Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 394/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 93 ust. 1,art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska – spr. Sędziowie WSA Elżbieta Kmiecik WSA Teresa Cisyk Protokolant St. inspektor sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 17 maja 2012 r., nr XXII/291/12 w przedmiocie ustalenia sieci oraz granic obwodów publicznych szkół podstawowych i gimnazjów 1) stwierdza nieważność § 1 zaskarżonej uchwały, 2) określa, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w części, w której w pkt 1 wyroku stwierdzono jej nieważność.


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2012 r. Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla podjęła uchwałę Nr XXII/291/12 w sprawie ustalenia sieci i granic obwodów publicznych szkół podstawowych oraz gimnazjów prowadzonych przez gminę Kędzierzyn-Koźle. Podstawę prawną podjęcia aktu stanowił przepisy art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.). W § 1 uchwały Rada ustaliła plan sieci publicznych szkół podstawowych prowadzonych przez Gminę Kędzierzyn-Koźle oraz granice ich obwodów, zgodnie z załącznikami nr 1-13 do uchwały. Z kolei w § 2 ustaliła plan sieci publicznych gimnazjów prowadzonych przez Gminę Kędzierzyn-Koźle oraz granice ich obwodów, zgodnie z załącznikami nr 14-21 do uchwały, natomiast w § 3 wykonanie uchwały powierzono Prezydentowi Miasta Kędzierzyna-Koźla, a w § 4 ustalono, że moc obowiązującą traci uchwała Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 1 września 2010 r., Nr LX/650/10 w sprawie ustalenia planu sieci i granic obwodów publicznych szkół podstawowych oraz gimnazjów prowadzonych przez gminę Kędzierzyna-Koźla. Zgodnie z § 5 uchwały, wejście jej w życie przewidziano po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z mocą obowiązującą od 1 września 2012 r.

Wojewoda Opolski, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 - zwanej dalej u.s.g.), zaskarżył powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wnosząc o stwierdzenie nieważności § 1 uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa. W uzasadnieniu wskazał, że nie zakwestionował legalności powyższej uchwały na podstawie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym, w terminie 30 dni od dnia jej przedłożenia, gdyż w tym okresie prowadzone były postępowania nadzorcze wobec trzech uprzednich uchwał Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 17 maja 2012 r. Postępowania te zakończyły się ustaleniem, że uchwały zostały podjęte bez zachowania wymogów formalnych warunkujących ich prawidłowości i wydaniem w dniu 26 czerwca 2012 r. rozstrzygnięć nadzorczych: nr NK.III.413U.57.2012.IM stwierdzającym nieważność uchwały Nr XXII/287/12 w sprawie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej nr 13 dla mniejszości niemieckiej w Kędzierzynie-Koźlu, nr NK.III.4131.1.58.2012.IM stwierdzającym nieważność uchwały Nr XXII/288/12 w sprawie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej nr 14 w Kędzierzynie-Koźlu oraz nr NK.III.4131.1.59.2012.IM stwierdzającym nieważność uchwały Nr XXII/289/12 w sprawie przekształcenia Publicznej Szkoły Podstawowej nr 20 w Kędzierzynie-Koźlu w szkolę filialną Publicznej Szkoły Podstawowej nr 12 w Kędzierzynie-Koźlu. Podniósł, że Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla zaskarżyła wyżej wymienione rozstrzygnięcia nadzorcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jednak skargi Gminy zostały oddalone wyrokami z dnia 6 grudnia 2012 r. Wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Op 403/12 dotyczący rozstrzygnięcia nadzorczego nr NK.III.4131.1.58.2012.1 uprawomocnił się 29 stycznia 2013 r., zaś wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Op 402/12 dotyczący rozstrzygnięcia nadzorczego nr NK.III.4131.1.59.2012.IM i wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Op 404/12 dotyczący rozstrzygnięcia nadzorczego nr NK.III.4131.1.57.2012.IM, uprawomocniły się 12 lutego 2013 r.

