Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1494/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1, art. 200, art. 205 par. 2, art. 224, art. 231 zd. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 233 par. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 3 pkt 12
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika o uzupełnienie wyroku z dnia 11 grudnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 1494/15 w sprawie ze skargi [...] i [...] spadkobierców [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2009 rok postanawia: I. odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 grudnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 1494/15; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...]) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 1494/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w punkcie I. uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2009 r. i umorzył postępowanie w tym zakresie, w punkcie II. oddalił skargę w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2009 r., w punkcie III. zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na rzecz [...] i [...] spadkobierców [...] kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie na rzecz skarżących zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku się nie doręcza stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym w myśl § 2 w/w artykułu wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

Jednocześnie stosownie do art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

Orzeczenie, które zapadło w dniu 11 grudnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 1494/15, w punkcie III obejmuje postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów sądowych. Nie można zatem uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w powołanym wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, co uzasadniałoby uzupełnienie wyroku na zasadzie wynikającej z art. 157 § 1 P.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze, niż żądała tego strona, na to postanowienie o kosztach przysługuje jej zażalenie (por. B. Dauter komentarz do art. 157 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - LEX, postanowienie NSA z 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 203/12, postanowienie NSA z 31 maja 2011 r. sygn. akt I FSK 524/10, postanowienie NSA z 10 marca 2011 r. sygn. akt I GSK 493/09 - publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tym samym wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zamieszczenie w nim dodatkowego rozstrzygnięcia o kosztach nie mógł zasługiwać na uwzględnienie.

Sąd zauważa jednak, że rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów zawarte w powyższym wyroku nie obejmuje całej kwoty należnej stronie skarżącej z tego tytułu. Podstawą prawną do zasądzenia na rzecz skarżących pozostałej kwoty należnej im tytułem zwrotu kosztów postępowania nie jest jednak art. 157 § 1 P.p.s.a., ale przepis art. 224 P.p.s.a., w myśl którego jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.

Stosownie do art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W rozpatrywanej sprawie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji strona skarżąca reprezentowana była przez adwokata z wyboru. Pełnomocnictwo zostało złożone do akt w dniu [...] września 2015 r. (k. 37, 42, 47 akt sądowych). Zasady przyznania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461 – dalej: "rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.").

W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, wydana w oparciu o art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613), a zatem decyzja o charakterze kasacyjnym. Kasacyjna decyzja organu odwoławczego, nie jest aktem prawnym, który kreuje bądź stwierdza istnienie określonej należności pieniężnej. Taka decyzja uchyla w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Akt ten ma procesowy (kasacyjny) charakter i nie kształtuje bezpośrednio zobowiązań materialnoprawnych podatnika. W tego rodzaju decyzji nie ustala się ani nie stwierdza istnienia po stronie podatnika skonkretyzowanego zobowiązania do zapłaty należności pieniężnej. Jej moc wiążąca ogranicza się do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji. Decyzją, której przedmiot stanowiłaby określona należność pieniężna byłaby jedynie decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie (wymiarowe) organu pierwszej instancji bądź decyzja reformatoryjna. W przypadku zakwestionowania skargą decyzji kasacyjnej organu podatkowego drugiej instancji nie można przyjąć, że w sprawie tej istnieje wartość przedmiotu zaskarżenia, gdyż zaskarżony akt prawny nie dotyczy należności pieniężnej w rozumieniu art. 216 P.p.s.a. W tego typu sprawach, zgodnie z art. 231 zd. 2 P.p.s.a., pobierany jest wpis stały (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r. sygn. akt II FZ 636/11).

W rozpatrywanej sprawie, mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] lipca 2015 r. pobrany został wpis stały. W sytuacji bowiem, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w sprawie określenia zobowiązania podatkowego i ma charakter decyzji kasacyjnej, to skarga podlega wpisowi stałemu określonemu na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w wysokości 500 zł (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 18 lutego 2014 r. o sygn. akt I GZ 363/13 LEX nr 1449827).

W takiej sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna za prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Zatem do kosztów niniejszego postępowania sądowego, obok kwoty [...] zł tytułem wpisu sądowego, której zwrot zasądzono wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r., zaliczyć należy również wynagrodzenie adwokata w kwocie [...]zł.

Wobec tego, że Sąd w wyroku z dnia 11 grudnia 2015 r. o sygn. akt I SA/Po 1494/15 nie objął całej kwoty należnej stronie skarżącej z tytułu zwrotu kosztów postępowania, na podstawie art. 224 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie II sentencji.