Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2633/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Anna Milicka-Stojek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Miasta [...] w Dzielnicy Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2021r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021r., poz. 735, dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami [...] [...] działającego w imieniu [...] ( dalej: "ZGN", "skarżący"), od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] ( dalej: "PINB’, "organ I instancji") z [...] sierpnia 2021r. Nr [...], nakazującej [...] rozbiórkę altany śmietnikowej o wymiarach 3,67 x 4,41 m usytuowanej na działce nr ew. [...] obr. 5-05-02 w [...]- utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego.

Powyższa decyzja, która jest przedmiotem skargi, zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zawiadomieniem z [...] sierpnia 2020 r., wszczął z urzędu postępowanie w sprawie budowy altany śmietnikowej usytuowanej na działce nr ew.[ obr. [...][...] w [...].

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 30 sierpnia 2019 r. przedstawiciel organu powiatowego, przeprowadził na terenie ww. nieruchomości kontrolę, podczas której ustalono, iż na ww. działce usytuowane są dwa utwardzone płytami chodnikowymi miejsca składowania odpadów. Pozostała część utwardzona jest kostką betonową (drogi dojazdowe wewnętrzne). Miejsca mają wymiary 3,20 x 3,00 m oraz 2,50 x 3,00 m. Odległości od sąsiednich budynków wynoszą odpowiednio ok. 11,86 m od budynku przy ul. [...] oraz ok. 10,28 m od budynku przy ul. [...]. W dniu oględzin na miejscach składowania znajdują się po cztery zamykane pojemniki na kołach. Od strony północnej miejsce oddalone jest od placu zabaw przedszkola powyżej 10 m. Remont podwórka został wykonany w 2018 r. na podstawie projektu budowlanego autorstwa R. P. z czerwca 2017 r. (drogi i chodniki), zgłoszenia do Wydziału Architektury i Budownictwa [...] z [...] sierpnia 2017 r. (data złożenia 25 sierpnia 2017 r.) oraz protokołu końcowego odbioru z 10 września 2018 r.

W dniu 30 grudnia 2019 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo ZGN dla Dzielnicy [...] [...] z dnia 27 grudnia 2019 r., w którym wskazano m. in., że "(...) ZGN [...] w listopadzie 2019 r. powiększył nieznacznie utwardzone miejsce do składowania odpadów, a następnie w grudniu 2019 r. ustawił na ww. miejscu altanę śmietnikową (na podstawie zgłoszenia do WAB wykonania robót budowlanych z 11 września 2019 r. - data wpływu do WAB: 16 września 2019r.). Utwardzone miejsce do składowania odpadów zostało powiększone o 1,95 m w kierunku ulicy [...]oraz o 0,97 m w kierunku budynku przy ul. [...]. Oznacza to, że odległość do budynku przy ul. [...] wynosi obecnie 10,89 m. Odległość altany od zabudowy przy ulicy [...]jest znacząco większa niż 10 m, natomiast odległość utwardzonego placyku i altany od budynku przy ul. [...] a pozostała niezmieniona i nadal wynosi 10,28 m (...)".

W dniu 8 lipca 2020 r. do PINB [...] wpłynęło pismo Urzędu [...] z dnia [...]lipca 2020 r., w którym podano: "Dnia 26.02.2020 Pani E. K., główny specjalista WAiB [...], spotkała się z przedstawicielami Wspólnoty Mieszkaniowej [...]16A oraz [...] na podwórzu ww. nieruchomości, celem sprawdzenia rzeczywistych odległości istniejącej wiaty śmietnikowej od okien i drzwi sąsiedniej zabudowy. W wyniku pomiaru stwierdzono niezgodność posadowienia wiaty śmietnikowej z wytycznymi zawartymi w art. 22-25 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - 8,35 m oraz 8,17 m od drzwi sąsiednich budynków. (...)".

W dniu 8 września 2020r. organ powiatowy przeprowadził oględziny podczas których ustalił, że na terenie ww. działki wybudowano dwie altany śmietnikowe,

o konstrukcji stalowej. Jako wypełnienie ścian zamontowano częściowo płyty kompozytowe o imitacji muru ceglanego oraz blachy stalowej perforowanej. Dach altany wykonano z poliwęglanu, a podłogę stanowią płyty betonowe. Podczas kontroli dokonano pomiaru odległości altan od okien i drzwi sąsiednich budynków

i sporządzono szkic sytuacyjny. Ze szkicu wynika, że altana o wymiarach 3,66 x 4,43 m usytuowana jest w odległości 9,30 m oraz 8,97 m od drzwi klatek schodowych sąsiednich budynków.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. Nr [...] PINB [...], nałożył na Miasto [...] obowiązek przedłożenia

w wyznaczonym terminie inwentaryzacji (w formie opisowej i graficznej) wraz z oceną techniczną dotyczącą dotychczas wykonanych robót budowlanych polegających na budowie altany śmietnikowej na ww. działce.

W dniu [...] marca 2021r. do organu powiatowego wpłynęło pismo ZGN

w Dzielnicy [...], przy którym przedłożono inwentaryzację architektoniczno- budowlaną wraz z oceną techniczną dot. budowy ww. altany śmietnikowej autorstwa mgr inż. arch. [...] (upr. bud. nr [...]). Do akt sprawy również przedłożono opinię techniczną w zakresie wymagań sanitarno - higienicznych dla lokalizacji altany śmietnikowej wybudowanej na ww. działce z dnia 11 czerwca 2021r. autorstwa mgr inż. [...] (rzeczoznawca ds. sanitarno-higienicznych nr upr. [...]).

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją

z [...] sierpnia 2021r. Nr [...] nakazał Miastu Stołecznemu [...] rozbiórkę altany śmietnikowej o wymiarach 3,67 x 4,41 m usytuowanej na działce nr ew. [...]w [...] Stwierdził, że usytuowanie spornej altany śmietnikowej narusza zapisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065, dalej: "r.w.t.").

ZGN złożył odwołanie od powyższej decyzji PINB.

Po rozpatrzeniu ww. odwołania oraz po przeanalizowaniu materiału dowodowego, [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, skarżoną decyzją z [...]listopada 2021r. Nr [...],1 utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] sierpnia 2021r.

W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, jak też prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, nie naruszając przy tym przepisów prawa.

[...] wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest altana śmietnikowa o wymiarach 3.67 x 4,41 m usytuowana na działce nr ew. [...]obr. [...] w [...]. Z akt sprawy wynika, że ww. obiekt budowlany został usytuowany od drzwi budynku przy ul. [...] w odległości 9,15 m oraz od drzwi budynku przy ul. [...] w odległości 8,73 m (pomiar geodezyjny z 25 lutego 2021r., str. 31 inwentaryzacji wraz z oceną techniczną z 24 lutego 2021r.). Następie organ odwoławczy przytoczył przepis § 23 ust. 1 pkt 1 r.w.t., zgodnie z którym odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, zadaszonych osłon pomieszczeń ze ścianami pełnymi bądź ażurowymi, utwardzonych placów do ustawiana kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi oraz utwardzonych placów z nadziemnymi otworami wrzutowymi i podziemnymi lub częściowo podziemnym; kontenerami –powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.

Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa altana śmietnikowa, została zrealizowana z naruszeniem powyższego przepisu r.w.t., ponieważ położona jest w odległości mniejszej niż 10 m od drzwi do budynków przy ul. [...] i [...]. Organ odwoławczy zaznaczył, że na niezgodność usytuowania spornej altany z powyższym przepisem, wskazano również w ocenie technicznej mgr inż. arch. [...]( str. 32), jak i opinii technicznej mgr inż. [...]

W tym stanie faktycznym zdaniem [...], organ powiatowy prawidłowo prowadził postępowanie w trybie przepisów art. 50-51 ustawy Prawo budowlane. Wskazał, że opisana powyżej sytuacja wypełnia dyspozycję art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, który dotyczy robót budowlanych wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe roboty budowlane zostały już zakończone, prawidłowo zastosowano art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7. Dalej organ odwoławczy podkreślił, że usytuowanie spornej altany śmietnikowej narusza przepisy techniczno- budowlane, o których mowa powyżej, co skutkuje koniecznością wydania nakazu rozbiórki.

Zdaniem [...], nałożenie na Miasto [...][...] obowiązku rozbiórki altany jest rozwiązaniem uzasadnionym nie tylko przez przepisy prawa, lecz również ma swoje oparcie w zaistniałym stanie faktycznym.

[...] uznał, że w niniejszej sprawie nie ma możliwości doprowadzenia przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z uwagi na lokalizację obiektu. Nałożenie obowiązku wykonania określonych robót budowlanych lub czynności w celu doprowadzenia przedmiotowej altany śmietankowej do stanu zgodnego z prawem, i tak wiązałoby się w ocenie [...] z robotami budowlanymi polegającymi w istocie na jej rozbiórce i postawieniu nowej altany, w odległościach zgodnych z przepisami r.w.t.

[...] stwierdził, że organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w k.p.a.

Na koniec w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że argumenty przedstawione przez skarżącą w odwołaniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle Prawa budowlanego nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. Wyjaśnił, że altana śmietnikowa powinna zostać usytuowana w odległościach, o których mowa powyżej, liczonymi od najbliższych otworów okiennych i drzwiowych budynku z pomieszczeniami na pobyt ludzi w tym też tzw. wiatrołapu. W omawianej sprawie z uwagi na to, że wiatrołap jest wysunięty poza lico budynku (zewnętrzny) taka odległość jest liczona od jego drzwi.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 3 grudnia 2021 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu powiatowego.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 51 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994 r., poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na nałożeniu obowiązku rozbiórki altany, w sytuacji gdy w dniu 16 września 2019 r. skarżący dokonał skutecznie zgłoszenia planowanej budowy altany śmietnikowej do organu administracji architektoniczno- budowlanej, względnie (w razie nieuwzględnienia ww. okoliczności), w sytuacji gdy istnieje możliwość doprowadzenia altany do stanu zgodnego z prawem;

2. art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994r., poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie w sytuacji gdy poprzez wykonanie robót i czynności istnieje możliwość doprowadzenia altany do stanu zgodnego z prawem, zwłaszcza poprzez nakazanie wykonania robót określonych w ekspertyzie technicznej mgr inż. [...] bądź wystąpienie o odstępstwo od przepisów techniczno- budowlanych w trybie art. 9 ww. Prawa budowlanego;

3. art. 7, 7a, 8, 11, 77, 80, w związku z art. 107 § 3 k.p.a w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewyjaśnienie okoliczności sprawy, nierozpatrzenie materiału, nierozważenie wszystkich okoliczności, a zwłaszcza, że:

a) organ nadzoru budowlanego w protokole kontroli z dnia 30 sierpnia 2019 r., stwierdził, że rzeczone miejsce przeznaczone na składowanie odpadów stałych (na którym posadowiono sporną altanę) spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w efekcie czego skarżący podjął decyzję o realizacji spornej altany w tym miejscu;

b) według wykonanej opinii rzeczoznawcy do spraw higieniczno-sanitarnych mgr inż. [...], istnieje możliwość dostosowania altany do stanu zgodnego z prawem poprzez przerobienie ażurowych fragmentów ścian altany na elementy pełne;

c) w dniu 16 września 2019 r. skarżący dokonał skutecznego zgłoszenia planowanej budowy altany śmietnikowej do organu administracji architektoniczno-budowlanej (Prezydent [...]-Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Dzielnicy [...]), co potwierdza zaświadczenie ww. organu administracji architektoniczno-budowlanej z 19 września 2019 r.

Powyższe zarzuty znalazły rozwinięcie w uzasadnieniu skargi. Skarżący podniósł, że w dniu 16 września 2019 r., dokonał zgłoszenia planowanej budowy altany śmietnikowej do organu administracji architektoniczno-budowlanej, zaś organ w ustawowym terminie, nie zgłosił sprzeciwu. W związku z powyższym zdaniem skarżącego, skutecznie dokonane zgłoszenie powoduje, że organ nadzoru budowlanego, nie powinien prowadzić postępowania naprawczego w trybie art 51 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994 r.

Niezależnie od powyższego skarżący wywiódł, że podjęcie decyzji o zgłoszeniu budowy altany, było poprzedzone kontrolą miejsca przeznaczonego na składowanie odpadów przeprowadzoną przez PINB i w protokole kontroli z 30 sierpnia 2019 r. organ stwierdził, że rzeczone miejsce spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zwłaszcza co do lokalizacji. W efekcie powyższego skarżący podjął decyzję o dokonaniu do organu administracji architektoniczno-budowlanej ww. zgłoszenia z 16 września 2019 r. dotyczącego realizacji spornej altany i następnie wobec braku sprzeciwu altanę zrealizował w tym miejscu podpisując umowę z wykonawcą w dniu 10 października 2019 r. Zatem zdaniem skarżącego, okoliczności te powinny być wzięte pod uwagę (czego organy nie uczyniły) i prowadzić do konkluzji, że nakazanie rozbiórki altany jest nieprawidłowe i narusza art. 51 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994 r. poprzez jego zastosowanie.

Skarżący podniósł, że nawet gdyby okazało się w wyniku późniejszych czynności (po ustaleniach w protokole oględzin PINB z 30 sierpnia 2019 r, i po skutecznie dokonanym zgłoszeniu do organu administracji architektoniczno-budowlanej w dniu 16 września 2019 r.), że jednak sporna altana nie spełnia wszystkich wymagań przewidzianych prawem, należało umożliwić doprowadzenie ją do stanu zgodnego z prawem bez jej rozbiórki, poprzez zastosowanie art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994r.

W tym celu można zdaniem skarżącego, przeprowadzić postępowanie ws. odstępstwa w trybie art. 9 ww. Prawa budowlanego, które było prowadzone jednak bez uzasadnienia wniosek został wycofany.

Należałoby także zdaniem skarżącego, wziąć pod uwagę rozwiązania zawarte w ekspertyzie rzeczoznawcy ds. sanitarno-higienicznych mgr inż. [...]w której stwierdzono, że można ażurowe górne części ścian altany śmietnikowej wykonać jako pełne. Zaproponowane rozwiązanie można potraktować jako rozwiązanie zamienne (z uwagi na ww. okoliczności sprawy) poprzez odpowiednie zastosowanie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie cyt.: "wymagania, o których mowa w §1 mogą być spełnione w sposób inny niż określony w rozporządzeniu, stosownie do wskazań ekspertyzy właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego .

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż MWINB wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa.

Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc i wskazanych w skardze: art. 7, 7a, 8, 11, 77 i 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. a także z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w tym więc i wskazanych w skardze: art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć organów w rozpoznawanej sprawie, stanowił art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego.

Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: (1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenia lub (2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska, lub (3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 29 ust. 1 i 3, lub (4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach.

Ustawodawca wskazuje jednocześnie w art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, że przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 51 ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.

Odpowiednie stosowanie wymienionych przepisów związane jest w tym przypadku ze zrealizowaniem robót budowlanych. W konsekwencji niezasadne jest wtedy m.in. wydawanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych.

W rozpoznawanej sprawie sporne roboty budowlane zostały już zrealizowane, co nie jest kwestionowane, a tym samym spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego.

Zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, w przypadkach opisanych w art. 50 ust. 1 właściwy organ w drodze decyzji: (1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo (2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Istotą postępowania, o którym mowa w art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, co należy rozumieć jako stan, w którym wykonane roboty budowlane nie będą pozostawały w kolizji z przepisami prawa, a w szczególności z przepisami Prawa budowlanego. Jednym zaś z warunków wykonywania robót budowlanych zgodnie z prawem jest zgodność z przepisami techniczno- budowlanymi.

Zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych władny jest udzielić wyłącznie Minister Infrastruktury w trybie art. 9 Prawa budowlanego, jednak wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie organ wezwał [...] do wskazania na jakim etapie znajduje się postępowanie w sprawie uzyskania zgody na odstępstwo od warunków technicznych tj. usytuowania przedmiotowej altany śmietnikowej w odległości mniejszej niż to określono w § 23 ust. 1 r.w.t. Z odpowiedzi z dnia 16 kwietnia 2021 r. na ww. wezwanie wynikało, że powyższe postępowanie pozostaje w toku., natomiast pismem z dnia 20 lipca 2021 r., Wydział Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] poinformował, o wycofaniu wniosku do Ministra Rozwoju Pracy i Technologii w [...]o odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych w związku z usytuowaniem przedmiotowej altany śmietnikowej.

Ocena, czy w danej sytuacji ma miejsce taki szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 9 Prawa budowlanego, należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej, zaś wbrew zarzutom skargi, organ nadzoru na etapie postępowania naprawczego nie miał możliwości "wystąpienia o odstępstwo". Zgodnie bowiem z treścią art. 9 ust. 5 Prawa budowlanego, odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, nie jest dopuszczalne w postępowaniach w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy, które uregulowane zostały w rozdziale 5a komentowanej ustawy a więc w postępowaniu legalizacyjnym oraz naprawczym.

Podkreślić jednocześnie należy, że jeżeli w trakcie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez właściwy organ okaże się, że nastąpiło naruszenie prawa niedające się usunąć, wówczas organ jest zobowiązany zastosować art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego i wydać decyzję zakazującą prowadzenia dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem wbrew zarzutom skargi, nie było możliwym doprowadzenie spornej altany do stanu zgodnego z prawem.

W myśl § 23 ust. 1 pkt 1 r.w.t., odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4 ( zadaszonych osłon pomieszczeń ze ścianami pełnymi bądź ażurowymi, utwardzonych placów do ustawiana kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi oraz utwardzonych placów z nadziemnymi otworami wrzutowymi i podziemnymi lub częściowo podziemnymi kontenerami), powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.

Jak wynika z akt sprawy i okoliczność ta nie jest przez skarżącego kwestionowana, przedmiotowa altana położona jest w odległości mniejszej niż 10 m od drzwi do budynków usytuowanych przy ul. [...] i [...], które niewątpliwie są budynkami z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.

Wskazują na to wyniki oględzin przeprowadzonych przez PINB w dniu 8 września 2020 r. W toku tych oględzin dokonano pomiaru odległości altany od okien i drzwi sąsiednich budynków i sporządzono szkic sytuacyjny. Ze szkicu wynika, że sporna altana, usytuowana jest w odległości 9,30 m oraz 8,97 m od drzwi klatek schodowych wspomnianych budynków, a zatem wymagana przepisami technicznymi odległość 10 metrów nie została zachowana.

Organy wbrew zarzutom skargi nie przeoczyły faktu skutecznie dokonanego przez skarżącego zgłoszenia. Nie stanowi to jednak wbrew argumentacji podniesionej w skardze przeszkody do przeprowadzenia postępowania naprawczego.

Jak trafnie bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 stycznia 2020 r., II OSK 171/18, LEX nr 2777650, jeżeli nie jest możliwe doprowadzenie ujawnionego naruszenia przepisów warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, do stanu zgodnego z prawem, należy zastosować konstrukcję prawną z art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 p.b. nakazując w efekcie likwidację spornego miejsca do gromadzenia odpadów stałych.

Nie można zdaniem Sądu podzielić argumentacji skarżącego, który powołał się na kontrolę PINB z dnia 30 sierpnia 2019 r., która, jak wskazał, nie wykazała sprzeczności inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi. Kontrola ta nie może być uznana za miarodajną bowiem dotyczyła miejsca składowania odpadów, kiedy jeszcze nie została zrealizowana sporna altana. Poza tym w interesie ZGN jako inwestora, leżała dbałość o zgodność zrealizowanego przedsięwzięcia z przepisami technicznymi.

Nie zasługują zdaniem Sądu na uwzględnienie, podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego. Sprowadzają się one do stwierdzenia, że wbrew stanowisku organów, istniała możliwość doprowadzenia spornej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Sąd nie podziela tych zarzutów.

O możliwości tej nie przesądza opinia rzeczoznawcy do spraw higieniczno- sanitarnych mgr inż. [...], który zaproponował zastąpienie ażurowych fragmentów ścian altany ścianami pełnymi, bowiem w ocenie Sądu, zabieg ten nie spowoduje zwiększenia ich odległości od drzwi klatek schodowych sąsiednich budynków usytuowanych przy ul. [...] oraz [...] a tym samym stanu zgodności z przepisami technicznymi.

W ocenie Sądu, organy prawidłowo ustaliły, że w niniejszej sprawie, nie ma możliwości doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Wynika to z lokalizacji spornej altany. Konieczność doprowadzenia jej do stanu zgodnego z prawem, wiązała by się bowiem również z jej rozbiórką i posadowieniem nowej altany, której ściany znajdowały by się w wymaganej przepisami r.w.t. odległości od wejść do klatek schodowych.

Sąd nie znalazł także podstaw do uznania, że organ w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, naruszył art. 7, 8, 11, 77 i 80 w zw. z art. i 107 § 3 k.p.a. Organ bowiem z poszanowaniem zasady pogłębiania zaufania zebrał a następnie ocenił materiał dowodowy, zaś jego a argumentacja zawarta w uzasadnieniu decyzji jest w ocenie Sądu przekonująca.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.