Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 628/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art.3 ust. 1 i 4, art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant Referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J.K. i R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2008 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Go 628/08

U Z A S A D N I E N I E

R.K. i J.K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] maja 2008 r. nr [...] utrzymującą w całości w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] wydanej w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2008 r.

Wyżej opisaną decyzja organ I instancji ustalił małżonkom J. i R.K. wymiar podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2008 r. na łączną kwotę 442 zł.

Powyższa decyzję zaskarżyli małżonkowie J. i R.K. w części kwestionując wysokość naliczonego podatku od nieruchomości, żądając uchylenia podatku w kwocie 160, 74 zł albowiem działka o pow. 1891 m2 nie jest w całości działką zabudowaną a budynki posadowione na tej działce nie zajmują całej powierzchni działki lecz jej część. Zdaniem skarżących podatek od nieruchomości zabudowanej winien być naliczony tylko za te część działki, na której faktycznie posadowione są budynki i wobec tego wysokość podatku od nieruchomości została zawyżona o kwotę 160, 74 zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpoznając odwołanie utrzymało decyzją z dnia [...] maja 2008 r. w całości w mocy decyzję organu I instancji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 121, poz. 844 z 2006 r. ze zm.) podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne. jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m.in. grunty, przy czym w sprawie nie zachodzi podstawa wyłączenia przedmiotowych gruntów z opodatkowania tym podatkiem w oparciu o ust. 2 art. 3 - nie są to użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy. Podstawę opodatkowania gruntów stanowi - w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1ustawy - powierzchnia.

Z mocy art. 3 ust. 1 i 4 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Podatek od nieruchomości od osób fizycznych, zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustalony jest w drodze decyzji organu podatkowego, a osoby fizyczne zobowiązane są do złożenia właściwemu organowi podatkowemu informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych. Z mocy art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 240, póz. 2027 ze zmianami) prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Z wypisu z rejestru gruntów Starosty jednostki rejestrowej [...], z dnia [...].05.2008r., zgodnego z przesłanymi za odwołaniem zawiadomieniami o zmianie [...].10.1995r. z Urzędu Rejonowego wynika, że grunty o pow. 1891m2, będące przedmiotem współwłasności małżeńskiej skarżących, są sklasyfikowane i oznaczone symbolem B-tereny mieszkaniowe (zabudowane) i w związku z tym podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Przyjęta stawka podatku od tych gruntów wynika z uchwały Nr XIII/84/2007 Rady Miejskiej z dnia [...].11.2007r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. z dnia 22.11.2007r. Nr 126, póz. 1698) oraz uchwały Nr XIII/85/2007 Rady Miejskiej z dnia [...].11.2007r. w sprawie zwolnień z tytułu podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. z dnia 22.11.2007r. Nr 126, póz. 1699). Również w pozostałym, niezakwestionowanym przez skarżących zakresie, decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem.

Skarżący na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego wnieśli skargę, podnosząc ponownie żądanie uchylenia zapłaty podatku za powierzchnię 1891 m2 to jest działki budowlanej. W uzasadnieniu skargi podnieśli że nie posiadają żadnej dokumentacji potwierdzającej posiadanie przez nich działki budowlanej o takiej powierzchni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny

zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Istota powstałego sporu, sprowadza się do naliczenia przez organ I Instancji podatku od nieruchomości od gruntu o powierzchni 1891 m2.

Strona skarżąca we wniesionej skardze podniosła, że nie posiada dokumentów z których wynikałoby posiadanie przez nią działki budowlanej o takiej powierzchni. Jednak z wypisu rejestru gruntów na który powołał się organ odwoławczy, sporządzonego przez starostę wynika posiadanie przez stronę skarżącą takiego gruntu ( k. 14 akt administracyjnych).

Należy przy tym pamiętać, że przedłożony z rejestru gruntów wypis ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 ordynacji podatkowej. Nie może być zatem przez inne organy kwestionowany. Zakwestionowanie takiego dokumentu może nastąpić jedynie w trybie 194 § 3 ordynacji podatkowej.

W rozpoznawanej sprawie strona oprócz negowania ustalonego na podstawie dokumentu urzędowego stanu faktycznego, sprowadzającego się do twierdzenia

o braku posiadania dokumentów dotyczących faktu posiadania kwestionowanej działki nie wskazała innych okoliczności, które mogłyby spowodować zakwestionowanie przedłożonego wypisu z rejestru gruntów.

Organy obu instancji prawidłowo powołały się na regulację art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne, z którego wynika przy ustalaniu wymiaru podatków obowiązek korzystania z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to w istocie, że dopóki nie zostaną zmienione dane w tej ewidencji to podatki będą ustalane zgodnie ze stanem z nich wynikającym.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał że Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zastosowało regulację art. 2 ust.1, art. 3 ust. 1 i 4 oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.

( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Joanna Wierchowicz ( - ) Dariusz Skupień