Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1725/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów~Szef Służby Cywilnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 280, art. 278
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sobocha po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2005 r. o sygn. akt II SA/Wa 2183/04 w przedmiocie konkursu na stanowisko [...] postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 2183/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko [...].

Pismem z dnia 25 lipca 2014 r. A. S. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wymienionym prawomocnym postanowieniem wnosząc o zmianę lub uchylenie.

W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie poprzedzające jego wydanie jest dotknięte nieważnością, gdyż naruszono zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym, a także, że zostało uzyskane za pomocą przestępstwa oczywistego poświadczenia nieprawdy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać warunkom formalnym określonym w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawa p.p.s.a. Stosownie do treści art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

W myśl zaś art. 278 p.p.s.a., po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Podkreśla się, że termin przewidziany w wyżej wymienionym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu.

W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 278 p.p.s.a. Kwestionowane przez skarżącego postanowienie stało się prawomocne od dnia 12 maja 2005 r., a zatem liczony od tego dnia pięcioletni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego upłynął z dniem 12 maja 2010 r. Tymczasem skarga A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wskazanym prawomocnym postanowieniem została złożona osobiście w Sądzie dopiero w dniu 28 lipca 2014 r. Sam zaś skarżący nie podniósł, aby w toku prowadzonego postępowania pozbawiony był możliwości działania, czy też był nienależycie reprezentowany, co pozwoliłoby na wyłączenie zastosowania ograniczenia terminu określonego w art. 278 p.p.s.a.

W konsekwencji, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie postępowania poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz wniesienia jej z naruszeniem pięcioletniego terminu, określonego w art. 278 p.p.s.a., należało przedmiotową skargę uznać za niedopuszczalną i odrzucić, bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 280 p.p.s.a. i art. 278 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.