Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 423/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 113 par 2.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 141 par 4, art. 145 par 1 pkt 1 lit. c).
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 28 ust. 4, art. 30, art. 33, art. 206 ust 2 i ust. 2a
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Socha Sędziowie NSA Maria Myślińska (spr.) Cezary Pryca Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008 r. skargi kasacyjnej Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1297/07 w sprawie ze skargi T. P. S. A. w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie usług telekomunikacyjnych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz T. P. S. A. w W. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1297/07 uchylił postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji ustalającej nowe warunki świadczenia usługi hurtowego dostępu do sieci telekomunikacyjnej, z następującym uzasadnieniem.

Pismem z dnia [...] października 2006 r., T. P. Sp. z o.o. – dalej T2 - zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej – dalej: Prezes UKE - o wyjaśnienie wątpliwości odnośnie treści decyzji z [...] lipca 2006 r., nr [...] – dalej: decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. - w kwestii, czy usługi ujęte w ramach Usługi Podstawowej obejmują wszystkie połączenia na numery [...] i numery skrócone, a w przypadku uznania, iż Usługa Podstawowa obejmuje wszystkie połączenia na numery [...], czy do rozliczeń za te numery stosuje się ogólny upust i sposób taryfikacji przewidziany w decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., dla danego rodzaju połączeń, czy też inne zasady rozliczeń.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., Prezes UKE działając na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) – dalej: Prawo telekomunikacyjne - wyjaśnił wątpliwości T., w ten sposób, iż zakres usług ujętych, w Usłudze Podstawowej dotyczy wszystkich połączeń do numerów skróconych. Połączenia na numery skrócone obejmują w szczególności połączenia na numery [...] i powinny być rozliczane zgodnie z cennikiem T. P. S.A. – dalej: TP S.A. - przy zastosowaniu upustu hurtowego w wysokości [...]%.

Pismem z dnia [...] marca 2007 r., TP S.A. zwróciła się do Prezesa UKE o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie TP S.A., wątpliwości T. zostały wyjaśnione w sposób sprzeczny z treścią decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. Prezes UKE wydając w dniu [...] grudnia 2006 r., decyzję znak: [...] zmieniającą decyzję z dnia [...] lipca 2006 r., dodał do załącznika nr [...] połączenia, co do których stwierdził (w zaskarżonym postanowieniu), iż wchodzą w zakres decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. TP S.A. zarzuciła Prezesowi UKE, iż wydając przedmiotowe postanowienie wyjaśnił wątpliwości co do treści decyzji, która nie obowiązuje, jako że Prezes UKE w dniu [...] grudnia 2006 r. wydał decyzję, znak [...] która zmieniła decyzję z [...] lipca 2006 r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes UKE postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. "Organ który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji". TP S.A. zobowiązana jest na podstawie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., do świadczenia pełnego zakresu usług na numerach skróconych. Wniosek taki wynika z zakresu oraz kształtu usługi [...], a także ze względu na fakt, iż wyłączenie świadczenia pewnych kategorii połączeń związane było z możliwościami technicznymi dotyczącymi zmian w systemach TP i ich okresem wprowadzenia, nie zaś ze względu na charakter numeracji skróconej, który jest technicznie jednolity (numer przeznaczony dla usługi świadczonej w sieci stacjonarnej, polegającej na udzieleniu różnych informacji, przyjmowaniu zleceń oraz przyjmowaniu wywołań alarmowych). Prezes UKE wskazał, iż w pierwszej kolejności strony powinny kierować się zapisami zawartymi w sentencji decyzji.

Celem przedmiotowej decyzji jest umożliwienie T. zaoferowania użytkownikom usługi, której zakres byłby zgodny z zakresem usługi abonamentowej świadczonej przez TP S.A. Brak możliwości skorzystania, przez abonentów [...] z numerów [...], np. przedsiębiorstw taksówkowych, nie ma żadnego uzasadnienia. TP S.A. zobowiązana jest na podstawie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., do świadczenia pełnego zakresu usług na numerach skróconych, zaś wyłączenie pewnej kategorii połączeń ([...], [...]) wynikało jedynie z niemożliwości świadczenia ich przez TP S.A. w terminie wskazanym przez Prezesa UKE jako termin wdrożenia Usługi Podstawowej i nie było podyktowane charakterem numeracji skróconej, który jest technicznie jednolity.

Prezes UKE wskazał, iż przy wydawaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r., zmiana brzmienia Załączników nr [...] i [...] podyktowana była koniecznością wyeliminowania możliwości pojawienia się w przyszłości wątpliwości co do treści decyzji.

