Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 801/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, ar. 73
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela po rozpoznaniu w dniu 6 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postepowania podatkowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postepowania podatkowego.

Po otrzymaniu skargi wraz z aktami sprawy od organu, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia dostrzeżonego braku skargi poprzez wskazanie swego numeru PESEL.

Skierowaną na adres skarżącego przesyłkę, zawierającą wyżej wymienione wezwanie, awizowano dwukrotnie w dniu [...] r. oraz w dniu [...] r. Wobec nieodebrania przesyłki w terminie, nastąpił jej zwrot do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Pierwsze pismo w sprawie strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jest to jeden z wymogów formalnych pisma, który został przewidziany w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a,

Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku natomiast gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, obliguje sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia.

Zgodnie zaś z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a., "w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 , pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2". W myśl z kolei § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni o dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, albo gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe".

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Zgodnie więc z dyspozycją wyżej cytowanego przepisu, skutek doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków skargi nastąpił w dniu [...] r. (I awizo – [...] r.), z kolei termin do uzupełnienia braku upłynął odpowiednio w dniu [...] r. (wtorek).

Wobec zatem nie uzupełnienia przez skarżącego braku skargi w przewidzianym siedmiodniowym terminie, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.