Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 964/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1375/17 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi H.P., S.P. i E.P. oraz M.K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] września 2017 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1375/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skarg H.P., S.P. i E.P. oraz M.K., odrzucił skargę kasacyjną M.K.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w dniu 28 lutego 2018 r. wydał w sprawie wyrok, którym uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził koszty postępowania. Odpis tego orzeczenia został M.K. (zwanej dalej "skarżącą") doręczony w dniu 23 marca 2018 r.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. (tożsama data nadania) własnoręcznie sporządzonym skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniesiona skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z dwóch powodów. Po pierwsze – skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez skarżącą osobiście, mimo prawidłowego pouczenia o ustanowionym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowski. Skarżąca nie posiada stosownych uprawnień o których mowa w art. 175 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.", a braki w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej przez uprawniony podmiot nie podlegają uzupełnieniu. A po wtóre: skarga kasacyjna została wniesiona po terminie – trzydziestodniowy termin do wniesienia przedmiotowego pisma upływał z dniem 23 kwietnia 2018 r., a skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 26 kwietnia 2018 r. Podstawę prawną odrzucenia skargi kasacyjnej stanowił przepis art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

art. 178 w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 6 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych do uzupełnienia których została wezwana pismem z dnia 2 maja 2018 r., podczas gdy skarżąca uzupełniła wskazane braki zgodnie z treścią wezwania, a sama treść była niewłaściwa.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesiono dodatkowo, w odniesieniu do przekroczenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną oraz o niewielkim "rozeznaniu prawnym". Skarżąca nie miała świadomości przekroczenia terminu, co nie powinno zostać bez znaczenia dla oceny kwestii prawidłowości wykonania wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z uwagi na wymogi formalne, które musi spełniać skarga kasacyjna, a także skutki niedochowania tych wymogów, w szczególności mających charakter konstrukcyjny i dotyczących podstaw kasacyjnych, w przepisie art. 175 p.p.s.a. ustanowiono obowiązek sporządzania skargi kasacyjnej przez osoby mające odpowiednie przygotowanie zawodowe, przede wszystkim adwokatów i radców prawnych. Norma art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że "skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3.". Sporządzenie skargi kasacyjnej, o którym mowa we wskazanym przepisie, dotyczy nie tylko jej napisania, ale również podpisania, ponieważ to podpis wprost wskazuje na osobę, która przygotowała ten środek odwoławczy (porównaj: postanowienie NSA z 29.09.2010 r. II FZ 469/10, LEX nr 742521). W orzecznictwie podkreśla się, że jedynie podpis złożony pod skargą kasacyjną potwierdza z punktu widzenia sądu oceniającego dopuszczalność tego środka, że w jego konstruowaniu brał udział, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 175 p.p.s.a., uprawniony fachowy podmiot. Przy czym, o ile niezamieszczenie podpisu pod skargą kasacyjną, jeśli z jej treści wynika, że została sporządzona przez uprawnioną osobę, stanowi brak o usuwalnym charakterze, który obliguje sąd do wezwania do jego uzupełnienia, o tyle podpisanie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 p.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 178 p.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków (zobacz: postanowienie NSA z 4.01.2012 r. I OZ 1088/11, LEX nr 1104008). Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez wymienione w art. 175 p.p.s.a. osoby ma charakter materialny, a nie formalny, który może zostać usunięty (porównaj: postanowienie NSA z 27.08.2010 r. II ONP 1/10, LEX nr 786655; zobacz także: M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2018, komentarz do art. 175).

W niniejszej sprawie treść złożonego przez skarżącą pisma z dnia 26 kwietnia 2018 r. zatytułowanego "skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1375/17" w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że zostało ono sporządzone przez skarżącą osobiście, a nie uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Przy czym brak jest podstaw do przyjęcia, zażalenie także na to nie wskazuje, by skarżąca należała do osób o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniesiona przez skarżącą skarga kasacyjna była obarczona brakiem o nieusuwalnym charakterze – nie została sporządzona i podpisana przez radcę prawnego lub adwokata. O wadliwości zaskarżonego postanowienia nie świadczy natomiast wezwanie skarżącej do podpisania skargi kasacyjnej. Przedmiotowe pismo, mimo jego sporządzenia przez skarżącą, nie zawierało własnoręcznego podpisu skarżącej, w związku z tym Przewodniczący Wydziału II Sądu pierwszej instancji wezwał skarżącą do podpisania skargi kasacyjnej. Wykonanie wezwania Przewodniczącego w tym zakresie, nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy. Jak już wyżej wskazano w sytuacji gdy ustawa wymaga sporządzenia danego pisma przez adwokata lub radcę prawnego, a z wniesionego do sądu pisma wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że zostało ono sporządzone przez stronę osobiście, to taka wadliwość pisma nie podlega usunięciu w drodze wezwania strony do nadesłania pisma sporządzonego i podpisanego przez uprawniony podmiot.

Ponadto przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona już po upływie ustawowego terminu o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. Okoliczności tej zażalenie nie kwestionuje. Uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną. Natomiast kwestia przyczyn jego uchybienia – wskazywane w zażaleniu subiektywne przeświadczenie strony o dokonaniu czynności w terminie, podeszły wiek strony, stan zdrowia czy poziom znajomości prawa – nie mają wpływu na ocenę, czy dana czynność została dokonana z zachowaniem terminu.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowieniu odpowiada prawu. Dlatego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.