Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 640/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek Sędziowie Sędzia NSA Anna Apollo Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Rektora A w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. o nr [...] Rektor Politechniki [...] odmówił skarżącej ,,A’’ S.A. w W. udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 3 wniosku.

W podstawie prawnej Rektor powołał art. 3 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 1429) – dalej powoływana jako u.d.i.p. oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020r., poz. 256).

W uzasadnieniu przedstawiając stan faktyczny sprawy stwierdził, że wnioskiem z 28 lipca 2020 r. spółka zwróciła się o udostępnienie informacji obejmujących dane oraz funkcje osób, które wykonywały na rzecz zamawiającego - Politechniki [...] umowę o numerze [...], zawartą 27 stycznia 2014 r. pomiędzy zamawiającym - a konsorcjum: ,,B’’ sp. z o.o. (wcześniej działająca pod firmą ,,B’’ sp. z o.o.) i ,,C’’ S.A. (wcześniej działający pod firmą ,,C’’ sp. z o.o.), której przedmiotem było wdrażanie zintegrowanego systemu informatycznego wspomagającego zarządzanie uczelnią.

W piśmie tym wnioskodawca zadał trzy pytania:

1) Czy zespół osób wykonujących przedmiot zamówienia na rzecz Zamawiającego ulegał zmianie podczas trwania umowy? Jeśli nie, uprzejmie proszę o potwierdzenie. Jeśli tak, uprzejmie proszę o przekazanie informacji o osobach, datach oraz podstawach dokonania zmian tych osób (w szczególności aneksy lub uzasadnienia dokonywanych zmian);

2) Jeśli były dokonywane zmiany w składzie osób wykonujących przedmiot zamówienia na rzecz Zamawiającego, to czy Zamawiający weryfikował doświadczenie zawodowe nowowskazanych osób? W szczególności mając na uwadze zastrzeżenie, że miały one posiadać co najmniej takie doświadczenie, jakie było wymagane w warunkach udziału w postępowaniu w ogłoszeniu o zamówieniu i SIWZ?

3) Czy wskazane poniżej osoby brały udział w wykonywaniu przedmiotu zamówienia na rzecz Zamawiającego? Jeśli tak, to jakie funkcje wykonywały oraz w jakich datach. Jeśli nie, uprzejmie proszę o potwierdzenie. W tym miejscu Spółka imiennie wskazała 14 osób.

W części dotyczącej zapytań zawartych w punktach 1) i 2) pismem z 11 sierpnia 2020 r. Politechnika [...] udostępniła wnioskowane informacje.

W zakresie dotyczącym odpowiedzi na pytanie 3. Politechnika [...] zakwalifikowała informację jako przetworzoną, zatem na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zwróciła się do ,,A’’ S.A. o wykazanie, że udostępnienie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, iż bierze udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonym przez Uniwersytet [...], który jest podmiotem sektora finansów publicznych i poprzez pozyskanie przez skarżącą wnioskowanych informacji, spółka jest w stanie umożliwić Uniwersytetowi [...] wybór najkorzystniejszej oferty, tj. wybór wykonawcy dającego rękojmię należytego wykonania przedmiotu zamówienia. Nadto wskazała, iż w przypadku braku wnioskowanych informacji "istnieje uzasadnione podejrzenie, że zamawiający (Uniwersytet [...]) może udzielić zamówienia publicznego (wydatkować środki publiczne) wykonawcy, który nie powinien uzyskać takiego zamówienia."

Zaskarżoną decyzją Rektor uznał, że stanowisko wnioskodawcy nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stwierdził, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji, publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Pojęcie szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, niemającym zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Powinien on być rozumiany w ten sposób, że uzyskanie informacji powinno przyczynić się do bardzo ważnych dla Państwa, czy społeczeństwa działań i że uzyskana informacja jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców; na potwierdzenie tej tezy przywołał wyroki sądów administracyjnych.

Zdaniem Rektora, żądane przez wnioskodawcę informacje mają charakter informacji przetworzonych, gdyż w celu dokładnego przedstawienia informacji, zgodnie ze wskazanymi we wniosku kryteriami, w pierwszej kolejności konieczne byłoby przeanalizowanie kilkuletniej dokumentacji, a następnie zweryfikowanie, czy wymienione z imienia i nazwiska osoby brały udział, na przestrzeni lat, w wykonywaniu przedmiotu zamówienia, a następnie przyporządkowanie sprawowanych przez nich funkcji do okresów, w jakich je pełnili. Zatem udzielenie odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt. 3 wniosku wymagałoby przetworzenia zgromadzonych danych, czyli istotnej modyfikacji, która w konsekwencji skutkowałby powstaniem informacji nowej, bazującej na informacji prostej.

Powyższe wymagało zbadania czy żądane przez wnioskodawcę informację są szczególnie istotne dla interesu publicznego, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p.

Powołując się na informacje zawarte w piśmie wnioskodawcy z 18 sierpnia 2020 r. organ stwierdził, że interes publiczny nie został przez skarżącą wykazany. Za taki interes nie można bowiem uznać partykularnego interesu spółki, która jest osobiście zainteresowana uzyskaniem wnioskowanych informacji. Wystąpiły zatem przesłanki do odmowy udostępnienia informacji.

W skardze na decyzję Rektora Spółka zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.) w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.n. poprzez zaniechanie wszechstronnego rozpatrzenia sprawy wyrażające się w przyjęciu, że udostępnienie postulowanej informacji wymagałoby przetworzenia zgromadzonych danych, które skutkowałoby powstaniem informacji nowej w sytuacji, gdy informacje, o udostępnienie których zwróciła się skarżąca znajdują się w konkretnych, znanych z góry dokumentach, których odszukanie nie będzie wymagało znacznego nakładu pracy, czasu, zaangażowania zasobów osobowych ani przetworzenia żądnych informacji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy bowiem doprowadziło organ do błędnego przyjęcia, że informacje, o których udostępnienie zwróciła się skarżąca są informacjami przetworzonymi, a przez to do wymagania od skarżącej wykazania, że pozyskanie tych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego,

b) art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w zw. z przepisem art. 16 ust. 1 u.d.i.n. poprzez zaniechanie sporządzenia przepisanego prawem uzasadnienia faktycznego i prawnego w zakresie rozstrzygnięcia, że skarżąca nie wykazała, aby postulowane przez nią informacje były szczególnie istotne dla interesu publicznego, wyrażające się w nieprzedstawieniu żadnej, ani faktycznej, ani prawnej argumentacji organu, uzasadniającej odmowę udostępnienia żądanej informacji czy kierowania się przez skarżącą jedynie partykularnym, a nie publicznym interesem,

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a) przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego będą wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w przyjęciu, że wnioskowane przez skarżącą informacje stanowią informację przetworzoną, podczas, gdy:

- z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego powinno wynikać, iż udzielenie postulowanej informacji wymaga prostego odnalezienia określonych, z góry możliwych do zidentyfikowania dokumentów, co nie może prowadzić do zakwalifikowania informacji jako przetworzonej,

- nawet gdyby zakres czynności koniecznych do podjęcia w celu udzielenia postulowanej informacji wskazany w treści decyzji okazał się prawdziwy, w dalszym ciągu, wykonanie tego zakresu prac polegałoby li tylko na poszukiwaniu informacji oraz analizie dokumentów pod kątem ich treści, czego również nie można uznać za przetworzenie informacji,

b) przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w żądaniu od skarżącej wykazania, że uzyskanie przez nią wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy informacje te nie stanowiły informacji przetworzonej i brak było podstaw do stawiania skarżącej takich wymagań,

c) przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w przyjęciu, że uzyskanie przez skarżącą wnioskowanych informacji nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy weryfikacja tych informacji istotna była z punktu widzenia prawidłowości wydatkowania przez inną uczelnię wyższą środków publicznych z perspektywy toczącego się postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

W oparciu o powyższe zarzuty wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości - na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a.;

2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw - na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a.;

3) przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu - umowy o numerze [...] zawartej 27 stycznia 2014 r. pomiędzy Politechniką [...], a Konsorcjum Spółek na okoliczność: trybu i zasad zgłaszania osób biorących udział w realizacji przedmiotowej umowy oraz koniecznych do wykonania po stronie organu czynności dla udzielenia skarżącej żądanych informacji - na podstawie przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a.;

4) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym - na podstawie przepisu art. 119 pkt. 2 p.p.s.a.

