Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 757/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-10-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1 i 2 , art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz, WSA Wojciech Kręcisz (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 października 2010 r. sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem z dnia [...] Zarząd Województwa - Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007-2013, działając na podstawie art. 30b ust. 4 w związku z art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz postanowień Rozdziału IX pkt 7-10 Regulaminu konkursu nr [...], uznał protest Gminy z dnia [...], złożony w związku z negatywną oceną i odrzuceniem jej wniosku od dofinansowanie projektu, za niezasadny.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu Zarząd Województwa wskazywał, że podstawę odrzucenia wniosku Gminy o dofinansowanie projektu pn. "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K. przy ul. S. wraz z zagospodarowaniem działki" (informacja z dnia [...]) stanowił negatywny wynik oceny formalnej wniosku w zakresie kryteriów poprawności.

Zarząd Województwa podnosił, iż wnioskodawca, w poprawionym wniosku dokonał niewłaściwej zmiany zapisów w punkcie I1 wskazującej, iż Web-kiosk służył będzie do załatwiania spraw urzędowych, podczas gdy w przedmiotowym działaniu za kwalifikowalne mogą zostać uznane jedynie wydatki związane z kulturą lub turystyką. Ponadto Wnioskodawca nie zastosował się do uwag wymienionych w piśmie z dnia 19 stycznia 2010 r., które dotyczyły kwalifikowalności wydatków.

Wnioskodawca w dniu [...] złożył protest kwestionując zasadność odrzucenia wniosku.

W uzasadnieniu protestu wnioskodawca podnosił, iż poprawki dokonane w punkcie I1 wniosku składanego po uzupełnieniu są prawidłowe, gdyż zmieniony zapis w żaden sposób nie świadczy o tym, że Web - kiosk będzie służył do załatwiania spraw urzędowych. Na potwierdzenie tego faktu przywołał fragmenty Studium Wykonalności i samooceny projektu wskazujące, iż za pośrednictwem urządzenia będzie można uzyskać informacje związane z kulturą lub turystyką, co jest zgodne z celami działania. Ponadto wnioskodawca stwierdził, iż ustosunkował się do uwagi dotyczącej kwalifikowalności wydatków w piśmie z dnia 26 stycznia 2010 r., w którym wykazano, że wszystkie koszty związane z realizacją projektu należy uznać na kwalifikowalne.

Wnioskodawca w uzasadnieniu projektu argumentował, że projekt został złożony jako inwestycja Kategorii I Ochrona dziedzictwa kulturowego. Zgodnie z zapisami Podręcznika kwalifikowalności wydatków w obiektach spełniających funkcję kulturalne i/lub turystyczne jak i inne funkcje - wydatkiem kwalifikowanym jest jedynie zakres związany z funkcjami kulturalnymi i/lub turystycznymi. W przypadku kamienicy "[...]" funkcje kulturalno- turystyczne pełni "skorupa zewnętrzna" obiektu, a funkcja wnętrz nie ma znaczenia dla postrzegania zabytku przez turystów, którzy zwiedzają obiekt jedynie z zewnątrz (np. sgraffito). W ocenie wnioskodawcy zapisy Podręcznika kwalifikowalności wydatków nie odnoszą się do projektów z zakresu Ochrony dziedzictwa kulturowego, a jedynie do projektów dwóch pozostałych kategorii: Infrastruktura kultury oraz Infrastruktura turystyki. W przeciwnym wypadku dochodziłoby do zaprzeczenia możliwości sfinansowania katalogu inwestycji w ramach Kategorii I Działania 7.1.

Zarząd Województwa uznając protest za bezzasadny argumentował, że pierwsza przesłanka odrzucenia wniosku, dotyczyła uzupełnień dokonanych w punkcie I1 wniosku aplikacyjnego. Argumentował, iż zdanie wprowadzone w uzupełnionym wniosku – "Dodatkowo w ramach projektu planowane jest utworzenie Web-kiosku, który dzięki regulowanej wysokości dotykowego monitora umożliwi dostęp osobom niepełnosprawnym do informacji", nie świadczy o tym, iż Web-kiosk będzie służył do załatwiania spraw urzędowych. Zapis ten nie precyzuje jakie informacje będą przekazywane za pomocą urządzenia, jednakże opis Web-kiosku zamieszczony w Studium wykonalności i samoocenie projektu potwierdza, że będą to informacje związane z kulturą lub turystyką.

Kolejna przyczyna odrzucenia wniosku dotyczyła nieprzeniesienia wydatków wymienionych w piśmie z dnia 19 stycznia 2010 r. do grupy kosztów niekwalifikowanych. Stanowisko wnioskodawcy w tym zakresie jest nieprawidłowe. Zgodnie bowiem z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowania wydatków w ramach RPO WL na lata 2007 - 2013, Podręcznik kwalifikowania wydatków, Część III Oś priorytetowa VII Kultura, turystyka i współpraca międzyregionalna, Działanie 7.1. Infrastruktura kultury i turystyki "... w obiektach spełniających funkcję kulturalne i/lub turystyczne jak i inne funkcje - wydatkiem kwalifikowalnym jest jedynie zakres związany z funkcjami kulturalnymi i/lub turystycznymi. W obiektach takich za koszty kwalifikowalne przyjmuje się koszty związane bezpośrednio z pomieszczeniami przeznaczonymi na funkcje kulturalne i/lub turystyczne (budowa lub remont i wyposażenie tych pomieszczeń) oraz część kosztów związanych z całością budynku (budowa ścian, remont elewacji, budowa lub remont dachu, koszty wymiany okien czy infrastruktury technicznej itp.) liczonych proporcjonalnie od zajmowanej przez te pomieszczenia powierzchni." W świetle tych zapisów, w ramach Działania 7.1. Infrastruktura kultury i turystyki za wydatki kwalifikowalne mogą być uznane koszty ponoszone w budynkach, których "wnętrza" spełniają funkcję kulturalne lub turystyczne.

Zarząd Województwa podkreślał, iż jakkolwiek przedmiotem niniejszego projektu jest obiekt zabytkowy, to jednak z racji tego, iż jest to siedziba Urzędu Miasta w K. pomieszczenia niniejszego obiektu nie spełniają funkcji kulturalnych, ani też turystycznych. W związku z tym, w świetle jednoznacznego brzmienia cytowanych wytycznych, koszty związane z modernizacją tego budynku należy uznać za niekwalifikowalne i w tym przypadku bez znaczenia pozostaje fakt, iż "skorupa zewnętrzna" obiektu może spełniać funkcje kulturalne i turystyczne.

Z tych też względów, uznając zasadność stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia [...], iż złożony wniosek o dofinansowanie nie spełnia kryterium formalnego poprawności w zakresie kompletności i poprawność wniosku, Zarząd Województwa uznał za niezasadny protest Gminy.

Gmina wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ze skargą na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Zarządu Województwa w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu wniesionego w związku z negatywną oceną i odrzuceniem wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K. przy ul. S.wraz z zagospodarowaniem działki"

Wnosiła o przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą, gdyż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca podnosiła, że przygotowując projekt pn.: "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K. przy ul. S. wraz z zagospodarowaniem działki", co nastąpiło w odpowiedzi na Konkurs nr [...], złożyła wniosek zgodny z Regulaminem konkursu oraz z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowania wydatków w ramach RPO WL na lata 2007-2013 - Podręcznik kwalifikowania wydatków. W projekcie umieszczono tylko te działania, których koszt realizacji był kosztem kwalifikowanym, zgodnie z wytycznymi zawartymi w w/w dokumentach.

Nie zgadzając się z uzasadnieniem rozstrzygnięcia protestu w zakresie dotyczącym przyjęcia, że za wydatki kwalifikowane mogą być uznane koszty ponoszone w budynkach których "wnętrza" spełniają funkcje kulturalne lub turystyczne wskazała, iż wytyczne dotyczące kwalifikowalności wydatków w ramach działania 7.1. zawierają tylko jeden zapis dotyczący kwalifikowalności wydatków w zakresie wszystkich rodzajów projektów kategorii I: Ochrona dziedzictwa kulturowego, kategorii II: Infrastruktury Kultury, kategorii III: Infrastruktura Turystyki, wskazują na obiekty spełniające funkcje kulturalne i/lub turystyczne, jak i inne funkcje. Literalne zastosowanie się do zapisów Wytycznych byłoby sprzeczne z celami działania: ochrona historycznego charakteru przestrzeni, utrzymanie i ochrona dziedzictwa kulturowego. Biorąc pod uwagę obiekty zabytkowe nie można ich było sprowadzać tylko i wyłącznie do obiektów kubaturowych (posiadających pomieszczenia). Niezaprzeczalnym – w ocenie strony skarżącej - jest fakt, że obiektem zabytkowym są ruiny zamku w K., jak i wzgórze zamkowe, studnia na Rynku, a także układ urbanistyczny miasta wpisany do rejestru zabytków.

W związku z tym, dla oceny, czy taki obiekt jak kamienica objęta projektem, pełni funkcje kulturalne i/lub turystyczne konieczne jest zrozumienie pojęcia "tkanka/substancja zabytkowa" oraz specyfiki i charakteru zabytkowych zespołów staromiejskich takich jak np. K., Z., K., T.itp. Są to unikatowe dzieła urbanistyki i architektury, często przykłady nowatorskiego podejścia do planowania miast przez ukształtowanie całkowicie nowej struktury przestrzennej, łączącej funkcje ośrodka mieszkalnictwa, usług, administracji, rezydencji, często twierdzy. Na atrakcyjność kulturalną i turystyczną poszczególnych obiektów zlokalizowanych w tego typu kompleksach składa się nie tylko to, jakie funkcje pełnią, ale także, jeżeli nie przede wszystkim, ich stan i wygląd zewnętrzny. Inaczej mówiąc walory estetyczne, czyli wygląd zabytkowych obiektów i przestrzeni publicznych odgrywa kolosalne znaczenie w pełnieniu przez nie funkcji turystycznych i kulturalnych - są one bowiem podmiotem odbioru przez turystów, produktem turystycznym same w sobie. Nie można więc postrzegać obiektów zabytkowych i ich funkcji jedynie przez pryzmat instytucji, które są w nich zlokalizowane.

Strona skarżąca podkreślała, iż w przypadku przedmiotowego projektu trudno mówić o pracach związanych z pomieszczeniami, ponieważ projekt dotyczy wyłącznie elementów zewnętrznych budynku - nawierzchni dziedzińca, elementów wchodzących w skład elewacji tj. sgraffito (unikatowe na skalę województwa, bo autentyczne), portal, okna, attyka itp. Obejmuje więc substancję związaną z funkcjami kulturalnymi i turystycznymi. W zakres projektu nie wchodzi remont pomieszczeń wewnątrz kamienicy, w których mieszczą się instytucje administracji publicznej. Projekt zachowuje zgodność z celami Działania 7.1 RPO WL. Konsekwencją jest definiowanie kosztów, które, zgodnie z zapisami Uszczegółowienia RPOWL (przykładowe rodzaje projektów; Kategoria I: Ochrona dziedzictwa kulturowego), koncentrują się na "pracach konserwatorskich, pracach restauratorskich i robotach budowlanych (z wyłączeniem rozbiórki) dotyczących zabytków wraz z ich otoczeniem i/lub przystosowanie ich na cele kulturalne i/lub turystyczne'". Zastosowanie spójnika "lub" nie wskazuje, że obie części muszą być spełnione łącznie. Projekt realizowany w tej kategorii dotyczy poprawy stanu technicznego zabytku wraz z jego otoczeniem. Przystosowanie obiektu - jego wyglądu - na cele kulturalne i turystyczne jest zgodne z celem osi priorytetowej, jaką jest zwiększenie atrakcyjności turystycznej regionu i wydobycie walorów kulturowych obiektu.

