Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2686/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 46 ust. 1 i 2, art. 245 ust. 1. art. 37 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A., Stany Zjednoczone Ameryki na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej spółki A., Stany Zjednoczone Ameryki kwotę 1 617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 245 ust. 1 w związku z art. 37 ust. 2 oraz art.46 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. - dalej także: "p.w.p."), po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgłoszenia wynalazku pt. "[...]", nr [...], zgłoszonego do ochrony w dniu [...] lipca 1999 r. przez A., Inc. z siedzibą w [...], Stany Zjednoczone Ameryki (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca"), na skutek wniosku strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego w dniu [...] marca 2013 r. w sprawie zakończonej decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzającą postępowanie w sprawie zgłoszenia w/w wynalazku - utrzymał w mocy ww. decyzję.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynęło podanie skarżącej spółki (działającej wówczas pod firmą A., [...], Stany Zjednoczone Ameryki) o udzielenie patentu na zgłoszenie wydzielone ze zgłoszenia (po sprostowaniu) [...] (fazy krajowej międzynarodowego zgłoszenia [...]). Na podstawie art. 39 ust. 2 p.w.p. spółka zawnioskowała o udzielenie patentu na wynalazek pt. "[...]" oraz o przyznanie uprzednich pierwszeństw: [...].07.1998 r. ([...]) oraz [...].06.1999 r. ([...]) w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. skarżąca spółka uzupełniła swoje stanowisko.

Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., nr [...], Urząd Patentowy RP - działając na podstawie art. 46 ust. 2 oraz art. 37 ust. 2 p.w.p., a także art. 41 ust. 3 Układu o Współpracy Patentowej sporządzonego w Waszyngtonie w dniu 19 czerwca 1970 r. (ogłoszony /w:/ Dz. U. z 1991 r. Nr 70, poz. 303) - w związku z dokonaniem w dniu [...] lipca 1999 r. zgłoszenia wynalazku oznaczonego numerem [...], stwierdził niedopuszczalność uzupełnień i poprawek rozszerzających pierwotny zakres żądanej ochrony a określony w [...] zastrzeżeniami patentowymi 1-6 wersji z dnia [...] kwietnia 2008 r., co odpowiada zastrzeżeniom 1-5 wersji z dnia [...] listopada 2009 r. oraz wezwał stronę skarżącą do usunięcia ww. poprawek i uzupełnień w terminie 2 miesięcy.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że sprawa macierzysta oznaczona jako: SM (nr [...]) została opublikowana jako [...] w dniu [...] stycznia 2000 r., w BUP w dniu [...] maja 2002 r. Organ wskazał, że obie sprawy wydzielone zostały zgłoszone do Urzędu Patentowego RP po dacie publikacji sprawy macierzystej SM ([...]). Organ wyjaśnił, że sprawa SW1 została złożona do Urzędu Patentowego RP w dniu [...] października 2006 r., a sprawa SW2 została złożona w dniu [...] kwietnia 2008 r. Organ podkreślił, że do czasu publikacji SM w zastrzeżeniach nie dokonywano żadnych zmian. W związku z tym organ stwierdził, że dla obydwu spraw wydzielonych muszą być brane pod uwagę pierwotne zastrzeżenia sprawy macierzystej SM. Organ wskazał, że zgodnie z wymaganiami przepisu art. 37 ust. 2 p.w.p., zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony może być dokonana tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu. Organ zauważył, że zgodnie powołanym wyżej przepisem po ogłoszeniu o zgłoszeniu nie można więc wprowadzić takiej zmiany zastrzeżeń, która nie mieści się w zakresie pierwotnej wersji zastrzeżeń, chociażby wprowadzone uzupełnienia i poprawki miały poparcie w pierwotnej wersji opisu. Zdaniem organu, z przepisu art. 37 ust. 2 p.w.p. wynika, że nie można wyprowadzić takich zmian zastrzeżeń, które nie mieszczą się w zakresie pierwotnej wersji zastrzeżeń, które były w momencie publikacji. Organ stwierdził ponadto, że wszystkie zastrzeżenia rozpatrywanej sprawy [...] naruszają art. 37 ust. 2 p.w.p.

Urząd Patentowy RP, mając na uwadze poczynione rozważania, stwierdził, że w zastrzeżeniach pierwotnych SM brak jest zastrzeżeń dotyczących kategorii sposobu otrzymywania kompozycji farmaceutycznej zawierającej ritonavir, jak również kategorii kompozycji przygotowanej tym sposobem, a będących przedmiotem rozpatrywanego zgłoszenia [...].

Zdaniem organu, usunięcie zastrzeżenia nr [...] ze zgłoszenia SW1 i złożenie nowej sprawy SW2 (z dodatkowym dopisaniem kategorii - sposobu otrzymywania kompozycji farmaceutycznej), nie czyni zarzutu naruszenia art. 37 ust. 2 p.w.p. nieaktualnym. Organ doszedł również do przekonania, że zastrzeżenia zamieszczone w SW2, niezależnie w której ze spraw byłyby umieszczone, będą zawsze naruszać art. 37 ust. 2 p.w.p., w którym określone zostało ograniczenie czasowe dla zmian poszerzających zakres żądanej ochrony.

Mając na uwadze powyższe, a także wskazując, że dla obu spraw wydzielonych podstawą są pierwotne zastrzeżenia sprawy macierzystej [...] - organ uznał, że zgłaszający w trakcie postępowania przed Urzędem Patentowym RP, po dacie ogłoszenia o zgłoszeniu, wprowadził do zastrzeżeń patentowych nowe kategorie - sposób otrzymywania kompozycji farmaceutycznej zawierającej ritonavir oraz kompozycję przygotowaną tym sposobem, które to kategorie nie mieszczą się w zastrzeżeniach będących bazą do oceny dopuszczalności zmian.

Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżąca spółka przedstawiła poprawione zastrzeżenia patentowe oraz argumentację dotyczącą zakresu ochrony, o jaki się ubiegała. Strona skarżąca wskazała, że przedmiotem wynalazku jest kompozycja farmaceutyczna, chrakteryzująca się tym, że zawiera krystaliczną formę II ritonaviru w postaci rozpuszczonej o wskazanych pikach na rentgenowskim dyfraktogramie proszkowym. Strona wyjaśniła, że zakres ochrony, o jaki się ubiegała, ma całkowite poparcie w macierzystym opisie zgłoszeniowym i nie stanowi rozszerzenia zakresu ochrony względem zakresu zastrzeżeń patentowych z daty zgłoszenia. Zdaniem strony skarżącej, zakres pierwotnie zgłoszonych zastrzeżeń obejmował produkt, tj. krystaliczną postać ritonaviru, zatem obejmował również wszelkie rozwiązania zawierające ten produkt. Stąd, w ocenie zgłaszającej firmy, zakres ochrony obejmował kompozycje farmaceutyczną zawierającą ten produkt. Ponadto, strona skarżąca wskazała, że zakres ochrony uzyskany w wyniku zastrzegania kompozycji farmaceutycznej jest znacznie węższy, niż zastrzeżonego produktu i specyficznie odnosi się do jednego tylko z zastosowań owego produktu. Zdaniem strony zgłaszającej, zakres ochrony, o jaki ubiegała się w dacie zgłoszenia, obejmuje zakres wskazany w zastrzeżeniach 1-4 zgłoszenia wydzielonego.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], Urząd Patentowy RP, działając na podstawie przepisów art. 46 ust. 2 i art. 37 ust. 2 p.w.p., umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia wynalazku p.t. "[...]", oznaczonego nr [...], zgłoszonego dnia [...] lipca 1999 r. przez stronę skarżącą.

W uzasadnieniu organ stwierdził, iż wydanie rozstrzygnięcie umarzające przedmiotowe postępowanie zgłoszeniowe było wynikiem niezastosowania się przez stronę skarżącą, jako podmiot zgłaszający do postanowienia z dnia [...] października 2012 r. wzywającego stronę do usunięcia niedopuszczalnych poprawek wprowadzonych do zgłoszenia patentowego w wersji z dnia [...] listopada 2009 r., a polegających na wprowadzeniu nowych kategorii patentowych.

Urząd Patentowy RP stwierdził, że zgłaszający - w wyznaczonym przez organ terminie - nie zastosował się do w/w postanowienia z dnia [...] października 2012 r., w którym Urząd w sposób jednoznaczny wskazał i wywiódł, że wszystkie zastrzeżenia rozpatrywanej sprawy [...] (SW2), w tym kategoria kompozycji farmaceutycznej, naruszają art. 37 ust. 2 p.w.p., albowiem rozszerzają pierwotny zakres żądanej ochrony, o jaki ubiegała się strona skarżąca w dacie zgłoszenia.

Zdaniem organu, w nowej wersji zastrzeżeń z dnia [...] grudnia 2012 r. zgłaszający w dalszym ciągu pozostawił w [...] (SW2) dopisaną do zastrzeżeń w trakcie procedury przed Urzędem nową kategorię: kompozycję farmaceutyczną zawierającą krystaliczną formę II ritonaviru w postaci rozpuszczonej (pierwotna wersja w [...] kompozycja farmaceutyczna przygotowana sposobem wg jednego z zastrzeżeń 1-5).

Organ wyjaśnił, że rozpatrywane zgłoszenie [...] (SW2) jest kolejnym zgłoszeniem wydzielonym z pierwszego zgłoszenia wydzielonego [...] (SW1), które jest wydzielone ze zgłoszenia macierzystego [...] (SM).

Urząd Patentowy RP, powołując się na własne postanowienie z dnia [...] października 2012 r. - wyjaśnił, że wprowadzone/zamieszczone w zgłoszeniu [...] (SW2) kategorie dotyczące sposobu wytwarzania kompozycji farmaceutycznej, jak również kategorii kompozycji farmaceutycznej uzyskanej tym sposobem, nie były zawarte w pierwotnych zastrzeżeniach sprawy macierzystej [...] (SM), z której następowały kolejne wydzielenia (SW1, SW2) i które to zastrzeżenia pierwotne SM, jak uzasadnił to organ, są podstawą (bazą) przy ocenie dopuszczalności zmian. W związku z powyższym, zdaniem Urzędu Patentowego RP, pozostawienie w zgłoszeniu [...] kategorii kompozycji farmaceutycznej narusza art. 37 ust. 2 p.w.p.

Urząd Patentowy RP stwierdził w uzasadnieniu, iż przyjął powyższe stanowisko na podstawie obowiązujących przepisów prawa, szczegółowego porównania pierwotnych zastrzeżeń SM (zgłoszenie [...]), pierwotnych zastrzeżeń pierwszej sprawy wydzielonej SW1 (zgłoszenie [...]) oraz zastrzeżeń rozpatrywanej sprawy SW2 (zgłoszenie [...]), która jest następną sprawą wydzieloną.

Zdaniem organu, skoro zastrzeżenia zawarte w zgłoszeniu nr [...] (SW2) są poza zakresem pierwotnych zastrzeżeń patentowych SM, gdyż je poszerzają (nie mają pokrycia w tych zastrzeżeniach), zaś zastrzeżenia w zgłoszeniu pierwotnym są podstawą przy ocenie dopuszczalności zmian, należy uznać, że takie poszerzenie pierwotnego zakresu ochrony, jako wprowadzone dopiero po dacie ogłoszenia o zgłoszeniu, doszło do naruszenia art. 37 ust. 2 p.w.p.

Urząd Patentowy RP uznał, że wyjaśnienia strony skarżącej (jako zgłaszającej) z dnia [...] grudnia 2012 r., z których wynika jakoby kwestionowana przez organ kompozycja farmaceutyczna, określona jak w zastrzeżeniach 1-4 ostatniej wersji zgłoszenia nr [...], mieściła się w zakresie ochrony, gdyż ma poparcie w macierzystym opisie zgłoszeniowym, jak również, że zakres ochrony dotyczący produktu jest tak szeroki, że obejmuje wszelkie rozwiązania zawierające ten produkt - nie mogą czynić zarzutu naruszenia art. 37 ust. 2 p.w.p. niezasadnym. Zdaniem organu, nie można wprowadzić takich zmian zastrzeżeń, które nie mieszczą się w zakresie wersji zastrzeżeń z daty publikacji, chociażby wprowadzone uzupełnienia i poprawki miały poparcie w pierwotnej wersji opisu. Organ podkreślił jednocześnie, że zmiany poszerzające zakres żądanej ochrony można wprowadzić wyłącznie do momentu publikacji zgłoszenia macierzystego.

Organ wskazał ponadto, że fakt, iż zakres ochrony na produkt jest szeroki - nie powoduje przyjęcia, że zastrzeżenia dotyczące produktu obejmują swym zakresem wszelkie rozwiązania zawierające ten produkt, wszelkie jego formy, tak jak twierdzi zgłaszający. Zgodnie bowiem z przepisami prawa, zakres ochrony wyznaczają zastrzeżenia patentowe (art. 63 ust. 2 p.w.p.).

Urząd Patentowy RP uznał, że nie ma podstaw, by twierdzić, że jeżeli przedmiotem zgłoszenia macierzystego jest krystaliczna polimorficzna postać II ritonaviru, to obejmuje ona swym zakresem kompozycję farmaceutyczną zawierającą ritonavir w postaci rozpuszczonej (tzn. nie w postaci polimorfu II), gdzie ten ritonavir w postaci rozpuszczonej można otrzymać z krystalicznej formy polimorfu II.

Mając na uwadze powyższe, Urząd Patentowy RP stwierdził, że wprowadzenie do zgłoszenia wydzielonego nr [...] (SW2) zupełnie nowych zastrzeżeń dotyczących nowej kategorii, po dacie publikacji, skutkuje zwiększoną liczbą rozwiązań objętych ochroną patentową w odniesieniu do zgłoszenia pierwotnego, albowiem w takiej sytuacji zgłaszający żąda ochrony patentowej na dodatkowe rozwiązanie, którego to rozwiązania nie zawierała pierwotna wersja zastrzeżeń. A zatem, jak stwierdził organ, zmiany wprowadzające nową kategorię wynalazku należy uznać za niedopuszczalne, w świetle art. 37 ust. 2 p.w.p., gdyż nie jest dopuszczalne rozszerzenie pierwotnego zakresu żądanej ochrony, określonego zastrzeżeniami patentowymi po ogłoszeniu o zgłoszeniu, chociażby wprowadzone uzupełnienia i poprawki miały poparcie w pierwotnej wersji opisu wynalazku. Organ wskazał przy tym, iż pod pojęciem rozszerzenia zakresu ochrony należy rozumieć takie zmiany zastrzeżeń patentowych, które skutkowałyby zwiększeniem liczby rozwiązań objętych ochroną patentową (por. Poradnik wynalazcy. Procedury zgłoszeniowe w systemie krajowym, europejskim i międzynarodowym, pod red. A. Pyrży, wyd. II uzupełnione, Wydawnictwo Urząd Patentowy RP, Warszawa 2009, s. 74).

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. strona skarżąca, reprezentowana przez rzecznika patentowego, wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła w nim, że Urząd Patentowy RP wydając decyzję o umorzeniu postępowania rażąco naruszył przepisy procesowe oraz zaufanie zgłaszającego do organów administracji publicznej. Ponadto stwierdziła, że argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu decyzji jest sprzeczna z przepisami prawa oraz wytycznymi opublikowanymi przez Urząd Patentowy w odniesieniu do interpretacji art. 37 ust. 2 p.w.p. zarówno w "Poradniku wynalazcy" jak i na oficjalnej stronie Urzędu Patentowego. Strona skarżąca podniosła, że zastrzeżenia w wersji złożonej w dniu [...] grudnia 2012 r. mieszczą się w pierwotnym zakresie zastrzeżeń i nie rozszerzają zakresu ochrony, o jaki ubiega się zgłaszająca, a zatem spełniają wymogi art. 37 ust. 2. p.w.p.

Następnie w piśmie z dnia 15 lipca 2013 r. strona skarżąca, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przedstawiła dodatkową argumentację, świadczącą jej zdaniem o wadliwości spornej decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r.

Strona skarżąca, podsumowując stanowisko przedstawione zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. - stwierdziła, że orzecznictwo oraz doktryna wskazują na brak zasadności zakończenia postępowania zgłoszeniowego przez Urząd Patentowy RP poprzez jego umorzenie, w sytuacji, gdy zgłaszający w odpowiedzi na postanowienie organu przedłożył swoje argumenty oraz kolejną wersję zastrzeżeń. Ponadto strona skarżąca zarzuciła, że Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu swojego stanowiska nie przedstawił faktycznej analizy zakresu przedmiotowego zgłoszenia i nie wykazał jego rozszerzenia w wyniku wprowadzenia zastrzeżenia dotyczącego kompozycji. Jednocześnie, jak zauważyła skarżąca, Urząd Patentowy RP wskazał, że możliwe byłoby przekształcenie zastrzeżenia dotyczącego związku na zastrzeżenie dotyczące kompozycji, gdyż taka zmiana nie rozszerzyłaby zakresu wynalazku, a nawet go ograniczyła. z powyższego wynika, zdaniem strony skarżącej, że organ uznaje kompozycję, jako ujawnioną w dacie zgłoszenia, lecz uważa dodanie zastrzeżenia dotyczącego kompozycji za niedopuszczalne jedynie ze względu na zwiększenie liczby zastrzeżeń niezależnych. W ocenie strony skarżącej, takie postępowanie organu nie ma jednak żadnego uzasadnienia w ustawie - Prawo własności przemysłowej.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 245 ust. 1 w związku z art. 37 ust. 2 oraz art.46 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. - Prawo własności przemysłowej - decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzającą postępowanie w sprawie zgłoszenia wynalazku pt. "Sposób otrzymywania farmaceutycznej kompozycji zawierającej ritonavir", nr [...], zgłoszonego do ochrony przez stronę skarżącą.\

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że istotą zawiadomienia z dnia [...] lipca 2009 r., jak również postanowienia z dnia [...] października 2012 r., było poinformowanie strony zgłaszającej, że zastrzeżenia patentowe zgłoszenia wydzielonego cechuje zakres żądanej ochrony szerszy, niż był przedmiotem zgłoszenia macierzystego. Zdaniem organu, w rozpatrywanym przypadku nowe zastrzeżenia patentowe posiadają zakres żądanej ochrony szerszy, niż wynikający z daty zgłoszenia pierwotnego.

Urząd Patentowy RP podkreślił, że z przepisu art.37 ust. 2 p.w.p. wynika, iż zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres ochrony jest dopuszczalna tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu w Biuletynie Urzędu Patentowego (dla zgłoszeń krajowych) lub w PCT Gazette (dla zgłoszeń międzynarodowych).

Jednocześnie Urząd Patentowy RP stwierdził, że fakt udzielenia patentu europejskiego wynika z innego stanu prawnego, w oparciu o który działa Europejski Urząd Patentowy. Organ wskazał bowiem, że przepis art. 123 ust. 2 Konwencji o Patencie Europejskim odnosi się do zawartości całego opisu zgłoszeniowego, a więc również opisu, natomiast art. 27 ust. 2 p.w.p. dotyczy tylko zastrzeżeń patentowych. Dlatego więc, jak wskazał organ, Europejski Urząd Patentowy mógłby zaakceptować nowe zastrzeżenia mające poparcie w opisie zgłoszenia, które jednak rozszerzały zakres pierwotnie żądanej ochrony.

Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że pomimo, iż formą zakończenia postępowania jest "umorzenie", to jednak organ zajął merytoryczne stanowisko w sprawie zarzutów, uzasadniając je w swoich pismach z dnia [...] lipca 2009 r., [...] października 2012 r., [...] grudnia 2012 r., a także z dnia [...] marca 2013 r., w których wyjaśnił, dlaczego wprowadzone zmiany uważa za niedopuszczalne, a następnie - zgodnie z art. 46 ust. 2 p.w.p. - wezwał do ich usunięcia. Organ podkreślił, że zgłaszający zmian nie usunął, a więc Urząd Patentowy RP był zobowiązany umorzyć postępowanie.

Zdaniem Urzędu Patentowego RP, w procedurze udzielania patentów umarza się postępowanie nie tylko, gdy zgłaszający zachowuje bierność, ale również, gdy dalsze postępowanie jest bezzasadne, gdy zgłaszający nie jest w stanie zaakceptować wymogów stawianych przez Urząd, oczywiście po przeprowadzeniu odpowiednich wyjaśnień.

Urząd Patentowy wyjaśnił, że zgodnie z art. 49 ust. 2 p.w.p., organ wydaje decyzję odmowną w przypadku, gdy nie zostały spełnione wymogi zdolności patentowej takie, jak nowość, poziom wynalazczy i stosowalność. Organ uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie mógł przejść do merytorycznej oceny zgłoszenia.

Następnie organ wyjaśnił, że stwierdzając w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r. fakt wprowadzenia nowej kategorii (kompozycji farmaceutycznej) zastosował pewien skrót myślowy, mając na myśli nowy rodzaj ochrony, kolejny wynalazek. Podkreślił, że kategoria nie jest tu rozumiana ściśle (wytwór, sposób, zastosowanie), ale właśnie inny, nowy, kolejny, wynalazek. W dacie zgłoszenia pierwotnego taki wynalazek (kompozycja farmaceutyczna) nie znalazła się w zapisie zastrzeżeń patentowych.

Następnie, Urząd Patentowy RP stwierdził, że nie uzasadniał zarzutu rozszerzenia zakresu ochrony jedynie faktem zwiększenia ilości rozwiązań, ale wynikającym z tego faktu rozszerzeniem zakresu żądanej ochrony, zapisanego w opublikowanej wersji zgłoszenia. Urząd wskazał, że przeprowadził faktyczną analizę nie w świetle ujawnienia w opisie zgłoszenia, ale w świetle sprecyzowanego w dacie zgłoszenia zakresu żądanej ochrony (w zastrzeżeniach). Organ stwierdził, że uzasadniał ów zarzutu nie przez mechaniczne wskazanie liczby rozwiązań, ale przez wykazanie, że co innego jest chronione w ramach kategorii "związek chemiczny" a co innego w kategorii "kompozycja farmaceutyczna". Zdaniem Urzędu Patentowego RP, "kompozycja" to - zgodnie z Leksykonem PWN, Wydanie z 1972 r., s. 543 - "całość złożona oryginalnie z elementów składowych, mieszanina" .Organ wskazał, że w farmacji najprostszą formą kompozycji jest mieszanina substancji aktywnej i substancji pomocniczych.

Urząd Patentowy RP zgodził się ze stroną skarżącą, iż zgłaszający, dysponując patentem na związek może zakazać osobom trzecim wytwarzania kompozycji farmaceutycznej zawierającej ten związek. Zdaniem organu, ma rację zgłaszający twierdząc również, iż patent chroniący rzecz materialną, jako taką, obejmuje całkowitą ochroną tej rzeczy materialnej, a więc i wszystkie jej zastosowania. Organ uznał jednak, że nie jest to jednoznaczne ze stwierdzeniem, że zgłaszający ma patent (monopol) na kompozycje farmaceutyczne.

Organ stwierdził, że prawo patentowe nie wyklucza dodawania nowych zastrzeżeń patentowych po publikacji. Zakres żądanej ochrony, jak wskazał organ, musi mieścić się jednak w ramach pierwotnego zastrzeżenia o najszerszej ochronie. Organ uznał, że jeżeli zgłaszający chce chronić, obok związku, dodatkowo jego kompozycje farmaceutyczne, to musi wykazać w opisie patentowym ich poziom wynalazczy. Zdaniem organu, musi być wykazane, że zgłaszający dokonał, obok wynalazku w kategorii "związek", drugiego wynalazku w kategorii "kompozycja".

Według organu, w rozpatrywanej sprawie, zgłaszający w dacie zgłoszenia nie uważał, że dokonał drugiego wynalazku, gdyż nie zastrzegał dodatkowo rozwiązania w kategorii kompozycja farmaceutyczna. Urząd wskazał, że nie badał więc poziomu wynalazczego takiego rozwiązania. Zdaniem organu, choćby z tego powodu wynika, że zakres ochrony został rozszerzony, albowiem obejmuje obecnie różne przedmioty badania patentowego, a więc jest rozszerzony. Organ stwierdził, iż pozorny paradoks, że można ograniczyć rozwiązanie w kategorii "związek" do kategorii "kompozycja farmaceutyczna", a nie można wprowadzić dodatkowej nowej kategorii - wynika z faktu, że w pierwszym przypadku, po ograniczeniu, chroniona jest tylko kompozycja, podczas gdy w drugim przypadku, obok kompozycji, chroniony jest również związek. Gdyby więc, teoretycznie, zgłaszający zmienił zakres ochrony ze związku chemicznego na kompozycję farmaceutyczną, to taka zmiana, jako ograniczająca zakres ochrony, byłaby - zdaniem organu - dozwolona. Jednakże, w rozpatrywanej sprawie zgłaszający dodał do żądanej ochrony na związek również ochronę na jego szczególne zastosowanie, tj. kompozycję farmaceutyczną. Organ zauważył, że w ramach kategorii "kompozycja" mieszczą się rozwiązania w zakresie nowego składu jakościowego i ilościowego, postaci leku itp., tj. wszystkie kompozycje zawierające ritonavir. W ten sposób, zdaniem organu, zgłaszający rozszerzył zakres rozwiązań chronionych patentem. Dokonywane poprawki nie mogą, zdaniem organu, stwarzać możliwości innego rozwiązania. Uzupełnienie przedmiotu zgłoszenia powadzi więc do rozszerzenia zakresu żądanej ochrony.

