Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 680/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: poz. 17 załączn. do rozporząd. RM
journal: Dz.U. 2009 nr 105 poz 869
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.) Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 2 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. Ch. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – nowotwory złośliwe oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A. Ch. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...], nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi.

Decyzja ostateczna została oparta m.in. na podstawie art. 2351 i art. 2352 kp oraz § 8 ust. 1 i ust. 4 w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105, poz. 869).

W jej uzasadnieniu stwierdzono, iż A. Ch. ur. [...] pracowała kolejno:

● w Zakładach Radiowych "[...]" w D. (nieistniejące)

- od 1 września 1984 r. do 31 października 1987 r. na stanowisku: uczeń monter, monter układów elektronicznych,

● w Zakładach Przemysłu Bawełnianego "[...]" S.A. w B. (w likwidacji)

- od 9 listopada 1987 r. do 1 grudnia 1989 r. na stanowisku: pakarka, przeglądacz tkanin, brakarz krojczy,

● w Przedsiębiorstwie Handlowo-Produkcyjno-Usługowym "[...]" w B. (nieistniejące)

- od 1 sierpnia 1990 r. do 9 lipca 1991 r. na stanowisku: monter przewodów,

●w Zakładach Bawełnianych "[...]" S.A. w B. (nieistniejące)

- od 5 kwietnia 1993 r. do 20 sierpnia 1994 r. na stanowisku: tkacz rezerwa,

- od 3 czerwca 1996 r. do 30 listopada 1996 r. na stanowisku: sprzątaczka,

- od 1 grudnia 1996 r. do 06 września 1998 r. na stanowisku: przewijacz przędzy,

- od 7 września 1998 r. do 31 października 1999 r. na stanowisku: stemplarka

(praca w narażeniu na hałas, formaldehyd, pył organiczny; czynniki nie wykazywały przekroczeń norm),

- od 1 listopada 1999 r. do 30 czerwca 2000 r. na stanowisku: brakarz krojczy (praca w narażeniu na hałas, formaldehyd, pył organiczny; czynniki nie wykazywały przekroczeń norm),

● w B. Wykończalni "[...]" Sp. z o.o. w B.

- od 1 lipca 2000 r. do 31 października 2001 r. na stanowisku: brakarz krojczy (praca w narażeniu na hałas, formaldehyd, pył organiczny; czynniki nie wykazywały przekroczeń norm),

● w Fabryce Wyrobów z Tworzyw Sztucznych "[...]" Zakład Pracy Chronionej w Bielawie

- od 2 listopada 2001 r. do 25 kwietnia 2006 r. na stanowisku: lutowacz (praca w kontakcie z etanolem, metanolem, propanolem, fluorkami, fluorowodorem, tlenkiem węgla, ditlenkiem węgla; stężenia poniżej granicy oznaczalności metody),

- od 26 kwietnia 2006 r. do 25 lipca 2006 r. na stanowisku: monter opraw,

- od 26 lipca 2006 r. do 06 marca 2007 r. na stanowisku: mechaniczna obróbka opraw,

● od 7 marca do 2007 r. do 04 lipca 2007 r. świadczenie rehabilitacyjne

● od 5 lipca 2007 r. bezrobotna.

Postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej u A. Ch. wszczęte zostało dnia 13 grudnia 2006 r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D.

[...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. dnia [...] wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17) u A. Ch. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań swoje stanowisko uzasadnił tym, że: "W wykonanych badaniach laboratoryjnych (morfologia, TSH, glukoza, kwas moczowy, Aspat, Alat, kreatynina) poza leukopenią oraz obniżonym poziomem Hb (11,8 g%) nie znaleziono nieprawidłowości. (...) Obecnie rozpoznajemy leukopenię, nowotworu złośliwego nie rozpoznano. Wg karty oceny narażenia zawodowego sporządzonej przez PPIS w D. z dnia 26 stycznia 2007 r. oraz pisma z Zakładu "[...]" z dnia 12 marca 2007 r. A. Ch. nie była narażona na czynniki zawodowe, które mogłyby doprowadzić do leukopenii: promieniowanie jonizujące, benzen, arsen i jego związki."

Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. dnia 4 grudnia 2007 r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej -nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17) u A. Ch. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań, swoje stanowisko uzasadnił tym, że: "Aktualnie brak jest wystarczających przesłanek medycznych do rozpoznania u badanej jakiegokolwiek nowotworu złośliwego. Schorzeniem nowotworowym nie jest bowiem rozpoznawana leukopenią."

