Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 545/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24, art. 33, art. 252, art. 253
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. sprawy ze skargi P. G. i M.T. –M. s.c. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, mając za podstawę art. 24, art. 33 ust. 3, art. 49 ust. 1 i art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), po rozpatrzeniu zgłoszenia nr [...], dokonanego w dniu [...] sierpnia 2010 r. przez P. G. i M. T. – M. s.c. z siedzibą w L., odmówił udzielenia patentu na wynalazek pt.: "Sposób poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport".

W uzasadnieniu swojego stanowiska Urząd podał, że rozwiązanie w zakresie sposobu poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport nie może być opatentowane, ponieważ brak jest w materiałach zgłoszenia przykładów i jakichkolwiek dowodów na to, że zgłaszający faktycznie przeprowadził proponowaną metodę, sprawdził i ustalił wszystkie wymagane warunki tak, aby doprowadzić do zakładanego efektu, czyli poprawy parametrów siłowych i fizycznych u osób uprawiających sport. Oparcie się w opisie przedmiotowego zgłoszenia na informacjach pochodzących od innych uczonych oraz ich ocenie nie może być uznane za wynalazek ujawniony.

Urząd Patentowy wskazał, że w materiałach załączonych do zgłoszenia, znajdują się jedynie ogólnikowe stwierdzenia, które opisują skrótowo biochemiczne zależności np. pomiędzy stopniem wykorzystania aminokwasów dostarczanych z pożywieniem, zachowaniem diety a np. zwiększeniem siły i udziału tkanki mięśniowej. Nie ma w zgłoszeniu żadnych przykładów faktycznego przeprowadzenia badań, testów, doświadczeń oraz wyników, na podstawie których można ustalić wnioski. Jedynie umieszczenie konkretnego przykładu realizacji proponowanego rozwiązania umożliwia merytoryczne stwierdzenie, jak i z jakim skutkiem zostało ono przeprowadzone. Nie jest możliwe udzielenie ochrony patentowej na niesprawdzone pomysły. Zdaniem organu, przedmiotowy projekt zawiera jedynie ogólną koncepcję, która wymaga dalszych prac i doświadczeń, potwierdzających zarówno sam pomysł, jak i jego rezultaty. Zdaniem Urzędu Patentowego, na podstawie informacji zamieszczonych w zgłoszeniu nr [...] nie jest możliwe zrealizowanie przedmiotowego wynalazku przez specjalistę w tej dziedzinie, bowiem jest to jedynie szkic pomysłu. Opierając się na przedstawionym do oceny stanie faktycznym, organ stwierdził, że jest to wstępnie zarysowany pomysł teoretycznej metody poprawiania parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport, bez potwierdzenia jej faktycznego oddziaływania. Urząd Patentowy zaznaczył również, że zgłaszający nie wypowiedział się co do zarzutów skierowanych w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r., wobec czego organ nie zmienił swego stanowiska odnośnie braku ustawowych warunków do uzyskania patentu.

W dniu [...] czerwca 2013 r. P. G. i M. T. – M. s.c. z siedzibą w L. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zgłoszenia wynalazku [...]. Wnioskodawca podniósł, iż pomimo niefortunnej strony edycyjnej, opis wynalazku powołuje szereg badań i testów dowodzących skuteczności proponowanej metody. Zdaniem strony, prawidłowo opisane zostały dawki podawanych łącznie z suplementami diety dla sportowców substancji, w tym chelidoniny, coptyzyny, chelerytryny, homochelidoniny, protopiny, allokryptyny, sangwinaryny w ilości rzędu 0,5 mg na dobę. Dokumenty przedstawione w postępowaniu zawierały też formy podawania wynalazku. Ponadto, o przeprowadzeniu badań oraz ujawnieniu ich wyników świadczą powołane rezultaty stosowania metody według wynalazku. Przykładowo podano wśród wyników badań, iż metoda według wynalazku wykazała hamujący wpływ sangwinaryny i chelerytryny na aktywność cholinoesterazy w osoczu krwi o ok. 27-30%, co wyjaśnia wpływ preparatów alkaloidowych na wiele procesów fizjologicznych, np. perystaltykę przewodu pokarmowego, ciśnienie krwi, wydzielanie soków trawiennych. Zgłaszający do uzasadnienia wniosku dołączył również poprawiony opis zgłoszenia.

