Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 952/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 11, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3 i 4
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 17 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi R.R. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] października 2017r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo -klimatycznej na rok 2016 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu decyzją z dnia [...] października 2017 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] przyznającą R.R., zwanemu dalej skarżącym, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną na rok 2016.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności za realizację pakietu 4 – cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarach Natura 2000 w wariancie 4.8 na powierzchni [...] ha oznaczonej jako działka B1 i C1 (działki ewidencyjne nr [...])

Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] przyznał płatność (wariant 4.8) do powierzchni [...] ha w łącznej wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie kontroli administracyjnej ustalono, że powierzchnia jest mniejsza niż deklarowana – w przypadku działki rolnej na działce ewidencyjnej [...] wykluczono powierzchnię [...] ha.

W odwołaniu z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżący podniósł, że dla działki ewidencyjnej nr [...] (we wniosku oznaczona jako działka rolna "C") została nieprawidłowo ustalona powierzchnia działki. Pomyłka jest wynikiem złego nałożenia siatki działek na powierzchnię gruntu w załączniku graficznym.

Postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu włączył jako dowód do sprawy protokół przesłuchania z dnia [...] lutego 2017 r. Zarówno strona i świadkowie zeznali, jaka jest powierzchnia podana na podstawie pomiarów GPS oraz że przez złe nałożenie linii działka skarżącego w programach Agencji obejmuje działkę nr [...], należącą do sąsiada.

Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu decyzją z dnia [...] października 2017 r., wskazaną we wstępie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego w Poznaniu. W uzasadnieniu organ wskazał, że system ortofotomapa jest jedynym dostępnym instrumentem weryfikacji powierzchni działek rolnych, stąd powierzchnie użytków rolnych określone w Ewidencji Gruntów i Budynków nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla jednolitej płatności obszarowej. Wprawdzie skarżący zgłaszał rozbieżności (złe nałożenie siatki działek na powierzchnię gruntu w załączniku graficznym) w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, jednak nie złożył żadnego dokumentu. Nadto, jak zeznał skarżący – zlecał on prace geodezyjne związane z wznowieniem/wyznaczeniem granic przedmiotowych działek, które jednak zostały wstrzymane, bowiem geodeci nie odnaleźli kamieni granicznych. Skarżący korzystał również z Geoportalu. Organ wskazał, że wznowienia znaków granicznych dokonują na zlecenie zainteresowanych podmioty wskazane w art. 11 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, jednak nie uczyniono tego w niniejszej sprawie.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych w odniesieniu do działki rolnej C1, niedostrzeżenie błędu wynikającego z obrazu ortofotomapy i jej niezgodności ze stanem rzeczywistym, ponadto naruszenie art. 7, 9, 10 § 1, 11, 75 § 1, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a., nieuwzględnienie zeznań świadków, uwag i zastrzeżeń jak i braku zapewnienia czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Skarżący złożył wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania.

Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. skarżący podtrzymał zarzuty zawarte w skardze w załączeniu przedkładając kopię decyzji Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. oraz wydruk dotyczący działek z oznaczeniem Banku Danych o Lasach oraz ortofotomapy wskazujących na istnienie błędu w nałożeniu siatki działek ewidencyjnych oznaczonych nr [...].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy - art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23, ze zm.).

Organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy (art. 11 K.p.a.), a uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 K.p.a.)

Realizacja wskazanych powyżej obowiązków powinna wynikać z uzasadnienia decyzji, od którego nie można odstąpić w przypadku decyzji wydanych na skutek odwołania (art. 107 §4 K.p.a.).

Natomiast zgodnie z art. 145 §1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718) sąd uchyla decyzję, gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze w/w regulacje prawne wskazać należy, że organ administracji publicznej jest obowiązany rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone lub odzwierciedlone w aktach sprawy oraz powinien rozpatrzyć te dowody w ich wzajemnej łączności. Organ administracji publicznej nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu. Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne, które wprawdzie znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym, ale materiał dowodowy nie został w pełni przez organ rozpatrzony. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 K.p.a.) zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 K.p.a.).

Przenosząc powyższe na grunt kontrolowanej sprawy Sąd uznał, że ustalenia faktyczne w zakresie obszaru zatwierdzonego do płatności zostały przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia z naruszeniem powołanych powyżej przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.

Niedopuszczalny prawnie jest taki sposób rozpatrywania materiału dowodowego, który ujawnia, że organ administracji publicznej za najważniejszy uznaje jeden z dowodów zgromadzonych w sprawie i nie rozpoznaje tego dowodu w łączności z pozostałym materiałem dowodowym. Ustalenia faktyczne przyjęte w wyniku takiej oceny materiału dowodowego należy uznać za dowolne.

Zarówno z protokołu przesłuchania świadków oraz skarżącego jak i wydanych uprzednio w sprawach skarżącego wyroków WSA w Poznaniu z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 295/16 i III SA/Po 296/15., wynika, że istniały rozbieżności w zakresie ustaleniach organu a stanem faktycznym w zakresie działki nr [...] należącej do skarżącego oraz sąsiedniej działki nr [...] oraz [...].

Z tych względów Sąd uznał, że organ dowolnie przyjął ustalenia stanu faktycznego, co do tego, że obszar działki rolnej w zakresie [...] ha znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...], niezadeklarowanej przez Skarżącego we wniosku, czyli że obszar upraw działki rolnej obejmuje działki ewidencyjne zadeklarowane przez innych beneficjentów systemu płatności.

Brak analizy materiału dowodowego we wzajemnej łączności nie pozwala stwierdzić, że procedura naniesienia działek na ortofotomapę została wykonana prawidłowo. W konsekwencji analiza akt administracyjnych nie pozwala na przyjęcie stanowiska, że wskazane powyżej naruszenie przepisów postępowania nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.

Marginalnie wskazać można, że skarżący, zgodnie ze wskazaniami organu, może złożyć wniosek o przeprowadzenie rozgraniczenia nieruchomości, zgodnie z przepisami Rozdziału 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101).

W uzasadnieniu powinno się w nim znaleźć pełne odzwierciedlenie i ocena zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek jakimi kierował się organ w procesie decyzyjnym.

Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu w pierwszej kolejności będzie miał na uwadze to, czy wyjaśnienie okoliczności sprawy w zakresie zarzutów stawianych przez Skarżącego wymaga podjęcia dodatkowych czynności dowodowych. W sytuacji, gdy takie czynności okażą się zbędne lub konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy nie będzie miał istotnego wpływu na jej rozstrzygnięcie, organ odwoławczy załatwi sprawę poprzez merytoryczne jej rozstrzygniecie.

Mając na uwadze powody uchylenia zaskarżonej decyzji organ uwzględni również, aby w uzasadnieniu kolejnej decyzji zawarte zostało wyczerpujące wyjaśnienie kwestii dotyczących analizy materiału dowodowego poprzez wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 K.p.a.).

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt I sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na zasadzie art. 200 tej ustawy.