Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 323/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, skargi kasacyjnej K. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Op 323/07, postanawia: odrzucić skargę kasacyjną WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

K. P. wniósł do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., skargę z dnia 8 maja 2007 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), na jego decyzję z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...], nr [...], Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], nakazującą skarżącemu rozbiórkę pawilonu handlowego (kwiaciarni) wybudowanego w K. przy ul. [...], bez wymaganego zezwolenia na budowę.

W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 czerwca 2007 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych. Wezwania zawierało pouczenia, iż niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 4 lipca 2007 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w związku z art. 65 § 2 P.p.s.a. w związku z § 9 ust. 1,7 i 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z dnia 23 lipca 1999r., Nr 62, poz. 697 ze zm.), to jest w ostatnim dniu okresu na jaki pismo pozostawiono w placówce pocztowej, po dokonaniu drugiego awizowania zawierającej go przesyłki w dniu 28 czerwca 2007 r. na okres kolejnych 7 dni.

Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, w związku z tym postanowieniem z dnia 23 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę K. P.

Skarżący odebrał to postanowienie w dniu 7 sierpnia 2007 r., i w dniu 9 sierpnia 2007 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), skierował do Sądu pismo z dnia 8 sierpnia 2007 r., zatytułowane "Zażalenie", w którym napisał, że składa zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 lipca 2007 r. w związku z tym, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia opłaty. Wskazał w nim, że został wprowadzony w błąd przez pocztę, gdzie nie wydano mu wezwania, a inne awizowane w tej samej dacie pismo nie pochodzące z Sądu. Nie wiedział zatem o skierowanym do niego wezwaniu sądowym. Dopiero po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu jego skargi zorientował się, że musiała nastąpić pomyłka ze strony poczty. Natomiast, gdy drugi raz awizowano wezwanie sądowe o wpis, nie mógł go odebrać, gdyż przebywał za granicą.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżącego do oznaczenia rodzaju pisma z dnia 8 sierpnia 2007 r., w szczególności poprzez określenie, czy stanowi ono skargę kasacyjną, czy jest to wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to zawierało pouczenie, iż brak odpowiedzi w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania spowoduje pozostawienie pisma skarżącego z dnia 8 sierpnia 2007 r., bez rozpoznania. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu 1 października 2007 r. (doręczone do rąk jego małżonki, będącej dorosłym domownikiem), i w piśmie z dnia 4 października 2007 r., nadanym listem poleconym w tym samym dniu, wskazał, że jego pismo z dnia 8 sierpnia 2007 r., stanowi skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 23 lipca 2007 r. Wyjaśnił też, że w dalszym ciągu podtrzymuje swoje stanowisko, iż nie został prawidłowo wezwany do opłacenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna K. P. podlega odrzuceniu.

Skargę kasacyjną K. P. sporządził i wniósł do tut. Sadu osobiście. Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, może też ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę kasacyjną na rzecz strony może też wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Wniesienie skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym, usuwalnym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a w myśl którego przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma strony, wskutek których nie może ono otrzymać prawidłowego biegu. Taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r. , sygn. akt FSK 3/04, (opublikowane Monitor Prawniczy 2004/5/202), zgodnie z jego tezą "Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie."

Ponadto zauważyć należy, że przepis art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a, określa jako uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej, ten sam krąg podmiotów, co do sporządzenia kasacji w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi.

O nieusuwalnym charakterze braku kasacji, jakim jest sporządzenie jej przez samą stronę, wypowiedział się także Sąd Najwyższy. W postanowieniu z dnia 14 stycznia 1997r. (opublikowane OSNC 1997/6-7/77), na tle wymogów jakie musi spełniać kasacja w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi.

Skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a ponieważ nie posiada on kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a, skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, uzasadniającym jej odrzucenie na mocy art. 178 P.p.s.a jako niedopuszczalnej.

W związku z tym orzeczono jak w sentencji postanowienia.