Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 722/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 78 par. 5, art. 78 par. 3, art. 75 par. 1-4.
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi N. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu oprocentowania nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 31 grudnia 2014 r. (wpływ do organu) N S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S, dalej "spółka", wystąpiła do Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Skarbowego w Szczecinie o stwierdzenie nadpłaty w kwocie [...] zł w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 oraz o zwrot tej nadpłaty wraz z oprocentowaniem.

Wraz z wnioskiem spółka złożyła korektę zeznania CIT-8 za rok 2008, w której wykazała nadpłatę podatku w ww. wysokości. Wniosek umotywowała jednolitością orzecznictwa sądowoadministracyjnego w zakresie posiadania odrębności podmiotowej spółki i prowadzonego przez nią niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej jako jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o której mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851), dalej "u.p.d.p."

Spółka została utworzona w dniu 16 września 2004 r. Spółka w dniu 20 października 2004 r. powołała Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "N S" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ś, dalej "NZOZ" , którego była podmiotem prowadzącym. Spółka pierwotne rozliczenie roczne CIT-8 za 2008 r., (a także jego korekty) złożyła uwzględniając łącznie przychody i koszty podatkowe obu tych jednostek. Spowodowało to, że w korekcie CIT-8 za 2008 r. z dnia 24 stycznia 2014 r. wykazała podatek należny w kwocie [...] zł przy przychodach w kwocie [...] zł i kosztach ich uzyskania w wysokości [...] zł. W złożonej z wnioskiem o nadpłatę korekcie zeznania CIT-8 z dnia 31 grudnia 2014 r. spółka wykazała przychody w kwocie [...] zł, koszty w kwocie [...] zł oraz nadpłatę w kwocie [...] zł.

Organ podatkowy wydał dniu z 27 stycznia 2015 r. decyzję, w której odmówił spółce zwrotu oprocentowania nadpłaty wynoszącej [...] zł w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 r. Organ podatkowy uznał, że NZOZ

i spółka to dwaj odrębni podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych. Organ podatkowy wskazał, że nadpłata we wnioskowanej kwocie podlegała zwrotowi bez wydania decyzji, w oparciu o przepisy art. 72 § 1 pkt 1 i art. 75 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), dalej "o.p.". Odmówił jednak oprocentowania zwróconej nadpłaty na podstawie art. 78 § 3 pkt 3 lit.a i lit.b o.p.

Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Zarzuciła organowi naruszenie:

1) art. 121 § 1 o.p., przez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych

w wyniku odmowy stwierdzenia oprocentowania nadpłaty;

1) art. 73 § 2 w zw. z art. 78 § 3 o.p., przez jego niezastosowanie i odmowę oprocentowania,

2) art. 78 § 5 o.p., przez jego niezastosowanie w sprawie do nadpłaty powstałej

w związku z wydaniem interpretacji ogólnej przez Ministra Finansów z dnia

5 listopada 2013 r.

Spółka wniosła o zmianę decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 226 § 1 o.p., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji przez organ drugiej instancji w całości i w tym zakresie wydanie decyzji określającej (stwierdzającej), iż nadpłata w kwocie [...] zł podlega oprocentowaniu od dnia 1 kwietnia 2009 r. do dnia jej zwrotu, ewentualnie do dnia 5 grudnia 2013 r.

Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu 20 kwietnia 2015 r. decyzję, w której utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny w sprawie i wskazał, że istotę przedmiotowej sprawy stanowi zagadnienie oprocentowania nadpłaty zwróconej podatnikowi bez wydania decyzji. Powstanie samej nadpłaty jest natomiast efektem rozliczenia podatkowego odrębności podmiotowej w podatku dochodowym od osób prawnych spółki i NZOZ. Organ odwoławczy podał, że spółka za rok 2008 w korekcie deklaracji złożonej wraz wnioskiem o nadpłatę wykazała stratę podatkową w wysokości [...] zł, w efekcie czego powstała wnioskowana nadpłata w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 w wysokości [...] zł, zwrócona bez wydania decyzji ją stwierdzającej.

