Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 152/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 250 i  art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata A.G. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A.G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 246 (dwieście czterdzieści sześć) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 46 (czterdzieści sześć) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 152/10 oddalił skargę R.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

W dniu 1 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku z dnia 1 kwietnia 2010 r., sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W skardze kasacyjnej zawarty został jednocześnie wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Przedmiotowy wniosek ponowiony został następnie na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 2 marca 2011 r. oraz w piśmie z dnia 4 marca 2011 r.

Na rozprawie przed NSA pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. W piśmie z dnia 4 marca 2011 r. wskazał zaś, że wnosi o przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej, co podyktowane jest "nakładem pracy włożonym w niniejszą sprawę, czasem poświęconym na wyjaśnieniu sprawy, przeglądaniem akt w sprawie, kontakt ze skarżącą oraz odpowiadanie na liczne telefony skarżącej i udzielanie jej pomocy prawnej w niniejszej sprawie".

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a tego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W myśl § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2010 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie w dniu 2 marca 2011 r. uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.

W świetle powyższego uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy.

Przy czym zaznaczyć trzeba, że w ocenie referendarza sądowego w przedmiotowej sprawie nie zaistniały podstawy do przyznania przedmiotowego wynagrodzenia w wysokości żądanej przez pełnomocnika, tj. w wysokości 150% stawki minimalnej (360 zł). Zdaniem referendarza sądowego czynności podejmowane przez adwokata A.G. związane były z wykonywaniem obowiązków pełnomocnika z urzędu i nie przekraczały zasadniczo granic zwykłej staranności pełnomocnika. Charakter oraz stopień zawiłości sprawy, a także nakład pracy pełnomocnika uzasadniał przyznanie wynagrodzenia w wysokości 246 zł, na które to wynagrodzenie składa się kwota 180 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia) oraz kwota 20 zł za podejmowane dodatkowe czynności, takie jak złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przeglądanie akt sprawy i kontaktowanie się ze skarżącą, powiększone o stosowną kwotę podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.