Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 577/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski, , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym w sprawie ze skargi kasacyjnej J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 986/04 postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 14 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 986/04, J. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano argumenty przemawiające w ocenie strony za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym, jak podaje strona, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wskazano, iż przemawia za tym interes prawny strony, gdyż jednorazowa zapłata kwoty 6.949,30 zł przekracza jej możliwości finansowe. Dodano, iż prowadzenie czynności egzekucyjnych przed uprawomocnieniem się wyroku w sprawie pozbawia stronę prawa do skorzystania z uprawnień wynikających z wydania prawomocnego wyroku, jak np. wniosku o rozłożenie zaległości podatkowej na raty. Ponadto z uwagi na fakt, iż należność określona tą decyzją może ulec zmianie, prowadzenie egzekucji jest pozbawione sensu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony jest bezzasadny.

Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej P.p.s.a. - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Z powyższej regulacji niezbicie wynika, iż sąd może (lecz nie musi) postanowić o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji w przypadku, gdy spełniona jest choćby jedna z przesłanek w niej wymieniona.

W niniejszej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie wykazał, że w istocie takie przesłanki zachodzą. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Ogólnikowe stwierdzenie skarżącego o braku możliwości jednorazowego uiszczenia wskazanej kwoty 6.949,30 zł nie może stanąć u podstaw pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku. Wynika to z faktu, iż wskazana okoliczność mogłaby być rozważana jedynie pod kątem przesłanek przyznania prawa pomocy, a nie wstrzymania wykonania decyzji, bowiem jej zaistnienie nie świadczy ani o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody, ani o ryzyku spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podobnie należy odnieść się do argumentu o interesie prawnym strony.

W tym miejscu należy podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Co za tym idzie, twierdzenie pełnomocnika skarżącego o "braku sensu" prowadzenia czynności egzekucyjnych z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej, a więc możliwości zmiany kwoty należnej Skarbowi Państwa przez sąd kasacyjny, jest argumentem contra legem, co wyklucza jego zasadność.

Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji należy stwierdzić, iż jest on dla Naczelnego Sądu Administracyjnego niezrozumiały. Oczywistym bowiem jest, w świetle art. 168 P.p.s.a., iż z uwagi na wniesienie środka odwoławczego od tegoż wyroku nie nabył on przymiotu prawomocności, a co za tym idzie, nie podlega wykonaniu do czasu podjęcia w sprawie prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny (pominąwszy kwestię, czy wyrok li tylko oddalający skargę w ogóle nadaje się do wykonania). Zagadnienie wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych jest odrębne od zagadnienia wykonalności wyroków sądów administracyjnych, czego pełnomocnik strony zdaje się nie zauważać.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 193 w zw. z art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił wniosek strony oddalić.