Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1257/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 § 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Asesor Sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2021 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia do stanu poprzedniego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. uchyla decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze; 3. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M. T. kwotę [...]zł ( [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2020 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WWINB) po rozpoznaniu odwołania J. H. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. (PINB) z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] znak [...] nakazującej inwestorowi M. T. doprowadzenie do stanu poprzedniego części strychu od strony ogrodu, przyznanej do wyłącznego korzystania przez właściciela lokalu nr [...], w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, położonym na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...] ark. [...] obręb W. ) poprzez:

1. usunięcie [...] okien połaciowych (w połaci dachu od strony ogrodu) i ułożenie w tym miejscu pokrycia dachu,

2. usunięcie antresoli poprzez demontaż płyt i kratownicy stanowiących jej podłogę, balustrady i schodów prowadzących na tę antresolę,

3. usunięcie ściany wydzielającej pomieszczenie łazienki,

4. usunięcie ściany dzielącej strych na części przyznanej do wyłącznego korzystania przez właścicieli lokali nr [...] i [...],

5. usunięcie instalacji wodnej i kanalizacyjnej doprowadzonych do łazienki i aneksu kuchennego na strychu,

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzję tę wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W związku z kontrolą na ww. nieruchomości PINB ustalił, że wykonano przebudowę mieszkania na piętrze budynku oraz zaadaptowano część strychu na cele mieszkalne przez co wydzielono trzeci lokal mieszkalny. PINB wszczął więc postępowanie administracyjne w sprawie samowolnej przebudowy i adaptacji strychu na cele mieszkalne w ww. budynku mieszkalnym. Następnie przeprowadził kontrole na nieruchomości, a postanowieniem z [...].08.2016 r. organ zawiesił postępowanie do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania oraz przebudowie strychu na cele mieszkalne. Postanowieniem z [...].10.2017 r. podjęto postępowanie. PINB ustalił, że Sąd Okręgowy w P. Wydział [...] Cywilny Odwoławczy wyrokiem z [...].03.2017 r. sygn. [...] Ca [...] zmienił wyrok Sadu Rejonowego P. - [...] z [...].05.2016 r. sygn. [...] C [...]) w ten sposób, że "zakazał pozwanym (M. T. i I. W.) wykorzystywania przyznanych im do wyłącznego korzystania pomieszczeń a) strychu od strony ogrodu - na cele mieszkaniowe (...)".

Decyzją z [...].06.2018 r. PINB nakazał M. T. doprowadzenie do stanu poprzedniego części strychu od strony ogrodu w ww. budynku poprzez wykonanie ściśle określonych w tej decyzji robót budowlanych. Wskutek odwołania M. T. WWINB decyzją z [...].10.2018 r. uchylił ww. decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Prowadząc ponownie postępowanie PINB w wyniku kolejnej kontroli przyjął nowe ustalenia odnośnie wykonanej przebudowę strychu. Ustalił też, że M. T. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy w celu zalegalizowania robót - sprawę zakończono prawomocnym wyrokiem WSA w Poznaniu z [...].01.2018 r. sygn. IV SA/Po [...] oddalającym skargę na decyzję negatywną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

W związku z powyższym PINB decyzją z [...].04.2020 r. nakazał M. T. doprowadzenie do stanu poprzedniego części strychu od strony ogrodu, przyznanej do wyłącznego korzystania przez właściciela lokalu nr [...], w przedmiotowym budynku mieszkalnym poprzez działania wymienione na wstępie uzasadnienia.

Rozpatrując odwołanie J. H. od powyższej decyzji WWINB wymienioną na wstępie decyzją utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił ustalenia stanu faktycznego dokonane przez PINB. Przypomniał treść ww. wyroku z [...].03.2017 r. sygn. [...] Ca [...] Sądu Okręgowego w P. i potwierdził stanowisko organu I instancji, że roboty budowlane wykonane w obrębie strychu, stanowią przebudowę. Celem wykonanych robót budowlanych była zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń strychu na lokal mieszkalny. Taki od początku był najpewniej zamiar inwestora, bowiem wszystkie wykonane roboty przyczyniły się do powstania "samodzielnego" 3. lokalu mieszkalnego w budynku. Przywołano definicję przebudowy z art. 3 ust. 7a Prawa budowlanego. Wskazano, że [...].06.2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 443), jednakże zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy "Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe". W związku z tym zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje ustawa Prawo budowlane w brzmieniu niezmienionym przez powołaną wyżej ustawę zmieniającą. Dnia [...].01.2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz. U. z 2016 r., poz. 2255) wprowadzające istotne zmiany w ustawie Prawo budowlane. Zgodnie z art. 26 ust. 1 tej ustawy "W sprawach, o których mowa w art. 36a, art. 48 i art. 49b ustawy zmienianej w art. 5 (tj. ustawy Prawo budowlane), wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się art. 36a, art. 48 i art. 49b ustawy zmienianej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.". W pozostałym zakresie należy jednak stosować przepisy Prawa budowlanego w ich dotychczasowym brzmieniu. Zatem w świetle przepisów sprzed wejścia w życie ww. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. przebudowa jaką wykonano w przedmiotowym budynku (strych) wymagała uzyskania pozwolenia na budowę.

WWINB stwierdził, że organ I instancji prowadząc postępowanie w trybie art. 51 P.b. winien ustalić zgodność wykonanych robót z warunkami technicznymi, przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ocenić roboty, czy są zgodne ze sztuką budowlaną, ustalić, czy inwestor okazuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Postępowanie prowadzone w tym trybie ma za zadanie doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, co należy rozumieć jako stan, w którym określone roboty budowlane nie będą pozostawały w kolizji z przepisami prawa. Zgodność taką powinno się stwierdzać także z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przedmiotowe roboty budowlane prowadzące do wydzielenia [...] lokalu mieszkalnego są zaś sprzeczne z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem wniosek o ustalenie warunków zabudowy w celu zalegalizowania robót załatwiono negatywnie (prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z [...].01.2018 r., sygn. akt IV SA/Po [...]). Wobec niemożliwości zalegalizowania wykonanych robót uzasadnione było orzeczenie o nakazie ich rozbiórki (art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b.).

Dodano, że według księgi wieczystej [...] jedynym właścicielem lokalu nr [...] jest M. T., a co za tym idzie I. W. nie jest współwłaścicielem lokalu. Prawidłowo określono więc adresata obowiązku. Na uwadze miano treść postanowienia Sądu Rejonowego w P. z [...].09.1995 r. (sygn. [...] Ns [...]/4) w przedmiocie zniesienia współwłasności, którym przyznano właścicielowi lokalu nr [...] do wyłącznego korzystania połowę strychu od strony ogrodu na tyłach nieruchomości wraz ze znajdującym się po tej stronie pokojem.

Skargę na powyższą decyzję WWINB wniósł M. T. zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 138 § 1 K.p.a. poprzez brak rozpoznania jego odwołania i tym samym wydanie zaskarżonej decyzji w wyniku rozpatrzenia jedynie odwołania J. H.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego określonych w odrębnych przepisach. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z ostrożności procesowej skarżący podniósł inne zarzuty odnoszące się do merytorycznej warstwy zaskarżonej decyzji, żądając ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Podniesiono, iż z treści zaskarżonej decyzji wynika, że WWINB rozpoznał odwołanie tylko J. H., nie odnosząc się do odwołania wniesionego przez skarżącego. Wniesienie zaś odwołania od decyzji organu I instancji przez dwie lub więcej strony postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek łącznego ich rozpatrzenia w jednym terminie. Jeżeli organ odwoławczy ograniczy się do rozpoznania odwołania tylko jednej strony, to podjęte w takiej sytuacji orzeczenie definitywnie kończy postępowanie odwoławcze, a w konsekwencji wyłączona jest w ogóle możliwość rozpoznania drugiego odwołania wniesionego przez inną osobę. Niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania obu odwołań jest istotnym naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, obligującym uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego.

W odpowiedzi WWINB wniósł o oddalenie skargi powołując się na stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ wyjaśnił, że decyzją z [...] lipca 2020 r. nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania M. T. od decyzji PINB z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] znak [...]

Postanowieniem z [...] października 2020 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskutek zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z [...] grudnia 2020 r. sygn. II OZ [...] uchylił ww. postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznaczają przepis art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 zwana dalej "P.p.s.a."). Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednocześnie, jak stanowi art. 135 P.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.

Aby przedstawić motywy rozstrzygnięcia niniejszej sprawie należy w pierwszej kolejności wyjaśnić pojęcie "granic sprawy" w rozumieniu powołanych wyżej przepisów. Zagadnienie to jest o tyle istotne, iż determinuje zakres wyrokowania w niniejszej sprawie i w sposób bezpośredni wpływać będzie na rozstrzygnięcie sprawy ze skargi J. H. na decyzję WWINB z [...] lipca 2020 r. nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania M. T. od decyzji PINB z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] znak [...] (sygn. IV SA/Po [...]).

Otóż w doktrynie i judykaturze sądów administracyjnych przyjmuje się, że ustawodawca, mówiąc o rozstrzyganiu przez sąd w granicach sprawy, używa pojęcia "sprawa" w rozumieniu sprawy, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. VI, źródło: WK [...] online). Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Na tle art. 134 P.p.s.a. szczególnego znaczenia nabiera więc zagadnienie tożsamości sprawy administracyjnej. Zgodnie z powszechnym stanowiskiem doktryny (por. B. Adamiak, Glosa do wyroku NSA z [...].01.1998 r., I SA/Gd [...], OSP [...], s. 51) na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, P.p.s.a. Komentarz, publ.: LEX/el. 2019). Na tle art. 135 P.p.s.a. przyjmuje się, że jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, to jest zobligowany do stosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia stwierdzonych naruszeń prawa, a ponadto, jeżeli stwierdzi, że jest to niezbędne do końcowego załatwienia tej sprawy. Ponadto ocena sądu dokonywana przez pryzmat ewentualnego zastosowania normy zawartej w art. 135 P.p.s.a. może się także odnosić do rozstrzygnięć administracyjnych podjętych po wydaniu zaskarżonej decyzji (aktu lub czynności), jeżeli zostały podjęte w postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy, której dotyczy skarga, i jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wolters Kluwer, W. 2018, s. 353).

Sąd podziela prezentowane poglądy. W szczególności, w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy należy uznać, że w jej granicach mieści się nie tylko zaskarżona decyzja WWINB z [...] czerwca 2020 r., i poprzedzająca ją decyzja PINB z [...] kwietnia 2020 r., ale i decyzja WWINB z [...] lipca 2020 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego z odwołania M. T. od ww. decyzji PINB z [...] kwietnia 2020 r. W sprawie mamy bowiem do czynienia z wydaniem przez organ odwoławczy dwóch decyzji administracyjnych, do czego doszło na skutek odwołań dwóch różnych stron postępowania – M. T. i J. H. od decyzji PINB z [...] kwietnia 2020 r. nakazującej inwestorowi M. T. doprowadzenie do stanu poprzedniego części strychu od strony ogrodu, przyznanej do wyłącznego korzystania przez właściciela lokalu nr [...], w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, położonym na nieruchomości przy ul. [...] w P. (dz. nr [...] ark. [...] obręb W.). W związku z powyższym, Sąd stosownie do przepisów art. 134 i art. 135 P.p.s.a. uznał za konieczne rozstrzygnięcie w granicach sprawy, czyniąc za przedmiot rozstrzygnięcia obie ww. decyzje WWINB.

Przechodząc do ich merytorycznej (z punktu widzenia zgodności z prawem) kontroli, stwierdzić należy, iż zasadą postępowania administracyjnego określoną w art 138 § 1 K.p.a. jest to, że wniesienie odwołania przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpoznania w jednym terminie. Jeżeli organ odwoławczy ograniczy się do rozpoznania tylko jednej strony, to podjęcie w takiej sytuacji orzeczenia definitywnie kończy postępowanie odwoławcze, a w konsekwencji wyłączona jest w ogóle możliwość rozpoznania "drugiego" względnie innych dotychczas nierozpoznanych pism procesowych (odwołań), pochodzących od innych stron postępowania (por. wyroki NSA: z [...] sierpnia 2010 r., sygn. II OSK [...], z [...] stycznia 2012 r., sygn. II OSK [...], z [...] kwietnia 2014 r., sygn. II OSK [...], z [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt OSK [...], wyrok WSA w Rzeszowie z [...] stycznia 2019 r., wyrok WSA w Szczecinie z [...] marca 2019 r., sygn. II SA/Sz [...] sygn. akt II SA/Rz [...], wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższego merytoryczne rozpoznanie decyzją z [...] czerwca 2020 r. tylko odwołania J. H. od decyzji PINB z [...] kwietnia 2020 r. spowodowało definitywne zakończenie postępowania odwoławczego. W konsekwencji doprowadziło do braku możliwości prawnej dokonania oceny, czy skarżącemu M. T., który również wniósł odwołanie od ww. decyzji PINB, a w stosunku do którego postępowanie odwoławcze zostało umorzone decyzją WWINB z [...] lipca 2020 r., przysługuje status strony postępowania. Jakkolwiek ww. decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze, została poddana kontroli sadowoadministracyjnej na skutek skargi J. H. (zawisła w tutejszym Sądzie sprawa o sygn. IV SA/Po [...]), to nie zmienia faktu, że pozostaje to bez wpływu na definitywne ustalenie statusu skarżącego w postępowaniu zwykłym.

Innymi słowy, WWINB rozstrzygając odwołanie M. T. odrębną decyzją z [...] lipca 2020 r. w istocie pozbawił skarżącego dowiedzenia jego statusu strony w postępowaniu zwykłym, na etapie odwoławczym i zamknął drogę do rozpoznania jego zarzutów merytorycznych dotyczących decyzji PINB z [...] kwietnia 2020 r. Organ odwoławczy wydał bowiem decyzję z [...] czerwca 2020 r. rozstrzygając sprawę co do meritum, po rozpoznaniu odwołania J. H., w terminie otwartym do wniesienia odwołania przez M. T.. Ten zaś odwołanie wniósł [...] czerwca 2020 r. Powyższe wynikało z faktu, że decyzję PINB doręczono M. T. [...] kwietnia 2020 r., a więc w czasie, gdy na podstawie art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVId-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 374), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten obowiązywał do dnia 16 maja 2020 r. tj. do dnia wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. 875). Przepis art. 68 ust. 7 ustawy zmieniającej ustalił zaś, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs tej ustawy, biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że termin do wniesienia odwołania przez M. T. rozpoczął bieg po upływie 7 dni licząc od dnia [...] maja 2020 r., a zatem wnosząc odwołanie [...] czerwca 2020 r. M. T. zachował 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a.

Nie przesądzając prawidłowości uznania, czy M. T. posiadał przymiot strony w omawianym postępowaniu administracyjnym, stwierdzić należy, że wydanie przez WWINB dwóch decyzji w jednej sprawie administracyjnej - z [...] czerwca 2020 r. i z [...] lipca 2020 r. wskazuje, że nie dopełniono obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich złożonych odwołań, jednym rozstrzygnięciem, a tym samym stanowiło naruszenie art. 10 oraz art. 138 K.p.a. będące naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest również pogląd, iż niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich odwołań stron skutkuje tym, że decyzja taka dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jako wydana bez podstawy prawnej ( por. wyrok NSA z dnia [...] września 2014 r., I OSK [...], dostępny j.w.). Jednakże wobec istnienia różnych stanowisk w tej kwestii Sąd uznał, iż trafniejsze jest uznanie, że powyższe naruszenie przepisów stanowi wadę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Orzeczenie o uchyleniu obu zaskarżonych decyzji WWINB pozwoli zaś na łączne rozpoznanie przez organ II instancji obu odwołań od decyzji PINB z [...] kwietnia 2020r. i wydanie w tej sprawie, na etapie odwoławczym, jednego rozstrzygnięcia.

Wobec uchylenia decyzji WWINB z [...] lipca 2020 r. i z [...] czerwca 2020 r. z przyczyn proceduralnych, Sąd nie wypowiedział się co do merytorycznej prawidłowości wydanych decyzji, uznając to za przedwczesne.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.sa., Sąd orzekł jak w punkcie l i II sentencji wyroku. W pkt III sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.), zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie [...]zł jako sumy uiszczonego wpisu od skargi ([...] zł) i stawki wynagrodzenia pełnomocnika ([...] zł).

Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy zobowiązany będzie łącznie rozpatrzeć oba odwołania wniesione w sprawie i zgodnie z literalnym brzmieniem art. 138 K.p.a., wydać jedną decyzję.