Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 43/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Kr 32/07 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2007 r. wezwał E. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia 3 listopada 2006 r., nr [...]. Decyzją tą organ uchylił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, które określało kwotę cła oraz kwotę podatku od towarów i usług, wynikające z niedopełnienia warunków objęcia towaru wprowadzonego na polski obszar celny procedurą odprawy czasowej.

Wpis sądowy zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) został wyliczony w kwocie 529 zł.

E. K. złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o uchylenie i zmianę zarządzenia.

W uzasadnieniu strona podniosła, że przedmiotowa sprawa ciągnie się już od 9 lat, skutkiem czego strona straciła dorobek życia – firmę budowlaną, w tym środki transportu, niezbędne do komunikowania się oraz nawiązywania kontaktów zawodowych (także na skalę międzynarodową). Negatywne skutki są podtrzymywane z uwagi na ponowne wszczęcie dochodzenia przez Urząd Celny w Nowym Targu.

Strona wskazała, że decyzją administracyjną Głównego Urzędu Ceł w Warszawie sprawę skierowano do rozpatrzenia w Sądzie Rejonowym w Nowym Targu, który umorzył sprawę. Z kolei Izba Celna w Krakowie oraz podlegający jej Urząd Celny rozpoczynają sprawę od początku. Strona poniosła w związku z powyższym bardzo duże koszty: porady adwokatów, opłaty listów poleconych, opłaty sądowe, a przede wszystkim utraciła dochodową firmę i samochód będący przedmiotem w sprawie. W efekcie doszło do znacznego obniżenia się jej statusu. Strona podniosła, że jest obecnie na emeryturze, ma problemy ze zdrowiem, w tym przeszła parę operacji. Od chwili przejścia na emeryturę nie korzysta z profesjonalnych porad prawnych ze względu na brak funduszy. Emerytura w wysokości 912 złotych ledwo wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i zakup lekarstw. Ponowne uiszczenie długu administracyjnego zagraża jej życiowej egzystencji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Należy wskazać, że wniesione przez stronę zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie nie zawiera uzasadnienia wyjaśniającego, dlaczego zdaniem strony zarządzenie to jest wadliwe. Tylko wówczas zażalenie może być uznane za skuteczny środek zaskarżenia, gdy z jego treści wynika, jakich naruszeń dopuścił się sąd, w tym wypadku Przewodniczący Wydziału, dokonując danej czynności. Istotą kontroli instancyjnej w sądownictwie administracyjnym jest bowiem badanie, czy i jakim przepisom uchybił sąd pierwszej instancji, orzekając w sprawie.

Strona powołała się w uzasadnieniu na swoją trudną sytuację materialną, w której się znalazła na skutek, jak stwierdziła, toczącego się w jej sprawie postępowania administracyjnego oraz sądowego.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności te nie wpływają na zasadność nałożenia na stronę obowiązku poniesienia kosztów związanych ze wszczętym przez nią postępowaniem sądowoadministracyjnym. Uzyskaniu zwolnienia od obowiązku fiskalnego związanego z prowadzonym postępowaniem służy instytucja prawa pomocy, a nie zażalenie na zarządzenie w sprawie wpisu sądowego. Ewentualnie, zwolnieniu od tego obowiązku podlega z mocy ustawy strona skarżąca w jednej ze spraw enumeratywnie wymienionych w art. 239 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 227 § 1 p.p.s.a., oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.