Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 312/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 4, art. 246 par. 1 pkt 2, vart. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 1147/12 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem z dnia 9 października 2012 r., sygn. I SA/Rz 335/12 postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 9 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, I SA/Rz 335/12, oddalił skargę T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w A.. W postępowaniu tym, postanowieniem referendarza sądowego z 10 lipca 2012 r., skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym – zwolniono ją od kosztów sądowych w całości.

Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wspomnianym powyżej wyrokiem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 grudnia 2012 r., w I SA/Rz 1147/12, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy, skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF skarżąca podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.101,95 zł.

WSA w Rzeszowie postanowieniem z 3 kwietnia 2013 r. oddalił wniosek skarżącej. Sąd pierwszej instancji odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy, ponieważ jej sytuacja majątkowa nie odpowiadała przesłankom wyrażonym w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270; dalej jako: "P.p.s.a." ).

2. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca odwołała się do uchwały siedmiu sędziów NSA z 2 grudnia 2010 r., II GPS 2/10, w świetle której prawo pomocy rozciąga się na postępowanie wznowieniowe. Tym samym, skoro skarżąca została zwolniona od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem, również w postępowaniu wznowieniowym nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia, bowiem zaskarżone postanowienie, pomimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd wyrażony w wymienionej powyżej uchwale siedmiu sędziów, że "charakter postępowania wznowieniowego przemawia za tym, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika rozciąga się na postępowanie wznowieniowe. Wznowienie postępowania, jeżeli zachodzą przyczyny określone w ustawie, polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Skoro więc wznowienie postępowania oznacza powrót do rozpoznania sprawy, nie sposób twierdzić, iż prawo pomocy przyznane w tej sprawie na wcześniejszym etapie rozpoznania sprawy spełniło swój cel.". Tym samym, zgodnie z dyspozycją art. 239 pkt 4 P.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych – także w postępowaniu wznowieniowym. Mając powyższe na uwadze, zważywszy, że postanowieniem z 10 lipca 2012 r. skarżącą zwolniono już od kosztów sądowych, ponowny wniosek w przedmiocie przyznania prawa pomocy podlegał oddaleniu, choć z innych przyczyn niż wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na marginesie powyższych rozważań Sąd przypomina, że stosownie do treści art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, sąd każdorazowo powinien cofnąć prawo pomocy, gdy strona wprowadziła sąd w błąd, co do swojej sytuacji majątkowej, rodzinnej czy zdolności płatniczych albo zataiła prawdę o tych okolicznościach bądź nie podała ich w pełni (por. postanowienie NSA o sygn. akt II OZ 1079/12 oraz I OZ 557/11, I OZ 559/11).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.