Uzasadniając zarzut istotnego naruszenia prawa Wojewoda wywiódł, że wydanie przez organ nadzoru rozstrzygnięć nadzorczych zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wstrzymywało z mocy prawa wykonanie zakwestionowanych uchwał likwidujących szkoły i przekształcającej szkołę z dniem ich doręczenia. Zatem organ wykonawczy Gminy Kędzierzyna-Koźla niezgodnie z prawem wykonał zakwestionowane przez organ nadzoru uchwały. To spowodowało, że stan prawny przedstawiony w § 1 uchwały Nr XXII/291/12 jest niezgodny ze stanem faktycznym, jaki zaistniał po uprawomocnieniu wskazanych wyroków. Rada Miasta zakwestionowaną uchwałą określiła plan sieci publicznych szkół podstawowych, w której nie uwzględniła ww. dwóch szkół podstawowych zlikwidowanych z dniem 31 sierpnia 2012 r., zaś w § 1 ust. 1 pkt 9 wykazała przekształconą szkołę nr 20 w Kędzierzynie-Koźlu, jako szkołę filialną szkoły nr 12 w Kędzierzynie-Koźlu. W odniesieniu do tego Wojewoda powołał się na ścisłe powiązanie uchwał dotyczących istniejących szkół podstawowych i gimnazjalnych na terenie gminy z uchwałą o planie sieci i kształcie ich obwodów. Podkreślił przy tym że akty prawne podejmowane przez organy gminy, a w szczególności akty prawa miejscowego, powinny tworzyć spójny system prawny obowiązujący na obszarze działania organu samorządu terytorialnego.

W ocenie Wojewody, niezgodność § 1 uchwały z prawem istnieje od dnia jej podjęcia, tj. od dnia 17 maja 2012 r., gdyż wydane rozstrzygnięcia nadzorcze stwierdzające nieważność uchwał o likwidacji i przekształceniu wyżej wymienionych szkół wywoływały skutek ex tunc, czyli z dniem ich podjęcia. W dalszej kolejności Wojewoda podał, że zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawomocne orzeczenia sądów wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd wskazania prawomocnych wyroków WSA w Opolu wiążą nie tylko Radę Miasta Kędzierzyna-Koźla i Wojewodę Opolskiego jako strony postępowania, lecz również Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźla.

Poza tym konieczność stwierdzenia nieważności § 1 przedmiotowej uchwały, Wojewoda wywiódł z wymogu działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa, stosownie do art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazał, że wyrażona w tym przepisie zasada praworządności działania organów władzy publicznej naruszona jest w sytuacji nierespektowania przez te organy prawomocnych wyroków sądów administracyjnych. Za naruszenie prawa uznał zarówno niewykonanie przez organy Gminy Kędzierzyna-Koźla wskazanych prawomocnych wyroków WSA w Opolu, a więc przywrócenie stanu poprzedzającego likwidację i przekształcenie przedmiotowych szkół, jak też zachowanie w obrocie prawnym przedmiotowej uchwały w jej aktualnym brzmieniu. Wojewoda stwierdził, że w Gminie Kędzierzyn-Koźle zgodna z prawem sieć publicznych szkół podstawowych powinna uwzględniać funkcjonowanie szkół nr 13, nr 14 i nr 20. Tymczasem organy Gminy Kędzierzyna-Koźla do dnia skargi nie doprowadziły planu sieci i obwodów publicznych szkół podstawowych na terenie Kędzierzyna-Koźla do stanu zgodnego z prawem, co uzasadniało konieczność stwierdzenia nieważności § 1 przedmiotowej uchwały, gdyż nie uwzględnia on Publicznej Szkoły Podstawowej nr 13, 14 i 20, ani nie wyznacza im obwodów.

W odpowiedzi na skargę Gmina Kędzierzyn-Koźle uznała skargę za zasadną z przyczyn podanych w jej uzasadnieniu. Ponadto poinformowała, że na sesji w dniu 28 sierpnia 2013 r. Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla podjęła uchwałę Nr XVI/496/13 w sprawie ustalenia sieci i granic obwodów publicznych szkół podstawowych oraz gimnazjów prowadzonych przez gminę Kędzierzyn-Koźle. W uchwale tej dostosowano stan prawny do stanu faktycznego jaki zaistniał po uprawomocnieniu się wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2012 r. oddalających skargi Rady na rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody Opolskiego.

Wojewoda Opolski, odnosząc się do odpowiedzi na skargę wniósł o stwierdzenie jej nieważności lub stwierdzenia jej niezgodności z prawem. Przyznał, że w dniu 6 września 2013 r. wpłynęła do Opolskiego Urzędu Wojewódzkiego uchwała Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla Nr XLI/496/13 z dnia 28 sierpnia 2013 r. w sprawie ustalenia sieci oraz granic obwodów publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez gminę Kędzierzyn-Koźle i została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 9 września 2013 r. pod poz. 1940. Jednakże zauważył, że zaskarżona uchwała Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla z dnia 17 maja 2012 r. Nr XXII/291/12 była stosowana i wywołała skutki prawne, dlatego nie ma podstaw do umorzenia postępowania prowadzonego w przedmiotowej sprawie, po wyeliminowaniu tej uchwały z obrotu prawnego. Wojewoda odnotował, że postanowieniami nowej uchwały Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla dostosowała kształt sieci publicznych szkół podstawowych w Gminie Kędzierzyn-Koźle do stanu prawnego powstałego po uprawomocnieniu się ww. wyroków WSA w Opolu, jednak z pisma procesowego strony przeciwnej nie wynika, aby ponownie uruchomiono w dniu 1 września 2013 r. Publiczne Szkoły Podstawowe nr 13, 14 i 20.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej, wykonywana przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zaznaczyć także należy, iż stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze i bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa.

Na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. sąd może stwierdzić nieważność lub niezgodność z prawem zaskarżonego aktu tylko w przypadku naruszeń prawa określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Odnośnie aktów organów gmin, przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g. stosownie do którego nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna z prawem. Na podstawie argumentacji a contrario do postanowień art. 91 ust. 4 u.s.g., stanowiącego, iż w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa, należy przyjąć, że każde "istotne naruszenie prawa" uchwałą organu gminy oznacza jej nieważność (por. T. Woś [w:] T.Woś., H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Postępowanie sądowoadministracyjne", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2010, s. 272). Pojęcie "istotne naruszenie prawa" nie zostało zdefiniowane w żadnej z ustaw samorządowych, tak samo jak i pojęcie "sprzeczność z prawem". Definicje te zostały wykształcone w drodze stosowania prawa. Przez "sprzeczność" przyjęło się rozumieć niezgodność z aktami prawa powszechnie obowiązującego, czyli z Konstytucją, ustawami, aktami wykonawczymi, oraz powszechnie obowiązującymi aktami prawa miejscowego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 grudnia 2003 r. P 9/02, OTK-A 2003, nr 9, poz. 100; wyrok NSA z 22 sierpnia 1990 r., SA/Gd 796/90, ONSA 1990, nr 4, poz. 1). Sprzeczność ta musi być oczywista i bezpośrednia, a nie ma jej, jeżeli określone rozstrzygnięcie podjęte przez organ gminy nie jest wyraźnie zakazane przez ustawodawcę i mieści się w granicach swobodnego uznania. Zatem dla stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia wystarczy istotne naruszenie prawa (oczywiste i bezpośrednie). Do istotnych wad, prowadzących do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym, zalicza się m.in. naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. M. Stahl, Z. Kmieciak, "Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego (w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny)", ST 2001, z. 1-2, s. 101-102). Przyjmuje się, że są to naruszenia prawa m.in. jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, a także naruszenie procedury podjęcia uchwały.

Oceniając zgodność z prawem zaskarżonego aktu prawa miejscowego, należało podzielić stanowisko Wojewody Opolskiego, że zakwestionowana uchwała narusza prawo, co uzasadnia jej wyeliminowanie z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie nieważności.

