Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 829/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

I SA/Rz 829/09

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania W. I. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2009 r. (nr [...]) ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 138.938,00 zł, uchylił decyzje organu I instancji w całości i ustalił wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 96.716,00 zł.

Na powyższą decyzję W.I. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W piśmie procesowym z dnia 19 września 2009 r. skarżąca wniosła

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż nie posiada środków finansowych, które umożliwiałyby zapłatę podatku bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Skarżąca podniosła, iż nie uchyla się od uiszczenia podatku, jednakże w obecnej chwili zapłata takiej kwoty w formie jednorazowej wpłaty przekracza jej możliwości finansowe. Skarżąca podała, iż z wyjątkiem drobnych oszczędności nie posiada środków finansowych na zapłatę podatku, a dalsze kontynuowanie postępowania egzekucyjnego pozbawi ją środków do życia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (por. postanowienia NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.).

W ocenie Sądu, wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła w sposób dostateczny i przekonywujący, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi jej wyrządzeniem szkody.

Wnioskodawczyni w niniejszej sprawie podała, iż jednorazowa zapłata należności przekracza jej możliwości finansowe, jednakże zdaniem Sądu, nie jest to równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni podkreśliła, bowiem że problemem jest dla niej "jednorazowe" uregulowanie zaległości, a zatem sama zapłata w istocie nie zagraża jej egzystencji.

Należy podkreślić, iż przepis art. 61 § 3 p.p.s.a nie stanowi podstawy do kwestionowania sposobu spłaty należności czy udzielenia ulgi w ich spłacie. Ratio legis tego przepisu stanowi bowiem udzielenie tymczasowej ochrony w związku z kontrolą legalności aktu.

W ocenie Sądu, nie zachodzi również niebezpieczeństwo spowodowania, poprzez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków, gdyż przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie przewidzianym prawem.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.