Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 22/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka – spr. Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2019 r. sprawy ze skargi K. W. na bezczynność i przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w sprawie ustalenia wszystkich wad i usterek konstrukcyjnych zniszczenia dachu budynku i nieocieplenia stropodachu nad lokalem postanawia: I. odrzucić skargę; II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz r.pr. R. P. wynagrodzenie w kwocie 442,80 (czterysta czterdzieści dwa i 80/100) złote, w tym 23% VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Pismem sporządzonym w dniu 26 lutego 2019 r. K. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na "bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.", poprzez nie wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie "ustalenia wszystkich wad i usterek konstrukcyjnych przez 15 lat, zniszczenia dachu budynku, ocieplenia stropodachu nad lokalem nr (...) przy ul. S. (...) we W.".

W skardze zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.

1) art. 35 § 1 i 3 w zw. z art. 37 k.p.a.,, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niepodjęciu przez organ żadnych czynności do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy a także całkowite pominięcie dowodów przedłożonych przez skarżącą, uzasadniających jej zdaniem wszczęcie postępowania,

2) art. 7 i art. 8 k.p.a. polegające na naruszeniu zasady zaufania jego uczestników do władzy publicznej poprzez ignorowanie stanu faktycznego przedstawionego przez skarżącą i zajęcie stanowiska bez wyjaśnienia istotnych okoliczności uzasadniających podjęcie kontroli przez organ nadzoru oraz rozpoznanie wniosków skarżącej w sposób niezgodny z przepisami prawa. A także organ kierując do niej pisma wywołujące u niej przekonanie, iż to wyłącznie na niej spoczywa cały ciężar wykazania wad technicznych, w sytuacji gdy nie ma ona takich możliwości ani też środków finansowych na wykonanie ekspertyz,

3) art. 237 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i wysyłanie do skarżącej zawiadomienia o braku zasadności jej wniosków w zakresie wszczęcia postepowania, podczas gdy organ winien wydać postanowienie w trybie art. 61a § 1 k.p.a.

Skarżąca zarzuciła ponadto naruszenie prawa materialnego, tj. :

1) art. 66 § 1 pkt 1 Prawa budowlanego, poprzez jego błędną wykładnię i niezasadne przyjęcie, że postępowanie w zakresie utrzymania obiektu prowadzone jest wyłącznie przez organ z urzędu,

2) art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie w sprawie.

W związku z przedstawionymi zarzutami skarżąca wniosła o:

1. zobowiązanie PINB do wszczęcia postępowania administracyjnego w terminie jednego miesiąca,

2. stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3. przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 10.000 zł.

W obszernym uzasadnieniu skargi, zostały szczegółowo rozwinięte zgłoszone zarzuty. Również przywołane zostały okoliczności dotyczące tej sprawy sięgające lat 2011, 2013, 2015 i następnych.

Skarżąca polemizuje także z postanowieniem (...)WINB nr (...)z dnia (...) stycznia 2019 r. wskazującym, że PINB dla miasta W. nie dopuścił się bezczynności w załatwieniu opisanej sprawy.

Ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia 28 czerwca 2019 r., jak podkreślił - związany stanowiskiem skarżącej:

1. podtrzymał w pełni skargę K. W., precyzując, że skarga dotyczy bezczynności PINB we W. po otrzymaniu pism K. W. z dnia 27 września 2018 r. oraz kolejnych pism z dnia 2 listopada 2018 r.,

2. dokonał korekty żądania przyznania od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej i żądaną sumę pieniężną określił na kwotę 22.925,15 zł,

3. wniósł o zobowiązanie organu administracji publicznej do przedłożenia do akt sprawy szeregu szczegółowo opisanych w piśmie procesowym dokumentów. Wnosząc o przeprowadzenie przez Sąd uzupełniającego postępowania dowodowego ze wskazanych dokumentów, w ocenie pełnomocnika jest niezbędne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a same uzupełnienie dowodów nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania.

