Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 671/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi W. R., A. Ś., M. Ś. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących W. R., A. Ś., M. Ś. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 671/09

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] września 2008 r. [...] Sp. z o.o i Sp.ll Sp.k. z siedzibą w [...], przy ul. [...] wystąpiła do Starostwa Powiatowego w [...] o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru wraz z zagospodarowaniem terenu na działce nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej w [...], przy ul. [...].

Zawiadomieniem z dnia [...] października 2008 r. znak [...] i zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] Starosta [...] poinformował strony o toczącym się postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru wraz z zagospodarowaniem terenu na działce nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej w [...], przy ul. [...].

A. Ś. i W. R., współwłaściciele sąsiedniej nieruchomości, złożyli zastrzeżenia do złożonego wniosku o pozwolenie na budowę.

Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] znak [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...]X Sp. z o.o. i Sp.ll Sp.k. z siedzibą w [...], przy ul. [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru /kategoria obiektu budowlanego Xlll/ wraz z zagospodarowaniem terenu /dojścia, dojazdy do budynku, naziemne miejsca parkingowe/ na działce nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej w [...], przy ul. [...].

Od powyższej decyzji złożyli odwołanie z dnia [...] grudnia 2008 r, do Wojewody [...], A. Ś., M. Ś. i W. R..

Wskazali, iż. powodem odwołania są nieprawidłowości w projekcie budowlanym dostarczonym przez inwestora, nieuwzględnione przez udzielającego pozwolenia na budowę oraz niekorzystny wpływ planowanej inwestycji na działkę nr ew. [...] obr. [...] której są współwłaścicielami. Wskazali również, iż projektowany budynek nie spełnia wielu wymogów prawa budowlanego w tym przepisom Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] wskazując w uzasadnieniu, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na

budowę stosownie do treści art.32, 33 i 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, tj. do wniosku załączył: projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z wypisem i wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...]/Dz.Urz.Woj. [...]. Nr [...] z 2004 r., poz. [...]/ działka nr ewid. [...] w obrębie [...] w [...], przy ul. [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem MW/MN przeznaczonym pod zabudowę wielorodzinną lub jednorodzinną. Zatem powyższa inwestycja spełnia zapis planu.

Odnosząc się do zarzutów skarżących, organ odwoławczy stwierdził, że : projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, który stwierdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag.

Wskazał również, iż organ architektoniczno-budowlany nie może podważać rzetelności wykonania "Analizy nasłonecznienia", opracowanej przez uprawnione osoby, z której wynika, że " Wszystkie projektowane lokale oraz wszystkie lokale mieszkalne i domy istniejące w sąsiedztwie mają zapewniony normatywny dostęp światła dziennego /słonecznego/ w ilości co najmniej 3 godziny liczone pomiędzy godziną 7°° a 77°° w dniach równonocy/21 marzec, 21 wrzesień/".

Warunki gruntowo-wodne występujące w obrębie projektowanego budynku zostały opisane w " Dokumentacji geotechnicznej gruntu do projektu i budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego [...]i k/[...] ul. [...] "przez geologa A. Z., co uwzględnili projektanci w projekcie budowlanym.

Podniesiono, iż zgodnie z § 45 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] "ustala się następujące minimalne wskaźniki parkingowe dla obiektów nowo-wznoszonych lub rozbudowywanych: 1/ dla zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej — 1,2 stanowiska/l mieszkanie oraz 1,5/1 mieszkanie powyżej 60m2 powierzchni". Plan przewiduje 47,1 miejsc parkingowych a dla przedmiotowego budynku zaprojektowano 54 miejsca parkingowe.

Wskazano, iż w decyzji o pozwoleniu na budowę w/w inwestycji zawarto warunek w pktl b/ "przed przystąpieniem do budowy należy dokonać rozbiórki istniejącej zabudowy na działce/../".Organ stwierdził, iż nie może uwzględniać zastrzeżeń i uwag skarżącego, jeżeli nie znajdują one uzasadnienia w przepisach prawa.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli W. R., A. Ś. i M. Ś. reprezentowani przez radcę prawnego M. B..

