Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 286/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2 i § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2017 r. sprawy ze skargi R.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie skarżącego z dnia [...] stycznia 2016r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] określającej za miesiąc wrzesień 2010 r. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w wysokości 9. 310 zł, zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi doręczono skarżącemu w dniu 31 marca 2016 r. (z.p.o. – k.48 akt administracyjnych).

W piśmie z dnia [...] października 2016 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), wniesionym za pośrednictwem organu, R.S. wskazał, że wnosi skargę "na decyzję dyrektora izby" i prosi o wszczęcie postępowania. Sprawa zainicjowana tym pismem została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 432/16.

W tej też sprawie postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Go 432/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z uwagi na niewskazanie, pomimo wezwania Sądu, jakiego konkretnie aktu, czynności, czy bezczynności jego skarga dotyczy.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2017r., ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych ww. skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że [...] czerwca 2017 r., na mocy pisma Okręgowej Rady Adwokackiej, dowiedział się o ustanowieniu go pełnomocnikiem R.S. w niniejszej sprawie, a 5 czerwca 2017 r. zapoznał się z aktami sądowymi. Dodał, że kontakt z klientem jest praktycznie zerowy; skarżący w jednej ze swoich spraw tylko raz nawiązał listowny kontakt z kancelarią. W piśmie dołączonym do wniosku wskazał, że skarga R.S. nadana 31 października 2016 r. dotyczy postanowień Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. o nr: [...] oraz od [...] do [...].

Wobec powyższego postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Go 432/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim przywrócił skarżącemu termin do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 8 lipca 2017 r.

Podobna sytuacja miała miejsce w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Go 433/16, gdzie w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. stanowiącym uzupełnienie braków formalnych skargi wniesionej w dniu 31 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że przedmiotem zaskarżenia są postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. o nr [...] oraz od [...] do [...]. Wydane w tej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 czerwca 2017 r. (sygn. akt I SA/Go 433/16) w przedmiocie przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi jest prawomocne od dnia 12 lipca 2017 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lipca 2017 r. (w sprawie o sygn. akt I SA/Go 432/16) i z dnia 13 lipca 2017 r. (w sprawie o sygn. akt I SA/Go 433/16), z uwagi na treść pisma pełnomocnika strony skarżącej z [...] czerwca 2017 r. uzupełniającego braki formalne skargi, zarejestrowanej w sprawie o sygn. akt l SA/Go 432/16 oraz pisma pełnomocnika strony skarżącej z [...] maja 2017 r. w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt l SA/Go 433/16, uznano skargi te jako wniesione na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. o nr: [...].

Po rozdzieleniu, zarejestrowano następnie pod sygn. akt I SA/Go 286/17 skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że została ona złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu do dokonania tej czynności. Nadto wskazał, że na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. R.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 października 2016 r. (data nadania), którą postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r. (powinno być 15 listopada 2016 r.), sygn. akt I SA/Go 375/16 Sąd ten odrzucił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, na co słusznie zwrócił uwagę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, że postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Go 375/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], jako wniesioną z uchybieniem terminu. Postanowienie to jest prawomocne.

Wyjaśnić również trzeba, że zgodnie z ukształtowanym w literaturze i orzecznictwie poglądem rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta z przymiotu res iudicata i nie istnieje powód, który uniemożliwiałby stronie wniesienie skargi powtórnie. Nic też nie stoi na przeszkodzie wydaniu orzeczenia o tej samej treści, z tych samych (jeżeli przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie nie uległy zmianie) lub innych przyczyn. Z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. Wynika to z samej istoty tej instytucji. Res iudicata stanowi bowiem rozstrzygnięcie (osądzenie) sporu będącego przedmiotem procesu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania administracji, sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania (niedziałania) skarga dotyczy. Orzeczenie proceduralne nie rozstrzyga tego sporu (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt II GSK 208/11 oraz powołana tam literatura i orzecznictwo, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA - na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Przechodząc do rozpoznania niniejszej sprawy wskazać należy, że stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd odrzuca postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.).

Zaskarżone w rozpoznawanej sprawie postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2016 r. Tym samym 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 2 maja 2016 r. Jednakże R.S., pomimo prawidłowego pouczenia, nadał przedmiotową skargę w Urzędzie Pocztowym dopiero w dniu 31 października 2016 r. (koperta – k. 8 akt sądowych). W takiej sytuacji stwierdzić należało, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.