Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 609/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165 a par. 1  w zw. z art. 14 b  par. 1  i ar. 14 h
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędzia WSA Mirella Łent Protokolant: Starszy asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi M. sp. z o. o. w B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

1. W złożonym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji wskazano, że wnioskodawca jest klientem brokera pochodnych instrumentów finansowych zarejestrowanego na terytorium Państwa I. (dalej nazywany "instytucją finansową", "brokerem"), tam posiadającego stosowną legitymację do oferowania takich instrumentów. Broker ów oferuje następujące instrumenty finansowe, które Spółka zamierza nabywać w niedalekiej przyszłości:

Opis oferowanych przez brokera instrumentów.

Wspomniana wyżej instytucja finansowa oferuje wyłącznie opcje typu europejskiego (nie dające się zamknąć przed czasem) posiadające zawsze taką strukturę wypłaty, że w istocie są równoważne zakupowi kilku ściśle określonych opcji binarnych nabywanych w tym samym momencie i zapadających w tym samym momencie. Wystawcą opcji jest ww. instytucja finansowa. Opcje sprzedawane są z terminem zapadania do wyboru: 10 minut, 5 minut, 1 minuta, 30 sekund, 10 sekund, 5 sekund oraz 1 sekunda. Opcji nie da się zrealizować przed czasem, nie ma również możliwości odsprzedania jej innemu uczestnikowi rynku w związku z nie prowadzeniem przez żaden podmiot tzw. "giełdy" takich opcji (głównie z uwagi na ich krótki termin zapadania). Opcja zawsze kończy się w z góry zadanym momencie i w zależności od kursu instrumentu bazowego w momencie wykonania opcji opcja daje jedną

z kilku ściśle określonych możliwych wypłat. Poziomy wypłat opcji są znane inwestorom

przed wejściem w ich posiadanie i nie są zmieniane w trakcie trwania kontraktu opcyjnego.

Fachowo instrument nazywa się w finansach - "egzotyczną opcją typu europejskiego z dyskretną strukturą wypłaty".

Jeżeli przedstawiony tutaj opis opcji oraz sposobu jej oferowania jest niewystarczający z punktu widzenia wnoszonego zapytania, to wnioskodawca prosi na przedstawione we wniosku zapytanie odpowiedzieć wyłącznie w zakresie tego czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny ma znaczenie z punktu widzenia kwalifikowania takich opcji jako "instrumentów finansowych" w myśl ustawy o obrocie instrumentami finansowymi i czy ma znaczenie z punktu widzenia stosowania wobec wypłat tych opcji przepisów związanych z regulacjami hazardu. I jeżeli tutaj przedstawiony stan faktyczny ma znaczenie, to jakie?

Następnie wnioskodawca przedstawił opis instrumentu bazowego oraz źródło danych czasu rzeczywistego.

W części G poz. 69 przeznaczonej dla pytania przyporządkowanego do stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego w poz. 68 wnioskodawca podał, że w związku z związaną od zawsze nieprzewidywalnością wyniku finansowego powziętych inwestycji w instrumenty finansowe mają miejsce liczne wątpliwości nt. kwalifikowania uczestniczenia w takich inwestycjach jako uczestniczenia w grach hazardowych lub nie. Ma to tym większe znaczenie, że w myśl ustawy o obrocie instrumentami finansowymi katalog możliwych zarówno instrumentów pochodnych (tzw. Derywatyw) jak i możliwych instrumentów bazowych legalnych z punktu widzenia tworzenia na nich instrumentów pochodnych jest dość zamknięty. Nie może być na przykład mowy o kwalifikowaniu opcji binarnej na zdarzenie, jakim jest wynik meczu piłkarskiego jako instrumentu finansowego z uwagi na zastosowany instrument bazowy

jakim w tym wypadku jest mecz piłkarski jako bardziej właściwy branży bukmacherskiej

i zakładów wzajemnych niż sfery instrumentów finansowych. Z uwagi na to koniecznym jest udzielenie interpretacji w zakresie przedstawionego tutaj we wniosku instrumentu bazowego oraz kwalifikacji opartych na tym instrumencie instrumentów finansowych pochodnych jako podlegających restrykcjom ustawy o obrocie instrumentami finansowymi lub przepisów właściwych dla hazardu. I to wszystko z uwagi na konsekwencje podatkowe.

Jednocześnie postawiono pytanie: "Jakiego rodzaju opodatkowaniu podlega ewentualny zysk z inwestowania na platformie www opisanej powyżej w opcje na instrument bazowy opisany powyżej w stanie faktycznym? Czy należy się zysk z tego rodzaju inwestycji opodatkować jak z tytułu transakcji na rynku instrumentów pochodnych, czy może opisane wyżej platformy stanowią hazard i zysk na nich osiągnięty jest tożsamym z wygraną w kasynie online i nie jest opodatkowany wcale?

Ponadto wnioskodawca poprosił o podanie podstawy prawnej w odpowiedzi.

2. Postanowieniem z dnia [...] 2015r. Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przedmiotowego wniosku. W uzasadnieniu podał, że w wyniku analizy formalnoprawnej złożonego wniosku stwierdzono, że w tak określonym zakresie jego merytoryczne rozpatrzenie poprzez wydanie interpretacji uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, wykraczałoby poza uprawnienia przysługujące organowi w ramach postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

3. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona wniosła w ustawowym terminie zażalenie.

4. Postanowieniem z dnia [...] 2015r. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie z dnia 12 marca 2015r.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w przypadku ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazano tylko tytuł aktu normatywnego, bez podania przepisów, które miałyby podlegać interpretacji. Analogiczna sytuacja dotyczy

także ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, która nota bene nie stanowi przepisów prawa podatkowego zdefiniowanych w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Również wobec treści wniosku oraz w kontekście pytań w nim zadanych nie sposób wywieść, które konkretnie przepisy ustawy podatkowej są niejasne dla wnioskodawcy i wymagają interpretacji. Tym bardziej, że wnioskodawca poprosił o podanie podstawy prawnej w odpowiedzi. Zdaniem organu złożony wniosek nie zmierzał do dokonania subsumpcji określonego stanu faktycznego zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego, w szczególności zaś wskazany na formularzu ORD-IN jako mający być przedmiotem interpretacji przepis ustawy z dnia ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, ze zm.) bądź też ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014r., poz. 94, ze zm.) i wyjaśnienia zasad stosowania tego przepisu. Przy tym, treść wniosku wskazywała, że oczekiwano, że organ w interpretacji powinien w istocie dokonać oceny (zinterpretować) zdarzenia przyszłego, a nie przepisu prawa podatkowego. W ocenie organu strona zażądała wydania rozstrzygnięcia interpretacyjnego, które w sposób gwarancyjny potwierdzałoby, czy opisane

we wniosku inwestycje można zakwalifikować do instrumentów pochodnych, w myśl ustawy z dnia o obrocie instrumentami finansowymi, czy może stanowią one hazard, stosownie do ustawy o grach hazardowych i czy w związku z tym są zabronione. Bez odpowiedzi na tę część pytania nie można bowiem rozstrzygnąć kwestii, jakiego rodzaju opodatkowaniu podlega ewentualny zysk z inwestowania na opisanej w zdarzeniu platformie www. Potwierdzeniem powyższego zdaniem organu jest także - zawarta w opisie zdarzenia przyszłego - prośba wnioskodawcy (przy założeniu, że przedstawiony (...) opis opcji oraz sposobu jej oferowania jest niewystarczający z punktu widzenia wnoszonego zapytania), aby "odpowiedzieć wyłącznie w zakresie tego czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny ma znaczenie z punktu widzenia

kwalifikowania takich opcji jako "instrumentów finansowych" w myśl ustawy o obrocie

instrumentami finansowymi i czy ma znaczenie z punktu widzenia stosowania wobec wypłat tych opcji przepisów związanych z regulacjami hazardu".

W analizowanej sprawie żądanie strony sprowadza się do oceny zdarzenia przyszłego, a w konsekwencji ustalenia, czy czynności opisane we wniosku stanowią hazard i czy w związku z tym są nielegalne, czy podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych. Innymi słowy, zagadnieniem wstępnym jest rozstrzygnięcie, czy szczegółowo opisane w zdarzeniu przyszłym czynności stanowią hazard, czy też nie stanowią one hazardu. Organ podkreślił, że z treści art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Mając na uwadze powyższe ustalenia organ stwierdził, że w analizowanej sprawie zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania i rozpatrzenie treści żądania. Podniesione żądanie nie dotyczy, bowiem kwestii, czy wnioskodawca prawidłowo ocenia stosowanie określonych przepisów prawa podatkowego

na tle określonego, nie budzącego wątpliwości, zdarzenia przyszłego, tj. czy prawidłowo

interpretuje określone przepisy tego prawa na tle tego zdarzenia. Żądanie wnioskodawcy dotyczy przeprowadzenia przez organ interpretacyjny analizy i w konsekwencji zdefiniowania planowanego przedsięwzięcia w aspekcie odpowiednich przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowanymi oraz ustawy o grach hazardowych. Skutek natomiast takiej analizy w sytuacji ustalenia, że" opisane we wniosku instrumenty wypełniają definicję instrumentu finansowego w myśl ustawy o obrocie instrumentami finansowymi" dla wnioskodawcy, co wynika ze sposobu skonstruowania stanowiska, jest oczywisty, nie wymagający jakiejkolwiek analizy konkretnych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i takiej analizy wnioskodawca od organu nie oczekuje. Innymi słowy żądanie

wnioskodawcy nie dotyczy oceny przez organ prawidłowości zastosowanej wykładni przepisów prawa podatkowego, a jedynie zmierza do ustalenia określonej kwalifikacji prawnej przedsięwzięcia na gruncie odrębnych ustaw.

5. W skardze strona wniosła uchylenie zaskarżonej decyzji, zobowiązanie organu do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm

przepisanych.

Zdaniem skarżącego we wniosku inicjującym został wskazany akt prawny, którego dotyczy pytanie oraz akt prawny pozostający w ścisłym związku z ustawą podatkową, wymagający uwzględnienia przy dokonywaniu interpretacji, zgodnie z przyjętymi w orzecznictwie sądów administracyjnych zasadami.

Strona podnosi, że w złożonym zażaleniu, wyraźnie wskazano, które dokładnie przepisy wnioskodawca miał na myśli - a więc bez zmiany samego pytania odpowiednio

je doprecyzowano. Organ zdaniem strony stwierdza zaś, że "Dążenie do usunięcia

wadliwości wniosku nie jest równoznaczne z uprawnieniem do wymagania od wnioskodawcy aby przedstawił inne żądanie", czym zdaje się sugerować, że taka właśnie sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie. Przeczy temu treść zażalenia, gdzie doprecyzowano pytanie, bez zmiany żądania, co organ pominął i zamiast uwzględnić takie uzupełnienie pytania uznał, że pytania uzupełnić się nie da. Organ uzasadnia swoje postanowienie stwierdzając, że: ,,( ... ) żądanie strony sprowadza się

do oceny zdarzenia przyszłego, a tym samym ustalenia, czy czynności opisane we wniosku stanowią hazard i czy w związku z tym są nielegalne, czy podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych". Takie stwierdzenie jest kompletnie mylne, albowiem organ przede wszystkim powinien brać pod uwagę pytanie przedstawione we wniosku, a brzmi ono: "Czy należy zysk z tego rodzaju inwestycji opodatkować jak z tytułu transakcji na rynku instrumentów pochodnych, czy może opisane wyżej platformy stanowią hazard i zysk na nich osiągnięty jest tożsamy z wygraną w kasynie online i nie jest opodatkowany wcale"? Strona podniosła, że na etapie formułowania powyższego pytania wydawało się oczywiste, że nawiązanie do przepisów ustawy o grach hazardowych istotne jest tylko z punktu widzenia lepszego zrozumienia pytania dotyczącego podatku dochodowego. Stwierdzenie organu, że: "niezbędna jest także interpretacja przepisów ustawy o grach hazardowych" jest całkowicie błędne, ze względu na działanie art. 7a Prawa bankowego, który wyłącza stosowanie ustawy

o grach hazardowych w stosunku do terminowych operacji finansowych.

Ponadto zdaniem strony uznanie przez organ, że: "nie ma uprawnienia do interpretowania tych przepisów w trybie wydawania indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa w żądanym przez stronę zakresie" jest całkowicie sprzeczne z rozumieniem tego przepisu przez Naczelny Sąd Administracyjny, jasno wyłożonym w postanowieniu z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2524/12.

6. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia kończące postępowanie i rozstrzygające sprawę co do istoty. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie Ministra Finansów naruszało prawo i zasługiwało na wyeliminowanie z obrotu prawnego.

8. Kwestią sporną w niniejszej sprawie była dopuszczalność wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w B., działającego w imieniu Ministra Finansów, interpretacji indywidualnej w zakresie oceny, jakiego rodzaju opodatkowaniu podlega ewentualny zysk z inwestowania na platformie www w opcje na instrument bazowy w opisany przez wnioskodawcę stanie faktycznym. Skarżący zapytał, czy zysk z tego rodzaju inwestycji należy opodatkować jak z tytułu transakcji na rynku instrumentów pochodnych, czy może opisane platformy stanowią hazard i zysk na nich osiągnięty jest tożsamym z wygraną w kasynie online i nie jest opodatkowany wcale?

9. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie prawidłowo organ interpretacyjny zastosował art. 165a § 1 w związku z art. 14b § 1 i art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.; dalej: "O.p.") i odmówił wszczęcia postępowania.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 165a § 1 O.p., jeżeli żądanie wszczęcia postępowania, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten ma zastosowanie do postępowań o wydanie interpretacji z mocy art. 14h O.p.

Niewątpliwie w analizowanej sytuacji nie ziściła się pierwsza przesłanka niemożności wszczęcia postępowania. Skarżąca spółka bezsprzecznie posiada interes prawny w przedmiotowym postępowaniu, a co za tym idzie niewątpliwie jest jego stroną. W ocenie Sądu, jednak inne przyczyny spowodowały, że niemożliwe było wszczęcie postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej z wniosku skarżącej spółki. Art. 14b § 1 O.p. stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Stosownie do art. 14b § 3 O.p., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2 O.p.).

Z powołanych przepisów wynika, że istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Tak więc przedmiotem interpretacji mogą być takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu.

Wskazać również należy, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanym w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Co istotne, organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do unormowań przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może, bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację.

Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy normującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi więc do wniosku, że w pojęciu: "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieścić się będą wszelkie – inne niż brak statusu zainteresowanego – okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. W orzecznictwie (zob. m.in. wyrok WSA z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1800/14, CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazuje się, że w szczególności taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej istnieje w sytuacji, gdy: przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne; wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna, gdyż wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego.

10. Należy podkreślić, iż stan faktyczny przedstawiony przez stronę ma decydujące znaczenie dla uzyskania interpretacji indywidualnej. Należy wskazać, że organ związany jest stanem faktycznym przedstawionym przez stronę i zadanymi pytaniami, które należy w tym miejscu ponownie przytoczyć. Strona zapytała: Jakiego rodzaju opodatkowaniu podlega ewentualny zysk z inwestowania na platformie www opisanej powyżej w opcje na instrument bazowy opisany powyżej w stanie faktycznym? Czy należy się zysk z tego rodzaju inwestycji opodatkować jak z tytułu transakcji na rynku instrumentów pochodnych, czy może opisane wyżej platformy stanowią hazard i zysk na nich osiągnięty jest tożsamym z wygraną w kasynie online i nie jest opodatkowany wcale? Ponadto wnioskodawca poprosił o podanie podstawy prawnej w odpowiedzi.

Zatem jak trafnie zauważył organ w zaskarżonym postanowieniu we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej w przypadku ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazano tylko tytuł aktu normatywnego, bez podania przepisów, które miałyby podlegać interpretacji. Podobnie wnioskodawca postąpił w przypadku ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, która co należy również wskazać nie stanowi przepisów

prawa podatkowego zdefiniowanych w art. 3 pkt 2 O.p. Za trafny Sąd uznaje wywód organu, który stwierdził, że złożony wniosek nie zmierzał więc do dokonania subsumpcji określonego stanu faktycznego zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia zasad stosowania tego przepisu, oczekiwano, że organ

w interpretacji powinien w istocie zinterpretować zdarzenie przyszłe, a nie przepis prawa podatkowego. Zatem należy zgodzić się z organem, że wniosek strony sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy mamy do czynienia z instrumentem finansowym, czy z grą hazardową. Zatem żądanie strony nie dotyczy oceny przez organ prawidłowości zastosowanej wykładni przepisów prawa podatkowego, a jedynie zmierza do ustalenia określonej kwalifikacji prawnej przedsięwzięcia na gruncie odrębnych ustaw. Należy w tym miejscu wskazać, że Interpretacja ma dotyczyć zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych a nie odwrotnie. Interpretacji nie może podlegać stan faktyczny przedstawiony przez stronę w zakresie legalności jej działań (hazard czy nie oraz czy wymyka się spod działania ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Podkreślić należy, że interpretacja indywidualna nie stanowi abstrakcyjnego wyjaśnienia przepisów prawnych, lecz jest dokonaniem oceny prawnej stanowiska wnioskującego na tle zindywidualizowanego stanu faktycznego, który jest przedstawiony przez podatnika we wniosku o udzielenie interpretacji. Przedmiotem interpretacji indywidualnych mogą być jedynie przepisy prawa podatkowego (por. wyrok WSA z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 412/09, Lex nr 528242, wyrok WSA w Łodzi z 4 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 373/09, Lex nr 552634).

Odnosząc się do przywołanego przez stronę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2524/12 wskazać należy, że zapadł on na tle zupełnie odmiennego stanu faktycznego albowiem dotyczył podpisywania deklaracji czy zeznań podatkowych przez osobę uprawnioną. Wymóg podpisania deklaracji, zeznania przez osobę uprawnioną czy upoważnioną do reprezentacji podatnika, przez osobę reprezentującą podatnika, został przewidziany w przepisach prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 1, 2 i 5 Ordynacji podatkowej, które podlegają indywidualnej interpretacji przewidzianej w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Reasumując stwierdzić należy, że organ podatkowy zasadnie zastosował na podstawie art. 14h O.p. dyspozycję art. 165a O.p. i odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji podatkowej.

W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.