Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SAB/Gl 14/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L.A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Pocztę Polską S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Pocztę Polską S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. w przedmiocie rozpoznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym L. A. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w świetle aktualnego brzmienia art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. skarga na postanowienie, przedmiotem którego jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu nie przysługuje. Z kolei skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (podobnie B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne..., 2007, s. 378).

Wyłączenie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. in fine dotyczy nie tylko działania organu (postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu), ale także bezczynności lub przewlekłości postępowania organu w tych dwóch kwestiach (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. II GSK 2962/16, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez Pocztę Polską S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., będącego wierzycielem, w zakresie złożonych przez L. A. zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że wobec treści art. 3 § 1 pkt 8 w zw. z art. 3 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu zostały wolą ustawodawcy wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Gl 2/16; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Ol 3/16; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Op 3/16; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lipca 2017 r., sygn. akt I SAB/Gd 6/17 i inne). Należy przy tym wskazać, że rozstrzygnięcia wydane przez wierzyciela podlegają ocenie sądów administracyjnych jednakże w postępowaniu wywołanym skargą na postanowienia organów egzekucyjnych w sprawie zarzutów.

W tej sytuacji, w zakresie prawa pomocy okoliczność ta musi być potraktowana jako oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a.