Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 890/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 1 par. 2, art. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 15 , art. 17, art. 128
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek spr. Sędziowie : NSA Krystyna Kutzner AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2009 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 czerwca 2008 r. Nr : [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2006 roku do sygn. akt III SA/Kr 869/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2004 roku, Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją nr [...] z dnia [...] 2007 roku nr [...] nie stwierdził u B. L. choroby zawodowej "uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu", wymienionej w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 roku w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 z późn. zm.) w związku z § 10 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) dotyczącego postępowania w sprawie chorób zawodowych rozpoczętego przed dniem wejścia w życie nowych przepisów. Decyzję tę opatrzoną pouczeniem o możliwości odwołania (w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji) do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego za pośrednictwem Inspektora Sanitarnego doręczono B. L. w dniu 27 grudnia 2007 roku. W postępowaniu przed organami administracyjnymi B. L. nie był reprezentowany przez pełnomocnika.

B. L. złożył osobiście pismo z daty 8 stycznia 2008 roku zatytułowane "Zażalenie", które skierował "Do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Sanitarnego", w którym nie zgodził się z oddaleniem jego "wniosku" o stwierdzenie u niego choroby zawodowej - miedzy innymi choroby uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu. Zażalenie to zostało potraktowane Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego jako skarga na niewłaściwe postępowanie Powiatowego Inspektora Sanitarnego i rozpoznane pismem - postanowieniem z dnia [...] 2008 roku nr [...], którym "na podstawie art. 229 pkt 7 w związku z art. 237 § 3 i art. 238 § 1 Kpa" uznano skargę za nieuzasadnioną.

W dniu 10 stycznia 2008 roku (data stempla pocztowego) wniesione zostało odwołanie opatrzone datą 08.01.2008r. do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Sanitarnego przez adwokata M. H. - jako pełnomocnika B. L., w którym adwokat wniósł o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...] 2007 roku nr [...] o braku postaw do stwierdzenia choroby zawodowej organu I instancji w związku z naruszeniem art. 40 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa). Na uzasadnienie podano, że B. L. ustanowił w przedmiotowej sprawie pełnomocnika, który wniósł skargę uwzględnioną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2006 roku do sygn. akt III SA/Kr 869/04, natomiast organ administracyjny przy ponownym rozpatrzeniu sprawy pomiął pełnomocnika strony, czym dopuścił się "rażącego naruszenia prawa, albowiem pozbawił stronę prawa do sądu".

Wojewódzki Inspektor Sanitarny pismem z dnia 18 lutego 2008 roku do sygn. akt [...] wezwał adwokata M. H. do przedłożenia w ciągu dni 7 od daty doręczenia wezwania pełnomocnictwa do reprezentowania B. L. w postępowaniu administracyjnym. Adwokat M. H. złożył pełnomocnictwo z daty 7 stycznia 2008 roku do reprezentowania B. L. w sprawie "o chorobę zawodową przed Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym do sygn. akt [...]".

Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 30 czerwca 2008r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2007 roku, nr [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że "pełnomocnictwo, na które powołuje się pełnomocnik zostało udzielone do zastępstwa w sprawie choroby zawodowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie do skargi na decyzję znak: [...]. Było to zatem pełnomocnictwo szczególne do konkretnej sprawy zakończonej decyzją administracyjną o wskazanej sygnaturze". Organ podkreślił, że w związku z powyższym "w toczącym się postępowaniu przed organem pierwszej instancji stroną postępowania był B. L. działający we własnym imieniu. Jemu też doręczane były wszystkie pisma w toku postępowania, jak również decyzja administracyjna z dnia 12 grudnia 2007 roku." Organ odwoławczy zwrócił również uwagę na treść udzielonego pełnomocnictwa z dnia 7 stycznia 2008 roku.

Z powyższą decyzją nie zgodził się pełnomocnik B. L., który w skardze podniósł argumenty - jak w odwołaniu do organu II instancji, a nadto zarzucił, że z treści pełnomocnictwa złożonego wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2004 roku za pośrednictwem tego organu administracyjnego "wynika jednoznacznie, iż obejmuje ono uprawnienie do działania we wszystkich instancjach i postępowaniu egzekucyjnym", a zatem - zdaniem strony skarżącej - uprawnienie to obejmuje "także instancje administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego".

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarga jest uzasadniona, chociaż nie ze względów w niej podniesionych.

W szczególności - zdaniem Sądu - nie ma racji strona skarżąca twierdząc, że z treści pełnomocnictwa udzielonego przez stronę do reprezentowania "w sprawie ze skargi" czy też "przed sądem administracyjnym" - z racji pozostawienia sformułowania "oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym" - pełnomocnictwo to obejmuje także uprawnienie do działania w postępowaniu administracyjnym wywołanym uchyleniem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd zwraca uwagę, że wojewódzki sąd administracyjny jest sądem pierwszej instancji - zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), natomiast środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny - zgodnie z § 2 tego artykułu. Z kolei zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (Kpa): "Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne". Z treści tych przepisów wynika, że nie można mówić o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym jako postępowaniu w kolejnej instancji w stosunku do postępowania przed organami administracyjnymi. Sąd zauważa, że art. 17 Kpa określa organy administracyjne wyższego stopnia, a więc organy administracyjne II instancji. Dla jasności zajętego stanowiska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przytacza treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2006 roku sygn. akt II FSK 362/05 (opubl. LEX nr 193324) "1. Udzielenie pełnomocnictwa ogólnego do występowania we wszystkich sprawach przed sądami powszechnymi wszystkich instancji uzasadnia twierdzenie, że pełnomocnik nie jest należycie umocowany do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. 2. Sądy administracyjne nie są zaliczane do sądów powszechnych. Sąd administracyjny nie jest także urzędem rozumianym jako organ władzy publicznej o określonym zakresie działania czy jako zespół osób wykonujący określone zadania, ani instytucją rozumianą jako zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw, działający w jakiejś dziedzinie." Sąd podziela w pełni powyższe stanowisko.

Ma więc rację organ odwoławczy - zdaniem Sądu - twierdząc w zaskarżonej decyzji, że w związku z udzieleniem pełnomocnictwa przez B. L. do występowania przed sądem administracyjnym, po uchyleniu decyzji przez ten sąd "w toczącym się postępowaniu przed organem pierwszej instancji stroną postępowania był B. L. działający we własnym imieniu". Jednakże pomimo tego, że organ podkreślił, iż w związku z powyższym, to B. L. "doręczane były wszystkie pisma w toku postępowania, jak również decyzja administracyjna z dnia [...] 2007 roku" - organ ten nie dostrzegł, że B. L. sam i osobiście złożył odwołanie od decyzji organu I instancji. Tym odwołaniem było niewątpliwie pismo B. L. z daty 8 stycznia 2008 roku zatytułowane "zażalenie", które skierował "do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Sanitarnego", a więc zgodnie z pouczeniem zawartym w doręczonej mu decyzji organu I instancji. Z treści tego pisma wynika, że B. L. nie zgodził się z decyzją o braku stwierdzenia u niego choroby zawodowej uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu, to jest decyzją Powiatowego Inspektora Sanitarnego jako organu pierwszej instancji, a nie z nagannym postępowaniem jakiejś konkretnej osoby. Gdyby organ powziął wątpliwość, co do charakteru tego pisma strony działającej bez zawodowego pełnomocnika - winien usunąć wątpliwość przez odpowiednie i jasne wezwanie strony do wyjaśnienia charakteru pisma. Jednakże, co należy podkreślić, w niniejszej sprawie - zdaniem Sądu - nie zachodzi jakakolwiek wątpliwość wymagająca wyjaśnienia i organ administracyjny stwierdzając wniesienie takiego pisma, nawet mylnie nazwanego "zażaleniem", w terminie do odwołania - winien w pierwszej kolejności uznać je właśnie za odwołanie od decyzji i jako odwołanie merytorycznie rozpoznać. Sąd zauważa, że nazwanie przez B. L. omawianego pisma "zażaleniem" nie przeszkodziło organowi rozpoznania go jako "skargi" z Działu VIII Kpa, co świadczy także o braku konsekwencji tego organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że organ odwoławczy naruszył art. 128 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.): "Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji."

W związku z powyższym - przy ponownym rozpatrzeniu sprawy - organ odwoławczy ustali, czy pismo B. L. opatrzone datą 8 stycznia 2008 roku zostało złożone istotnie w terminie 14 dni do odwołania od decyzji organu I instancji, a jeśli tak - rozpozna odwołanie merytorycznie, w zgodzie z przepisami prawa materialnego i właściwymi przepisami proceduralnymi.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję orzekając w tym względzie na mocy art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. - jak w wyroku.