielskich nieruchomości i Rada Miejska w Czyżewie miała to na uwadze przyjmując ograniczenie w postaci wymogu zgody Dostawcy w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Minimalne wymogi wniosku o przyłącze zostały uregulowane w przepisie art. 19a u.z.z.w., który wszedł w życie 19 września 2020 r.

Także zapis § 9 ust. 1 Regulaminu dotyczący wykonania instalacji wodociągowej odpłatnie nie narusza normy ustawowej zawartej w art. 19 ust. 5 u.z.z.w. W art. 15 u.z.z.w. zawarto zapis, iż realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Regulacja zaskarżonego regulaminu jest z tym przepisem zbieżna, nie pozostaje w sprzeczności skutkującej koniecznością unieważnienia uchwały w całości. Nawet przy założeniu, że stanowi ona powtórzenie normy ustawowej, można uznać, że jest to naruszenie na tyle nieistotne, że nie rzutuje na ocenę ważności Regulaminu jako całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości, m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Rozpoznając sprawę ze skargi na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "p.p.s.a."), sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności, o czym stanowi art. 147 § 1 p.p.s.a.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Nr V/41/19 Rady Miejskiej w Czyżewie z dnia 15 marca 2019 r. w sprawie Regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy Czyżew wprowadzająca Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy Czyżew, stanowiący jej załącznik. Została ona podjęta na podstawie art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 328 ze zm.; dalej: u.z.z.w.)

Skarga w niniejszej sprawie została złożona przez Prokuratora, co oznacza, że nie musiała być poprzedzona wyczerpaniem środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a ponieważ skarga dotyczy aktu prawa miejscowego, jej wniesienie nie było też ograniczone żadnym terminem (art. 53 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Uznając zatem za dopuszczalną skargę wniesioną przez Prokuratora, Sąd dokonał jej merytorycznej kontroli.

Przepis art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.; dalej: u.s.g.) stanowi, że uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, co oznacza, że podstawą stwierdzenia nieważności uchwały jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza bowiem nieważności uchwały ograniczając się wyłącznie do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa (art. 91 ust. 4 u.s.g.). Do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (vide Z. Kmieciak, M. Stahl, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego, Samorząd Terytorialny 2001/1-2, s. 102). Jak wskazał NSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 września 2017 r., w sprawie sygn. akt I OSK 124/17, istotna sprzeczność z prawem to wada doniosła pod względem faktycznym i prawnym, wynikająca z naruszeń przepisów prawa materialnego bądź formalnego, ale taka, która jest oczywista, jednoznaczna, niepozwalająca na zaakceptowanie uchwały ze względu na sposób i tryb jej podjęcia, lub skutki, jakie wywołuje.

Przechodząc do kontroli zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały wskazać trzeba, że regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków, jak wskazano już wyżej, jest aktem prawa miejscowego, co potwierdza art. 19 ust. 4 u.z.z.w. Stosownie do art. 19 ust. 5 u.z.z.w. regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków określa prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, w tym: (1) minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków; (2) warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług; (3) sposób rozliczeń w oparciu o ceny i stawki opłat ustalone w taryfach; (4) warunki przyłączania do sieci; (5) warunki techniczne określające możliwości dostępu do usług wodociągowo-kanalizacyjnych; (6) sposób dokonywania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne odbioru wykonanego przyłącza; (7) sposób postępowania w przypadku niedotrzymania ciągłości usług i odpowiednich parametrów dostarczanej wody i wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej ścieków; (8) standardy obsługi odbiorców usług, w tym sposoby załatwiania reklamacji oraz wymiany informacji dotyczących w szczególności zakłóceń w dostawie wody i odprowadzaniu ścieków; (9) warunki dostarczania wody na cele przeciwpożarowe.

Cytowany przepis stanowi delegację ustawową dla wydania aktu prawa miejscowego i ściśle określa zakres spraw, które mogą stać się przedmiotem unormowania uchwały rady gminy. Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków nie może wykraczać poza materię przewidzianą w art. 19 ust. 2 u.z.z.w. Regulacja ta ma charakter wyczerpujący. Wskazując zakres zagadnień, które mogą być objęte regulaminem, ustawodawca w skonstruowaniu delegacji ustawowej posłużył się sformułowaniem "regulamin określa", co oznacza, że treść tego regulaminu musi bezwzględnie odpowiadać zakresowi delegacji ustawowej (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 2033/06, wyrok NSA z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 994/16). Jednocześnie wszelkie odstępstwa od katalogu sformułowanego w tym przepisie przesądzają o naruszeniu przepisu upoważniającego, jak i konstytucyjnej zasady praworządności w zakresie legalności aktu prawa miejscowego, co stanowi istotne naruszenie prawa, którego skutkiem jest stwierdzenie jego nieważności w całości bądź w części. Taką samą wadą dotknięte są te z postanowień aktu prawa miejscowego, które wprawdzie odnoszą się do materii wskazanej w powołanym art. 19 u.z.z.w., ale w zakresie uregulowanym już wyczerpująco w ustawie bądź rozporządzeniu wykonawczym i albo stanowią powtórzenie rozwiązań ustawowych albo regulują te same kwestie w sposób odmienny.

Przechodząc do oceny zarzutów skargi stwierdzić trzeba, że są one zasadne. I tak zasadny jest zarzut dotyczący niezgodności z prawem, tj. z art. 19 ust. 5 pkt 1 u.z.z.w., § 3 Regulaminu. W przepisie tym wskazano jedynie minimalną ilość dostarczanej wody i jej ciśnienie. Nie określono natomiast minimalnych konkretnych parametrów świadczonych usług w zakresie jakości wody (wskazano na wewnętrzną kontrolę jakości, zaś w odpowiedzi na skargę podniesiono, że kwestię tę regulują odrębne przepisy). Tymczasem, jak trafnie wskazano w wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 651/20, skoro z art. 19 ust. 5 pkt 1 u.z.z.w. wynika, że regulamin powinien określać minimalny poziom usług świadczonych przez przedsiębiorstwo w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, to ujęcie tej kwestii poprzez odesłanie wyłącznie do regulacji umownej narusza powołany przepis tej ustawy. Również podkreślenia wymaga, że pojęcie "minimalnego poziomu usług", o którym mowa w tym przepisie, oznacza konkretne parametry tych usług, zatem ilość dostarczanej wody, jej ciśnienie, ciągłość dostaw, jak również jakość wody (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 945/19). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednoznacznie podkreśla się, że odpowiednie regulacje stanowionego regulaminu winny zobowiązywać przedsiębiorstwo do zapewnienia usługobiorcom nie tylko minimalnego ciśnienia wody i minimalnej ilości dostarczanej wody, ale też określać minimalne wymagania dotyczące jakości dostarczanej wody (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 536/20), a tego parametru w przywołanym § 3 Regulaminu zabrakło.

Sąd podziela również zarzut dotyczący niezgodności z prawem, tj. z art. 19 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 u.z.z.w., § 6 ust. 3 pkt 1 Regulaminu. Prokurator powołał się na wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II OSK 391/17, w którym stwierdzono, że "w zakresie, w którym Regulamin zobowiązuje stronę skarżącą kasacyjnie do podania numeru PESEL lub REGON, numeru NIP (jeśli osoba taka go posiada), narusza przepisy art. 19 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 6 u.z.z.w.". Z kolei organ w odpowiedzi na skargę stanął na stanowisku, że wyrok ten został wydany w innym stanie faktycznym, dotyczącym zabudowy nieruchomości budynkami wielolokalowymi i wtedy umowa jest zawierana z właścicielem lub zarządcą, a w związku z tym dla dostawcy numery PESEL posiadaczy lokali nie są potrzebne.

W ocenie Sądu stanowisko organu jest niezasadne. Po pierwsze organ sam przyznał, że na terenie Gminy Czyżew obok zabudowy jednorodzinnej są jednak również budynki wielorodzinne (wielolokalowe), a we wskazanym § 6 ust. 3 pkt 1 Regulaminu nie ma rozróżnienia na budynki wielolokalowe i budynki jednorodzinne. Ponadto, z mocy art. 6 ust. 6 u.z.z.w., na wniosek właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zawiera umowę, o której mowa w ust. 1, także z osobą korzystającą z lokalu wskazaną we wniosku.

Po drugie zwrócić uwagę należy na brzmienie § 6 ust. 3 pkt 1 Regulaminu: "Wniosek o zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z Dostawcą powinien w szczególności określać: imię, nazwisko, PESEL, lub pełną nazwę, REGON, NIP (o ile wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą) oraz adres zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy". Jest to zatem zapis nieprecyzyjny, gdyż o ile do określenia osób fizycznych odnosi się niewątpliwie sformułowanie: imię, nazwisko, PESEL, o tyle w stosunku do osób prowadzących działalność gospodarczą może zachodzić wątpliwość, czy chodzi o wskazanie imienia, nazwiska i PESELA osoby reprezentującej przedsiębiorcę lub alternatywnie wskazanie jej pełnej nazwy, REGONU i NIPu (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Op 364/19).

Ponadto, jak wskazano w przytoczonym wyroku, o ile stosownie do art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz.1292) przedsiębiorca umieszcza w oświadczeniach skierowanych w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej do oznaczonych osób i organów numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługuje się tym numerem w obrocie prawnym i gospodarczym, o tyle nie ma takiego obowiązku w zakresie wskazywania nr REGON. Zgodnie bowiem z ust. 4 tego przepisu, przy załatwianiu spraw organ może żądać od przedsiębiorcy, dla celów identyfikacji, podania wyłącznie firmy przedsiębiorcy oraz numeru identyfikacji podatkowej (NIP) nie zaś numeru REGON.

Zdaniem Sądu zasadne jest też stanowisko Prokuratora odnośnie niezgodności § 6 ust. 3 pkt 3 Regulaminu z art. 19 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 i 4 u.z.z.w. Z art. 6 ust. 4 u.z.z.w. wynika, że umowa, o której mowa w ust. 1, może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Powyższe oznacza, że w świetle wskazanego przepisu brak jest jakichkolwiek podstaw do różnicowania osób, które są posiadaczami nieruchomości o uregulowanym i nieuregulowanym stanie prawnym. Ustawodawca wychodzi bowiem z założenia, że dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków nie może być uzależnione od tego, czy ktoś dysponuje tytułem prawnym do zajmowanej przez siebie nieruchomości (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 138/19). Skoro więc zgodnie z tym przepisem obowiązek zawarcia umowy o zbiorowe zapatrzenie w wodę lub zbiorowe odprowadzanie ścieków, jest całkowicie oderwany od tego, czy odbiorca usług posiada tytuł prawny do nieruchomości czy też nie, to w ogóle należy zakwestionować zasadność badania stosunków własnościowych na danej nieruchomości (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 152/19). Tymczasem w § 6 ust. 3 pkt 3 Regulaminu nałożono na wnioskodawcę obowiązek określenia we wniosku tytułu prawnego do nieruchomości co do której chce on zawrzeć umowę. Czym innym, zdaniem Sądu, jest wskazanie we wniosku, czy się posiada tytuł prawny do tej nieruchomości, a czym innym jest jego określanie.

Również jako zasadne należy uznać zarzuty Prokuratora odnośnie niezgodności § 9 ust. 2 i ust. 4 Regulaminu z art. 6 ust. 4 u.z.z.w. Z przywołanych uregulowań wynika, że z wnioskiem o przyłączenie do sieci może wystąpić osoba posiadająca tytuł prawny do nieruchomości, która ma być przyłączona do sieci, a w uzasadnionych przypadkach Dostawca może wyrazić zgodę na przyłączenie osobie, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, art. 6 ust. 4 u.z.z.w. nie daje uprawnienia ani organowi gminnemu ani dostawcy wyrażania zgody na przyłączanie do sieci osobie, która korzysta z nieruchomości o nieustalonym stanie prawnym. Zastosowane więc w § 9 ust. 2 i 4 Regulaminu uregulowanie jest niedozwolona modyfikacją przywołanych przepisów ustawy.

Zdaniem Sądu zasadny jest również zarzut niezgodności § 9 ust. 1 Regulaminu z art. 19 ust. 5 pkt 4 u.z.z.w. W Regulaminie wskazano, że wykonanie instalacji wewnętrznej wodociągowej lub kanalizacyjnej jest odpłatne i odbywa się na pisemny wniosek o przyłączenie i określenie warunków przyłączenia, zwanym dalej "warunkami przyłączenia" złożony przez osobę ubiegająca się o przyłączenie. W tej mierze podkreślenia więc wymaga, że z art. 15 ust. 2 u.z.z.w. wynika, że realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Ma więc rację Prokurator, że przepisy ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków nie przewidują możliwości określania w Regulaminie kwestii związanych z wykonaniem instalacji wewnętrznej wodociągowej lub kanalizacyjnej oraz uzyskania przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne wynagrodzenia za podłączenie do sieci. Także, wbrew stanowisku Rady z odpowiedzi na skargę, powtórzenie regulacji ustawowych bądź ich modyfikacja i uzupełnienie przez przepisy gminne jest niezgodne z zasadami prawidłowej legislacji. Uchwała rady gminy nie może bowiem regulować jeszcze raz tego, co jest już zawarte w obowiązującej ustawie (por. wyrok NSA z dnia 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt II OSK 2376/18). Całkowicie więc niezasadne jest powoływanie się przez Radę, że regulacja § 9 ust. 1 Regulaminu jest zbieżna z przepisem art. 19 ust. 5 u.z.z.w.

Z powyższych względów, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził nieważność § 3, § 6 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz § 9 ust. 1, 2 i 4 Regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy Czyżew stanowiącego załącznik do zaskarżonej uchwały z dnia 15 marca 2019 r. Powyższe przepisy stanowią jedynie część jego regulacji, jednakże wyeliminowanie ich treści nie dezintegruje pozostałych postanowień Regulaminu, które mogą samodzielnie funkcjonować. Innymi słowy stwierdzenie nieważności ww. przepisów zaskarżonego Regulaminu pozostaje bez wpływu na pozostałą jego część. W konsekwencji stwierdzenie uchybień we wskazanych przepisach nie niesie za sobą konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego całego Regulaminu.