Od razu trzeba stwierdzić, że w myśl art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm. - zwanej dalej ustawą o systemie oświaty). rada gminy ustala plan sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez gminę, a także określa granice obwodów publicznych szkół podstawowych i gimnazjów, z wyjątkiem specjalnych, mających siedzibę na obszarze gminy. Uchwała rady gminy podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Obowiązek publikacji uchwał rady gminy ustalających sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów, wynika z konstytucyjnego obowiązku szkolnego. Konstytucja RP w art. 70 ust. 1 stanowi, że każdy ma prawo do nauki, a do 18 roku życia nauka jest obowiązkowa. Postanowienia konstytucyjne konkretyzują przepisy art. 15 ustawy o systemie oświaty. Ustawodawca przyjął, że gwarancją prawa do nauki jest obowiązkowe kształcenie realizowane na kilku poziomach. Zatem podanie do publicznej wiadomości, poprzez publikację w wojewódzkim dzienniku urzędowym, planu sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów, ma bezpośredni wpływ na realizację obowiązku szkolnego, stąd uchwała w tym przedmiocie jest aktem prawa miejscowego.

Przyjdzie przypomnieć, że uprawnienia rady gminy do podjęcia uchwały w sprawie ustalenia planu sieci oraz granic obwodów publicznych szkół podstawowych i gimnazjów wynikają z treści art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h u.s.g. i art. 17 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Według art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h u.s.g. rada gminy jest wyłącznie właściwa do podejmowania uchwał w sprawach majątkowych gminy przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących tworzenia, likwidacji i reorganizacji przedsiębiorstw, zakładów i innych gminnych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. Na mocy wyżej przytoczonego już art. 17 ust. 4 ustawy o systemie oświaty rada gminy ustala plan sieci publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez gminę z uwzględnieniem wymogów określonych w ust. 1 i 2, jak też określa granice obwodów publicznych szkół podstawowych i gimnazjów, z zastrzeżonymi wyjątkami. Należy odnotować, że założenie nowej szkoły lub placówki publicznej następuje przez wydanie aktu założycielskiego. Jest to czynność prawna prowadząca do powstania nowej szkoły. W akcie założycielskim publicznej szkoły podstawowej i gimnazjum dokonuje się określenia obwodu. Ustalenie w akcie założycielskim obwodu nowo tworzonej szkoły publicznej wymaga jednocześnie podjęcia uchwał zarówno w sprawie zmiany aktów założycielskich innych, już wcześniej istniejących szkół publicznych danego typu, jak i uchwały rady w sprawie ustalenia planu sieci szkolnej, co wynika z art. 17 ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Wskazane akty powinny być ze sobą spójne, gdyż ma to wpływ na kontrolę spełniania obowiązku szkolnego, a także dostępności do szkół publicznych, jak również wiele innych aspektów funkcjonowania szkoły. Ustalenie obwodu nie jest arbitralną decyzją Rady Miejskiej i winno być poprzedzone stosowną procedurą przewidzianą w ustawie o systemie oświaty. Stąd Wojewoda zasadnie zwrócił uwagą na ścisłe powiązanie uchwał dotyczących istniejących szkół podstawowych i gimnazjalnych na terenie gminy z uchwałą o planie sieci i kształcie ich obwodów. Poza tym, akty prawa miejscowego podejmowane przez organy gminy powinny tworzyć spójny system prawny obowiązujący na obszarze działania organu samorządu terytorialnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy stwierdzić trzeba, że bezspornie skarżona uchwała podjęta została w konsekwencji wcześniej podjętych dwóch uchwał z dnia 17 maja 2012 r. likwidujących Publiczną Szkołę Podstawową nr 13 i 14 oraz uchwały, z tej samej daty, dotyczącej przekształcenia Publicznej Szkoły Podstawowej nr 20 w Kędzierzynie-Koźlu w szkołę filialną Publicznej Szkoły Podstawowej nr 12 w Kędzierzynie-Koźlu. Omówione uchwały w trybie rozstrzygnięcia nadzorczego zostały wyeliminowane z obiegu prawnego przez Wojewodę Opolskiego. Działania Wojewody w tym zakresie zostały zakwestionowane przez Gminę Kędzierzyna-Koźla przed tut. Sądem. Sąd uznał rozstrzygnięcia nadzorcze za zgodne z prawem i oddalił skargę Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla.

Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności dostrzec należy, że stan prawny przedstawiony w § 1 zaskarżonej uchwały Nr XXII/291/12 z dnia 17 maja 2012 r. jest niezgodny ze stanem faktycznym i prawnym, jaki zaistniał po uprawomocnieniu się wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2012 r. Przyjdzie bowiem zauważyć, że Rada Miasta kwestionowaną uchwałą określiła plan sieci publicznych szkół podstawowych, w której nie uwzględniła ww. dwóch szkół podstawowych zlikwidowanych z dniem 31 sierpnia 2012 r., a w § 1 ust. 1 pkt 9 wykazu przekształconą PSP nr 20 w Kędzierzynie-Koźlu, ujawniła jako Szkołę Filialną PSP nr 12 w Kędzierzynie-Koźlu. W tej sytuacji, skoro uchwały o likwidacji i przekształceniu szkół zostały wyeliminowane z obiegu prawnego, to słusznie Wojewoda Opolski wywodzi, że niezgodność § 1 uchwały Nr XXII/291/12 z prawem istnieje od dnia podjęcia uchwały, tj. od dnia 17 maja 2012 r., bowiem wydane rozstrzygnięcia nadzorcze stwierdzające nieważność uchwał o likwidacji i przekształceniu ww. szkół wywoływały skutek ex tunc, a zatem z dniem ich podjęcia. Bezspornie zaskarżona uchwała nie uwzględnia Publicznej Szkoły Podstawowej nr 13, 14 i 20, ani nie wyznacza im obwodów. Z powyższych względów Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla powinna była dostosować zaskarżoną uchwałę do stanu, jaki zaistniał po uprawomocnieniu się wyroków WSA w Opolu z dnia 6 grudnia 2012 r. Przyjdzie odnotować, że wprawdzie po wniesieniu skargi w dniu 28 sierpnia 2013 r. Rada Miasta Kędzierzyna-Koźla podjęła uchwałę Nr XLI/496/13 w sprawie ustalenia sieci i granic obwodów publicznych szkół podstawowych oraz gimnazjów prowadzonych przez gminę Kędzierzyn-Koźle i uchwałą tą dostosowano stan prawny do stanu faktycznego, jednakże - jak słusznie podnosi Wojewoda - zaskarżona uchwała wywołała skutki prawne w postaci wyznaczenia granic obwodów szkół, dlatego brak jest podstaw do umorzenia postępowania w przedmiotowej sprawie, nawet po jej wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Wypada także wskazać, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony postępowania i sąd który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby (art. 170 P.p.s.a.). W orzecznictwie i doktrynie zauważa się, że moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądowego określona w art. 170 P.p.s.a. w odniesieniu do sądów powoduje, iż podmioty te muszą przyjmować, że dana kwestia kształtuje się tak, jak to stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu nie może ona być już ponownie badana (por. wyrok WSA w Bydgoszczy, I SA/Bd 686/07 i przywołane tam: J. Kunicki, glosa do postanowienia SN z dnia 21 października 1999 r., I CKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 365).

Na koniec podkreślić trzeba, że organy władzy publicznej zobligowane są do działania na podstawie i w granicach prawa, o czym stanowi art. 7 Konstytucji RP. Kontrolę przestrzegania tych zasad sprawują organy działające w trybie nadzoru, sądy, a także Trybunał Konstytucyjny. Zdaniem Sądu, naruszona zostaje wyrażona w tym przepisie zasada praworządności, gdy w obrocie prawnym pozostawała uchwała nie doprowadzająca granic obwodów publicznych szkół podstawowych i gimnazjów prowadzonych przez gminę Kędzierzyn-Koźle do stanu zgodnego z prawem.

Z tych względów, na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w punkcie drugim wyroku oparto o art. 152 P.p.s.a.