Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 831/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Akta stanu cywilnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 28, 128, 130
journal: Dz.U. 2021 poz 709
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: S WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: S WSA Jakub Makuch ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2022 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 kwietnia 2022 r., znak WO-II.6231.1.2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia i wykonania fotokopii ksiąg metrykalnych I) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II) zasądza na rzecz skarżącej M. K. od Wojewody Małopolskiego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 21 kwietnia 2022 r., znak WO-II.6231.1.2022 Wojewoda Małopolski orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w T. z dnia 8 lutego 2022 r. o odmowie udostępnienia M. K. (dalej: "skarżąca") ksiąg metrykalnych przechowywanych w Urzędzie Stanu Cywilnego w T., zawierających akty urodzeń, małżeństw i zgonów Parafii Rzymskokatolickiej w T. z lat 1890 r. do 1921 r. w celu wykonania ich fotokopii, na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 164 ze zm.). Podstawę prawną decyzji stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 709, ze zm., dalej: "p.a.s.c.").

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 11 stycznia 2022 r. skarżąca wystąpiła do Urzędu Stanu Cywilnego w T. o udzielenie dostępu oraz możliwość wykonania fotokopii ksiąg metrykalnych dotyczących parafii w T. z lat 1890-1921 (akty urodzenia, zgonu, śluby) na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Skarżąca podniosła, że okres przechowywania akt upłynął, nie podlegają one do przeniesieniu do rejestru stanu cywilnego. Skarżąca uzasadniła swój wniosek potrzebą poszukiwań genealogicznych swojej rodziny, rodzin spokrewnionych oraz badaniem powiązań rodzinnych.

Pismem z dnia 31 stycznia 2022 r. Kierownik USC w T. wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień poprzez wskazanie uprawnienia do otrzymania odpisu aktu cywilnego. W ocenie organu wyjaśnienia są konieczne, ponieważ księgi parafialne aktów urodzeń, małżeństw i zgonów znajdują się w księgach łączonych odpowiednio urodzeń, małżeństw i zgonów, które obejmują lata 1890 do 1945. Nie są one dokumentacją archiwalną i nie mogą być udostępniane na zasadach ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie i archiwach, ponieważ okres ich przechowywania w urzędzie stanu cywilnego jeszcze się nie zakończył. Księgi mogą być udostępniane na podstawie p.a.s.c., a zatem mogą być udostępniane osobom uprawnionym zgodnie z art. 45 p.a.s.c. Organ zapewnił, że po wskazaniu przez skarżącą konkretnych aktów stanu cywilnego, z wskazaniem uprawnienia do otrzymania odpisu z tych aktów, zostaną udostępnione skarżącej do wykonania fotokopii.

W ocenie skarżącej żądanie organu było niezasadne. Skarżąca podniosła, że sposób prowadzenia ksiąg w parafii w T. nie może ograniczać zasady powszechnego dostępu wynikającej z art. 16a ust. 1 ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach w stosunku do aktów, których okres przechowywania upłynął, a nie podlegają one przeniesieniu do rejestru stanu cywilnego. Zdaniem skarżącej art. 28 p.a.s.c. odnosi się tylko do okresów przechowywania aktów stanu cywilnego, a nie do okresów w jakich udostępnia się przedmiotowe akty. Skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 130 ust. 4 p.a.s.c. akty stanu cywilnego, które zostały sporządzone przed wejściem w życie ustawy, nie podlegają przeniesieniu po upływie okresów określonych w art. 128 ust. 1 i 1a p.a.s.c. do rejestru stanu cywilnego, a ich udostępnianie przed przekazaniem do właściwego archiwum państwowego odbywa się na zasadach określonych w ustawie o narodowym zasobie i archiwach. Skarżąca podniosła, że po upływie 100 lat, od kiedy nastąpiło sporządzenie aktu stanu cywilnego, akt jest udostępniany na żądanie każdej osoby bez potrzeby wykazywania przez nią jakiegokolwiek uprawnienia czy pokrewieństwa. Skarżąca ponownie wniosła o udostępnienie i możliwość wykonania fotokopii ksiąg metrykalnych parafii w T. w zakresie wskazanym w piśmie z dnia 11 stycznia 2022 r.

Decyzją z dnia 8 lutego 2022 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w T. odmówił udostępnienia skarżącej ksiąg metrykalnych przechowywanych w Urzędzie Stanu Cywilnego w T., zawierających akty urodzeń, małżeństw i zgonów Parafii Rzymskokatolickiej w T. z lat 1890 (w decyzji wskazano omyłkowo rok 1980) do 1921 r. w celu wykonania fotokopii na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że udostępnienie przez kierownika urzędu stanu cywilnego aktów stanu cywilnego sporządzonych w księgach prowadzonych przed dniem wejścia w życie p.a.s.c., następuje bądź na podstawie p.a.s.c. w odniesieniu do aktów stanu cywilnego zarejestrowanych w księgach, bądź na podstawie ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach w odniesieniu do aktów stanu cywilnego zarejestrowanych w księgach, dla których wprawdzie upłynęły okresy ich przechowania, ale nie nastąpiło faktyczne przekazanie ksiąg do archiwów. Organ wskazał, że okres przechowywania ksiąg, których uzyskaniem zainteresowana jest skarżąca, upływa w stosunku do łączonej księgi urodzeń od zamknięcia ostatniej księgi – 31 grudnia 2029 r., łączonej księgi urodzeń – 31 grudnia 2045 r., łączonej księgi małżeństw – 31 grudnia 2025 r., łączonej księgi zgonów – 31 grudnia 2025 r. Organ wskazał, że wnioskowane przez skarżącą akty nie są jeszcze dokumentami archiwalnymi ogólnodostępnymi, które może uzyskać każdy na zasadach określonych w ustawie o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, a zatem podlegają regulacji zawartej w p.a.s.c.

W odwołaniu skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Kierownika USC w T. jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów prawa i ustalenie, że żądane przez skarżącą akty stanu cywilnego winny być jej bezwarunkowo udostępnione.

Decyzją z dnia 21 kwietnia 2022 r. Wojewoda Małopolski orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w T. W uzasadnieniu organ wskazał, że do uzyskania dostępu na zasadach określonych w ustawie o zasobie archiwalnym prowadzonych przed dniem wejścia w życie p.a.s.c. uprawniony jest każdy podmiot pod warunkiem, że w stosunku do tych ksiąg upłynęły okresy przechowywania, przed ich upłynięciem uzyskanie dostępu do aktów stanu cywilnego, następuje wyłącznie na zasadach określonych w p.a.s.c., które wymagają wykazania interesu prawnego w ich uzyskaniu. W ocenie organu II instancji prawidłowa jest interpretacja, że w przypadku ksiąg łączonych termin przechowywania liczony jest od daty zamknięcia ostatniej księgi, tj. od daty ostatniego aktu sporządzonego w księdze. W rezultacie dopiero po 31 grudnia 2029 r. upłynie termin przechowywania aktów w księdze urodzeń za lata 1890 do 1929, 31 grudnia 1945 r. upłynie termin przechowywania aktów urodzeń za lata 1890 do 1945, a 31 grudnia 2025 r. upłynie termin przechowywania łączonej księgi małżeństw i dopiero wówczas będą one mogły być udostępniane na zasadach ustawy o archiwach.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz orzeczenie o obowiązku umożliwienia skarżącej przez Kierownika Urzędu Cywilnego w T. wykonania fotokopii ksiąg metrykalnych parafii w T. tj. aktów urodzeń, ślubów, zgonów za lata 1890 do 1921 r. Skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja została oparta na niewłaściwej wykładni p.a.s.c. oraz ustawy narodowym zasobie archiwalnym i o archiwach. Skarżąca podniosła, że zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego Królestwa Polskiego z dnia 13 czerwca 1825 r., że każda z ksiąg urodzeń, małżeństw, zgonów była osobną księgą, zamykaną przez przełożonego parafii przy końcu każdego roku. Zdaniem skarżącej decyzja Wojewody oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika USC zostały wydane na podstawie błędnej interpretacji art. 128 ust. 1 zd. 2 p.a.s.c., że zmiana okresu przechowywania powoduje zmianę okresu udostępniania księgi.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski podtrzymał stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowiły przepisy p.a.s.c.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 p.a.s.c. akty stanu cywilnego oraz akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego kierownik urzędu stanu cywilnego przechowuje przez okres: 1) 100 lat - akty urodzenia oraz akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego dotyczące aktu urodzenia; 2) 80 lat - akty małżeństwa, akty zgonu oraz akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego dotyczące aktu małżeństwa i aktu zgonu. Zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu okresy, o których mowa w ust. 1, są liczone od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło sporządzenie aktu stanu cywilnego. Jeżeli osoba, której dotyczy akt urodzenia lub akt małżeństwa, żyje dłużej niż okres przechowywania tego aktu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, akt jest przechowywany do czasu sporządzenia dla tej osoby aktu zgonu lub zarejestrowania informacji o zgonie tej osoby (ust. 3). Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1 i 3, akty stanu cywilnego oraz akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego kierownik urzędu stanu cywilnego przekazuje w ciągu 2 lat do właściwego archiwum państwowego (ust. 4). Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1 i 3, a przed przekazaniem akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego do właściwego archiwum państwowego, ich udostępnianie następuje zgodnie z art. 26 ust. 4 (ust. 5). Zgodnie z art. 26 ust. 4 p.a.s.c. dokumenty z akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, na żądanie sądu, prokuratora, osoby, której akt stanu cywilnego dotyczy, lub osoby mającej interes prawny, mogą być wydawane: 1) na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej albo odwzorowania cyfrowego poświadczonego za zgodność z oryginałem przez kierownika urzędu stanu cywilnego kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo 2) w postaci kopii albo wydruku dokumentu elektronicznego poświadczonych za zgodność z oryginałem przez kierownika urzędu stanu cywilnego podpisem własnoręcznym.