W uzasadnieniu skargi Spółka stwierdziła, że zgodnie z umowa zawartą pomiędzy Politechniką [...] a Konsorcjum, dla celów wykonywania i zarządzania pracami objętymi przedmiotem umowy, strony powołały m.in. Zespół Wdrożeniowy, którego skład został określony w załączniku nr 6 do umowy - wykazie osób. W treści wykazu osób, obok imienia i nazwiska wskazana była również rola danej osoby pełniona w toku realizacji umowy. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 2 pkt 4 umowy zmiana osób wchodzących w skład Zespołu Wdrożeniowego przedstawionych w ofercie wykonawcy mogła nastąpić wyłącznie za uprzednią pisemną zgodą zamawiającego. Z tego skarżący wywiódł, że informacje o osobach, które brały udział w realizacji umowy zawarte być mogły jedynie w treści załącznika nr 6 do umowy lub we wnioskach o zmianę Zespołu Wdrożeniowego, składanych przez wykonawcę na piśmie i, również na piśmie, akceptowanych przez zamawiającego. W tych też dokumentach zawarte są informacje o tym, jakie role pełniły te osoby w toku realizacji umowy i okres pełnienia tych ról. Dlatego nie zgodził się z organem, że zakres prac niezbędnych do udostępnienia postulowanych informacji jest tak znaczny, jak opisywany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji, że determinuje zakwalifikowanie ich jako informacji przetworzonych. Na tej podstawie uznał, że należy wykluczyć prawidłowość zakwalifikowania wnioskowanych informacji jako informacji przetworzonej.

Podniósł też wadliwość sporządzenia uzasadnienia decyzji.

Powołując się na wyrok WSA w Krakowie stwierdził, że uzasadnienie rozstrzygnięcia organu odmawiającego udzielenia wnioskowanej informacji publicznej z powołaniem się na złożony jej charakter winno zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń, iż żądana informacja jest informacją, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Wskazał również, że organ nie przedstawił żadnej argumentacji, ani faktycznej, ani prawnej, która traktowałaby o istnieniu lub nieistnieniu interesu publicznego. W świetle treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ zaniechał przeprowadzenia własnej oceny w tym zakresie, ograniczając się do właściwie jednego zdania, w którym uznał, iż skarżąca kieruje się nie publicznym, a partykularnym interesem. Prawidłowość uzasadnienia ma znaczenie z punktu widzenia zasady przekonywania i zasady pogłębiania zaufania obywateli.

Skarżący wyjaśnił ponadto, że jeden z wykonawców umowy, ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez Uniwersytet [...] i w celu potwierdzenia spełniania przez siebie warunków udziału we wspomnianym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, wskazał osoby wymienione przez skarżącą we wniosku o udzielenie informacji publicznej, którymi spółka ta dysponuje, jako specjalistami w zakresie wdrożenia systemów IT, a którzy swoje doświadczenie nabyli właśnie przy realizacji umowy z organem. Biorąc pod uwagę poważne wątpliwość co do zgodności z prawdą takiej deklaracji, koniecznym stało się zweryfikowanie jej zgodności z prawdą, a tym samym umożliwienie Uniwersytetowi [...] weryfikacji, czy podmiot ten faktycznie spełnia wspomniany warunek udziału w postępowaniu. Zatem skoro żądane przez skarżącą informacje mogły doprowadzić do zbadania poprawności prowadzenia postępowania zmierzającego do wydatkowania środków publicznych, to nie można jej działania identyfikować jedynie jako realizacji partykularnego interesu, jak błędnie uznał organ.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wskazał, że wniosek o udostępnienie informacji z 28 lipca 2020 r. w zakresie pkt. 3 nie obejmuje przekazania załącznika nr 6 do umowy na wdrożenie zintegrowanego systemu informatycznego wspomagającego zarządzanie uczelnią. Zakres wniosku jest szerszy, wiąże się z potrzebą przeprowadzenia przez organ zestawień, wyciągów z załączników nr 6 i innych dokumentów zgromadzonych przez Politechnikę [...] w czasie realizacji udzielonego zamówienia, usuwania danych osobowych nieobjętych wnioskiem o udzielenie zamówienia. W celu realizacji przedmiotowego wniosku wymagane jest zgromadzenie, a następnie przeanalizowanie wielu tomów dokumentacji i zaangażowanie w tym celu środków osobowych i podjęcia działań organizacyjnych, które zakłócają i utrudniają Politechnice [...] wykonywanie innych zadań, aby w efekcie tych czynności mógł powstać zbiór nowych danych, który obecnie w dokumentacji dotyczącej realizacji zamówienia nie istnieje. Organ stwierdził też, że treścią wniosku skarżącej z 28 lipca 2020 r. nie są objęte wyłącznie informacje zgromadzone w załączniku nr 6 do umowy, gdyż § 5 ust. 9 umowy przewiduje procedurę zmiany osób biorących udział w wykonaniu umowy w inny sposób, aniżeli określony w załączniku nr 6. Zatem analiza danych zgromadzonych w załączniku nr 6 nie jest wyłączną formą ustalenia osób zaangażowanych w wykonanie przedmiotu umowy, gdyż umowa dopuszcza również przekazanie zmian w sposób określony w § 5 ust. 9 umowy; potwierdza to, że żądana informacja rzeczywiście miała charakter przetworzony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm., dalej: p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem jej art. 57a.

Ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2019r., poz. 1429) ma na celu realizację prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej wynikającego z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Z powyższego wynika, że o ustawa rozróżnia informację prostą od przetworzonej. Rozróżnienie to ma doniosłe znaczenie, albowiem tylko w przypadku tej drugiej informacji wnioskodawca winien wykazać, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, podczas gdy pierwsza winna być udostępniona bez żadnych dodatkowych warunków.

I to właśnie charakter informacji jakiej żądał skarżący tj. czy jest to informacja prosta (jak twierdzi strona) czy też przetworzona (jak podnosi organ) jest zasadniczym zagadnieniem spornym w przedmiotowej sprawie, gdyż determinuje prawo organu do żądania wykazania przez pytającego szczególnej istotności objętych wnioskiem danych dla interesu publicznego. Wykładni pojęcia informacji prostej i przetworzonej dokonało orzecznictwo sądowe.

Pod pojęciem informacji prostej rozumie się informację, której nie można przypisać cech przetworzenia. Jest to informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada i nie jest to związane z koniecznością poniesienia kosztów lub znacznego nakładu pracy trudnych do pogodzenia z bieżący funkcjonowaniem jednostki, przy czym anonimizacja informacji nie czyni jej przetworzoną, a jedynie przekształconą.

Natomiast informacja przetworzona w chwili złożenia wniosku nie istnieje. "Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste" (tak NSA w wyroku z 26 lutego 2016r. sygn. akt I OSK 833/15).

Chodzi tu więc o taką informację, która dopiero zostanie wytworzona specjalnie dla wnioskodawcy w oparciu o kryteria zawarte we wniosku o udostępnienie informacji.

Przy czym w orzecznictwie podkreśla się, że w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda wielu informacji, to nawet wówczas, gdy pojedynczo mają one walor informacji prostej, to suma takich informacji prostych może stanowić informację przetworzoną. (Por. wyroki NSA z 23 stycznia 2015r. sygn. akt I OSK 315/14, z 28 stycznia 2015r., sygn. akt I OSK 547/14, z 5 marca 2015r., sygn. akt I OSK 864/14, dostępne w CBOSA).

W ostatnim z powołanych wyroków NSA stwierdził, że "W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Powyższe zabiegi czynią takie informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego."

Pojęcie informacji publicznej przetworzonej nie posiada definicji legalnej. Można jednak założyć, że taką cechę mogą mieć takie dane publiczne proste, które wymagają dokonania analiz, obliczeń, zestawień, porównania danych statystycznych, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności i przez konieczność dokonania tych czynności w celu ich pozyskania, uzyskują walor informacji przetworzonej. Innymi słowy uzyskanie wnioskowanych informacji wiązać się musi z potrzebą odpowiedniego przetworzenia danego zbioru danych według określonych kryteriów, czego nie należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać na wyodrębnieniu pojedynczych informacji ze zbiorów będących w posiadaniu organów (które mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie zawartych w nich informacji) i ich przygotowaniu według założeń wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, może być traktowana jako informacja przetworzona.

Na jeszcze inny aspekt zwrócił uwagę NSA w wyroku z 9 sierpnia 2011r. sygn. akt I OSK 977/11 stwierdzając, że "udostępnienie zbioru wnioskowanych przez zainteresowaną wybranych orzeczeń administracyjnych za okres pięciu lat wiąże się z koniecznością ich wyboru i zanonimizowania, co może negatywnie wpłynąć na bieżące wykonywanie ustawowych zadań przez skarżącego kasacyjnie, dlatego zbiór tych orzeczeń należy uznać za informację przetworzoną. Samo bowiem zanonimizowanie wnioskowanych do udostępnienia orzeczeń administracyjnych nie stanowi przetworzenia informacji wynikającej z tych orzeczeń, a jedynie jej przekształcenie, dlatego stanowi ona informację prostą. Jeżeli jednak utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca, to jest to informacja przetworzona. Zbiór takich informacji nie stanowi informacji przetworzonej tylko wtedy, gdy jego wytworzenie nie wymusza analizowania posiadanego zasobu dokumentów i wyboru tylko niektórych dokumentów z tego zasobu według określonych kryteriów."

Tak więc nawet suma informacji prostych w sytuacji, gdy ich wyodrębnienie wiąże się z koniecznością przeszukania całego zbioru danych będących w posiadaniu organu spowoduje, że przekształci się ona w informację przetworzoną.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy, w sporze, którego zasadnicze zagadnienie zostało przedstawione na wstępie części zważeniowej niniejszego uzasadnienia, Sąd podzielił stanowisko organu.

Zauważyć bowiem należy, że organ I instancji stwierdził, że interesujące wnioskodawcę dane rozsiane są po całej dokumentacji dot. realizacji zamówienia publicznego z przestrzeni kilku lat. Znajdują się one nie tylko we wspomnianym przez skarżącą Wykazie osób realizujących zamówienie, który z biegiem czasu ulegał zmianie, ale także w innych dokumentach, sporządzonych w trybie określonym w § 5 ust. 9 umowy. Wobec powyższego, w sytuacji, gdy zgromadzenie informacji wymagałoby przejrzenia całej dokumentacji realizacji umowy na przestrzeni kilku lat w celu wybrania tylko tych dokumentów, które zawierają wnioskowane informacje, sporządzenia analizy, jakie osoby w danym czasie pełniły funkcje (realizowały zadania) i jak te dane się zmieniały, Sąd podzielił stanowisko organu, że wskazuje to na przetworzony charakter informacji.

Przedmiotem zainteresowania wnioskodawcy była bowiem informacja, którą na dzień złożenia wniosku podmiot zobowiązany nie dysponował w jednym gotowym zbiorze, a jej udostępnienie wymagałoby podjęcia dodatkowych czynności w postaci przejrzenia całości dokumentacji z kilku lat i już choćby tylko z tego względu połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych. W efekcie tego powstałby nowy, dotychczas nieistniejący zbiór danych, a ich uzyskanie wymagałoby przetworzenia posiadanych danych, w tym weryfikacji dokumentacji źródłowej, jej ewentualnej anonimizacji oraz dokonania na tej podstawie stosownych analiz (kto, kiedy i jakie czynności wykonywał).

Powyższe z jednej strony wskazuje, że nieuzasadniony jest zarzut skargi wyrażony w jej pkt. 1 lit. a skargi, z drugiej zaś prowadzi do wniosku, że informacja, której udostępnienia żądał skarżący istotnie ma charakter informacji przetworzonej, a w takim przypadku jej udostępnienie jest uzależnione od wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, którego – w ocenie Sądu - wnioskodawca nie wykazał.

