Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 505/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 2,  art. 8 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 278
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Starszy referent Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, nr [...], z [...] r., Dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie na podstawie art. 138 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. , poz. 1257, dalej: k.p.a.) w związku z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2016 r., poz. 1512 ze zm.) oraz art. 7, 8 i 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2017. poz. 278 z późn. zm. dalej: ustawa o płatnościach bezpośrednich), po rozpatrzeniu odwołania J. S. (dalej: Wnioskodawca, strona, skarżący) od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C., nr [...], z [...] r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą Wnioskodawcy przyznania płatności na rok 2016.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia przedstawiono następujący stan faktyczny i prawny:

J. S. na podstawie Wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 z [...] r. w zakresie jednolitej płatności obszarowej (JPO) ubiegając się o płatności na rok 2016 zadeklarował jedną działkę ewidencyjną nr [...] zlokalizowaną w obrębie S., gmina S., powiat [...], woj. [...] oraz położoną na niej działkę rolną [...] o powierzchni użytków rolnych [...] ha.

Wniosek strony poddany został procesowi kontroli zgodności, kompletności oraz kontroli administracyjnej, podczas której wykryto, że zadeklarowana działka została zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności przez dwóch beneficjentów: J. S. oraz M. P. (kontrola administracyjna z wykorzystaniem systemu IACSPlus).

W związku z wystąpieniem konfliktu kontroli krzyżowej, wezwany do złożenia wyjaśnień J. S. oświadczył, że w miesiącu wrześniu 2016 r. zaorał pole działki [...] i następnie posadził pszenżyto. Z kolei, M. P. oświadczył, że działkę nr [...] uprawiał w 2016 r., zasiał pszenżyto, a pod koniec lipca zebrał zboże i 1 sierpnia działkę przekazał J. S.. Dodał, dodał, że tę działkę uprawiał od [...] r.

Mając powyższe na uwadze, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. zakończył postępowanie w sprawie J. S., wydając [...] r. Decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016, którą odmówił Wnioskodawcy przyznania Jednolitej płatności obszarowej za 2016r. i nałożył sankcję w wysokości [...] zł.

Po rozpatrzeniu odwołania J. S. od tej decyzji" organ II instancji wydał Decyzję, nr [...], z [...] r. o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji przedwcześnie dokonał rozstrzygnięcia w sprawie, w której winien tak poprowadzić postępowanie, aby Wnioskodawcy wykazali, kto użytkuje sporną działkę i tym samym, któremu należy się na nią płatność.

Wyjaśnił, że w przypadku błędu kontroli krzyżowej ARiMR zobowiązana jest do wyjaśnienia w postępowaniu, kto posiada działkę rolną objętą dwoma lub większą ilością wniosków, czyli do ustalenia kto spełnia warunki określone w art. 7 ust 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W związku z powyższym, organ I instancji ponownie wezwał obu Wnioskodawców o złożenie wyjaśnień. Jednocześnie organ zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J. (do którego wpłynął wniosek M. P.) z prośbą o wypowiedzenie się w przedmiotowej sprawie oraz przesłanie wszelkich dokumentów dotyczących konfliktu kontroli krzyżowej.

W odpowiedzi na wezwanie organu, J. S. wyjaśnił że: "jesienią 2016r. przy współpracy z rolnikiem z G. zasiałem pszenżyto na działce [...]". Ponadto J. S. przedstawił opis konfliktu pomiędzy stronami. W sposób szczegółowy wskazał osoby oraz okresy, w których użytkowana była sporna działka nr [...]. Do wezwania strona załączyła dwa załączniki dotyczące przebiegu rozprawy sądowej, kserokopię Postanowienia Sądu Rejonowego w J. z dnia [...]r., kserokopię Postanowienia Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] r., Wypis z Rejestru Gruntów z dnia [...] r., dokumentację fotograficzną z opisem oraz pismo z dnia [...] r.

