Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 216/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia w wykonywaniu obowiązków służbowych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej W. - K. z dnia [...] r., nr [...] Ds.[...] zawieszono M. H. - detektywa Sekcji Dochodzeniowo - Śledczej Komisariatu Policji W. - K. w czynnościach służbowych.

W ślad za powyższym, wydano rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji we W. z dnia [...] r. Nr [...] , wykonując powyższe postanowienie dla celów ewidencyjno - finansowych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższy rozkaz personalny skarżący zarzucił, że rozkaz ten opierał się na postanowieniu Prokuratora Prokuratury Rejonowej W. - K. , który nie posiadał mocy prawnej. Postanowienie to bowiem, zdaniem skarżącego pozbawione jest: podpisu prokuratora, pieczęci służbowej prokuratora, pieczęci okrągłej prokuratury, prawidłowej podstawy prawnej, daty wydania oraz adnotacji o sposobie i dacie wpływu do KMP we W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie bowiem do treści przepisów art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań.

Zaskarżony rozkaz personalny będący konwencjonalną formą podejmowania tak władczych, jak i innych aktów w ramach stosunku służbowego policjanta, nie należy do żadnej z kategorii wymienionych aktów administracyjnych. Rozkaz ten został wydany dla celów ewidencyjno - finansowych i posiada charakter wyłącznie informacyjno - ewidencyjny. Sąd podzielił stanowisko organu administracji, że w następstwie wydania rozkazu nie powstał nowy stosunek prawny, nie dokonano zmiany czy też ukształtowania istniejącego stosunku prawnego, ani też nie nałożono żadnych obowiązków. Rozkaz nie podlegał doręczeniu skarżącemu, nie przysługiwało od niego odwołanie. Z tych względów nie przysługuje nań skarga do sądu administracyjnego.

Odnosząc się zaś do zarzutu skargi dotyczącego braku mocy prawnej wyżej wymienionego postanowienia Prokuratora Prokuratury Rejonowej W. - K. wskazać należy, że na powyższe postanowienie służyło zażalenie na podstawie przepisów kodeksu postępowania karnego. Wobec tego sąd administracyjny nie jest w tym zakresie właściwy. Z odpowiedzi na skargę wynika, że zażalenie takie zostało złożone przez obrońcę skarżącego.

Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.s.a.