Ocena organu, że stan faktyczny wskazuje, że występując z żądaniem udostępnienia informacji wnioskodawca kieruje się interesem partykularnym, a nie interesem publicznym znajduje potwierdzenie w stanie faktycznym sprawy i jest prawidłowa. Skoro wnioskodawca bierze udział w postępowaniu na udzielenie zamówienia publicznego podobnego, jak to, którego dotyczy zapytanie i wraz z nim uczestniczy w nim także oferent, którego pracowników dotyczy zapytanie, to oczywistym jest, że jest osobiście zainteresowany jego rezultatem, w przeciwnym razie nie brałby w nim udziału. Z powyższego wynika, że wnioskodawcy chodzi o realizację interesu własnego, a nie publicznego. Jeśli chodzi o zapobieżenie wyborowi do realizacji umowy firmy niewłaściwej, to należy zauważyć, że udostępnienie informacji istotnej z punktu widzenia interesu publicznego może nastąpić na rzecz podmiotu, który wykaże, że ma realne, niedostępne innym, możliwości takiego jej wykorzystania. Natomiast zadania w zakresie przeprowadzenia jednego z postępowań, o których mowa w ustawie o zamówieniach publicznych ciążą na Rektorze Uniwersytetu [...], który postępowanie to ogłosił i w jego toku zweryfikuje wiarygodność oferentów i zdolność do wykonania przez nich zamówienia i uczyni to przy pomocy własnych służb, które również podlegają rygorom ustawy o zamówieniach publicznych, np. składają oświadczenia o braku związków z oferentami. W tym postępowaniu to Rektor jest dysponentem środków publicznych przeznaczonych na realizację umowy i to jego obciążają obowiązki w zakresie gospodarowania nimi, wynikające m.in. z ustawy o finansach publicznych.

Zgodnie bowiem z art. 44 ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2019r., poz. 869):

3. Wydatki publiczne powinny być dokonywane:

1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:

a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,

b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów.

Podsumowując tę część analizy sprawy, Sąd stwierdził, że nie doszło do naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co strona podniosła w pkt. 2. lit. a, b i c skargi.

Odnosząc się zaś do zarzutu niewłaściwego sporządzenia decyzji, co podnosiła strona w pkt. 1 lit. b skargi, co miało nastąpić przez "nieprzedstawienie żadnej, ani faktycznej, ani prawnej argumentacji Organu, uzasadniającej odmowę udostępnienia żądanej informacji czy kierowania się przez Skarżącą jedynie partykularnym, a nie publicznym interesem", Sąd go nie podziela.

W zaskarżonej decyzji organ powołał i zacytował przepisy udip, które stały się podstawą prawną rozstrzygnięcia i odniósł je do stanu faktycznego sprawy. Stwierdzenie o niewykazaniu interesu publicznego i istnieniu jedynie interesu partykularnego wnioskodawcy jest może lakoniczne, ale jasno prezentuje stanowisko organu i wskazuje, na podstawie jakich faktów ocena ta została sformułowana - udziału strony w analogicznym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego przez Rektora Uniwersytetu [...]. Natomiast celem prawa do informacji jest poddanie działania organów władzy publicznej kontroli społecznej, uczynienie ich bardziej transparentnymi i umożliwienie funkcjonowania społeczeństwa obywatelskiego, a nie dostarczanie wiedzy dla realizacji indywidualnych celów biznesowych pytającego. W kwestii uzasadnienia decyzji zauważyć należy, co zostało już powiedziane, że zawiera ona argumentację dlaczego organ uznał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną. Strona może się z tym stanowiskiem nie zgodzić, ale nie może wbrew oczywistym faktom twierdzić, że treści tych nie ma w zaskarżonej decyzji skoro rozważania co do charakteru wnioskowanych informacji znajdują się na jej str. 3.

Z tego powodu naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. w brzmieniu:

Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa,

- Sąd nie stwierdził.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.