Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 77/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 193
journal: Dz.U. 2014 poz 518
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r.. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2971/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zastosowania wobec rzeczoznawcy kary dyscyplinarnej w postaci upomnienia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

S. M. wniósł skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] lipca 2014 r. nr [...] o zastosowaniu wobec rzeczoznawcy kary dyscyplinarnej w postaci upomnienia wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 listopada 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2971/14) odmówił S. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek, dotyczący wstrzymania wykonania decyzji o zastosowaniu wobec rzeczoznawcy kary dyscyplinarnej w postaci upomnienia, określony w art. 178 ust. 2 pkt 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014, poz. 518), zauważył, że taki rodzaj sankcji ze swej natury nie wiąże się ze zobowiązaniem skarżącego do wykonania określonych czynności czy też z jakimkolwiek zakazem. Nie pozbawia również strony uprawnień zawodowych ani nie pociąga za sobą negatywnych konsekwencji finansowych. Nałożona na stronę, kara dyscyplinarna nie wymaga ponadto (dobrowolnego bądź przymusowego) działania skarżącego, które doprowadziłby do wykonania decyzji. W związku z tym nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.)

S. M. wniósł zażalenia na postanowienie z 13 listopada 2014 r. zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie zgodził się z WSA, że zaskarżona decyzja nie pociąga za sobą negatywnych konsekwencji. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 192 ust 1 i ust 4 pkt 11 ustawy o gospodarce nieruchomościami właściwy minister prowadzi centralny rejestr rzeczoznawców majątkowych. W rejestrze tym wpisuje się dane dotyczące osób, którym nadano uprawnienia rzeczoznawcy, w tym także informacje o orzeczonych karach dyscyplinarnych, o których mowa w art. 178 ust. 2. Rejestr ten jest ogólnie dostępny i wpis w nim dokonany może narażać S. M. na utratę zaufania ze strony klientów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podmiotem inicjującym postępowanie w zakresie przyznania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym był skarżący i to na nim ciążył – z mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. – obowiązek wykazania, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Analiza uzasadnienia skargi, w której zawarty był wniosek, prowadzi do stwierdzenia, że nie został on w żaden sposób umotywowany.

Odnosząc się natomiast do twierdzeń S. M. zawartych w zażaleniu Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przepis art. 193 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi o prowadzeniu przez właściwego ministra centralnego rejestru rzeczoznawców majątkowych. Natomiast z art. 193 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że w rejestrze tym wpisuje się następujące dane dotyczące osób, którym nadano uprawnienia: 1) numer kolejny wpisu; 2) datę wpisu; 3) imię i nazwisko; 4) imiona rodziców; 5) datę i miejsce urodzenia; 6) adres zamieszkania; 7) wykształcenie; 8) numer ewidencyjny PESEL; 9) numer dokumentu tożsamości obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej; 10) numer uprawnień; 11) informacje o orzeczonych karach dyscyplinarnych, o których mowa w art. 178 ust. 2, a także informacje o pozbawieniu uprawnień z przyczyn, o których mowa w art. 178 ust. 3; 12) informacje o wykreśleniach z rejestru oraz przyczynach tych wykreśleń.

Zgodnie z art. 193 ust. 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyciągi z rejestru, z wyjątkiem danych wymienionych w ust. 4 pkt 5, 8, 9, 11 i 12, podlegają ogłoszeniu w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa oraz publikacji na stronach internetowych urzędu obsługującego ministra.

Oznacza to, że wpisy dotyczące kar dyscyplinarnych (w tym upomnienia) nie podlegają publikacji i nie są dostępne wśród danych opublikowanych w internetowej wersji centralnego rejestru rzeczoznawców majątkowych. W związku z tym wykonanie zaskarżonej decyzji nie narazi skarżącego na utratę zaufania ze strony klientów, a tym samym nie wywoła "negatywnych konsekwencji" opisanych przez skarżącego w zażaleniu.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia