Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 167/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Wdowiak asesor WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w pkt 2 w części nałożenia kary pieniężnej w wysokości 200 (dwieście) złotych; 2. stwierdza, że decyzja opisana w pkt 1 nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 87 ust. 1, art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.), lp. 1.11.11. pkt 1b załącznika do tej ustawy w związku z art. 8 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 149, poz. 1452), art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 123, poz. 1354 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] lipca 2003 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych uchylił decyzję I instancji w całości i nałożył karę w wysokości 400 złotych.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż podstawą faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło nieokazanie jednej wykresówki z urządzenia samoczynnie rejestrującego prędkość jazdy oraz czas jazdy i postoju za jeden dzień bieżącego tygodnia ([...] lipca 2003 r.) oraz jednej wykresówki za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym kierowca prowadził pojazd ([...] lipca 2003 r.).

Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie kierowców (Dz. U. Nr 123, poz. 1354 ze zm.), kierowca na żądanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli przedstawia zapisy z przyrządu kontrolnego oraz kart drogowych za bieżący tydzień i za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym prowadził pojazd, a za dzień w którym pojazdu nie prowadził zaświadczenie potwierdzające fakt nie prowadzenia pojazdu. Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, dowód uiszczenia należnej opłaty za przejazd po drogach krajowych, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku. Stosownie do art. 92 ust. 1 powyższej ustawy, kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł. do 15.000 zł. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść odpowiednich punktów załącznika do ustawy. Zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy o transporcie drogowym, przedsiębiorca odpowiedzialny jest za wyposażenie kierowcy wykonującego transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne w wymagane dokumenty. Karze podlega przedsiębiorca a nie kierowca. Kontrolowany kierowca podpisał protokół z przeprowadzonej kontroli nie wnosząc do niego żadnych uwag.

Z uwagi na treść art. 8 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw, który nakazuje do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami ustawy o transporcie drogowym wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie, stosować przepisy tej ustawy, Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił decyzję organu I instancji i nałożył karę 400 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wnosiła o jej uchylenie oraz decyzji ją poprzedzającej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zarzucając, iż zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 70 ust. 1 pkt 3 i art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w związku z art. 7, 8 i 9 kpa. Zdaniem skarżącego, organ uniemożliwił kontrolowanemu wniesienie zastrzeżenia do protokołu kontroli, organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy. Zarzucił, iż Główny Inspektor Transportu Drogowego powołał się na nieistniejącą ustawę z dnia 24 sierpnia 2003 r. o czasie pracy kierowców.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie. Proponował postępowanie mediacyjne, uznał w oparciu o dokumenty przedstawione przez stronę postępowania, iż kierowca nie miał obowiązku posiadania wykresówki za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym kierowca prowadził pojazd. Podtrzymał swoje stanowisko co do prawidłowości ukarania za brak jednej wykresówki za jeden dzień bieżącego tygodnia pracy kierowcy.

Postępowanie mediacyjne nie powiodło się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności jej z prawem Sąd uwzględnił skargę w części kary pieniężnej w wysokości 200 złotych, a tym samym nie uwzględnił skargi w pozostałym zakresie. Wydanie decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za brak wykresówki za ostatni dzień poprzedniego tygodnia w ocenie Sądu, co przyznał także organ w odpowiedzi na skargę, nie miało uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym, karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych podlega ten, kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów m.inn. ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców.

W myśl art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie kierowców (Dz. U. Nr 123, poz. 1354 ze zm.), kierowca na żądanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli przedstawia zapisy z przyrządu kontrolnego za bieżący tydzień i za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym prowadził pojazd.

Wg ustaleń organu, kierowca nie okazał dwóch wykresówek: za jeden dzień bieżącego tygodnia i jednej wykresówki za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, nie okazał także zaświadczenia, iż nie prowadził pojazdu w tych dniach. W protokole kontroli, ostatni dzień poprzedniego tygodnia został wskazany jako "30 tygodnia 2003r." Organ odwoławczy nie naprawił tego błędu, nie wskazał z jakiego konkretnie wskazanego dnia, nieokazanie wykresówki jest podstawą ukarania, operując ogólnym określeniem "ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym kierowca pojazd prowadził". W postępowaniu odwoławczym, strona przedstawiła karty drogowe kierowcy wykazując czas pracy kierowcy za ostatni dzień poprzedniego tygodnia przed kontrolą.

Organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie, ma obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. Organ odwoławczy musi uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie rozpatrywania odwołania. (B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2003, str. 585).

Podnoszony w skardze zarzut, iż kontrolowany kierowca nie prowadził kontrolowanego samochodu w dniu [...] lipca 2003 r. i okazał kontrolującemu wykresówkę swojego zmiennika nie znajduje potwierdzenia w protokole kontroli, kierowca protokół podpisał i nie wnosił do niego żadnych zastrzeżeń. Oczywisty błąd pisarski popełnił Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazując datę [...] sierpnia 2003 r. ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców, ta omyłka nie miała wpływu na rozstrzygnięcie i może być sprostowana poprzez wydanie postanowienia na podstawie art. 113 kpa.

W tym stanie, zaskarżona decyzja podlega uchyleniu w części, stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i Sąd orzekł, jak w sentencji.

Stosownie do art. 152 powyższej ustawy, uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 206 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.