Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 708/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 109 ust. 3, art. 112
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "F" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2009 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo "F" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] określająca skarżącej spółce w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2009 r. prawidłową kwotę do zwrotu w terminie 60 dni w wysokości 215.319 zł.

Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego sprawy.

Skarżąca Spółka w dniu 12 lutego 2010 r. złożyła w Urzędzie Skarbowym korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2009 r., w której wykazała:

- dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju podstawa opodatkowania 1.819.215 zł;

- dostawę towarów oraz świadczenie usług, na terytorium kraju, opodatkowane stawką 0%: 13.853 zł

- dostawę towarów oraz świadczenie usług na terytorium kraju, opodatkowane stawką 22%: podstawa opodatkowania 919.885 zł, podatek należny 202.375 zł;

- import usług: podstawa opodatkowania 146.901 zł, podatek należny 9.603 zł;

- razem podstawa opodatkowania: 2.899.854 zł;

- razem podatek należny: 211.978 zł;

- nabycie towarów i usług pozostałych: wartość netto 2.055.822 zł, podatek naliczony 429.428zł;

- razem kwota podatku naliczonego do odliczenia: 429.428 zł;

- nadwyżka podatku naliczonego nad należnym: 217.450 zł, w tym: kwota do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni: 217.450 zł.

Organ pierwszej instancji przeprowadził kontrolę podatkową, której zakresem objęto prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za [...].07.2009-[...].09.2009 r. Kontroli poddano deklaracje VAT-7 za miesiące od lipca do września 2009 r., rejestry sprzedaży i zakupu za miesiące od lipca do września 2009 r., faktury VAT ujęte w tych rejestrach, dokumenty przewozowe, plan amortyzacji za 2009 r., wyciągi bankowe.

W toku postępowania organ ustalił, że podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest działalność w zakresie usług transportowych oraz spedycyjnych.

Spółka dokonała zgłoszenia rejestracyjnego dla podatku od towarów i usług w Urzędzie Skarbowym, natomiast Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu [...].04.2004 r. potwierdził zarejestrowanie ww. podmiotu jako podatnika VAT UE.

Organ ustalił również, że Spółka zaewidencjonowała w rejestrze zakupu "Wszystkie dokumenty za okres 2009-09-[...] - 2009-09-[...]" następujące faktury VAT dotyczące zakupu usług transportowych:

- w poz. nr 171 rejestru zakupu za wrzesień 2009 r. ujęto fakturę nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wystawioną przez Zakład M.O., ul. [...], na wartość netto 3.145,65 zł i podatek VAT w kwocie 692,04 zł. Usługę transportową wykonano 4.08.2009 r. zgodnie z dokumentem CMR nr [...] usługa została wykonana na trasie [...], Dania - [...], Polska, na podstawie zlecenia od PTH F Sp. z o.o. nr [...] z dnia [...].07.2009 r. Zapłatę za ww. fakturę PTH F Sp. z o.o. dokonała [...].10.2009 r.;

- w poz. nr 173 rejestru zakupu za wrzesień 2009 r. ujęto fakturę nr [...] z dnia [...].08.2009r. wystawioną przez Usługi J.D., ul. [...], na wartość netto 790,00 EUR, podatek VAT 173,80 EUR (713,50zł). Usługę transportową wykonano 07.08.2009r. na trasie [...], Dania - [...], Polska , na podstawie zlecenia od PTH F Sp. z o.o. nr [...] z dnia [...].08.2009 r. Zapłatę za ww. fakturę PTH F Sp. z o.o. dokonała [...].10.2009 r.;

- w poz. nr 344 rejestru zakupu za wrzesień 2009 r. ujęto fakturę nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wystawioną przez Usługi J.D., ul. [...], na wartość netto 790,00 EUR, podatek VAT 173,80 EUR (725,70zł). Usługę transportową wykonano [...].08.2009r. na trasie [...], Dania - [...], Polska, na podstawie zlecenia od PTH F Sp. z o.o. nr [...] z dnia [...].08.2009r. Zapłatę za ww. fakturę PTH F Sp. z o.o. dokonała [...].10.2009 r.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. organ pierwszej instancji zwrócił się do skarżącej Spółki o przedstawienie dokumentów dotyczących ww. zakupionych usług transportowych, w szczególności przedłożenie faktur sprzedaży odnoszących się do powyższych usług transportowych, zamówień dotyczących przedmiotowych usług, zleceń na wykonanie przedmiotowych usług, faktur sprzedaży dotyczących wykonanych usług, dokumentów potwierdzających zapłatę za wykonane usługi i otrzymanych należności za przedmiotowe usługi.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z [...] marca 2014 r. wskazał, że nie ma obowiązku archiwizowania dokumentów, o których przedstawienie wnosił organ. Otrzymane przez zleceniodawców faktury zostały ujęte w ewidencji rachunkowej i podatkowej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie rachunkowości i podatku VAT. Zaznaczyła również, że w 2009 r. nastąpił duży i gwałtowny wzrost zadań pracowników fakturujących sprzedaż, związane to było z dynamicznym rozwojem firmy. Ponadto dokonano w tym roku znacznej modyfikacji oprogramowania komputerowego. Spółka podkreśliła, że w 2009 r. wykonała około 11000 zleceń transportowych, 40-45% tych zleceń realizowanych było obcymi środkami transportu (usługi spedycyjne). Stwierdziła, że globalny wynik finansowy wyraźnie wskazuje, że firma za rok 2009 ma dodatni wskaźnik finansowy, czyli sprzedała więcej usług za kwotę znacznie większą niż zakupiła.

Organ kontroli podatkowej zwrócił się o dokumenty przewozowe CMR oraz zlecenia transportowe, których Spółka nie okazała do Naczelnika Urzędu Skarbowego. Na podstawie otrzymanych dokumentów, do których załączono m.in. kserokopie protokołów z czynności sprawdzających przeprowadzonych w przedsiębiorstwie Usługi J.D., i w przedsiębiorstwie J.O., oraz protokół przesłuchania E.S., organ kontroli stwierdził, że podatnik nie zaewidencjonował w rejestrze sprzedaży prowadzonego dla potrzeb podatku od towarów i usług oraz nie wykazał w deklaracji VAT-7 podatku należnego od wyżej opisanych usług spedycyjnych. Spółka pomimo dokonanego odliczenia podatku naliczonego z zakupionych usług spedycyjnych nie zafakturowała wykonanej usługi na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji VAT-7 od wykonanych usług.

Postanowieniem z [...] maja 2014 r. organ pierwszej instancji wszczął wobec skarżącej postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za wrzesień 2009 r.

Następnie decyzją z [...] lipca 2014 r. określił skarżącej prawidłową kwotę do zwrotu w terminie 60 dni w wysokości 215.319 zł. za wrzesień 2009 r.

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie zarzucając jej naruszenie art. 86 § 1, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 13 pkt 2 lit.a) ustawy o podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu odwołania skarżąca powtórzyła, że nie miała obowiązku przechowywania dokumentów, których zażądał organ podatkowy. Wskazała, że po okresie przedawnienia roszczeń z umów przewozu, który wynosi jeden rok dokumenty te stają się zbędne, a nie będąc dokumentami finansowymi, nie muszą być przechowywane. Zaznaczyła również, że z uwagi na brak obowiązku archiwizowania dokumentów dotyczących zawartych umów przewozu nie jest w stanie wskazać konkretnie, które z faktur sprzedażowych dotyczą wskazanych faktur zakupowych.

Nadto zaznaczyła, iż w 2009 r. wykonała ok. 11000 zleceń transportowych, z których około 40-45% było wykonanych obcymi środkami transportu. W jej ocenie nie oznacza to jednak, że faktura zakupowa z wykazanym w niej podatkiem naliczonym może stanowić źródło dla określenia podatku należnego.

Spółka stwierdziła również, że wbrew twierdzeniom organu z uzyskanych od Naczelnika Urzędu Skarbowego dokumentów CMR nie można wnioskować od kogo pochodziło i jaka była treść zlecenia spedycyjnego lub transportowego dla spółki oraz, czy spółka zlecając przewozy udokumentowane ww. fakturami zakupowymi działała jako spedytor, pierwszy przewoźnik lub dalszy przewoźnik. Zaznaczyła, że w międzynarodowym liście przewozowym CMR, który jest dowodem dostawy przesyłki wpisywany jest nadawca i odbiorca przesyłki i żaden z nich nie musi (zwykle nie jest) zleceniodawcą usługi spedycyjnej/transportowej.

Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach uzasadnienia decyzji organ odwoławczy wskazał, że skarżąca w miesiącu lipcu i sierpniu 2009 r. zleciła dwóm rożnym zleceniobiorcom/przewoźnikom wykonanie usług transportowych dotyczących przewozu odzieży sortowanej używanej z miejscowości [...], do miejsca rozładunku: "A". Zaznaczył, że na powyższą okoliczność organ pierwszej instancji pozyskał dokumenty: zlecenia transportowe, międzynarodowe samochodowe listy przewozowe (CMR) oraz faktury VAT dotyczące ww. usług transportowych a na podstawie danych zawartych w ww. dokumentach przyporządkował zlecenia transportowe do dokumentów CMR i otrzymanych przez stronę faktur VAT, a następnie ustalił wykonanie ww. usług.

Organ odwoławczy stwierdził, że w znajdującym się w aktach sprawy zleceniu transportowym Nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wystawionym przez skarżącą dla Zakładu M.O., jako miejsce rozładunku wskazano "A", w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku podano na [...].08.2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego Nr [...] podano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do w/w zlecenia bez naszego podpisu (...)". Na dokumencie CMR, przyporządkowanym przez organ pierwszej instancji do tego zlecenia w miejscu przewoźnika znajdują się pieczęcie ZAKŁAD M.O i ZAKŁAD J.O., a także oznaczenie "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "A". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje data "4-08-09".

Na wykonanie ww. usługi ZAKŁAD M.O., wystawił w dniu [...].08.2009 r. dla skarżącej fakturę VAT Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. W pozycji "nazwa towaru lub usługi" ww. faktury VAT wskazano: "usługa transportowa" w pozycji "Treść" ww. faktury podano: "Trasa: [...] (DK_, data załadunku: [...].08.2009, data rozładunku: [...].08.2009, nazwa towaru: USŁUGA TRANSPORTOWA, środki transportu: [...], tabela NBP nr: 159/09 Kurs 1 EUR - 4,1942 zł z dnia 17.08.09"). Ponadto na ww. fakturze wskazano: "wartość faktury w złotych 915 EUR x 4.1942 = 3837,69 zł, Tab. NBP nr 159/09 z dnia: 17.08.2009". Na podstawie wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. ustalono, że zapłaty za ww. fakturę dokonała skarżąca, na rzecz O.M. w dniu [...] października 2009 r.

Z kolei w zleceniu transportowym Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wystawionym przez Spółkę dla Usługi D, w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku wskazano na [...].08.2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego Nr [...] podano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do w/w zlecenia bez naszego podpisu (...)". Na ww. dokumencie CMR, przyporządkowanym przez organ pierwszej instancji do tego zlecenia, w miejscu przewoźnika znajduje się pieczęć "USŁUGI J.D." i zapis "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "A". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje pieczęć "A" E.S.," i odręczny podpis. Na wykonanie ww. usługi Usługi D, wystawił w dniu [...].08.2009 r. dla Spółki fakturę VAT Nr [...]. W pozycji "nazwa" ww. faktury VAT wskazano: "USŁUGA TRANSPORTOWA WG CMR Z DN. [...].08.2009 [...] ZLECENIE TRANSPORTOWE NR [...]", obrót netto 790,00, kwota VAT173,80, obrót brutto 963,80. Ponadto na ww. fakturze podano "przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 10.08.2009 r. 790 EUR x 4,1053 = 3243,19, VAT przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 10.08.2009 r. 173,8 EUR x 4,1053 = 713,50, Razem 3956,69".

Na podstawie wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. ustalono, że zapłaty za ww. fakturę dokonała skarżąca, na rzecz Usługi J.D. w dniu [...] października 2009 r.

Nadto w zleceniu transportowym Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wystawionym przez Spółkę dla Usługi D, w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku wskazano na [...].08.2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego Nr [...] podano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do w/w zlecenia bez naszego podpisu (...)". Do ww. zlecenia transportowego organ pierwszej instancji przyporządkował dokument CMR. Na ww. dokumencie CMR w miejscu przewoźnika znajduje się pieczęć "USŁUGI J.D." i zapis "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "A" "PL". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje pieczęć "A" E.S.," i odręczny podpis z datą "[...]-08-09". Na wykonanie ww. usługi Usługi D, wystawiło w dniu [...].08.2009 r. dla Spółki fakturę VAT Nr [...]. W pozycji "nazwa" ww. faktury VAT wskazano: "USŁUGA TRANSPORTOWA WG CMR Z DN. [...].08.2009 [...] ZLECENIE TRANSPORTOWE NR [...]",obrót netto 790,00, kwota VAT 173,80, obrót brutto 963,80. Ponadto na ww. fakturze wskazano "przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 18.08.2009 r. 790 EUR x 4,1755 = 3298,65, VAT przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 18.08.2009 r. 173,8 EUR x 4,1755 = 725,70, Razem 4024,35".

Na podstawie wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. ustalono, że zapłaty za ww. fakturę dokonała skarżąca, na rzecz Usługi J.D., w dniu [...] października 2009 r.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że skarżąca pomimo odliczenia podatku naliczonego z zakupionych usług transportowych, w miesiącu wrześniu 2009 r. nie zafakturowała wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji VAT-7 od wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji VAT-7 od wykonanych usług. Stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo przypisał podatek należny od wykazanych zakupionych usług transportowych, które nie zostały zafakturowane przez skarżącą na rzecz odbiorców, od których nie deklarowała podatku należnego.

Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił również że, skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów na potwierdzenie zafakturowania wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy tj. "A" E.S., ani na rzecz innego zleceniodawcy. Spółka nie podała też danych innego podmiotu, na rzecz którego miała świadczyć ww. usługi.

W ocenie organu odwoławczego argumentacja Spółki w zakresie wykazania sprzedaży usług jest gołosłowna i nie poparta dowodami z dokumentów - tj. fakturami VAT dot. sprzedaży przedmiotowych usług. Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że przepis art.86 §1 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podobnie art.112 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy stwierdził, że dokumentami takimi są bez wątpienia faktury VAT, w tym faktury VAT sprzedaży, których skarżąca nie przedstawiła. Tym samym winna była przechowywać dokumenty związane z prowadzeniem ksiąg podatkowych do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Nadto organ odwoławczy zaznaczył, że w protokole czynności sprawdzających przeprowadzonych w Spółce w zakresie prawidłowości i rzetelności transakcji sprzedaży usług transportowych z "A" S.E., za okres [...].01.2009 r. do [...].12.2010 r., stwierdzono, że skarżąca przedłożyła wystawione przez siebie kopie faktur VAT: Nr [...] z dnia [...].05.2009 r., Nr [...] z dnia [...].06.2009 r., Nr [...] z [...].03.2010 r., Nr [...] z dnia [...].06.2010 r., dotyczące świadczenia przez Spółkę usług transportowych dla nabywcy "A" E.S.. Przedłożone m.in. za 2009 r. faktury nie dotyczą odsprzedaży przez Spółkę usług opisanych w fakturach VAT: Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wystawionej przez Zakład M.O., Nr [...] z dnia [...].08.2009 r., Nr [...] wystawionej przez Usługi J.D..

Organ odwoławczy zauważył, że na okoliczność wykonania usług transportowych przez Usługi J.D. udokumentowanych fakturami VAT Nr [...], organ pierwszej instancji pozyskał od Naczelnika Urzędu Skarbowego protokół z dnia [...].10.2011 r. z czynności sprawdzających przeprowadzonych w firmie Usługi J.D.. Z protokołu tego wynika, że w toku przeprowadzonych czynności ustalono, iż w dokumentach źródłowych znajdują się (...) faktury sprzedaży VAT: nr [...] z dnia [...].08.2009 r., wartość(...) wystawiona na rzecz firmy PTH F Sp. z o.o., (...) Faktura została zewidencjonowana w rejestrze VAT sprzedaży za miesiąc wrzesień 2009 (...) i rozliczona w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2009. Do powyższej faktury został dołączony dokument CMR wraz z zleceniem transportowym nr [...]. (...) nr [...] z dnia [...].08.2009 r., wartość (...) wystawiona na rzecz firmy PTH F Sp. z o.o. (...) Faktura została zewidencjonowana w rejestrze VAT sprzedaży za miesiąc wrzesień 2009 (...) i rozliczona w deklaracji VAT-7 za miesiąc wrzesień 2009. Do powyższej faktury został dołączony dokument CMR wraz z zleceniem transportowym nr [...]. Organ odwoławczy zaznaczył, że w trakcie czynności sprawdzających przedłożono również wyciągi bankowe (...) z których wynika, iż zapłata za ww. faktury nastąpiła w formie przelewu (...). Nadto J.D. złożył pisemne oświadczenie, z którego wynika, iż w latach 2009-2010 nie świadczył usług transportu drogowego na rzecz firmy "A". Natomiast przedłożone faktury Nr (...)[...] z dnia [...].08.2009 r., nr [...] z dnia [...].08.2009 r., wystawione były na rzecz firmy PTH F Sp. z o.o., gdzie firma "A" S.E. była odbiorcą przewożonego towaru, co wynika z załączonych dokumentów (CMR, zlecenia transportowe).

Organ odwoławczy stwierdził, że z protokołu czynności sprawdzających w zakresie transakcji dokonanych pomiędzy J.O., a E.S., w okresie [...].01.2009 r. do [...].12.2010 r. wynika, że usługa transportowa do miejsca siedziby firmy "A" E.S. została wykonana na rzecz firmy M.O. przez firmę J.O., co udokumentowano fakturą VAT Nr [...] z dnia [...].08.2009 r.

W ocenie organu odwoławczego ww. dokumenty wskazują, że usługa transportowa udokumentowana fakturą VAT Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. została wykonana dnia [...].08.2009 r., usługa transportowa udokumentowana fakturą VAT Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. została wykonana dnia [...].08.2009 r., usługa transportowa udokumentowana fakturą VAT Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. została wykonana dnia [...].08.2009 r.

Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika w sposób jednoznaczny, że skarżąca była zleceniodawcą usług transportowych wykonanych na rzecz "A" E.S. oraz że usługi transportowe zakupiła odliczając podatek naliczony, a ich odsprzedaży nie opodatkowała wystawiając w tym zakresie stosowne faktury VAT. Tym samym mając na uwadze przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, winna była wystawić faktury dotyczące odsprzedaży usług i wykazać podatek należny z ww. tytułu, ponieważ zapłata za ww. faktury VAT Nr [...], Nr [...], Nr [...], nastąpiła w miesiącu październiku 2009 r., tj. po upływie 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług.

Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie art. 86 § 1, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec podniesionych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Uzasadniając skargę Spółka powieliła argumentację podniesioną w odwołaniu. Nadto stwierdziła, że wykazała sprzedaż usług i zapłaciła podatek należny, a kwota sprzedanych usług jest znacznie większa niż usług zakupionych. Spółka zaznaczyła, że wykazała całą sprzedaż w księgach rachunkowych za wrzesień 2009 - księgi te są rzetelne - czego nie można podważać stawiając wymogi nie wynikające z przepisów o rachunkowości i prawa podatkowego.

