Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 422/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2007 r. sprawy ze skargi T. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o wymeldowanie 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi D. S. prowadzącemu kancelarię adwokacką przy ul. [...] lok. [...] w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa, 80/100 złotych) stanowiącą 22% podatku od towarów i usług - tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 422/07

UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2004 r. Gmina P. - Miejski Zakład Gospodarki Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o. w P. oraz M. i E. małż. J. zawarli umowę najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w P. Na mocy tej umowy do zamieszkiwania wspólnie z najemcami było uprawnionych także ich troje dzieci, w tym L. J..

Do dnia 22 czerwca 2001 r. w lokalu tym zamieszkiwał T. B.

Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Prezydent P. odmówił wymeldowania T. B. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. [...] w P. Żądanie wymeldowania zgłosił Miejski Zakład Gospodarki Mieszkaniowej – [...] Sp. z o.o. w P. Organ wskazał, że opuszczenie przez T. B. tego lokalu nie miało charakteru dobrowolnego i trwałego, gdyż związane było z jego aresztowaniem i wykonywaniem kary pozbawienia wolności.

Wnioskiem z dnia 20 listopada 2006 r. T. B. zażądał wymeldowania z przedmiotowego lokalu E. J. oraz innych osób, które mogą w tym lokalu zamieszkiwać. Skarżący wskazał, że wraz z rodziną zamieszkiwał w tym lokalu od 1981 r., a opuścił ten lokal tylko w związku z odbywaniem kary pozbawienia wolności. Zameldowanie tam innej rodziny sprawi, że będzie on pozbawiony mieszkania.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. Prezydent P. umorzył postępowanie w przedmiocie wymeldowania L. J. z lokalu. Organ uznał, że skarżący nie ma żadnego tytułu prawnego do lokalu, nie jest zatem stroną postępowania w rozumieniu art. 28 Kpa. Nie może więc żądać wymeldowania osób z tego lokalu, dlatego postępowanie z jego wniosku organ ocenił jako bezprzedmiotowe.

W odwołaniu od decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r. skarżący podał, że on pierwszy był zameldowany w lokalu. Obowiązujące prawo zakazuje eksmisji lokatora "na bruk", a zameldowanie w lokalu kilkuosobowej rodziny oznacza faktycznie eksmisję skarżącego.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. i powtórzył argumentację organu I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że T. B. nigdy nie posiadał i nie posiada umowy

najmu przedmiotowego lokalu. Po wszczęciu postępowania w przedmiocie wymeldowania i ustaleniu w jego toku, że skarżący nie jest stroną, konieczne było, w ocenie organu odwoławczego, umorzenie postępowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z [...] stycznia 2007 r. T. B. wskazał, że jego intencją nie było wymeldowanie tylko L. J., lecz "głównego" lokatora wraz ze wszystkimi osobami. Powtórzył, że on pierwszy zamieszkał w lokalu, a głównym najemcą była jego matka. Powtórzył, że w lokalu jest on nadal zameldowany.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] powtórzył swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiej decyzji.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma właściwe rozumienie pojęcia "strony" w postępowaniu administracyjnym. W tym zakresie organy prawidłowo odwołały się do definicji zawartej w art. 28 Kpa, który wyjaśnia, iż stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przepis ten zobowiązuje zatem do zbadania, czy osoba, która wniosła do organu podanie o określonej treści, ma legitymację prawną w danej sprawie, inaczej mówiąc - czy jej podanie skutecznie wszczęło postępowanie administracyjne.

Jak wynika z przeprowadzonego w sprawie postępowania organ I instancji, tj. Prezydent P., otrzymał wniosek skarżącego z dnia 20 listopada 2006 r. w

przedmiocie wymeldowania najemców lokalu nr [...] przy ul. [...] w P. Następnie jednak organ ocenił, że skarżący nie ma żadnego tytułu prawnego do tego lokalu, zatem nie może żądać wymeldowania z niego kogokolwiek. Sąd orzekający w wskazuje bowiem na niekwestionowane już w orzecznictwie i zaprezentowane przez organy stanowisko, że funkcją ewidencji ludności jest jedynie rejestrowanie określonego stanu faktycznego. Dla zameldowania i wymeldowania kogokolwiek z danego lokalu nie jest istotne, czy osoba ta dysponuje tytułem prawnym do lokalu, lecz jedynie to, czy faktycznie w nim zamieszkuje. Z kolei brak tytułu prawnego do lokalu, w którym dana osoba jest zameldowana, prowadzi do wniosku, że w świetle art. 28 Kpa nie ma ona żadnego prawnego interesu w żądaniu wymeldowania innej osoby zameldowanej w tym lokalu. Interes taki można nazwać jedynie faktycznym, a to w świetle art. 28 Kpa jest niewystarczające dla żądania wymeldowania takiej osoby. Zasadnie zatem organy uznały, że wobec ustalenia braku przymiotu strony postępowanie zainicjowane żądaniem skarżącego powinno ono zostać umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość (art. 105 Kpa). W stosunku administracyjno -prawnym zabrakło bowiem niezbędnego elementu w postaci strony.

Odnośnie zarzutu ograniczenia rozpatrzenia wniosku skarżącego jedynie do osoby zamieszkałego w przedmiotowym lokalu L. J. Sąd podkreśla, że sprawa niniejsza ze skargi T. B. dotyczy decyzji z [...] stycznia 2007 r., a nie bezczynności organu w sprawie wniosku o wymeldowanie pozostałych najemców lokalu przy ul. [...] w P. Zbadanie więc, czy organ miał obowiązek rozpatrzyć wniosek skarżącego w całym zakresie możliwe byłoby wyłącznie w postępowaniu ze skargi na bezczynność, która dotychczas nie została wniesiona. O ile organ pozostaje w tym zakresie w bezczynności, a skarżący wniesie odpowiednią skargę - możliwe będzie jej rozpoznanie.

Sąd zauważa ponadto, że ustalenie prawa skarżącego oraz aktualnych najemców lokalu przy ul. [...] w P. po opuszczeniu przez skarżącego zakładu karnego odbyć się może w innym postępowaniu (cywilnym), toteż zbadanie tej kwestii przez sąd administracyjny w postępowaniu ze skargi na decyzję administracyjną w przedmiocie zameldowania byłoby niedopuszczalne.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił. Odnośnie wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego Sąd orzekł na podstawie art. 250 tej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002

r. w sprawie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).