Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 143/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K., B. G. i H. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieważności postanowienia stwierdzającego zgodność podziału działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia wniosku E. K., B. G. i H. W. z dnia 7 stycznia 2015r.o stwierdzenie nieważności postanowienia Wójta Gminy z dnia 11 kwietnia 2011r., nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. orzeka, że bezczynnośc miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2015r. skarżący E. K., B. G. i H. W. zwrócili się Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności postanowienia Wójta Gminy z dnia 11 kwietnia 2011r. nr [...] stwierdzającego zgodność podziału działki nr [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W dniu 12 maja 2015r. r. wnioskodawcy wezwali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) - dalej w skrócie jako "k.p.a.".

W dniu 16 lipca 2015r. wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarga E. K., B. G. i H. W. na jego bezczynność polegającą na braku rozpatrzenia ich wniosku o stwierdzenie nieważności opisanego na wstępie orzeczenia Wójta Gminy, w której to skardze wnioskodawcy domagali się zobowiązania Kolegium do jak najszybszego podjęcia przez Kolegium wnioskowanego postępowania i rozpatrzenia sprawy. Do dnia wniesienia skargi organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, uchybiając tym samym obowiązkowi określonemu w art. 35 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Kolegium wskazało, że skarga została wniesiona z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, skargę na bezczynność wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Z okoliczności sprawy wynika, że w dniu 7 stycznia 2015r.do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynął wniosek E. K., B. G. i H. W. o stwierdzenie nieważności opisanego na wstępie postanowienia Wójta Gminy z dnia 11 kwietnia 2011r. W dniu 12 maja 2015r. wnioskodawcy wezwali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa w związku z upływem terminów określonych w art. 35 k.p.a. Na wezwanie organ nie udzielił odpowiedzi, a do chwili wyrokowania przez Sąd, decyzja rozstrzygająca wniosek nie zapadła.

Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Zgodnie z art. 35 ust. 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

W niniejszej sprawie dwumiesięczny termin załatwienia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze upłynął w dniu 7 marca 2015r. Nierozpatrzenie wniosku w tym terminie świadczy o bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zatem uzasadniona. Nie ulega bowiem wątpliwości, że organ nie rozpoznał w ustawowym terminie wniosku skarżących, który wpłynął do Kolegium w dniu 7 stycznia 2015r., nie wskazując przy tym stronom przyczyn naruszenia terminu zakończenia sprawy.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił skargę i zobowiązał organ do rozpatrzenia złożonego przez E. K., B. G. i H. W. wniosku z dnia 7 stycznia 2015r. r. w terminie dwóch miesięcy od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności.

Dodatkowo, stosownie do treści art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za rażące naruszenie prawa w rozumieniu przepisu art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi można uznać oczywiste niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie przepisów o terminach załatwienia sprawy administracyjnej. Jednakże w przekonaniu Sądu celem ustalenia, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, w rozpoznawanej sprawie od dnia 7 stycznia 2015r. do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie nie zapadło przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym orzeczenie rozstrzygające wniosek skarżących. Od dnia wpływu wniosku do Kolegium upłynęło ponad 10 miesięcy. Podczas tego okresu organ nie wydał rozstrzygnięcia, ani nie zawiadomił stron o powodach nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności w ustawowym terminie i nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy w trybie art. 36 § 1 k.p.a.

Zaniechanie rozpatrzenia tego wniosku doprowadziło do wielokrotnego przekroczenia terminu wskazanego w art. 35 k.p.a. Stanowi to niewątpliwie rażące naruszenie jego unormowań i godzi w przewidzianą w art. 12 k.p.a. zasadę szybkości postępowania administracyjnego, a jednocześnie ogranicza stronie możliwość realizacji zagwarantowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu. Wziąć należy także pod uwagę warunkowane okolicznościami sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ, dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Przejawem rażącego naruszenia art. 35 k.p.a. w niniejszej sprawie jest zatem okoliczność braku podejmowania jakichkolwiek czynności mających na celu wyjaśnienie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia.

Sąd uznał, że nie zasługuje na uwzględnienie wniosek Kolegium o odrzucenie skargi na skutek przekroczenia wyżej wskazanych terminów określonych w powołanym art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku skarg na bezczynność organów strona jest zobowiązana jedynie wyczerpać tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa , natomiast nie jest związana żadnymi terminami do wniesienia skargi. Stan bezczynności, jako stan naruszenia prawa, trwa tak długo, jak długo organ nie załatwi sprawy lub nie podejmie innej czynności, umożliwiającej kontynuowanie postępowania administracyjnego ( por. przykładowo wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 marca 2011r. sygn. akt II SAB/Gd 80/10 –lex nr 786817).

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku