Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 157/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2022-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 2 i 4, art. 64 par. 1 i 4, art. 64c par, 1 - 7, art. 11 5 par. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 6 ust. 1, art. 7
journal: Dz.U. 2019 poz 1553
law: Ustawa z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułu wykonawczego Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "wierzyciel") z [...] listopada 2020 r., nr [...] prowadził postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanego – B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. Organ egzekucyjny zawiadomieniem z [...] stycznia 2021 r. zajął wierzytelność z rachunku bankowego w Spółdzielczym Banku Rozwoju w S. Zawiadomienie o zajęciu i tytuł wykonawczy zostały doręczone zobowiązanemu [...] stycznia 2021 r. Do banku zawiadomienie o zajęciu zostało przekazane za pośrednictwem sytemu OGNIVO w dniu [...] stycznia 2021 r. W związku z dokonanym zajęciem powstały koszty egzekucyjne w kwocie 12.424,77 zł, w tym: opłata manipulacyjna w kwocie 2.069,70 zł i opłata za zajęcie rachunku bankowego w kwocie 10.355,07 zł. Bank realizując zajęcie [...] stycznia 2021 r. przekazał kwotę 8.208,29 zł oraz [...] lutego 2021 r. kwotę 888,98 zł.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z [...] grudnia 2021 r. nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 4 w związku z art. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479, dalej" "u.p.e.a.") – z uwagi na brak majątku zobowiązanego, do którego można skierować skuteczną egzekucję. Zawiadomieniem z [...] grudnia 2021 r., nr [...] poinformował wierzyciela o wysokości kosztów egzekucyjnych i wezwał do zapłaty w terminie 14 dni kwoty 3.327,50 zł. Postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i zawiadomienie o wysokości kosztów egzekucyjnych doręczone zostały wierzycielowi 10 stycznia 2022 r.

Pełnomocnik wierzyciela pismem z [...] stycznia 2022 r. zwrócił się do organu egzekucyjnego o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. nr [...] rozstrzygnął w sprawie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego.

Pełnomocnik wierzyciela złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 64c § 6 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie lub błędną wykładnię, a także zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przez organ egzekucyjny za podstawę zaskarżonego postanowienia, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż wierzyciel jest obowiązany do ponoszenia kosztów egzekucji, kiedy okoliczności wskazane w pkt 1 świadczą o braku podstawy do obciążenia wierzyciela tymi kosztami, przy czym status wierzyciela w rozumieniu art. 64c § 6 u.p.e.a. winien być analizowany przez organ egzekucyjny z urzędu.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. postanowieniem z [...] marca 2022 r., nr [...] utrzymał postanowienie organu pierwszej instancji w mocy. Organ wskazał na treść art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1553), która to ustawa weszła w życie 20 lutego 2021 r. i wskazał, że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte [...] stycznia 2021 r. z dniem wpływu tytułu wykonawczego do organu egzekucyjnego i zostało zakończone [...] grudnia 2021 r. Organ egzekucyjny rozstrzygając kwestię kosztów egzekucyjnych wydając postanowienie obowiązany był zatem zastosować przepisy ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym do 19 lutego 2021 r.

Następnie organ przytoczył treść art. 64c § 1 u.p.e.a. i wskazał jako zasadę to, że zobowiązany ponosi odpowiedzialność za powstałe koszty egzekucji. Zasada ponoszenia przez zobowiązanego kosztów egzekucyjnych jest jednak w pewnych przypadkach ograniczona, a ograniczenia te wynikają wprost z przepisów ustawy dotyczących kosztów egzekucyjnych, m. in. z art. 64c § 4 tej ustawy.

Dalej organ wyjaśnił, że obciążenie wierzyciela kosztami egzekucyjnymi powstałymi w trakcie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z [...] listopada 2020 r. nr [...], jest następstwem umorzenia przez organ egzekucyjny postępowania egzekucyjnego postanowieniem z [...] grudnia 2021 r., które nie podlega ocenie w niniejszym postępowaniu. Skutkiem umorzenia postępowania egzekucyjnego w tej sytuacji było to, że koszty egzekucyjne nie mogły być ściągnięte od zobowiązanego, a w konsekwencji – zgodnie z art. 64c § 4 - obciążają wierzyciela.

Organ wskazał, że ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. na podstawie tytułu wykonawczego Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] listopada 2020 r. nr [...] nastąpiło [...] stycznia 2021 r. W toku postępowania egzekucyjnego zastosowany został środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Spółdzielczym Banku Rozwoju w S. Stosownie do art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego pobiera się opłatę w wysokości 5 % kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20 gr. Natomiast obowiązek uiszczenia opłaty za powyższe zajęcie powstał z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, tj. 7 stycznia 2021 r. (art. 64 § 9 pkt 2 u.p.e.a.).

Zgodnie z art. 64 § 7 u.p.e.a. jeżeli wysokość opłaty egzekucyjnej jest określana stosunkowo do egzekwowanej lub pobranej należności pieniężnej, w podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, przypadające w dniu podjęcia czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjnej.

W związku z dokonanym zajęciem powstały koszty egzekucyjne w kwocie 12.424,77 zł, w tym; opłata manipulacyjna w kwocie 2.069,70 zł i opłata za zajęcie rachunku bankowego w kwocie 10.355,07 zł. Realizując zajęcie [...] stycznia 2021 r. bank przekazał kwotę 8.208,29 zł oraz [...] lutego 2021 r. kwotę 888,98 zł. Do wyegzekwowania pozostała zatem kwota 3.327,50 zł za zajęcie rachunku bankowego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 64c § 6 i § 7 u.p.e.a. organ stwierdził, że skarżący oparł uzasadnienie zażalenia na stanie prawnym obowiązującym w dniu umorzenia postępowania egzekucyjnego, podczas gdy w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym do [...] lutego 2021 r. To zaś oznacza, że obciążenie przez organ egzekucyjny wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanowieniem nr [...] z [...] stycznia 2022 r. było w pełni uzasadnione. Przepisy obowiązujące w dacie wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie przewidywały bowiem odstąpienia od .obciążenia kosztami egzekucyjnymi wierzyciela będącego państwową jednostką budżetową lub działającą w ramach takiej jednostki.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Główny Inspektor Farmaceutyczny, działając przez pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając mu naruszenie:

- art. 64c § 6 u.p.e.a. poprzez niezastosowanie tego przepisu w sytuacji, w której w przypadku skarżącego (będącego państwową jednostką budżetową działająca w ramach Skarbu Państwa) wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny (Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.), działający w ramach państwowej jednostki budżetowej lub będący państwową jednostką budżetową, są pokrywane z Budżetu Państwa - tym samym organ egzekucyjny (Naczelnik Urzędu Skarbowego w B.) w sposób bezzasadny obciążył skarżącego kosztami egzekucyjnymi w sprawie egzekucyjnej wynikającej z tytułu egzekucyjnego nr [...] (dotyczy spółki B. Sp. z o.o.) - wystawionego przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego;

- art. 64 § 1 i 4 w związku z art. art. 115 § 1 pkt 1-1 c u.p.e.a. poprzez błędną wykładnię tego przepisu w sytuacji, w której opłata manipulacyjna wynosi 40 zł, a w przypadku wszczęcia egzekucji administracyjnej opłata ulega podwyższeniu i wynosi 100 zł (w niniejszej sprawie opłata manipulacyjna została ustalona na kwotę 2.069,70 zł), a ponadto organ egzekucyjny pobiera w egzekucji należności pieniężnej opłatę egzekucyjną w wysokości 10% wyegzekwowanych środków pieniężnych pomniejszonych o koszty egzekucyjne, o których mowa w art. 115 § 1 pkt 1-1 c i tym samym koszty egzekucyjne w sprawie zostały naliczone w sposób niewłaściwy;

- art. 7 w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. oraz 77 § 1 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy oraz brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący;

- art. 15 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. co doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności w postępowaniu administracyjnym.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia z dnia [...] grudnia 2021r., a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący akcentuje, że w sprawie występuje sytuacją, gdzie jest on jednostką budżetową Skarbu Państwa, podobnie jak organ egzekucyjny. Zdaniem wierzyciela (skarżącego) w tych okolicznościach brak jest przesłanek ustawowych do obciążania go jakimikolwiek kosztami egzekucji.

Ponadto, zdaniem skarżącego, koszty egzekucyjne zostały ustalone w sposób nieprawidłowy. Zgodnie z art. 64 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną za wszczęcie postępowania egzekucyjnego dotyczącego należności pieniężnej. Opłata manipulacyjna wynosi 40 zł, a w przypadku wszczęcia egzekucji administracyjnej opłata ulega podwyższeniu i wynosi 100 zł. W myśl art. 64 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny pobiera w egzekucji należności pieniężnej opłatę egzekucyjną w wysokości 10% wyegzekwowanych środków pieniężnych pomniejszonych o koszty egzekucyjne, o których mowa w art. 115 § 1 pkt 1-1c. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 10% wyegzekwowanych: należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie naliczonych na dzień wystawienia tytułu wykonawczego i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż 40.000 zł. W przedmiotowej sprawie opłata manipulacyjna została ustalona na kwotę 2.069,70 zł.

W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i jako taka podlegała oddaleniu. Została ona rozpoznania w trybie uproszczonym z mocy art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: "p.p.s.a.").

Przedmiotem sporu jest zasadność obciążenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego kosztami postępowania egzekucyjnego w zakresie, w jakim koszty te nie zostały opłacone przez dłużnika. W skardze, tak jak i w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji, strona skarżąca podnosi zarzuty naruszenia at. 64c § 6 i 64 § 1 i 4 u.p.e.a. w zw. z art. 115 § 1 pkt 1 – 1c u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od 20 lutego 2021 r. Organ wskazuje, że przepisy te nie znajdowały zastosowania w sprawie.

Sąd rozpoznając sprawę uznał, że rację w tym sporze ma organ.

W pierwszym rzędzie należy odnieść się do zasadności przyjęcia przez organ stanu prawnego, w jakim należało rozstrzygnąć tę sprawę. Otóż należy wskazać, że ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1553 – dalej: "ustawa zmieniająca") dokonano znaczącej zmiany wielu przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zmianie uległy m.in. przepisy art. 64 i at. 64c u.p.e.a. Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej, w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym wszczętym i niezakończonym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z uwzględnieniem ust. 2-4 oraz art. 7-11.

Przepisy ustawy zmieniającej weszły w życie z dniem 20 lutego 2021 r. Postępowanie egzekucyjne w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte wcześniej, bo już [...] stycznia 2021 r. wpłynął do organu egzekucyjnego tytułu wykonawczy. Z kolei zawiadomienie o zajęciu wraz z tytułem wykonawczym doręczono zobowiązanemu [...] stycznia 2021 r. Zgodnie zaś z treścią art. 26 § 1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne wszczyna się na wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji administracyjnej i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Przyjąć należy, że zdarzeniem wyznaczającym moment wszczęcia postępowania egzekucyjnego, jeżeli wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym, jest doręczenie wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej i tytułu wykonawczego organowi egzekucyjnemu.

Postępowanie egzekucyjne zostało zakończone [...] grudnia 2021 r. postanowieniem o jego umorzeniu.

W tych okolicznościach nie może budzić wątpliwości prawidłowość stanowiska organu, że zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu sprzed 20 lutego 2021 r.

Nie mogły zatem odnieść pożądanego skutku zarzuty skargi naruszenia art. 64c § 6 u.p.e.a. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą – a na to brzmienie powołuje się strona skarżąca. Rację ma organ, że przepisy obowiązujące w dacie wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie przewidywały odstąpienia od obciążenia kosztami egzekucyjnymi wierzyciela będącego państwową jednostką budżetową lub działającą w ramach takiej jednostki. Jak już wskazano, obowiązywanie ustawy zmieniającej ustawodawca powiązał z momentem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Nie ma podstaw, aby uznać, że wydanie postanowienia o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego nastąpiło już w stanie prawnym obowiązującym od 20 lutego 2021 r. Orzekanie o kosztach postępowania należy traktować jako element (kontynuację) postępowania egzekucyjnego i znajdują tu zastosowanie przepisy ustawy obowiązujące na datę wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Stosownie do treści art. 64c § 1 u.p.e.a. zasadą jest, że koszty egzekucyjne obciążają zobowiązanego. Wyjątek natomiast stanowi sytuacja, gdy kosztami obciążany jest wierzyciel. Zgodnie z brzmieniem art. 64c § 4 u.p.e.a. wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego. Przepis art. 64c § 7 u.p.e.a. stanowi, że organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.

W rozpoznawanej sprawie obciążenie skarżącego jako wierzyciela kosztami egzekucyjnymi powstałymi w trakcie egzekucji prowadzonej na jego wniosek było następstwem umorzenia przez organ egzekucyjny postępowania egzekucyjnego postanowieniem z [...] grudnia 2021 r. nr [...]. Postanowieniem tym Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 4 w związku z art. 59 § 2 u.p.e.a. – z uwagi na brak majątku zobowiązanego, do którego można skierować skuteczną egzekucję. W konsekwencji tego, koszty egzekucyjne nie mogły zostać ściągnięte od zobowiązanego i z mocy art. 64c § 4 u.p.e.a. obciążyły wierzyciela.

Przy czym należy wskazać, że - jak ustalił prawidłowo organ - w związku z dokonanym zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego - powstały koszty egzekucyjne w kwocie 12.424,77 zł, w tym: opłata manipulacyjna w kwocie 2 069,70 zł i opłata za zajęcie rachunku bankowego w kwocie 10 355,07 zł. Jednocześnie należy zauważyć, że realizując zajęcie [...] stycznia 2021 r. bank przekazał organowi kwotę 8.208,29 zł, która pokryła opłatę manipulacyjną oraz częściowo koszty egzekucyjne. Następnie zaś 18 lutego 2021 r. bank przekazał kwotę 888,98 zł, która również częściowo pokryła koszty egzekucyjne. Do wyegzekwowania od wierzyciela (skarżącego) pozostała zatem kwota 3.327,50 zł i ta kwota, zgodnie z art. 64c § 4 u.p.e.a. go obciąża.

Sąd nie uznał za zasadny zarzutu skargi dotyczącego prawidłowości kwoty egzekwowanej należności.

Zgodnie z art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. (w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie) za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego pobiera się opłatę w wysokości 5 % kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20 gr. Słusznie wskazał organ, że obowiązek uiszczenia opłaty za powyższe zajęcie powstał z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, tj. 7 stycznia 2021 r. (art. 64 § 9 pkt 2 u.p.e.a.). Ponadto zastosowanie znajdował przepis art. 64 § 7 u.p.e.a., zgodnie z którym jeżeli wysokość opłaty egzekucyjnej jest określana stosunkowo do egzekwowanej lub pobranej należności pieniężnej, w podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, przypadające w dniu podjęcia czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjne. Organ prawidłowo zastosował w sprawie przytoczone regulacje. Zaznaczyć trzeba, że nie było podstaw, jak chce tego strona skarżąca, stosować tu regulacji art. 64 § 1 i 4 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym od 20 lutego 2021 r. Podobnie należy stwierdzić odnośnie zarzutu niezastosowania art. 115 § 1 pkt 1c u.p.e.a.

Skarżący twierdzi, że w myśl art. 64 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny pobiera w egzekucji należności pieniężnej opłatę egzekucyjną w wysokości 10% wyegzekwowanych środków pieniężnych pomniejszonych o koszty egzekucyjne, o których mowa w art. 115 § 1 pkt 1-1c. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 10% wyegzekwowanych: należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie naliczonych na dzień wystawienia tytułu wykonawczego i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż 40.000 zł. W przedmiotowej sprawie opłata manipulacyjna została zaś ustalona na kwotę 2.069,70 zł. Sąd zauważa, że twierdzenie strony skarżącej byłoby prawidłowe, gdyby w sprawie obowiązywały przepisy u.p.e.a. w brzmieniu wprowadzonym ustawą zmieniającą.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 7 ustawy zmieniającej, niewyegzekwowaną lub niezapłaconą przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłatę manipulacyjną naliczoną w egzekucji należności pieniężnej objętej każdym tytułem wykonawczym w wysokości wyższej niż 100 zł na podstawie art. 64 § 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, pobiera się w wysokości 100 zł. Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy zmieniającej, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opłata, o której mowa w ust. 1, została częściowo wyegzekwowana lub zapłacona w wysokości niższej niż 100 zł, opłatę pobiera się w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą 100 zł a kwotą opłaty wyegzekwowanej lub zapłaconej.

Przepis ten nie znajduje jednak zastosowania w sprawie. Wszak jak słusznie wskazuje organ, wysokość dochodzonej opłaty manipulacyjnej uległaby zmniejszeniu do kwoty 100,00 zł tylko i wyłącznie w przypadku, gdyby nie została pobrana do [...] lutego 2021 r. Tymczasem opłata ta została w znaczącej części (zdecydowanie przekraczającej kwotę 100 zł) pokryta poprzez realizację zajęć, które miały miejsce już [...] stycznia 2021 r. (w tym dniu bank przekazał organowi egzekucyjnemu kwotę 8.208,29 zł) oraz 18 lutego 2021 r. (kwota 888,98 zł). Poprzez wyegzekwowanie tych kwot w znacznej części pokryto koszty egzekucyjne, w tym kwotę opłaty manipulacyjnej. Wszak koszty egzekucyjne podlegają zaspokojeniu w pierwszej kolejności (art. 115 § 1 u.p.e.a.)

Sąd nie stwierdził, aby w sprawie zostały naruszone zarzucane przepisy postępowania. Zarzucając naruszenie art. 7, art. 15 i art. 75 § 1 k.p.a., strona skarżąca wskazuje, że organ nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy i nie zebrał materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Jednocześnie jednak skarżący nie wskazuje, jakie jeszcze czynności organ egzekucyjny winien podjąć ani też jakie dowody dodatkowo przeprowadzić. Sąd rozpoznając sprawę w jej całokształcie również nie jest w stanie wskazać, co jeszcze organ miałby zrobić, aby dochować zasad wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.