Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 417/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1, art. 152 pkt 2 art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędzia NSA Stefan Kłosowski /spr/ Protokolant st.sekr.sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2004r. sprawy ze skargi K. Ż. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...]. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, III. z a s ą d z a od Wojewody na rzecz skarżącej [...] zł /[...]/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją , wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § l pkt l kpa oraz art. 37n ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j.t. Dz. U. z 2001r Nr 6 poz. 56 ze zm./ po rozpatrzeniu odwołania K. Ż. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie zawieszenia świadczenia przedemerytalnego przyznanego K. Ż. od dnia [...] .

Podstawą wydania decyzji o zawieszeniu K. Ż. prawa do świadczenia przedemerytalnego z dniem[...]. było uznanie przez organ I instancji, iż osiągnęła ona przychód, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, którego łączna kwota w danym miesiącu wraz ze świadczeniem przedemerytalnym jest wyższa od kwoty [...] zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 w/w ustawy, na skutek wypłacenia w[...]. przez byłego pracodawcę K. Ż. - Instytut[...],[...] zaległej [...]pensji za rok[...]. Uznając tę decyzję za krzywdzącą i niesprawiedliwą. K. Ż. wniosła odwołanie, w którym podniosła, iż wypłacona jej kwota stanowiła wynagrodzenie, które wypracowała w [...]r i która należy się jej nie zamiast świadczenia przedemerytalnego, ale dodatkowo bez względu na termin wypłaty. Świadczenie przedemerytalne obecnie jest jej jedynym źródłem utrzymania. Kwota świadczenia przedemerytalnego jest o prawie [...]wyższa niż wypłacona kwota "[...]" a zatem [...]To nie z jej winy pracodawca opóźnił wypłatę" [...], która winna być wypłacona najpóźniej[...].a zatem nie powinna on ponosić tego skutków.

Argumentów tych organ odwoławczy nie uwzględnił stwierdzając, iż zgodnie z art. 37n ust. 2 ustawy ww. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2002r. świadczenie przedemerytalne ulega zwieszeniu w przypadku: m.in. osiągania przychodów z innych tytułów niż wymienione w pkt 1 i 2, tego przepisu podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty [...]zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust.1.

K. Ż. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...] z prawem do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...]. w wysokości [...] kwoty podstawy naliczenia przez ZUS emerytury, która wynosiła miesięcznie brutto [...]

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ww. ustawy wysokość zasiłku wynosi od [...] .- [...]zł.

W dniu [...]. K. Ż. poinformowała Powiatowy Urząd Pracy, że w miesiącu grudniu od byłego zakładu pracy otrzymała [...] [...]pensji za[...]. - w wysokości [...]zł. brutto, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Powoduje to zgodnie z art. 37n ust. 2 pkt 3 ww. ustawy zawieszenie prawa do świadczenia przedemerytalnego z dniem[...], gdyż łączna kwota uzyskanych przychodów w tym miesiącu z tytułu nagrody oraz świadczenia przedemerytalnego była wyższą od kwoty [...]zasiłku ( tj. [...] zł) . o którym mowa w powołanym wyżej art. 24 ust. 1 ww. ustawy.

Natomiast to, że odwołująca z zaistniałej sytuacji poniosła straty finansowe, może stanowić podstawę do dochodzenia przez nią roszczeń od byłego pracodawcy w postępowaniu przed Sądem Pracy.

Powyższą decyzję ostateczną K. Ż. zaskarżyła skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi powołała się na te same argumenty co w odwołaniu. Podniosła też, iż jeśli ustawodawca nie przewidział takiej sytuacji, to jej sprawa powinna być potraktowana wyjątkowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione o Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 - dalej przytaczana jako P.p.s.a. /

Niniejszą skargę uznać należy za zasadną, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art.37n ust.2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, na który organ się powołuje w podstawie prawnej rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 37n ust. 2 w/w ustawy ww. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2002r. świadczenie przedemerytalne ulega zwieszeniu w przypadku:

1/ podjęcia pozarolniczej działalności,

2/ podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli łączna kwota przychodów, w rozumieniu "przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskanych w danym miesiącu z tytułu zatrudnienia i i innej pracy zarobkowej oraz otrzymywanego świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1,

3/ osiągania przychodów z innych tytułów niż wymienione w pkt 1 i 2, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz uzyskiwania diet i innych należności pieniężnych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich, jeżeli łączna kwota uzyskanych przychodów w danym miesiącu z tych tytułów oraz z tytułu świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200%, zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust.1.

Otóż przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie albowiem nie została spełniona żadna ze wskazanych w nim przesłanek zawieszenia świadczenia przedemerytalnego w tym również z pkt 3.. Osiągnięty przez skarżącą przychód w formie części tzw. [...]nie pochodził bowiem z innych tytułów niż wymienione w pkt 1 i 2, lecz stanowił część należnego jej a zaległego wynagrodzenia[...]

Wypłacenie pobierającemu świadczenie przedemerytalne części zaległego wynagrodzenia należnego za okres, w którym był jeszcze zatrudniony nie stanowi podstawy do uznania tego zdarzenia za osiągnięcie przychodu, o którym mowa w art. 37n ust.2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym od dnia[...]. Wynika to z wyraźnej i jednoznacznej treści tego przepisu, który mówi o "innych tytułach" niż wymienione w pkt 2 tj. zatrudnienie lub inna praca zarobkowa, zaś dodatkowe wynagrodzenie /tzn. [...]"/ wynikało z zatrudnienia, ale nie było to zatrudnienie podjęte w czasie pobierania świadczenia przedemerytalnego, wobec czego nie zachodzi też sytuacja wskazana w pkt 2 tego przepisu. Zaskarżona decyzja wydana więc została z naruszeniem wskazanego w niej przepisu art. 37n ust.2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który wskutek błędnej jego wykładni bezpodstawnie zastosowano wobec skarżącej.

W tym stanie uznając skargę za zasadną należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a zaskarżoną decyzję uchylić wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji.

Orzeczenie w pkt II oparte jest na art. 152 P.p.s.a., zaś orzeczenie o kosztach /pkt 3/ na art. 200 P.p.s.a.