Druga Strona konfliktu - M. P. w odpowiedzi na wezwanie organu przedłożył w dniu [...] r. Oświadczenie, w którym potwierdził, że we wrześniu 2015r. zaorał i posiał pszenżyto na działce nr [...] . Następnie posiał nawóz i zastosował oprysk. Wiosną 2016r. posiał nawozy azotowe i opryskał chwasty oraz zastosował środki grzybobójcze. W miesiącu sierpniu skosił zboże i zawiadomił J. S. pisemnie o przekazaniu gruntu.

Istotą wyjaśnień w ocenie organu I instancji ARiMR była informacja dotycząca objęcia w posiadanie działki nr [...] jesienią 2016 r., w związku ze sprawą przed Sądem Rejonowym w J. z dnia [...] r. oraz zwrotem działki przez M. P..

Mając powyższe na uwadze, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. wydał w dniu [...] r. Decyzję, nr [...], w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, którą odmówił przyznania płatności J. S., a także odstąpił od nałożenia sankcji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, organ I instancji wskazał na ustalenia w zakresie "konfliktu kontroli krzyżowej" i brak posiadania działki [...] (działka rolna [...]) przez J. S. w dniu [...] r. co stanowi jeden z ustawowych wymogów przyznania płatności. W tym czasie działka była użytkowana przez M. P..

Ponadto organ I instancji wskazał, że uzyskanie płatności obszarowych nie jest zależne od posiadania tytułu prawnego do gruntów rolnych, lecz od faktycznego użytkowania działek rolnych. Jeżeli rolnik może wykazać, że nie jest winny stwierdzonej nieprawidłowości, wówczas istnieje możliwość odstąpienia od sankcji.

J. S. wniósł odwołanie od tej decyzji do Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w C..

Organ II instancji stwierdził, ze kwestią sporną w sprawie jest prawo do płatności na rok 2016 dla działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni [...] ha, obręb S.. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. stwierdził nieprawidłowości, polegające na zadeklarowaniu tej samej powierzchni działki [...], w tym samym roku gospodarczym, przez więcej niż jednego producenta rolnego - tzw. konflikt kontroli krzyżowej. Konflikt dotyczy J. S. oraz. M. P..

W postępowaniu o przyznanie płatności ARiMR jest zobowiązania do ustalenia kto spełnia warunki określone w art. 7 ust 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli:

1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz

2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha.

Jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej:

1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami";

2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności;

3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha;

4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

W sytuacji, kiedy ww. przesłanki są spełnione, osobą uprawnioną do uzyskania płatności bezpośrednich jest ten, kto faktycznie użytkuje rolniczo grunty rolne. Decydujący, zatem, jest stan faktyczny - posiadanie, a nie określone prawo do działek rolnych (np. własność, użytkowanie wieczyste, dzierżawa, itp.).

Organ odwoławczy podkreślił, że w przypadku błędu kontroli krzyżowej ARiMR zobowiązana jest do wyjaśnienia w postępowaniu, kto posiada działkę rolną objętą dwoma lub większą ilością wniosków. Dopiero po jednoznacznym wyjaśnieniu powyższej kwestii, kierownik biura powiatowego ARiMR wyda decyzje administracyjne o przyznaniu lub odmowie przyznania płatności bezpośrednich do danych gruntów rolnych. Wnioskodawcy powinni wykazać, który z nich użytkuje sporną działkę rolną i tym samym, któremu z nich należy się płatność, przy czym kwestia uprawnień do użytkowania wskazanych działek płynących z prawa własności czy umowy dzierżawy nie ma decydującego znaczenia dla faktu przyznania płatności, gdyż płatność należy się osobie będącej posiadaczem działek.

Organ wskazał przy tym, że warunkiem przyznania płatności jest spełnienie przez rolnika m.in. warunków, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 i art. 8 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dotyczących posiadania gruntów. Posiadanie w rozumieniu cytowanej ustawy odbiega od pojęcia posiadania w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego z uwagi na cel przyznania płatności rolnikowi faktycznie użytkującemu grunty. To właśnie faktyczne użytkowanie gruntów przez rolnika tj. wykonywanie na gruncie upraw, jest warunkiem otrzymania wnioskowanych płatności.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, że na dzień [...] r. rolniczo posiadał i użytkował działkę nr [...] M. P., a tym samym została mu przyznana płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, to M. P. w roku 2015 zasiał pszenżyto, następnie wykonał zabiegi polegające na zastosowaniu oprysku i posianiu nawozu - oświadczenie z dnia [...] r. M. P. sporną działkę [...] uprawiał od roku [...] , z czego przypisywał sobie prawo do jej posiadania. M. P. złożył wniosek do Sądu o stwierdzenie zasiedzenia spornej działki - tym samym wykazując inicjatywę uregulowania stanu prawnego działki nr [...]. Ostatecznie wniosek o zasiedzenie został oddalony przez Sąd, ale już po dokonaniu zasiewu zboża. Po przegranej sprawie zwrócił działkę w sierpniu 2016 r. J. S.. W 2017 r. nie ubiegał się o płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do działki [...] (dane wygenerowane z systemu ZSZiK i IACS plus).

Skarżący, opiera prawo do działki nr [...] na podstawie Postanowienia z dnia [...] r., na podstawie którego Sąd Rejonowy w J. postanowił, że J. S. wraz z rodzeństwem nabyli spadek po R. S.. Jednocześnie zgodnie z Postanowieniem Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] r. M. P. przegrał sprawę o zasiedzenie działki położonej w S. oznaczonej pod numerem [...]. Zgodnie z oświadczeniami z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. J. S. zaorał pole oraz posiał w miesiącu wrześniu 2016r. pszenżyto. Uczynił to jednak już po złożeniu wniosku o przyznanie płatności na rok 2016.

Organ przypomniał, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego:

Jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki:

- będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności.

Posiadanie w kontekście płatności bezpośrednich należy rozumieć jako faktyczne użytkowanie gruntów rolnych. Decydujący, zatem jest stan faktyczny - posiadanie - a nie określone prawo do działek rolnych (np. własność, użytkowanie wieczyste itp.). Posiadanie zostało zdefiniowane w art. 336 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) jako stan faktyczny, związany z wykonywaniem władztwa nad rzeczą wraz z wolą wykonywania uprawnienia dla siebie. Za posiadacza rzeczy uważa się tego, kto nią faktycznie włada jako właściciel (posiadacz samoistny) jak i tego, kto nią włada jako użytkownik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy określone władztwo nad rzeczą może być wyrazem wykonywania prawa, a także może być władztwo, które nie jest związane z prawem (...).

W ocenie organu II instancji ARiMR, skarżący wszedł w posiadanie - faktyczne władanie działką [...] we wrześniu 2016r., kiedy zaorał pole i zasiał pszenżyto (oświadczenia z dnia [...]r. oraz z dnia [...] r. Niniejsze potwierdza druga strona konfliktu - M. P., który przekazał sporną działkę w sierpniu 2016r.(oświadczenia z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r.).

Wobec powyższego organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej.

Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. J. S. wyrażając własnymi słowami niezadowolenie z rozstrzygnięcia sprawy, m.in. zarzucił:

- powzięcie decyzji na postawie sprzecznych oświadczeń M. P., bezpodstawne użytkowanie przez M. P. działki nr [...] oraz nieuwzględnienie dokumentów, przedstawionych przez J. S. dotyczących, kto jest właściciel spornej działki;

- zawyżenie do płatności przez Pana M. P. powierzchni działki nr [...] poprzez wliczenie sadu do jednolitej płatności obszarowej;

- niesłuszne wymierzenie kary administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Częstochowie wniósł o oddalenie skargi nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).

Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Przeprowadzone w tak zakreślonych ramach badanie sprawy wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Ṥląskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Częstochowie, którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. odmawiającą skarżącemu przyznania płatności na rok 2016 r. w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Skarżący kwestionuje ustalenia faktyczne, ale nie w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Poza sporem jest bowiem fakt posiadania i użytkowania spornej działki nr [...] przez M. P. do sierpnia 2016 r. Poza sporem jest również fakt objęcia w posiadanie tej działki w sierpniu 2016 r. i rozpoczęcie użytkowania jej we wrześniu 2016 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Stosownie natomiast do art. 3 ust. 2 tej ustawy, w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej stoi na straży praworządności, jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

A zatem, organy administracji publicznej realizując zasadę praworządności, mimo, iż są związane zakresem wniosku strony, mają obowiązek precyzyjnie ustalić zakres tego żądania, a stwierdzając rozbieżność wniosku z danymi posiadanymi przez organ, obowiązane są przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i o jego wynikach poinformować składającego wniosek z uwzględnieniem przy załatwianiu spraw słusznego interesu obywateli.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, jednolita płatność obszarowa, płatność za zalesienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej płatnościami obszarowymi, są przyznawane do powierzchni działki rolnej:

1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej kwalifikującymi się hektarami,

2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności;

3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha;

4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Prawidłowo z treści cytowanego przepisu organ wywiódł, że istotne dla wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie miało ustalenie kto był posiadaczem spornych gruntów w dniu [...] r. Dopłaty do gruntów rolnych przysługują bowiem wyłącznie faktycznym ich posiadaczom, a jednocześnie użytkownikom. Dla uzyskania dopłat nie wystarczy samo posiadanie, samoistne lub zależne w rozumieniu Kodeksu cywilnego, ale również konieczne jest rolnicze wykorzystywanie działek rolnych.

W rozpatrywanej sprawie skarżący swoje prawo do przyznania płatności wywodzi z tytułu prawnego do spornej działki, którą wraz z rodzeństwem nabył w drodze dziedziczenia w 2011r. Skarżący wiedział, a co więcej tolerował fakt posiadania działki nr [...] przez M. P. oczekując z tego tytułu zapłaty. Na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2018 r. oświadczył, że cofnął swój wniosek o przyznanie płatności za rok 2014, gdyż M. P. w rozmowie telefonicznej zaproponował, że zwróci mu połowę płatności. Skarżący nie poczynił jednak żadnych kroków zmierzających do ochrony naruszonego w jego ocenie posiadania. Z kolei, druga strona konfliktu- M. P. był od 1980 r. faktycznym posiadaczem spornej działki, wykorzystującym ją rolniczo. M. P. czynił starania o nabycie własności tej działki przez zasiedzenie, ale jego wniosek został oddalony postanowieniem Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] r. Jak wynika z akt sprawy postanowienie to stało się prawomocne [...] r. W toku tej sprawy, przed jej zakończeniem ww. postanowieniem, M. P. jesienią 2015 r. posiał pszenżyto i dokonywał dalszych prac rolnych, które kontynuował również w 2016 r. aż do skoszenia w lipcu 2016 r. Następnie w sierpniu 2016 r. zwrócił działkę skarżącemu, który wówczas objął ją w faktyczne posiadanie i przystąpił do jej użytkowania, co stało się dopiero we wrześniu 2016 r.

W tym stanie faktycznym sprawy, organ prawidłowo odmówił skarżącemu przyznania płatności za rok 2016. Skarżący na dzień 31 maja 2016 r. był w posiadaniu tytułu prawnego do działki nr [...], ale jej faktycznie nie posiadał i nie użytkował. Powołane wyżej przepisy ustawy określające warunki przyznania płatności są jasne i czytelne. Bezsporny fakt posiadania działki przez M. P. na dzień 31 maja 2016 r. czyni niemożliwym przyjęcie, że to skarżący jako właściciel jest uprawniony do przyznania płatności za rok 2016. Organ w okolicznościach sprawy prawidłowo odstąpił od nałożenia na skarżącego sankcji. Zarzuty skarżącego dotyczące kwestionowania powierzchni działki nr [...] i odnoszące się do decyzji organu przyznającej M. P. płatności na rok 2016 r. nie stanowią przedmiotu tej sprawy co uniemożliwia Sądowi ich ocenę.

Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), Sąd oddalił skargę.