Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1208/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie WSA Halina Swięcicka Asesor WSA Izabela Głowacka- Klimas Protokolant Aleksandra Borowiec Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2004 r. sprawy ze skargi B. z Niemiec na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2000 roku. 2. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz B. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym..


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2000 roku Urząd Patentowy RP na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 30 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych /Dz. U. Nr 5, poz 17 oddalił wniosek firmy B. z Niemiec o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego słownego PUSHKIN nr [...].

Zdaniem Kolegium Orzekającego firma niemiecka nie posiada interesu prawnego w

żądaniu unieważnienia prawa do rejestracji znaku PUSHKIN nr [...] w oparciu o

powołany we wniosku przepis art. 6 ustawy. Zgodnie z art. 30 ustawy z wnioskiem o

unieważnienie prawa z rejestracji może wystąpić każdy kto ma w tym interes prawny.

Wnioskodawca swój interes upatruje w kolizji pomiędzy znakiem PUSHKIN nr [...]

stanowiącym własność uprawnionego B. SA. we Francji a znakiem

PUSCHKIN, który zgłosił do rejestracji na własną rzecz w dniu [...] kwietnia 1997 roku pod

numerem [...], a którego rejestracji Urząd Patentowy odmówił decyzją z dnia [...]

września 2000 roku z uwagi na podobieństwa w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy tego

właśnie znaku do znaku PUSHKJN nr [...]. Decyzja Urzędu Patentowego odmawiająca

rejestracji znaku nie jest prawomocna Oznacza to, że rejestracja znaku nie jest przesądzona.

Ponadto wnioskodawca ma zarejestrowany znak słowny PUSCHKIN w trybie porozumienia

madryckiego /rejestracja międzynarodowa/, którego skutki rozciągają na terytoriom Polski.

Uprawnienia wnioskodawcy nie są więc zagrożone poprzez istnienie praw do rejestracji

znaku PUSHKIN nr [...]. Po stronie wnioskodawcy brak jest więc interesu prawnego do

żądania unieważnienia prawa do rejestracji znaku PUSHKIN nr [...].

Odwołanie od decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2000 roku złożyła B. wnosząc o uchylenie decyzji Urzędu Patentowego i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania z zaleceniem unieważnienia Prawa rejestracji znaku towarowego PUSHKIN [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Niniejsza sprawa należy do takiej kategorii spraw.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych /Dz.U. Nr 5, poz 17 ze zm./ mającym zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 315 ust.3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej /Dz.U. Nr 49 z 2001 r. ze zm./ z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego może wystąpić każdy, kto ma w tym interes prawny. Przepisy o znakach towarowych nie definiują na własny użytek pojęcia interesu prawnego. W tej kwestii wypowiadał się także Sąd Najwyższy. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 27 maja 1999 roku IIRN 5/99 (OSNP z 2000 r., poz. 337) co do tego, że użyte w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych pojęcie interesu prawnego, stanowiącego przesłankę żądania unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego jest tożsame z pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w kodeksie postępowania administracyjnego.

Obszerne piśmiennictwo na temat interesu prawnego oraz orzecznictwo sądowe upatrują istotę interesu prawnego w jego związku z konkretną normą prawa materialnego. Może to być norma należąca do każdej gałęzi prawa, nie tylko administracyjnego. Źródłem interesu prawnego jest zatem norma prawa na podstawie której w postępowaniu administracyjnym określony podmiot w określonym stanie faktycznym może domagać się konkretyzacji jego uprawnień lub obowiązków, bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony jego sfery praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem. Stwierdzenie interesu prawnego wymaga więc ustalenia owego związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa polegającego na tym, że akt stosowania tej normy /decyzja administracyjna/ może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować

potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniałyby zastosowanie normy prawa/ materialnego. Interes prawny nie jest więc kategorią abstrakcyjną.

Skarżący swój interes prawny wywodzi z art. 13 ust. 2 i art. 9 ust. uzt.

W niniejszej sprawie nie można wypowiadać się o jego istnieniu bądź nieistnieniu bez wszechstronnego zbadania wpływu decyzji przyznającej prawo do znaku towarowego słownego PUSHKIN nr [...] E. Sp. z o.o. decyzją z dnia [...] kwietnia 1999 roku stanowiącego obecnie własność B. SA. z Francji na podstawie cesji z dnia [...]. 04. 1999 r w sferę praw skarżącej. Przeniesienia praw z rejestracji nie usuwa skutków wadliwej rejestracji.

Nie bez znaczenia jest, że w chwili obecnej istnieją dwa prawa z rejestracji podobnych znaków towarowych w rozumieniu art. 9 ust. 1 uzk:

- znak towarowy PUSHKIN ([...]) zarejestrowany dla oznaczenia napojów alkoholowych decyzją z dnia [...] kwietnia 1999 roku i

- znak towarowy PUSCHKIN ([...]) zarejestrowany w trybie Porozumienia Madryckiego ze skutkiem dla Polski, dla oznaczenia napojów alkoholowych na rzecz B. Skutki rejestracji międzynarodowej zostały uznane przez Urząd Patentowy RP dnia [...] Października 1998 roku. Urząd Patentów}' prawomocną decyzją z dnia [...] września 2000 roku odmówił wnioskodawcy rejestracji znaku towarowego PUSCHKIN ([...]) zgłoszonego w Polsce, w trybie krajowym powołując się na istnienie praw z rejestracji znaku towarowego PUSHKIN ([...])

Współistnienie dwóch praw wyłącznych o charakterze bezwzględnym, zarejestrowanych na dwa różne podmioty, konkurujące ze sobą nie jest możliwe. Stwarza niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców. Stwierdzenie, że interesy wnioskodawcy nie są zagrożone przez istnienie praw do rejestracji znaku PUSHKIN nr [...] w świetle powyżsszyg uwag, nie jest przekonywujące.

Nie można też obiektywnie stwierdzić czy decyzja Urzędu Patentowego, będąca przedmiotem wniosku o stwierdzenie jej nieważności, nie dotyczy sfery praw i obowiązków skarżącej bez odniesienia się do zarzutu dokonania rejestracji z naruszeniem art. 6 w zw. art. 5 pkt 1 uzt czyli z naruszeniem przepisów o ustawowych wymogach rejestracji znaku towarowego. Wprawdzie art. 6 uzt jest normą ustawową określającą przesłanki unieważnienia 1 sam nie stanowi o interesie prawnym jednakże brak wymaganego uprawnienia E. Sp z o.o do wytwarzania lub dystrybucji alkoholu był niekwestionowanym faktem na dzień wydania decyzji.

Uchybieniem zaskarżonej decyzji jest to, że Urząd Patentowy w sposób niewystarczający rozpatrzył wniosek skarżącej o unieważnienie przedmiotowego znaku, nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy a w szczególności nie uzasadnił przekonywująco braku związku zarejestrowanego znaku z sytuację prawna skarżącej.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1) c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002r. poz. 1270/ sąd orzekł jak w wyroku.

O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy.