Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 284/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1, art. 37 ust. 6
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Wójt Gminy L. na podstawie art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r. poz. 199 ze zm.; zwanej dalej jako "u.p.z.p."), art. 104 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267; zwanej dalej jako "k.p.a.") w związku z uchwałą nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] grudnia 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. dla obszaru położonego w rejonie drogi powiatowej pomiędzy wsią G. , a wsią W. (Dz.Urz. Woj. Wlkp. Nr [...], poz. [...]; zwanej dalej jako "uchwała z dnia 30 grudnia 2009 r.") ustalił Spółce A (zwanej dalej również jako "skarżąca Spółka") opłatę

w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości obejmującej obszar działki [...] (przed podziałem) zapisanej w księdze wieczystej

nr KW [...] obręb W., na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2015 r. skarżącą Spółka zbyła nieruchomość oznaczoną jako działki o nr ewidencyjnych [...] - [...], [...] - [...], [...] - [...], [...], [...] oraz [...]. Sprzedaż tych nieruchomości nastąpiła przed upływem 5 lat od dnia, w którym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wszedł w życie. Ustalony na podstawie operatu szacunkowego wzrost wartości nieruchomości związany z wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania wynosi [...] zł, a ustalona w tym planie stawka opłaty planistycznej 30%, wobec czego organ ustalił opłatę planistyczną

w kwocie [...]zł.

W odwołaniu skarżąca Spółka zarzuciła decyzji organu I instancji naruszenie art. 24 § 1 pkt 1 i pkt 7 k.p.a., art. 107 k.p.a. art. 36 ust. 4, art. 37 ust. 1

i art. 87 ust. 3a u.p.z.p. Skarżąca Spółka wniosła o przeprowadzenie w trybie art. 157 ustawy o gospodarce nieruchomościami dowodu polegającego na ocenie operatu szacunkowego autorstwa rzeczoznawcy majątkowego J. K., będącego podstawą wydania przedmiotowej decyzji przez właściwą organizację zrzeszającą rzeczoznawców majątkowych.

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] na podstawie

art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 36 ust. 4 u.p.z.p., jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa

tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości.

Kolegium stwierdziło, że przy ustalaniu opłaty planistycznej niezbędne jest ustalenie bezpośredniego związku między wzrostem wartości nieruchomości,

a uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawę ustalenia takiego wzrostu stanowi operat szacunkowy sporządzony przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Kolegium oceniło sporządzony

w niniejszej sprawie operat za prawidłowy, zgodny z przepisami ustawy

o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.

Kolegium wyjaśniło, że działka oznaczona nr [...] przed wejściem w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczona była pod grunty rolne. Działka ta w części została objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Następnie Kolegium wyjaśniło, że w wyniki podziału geodezyjnego działka

o nr ewid [...] podzielona została na działki o nr ewid.[...], [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...]. Po wejściu w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki te zmieniły przeznaczenie na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z funkcjami towarzyszącymi. W drodze aktu notarialnego z dnia [...] marca 2015 r. Rp. [...] nr [...] skarżąca Spółka sprzedała działki o nr ewid.[...], [...]-[...] [...]-[...], [...]-[...], [...]. Sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat od wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W ocenie Kolegium sprzedane działki o powierzchni [...] ha, zwiększyły swoją wartość w wyniku zmiany ich przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Stawka opłaty planistycznej ustalona została w uchwale z dnia 30 grudnia 2009 r. na 30%. W sporządzonym operacie szacunkowym rzeczoznawca ustalił wartość nieruchomości stanowiącej część działki nr [...] przed uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na kwotę [...]zł, a po uchwaleniu planu na kwotę [...]zł. Tak więc zdaniem Kolegium różnica wartości szacowanej nieruchomości spowodowana uchwaleniem planu wyniosła [...] zł, wobec czego należało ustalić opłatę wysokości [...] zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka zarzuciła decyzji Kolegium:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego:

a) art. 36 ust. 4 u.p.z.p. poprzez ustalenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości obejmującej obszar działki nr [...] (przed podziałem) w całości,

w sytuacji gdy przedmiotem zbycia przez Spółkę była tylko i wyłącznie wydzielona

i oznaczona geodezyjnie część tej nieruchomości;

b) art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 1 u.p.z.p. poprzez niewykazanie, aby ewentualna zmiana wartości nieruchomości była spowodowana uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania:

a) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez uznanie przez Kolegium decyzji Wójta Gminy L. za zgodną z prawem i niezastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. pomimo tego, iż:

- postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przez organ I instancji z naruszeniem art. 1 i 61 k.p.a. w zw. z art. 36 ust. 4 u.p.z.p. ponieważ, organ ten wszczął postępowanie w przedmiocie ustalenia przewidzianej w tym przepisie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości obejmującej obszar działki nr [...] (przed podziałem) o powierzchni [...] ha zapisanej w księdze wieczystej nr KW [...] obręb W., gdy przedmiotem zbycia była tylko, wydzielona i oznaczona geodezyjnie, część powyższej działki opisana poprzez wyliczenie poszczególnych działek w umowie sprzedaży z dnia [...] września 2014 r. o łącznej powierzchni [...] ha;

- postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zakończone przez organ I instancji z naruszeniem art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 36 ust. 4 u.p.z.p. polegającym na wydaniu decyzji merytorycznej w sytuacji, w której powinno ono zostać umorzone, jako bezprzedmiotowe, gdyż przedmiotem postępowania zmierzającego do ustalenia opłaty wskazanej w art. 36 ust. 4 u.p.z.p. może być tylko

i wyłącznie ta część nieruchomości objętej zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która została zbyta, a organ I instancji ustalił przedmiotową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości obejmującej obszar całej działki nr [...] (przed podziałem) o powierzchni [...] ha, gdy przedmiotem zbycia była tylko wydzielona i oznaczona geodezyjnie jej część opisana poprzez wyliczenie poszczególnych działek w umowie sprzedaży z dnia [...] marca 2015 r.

o łącznej powierzchni 3.2608 ha;

b) art. 138 § 2 k.p.a. i art. 107 § 1 k.p.a., a także art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., art. 9 k.p.a.

i art. 11 k.p.a., poprzez uznanie przez Kolegium decyzji organu I instancji za zgodną

z prawem pomimo tego, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem art. 107 § 1 k.p.a. a także art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. i 11 k.p.a., ponieważ jej treść nie pozwala na precyzyjne i jednoznacznie ustalenie, czy przedmiotowa opłata związana jest z całą nieruchomością oznaczoną przed podziałem nr [...] czy też tylko z tą jej częścią, która była przedmiotem umowy sprzedaży z dnia [...] marca 2015 r.

c) art. 7, 77 § 1, 80, 84 i 136 k.p.a. polegające na tym, iż organ II instancji nie podjął wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego i zgodnego z prawem wyjaśnienia sprawy oraz błędnie ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości

i umorzenie postępowania administracyjnego, względnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, o przeprowadzenie dowodu

z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu skargi i do niej załączonych, przeprowadzenie dowodu z dokumentu - opinii [...] Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych sporządzonej w trybie art. 157 ustawy o gospodarce nieruchomościami na okoliczność prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego z dnia [...] lipca 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca Spółka zaznaczyła, że sprzedała osobie trzeciej działki

o nr: [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...] o łącznej powierzchni [...] ha, wydzielone z działki nr [...], a nie całą nieruchomość oznaczoną przed podziałem nr [...].

W ocenie skarżącej Spółki nie jest możliwe ustalenie w jaki sposób organ I instancji decyzją z dnia [...] września 2015 r. ukształtował sytuację prawną Spółki, ponieważ treść tej decyzji może być interpretowana na dwa sprzeczne ze sobą sposoby. W sentencji decyzji organ wskazał bowiem, że ustala opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości obejmującej obszar działki nr [...]. Z tym rozstrzygnięciem nie koresponduje uzasadnienie decyzji, w którym organ I instancji nie przywołał kluczowych faktów pozwalających na wydanie decyzji tj. sprzedaży działki nr [...], i wartości tej działki przed i po uchwaleniu planu.

