Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 373/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: uchylono zaskarżony rozkaz personalny I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 145 par. 1  pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 110 ust. 1-3, 5 pkt 2, ust. 6 i 8
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.
article: Art. 145 par. 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Bociąga Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. C. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 26 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej I. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny organu pierwszej instancji, II. określa, że uchylone rozkazy personalne nie mogą być wykonywane, III. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego J. C. kwotę 30 zł. (słownie: trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Komendant Policji powołując się na art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071, z późniejszymi zmianami) utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2013 roku, w sprawie przyznania sierż. szt. J. C. s. Z. ([...]) nagrody rocznej za 2012 rok, obniżonej o 20 %.

Z uzasadnienia wynika, że rozkaz poprzedziły następujące ustalenia stanu faktycznego:

W wyniku przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego, zakończonego wydaniem przez Komendanta Powiatowego Policji w dniu [...] 2012 roku z orzeczenia nr [...], sierż. szt. J. C. - detektyw Zespołu do walki z Korupcją i Przestępczością Gospodarczą Wydziału Kryminalnego KPP został uznany winnym popełnienia zarzucanego czynu polegającego na tym, że w dniu 13 czerwca 2011 roku [...]. Uznano, że popełniony przez niego czyn stanowił naruszenie dyscypliny służbowej podczas wykonywania czynności służbowych. Tym samym spełnione zostały przesłanki określone art. 110 ust. 1-3, ust. 5 pkt 2 oraz ust. 6 i 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 roku Nr 287, poz. 1687 z późniejszymi zmianami) oraz § 5 ust. l i 2 i § 7 ust. l rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 roku w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. Nr 251, poz. 1859), uzasadniające ograniczenie nagrody rocznej.

W skardze na powyższy rozkaz personalny J. C. wniósł o jego uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, jako decyzji niezgodnej z prawem i naruszającej zasady postepowania.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej, powołując się na ustalenia wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu.

Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Orzeczenie Wojewódzkiego Komendanta Policji z dnia [...] 2012 r nr [...], na które powołują się organy w zaskarżonym rozkazie ograniczającym nagrodę roczną J. C., zostało prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 9 kwietnia 2013r. uchylone. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził brak podstaw prawnych do uznania , że czyn J. C. stanowił przewinienie dyscyplinarne w rozumieniu art.132 ustawy o Policji.

Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej "p.p.s.a.") sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, koniecznym jest , w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji (postanowień) sąd bada czy zaskarżona decyzja (postanowienie) nie narusza prawa oraz czy zostały wydane w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie zaistniały podstawy uzasadniające wznowienie postepowania.

Podstawy wznowienia postepowania administracyjnego określa art. 145 § 1 kodeksu postepowania administracyjnego ( Dz. U. 2013 r. Nr 267 t.j.)., wskazując na katalog sytuacji, w których organ obowiązany jest do " rewizji " sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Postepowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Okoliczności uzasadniające pozbawienie lub ograniczenie prawa do nagrody

rocznej ustala się na podstawie orzeczeń i decyzji organów właściwych w sprawach

dyscyplinarnych, a w sprawie rozpatrywanej było to w/w/ orzeczenie dyscyplinarne, które wskutek uwzględnienia skargi J. C. zostało wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego uchylone. W tych okolicznościach zaistniała wymieniona w art 145.§ 1 pkt 8 kpa podstawa do wznowienia kontrolowanego w sprawie niniejszej postępowania administracyjnego , dlatego uchylono zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny organu pierwszej instancji, na podstawie art. 145 § 1 lit.b p.p.s.a. oraz art.135 p.p.s.a.

Rozpatrując sprawę ponownie organ uwzględni okoliczność wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczenia na podstawie którego , obniżono skarżącemu nagrodę roczną za 2012r.