Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 767/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części i poprzedzającą ją decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 105  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 132  ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 2204
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o  gospodarce nieruchomościami  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie WSA Dorota Apostolidis WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent stażysta Aleksandra Cymerska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odsetek ustawowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w której utrzymuje w mocy decyzję [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w zakresie jej punktu I oraz decyzję [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w punkcie I; 2. oddala skargę w pozostałej części; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy [...] kwotę 4382 (cztery tysiące trzysta osiemdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z [...] stycznia 2019 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Gminy [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2018 r. nr [...] o ustaleniu i przyznaniu S.i K. małż. N. odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie kwoty głównej odszkodowania (pkt I) oraz o umorzeniu postępowania w części dotyczącej wniosku o ustaleniu odsetek od odsetek (pkt II).

Decyzja Wojewody [...] wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy.

Starosta [...] decyzją z [...] grudnia 2010 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...]z [...] lutego 2011 r. nr [...] orzekł o ustaleniu, w trybie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872) dalej: "ustawa z 13 października 1998 r.", odszkodowania na rzez S. i K. małż. N. w łącznej kwocie 188.916,00 złotych, za zajęte pod drogi publiczne nieruchomości, przejęte z mocy prawa na własność Gminy [...], zobowiązując jednocześnie do jego wypłaty Gminę [...] w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Wojewoda [...] wstrzymał z urzędu wykonanie swojej decyzji.

Wyrokiem z 7 października 2011 r. I SA/WA 753/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Wojewody, wniesioną przez Gminę [...]. Skarga kasacyjna od tego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2012 r. I OSK 256/12. Odszkodowanie wypłacono stronom [...] września 2012 r.

W tym stanie rzecz małżonkowie S. i .N. pismem z 15 listopada 2015 r. wystąpili o ustalenie i zapłatę na ich rzecz odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania oraz odsetek od tych odsetek.

W sprawie wywołanej tym wnioskiem, w związku z wydaniem przez Wojewodę [...] decyzji uchylającej decyzję Starosty [...] i kierującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wydany został prawomocny wyrok tut. Sądu z 6 lipca 2016 r. IV SA/Wa 907/16, oddalający skargę Gminy [...]. W uzasadnieniu tego wyroku wywiedziono, że obowiązek zapłaty odsetek od odszkodowania orzeczonego w trybie administracyjnym zachowuje administracyjny charakter, a odesłanie w art. 132 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.) przywoływanej dalej jako: "u.g.n" do odpowiedniego stosowania przepisów k.c. nie powoduje zmiany charakteru prawnego roszczenia. Wskazano także, że ze względu na administracyjny, a nie cywilny charakter roszczenie o odsetki za opóźnienie zapłaty odszkodowania ustalonego w decyzji administracyjnej, nie ulega ono przedawnieniu w terminie określonym w k.c. (3 lata).

Decyzją z [...] kwietnia 2018 r. [...], w następstwie rozpoznania po raz kolej powyższego żądania, w punkcie oznaczonym cyfrą rzymską "I" orzekł o ustaleniu odsetek ustawowych za opóźnienie w zapłacie kwoty głównej odszkodowania na rzecz S.i K.małż. N. za okres do 4 marca 2011 r. do 12 kwietnia 2011 r. w kwocie 2.691,41 złotych, a za okres od 7 października 2011 r. do 17 września 2012 r. w kwocie 23.347,95 złotych (ppkt 1); przyznając ich łączną kwotę na rzecz ww. na zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej (ppkt 2), oraz zobowiązując Gminę [...] do ich wypłaty jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna (ppkt 3). W punkcie oznaczonym cyfrą rzymską "II" umorzył postępowanie w części dotyczącej wniosku o ustalenie odsetek od odsetek.

Od decyzji tej w całości Gmina [...] wniosła odwołanie, kwestionując zarówno administracyjny tryb ustalania odsetek, jak też brak adekwatnej do treści rozstrzygnięcia podstawy prawnej decyzji oraz poprawność ustalonych nią okresów, za które odsetki zostały naliczane. Zarzucając nadto decyzji wydanie jej w sytuacji przedawnienia roszczeń.

Wojewoda [...] decyzją z [...] stycznia 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podzielił pogląd Starosty, że roszczenie o zapłatę odsetek za zwłokę lub opóźnienie w wypłacie odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną z mocy prawa w oparciu o art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. jest sprawą administracyjną, do której w drodze odesłania ujętego w art. 132 ust 2 u.g.n. stosuje się jedynie odpowiednio przepisy k.c. - w tym przypadku art. 476, 477 i 481 k.c. W związku z podnoszonym w odwołaniu argumentem o wstrzymaniu wykonania decyzji odszkodowawczej, Wojewoda zwracał uwagę, że w świetle art. 61 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wstrzymanie takie upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, co w tym wypadku miało miejsce [...] października 2011 r. Kwestia zaś prawomocności takiego orzeczenia sądu nie miała wpływu na wykonalność decyzji. W związku zaś z zarzutem przedawnienia roszczeń odwoływał się do poglądu prawnego wyrażonego na gruncie niniejszej sprawy w wyroku IV SA/Wa 907/16. Prawidłowo też zdaniem organu odwoławczego ustalona została data wypłaty odszkodowania. W związku z czym ocenił, że przepisy prawa materialnego w sprawie zostały przez organ pierwszej instancji zastosowane prawidłowo.

Za prawidłowe także uznawał umorzenie postępowania w przedmiocie ustalenia odsetek od odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania, wobec przedwczesności tego żądania.

Na powyższą decyzję Gmina [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie:

1. art. 73 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. poprzez uznanie, że sprawa dochodzenia roszczeń o wypłatę odsetek za opóźnienie, zwłokę w wypłacie odszkodowania, o którym mowa w art. 73 tej ustawy nie posiada cywilnego charakteru i właściwą dla jej rozpatrzenia jest droga postępowania administracyjnego;

2. art. art.: 104 § 1 ,107 § 1 i 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji Wojewody [...] bez podstawy prawnej z uwagi na cywilny charakter przedmiotowego postępowania;

3. art. 132 ust. 2 u.g.n. w zw. z art. 476 k.c. poprzez uznanie, że Gmina [...] pozostawała w opóźnieniu z zapłatą odszkodowania od 4 marca 2011 r. do 12 kwietnia 2011 r. oraz od 7 października 2011 do 17 września 2012 r., podczas gdy decyzję Wojewody [...] nr [...] doręczono gminie 25 lutego 2011 r., a nadto Wojewoda [...] kwietnia 2011 wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, a gmina wypłaciła odszkodowanie 17 września 2012 r. niezwłocznie po podaniu przez uprawnionych numeru rachunku bankowego;

4. art. 132 ust. 2 u.g.n. poprzez uznanie, że odwołanie zawarte w tym przepisie nie odnosi się do kwestii przedawnienia roszczeń o wypłatę odsetek za opóźnienia lub zwłokę w wypłacie odszkodowania;

5. błędną wykładnię art. 117 § 2 w zw. z art. 118 k.c. poprzez uznanie, że przepisy te nie mają zastosowania do kwestii przedawnienia roszczeń dochodzonych przez uczestników, co w konsekwencji spowodowało nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia;

6. naruszenie art. art.: 7, 8, 11 i 77 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz nierozpatrzenie wszystkich okoliczności sprawy.

Na poparcie zarzutu dotyczącego braku podstawy prawnej do rozstrzygania w drodze administracyjnej o odsetkach, gmina przywoływała wykładnię pojęcia "sprawy cywilnej" dokonaną przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 10 lipca 2000 r. w sprawie SK 12/99. Odwoływała się nadto do stanowisko Sądu Najwyższego wyrażonego w postanowieniu kolegium kompetencyjnego z 8 marca 2001 r. sygn. akt III KKO 5/00, w gdzie sąd ów orzekł, że do rozpoznania sprawy o odsetki z tytułu opóźnienia lub zwłoki w wypłacie odszkodowania, o którym mowa w art. 98 ust. 3 u.g.n. właściwy jest sąd powszechny. Niezależnie od powyższego kwestionowała oznaczenie początkowej daty od której naliczane miały być odsetki ([...] marca 2011 r.)., wskazując, że decyzję Wojewody [...] utrzymującą w mocy decyzję odszkodowawczą organu pierwszej instancji otrzymała dopiero [...] lutego 2011 r. Krańcowo zwracała uwagę, że wbrew wymogom art.107 k.p.a., skarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia prawnego ani faktycznego co do metody i przyjętych współczynników oraz rachunkowego obliczenia kwoty należnych odsetek. Podnosiła przy tym, że przyznanie odsetek także za dzień, w którym odszkodowanie wypłacono (17 września 2012 r.), rażąco narusza prawo.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty Gmina wnosiła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

skarga jest zasadna w części w jakiej dotyczy rozstrzygnięcia kwestionowaną decyzją o wymiarze odsetek, aczkolwiek większość podnoszonych w niej zarzutów nie jest trafna.

Nie jest zasadna natomiast w części, w jakiej dotyczy rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania w przedmiocie ustalenia odsetek od odsetek za opóźnienie. Oczywistym jest bowiem, że zagadnienie ewentualnych odsetek od odsetek zaległych, staje się aktualne dopiero wówczas gdy te ostatnie zostały już ustalone i nie zostały uprawnionemu wypłacone. Taka zaś sytuacja obecnie nie zachodzi. Stąd postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. należało umorzyć - jak uczynił to Starosta [...] w utrzymanej w mocy przez Wojewodę [...] decyzji z [...] kwietnia 2018 r. Skarżąca zresztą, mimo zakwestionowania skargą całości decyzji organu wojewódzkiego (a wiec również tej części, która odnosi się do umorzenia postępowania w przedmiocie odsetek od odsetek) nie sformułował względem niej żadnych zarzutów. Z tych przyczyn skarga w tej części jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.

W sprawie poza sporem jest, że w terminie określonym w decyzji Starosty [...] z [...] grudnia 2010 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie na rzecz małżonków S. i K. N., nie zostało ono wypłacone. Istota sporu sprowadza się natomiast do tego, czy w takiej sytuacji odsetki za zwłokę w jego wypłacie mogą być ustalone w trybie administracyjnym - jak przyjęły organy. Czy też może to nastąpić jedynie w postępowaniu cywilnym przed sadem powszechnym – jak utrzymuje skarżąca. Sporna pozostaje także kwestia ewentualnego ich przedawnienia, a także ustalenia okresów za jakie zostały one naliczone.

Odnosząc się do tych aspektów sprawy, przede wszystkim zauważyć wypada, że kwestionowana obecnie decyzja, jak też poprzedzająca ją decyzja Starosty [...], zapadły w warunkach związania organów oceną prawną sformułowaną w wydanym w sprawie prawomocnym wyroku tut. Sądu z dnia 6 lipca 2016 r. IV SA/Wa 907/16. Przesądzone w nim zostało, że roszczenie o odsetki za zwłokę lub opóźnienie w wypłacie ustalonego w trybie art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. odszkodowania stanowią wobec niego roszczenie akcesoryjne, a w konsekwencji również obowiązek zapłaty odsetek od tego odszkodowania zachowuje administracyjny charakter. Odesłanie zaś w art. 132 ust. 2 u.g.n. do odpowiedniego stosowania przepisów k.c. nie powoduje zmiany charakteru prawnego roszczenia. Pozwala jedynie na odpowiednie posługiwanie się regulacjami zawartymi w k.c. na użytek rozpoznawanej sprawy administracyjnej. Przesądzono nadto, że roszczenie o odsetki za opóźnienie zapłaty odszkodowania ustalonego w decyzji administracyjnej nie ulega przedawnieniu w terminie określonym w k.c. (3 lata), a wspomniane odesłanie z art. 132 ust. 2 u.g.n. nie obejmuje przepisów odnoszących się do kwestii przedawnienia roszczeń akcesoryjnych. Przepisy u.g.n. stanowią bowiem lex specialis w odniesieniu do ogólnych przepisów prawa zobowiązań dotyczących szkody i zasad jej wynagradzania.

Podejmując zaskarżona decyzję, ocenę tę organy respektowały. Sformułowane zatem w punktach 1, 2, 4 i 5 skargi zarzuty – w których kwestionowany jest administracyjny tryb rozstrzygania o odsetkach za zwłokę w wypłacie odszkodowania, jak też podnoszony jest argument o przedawnieniu w tym przedmiocie roszczeń - stanowią w istocie polemikę z ocenę prawną Sądu. W świetle natomiast art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a. - stanowiącego, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie – polemika ta nie mogła okazać się z skuteczna. Wyrażona w tym przepisie reguła ma bowiem charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu. Z wyłączeniem oczywiście sytuacji istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego stanowiących podstawę jej sformułowania, co w tej sprawie nie ma miejsca. Skoro zatem kwestia administracyjnej drogi ustalenia odsetek za zwłokę w wypłacie odszkodowania została już prawomocnie przesądzona, to całkowicie chybiony pozostaje także najdalej idący zarzut skargi (motywowany odmiennymi zapatrywaniami na to zagadnienie) dotyczący wydania decyzji bez podstawy prawnej. Tą w okolicznościach niniejszej sprawy stanowiły bowiem przepisy art. 132 ust. 2 u.g.n w zw. z art. 73 ust.4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. oraz art. 481 § 1 k.c., wskazane skądinąd wprost w decyzji [...] . Przywoływane z kolei w skardze stanowisko Trybunału Konstytucyjnego wyrażone wyroku z 10 lipca 2000 r. SK 12/99, wedle którego w pojęciu "sprawa cywilna" mieszczą się także roszczenia dotyczące zobowiązań pieniężnych, których źródło stanowią akty administracyjne, jest o tyle nie przystające do sprawy niniejszej, że sformułowane zostało ono w odniesieniu do sytuacji, gdy roszczenia dotyczące zobowiązań pieniężnych, których źródłem jest decyzja administracyjna, w ogóle nie są unormowane w przepisach prawa.

Błędnie natomiast organy ustaliły okresy, za które należą się odsetki od wypłaconego z opóźnieniem odszkodowania. Określiły je bowiem w przedziałach: od 4 marca 2011 r. do 12 kwietnia 2011 r. oraz od 7 października 2011 r. do 17 września 2012 r., które nie w pełni odpowiadają okresom, w których dłużnik pozostawał w zwłoce w wykonaniu świadczenia pieniężnego. Tymczasem to konsekwencja pozostawania przezeń w zwłoce, jest podstawą obciążenie go obowiązkiem wypłacenia z tego tytułu odsetek. Zgodnie bowiem z art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnieni, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dłużnik zaś dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela (art. 476 k.c.). W świetle powyższych regulacji zwłokę w wykonaniu obowiązku wypłaty odszkodowania ustalonego decyzją administracyjną wiązać należy z wykonalnością tej decyzji. Wykonalność decyzji administracyjnej jest natomiast atrybutem przynależnym co do zasady decyzjom ostatecznym, a więc takim, od których nie przysługuje odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 16 § 1 k.p.a.). W przypadku decyzji wydawanych w pierwszej instancji (o ile nie nadano im rygoru natychmiastowej wykonalności), atrybut ten uzyskują one z dniem wydania przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej je w mocy (jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie), tudzież z dniem bezskutecznego upływu terminu na wniesienie środka odwoławczego Dla ustalenia owego skutku moment doręczenia decyzji organu odwoławczego stronie nie ma znaczenia.

W decyzji [...] z [...] grudnia 2010 r. kreującej obowiązek Gminy [...] ustalono, że wypłata określonego w niej odszkodowania nastąpi w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna. Ten walor uzyskała ona zatem z dniem wydania decyzji utrzymującej ją w mocy przez organ wojewódzki (tj. [...] lutego 2011 r.). Zdarzenie to uruchomiło bieg 14 dniowego terminu, po bezskutecznym upływie którego zobowiązana do wypłaty odszkodowania gmina znalazła się w stanie zwłoki w wykonaniu ciążącego na niej obowiązku. Czternasty dzień, o którym mowa w decyzji wypadł w tym wypadku [...] marca 2011 r., a tym samym [...] marca tego roku był pierwszym dniem, w którym wspomniana zwłoka nastąpiła. Był więc on zarazem pierwszym dniem, za który Gminę jako dłużnika obciążały odsetki za opóźnienie w wypłacie odszkodowania. Tak też ustaliły początkowy termin okresu za który należą się odsetki organy. Stąd formułowane w tym aspekcie zarzuty uznać należy za chybione. Błędnie jednak identyfikowały one moment jego zakończenia z dniem [...] kwietnia 2011 r., kiedy to Wojewoda [...] wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji [...]. Już bowiem w dniu wydania tego postanowienia obowiązek dłużnika ukształtowany decyzją odszkodowawczą uległ zawieszeniu. A tym samym za ten dzień nie mogły być odsetki naliczane.

Z kolei skutki prawne wywołane tym postanowieniem upadły z dniem wydania prze sąd administracyjny wyroku oddalającego skargę na decyzję odszkodowawczą, tj. 7 października 2011 r., kiedy ogłoszono wyrok I SA/Wa 753/11. W świetle bowiem art. 61 § 6 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. - wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada bowiem w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Bez znaczenia przy tym na gruncie rozpoznawanej sprawy jest to, że od wyroku sądu pierwszej instancji wywiedziona został skarga kasacyjna. Nie zawarto w niej bowiem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji czego – wbrew temu co sugeruje Gmina - oczekiwanie na wyrok sądu kasacyjnego nie rzutowało także na wykonalność decyzji odszkodowawczej. Tym samym od następnego dnia po ogłoszeniu wyroku I SA/Wa 753/11 – a zatem od 8 października 2011 r. - decyzja ta ponownie stała się wykonalna. W związku z czym to ten dzień powinien być także uznany za pierwszy dzień kolejnego okresu, za który naliczane mogły być odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Oznacza to, że wskazany w utrzymanej przez Wojewodę [...] decyzji [...] rozpoczynający ów okres dzień [...] października 2011 r., określony został w sposób błędny. Aczkolwiek błąd ów nie wynikał z okoliczności podnoszonych w skardze. Okres ten kończył się przy tym w dniu poprzedzającym wypłatę odszkodowania, tj. 16 września 2012 r., a nie jak przyjęły organy w dniu jego wypłaty. Spełnienie świadczenia przez dłużnik oznacza bowiem, że w momencie dokonania tego przestaje on być w zwłoce. Dzień odpowiadający dacie realizacji owego świadczenia nie może więc być jednocześnie traktowany jako kolejny dzień zwłoki. Rację ma zatem skarżąca, kwestionując poprawność ustalenia 17 września 2012 r. – kiedy wypłacono odszkodowanie - jako ostatniego dnia okresu, za które naliczone zostały odsetki.

Stwierdzone wyżej uchybienia w zakresie oznaczenia okresów, za które należą się wierzycielowi odsetki za opóźnienie w wypłacie kwoty głównej odszkodowania, miały bez wątpienia wpływ na wynika sprawy, gdyż doprowadziły do ich ustalenia w kwocie nieadekwatnej do rzeczywistej zwłoki w realizacji świadczenia. Uszło to jednak uwadze organu wojewódzkiego, który utrzymał w mocy decyzję Starosty, choć ta oparta była na częściowo wadliwie zrekonstruowanych elementach stanu faktycznego. Z tych względów zarówno zaskarżona decyzja, jak też poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji - obydwie w części rozstrzygającej o wymiarze odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania – podlegać musiały uchyleniu, jako wydane z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O częściowym oddaleniu skargi (pkt 2) orzeczono na podstawie art. 151 powołanej ustawy. W przedmiocie kosztów postępowania (obejmujących wpis stosunkowy oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalone według stawki minimalnej) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit.a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).

Rozpoznając sprawę organ dokona ponownego wyliczenia odsetek należnych S. i K. małżonkom N. z tytułu opóźnienia w wypłacie odszkodowania, uwzględniając okresy zwłoki w realizacji świadczenia ustalone w sposób przedstawiony w uzasadnieniu niniejszego wyroku.