Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1353/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi
Powołane przepisy: article: art. 250,  art. 258 par. 2  pkt 8.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, par. 4 ust. 1 i 3.
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J K o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L S na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi J K ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielnej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy kwotę [...] zł podwyższoną o kwotę [...] zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 marca 2016 r. (doręczonym skarżącemu wraz

z uzasadnieniem w dniu 5 kwietnia 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie oddalił skargę L S na opisaną wyżej decyzję.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. I SA/Sz 1353/15, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przyznał L S prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w Szczecinie w piśmie z dnia 12 maja 2016 r. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adwokata J K.

Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie Sądu w dniu 25 maja 2016 r.

W dniu 8 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie wpłynęła opinia adwokata J K z dnia 6 czerwca 2016 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1353/15 wraz z odpisem dla Skarżącego. Adwokat J K złożył jednocześnie wniosek

o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii, według norm przepisanych. Pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały uiszczone zarówno w całości jak i części.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od dnia 1 stycznia 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).

Przedmiotem sprawy jest odmowa umorzenia należności z tytułu składek.

W tego rodzaju sprawach opłata maksymalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 480 złotych.

W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, opłata maksymalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

W myśl natomiast § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do dyspozycji § 4 ust. 2 rozporządzenia, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nie przekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia, mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust.1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, czyli ½ opłaty wynoszącej 360 zł, co stanowi kwotę [...] zł. Kwota 360 zł stanowi bowiem opłatę maksymalną obliczoną jako 75% kwoty 480 zł, co wynika z treści § 21 ust. 1 pkt pkt 2 lit. b w związku z pkt 1 lit. c. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę [...] zł.

Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 4 ust. 1 i 3 wyżej wskazanego rozporządzenia, orzec należało jak na wstępie.