Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 972/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39
journal: Dz.U. 2008 nr 115 poz 728
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2013 r. sprawy ze skargi G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił przyznania G.K. zasiłku celowego na opłatę czynszu, tj. różnicy pomiędzy wysokością czynszu, a posiadanym dofinansowaniem do czynszu.

W uzasadnieniu decyzji organ przywołał stosowne przepisy ustawy o pomocy społecznej, w tym definicję dochodu określoną w art. 8 ust. 3 i ust. 12 tej ustawy. Wskazał że strona otrzymała wyrównanie renty w wysokości [...] zł za okres od dnia [...] do dnia [...], tj. za [...] miesięcy, które zostało wypłacone w miesiącu [...]. Podniesiono, że w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] strona wniosła m. in. o przyznanie pomocy na dopłatę różnicy pomiędzy wysokością czynszu a dofinansowaniem do czynszu. Wskazano, że strona prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Faktyczny dochód rodziny, ustalony zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej, w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w miesiącu [...] wynosił [...] zł., z tytułu: dodatku mieszkaniowego - [...] zł., zasiłku rodzinnego - [...] zł. oraz [...] nadpłaty renty - [...] zł.. Wysokość czynszu wynosi [...] zł. Organ przedstawił zasady przyznawania świadczeń obowiązujące w OPS w G. od dnia [...], wskazując, że ze względu na ograniczone środki finansowe wprowadzono limity wysokości wsparcia finansowego w formie zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego na energię elektryczną gaz, odzież i obuwie, napełnienie butli gazowej, sprzęt AGD, leki i zakup okularów. Natomiast pomoc na inne potrzeby nie jest udzielana, chyba że zajdzie szczególny przypadek. Zgodnie z powyższymi zasadami pomoc materialna na opłaty czynszowe realizowana jest w ramach dodatku mieszkaniowego. Z uwagi na ograniczone środki finansowe na realizację zadań własnych znacznie ograniczył realizowane formy pomocy oraz przyznawanie zasiłków w celu zabezpieczenia niezbędnych i podstawowych potrzeb życiowych osób i rodzin związanych z niemożliwością zakupu żywności, leków opału, odzieży i obuwia. Organ zaznaczył, iż biorąc pod uwagę występującą w rodzinie dysfunkcję, tj. bezrobocie oraz analizę budżetu przyznał stronie pomoc na dofinansowanie do zakupu odzieży i obuwia wiosenno-letniego dla dwóch osób, na opłacenie energii elektrycznej, na leki oraz świadczenie pieniężne na zakup żywności w ramach programu rządowego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania dla 2 osób.

W odwołaniu od tej decyzji G.K. podnosiła, że brak jest przesłanek do wliczenia jej [...] nadpłaty renty do dochodu, gdyż ZUS dokonał nadpłaty za okres [...] miesiąca, ponieważ pomniejszył okres nadpłaty o czas kiedy pobierała zasiłek z PUP. Okres [...] miesiąca upłynął pod koniec [...] r., zatem kwota [...] zł niesłusznie została wliczona do dochodu. Stąd też w opinii strony OPS w G. dopuścił się nierzetelności na jej rzecz w naliczeniu dochodu jakiego nie posiadała. Zdaniem strony naliczenie [...] nadpłaty renty i wliczenie kwoty [...] zł do dochodu jest nieprawidłowe. Zaznaczyła, że w jej przypadku przy niskich dochodach a zarazem braku możliwości zarobkowych z uwagi na uciążliwą chorobę, brak pomocy OPS w opłaceniu różnicy do opłaty czynszu spowoduje, iż zostanie pozbawiona dachu nad głową.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną m.in. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu opisano dotychczasowy tok czynności w sprawie. Podkreślono, że we wniosku z dnia [...] G.K. wnosiła o przyznanie jej zasiłków celowych na żywność, na energię elektryczną gaz i leki oraz na opłatę czynszu (tzn. różnicę pomiędzy czynszem a dodatkiem mieszkaniowym). Wskazano, że z treści wywiadu wynika, że strona mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem J.B. Strona posiada mieszkanie własnościowe spółdzielcze, a zadłużenie z tytułu opłat czynszowych wynosi ok. [...] zł. Nadmieniono, że w aktach sprawy zalega kserokopia decyzji ZUS Oddział w Z. z dnia [...] ([...]) o przeliczeniu G.K. renty, zgodnie z którą przyznano stronie wyrównanie za okres od [...] do [...] w kwocie brutto [...] zł, z której ZUS kwotę [...] zł zaliczył na pokrycie innych należności, a stronie przekazał, po odliczeniu zaliczki na podatek ([...] zł), składki na ubezpieczenie zdrowotne ([...] zł), kwotę [...] zł. W oświadczeniu z dnia [...] strona potwierdziła, iż w miesiącu [...] otrzymała nadpłatę renty z ZUS w kwocie [...] zł, którą w całości przeznaczyła na spłatę zaciągniętego długu. Organ ustalił, że w miesiącu [...] na dochód rodziny składał się zasiłek rodzinny -[...] zł i dodatek mieszkaniowy - [...] zł oraz doliczył do dochodu [...] nadpłaty renty w kwocie [...] zł ([...] zł : [...] miesięcy). Do analizy wydatków sporządzonej w dniu [...] strona podała, że w miesiącu [...] na żywność wydała [...] zł, na zakup środków [...] zł (z pomocy OPS), na opłatę czynszu [...] zł, na opłatę gazu [...] zł, na przybory szkolne [...] zł oraz inne wydatki - [...] zł. Łącznie wydatki wyniosły [...] zł. Syn strony J.B. kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych [...] w G. i był zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Strona była zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. Podniesiono, że z decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...] wynika, że od dnia [...] strona miała przyznany zasiłek dla bezrobotnych. Za okres od dnia [...] do dnia [...] otrzymała zasiłek w kwocie netto [...] zł wypłacony w miesiącu [...].

Kolegium wskazało, że ustawowe kryterium dochodowe dla rodziny dwuosobowej, jaką jest rodzina strony wynosi 702,00 zł. Od [...], zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, kryterium to wynosi 912,00 zł.. Podniesiono, iż według art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz ubezpieczenia społeczne; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W przypadku zaś uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód - art. 8 ust. 12 w/w ustawy

Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił dochód rodziny i w miesiącu poprzedzającym złożenia wniosku o pomoc, czyli w miesiącu [...] wynosił on [...] zł i nie przekraczał ustawowego kryterium dochodowego rodziny. Nadto w rodzinie występowała okoliczność wymieniona w art. 7 pkt 2-15 powoływanej ustawy, tj. bezrobocie, a co za tym idzie strona spełniała kryteria formalne do otrzymania wnioskowanego zasiłku celowego.

Nadmieniono jednakże, że w myśl postanowień art. 3 ust. 4 powoływanej ustawy potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.

W tej mierze organ odwoławczy podniósł, że przyznanie zasiłku celowego następuje w ramach uznania administracyjnego i organ ma prawo odmówić przyznania tego świadczenia z pomocy społecznej, jeżeli nie ma środków finansowych niezbędnych do jego realizacji (wyrok NSA z dnia 05 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 806/07). Wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że z uwagi na ograniczone środki finansowe na realizację zadań własnych, wprowadził zasady przyznawania świadczeń z pomocy społecznej. Zgodnie z nimi zasiłki celowe przyznawane są na zaspokojenie niezbędnych i podstawowych potrzeb życiowych osób i rodzin związanych z niemożliwością zakupu żywności, leków, opału odzieży i obuwia. Zgodnie z tymi zasadami pomoc materialna na opłaty czynszowe realizowana jest w ramach dodatku mieszkaniowego. Organ odwoławczy nadmienił, iż z akt sprawy wynika, że strona ma przyznany dodatek mieszkaniowy wysokości [...] zł.

Kolegium wskazało, że mając na uwadze występujące w rodzinie bezrobocie oraz analizę budżetu, organ pomocowy przyznał stronie zasiłki celowe na zaspokojenie niezbędnych potrzeb, tj. na dofinansowanie do zakupu odzieży i obuwia wiosenno-letniego dla dwóch osób, na opłacenie energii elektrycznej i na leki oraz świadczenie pieniężne na zakup żywności w ramach wieloletniego programu rządowego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" dla dwóch osób. Dlatego też, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że zaskarżona decyzja nie narusza granic uznania administracyjnego, bowiem odmowa przyznania wnioskowanego zasiłku celowego na dopłatę do czynszu wynika z ograniczonych możliwości finansowych Ośrodka Pomocy Społecznej w G.

Odnosząc się do odwołania strony Kolegium stwierdziło, iż nieprawdziwa jest jej informacja jakoby nadpłata renty dotyczyła okresu [...] miesiąca, gdyż w decyzji ZUS Oddział w Z. z dnia [...] wyraźnie określono, że wyrównanie dotyczy okresu od [...] do [...], czyli [...] miesięcy i po pokryciu przez ZUS innych należności strona otrzymała kwotę netto [...] zł. Zatem uzyskany dochód winien być wliczany do miesięcznego dochodu rodziny w okresie od miesiąca [...] do miesiąca [...] w kwocie [...] zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca G.K. wskazała, że nie zgadza się z treścią zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powieliła wyartykułowane już wcześniej w treści odwołania zarzuty dotyczące błędów przy wyliczeniu dochodu rodziny, wskazując, że konsekwencją tych błędów jest to, że została pozbawiona możliwości starania się o zasiłek okresowy, który mogłaby przeznaczyć na zapłatę czynszu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło oddalenie skargi, powtarzając argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie godzi się podnieść, że po myśli art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 §1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z brzmienia art. 145 §1 P.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony, czy narusza zasady współżycia społecznego i im podobnych.

Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym kontekście uznano, że skarga G.K. nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wykazała bowiem, że decyzja zapadła na skutek przeprowadzenia potrzebnych do rozstrzygnięcia sprawy dowodów, właściwej ich oceny, poprawnych rozważań faktycznych, które znalazły dostateczny wyraz w jej motywach.

W dalszej kolejności wskazać należy, że świadczenia dla osób wymagających wsparcia ze strony pomocy społecznej podlegają regulacji zawartej w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r., Nr 115, poz. 728 ze zm.). Celami pomocy społecznej określonymi w art. 2 i 3 wyżej wskazanej ustawy jest wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie samodzielnie pokonać, umożliwienie osobie lub rodzinie życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Cele te osiąga się poprzez wyprowadzenie osoby z systemu pomocy społecznej. Zgodnie z art. 3 powołanej ustawy rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Pomoc społeczna udzielana jest bowiem osobom, czy rodzinom między innymi z powodu ich ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, ciężkiej choroby.

Bez wątpienia te warunki przyznania stronie skarżącej pomocy zostały w sprawie spełnione. Jednakże, choć strona skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji osobistej i materialnej nie można z góry niejako przyjmować, że wszelkie możliwe świadczenia udzielane przez organy pomocy społecznej są jej należne i to w żądanej wysokości.

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] strona skarżąca wniosła o przyznanie jej zasiłków celowych na żywność, na energię elektryczną gaz i leki oraz na opłatę czynszu tj. sfinansowanie różnicy pomiędzy pełną wysokością czynszu, a otrzymywanym przez stronę dodatkiem mieszkaniowym. Z treści wywiadu środowiskowego wynikało, że skarżąca mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem J.B., posiada mieszkanie własnościowe spółdzielcze, a zadłużenie z tytułu opłat czynszowych wynosi około [...] zł.

Ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, kserokopii decyzji ZUS Oddział w Z. z dnia [...] ([...]) o przeliczeniu G.K. renty, wynika, że przyznano stronie wyrównanie za okres od [...] do [...] w kwocie brutto [...] zł, z której ZUS kwotę [...] zł zaliczył na pokrycie innych należności, a stronie przekazał, po odliczeniu zaliczki na podatek ([...] zł), składki na ubezpieczenie zdrowotne ([...] zł), kwotę [...] zł. W oświadczeniu z dnia [...] strona potwierdziła, iż w miesiącu [...] otrzymała nadpłatę renty z ZUS w kwocie [...] zł, którą w całości przeznaczyła na spłatę zaciągniętego długu. W miesiącu [...] na dochód rodziny składał się zasiłek rodzinny -[...] zł i dodatek mieszkaniowy - [...] zł oraz doliczył do dochodu [...] nadpłaty renty w kwocie [...] zł ([...] zł : [...] miesięcy). Do analizy wydatków sporządzonej w dniu [...] strona zaś podała, że w miesiącu [...] na żywność wydała [...] zł, na zakup środków [...] zł (z pomocy OPS), na opłatę czynszu [...] zł, na opłatę gazu [...] zł, na przybory szkolne [...] zł oraz inne wydatki - [...] zł. Łącznie wydatki wyniosły [...] zł. Syn strony J.B. kontynuował naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych [...] w G. i był zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Skarżąca zaś, była zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku, przy czym z decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...] wynika, że od dnia [...] strona miała przyznany zasiłek dla bezrobotnych i za okres od dnia [...] do dnia [...] otrzymała zasiłek w kwocie netto [...] zł wypłacony w miesiącu [...].

W chwili orzekania przez organ I instancji ustawowe kryterium dochodowe dla rodziny dwuosobowej, jaką jest rodzina skarżącej wynosiło 702,00 zł., a od 01 października 2012 r. kryterium to wynosi 912,00 zł.. Zgodnie zaś z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz ubezpieczenia społeczne; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Przy tym z mocy zapisu art. 8 ust. 12 omawianej ustawy, w przypadku uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód.

Stąd też nieprawidłowe jest mniemanie skarżącej, że nadpłata renty dotyczyła okresu [...] miesiąca, gdyż w decyzji ZUS Oddział w Z. z dnia [...] wyraźnie i jednoznacznie określono, że wyrównanie dotyczy okresu od [...] do [...], czyli [...] miesięcy i po pokryciu przez ZUS innych należności strona otrzymała kwotę netto [...] zł. Zatem uzyskany dochód prawidłowo winien był być wliczany do miesięcznego dochodu rodziny w okresie od miesiąca [...] do miesiąca [...] w kwocie [...] zł., a podnoszona przez skarżącą okoliczność niemożności uzyskania świadczenia w postaci zasiłku okresowego pozostaje w tej sprawie poza zakresem kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Stosownie do art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby życiowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu (art. 39 § 2 w/w ustawy).

Godzi się w tym miejscu zaznaczyć, że w rozpoznaniu wyżej już opisanego wniosku o pomoc z dnia [...] organ pomocowy biorąc pod uwagę występującą w rodzinie dysfunkcję, tj. bezrobocie oraz analizę budżetu przyznał stronie skarżącej decyzjami z dnia [...] pomoc na dofinansowanie do zakupu odzieży i obuwia wiosenno-letniego dla dwóch osób w wysokości [...] zł., na opłacenie energii elektrycznej w wysokości [...] zł., na leki w wysokości [...] zł. (decyzja nr [...]) oraz świadczenie pieniężne na zakup żywności w ramach programu rządowego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania dla 2 osób w kwocie [...] zł. (decyzja nr [...]).

Niewątpliwie w świetle wyżej przywołanego przepisu potrzeba zgłoszona przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie mieści się w katalogu potrzeb zaspokajanych w drodze tego rodzaju świadczenia. Zatem skarżąca mogła oczekiwać, że jej potrzeba zostanie zaspokojona. Nie mniej jednak dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji niezbędne będzie przywołanie treści art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z tym przepisem potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Wskazane unormowanie znajduje się w przepisach dotyczących zasad ogólnych pomocy społecznej. Zatem unormowanie to posiada charakter uniwersalny i musi być brane pod uwagę przy rozpatrywaniu każdej sprawy. Zgodnie z nim organ pomocy społecznej zobowiązany jest uwzględniać potrzeby osoby korzystającej z pomocy społecznej, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Z unormowania tego wynika, że nie każda niezbędna potrzeba zgłoszona przez osobę potrzebującą będzie zaspokojona, albowiem uzależnione to będzie także od posiadanych przez te organy środków na ich zaspokojenie.

W rozpatrywanej sprawie organ pierwszej instancji rozpatrując wniosek skarżącej z dnia [...] zaspokoił szereg zgłoszonych przez nią potrzeb, jednakże odmówił przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów dofinansowania czynszu i w uzasadnieniu decyzji odwołał się do tego, że nie dysponuje wystarczającymi środkami finansowymi umożliwiającymi mu zaspokojenie zgłoszonej potrzeby. W tym zakresie organ pierwszej instancji odwołał się do postanowień przyjętej i realizowanej polityki świadczeń na terenie miasta G. i występującego ograniczenia sprowadzającego się do przyznawania jedynie świadczeń o charakterze podstawowym.

Godzi się przy tym zaznaczyć, że nie jest konieczne precyzyjne wskazanie, w każdym przypadku, w uzasadnieniu decyzji w przedmiocie zasiłku celowego, możliwości finansowych organu pomocy społecznej. Taki obowiązek nie wynika z norm art. 3 ust. 4, art. 39 ust. 1 i 2 omawianej ustwy, czy też z art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. (patrz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 483/11,wyrok NSA z dnia 02 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 107/110 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).

Godzi się tu zauważyć, że z powołanych wyżej przepisów wynika, iż przyznanie świadczenia z zakresu pomocy społecznej ma charakter uznaniowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że uznanie organu doznaje ograniczeń w świetle brzmienia art. 7 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem, organ winien załatwiać sprawę mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z tej przyczyny organ administracji podejmując decyzje w ramach uznania administracyjnego winien przeprowadzić wnikliwe postępowanie zmierzające do oceny stwierdzonego stanu faktycznego. Taka konstrukcja nie wyklucza możliwości odmowy przyznania świadczenia (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1999 r., sygn. akt II SA/Gd 25/98, LEX nr 44078), jednakże nakłada na organ obowiązek każdorazowego wskazania przesłanek odmowy udzielenia świadczenia.

W ocenie Sądu wsparcie finansowe udzielane stronie skarżącej jest odpowiednie do jej sytuacji i zasadniczo zabezpiecza niezbędne potrzeby bytowe oraz z drugiej strony uwzględnia możliwości finansowe Ośrodka Pomocy Społecznej, który co już wykazano wyżej posiada bardzo ograniczone środki finansowe.

Przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 3 ustawy o pomocy społecznej pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Strona skarżąca, jak już wyżej zaznaczono otrzymała i otrzymuje od organów pomocy społecznej pomoc finansową, która pozwala jej na egzystencję w warunkach odpowiadających godności człowieka, a zatem w opinii Sądu udzielana stronie pomoc jest adekwatna do możliwości finansowych OPS.

Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone rozstrzygnięcia naruszały przepisy ustawy o pomocy społecznej. Nie stwierdzono również naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w sposób, który miałby wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium w sposób dostateczny wykazało, iż wszystkie okoliczności sprawy podlegały ocenie w ramach przeprowadzonego postępowania, a przytoczona w zaskarżonej decyzji argumentacja odmowy przyznania zasiłku nakazuje uznać, iż jej uzasadnienie spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., zawiera bowiem wskazanie faktów oraz dowodów, na których rozstrzygający sprawę organ się oparł, oraz uzasadnienie prawne, a więc wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji.

Stwierdzić także należy, że organy administracji działające na podstawie przepisów prawa materialnego (art. 39 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej), przewidujących uznaniowy charakter rozstrzygnięcia, są obowiązane zgodnie z zasadą art. 7 k.p.a., załatwić sprawę w sposób zgodny ze słusznym interesem obywatela, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków. Nie jest więc tak, że każda osoba spełniająca warunki do przyznania pomocy społecznej tę pomoc musi uzyskać w żądanej wysokości i na każdy cel, gdyż organy administracji muszą gospodarować określoną pulą środków finansowych i rozeznać potrzeby osób samotnych oraz rodzin wielodzietnych żyjących w ubóstwie.

Reasumując w rozpoznawanej sprawie organy w oparciu o posiadane dokumenty oraz informacje podane przez stronę skarżącą dokonały właściwych ustaleń i w sposób wyczerpujący wyjaśniły okoliczności, które przesądziły, że wnioskowana przez stronę skarżącą pomoc nie została jej przyznana. W toku postępowania administracyjnego rozważono wszelkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności sprawy - zdaniem Sądu - skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku właściwej oceny materiałów sprawy i prawidłowych rozważań prawnych.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę stosując art. 151 P.p.s.a.