Ponadto pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm prawem przepisanych, w stawce 150 % opłaty, albowiem sprawa jest szczególnie skomplikowana, gdyż stanowi swoistą kontynuację już wieloletniego sporu pomiędzy skarżącą a organem, w związku z czym opracowanie pisma wymagało szczególnie dużego nakładu pracy, także we współpracy ze skarżącą. Złożył również oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały przez skarżącą opłacone ani w całości, ani też w części.

W uzasadnieniu pisma procesowego zawarto szerszą i szczegółową argumentację na poparcie zarzutów zgłoszonych w skardze a dotyczących naruszenia przepisów prawa procesowego jak i prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W ocenie PINB dla m. W., główny zarzut, argumentacja i motywy skargi, co do swej istoty są tożsame z tymi, które K. W. zawarła w dwóch poprzednich skargach kierowanych do WSA we Wrocławiu, tj.:

- w skardze z dnia 18 lipca 2018 r., oddalonej wyrokiem z dnia 27 marca 2019 r., sygn..akt II SAB/Wr 55/18 i

- skardze z dnia 27 września 2018 r., zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Wr 68/18.

W ocenie organu, skarga została złożona w reakcji na postanowienie (...)WINB nr (...) z (...) stycznia 2019 r. wydane w związku z ponagleniami skarżącej w sprawie rozpatrzenia jej pism z dnia 27.09.2018 r. i 2.11.2018 r. oraz pisma z 2.11.2018 r. odnoszącego się do pisma PINB z 9.10.2018 r.

Jak stwierdził organ, wszystkie argumenty skargi koncentrują się wokół zarzutu istnienia rzekomych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. S. (...) W., właściwości wykonania robót budowlanych polegających na ociepleniu przestrzeni stropodachu i braku właściwej reakcji organu nadzoru budowlanego w tym zakresie. Zdaniem skarżącej, organ nadzoru budowlanego w niewłaściwy sposób zajął stanowisko w sprawie jej kolejnych interwencji, poprzez informowanie o bezzasadności jej żądań. Skarżąca twierdzi bowiem, że organ nadzoru nie zidentyfikował wszystkich nieprawidłowości występujących w obiekcie, przez co narażona jest na zagrożenia i utrudnienia.

W ocenie organu zarzut ten jest całkowicie bezzasadny.

Organ nadzoru obszernie wyjaśnił, kwestie związane ze stanem technicznym przedmiotowego obiektu. W tej sprawie organ ten prowadził w poprzednich latach postępowanie administracyjne, zakończone ostateczną decyzją (...)WINB nr (...) z dnia (...) maja 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję PINB nr (...) z dnia (...) lutego 2015 r. nakazującą Spółdzielni Mieszkaniowej im. B. we W. usuniecie szeregu wymienionych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. S.nr 57-75 we W..

Zarówno skarżąca jak i Spółdzielnia wniosły skargę do WSA na ta decyzję, które wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. (sygn.akt II SA/Wr 494/15) zostały oddalone w całości. Sad wskazał, że "... zakres i istota orzeczonych czynności znajduje całkowite uzasadnienie w starannie i wyczerpująco zebranym w sprawie materiale dowodowym...".

W związku z niewykonaniem obowiązku w wyznaczonym terminie, PINB podjął działania egzekucyjne, w konsekwencji czego na skutek zastosowania wykonania zastępczego. Po zakończeniu poszczególnych etapów robót przez wyłonioną firmę, w lokalu K. W. sporządzono dwa protokoły, do których właścicielka nie wniosła żadnych uwag.

Po zakończeniu wszystkich robót zarówno wewnątrz lokalu K.W.jak i na zewnątrz budynku, PINB dokonał ich protokolarnego odbioru. Zgromadzono stosowną dokumentację. Stwierdzono, że nakaz został w całości wykonany. Tym samym nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu zostały w całości wyeliminowane. Jak podał organ, od chwili wykonania robót nie ma już podstaw uzasadniających interwencję organu nadzoru budowlanego do badania stanu technicznego obiektu.

PINB dla miasta W. wyjaśnił też, że pisma interwencyjne skarżącej rozpatrywał w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Rozpatrzenie każdej skargi powszechnej poprzedzone było postępowaniem wyjaśniającym, często kontrolnym na terenie nieruchomości przy ul. S. (...)oraz w lokalu skarżącej nr (...). Jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa organ nadzoru budowlanego, który prowadził czynności kontrolne, zobowiązany jest wszcząć jurysdykcyjne postępowanie administracyjne.

Nie można z przepisów normujących problematykę działań kontrolnych wyprowadzać wniosku o istnieniu podstawy prawnej do podjęcia decyzji tylko dlatego, że do organu zwrócono się z pismem interwencyjnym (skargą), po wpłynięciu, którego organ podjął czynności kontrolne, czy też wyjaśniające.

W dalszym obszernym nakreśleniu sposobu postępowania organu po wpływie pisma interwencyjnego jednostki, PINB wyjaśnił na czym polega jego policyjne działanie w zakresie przestrzegania prawa budowlanego i w którym momencie jest on zobligowany wszcząć administracyjne postępowanie jurysdykcyjne. Wyjaśnił, że żądania wszczęcia postępowania nie są wiążące dla organu nadzoru budowlanego i nie mają decydującego znaczenia , dla określenia zakresu postępowania. Tym samym organ nadzoru budowlanego nie jest związany granicami żądania.

W niniejszej sprawie argumenty skarżącej są organowi doskonale znane, stan budynku został zbadany w toku obowiązkowego postępowania (zakończonego ostateczną decyzją z 2015 r. o nałożeniu obowiązku i obowiązek został wykonany w całości) i od tego czasu nie uległ zmianie na gorsze – przeciwnie w wyniku zrealizowania robót objętych nakazem stan budynku uległ poprawie. W rezultacie kolejne zawiadomienia K.W.nie są zasadne.

Organ wyjaśnił też, że powoływanie się obecnie na badania mikologiczne z lipca 2017 r. autorstwa dr hab. K. M. jest obecnie o tyle niezasadne, że dokument ten został sporządzony przed wykonaniem robót budowlanych objętych nakazem (...)WINB, zatem odzwierciedla inny stan faktyczny, w którym nieprawidłowości jeszcze nie zostały usunięte. Autor ówczesnego opracowania domniemywał tylko ( gdyż nie badał poziomu zawilgocenia stropów, i murów, nie analizował dokumentacji technicznej budynku i nie sprawdzał drożności wentylacji – ograniczył się tylko do badania mikrobiologicznego), że przyczyną rozwoju grzybów w tamtym czasie był brak właściwej termoizolacji dachu oraz wieńca w obrębie stropu, ewentualnie brak wentylacji.

Organ wskazał, że na komfort zamieszkiwania w lokalu nr (...) skarżąca sama posiada bardzo duży wpływ. Z dotychczasowych ustaleń wynika, że lokal skarżącej jest wyjątkowo szczelny – i tak już szczelne okna z PCV dodatkowo i prowizorycznie uszczelnione zostały kolejnymi uszczelkami, na balkonowym skrzydle drzwiowym przyklejono styropian, a do niedawna ( do dnia wykonani robót w trybie wykonania zastępczego) na ścianie wewnątrz lokalu przyklejone były znaczne ilości styropianu. Przy normalnym funkcjonowaniu w niewielkim metrażowo lokalu skarżącej (pranie, gotowanie, korzystanie z łazienki) w tak szczelnym lokalu, zawsze będzie dochodzić do skraplania się pary wodnej w chłodniejszych częściach lokalu, co po jakimś czasie prowadzi do pojawiania się grzyba.

W dalszej kolejności organ odniósł się do zarzutów ze strony 4 i 5 skargi, tj. pism z 7.10.2017 r., 25.01.2018 r., 2.02.2018 r., 16.02.2018 r., 16.05.2018 r., 16.11.2017 r., 27.10.2016 r. i 27.04.2017 r.

Podsumowując, organ stwierdził, że z punktu widzenia zadań o obowiązków organu nadzoru budowlanego najistotniejszym jest to, że w chwili obecnej nieprawidłowości występujące w budynku zostały wyeliminowane. Znamienne jest przy tym, że na 130 mieszkań w przedmiotowym budynku jedynie skarżąca sygnalizuje istnienie problemów i podejmuje liczne interwencje. Sprawa jednak została już ostatecznie zakończona i nie ma podstaw do dalszych działań ze strony organu nadzoru budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Podkreślenia wymaga, że badając skargę Sąd zobowiązany jest w pierwszym rzędzie do dokonania analizy jej dopuszczalności.

Niniejsza skarga jest już trzecią skargą K. W., skierowaną do WSA we Wrocławiu, która jest tożsama przedmiotowo i podmiotowo ze sprawami, które były już prowadzone pod sygnaturą akt II SAB/Wr 55/18 oraz pod sygn.akt II SAB/Wr 68/18.

Z porównania treści wyżej wymienionych skarg wynika, że w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 55/18 skarżąca zarzuciła organowi (PINB dla m. W.) bezczynność w przedmiocie wszczęcia postępowania w zakresie ustalenia wad konstrukcyjnych i stanu technicznego stropodachu budynku przy ul. S. (...) we W., w szczególności nad jej lokalem nr (...) przy ul. (...).

W sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 68/18 skarżąca zarzuciła PINB dla m. W. bezczynność w przedmiocie nie wszczęcia postępowania administracyjnego i nie ustalenia wszystkich wad i usterek konstrukcyjnych przez 15 lat, zniszczenia dachu budynku, nie ocieplenia stropodachu nad lokalem nr (...) przy ul. S. (...) we W..

W niniejszej skardze K. W. zarzuciła bezczynność i przewlekłość PINB dla m. W. (doprecyzowanej w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej - k. 133, iż skarga dotyczy bezczynności organu) w przedmiocie ustalenia wszystkich wad i usterek konstrukcyjnych, zniszczenia dachu budynku i nie ocieplenia stropodachu nad lokalem nr (...) przy ul. S. (...) we W..

Wyrokiem z dnia 27 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w sprawie o sygn.. akt II SAB/Wr 55/18. Wyrok ten nie jest prawomocny, gdyż został zaskarżony przez K. W. do NSA.

Z kolei w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 68/18 postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2019 r. WSA odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Na skutek zażalenia K. W. na to postanowienie. Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 13 czerwca 2019 r. (sygn. akt II OZ 537/19) oddalił zażalenie. Postanowienie to jest zatem prawomocne.

Wszystkie trzy skargi, pomimo różnic redakcyjnych, w ocenie Sądu dotyczą tego samego przedmiotu. Zatem zakres skargi w sprawie o sygn.akt II SAB/Wr 22/19 objęty został zakresem skargi o sygn.akt II SAB/Wr 68/18 i zakresem skargi o sygn.akt II SAB/Wr 55/18. Bez znaczenia przy tym jest, że pisma skarżącej składane do organu opatrzone są różnymi datami w tych trzech sprawach, skoro zawierają podobne treści i żądania dotyczące wszczęcia postępowania administracyjnego w tym samym zakresie i w tym samym przedmiocie.

Na marginesie już tylko zauważyć należy, a co wynika z załączonych akt administracyjnych, że skarżąca dalszym ciągu składa do PINB kolejne pisma o podobnej treści, nie czekając na ostateczne zakończenie postępowań sądowych (np. pismo z dnia 14.03.2019 r.).

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że wszystkie trzy skargi zostały wniesione przez tą samą skarżącą, w stosunku do tego samego organu i posiadają tożsamy przedmiot zaskarżenia.

Skoro sprawa bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. w przedmiocie wad i usterek konstrukcyjnych, zniszczenia dachu oraz nie ocieplenia stropodachu jest w toku (II SAB/Wr 55/18), wobec tego badana skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.