Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 388/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 24/18 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 24/18 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 5 lutego 2018 r.

W piśmie z dnia 13 lutego 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia.

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r. WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 24/18 odrzucił sprzeciw stosownie do art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej jako P.p.s.a.), bowiem został on wniesiony po przewidzianym do tego terminie. Sąd wskazał, że postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 30 stycznia 2018 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 34), a zatem ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia upłynął w dniu 12 lutego 2018 r. Sprzeciw został wniesiony w dniu 13 lutego 2018 r. ( dowód: nadruk na kopercie k. 39), a więc z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Wobec tego sprzeciw należało odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniesiono, że zgodnie z oświadczeniem zarządu skarżącej Spółki przesyłka została nadana przesyłką rejestrową w dniu 12 lutego 2018 r. W celu wyjaśnienia powyższych rozbieżności zarząd skarżącej spółki złożył pismo reklamacyjne do operatora pocztowego w celu wyjaśnienia powyższej kwestii.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.

W § 2 tego przepisu stwierdza się, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Wobec powyższego niewątpliwą przesłanką odrzucenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy jest okoliczność, iż sprzeciw ten został wniesiony po upływie terminu wskazanego w art. 259 § 1 P.p.s.a. tj. po upływie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, którego sprzeciw dotyczy.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 30 stycznia 2018 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 lutego 2018 r. Fakt ten potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru k. 34 akt. Wobec tego termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia zaczął biec od dnia następnego po dniu doręczenia i upłynął w dniu 12 lutego 2018 r.

Jak wynika z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu. Sąd I instancji słusznie uznał, że sprzeciw skarżącego od postanowienia z dnia 30 stycznia 2018 r. został wniesiony w dniu 13 lutego 2018 r. Ustalenia te potwierdza nadruk UP W., który wskazuje, że przesyłkę zawierającą sprzeciw nadano 13 lutego 2018 r. Oczywiście nie jest to zwrotne potwierdzenie odbioru ani potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej, które jest dokumentem urzędowym i korzysta z domniemania prawdziwości informacji w nim zawartych lecz adnotacja ta poświadcza w sposób niewątpliwy, że w UP W. przesyłka została nadana 13 lutego 2018 r. Tę okoliczność potwierdza zawarty w aktach sprawy wydruk ze śledzenia przesyłek ze strony internetowej Poczty Polskiej (emonitoring.poczta-polska.pl) z dnia 15 lutego 2018 r. Wskazuje on, że przesyłka polecona ekonomiczna o nr [...], który to numer odpowiada numerowi widniejącemu na kopercie zawierającej sprzeciw, nadana została w dniu 13 lutego 2018 r. w UP W. o godzinie 12:23. Przesyłkę tą doręczono do Sądu w dniu 14 lutego 2018 r., co potwierdza również stempel prezentaty Sądu. Ponadto skarżący w piśmie skierowanym do sądu datował sprzeciw na dzień 13 lutego 2018 r. W związku z tym nie można uznać za zasadne twierdzenia zażalenia, że sprzeciw, jak twierdzi zarząd Spółki, został nadany w dniu 12 lutego 2018 r. Jeśli faktycznie, wbrew informacjom zawartym w aktach termin nadania sprzeciwu był inny to skarżący powinien wykazać w sposób przekonujący własne twierdzenia np. poprzez przedłożenie rozpatrzonej pozytywnie reklamacji lub chociażby zapis z książki nadawczej z adnotacją poczty kiedy przesyłka została nadana (walor dokumentu urzędowego). Takie dokumenty nie zostały przedstawione. Samo oświadczenie zarządu Spółki, na które powołano się w zażaleniu ani twierdzenie o złożeniu reklamacji przesyłki nie dowodzi, że Sąd I instancji nie miał podstaw by przyjąć, iż sprzeciw nadany został po terminie tj. w dniu 13 lutego 2018 r. Informacje dotyczące nadania kwestionowanej przesyłki zgromadzone w aktach sprawy uzasadniają twierdzenie, że wysłano ją już po terminie.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, iż postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. było prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.