Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1088/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za usunięcie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

[...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za usunięcie drzew. W powyższej decyzji organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] listopada 2011 r. nr [...] w której orzeczono, iż z opłaty 1 011 405,79 zł za usunięcie drzew, ustalonej w pkt II decyzji nr [...] zmienionej decyzją nr [...]:

1. umorzono kwotę 48 939 zł,

2. odwieszono kwotę 26 100,80 zł,

3. ustalono, iż termin uiszczenia odwieszonej opłaty wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

Skarżąca w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z uwagi, iż zaskarżona decyzja uzyskała przymiot ostateczności, organ może dokonać przymusowego ściągnięcia odwieszonej opłaty do uiszczenia, czego skutki będą trudne do odwrócenia i doprowadzą do znacznej szkody w majątku skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a.

Sąd, orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, uniemożliwia Sądowi ocenę czy ww. przesłanki zachodzą w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wskazała, że z uwagi, iż zaskarżona decyzja uzyskała przymiot ostateczności, organ może dokonać przymusowego ściągnięcia odwieszonej opłaty do uiszczenia, czego skutki będą trudne do odwrócenia i doprowadzą do znacznej szkody w majątku skarżącej.

Zdaniem Sądu, przywołane przez skarżącą w skardze, zawierającej także przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdzenia są niewystarczające i nie uprawdopodobniają jej sytuacji majątkowej, która wskazywałaby na wystąpienie okoliczności niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślenia wymaga, że skarżąca nie załączyła do wniosku jakichkolwiek dokumentów i nie przedstawiła związanych z tym dowodów i okoliczności, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie ocen zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. I tak, do wniosku nie załączono chociażby zestawienia posiadanych składników majątkowych czy też wyciągów z rachunków bankowych.

W konsekwencji, zdaniem Sądu, okoliczności, na które powołuje się skarżąca, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie zostało uprawdopodobnione. W świetle powyższego Sąd uznał zatem, że skarżąca nie wykazała zajścia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.