Na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie, jak i w oparciu o opinie jednostek orzeczniczych, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. dnia 11 stycznia 2008 r. wydał decyzję nr [...], znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.) u A. Ch.

Od powyższej decyzji zainteresowana wniosła odwołanie przez pełnomocnika - adwokata P. Ż. do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. - uznając decyzję za błędną, a co najmniej przedwczesną.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. w związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym, odnosząc się do odwołania zainteresowanej i po przeanalizowaniu całości akt sprawy A. Ch., dnia 4 kwietnia 2008 r. zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. o uzupełnienie uzasadnienia opinii medycznej w wydanym dnia 4 grudnia 2007 r. orzeczeniu lekarskim nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17), gdyż nie spełnia ono cech opinii biegłego w rozumieniu art. 84 k.p.a.

Dnia 19 maja 2008 r. (pismo z dnia 8 maja 2008 r.) Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. poinformował Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., że u zainteresowanej nie stwierdza się nowotworu złośliwego i podał że: "... dokonaliśmy ponownej szczegółowej analizy zgromadzonej dokumentacji medycznej. W rezultacie nie znajdujemy podstaw do weryfikacji wydanych w dniu 4 grudnia 2007 r. orzeczeń lekarskich. Konsekwentnie bowiem stoimy na stanowisku, iż u ww. nie stwierdza się obecnie jakiegokolwiek nowotworu złośliwego, stąd bezprzedmiotowe są jakiekolwiek dociekania dotyczące ewentualnej choroby zawodowej z pozycji 17 wykazu."

Ponadto dnia 4 kwietnia 2008 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Oddział w W. z prośbą o udzielenie informacji na temat wyników badań próbek środków chemicznych, jakie występowały na stanowisku pracy A. Ch. w Fabryce Wyrobów z Tworzyw Sztucznych "[...]" w B.

W odpowiedzi na powyższe [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Oddział w W. dnia 24 kwietnia 2008 r. poinformował Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., że: "... dostarczone próbki nie były wykorzystane w procesie orzeczniczym. Próbki substancji wykorzystuje się do wykonania testów przy orzekaniu o chorobie zawodowej skóry. Ponieważ nie prowadzono diagnostyki w tym kierunku próbki pozostały niewykorzystane, gdyż nie było takiej potrzeby."

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. dnia 24 października 2008 r. wydał decyzję Nr [...], znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17) u A. Ch.

Na powyższą decyzję A. Ch. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 730/08 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Dzierżoniowie z 11 stycznia 2008 r., nr 04-11/08, zarzucając że decyzja wydana została na podstawie przepisów uznanych przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

W związku z wyrokiem Sądu, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. dnia 21 września 2009 r. zwrócił się do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. oraz do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W. o weryfikację i ewentualne podtrzymanie lub zmianę wydanego w sprawie orzeczenia lekarskiego w myśl obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r.

[...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. pismem z dnia 15 października 2009 r. przesłał zweryfikowane orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej -nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17) u A. Ch.

Jednostka orzecznicza w uzasadnieniu ww. orzeczenia lekarskiego podała, że: "... z wywiadu chorobowego wynika że od dwóch lat występują osłabienia, omdlenia i chudnięcie. W badaniach laboratoryjnych od 2002 r. obserwowano obniżony poziom białych krwinek w morfologii krwi (leukopenia). W kwietniu 2006 r. na skutek leukopenii przeniesiona została ze stanowiska lutowacz, na stanowisko mechaniczna obróbka opraw. (...) W wykonanych badaniach w DWOMP stwierdzono leukopenię, obniżony poziom hemoglobiny i żelaza. Występujące na stanowisku pracy A. Ch. związki: formaldehyd, etanol, metanol, propanol, fluorki, fluorowodór, CO, CO2 nie należą do czynników rakotwórczych. U pacjentki nie stwierdzono żadnego nowotworu złośliwego, nie należy do niego również rozpoznana leukopenia. Mając powyższe ustalenia po weryfikacji nadal brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej."

