Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3484/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: ART. 61 § 3 I § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

S.P., prowadzący działalność gospodarczą po nazwą F., dalej jako "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. Decyzją tą uchylono w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] i określono Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 631,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony niebezpieczeństwem wystąpienia straty po stronie Skarżącego, możliwości utraty przez niego płynności finansowej i zamknięcia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zasadą jest, że wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Podstawową jej przesłanką jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, przy czym nie każda strata materialna stanowi "znaczną szkodę" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd zwraca uwagę, że prawidłowo sporządzony wniosek o wstrzymanie wykonania aktu musi być uzasadniony, a zatem to na wnioskodawcy, w tym przypadku S.P., spoczywa ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W jego bowiem interesie leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208).

Lakoniczne stwierdzenie, że wykonanie decyzji spowoduje stratę po stronie Skarżącego, możliwość utraty płynności finansowej i ewentualne zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej nie prowadzi, w ocenie Sądu, do stwierdzenia zaistnienia konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,

Rodzaj obowiązku tj. zobowiązanie podatkowe nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28.04.09 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu kwoty orzeczonej w decyzji. Nie ma przy tym znaczenia kwestia skomplikowanego odzyskania uiszczonych kwot i czasu ich odzyskania, gdyż w wypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia będą mu przysługiwały określone środki prawne, które doprowadzą do zwrotu przez organ zapłaconych należności, w tym również z odsetkami.

Oceniając natomiast wniosek w zakresie badania przesłanki dotyczącej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody należy przede wszystkim wskazać, że wysokość określonego Skarżącemu zobowiązania podatkowego to kwota 631,00 zł. Skarżący nie wykazał, by znajdował się w takiej sytuacji finansowej, że wykonanie decyzji, to jest uiszczenie ww. kwoty oraz odsetek od niej, spowoduje dlań znaczną szkodę.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.