Organ odwoławczy podał, że żądanie oprocentowania nadpłaty od dnia 1 kwietnia 2009 r. przez spółkę było nieuzasadnione. Organ przypomniał, że w złożonym w dniu 31 marca 2009 r. pierwotnym zeznaniu CIT-8 za 2008 r. sporządzonym w ramach, tzw. samoobliczenia podatku, spółka wykazała zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł. Następnie w dniach 29 czerwca 2009 r., 13 lipca 2009 r. i 24 stycznia 2014 r. złożyła korekty tego zeznania, z których wynikało zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych w kwocie [...] zł. Nadpłata w ww. kwocie została wykazana dopiero w korekcie deklaracji CIT-8 - złożonej przez spółkę w dniu 31 grudnia 2014 r. wraz z wnioskiem o jej stwierdzenie.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 75 § 1, 2 i 3 o.p. i wskazał, że zwrot spółce nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 nastąpił w wyniku wniosku podatnika o jej stwierdzenie. Wysokość nadpłaty nie budziła wątpliwości, stąd też zwrócona została bez wydania decyzji ją stwierdzającej zgodnie z art. 75 § 4 o.p.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 77 § 1 pkt 6 lit.a i 78 § 3 o.p. i wskazał, że niezasadne było żądanie strony dotyczące naliczenia oprocentowania nadpłaty od dnia złożenia przez nią pierwotnego zeznania rocznego, tj. od 1 kwietnia 2009 r., bowiem w tej dacie nadpłata nie wynikała ani z zeznania podatkowego, ani z decyzji, która określałaby jej wysokość.

Spółka, argumentując zasadność przyznania oprocentowania powołała się na naruszenie zasady wyrażonej w art. 121 § 1 o.p., gdyż uważa że nadpłata powstała z przyczyn leżących po stronie organów podatkowych, wskutek wadliwej interpretacji przepisów art. 1 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.p. oraz istniejącej rozbieżności pomiędzy orzeczeniami organów podatkowych a orzecznictwem sądów administracyjnych, aż do czasu wydania interpretacji ogólnej Ministra Finansów znak: DD6/033/139/MNX/13/RD-106351 z 5 listopada 2013 r.

Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie naruszył przepisów procesowych. Podał, że nawet gdyby do naruszenie zasad dotyczących prowadzenia postępowania podatkowego doszło, nie może to zmodyfikować terminu, od którego ww. spółce należałaby się nadpłata w podatku dochodowym od osób prawnych. Również żaden z przepisów o.p., nie uzależnia oprocentowania nadpłaty od rozbieżności w orzecznictwie.

Organ odwoławczy podał, że nie były zasadne zarzuty spółki dotyczące naruszenia art. 73 § 2 pkt 1 i art. 78 § 5 o.p. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 74 o.p. i podał, że nieuprawnione jest jego stosowanie w drodze analogii, jak oczekuje tego spółka, do skutków wydania interpretacji ogólnej przez Ministra Finansów.

Spółka złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zarzuciła organowi naruszenie:

1) art. 233 § 1 pkt 1 o.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej części decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy w ocenie skarżącej była obarczona istotną wadą uzasadniającą jej uchylenie,

2) art. 121 § 1 o.p., przez odmowę określenia, że nadpłata w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 podlega oprocentowaniu od dnia jej powstania, jak również art. 121 § 1 o.p. w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji RP przez utrzymanie decyzji organu pierwszej instancji w mocy

i obciążenie spółki negatywnymi skutkami:

a) "tworzenia" norm prawnych przez organy podatkowe, które nie wynikają

z przepisów prawa,

b) utrzymywania przez organy podatkowe rażąco wadliwej, wyłącznie pro fiskalnej, nieuwzględniającej jednolitego i utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych interpretacji art. 1 i 2 u.p.d.p.,

3) art. 121 § 1 o.p. w związku z art. 2, art. 32 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji RP poprzez obciążenie skarżącej negatywnymi skutkami utrzymywania przez organy podatkowe rażąco wadliwej, sprzecznej z konstytucyjną zasadą równości, interpretacji art. 1 i art. 2 u.p.d.o.p., która uniemożliwiła niepublicznym zakładom opieki zdrowotnej utworzonym przez spółki kapitałowe korzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.,

4) art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 o.p. w związku z art. 124 o.p., przez istotne braki w zakresie wyjaśnienia podstawy prawnej wydanej decyzji, które uniemożliwiają poznanie przesłanek, którymi kierował się organ wydając rozstrzygnięcie, w szczególności poprzez nieodniesienie się do wskazywanej potrzeby zastosowania wykładni funkcjonalnej (analogii) i uzupełnienia luki w prawie, jak również poprzestanie na lakonicznym stwierdzeniu nieporównywalnego charakteru orzeczeń TK i TSUE oraz interpretacji ogólnej.

5) art. 73 § 2 pkt 1 o.p. w związku z art. 78 § 3 o.p., przez jego niezastosowanie

i odmowę oprocentowania od dnia złożenia zeznania podatkowego za 2008 r.

6) art. 78 § 5 o.p., przez jego błędną wykładnię i wadliwe przyjęcie, że przepis ten nie ma zastosowania do nadpłaty powstałej w związku z wydaniem interpretacji ogólnej przez Ministra Finansów.

Zarzuty skargi zostały szeroko uzasadnione i były powtórzeniem odwołania.

Organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odwołanie i podtrzymał argumentacje jak w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie skarżąca złożyła wniosek o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym co do zgodności art. 78 § 3 pkt 3 o.p. z art. 77 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd oddalił ww. wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Istota sporu dotyczy oprocentowania nadpłaty w sytuacji, gdy organ podatkowy zwraca ją podatnikowi bez wydania decyzji.

Zgodnie z art. 75 § 1 o.p., jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek

o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Stosownie do art. 75 § 2 o.p., uprawnienie określone w § 1 przysługuje również:

1) podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany

w art. 21 § 1 pkt 1, jeżeli:

a) w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej

i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej,

b) w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek,

c) nie będąc obowiązanymi do składania zeznań (deklaracji), dokonali wpłaty podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;

1a) osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w chwili rozwiązania spółki,

w sytuacjach określonych w pkt 1;

2) płatnikom lub inkasentom, jeżeli:

a) w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od wysokości pobranego podatku,

b) w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od należnej,

c) nie będąc obowiązanymi do składania deklaracji, wpłacili podatek w wysokości większej od należnej.

Na podstawie art. 75 § 3 o.p., w przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a i b oraz w pkt 2 lit. a i b, podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty są obowiązani złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Zgodnie z art. 75 § 4 o.p., jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę.

Obliczenie przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych następuje na drodze samooliczenia, tj. podatnik sam oblicza podatek, składa deklarację i wpłaca ewentualny podatek na konto organu podatkowego. W każdym czasie podatnik może złożyć odpowiednie korekty deklaracji.

W niniejszej sprawie zeznanie roczne na podatek dochodowy od osób prawnych złożył w dniu 31 marca 2009 r., korekty zaś w dniach 29 czerwca 2009 r., 13 lipca 2009 r., 24 stycznia 2014 r. i 31 grudnia 2014 r. Dopiero ta ostatnia korekta została złożona przez spółkę wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

Wskazać należy, że wniosek o stwierdzenie nadpłaty wszczyna postępowanie i musi zostać złożony przed terminem przedawnienia. W tym miejscu należy przytoczyć uchwałę NSA z dnia 27 stycznia 2014 r. o sygn. akt II FPS 5/13, w której NSA przyjął, że w przypadku zakwestionowania prawidłowości skorygowanej deklaracji podatkowej złożonej wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, zgodnie z art. 75 § 3 op, organ podatkowy nie ma obowiązku przed rozpoznaniem tego wniosku wszczynać w każdej sprawie postępowania celem określenia wysokości zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 21 § 3 op (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W uzasadnieniu ww. uchwały NSA stwierdził, że realizacja uprawnienia do stwierdzenia nadpłaty podatku dokonuje się wyłącznie na wniosek podmiotu (prawa podatkowego), który ma w tym interes prawny. Wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku, o którym mowa w art. 75 § 1 op, wszczyna postępowanie w przedmiocie jej stwierdzenia, zgodnie z art. 165 § 1 i 3 op. Przedmiotem wniosku z art. 75 § 1 op jest bowiem żądanie stwierdzenia nadpłaty, natomiast, według treści art. 165 § 3 op, datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu. Pierwszymi czynnościami analizowanego w uchwale postępowania są czynności sprawdzające.

Sąd uznał, że ww. wniosek wpłynął do organu w dniu 13 grudnia 2014 r. z zachowaniem terminu z art. 79 § 2 o.p.

Sąd wskazał, że zaistnienie nadpłaty nie było sporne. Organ podatkowy przesłał ją na konto spółki.

Sąd podzielił stanowisko organu, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki do oprocentowania nadpłaty od 1 kwietnia 2009 r.

Zwrot nadpłaty nastąpił bez wydania decyzji w terminie z art. 75 § 4 o.p. Termin zwrotu nadpłaty wynikał z art. 77 § 1 pkt 6 lit.a o.p. zgodnie z którym, nadpłata podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) - w przypadkach, o których mowa w art. 75 § 3 o.p. Skoro ww. wniosek wraz z korektą zeznania złożono 31 grudnia 2014 r., to termin zwrotu nadpłaty upływał on w dniu 28 lutego 2015 r. Wobec nieprzekroczenia przez organ tego terminu nie wystąpiły przesłanki do oprocentowania nadpłaty.

Podkreślić należy, że zwrot nadpłaty nastąpił na skutek złożonej przez spółkę korekty. Zdaniem Sądu, nie było przeszkód, żeby spółka złożyła taką korektę wcześniej. Tym bardziej, że spółka podzieliła stanowisko Ministra Finansów wyrażone w interpretacji ogólnej z 5 listopada 2013 r. Nie sposób twierdzić, że organ podatkowy uniemożliwił spółce złożenie korekty. Złożenie korekty tak jak złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty jest suwerenną decyzją podatnika.

Zgodnie z art. 78 § 1 o.p., nadpłaty podlegają oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych,

z zastrzeżeniem § 2. Nadpłaty, o których mowa w art. 76 § 2, nie podlegają oprocentowaniu (art.78 § 2 o.p.).

Stosownie do art. 78 § 3 o.p., oprocentowanie przysługuje:

1) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a-d, z zastrzeżeniem pkt 2, oraz w przypadku, o którym mowa w art. 77 § 1 pkt 3 - od dnia powstania nadpłaty;

2) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 1 lit. a-d - od dnia wydania decyzji o zmianie lub uchyleniu decyzji, jeżeli organ podatkowy nie przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji, a nadpłata nie została zwrócona w terminie;

3) w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 2 i pkt 6 - od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją):

a) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę,

b) jeżeli decyzja stwierdzająca nadpłatę nie została wydana w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, chyba że do opóźnienia

w wydaniu decyzji przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent,

c) jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie, o którym mowa w art. 77 § 1

pkt 6, chyba że do opóźnienia w zwrocie nadpłaty przyczynił się podatnik, płatnik lub inkasent;

4) w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 - od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 pkt 1-3, lub od dnia skorygowania zeznania lub deklaracji w trybie art. 274 lub art. 274a;

5) w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 7 - od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia złożenia deklaracji, o której mowa w art. 73 § 2 pkt 4, lub od dnia skorygowania deklaracji w trybie art. 274 lub art. 274a.

Oprocentowanie z tytułu nadpłaty przysługuje do dnia zwrotu nadpłaty, zaliczenia jej na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych lub dnia złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 5 pkt 2 (art. 78 § 4 o.p.).

Na podstawie art. 78 § 5 o.p., w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 4 oprocentowanie przysługuje za okres:

1) od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu - pod warunkiem złożenia przez podatnika wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części akt normatywny;

2) od dnia powstania nadpłaty do 30 dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części akt normatywny - jeżeli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt.

Jak wyżej wskazano przepisy o.p. dotyczące nadpłaty i jej oprocentowania są bardzo sformalizowane. W niniejszym stanie faktycznym żaden przepis o.p. nie przewiduje oprocentowania wypłaconej spółce nadpłaty. Żądanie spółki dotyczące naliczenia oprocentowania nadpłaty od dnia 1 kwietnia 2009 r. (daty złożenia zeznania podatkowego) było niezasadne, gdyż w tej dacie ww. nadpłata nie wynikała ani ze złożonego zeznania podatkowego, ani z decyzji, która określałaby jej wysokość.

Sąd nie podzielił poglądu spółki, że w sprawie organ winien być zastosować art. 78 § 5 o.p. w drodze analogii wobec wydania przez Ministra Finansów wskazanej interpretacji ogólnej. Gdyby ustawodawca chciał zrównać wagę interpretacji ogólnej

z orzeczeniami wydanymi przez Trybunał Konstytucyjny i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pewnością zawarłby taki przepis w o.p. Podkreślić należy, że Minister Finansów w wydanej interpretacji ogólnej przedstawia wykładnię przepisów prawa, zaś Trybunał Konstytucyjny i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mogą uznać przepisy za niezgodne z prawem i ten właśnie fakt wpłynął, na ujęcie tych orzeczeń w art. 78 § 5 o.p. Tym samym ranga wydawanych przez ww. organy orzeczeń jest nieporównywalna. Kwestia publikacji ww. orzeczeń w odpowiednich dziennikach urzędowych ma znaczenie dla ich ogłoszenia (wejścia w życie) i nie świadczy o ich podobieństwie.

Raz jeszcze należy podkreślić, że złożenie korekty i wniosku o stwierdzenie nadpłaty zależy jedynie od woli podatnika. Okoliczność, że w latach poprzednich stanowisko organów podatkowych i sądów administracyjnych było niejednolite w zakresie możliwości odrębnej podmiotowości w podatku dochodowym od osób prawnych, podmiotów podobnych, jak spółka i NZOZ, nie miała znaczenia dla rozpoznania sprawy. Spółka, będąc przekonana o swojej racji odnośnie opodatkowania jednostek zakładu opieki zdrowotnej, mogła złożyć odpowiednie zeznanie podatkowe lub też w każdym czasie złożyć odpowiednie korekty tego zeznania wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty oraz dochodzić swych racji przed sądami administracyjnymi. Nie można podzielić poglądu spółki, że z przyczyn leżących po stronie organów podatkowych na skutek wadliwej interpretacji przepisów u.p.d.p. spółka nie mogła złożyć zeznania podatkowego, czy też korekty zeznania we właściwej formie. Okoliczność wydania przez Ministra Finansów ww. interpretacji ogólnej sama przez się nie stanowiła przesłanki do zwrotu nadpłaty spółce. Tak samo jak indywidualne interpretacje podatkowe wydane dla innych podmiotów niż skarżąca.

Zadaniem Sądu, organy w toku postępowania podatkowego nie naruszyły przepisów prawa materialnego i procesowego, ani przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Na rozprawie Sąd oddalił wniosek o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym.

Zdaniem Sądu wskazane przepisy o.p. są jasne i nie budzą wątpliwości. Podkreślić należy, że nadpłata i jej oprocentowanie przewidziane jest w przepisach o.p., które należy stosować ściśle, Wykładnia rozszerzająca tych przepisów nie jest dopuszczalna. Oprocentowanie nadpłaty na podstawie przepisów o.p. ma charakter kompensacyjny, odszkodowawczy, lecz jedynie w sytuacji przewidzianej w przepisach o.p. W sytuacji gdy spółka twierdzi, że postępowanie organu naraziło ją na szkodę ma otwartą drogę dochodzenia swoich roszczeń w postępowaniu cywilnym.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.