Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1860/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 247 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S.C. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego p o s t a n a w i a: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy S.C. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z oświadczenia skarżącego o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z rodzicami i bratem, a podstawę utrzymania rodziny stanowi gospodarstwo rolne i dochód uzyskiwany ze sprzedaży tuczników i zboża. Wskazał, że dochód ze sprzedaży jednego tucznika wynosi 350 zł, a dochód ze sprzedaży zboża wynosi 560 zł (raz na pół roku). Skarżący posiada mieszkanie i dom o łącznej powierzchni około 40 m.kw., gospodarstwo rolne o powierzchni 13 ha oraz budynki gospodarcze (stodoła, szopa, chlew).

W uzasadnieniu wskazał, że jest osobą upośledzoną umysłowo (upośledzenie w stopniu lekkim), pozostaje na utrzymaniu rodziców, ponieważ nie ma możliwości podjęcia jakiejkolwiek pracy. Rodzice skarżącego również znajdują się w trudnej sytuacji finansowej.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.

W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Zgodnie z oświadczeniem złożonym przez skarżącego podstawę miesięcznego utrzymania czteroosobowego gospodarstwa domowego stanowi dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego z tytułu sprzedaży tuczników (350 zł) oraz sprzedaży zboża (560 zł). Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych oraz innego majątku. Z oświadczenia złożonego na formularzu PPF wynika, że posiada mieszkanie (15,60 m.kw.), dom (17,70 m.kw.) oraz budynki gospodarcze, ale równocześnie wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami i bratem i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Skarżący oświadczył również, że nie może znaleźć pracy z powodu upośledzenia umysłowego w stopniu lekkim.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.