Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 170/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwrócono zażalenie do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1 pkt 9, art. 220 par. 1, art. 227 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, , , po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "N." S.A. w N. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 120/11 w sprawie ze skarg "N." S.A. w N. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 stycznia 2010 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące maj, czerwiec, lipiec 2005 r. postanawia zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.


UZASADNIENIE

W wyniku wstępnego badania zażalenia "N." S.A. w N. na zawarte w punkcie 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 marca 2011 r., I SA/Kr 120/11, postanowienie o zasądzeniu od organu na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż zażalenie to nie spełnia wszystkich wymagań koniecznych do jego merytorycznego rozpatrzenia, uiszczony należny wpis od tego zażalenia został bowiem bezpodstawnie stronie zwrócony (k. 172 akt WSA) ze względu na błędne stanowisko Sądu I instancji co do tego, że wniesione zażalenie jest zażaleniem, o którym mowa w art. 227 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.).

Wskazać należy w związku z tym przede wszystkim na ogólną regułę, zgodnie z którą strony są zobowiązane ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, w tym są zobligowane do opłacania wpisów od wnoszonych przez siebie pism, wśród nich - zażaleń (por. art. 199 i art. 230 P.p.s.a.). W świetle art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ustawa przewiduje wyjątki od tej zasady, powinny być one jednak interpretowane ściśle. Stąd też warto zauważyć, że zgodnie z art. 227 § 2 P.p.s.a. opłat sądowych nie pobiera się od zażaleń na zarządzenia przewodniczącego oraz postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zarówno wykładnia językowa, jak i systemowa wskazuje jednak, że przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Zażalenie takie nie jest bowiem zażaleniem wniesionym na podstawie art. 227 § 1 P.p.s.a. (do którego to przepisu odnosi się zwolnienie z art. 227 § 2), lecz na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 tej ustawy. Konieczność rozróżnienia omawianych środków zaskarżenia potwierdza też to, że pojęcia kosztów postępowania, o których mowa w art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. i kosztów sądowych, do których odwołuje się art. 227 tej ustawy, nie mogą być ze sobą utożsamiane. Kategoria kosztów postępowania jest pojęciem szerszym, obejmującym swym zakresem, obok kosztów sądowych (opłaty sądowe i zwrot wydatków – art. 211 P.p.s.a.), również inne należności wymienione w art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. (np. wynagrodzenie pełnomocnika, koszty przejazdów).

Nie bez znaczenia pozostaje również umiejscowienie art. 227 § 2 P.p.s.a. w rozdziale 2 zatytułowanym "Koszty sądowe", stanowiącym wyróżnioną i odrębną od rozdziału dotyczącego zwrotu kosztów postępowania (rozdział 1) część działu V poświęconego problematyce kosztów postępowania.

W świetle powyższych uwag uznać trzeba, że zwolnienie przewidziane w art. 227 § 2 ustawy dotyczy jedynie postanowień (zarządzeń) wydanych w przedmiocie kosztów sądowych. Wyłączenie - w oparciu o analizowany przepis - obowiązku uiszczenia opłaty sądowej (wpisu) w przypadku zażaleń na postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania pozostawałoby w sprzeczności z literalnym brzmieniem tej regulacji i systematyką aktu prawnego, prowadząc tym samym do zakwestionowania racjonalności rozwiązań prawnych przyjętych przez ustawodawcę.

Analogiczne stanowisko wyrażone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 10 lipca 2008 r., II FZ 284/08, z 23 kwietnia 2010 r., II OZ 374/10 i z 26 maja 2011 r., I FZ 129/11 – poglądy w tym orzeczeniach zaprezentowane Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę podziela w pełni.

Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że nie ulega wątpliwości, iż od wniesionego przez skarżącą zażalenia na zawarte w punkcie 3 wyroku z 10 marca 2011 r. postanowienie dotyczące zwrotu kosztów postępowania nie jest obecnie uiszczony należny wpis stały (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny uiszczony przez stronę wpis zwrócił zarządzeniem z 30 maja 2011 r. Stąd też zażalenie obarczone jest brakiem, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu temu pismu procesowemu. Wskazany brak powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 220 § 1 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.