Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1668/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par 1, art. 54 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 425/08, odrzucające skargę P. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 5 lutego 2008 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 425/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę P. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 5 lutego 2008r., nr [...].

Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, skarżąca w dniu 14 marca 2008 r. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na podaną wyżej decyzję. Skarga wpłynęła do Biura Podawczego Sądu w dniu 17 marca 2008 r. W dniu 18 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przesłał skargę listem poleconym Dyrektorowi Izby Celnej w W. Przesyłka wpłynęła do organu w dniu 20 marca 2008 r.

Sąd podał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez skarżącą spółkę od decyzji Dyrektora Izby Celnej rozpoczął bieg w dniu 14 lutego 2008 r. i kończył się z upływem dnia 14 marca 2008 r. Tymczasem skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 17 marca 2008 r. i następnego dnia została odesłana przez Sąd zgodnie z właściwością do Izby Celnej w W. Oznaczało to, że skarżąca przekroczyła o cztery dni ustawowo zakreślony termin do wniesienia skargi co skutkowało w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.) jej odrzuceniem.

W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższe postanowienie w całości. Wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy do rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

Skarga kasacyjna została oparta na naruszeniu przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2 i art. 85 u.p.p.s.a. a polegające na odrzuceniu skargi w wyniku przyjęcia, że skarżąca przekroczyła ustawowo określony termin do wniesienia skargi, gdy tymczasem skarga została wniesiona w terminie i za pośrednictwem organu.

W uzasadnieniu jej autor dodał, że Sąd wskazując na datę liczenia terminu trzydziestodniowego, z jednej strony wskazuje, że termin ten powinien być liczony od daty nadania skargi przez Sąd na adres organu, z drugiej zaś strony termin ten liczy do daty nadania skargi przez Sąd na adres organu.

Według autora skargi kasacyjnej skarga została wniesiona prawidłowo, tj. do WSA we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W. Staranność o właściwe nadanie biegu skardze widoczne jest przede wszystkim w pojawiającym się na każdym etapie adresowania sformułowania "za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W.". Natomiast okoliczność, że skarga wpłynęła bezpośrednio do WSA we Wrocławiu wynika jedynie tylko i wyłącznie z tej okoliczności, że pracownica sekretariatu ogólnego M. B. wpisała adres WSA we Wrocławiu a nie Dyrektora Izby Celnej w W.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie kwestią sporną jest to, czy Sąd I instancji słusznie uznał, że skarga została wniesiona po upływie przypisanego terminu co było podstawą do jej odrzucenia.

Jak wynika z akt sprawy skarżąca otrzymała przedmiotową decyzję dnia 13 lutego 2006 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Zauważyć należy, że pouczenie to było zgodne z art. 54 § 1 u.p.p.s.a., w świetle którego skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi oraz art. 53 § 1 u.p.p.s.a. zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wbrew tym regulacjom skarżąca, dnia 14 marca 2008 r. za pośrednictwem poczty wniosła skargę do WSA, a ten Sąd dnia 18 marca 2008 r. przekazał ją organowi. Wobec powyższego, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi zaczął biec w dniu 14 lutego 2008 r. i upływał 14 marca 2008 r. a skarga została przesłana do organu dnia 18 marca 2008 r., to niewątpliwie nastąpiło to z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 u.p.p.s.a. Nie można zgodzić się tutaj z autorem skargi kasacyjnej, że skarga została wniesiona prawidłowo, tj. za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W. Na kwalifikację taką nie pozwala sposób zaadresowania koperty przez wnoszącą skargę. Z koperty tej (karta 42 akt sądowych) jednoznacznie wynika, że została ona zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Adresat został oznaczony jako: "Wojewódzki Sąd Administracyjny, ul. Św. Mikołaja 78/79 50-126, Wrocław za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W.". Wskazano zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz jego adres nie wskazując przy tym adresu Dyrektora Izby Celnej w W. co nie dawało podstaw do doręczenia przesyłki na adres organu. Sama intencja skarżącego nie zmienia okoliczności jaką było wysłanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Faktu tego nie zmienia również - jak to wskazuje autor skargi kasacyjnej - intencja pracownika wysyłającego przedmiotową skargę.

Przypomnieć należy, że w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie u.p.p.s.a., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 u.p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Przywołany w przepisie dwuletni okres, w trakcie którego skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu, z zachowaniem terminu do jej wniesienia, uznawana była za wniesioną za skutkiem określonym w art. 54 § 1 u.p.p.s.a. upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r. O zasadzie wnoszenia skargi za pośrednictwem organu wypowiadano się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym już wielokrotnie. W postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2006r., III SA/Wa 1033/06 niepubl., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wywiódł, że "zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub organ administracji publicznej pod adresem właściwego organu administracji publicznej". Tym samym, wobec wniesienia skargi przez skarżącą bezpośrednio do WSA i przekazania skargi przez ten Sąd po terminie, wyeksponowane w skardze kasacyjnej zarzuty, należało uznać za nie znajdujące podstaw.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.