Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1303/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48  ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : NSA Izabela Dobosz NSA Jan Zimmermann (spr.) Protokolant : Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2009 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki; skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1303/08

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] października 2006 r. nakazał K. i S.D. , zm. w Z. przy ul. [...], współwłaścicielom działki Nr 1 rozbiórkę budynku gospodarczego, wybudowanego bez pozwolenia. W uzasadnieniu napisano, że w/w budynek jest innym obiektem niż ten, który był wymieniony w zgłoszeniu K. S. D. . Zgłoszono bowiem zamiar wzniesienia obiektu tymczasowego na 120 dni w postaci 2 wiat o wymiarach 2,5x10 m wraz z utwardzeniem pod nimi terenu. Jak wynika z oględzin, wykonano natomiast budynek o wymiarach 20x25 m i wysokości 3,50-4 m z dachem jednospadowym, posadowiony na fundamentach betonowych, przesłaniając ciek wodny znajdujący się na działce Nr 1 . Obiekt jest konstrukcji drewnianej, szkieletowej, wypełniony płytą OSB, ocieplony styropianem, obudowany i kryty blachą. Dla takiego obiektu konieczne jest pozwolenie na budowę.

Odwołanie od powyższej decyzji skierował pełnomocnik K. S. D. , radca prawny S.K. . Napisał on, że rozstrzygnięcie organu l instancji nie jest precyzyjne. Obiekt, wobec którego nakazano rozbiórkę nie został dokładnie określony w rozstrzygnięciu a jego parametry wynikają dopiero z uzasadnienia. Samo uzasadnienie decyzji też jest niewystarczające. Nie wskazano podstawy, na jakiej wzniesiony obiekt wymaga pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu napisano, że decyzja I instancji była prawidłowa. Uznano, że określenie spornego budynku było w jej rozstrzygnięciu ścisłe i prawidłowe a decyzja zawiera prawidłową podstawę prawną, choć przyznano, że nie został powołany art. 28 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 6 i 7 prawa budowlanego. Nie jest to wada istotna, gdyż nie powołana podstawa prawna faktycznie istnieje. Zaznaczono, że decyzja oparta została o oględziny i pomiary sytuacyjne. Ponadto sporny obiekt znajduje się na

terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidzianym pod budowę obwodnicy.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S.D, zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 11, 77, 107 § 3, 126 i 136 § 1 pkt 1 k.p.a. Zarzucono, że decyzja II instancji powiela błędy organu l instancji, wskazane w odwołaniu i powtórzono poprzednią argumentację..

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sąd administracyjny został upoważniony do kontroli zaskarżonych decyzji ze względu na jej zgodność z prawem. W wypadku decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego potrzebna jest więc konfrontacja tej decyzji i stanu faktycznego, na jakim została ona oparta z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, póz. 2016 z późn. zm.). Artykuł ten wprowadza w ust. 1 obligatoryjny nakaz rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W dalszych ustępach art. 48 przewidziano możliwość legalizacji budowy, polegającej na odstąpieniu od nakazu rozbiórki, jednak tylko wtedy, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli więc wybudowany obiekt budowlany znajduje się na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele niebudowlane, procedura legalizacyjna jest niemożliwa.

W analizowanej tu sprawie nie ma wątpliwości, że budynek gospodarczy, o jakim mowa w zaskarżonej decyzji został wybudowany bez pozwolenia na budowę, a pozwolenie takie dla tego rodzaju budynków jest wymagane. Nie ma również wątpliwości, że budynek ten wzniesiono na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę obwodnicy. Obie te okoliczności jednoznacznie wskazują nie tylko na zasadność, ale na obowiązek nakazania rozbiórki spornego obiektu, gdyż dyspozycja art. 48 cyt. ustawy jest kategoryczna. Od strony prawa materialnego zaskarżona decyzja jest zatem prawidłowa.

W związku z treścią skargi powstaje jedynie pytanie, czy zaskarżona decyzja nie zawiera wad procesowych, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wady takie - zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - mogłyby bowiem spowodować uchylenie tej decyzji.

Sąd uznał, że również z tego punktu widzenia zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Należy bowiem stwierdzić, że uzasadnienie jest integralną częścią decyzji i że mogą się w nim znajdować również treści merytoryczne. Jeżeli więc organy orzekające zawarły część podstawy prawnej (prawidłowo zresztą dobranej) w samym uzasadnieniu, to nie jest to uchybienie istotne. To samo można powiedzieć o wątpliwościach, jakie budzi samo rozstrzygnięcie decyzji. Rzeczywiście zarówno w decyzji II instancji, jak i w poprzedzającej ją decyzji l instancji w samym rozstrzygnięciu nie wskazano dokładnie parametrów spornego budynku, to jednak zrobiono to w uzasadnieniach - i to w taki sposób, który nie pozostawia wątpliwości co do tożsamości tego obiektu. Dlatego też należy przyjąć, że wskazane uchybienia nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, czego dla uchylenia decyzji wymaga cyt. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.