Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 678/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi G. G. na pismo Powiatowego Urzędu Pracy w B. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie sfinansowanie kosztów studiów podyplomowych p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.-


UZASADNIENIE

G. G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku na pismo Powiatowego Urzędu Pracy w B. z dnia [...].09.2009 r. w przedmiocie dofinansowania kosztów studiów podyplomowych.

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:

W dniu 24.04.2009 r. G. G. złożyła wniosek do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w B. (w skrócie: PUP) o dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych, za które wysokość opłaty miała wynosić 3 300 złotych.

W dniu [...].09.2009 r. została zawarta umowa nr [...] pomiędzy Zastępcą Dyrektora PUP w B. a G. G., określająca prawa i obowiązki stron oraz wysokość dofinansowania kosztów studiów podyplomowych na kwotę 1650 złotych. Ponadto, PUP w B. wystosował pismo z dnia [...].09.2009 r., podpisane przez Z-cę Dyrektora d/s Rynku Pracy tegoż urzędu działającego z upoważnienia Starosty Powiatu B., informujące G. G. o przyznaniu jej dofinansowania do kosztów studiów podyplomowych w kwocie 1650 złotych. Pismo to doręczono G. G. w dniu 17.09.2009 r. za zwrotnym poświadczeniem odbioru.

Zdaniem G. G. organ powinien wydać decyzję w przedmiocie przyznania dofinansowania do studiów i ją uzasadnić, a nie załatwiać sprawę pismem informującym z dnia [...].09.2009 r.

W wyniku korespondencji toczącej się między Skarżącą a Dyrektorem PUP

w B. oraz Starostą B. (pisma stanowiące odpowiedzi na zastrzeżenia G. G.: z dnia 20.10.2009 r. i z dnia 22.10.2010 r.) organ nie wydał decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania kosztów dofinansowania do studiów podyplomowych uważając, że pismo informujące z dnia [...].09.2009 r. jest wystarczającą formą załatwienia sprawy, skoro została zawarta z G. G. umowa cywilna o dofinansowanie, a nadto pracownicy PUP udzielili Skarżącej niezbędnych porad w lokalu urzędu.

W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku z dnia 16.08.2011 r. oraz w uzupełnieniu skargi z dnia 20.09.2011 r. G. G. wyjaśniła, że jej przedmiotem jest: 1) zawiadomienie o przesunięciu terminu rozpatrzenia wniosku z dnia 28.05.2009 r. – znak [...] oraz 2) przyznanie dofinansowania z dnia [...].09.2009 r. znak: [...].

Pierwsze z zaskarżonych pism zostało potraktowane jako oddzielna skarga, co do której przeprowadzono postępowanie sądowe pod sygn. akt II SA/ BK 677/11 – postanowieniem z dnia 10.10.2011 r. Sąd odrzucił skargę w przedmiocie przedłużenia terminu rozpoznania wniosku o dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych.

Przedmiotem sprawy niniejszej (II SA/ BK 678/11) pozostaje, natomiast, skarga na pismo z dnia [...].09.2009 r. informujące skarżącą o przyznaniu jej dofinansowania do studiów podyplomowych przez PUP w B., w kwocie 1650 złotych.

W przekonaniu Skarżącej, sporne pismo powinno być traktowanej jako decyzja administracyjna i zawierać wszystkie elementy o jakich stanowi art. 107 § 1 k.p.a. Poprzez brak odpowiedniej formy – decyzji administracyjnej – Skarżąca uważa, iż organ pozbawił ją możliwości odwołania, naruszając przepisy art. 9 i 15 k.p.a.

Na rozprawie sądowej w dniu 22.11.2011 r. Skarżąca poparła skargę podkreślając, że nie składała odwołania do Wojewody P. od spornego pisma, ponieważ nie zawierała ono pouczeń o środkach odwoławczych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor PUP w B. wniósł o jej odrzucenie z powodu braku przesłanki do rozpatrzenia tej sprawy w świetle art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz uchybienia przepisowi art. 82 tej ustawy poprzez niewyczerpanie przez Skarżącą środków zaskarżenia.

Organ wyjaśnił, iż nie doszło do naruszenia art. 9 i 15 k.p.a. wbrew twierdzeniom Skarżącej. Zaprezentował stanowisko, iż nie był zobowiązany do wydania decyzji w świetle art. 42 a ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W świetle tego przepisu Starosta może sfinansować z Funduszu Pracy koszty studiów podyplomowych do wysokości 100 %, co nie jest tożsame z przyznaniem całej kwoty – 100 %. Dofinansowanie odbywa się, zgodnie z art. 42 a ust. 1 w/w ustawy, po zawarciu umowy, którą również zawarła G. G. w dniu [...].09.2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej prze sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg m.in. na decyzje administracyjne, postanowienia i inne czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z kolei art. 52 § 1 p.p.s.a. wymaga, aby przed wniesieniem skargi do sądu nastąpiło wyczerpanie środków zaskarżenia.

W przypadku, kiedy organ administracji wydaje decyzję w pierwszej instancji, to od decyzji takiej służy stronie odwołanie do organu wyższego stopnia (art. 127 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – k.p.a.) w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji przy czym odwołanie należy złożyć za pośrednictwem organu administracji, który wydał decyzję (art. 129 k.p.a.). Dopiero po rozstrzygnięciu sprawy przez organ II instancji, stronie służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, którą należy złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu II instancji i za pośrednictwem tego organu (art. 53 § 1 p.p.s.a., art. 54 § 1 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że skarga G. G. była niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 160 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Skoro Skarżąca uważała, że pismo z dnia 15.09.2009 r. informujące

o przyznaniu dofinansowania dla studiów podyplomowych w kwocie niższej niż oczekiwała, jest decyzją administracyjną, to powinna złożyć odwołanie (w terminie

14 dni od doręczenia) do Wojewody P. za pośrednictwem Dyrektora PUP w B., który działał tu z upoważnienia Starosty B.

Sąd, na obecnym etapie postępowania, nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia zasadniczego problemu, a mianowicie tego, czy sporne pismo z dnia [...].09.2009 r. należy traktować jako decyzję wydaną na podstawie art. 42 a w związku z art. 9 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2009 r., nr 69, poz. 415 ze zm.), czy też jest to jedynie pismo informujące. To zagadnienie powinno być rozstrzygnięte, w pierwszej kolejności przez Wojewodę P.

Nie ulega wątpliwości, że Skarżąca nie odwołała się w ustawowym terminie od pisma z dnia [...].09.2009 r. (traktowanego przez Skarżącą jako "decyzja"), ponieważ nie została pouczona o możliwości, sposobie i terminie odwołania.

W tej sytuacji Skarżąca ma możliwość ubiegania się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Prośbę taką należy w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu złożyć do Wojewody P. za pośrednictwem Dyrektora PUP w B. Należy uzasadnić przyczynę uchybienia terminu i jednocześnie złożyć odwołanie od pisma z dnia [...].09.2009 r.

Powyższy tok postępowania administracyjnego został unormowany

w przepisach art. 58 – 59 k.p.a.

Natomiast Sąd był zobligowany odrzucić skargę jako niedopuszczalną, a co najmniej przedwczesną.