W ocenie skarżącej niezasadny jest zarzut niedopełnienia obowiązków podatnika wynikających z art. 86 ust. 1 Ordynacji podatkowej, dotyczących konieczności przechowywania ksiąg podatkowych oraz związanych z ich prowadzeniem dokumentów do okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zaznaczyła, że zgodnie z art. 3 pkt 4 za księgi podatkowe należy uznać księgi rachunkowe, podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencje oraz rejestry, do których prowadzenia, do celów podatkowych, obowiązani są podatnicy, płatnicy lub inkasenci. Zaś dokumentami związanymi z prowadzeniem ksiąg podatkowych będą między innymi faktury VAT czy rachunki, dokumentujące zdarzenia objęte księgami podatkowymi. Nie będą nimi jednak dokumenty przewozowe CMR oraz zlecenia transportowe, ponieważ nie wynika z ich treści wysokość zobowiązania podatkowego. Spółka stwierdziła, że ww. dokumenty nie muszą być one przechowywane po okresie przedawnienia roszczeń z umów przewozu, a więc po okresie 1 roku. Wskazała, że art. 74 ustawy o rachunkowości określa obowiązek przechowywania dokumentów i ksiąg rachunkowych jedynie dla celów bilansowych i nie może mieć zastosowania dla spraw podatkowych. W ocenie skarżącej przyjęcie przez organy, że Spółka nie wykazała sprzedaży na rzecz przedsiębiorcy "A" S.E. (która nie musiała być zleceniodawcą Spółki) narusza przepisy Ordynacji podatkowej i jest całkowicie dowolne oraz uchybia przepisom regulującym umowę spedycji oraz umowę przewozu zawartym w Kodeksie cywilnym (art. 774, 789, 792, 793, 794, 799, 800, 804), a w przypadku transportu międzynarodowego przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) (Dz.U. z 1962 r. Nr 49, poz., 238).

Skarżąca Spółka podniosła również, że stwierdzenie nierzetelności ksiąg z uwagi na brak w nich faktur sprzedaży do "A" E.S. jest bezzasadne. Brak możliwości zidentyfikowania sprzedaży usługi transportowej, w której odbiorcą towaru była A E.S. wynika właśnie z faktu, że zleceniodawcą Spółki nie był odbiorca przesyłki. Podkreśliła, że kwota przewoźnego za fracht (a tym samym i kwota podatku należnego) była wyższa niż ta za którą Spółka zakupiła usługę od dalszego przewoźnika (a skoro Spółka zleciła transport kolejnemu przewoźnikowi to zapewne na tym zarobiła).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem..

W przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej powoływana jako p.p.s.a..) Sąd uwzględnia skargę.

Sąd może również stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, w przypadku jej wydania : z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa, gdy dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, gdy została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, a także gdy była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, jak również wówczas gdy zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, jak również w przypadku gdyby została wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą - art. 145 § 1 pkt 3 tej ustawy w związku z art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej.

Badając działalność organów administracji publicznej sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a.

Po rozpoznaniu skargi Sąd uznał, że nie ma ona usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, dalej: ustawa o VAT ( Dz.U. z 2004r nr 4 poz. 535 z zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Jak wynika z postępowania przeprowadzonego przez organy przedmiotem działalności gospodarczej skarżącej było wykonywanie usług transportowych oraz spedycyjnych. Tak wynika m.in. z pisma Skarżącej z dnia [...] marca 2014 r. z którego można wnosić, że "odsprzedawała" ona zakupione usługi transportowe.

Organy podatkowe ustaliły na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że skarżąca w miesiącu lipcu i sierpniu 2009 r. zleciła dwóm rożnym zleceniobiorcom/przewoźnikom wykonanie usług transportowych dotyczących przewozu odzieży sortowanej, używanej z miejscowości [...], do miejsca rozładunku: "A". Ustaleń tych dokonano na podstawie takich dokumentów jak: zlecenie transportowe, międzynarodowe samochodowe listy przewozowe (CMR) oraz faktury VAT dotyczące ww. usług transportowych, a na podstawie danych zawartych w ww. dokumentach przyporządkował zlecenia transportowe do dokumentów CMR i otrzymanych przez stronę faktur VAT, a następnie ustalono wykonanie tych usług.

Organy ustaliły na podstawie znajdującego się w aktach sprawy zlecenia transportowego Nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wystawionego przez skarżącą dla Zakładu M.O., iż jako miejsce rozładunku wskazano "A", w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku podano na [...].08.2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego Nr [...] wskazano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do w/w zlecenia bez naszego podpisu (...)". Na dokumencie CMR, przyporządkowanym przez organ pierwszej instancji do tego zlecenia w miejscu przewoźnika znajdują się pieczęcie ZAKŁAD M.O. i ZAKŁAD J.O., a także oznaczenie "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "A". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje data "[...]-08-09".

Na wykonanie ww. usługi Zakład M.O., wystawił w dniu [...].08.2009 r. dla skarżącej fakturę VAT Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. W pozycji "nazwa towaru lub usługi" ww. faktury VAT wskazano: "usługa transportowa" w pozycji "Treść" ww. faktury podano: "Trasa: [...] (DK_, data załadunku: [...].08.2009, data rozładunku: [...].08.2009, nazwa towaru: Usługa transportowa, środki transportu: [...], tabela NBP nr: 159/09 Kurs 1 EUR - 4,1942 zł z dnia 17.08.09"). Ponadto na ww. fakturze wskazano: "wartość faktury w złotych 915 EUR x 4.1942 = 3837,69 zł, Tab. NBP nr 159/09 z dnia: 17.08.2009". Na podstawie wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. ustalono, że zapłaty za ww. fakturę dokonała skarżąca, na rzecz O.M. w dniu [...] października 2009 r.

Z kolei w zleceniu transportowym Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wystawionym przez skarżącą dla Usługi D, w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku wskazano na [...].08.2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego Nr [...] podano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do w/w zlecenia bez naszego podpisu (...)". Na ww. dokumencie CMR, przyporządkowanym przez organ pierwszej instancji do tego zlecenia, w miejscu przewoźnika znajduje się pieczęć "USŁUGI J.D." i zapis "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "A". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje pieczęć "A" E.S." i odręczny podpis. Na wykonanie ww. usługi Usługi D, wystawił w dniu [...].08.2009 r. dla Spółki fakturę VAT Nr [...]. W pozycji "nazwa" ww. faktury VAT wskazano: "USŁUGA TRANSPORTOWA WG CMR Z DN. [...].08.2009 [...] ZLECENIE TRANSPORTOWE NR [...]", obrót netto 790,00, kwota VAT173,80, obrót brutto 963,80. Ponadto na ww. fakturze podano "przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 10.08.2009 r. 790 EUR x 4,1053 = 3243,19, VAT przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 10.08.2009 r. 173,8 EUR x 4,1053 = 713,50, Razem 3956,69".

Na podstawie wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. ustalono, że zapłaty za ww. fakturę dokonała skarżąca, na rzecz Usługi J.D. w dniu [...] października 2009 r.

W zleceniu transportowym Nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wystawionym przez skarżącą dla Usługi D, w pozycji towar podano: "Odzież używana sortowana", w pozycji samochód nr rejestr, wskazano: "[...]". Datę rozładunku wskazano na [...].08.2009 r. Ponadto w treści ww. zlecenia transportowego Nr [...] podano: "upoważniamy zleceniobiorcę do wystawienia faktury VAT do w/w zlecenia bez naszego podpisu (...)". Do ww. zlecenia transportowego organ pierwszej instancji przyporządkował dokument CMR. Na ww. dokumencie CMR w miejscu przewoźnika znajduje się pieczęć "USŁUGI J.D." i zapis "[...]". W pozycji odbiorca ww. dokumentu CMR wskazano "A" "PL". W pozycji "przesyłkę otrzymano" widnieje pieczęć "A" E.S. (...)" i odręczny podpis z datą "[...]-08-09". Na wykonanie ww. usługi Usługi D, wystawiło w dniu [...].08.2009 r. dla Spółki fakturę VAT Nr [...]. W pozycji "nazwa" ww. faktury VAT wskazano: "USŁUGA TRANSPORTOWA WG CMR Z DN. [...].08.2009 [...] ZLECENIE TRANSPORTOWE NR [...]",obrót netto 790,00, kwota VAT 173,80, obrót brutto 963,80. Ponadto na ww. fakturze wskazano "przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 18.08.2009 r. 790 EUR x 4,1755 = 3298,65, VAT przeliczono po średnim kursie NBP z dnia 18.08.2009 r. 173,8 EUR x 4,1755 = 725,70, Razem 4024,35".

Na podstawie wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. ustalono, że zapłaty za ww. fakturę dokonała skarżąca, na rzecz Usługi J.D. w dniu [...] października 2009 r.

W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że prawidłowe jest stanowisko organów podatkowych, iż skarżąca pomimo odliczenia podatku naliczonego z zakupionych usług transportowych, w miesiącu wrześniu 2009 r. nie zafakturowała wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji VAT-7 od wykonanych usług na rzecz zleceniodawcy oraz nie wykazała podatku należnego w deklaracji VAT-7 od wykonanych usług.

Podkreślić również należy, że skarżąca zobowiązana była zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, do prowadzenia ewidencji dotyczącej sprzedaży, jak również ma w tej ewidencji ujawnić podatek należny od świadczonej usługi.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania za wiarygodne, twierdzenia skarżącej, że zarówno nadawca, jak i odbiorca przesyłki w międzynarodowym liście przewozowym CMR ,nie musi być zleceniodawcą usługi. Skarżąca nie przedstawiła w tym względzie żadnej argumentacji, czy dowodów na to, kto jest zleceniodawcą usługi, ograniczając się do negacji ustaleń organu.

Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 86 §1 Ordynacji podatkowej który stanowi, że podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Jak wynika z art. 112 ustawy o VAT podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczeniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Natomiast termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku VAT wynosi 5 lat.

Nie może ulegać wątpliwości, że dokumentami związanymi z rozliczeniami podatku VAT, są faktury VAT, w tym faktury VAT sprzedaży, których skarżąca nie przedstawiła. Natomiast dokumenty przewozowe CMR, jak wynika z uzasadnienia decyzji posłużyły w powiązaniu z innymi dowodami, do wykazania, iż skarżąca świadczyła usługi na rzecz firmy A.

Tym samym zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia w zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. art. 86 §1 Ordynacji podatkowej są pozbawione podstaw, ponieważ to właśnie skarżąca winna przechowywać dokumenty związane z prowadzeniem ksiąg podatkowych, do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a więc przez okres 5 lat, jak też na żądanie organu je przedstawić.

Zasadnie, w świetle zebranego materiału dowodowego, organ podatkowy uznał zgodnie z art. 193 § 1 - 3 Ordynacji podatkowej, że księgi rachunkowe spółki do rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2009 r. były nierzetelne w zakresie niewykazania w okresie rozliczeniowym podstawy opodatkowania i podatku należnego w kwotach wynikających z faktur nr [...] za usługi transportowe o łącznej wartości netto 9.687,48 zł, podatek należny 2.131,24 zł.

Sąd uznał, że organy podatkowe nie naruszyły art. 121, 122, 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Skarżąca w złożonej w skardze nie zawarła argumentacji dotyczącej naruszenia tych przepisów. Nie został również naruszony również art. 210 § 4 bowiem uzasadnienia odpowiada warunkom tam określonym. Organ w uzasadnieniu należycie wskazał argumenty przemawiające za dokonanymi ustaleniami faktycznymi, jak również wskazał i wyjaśnił podstawę prawna podjętej decyzji.

Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a Sąd oddalił skargę.