Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1296/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 4 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych i kwoty podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2011 r. (data nadania skargi w jednostce nadawczej) A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie określenia kwoty należności celnych i kwoty podatku od towarów i usług. Wraz ze skargą skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi naraża skarżącą na niepowetowaną szkodę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności, która nie będzie mogła być

wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (patrz. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia - tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa.

Sąd w przypadku braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłaby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wniosek skarżącej Spółki w zasadzie nie zawiera uzasadnienia. Nie można bowiem uznać, że samo powołanie się na niepowetowaną szkodę stanowi uzasadnienie złożonego wniosku. Skarżąca nie powołała żadnych okoliczności uprawdopodabniających, że egzekucja wskazanej kwoty może spowodować niepowetowaną szkodę. Gołosłowne twierdzenie, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi skutkować będzie nieodwracalną szkodą, nie może być potraktowane przez Sąd, jako wypełnienie ustawowej przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.

Podkreślić również należy, iż zmniejszenie ilości posiadanych środków finansowych samo w sobie nie stanowi znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa. Dopiero dalsze wyjaśnienia skarżącej np. dotyczące jej sytuacji majątkowej, mogłyby ewentualnie uzasadnić zastosowanie powołanego przepisu. Takich wyjaśnień skarżąca jednak nie złożyła. Natomiast z samego charakteru świadczenia majątkowego wynika, iż jego spełnienie jest całkowicie odwracalne, nie zachodzi zatem także druga z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.