Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 843/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 2 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 26 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 838/14 odrzucającego skargę kasacyjną M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 25 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 838/14 w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Słubicach z [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta Słubice postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 25 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 838/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Słubicach z 27 czerwca 2014 r. nr LV/443/2014 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta Słubice.

W dniu 26 maja 2015 r. M. K. (notariusz) złożyła do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 maja 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 150 zł, stosownie do § 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z 26 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę kasacyjną.

Sąd pierwszej instancji ustalił, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została przesłana na adres skarżącej podany w skardze kasacyjnej. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłka powyższa wróciła do Sądu jako niepodjęta w terminie i została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 12 czerwca 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia, tj. 13 czerwca 2015 r. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 19 czerwca 2015 r. Z ustaleń Sądu wynika, że do dnia 25 czerwca 2015 r. nie odnotowano wpływu wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

Zażalenie na postanowienie z 26 czerwca 2015 r. wniosła M. K. Wskazała, że podczas nieobecności pod adresem, na który zostało wysłane wezwanie do uiszczenia wpisu, została nieprawidłowo powiadomiona przez pocztę o przesyłce. Zarzuciła, że pierwsze awizo z dnia 29 maja 2015 r. nie posiada informacji co do 7-dniowego terminu, w jakim przesyłka winna być odebrana przez adresata, co uchybia przepisowi art. 73 § 2 p.p.s.a. Z tego powodu skarżąca nie zidentyfikowała jej jako przesyłki sądowej, a korespondencję podjęła po powrocie, tj. w dniu 22 czerwca 2015 r. Ponadto wskazała, że nie otrzymała powtórnego awiza dotyczącego wyżej wskazanej przesyłki. Podkreśliła, że wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Do zażalenia dołączyła kserokopię zawiadomienia o przesyłce poleconej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.

Jak wynika z art. 73 § 2 p.p.s.a., zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W myśl art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.

Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Przesyłka adresowana do skarżącej została błędnie awizowana. W zawiadomieniu o złożeniu pisma nie znalazła się bowiem informacja, że istnieje możliwość odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Nie można więc uznać, że dokonano zawiadomienia określonego w art. 73 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji, naruszony został art. 73 § 2 p.p.s.a. Siedmiodniowy termin do odebrania pisma nie rozpoczął więc biegu. W tej sytuacji nie ma znaczenia, czy skarżąca została "powtórnie" zawiadomiona o możliwości odbioru pisma (ponieważ w istocie nie byłoby to zawiadomienie powtórne, określone w art. 73 § 3 p.p.s.a.).

Sąd pierwszej instancji – opierając się na treści pisma Poczty Polskiej – błędnie przyjął więc, że do doręczenia przesyłki w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doszło w dniu 12 czerwca 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że nie jest prawdą, że w oparciu o ogólne przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi skarżąca mogła samodzielnie obliczyć termin do odbioru przesyłki. Nie było bowiem podstaw, aby skarżąca uznała na podstawie treści awiza, że pismo ma związek z postępowaniem przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.