Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 121/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie wzrostu wartości nieruchomości oraz wysokości opłaty planistycznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] lutego 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie wzrostu wartości nieruchomości oraz wysokości opłaty planistycznej.

W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący

7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2017 r. Do akt sprawy w dniu [...] marca 2017 r. wpłynął wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (nadany w dniu [...] marca

2017 r.). Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie stać go na poniesienie kosztów procesu, a opłacenie wpisu pozbawi go możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych, gdyż od dawna nie ma żadnych dochodów ani pracy.

Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny sprawy i wskazano szczegółowo przesłanki warunkujące przyznanie stronie prawa pomocy. W ocenie referendarza sądowego wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie wykazał on w wiarygodny sposób jaka jest jego rzeczywista sytuacja dochodowa, a przedstawione oświadczenia budzą wątpliwości. Ostatecznie jak wskazał referendarz sądowy wybiórcze udostępnienie danych nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Instytucja prawa pomocy ma bowiem charakter wyjątkowy, a wykazanie, że strona rzeczywiście znajduje się w trudnej sytuacji materialnej spoczywa na niej samej i winno być oparte na ścisłej współpracy z sądem, który dąży do tego aby sytuację strony w pełni wyjaśnić.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia

o odmowie przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Sąd podzielił stanowisko referendarza sądowego, że wnioskodawca nie wykazał spełnienia przesłanek upoważniających do przyznania prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, zwłaszcza mając na względzie fakt uchylenia się przez skarżącego od obowiązku przedłożenia dokumentów i dodatkowych informacji mających uzasadniać przyznanie mu wnioskowanego prawa, a dotyczących dochodów oraz ponoszonych wydatków

i kosztów. Zdaniem Sądu stan faktyczny sprawy został poprawnie oceniony i ustalony przez referendarza sądowego. To, że strona nie zgadza się z tą oceną stanu faktycznego i prawnego nie zmienia prawidłowości wydanego postanowienia i nie jest przesłanką stwierdzenia jego wadliwości. Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Należy przy tym zauważyć, że postępowanie wpadkowe na skutek wniosku skarżącego trwało ponad pięć miesięcy. W ocenie Sądu skarżący mógł w tym okresie bez przeszkód przedłożyć wszystkie dokumenty i dowody na poparcie wyrażonych we wniosku oraz kolejnych pismach twierdzeń, odnoszących się do meritum sprawy.

Zarządzeniem z dnia [...] września 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] lutego

2017 r., wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W dniu [...] września 2017 r. skarżącemu doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu, które pozostało bezskuteczne, bowiem wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek m. in. skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis.

W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby wpis ten uiścił,

a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, iż skoro skarżący, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiścili należnego prawomocnego wpisu sądowego, złożona przez stronę skarżącą skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.