Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 270/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postanawia 1) oddalić wniosek skarżącej w części dotyczącej żądania zwolnienia od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącej T.T. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata bg


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 kwietnia 2008 r. T.T. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Do skargi strona załączyła formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który następnie – w związku z wezwaniem sądu – skarżąca uzupełniła wypełniając brakujące rubryki.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jest osobą bezrobotną, nie osiąga obecnie żadnego dochodu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem A.T. Jedyne osiągane przez rodzinę dochody stanowi zasiłek chorobowy męża skarżącej w wysokości 1.100 zł brutto. Daje to średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 550 zł brutto. Skarżąca zajmuje mieszkanie lokatorskie o powierzchni 38 m2, posiada także – jak wyjaśniła – ogródek działkowy. Zgodnie z przedłożonym oświadczeniem skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, nie osiąga również innych dodatkowych dochodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest przyznanie zwrot nienależnie pobranego świadczenia (zasiłek dla bezrobotnych). Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. b) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącej w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy skarżąca korzysta już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu wniosek skarżącej w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny.

Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Rozpoznając wniosek skarżącej sąd miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi dochód z tytułu zasiłku chorobowego męża skarżącej w wysokości 1.100 zł brutto. Daje to średniomiesięcznie na jedną osobę w rodzinie ok. 550 zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie posiada także żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, nie osiąga również innych dodatkowych dochodów.

W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącej, jej sytuacja rodzinna oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, uzasadniają przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

bg