Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1728/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] Minister Zdrowia utrzymał w mocy postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 kwietnia 2014 r., nakładające na M. W. grzywnę w wysokości 300 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania K. W. obowiązkowym szczepieniom ochronnym.

Postanowienie Ministra Zdrowia zostało zaskarżone przez M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wraz ze skargą M. W. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy natomiast rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 czerwca 2014 r. II OZ 562/14 LEX nr 1470079, z dnia 15 maja 2014 r. II FZ 468/14 LEX nr 1467648, z dnia 14 maja 2014 r. I OZ 366/14 LEX nr 1459942, z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 322/13 LEX nr 1320757).

Jednocześnie należy podkreślić, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. II FZ 763/14 LEX nr 1470059, z dnia 28 maja 2014 r. II FZ 649/14 LEX nr 1465288, z dnia 28 marca 2011 r. I FSK 402/11 LEX nr 783591, z dnia 8 maja 2013 r. I GZ 145/13 LEX nr 1318698).

Zauważyć wobec tego trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Ministra Zdrowia koncentruje się na wykazaniu, że w przypadku poddania córki skarżącej szczepieniom ochronnym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a wykonanie szczepienia jest zabiegiem nieodwracalnym, które nie może zostać zrekompensowane czy naprawione. Tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy nie jest bezpośrednio kwestia obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym, lecz postanowienie o nałożeniu na skarżącą grzywny w celu przymuszenia i to do skutków wynikających z zaskarżonego postanowienia winien się odnosić wniosek. Skarżąca zmierzając do uzyskania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia musiałaby zatem uprawdopodobnić, że uiszczenie nałożonej grzywny spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, takich okoliczności skarżąca natomiast nie wskazała.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Odnośnie wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego zauważyć trzeba, że wykracza on poza kognicję Sądu. Uprawnienia w tym zakresie przysługują wyłącznie organowi egzekucyjnemu (art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy.