Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 75/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 1 pkt 1,  art. 6 ust  1 i ust. 2, art. 10,
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 36
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Teza: Lista osób popierających wniosek o odwołanie ze stanowiska sołtysa nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Imienne listy, zawierające podpisy w sprawie odwołania sołtysa, mimo że dotyczą one sprawy publicvznej, mają charakter prywatnego dokumentu i z tego powodu wyłączone jest prawo zapoznania się z oryginalnym nośnikiem (pełną treścią tego dokumentu), o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.

TEZY

Lista osób popierających wniosek o odwołanie ze stanowiska sołtysa nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Imienne listy, zawierające podpisy w sprawie odwołania sołtysa, mimo że dotyczą one sprawy publicvznej, mają charakter prywatnego dokumentu i z tego powodu wyłączone jest prawo zapoznania się z oryginalnym nośnikiem (pełną treścią tego dokumentu), o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale IV w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2017 r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

E. S. (dalej : wnioskodawca, strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy S. w zakresie rozpatrzenia jej wniosku z 31 sierpnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o:

1/ zobowiązanie Wójta Gminy S. do rozpatrzenia jej wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie w jakim dotyczy on udostępnienia listy osób popierających wniosek o odwołanie ze stanowiska Sołtysa Wsi S.;

2/ zasądzenie od Wójta Gminy S. na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi strona podała, że wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2016 r. zwróciła się udostępnienie informacji publicznej w zakresie prowadzonego postępowania w związku z jej odwołaniem ze stanowiska Sołtysa Wsi S. Wójt Gminy S. odmówił dostępu do listy osób popierających wniosek o odwołanie ze stanowiska sołtysa, bowiem w ocenie organu, lista osób popierających wniosek o odwołanie skarżącej z funkcji sołtysa stanowi informacje niejawne lub inne tajemnice ustawowo chronione (art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] r. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Wójt Gminy S. pismem z dnia 7.11.2016 r. poinformował stronę, że lista osób popierających wniosek o odwołanie Wójta Gminy S. jest dokumentem prywatnym i nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skarżąca wywodziła, że prawo każdego obywatela do uzyskania spornych informacji wynika wprost z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Wniosek o odwołanie ze stanowiska dotyczył Sołtysa Wsi S.. Sołectwo jest zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jednostką pomocniczą gminy tworzoną przez Radę Gminy. Art. 36 ust. 1 cytowanej ustawy stwierdza że, organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym — sołtys, działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Zatem nie ma wątpliwości, że sołtys wsi jest organem władzy publicznej, a wniosek o jego odwołanie jest dokumentem zawierającym informacje dotyczące działania tego organu. Integralną częścią tego wniosku są podpisy osób wnioskujących o odwołanie sołtysa, zatem oznacza to, że lista osób popierających ten wniosek jest częścią wniosku i jak sam wniosek powinna zostać udostępniona osobie wnioskującej o udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie. Wprawdzie podmiot zobowiązany może odmówić udzielenia informacji z uwagi na ochronę tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. Wobec tego bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje bądź też, jeśli istnieją ku temu przesłanki, nie wydaje decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Skoro skarżąca nie otrzymała żądanej informacji publicznej oraz w sprawie nie doszło do wydania decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, to skarżony podmiot pozostaje w bezczynności.

W zakresie kwalifikacji żądanej przez skarżącą informacji, powołała się ona na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 24.06.1999 r. sygn. II SA 686/99, wedle którego "Cechą ochrony praw osobistych czy prawa prywatności jest to, że ochroną tą jest objęta dziedzina życia osobistego, prywatnego człowieka. Ochrona ta zatem nie obejmuje ani działalności publicznej osoby, ani też sfery działań czy zachowań, które ogólnie są pojmowane jako osobiste lub prywatne, jeżeli działania te lub zachowania wiążą się ściśle z działalnością publiczną." Zdaniem skarżącej popieranie przez mieszkańca wsi wniosku o odwołanie sołtysa ze stanowiska jest działaniem niewątpliwie związanym z działalnością publiczną, zatem nie podlega szczególnej ochronie. Z tego względu, żądana przez stronę skarżącą informacja spełnia warunki informacji publicznej, dotyczy bowiem działania osób prywatnych w zakresie działalności publicznej tj. popierania przez te osoby wniosku o odwołanie sołtysa wsi.

Wójt Gminy S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że jak wynika z treści uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...]r. lista osób - w tym ich dane osobowe (adresy, numery PESEL) - popierających wniosek o odwołanie Sołtysa wsi S. nie stanowi informacji publicznej, a jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W ocenie organ wskazana lista mieszkańców stanowi dokument prywatny, który nie mieści się katalogu dokumentów opisanych w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tym samym w pełni podzielić należy zaprezentowany w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] r. pogląd prawny, zgodnie z którym nie stanowią informacji publicznej dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej. Identyczny pogląd prawny zaprezentowany został w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. I OSK 3070/13 . Powyższy pogląd organ uznaje za właściwy z punktu widzenia żądania wniosku.

Niezależnie od stanowiska zajętego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze organ podniósł , że ujawnienie listy osób popierających wniosek o odwołanie skarżącej z zajmowanej funkcji Sołtysa S. naruszałby w sposób rażący zasadę tajności głosowania przyjętą jako właściwą w sprawach osobowych związanych z odwoływaniem członków organów Sołectwa wsi S..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ) – (zwanej dalej p.p.s.a) - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - art. 149 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Innymi słowy bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań.

Przechodząc od tych ogólnych uwag do realiów badanej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.) (zwana dalej u.d.i.p). Dostęp do informacji publicznej ma konstrukcję publicznego prawa podmiotowego – jest to uprawnienie konstytucyjne określone w art. 61 Konstytucji RP. Przepis ten stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Art. 61 ust. 3 Konstytucji wyznacza granice dopuszczalnego ograniczenia tego prawa - wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności, praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego Państwa. Tryb udzielania informacji publicznej określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu, ich regulaminy (art. 61 ust. 4 Konstytucji).

Przywołana wyżej ustawa o dostępie do informacji publicznej służy zatem realizacji konstytucyjnego prawa do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Nie ulega jednak wątpliwości, że akt ten znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest zakres podmiotowy i przedmiotowy i brak przesłanek negatywnych dla udostępnienia informacji. Ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje wymienione w art. 7 ust. 1 różne sposoby udostępniania. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 u.d.i.p.

Pozostaje poza sporem w analizowanej sprawie , że stosowny wniosek skarżąca złożyła, czyniąc jego adresatem Urząd Gminy w S. . Przedmiotem zaś wniesionej skargi jest bezczynność Wójta Gminy S. w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 31 sierpnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie w jakim dotyczy on udostępnienia listy osób popierających wniosek o odwołanie ze stanowiska Sołtysa Wsi S.

W związku z tak sformułowanym żądaniem niezbędne jest ustalenie, czy w stanie faktycznym niniejszej sprawy podmiot, do którego skierowano wniosek o udzielenie informacji jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępniania. Niezbędne jest przy tym również rozstrzygnięcie, czy dane, o których udostępnienie zwrócił się skarżący, stanowią informację publiczną, bowiem charakter żądanej informacji determinuje formę udzielonej odpowiedzi. Wskazać w tym miejscu też należy ,że załatwienie sprawy z wniosku skarżącego na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej mogło nastąpić w następujących formach, a mianowicie :

1/ poprzez udzielenie informacji w drodze czynności materialno-technicznej zgodnie

z wnioskiem (art. 7 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.),

2/ poprzez odmowę udzielenia informacji albo poprzez umorzenie postępowania

z przyczyn uregulowanych w przywołanej ustawie, w drodze decyzji administracyjnej (art. 16 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p.),

3/ przez poinformowanie wnioskodawcy, że wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej, bądź że w sprawie zastosowanie ma odmienny tryb dostępu do informacji,

4/ poprzez poinformowanie wnioskodawczyni, że żądana informacja nie znajduje się w dyspozycji podmiotu, do którego wniosek został skierowany.

Do udzielenia informacji zobowiązane są bowiem podmioty będące w posiadaniu takiej informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) . Przy czym czynności tych organ powinien dokonać, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

W badanej sprawie – zdaniem Sądu – spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania wskazanej wyżej ustawy dostępowej . W świetle zawartych w niej uregulowań, należy bowiem uznać, że Wójt Gminy S. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji mającej walor informacji publicznej. Z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. wynika wprost, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne, albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Powyższe oznacza, że organami władzy publicznej w rozumieniu art.4 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. są też organy samorządu terytorialnego , a więc organy gminy , powiatu i województwa. Wójt gminy jest zatem podmiotem zobowiązanym do rozpatrzenia wniosku skarżącej z uwzględnieniem u.d.i.p. i tym samym jest odpowiedzialny za udostępnienie informacji publicznej lub odmowę jej udostępnienia.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podkreśla się także, że zakres pojęcia informacji publicznej należy interpretować szeroko uwzględniając konstytucyjny charakter tego prawa. Informację publiczną stanowi, zatem każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub w zakresie swoich kompetencji gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, stanowi informację publiczną. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 721/08, Baza Orzeczeń LEX nr 423325).

Zgodnie z art. 1 u.d.i.p każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Z kolei przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określa przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu. Obejmuje on m. in. informacje o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach, archiwach oraz sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, o danych publicznych, w tym treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, stanowiskach w sprawach publicznych zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych, treści innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej.

Mając na uwadze powyższe szerokie rozumienie przedmiotu informacji publicznej, w którym co do zasady wszystko, co wiąże bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust.1 u.d.i.p., stanowi informację publiczną, stwierdzić należy, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu decyduje kryterium rzeczowe tj. treść i charakter informacji.

Ocena zasadności wywiedzionej skargi wymaga więc odpowiedzi, czy informacja, której udzielenia domaga się skarżąca, a więc udostępnienie listy osób popierających wniosek o jej odwołanie ze stanowiska sołtysa Wsi S.e spełnia warunki informacji publicznej. Udzielenie odpowiedzi na tak sformułowane pytanie musi być poprzedzone przywołaniem regulacji dotyczącej problematyki odwołania sołtysa. Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym tj. Dz.U. 2016, poz. 466) (zwanej dalej: u.s.g.) w art. 36 normuje kwestię sołectwa, zebrania wiejskiego i sołtysa. I tak ust.1 art.36 u.s.g. stanowi że organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejski, a wykonawczym sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Ustęp 2 tego artykułu przewiduje, że sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania. A zatem ustawa o samorządzie gminnym reguluje tylko kwestię wyboru sołtysa. Natomiast tryb wyboru i odwołania sołtysa reguluje rozdział V Statutu sołectwa (uchwała Rady Gminy S. z dnia 5 września 2006r. w sprawie uchwalenia Statutu Sołectwa S. ), którego § 21 przewiduje, że sołtys i członkowie rady sołeckiej mogą być odwołani przed upływem kadencji przez zebranie wiejskie, jeżeli nie wykonują swoich obowiązków lub dopuścili się czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska . Uzasadniony wniosek o odwołanie może być złożony przez co najmniej 10% mieszkańców uprawnionych lub przez Wójta Gminy na zebraniu wiejskim. Wniosek ten powinien być poddany pod głosowanie na następnym zebraniu wiejskim, które powinno odbyć się w terminie od 7 dni do jednego miesiąca. Z § 20 pkt 1 i 4 cytowanego Statutu wynika, że głosowanie na zebraniu wiejskim, na którym ma być dokonany wybór sołtysa, odbywa się w sposób tajny. Należy zatem przyjąć, że głosowanie w sprawie odwołania sołtysa przed upływem kadencji, o czym mowa w § 21 pkt 1 omawianego Statutu odbywa się również w sposób tajny.

Niewątpliwie sprawy dotyczące wyboru i odwołania sołtysa są sprawami z zakresu administracji publicznej, wobec czego mają walor informacji publicznej . Taki charakter ma również lista uczestników zebrania wiejskiego. W ślad za wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2012r. sygn. I OSK 2021/12 Lex nr 1230396 powtórzyć należy ,że uczestnictwo mieszkańca danego sołectwa w zebraniu wiejskim sprawia, że od chwili otwarcia obrad aż do momentu ich zakończenia ma on wpływ na podejmowane uchwały organu sołectwa, a więc jego udział w sprawowaniu władzy publicznej związany jest z pełnieniem w tym czasie funkcji publicznej. Zatem jego dane osobowe, poprzez fakt uczestnictwa w pracach organu uchwałodawczego sołectwa, stają się danymi publicznymi, jako że mają związek z wykonywaniem przez niego funkcji publicznej. Przywołany wyrok dotyczy kwestii działalności zebrania wiejskiego jako informacji publicznej. Z § 16 powołanego wyżej Statutu Sołectwa S. wynika, że prawo do udziału w zebraniu wiejskim mają wszyscy mieszkańcy sołectwa, posiadający czynne prawo wyborcze. Jak wynika z cytowanego już wyżej § 21 pkt 1 Statutu Sołectwa S. zdanie drugie uzasadniony wniosek o odwołanie może być złożony przez co najmniej 10% mieszkańców uprawnionych (...) na zebraniu wiejskim.

Nie ulega wątpliwości , że zarówno treść jak i sama forma ( postać) wniosku o odwołanie sołtysa jest sprawą publiczną, gdyż dotyczy działania organu wykonującego funkcje publiczne. Nasuwa się jednak pytanie, czy wszystkie dokumenty, bez względu na ich charakter, związane z procedurą odwołania sołtysa stanowią informację publiczną dotyczącą zasad funkcjonowania skarżonego organu . Nie sposób bowiem nie zauważyć, że ujawnienie kopii imiennych list mogłoby stanowić zagrożenie dla zasady tajności głosowania w sprawie odwołania sołtysa.

Jedynie dla porządku wskazać w tym miejscu należy ,że zasady dostępu i korzystania przez obywateli z dokumentów m.in. Rady, komisji i Wójta reguluje rozdział IX (§ 135 – 139 ) Statutu Gminy S., którego § 135 określa jakiego rodzaju dokumenty organów gminy udostępnia się informacyjnie zainteresowanym podmiotom, w tym między innymi protokoły z posiedzeń i rejestry uchwał, wniosków, interpelacji itp.

Jak wynika z materiału aktowego sprawy, czego skarżąca nie kwestionuje, otrzymała już ona w reakcji na przedmiotowy wniosek , pismem organu z dnia 9 września 2016r. kserokopię wniosku w sprawie odwołania Sołtysa wsi S. E. S., złożonego przez co najmniej 10 % mieszkańców uprawnionych, wraz z jego załącznikami. Wspomniany wniosek został podpisany przez jedną osobę, zaś jego załączniki stanowią trzy dokumenty, a to: 1/ protokół kontroli działalności sołtysa w zakresie działalności gospodarki finansowej, 2/ protokół komisji rewizyjnej z dnia 23.06.2016r., 3/ umowa licencyjna jednorazowa sporządzona na osobę indywidualną.

Nie ulega wątpliwości, że będąca osią sporu lista osób popierających wniosek o odwołanie ze stanowiska sołtysa nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art.6 ust.2 u.d.i.p. Jak wynika z katalogu uprawnień podmiotu informacyjnie zainteresowanemu, o których mowa w art.3 ust.1 pkt 2 u.d.i.p., prawo do informacji obejmuje też prawo wglądu do dokumentów urzędowych. Oznacza to, że ustawodawca realizację wglądu do dokumentu ograniczył wyłącznie do dokumentu urzędowego Od dokumentów urzędowych należy odróżnić dokumenty prywatne pochodzące od osób fizycznych. Według Sądu Najwyższego dokumentem prywatnym jest każde pismo będące dokumentem , jeśli nie jest ono dokumentem urzędowym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 3 października 2000r. sygn. ICKN 804/98 Lex nr 50890 ). Dokumentami prywatnymi będą w tym rozróżnieniu listy, wnioski, petycje czy skargi. Dokumenty prywatne nie podlegają udostępnieniu co do treści i postaci - tak jak w przypadku dokumentów urzędowych ( art. 6 ust.1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.) – nie można więc domagać się wglądu do nich czy też ich kserokopii. Wprawdzie dokumenty prywatne mogą zawierać informację publiczną i wówczas sama ta informacja podlega udostępnieniu. Niewątpliwie wniosek osoby fizycznej jest dokumentem prywatnym. Oznacza to, że dokument prywatny skierowany do organu administracji publicznej przez podmiot prywatny nigdy nie stanie się dokumentem urzędowym tylko dlatego, że został doń zaadresowany i znajduje się w jego posiadaniu.

Oceniając w takim kontekście imienne listy, zawierające podpisy w sprawie odwołania sołtysa wsi S. (sporządzone w formie tabelarycznej , zawierające liczbę porządkową, imię i nazwisko, datę, nr PESEL, nr dowodu oraz podpis) stwierdzić należy, że mimo, że dotyczą one sprawy publicznej, mają charakter prywatnego dokumentu i z tego powodu wyłączone jest prawo zapoznania się z oryginalnym nośnikiem (pełną treścią tego dokumentu), o którym mowa w art.3 ust.1 pkt 2 u.d.i.p. W związku z tym istnieje jedynie możliwość uzyskania informacji o treści tegoż dokumentu np. o ilości osób zamieszkujących sołectwo S., wnioskujących za odwołaniem sołtysa.

W związku z tym działanie organu w reakcji na żądanie udostępnienia kopii listy osób popierających wniosek o odwołanie sołtysa, zmaterializowane w jego piśmie z 7 listopada 2016 r. stanowi - w ocenie Sądu - prawidłową realizację obowiązku wynikającego z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie można tym samym pod adresem organu wyartykułować zarzutu bezczynności, bowiem przyjęty przez niego tryb procedowania w odniesieniu do żądania udostępnienia listy osób popierających wniosek o odwołanie ze stanowiska Sołtysa Wsi S. ocenić należy jako prawidłowy. Ma bowiem rację organ, kiedy w wspomnianym wyżej piśmie informacyjnym z dnia 7 listopada 2016 r. wywodzi , że żądana w tym zakresie informacja nie stanowi informacji publicznej i jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej

Stwierdzenie powyższego oznacza, że pod adresem organu nie może być skutecznie wyartykułowany zarzut bezczynności w tym zakresie, a tym samym skarga przedstawia się jako bezzasadna, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.