Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 628/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem  zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: par. 8 ust. 2, par. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 60 poz 373
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły  lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.
article: art. 101 ust. 1, art. 102a, art. 94 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 1 par 1-2, art. 53 par. 2, art. 147 par. 1, art. 110, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 36a ust. 1-2, 4 i 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. sprawy ze skargi S. G. na zarządzenie Wójta Gminy T. z dnia 6 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T. I. stwierdza, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa; II. orzeka, że zaskarżone zarządzenie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Gminy T. na rzecz S. G. kwotę 557 (słownie: pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2012 r., nr [...] w sprawie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T. Wójt Gminy T. postanowił w § 1 powierzyć ww. stanowisko G. P. na okres 5 lat szkolnych, tj. od dnia 1 września 2012 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r.

Z akt sprawy wynika, że uczestniczka konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T., S. G., w dniu 30 maja 2014r. wezwała Wójta Gminy T., w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia prawa polegającego na wydaniu ww. zarządzenia. Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.

S. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na opisane na wstępie zarządzenie z dnia 17 lipca 2012 r., która to skarga wpłynęła do organu w dniu 17 lipca 2014r. W skardze zawarto żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia oraz stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenie nie podlega wykonaniu, jako wydane z istotnym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zarządzeniem z dnia 17 lipca 2012 r., nr 41/2012 (również zaskarżonym przez skarżącą w sprawie II SA/Ke 627/14), Wójt Gminy T. postanowił przeprowadzić i określić termin konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T. oraz powołać Komisję Konkursową, wskazując siebie, tj. M. K., jako przedstawiciela organu prowadzącego i jednocześnie Przewodniczącego Komisji. Do przedmiotowego konkursu zgłosiły się trzy kandydatki, z których ostatecznie pozostały dwie, w tym skarżąca. W wyniku głosowania żadna z kandydatek nie uzyskała większości głosów, w związku z czym organ na podstawie art. 36a ust. 4 ustawy o systemie oświaty, ww. zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2012 r. powierzył stanowisko dyrektora wybranej przez siebie kandydatce, tj. G.P.

Skarżąca podniosła, że w świetle treści art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty Wójt Gminy T., jako organ prowadzący szkołę nie mógł powołać samego siebie na członka komisji konkursowej. Katalog osób wchodzących w skład ww. komisji jest bowiem zamknięty. Skoro w jej skład zgodnie z art. 36a ust. 6 pkt 1 wchodzą przedstawiciele organu prowadzącego szkołę, to jej członkiem nie może być osoba piastująca funkcję tego organu. Piastun organu nie jest bowiem przedstawicielem organu. Przedstawicielem organu będzie natomiast osoba przez ten organ upoważniona. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca przywołała m.in. wyrok NSA w sprawie I OSK 324/13.

W ocenie skarżącej, w niniejszej sprawie Wójt Gminy T. poprzez zasiadanie w składzie komisji konkursowej naruszył obiektywizm jej działania. Następnie, mimo negatywnej opinii rady pedagogicznej, dokonał osobiście wyboru dyrektora szkoły, ponieważ postępowanie, w którym sam uczestniczył jako przewodniczący komisji konkursowej nie zakończyło się wyłonieniem zwycięzcy. W konsekwencji zaskarżone w niniejszej sprawie zarządzenie z dnia 6 sierpnia 2012 r. obarczone jest istotną wadą prawną skutkującą jego nieważnością.

Powołując się na wyrok NSA w sprawie I OSK 1362/10, skarżąca wskazała, że akt dotyczący powołania określonej osoby na stanowisko dyrektora szkoły jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Przeprowadzenie przedmiotowego konkursu z istotnym naruszeniem prawa, a w konsekwencji wybór na stanowisko dyrektora szkoły drugiego z kandydatów, w sposób oczywisty naruszyło zaś jej interes prawny. Zaskarżone rozstrzygnięcie było bowiem aktem stosowania prawa przez organ administracji publicznej, kształtującym sytuację prawną uczestników konkursu.

W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy T. wniósł o jej oddalenie podnosząc, że przepis art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty nie wskazuje jednoznacznie, aby wójt gminy nie miał prawa uczestniczyć w pracach komisji konkursowej. Udział Wójta Gminy T. w pracach komisji konkursowej w żaden sposób nie przesądził o wyniku konkursu, ponieważ nie został on rozstrzygnięty.

Wójt Gminy T. nie zgodził się z twierdzeniem, że powierzenie stanowiska osobie przez siebie wyznaczonej odbyło się przy negatywnej opinii rady pedagogicznej, na dowód czego załączył pismo Rady Pedagogicznej Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T., w którym Rada wyraża jedynie swoje obawy przed powierzeniem przedmiotowego stanowiska osobie wybranej przez organ. Dodatkowo organ wyjaśnił, że skarżąca mogła odwołać się od wyników konkursu. Poza tym skarga powinna zostać oddalona choćby ze względu na upływ czasu.

W piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2014r. skarżąca zmodyfikowała swoją skargę w ten sposób, że w miejsce żądania stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia, wniosła o stwierdzenie, że przedmiotowe zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa oraz nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że naruszenie interesu prawnego jego mocodawczyni polega na tym, że miała ona prawo brać udział w konkursie wyłaniającym kandydata na stanowisko dyrektora szkoły, przeprowadzonym przez komisję konkursową w składzie zgodnym z ustawą o systemie oświaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne, co do zasady, sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd nie bada kontrolowanych aktów i czynności pod względem celowości lub słuszności. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi, tzn. ma prawo, a nawet obowiązek, wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków zawartych w skardze.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że procedura wyłaniania kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki w drodze konkursu i powierzania tego stanowiska, została uregulowana w art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej w skrócie "u.s.o.") oraz w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. nr 60, poz. 373 ze zm.). Z art. 36a ust. 1 u.s.o. wynika, że stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Kandydata na stanowisko dyrektora wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (ust. 2). Stosownie do art. 36a ust. 4 u.s.o., jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu przez siebie kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. Zgodnie zaś z § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia organ prowadzący zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia nieprawidłowości, o których mowa w pkt 1-4 tego uregulowania.

Analiza powyższych przepisów, prowadzi do wniosku, że czynności w ramach procedury wyłaniania kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki w drodze konkursu i powierzania tego stanowiska, podejmowane na podstawie i w granicach prawa przez organy administracji publicznej (organy prowadzące szkołę), mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatami są uczestnicy konkursu, realizujący swoje uprawnienie do udziału w nim, niezależnie od ewentualnej ochrony stosunku pracy przysługującej dyrektorowi szkoły przed sądem pracy. Mamy tu bowiem do czynienia z aktem o podwójnym charakterze, wywołującym skutki zarówno w sferze prawa pracy, jak również w sferze publicznoprawnej. Zaskarżone zarządzenie stanowi akt o charakterze personalnym, wywołującym skutki w sferze prawa pracy oraz równocześnie jest działaniem organu administracji podjętym w sferze administracji publicznej. Podwójny charakter tego aktu i wywoływanie przez niego dodatkowo skutków regulowanych prawem pracy nie oznacza, że przestaje być przez to aktem z zakresu administracji publicznej (por. uchwałę składu 7 sędziów NSA z dnia 16 grudnia 1996 r., sygn. OPS 6/96, ONSA 1997, nr 2, poz. 48).

W konsekwencji przedmiotowe zarządzenie podlega kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Nie zachodzi przy tym niebezpieczeństwo nakładania się kompetencji sądów administracyjnych i sądów powszechnych. Zgodnie bowiem z art. 1 § 1 i § 2 p.p.s.a. przedmiotem postępowania przed sądami administracyjnymi jest kontrola legalności aktu powierzenia stanowiska dyrektora. Natomiast właściwością sądów powszechnych objęte są spory związane z ochroną praw podmiotowych w zakresie stosunku pracy wynikającego z przedmiotowego zarządzenia (por. postanowienia NSA: z dnia 14 maja 2005 r., sygn. OSK 916/04; z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. I OSK 1136/05; wyroki NSA: z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. I OSK 637/08; z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. I OSK 1362/10; z dnia 18 maja 2012 r., sygn. I OSK 10/12; z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. I OSK 2519/12; z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. I OSK 2520/12; z dnia 19 marca 2013 r., sygn. I OSK 2475/12; wyrok SN z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. I PK 23/11).

Skarżąca spełniła określone w art. 101 ust. 1 w zw. z art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), dalej "u.s.g." wymogi formalne uprawniające do wniesienia skargi na przedmiotowe zarządzenie. Stosownie do treści tych przepisów każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego, przy czym do sprawy tej nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Skarżąca pismem z dnia 30 maja 2014 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, po czym wobec niedoręczenia jej przez organ odpowiedzi na ww. wezwanie, wniosła w terminie 60 dni od daty wezwania skargę do Sądu (art. 53 § 2 in fine p.p.s.a.). W związku z powyższym należy stwierdzić, że wymogi formalne skargi zostały spełnione, a skarga podlegała merytorycznemu rozpoznaniu.

W ocenie Sądu, skarżąca jako uczestniczka konkursu (który nie wyłonił kandydata na dyrektora) ma interes prawny, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., w zaskarżeniu zarządzenia organu wykonawczego gminy w sprawie powierzenia, w trybie art. 36a ust. 4 u.s.o., stanowiska dyrektora wybranemu przez organ kandydatowi, a nadto, że interes ten został postanowieniami ww. zarządzenia naruszony.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że uczestnik konkursu na stanowisko dyrektora zespołu placówek oświatowych ma interes prawny w zaskarżeniu zarządzenia organu wykonawczego gminy w sprawie przeprowadzenia i określenia terminu konkursu na ww. stanowisko oraz powołania komisji konkursowej. Jest bowiem osobą, która złożyła ofertę w związku z ogłoszeniem konkursu, co oznacza, że ma prawo domagać się, aby jego kandydatura została oceniona w ramach procedury określonej przepisami prawa, w tym przez prawidłowo powołaną komisję konkursową. Powołanie przez organ wykonawczy gminy komisji konkursowej w składzie niedopuszczalnym w świetle przepisów ustawy o systemie oświaty, oznaczać będzie zatem naruszenie interesu prawnego uczestnika konkursu (por. wyroki NSA: z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. I OSK 141/09, z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. I OSK 559/11, z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. I OSK 369/13; postanowienie NSA z dnia 26 września 2014 r., sygn. I OSK 400/14).

Jak wynika z akt sprawy sygn. II SA/Ke 627/14, z której dowód Sąd dopuścił z urzędu na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a, a która ma związek z rozpoznawaną sprawą, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, nieprawomocnym wyrokiem z dnia 16 października 2014r. stwierdził, że zarządzenie Wójta Gminy T. z dnia 17 lipca 2012 r. nr 41/2012 w przedmiocie przeprowadzenia i określenia terminu konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T. oraz powołania komisji konkursowej zostało wydane z naruszeniem prawa. Rozważania zawarte w uzasadnieniu powyższego wyroku zachowują w pełni aktualność w niniejszej sprawie, ponieważ zaskarżone tutaj zarządzenie, jako podjęte w następstwie przeprowadzenia konkursu i jego wyniku, na stanowisko Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T. ma ścisły związek z zarządzeniem z dnia 17 lipca 2012 r. nr 41/2012 i kwestionowane jest z tych samych powodów, co zarządzenie w sprawie przeprowadzenia i określenia terminu w/w konkursu oraz powołania komisji konkursowej.

Otóż, Sąd w sprawie II SA/Ke 627/14, wskazał, że zgodnie z art. 36a ust. 6 u.s.o. w celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący lub placówka powołuje komisję konkursową w składzie:

1) trzech przedstawicieli organu prowadzącego szkołę lub placówkę;

2) dwóch przedstawicieli organu sprawującego nadzór pedagogiczny;

3) po jednym przedstawicielu:

a) rady pedagogicznej,

b) rady rodziców,

c) zakładowych organizacji związkowych, przy czym przedstawiciel związku zawodowego nie może być zatrudniony w szkole lub placówce, której konkurs dotyczy

- z zastrzeżeniem ust. 7.

Dodatkowo § 2 rozporządzenia wydanego na podstawie art. 36a ust. 12 cyt. ustawy stanowi, że organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę, lub publiczną placówkę wyznacza przewodniczącego komisji konkursowej zwanej dalej ,,Komisją", który kieruje jej pracami.

Treść powyższych regulacji wskazuje, że intencją ustawodawcy było zapewnienie maksymalnego obiektywizmu działania komisji konkursowej. Dlatego postanowił wyraźnie, że w jej skład wchodzą przedstawiciele organu prowadzącego szkołę, a nie osoba piastująca funkcję tego organu. Określenie ,,przedstawiciel organu" nie jest tożsame z określeniem ,,piastun organu" lub ,,organ". Jedną z dyrektyw wykładni językowej jest zakaz nadawania różnych znaczeń tym samym wyrazom lub zwrotom zawartym w tekście prawnym. ,,Przedstawiciel organu" oznacza pracownika jednostki zapewniającej obsługę organu i pomoc w wykonywaniu jego ustawowych zadań. Gdyby ustawodawca dopuścił możliwość udziału w pracach powołanej komisji konkursowej bezpośrednio osoby pełniącej funkcję organu, norma wyrażona w art. 36a ust. 6 pkt 1 u.s.o. zostałaby skonstruowana w sposób wyraźnie dopuszczający udział tego organu w pracach komisji (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 2013 r., sygn. I OSK 324/13).

Treść ww. przepisu w swym literalnym brzmieniu stanowi ograniczenie dopuszczalności powołania przez wójta samego siebie, w skład komisji konkursowej – jak to miało miejsce w okolicznościach tej sprawy - i jednocześnie granicę wpływu wójta na wybór członków komisji. Stosując ten przepis w jego literalnym brzmieniu wójt, jako organ prowadzący szkołę, zachowuje wpływ na wybór kandydata na stanowisko dyrektora szkoły poprzez swoich przedstawicieli. Za pomocą tej regulacji ustawodawca chciał uniknąć sytuacji, w której piastun organu prowadzącego szkołę jako członek komisji konkursowej, staje się ,,sędzią we własnej sprawie" mając dodatkowo kompetencję do zatwierdzenia konkursu albo jego unieważnienia. W związku z tym trudno mówić o zachowaniu bezstronności postępowania konkursowego, gdy w pracach komisji konkursowej uczestniczy bezpośredni zwierzchnik służbowy osoby starającej się o wygranie tego konkursu, dodatkowo mający wynikającą z mocy prawa kompetencję zarówno do zatwierdzenia jak i unieważnienia wyników tego konkursu.

W konsekwencji, Sąd uznał, że organ wykonawczy gminy powołując komisję konkursową, w której w składzie znajdował się Wójt Gminy T., naruszył art. 36a ust. 6 u.s.o., z uwagi na powołanie składu komisji konkursowej w sposób sprzeczny z tą normą prawną. Taka wada uzasadniała stwierdzenie nieważności zarządzenia Wójta Gminy T. z dnia 17 lipca 2012 r. nr 41/2012 w przedmiocie przeprowadzenia i określenia terminu konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T., jednak z uwagi na upływ czasu, Sąd wyrokiem z dnia 16 października 2014r., w oparciu o art.147 § 1 w zw. z art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym stwierdził, że wydano je z naruszeniem prawa. Wyrok sądu administracyjnego zawierający takie rozstrzygnięcie spowodował, że zarządzenie utraciło moc z dniem ogłoszenia orzeczenia stwierdzającego jego niezgodność z prawem.