Zarzucili oni brak wyjaśnienia lub niedostateczne wyjaśnienie następujących, podnoszonych uprzednio w skardze kwestii:

1. naruszenie § 11 i 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i

Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w

wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 121, poz. 1139) wobec nie

zaprojektowania drogi pożarowej o szerokości co najmniej 3,5 m o dopuszczalnym

nacisku na oś co najmniej 100 kN, oddalonej od ściany budynku o 5-15 m wzdłuż

dłuższego boku budynku, zakończonej placem manewrowym o wymiarach co najmniej

20x20m,

2. naruszenie wymogu § 3 w/wym. rozporządzenia, w którym mowa o

konieczności zapewnienia zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożarów

poprzez sieć hydrantów o odpowiedniej średnicy (w ulicy Szwoleżerów w obrębie

projektowanego budynku nie ma sieci hydrantowej),

3. naruszenie § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich

usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75, poz.690 ze zm.).,

4. nie zachowanie równowagi wodnej oraz ilości miejsc parkingowych,

5. zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego, naruszenie

obowiązku wyczerpującej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, brak w

uzasadnieniu decyzji ustaleń co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia stanowiło

naruszenie przepisów proceduralnych (w szczególności art. 7, 8, 9 Kpa) mogące mieć

wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U.

Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa

obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

Należy stwierdzić, iż istotą postępowania odwoławczego zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej. Organ odwoławczy ma zatem obowiązek realizacji zasady prawdy obiektywnej, przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego i wydania orzeczenia według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania swej decyzji. Nie jest przy tym związany uzasadnieniem wniesionego środka zaskarżenia. Może on, a nawet powinien skontrolować postępowanie i decyzję pierwszoinstancyjną z punktu widzenia legalności, a także celowości i słuszności rozstrzygnięcia, niezależnie od tego czy zarzuty w tym zakresie zostały podniesione przez samego odwołującego się.

Skarga jest zasadna, bowiem decyzja z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]/2009 została wydana z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 oraz art. 138 k.p.a.

Jak wynika z treści art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Z powyższego wynika więc obowiązek organu administracji, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do państwa (wyrok NSA OZ w Lublinie z 7 października 1983 r., SA/Lu 240/83, niepubl.). Obowiązek ten jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego.

Oznacza to, iż organ narusza prawo nie tylko w wypadku wadliwej oceny prawnej stanu faktycznego, wadliwego zastosowania prawa, ale i w równym stopniu wtedy, gdy prawidłowo zastosuje prawo do wadliwie ustalonego stanu faktycznego.

Natomiast art. 77 § 1 k.p.a. stanowi, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

W świetle art. 138 k.p.a. organ II instancji obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Organ ten nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji. Kompetencje organu odwoławczego oznaczają dokonanie

merytorycznej i prawnej oceny zaskarżonej decyzji. Jeżeli nie usuwa on naruszeń prawa popełnionych przez organ I instancji - utrzymując w mocy bez zmian naruszającą prawo decyzję tego organu - wydaje decyzję również naruszającą prawo (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 14 kwietnia 1999 r. sygn. akt SA/Bk 675/98 i SA/Bk 676/98 publ. LEX Polonica).

Organ odwoławczy jest zobowiązany uwzględniać zmiany stanu prawnego i faktycznego, jakie zaszły w sprawie po wydaniu zaskarżonej decyzji organu I Instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały przez organ II instancji wyjaśnione wszystkie okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik postępowania administracyjnego.

W szczególności organ nie odniósł się do kwestii czy przedmiotowy projekt budowlany spełnia wymogi § 12 pkt 12 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. Ust. z dnia 6 sierpnia 2009 nr 124 poz. 1030).

Wprawdzie organ stwierdził, że projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, który stwierdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag (zgodnie z § 2 i 6 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r, w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, Dz. Ust. z dnia 11 lipca 2003 r. nr 119 poz. 998), ale zdaniem składu orzekającego nie jest to wystarczające wyjaśnienie przedmiotowego zagadnienia.

Biorąc jednak pod uwagę, postanowienia § 12 ust. 1, 2 i 9 w/w rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, określające wymagania jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe ( ....droga pożarowa powinna zapewniać przejazd bez cofania lub powinna być zakończona placem manewrowym....") zdaniem Sądu zachodzi konieczność weryfikacji zgodności projektu budowlanego z w/w przepisami.

Organ wydając przedmiotowa decyzję dopuścił się naruszenia prawa polegającego na niedokładnym wyjaśnieniu, rozpatrzeniu i ocenie stanu faktycznego będącego podstawa decyzji, które to uchybienie, w ocenie Sądu, miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewoda [...] w określonej sytuacji, mając co prawda uzgodniony projekt budowlany z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, powinien powstałe wątpliwości dot. zabezpieczeń przeciwpożarowych szczegółowo wyjaśnić między innymi poprzez uzyskanie ponownej opinii rzeczoznawcy.

Wojewoda [...] rozpatrując ponownie sprawę powinien rozważyć ww. kwestię.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie I na podstawie art. 145 § 1 ust 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W punkcie II orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ppsa.