Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 53/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 92 ust. 1 i 2, art. 93 ust. 2 a
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2008 r. sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wydania opinii w sprawie podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Syg. akt VIII SA/Wa 53/08

Uzasadnienie

Postanowieniem znak: [...], z dnia [...] listopada 2007 roku Burmistrz Miasta S. biorąc za podstawę art. 93 ust 4 i 5, art. 94 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.

z 2004 roku, nr 261, poz. 2603 ze zmianami) dalej jako ustawa, w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zmianami) dalej jako k.p.a., zaopiniował negatywnie wniosek J.S. z dnia 19 czerwca 2007 roku w sprawie zatwierdzenia projektu podziału działek nr [...] i nr [...] według projektu wskazanego na mapie sytuacyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w S. w dniu [...] czerwca 2007 roku nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ podnosił, że zgodnie z treścią

art. 93 ust. 1 ustawy, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny

z ustaleniami planu miejscowego. W przypadku braku planu miejscowego – jeżeli nieruchomość jest położona na terenie nieobjętym obowiązkiem sporządzania takiego planu – podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli nie jest sprzeczny

z przepisami odrębnymi albo jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Organ opiniując negatywnie wniosek J.S. zważył :

1) dla obszaru, na którym położone są działki brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i dlatego nie zachodzi przesłanka z art. 93 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy;

2) działki nr [...] i nr [...] położone są na obszarze objętym obowiązkiem opracowania planu miejscowego i dlatego nie zachodzi przesłanka z art. 94 ust. 1 ustawy;

3) Gmina S. uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] października 2007 roku w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru południowo- zachodniej części miasta Szydłowca przystąpiła do opracowywania takiego planu. Wniosek o podział został złożony przed dniem podjęcia uchwały,

o której mowa wyżej i dlatego wniosek nie spełnia wymogów art. 94 ust. 2 ustawy;

4) nie zachodzą żadne przesłanki wynikające z treści przepisów odrębnych

i dlatego wniosek nie spełnia wymogów z art. 94 ust. 1 ustawy;

5) dla przedmiotowych działek nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku i dlatego wniosek nie spełnia wymogów z art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J.S.

Przedmiotowemu postanowieniu zarzucał naruszenie przepisów art. 94 ustawy.

Z tego też względu, skarżący wnosił o uchylenie przedmiotowego postanowienia

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnosi, że w dniu 19 czerwca 2007 roku zwrócił się o wydanie decyzji zatwierdzającej wstępny projekt podziału działek nr [...] i nr [...]. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 roku organ I Instancji odmówił jednak zatwierdzenia projektu podziału działek nr [...] i [...].

Od decyzji tej odwołał się J.S. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w R. decyzją z dnia [...] października 2007 roku uchyliło powyższą decyzję

i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania, wskazując na jej uchybienia.

W konsekwencji Burmistrz Miasta S. wydał przedmiotowe postanowienie.

Zdaniem skarżącego, przy wydawaniu opinii organ I Instancji naruszył przepis art. 94 ust. 1 i 2 ustawy poprzez wadliwą jego interpretację, w sytuacji, gdy nie ma planu zagospodarowania przestrzennego dla danego terenu.

Zdaniem skarżącego opinia co do podziału powinna być pozytywna.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 roku – [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. biorąc za podstawę art. 138 § 1 w związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia J.S. na postanowienie Burmistrza Miasta S. z dnia [...] listopada 2007 roku opiniującego negatywnie projekt podziału działek nr [...] i nr [...], położonych w S. przy ulicy [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ ustalił, że w dniu 16 czerwca 2007 roku J.S. wystąpił

do Burmistrza Miasta S. o zatwierdzenie podziału działek nr [...] i nr [...] celem wydzielenia działek budowlanych oznaczonych jako działki nr [...]

i nr [...].

Dla terenu przedmiotowych działek brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przed dniem złożenia wniosku o podział Gmina nie ogłosiła

o przystąpieniu do sporządzania takiego planu. Brak jest również ważnej decyzji

o warunkach zabudowy dla przedmiotowego terenu.

Tryb podziałów nieruchomości uregulowany jest w dziale III, rozdziale 1 " podziały nieruchomości" ustawy.

Organ podniósł, że według art. 92 ust. 1 i 2 ustawy w przypadku braku planu miejscowego – przepisów rozdziału pierwszego powyższej ustawy - nie stosuje się do nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne. Za nieruchomości wykorzystywane na cele rolne i leśne uznaje się nieruchomości wykazane

w katastrze nieruchomości.

W sprawie niniejszej, z wypisu rejestru gruntów i budynków wynika, że będące przedmiotem postępowania działki nr [...] i nr [...] w całości stanowią użytki rolne.

Wobec braku planu miejscowego dla terenu, gdzie są położone przedmiotowe działki i nie są ustalone dla nich warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, powyższy zapis w ewidencji gruntów wyłącza możliwość podziału tych działek w trybie przepisów ustawy.

Organ również zauważył, że przepisów ustawy nie stosuje się do nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne z wyjątkiem dwóch przypadków:

a) dokonywania podziału spowodowanego koniecznością wydzielenia nowych dróg, nie będących drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących

w skład gospodarstwa rolnego;

b) spowodowanego wydzieleniem działek gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha, w celu powiększenia sąsiedniej działki sąsiedniej nieruchomości

lub regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami.

Zdaniem organu, wyżej powołane okoliczności w sprawie tej nie zachodzą, dlatego negatywna opinia co do proponowanego podziału jest zasadna.

Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w R. z [...] stycznia 2008 roku złożył J.S.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucał :

- naruszenie przepisów art. 94 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 roku, nr 261, poz. 2603 ze zmianami).

Z tego też względu skarżący wnosił o:

1) uchylenie przedmiotowego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

2) zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zdaniem skarżącego, przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. naruszyło przepis art. 94 ustawy poprzez wadliwą jego interpretację, w sytuacji, gdy co prawda nie ma obecnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego terenu, ale Gmina S. uchwałą nr [...] Rady Miejskiej przystąpiła do opracowania takiego planu. Z tego względu niezasadne jest powoływanie się w niniejszej sprawie na wyłączenie możliwości stosowania przepisów ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga J.S. nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych

[Dz.U. nr 153 , poz.1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. [Dz.U.

nr 153, poz.1270, ze zmianami] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ

na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności.

Jak stanowi przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Analizowana skarga, stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie pierwszoinstancyjne nie naruszają prawa.

Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów tak, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i prawną jego ocenę w świetle mających zastosowanie przepisów.

Należy zauważyć, że art. 93 ust. 1 ustawy wprowadza dwa odrębne reżimy prawne dotyczące podziału nieruchomości:

a) dla nieruchomości położonych na obszarach, na których obowiązuje miejscowy plan;

b) dla nieruchomości położonych na terenach, na których jest brak planu miejscowego.

Według art. 93 ust. 4 ustawy, zgodność proponowanego podziału nieruchomości

z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku nieruchomości położonej na obszarze, gdzie brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1.

Zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów działki, które miały ulec podziałowi – działka nr [...] o powierzchni 0,1683 ha i działka nr [...] o powierzchni 0,1407 ha stanowią działki rolne (grunty orne i pastwiska).Nadto istotną okolicznością jest wygaśnięcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obrębie usytuowania przedmiotowych działek.

Trafnie organ, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przywołał i dokonał analizy przepisu art. 92 ust. 1 ustawy, który stanowi, że rozdziału o podziałach nieruchomości nie stosuje do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego do nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne, chyba że dokonanie podziału spowodowałoby konieczność wydzielenia nowych dróg niebędących niezbędnymi drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących

w skład gospodarstw rolnych albo spowodowałoby wydzielenie działek gruntu

o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha.

Podział działek rolnych nr [...] i nr [...] wymagałby zatwierdzenia podziału i opinii co do podziału, ponieważ w jego wyniku powstałyby działki o powierzchni mniejszej niż 0,3 ha. Z tego też względu należy uznać, iż w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy.

Jednocześnie zgodnie z art. 93 ust. 2a ustawy podział działki rolnej na działki mniejsze niż 0,3 ha będzie mógł być dokonany tylko w celu powiększenia sąsiedniej nieruchomości lub regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami.

Z akt sprawy nie wynika, aby proponowany podział działek rolnych nr [...] i nr [...] miałby być dokonany w tym celu. Działki wydzielane miały służyć celom budowlanym. Z tego względu należy podzielić argumentację organu odwoławczego, że nie zostały spełnione przesłanki przywołanego wyżej przepisu dopuszczającego podział działek rolnych.

Nie można uznać za trafne argumentów skargi o naruszeniu przez organ przepisu art. 94 ustawy, skoro podstawą negatywnej opinii było niewypełnienie dyspozycji przepisów art. 92 ust. 1 i 2 i art. 93 ust. 2a ustawy. Co prawda organ I instancji treść swojego rozstrzygnięcia opierał na przepisie art. 94 ustawy, ale zostało

to naprawione przez organ odwoławczy, który wydając rozstrzygnięcie powołał się

na prawidłowe przepisy.

Odnośnie wydanego przez organ postanowienia z dnia [...] sierpnia 2002 roku uznającego za zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. wstępnego projektu podziału działek nr [...]

i nr [...], to należy zauważyć, że to postanowienie opiniowało zgodność podziału

z planem miejscowym, który utracił moc, i z tego też względu straciło swoją moc postanowienie. Kwestia podjęcia uchwały przez Radę Miasta S.

co do przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, gdzie położone są działki, nie miała wpływu

na rozstrzygnięcia organów. Artykuł 94 ust. 2 ustawy stanowi, że w sytuacji, gdyby gmina ogłosiła o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, a wniosek

o podział złożony po tym ogłoszeniu, to postępowanie w tym przedmiocie winno być zawieszone. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.

Z tych też względów biorąc za podstawę 151 p.p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.