Według organu, wprowadzenie do ustawy przepisu art. 37 ust. 2 p.w.p. miało na celu uniemożliwienie zgłaszającemu poprawy jego sytuacji poprzez dodanie nieokreślonych w czasie publikacji przedmiotów istoty rozwiązania. Organ uznał, że dawałoby mu to nienależną przewagę i mogłoby pogarszać stan bezpieczeństwa prawnego osób trzecich, które opierają się na zakresie żądanej ochrony zgłoszenia pierwotnego (na zastrzeżeniach opublikowanych). Wprowadzenie nowej kategorii wynalazku, zdaniem organu, jest dozwolone pod warunkiem, że nie powoduje rozszerzenia zakresu ochrony wynalazku, jako całości.

Organ uznał, że w rozpatrywanym przypadku pojęcie "kompozycji", nawet określonej tylko jedną cechą techniczną (ritonavir), może być rozumiane jako obejmujące ochroną również mieszaniny, np. dwu substancji aktywnych (z których jedną jest ritonavir) lub pomocniczych. Organ wskazał, że ochroną z tytułu "związku" objęty jest w sprawie macierzystej pojedynczy wytwór. W przypadku udzielenia ochrony patentowej na "kompozycje", podmiot uprawniony z patentu dysponowałby nie tylko prawem wyłącznego wykorzystywania w celach zarobkowych nowego związku, jak zastrzegał pierwotnie, ale również i kompozycji z niego wytworzonych. W ocenie organu, taka sytuacja świadczyłaby o rozszerzeniu zakresu ochrony, gdyż pozwalałaby na wykorzystanie zastrzeganego związku w dalszych technologiach, jak przerób na kompozycje farmaceutyczne, w których zastosowanie takiego związku mogłoby przynieść dla przeciętnego znawcy efekt techniczny. Organ uznał, że sama kompozycja nie cechuje się poziomem wynalazczym. Takie rozumowanie, zdaniem organu, nie narusza art. 66 ust. 2 p.w.p., który pozwala właścicielowi patentu zakazać produkcji takiej kompozycji farmaceutycznej (jeżeli producent nie kupi samego związku).

Organ zauważył, że nie można wykluczyć, że konkurenci zgłaszającej firmy pracują nad podobnymi rozwiązaniami. Zdaniem Urzędu Patentowego RP, hipotetyczny konkurent mógłby na podstawie informacji z daty publikacji przystąpić do badań w zakresie kompozycji i takie rozwiązanie opatentować (wystąpiłaby wtedy zależność patentów). Organ uznał, że przyjęcie, iż dopuszczalnym jest dodawanie kolejnych kategorii wynalazków w późniejszym terminie i uzyskanie patentu, mogłoby prowadzić do wykorzystywania tej drogi, jako narzędzia nieuczciwej konkurencji. Zgłaszający w takich przypadkach mogliby zastrzegać pierwszeństwo dla dodatkowych kategorii, niemal automatycznie a inne podmioty gospodarcze byłyby blokowane przez tak dokonane zgłoszenie. W efekcie, zdaniem organu, mogłoby to prowadzić do takiej sytuacji, w której konkurenci zgłaszającego, nawet gdyby osiągnęli zadowalające rezultaty przed zgłaszającym, ale już po dacie zgłoszenia, nie mogliby uzyskać patentu na swoje rozwiązanie. Tego typu praktyka, zdaniem Urzędu, jest szkodliwa. Organ uznał, że fakt, iż taka kompozycja będzie naruszać monopol nadany przez patent, nie jest tożsame z tym, że Urząd Patentowy RP może bezkrytycznie akceptować nowe zastrzeżenia dotyczące kompozycji (mieszaniny) tylko z tego powodu, że jeden ze składników jest chroniony patentem.

Zdaniem organu, zgłaszająca firma w dacie publikacji zgłoszenia macierzystego nie żądała ochrony na kompozycje farmaceutyczne i nawet, gdyby były ujawnione w opisie zgłoszenia, to na skutek ograniczeń wynikających z art.37 ust.2 p.w.p., nie może tego zakresu zmienić ( rozszerzyć) po dacie publikacji.

Pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżąca spółka A., Inc., reprezentowana przez rzecznika patentowego, wniosła do WSA w Warszawie skargę na w/w decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2013 r.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, strona skarżąca zarzuciła organowi:

1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 46 ust. 1 i ust. 2 p.w.p. - polegające na bezpodstawnym uznaniu, iż strona skarżąca nie nadesłała w wyznaczonym terminie dokumentów i wyjaśnień oraz nie wprowadziła określonych poprawek w dokumentacji zgłoszenia zgodnie z postanowieniem Urzędu Patentowego z dnia [...] października 2012 r., co skutkowało nieuzasadnionym umorzeniem postępowania w sprawie, w sytuacji, gdy w dniu [...] grudnia 2012 r. r. została złożona merytoryczna odpowiedź strony skarżącej do Urzędu Patentowego wraz z przeredagowanymi zastrzeżeniami patentowymi;

2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 37 ust. 2 p.w.p. - polegające na błędnym uznaniu, iż zgłoszenie wydzielone stanowi rozszerzenie pierwotnie żądanego zakresu ochrony w sprawie [...], w sytuacji kiedy dotyczy kompozycji farmaceutycznej zawierającej związek będący przedmiotem wynalazku według zgłoszenia macierzystego;

3) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy - poprzez naruszenie art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 107 § 3 k.p.a., polegające na pominięciu i nie wyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na jej rozstrzygnięcie, braku odniesienia się do wyjaśnień złożonych przez skarżącą w toku postępowania, braku rozpoznania istoty sprawy na skutek nie odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do całości żądania strony wskazanego w piśmie skarżącego z dnia [...] grudnia 2012 r. wraz z przeredagowanymi zastrzeżeniami patentowymi złożonymi w odpowiedzi na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2012 r.;

4) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy - poprzez naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. - polegające na wadliwym ustaleniu stanu faktycznego, poprzez stwierdzenie, że kompozycja farmaceutyczna stanowi odrębną kategorię wynalazku względem związku, w sytuacji, gdy oba te wytwory należą do jednej kategorii wytworu bezpostaciowego;

5) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy - poprzez naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., polegające na wadliwym ustaleniu stanu faktycznego w zakresie, w jakim Urząd Patentowy uznał, że kompozycja farmaceutyczna stanowi mieszaninę dwóch substancji aktywnych, gdy w rzeczywistości zastrzeżenia patentowe w przedmiotowym zgłoszeniu dotyczą kompozycji farmaceutycznej zawierającej tylko jedną substancję aktywną, ritonawir;

6) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy - poprzez naruszenie art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. - polegające na braku odniesienia się do zarzutu postawionego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] marca 2013 r. naruszenia przez organ art. 27 ust. 1 i art. 41 ust. 2 Układu o współpracy patentowej, zgodnie z którymi dopuszczalne są wszelkie zmiany zastrzeżeń patentowych do czasu zakończenia postępowania zgłoszeniowego przed wybranym urzędem, niewykraczające poza zakres ujawnienia w dniu zgłoszenia międzynarodowego;

7) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa polegające na:

• braku spójnej wykładni przepisów dotyczących rozpatrywania zgłoszenia wynalazku i w konsekwencji na sprzecznych kryteriach oceny zakresu ochrony to jest uznanie wprowadzenia kompozycji, jako odrębnego zastrzeżenia za rozszerzenie ochrony, a jednocześnie przeredagowanie zastrzeżenia ze związku na kompozycję zawierającą ten związek za zawężenie,

• uznaniu przez organ, że pomimo, iż wynalazek według zgłoszenia wydzielonego został ujawniony w dacie zgłoszenia pierwotnego, to nastąpiło rozszerzenie pierwotnego zakresu żądanej ochrony,

• odniesieniu się przez organ do orzecznictwa i doktryny dotyczącej sytuacji prawnej, gdy w zakresie ustawy o wynalazczości nie było żadnego przepisu stanowiącego odpowiednik art. 37 ust. 2 p.w.p., będący podstawą decyzji organu,

8) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa z uwagi na brak wyjaśnienia w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r., czego organ oczekuje od strony i sformułowaniu swojego żądania jedynie w sposób ogólnikowy bez sprecyzowania oczekiwanych zmian, a także z uwagi na przerzucenie interpretacji swojego żądania na stronę oraz obciążenie strony w sposób nieuprawniony negatywnymi konsekwencjami faktu, że strona w najlepszej wierze i zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą wykonała postanowienie z dnia [...] października 2012 r., co skutkowało umorzeniem postępowania w sprawie;

9) naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 46 ust. 1 p.w.p. - poprzez jego wadliwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że umorzenie postępowania, na gruncie tego przepisu, odnosi się do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość w sytuacji, w której prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że umorzenie postępowania na gruncie 46 ust. 1 p.w.p. może nastąpić tylko i wyłącznie ze względu na bierność strony w związku z wydanym postanowieniem;

10) naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 46 ust. 1 p.w.p. - poprzez jego błędne zastosowanie w zakresie, w jakim organ umorzył postępowanie w sytuacji braku przesłanek do umorzenia postępowania, gdyż skarżący nie wykazał się biernością w stosunku do postanowienia z dnia [...] października 2012 r. i złożył odpowiedź merytoryczną ustosunkowującą się do twierdzeń i żądań organu zawartych w tym postanowieniu;

11) naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 63 ust. 2 p.w.p. - przez bezzasadne przyjęcie, że zakres ochrony określony zastrzeżeniami patentowymi zawartymi w opisie patentowym sprowadza się wyłącznie do literalnego brzmienia zastrzeżeń patentowych i nie wymaga dodatkowej interpretacji;

12) naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 63 ust. 2 p.w.p. - przez przyjęcie jego zawężonej wykładni polegające na ustaleniu zakresu ochrony z patentu jedynie na podstawie zastrzeżeń patentowych przy pominięciu, że przepis ten przewiduje, iż opis i rysunki mogą służyć do wykładni zastrzeżeń patentowych, co koreluje z decyzją Europejskiego Urzędu Patentowego, który przyznał patent na ekwiwalentne rozwiązanie.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca stwierdziła, że działając jako podmiot zgłaszający, w odpowiedzi na postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [...] października 2012 r., złożyła w dniu [...] grudnia 2012 r. odpowiedź merytoryczną wraz z przeredagowanymi zastrzeżeniami patentowymi. Zgodnie z poprawioną redakcją zastrzeżeń patentowych przedmiotem wynalazku była kompozycja farmaceutyczna, charakteryzująca się tym, że zawiera krystaliczną formę II ritonaviru w postaci rozpuszczonej o wskazanych pikach na rentgenowskim dyfraktogramie proszkowym. Skarżąca stwierdziła, iż - wbrew zarzutom organu - zakres ochrony, o jaki ubiegała się - ma całkowite poparcie w macierzystym opisie zgłoszeniowym i nie stanowi rozszerzenia zakresu ochrony względem zakresu zastrzeżeń patentowych z daty zgłoszenia. Strona skarżąca wskazał, że zgodnie z opracowanym przez Urząd Patentowy "Poradnikiem wynalazcy", wprowadzenie nowej kategorii wynalazku jest dozwolone pod warunkiem, że nie powoduje rozszerzenia zakresu ochrony wynalazku, jako całości oraz wynika z treści zgłoszenia (por. Poradnik wynalazcy. Procedury zgłoszeniowe w systemie krajowym, europejskim i międzynarodowym, pod red. A. Pyrży, wyd. II uzupełnione, Wydawnictwo Urząd Patentowy RP, Warszawa 2009, s. 81). Strona skarżąca stwierdziła, że przedmiotem macierzystego zgłoszenia była krystaliczna postać polimorficzna ritonaviru charakteryzująca się pikami identycznymi, jak w przeredagowanym zastrzeżeniu 1 zgłoszenia wydzielonego. Strona podkreśliła, że zakres pierwotnie zgłoszonych zastrzeżeń obejmował produkt, tj. krystaliczną postać ritonaviru, zatem obejmował również wszelkie rozwiązania zawierające ten produkt. W tej sytuacji, pierwotny zakres ochrony również obejmował kompozycję j farmaceutyczną zawierającą ten produkt. A zatem, jak stwierdziła skarżąca, jasno wynika z prawa i ugruntowanej doktryny, że ochrona z patentu udzielana na produkt obejmuje wszystkie jego formy, w tym również kompozycję farmaceutyczną zawierającą ten produkt. Ponieważ zakres wynikający z zastrzeżenia pierwszego dotyczącego produktu jest tak szeroki, to musi również obejmować kompozycję farmaceutyczną zawierającą ten produkt. Ponadto strona skarżąca wskazała, że zakres ochrony uzyskiwany w wyniku zastrzegania kompozycji farmaceutycznej jest znacznie węższy, niż zastrzeganego produktu i specyficznie odnosi się do jednego tylko z zastosowań owego produktu. Co więcej, strona skarżąca wskazała, że opis z daty zgłoszenia przedstawia przykład kompozycji farmaceutycznej zawierającej zastrzegany produkt, tj. formę II ritonaviru, a także szczegółowo określonej miękkiej kapsułki żelatynowej (por. strony 17-19 opisu zgłoszeniowego). W opisie zgłoszeniowym przedstawiono również szczegółowo sposób otrzymywania takiej kompozycji farmaceutycznej, który został wykreślony przez zgłaszającą w odpowiedzi na postanowienie Urzędu, pomimo że zgodnie z Poradnikiem wynalazcy, z fundamentalnej zasady prawa patentowego wynika, że ochrona z tytułu produktu obejmuje wytwarzanie produktu jakąkolwiek bądź metodą. Ograniczenie do jednego z tych sposobów nie może więc rozszerzać ochrony wstępnej (orzeczenie KO EPO nr T 5/90, nr T 54/90 i nr T 601/92) (Poradnik wynalazcy. Procedury zgłoszeniowe w systemie krajowym, europejskim i międzynarodowym, pod red. A. Pyrży, wyd. II uzupełnione, Wydawnictwo Urząd Patentowy RP, Warszawa 2009, s. 79). Zdaniem strony skarżącej, określając zatem zakres ochrony, o jaki ubiegał się zgłaszający w dacie zgłoszenia, należy jednoznacznie wskazać, że obejmuje on zakres obecnie wskazany w zastrzeżeniach 1-4 zgłoszenia wydzielonego i jednocześnie jest zgodny z zakresem określonym w zastrzeżeniach patentowych sprawy macierzystej z daty zgłoszenia. Zatem, strona skarżąca uznała, że Urząd Patentowy RP, postępując zgodnie z art. 37 p.w.p., zobowiązany był rozważyć argumenty zgłaszającego i dokonać oceny nowej wersji zastrzeżeń patentowych, ustosunkowując się do nich, aby w ten sposób umożliwić zgłaszającemu wypowiedzenie się w przedmiocie stanowiska Urzędu.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 63 ust. 2 p.w.p., strona skarżąca wskazała, że organ w swojej analizie sprowadził rozważania dotyczące zakresu ochrony jedynie do liczby zastrzeżeń niezależnych i ich literalnego brzmienia. Organ zauważył jednak, iż z przepisu art. 63 ust. 2 cyt. ustawy nie wynika, że zakres ochrony jest ograniczony jedynie do literalnej treści zastrzeżeń patentowych. Zdaniem strony skarżącej, podejmując decyzję o umorzeniu postępowania Urząd Patentowy RP nie uwzględnił opisu wynalazku, lecz oparł się wyłącznie na literalnej treści zastrzeżeń patentowych i uznał je za tożsame z zakresem żądanej ochrony, co świadczy o wadliwości takiego działania organu.

Ponadto, strona skarżąca uznała, że Urząd Patentowy w kwestii rozstrzygnięcia co do pierwotnego zakresu ochrony oraz uzasadnienia rzekomego rozszerzenia tego zakresu w wyniku wprowadzenia zastrzeżenia dotyczącego kompozycji farmaceutycznych popełnił szereg uchybień, z których każde wydaje się wystarczające do uznania decyzji za wydaną z naruszeniem prawa.

W pierwszej kolejności strona wskazała niespójność stanowiska Urzędu Patentowego RP w kwestii "nowej kategorii" wynalazku.

Kolejnym argumentem podnoszonym przez Urząd, który - zdaniem strony skarżącej - wskazuje na niespójność i wewnętrzną sprzeczność stanowiska Urzędu jest stwierdzenie, że zakres ochrony wyznaczany przez zastrzeżenie dotyczące kompozycji farmaceutycznej zawierającej dany związek jest węższy, niż zastrzeżenia dotyczącego samego związku, przy jednoczesnym twierdzeniu, że dodanie zastrzeżenia dotyczącego kompozycji zawierającej dany związek do zastrzeżenia dotyczącego związku rozszerza zakres ochrony. Strona skarżąca uznała, że stanowisko takie jest całkowicie niezrozumiałe. Zdaniem skarżącej, skoro zastrzeżenie dotyczące związku obejmuje również wszystkie zastosowania tego związku, a zastrzeżenie dotyczące kompozycji odnosi się tylko do jednego konkretnego zastosowania, to takie dodanie zastrzeżenia nie może rozszerzać zakresu ochrony. Strona wskazał, że jeśli w opisie patentowym ujawniono kompozycję zawierającą określony związek wskazany w zastrzeżeniach patentowych, to z przepisów prawa bezpośrednio wynika, że nikt bez zgody uprawnionego z patentu nie może takiej kompozycji patentować lub jej produkować, pomimo, że nie była ona wymieniona wprost w zastrzeżeniach patentowych, gdyż zastrzeżenia definiują związek obecny w tej kompozycji. Zatem, według strony skarżącej, twierdzenie Urzędu Patentowego RP, że dodanie do zastrzeżeń patentowych dotyczących związku zastrzeżenia dotyczącego kompozycji, która została ujawniona w opisie patentowym, jest całkowicie niezrozumiałe i świadczy o tym, że organ nie przeanalizował opisu wynalazku, lecz orzekł jedynie na podstawie zmiany liczby zastrzeżeń niezależnych.

Ponadto strona skarżąca podkreśliła, że zgodnie z ratyfikowanym 25 grudnia 1990 przez Polskę Układem o współpracy patentowej, w szczególności zgodnie z przepisami art. 27 ust. 1 i art. 41 ust. 2 cyt. Układu, do czasu zakończenia postępowania przed urzędem wybranym, tj. uprawomocnieniu się decyzji w sprawie postępowania o udzielenie patentu, dopuszczalna jest każda zmiana zastrzeżeń patentowych o ile nie wykracza poza zakres tego, co zostało ujawnione w zgłoszeniu międzynarodowym. W tej sytuacji, strona skarżąca uznała, że dodatkowe wymogi, jakie stawia Urząd Patentowy RP dotyczące zastrzeżeń patentowych, wykraczające poza te, które wynikają z Układu i Regulaminu PCT, naruszają podpisaną przez Polskę umowę międzynarodową.

Zdaniem strony skarżącej, Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił, dlaczego skoro pierwotny zakres ujawnienia zgłoszenia macierzystego w przypadku zgłoszenia polskiego i europejskiego był identyczny (zgłoszenie międzynarodowe w trybie PCT), zaś przepisy regulujące kwestię niedopuszczalności poprawek wykraczających poza zakres ujawnienia zgłoszenia wynalazku są podobne (art. 37 p.w.p. i art. 123(2) KPE), a także zakres ochrony z patentu identyczny (art. 63 ust. 2 p.w.p. i art. 69(1) KPE), w świetle analogicznych przepisów Europejski Urząd Patentowy uznał, że zastrzeżenia w patencie EP 2017269 nie stanowią rozszerzenia pierwotnego zgłoszenia, podczas gdy Urząd Patentowy RP odmówił rozpatrywania przedmiotowego zgłoszenia nawet w znacznie bardziej ograniczonym zakresie.

Ponadto, strona skarżąca zarzuciła, że, Urząd Patentowy umarzając w niniejszej sprawie postępowanie bez żadnej ku temu podstawy prawnej, uchylił się od rozstrzygnięcia kwestii, czy wynalazek opisany w zgłoszeniu wydzielonym posiada, czy też nie posiada wymaganą zdolność patentową. Strona skarżąca stwierdziła, iż spełniła wszystkie wymogi, aby Urząd Patentowy RP wydał decyzję merytoryczną w kwestii jej żądania. W tej sytuacji, strona skarżąca uznała, że brak decyzji merytorycznej Urzędu Patentowego i wydanie zamiast niej decyzji o umorzeniu postępowania bez żadnej podstawy prawnej, stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. oraz naruszenie zasady umacniania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażonej w art. 8 k.p.a. Zdaniem strony skarżącej, Urząd Patentowy RP powinien wyjaśnić skarżącej w uzasadnieniu decyzji motywy, jakimi kierował się wydając zaskarżoną decyzję oraz dlaczego uznał argumenty przedstawione przez skarżącą za nieuzasadnione. Niestety, zdaniem skarżącej, w uzasadnieniu spornej decyzji brak jest stosownego uzasadnienia, co świadczy o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a.

Strona skarżąca, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdziła, że zarówno judykatura, jak i doktryna wskazują na brak zasadności zakończenia postępowania zgłoszeniowego przez Urząd poprzez jego umorzenie, gdy zgłaszający w odpowiedzi na postanowienie organu przedłożył swoje argumenty oraz kolejną wersję zastrzeżeń. Ponadto, strona zarzuciła, że Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia nie przedstawił faktycznej analizy zakresu przedmiotowego zgłoszenia i nie wykazał jego rozszerzenia w wyniku wprowadzenia zastrzeżenia dotyczącego kompozycji. Jednocześnie strona zarzuciła, że brak jest w ustawie uzasadnienia dla stanowiska Urzędu Patentowego RP, w którym z jednej strony organ ten uznaje kompozycję, jako ujawnioną w dacie zgłoszenia, lecz jednocześnie uważa dodanie zastrzeżenia dotyczącego kompozycji za niedopuszczalne jedynie ze względu na zwiększenie liczby zastrzeżeń niezależnych.

Podsumowując, strona skarżąca uznała, że Urząd Patentowy RP, wydając decyzję o umorzeniu postępowania, rażąco naruszył przepisy procesowe oraz zaufanie zgłaszającego do organów administracji publicznej. Ponadto, strona stwierdziła, że argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu decyzji jest sprzeczna z przepisami prawa oraz wytycznymi opublikowanymi przez Urząd Patentowy w odniesieniu do interpretacji przepisu art. 37 ust. 2 p.w.p. zawartej zarówno w "Poradniku wynalazcy", jak i na oficjalnej stronie Urzędu Patentowego. Jednocześnie strona wskazała, że - wbrew zarzutom organu - zastrzeżenia w wersji złożonej w dniu [...] grudnia 2012 r. mieszczą się w pierwotnym zakresie zastrzeżeń i nie rozszerzają zakresu ochrony, o jaki ubiega się strona zgłaszająca, a zatem spełniają wymogi przewidziane w art. 37 ust. 2 p.w.p.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Urząd podtrzymał przede wszystkim stanowisko, że postępowanie powinno zostać umorzone, ponieważ strona skarżąca nie zastosowała się do postanowienia wzywającego do usunięcia niedopuszczalnych poprawek.

Organ zauważył jednak, że pomimo, iż formą zakończenia niniejszego postępowania było wydanie decyzji o umorzeniu, to Urząd Patentowy RP zajął jednak merytoryczne stanowisko w sprawie zarzutów w swoich pismach z dnia [...] lipca 2009 r., [...] października 2012r., [...] grudnia 2012 r., [...] marca 2013 r. i [...] lipca 2013 r., w których wyjaśnił, dlaczego wprowadzone zmiany uważa za niedopuszczalne.

Organ stwierdził, że zarówno zawiadomienie z dnia [...] lipca 2009 r., jak i postanowienie z dnia [...] października 2009 r. wzywające do usunięcia niedopuszczalnych poprawek, zawierają wyraźne stanowisko Urzędu Patentowego RP w zakresie dokonania żądanych poprawek. Organ wskazał, że zgodnie z art. 46 ust. 2 p.w.p. wezwał do usunięcia dodatkowego rozwiązania, które nie było zastrzegane w dacie zgłoszenia, a ponieważ strona zgłaszająca zmian nie usunęła, a także nie zażaliła się na postanowienie z dnia [...] października 2012 r., organ był zobowiązany umorzyć postępowanie. Zdaniem Urzędu Patentowego RP, w procedurze udzielania patentów umarza się postępowanie nie tylko, gdy zgłaszający zachowuje bierność, ale również, gdy - po przeprowadzeniu odpowiednich wyjaśnień - dalsze postępowanie jest bezzasadne, albowiem zgłaszający nie jest w stanie zaakceptować wymogów stawianych przez organ. Organ uznał jednocześnie, że skoro nie zostały spełnione wymogi formalne (vide: usuniecie niedopuszczalnych zmian), Urząd Patentowy RP nie mógł oceniać zdolności patentowej i wydać decyzji merytorycznej.

Organ uznał ponadto, że - wbrew stanowisku strony skarżącej - zgłaszająca nie wykonała postanowienia, albowiem nie usunęła niedopuszczalnych poprawek, a jedynie zmieniła sposób określenia kompozycji (przez piki w widmie rentgenowskim ritonaviru). Zdaniem organu, nie jest wykonaniem postanowienia niezastosowanie się do jego wymogów.

Urząd Patentowy stwierdził, że oceniając naruszenie art. 37 ust. 2 p.w.p., przeprowadził analizę zmiany zakresu żądanej ochrony nie w świetle ujawnienia w opisie, jak to ma miejsce przy ocenie z art. 37 ust. 1 p.w.p., ale w świetle sprecyzowanego w dacie zgłoszenia zakresu żądanej ochrony (określonego w zastrzeżeniach).

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 11 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej spółki A., Inc. z siedzibą w [...], Stany Zjednoczone Ameryki podtrzymał dotychczasowe zarzuty oraz wnioski strony zawarte w skardze.

W złożonym dodatkowo załączniku do protokołu z rozprawy z dnia 11 kwietnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej, podsumowując dotychczasowe stanowisko skarżącej spółki, jak również ustosunkowując się do argumentów organu - podtrzymał wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Obecny na rozprawie pełnomocnik Urzędu Patentowego RP, wnosząc o oddalenie skargi, jako niezasadnej, również podtrzymał dotychczasowe stanowisko organu wyrażone w uzasadnieniu spornej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a.").

W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga spółki A., Inc. z siedzibą w [...], Stany Zjednoczone Ameryki zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja administracyjna Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], jak i decyzją tego organu z dnia [...] grudnia 2012 r. umarzająca postępowanie w sprawie zgłoszenia przez stronę skarżącą wynalazku pt. "[...]", nr [...] - naruszają obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, dokonując oceny legalności obu spornych decyzji - stwierdził, że Urząd Patentowy RP, rozstrzygając w niniejszej sprawie, dopuścił się przede wszystkim mającego istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów art. 46 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej w związku z art. 105 § 1 k.p.a., polegającego na ich wadliwej wykładni i w konsekwencji niezasadnym przyjęciu, że umorzenie postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku, na gruncie przepisu art. 46 ust. 1 p.w.p., odnosi się do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, gdy tymczasem - w ocenie Sądu - prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że umorzenie postępowania, na podstawie przepisu 46 ust. 1 cyt. ustawy, może nastąpić tylko i wyłącznie ze względu na bierność strony zgłaszającej wynalazek, w związku z wydanym wcześniej postanowieniem organu wzywającym ten podmiot do usunięcia niedopuszczalnych uzupełnień lub poprawek.

Przechodząc do oceny legalności spornych decyzji, należy na wstępie wskazać, że zgodnie z przepisem art. 37 ust. 1 ustawy - Prawo własności przemysłowej, do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może, z zastrzeżeniem ust. 2, wprowadzać uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie mogą wykraczać poza to, co zostało ujawnione, w dniu dokonania zgłoszenia, jako przedmiot rozwiązania w opisie zgłoszeniowym wynalazku obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki.

Jak stanowi art. 37 ust. 2 p.w.p., zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony może być dokonana tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu i przy zachowaniu ograniczenia określonego w ust. 1.

Nie ulega wątpliwości, że zmiana treści zgłoszenia poprzez rozszerzenie przedmiotu rozwiązania ujawnionego w zgłoszeniu nie może zmieniać jego istoty.

W świetle przepisu art. 37 ust. 2 p.w.p., możliwość zmiany zastrzeżeń patentowych rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony może nastąpić tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu, jednakże pod warunkiem, iż nie zmienia to istoty rozwiązania ujawnionej w opisie wynalazku, jako przedmiot zgłoszenia (por. P. Kostański /w:/ Prawo własności przemysłowej. Komentarz, pod red. P. Kostańskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010 r., s. 251).

Zgodnie z przepisem art. 46 ust. 1 p.w.p., w uzasadnionych przypadkach Urząd Patentowy, sprawdzając, czy spełnione zostały ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, może wezwać zgłaszającego postanowieniem do nadesłania w wyznaczonym terminie, pod rygorem umorzenia postępowania, dokumentów i wyjaśnień dotyczących tego zgłoszenia oraz do wprowadzenia określonych poprawek lub uzupełnień w dokumentacji zgłoszenia, a także do nadesłania rysunków, które nie są niezbędne do zrozumienia wynalazku, jeżeli jest to potrzebne dla należytego przedstawienia wynalazku lub konieczne z innych względów.

Art. 46 ust. 2 p.w.p. stanowi, że jeżeli po wszczęciu postępowania zgłaszający wprowadził do zgłoszenia uzupełnienia lub poprawki niezgodnie z przepisami ustawy, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Mając na względzie powyższe, należy wskazać, że - wbrew twierdzeniom Urzędu Patentowego RP zawartym w uzasadnieniu obu spornych decyzji – nie sposób przyjąć na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że strona skarżąca nie zastosowała się do postanowienia Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2012 r. wzywającego do usunięcia niedopuszczalnych poprawek wprowadzonych do zgłoszenia patentowego w wersji z dnia [...] listopada 2009 r., a polegających na wprowadzeniu nowych kategorii patentowych.

Należy zauważyć bowiem, iż strona skarżąca, jako podmiot zgłaszający, w odpowiedzi na wspomniane postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2012 r., złożyła w dniu [...] grudnia 2012 r. merytoryczną odpowiedź wraz z poprawionymi zastrzeżeniami patentowymi. Zgodnie z poprawioną redakcją zastrzeżeń patentowych przedmiotem wynalazku była kompozycja farmaceutyczna, charakteryzująca się tym, że zawiera krystaliczną formę II ritonaviru w postaci rozpuszczonej o wskazanych pikach na rentgenowskim dyfraktogramie proszkowym. Strona skarżąca, ustosunkowując się do wezwania organu, wyrażała stanowisko, że zakres ochrony, o jaki ubiegała się, ma całkowite poparcie w macierzystym opisie zgłoszeniowym i nie stanowi rozszerzenia zakresu ochrony względem zakresu zastrzeżeń patentowych z daty zgłoszenia. Strona zgłaszająca, ustosunkowując się do wezwania organu, wskazywała, że zakres pierwotnie zgłoszonych zastrzeżeń obejmował produkt, tj. krystaliczną postać ritonaviru, zatem obejmował również wszelkie rozwiązania zawierające ten produkt. W konsekwencji strona skarżąca podtrzymywała stanowisko, iż pierwotny zakres ochrony również obejmował kompozycję farmaceutyczną zawierającą ten produkt.

Mając na względzie powyższe, należy uznać, że strona skarżąca odpowiedziała na postanowienie Urzędu Patentowego RP, wprowadzając poprawki do zastrzeżeń i składając wyjaśnienia, zgodnie z art. art. 46. ust. 2 p.w.p., co - zdaniem Sądu - jednoznacznie wskazuje na brak przesłanek do wydania przez Urząd Patentowy decyzji o umorzeniu postępowania.

Należy zauważyć, że zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, wbrew stanowisku Urzędu Patentowego RP, zakończenie postępowania zgłoszeniowego poprzez jego umorzenie zostało przewidziane jako sankcja za bierność, a nie zaś jako sankcja za odmienne od Urzędu Patentowego zdanie zgłaszającego.

Przykładowo w wyroku z dnia z dnia 15 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1885/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyraźnie stwierdził, że przewidziany w art. 46 ust. 1 p.w.p rygor umorzenia postępowania ma dyscyplinować zgłaszającego, jednak nie może być interpretowany w taki sposób, że niedopełnienie wezwania w jakiejkolwiek części uprawnia organ do natychmiastowego umorzenia postępowania.

Również w wyroku z dnia z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1594/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając istotę i charakter rozstrzygnięcia będącego skutkiem zastosowania rygoru, o którym mowa w przepisie art. 46 ust. 1 p.w.p. - uznał, iż rygor ten służy jedynie dyscyplinowaniu zgłaszającego i ma przeciwdziałać jego bierności, nie zaś swoistemu "wymuszaniu" na zgłaszającym określonego zachowania w postaci zastosowania się strony do wezwania organu. Nie może zatem, jak zwrócił uwagę Sąd, stanowić sankcji, za to, iż skarżący zajmuje w kwestii dopuszczalności poprawek stanowisko odmienne niż Urząd Patentowy RP. W konsekwencji, WSA w Warszawie przyjął we wspomnianym wyroku, iż przesłanka do zastosowania rygoru umorzenia postępowania zachodzi jedynie wówczas, gdy zgłaszający zachowa całkowitą bierność względem wezwania wystosowanego przez Urząd Patentowy RP w trybie art. 46 ust. 1 i ust. 2 p.w.p. i w ogóle nie odpowie na przedmiotowe wezwanie organu. Sąd uznał ponadto, że w przypadku zgłoszenia merytorycznych argumentów strony co do stanowiska Urzędu Patentowego RP skutkującego powyższym wezwaniem, organ winien zająć stanowisko także w decyzji o charakterze merytorycznym, albowiem - jak wskazał Sąd - tylko wówczas możliwe jest dokonanie przez Sąd merytorycznej oceny stanowisk obu stron sporu.

Warto wskazać również na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r., wydany w sprawie sygn. akt II GSK 910/09, w którym NSA stwierdził, że bezprzedmiotowość postępowania może mieć miejsce z przyczyn podmiotowych (brak przymiotu strony) lub przedmiotowych. Bezprzedmiotowość postępowania z przyczyn przedmiotowych zachodzi m.in. wtedy, gdy ta sama sprawa, dotycząca tego samego podmiotu, w tym samym stanie prawnym i niezmienionym stanie faktycznym, gdy chodzi o fakty prawotwórcze, została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją. NSA uznał, że umorzenie postępowania z powodu tak określonej bezprzedmiotowości może mieć jednak miejsce tylko wtedy, gdy organ w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia merytorycznego. Wszędzie tam, gdzie żądanie strony jest bezzasadne, organ wydaje rozstrzygnie merytoryczne. Odnosząc powyższe do postępowania patentowego, NSA stwierdził, że w sytuacji, gdy żądanie strony zgłaszającej w przedmiocie udzielenia patentu na zgłoszone rozwiązanie jest bezzasadne z powodu braku ustawowych przesłanek udzielenia patentu, organ winien wydać decyzję merytoryczną. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że w postępowaniu patentowym istnieje szczególna możliwość zastosowania formy prawnej umorzenia postępowania, jako "sankcji" wobec strony za bierność i blokowanie działania organu, która to postawa uniemożliwia merytoryczną ocenę rozwiązania. NSA uznał, że przepis art. 46 ust. 1 p.w.p. uprawnia organ do wezwania zgłaszającego postanowieniem do nadesłania w wyznaczonym terminie dokumentów, wyjaśnień, wprowadzenia poprawek lub uzupełnień w dokumentacji, a także nadesłania rysunków, które są niezbędne do zrozumienia wynalazku, pod rygorem umorzenia postępowania. NSA stwierdził jednak wyraźnie, że rygor ten ma dyscyplinować zgłaszającego i przeciwdziałać jego bierności. Nie jest jednak sankcją za to, że wnioskodawca ma w kwestii sugerowanych poprawek odmienne stanowisko, niż organ.

Warto zauważyć, że również w literaturze wskazano, że w sytuacji, w której Urząd Patentowy RP uzna, że zgłaszający, z naruszeniem przepisów ustawy, rozszerzył pierwotny zakres ochrony, wzywa do usunięcia zmian w wyznaczonym terminie pod rygorem umorzenia postępowania na podstawie art. 46 ust. 1 i 2 p.w.p. Jeśli zgłaszający wskazanych, niedopuszczalnych poprawek nie usunął, ale ustosunkował się do wezwania Urzędu Patentowego RP i przedstawił wyjaśnienia organ nie może automatycznie zastosować rygoru umorzenia postępowania, albowiem rygor ten służy jedynie dyscyplinowaniu zgłaszającego i ma przeciwdziałać jego bierności, nie stanowi zaś sankcji za to, że zgłaszający prezentuje w kwestii dopuszczalności poprawek stanowisko odmienne niż Urząd Patentowy RP (vide: P. Kostański /w:/ Prawo własności przemysłowej. Komentarz, pod red. P. Kostańskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2010 r., s. 282 i cyt. tam orzecznictwo; podobnie A. Szewc /w:/ System Prawa Prywatnego, Prawo własności przemysłowej, Tom 14A, pod red. R. Skubisza, Wydawnictwo C.H. Beck/Instytut Nauk Prawnych PAN, Warszawa 2012, s. 418). W tej sytuacji, doktryna przyjmuje, że w przypadku zgłoszenia merytorycznych argumentów przez zgłaszającego odnośnie stanowiska Urzędu Patentowego RP, organ ten winien zająć stanowisko także w decyzji o charakterze merytorycznym, a nie umarzać postepowanie (tak P. Kostański /w:/ Prawo własności przemysłowej. Komentarz, ..., s. 251).

Zdaniem Sądu, nie można zgodzić się z Urzędem Patentowym RP, który w odpowiedzi na skargę stwierdził, że "w procedurze udzielania patentów umarza się postępowanie nie tylko gdy zgłaszający zachowuje bierność, ale również, gdy dalsze postępowanie jest bezzasadne". Takie stanowisko organu jest nieuzasadnione, albowiem zarówno w piśmiennictwie, jak i judykaturze wyraźnie akcentuje się konieczność i celowość rozróżnienia między bezprzedmiotowością postępowania a bezzasadnością żądania strony. Nie ulega wątpliwości, że umorzenie postępowania może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie to było bezprzedmiotowe. Jeśli jednak istnieje stan faktyczny podlegający uregulowaniu przez organ administracji państwowej, to takie postępowanie nie może być uznane za bezprzedmiotowe. Trzeba również pamiętać, że brak ustawowej przesłanki uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku nie czyni tego postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. lecz oznacza jedynie bezzasadność żądania strony (podobnie /w:/ cyt. wyroku NSA z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 910/09).

Ponadto, należy - zdaniem Sądu - uznać, że w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r. Urząd Patentowy RP, wbrew dyspozycji przepisów art. 46 ust. 1 i ust. 2 p.w.p., nie określił w sposób wyraźny zakresu żądanych poprawek, jakich miała dokonać zgłaszająca, jak również nie wskazał, z jakich powodów żąda dokonania zmian w zastrzeżeniach patentowych i dlaczego jest to konieczne dla zrozumienia wynalazku lub ewentualnie, z jakich innych względów tych poprawek zgłaszający jest zobowiązany dokonać. W ocenie Sądu, stwierdzenie w postanowieniu wydanym przez Urząd Patentowy RP, że zgłoszenie wydzielone ze zgłoszenia nr [...] stanowi niedopuszczalne rozszerzenie pierwotnego zakresu ochrony określonej zastrzeżeniami - bez wskazania, w jakim zakresie i bez jakiegokolwiek uzasadnienia w tym przedmiocie, stanowi niewątpliwie naruszenie art. 46 ust. 1 i 2 p.w.p.

Ponadto, należy - zdaniem Sądu - zgodzić się z zarzutem strony skarżącej, iż Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił w uzasadnieniu obu spornych decyzji, dlaczego odmówił rozpatrywania przedmiotowego zgłoszenia, podczas gdy Europejski Urząd Patentowy uznał, że zastrzeżenia w patencie nr [...] nie stanowią rozszerzenia pierwotnego zgłoszenia.

Mając oczywiście na względzie fakt, iż Urząd Patentowy RP nie jest w żaden sposób związany orzecznictwem Europejskiego Urzędu Patentowego, należy niemniej uznać, że skoro strona skarżąca powołuje się na wspomniane orzeczenie, to rolą organu jest ustosunkowanie się do powołanego przez stronę materiału, tym bardziej, jeśli weźmie się pod uwagę, że pierwotny zakres ujawnienia zgłoszenia macierzystego w przypadku zgłoszenia polskiego i europejskiego był identyczny, zaś przepisy regulujące zarówno kwestię niedopuszczalności poprawek wykraczających poza zakres ujawnienia zgłoszenia wynalazku (vide: art. 37 p.w.p. i art. 123(2) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich z dnia 5 października 1973 r. - Dz. U. Z 2004 r. Nr 79, poz. 737 ze zm.), jak i zakres ochrony z patentu (por. art. 63 ust. 2 p.w.p. i art. 69(1) Konwencji o udzielaniu patentów europejskich) - są podobne.

W konsekwencji uznać należy, że wskazane naruszenia w sposób oczywisty kolidują z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawnym.

Mając powyższe na względzie, należy wskazać, że w toku ponownego postępowania Urząd Patentowy RP zobowiązany będzie dokonać wszechstronnej oceny całości zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego oraz ustosunkować się szczegółowo do zarzutów i materiałów dowodowych powołanych przez stronę skarżącą, pamiętając jednocześnie zarówno o dokonanej przez Sąd ocenie prawnej dotyczącej regulacji zawartej w przepisach art. 46 ust. 1 i ust. 2 p.w.p., a także mając na względzie to, iż zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a., obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy spoczywa na organie administracji publicznej.

W tej sytuacji, z uwagi na wskazane powyżej istotne uchybienia proceduralne, Sąd odstąpił na tym etapie od oceny pozostałych zarzutów stricte merytorycznych dotyczących zaprezentowanego przez organ stanowiska odnośnie zastrzeżeń patentowych zawartych w spornym zgłoszeniu nr [...] dotyczącym wynalazku pt. "[...]".

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był uchylić zarówno zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2013 r., jak również poprzedzającą ją decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2012 r., działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdzając, że uchylone decyzje administracyjne nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie w tym zakresie na normie prawnej wyrażonej w przepisie art. 152 p.p.s.a.

Zasądzając z kolei od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz poniesionych przez stronę skarżącą kosztów zastępstwa procesowego, a także kosztów opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. w zw. z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212, poz. 2076 ze zm.).