Organ podkreślił, że art. 113 § 2 k.p.a. nie określa terminu, w ciągu którego stronie przysługuje prawo żądania wyjaśnienia treści decyzji ani też terminu, w ciągu którego organ administracji jest władny wydać postanowienie w tej kwestii. Wobec powyższego, postanowienie w tym przedmiocie może być wydane w każdym czasie. Przedmiotem postanowienia wyjaśniającego może być wyłącznie decyzja wydana w sprawie. Organ nie ma prawa czynić wyjaśnień z przekroczeniem granic tej decyzji, gdyż naruszyłby w ten sposób tożsamość sprawy w sensie przedmiotowym i podmiotowym. Wykładnia dokonywana w trybie art. 113 § 2 k.p.a. ma służyć wyjaśnieniu decyzji w zakresie, w jakim została ona wydana. Organ administracyjny nie jest powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia, jak rozumiał własną decyzję. Uchylenie decyzji objętej wnioskiem o wyjaśnienie nie wpływa na to jak organ wydaną przez siebie decyzję rozumiał.

Po rozpoznaniu skargi T. P. S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienia wskazując, że istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ administracji może w trybie art. 113 § 2 k.p.a. dokonać wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji, która wcześniej została przez ten sam organ wyeliminowana w całości lub części z obrotu prawnego w uprzedniej wersji poprzez zmianę.

W ocenie Sądu I instancji odnośnie wyjaśnienia wątpliwości co do treści uchylonej decyzji - (zmiana załączników nr [...] i nr [...]) miał również Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, który w swym postanowieniu z dnia [...] czerwca 2007 r. podkreślił, że "uchylenie decyzji objętej wnioskiem o wyjaśnienie nie wpływa na to jak organ wydaną przez siebie decyzję rozumiał". Tryb wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji ma zastosowanie do rozstrzygnięć znajdujących się w obrocie prawnym. W niniejszej sprawie wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji w zakresie wskazania usług ujętych w ramach Usługi Podstawowej dotyczył decyzji Prezesa UKE z [...] lipca 2006 r., i jej załączników. Natomiast w dniu [...] grudnia 2006 r., została wydana decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej zmieniająca decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. w zakresie wnioskowanych wyjaśnień, a więc w zakresie treści załącznika nr [...] i załącznika nr [...]. Z tym dniem do załącznika zostały wprowadzone zmiany zgodnie z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości T. z dnia [...] października 2006 r. Załącznik nr [...] do decyzji Prezesa UKE z [...] lipca 2006 r., zawierał katalog usług jakie miała wykonać T. P. na rzecz T. wraz z wskazaniem upustu jaki przy danej usłudze należy stosować.

Sąd zauważył, że dopiero w dniu [...] marca 2007 r., Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał postanowienie wyjaśniające treść decyzji z [...] lipca 2006 r., która nie funkcjonowała już w obrocie prawnym w swej pierwotnej wersji, gdyż została zmieniona przez decyzję z [...] grudnia 2006 r. Zatem Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie mógł dokonać takiego wyjaśnienia, gdyż odnosiło się ono do załącznika nr [...] decyzji, który w dacie wydania postanowienia nie funkcjonowała już w obrocie prawnym w brzmieniu pierwotnym, a wyjaśnienie dotyczyło właśnie brzmienia decyzji z dnia [...] lipca 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, że do naruszenia art. 113 § 2 k.p.a. doszło z uwagi na to, że wyjaśnienie rozszerzało treść decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. W wyjaśnieniu Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej stwierdził, że zakres usług ujętych w Usłudze Podstawowej dotyczy wszystkich połączeń do numerów skróconych, połączenia na numery skrócone obejmują w szczególności połączenia na numery [...], w tym [...] Radio Taxi, a połączenia te powinny zostać rozliczane zgodnie z cennikiem T. P. S.A., przy zastosowaniu opustu hurtowego na wysokość [...]%. Tym wyjaśnieniem Prezes UKE dokonał ingerencji w treść samej decyzji, co jest niezgodne z art. 113 § 2 k.p.a. Również w uzasadnieniu decyzji nie została uregulowana kwestia udzielenia upustu na numery skrócone obejmujące w szczególności połączenia na numery [...], w tym [...] Radio Taxi, tj. za połączenia, których dotyczy zaskarżone postanowienie Prezesa UKE z [...] marca 2007 r. W konsekwencji z uzasadnienia decyzji nie wynika dlaczego do takich połączeń winny być stosowane upusty [...]% - tutaj również, w ocenie Sądu doszło do rozszerzenia przedmiotowej decyzji. Powyższe działanie jest sprzeczne ze stanowiskiem, iż wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego bądź prawnego, ani powodować merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia, nie może też pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił:

I. Naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1) art. 28 ust. 4 w związku z art. 30 Prawa telekomunikacyjnego poprzez ich niezastosowanie i pominięcie przez Sąd okoliczności, że decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., jest decyzją administracyjną zmieniającą w określonym w niej zakresie umowę cywilną tj. umowę o połączeniu sieci z dnia [...] grudnia 2002 r., - dalej: umowa – zawartą między TP S.A. a T. Polska Sp. z o.o.;

2) art. 206 ust. 2a w związku z art. 206 ust 2 Prawa telekomunikacyjnego poprzez ich niezastosowanie i pominięcie przez Sąd okoliczności, że decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., jest decyzją administracyjną natychmiast wykonalną z mocy prawa, co spowodowało, że Sąd nie uwzględnił okoliczności, że strony tej decyzji, w okresie od dnia jej doręczenia do dnia doręczenia decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2006 r., miały obowiązek ją wykonywać, a co za tym idzie mogły mieć wątpliwości co do jej treści, a obowiązkiem organu było ich wyjaśnienie.

II. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1) art. 113 § 2 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – poprzez uchylenie postanowienia Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2007 r., i utrzymanego nim w mocy postanowienia Prezesa UKE z dnia [...] marca 2007 r., pomimo tego, że podlegająca natychmiastowemu wykonaniu decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., wywoływała określone w niej skutki w sferze stosunków obligacyjnych pomiędzy stronami umowy o połączeniu sieci już od chwili jej doręczenia, a mylne uznanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że decyzja Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., nie powinna podlegać wyjaśnieniu powoduje, że nie zostaną rozwiązane wątpliwości stron tej umowy co do treści ich praw i obowiązków o charakterze cywilnym w okresie od dnia doręczenie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., do dnia doręczenia decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2006 r;

2) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w szczególności poprzez:

- nieodniesienie się do dodatkowych twierdzeń organu przytoczonych na uzasadnienie rozstrzygnięcia w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2007 r.;

- brak dostatecznego umotywowania dlaczego Sąd uznał, że wyjaśnienie dokonane postanowieniem Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2007 r. rozszerzało treść decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r.;

- niewyjaśnienie przyjętego przez Sąd stanowiska, odnośnie dopuszczalności wyjaśnienia decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r.

Prezes UKE w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazał, że zgodnie z treścią art. 30 Prawa telekomunikacyjnego w związku z art. 28 ust. 3 cyt. ustawy zmiana umowy o dostępie telekomunikacyjnym w tym przypadku umowy o połączeniu sieci będącej szczególnym rodzajem umowy o dostępie telekomunikacyjnym następuje w zakresie uregulowanym wydaną decyzją o dostępie telekomunikacyjnym. Koncepcja dokonywania zmian w umowach o połączeniu sieci zawartych pomiędzy dwoma przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi powoduje, że organ administracji publicznej może władczo regulować stosunek prawny, jaki miedzy stronami takiej umowy się nawiązał. Zmiana takiej umowy może nastąpić nie tylko na wniosek (jak w niniejszej sprawie) lecz również z urzędu.

Organ podkreślił, że decyzja o dostępie telekomunikacyjnym jest decyzją w sprawach spornych, co skutkuje tym, że na mocy art. 206 ust. 2a w związku z ust. 2 cyt. przepisu Prawa telekomunikacyjnego podlega ona natychmiastowemu wykonaniu. Od chwili doręczenia decyzji stronom postępowania administracyjnego, łącząca te strony umowa o połączeniu sieci (zawarta między T. P. S.A. a T. P. Sp. z o.o. w dniu [...] grudnia 2002 r.) zostaje zmieniona w zakresie określonym postanowieniami decyzji (art. 28 ust. 4 w związku z art. 30 Prawa telekomunikacyjnego oraz art. 206 ust. 2 i 2a cyt. ustawy). Stosunek cywilny istniejący między stronami tej umowy przybiera wówczas kształt władczo narzucony przez organ mocą wydanej decyzji a od chwili doręczenia tej decyzji stronom, przysługują im prawa jak również obciążają obowiązki określone taką decyzją. Wobec powyższego strony będące adresatem decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., miały obowiązek ją wykonywać już od chwili jej doręczenia.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wskazał, że ustalenie praw i obowiązków stron w zakresie uregulowanym decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., - w okresie od daty jej doręczenia do daty doręczenia decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r. - może nastąpić tylko poprzez odwołanie się do postanowień decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. Brak wyjaśnienia pojawiających się w tym zakresie wątpliwości przekłada się w praktyce na brak wiedzy stron, czy i w jakim zakresie przysługuje roszczenie z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków nałożonych decyzją Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. Jakiekolwiek wątpliwości, co do rodzaju świadczeń nałożonych decyzją Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., skutkują następnie wątpliwościami co do zakresu wzajemnych rozliczeń stron z tytułu niewykonania i nienależytego wykonania obowiązków wskazanych w tej decyzji. Źródłem tych obowiązków jest decyzja administracyjna a nie "zwykła" umowa cywilna a to rzutuje na to, iż sąd powszechny rozpoznający roszczenie majątkowe z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., nie będzie mógł posiłkować się zgodnym zamiarem stron czy celem umowy.

