Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 584/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 119 pkt 2, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 11 ust. 1 i 3, art. 16 ust. 6-9
journal: Dz.U. 2019 poz 2407
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2020 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Burmistrz Miasta G., działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 1, art. 2, art. 4, art. 5, art. 10 ust. 1, art. 13, art. 18, art. 20 ust. 1, art. 21, art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1851 ze zm.), art. 19 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin (Dz.U. z 2017 r., poz. 1428) oraz Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1465), po rozpatrzeniu wniosku A. M., orzekł o przyznaniu świadczenia wychowawczego na dziecko: K. W., w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] października 2018 r. do [...] września 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2018 r. A. M. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na syna K. W.. Wymieniona wniosła o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w wieku poniżej 18 roku życia, co oznacza, że organ właściwy ma obowiązek zweryfikować, czy w odniesieniu do rodziny osoby ubiegającej się o świadczenie spełnione zostało kryterium dochodowe.

Po analizie zgromadzonych w sprawie dokumentów, w tym oświadczeń i zaświadczeń o dochodach rodziny ustalono, że uzyskany przez rodzinę wnioskodawczyni w roku 2017 dochód wyniósł [...] zł, zaś w przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł [...] zł miesięcznie i nie przekroczył kwoty [...]zł miesięcznie, która stanowi kryterium uprawniające do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko. Tym samym organ przyznał wnioskowane świadczenie na okres wskazany w decyzji.

W związku z otrzymaniem oświadczenia A. M. z dnia [...] lutego 2020 r. złożonego w celu ustalenia państwa właściwego do wypłaty świadczeń rodzinnych/wychowawczych, Wojewoda [...] - pismem z dnia [...] lutego 2020 r. - poinformował Ośrodek Pomocy Społecznej w G., że ojciec dziecka K. W. - P. W. jest zatrudniony na terenie [...] od dnia [...] stycznia 2019 r. do nadal, a ojciec dziecka I. M. - J. M. zamieszkuje od urodzenia na terenie [...]. W związku z tym, w przypadku K. W. przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mają zastosowanie od dnia [...] stycznia 2019 r. do chwili obecnej, a w przypadku I. M. od dnia [...] maja 2014 r. do nadal (dotyczy świadczeń rodzinnych i wychowawczych).

Decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Burmistrz Miasta G., działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256) oraz art. 2, art. 10, art. 16 ust. 6, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2019 r., poz. 2407 ze zm.) a także Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1465), orzekł o uchyleniu decyzji z dnia [...] września 2018 r. przyznającej prawo do świadczenia wychowawczego na K. W., za okres od [...] października 2018 r. do [...] września 2019 r. w wysokości [...] zł miesięcznie.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że w związku z informacją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2020 r., iż w przypadku K. W. od dnia [...] stycznia 2019 r. mają zastosowanie przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia zasadności pobierania świadczenia wychowawczego wobec ww. dziecka.

Powołując się na art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, Burmistrz wskazał, że organ właściwy oraz marszałek województwa mogą bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczenia wychowawczego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, członek rodziny nabył prawo do świadczenia wychowawczego w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, osoba nienależnie pobrała świadczenie wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

Z kolei w myśl art. 16 ust. 6 przedmiotowej ustawy, w przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla decyzję przyznającą świadczenie wychowawcze za okres, w którym osoba podlegała ustawodawstwu państwa, o którym mowa w ust. 1, w zakresie świadczeń na rodzinę w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Zdaniem organu, z posiadanych dokumentów wynika, że "wystąpił element koordynacji" od dnia [...] stycznia 2019 r.

A. M. wniosła odwołanie od ww. decyzji, zarzucając organowi I instancji niewłaściwe zawiadomienie jej o wszczęciu postępowania administracyjnego - nieprecyzyjne określenie przedmiotu postępowania; naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, poprzez niezawiadomienie strony zgodnie z dyspozycją art. 10 § 1 k.p.a. Dalej strona podniosła, że pismo Wojewody [...] jest lakoniczne i nie zawiera wywodu z odwołaniem do przepisów regulujących problematykę koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Strona zwróciła uwagę, że w tej sprawie Marszałek Województwa [...] wydał zgoła odmienną opinię, a mianowicie nie stwierdził, że zastosowanie znajdują przepisy koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, a organ I instancji kwestii tej należycie nie wyjaśnił. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

Decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256), art. 16 ust. 6 ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz.U. z 2019 r. poz. 2407 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. M. od decyzji Burmistrza Gminy G. z dnia [...] marca 2020 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego na K. W., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości oraz uchyliło decyzję Burmistrza Gminy G. z dnia [...] września 2018 r., przyznającą świadczenie wychowawcze na K. W. za okres od [...] stycznia 2019 r. do [...] września 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium przywołało treść art. 16 ust. 2 i 6 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (dalej u.p.p.w.d.) i wskazało, że wykładnia ww. przepisu nie nasuwa wątpliwości. Z jego treści wynika, że uzyskanie przez organ właściwy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) informacji od wojewody (niegdyś marszałka województwa), że - według ustaleń tego organu - w stosunku do danej osoby mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, obliguje organ do uchylenia decyzji przyznającej świadczenia rodzinne od dnia, w którym osoba podlega ustawodawstwu państwa, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji. Organowi nie została przy tym przyznana swoboda podjęcia decyzji - rozstrzygnięcie wydawane na podstawie art. 23a ust. 5 u.r.ś. ma charakter związany, co oznacza, że spełnienie przesłanek zawartych w tym przepisie implikuje konieczność uchylenia decyzji przyznającej świadczenia rodzinne. Co do zasady organ właściwy do przyznania świadczeń - w tym przypadku Burmistrz G. - nie jest uprawniony do oceny prawidłowości stanowiska wojewody, ani rozważania, jakie mogą być potencjalne skutki uchylenia decyzji. Przepis ten nie wskazuje również w jakiej formie wojewoda powinien zawiadomić organ o stosowaniu przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, przy czym w praktyce wykształcił się model przekazywania organom pisemnej informacji w tym zakresie.

W dalszej części uzasadnienia Kolegium podniosło, że analiza załączonej do akt sprawy informacji Wojewody [...] prowadzi do jednoznacznych wniosków, że w ocenie tego organu w stosunku do dziecka strony mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Wojewoda [...] wyraźnie wskazał, że "ojciec dziecka K. W., P. W. jest zatrudniony na terenie [...] od dnia [...] stycznia 2019 r. do nadal, a ojciec dziecka I. M., J. M. zamieszkuje od urodzenia na terenie [...]. W związku z tym, w przypadku dziecka K. W. przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mają zastosowanie od dnia [...] stycznia 2019 r. do chwili obecnej, a w przypadku dziecka I. M. od dnia [...] maja 2014 r. do nadal (dotyczy świadczeń rodzinnych i wychowawczych).". Zarówno organ I instancji, jak i Kolegium są związane przedstawioną przez Wojewodę [...] informacją odnoszącą się do stosowania przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i nie mogą prowadzić w tym aspekcie postępowania wyjaśniającego. Wyłącznie właściwym organem w tym zakresie jest bowiem Wojewoda [...]. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje fakt, że Marszałek Województwa [...] w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. wyraził odmienną opinię, albowiem aktualnie właściwym organem w przedmiocie oceny, czy przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mają zastosowanie w sprawie jest właśnie Wojewoda [...].

Wątpliwości Kolegium wzbudził natomiast okres, za który orzeczono o uchyleniu decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze, skoro zarówno z pisma Wojewody [...], jak i uzasadnienia decyzji organu I instancji, wynika, że przepisy dotyczące koordynacji miały mieć zastosowanie od dnia [...] stycznia 2019 r. Tymczasem organ I instancji uchylił decyzję począwszy od dnia [...] października 2018 r., co jest niezgodne z treścią art. 16 ust. 6 u.p.p.w.d. Skoro świadczenie było przyznane na okres od dnia [...] października 2018 r. do dnia [...] września 2019 r., a w ocenie Wojewody [...] zastosowanie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do K. W. występuje od dnia [...] stycznia 2019 r., to ta data winna być początkową datą uchylenia przedmiotowej decyzji.

Kolegium podzieliło zastrzeżenia strony w zakresie nieprawidłowego zawiadomienia jej o wszczęciu przedmiotowego postępowania. Organ I instancji niedokładnie oznaczył przedmiot tego postępowania - określając je na "ustalenie zasadności pobierania świadczenia", zamiast na "w sprawie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie". Podobnie rzecz ma się do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., poprzez niezawiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, aczkolwiek w ocenie Kolegium uchybienia te nie miały wpływu na wynik sprawy. Uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy, strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy strona nie przedstawiła żadnego przekonującego argumentu, który mógłby stanowić o istotnym naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a. - nie wykazała żadnej czynności procesowej, której - wobec braku tego zawiadomienia - nie mogła podjąć, a co nadto miało wpływ na wynik sprawy.

Odnosząc się końcowo do pozostałych zarzutów Kolegium wyjaśniło, że uchylenie decyzji na podstawie art. 16 ust. 6 u.p.p.w.d. spowoduje to, iż właściwym organem w zakresie świadczenia wychowawczego za okres, w którym dana osoba podlega ustawodawstwu państwa, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz w sprawach ustalania i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń za okres, w którym dana osoba podlega ustawodawstwu państwa, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji, będzie Wojewoda [...] (wniosek o przyznanie świadczeń zostanie rozpoznany niejako od nowa).

Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem strony, że zasadniczo uchylenie decyzji przyznającej świadczenie następuje wyłącznie na przyszłość (ze skutkiem ex nunc), jednak dostrzegło, iż art. 16 ust. 6 u.p.p.w.d. jednoznacznie nakazuje uchylić decyzję z mocą wsteczną (ex tunc) - za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, o którym mowa w ust. 1, w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Wydana przez organ I instancji decyzja była, zdaniem Kolegium, wadliwa wyłącznie w zakresie początkowej daty okresu uchylenia decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze, co też wymagało stosownej korekty organu II instancji. W pozostałym zakresie organ I instancji nie naruszył przepisów prawa materialnego, jak i przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym wydanie odmiennego rozstrzygnięcia.

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. A. M. wniosła skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej:

1) błędną wykładnię art. 4 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 2, 6 i 7 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci poprzez przyjęcie, że właściwy organ może uchylić prawo do świadczenia wychowawczego, bez badania, czy w spornym okresie osoba uprawiona (matka) mogła korzystać ze świadczenia w innym państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego;

2) całkowite pominięcie, że P. W. nigdy, w szczególności w dniu przyznania świadczenia wychowawczego, nie był członkiem rodziny skarżącej w rozumieniu art. 16 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, nic skarżącej nie łączyło z wyżej wymienionym we wskazanym dniu oraz że skarżąca później stale zamieszkiwała z dziećmi w Polsce. Z tych względów, nie było jakichkolwiek podstaw do rozważań, że skarżąca mogłaby podlegać ustawodawstwu innego państwa w zakresie świadczeń na rodzinę.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji.

W odpowiedzi ma skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych powyżej kryteriów, kontrola legalności wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz.U. z 2019 r. poz. 2407 ze zm.), dalej: "u.p.p.", wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze: 1) pełni funkcję instytucji właściwej w związku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w przypadku przemieszczania się osób w granicach Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Konfederacji Szwajcarskiej; 2) wydaje rozstrzygnięcia, w tym decyzje, oraz przekazuje informację, o której mowa w art. 13a ust. 2, w sprawach świadczenia wychowawczego realizowanego w związku z koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego. Jednocześnie w świetle art. 11 ust. 3 u.p.p. świadczenie wychowawcze przyznane przez wojewodę wypłaca organ właściwy.

Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 6 – 9 u.p.p. w przypadku, gdy wojewoda ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla prawo do świadczenia wychowawczego za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, o którym mowa w ust. 1, w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Wojewoda ustala wtedy prawo do świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 11 u.p.p. od dnia, w którym osoba podlega ustawodawstwu państwa, o którym mowa w ust. 1, w zakresie świadczeń na rodzinę w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. W przypadku, gdy jednak wojewoda ustali, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego: 1) przekazuje sprawę organowi właściwemu w celu ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego - w przypadku, o którym mowa w ust. 1; 2) informuje o tym fakcie organ właściwy - w przypadku, o którym mowa w ust. 2.

Celem stosowania przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego jest rozwiązanie występujących przypadków kolizji norm i wyeliminowanie kumulacji świadczeń, a nie pozbawienie strony uprawnień do tych świadczeń. Oznacza to, że to Wojewoda ustala, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Dokonanie takich ustaleń obliguje właściwy organ do uchylenia uprzednio wydanej decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego od dnia, w którym osoba podlega ustawodawstwu państwa, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w zakresie świadczenia wychowawczego. Uchylenie decyzji w trybie art. 16 ust. 6 u.p.p. nie kończy jednak postępowania o przyznanie świadczenia wychowawczego. Oznacza jedynie zmianę właściwości organu, a nie automatyczne, jednoznaczne pozbawienie prawa do takiego świadczenia (np. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 29 października 2019 r., sygn. II SA/Gl 910/19).

Z materiału dowodowego wynika, że skarżącej przyznano prawo do świadczenia wychowawczego na syna K. W. w okresie od [...] października 2018 r. do [...] września 2019 r. Pismem z dnia [...] lutego 2020 r. Wojewoda [...] poinformował Ośrodek Pomocy Społecznej w G., że ojciec ww. dziecka jest zatrudniony na terenie [...] od dnia [...] stycznia 2019 r., w związku z tym, w przypadku K. W. przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mają zastosowanie od dnia [...] stycznia 2019 r. do chwili obecnej.

Zatem, w związku z powyższą informacją organ I instancji prawidłowo uchylił przyznane skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego na syna K. , natomiast nieprawidłowo wskazał okres, za który orzeczono o uchyleniu decyzji przyznającej to świadczenie. Skoro bowiem świadczenie – jak słusznie wyjaśniło Kolegium - było przyznane na okres od dnia [...] października 2018 r. do dnia [...] września 2019 r., a zastosowanie przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do K. W. – zdaniem Wojewody - występuje od dnia [...] stycznia 2019 r., to ta właśnie data winna być uwzględniona przy uchyleniu przedmiotowej decyzji.

Powyższe wiąże się – jak już wyżej wskazano - ze zmianą właściwości rzeczowej organu do rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego. Uchylenie dotychczasowej decyzji o przyznaniu skarżącej świadczenia wychowawczego na syna K. na wskazany okres skutkować będzie w pierwszej kolejności ponownym rozpoznaniem jej wniosku o to świadczenie, z tym że organem, który oceni zasadność tego wniosku będzie Wojewoda, a nie organ, który wydał poprzednią, pozytywną dla skarżącej decyzji. Podniesione natomiast przez skarżącą okoliczności merytoryczne, jak np. o niepobieraniu przez nią w innym państwie świadczeń, mogą mieć znaczenie dopiero na etapie rozpoznania wniosku przez właściwy organ, tj. przez Wojewodę.

Jak słusznie przyjmuje się w orzecznictwie, prawidłowość dokonanych przez wojewodę ustaleń, że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mają zastosowanie, może być poddana ocenie dopiero na etapie kontrolowania wydanych przez wojewodę decyzji (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 858/19, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 552/17). Wspomniane powyżej orzeczenia dotyczą co prawda świadczeń rodzinnych, jednak zawarte w ustawie o świadczeniach rodzinnych uregulowania w omawianym zakresie są analogiczne do uregulowań zawartych w ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Jak wynika z treści art. 16 ust. 4 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, w przypadku gdy - tak jak w niniejszej sprawie – osoba, o której mowa w art. 4 ust. 2 (czyli m.in. matka lub ojciec), lub członek rodziny tej osoby przebywa poza granicami RP, w państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, to wojewoda (nie zaś burmistrz) ustala, czy w przekazanej sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Wobec jednoznacznego brzmienia powyższego przepisu, Burmistrz Gminy G. nie miał możliwości samodzielnego poczynienia ustaleń w tym zakresie.

Powyższe nie oznacza jednak, że okoliczności podnoszone przez skarżącą (chociażby takie jak to jakie znaczenie dla przyznania świadczenia ma fakt niezamieszkiwania przez ojca K. W. z synem) nie będą podlegały jakiejkolwiek ocenie. Skoro bowiem dalsze postępowanie będzie toczyło się przed Wojewodą, zatem to właśnie ten organ obowiązany będzie poczynić ustalenia także i w tym zakresie.

Należy przy tym podzielić stanowisko Kolegium, że naruszenie przez organ I instancji przepisów postępowania dotyczących nieprawidłowego zawiadomienia skarżącej o wszczęciu postępowania jak również nieprecyzyjnego oznaczenia przedmiotu postępowania czy nienależytego zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań mogłoby skutkować uchyleniem decyzji tego organu wówczas gdyby uchybienia te mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Tego typu okoliczności nie wynikają jednak z materiałów dołączonych do akt administracyjnych jak też nie były wskazywane przez skarżącą. W szczególności nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, z których wynikałoby, że gdyby te uchybienia nie miały miejsca wynik sprawy byłby inny.

Nie uszło przy tym uwadze Sądu, że organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wadliwie przywołał art. 23a ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych – dotyczący świadczeń rodzinnych, zamiast art. 16 ust. 6 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci – dotyczącego świadczenia wychowawczego, jednak okoliczność ta nie miała – zdaniem Sądu - wpływu na treść rozstrzygnięcia. Należy bowiem zwrócić uwagę, że treść obu wymienionych wyżej przepisów jest analogiczna, zaś w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] maja 2020 r. prawidłowo wskazano art. 16 ust. 6 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W ocenie Sądu, w niniejsze sprawie – wbrew stanowisku skarżącej - nie doszło zatem do naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 1 u.p.p. w związku z art. 16 ust. 2, 6 i 7 u.p.p., ani też innych przepisów uzasadniających uwzględnienie skargi.

Z powyższych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Niniejsza sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, w trybie uproszczonym na wniosek organu, który wydał zaskarżoną decyzję, któremu to wnioskowi nie sprzeciwiła się skarżąca (stosownie do treści art. 119 pkt 2 p.p.s.a.).