Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 51/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku S. K. i B. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. K. i B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 518/17 w sprawie ze skargi S. K. i B. K. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 518/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę S. K. i B. K. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący. W skardze kasacyjnej zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w oparciu o art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępnie wyjaśnić należy, że pomimo błędnego powołania podstawy prawnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (zamiast art. 61 § 3 P.p.s.a. powołano art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w oparciu o który wniosek rozpoznawany jest przez organy administracji, nie zaś przez sądy administracyjne), Naczelny Sąd Administracyjny, uznając to za oczywistą omyłkę (wniosek skierowany został bowiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego), postanowił wniosek rozpoznać.

Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygnatura akt I GPS 1/07 przyjął, że na podstawie tego przepisu dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu także w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.

Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12, dostępne w CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Co do zasady rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione. Jednak każdy przypadek rozbiórki należy rozpatrywać indywidualnie odnosząc go do realiów sprawy.

W rozpatrywanej sprawie nakaz dotyczy wiaty o wymiarach 2,93 m x 9,60 m i konstrukcji drewnianej, połączonej z budynkiem gospodarczym, znajdującej się na działce skarżących.

Oczywiście rozbiórka tego obiektu pociągnie ze sobą określone koszty ale nie doprowadzi do powstania znacznej szkody po stronie zobowiązanego. Rozbiórka wiąże się z demontażem istniejącego obiektu i poniesieniem określonych związanych z tym zazwyczaj kosztów. Jest to jednak normalny skutek wykonania tej decyzji. Wskazać jeszcze należy, że decyzja dotyczy obiektu, którego rozbiórka nie oznacza zniszczenia wszystkich materiałów użytych do wykonania obiektu. Z okoliczności możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy nie wynikają zatem przesłanki zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a.

Sami skarżący w złożonym wniosku nie wykazali w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie wielokrotnie już podkreślano, iż podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 661/14, dostępne w CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Same obawy skarżącego dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący ograniczyli się do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja szkodzi w ten sposób skarżącym, którzy na skutek ewentualnej rozbiórki poniosą niewątpliwie szkodę w wysokich rozmiarach. Sąd podejmując decyzję co do zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może opierać się na ogólnikowych stwierdzeniach, które nie zostały poparte żadnym materiałem dowodowym. Zatem uznać należy, że skarżący nie przedstawili konkretnych danych, które przemawiałyby za tym, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wyrządzi znaczną szkodę. Nie ulega bowiem wątpliwości, że samo złożenie wniosku rozumianego jako zgłoszenie samego żądania bez przedstawiania jakichkolwiek twierdzeń na jego poparcie, w sytuacji gdy okoliczności wyczerpujące przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie wynikają w sposób oczywisty z akt sprawy, nie może odnieść zamierzonego skutku.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.