Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 299/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par.1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1235/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 lutego 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1235/19 odrzucił skargę [...] na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] maja 2019 r. w przedmiocie nakazu zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że [...] – dalej: skarżący - wnieśli skargę na ww. decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

W treści skargi zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

WSA w Warszawie ostatecznie odmówił skarżącym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia z urzędu pełnomocnika.

Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z 14 listopada 2019 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.) - skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3 413 złotych, stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193).

Wezwanie - zostało doręczone skarżącym w dniu 20 listopada 2019 r. (k. 39 i 40 akt sprawy). Termin do jego wykonania upłynął zatem z dniem 27 listopada 2019 r.

Uzasadniając odrzucenie skargi strony WSA w Warszawie podkreślił, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W sprawie skarżący, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie uiścili wymaganego wpisu w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upływał dnia 27 listopada 2019 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący domagając się jego zmiany i przyjęcia skargi poprzez uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w całości w postaci "ponoszenia opłaty od pozwu i wyznaczenia pełnomocnika z urzędu".

W uzasadnieniu autorzy zażalenia podnieśli, że zaskarżone postanowienie skutkuje pozbawieniem ich możliwości obrony swych praw oraz odmawia im udzielenia ochrony prawnej i uniemożliwia dostęp do Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Podkreślenia wymaga, że w zażaleniu skarżący nie kwestionują faktu nieuiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, a jego wadliwości upatrują wyłącznie w ewentualnym pozbawieniu możliwości obrony ich praw.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidło postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

WSA w Warszawie prawomocnie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu (postępowania o sygn. akt V SPP/Wa 176/19, V SPP/Wa 177/17, V SPP/Wa 77/20 oraz V SPP/Wa 78/20). Tym samym zasadnie skarżący zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścili. W rezultacie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi przewidziana w art. 220 § 3 p.p.s.a., którą WSA w Warszawie prawidłowo powołał w zaskarżonym postanowieniu. Upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował ten Sąd do odrzucenia skargi. Nie sposób zgodzić się ze skarżącymi, że działanie WSA w Warszawie w jakikolwiek sposób mogło pozbawiać ich ochrony swych praw. Skarżącym umożliwiono skorzystanie z możliwości złożenia wniosku o udzielenie prawa pomocy, z której to możliwości skarżący skorzystali. Wnikliwa ocena referendarza sądowego, a następnie WSA w Warszawie nie dały podstaw do stwierdzenia wystąpienia przesłanek obligujących ten Sąd do udzielenia skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.