W rezultacie powyższego rozstrzygnięcia, uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie zaskarżone zarządzenie o powierzeniu stanowiska dyrektora szkoły, w oparciu o art. art. 36a ust. 4 u.s.o, kandydatowi ustalonemu przez organ, tj. pani G. P., z uwagi na niewyłonienie w drodze konkursu kandydata, zostało wydane także z naruszeniem prawa. Wadliwość prawna zarządzenia w sprawie przeprowadzenia oraz powołania komisji konkursowej i utrata jego mocy obowiązującej będąca skutkiem w/w wyroku w sprawie II SA/Ke 627/14 oznacza bowiem, że brak było podstawy prawnej do zastosowania w tej sprawie art. 36a ust. 4 u.s.o. Przepis ten dotyczy przypadku, gdy do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu, (prawidłowo przeprowadzonego), nie wyłoniono kandydata.

Trafnie zatem skarżąca wskazała, że zaskarżone w tej sprawie zarządzenie narusza jej interes prawny w ten sposób, że jako akt będący następstwem wadliwie przeprowadzonego postępowania konkursowego, narusza jej prawo do udziału w postępowaniu konkursowym, przeprowadzonym przez komisję w składzie odpowiadającym przepisom ustawy o systemie oświaty. Wynik przeprowadzonego w sposób niezgodny z prawem przedmiotowego konkursu, nie może skutkować powołaniem dyrektora szkoły na podstawie art. 36a ust. 4 u.s.o.

Sąd za celowe uznał zawiadomienie w trybie art.110 p.p.s.a. o toczącym się postępowaniu G. P., uznając, że ma ono wpływ na jej sytuację prawną, ponieważ przedmiotem skargi do Sądu w rozpatrywanej sprawie jest akt powierzenia jej stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T..

Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę twierdzenia, że skarżąca nie wniosła odwołania od wyników przedmiotowego konkursu, podkreślić należy, że przepisy ustawy o systemie oświaty nie przewidują możliwości wnoszenia odwołań w tego typu sprawach, a przepisy k.p.a. w ogóle nie mają zastosowania w procedurze wyłaniania kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki w drodze konkursu i powierzania tego stanowiska. Nie jest to bowiem postępowanie przed organem administracji publicznej w sprawie indywidualnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej (art. 1 pkt 1 k.p.a.).

Biorąc pod uwagę wykazane powyżej naruszenie prawa, którego Wójt Gminy T. dopuścił się powołując komisję konkursową, co skutkowało stwierdzeniem przez Sąd, że zarządzenie Wójta Gminy T. z dnia 17 lipca 2012 r. w przedmiocie przeprowadzenia i określenia terminu konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T. oraz powołania komisji konkursowej zostało wydane z naruszeniem prawa - Sąd w tej sprawie uznał, że istnieją przesłanki do stwierdzenia nieważności również następczego zarządzenia - o powierzeniu stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w T. ustalonemu przez organ kandydatowi. Konsekwencją wadliwie przeprowadzonego postępowania konkursowego, jest bowiem brak możliwości zastosowania przez organ art. 36a ust. 4 u.s.o. Sąd nie mógł jednak wydać orzeczenia stwierdzającego nieważność zaskarżonego zarządzenia z uwagi na dyspozycję art. 94 ust. 1 u.s.g., który stanowi, że nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Uchwała lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności z prawem (ust. 2 zd. 1 i 2).

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził , że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł o niewykonaniu zaskarżonego zarządzenia, do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania, na które złożyły się kwota wpisu w wysokości 300 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 240 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.