Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 239/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 § 2, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Po 948/15 w zakresie odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r. o sygn. akt III SA/Po 948/15, orzekając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] lipca 2015 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 14 września 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na powyższą decyzję w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w odpowiedzi na to wezwanie wniósł zażalenie i złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu odmówił R. P. przyznania prawa pomocy, natomiast postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II GZ 242/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Wobec tego, zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał R. P. do wykonania prawomocnego wezwania z dnia 14 września 2015 r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia prawidłowo doręczono adresatowi 15 czerwca 2016 r. Pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. R. P. wniósł o wykładnię – jego zdaniem niezrozumiałego – zarządzenia i zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 1 lipca 2016 r. skarżącego po raz trzeci wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odrzucając skargę w tych okolicznościach Sąd stwierdził, że termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 22 czerwca 2016 r., a mimo to skarżący wpisu nie uiścił, natomiast zgłoszenie ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie przerwało biegu terminu do uiszczenia wpisu. Poza tym prawomocnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. skarżącemu nie przyznano prawa pomocy.

W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. P. domagał się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 10 sierpnia 2016 r. jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ponowne wezwanie R. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, którego wykonanie skarżący starał się zablokować kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, ma charakter informacyjny i jest prawnie skuteczne, a kolejny złożony wniosek o zwolnienie od kosztów – jak trafnie stwierdził Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu – ani nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu, ani nie chroni skarżącego przed skutkami niezastosowania się do wezwania w terminie przez sąd wskazanym. Takie stanowisko Sądu I instancji wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2017 r. o sygn. akt I GZ 1/17; CBOSA), czego argumentacja zażalenia nie podważa.

Skoro ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 2 czerwca

2016 r. doręczono skarżącemu prawidłowo 15 czerwca 2016 r., a skarżący w terminie 7 dni od jego otrzymania wpisu nie uiścił (na co miał czas do 22 czerwca 2016 r.; środa), to Sąd musiał zastosować art. 220 § 3 p.p.s.a. i na tej podstawie prawnej odrzucić nieopłaconą, mimo ponownego wezwania, skargę.

Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.