Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 9/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2005-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. w przedmiocie lokal mieszkalny postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący A. W. w dniu 1 kwietnia 2005r, za pośrednictwem Urzędu Miasta [...], wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność Urzędu Miasta. Wyjaśnił w skardze, że bezczynność ta polega na braku odpowiedzi na jego pismo złożone w dniu 18 lutego 2005r. w sprawie lokalu przy ul. [...] nr [...] w O. W związku powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, poprzez oznaczenie organu, którego skarga dotyczy, nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego poprzez wskazanie, wydania jakiego aktu przez organ administracyjny domaga się Pan oraz wyczerpania środków zaskarżenia.

Skarżący odebrał wezwanie 17 maja 2005r. i w terminie odpisał nie pismem z dnia 23 maja 2005r, wskazał w nim, że skarga dotyczy Prezydenta Miasta [...] J. K. Wyjaśnił, że domaga się odpowiedzi na pismo złożone w dniu 18 lutego 2005r, załączył kopię tego pisma. I innej korespondencji z Urzędem Miasta [...]. Z treści pisma i pozostałej korespondencji, wynika, że dotyczy ono przedłożenia dokumentów potrzebnych do wniosku o rozłożenie na raty przez Urząd Miasta, należności skarżącego z tytułu zaległego czynszu za lokal użytkowy przy ul. [...] nr [...] w O.

W odpowiedzi na skargę Zastępca Prezydenta Miasta J. K. wniósł o jej odrzucenie i orzeczenie o kosztach zgodnie z przepisami. Wskazał, że przedmiotem skargi jest w istocie, nie zaakceptowanie przez Gminę warunków rozliczenia ze skarżącym w związku z opuszczeniem przez niego lokalu użytkowego położonego przy pl. [...] nr [...] w O., sprawa ma charakter cywilnoprawny, wynika bowiem z umowy najmu lokalu użytkowego i nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W aktach administracyjnych dołączonych do odpowiedzi na skargę, znajduje się pismo z dnia 9 marca 2005r. stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 18 lutego 2005r. w sprawie zadłużenia za lokal. Wynika z niego, że skarżący nie przedłożył dokumentów potrzebnych do rozpatrzenia jego wniosku w sprawie spłaty należności w ratach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Skarga powinna ulec odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270),sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych

przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania

spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. Zasada ta znajduje

zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie.

Sąd nie znajdując w skardze A. W. elementów pozwalających zakwalifikować, ją jako skargę z zakresu spraw sądowoadministracyjnych, wezwał go do uzupełnienia jej braków formalnych.

Wymagania formalne skargi wskazane zostały w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.s.a., powinna ona zawierać niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu prawnego lub czynności:

2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy:

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Jeśli skarga nie spełnia tych wymogów, Sąd wzywa stronę do ich uzupełnienia, jako braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a.

Skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych skargi, nie określił bowiem naruszenia prawa bądź interesu prawnego poprzez wskazanie, jakiego aktu wydania, domagał się od organu administracji publicznej.

Skarżący nie wskazał, także żadnego innego postanowienia lub aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym, ani czynności, z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które mogłyby być przedmiotem skargi, a co za tym idzie nie wskazał organu, którego działalności lub bezczynności dotyczy skarga, ani też naruszenia prawa bądź interesu prawnego.

Ponadto sprawa, którą opisał skarżący, należy do kategorii spraw cywilnych, wynikających z cywilnoprawnej umowy najmu, których rozpatrywaniem zajmują się sądy powszechne, a nie sądy administracyjne.

W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy, jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych.

Jednocześnie Sąd nie zasądzał kosztów na rzecz żadnej ze stron,

zgodnie bowiem z art. 200 ustawy zwrot kosztów postępowania przysługuje

jedynie skarżącemu i to tylko w razie uwzględnienia jego skargi przez

sąd pierwszej instancji.