Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 28/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie rozbiórki ogrodzenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 495/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uwzględnił skargę K. B. i uchylił decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 13 sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki ogrodzenia. Wyrok jest prawomocny od dnia 15 marca 2011 r.

Pismem z dnia 13 maja 2011 r., K. B. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność działań Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, w której domagała się wykonania zaleceń zawartych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 495/11.

Z uwagi na wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 19 maja 2011 r., skarga przesłana została do Opolskiego, celem nadania jej biegu na podstawie art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu, wskazując na brak uprzedniego wniesienia przez skarżącą wezwania do zaprzestania naruszenia prawa, organ zwrócił uwagę, iż złożona przez skarżącą skarga wniesiona została z naruszeniem przepisów art. 52 – 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 25 lipca 2011 r. i 12 września 2011 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, że pisemnie, w trybie art. 154 P.p.s.a., wzywała zaskarżony organ do wykonania wyroku z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 495/11 oraz wykazanie, że wniosła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenia skarżąca przesłała pisma: z dnia 28 lipca 2011 r., w którym zaprzeczyła, że skarga z dnia 25 maja 2011 r. na bezczynność działań Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu została przez nią złożona; z dnia 29 lipca 2011 r., nazwanym przez nią sprostowaniem, w którym wycofała treść pisma z dnia 28 lipca 2011 r. Jednocześnie w przedmiotowym piśmie skarżąca potwierdziła fakt złożenia skargi z dnia 25 maja 2011 r. na bezczynność działań Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu oraz oświadczyła, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu nie wzywała organu w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a., do wykonania wyroku WSA w Opolu z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 495/11. W piśmie z dnia 19 września 2011 r. poinformowała Sąd, że nie wniosła zażalenia przewidzianego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia, na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę, w tym także skargę na bezczynność, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Wyczerpanie trybu zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (por. postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 1 P.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.

W sprawie niniejszej skarżąca podała, że przed wniesieniem skargi nie wyczerpała opisanego wyżej trybu zażaleniowego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tego typu przypadek zachodzi w niniejszej sprawie. Skoro zatem, skarżąca nie dopełniła warunku zawartego w przepisie art. 52 § 1 P.p.s.a. i nie wyczerpała przewidzianego w tym przepisie trybu, to w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.