Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 335/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 maja 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy /-/ R. Talaga


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że J. D. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, córką oraz synem, które jest utrzymywane z wynagrodzenia za pracę jego żony w wysokości [...] zł. Wnioskodawca obecnie nigdzie nie pracuje i zajmuje się wychowaniem dzieci oraz prowadzeniem gospodarstwa domowego. Jednocześnie oświadczył, że uzyskiwane dochody nie wystarczają na pokrycie kosztów utrzymania i musi korzystać z pomocy bliskich osób lub pożyczać pieniądze. Zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawca oszacował w następujący sposób: wyżywienie dla [...] osób – [...] zł, pomoce szkolne dzieci – [...] zł, opał – [...] zł, energii – [...] zł, gaz – [...] zł, środki higieny i czystości – [...] zł, woda – [...] zł, ubiór dla [...] osób – [...] zł, telefony – [...] zł, podatek od nieruchomości – [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca, że zadeklarował również brak wiedzy prawnej i oświadczył, że trudna sytuacja nie pozwala mu na korzystanie z prawnika z wyboru. Jednocześnie oświadczył, że posiada dom mieszkalny o powierzchni [...] m² położony w T. (wartość ok. [...] zł) oraz współwłasność samochodu osobowego [....] rok produkcji [...] (w wartość [...] zł). Natomiast żona wnioskodawcy posiada samochód osobowy [...] rok produkcji [...] (wartość [...] zł).

Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.".

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że czteroosobowe gospodarstwo domowe w którym pozostaje wnioskodawca jest utrzymywane z bieżących dochodów w wysokości [...] zł. W rozpoznanej sprawie należy zwrócić uwagę, że wnioskodawca posiada majątek zarówno ruchomy jak i nieruchomy, który może stanowić źródło pokrycia kosztów prowadzonego postępowania. W szczególności należy zwrócić uwagę, że w ramach wspólnego gospodarstwa domowe pozostają dwa samochody osobowe, których użytkowane nie jest konieczne dla zaspokojenia kosztów bieżącego utrzymania rodziny. Ponadto należy też uwzględnić, że wnioskodawca nie wyjaśnił z jakiego względu nie podejmuje żadnej pracy zarobkowej, która mogłaby stanowić źródło pokrycia bieżących wydatków. W takiej sytuacji nie można stwierdzić, że wnioskodawca zasługuje na przyznanie prawa pomocy skoro nie korzysta ze wszystkich możliwych sposobów na pokrycie kosztów prowadzonego postępowania we własnym zakresie. W tym zakresie należy podkreślić, że prawo pomocy ma służyć jedynie osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem. Wnioskodawca nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości, że w jego przypadku zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. W rezultacie przytoczone we wniosku okoliczności dotyczące bieżącej sytuacji J.D. nie uzasadniają jego wyjątkowego traktowania poprzez przyznanie pomocy ze strony państwa.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia

/-/ R. Talaga