Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 758/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Dnia 22 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego deportacji do pracy przymusowej 1/ stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2/ zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej D.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 758/04

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie przyznania D.K. uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że D.K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm. ) represją jest deportacja (wywiezienie) do pracy przymusowej na okres co najmniej 6 miesięcy z terytorium państwa polskiego, w jego granicach sprzed dnia l września 1939 r., na terytorium III Rzeszy i terenów przez nią okupowanych w okresie wojny w latach 1939-1945 . Organ administracji podniósł, iż strona w tym czasie pracowała przymusowo w miejscowości S. i G. w powiecie Ł., a zatem na terenie II Rzeczypospolitej w jej granicach sprzed l września 1939 r.

Nie została zatem spełniona ustawowa przesłanka do przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.

D.K. na wyżej wymienioną decyzję wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie precyzując żądania skargi.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269} sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. l wyżej powołanego aktu).

Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym.

Zgodnie z treścią art. 145 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Stosownie do art. 156 § l pkt 4 Kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie.

Decyzja z dnia [...] Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, wydana na skutek wniosku D.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, skierowana

została do niebędącego stroną w sprawie D.K., a odebrana została przez jego żonę W.K.

Powyższe oznacza, że zachodzą określone w art. 156 § l pkt 4 Kpa przyczyny stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Natomiast zgodnie z treścią art. 119 pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli m. in. decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § l Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, z mocy art. 145 § l pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt l wyroku.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi na brak przymiotu wykonalności, orzekanie o wstrzymaniu wykonania decyzji jest bezprzedmiotowe (art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).