Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 312/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3 par. 2 ,  art. 201 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński, , , po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie określenia należności wynikających z kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 2.880 zł (słownie: dwa tysiące osiemset osiemdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz 17 zł (słownie: siedemnaście złotych), tytułem zwrotu wydatków.


UZASADNIENIE

A. Sp. z o.o. w W. (zwana dalej stroną skarżącą), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia należności wynikających z kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. Jednocześnie strona skarżąca uiściła wpis stosunkowy od skargi, w wysokości 400 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 czerwca 2009 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi, w kwocie 80 zł. Strona dokonała wpłaty wpisu uzupełniającego w wymaganym terminie.

Pismem datowanym na dzień 13 lipca 2009 r. strona skarżąca cofnęła skargę, ponieważ Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją Nr [...], podjętą w dniu [...]– w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej skrótem "p.p.s.a."" – uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. Nr [...] ([...] z dnia [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej we W. uwzględnił skargę wniesioną przez spółkę i uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a nadto umorzył postępowanie w sprawie, wobec czego strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, cofając skargę.

W konsekwencji, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem skargi, to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. (punkt I sentencji).

Stosownie zaś do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" powołanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Zgodnie zaś z § 6 pkt. 5, stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł. do 50.000 zł wynoszą 2.400 zł.

W niniejszej sprawie Sąd – orzekając w punkcie II sentencji – o zwrocie kosztów na rzecz strony skarżącej przyjął – na podstawie powołanych przepisów – opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa w minimalnej wysokości (2.400 zł). W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie wykazał nakładu pracy uzasadniającego ustalenie opłaty za jego czynności w wyższej wysokości. Podkreślić przy tym należy, że organ uznał skargę już przy pierwszej czynności procesowej (w odpowiedzi na skargę), natomiast czynności podjęte przez pełnomocnika ograniczały się w zasadzie do sporządzenia skargi oraz pisma procesowego, w którym wnosił o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów. Do kosztów postępowania należało doliczyć także opłatę sądową od skargi, uiszczoną przez stronę skarżącą, w łącznej wysokości 480 zł. Do niezbędnych wydatków należała ponadto opłata skarbowa (17 zł) od pełnomocnictwa.