Organ podniósł, że Sąd I instancji przy podejmowaniu rozstrzygnięcia nie ocenił jak daleko idące konsekwencje w zakresie wzajemnych stosunków pomiędzy TP S.A. a T. wynikają z treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., oraz całkowicie pominął jej charakter prawny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. - skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.

Błędna wykładnia prawa materialnego to nieprawidłowe odczytanie znaczenia normy prawnej wynikającej z określonego przepisu. Niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego to zaś błąd w zakresie subsumpcji, tj. podstawiania normy prawnej wynikającej z danego przepisu w stosunku do stanu faktycznego ustalonego w sprawie w sposób niewadliwy. Tylko bowiem, gdy stan faktyczny w sprawie jest prawidłowo ustalony możliwe będzie stwierdzenie tej formy naruszenia prawa materialnego (por. wyrok NSA z dnia 31 marca 2006 r. sygn. akt I FSK 728/05, Lex nr 201529; wykrok NSA z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt I FSK 507/05, Lex nr 187513 i wiele innych).

Co do podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wskazać należy, że konstruowanie w ramach tej podstawy zarzutów o charakterze procesowym wymaga bezwzględnego nawiązania do uchybienia przepisom p.p.s.a. Nie jest zaś wystarczające samo odwoływanie się do naruszenia w sprawie przepisów procesowych regulujących postępowanie przed organami administracji publicznej (k.p.a. czy Ordynacji podatkowej). Sąd administracyjny, przeciwko którego to orzeczeniu skierowana jest przecież skarga kasacyjna nie stosuje bezpośrednio norm regulujących postępowanie przed organami administracji publicznej. Oparcie zatem skargi kasacyjnej na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 nie jest możliwe bez wskazania na naruszenie przepisów postępowania związanych z wypełnieniem swej roli przez sąd administracyjny (por. wyrok NSA z dnia 1 czerwca 2004 r. sygn. akt GSK 73/04, Lex nr 108540; wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt II FSK 166/05, Lex nr 194422; wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2006 r. sygn. akt II FSK 61/05, Lex nr 196783; wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2006 r. sygn. akt II FSK 104/05, OSP 2007/1/7 z glosą aprobującą A. Kubiak-Kozłowska i wiele innych).

Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym – zdaniem skarżącego – uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (np. wyrok NSA z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt II GSK 63/05, niepubl. ). Uznać przy tym należy, że adresatem zarzutu naruszenia prawa, zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania, może być tylko sąd I instancji. Przedmiotem kontroli w postępowaniu kasacyjnym jest bowiem orzeczenie sądu, a nie decyzja administracyjna, ani inny akt administracyjny Tym samym wymienienie przepisów naruszonych przez organ administracyjny nie jest wykonaniem obowiązku przytoczenia podstaw kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania (uzupełniania lub uściślania) zarzutów za autora skargi kasacyjnej, czy stawiania hipotez w tym obszarze, sanując zaistniałe braki.

Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu i kierunków zaskarżenia, gdyż skarga kasacyjna winna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (por. wyroki NSA: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FSK 155/04, Lex nr 129843; z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt OSK 773/04, Lex nr 164460; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt 884/04, Lex nr 286859; z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt FSK 1289/04, Lex nr 147753; z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt OSK 1436/04, Lex nr 236857; z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt FSK 383/05, Lex nr 187517 i wiele innych).

W niniejszej sprawie skarżący oparł skargę kasacyjną na obydwu podstawach wymienionych w art. 174 p.p.s.a. Wobec podniesienia zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, ocenę zasadności wniesionej skargi kasacyjnej należy rozpocząć od tych przepisów (por. wyrok SN z dnia 11 maja 2000 r., sygn. akt I CKN 678/88. Lex nr 50839) tj. naruszenia art. 113 § 2 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. w sposób wskazany w skardze kasacyjnej.

Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji w trybie art. 113 § 2 k.p.a. może prowadzić do usunięcia niejasności co do treści decyzji natomiast nie może prowadzić do zmiany merytorycznej, do nowej oceny stanu faktycznego i prawnego jak również nie może pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji (por. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 1997 r., sygn. akt I SA/Ka 1612/96).

Wykorzystanie instrumentu uregulowanego w art. 113 § 2 k.p.a. ma istotne znaczenie o tyle, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji wiąże od daty wydania decyzji. Dlatego też wymagana jest szczególna ostrożność przy dochowywaniu ww. zasad.

Analiza dokonywania przez strony czynności procesowych wykazuje, że zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., T. P. S.A. złożyła odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za pośrednictwem Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Niezależnie od tego przed rozpoznaniem odwołania T. P. Sp. z o.o. wystąpiła w dniu [...] października 2006 r., z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści ww. decyzji "poprzez rozszerzenie zakresu usług międzyoperatorskich świadczonych przez TP S.A. na rzecz T. o usługę hurtowego dostępu do sieci telekomunikacji TP w zakresie:

a) wskazania zakresu usług ujętych w ramach usługi podstawowej, w szczególności wskazania, czy usługa ta obejmuje wszystkie połączenia na numery [...] i numery skrócone;

b) w przypadku uznania, iż usługa podstawowa obejmuje wszystkie rodzaje na numery [...], w tym numery skrócone, o wskazanie, czy do rozliczeń za te numery stosuje się ogólny upust i sposób taryfikacji przewidziany w decyzji dla danego rodzaju połączeń, czy też inne zasady rozliczeń."

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej po rozpoznaniu odwołania we własnym zakresie decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r., zmienił swoją decyzję z dnia [...] lipca 2006 r., w zakresie Załącznika nr [...] i nr [...] do tejże decyzji i ustalił ich nową treść.

Załączniki nr [...] i nr [...] w nowym brzmieniu stanowią załączniki do decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r.

Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika T. P. Sp. z o.o. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie jak również na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym treść decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r., uwzględnia wątpliwości co do decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., wyrażone we wniosku z dnia [...] października 2006 r., jak również w odwołaniu.

Powyższe oznacza, że w dacie rozstrzygnięcia w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości nie istniała decyzja w wersji której wniosek dotyczył. Ponadto treść wniosku wskazuje wyraźnie, że T. P. Sp. z o.o. poprzez wyjaśnienie wątpliwości zmierzała m.in. do "rozszerzenia zakresu usług międzyoperatorskich w zakresie Usługi Podstawowej oraz wskazanie sposobu rozliczeń."

Należy w pełni podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż w tych okolicznościach niedopuszczalne było wyjaśnienie wątpliwości co do decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., w pierwotnej wersji i uznać zarzut kasacyjny za bezzasadny.

Również jako bezzasadny należało ocenić zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. albowiem wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej Sąd I instancji w dostatecznie jasny sposób uzasadnił na czym polegałoby rozszerzenie decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., w pierwotnej wersji jak również przyczyny niedopuszczalności wyjaśnienia wątpliwości co do decyzji w sposób wskazany we wniosku oraz z powodu jej zmiany przed rozpoznaniem wniosku. Reasumując Sąd I instancji wskazał właściwą podstawę rozstrzygnięcia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. oraz właściwie ją wyjaśnił jak wymaga przepis art. 141 § 4 p.p.s.a.

Przechodząc do oceny zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez niezastosowanie przepisów prawa przytoczonych w ramach tegoż zarzutu zauważyć wypada, że przytoczone przepisy tj. art. 28 ust. 4 w związku z ust. 30 oraz art. 206 ust 2a w związku z art. 206 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r., - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) są przepisami procesowymi regulującymi tryb wydawania decyzji o dostępie telekomunikacyjnym oraz odpowiednie stosowanie art. 26-28 i art. 33 cyt. ustawy do zmiany umów o dostępie telekomunikacyjnym.

Art. 206 cyt. ustawy jest również przepisem procesowym zamieszczonym w Rozdziale 3 "Postępowanie przed Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej" normującym tryb odwoławczy od orzeczeń wydanych przez ten organ oraz wypadki w jakich decyzje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Przy tak skonstruowanej kasacji w ramach podstawy z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. bezzasadność zarzutów nie powinna budzić wątpliwości.

W tych okolicznościach w oparciu o art. 184 p.p.s.a. oddalono skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 204 pkt 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).