Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 212/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K., A. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżących adwokatowi D. N. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, kwotę 3.247,20 zł (słownie: trzy tysiące dwieście czterdzieści siedem 20/100), zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 607,20 zł (słownie: sześćset siedem 20/100).


UZASADNIENIE

Postanowieniami z dnia 26 marca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu przyznał K. K. i A. P. (dalej określani jako skarżący) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu.

Orzeczenia referendarza stanowiły podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie dla skarżących adwokata, co też tut. Sąd uczynił pismem z 27 marca 2014 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismami z 1 kwietnia 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika – adwokata D. N.

Po zakończeniu rozprawy w dniu 25 czerwca 2014 r. zapadł wyrok uchylający zaskarżoną decyzję.

Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu adwokat D. N. sporządził i następnie wniósł skargę kasacyjną. W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 13 kwietnia 2016 r. uczestniczył adwokat M. M. z substytucji adwokata ustanowionego z urzędu.

W piśmie sporządzonym w dniu 12 maja 2016 r. pełnomocnik skarżących D. N. zwrócił się z prośbą o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed NSA, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z 2015, poz. 1801) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Zgodnie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, dotychczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013, poz. 461) - zwanego dalej rozporządzeniem, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynagrodzenie wynosi 100% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat.

Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczane są na podstawie § 6.

Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą skarżącym zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 21.883 zł (na taką kwotę opiewa również wartość przedmiotu zaskarżenia). Stosownie do postanowień przepisu § 6 rozporządzenia (rozdział 3 rozporządzenia) przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 21.883 zł (t.j. przy wartości powyżej 10.000 zł do 50.000 zł) stawka minimalna wynosi 2.400 zł.

Z kolei przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wskazuje, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wynoszą 240 zł. Do tej kategorii należą m.in. sprawy ze skargi na decyzje, w których orzeczono o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników. Zaskarżona decyzja oprócz określenia zobowiązania w podatku akcyzowym zawierała również orzeczenie o odpowiedzialności podatkowej skarżących jako byłych wspólników spółki cywilnej.

Zatem kierując się dyspozycją przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia wynagrodzenie pełnomocnika, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu oraz orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników, należało ustalić w wysokości 2.640 zł (2.400+240).

Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 710) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje podatników świadczących usługi prawnicze.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.