W świetle postanowień art. 128 ust. 1 p.a.s.c. kierownik urzędu stanu cywilnego przekazuje do właściwych archiwów państwowych księgi stanu cywilnego prowadzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wraz z aktami zbiorowymi rejestracji stanu cywilnego oraz skorowidzami alfabetycznymi po upływie 100 lat od zamknięcia księgi urodzeń, a po upływie 80 lat od zamknięcia księgi małżeństw i księgi zgonów. Jeżeli w księdze stanu cywilnego była prowadzona więcej niż jedna księga stanu cywilnego, termin jej przechowywania jest liczony od daty zamknięcia ostatniej księgi stanu cywilnego prowadzonej w danej księdze. Jeżeli dla osoby, dla której sporządzono akt urodzenia lub akt małżeństwa w księdze stanu cywilnego prowadzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie sporządzono aktu zgonu lub nie zarejestrowano informacji o zgonie, księgę urodzeń i księgę małżeństw, mimo upływu okresów, o których mowa w ust. 1, przechowuje się do czasu sporządzenia dla osoby, której akt dotyczy, aktu zgonu lub zarejestrowania informacji o zgonie tej osoby (ust. 1a).

Jak stanowi art. 130 ust. 4 p.a.s.c. akty stanu cywilnego sporządzone w księgach stanu cywilnego prowadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, po upływie okresów, o których mowa w art. 128 ust. 1 i 1a, nie podlegają przeniesieniu do rejestru stanu cywilnego. Udostępnianie ich oraz akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub skorowidzów alfabetycznych przez kierownika urzędu stanu cywilnego przed przekazaniem księgi stanu cywilnego do właściwego archiwum państwowego odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164).

Dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji relewantne są również przepisy ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. W świetle art. 16a. ust. 1 ustawy każdemu przysługuje prawo dostępu do materiałów archiwalnych.

Przepis art. 16b ust. 1 stanowi, że dostęp do materiałów archiwalnych podlega ograniczeniu: 1) w zakresie i na zasadach określonych w przepisach: a) o ochronie informacji niejawnych, b) o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych; 2) ze względu na ochronę: a) dóbr osobistych, b) danych osobowych; 3) ze względu na potrzebę zachowania integralności składników państwowego zasobu archiwalnego zagrożonego uszkodzeniem, zniszczeniem lub utratą. 2. Materiały archiwalne podlegają udostępnianiu nie wcześniej niż w przypadku: 1) aktów stanu cywilnego lub ksiąg stanu cywilnego, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło odpowiednio sporządzenie aktu lub zamknięcie księgi, dotyczących: a) urodzeń - po 100 latach, b) małżeństw i zgonów - po 80 latach; 2) indywidualnej dokumentacji medycznej - po 100 latach od sporządzenia ostatniego wpisu; 3) aktów notarialnych i dokumentacji ksiąg wieczystych wraz z urządzeniami ewidencyjnymi - po 70 latach od sporządzenia aktu lub składnika dokumentacji; 4) dokumentacji spraw sądowych i postępowań dochodzeniowych - po 70 latach od uprawomocnienia się orzeczenia lub zakończenia postępowania; 5) ewidencji ludności - po 30 latach od jej wytworzenia; 6) dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców - po 50 latach od ustania stosunku pracy. 3. Ograniczeń określonych: 1) w ust. 1 pkt 2 i 3 nie stosuje się, jeżeli zainteresowany posiada szczególne uprawnienia albo realizuje cele korzystające ze szczególnej ochrony prawnej, które to uprawnienia lub cele są nadrzędne w stosunku do tych ograniczeń; 2) w ust. 2 nie stosuje się do udostępnienia uprawnionym do dostępu do danych zawartych w tych materiałach.

Wskazać należy, że z powołanego przepisu art. 130 ust. 4 p.a.s.c. wynika jednoznaczny obowiązek kierownika urzędu stanu cywilnego udostępniania materiałów archiwalnych w postaci aktów stanu cywilnego lub ksiąg stanu cywilnego w oparciu o reguły wynikające z ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Obowiązek ten powstaje każdorazowo w odniesieniu do aktów stanu cywilnego sporządzonych w księgach stanu cywilnego prowadzonych przed dniem wejścia w życie p.a.s.c., a więc przed 1 marca 2015 r., w sytuacji gdy księga stanu cywilnego nie została jeszcze przekazana do archiwum państwowego, a upłynęły okresy, o których mowa w art. 128 ust. 1 i 1a p.a.s.c. Przy czym podkreślenia wymaga, że istota tej regulacji polega na wskazaniu podmiotu odpowiedzialnego za udostępnienie wskazanych nią materiałów w okresie przejściowym, tj. do czasu ich przekazania właściwemu archiwum, a nie terminów otwierających lub zamykających możliwość takiego udostępnienia.

Ponadto, zdaniem Sądu, w odniesieniu do księgi stanu cywilnego, w stosunku do której nie upłynął jeszcze okres jej przechowywania w urzędzie stanu cywilnego, choćby z uwagi na łączne prowadzenie w księdze zarówno księgi małżeństw, jak i urodzeń oraz zgonów, lecz jest ona księgą zamkniętą, również nie stosuje się przepisów p.a.s.c., gdy chodzi o udostępnianie zgromadzonych w niej zasobów, ponieważ wraz z zamknięciem tej księgi stanowi ona materiał archiwalny. Kwestię udostępniania materiałów archiwalnych reguluje ustawa o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (m. in. art. 16 b ust. 2).

W ocenie Sądu wadliwe jest zatem stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji, w którym utożsamiono kwestię udostępniania wnioskowanych przez skarżącą materiałów z ksiąg stanu cywilnego z okresem ich przechowywania w urzędzie stanu cywilnego. Sąd podziela pogląd przyjęty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 lipca 2022 r., III SA/Łd 252/22, CBOSA), że art. 128 ust. 1 i 1a p.a.s.c. nie reguluje zasad udostępniania zawartości ksiąg stanu cywilnego, lecz normuje obowiązki kierownika urzędu stanu cywilnego związane z przekazaniem tych ksiąg do właściwych archiwów państwowych po upływie oznaczonych w tym przepisie terminów. Z powołanej regulacji nie wynikają reguły dotyczące udostępniania ww. materiałów, a więc nie można było wywodzić z niej podstawy prawnej do odmowy ich udostępnienia, jak to miało miejsce w zaskarżonej decyzji. Z treści art. 130 ust. 4 p.a.s.c. oraz wcześniej powołanych przepisów nie można wywnioskować więcej niż to, że po upływie okresów wskazanych w art. 128 ust. 1 i 1a p.a.s.c. akty stanu cywilnego sporządzone w księgach stanu cywilnego prowadzonych przed 1 marca 2015 r. (przed dniem wejścia w życie p.a.s.c.) z jednej stronny nie podlegają przeniesieniu do rejestru stanu cywilnego, z drugiej zaś podlegają przekazaniu do właściwego archiwum państwowego, co jednak nie oznacza, że upływ okresów przekazania determinuje kwestię udostępnienia takich materiałów. Przepisy te stanowią bowiem o przechowywaniu a nie udostępnianiu ww. materiałów. W rezultacie, zdaniem Sądu art. 128 p.a.s.c. nie wprowadza zmian w odniesieniu do zasad udostępniania aktów stanu cywilnego, bo okres przechowywania ksiąg nie oznacza, że wspólny jest także okres ich udostępniania.

Przepisy ustawy o narodowym zasobie archiwalnym stanowią lex specialis względem unormowań p.a.s.c. w zakresie, w jakim określają one co jest materiałem archiwalnym, oraz na jakich zasadach i w jakich formach odbywa się udostępnianie takich materiałów. Dlatego właśnie wykładnia przywołanego art. 130 ust. 4 p.a.s.c. oraz wcześniejszych unormowań musi odbywać się w ścisłym powiązaniu przede wszystkim z art. 16a i 16b ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, gdyż w innym przypadku niweczyłoby to przewidziane w art. 16a ust. 1 ww. ustawy powszechne prawo dostępu każdego do materiałów archiwalnych.

Z art. 16b ust. 2 pkt 1 u.n.z.a. wynika, że materiały archiwalne w postaci aktów stanu cywilnego podlegają udostępnieniu nie wcześniej niż od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło odpowiednio sporządzenie aktu lub zamknięcie księgi, dotyczących: a) urodzeń – po 100 latach; b) małżeństw i zgonów – po 80 latach. Skoro więc ustawodawca sprecyzował, kiedy wspomniany zasób archiwalny podlega udostępnieniu na zasadach przedmiotowej ustawy, to nie można wywodzić z przepisów o przechowywaniu ksiąg stanu cywilnego zawartych w p.a.s.c. skutków przeciwstawnych w stosunku do unormowania zawartego w art. 16a ust. 1 oraz art. 16b ust. 2 pkt 1 lit. "a" i "b" ustawy o narodowy

Sąd podziela również pogląd wyrażony w orzecznictwie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2019 r., sygn. akt II OSK 417/17, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 538/19 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 listopada 2019 r., III SA/Kr 925/19, CBOSA), że brak jest podstaw do uznania, że trudności techniczne w udostępnieniu materiałów archiwalnych, mogą wprowadzać ograniczenia w obowiązującej zasadzie powszechnego dostępu. Sposób prowadzenia ksiąg nie może bowiem ograniczać zasady powszechnego dostępu wynikającej z art. 16a ust. 1 ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach. Terminy wskazane w art. 128 ust. 1 ustawy o aktach stanu cywilnego odnoszą się do terminów przekazywania ksiąg stanu cywilnego przez kierowników USC do właściwych archiwów państwowych.

Zdaniem Sądu organy dokonały błędnej wykładni wskazanych wyżej przepisów art. 28 ust. 4, art. 128 ust. 1 i art. 130 ust. 4 p.a.s.c. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, uwzględniając ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku i rozpoznać wniosek skarżącej. W szczególności organ powinien zbadać, czy nie zachodzą przesłanki uzasadniające ograniczenie powszechnego dostępu do materiałów archiwalnych skonstruowane w art. 16b ust. 1 powołanej wyżej ustawy.

O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z zasadą wyrażoną z art. 200 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a.