Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SO/Wa 9/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny-art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 165 poz 1359
law: Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o wymierzenie Ministrowi Finansów grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: - odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 3 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał W. S. (dalej jako: "skarżący" lub "strona") do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 zł, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia wniosku. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu 14 grudnia 2015 r. (k. 53 akt sądowych).

Wraz z pismem z 21 grudnia 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 26 lutego 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Po rozpoznaniu sprzeciwu postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie również odmówił przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Następnie skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt II GZ 848/16 zostało oddalone.

W związku z uprawomocnieniem się postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, zarządzeniem z 21 listopada 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, prawomocnego zarządzenia z 3 grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku. Do wezwania załączono odpis ww. zarządzenia z 3 grudnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Dodatkowo § 3 ww. przepisu wskazuje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie zaś z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej.

Wyjaśnić należy, że wezwanie z dnia 21 listopada 2016 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od wniosku doręczono skarżącemu 15 grudnia 2016 r. (odpowiedź na reklamację – k. 139 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 15 lutego 2017 r.

Zgodnie z informacją z 21 lutego 2017 r. (k. 133 akt sądowych) w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpisu sądowego od przedmiotowego wniosku.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od wniosku, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.