Zdaniem strony skarżącej, odrzucenie wniosku zamykające Gminie (dysponującej niewielkimi możliwościami inwestycyjnymi) drogę do realizacji zamierzonych prac na zabytkowej kamienicy, doprowadzi do sytuacji, w której Miasto K., będąc jednym z trzydziesty sześciu w Polsce i jednym z czterech (L.K., Z., K. w województwie [...] Pomnikiem Historii nie będzie mogło w praktyce skorzystać ze środków EFRR w ramach konkursu ukierunkowanego na ochronę dziedzictwa kulturowego, podczas gdy przedmiotem projektu jest właśnie odnowa, ochrona i zachowanie substancji zabytkowej, wzmocnienie i wyeksponowanie wartości dziedzictwa kulturowego, pełniejsze wykorzystanie posiadanych przez miasto zasobów dziedzictwa kulturowego, porządkowanie historycznej tkanki urbanistycznej, zachowanie bezcennego obiektu architektonicznego (o metryce XVII- wiecznej).

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa – Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007-2013, podtrzymując argumentację zawartą w rozstrzygnięciu protestu wnosił o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 432/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 30 c ust. 2 oraz art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju pozostawił skargę Gminy bez rozpatrzenia.

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem Gmina wniosła skargę kasacyjną, w której zarzuciła sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 30 c ust. 2 oraz art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Postanowieniem z dnia 3 września 2010r., sygn. akt II GSK 937/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za kompletną, co oznacza konieczność jej rozpoznania.

W piśmie procesowym z dnia 15 października 2010 r., pełnomocnik strony skarżącej popierał zarzutu i argumentację skargi.

Sąd zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej oceny projektu przeprowadzona na podstawie przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) w związku z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) - na podstawie art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy - prowadzi do wniosku, iż brak jest podstaw aby uznać, że przeprowadzona ona została w sposób naruszający prawo.

Na wstępie, odnośnie kwestii zakresu kognicji Sądu wskazać należy, że z przepisu art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, iż poza wyłączeniami, o których w nim mowa, pozostałe przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają odpowiednie zastosowanie w sprawach z zakresu ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przepisem takim jest więc między innymi, art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przepis art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jakkolwiek jego odpowiedniemu stosowaniu towarzyszą określone ograniczenia w zakresie odnoszącym się do stopnia "głębokości i szerokości" jego zastosowania, nie pozostaje jednak bez wpływu na zakres kognicji Sądu w przedmiotowej sprawie.

Z analizy dokumentacji sprawy (obejmującej wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych, pisemnych informacji adresowanych do strony skarżącej o wynikach procedury odwoławczej), wbrew stanowisku zawartemu w skardze wynika, że Zarząd Województwa [...] przeprowadzając ocenę projektu pn. "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K.przy ul. [...] wraz z zagospodarowaniem działki" złożonego w ramach część III Osi priorytetowej VII Kultura, turystyka i współpraca międzyregionalna, Działanie 7.1. Infrastruktura kultury i turystyki - konkurs nr konkursu nr [...] - realizował swoje kompetencje do oceny projektu w sposób nienaruszający prawa.

W tym względzie za punkt wyjścia przyjąć należy normatywną treść przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim przedmiotem ich regulacji jest kwestia systemu realizacji programów operacyjnych. W rozumieniu ustawy system realizacji to system obejmujący swoim zakresem zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzenie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji, a także określający środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów (art. 5 pkt 11 ustawy). W tym miejscu podkreślenia wymaga, że definicja pojęcia "systemu operacyjnego", z woli ustawodawcy, zawiera w jego opisie istotny element związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą.

Odnośnie katalogu normatywnych źródeł wskazanego wyżej związania zasadami i procedurami tworzącymi system operacyjny, stwierdzić należy, że można i należy wnioskować o jego zakresie na podstawie przepisów rozdziału 5 – "Realizacja programów operacyjnych" - ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Podstawowe zasady oraz procedury systemu operacyjnego określone zostały przez tę właśnie ustawę. Ponadto, co jest nie mniej istotne, wskazuje ona również na inne, funkcjonalnie z nią powiązane oraz komplementarnie stosowane akty prawne współtworzące system operacyjny. Są nimi akty prawa krajowego, między innymi, wydane na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, a także akty prawa wspólnotowego pierwotnego - Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (z art. 21 ust. 1 ustawy wynika, że w zakresie w jakim finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu albo pomoc de minimis, do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy) - oraz wtórnego - rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r., które ustanawia przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchyla rozporządzenie (WE) nr 1260/1999; rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., w zakresie, w jakim uznaje niektóre rodzaje i formy pomocy za zgodne z wspólnym rynkiem (art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy). Na wskazany system składają się również akty wewnętrzne, co jest konsekwencja faktu, że postępowanie w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K.przy ul. [...] wraz z zagospodarowaniem działki" prowadzone było w związku ze złożeniem tegoż wniosku w odpowiedzi na konkurs nr [...], w ramach część III Osi priorytetowej VII Kultura, turystyka i współpraca międzyregionalna, Działanie 7.1. Infrastruktura kultury i turystyki - konkurs nr konkursu nr [...]. Aktem tym, jest między innymi Regulamin Konkursu nr [...] oraz Wytyczne dotyczące kwalifikowania wydatków w ramach RPOWL na lata 2007 – 2013 (Podręcznik kwalifikowania wydatków). Z procedury naboru i oceny wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] wynika, iż wnioski, które wpłynęły w odpowiedzi na ogłoszone konkursy poddawane są ocenie formalnej w oparciu o kryteria brzegowe (dopuszczające) i kryteria poprawności. Pierwszym etapem oceny formalnej wniosku jest sprawdzenie, czy wniosek spełnia wszystkie kryteria brzegowe (dopuszczające) zawarte w karcie oceny formalnej. Kryteria brzegowe muszą być spełnione bezwarunkowo, a ich niespełnienie powoduje automatyczne odrzucenie wniosku o dofinansowanie projektu. Dopiero więc w przypadku, gdy projekt spełnia wszystkie kryteria brzegowe podlega on ocenie w oparciu o kryteria poprawności, na którym to etapie istnieje możliwość uzupełniania i poprawiania wniosku w zakresie wskazanym w wezwaniu instytucji zarządzającej (chyba, że wprowadzone zgodnie z uwagami zmiany w sposób naturalny implikują konieczność wprowadzenia dodatkowych do wniosku o dofinansowanie projektu. Wnioskodawca zobowiązany jest w tym względzie do odniesienia się do każdego punktu wezwania i i określenia sposobu usunięcia braku lub wprowadzenia uzupełniania wniosku, pod rygorem jego odrzucenia. Uzupełnione i/lub poprawione wnioski powinny być przygotowane zgodnie z zasadami obowiązującymi podczas opracowania pierwotnej wersji wniosku. W tej mierze wnioskodawca zobowiązany jest stosować się do zasad wynikających z Regulaminu konkursu dotyczących formy składania wniosku oraz zapisów instrukcji wypełniania wniosku i załączników, załączników także wytycznych.

Podkreślając złożony (wieloskładnikowy) charakter źródeł prawa konstytuujących zasady i procedury systemu operacyjnego, ponownie zaakcentować należy fakt funkcjonalnego powiązania poszczególnych z nich oraz komplementarnego ich stosowania. Istotne jest przy tym, że przywołany element związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą zdeterminowany jest obowiązkiem uwzględniania zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz obowiązkiem zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy). W tym względzie poza sporem jest, że jak wynika z akt sprawy - i czego strona skarżąca nie kwestionuje - wskazane zasady i procedury, zgodnie z nakazem realizacji zasady równego traktowania oraz transparencji działań instytucji, były zachowane, o czym świadczy fakt notyfikowania zasad przedmiotowego konkursu wszystkim zainteresowanym poprzez zamieszczenie wszystkich niezbędnych i szczegółowych informacji na stronie internetowej instytucji zarządzającej.

W związku z powyższym, brak jest podstaw, aby zasadnie wywozić, że zaskarżona ocena przedmiotowego projektu podjęta została z naruszeniem przepisów obowiązującego prawa.

