Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1806/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 35 ust 3
journal: Dz.U. 2013 poz 260
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta C. przesłał do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, w celu uzgodnienia, projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego (usługi hotelowe, gastronomia, biura) na działkach ew. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] położonych przy ul. [...] w C.

W pkt 8 zdanie pierwsze przedmiotowego projektu decyzji Prezydent Miasta C. dokonał ustaleń w zakresie komunikacji, przewidując wykorzystanie istniejącego zjazdu z ul. [...] oraz projektowanych zjazdów z ulic [...] i [...].

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie uzgodnił projektu przedmiotowej decyzji.

M. M. i G. M. wnieśli o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że:

1. zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260), zwanej dalej "ustawą o drogach publicznych", zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Przy tym możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego oznacza zapewnienie obsługi komunikacyjnej danej działki przez zjazd. Kompetencję w tym zakresie ma, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, zarządca drogi publicznej – w niniejszym przypadku zarządca drogi krajowej nr [...];

2. organ uzgadniający dokonał uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji w powyższym zakresie (obsługi komunikacyjnej terenu inwestycji – pkt 8 przedmiotowego projektu decyzji);

3. w świetle § 55 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43, poz. 430), zwanego dalej "rozporządzeniem", do obsługi komunikacyjnej przedmiotowej inwestycji, na której będzie prowadzona działalność gospodarcza, wymagany jest zjazd publiczny, którego teren inwestycji nie posiada. Posiada on jedynie zjazd indywidualny z drogi krajowej nr [...] zlokalizowany w km [...] strona prawa – do działki ew. nr [...];

4. niemożliwe jest zaś usytuowanie zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] w km [...], ponieważ nie zapewniłoby to bezpieczeństwa w ruchu drogowym (§ 77 rozporządzenia). Zjazd publiczny powinien być bowiem usytuowany zgodnie z wymaganiami określonym w § 113 ust. 7 rozporządzenia, a także powinien być wyposażony w dodatkowe pasy ruchu dla pojazdów skręcających z drogi, w szczególności gdy miarodajne natężenie ruchu na drodze przekracza 400 pojazdów na godzinę (§ 78 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 rozporządzenia). Natężenie to w niniejszej sprawie wynosi aż 1.346 pojazdów na godzinę;

5. uprzednie (z 1997 r.) uzgodnienie zjazdów z obecnego terenu inwestycji zostało dokonane w innym stanie prawnym, gdyż nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie, stąd nie może mieć ono (uprzednie uzgodnienie) znaczenia w niniejszej sprawie;

6. szerokość nawierzchni twardej zjazdu wykonanego w latach 2010-2011 wynosi 3,5 m, a nie – jak podała strona – 7,40 m;

7. do terenu inwestycji można zapewnić dojazd z już istniejącego zjazdu publicznego w km [...] strona prawa, z którego obecnie dokonywany jest ruch pojazdów z drogi krajowej nr [...] do należących do M. M. i G. M. działek ew. nr [...] i nr [...], na których prowadzą oni działalność gospodarczą, a które przylegają do terenu planowanej inwestycji.

M. M. i G. M. wnieśli skargę do Sądu na postanowienie z dnia [...] czerwca 2013 r. podnosząc, że:

1. błędnie uznano przedmiotową inwestycję za inwestycję celu publicznego,

2. błędnie przyjęto, że przedmiotem uzgodnienia jest zmiana zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego,

3. naruszono słuszny interes strony przez uniemożliwienie wykorzystania istniejącego zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] na działkę ew. nr [...] jako zjazdu prawoskrętnego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.

Podstawą prawną działania organu był art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p." oraz art. 106 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.".

Stosownie do art. 60 ust. 1 u. p. z. p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 u. p. z. p. W stosunku do obszarów przyległych do pasa drogowego decyzję wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi (art. 53 ust. 4 pkt 9 u. p. z. p.).

Materialnoprawną podstawą działania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jest art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowiący, że zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, w szczególności polegającą na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, zarządca drogi uzgadnia w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Przez zmianę zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego należy rozumieć zmianę stanu faktycznego na nieruchomości przyległej do pasa drogowego. Niewątpliwie teren planowanej inwestycji przylega do pasa drogowego drogi krajowej nr [...]. Inwestor planuje na nim zrealizować budynek handlowo-usługowy (usługi hotelowe, gastronomia, biura). Realizacja tej inwestycji zmieniłaby zagospodarowanie tego terenu.

W § 55 ust. 1 rozporządzenia unormowany jest podział zjazdów na dwie kategorie: zjazdy indywidualne i zjazdy publiczne, przy czym przyporządkowanie danego zjazdu do jednej z powyższych kategorii zależy od rodzaju obiektu planowanego na działce objętej wnioskiem. Jeśli na działce ma być prowadzona – jak to jest w niniejszym przypadku – działalność gospodarcza, w tym gastronomiczna lub hotelowa, to w świetle § 55 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, zjazd obsługujący tę nieruchomość musi być zjazdem publicznym.

Zgodnie z projektem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy budynek planowany do realizacji miałby mieć zapewnioną obsługę komunikacyjną poprzez istniejący zjazd z drogi krajowej nr [...], zlokalizowany w km [...] strona prawa – do działki ew. nr [...]. Zjazd ten nie jest zjazdem publicznym, ponieważ nie spełnia warunków do uznania go za zjazd publiczny: nie ma bowiem wymaganej przez § 78 § 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia szerokości (tylko 3,5 m wobec wymaganych co najmniej 5 m).

Niezależnie od tego, zasadne jest stanowisko organu, że w powyższym miejscu (tj. w miejscu istniejącego zjazdu indywidualnego) nie można usytuować zjazdu publicznego, ponieważ nie zapewniłoby to bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zjazd z drogi powinien być bowiem zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych (§ 77 rozporządzenia). Zjazd publiczny powinien być usytuowany zgodnie z wymaganiami określonymi w § 113 ust. 7 (§ 78 ust. 1 rozporządzenia) - nie może być usytuowany w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Stosownie zaś do § 78 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia zjazd publiczny z drogi klasy GP, G lub Z do obiektu wymienionego w § 55 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, w wypadku uzasadnionym względami bezpieczeństwa ruchu, może być wyposażony w dodatkowe pasy ruchu dla pojazdów skręcających z tej drogi, w szczególności gdy miarodajne natężenie ruchu na drodze przekracza 400 pojazdów na godzinę. Skoro natężenie to w niniejszej sprawie wynosi aż 1.346 pojazdów na godzinę, to mimo że nie ma obowiązku wyposażenia drogi w dodatkowe pasy ruchu, byłoby to jednak – w przypadku możliwości jego realizacji – rozwiązanie racjonalne z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Zasadnie wskazał organ, że uprzednie uzgodnienie zjazdów z obecnego terenu inwestycji zostało dokonane w innym stanie prawnym, gdyż nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie, stąd nie może mieć ono znaczenia w niniejszej sprawie.

Organ administracji wbrew zarzutowi skargi nie uznał przedmiotowej inwestycji za inwestycję celu publicznego.

Wobec powyższego Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).