Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2109/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi

SENTENCJA

|P O S T A N O W I E N I E | , Dnia 2 lipca 2015 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 rok, , postanawia:, przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi,


UZASADNIENIE

P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w dniu 23 maja 2014 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r.

Zarządzeniem z dnia 7 lipca 2014 r. wezwano Skarżącą za pośrednictwem jej pełnomocnika do usunięcia braków formalnych jej skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej Spółki w dacie jego udzielenia - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie zarządzeniem z dnia 15 lipca 2014 r. Skarżąca została wezwana za pośrednictwem jej pełnomocnika do uiszczenia kwoty 100.000 zł, tytułem wpisu sądowego od jej skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Oba pisma obejmujące wezwania wynikające z dwóch ww. zarządzeń (karta 34 i 35 akt sądowych) zostały przesłane w dniu 15 lipca 2014 r. w jednej przesyłce pocztowej pełnomocnikowi Skarżącej, zaś ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tejże przesyłki pocztowej wynika iż została ona doręczona w dniu 21 lipca 2014 r. (karta 65 akt sądowych).

Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od jej skargi złożyła w dniu 25 lipca 2014 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca nie odpowiedziała natomiast na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych jej skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej Spółki w dacie jego udzielenia.

Biorąc powyższe pod uwagę tutejszy Sąd postanowieniem z 3 października 2014 r. odrzucił skargę wniesioną przez Skarżącą.

Następnie w piśmie z dnia 10 października 2014 r. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych jej skargi, wskazując w uzasadnieniu iż przyczyną braku odpowiedzi na wezwanie Sądu w tym zakresie był fakt, iż w przesyłce pocztowej doręczonej pełnomocnikowi Skarżącej znajdowało się jedynie pismo obejmujące wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Nie było tam natomiast pisma obejmującego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej Spółki w dacie jego udzielenia. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżąca wskazała również na okoliczności, które w jej ocenie uprawdopodabniają jej twierdzenia o braku w otrzymanej przez nią przesyłce pocztowej pisma obejmującego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W dniu 12 listopada 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęła również skarga kasacyjna Skarżącej od postanowienia z dnia 3 października 2014 r.

W tej sytuacji Skarżąca została wezwana za pośrednictwem jej pełnomocnika zarządzeniem z dnia 14 listopada 2014 r. do wskazania, czy wobec złożenia pismem z dnia 4 listopada 2014 r. skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 3 października 2014 r. o odrzuceniu skargi, podtrzymuje ona także zawarty w piśmie z dnia 10 października 2014 r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych jej skargi. Pełnomocnik Skarżącej odpowiadając na powyższe wezwanie wskazał w piśmie z dnia 26 listopada 2014 r., iż podtrzymuje wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z 15 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z 14 stycznia 2015 r. Sąd odmówił natomiast Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 30 kwietnia 2015 r. oddalił zażalenia Skarżącej na postanowienia z 15 grudnia 2014 r. i 14 stycznia 2015 r.

W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Stronę Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej z 12 listopada 2014 r.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 czerwca 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej, z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Skarżąca otrzymała ww. postanowienie w dniu 15 czerwca 2015 r.

Pismem z 19 czerwca 2015 r. (data nadania 22 czerwca 2015 r.) Strona Skarżąca złożyła ponownie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl tego artykułu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, W sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia (por. np. postanowienie NSA z 17 grudnia 2009 r., sygn.. akt I GZ 120/09).

W niniejszej sprawie, postępowanie prowadzone na skutek wniesienia środka zaskarżenia zostało zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 czerwca 2015 r., które zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 15 czerwca 2015 r. Skarżąca wniosek o przywrócenie terminu wniosła natomiast 22 czerwca 2015 r., a zatem z zachowaniem 7-dniowego terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. Zauważyć należy, że jednocześnie z wnioskiem, zgodnie z § 4 art. 87 p.p.s.a. strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, uzupełniła te braki składając odpis z KRS. Dało to Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz np. postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

Analiza wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Skarżąca uprawdopodobniła bowiem braku jej winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku.

W sprawie, pełnomocnik Skarżącej w treści wniosku podniósł, że nie otrzymał wezwania do złożenia KRS, a jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Na wezwanie o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący odpowiedział w terminie, wnosząc o przyznanie prawa pomocy. Odnosząc się do powyższej okoliczności należy wskazać, iż brak wiedzy o konieczności złożenia odpisów skargi jest niewątpliwie okolicznością potwierdzającą brak winy strony w uchybieniu terminu. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.

W konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.