W kontekście stanu sprawy nie jest sporne, że: 1) Rada Gminy w odpowiedzi na konkurs nr [...] wystąpiła z projektem pn. "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K. przy ul. [...] wraz z zagospodarowaniem działki" złożonym w ramach część III Osi priorytetowej VII Kultura, turystyka i współpraca międzyregionalna, Działanie 7.1. Infrastruktura kultury i turystyki; 2) na etapie kontroli formalnej poprawności wniosku, pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. wezwana została do uzupełnienia wniosku – w piśmie wzywającym do uzupełnienia wniosku wskazano w 8 punktach, iż wniosek Gminy zawiera błędy i/lub braki, w tym między innymi w zakresie dotyczącym spornych kwestii: Web – kiosku, o którym beneficjent nie wspominał, jako o punkcie informacji turystycznej oraz możliwości uzyskania w nim informacji związanych z kulturą i/lub turystyką, co jest celem działania 7.1 Infrastruktura kultury i turystyki, albowiem tylko koszty z tym związane mogą być uznane za kwalifikowane (pkt 3 wezwania); nieprzeniesienie do kosztów niekwalifikowanych wydatków związanych z przeprowadzeniem remontu konserwatorskiego elewacji oraz dachu kamienicy, w której mają swoje siedziby: Urząd Stanu Cywilnego, Urząd Miasta w K., Burmistrz i Rada Miasta, i która to kamienica nie spełnia funkcji kulturalnych i turystycznych (pkt 4 wezwania); pismo z dnia 19 stycznia 2010 r. zawierało również rozbudowane pouczenie o zasadach uzupełniania i poprawiania wniosku, ze wskazaniem źródeł ich obowiązywania; 3) w odpowiedzi na to wezwanie, Gmina złożyła poprawę i uzupełnienie wniosku z dnia 26 stycznia 2010 r.; 4) Zarząd Województwa zakwestionował prawidłowość poprawy i uzupełnienia wniosku w zakresie odnoszącym się do pkt 3 i 4 wezwania z dnia 19 stycznia 2010 r. i odrzucił projekt Gminy, jako niespełniający kryterium formalnej poprawności; 5) rozpatrując protest Gminy, instytucja zarządzająca uznała go za niezasadny w zakresie odnoszącym się do kwestii kwalifikowalności wydatków związanych z przeprowadzeniem remontu konserwatorskiego elewacji oraz dachu przedmiotowej kamienicy.

Według Sądu, konfrontując wskazane okoliczności stanu faktycznego sprawy z przywołanymi zasadami i procedurami przedmiotowego systemu operacyjnego, zakotwiczonymi we wskazanych wyżej źródłach (aktach prawa powszechnie obowiązującego i aktach prawa wewnętrznego) nie sposób zasadnie uznać, że ocena wniosku skarżącego przeprowadzona została z ich naruszeniem.

Uwzględniając, co stanowczo należy podkreślić, konkursowy charakter przedmiotowego postępowania, w którym wnioskodawcy mieli prawo uczestniczyć na znanych i notyfikowanych im, takich samych i równych zasadach, podkreślić należy, iż brak jest podstaw, aby za przekonującą i uzasadnioną uznać argumentację skargi o dowolności ustaleń przeprowadzonych przez instytucję zarządzającą na etapie oceny formalnej poprawności wniosku, tym samym o dowolności i arbitralności stanowiska dyskwalifikującego projekt strony skarżącej, złożony w odpowiedzi na konkurs nr nr [...], pn. "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K. przy ul. S. wraz z zagospodarowaniem działki" złożonym w ramach część III Osi priorytetowej VII Kultura, turystyka i współpraca międzyregionalna, Działanie 7.1. Infrastruktura kultury i turystyki.

W tym względzie, za punkt wyjścia tej oceny uznać należy treść postanowień zawartych w Wytyczych dotyczących kwalifikowania wydatków w ramach RPO WL na lata 2007 – 2013 (Podręcznik kwalifikowania wydatków), stanowiących integralną część zasad obowiązujących w przedmiotowym systemie operacyjnym. W zakresie odnoszącym się do osi priorytetowej 7. Kultura, turystyka i współpraca regionalna, 7.1 Infrastruktura kultury i turystyki, wynika z nich jednoznacznie, że "w obiektach spełniających funkcje kulturalne i/lub turystyczne jak i inne funkcje – wydatkiem kwalifikowanym jest jedynie zakres związany z funkcjami kulturalnymi i/lub turystycznymi. W obiektach takich za koszty kwalifikowane przyjmuje się koszty związane bezpośrednio z pomieszczeniami przeznaczonymi na funkcje kulturalne i/lub turystyczne (budowa lub remont i wyposażanie tym pomieszczeń) oraz część kosztów związanych z całością budynku (budowa ścian, remont elewacji, budowa lub remont dachu, koszty wymiany okien czy infrastruktury technicznej itp.) liczonych proporcjonalnie do zajmowanych przez te pomieszczenia powierzchni; niekwalifikowane są wydatki związane z zabytkami, na które brak jest zgody konserwatora zabytków." – koszty niekwalifikowane.

Skoro więc, jak bezspornie wynika z akt sprawy (w tym zwłaszcza z treści wniosku i określonych nim celów i efektów społeczno – gospodarczych projektu zdeterminowanych również jego nazwą "Remont konserwatorski elewacji oraz dachu w kamienicy [...] w K przy ul. S. wraz z zagospodarowaniem działki") projekt ten ukierunkowany jest na zrealizowanie remontu przedmiotowej kamienicy (elewacja, dach), w której ponadto usytuowane są siedziby Urzędu Stanu Cywilnego, Urzędu Miasta w K., Burmistrza i Rady Miasta, to ponad wszelką wątpliwość stwierdzić należy, że kamienica ta nie spełnia wyłącznie funkcji kulturalnych i turystycznych, jak również, że znajdujące się w niej pomieszczenia pełnia funkcje innego rodzaju. Przeznaczone są one bowiem na siedziby wskazanych wyżej urzędów – w tym też kontekście sam wnioskodawca, jako cel realizacji projektu wskazuje poprawę warunków dla pracowników urzędu, mieszkańców miasta oraz interesantów, którzy w chwili obecnej odczuwają skutki złego stanu zachowania obiektu.

W związku z tym, nie sposób więc zasadnie uznać, że wydatki o finansowanie których w ramach przedmiotowego konkursu zabiega Gmina są kosztami związanymi bezpośrednio z pomieszczeniami przeznaczonymi na funkcje kulturalne i/lub turystyczne (budowa lub remont i wyposażanie tym pomieszczeń). W rozumieniu przywołanych wyżej Wytycznych, nie mogą być one również uznane za koszty (ich część) związane z całością budynku (budowa ścian, remont elewacji, budowa lub remont dachu, koszty wymiany okien czy infrastruktury technicznej itp.), albowiem koszty tego rodzaju stanowią funkcję tych pierwszych, tj. związanych bezpośrednio z pomieszczeniami przeznaczonymi na cele kulturalne i/lub turystyczne - są one bowiem liczone proporcjonalnie do zajmowanych przez te pomieszczenia powierzchni.

W tym też kontekście, zdeterminowanym jednoznaczną treścią przywoływanych Wytycznych, brak jest podstaw, aby za zasadną uznać argumentację strony skarżącej zawartą w piśmie z dnia 15 października 2010 r. Tym bardziej również, że pomijając istotę wskazanej wyżej zasady, zdeterminowanej charakterem przedmiotowego konkursu, odwołuje się ona do selektywnie przywoływanych treści zawartych we wskazanych Wytycznych, co następuje z równoczesnym wyrywaniem ich z kontekstu ustanawianej na ich gruncie zasady i kryteriów oceny kosztów, jako kwalifikowanych, albo niekwalifikowanych.

Powyższe, według Sądu, prowadzi do wniosku, że ocena projektu Gminy, przeprowadzona została bez naruszenia prawa.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł, jak na wstępie.