Jak zaznaczyła skarżąca Spółka decyzja organu I instancji może być odczytywana jako decyzja ustalającą opłatę planistyczną w związku ze sprzedażą całej nieruchomości oznaczonej jako [...] lub też w związku ze sprzedażą części tej nieruchomości o powierzchni [...] ha. Skarżąca Spółka zaznaczyła przy tym, że organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie ustalenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości obejmującej obszar działki [...] (przed podziałem), a nie w przedmiocie ustalenia wartości części tej nieruchomości, która była sprzedana umową z dnia [...] marca 2015 r.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 36 ust. 4 u.p.z.p. skarżąca Spółka zaznaczyła, że przedmiotem ustalonej opłaty powinna być tylko ta część działki oznaczonej przed podziałem jako [...], która została zbyta, a nie cała działka

o nr [...]. Skarżąca Spółka podniosła również, że organy nie wykazały, aby ewentualna zmiana wartości nieruchomości była spowodowana uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżąca Spółka stwierdziła, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte z naruszeniem art. 1 i 61 k.p.a., bowiem z pisma z dnia [...] kwietnia 2015 r. wynika, iż organ wszczął postępowanie w sprawie całej działki na [...]. Tym samym postępowanie powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie wskazując,

że z treści decyzji jak również z treści operatu szacunkowego wynika jednoznacznie, iż przedmiotem decyzji była tylko część działki nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 36 ust. 4 u.p.z.p. jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości. Jak natomiast stanowi art. 37 ust. 1 u.p.z.p. wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Obniżenie oraz wzrost wartości nieruchomości stanowią różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem. Roszczenie z tego tytułu można zgłaszać terminie 5 lat od dnia,

w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące (art. 37 ust. 4 u.p.z.p.). Jak natomiast wynika z art. 37 ust. 11 u.p.z.p. przy określeniu wartości nieruchomości stosuje się przepisy o gospodarce nieruchomościami.

Z powyższego wynika, że ustalenie renty planistycznej możliwe jest jedynie

w przypadku łącznego wystąpienia przesłanek wskazanych w cytowanych wyżej przepisach. Tym samym organ ustalający przedmiotową opłatę obowiązany jest ustalić, że nastąpił wzrost wartości nieruchomości w następstwie uchwalenia bądź zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, właściciel nieruchomości zbył taką nieruchomości w drodze umowy przed upływem 5 lat od dnia, w którym plan zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiana stały się obowiązujące, a także, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określona została stawka procentowa wzrostu wartości nieruchomości, stanowiącej podstawę do ustalenia wysokości opłaty planistycznej.

W ocenie Sądu organy prowadzące niniejsze postępowanie prawidłowo ustaliły, że wszystkie te przesłanki wystąpiły w rozpoznawanej sprawie.

W § 14 uchwały z dnia 30 grudnia 2009 r. ustalona została stawka procentowa służąca naliczeniu opłaty, o której mowa w art. 36. ust. 4 u.p.z.p. w wysokości 30%.

Bezspornym w niniejszej sprawie pozostaje, że działka oznaczona nr [...]

o powierzchni ok. [...] ha, będąca własnością skarżącej Spółki przed podjęciem uchwały z dnia [...] grudnia 2009 r. przeznaczona była pod uprawy polowe. Nieruchomość ta w wyniku podjęcia ww. uchwały w części oznaczonej nr [...]

o pow. [...] ha nie zmieniła swojego przeznaczeni bowiem została zakwalifikowana nadal do terenów rolniczych oznaczonych na rysunku planu symbolem 1R. Pozostała część działki [...] oznaczona następnie nr [...]

