Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 265/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...
Powołane przepisy: article: art. 32 i 33 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 101 ust.1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Teresa Zyglewska Protokolant Marcin Lesner po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. P. na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. postanawia oddalić wniosek S. Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w S. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru zawartego pomiędzy ulicami: [...], [...], [...] i [...], skarżąca A. P. wniosła o przyznanie [...] Spółdzielni Mieszkaniowej statusu uczestnika postępowania w niniejszym postępowaniu.

W uzasadnieniu skargi wskazała, iż interes prawny [...] Spółdzielni Mieszkaniowej wynika z faktu, iż jest ona współwłaścicielem budynku położonego w S. przy ul. [...], działki gruntu nr [...] i [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie przedmiotowego wniosku podnosząc, iż przyznanie [...] Spółdzielni Mieszkaniowej statusu strony w niniejszym postępowaniu nie jest uzasadnione w świetle art. 33 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Wskazano ponadto, iż Spółdzielnia wystąpiła w dniu 31 sierpnia 2009 r. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżoną uchwałę, wezwanie to zostało następnie ponowione w dniu 15 września 2009 r. oraz w dniu 12 listopada 2009 r.

Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2010 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uwzględnienie wniosku o dopuszczenie jej do udziału w charakterze uczestnika postępowania.

Pełnomocnik Rady Miasta S. , podtrzymując swoje stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie przedmiotowego wniosku. Ponownie podkreślił, iż Spółdzielnia składała kilkakrotnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, pomimo to sama nie złożyła skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Generalną zasadą wyrażoną w art. 32 P.p.s.a. jest to, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Jednak rozszerzeniem tej zasady jest art. 33 P.p.s.a., który w § 1 stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei § 2 art. 33 stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

[...] Spółdzielnia Mieszkaniowa wnosząc o dopuszczenie jej do udziału w charakterze uczestnika postępowania w niniejszej sprawie podniosła, iż jest współwłaściciele gruntów położonych na terenie objętym zaskarżonym planem.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy jednak mieć na uwadze, iż skarga wywiedziona w niniejszej sprawie przez A. P. została oparta na treści przepisu 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. nr 142, poz. 1591 ze zm.) i dotyczy postępowania związanego z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem postępowanie mające na celu uchwalenie przez radę gminy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może być traktowane jako postępowanie administracyjne, o którym mowa w art. 33 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2008 r., II OSK 17/08, Lex nr 459415, wyrok NSA z 17 czerwca 2004 r., OSK 215/04, Lex nr 174009).

Przepis art. 33 § 2 P.p.s.a. dotyczy załatwienia sprawy administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, procedura planistyczna jest zaś całkowicie odrębnie uregulowana przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.).

Akt prawa miejscowego z zakresu administracji publicznej podjęty przez organ gminy (takim aktem jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego) może być zaskarżony do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Należy jednak wyraźnie podkreślić, iż przepis ten w sposób odmienny w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego określa legitymację skarżącego. O ile według kodeksu postępowania administracyjnego stroną może być

każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie (art. 28 kpa) to uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy samorządowej jest jedynie podmiot którego interes prawny lub uprawienie zostały naruszone. Oznacza to, że dopiero wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przedmiotową uchwałą skutkuje merytorycznym rozpoznaniem sprawy. Ocena ta zaś może być dokonana w przypadku podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność planu. Powyższe oznacza zatem, iż postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego toczy się wyłącznie z udziałem podmiotu, który wniósł skargę po uprzednim wyczerpaniu trybu, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz organu, który wydał zaskarżony akt. Wobec tego nie mogą brać w nim udziału inne podmioty, nawet wówczas, gdy wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego.

Podsumowując należy stwierdzić, iż podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się dopuszczenia go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tak też NSA w postanowieniu z dnia 13 lutego 2009 r., II OZ 134/09, Lex nr 535053).

Należy jednocześnie podkreślić, iż sądownictwo administracyjne nie zna instytucji interwenienta ubocznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II OZ 1072/09). Podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone aktem prawa miejscowego może, w odpowiednim trybie, zaskarżyć go do sądu administracyjnego, nie może natomiast stać się uczestnikiem postępowania sądowego na prawach strony w sprawie uruchomionej skargą innego podmiotu,

W związku z powyższym, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.