Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 74/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 3 PAR. 2, ART. 58 PAR. 1 PKT 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: ART. 1 PAR. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy Stare C. w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M.P. pismem z dnia [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] powołując jako podstawę prawną art. 3 § 2 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającą w ocenie skarżącego na niewykonaniu uchwały Rady Gminy [...] z dnia 18 lutego 2011 r. Nr V/21/11 dotyczącej wyrażenia zgody na przedłużenie umowy najmu lokalu położonego przy ul. [...]. W § 1 powołanej uchwały wskazano, że wyraża się zgodę na zawarcie z M.P. kolejnej umowy najmu lokalu, o którym mowa wyżej, na czas określony od dnia [...]., pozostałe zaś warunki najmu pozostają bez zmian. Skarżący podniósł ponadto, że w § 2 uchwały powierzono jej wykonanie Wójtowi Gminy [...], który wbrew zapisom uchwały wezwał go, pismem z dnia [...] r., do wydania lokalu.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie, zaznaczając przy tym na marginesie, że złożona przez skarżącego skarga wydaje się wykraczać poza zakres kontroli przewidziany w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co winno skutkować jej odrzuceniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Na wstępie należy podkreślić, odnosząc się do podstawy prawnej wskazanej

w skardze, że w świetle powyższej regulacji możliwość zaskarżenia bezczynności organów w trybie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprowadza się jedynie do przypadków określonych w pkt 1- 4a przytoczonego przepisu, nie można zatem skutecznie skarżyć bezczynności organu powołując się na art. 3 § 2 pkt 5.

Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych

z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy

w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem

w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej decyzji bądź odpowiedniej czynności (por. wyrok NSA z dnia 4 marca 2003 r., sygn. akt I SAB/Łd 23/02).

Skarżący zarzut bezczynności wywodzi z faktu niezawarcia z nim przez Wójta Gminy [...] umowy najmu lokalu, którego dotyczyła uchwała podjęta przez Radę Gminy [...] w ramach prowadzonej gospodarki nieruchomościami komunalnymi.

W tym miejscu należy stwierdzić, że żaden przepis prawa nie wskazuje na obowiązek podjęcia przez wójta gminy jakiegokolwiek aktu lub czynności o charakterze administracyjnym, w sprawie zawarcia umowy najmu. Niniejsza sprawa zatem ma charakter cywilnoprawny, powyższe zaś przesądza o niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej w przedmiotowej sprawie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.