Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 348/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 193 ust. 1 par. 1 i art. 194 ust. 1, ust. 2 i ust. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 998
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant: Starszy asystent sędziego Marcin Jarecki, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta W. decyzją nr [...]z dnia [...]r. na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2018, poz. 2096 z późn. zm.), art. 193 ust. 1 pkt 2, ust. 2, ust. 6, art. 194 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. 2018, poz. 998), § 13d, § 13b uchwały Rady Miejskiej Wałbrzycha Nr XL/343/2012 z 29 listopada 2012 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umarzania w całości lub części, łącznie z odsetkami, odraczania terminu płatności, rozkładania na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ze zmianami - po rozpatrzeniu wniosku z dnia 11 kwietnia 2019, postanowił odmówić odstąpienia od ustalenia opłaty D. R. – dalej wnioskodawca, strona, skarżący, za pobyt dziecka syna D. w rodzinnej pieczy zastępczej.

W uzasadnieniu organ wskazał na treść art. 193 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

Podał, że zgodnie z art. 193 ust. 2 za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, rodzice odpowiadają solidarnie. Strona jest ojcem dzieci D. ur. 16 sierpnia 2005 r. i D. ur. 30 kwietnia 1995 r. Matka biologiczna dzieci zmarła 21 lutego 2010 r.

W dniu 1 kwietnia 2019 r. wszczęto postępowanie z urzędu w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dziecka D. umieszczonego w rodzinie zastępczej. Postępowanie to zawieszono albowiem w dniu 11 kwietnia 2019 r. wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem o odstąpienie od naliczenia odpłatności za pobyt dziecka D. w rodzinie zastępczej. W dniu 16 kwietnia 2019 r. wszczęto postępowanie w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka D. umieszczonego w rodzinie zastępczej.

Na podstawie posiadanej dokumentacji ustalono, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze starszym synem D.. Wnioskodawca (oraz dzieci) pobiera uposażenie rodzinne w kwocie po 2.461,08 zł netto. Uposażenie rodzinne w kwocie 2461,08 zł netto syna D., wypłacane jest rodzinie zastępczej.

Zgodnie z art. 194 ust. 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej Rada powiatu określa, w drodze uchwały szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami i odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1.

Art. 194. ust. 3 stanowi, że Starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1.

W myśl § 13d uchwały Nr XL/343/2012 Rady Miejskiej Wałbrzycha z dnia 29 listopada 2012 r. ze zmianami, w sprawie określenia szczegółowych warunków umarzania w całości lub części, łącznie z odsetkami, odraczania terminu płatności, rozkładania na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, można odstąpić od ustalenia należności w przypadku, gdy u osoby zobowiązanej wystąpiła jedna z następujących okoliczności: długotrwała lub ciężka choroba, orzeczona niepełnosprawność ograniczająca możliwość zarobkowania, bezdomność, umieszczenie w domu pomocy społecznej, ubezwłasnowolnienie, potrzeba ochrony macierzyństwa lub wielodzietności, bezrobocie, klęska żywiołowa, zdarzenie losowe. Odstąpić można od ustalania należności na okres nie dłuższy niż jeden rok.

Wnioskodawca ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności do 31 marca 2020 r. Zachodzi więc jedna z okoliczności wskazanych w §13d wskazanej wyżej uchwały Rady Miejskiej Wałbrzycha. Organ twierdzi, że sytuacja dochodowa strony jest dobra. Od 1 stycznia 2019 r. wnioskodawca otrzymuje 1/3 uposażenia rodzinnego w wysokości 2461,08 zł. Pomoc pieniężna na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej od 1 czerwca 2018 r. wynosi 1052,00 zł. Strona nie płaci alimentów na synów.

Zgodnie z § 13b wyżej wymienionej uchwały Rady Miejskiej Wałbrzycha - w przypadku osiągania przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej dochodu przekraczającego kwotę 200% kryterium dochodowego, określonego na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, osoby zobowiązane ponoszą opłatę, która powinna być ustalona w takiej wysokości, aby po jej opłaceniu każdemu z rodziców pozostawała do dyspozycji kwota w wysokości nie mniejszej niż 200% kryterium dochodowego określonego na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. W przedmiotowej sprawie kryteria te są zachowane, dochód strony wynosi 2461,08 zł miesięcznie, zaś pomoc pieniężna na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w pieczy zastępczej wynosi 1052,00 zł. Co daje różnicę w wysokości (2461,08-1052,00) 1409,08 zł.

Organ zaznaczył, że rozstrzygnięcie w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej jest podejmowane w ramach uznania administracyjnego co oznacza, że nawet w przypadku spełnienia którejkolwiek z przesłanek wskazanej uchwały może ale nie musi odstąpić od ustalenia opłaty dziecka w pieczy zastępczej.

Z ustaleń wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, jednak posiadany przez niego dochód pozwala na pokrycie opłaty za pobyt dziecka D. umieszczonego w rodzinie zastępczej nawet przy uwzględnieniu kosztów utrzymania i leków. Strona podała do protokołu koszty utrzymania na które składają się podatek od nieruchomości 560,00 zł za rok, energia 250,00 zł, gaz 720,00 zł woda 160,00 zł, śmieci 36,00 zł, leki 200 zł. (lecz nie złożył rachunków potwierdzających powyższe kwoty). Z pisma strony z 11 kwietnia 2019 r. wynika, że rodzina zastępcza ponosi kwoty podatku od nieruchomości. Przyjmując 1/3 udziału każdej osoby kwota 2/3 podatku od nieruchomości wynosi 373,34 zł. [(560:3=186,67)x2=373,34 zł]. Miesięcznie wynosi 31,11 zł. Reasumując powyższe miesięczne wydatki rodziny to kwota (31,11 +250+720+160+36+200) 1397,11 zł, zaś wydatki na osobę w rodzinie wynoszą 698,56 zł.

Organ zaznaczył, że kwota dochodu strony znacząco przewyższa kryterium dochodowe osób będących w niedostatku, korzystających ze świadczeń wynikających z ustawy o pomocy społecznej tj. kwoty 701,00 zł dla osoby samotnie gospodarującej i 528,00 zł na osobę w rodzinie, a także przewyższa najniższe wynagrodzenie osób pracujących tj. 2250 zł brutto i 1633,78 zł netto. Z takich wynagrodzeń wiele rodzin w kraju musi się utrzymać, uiścić opłaty, odprowadzać podatki do budżetu państwa. Z kolei część tych pieniędzy z budżetu państwa przeznaczana jest na utrzymywanie dzieci będących w pieczy zastępczej.

Odstąpienie od naliczenia opłaty w przedmiotowej sprawie tj. wobec wnioskodawcy za pobyt dziecka D. umieszczonego w rodzinnej pieczy zastępczej byłoby sprzeczne z interesem społecznym i świadczyłoby o tym, że słuszny interes obywatela został przedłożony nad interes społeczny. Czyli naruszałoby zasadę równorzędnej ochrony interesu społecznego i słusznego interesu obywatela. W interesie społecznym leży bowiem wychowywanie dzieci w rodzinach biologicznych, a jeżeli z jakiegoś powodu rodzice nie są w stanie spełniać tej funkcji, dla dobra dziecka jest ono umieszczane w pieczy zastępczej, co nie zwalnia jednakże rodziców z obowiązku przynajmniej częściowego ponoszenia kosztów ich utrzymania, (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt IV SA/GI 993/18 LEX NR 2648361).

Reasumując posiadanie przez stronę umiarkowanego stopnia niepełnosprawności (ze wskazaniem możliwości podjęcia pracy w warunkach chronionych) w stosunku do posiadanych środków finansowych, nie może przemawiać za zastosowaniem wobec strony ulgi w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt syna D. R. w rodzinnej pieczy zastępczej.

W odwołaniu od powyższej decyzji, wnioskodawca stwierdził, że została ona wydana na błędnej podstawie prawnej.

Podał, że niepotrzebnie jest wydana decyzja o przyznaniu dodatkowych świadczeń na utrzymanie syna, gdyż pobiera on świadczenie rodzinne w wysokości 2.461,08 zł i w związku z tym sam jest zdolny się utrzymać. Ponadto z tej kwoty jest zobowiązany do utrzymania swojego majątku, czego nie czyni. Odwołujący się powołał na art. 103 i 133 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Stwierdził, że obowiązek alimentacyjny nie istnieje, podał, że syn zobowiązany jest w 50% pokrywać koszty utrzymania domu, którego jest współwłaścicielem, za którą to nieruchomość płaci odwołujący.

Podał, że jego dochód w znacznej mierze jest przeznaczony na wyrównanie kosztów jakie starszy syn ponosił w związku z jego utrzymaniem przez okres 5 lat, kiedy nie miał własnego dochodu i był na jego utrzymaniu. Dodał, że jego stan zdrowia się pogorszył i jest w trakcie przeprowadzania diagnozy na chirurgii onkologicznej. Dodał, podsumowując zarzuty, że skoro organ twierdzi, że skarżący może się utrzymać po potrąceniu 1000 zł to kwota, którą otrzymuje syn 2.461,08 zł jest tym bardziej wystarczająca do utrzymania, co zatem idzie kwotę którą uiszcza na rzecz syna należy uznać jako wyłudzenie bezprawne.

Z tych względów wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia 10 czerwca 2019 r. po rozpatrzeniu odwołania utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ przywołał stan faktyczny ustalony przez organ I instancji. Treść art. 193 ust. 1 pkt 1 ustawy oraz uchwałę Nr XL/343/2012 Rady Miejskiej Wałbrzycha z dnia 29 listopada 2012 r.

Stwierdził, że kwota dochodu wnioskodawcy w wysokości 2.461,08 zł miesięcznie przewyższa kryterium dochodowe osób będących w niedostatku, korzystających z pomocy społecznej tj. kwotę 701 zł, także najniższe wynagrodzenie. Koszty pokrycia utrzymania syna w pieczy zastępczej wynoszą kwotę 1052 zł. Strona nie płaci alimentów, wnioskodawcy pozostaje do dyspozycji kwota nie mniejsza niż 200% kryterium dochodowego. Na osobę w rodzinie strony przypada kwota 1935,08 zł Prawidłowo zatem organ I instancji uznał, że odstąpienie od naliczenia opłaty za pobyt syna D. w rodzinnej pieczy zastępczej jest nieuzasadniona. Tym samym Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że argumenty odwołania nie mogły zostać uwzględnione, nie są zasadne.

Skargę na powyższą decyzję złożył wnioskodawca. Stwierdził, że decyzja narusza porządek prawny Kraju, poprzez pominięcie obowiązujących przepisów zawartych w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym – w związku z powyższym wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji. Skarżący powołał treść art. 103 i 133 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Podał, że podział dochodu w rodzinie już na etapie naliczenia jest podziałem w równych częściach dla trzech uposażonych osób na podstawie decyzji z dnia 16 kwietnia 2018 r. PO IV.WOS.118.5.2018. Utrzymanie zaskarżonych decyzji będzie naruszać powyższą decyzję. Drugim argumentem jest zaniechanie obowiązku alimentacyjnego. Dodał, że z przytoczonych argumentów wynika, że świadczenie, którego zwrotu domaga się MOPS, jest świadczeniem wyłudzonym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie a uzasadniając ten wniosek przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem ograniczyć się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnieść z urzędu.

Kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona według wskazanych wyżej zasad nie daje podstaw do uznania, że przy jej wydaniu doszło do naruszenia prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. odmawiającą odstąpienia od ustalenia opłat za pobyt dziecka skarżącego – D. w rodzinie zastępczej.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej stanowił art. 193 § 1 i art. 194 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodzin i pieczy zastępczej (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 998) – dalej ustawa, oraz uchwała Nr XL/343/2012 Rady Miejskiej Wałbrzycha z dnia 29 listopada 2012 r.

Pierwszy z powołanych przepisów stanowi: Za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości:

1) przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 – w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka.

Zgodnie z art. 194 ust. 1, ust. 2, ust. 3 ustawy:

Opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala w drodze decyzji starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym (ust. 1).

Rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie w odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 (ust. 2).

Starosta na wniosek lub z urzędu uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 (ust.3).

Z powołanych powyżej przepisów – art. 193 § 1 ustawy – wynika, że zasadą jest, że rodzice dziecka przebywającego w pieczy zastępczej ponoszą miesięczną opłatę w wysokości określonej w art. 80 ust. 1 i art. 81 ustawy.

Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej w art. 194 ust. 2 i 3 przewiduje możliwość odstępstwa od nałożonego w art. 193 ust. 1 ustawy obowiązku wnoszenia opłat. Przekazuje jednak do rady powiatu uprawnienia do określenia w drodze uchwały zasad umarzania tych należności, rozłożenia na raty lub odstępstwo od ustalenia opłaty.

Delegacją ustawową zawartą w art. 194 § 2 ustawy zrealizowała Rada Powiatu Wałbrzycha w dniu 29 listopada 2012 r. podejmując uchwałę Nr XL/343/2012 w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub części łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozkładania na raty lub odstępowania na ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.

Z uwagi na miejsce zamieszkania skarżącego ma ona zastosowanie i jest przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie.

§ 13 tej uchwały dotyczy kwestii odstąpienia od ustalenia opłaty.

§ 13a i § 13b uchwały zabezpieczają dochód osób zobowiązanych do zwracania opłat – przede wszystkim osoby, które przekraczają kryterium dochodowe określone w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, powinny ponosić opłatę w takiej wysokości, aby dla każdego z rodziców pozostawała do dyspozycji kwota w wysokości nie mniejszej niż 200% kryterium dochodowego określonego w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej (art. 13b uchwały).

Okolicznością niesporną jest, że skarżący decyzją z dnia [...] Prokuratora Okręgowego w Ś otrzymał rentę rodzinną w kwocie 2461,08 zł netto miesięcznie, w takiej samej kwocie otrzymują rentę dzieci skarżącego – w tym dziecko pozostające w pieczy zastępczej. Kryterium dochodowe określone w art. 8 ust. 1 ustawy na datę wydania decyzji wynosiło 701 zł dla osoby samotnie gospodarującej. Minimalna zatem kwota, którą powinien dysponować skarżący zgodnie z art. 13b uchwały wynosi 1402 zł. Skarżący otrzymuje rentę rodzinną powyżej 200% kryterium dochodowego i "nadpłata" wynosi 1059 zł. Dalsze okoliczności stanu faktycznego są niesporne w zakresie faktów, że skarżący posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z dnia 12 lutego 2016 r. i jest ono ważne do 31 marca 2020 r.; wynika z niego, że skarżący może pracować w warunkach pracy chronionej.

Wydatki wskazane przez skarżącego, nie udokumentowane żadnymi rachunkami, wynoszą 1397,11 zł. Ponieważ, co jest okolicznością wskazaną przez skarżącego, prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe ze starszym synem kwota wydatków przypadająca na osobę wynosi około 698,56 zł.

Istotne dla sprawy jest także, że skoro skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze starszym synem to dochód na członka rodziny jest wyższy wynosi 1935,08 zł (2.461,08x2-1052 =1935 zł).

Ostatecznie należy stwierdzić, że skarżący ma zachowane kryterium dochodowe uprawniające do naliczenia opłaty za pobyt syna w pieczy zastępczej.

Przechodząc do dalszej analizy uchwały Rady Miejskiej Wałbrzycha należy zauważyć, że skarżący spełnia dwa warunki, które mogą być rozważane jako podstawa odstąpienia od ustalenia opłaty. Po pierwsze zgodnie z § 13 c uchwały można odstąpić od naliczenia opłaty z uwagi na to, że skarżący został zwolniony z obowiązku alimentacyjnego na młodszego syna, co jest okolicznością niesporną w sprawie. Po drugie skarżący ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym, ta zaś okoliczność zgodnie z § 13 d uchwały może stanowić podstawę do odstąpienia od naliczenia opłat; przepis ten bowiem stanowi, że orzeczona niepełnosprawność ograniczająca zarobkowanie może być przesłanką do podjęcia decyzji w przedmiocie odstąpienia.

Dodać w tym miejscu należy, że skarżący co wynika z powołanego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności może podejmować pracę w warunkach chronionych.

Drugą okolicznością, na którą należy zwrócić uwagę jest to, że z rozważanej uchwały wynika możliwość zwolnienia z ponoszenia opłat w określonych przypadkach. Wydane w tej kwestii rozstrzygnięcie ma charakter uznaniowy, co nie jest jednoznaczne z dowolnością. Organ dokonując wyboru rozstrzygnięcia miał na uwadze dochód skarżącego, który uzasadnia partycypowanie w opłatach (nawet przy przyjęciu wszystkich wydatków wskazanych – ale nie udokumentowanych przez skarżącego).

W ocenie Sądu należy w tym miejscu dodatkowo przeanalizować treść wniosku skarżącego, jego odwołanie i skargę, w których przedstawia motywy złożenia rozpoznawanego obecnie wniosku.

Skarżący we wniosku z dnia 11 kwietnia 2019 r. mówi między innymi: "Ponadto chcę podkreślić, że dochody moich dzieci po zakończeniu przez niech nauki będą moimi dochodami, czyli ja już 2/3 dochodu swojego oddaję czasowo na utrzymanie do dyspozycji dzieci. W związku z powyższymi faktami dlaczego mam być jeszcze bardziej poszkodowany przez niepotrzebnie istniejącą pieczę zastępczą i bezpodstawnie ją wzbogacać". Wcześniej skarżący mówi o podziale renty rodzinnej po zmarłej żonie w równych udziałach, dodatkowego łożenia na nieruchomość, w której utrzymaniu nie partycypował młodszy syn. Skarżący twierdził też, że z części renty rodzinnej przypadającej dla syna D. powinien być on utrzymywany przez rodzinę zastępczą.

Podobnie w odwołaniu z dnia 3 czerwca 2019 r. skarżący podkreśla, że z otrzymywanej przez syna D. renty, osoby sprawujące pieczę zastępczą powinny go utrzymać a ponadto partycypować w kosztach utrzymania nieruchomości, której syn jest współwłaścicielem.

Ponadto skarżący stwierdza, że obecny jego przychód w znacznej mierze jest przeznaczony na wyrównanie kosztów jakie starszy syn poniósł w związku z jego utrzymaniem przez okres 5 lat, kiedy nie miał własnego dochodu i był na utrzymaniu syna. Podał też, że jego stan zdrowia się pogorszył i jest w trakcie przeprowadzania diagnozy na chirurgii onkologicznej.

W powyższych pismach skarżący powołuje brzmienie art. 133 i 103 kodeksu postępowania rodzinnego widząc w nim podstawę do rozpoznania wniosku o odstąpienie od naliczenia opłaty.

Na takich samych zarzutach i twierdzeniach jest oparta skarga.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, że skarżący nie podnosi, nie akcentuje żadnej z przesłanek, która mogłaby mieć znaczenie dla zwolnienia z ponoszenia opłat – w tym przypadku orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, czy orzeczenia o zwolnieniu z alimentów. Nie wywodzi z powyższych okoliczności swojego złego stanu majątkowego. Odwrotnie twierdzi, że czuje się zobowiązany wobec starszego syna który wcześniej go utrzymywał i gro środków ze swojego dochodu przeznacza synowi D.i. Skarżący wprawdzie ma wątpliwości, czy znalazłby zatrudnienie, jak określa "za biurkiem", ale w tej kwestii nie przedstawił dowodów, że takiej pracy nie mógł znaleźć. Jak podał na rozprawie jest prawnikiem.

Ostatecznie zatem nie wykazał, iż okoliczności, które mogą być podstawą do odstąpienia od wnoszenia opłaty w niniejszej sprawie powinny być brane pod uwagę, z uwagi na osobistą sytuację.

W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut i twierdzenia skarżącego, że Sąd w niniejszej sprawie winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie na podstawie art. 133 i 103 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Sąd administracyjny w tym postępowaniu ma obowiązek rozpoznać wniosek w oparciu o ustawę z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz wymienioną wyżej uchwałę Rady Miejskiej w Wałbrzychu. Powyższe akty prawne wyznaczają zakres badania sądu administracyjnego i są przepisami szczególnymi w stosunku do kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.