Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 9/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 1 i art. 245 § 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "F." D. Ł., J. W. Spółki Jawnej w likwidacji z siedzibą w K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi "F." D. Ł., J. W. Spółki Jawnej w likwidacji z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2007 roku postanawia przyznać "F." D. Ł., J. W. Spółki Jawnej w likwidacji z siedzibą w K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 9/17

Uzasadnienie

"F." D. Ł., J. W. Spółka Jawna w likwidacji z siedzibą w K. (dalej skarżąca lub Spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2007 roku.

W treści skargi skarżąca sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając – po wezwaniu Sądu – formularz wniosku na urzędowym druku "PPPr".

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej wynika, że Spółka rodzaj prowadzonej działalności określiła jako: sprzedaż detaliczna paliw. W uzasadnianiu wniosku wyjaśniła, że od 2008 roku jest w stanie upadłości i od tej daty nie prowadzi działalności gospodarczej. Jak wyjaśnili wspólnicy (obecnie likwidatorzy spółki), spółka istnieje jedynie ze względu na toczące się postępowania skarbowe. Nadmienili także, iż nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego, ani środków finansowych. Nie posiada kont bankowych ani wierzytelności.

W części dotyczącej oświadczenia o majątku i dochodach strona podała: wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych – 0 zł, wartość środków trwałych - 0 zł; wysokość zysku lub straty za ostatni rok obrotowy według bilansu – 0 zł. Według informacji zawartych we wniosku, na dzień poprzedzający złożenie wniosku, Spółka nie posiadała na koncie bankowym żadnych zgromadzonych środków finansowych.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przekazanie informacji o sytuacji majątkowej i rodzinnej wspólników spółki, a obecnie jej likwidatorów D. Ł. oświadczył, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Jego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.430 zł miesięcznie, które w całości wydatkuje na swoje utrzymanie. Drugi ze wspólników J. W. oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 420 zł miesięcznie (1/4 etatu), a jego matka utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.300 zł miesięcznie. Obaj wspólnicy złożyli kserokopie zeznań podatkowych oraz zaświadczeń od pracodawców, które to dokumenty potwierdziły przekazane przez nich w formularzu wniosku informacje o wysokości osiąganych dochodów.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że "F." D. Ł., J. W. Spółka Jawna w likwidacji z siedzibą w K. nie ma żadnych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca Spółka jest obecnie w stanie likwidacji, od wielu lat nie prowadzi działalności gospodarczej i jak wskazują wspólnicy spółki w praktyce funkcjonuje obecnie jedynie z uwagi na toczące się sprawy skarbowe. Spółka nie osiąga zatem żadnych dochodów, nie posiada także żadnego majątku trwałego, ani środków majątkowych na kontach bankowych, nie ma również jakiegokolwiek majątku do wykorzystania.

W sytuacji jednak gdy spółka jawna nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów postępowania, to ze względu na wynikającą z art. 22 § 2 kodeksu spółek handlowych nieograniczoną odpowiedzialność jej wspólników za zobowiązania spółki należało przy ocenie zasadności wniosku spółki wziąć również pod uwagę sytuację majątkową jej wspólników.

Byli wspólnicy, a obecnie likwidatorzy spółki także nie dysponują środkami finansowymi ani majątkiem umożliwiającym pokrycie obciążających spółkę kosztów sądowych. Łącza kwota posiadanych na utrzymanie środków z trudem starczyłaby bowiem na pokrycie kosztów wpisów sądowych we wszystkich wniesionych skargach. W tym miejscu wskazać należy, że Spółka prowadzi obecnie przed tutejszym Sądem także szereg innych postępowań.

Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, zasadnym jest zatem przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 i art. 245 § 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.