W związku z brakiem odpowiedzi ze strony Instytutu Medycyny pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. dnia 17 grudnia 2009 r. ponowił prośbę o weryfikację i ewentualne podtrzymanie lub zmianę wydanego w sprawie orzeczenia lekarskiego w myśl obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. W odpowiedzi Instytut pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. przesłał orzeczenie lekarskie nr [...] uzupełnione o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17 wykazu chorób zawodowych (...) u A. Ch. Swoje stanowisko uzasadnił tym, że: "... Z przedstawionej przez badaną dokumentacji wynika, że od lipca 2006 r. stwierdzono u niej izolowana leukopenię. Do dnia wydania przedmiotowego, uzupełnionego orzeczenia lekarskiego przez IMPiZŚ w Sosnowcu nie przedstawiono dokumentacji A. Ch. z rozpoznaniem nowotworu złośliwego potwierdzonym wynikiem badań hist.-pat. W związku z powyższym brak jest podstaw do rozpoznania nowotworu złośliwego powstałego w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi. W związku ze zmianą przepisów prawa postępowanie orzecznicze w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. przeprowadzono zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (...) Wprowadzone zmiany w przepisach prawa nie mają wpływu na merytoryczną treść orzeczenia."

Na podstawie powyższych opinii jednostek orzeczniczych, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. dnia [...] wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze (poz. 17) u A. Ch.

Od powyższej decyzji zainteresowana wniosła odwołanie przez pełnomocnika – adw. P. Ż. do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. - wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie choroby zawodowej ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. w związku z .prowadzonym postępowaniem odwoławczym dnia 1 kwietnia 2010r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektor Sanitarnego w D. o wyjaśnienie aktualnej sytuacji zatrudnienia odwołującej się. W odpowiedzi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. pismem z dnia 14 kwietnia 2010 r. przesłał wyniki przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, ustalono, że odwołująca się przebywa poza granicami kraju oraz obecnie nie pracuje (adnotacja służbowa z dnia 13 kwietnia 2010 r. sporządzona na podstawie oświadczenia córki odwołującej się – M. Ch.).

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. dnia 11 maja 2010 r. zwrócił się do pełnomocnika A. Ch. - o wyjaśnienie aktualnej sytuacji zatrudnienia odwołującej się. W związku z brakiem odpowiedzi, dnia 16 czerwca 2010 r. wystosował monit, pouczając jednocześnie że brak odpowiedzi na pismo w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia, skutkować będzie wydaniem decyzji na podstawie dotychczas zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Pełnomocnik nie odpowiedział na to pismo. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., na podstawie zgromadzonej dokumentacji dotyczącej choroby zawodowej u pani A. Ch. zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. stwierdza, że dokonane czynności w toku niniejszego postępowania pozostają skuteczne, wobec czego nie odmawia mocy dowodowej czynnościom dokonanym na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, które utraciło moc z dniem 3 lipca 2009 r.

Do stwierdzenia choroby zawodowej przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego muszą być spełnione łącznie, jak to wynika z art. 2351 i art. 2352 kp oraz § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, trzy warunki:

1. choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych,

2. choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy albo sposobem wykonywania pracy,

3. wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych musi nastąpić w okresie ustalonym w załączniku do rozporządzenia.

Odnośnie klinicznych podstaw do rozpoznania choroby zawodowej należy stwierdzić, iż placówki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych:

- [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Oddział w W. (2-krotnie),

- Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. (2-krotnie)

były zgodne co do faktu, że rozpoznana u badanej leukopenia nie jest schorzeniem nowotworowym.

Mając powyższe na uwadze, w przypadku A. Ch. nie został spełniony żaden z warunków stwierdzenia choroby zawodowej - w oparciu o dostarczoną dokumentację nie potwierdzono narażenia zawodowego na czynniki rakotwórcze, nie zostało spełnione także kryterium rozpoznania choroby zawodowej przez upoważnione jednostki orzecznicze. Do stwierdzenia choroby zawodowej nie jest wystarczające wykazanie ekspozycji zawodowej na czynnik wywołujący chorobę, lecz musi być również rozpoznanie choroby zawodowej, dokonane przez jednostkę właściwą do rozpoznania chorób zawodowych.

Wydane orzeczenia jednostek służby zdrowia upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych poprzedzone zostały specjalistycznymi badaniami stanu zdrowia zainteresowanej, są obiektywne, spójne, przekonujące oraz obszernie umotywowane. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że decyzja organu I instancji jak i organu II instancji, zostały wydane na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie a w szczególności danych zawartych w orzeczeniach lekarskich. Organy administracji publicznej przedsięwzięły wszelkie niezbędne czynności mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, jak i zgromadziły w całości materiał dowodowy dotyczący choroby zawodowej u A. Ch. W tej sytuacji nie znajdują uzasadnienia zarzuty podniesione w odwołaniu z dnia 15 marca 2010 r. dotyczące naruszenia art. 7, art. 12 § 1, art. 35 oraz art. 77 § 1 k.p.a. Odwołująca podnosi także zarzut naruszenia art. 80 k.p.a. polegający na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów. Materiał dowodowy zgromadzony w rozpatrywanej sprawie w sposób niebudzący wątpliwości wykazuje, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. przy podejmowaniu decyzji (zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych) kierował się orzeczeniami przedstawionymi przez placówki służby zdrowia, które upoważnione są do rozpoznawania chorób zawodowych oraz ich związkiem z występowaniem czynników szkodliwych w środowisku pracy. Wobec czego i ten zarzut nie posiada uzasadnienia (...).

W skardze A. Ch. zarzuciła:

naruszenie § 6 rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (...) poprzez niezastosowanie tych przepisów i niewykonanie przez żadną z jednostek orzeczniczych (lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikiem, lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej, państwowego inspektora sanitarnego) w sposób należyty i wyczerpujący oceny narażenia zawodowego pracownika, poprzez zaniechanie przeprowadzenia tej oceny bezpośrednio u pracodawcy, a oparcie się wyłącznie na archiwalnej dokumentacji - badaniach środowiskowych w latach 2000-2006 przedłożonych przez pracodawcę, naruszenie § 6 rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. poprzez wydanie orzeczenia przez lekarza orzecznika bez prawidłowo przeprowadzonej oceny narażenia zawodowego oraz nieuzupełnienie informacji zawartych w dokumentacji pracownika o aktualne dane o narażeniu zawodowym, dokładne wyniki pomiarów czynników szkodliwych wykonanych na stanowisku pracy pracownika, a przede wszystkim zaniechanie - mimo takich wniosków dowodowych pracownika – pobrania do analizy diagnostycznej próbek wszystkich substancji używanych przez pracodawcę oraz zaniechanie analizy dokumentacji medycznej, pozostałych pracowników zatrudnionych u pracodawcy (na okoliczność częstotliwości zachorowań innych pracowników w okresie objętym wnioskiem i rodzaju ich chorób);

rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

- art. 7 i art. 77 § 1 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego niniejszej sprawy oraz jej załatwienie w sposób sprzeczny z interesem społecznym i słusznym interesem skarżącej,

- art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli,

- art. 12 § 1, art. 35 kpa poprzez mało wnikliwe przeprowadzenie postępowania w niniejszej sprawie,

- art. 80 kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów czyniąc ją dowolną i nie znajdującą oparcia w zebranym materiale dowodowym;

- art. 136 kpa poprzez jego niezastosowanie i nie przeprowadzenie przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie pobrania i analizy diagnostycznej próbek wszystkich substancji używanych prze pracodawcę oraz analizy dokumentacji medycznej pozostałych pracowników zatrudnionych u pracodawcy,

- art. 107 kpa poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia pod względem faktycznym zaskarżonej decyzji.

Skarżąca w związku z tym wniosła o uchylenie w całości decyzji organów I i II instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przypisanych.

W uzasadnieniu skargi zarzuty i wnioski w niej zawarte zostały rozwinięte.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z powodów przedstawionych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżona bowiem decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca, nie narusza prawa, a zgodność z prawem tych orzeczeń jest jedynie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dz.U. nr 153, poz. 1269; art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa.

Legalność zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji należało ocenić w świetle przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105, poz. 869).

Biorąc te unormowania pod uwagę organ odwoławczy trafnie stwierdza, że pojęcie choroby opiera się na trzech elementach konstrukcyjnych: 1) rozpoznaniu jej przez upoważnioną do tego jednostkę służby zdrowia, przy czym choroba musi znajdować się w wykazie chorób zawodowych, 2) musi być wywołania czynnikami szkodliwymi w środowisku pracy, 3) objawy chorobowe muszą wystąpić w okresie wskazanym w załączniku do powyższego rozporządzenia.

Z definicji tej wynika, że brak choćby jednego z tych elementów powoduje, iż choroby nie można uznać za chorobę zawodową.

W załączniku do rozporządzenia, w pozycji 17 wymienione zostały nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi.

Choroby takiej u skarżącej jednakże nie stwierdzono.

[...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. w orzeczeniu z dnia [...], nr [...], rozpoznał bowiem u skarżącej leukopenię, nowotworu złośliwego natomiast nie rozpoznano.

Podobne ustalenia zawiera orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w S., który w dniu 4 grudnia 2007r. stwierdził brak wystarczających przesłanek medycznych do rozpoznania u badanej jakiegokolwiek nowotworu złośliwego. Schorzeniem nowotworowym nie jest bowiem rozpoznana leukopenia. Orzeczenie PCHZ WOMP w W. jest w pełni zasadne.

Swoje stanowisko w tym względzie Instytut Medycyny Pracy w S. podtrzymał w piśmie z dnia 8 maja 2008r. nr P.Ch.Z-304/08 do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W.

Orzeczenia te były też weryfikowane w toku postępowania, przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. i Instytut Medycyny Pracy w S., ale obydwie te jednostki nie zmieniły swych diagnoz (por. weryfikacje DWOMPO w W. z dnia 15 października 2009r. oraz IMP z dnia 14 stycznia 2010r.).

W związku z tym organy inspekcji sanitarnej obu instancji zasadnie orzekły o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy uznanych za rakotwórcze u ludzi. Nowotworu bowiem w żadnej postaci wymienionej w wykazie u skarżącej nie stwierdzono, a jak wcześniej podniesiono brak choćby jednego z elementów konstrukcyjnych choroby zawodowej sprawia, że choroba nie ma tła zawodowego.

Brak natomiast podstaw do tego by powyższe opinie podważać. Wprawdzie skarżąca zarzuca decyzji ostatecznej naruszenie szeregu przepisów prawa, ale zarzuty te nie są zasadne. Odnośnie tej najistotniejszej przesłanki skarżąca wywodzi nawet, że "należy się zgodzić z organem I instancji, iż leukopenia sama w sobie nie jest nowotworem złośliwym, jednakże może być ona spowodowana takim nowotworem lub też – co jest istotne w niniejszej sprawie – zatruciem substancjami organicznymi. Wzgląd na powyższe nie zwalnia więc organów inspekcji sanitarnej obu instancji z obowiązku przeprowadzenia u pracodawcy i stanowiskach pracy powódki szczegółowej analizy wszystkich substancji używanych przez danego pracodawcę, łącznie z pobraniem odpowiednich próbek".

Jednakże odpowiadający na te zarzuty słusznie stwierdza, iż dwie placówki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych u skarżącej nie rozpoznały żadnego z nowotworów złośliwych natomiast leukopenia takim schorzeniem nie jest. Skarżąca, w istocie rzeczy, tego rozpoznania nie podważa zarzucając niedostatki postępowania epidemiologicznego. Ten zarzut jednak nie jest zasadny z tego względu, że uzupełnienie postępowania w żaden sposób nie wpłynęłoby na rozpoznanie choroby. Rozpoznanie to bowiem wynika jedynie z faktu, że objawów nowotworu złośliwego obiektywnie nie stwierdzono, a nie z tego, że w postępowaniu wyjaśniającym pominięto określone czynności. Badanie narażenia zawodowego skarżącej staje się tym samym bezprzedmiotowe. Do naruszenia § 6 cytowanego rozporządzenia w sprawie zatem nie doszło, a tym samym bardziej szeregu przepisów kpa, szczegółowo wymienionych w zarzutach skargi sprowadzających się głównie do tego, że nie wyjaśniono należycie wszystkich okoliczności sprawy i "załatwiono ją w sposób sprzeczny z interesem społecznym i słusznym interesem skarżącej". Z przepisów tych wynika nakaz takiego wyjaśnienia okoliczności sprawy by nie budziło wątpliwości skonkretyzowanie w niej norm(y) prawa materialnego administracyjnego. W taki zaś sposób to postępowanie zostało przeprowadzone, a ocenie dowodów, w szczególności opinii jednostek orzeczniczych nie sposób zarzucić dowolności. Podobnie niesłuszny jest zarzut braku wyczerpującego uzasadnienia pod względem faktycznym zaskarżonej decyzji skoro szczegółowo odnotowano w niej (w pierwszoinstancyjnej zresztą podobnie) wyniki badań skarżącej na okoliczność nowotworu złośliwego, opinie i ich wnioski. Co więcej odniesiono się także do narażenia zawodowego choć – jak to już wcześniej podkreślono, nie miało ono wpływu na rozpoznanie lekarzy orzekających w sprawie.

Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa.