Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 825/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-07-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 30 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a : - oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. LS


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Wyrok jest prawomocny od dnia 25 grudnia 2012 roku.

W dniu 13 czerwca 2013 roku T. S. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 listopada 2012 roku. W uzasadnieniu podniosła, że wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie mogła złożyć w terminie z powodu silnego załamania nerwowego i poważnych kłopotów ze zdrowiem, co potwierdza zaświadczenie lekarskie z dnia 31 maja 2013 roku. Nadto autorka wniosku wskazała, że jest przekonana o tym, że należą jej się uprawnienia kombatanckie.

Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2013 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia tego wniosku poprzez wskazanie okoliczności uprawdopodabniających okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, w szczególności wyjaśnienia jakie kłopoty ze zdrowiem miała skarżąca oraz określenie daty ustania przyczyny uchybienia terminu, w szczególności w jakiej dacie minęło załamanie nerwowe lub kłopoty ze zdrowiem. Termin do wykonania zarządzenia zakreślić na 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.

W piśmie z dnia 15 lipca 2013 roku skarżąca wyjaśniła, że okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu zostały wskazane w jej piśmie z dnia 13 czerwca 2013 roku. Natomiast określenia daty ustania przyczyny uchybienia terminu nie da się wskazać, bo przyczyna ta trwa nadal.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i stanowiących ważny powód zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a więc w szczególności brak winy w niedochowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2001 roku, I SA 1735/00; postanowienie NSA z dnia 15 marca 2001 roku, I SA 2637/00; postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2000 roku, I SA 743/00 i inne, wszystkie dostępne w dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). O braku winy można zatem mówić jedynie, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Brak uprawdopodobnienia przez stronę przyczyny uniemożliwiającej dokonanie czynności w terminie powoduje brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności (por. postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 roku, II OZ 42/05).

W stanie faktycznym sprawy jako powód uchybienia terminu skarżąca wskazała załamanie nerwowe i kłopoty ze zdrowiem, co potwierdzać ma treść zaświadczenia lekarskiego z dnia 31 maja 2013 roku. Podkreślić należy, iż mimo wezwania Sądu, skarżąca nie wyjaśniła konkretnie na jakie choroby cierpi i jakie ma kłopoty ze zdrowiem.

Ustosunkowując się do tych argumentów należy wyjaśnić, że w świetle orzecznictwa choroba, co do zasady, nie jest uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Przyjmuje się, że zaniedbanie w dokonaniu określonej czynności nie jest zawinione tylko w przypadku nagłej choroby. W żadnym razie choroba przewlekła, czy też długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej osobiście lub przez inną osobę – np. domownika (por np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2007 roku, VIII SA/Wa 408/07, Lex Nr 383769; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 roku, SA/Sz 1435/97, Lex Nr 34150). Tymczasem, skarżąca w uzasadnieniu wniosku powołał się na chorobę o charakterze przewlekłym (załamanie nerwowe i kłopoty ze zdrowiem). Do wniosku strona dołączyła także zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że wymaga ona stałego leczenia. Zaświadczenie to podpisane przez lekarza medycyny rodzinnej, nie wskazuje na zaistnienie u skarżącej żadnej nagłej choroby, czy schorzenia, które mogłyby uniemożliwić dokonanie czynności w terminie. Rozpoznanie w rzeczonym zaświadczeniu jest określone w języku łacińskim i jedyne co było możliwe do odczytania to wskazanie, że skarżąca cierpi na nadciśnienie (hipertonia). Do wniosku strona dołączyła także odpis aktu zgonu syna. Dostrzec jednak należy, iż zdarzenie w postaci śmierci członka rodziny miało miejsce (marzec 2012 roku) przed wniesieniem skargi do sądu (sierpień 2012 roku), a także przed otwarciem biegu terminu, któremu skarżąca uchybiła (listopad 2012 roku). Nadto, skarżąca w treści pisma z dnia 15 lipca 2013 roku wyjaśniła, że nie można określić daty ustania choroby, bowiem ta trwa nadal. Taka informacja, w ocenie Sądu, potwierdza to, iż przyczyną uchybienia terminu była choroba o charakterze przewlekłym.

W konkluzji wskazać należy, iż w dniu 18 października 2012 roku skarżąca osobiście odebrała zawiadomienie o terminie rozprawy wraz z pouczeniem m. in. o tym, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę doręczane jest na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Nadto, że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności przedstawione przez stronę nie świadczą bowiem o zachowaniu przez nią należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawczyni nie powołała się na fakt, iż w terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, znajdowała się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności.

W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

LS