Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 869/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1, art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi V. A. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego L. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Rada do Spraw Uchodźców (dalej jako Rada/organ) decyzją [...] z dnia [...] stycznia 2015r. działając na podstawie art. 89p ust. 1 i art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 680 dalej jako ustawa) w zw. z art. 513 ust. 1 pkt 1, w zw. z art. 484 w zw. z art. 514 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1650) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - dalej jako kpa), po rozpatrzeniu odwołania działającej w imieniu V. A. i l. A. ob. [...] utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...] listopada 2014r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz o odmowie udzielenia zgody na pobyt tolerowany.

Skargę na powyższą decyzję w imieniu małoletniego złożyła kurator ustanowiona w postępowaniu administracyjnym l. A., a ostatecznie małoletniego w sprawie reprezentowała jego matka L. A.

Nie rozpatrując sprawy merytorycznie, wyrokiem z dnia 7 stycznia 2016r. Sąd w oparciu o art. 145 § 2 ppsa stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji, gdyż ta, wbrew zasadom wynikającym z art. 107 § 1 kpa nie wskazuje personalnie (tj. imienia i nazwiska) osób, które brały udział w wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, zawiera jedynie ich parafy. Jak wynika z ww. art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Brak wskazania w decyzji imion i nazwisk osób orzekających w sprawie uniemożliwia zweryfikowanie czy w istocie w wydaniu zaskarżonego orzeczenia brały udział osoby uprawnione do orzekania.

W ocenie Sądu stanowi to rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt. 2 kpa w zw. z art. 107 § 1 kpa. Dlatego orzeczono jak w wyroku.