Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2347/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6535 Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1b pkt b, art. 89 ust. 1, art. 9 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 168
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych - tekst jednolity.
article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 pkt 8
journal: Dz.U. 2013 poz 907
law: Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi T. C. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia ... lipca 2013 r. nr ... w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych (dalej: GKO) z dnia ... lipca 2013 r., nr ... w przedmiocie odpowiedzialności T. C. za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Zaskarżone orzeczenie wydane zostało w następującym stanie faktycznym.

Regionalna Komisja Orzekająca w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Gdańsku (dalej: RKO) orzeczeniem z dnia ... listopada 2012 r. uznała T. C. za winnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych, polegającego na udzieleniu w dniu ... sierpnia 2009r. (umowa nr ...) P. S.A. (...) zamówienia publicznego na dowóz uczniów z terenu gminy T. do szkół w roku szkolnym ... o wartości (wg wykonania) ... zł netto bez stosowania przepisów o zamówieniach publicznych, co naruszyło art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. z 2010 r., Dz. U. Nr 113, poz. 759 z późn. zm., dalej p.z.p.) oraz wyczerpało znamiona naruszenia dyscypliny finansów publicznych określone w art. 17 ust. 1b pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 168, dalej: u.n.d.p.),. Komisja na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 3 u.n.d.p. wymierzyła obwinionemu karę pieniężną w wysokości ... zł i na podstawie art. 167 ust. 1 u.n.d.p. zobowiązała go do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa kwoty ... zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Regionalna Komisja Orzekająca wskazała, że na mocy umowy nr ... P. w B. S.A. zobowiązało się do wydania w ciągu 7 dni biletów miesięcznych zgodnie z wykazem na podstawie taryfikatora na przewozy i do obciążenia placówek za wydane bilety miesięczne. Zawarcie wskazanej wyżej umowy nie zostało poprzedzone przeprowadzeniem postępowania w trybie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych. W piśmie złożonym na rozprawie przed RKO w dniu ... listopada 2012 r. obwiniony wniósł o uniewinnienie od stawianego mu zarzutu podnosząc, że zarówno protokół kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej (UKS) jak i wynik tej kontroli, na których to dokumentach oparto wniosek o ukaranie, nie mają waloru dowodowego, bowiem do kontroli Gminy ... pod kątem prawidłowości udzielenia zamówienia publicznego na dowóz uczniów z terenu gminy do szkół w roku ... nie doszło. Obwiniony wskazał, że nie dopuszczono do kontroli uznając, że Urzędowi Kontroli Skarbowej nie przysługuje prawo kontrolowania jednostki samorządu terytorialnego w zakresie gospodarowania jej środkami, nie udostępniono UKS-owi dokumentów źródłowych mających być przedmiotem badania kontrolnego i odmówiono podpisania protokołu sporządzonego przez UKS bez przeprowadzenia kontroli. Podniósł też, że zakwestionowano możliwość formułowania wyniku kontroli przez UKS, a skoro do przeprowadzenia kontroli nie doszło, to nie można przyjąć, że Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych dopełnił wymogów, o których mowa w art. 89 ust. 1 u.n.d.p. Na rozprawie przed Komisją Orzekającą obwiniony podniósł, że dowody, które są wymienione we wniosku o ukaranie nie powstały w wyniku przeprowadzonej przez UKS kontroli w Gminie i nie zostały przekazane przez Gminę. Odnosząc się do pytań Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych, czy w Gminie istnieją dokumenty dotyczące przedmiotowej sprawy i czy umowa jest prawdziwa Obwiniony stwierdził, że nie może on mieć pewności, że nie istnieją inne dokumenty w Urzędzie Gminy ..., jeżeli nikt nie przeprowadził kontroli. Ponadto zwrócił uwagę, że sprawą zgromadzenia dowodów powinien się zajmować Rzecznik i że podważa dowody, które zostały uzyskane przez Rzecznika, gdyż nie zostały uzyskane w sposób prawny. Odmawiając dalszych wyjaśnień i odpowiedzi na pytania Obwiniony dodał, że w toku kontroli miałby możliwość złożenia wyjaśnień i tego się domaga.

Regionalna Komisja Orzekająca wskazała, że Gmina ... jako jednostka sektora finansów publicznych przy udzielaniu zamówienia na dowóz uczniów z terenu Gminy ... do szkół zobowiązana była do zastosowania procedur wynikających z ustawy Prawo zamówień publicznych, gdyż wartość zamówienia znacznie przekroczyła kwotę 14 000 euro wskazaną w art.4 pkt 8 u.z.p. Usługę dowozu dzieci do szkół należy uznać za zamówienie powtarzające się okresowo, zatem oszacowania wartości tego zamówienia należało dokonać na podstawie art. 34 Prawa zamówień publicznych.

W ocenie RKO odpowiedzialnym za powyższe naruszenie jest T.C.– Wójt Gminy ... zawierający umowę, na mocy której Gmina udzieliła zamówienia publicznego. W ocenie Komisji działanie to należy uznać za zawinione, bowiem jako kierownik jednostki sektora finansów publicznych winien on znać i stosować przy udzielaniu zamówień przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych. Podnoszone przez obwinionego zastrzeżenia co do legalności przeprowadzonej kontroli nie mogą stanowić przedmiotu ustaleń Komisji, która w toku postępowania w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych dokonuje jedynie oceny zebranych w sprawie dowodów i na tej podstawie stwierdza, czy doszło do opisanego we wniosku o ukaranie naruszenia prawa. Wymierzając obwinionemu karę pieniężną RKO uwzględniła stopień szkodliwości przedmiotowego naruszenia dla finansów publicznych, który uznała za znaczny z uwagi na istotne naruszenie zasady uczciwej konkurencji oraz wysoką wartość zamówienia. Komisja uznała stopień winy obwinionego za wysoki z uwagi na fakt, że jako Wójt Gminy winien on wykazywać szczególną dbałość o gospodarkę finansową kierowanej jednostki i znajomość obowiązujących przepisów dotyczących zamówień publicznych. W ocenie Komisji wymierzona kara spełni cele w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i dyscyplinujące w stosunku do obwinionego. Jako okoliczność obciążającą Komisja uwzględniła fakt, że obwiniony był karany za inne naruszenie dyscypliny finansów publicznych, natomiast jako okoliczność łagodzącą wzięła pod uwagę opinię o sposobie wywiązywania się przez obwinionego z obowiązków służbowych.

Obwiniony złożył odwołanie od orzeczenia RKO.

Główna Komisja Orzekająca orzeczeniem z dnia ... lipca 2013 r. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie Regionalnej Komisji Orzekającej Wskazała, że w toku toczącego się postępowania nie doszło do naruszenia art. 133 u.n.d.p. Zdaniem Głównej Komisji Orzekającej, zgromadzony przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Gdańsku materiał kontrolny zasługuje na uwzględnienie i został pozyskany legalnymi środkami prawnymi. Kontrola w zakresie prawidłowości stosowania procedury udzielania zamówień publicznych przy udzielaniu zamówień publicznych mieści się w pojęciu badania zgodności z prawem funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego i dotyczy to także zamówień publicznych, nawet finansowanych ze środków własnych gminy, co jest zgodne z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.). W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011 r. (II GSK 870/09), na który powołuje się obwiniony w piśmie z dnia 3 lutego 2012 r. do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Gdańsku, stwierdzono, że poza ramy kontroli samorządu terytorialnego wykracza kontrola celowości gospodarowania, a nie zgodności z prawem wykorzystania takich środków. Fakt, że obwiniony nie chciał współdziałać z UKS w toku kontroli nie przekreśla faktu, że kontrola taka została przeprowadzona. To, że w jej toku zgromadzono materiał dowodowy, także nie może budzić wątpliwości. Wobec odmowy udostępnienia dokumentów przez Wójta Gminy UKS miał obowiązek dążyć do ustalenia stanu faktycznego pozyskując materiał dowodowy z innych źródeł (w tym od drugiej strony umowy). Zdaniem GKO, Rzecznik miał obowiązek wykorzystać materiał dowodowy zgromadzony przez Urząd Kontroli Skarbowej. Wystąpił również z uzupełniającymi czynnościami dowodowymi. Materiał został zebrany wyczerpująco i wszechstronnie rozpatrzony, co potwierdziły późniejsze odpowiedzi na pisma Głównej Komisji Orzekającej udzielane przez Urząd Gminy ..., z których wynikało, że wszystkie dokumenty dotyczące udzielenia przedmiotowego zamówienia publicznego zostały już przekazane wcześniej Rzecznikowi Dyscypliny Finansów Publicznych, a zatem zarówno Rzecznik, jak i Regionalna Komisja Orzekająca podejmowali decyzje w sprawie na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu zarzutu, że osoba kontrolująca z upoważnienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Gdańsku nie mogła następnie pełnić funkcji oskarżyciela w postępowaniu w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych GKO wskazała, że twierdzenia te nie są poparte żadnymi argumentami. Zdaniem GKO przywołany przez obwinionego art. 83 u.n.d.p. nie daje podstaw do wyłączenia rzecznika dyscypliny finansów publicznych, a obwiniony w toku postępowania nie złożył wniosku o wyłączenie rzecznika.

Główna Komisja Orzekająca wyjaśniła, że przeprowadziła dalsze czynności dowodowe poprzez wezwania skierowane do Szkoły Podstawowej w ... i Urzędu Gminy w ... o przekazanie pełnej dokumentacji związanej z zawarciem umowy polegającej na udzieleniu PKS w okresie od ... września 2010 r. do ... czerwca 2011 r. zamówienia na dowóz uczniów z terenu Gminy do szkół - pisma z dnia ... maja 2013 r.

Pismem z dnia 29 maja 2013 r. Urząd Gminy ... odpowiedział, że żądane dokumenty zostały już przekazane Rzecznikowi Dyscypliny Finansów Publicznych, natomiast Szkoła Podstawowa w ... pismem z dnia ... maja 2013 r. przyłączyła się do powyższego stanowiska. Na ponowne wezwanie o udostępnienie dokumentacji Urząd Gminy w ... odpowiedział pismem z dnia ... czerwca 2013 r. potwierdzając, że wymagane dokumenty zostały w tej sprawie przekazane Rzecznikowi Dyscypliny Finansów Publicznych.

W ocenie GKO żaden z dokumentów dotyczących tej umowy (z pism Urzędu Gminy ... wynika, że zostały przekazane wszystkie dokumenty) - nie zawiera śladu prowadzenia postępowania w oparciu o przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych. Faktu tego nie przekreśla zaprzeczanie przez obwinionego legalności kontroli UKS. Ustalenia dowodowe wskazują jednoznacznie, że takie postępowanie nie było prowadzone.

GKO wyjaśniła, że podejmuje rozstrzygnięcia na podstawie materiału dowodowego zebranego przez RKO oraz, że nie prowadziła "odrębnej i suwerennej procedury dowodowej", natomiast kontynuowała postępowanie dowodowe z pierwszej instancji, analizując zarzuty podnoszone przez obwinionego w złożonym odwołaniu, Wskazała, że jej działania całkowicie znalazły podstawę w art. 145 ust. 2 u.n.d.p. i pozwoliły na uznanie ustaleń faktycznych dokonanych przez Regionalna Komisję Orzekającą za prawidłowe.

Główna Komisja Orzekająca zauważyła, że w dacie dokonanego naruszenia czyn był określony w art. 17 ust. 1 u.n.d.p., jednak biorąc pod uwagę, że ustawa obowiązująca w dacie naruszenia nie była względniejsza dla sprawcy, należało zastosować, zgodnie z art. 24 u.n.d.p., ustawę obowiązującą w dacie orzekania. Główna Komisja Orzekająca zwróciła uwagę na znaczny stopień szkodliwości czynu dla finansów publicznych i powołała się na zasadę z art. 7 ust. 3 p.z.p., zgodnie z którą zamówienia udziela się wyłącznie wykonawcy wybranemu na podstawie przepisów ustawy - Prawo zamówień publicznych, co należy do podstawowych zasad wyznaczających ład finansów publicznych. Podniosła, że opinie wyrażane przez obwinionego w toku postępowania nie pozwalają na przyjęcie, że w jakimkolwiek stopniu żałuje on takiego postępowania. Obwiniony mógł uniknąć dokonania naruszenia dyscypliny finansów publicznych zachowując się w sposób prawidłowy, tj. przeprowadzając stosowne postępowanie w oparciu o ustawę Prawo zamówień publicznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie obwiniony wniósł o uchylenie orzeczenia w całości i zarzucił naruszenie art. 89 i art. 145 ust. 1 u.n.d.p. polegające na uchyleniu się od obowiązku przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób wnikliwy i wszechstronny z uwzględnieniem konieczności oparcia orzeczenia na kompletnym i obiektywnie ocenionym materiale dowodowym z poszanowaniem przewidzianego w art. 76 ust. 2 u.n.d.p. prawa obwinionego do obrony wyrażającej się też w odmowie dostarczania dowodów przeciwko sobie.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że obowiązek prawnego udowodnienia sprawcy popełnienia zarzucanego mu czynu spoczywał na Rzeczniku Dyscypliny Finansów Publicznych w Gdańsku, który kierując wniosek o ukaranie za czyn z art.17 ust. 1b pkt 1 u.n.d.p. wskazał na protokół kontroli i wynik kontroli UKS jako podstawowe i jedyne dowody mające potwierdzać popełnienie zarzucanego czynu. Zarzucił, że ustaleń co do sposobu udzielenia zamówienia publicznego w zakresie dowozu uczniów z terenu gminy do szkół w roku szkolnym 2009/2010 Urząd Kontroli Skarbowej w G. zamierzał dokonać w ramach planowanej przez siebie kontroli w Urzędzie Gminy ..., do której jednak nie doszło, a więc załączony do wniosku o ukaranie protokół kontroli jak i wynik kontroli UKS nie mogą stanowić miarodajnego i wiarygodnego materiału dowodowego. Wskazał, że o tym, iż innych dowodów w sprawie nie zgromadzono, świadczy domaganie się przez organy orzekające dostarczenia materiału dowodowego w sprawie sposobu powierzenia dowozu uczniów do szkół gminnych w roku szkolnym 2009/2010. Gdyby zgodnie z wymogami procedury postępowania w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych wyczerpująco zebrano i wszechstronnie rozpatrzono materiał dowodowy zgodnie z art. 89 ust. 1 u.n.d.p., bezcelowe byłoby żądanie od obwinionego uzupełnienia tego materiału poprzez dostarczenie organom orzekającym dokumentacji w sprawie sposobu powierzenia zamówienia publicznego. Wskazał, że odrzucenie stawianych zarzutów nie zostało należycie umotywowane, a GKO ograniczyła się do stwierdzenia, że dowody w sprawie zebrano prawidłowo i w sposób kompletny, pomimo iż nie odniosła się do wartości dowodowej wyniku kontroli i protokołu kontroli UKS, do której nie doszło.

W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonego orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia nie doszło do naruszenia prawa, które mogłoby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Przedmiotem oceny Sądu jest orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia ... lipca 2013 r. wydane w przedmiocie ukarania obwinionego T. C. za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, poprzez udzielenie dnia ... sierpnia 2009 r. P. w Bytowie S.A. zamówienia publicznego na dowóz uczniów z terenu Gminy ... do szkół w roku szkolnym 2009/2010, o wartości zamówienia ... zł netto, bez zastosowania przepisów ustawy o zamówieniach publicznych.

Jak wynika z prawidłowo ustalonego przez organy orzekające oraz z akt sprawy stanu faktycznego dnia ... sierpnia 2009 r została zawarta pomiędzy Gminą ... reprezentowaną przez Wójta Gminy T. C. a P. w B. Spółka Akcyjna umowa (nr ...) dowozu do szkół uczniów z terenu Gminy. Przewoźnik miał wydać uczniom, według wykazów przekazanych przez szkoły, bilety miesięczne, a ich kosztami obciążyć placówki (k.42 akt adm.). W aktach sprawy znajduje się umowa nr ... oraz faktury dokumentujące wykonanie umowy. Dokumenty te zostały uzyskane przez Urząd Kontroli Skarbowej w G. w związku z wszczęciem i próbą przeprowadzenia kontroli w Gminie ... i zostały przekazane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. Rzecznikowi Dyscypliny Finansów Publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Gdańsku wraz z zawiadomieniem o ujawnionych okolicznościach wskazujących na naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Powyższe dokumenty zostały przekazane jako załączniki do protokołu kontroli oraz wyników kontroli (niepodpisanych przez stronę). Z ww. dokumentów dotyczących kontroli wynika, że dokumentacja związana z zakresem kontroli nie została udostępniona kontrolującym przez Gminę, wobec czego jako dowody dopuszczono dokumenty (umowę i faktury) uzyskane u kontrahenta kontrolowanego, tj. w P. w B. S.A.

Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do uznania, że dokumenty te uzyskano w sposób naruszający prawo.

Z ustaleń zawartych w ww. dokumentach z kontroli wynika, że Gmina .... w roku szkolnym 2009/2010 realizując dowóz uczniów do i ze szkół na terenie Gminy ... wydatkowała na rzecz P. w B. S.A. kwotę ... zł netto, co stanowi kwotę przekraczającą 14 000 euro. Okoliczność ta nie jest w sprawie kwestionowana.

Ustalono również, że wydatki powyższe zrealizowano bez stosowania przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, co stanowiło naruszenie art.3 ust.1 pkt 1 i art.7 ust.3 tej ustawy oraz naruszenie art.35 ust.4 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U.nr 249, poz. 2104 ze zm.).

Po uzyskaniu zawiadomienia Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych właściwy dla RKO w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 maja 2012 r. wszczął postępowanie wyjaśniające wobec T. C. i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego skierował do Regionalnej Komisji Orzekającej wniosek o ukaranie obwinionego T. C. za naruszenie dyscypliny finansów publicznych polegające na udzieleniu P. w B. wyżej opisanego zamówienia bez zastosowania ustawy o zamówieniach publicznych. Jako dowody wskazał wyniki kontroli, protokół kontroli UKS, wyciągi z ewidencji księgowej, wyciągi bankowe, faktury, wykaz uczniów dojeżdżających do szkół oraz umowę nr ... zawartą z P. B. S.A.

W oparciu o powyższy materiał dowodowy RKO orzeczeniem z dnia ... listopada 2012 r. uznała T. C. za winnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych, określonego w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych polegającego na udzieleniu w dniu ... sierpnia 2009r. (umowa nr ...) P. w B. S.A. zamówienia publicznego na dowóz uczniów z terenu gminy ... do szkół w roku szkolnym 2009/2010 o wartości (wg wykonania) ... zł netto bez stosowania przepisów o zamówieniach publicznych i na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 3 u.n.d.p. wymierzyła obwinionemu karę pieniężną w wysokości ... zł.

Należy zwrócić uwagę, że Przewodniczący GKO pismem z dnia ... maja 2013 r. zwrócił się do Urzędu Gminy ... o przekazanie kopii pełnej dokumentacji poprzedzającej zawarcie umowy nr ... z dnia 17 sierpnia 2009 r. dotyczącej udzielenia P. w B.zamówienia na dowóz w roku szkolnym ...0 uczniów z terenu Gminy do szkół. W odpowiedzi Wójt T. C. poinformował, że wszelka dokumentacji w sprawie została przekazana Rzecznikowi Dyscypliny Finansów Publicznych.

Rozpoznając sprawę w wyniku odwołania wniesionego przez obwinionego GKO podtrzymała stanowisko organu I instancji.

Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie to jest prawidłowe, a podnoszone przez skarżącego zarzuty nieuzasadnione.

Przede wszystkim nieuzasadnione są zarzuty skarżącego, iż w sprawie nie zgromadzono innych dowodów niż protokół i wynik kontroli UKS. Podstawowe dowody, na podstawie których oparto ustalenia faktyczne, będące w konsekwencji podstawą ukarania skarżącego to opisana wyżej umowa nr ... podpisana dnia ... sierpnia 2009 r. pomiędzy Gminą ... i P. S.A. oraz faktury dokumentujące wykonanie przez PKS umówionej usługi, a także wyciągi bankowe wskazujące, że za usługi zapłacono. Z tych dokumentów wynika, że pomiędzy Gminą ... a P. S.A. doszło do zawarcia umowy na świadczenie usług dowozu uczniów do szkół na terenie gminy ... w roku szkolnym 2009/2010 oraz, że wartość tej usługi wynosi kwotę ... zł netto. Z pisma obwinionego z dnia 29 maja 2013 r. wynika, że wszelka dokumentacja została przekazana Rzecznikowi Dyscypliny Finansów Publicznych. Wobec faktu, że organ orzekający jest w posiadaniu pełnej dokumentacji w sprawie, a w dokumentacji nie ma żadnych dowodów wskazujących na to, że P. w B. został wyłoniony w trybie ustawy o zamówieniach publicznych, prawidłowo organy orzekające uznały, że P. w B. nie został wyłoniony w trybie ustawy o zamówieniach publicznych.

Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 i 145 ust.1 u.n.d.p.

W myśl art. 89 u.n.d.p. organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie można zarzucić organom orzekającym w sprawie naruszenia powyższego przepisu. Organ orzekający I instancji prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy, korzystając z dowodów uzyskanych przez UKS w P. w B. S.A., w szkołach z terenu gminny oraz w urzędzie gminy. Organ II instancji potwierdził ustalenia faktyczne organu I instancji i prawidłowo ocenił zarówno zebrany materiał dowodowy jak i postępowanie organu I instancji. Brak jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wyłonienie firmy PKS w trybie ustawy o zamówieniach publicznych prawidłowo oceniono jako nieprzeprowadzenie postępowania w trybie tej ustawy.

Należy zauważyć, że obwiniony w tej sprawie, korzystając z przysługującego ma na mocy art.76 ust.2 u.n.d.p. braku obowiązku dowodzenia swojej niewinności i prawa odmowy składania wyjaśnień lub odpowiedzi na poszczególne pytania, podważał prawidłowość dokumentów UKS, nigdy jednak nie stwierdził, że do podpisania umowy z P. S.A. doszło w wyniku zastosowania trybu przewidzianego w ustawie o zamówieniach publicznych.

Stosownie do art.145 ust.1 u.n.d.f.p. na rozprawie Główna Komisja Orzekająca rozpoznaje odwołanie na podstawie materiału dowodowego zebranego przez komisję orzekającą oraz dokumentów dołączonych do odwołania. Uzyskanie potwierdzenia, że w Urzędzie Gminy ... nie istnieją inne dokumenty dotyczące zawarcia umowy nr ... r. nie może być, w ocenie Sądu, uznane za naruszenie przepisów postepowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.

Ustalony wyżej stan faktyczny wskazuje, że do zawarcia umowy przez Gminę ... w P. S.A. o wartości netto ... zł netto doszło bez zastosowania przepisów ustawy o zamówieniach publicznych.

Stosownie do art. 3 ust.1 pkt 1 p.z.p. ustawę stosuje się do udzielania zamówień publicznych przez jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. W myśl art.9 pkt 2 ustawy o finansach publicznych jednostki samorządu terytorialnego są jednostkami sektora finansów publicznych. Na podstawie art.4 pkt 8 p.z.p., ustawy nie stosuje się do zamówień i konkursów, których wartość nie przekracza wyrażonej w złotych równowartości kwoty 14.000 euro. W rozpoznanej sprawie przepisy Prawo zamówień publicznych miały zastosowanie.

Dlatego prawidłowo orzeczono, że działanie Wójta Gminy ... wyczerpało znamiona naruszenia dyscypliny finansów publicznych z art.17 ust.1b pkt b stanowiącego, że naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest udzielenie zamówienia publicznego wykonawcy, który nie został wybrany w trybie określonym w przepisach o zamówieniach publicznych ( w dacie popełnienia czynu był to art.17 ust.1 pkt 1).

Zasadnie też orzeczono o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie art.31 ust.1 pkt 3 u.n.d.p, biorąc pod uwagę stopień szkodliwości czynu i stopień zawinienia obwinionego, oraz jego uprzednie ukaranie za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, a z drugiej strony opinię o sposobie wywiązywania się z obowiązków służbowych przez obwinionego.

Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.