o powierzchni [...] ha w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwały z dnia 30 grudnia 2009 r.) przeznaczona została jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej MN, tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej szeregowej MNs, tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej MNU, tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej UMN wraz z towarzyszącą infrastrukturą jak tereny zieleni, usług oświaty, sportu i rekreacji, tereny infrastruktury technicznej, tereny dróg publicznych. Wzrost wartości nieruchomości związany z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – tj. zmianą przeznaczenia terenów działki

o nr [...] został wykazany w operacie szacunkowym sporządzonym przez uprawnionego rzeczoznawcę.

Ponadto jak wynika z akt sprawy, skarżąca Spółka po dokonaniu kolejnych podziałów działki [...] (decyzja Wójta Gminy L. z dnia [...] września 2012 r.

nr [...]) sprzedała w drodze aktu notarialnego z dnia [...] marca 2015 r. Rp. [...] nr [...] działki o nr ewid.[...], [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...] o łącznej powierzchni [...] ha, a wydzielone z działki

nr [...]. Sprzedaż ta została dokonana przed upływem 5 lat od wejścia w życie uchwały z dnia 30 grudnia 2009 r. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zarówno

w doktrynie jak i w orzecznictwie akceptuje się pogląd, że opłatę ustala się również

w przypadku zbycia części nieruchomości, jeżeli wartość zbywanej nieruchomości wzrosła w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Z. Niewiadomski (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Wydanie 7, C.H. BECK, Warszawa 2013, s. 298, uchwała NSA z dnia 17 maja 1999 r., sygn. akt OPK 17/98, wyrok NSA z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 455/09; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tym samym w ocenie Sądu Kolegium dokonało prawidłowych ustaleń

w zakresie wystąpienia w niniejszej sprawie wszystkich przesłanek niezbędnych

do ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku

z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zwrócić należy uwagę, że wzrost wartości nieruchomości został wykazany na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez uprawnionego rzeczoznawcę. Kolegium dokonało oceny przedłożonego operatu uznając, że zawiera on wszystkie wymagane elementy i stanowi wiarygodny dowód w sprawie. Kolegium uznało, że operat jest spójny i logiczny, zawiera opis przyjętej metody. Na podstawie tak przygotowanego operatu Kolegium wskazało, że wartość nieruchomości, stanowiącej część działki o nr geod. [...] przed uchwaleniem planu miejscowego wynosiła [...] zł a po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] zł. Tak więc różnica wartości szacowanej nieruchomości spowodowana uchwaleniem planu wyniosła [...] zł., a opłata z tytułu zwrotu wartości nieruchomości zgodnie z ustaleniami uchwały z dnia 30 grudnia 2009 r. ustalona została na kwotę [...]zł.

Odnosząc się do zarzutów podniesiony w skardze w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że argumentacja przedstawiona przez skarżącą Spółkę zmierza do wykazania, iż organy rozpoznające niniejszą sprawę nie dostrzegły, iż przedmiotem aktu notarialnego z dnia [...] marca 2015 r. była tylko część działki nr [...],

a przynajmniej nie wykazały tego w decyzji.

W ocenie Sądu trzeba przyznać rację skarżącej Spółce, że sentencja decyzji organu I instancji może powodować pewne wątpliwości interpretacyjne w zakresie określenia przedmiotu tej decyzji, tj. czy opłata planistyczna ustalona została z tytułu wzrostu wartości całej działki [...] (przed podziałem), czy też w stosunku do tej części, która została sprzedana aktem notarialnym z dnia [...] marca 2015 r. Niemniej jednak, czego stara się nie dostrzegać skarżąca Spółka, takich wątpliwości nie rodzi już uzasadnienie zarówno decyzji organu I instancji jak i decyzji Kolegium.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że aktem notarialnym z dnia

[...] marca 2015 r. skarżąca Spółka sprzedała działki o nr ewid.[...], [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...] o łącznej powierzchni [...] ha

i to właśnie z tym faktem organ wiązał ustalenie opłaty planistycznej. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że Kolegium ponownie rozpatrując sprawę nie dostrzegło powyższej okoliczności, skoro w uzasadnieniu decyzji powołało się na akt notarialny z dnia [...] marca 2015 r. wymieniając jednocześnie nr działek objętych tym aktem. W ocenie Sądu pomimo, iż wskazanie w sentencji decyzji, że opłata dotyczy "nieruchomości obejmującej obszar działki nr [...] (przed podziałem)" może powodować wątpliwości, czy opłata została ustalona dla całej nieruchomości oznaczonej tym numerem, czy też jej części, to uzasadnienie decyzji zarówno organu I jak i II instancji wszelkie wątpliwości rozwiewa.

Również treść operatu szacunkowego potwierdza, że przedmiotem wyceny były działki [...], [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...]. Ponadto na co sama zwróciła uwagę skarżąca Spółką decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wójt Gminy L. ustalił opłatę planistyczną dla kolejnych działek powstałych z podziału działki nr [...].

Wszystkie wskazane powyżej elementy przesądzają, że przedmiotem zaskarżonej decyzji była tylko część działki nr [...] sprzedana aktem notarialnym

z dnia [...] marca 2014 r. (tj. działki o nr [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...]-[...], [...])

Tym samym wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki zarówno organ odwoławczy jak i organ I instancji w uzasadnieniu decyzji powołały się na okoliczność sprzedaży poszczególnych działek powstałych w wyniku podziału działki [...]. Ponadto

w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wskazano również wartość działek przed i po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Nie jest również zasadny postawiony w skardze zarzut niewykazania przez organ, iż wzrost wartości nieruchomości związany był z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykazało bowiem, że przed wejściem w życie planu zagospodarowania przestrzennego działka o nr geod. [...] przeznaczona była pod uprawy polowe bez prawa zabudowy. Natomiast w obowiązującym od dnia 18 kwietnia 2010 r. planie zagospodarowania przestrzennego przedmiotowa nieruchomość (w części, obejmującej sprzedany [...] marca 2015 r. grunt), położona jest na terenie przewidzianym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z funkcjami towarzyszącymi wynikającymi z planu. Wobec tego nie może budzić wątpliwości,

iż wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości związany był właśnie z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wzrost wartości nieruchomości wykazany został w operacie szacunkowym, który stanowi wystarczającą podstawę do przyjęcia, że między uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego, a wzrostem wartości nieruchomości zachodzi bezpośredni związek. Natomiast skarżąca Spółka wymaga od organu poszukiwania innych czynników powodujących wzrost wartości nieruchomości, nie przedstawiając jednak żadnych argumentów mogących świadczyć, że owy wzrost wynikał z innych okoliczności, niż wskazane przez Kolegium uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym również w tym kontekście zarzuty dotyczące naruszenia art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 1 u.p.z.p. uznać należało za niezasadne.

Kolegium dokonało prawidłowej oceny przedłożonego w niniejszej sprawie operatu, a skarżąca Spółka nie przedstawiła żadnych argumentów mogących podważyć wartość dowodową operatu. W tym miejscu zwrócić należy uwagę,

że skarżąca Spółka w skardze złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu

z dokumentów - opinii [...] Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych sporządzonej w trybie art. 157 ustawy o gospodarce nieruchomościami na okoliczność prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego z dnia [...] lipca 2015 r. Nie mniej jednak w toku postępowania skarżąca Spółka takiej opinii nie przedstawiła.

Jako niezasadny Sąd ocenił również podniesiony w skardze zarzut dotyczący zawiadomienia skarżącej Spółki o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia opłaty planistycznej dla działki [...], a nie jej części, bowiem okoliczność ta nie miała wpływu na wynik postępowania.

Jako niezasadne Sąd ocenił również pozostałe zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Z powyżej wskazanych powodów Sad skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.