Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 691/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7
journal: Dz.U. 2013 poz 966
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2016 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej także "Kolegium") decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeks postępowania administracyjnego ("k.p.a.") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...] o wstrzymaniu wypłaty B.K. dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta B. przyznał B.K. dodatek mieszkaniowy na okres od 1 listopada 2014r. do 30 kwietnia 2015r. w wysokości 86,30 zł.

W wyniku wniesionego odwołania od wymienionej wyżej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymało to rozstrzygnięcie w mocy. Od decyzji Kolegium strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Dalej Kolegium wskazało, że pismem z dnia 19 lutego 2016 r. organ I instancji został poinformowany przez zarządcę budynku – Zakład Adm. Budynków "A" - o braku dopłaty do dodatku mieszkaniowego przyznanego B.K. na lokal mieszkalny oraz że łączna kwota dopłaty wynosi 413,17 zł.

Na tej podstawie organ pierwszoinstancyjny wszczął postępowanie a następnie decyzją wstrzymał z dniem 7 kwietnia 2015 r. wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego decyzją z dnia [...]r. podając, iż B.K. od czasu przyznania dodatku mieszkaniowego, tj. od miesiąca listopada 2014 r. do chwili obecnej nie dokonała żadnej wpłaty.

Od tej decyzji strona wniosła odwołanie twierdząc, że kwota dodatku została nieprawidłowo ustalona. Ponieważ wniosła skargę do sądu administracyjnego na decyzję przyznającą jej dodatek mieszkaniowy uważa, że nie ma obowiązku dokonywania dopłaty pomiędzy czynszem a dodatkiem mieszkaniowym.

Na skutek rozpoznania odwołania Kolegium uznało ustalenia organu I instancji za prawidłowe i zaskarżoną decyzję o wstrzymaniu wypłaty dodatku utrzymało w mocy. Kolegium wskazało, że w świetle art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Mając na uwadze, że strona nie opłaciła na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny Kolegium stwierdziło, że została spełniona przesłanka negatywna z art. 7 ust. 11 ww. ustawy i wstrzymanie wypłaty dodatku jest prawidłowe. Nadto stwierdziło, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie zwalnia strony od obowiązku uiszczenia różnicy pomiędzy wysokością czynszu, a dodatkiem mieszkaniowym.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez B.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której skarżąca powołała się na swoją trudną sytuację materialną a następnie przywołała argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji

Sąd postanowieniem z dnia 1 marca 2016 r. zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, gdyż uznał, że jest ona uzależniona od prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 341/15, której przedmiotem jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. dnia [...]r. o przyznaniu B.K. dodatku mieszkaniowego na okres od 1 listopada 2014r. do 30 kwietnia 2015r. w wysokości 86,30 zł.

Z kolei postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. podjęto zawieszone postępowanie sądowe w związku z uprawomocnieniem się wyroku tut. Sądu z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 341/15 uchylającego decyzję Kolegium z dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponadto - co wymaga podkreślenia – na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze powyższe kryteria, stwierdzić należało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn, które Sąd wziął pod rozwagę z urzędu.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...] o wstrzymaniu z dniem 7 kwietnia 2015 r. wypłaty dodatku mieszkaniowego przyznanego na okres od 1 listopada 2014r. do 30 kwietnia 2015r. w wysokości 86,30 zł.

Nie ulega wątpliwości, że wydanie decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego z przyczyn określonych w art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 966 ze zm.) jest m.in. następstwem przyznania dodatku mieszkaniowego. Tymczasem prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 341/15 została uchylona decyzja ostateczna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia z dnia [...]r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego skarżącej na okres od 1 listopada 2014r. do 30 kwietnia 2015r. w wysokości 86,30 zł.

Zdaniem Sądu dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy konieczne jest zatem ostateczne zakończenie postępowania w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego.

Przepis art. 145 § 1 pkt 1 b) P.p.s.a. stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

Skoro zatem w przedmiotowej sprawie zaistniała wyżej wskazana podstawa wznowieniowa (art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a.), to konsekwencją tego była konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b) P.p.s.a.

Dodatkowo wskazać już tylko można, że z pisma zarządcy budynku nie wynika jakiego okresu dotyczy kwota dopłaty w wysokości 413, 17 zł, która nie została przez skarżącą uregulowana do dnia 16.02.2015 r. Stąd istotne było ustalenie, za jaki okres skarżąca nie regulowała dopłat i czy obejmuje on także okres na jaki został przyznany dodatek mieszkaniowy decyzją z [...]r. Wszak skarżąca zarówno w piśmie będącym odpowiedzią na wszczęcie postępowania jak i w odwołaniu od decyzji organu I instancji twierdziła że wniosła skargi od wielu decyzji przyznającej jej dodatek mieszkaniowy a nie tylko od jednej, nie wynika natomiast czy zaprzestała w związku z tym w ogóle regulowania dopłat, czy jakichś wpłat dokonywała. Podkreślenia wymaga, że w świetle art. 7 ust. 11 w zw. z art. 8 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zadaniem organu przyznającego dodatek mieszkaniowy jest zweryfikowanie informacji zarządcy budynku, w tym w szczególności ustalenie, czy zgłoszona zaległość ma charakter bieżący, to znaczy, czy dotyczy zaległości powstałych w okresie obowiązywania decyzji uprawniającej do dodatku mieszkaniowego, którego wstrzymanie wypłaty ma nastąpić. Brak jednoznacznych ustaleń w tym zakresie narusza art. 7 i 77 §1 k.p.a, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.