Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 245/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1, art. 159, art. 139
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Wr 24/17 w zakresie odmowy sprostowania wyroku w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Wr 24/17, odmówił M. S. sprostowania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 4 października 2017 r. w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie rozpoznania wniosku o umorzenie składek na ubezpieczenie społeczne.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącego o sprostowanie wyroku "o daty rozpatrywania skarg" nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ sentencja ww. została skonstruowana prawidłowo, zwięźle określając przedmiot rozpoznawanej sprawy, tj. bezczynność ZUS w rozpoznaniu sprawy o umorzenie składek. Takie opisanie przedmiotu zaskarżenia w sentencji wyroku – zdaniem WSA – czyni zadość wymogom określonym w art. 138 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z przepisu art. 159 p.p.s.a. wynika, że sprostowania wyroku może domagać się również strona postępowania poprzez złożenie stosownego wniosku.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o sprostowanie wyroku poprzez zamieszczenie w jego sentencji daty złożonej skargi na bezczynność organu.

Wobec tego, wskazać należy, że zgodnie z art. 139 p.p.s.a. sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, mię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4 października 2017 r., którego sprostowania domagał się skarżący, zawiera wszystkie wymienione w powyższym przepisie elementy, w tym prawidłowe określenie przedmiotu zaskarżona poprzez wskazanie, że w sprawie zaskarżono bezczynność ZUS w rozpoznaniu sprawy o umorzenie składek. W ocenie NSA, Sąd I instancji prawidłowo stwierdzili, że w tej sprawie nie ma potrzeby rektyfikacji sentencji wyroku zgodnie z wnioskiem skarżącego, tj. poprzez wskazanie daty wniesienia skargi. Przedmiot sprawy został bowiem określony wystarczająco precyzyjnie i nie wymaga sprostowania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji