Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 854/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 52 ust. 2 pkt 1, art. 54, art. 55, art. 61 ust. 4, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 6, art. 7, art. 16, art. 77 par. 1, art. 64 par. 2, art. 156 par. 1 pkt 2, art. 156. par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1, pkt 1 lit. a, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) Nr (...), II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz skarżącego kwotę 200,- zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu wpisu oraz kwotę (..),- zł (...) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia (...) 2007 r. H. i A. P. zwrócili się do Burmistrza B. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego o orientacyjnej powierzchni zabudowy do 200 m2, szerokości elewacji frontowej do 30 m, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej do 4 m na działce oznaczonej numerem ewidencyjny (...), obręb Z. Wniosek powyższy został podpisany przez A. P.

Zawiadomieniem z dnia (...) 2007 r. Urząd Miejski B. zawiadomił J. A., właściciela nieruchomości sąsiedniej, o numerze ewidencyjnym (...), o wszczęciu postępowania w przedmiocie budowy budynku gospodarczego na działce nr (...), obręb Z.

Pismami z dnia (...) 2007 r., dnia (...) 2007 r. oraz dnia (...) 2007 r. J. A. wyraził sprzeciw na lokalizację przedmiotowego obiektu budowlanego w granicy z jego działką.

Decyzją z dnia (...) 2007 r., (...), Burmistrz B. wydał na rzecz H. i A. P. decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr (...), obręb Z.. W treści decyzji Burmistrz określił, iż powierzchnia zabudowy ma wynosić do 200 m2, szerokości elewacji frontowej do 30 m., wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej do 4 m, ilość kondygnacji 1. Ponadto wskazano, iż linie zabudowy planowanej inwestycji zostały określone na mapie będącej załącznikiem graficznym decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ administracji podał, iż wnioskodawca zamierza zlokalizować inwestycję w granicy z działką nr (...), należącą do J. A.. Pomimo sprzeciwu sąsiada organ wyraża zgodę na lokalizację budynku gospodarczego w granicy z działką nr (...) z uwagi na fakt, iż droga dojazdowa zaznaczona na mapie stanowiącej załącznik graficzny do decyzji, stanowi praktycznie jedyną drogę do tylnej części gospodarstwa o parametrach umożliwiających korzystanie z niej maszyn rolniczych. Ponadto, zdaniem Burmistrza, stojące tam silosy wymagają dojazdu z dwóch stron, co powoduje, ze jedyną szansą jakiejkolwiek budowy jest pas wzdłuż granicy oznaczonej na mapie.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł (...) 2007 r. J. A. podając, że nie zgadza się na lokalizację budynku gospodarczego w granicy z jego działką. Wskazał. Iż decyzją z dnia (...) 2007 r. o warunkach zabudowy dla nieruchomości o numerze ewidencyjnym (...), obręb Z., Burmistrza B. nie zezwolił na usytuowanie budynku gospodarczego i silosów w granicy z posesją odwołującego. J. A. podniósł, iż A. P. wybudował na swojej nieruchomości silosy przed dwoma miesiącami i argumentacja dotycząca drogi dojazdowej z dwóch stron ma umożliwić mu budowę budynku gospodarczego w granicy z nieruchomością odwołującego. Ponadto H. i A. P. posiadają kilka działek w obrębie Z. gdzie mogą przenieść planowaną inwestycję.

W dniu (...) 2007 r. J. A. oświadczył, w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., iż na mapie stanowiącej załącznik decyzji o warunkach zabudowy błędnie zaznaczono dwa silosy, bowiem na przedmiotowej nieruchomości należącej do A. P. znajduje się tylko jeden silos.

A. P. oświadczył w dniu (...) 2007 r., iż w załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy naniesiony został drugi silos, który nie został jeszcze wybudowany. Ponadto w granicy z działką J. A. stoją inne zabudowania, a planowany budynek usytuowany będzie w kierunku północ - południe i nie będzie zabierał sąsiadowi światła.

Decyzją z dnia (...) 2007 r., nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowiło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem Kolegium wskazania organu wydającego decyzję o warunkach zabudowy dotyczące usytuowania budynku nie wiążą inwestora. Kwestia konkretnego usytuowania planowanego budynku rozstrzygnięta zostaje dopiero w projekcie budowlanym i pozwoleniu na budowę. Tym samym ustalenia Burmistrza dotyczące możliwości wybudowania planowanej inwestycji przy granicy działek ma wyłącznie charakter opiniujący, doradczy i nie decyduje o ostatecznym usytuowaniu budynku gospodarczego na działce inwestora. Ponadto organ II instancji wskazał, iż na działce stanowiącej własność inwestora znajdują się już budynki usytuowane w granicy z działką (...) należącą do odwołującego. Z uwagi na fakt, iż działka nr (...) jest działką wąska, stosunkowo gęsto zabudowaną, przy wydawaniu decyzji o umiejscowieniu na niej planowanego budynku powinno wziąć się pod uwagę umożliwienie właścicielowi poruszanie się po niej maszynami rolniczymi, tym bardziej, że inwestor planuje, w oparciu o posiadane zezwolenie, budowę drugiego silosu. Równocześnie organ wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy z dnia (...) 2007 r. dotyczy innej inwestycji niż rozpatrywana decyzja z dnia (...) 2007 r., bowiem dotyczy budynku gospodarczego o wymiarach mniejszych o blisko połowę w porównaniu z uprzednio wnioskowaną inwestycją.

Pismem z dnia (...) 2008 r. J. A. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza z dnia (...) 2007 r. oraz decyzji Kolegium z dnia (...) 2007 r. Zdaniem wnioskodawcy decyzje powyższe naruszyły § 3 i § 9 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164 poz. 1588) poprzez nie wyznaczenie wokół działki nr (...) obszaru analizowanego i nie przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto wnioskodawca nie otrzymał załącznika graficznego do decyzji o warunkach zabudowy z dnia (...) 2007 r. Podkreślono również, że wydanie decyzji w dniu (...) 2007 r., w sytuacji, gdy w obrocie pozostaje uprzednia decyzja z dnia (...) 2007 r., dotycząca tej samej nieruchomości i określająca warunki zabudowy terenu w sposób zasadniczo różny od decyzji późniejszej, jest niedopuszczalna. Wnioskodawca wskazał również, że twierdzenie Kolegium odnoszące się do możliwości wzruszenia lokalizacji inwestycji wynikającej z decyzji o warunkach zabudowy, w trakcie postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwolenie na budowę nie znajduje oparcia w przepisach prawnych.

Decyzją z dnia (...) 2008 r., nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia (...) 2007 r. oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) 2007 r. W opinii Kolegium w przedmiotowej sprawie zastosowanie znalazł zastosowanie art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stwierdzający, że w przypadku zabudowy zagrodowej, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie, który to warunek spełnia działka nr (...) w Z., nie stosuje się przepisów dotyczących analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wynikających z art. 61 ust. 1 - 5 powyższej ustawy. A. P. jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni ponad 12 ha fizycznych użytków rolnych w gminie B., natomiast średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w tej gminie wynosi ok. 9 ha. Kolegium podkreśliło, iż decyzja z dnia (...) 2007 r. - z uwagi na jej zabudowę jak i parametry - dotyczy inwestycji innej, niż ta, dla której warunki zabudowy zostały określone w decyzji Burmistrza B. z dnia (...) 2007 r. Zdaniem organu brak załącznika graficznego do decyzji z dnia (...) 2007 r. nie stanowił rażącego naruszenia prawa i nie mógł stanowić podstawy stwierdzenia nieważności powyższej decyzji.

Pismem z dnia (...) 2008 r. J. A. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. o ponowne rozpatrzenie sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności wymienionych wyżej decyzji. Uzasadniając swój wniosek wnioskodawca podtrzymał zarzuty dotyczące braku sporządzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, tożsamości pomiędzy inwestycjami, co do których wydano decyzję z (...) 2007 r. oraz zaskarżoną decyzję z (...) 2007 r., braku doręczenia J. A. załącznika graficznego do decyzji, jak również wadliwego zastosowania Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., poprzez nieokreślenie okoliczności uzasadniających lokalizację planowanej inwestycji w granicy z nieruchomością sąsiednią. Zdaniem wnioskodawcy Kolegium dopuściło się również bezprawnego połączenia dwóch wniosków o stwierdzenie nieważności dwóch odrębnych decyzji - z (...) 2007 r. oraz (...) 2007 r. - w jedno postępowanie. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie poinformowało strony o trybie, w jakim zapadła decyzji odmawiająca stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, nie poinformowało wszystkich osób będących stronami w sprawie o jego wszczęciu, oraz dopuściło się ponad dwumiesięcznej zwłoki w rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy. Jednocześnie Kolegium naruszyło art. 10 kpa poprzez nie zawiadomienie strony o możliwości zapoznanie się z materiałem dowodowym w sprawie.

Decyzją z dnia (...) 2008 r., nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowiło utrzymać w mocy swoją decyzję z dnia (...) 2008 r. Kolegium podtrzymało swoje stanowisko, iż z uwagi na wielkość działki, co do której wystąpiono o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji, nie było konieczności sporządzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków określonych w art. 61 ust. 1 – 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie nie zaistniała przesłanka określona w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, bowiem decyzje Burmistrza B. z (...) 2007 i (...) 2007 r. dotyczyły dwóch odrębnych inwestycji. Kolegium wskazało również, iż decyzja z dnia (...) 2008 r. została wydana na posiedzeniu niejawnym, o fakcie prowadzonego postępowania zawiadomiony zostały pozostałe strony postępowania, zaś rozbieżność w datach wszczęcia postępowania wynikała z momentu otrzymania akt sprawy przez Kolegium. Ponadto, w opinii Kolegium, ponieważ decyzja z dnia (...) 2007 r. była decyzją utrzymującą w mocy decyzję z dnia (...) 2007 r. ustalenie przesłanek zastosowania nadzwyczajnej instytucji stwierdzenia, lub odmowy stwierdzenia nieważności decyzji musiało być badane w stosunku do ich obu.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. A., reprezentowany przez radcę prawnego G. W. W uzasadnieniu podtrzymano zarzuty dotyczące istnienia w obrocie prawnym dwóch odrębnych decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości, dotyczących tego samego zamiaru inwestycyjnego, wadliwego określenia, że określenie w decyzji o warunkach zabudowy konkretnej lokalizacji planowanej inwestycji ma jedynie charakter doradczy i nie wpłynie na postępowanie w przedmiocie uzyskania pozwolenia na budowę, wadliwej lokalizacji planowej inwestycji w granicy z działką sąsiednią, nie otrzymania przez skarżącego załącznika graficznego do decyzji, nie sporządzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz braku jej doręczeniu skarżącemu. Ponadto, w opinii skarżącego w decyzji o warunkach zabudowy wadliwie sformułowano pouczenie, wskazując na prawa przysługujące stronom w postępowaniu w przedmiocie otrzymania decyzji o lokalizacji celu publicznego. Skarżącemu nie doręczono również następujących dokumentów: mapy z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, części tekstowej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu jak również części graficznej powyższej analizy. Podtrzymano również zarzuty dotyczące wadliwości postępowania toczącego się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w L

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenia.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna, choć częściowo z przyczyn innych, niż w niej wskazane.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Zaskarżona decyzja SKO w L. oraz poprzedzająca ją decyzja tegoż Kolegium z dnia (...) 2008 r. wydane zostały bez należytego rozważenia całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i jego oceny w aspekcie zaistnienia przesłanek z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W ocenie Sądu przedstawione akta sprawy wskazują, iż w istocie decyzja Burmistrza B. z dnia (...) 2007 r. - ustalająca dla A. P. warunki zabudowy dla budowy budynku gospodarczego na działce nr (...) w Z. - oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Kolegium z dnia (...) 2007 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów, które kwalifikować należałoby jako rażące naruszenie prawa.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z dnia (...) 2007 r. był wadliwy - nie spełniał wszystkich wymogów formalnych przewidzianych w art. 52 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z wymienionym przepisem art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy konieczne jest określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1.000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2.000. Jednocześnie zgodnie z pkt 2 lit. b art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przedmiotowym wniosku należy dokonać charakterystyki planowanej inwestycji poprzez określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, które musza zostać przedstawione zarówno w formie opisowej jak i graficznej.

Podkreślić należy, że wniosek z dnia (...) 2007 r. nie zawierał kopii mapy zasadniczej z zaznaczoną granicą terenu objętego wnioskiem oraz nie zawierał graficznej charakterystyki planowej inwestycji. Ponadto, pomimo iż jako wnioskodawcy wskazani zostali H. i A. P., wniosek podpisany został jedynie przez A. P., natomiast sama decyzja została wydana na rzecz obydwóch wnioskodawców. Z uwagi na powyższe braki Burmistrz B. powinien był wezwać wnioskodawców H. i A. P., do uzupełnienia złożonego wniosku w trybie określonym w art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Nieuzupełnienie wymienionych wad wniosku w konsekwencji uniemożliwiało prawidłowe ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. W przedmiotowej sprawie rozpatrzenie i załatwienie wniosku inwestora pomimo jego niekompletności doprowadziło do naruszenia jednej z głównych zasad postępowania administracyjnego - zasady prawdy obiektywnej z art. 7 kpa.

Również decyzja o warunkach zabudowy z dnia (...) 2007 r. była dotknięta wadami. Wskazać należy, że załącznik graficzny do decyzji zawierał obrys obiektu - jednego silosa - który nie zostały jeszcze wybudowany. Podkreślić należy, że poza planowaną inwestycją, na mapie powinny zostać naniesione jedynie istniejące obiekty budowlane, nie zaś obiekty, które mogą potencjalnie zostać wybudowane. Sąd wskazuje, że naniesienie nieistniejącego obiektu wpłynęło na stanowisko organu wydającego decyzję o dopuszczalności lokalizacji planowanego budynku gospodarczego w granicy z nieruchomością sąsiednią, na co powołało się Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia (...) 2007 r. Ponadto na załączniku graficznym decyzji z dnia (...) 2007 r. nie oznaczono linii zabudowy, pomimo treści punktu 3.1 decyzji. Z tego względu doszło do sprzeczności między częścią opisową i graficzną decyzji. Kwestionowana decyzja Burmistrza z dnia (...) 2007 r. nie spełnia więc wymogów przepisu art. 54 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W tym miejscu podkreślić należy, że dokonana zarówno przez Burmistrza B. jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. ocena możliwości lokalizacji planowanej inwestycji w granicy z działką sąsiednią wykraczała poza kompetencje tych organów. W uzasadnieniu decyzji z dnia (...) 2007 r. Burmistrz wyraził zgodę na usytuowanie planowanego budynku w granicy z działką sąsiednią, należącą do J. A.. Wypowiedź organu w tej kwestii przyjęła charakter quasi rozstrzygnięcia, stanowczo wskazano na dopuszczalność lokalizacji planowanego obiektu w granicy działki. Również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w uzasadnieniu decyzji z dnia (...) 2007 r. zajęło stanowisko dopuszczające sytuowanie przedmiotowej inwestycji na granicy działek. Stanowiło to naruszenie wyłącznych uprawnień organów architektoniczno-budowlanych. Zgodnie z art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy powinna określać rodzaj inwestycji oraz warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu wynikające z przepisów odrębnych. Tym samym zamieszczenie w decyzji o warunkach zabudowy konkretnej lokalizacji planowanej inwestycji, a w szczególności jej usytuowanie w granicy z działką sąsiednią stanowi przekroczenie kompetencji organów administracji publicznej. Podkreślić trzeba, iż postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie może zmierzać do oceny, czy planowana inwestycja powinna być umiejscowiona w granicy z nieruchomością sąsiednią. Sąd zwraca uwagę, iż zgodnie z art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym jedynym organem władnym do określenia warunków technicznych, jakim odpowiadać musi planowana inwestycja, w tym również określenia jej lokalizacji na nieruchomości inwestora i odległości od granic działki, jest organ właściwy w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Burmistrz B. oraz SKO w L. dopuściły się więc przy wydawaniu decyzji z dnia (...) 2007 r. i z dnia (...) 2007 r. naruszenia zasady praworządności z art. 6 kpa.

W ocenie Sądu SKO w L. nie dokonało prawidłowej oceny zarzutu skarżącego, iż inwestycja objęta decyzją Burmistrza z dnia (...) 2007 r. jest tożsama - w zakresie budynku gospodarczego - z inwestycją, dla której wydano uprzednio decyzję z dnia (...) 2007 r. Podkreślić należy, że decyzja z (...) 2007 r. określiła dla A. P. warunki zabudowy m.in. dla jednokondygnacyjnego budynku gospodarczego o pow. zabudowy do 400 m2, szerokości elewacji frontowej do 40 m oraz górnej krawędzi elewacji frontowej do 6,0 m z jednospadowym dachem. Natomiast decyzja z dnia (...) 2007 r. określała dla tego samego inwestora na tej samej działce warunki zabudowy dla jednokondygnacyjnego budynku gospodarczego o pow. zabudowy do 200 m2, szerokości elewacji frontowej do 30 m, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej do 4.0 m z jednospadowym dachem. Osoba inwestora, rodzaj inwestycji i jej lokalizacja w obu wnioskach jest taka sama, jedyna różnica dotyczy gabarytów planowanego obiektu. Sąd podkreśla jednak, że decyzja o warunkach zabudowy z dnia (...) 2007 r. określała maksymalne parametry planowanej inwestycji i umożliwiała inwestorowi wzniesienie obiektu kubaturowo mniejszego. Wniosek z dnia (...) 2007 r. dotyczył więc obiektu, którego budowa mogła być realizowana w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy z dnia (...) 2007 r. Załatwienie wniosku z dnia (...) 2007 r. - w zakresie w jakim inwestorem był A. P. - decyzjami Burmistrza i Kolegium z dnia (...) 2007 r. i z dnia (...) 2007 r. dotyczyło sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną, co stanowi naruszenie zasady trwałości decyzji z art. 16 kpa i stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności z art. 156 § 1 pkt 3 kpa.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego, dotyczących wadliwego zastosowania art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Sąd wskazuje, iż zgodnie z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy powierzchnia gospodarstwa rolnego na której planowana jest inwestycja przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie było konieczności sporządzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków określonych w art. 61 ust. 1 - 5 powyższej ustawy.

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż decyzję o warunkach zabudowy z dnia (...) 2007 r. oraz utrzymującą ją w mocy decyzję Kolegium z dnia (...) 2007 r. wydano z naruszeniem szeregu przepisów zarówno proceduralnych, jak i przepisów prawa materialnego, w tym z naruszeniem głównych zasad postępowania administracyjnego. Całokształt tych naruszeń daje uzasadnione podstawy do ich oceny jako rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, zaistniały także przesłanki nieważności z art. 156 § 1 pkt 3 kpa. W tej sytuacji zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. oraz poprzedzająca ją decyzja własna tegoż Kolegium z dnia (...) 2008 r., odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia (...) 2007 r. oraz decyzji Kolegium z dnia (...) 2007 r., wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 3 kpa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wady takie skutkować musiały uchyleniem obu decyzji.

Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. powinno rozpatrzeć wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia (...) 2007 r. i decyzji Kolegium z dnia (...) 2007 r. mając na względzie uwagi poczynione wyżej.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia (...) 2008 r., nr (...).

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 wymienionej ustawy.

O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga

MK