Postanowienie NSA, sygn. akt II SA 995/00
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2000-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Pracownicy urzędów państwowych
Służba cywilna
Powołane przepisy: article: art. 38 ust. 2
journal: Dz.U. 1982 nr 31 poz. 214
law: Ustawa z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych.
article: art. 2 pkt 2, art. 7 ust. 2
journal: Dz.U. 1999 nr 49 poz. 483
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej
article: art. 19 pkt 1
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Mianowani pracownicy służby cywilnej, zatrudnieni w trybie ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./, dochodzą roszczeń z tytułu wypowiedzenia im stosunku pracy przed sądem pracy, a nie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

TEZY

Mianowani pracownicy służby cywilnej, zatrudnieni w trybie ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./, dochodzą roszczeń z tytułu wypowiedzenia im stosunku pracy przed sądem pracy, a nie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Jana N. na decyzję Prezesa Urzędu Patentowego w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy - odrzucono skargę.


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Patentowego decyzją z 9 marca 2000 r. - wydaną na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./ rozwiązał z Janem N. stosunek pracy z dniem 30 czerwca 2000 r. za uprzednim trzymiesięcznym wypowiedzeniem z uwagi na osiągnięcie wieku emerytalnego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Jan N. domagał się uchylenia powyższej decyzji zarzucając m.in., iż samo osiągnięcie przez niego wieku emerytalnego nie uzasadniało wypowiedzenie mu stosunku pracy. Zdaniem skarżącego wypowiedzenie to stanowi dalszy ciąg szykan stosowanych wobec niego przez pracodawcę.

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił jednak skargę uznając za bezsporne, że skarżący jako mianowany urzędnik dyrektor departamentu w Urzędzie Patentowym RP - jest pracownikiem, o jakim mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej /Dz.U. 1999 nr 49 poz. 483 ze zm./, która weszła w życie z dniem 1 lipca 1999 r. Zgodnie z art. 136 ust. 1 tej ustawy, z dniem jej wejścia w życie pracownicy zatrudnieni na stanowiskach określonych w art. 2 stali się z mocy prawa pracownikami służby cywilnej, z zastrzeżeniem art. 137.

W myśl zaś art. 138 ust. 1 omawianej ustawy, do pracowników zatrudnionych na podstawie mianowania, zgodnie z przepisami ustawy o pracownikach urzędów państwowych, stosuje się art. 10 ust. 1a, 1b i 5, art. 13-16 oraz art. 27 ust. 3 tej ustawy. Oznacza to a contrario, iż pozostałych przepisów ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./, w tym art. 38 ust. 2 tej ustawy, nie stosuje się. Ten ostatni zaś przepis regulował kwestie właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie skarg na decyzje dotyczące m.in. wypowiedzenia bądź rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym.

W konsekwencji od 1 lipca 1999 r. w sprawie ma zastosowanie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej, zgodnie z którym spory o roszczenia ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W myśl zaś art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ sąd nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów.