Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 68/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Q Spółka z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Q Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kary pieniężnej nałożonej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] w wysokości 15000 zł. W skardze strona skarżąca zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, co w konsekwencji obligowało Sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z przyczyn podanych poniżej.

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa" zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeżeli o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia nie orzekł organ, który wydał ten akt, wówczas w myśl art. 61 § 3 ppsa, również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Powołany przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznacza to zatem, że możliwość uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie uzależniona jest od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2014 roku, sygn. akt II FZ 394/14).

Podkreślić w tym miejscu należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi.

W pierwszej kolejności podnieść trzeba, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, w sposób dowolny

lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny

z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego realizacji, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu

w rozumieniu prawa cywilnego. Podsumowując, wstrzymanie wykonania aktów

na podstawie regulacji art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2008, str. 216-217).

Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach określonych w art. 61 § 3 ppsa, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Wykonanie decyzji, którą odmówiono rozłożenia na raty kary pieniężnej, nie może stanowić źródła niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Ponadto zauważyć należy przedmiotem wniosku o wstrzymanie nie może być decyzja, którą de facto nie nałożono na stronę żadnych obowiązków i na podstawie której nie będzie egzekwowana kara. Taką decyzją jest z kolei decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej, nie będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.