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, stosując art. 24, art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 245 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r.

W motywach decyzji podniesiono, że pismem z dnia [...] września 2013 r. organ przedstawił swoje stanowisko, jednak zgłaszający nie odniósł się do niego. Organ stwierdził, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje w całości na uwzględnienie, ponieważ zgłoszone rozwiązanie w zakresie sposobu poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport nie zostało określone za pomocą odpowiednich cech technicznych, a więc w sposób jasny i jednoznaczny, a także nie zostało w całości poparte opisem wynalazku. Zgłaszający ubiega się o ochronę sposobu poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport, jednakże przedmiotowy wynalazek został określony jedynie zawartością substancji organicznych o właściwościach hamujących aktywność transaminaz i zmniejszających stężenie enzymów mikrosomalnych, szczególnie "wybranych alkaloidów izochinolinowych i surowców będących ich źródłem". Dokonane w zgłoszeniu określenie substancji jako mającej "właściwości hamujące aktywność transaminaz i zmniejszające stężenie enzymów mikrosomalnych" oraz jako "wybrane alkaloidy izochinolinowe lub surowce będące ich źródłem" nie wskazuje konkretnych rozwiązań technicznych.

Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, organ stwierdził, że instrukcja – zastrzeżenie musi być sformułowane w sposób na tyle pełny i precyzyjny, aby na etapie postępowania o udzielenie patentu nie budziło żadnych wątpliwości, że użycie wskazanego konkretnego środka technicznego da pożądany, powtarzalny efekt. W przeciwnym wypadku, będzie mogło dojść do szerokiego udzielenia ochrony patentowej, co w połączeniu z prawnym zakresem tej ochrony grozić może zablokowaniem dalszych badań naukowych w danej dziedzinie. Niezbędne jest zatem takie określenie zastrzeżeń patentowych, aby stanowiły precyzyjną instrukcję wskazującą na konkretne środki techniczne, niezbędne do osiągnięcia założonego powtarzalnego rezultatu w dowolnych, a nie wyjątkowych, warunkach.

Organ zaznaczył, że zgłaszający do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dołączył poprawioną wersję opisu, jednak – zdaniem organu – dołączenie wskazanego przykładu wykonania nie spowodowało, iż zastrzegany zakres ochrony został należycie ujawniony. Zgłaszający zamieścił w nim tylko ogólne dane dotyczące podawanych produktów, przeznaczonych dla osób uprawiających sport. Natomiast nie uwzględnił w nim jakichkolwiek danych, z których by wynikało, iż nastąpiła deklarowana przez stronę poprawa parametrów siłowych i fizycznych. W ocenie organu, właśnie kwestia należytego ujawnienia może stanowić jedną z przesłanek patentowalności wynalazku. Strona ubiegająca się o udzielenie patentu powołuje się wyrywkowo na badania dotyczące konkretnych alkaloidów izochinolinowych. Niemniej zastrzegany zakres ochrony dotyczy sposobu poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport, polegający na podawaniu określonych produktów. W takiej sytuacji wprowadzone wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zmiany w opisie nie wpłynęły na zmianę stanowiska Urzędu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję P. G. i M. T. – M. s.c. z siedzibą w L. wniósł o jej uchylenie jako obarczonej istotnymi wadami prawnymi. Wskazanej decyzji zarzucono naruszenie: art. 7, art. 8, art. 77 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), poprzez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz niewłaściwą ocenę zebranego materiału dowodowego, a także niepełne wskazanie przyczyn rozstrzygnięcia, brak wezwania strony do dostosowania dokumentacji zgłoszeniowej do wymogów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 września 2001 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. Nr 102, poz. 1119 ze zm.). Strona skarżąca podniosła również zarzut naruszenia art. 24 oraz art. 33 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, poprzez ich niewłaściwą wykładnię oraz mylne przyjęcie, że nie ma dowodów, aby zgłaszający faktycznie proponowaną metodę przeprowadził oraz ustalił wszystkie wymagane warunki tak, aby doprowadzić do zakładanego efektu.

Zdaniem strony skarżącej, dokumentacja zgłoszeniowa zawiera wszelkie wymagane przez ustawodawcę elementy, które pozwalają na jednoznacznie określenie i przeprowadzenie wynalazku według jego opisu. Pierwotna treść opisu patentowego była niezgodna jedynie z wymogami formalnymi, natomiast zawierała wszystkie wymogi merytoryczne warunkujące udzielenie patentu na wynalazek. Wszelkie określone w ww. rozporządzeniu elementy dokumentacji zgłoszeniowej zostały wydzielone i złożone wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem przedmiotowe zgłoszenie zawierało kompletne dane dotyczące wynalazku. Opisano zarówno dawki wynalazku podawane łącznie z suplementami diety dla sportowców. Określono także formy podawania preparatu, zaś w opisie wynalazku przedstawiono również rezultaty stosowania metody według wynalazku, która wykazała hamujący wpływ sangwinaryny i chelerytryny na aktywność cholinoesterazy w osoczu krwi o około 27-30%, co również wyjaśnia wpływ preparatów alkaloidowych na wiele procesów fizjologicznych, np. perystaltykę przewodu pokarmowego, ciśnienie krwi, wydzielanie soków trawiennych. Zatem organ mylnie stwierdził, że przedmiotowy opis nie przedstawia jasnych rozwiązań, a zastrzeżenia patentowe nie są w pełni poparte opisem wynalazku. Odniesienie do rodzaju podawanych substancji oraz ich ilości znajduje się zarówno w opisie, jak też zastrzeżeniach patentowych i pozwala jednoznacznie określić, co i w jakiej ilości, a także w jakiej formie podawane było grupie kontrolnej.

Ponadto, w skardze zarzucono także brak wezwania zgłaszającego do wprowadzenia poprawek przez dostosowanie dokumentacji pierwotnej do wymogów ww. rozporządzenia. Stwierdzono również, że przykład przeprowadzenia sposobu według wynalazku dostępny był od momentu dokonania zgłoszenia, a zatem zawarty w decyzji zarzut dotyczący braku przykładów faktycznego przeprowadzenia badań, testów czy doświadczeń jest bezzasadny. Odnośnie uzasadnienia decyzji strona skarżąca podniosła, że organ zawarł w niej jedynie ogólnikowe i nieprecyzyjne stwierdzenia, nie wskazując, dlaczego elementy opisu nie ujawniają sposobu wynalazku, są niejednoznaczne albo nie pozwalają na jego urzeczywistnienie.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem art. 24 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), patenty są udzielane – bez względu na dziedzinę techniki – na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.

Natomiast zgłoszenie wynalazku, według art. 31 wspomnianej ustawy, w celu uzyskania patentu powinno obejmować: podanie zawierające co najmniej oznaczenie zgłaszającego, określenie przedmiotu zgłoszenia oraz wniosek o udzielenie patentu lub patentu dodatkowego; opis wynalazku ujawniający jego istotę; zastrzeżenie lub zastrzeżenia patentowe; skrót opisu. Urząd Patentowy wyznacza postanowieniem, pod rygorem umorzenia postępowania, termin do uzupełnienia zgłoszenia, jeżeli stwierdzi, że nie zawiera ono wszystkich koniecznych części.

Opis wynalazku, zgodnie z art. 33 ww. ustawy, powinien przedstawiać wynalazek na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić. W szczególności opis powinien zawierać tytuł odpowiadający przedmiotowi wynalazku, określać dziedzinę techniki, której wynalazek dotyczy, a także znany zgłaszającemu stan techniki oraz przedstawiać w sposób szczegółowy przedmiot rozwiązania, z objaśnieniem figur rysunków i przykładem lub przykładami realizacji bądź stosowania wynalazku. Zastrzeżenia patentowe powinny być w całości poparte opisem wynalazku i określać w sposób zwięzły, lecz jednoznaczny, przez podanie cech technicznych rozwiązania, zastrzegany wynalazek oraz zakres żądanej ochrony patentowej. Każde zastrzeżenie powinno być ujęte jasno, w jednym zdaniu lub równoważniku zdania.

Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia zagadnienia, czy zgłoszony przez stronę skarżącą wynalazek został na tyle jasno i precyzyjnie ujawniony w opisie zgłoszenia nr [...], że daje to podstawę do udzielenia ochrony patentowej w świetle przywołanych przepisów.

Stosownie do art. 252 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy jest zobowiązany do przestrzegania zasady dochodzenia do prawdy materialnej, o czym stanowi art. 7 kpa, a więc do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jego powinnością jest należyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Jest zobowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 kpa). Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Urząd Patentowy jako organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W sytuacji gdy wyniki postępowania dowodowego zawierają sprzeczne ustalenia, organ ma obowiązek ustosunkować się do tych sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął za podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, oraz uzasadnić, dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Ma więc obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji, stosownie do wymogów art. 107 § 3 kpa.

Dla oceny legalności wydanych w sprawie decyzji ważne zatem jest, by czynności procesowe organu podejmowane były z zachowaniem powyższych przepisów procedury administracyjnej. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził takich uchybień w prowadzonym przez Urząd Patentowy postępowaniu, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko tego rodzaju naruszenia prawa procesowego mogłyby prowadzić do uwzględnienia skargi.

Zasadnicze znaczenie w ocenie zdolności patentowej ma kryterium technicznego charakteru wynalazku, bowiem niestwierdzenie przez Urząd Patentowy tej przesłanki skutkuje uznaniem braku zdolności patentowej zgłoszonego wynalazku i powoduje, że dalszego badania nie prowadzi się, a ochrona patentowa jest wykluczona (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2011 r. o sygn. akt II GSK 374/10, publ. LEX nr 1080129).

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zgłoszonemu rozwiązaniu pt.: "Sposób poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport" brakuje jasnego i jednoznacznego określenia za pomocą cech technicznych, popartego opisem wynalazku oraz przykładem wykonania przedstawiającym realizację zgłoszonego rozwiązania, czym w istocie ono jest. Badane w sprawie określenia patentowe nie stanowią precyzyjnej instrukcji dokładnie wskazującej na konkretne środki techniczne niezbędne do osiągnięcia założonego powtarzalnego rezultatu w dowolnych, a nie wyjątkowych warunkach. Opis wynalazku powinien przedstawiać go na tyle jasno, dokładnie i wyczerpująco, aby możliwym było jego urzeczywistnienie przez znawcę. Podstawowymi składnikami opisu są: tytuł odpowiadający przedmiotowi wynalazku, określający dziedzinę techniki, której wynalazek dotyczy oraz znany zgłaszającemu stan techniki. Zgłoszony do ochrony wynalazek nr [...] o nazwie "Sposób poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport" nie spełnia przytoczonych powyżej wymagań.

Dołączona wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy poprawiona wersja opisu nie daje podstaw do twierdzenia, że zastrzegany zakres ochrony został należycie ujawniony. Zamieszczenie jedynie ogólnych danych dotyczących podawanych substancji organicznych oraz brak jakichkolwiek danych odnośnie deklarowanej poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport wyklucza możliwość udzielenia ochrony patentowej. Sąd przychyla się do twierdzenia zawartego w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym właśnie kwestia należytego ujawnienia zakresu i cech wynalazku jest jedną z przesłanek, od których zależy udzielenie ochrony patentowej. Strona nie przedstawiła dowodów na to, że przeprowadziła, sprawdziła i ustaliła wszystkie wymagane warunki, które pozwalają doprowadzić do zakładanego efektu wynalazku, czyli poprawy parametrów siłowych i fizycznych u osób uprawiających sport.

Podmiot ubiegający się o udzielenie ochrony patentowej winien precyzyjnie określić zakres i sposób działania wynalazku, przedłożyć wyniki badań i doświadczeń, które udowadniają, że wynalazek w rzeczy samej nim jest. Tymczasem w sprawie nie określono sposobu oddziaływania i wpływu wynalazku na organizm człowieka uprawiającego sport, w szczególności nie podano, jak reaguje organizm osoby przed zastosowaniem wynalazku, a jak po jego zastosowaniu. Skoro – jak należy wnosić – zgłaszany wynalazek ma służyć i sprzyjać poprawie kondycji fizycznej osób uprawiających sport, to w jego opisie winno zostać określone, jak wynalazek wpływa na koordynację ruchową człowieka uprawiającego sport, co w tej koordynacji poprawia, na które partie mięśni wpływa bezpośrednio, a na które pośrednio, jaki jest rezultat stosowania wynalazku i jakie są ewentualne niepożądane skutki jego stosowania. Nie przedstawiono dowodów świadczących zarówno o jego istocie, jak i samej wynalazczości zgłoszenia. Brak jest dokumentów, z których wynikałoby, w jakim czasie wynalazek podnosi sprawność fizyczną organizmu osoby uprawiającej sport od momentu jego pierwszego zastosowania, jak długo utrzymuje zwiększoną wydolność organizmu i w jakim zakresie wpływa na ogólną kondycję zdrowotną osoby. Tego rodzaju informacji w zgłoszeniu zabrakło, a ma to nader istotne znaczenie prawne. Ponadto, nie przeprowadzono badań na konkretnej grupie osób, nie poparto badaniami domniemanej zmiany parametrów siłowych i fizycznych u osób uprawiających sport, jaka miałaby nastąpić po podaniu przedmiotowego wynalazku. Zgłaszający przedstawił tylko koncepcję – ideę rozwiązania, które jednak nie może korzystać z ochrony patentowej. Przedstawiony przez zgłaszającego pomysł osiągnięcia efektu poprawy parametrów siłowych i fizycznych u osób uprawiających sport do swej realizacji wymaga dołożenia inwencji twórczej znawcy oraz precyzyjnego opisania i dołączenia szczegółowego opisu badań. Brak jasnego i dokładnego opisu wynalazku oraz konkretnego przykładu jego realizacji uniemożliwia jego odtworzenie. Brak jest zatem możliwości praktycznej oceny zdolności patentowej zgłoszenia. Organ, nie posiadając podstawowych parametrów określających przedmiotowe zgłoszenie, nie ma materiału do tego, by zbadać, czy spełnia ono zakreślone w art. 24 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej przesłanki nowości, posiadania poziomu wynalazczości czy też zdatności do przemysłowego stosowania.

Za niezasadny należy uznać powołany w skardze zarzut braku wezwania przez organ do dostosowania dokumentacji zgłoszeniowej do wymogów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 września 2001 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. Nr 102, poz. 1119 ze zm.). Wbrew stanowisku strony skarżącej, organ w dniu [...] grudnia 2012 r. zawiadomił stronę o istniejących przeszkodach w celu uzyskania ochrony patentowej, wyznaczając termin jednego miesiąca na sformułowanie stanowiska odnośnie przedstawionych kwestii. Następnie, w trakcie postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu [...] września 2013 r. sformułowane zostało kolejne wezwanie mające na celu poinformowanie o stanowisku organu, a także wyjaśnienie przez stronę istniejących wątpliwości. Strona skarżąca jednak nie zastosowała się do wezwań organu i nie uzupełniła swojej dokumentacji.

Odmawiając udzielenia ochrony patentowej, organ w swojej decyzji musi należycie wykazać brak spełnienia ustawowych przesłanek do jej udzielenia. Organ musi więc udowodnić, że przedstawiony wynalazek nie może być objęty wskazaną ochroną. W niniejszej sprawie organ administracji właściwie wykazał brak dostatecznego ujawnienia zgłoszonego wynalazku. Przedstawione przez stronę w toku postępowania dowody nie pozwalają przyjąć, że rozwiązanie jest zupełne, czyli pozwalające na osiągnięcie rezultatu bez potrzeby dokonywania rozwiązań dodatkowych, przekraczających zwyczajne zabiegi poznawcze i adaptacyjne. Natomiast braki w tym zakresie mogą wynikać bądź z niedopracowania samego wynalazku, bądź z wad dokumentacji, co w konsekwencji musiało prowadzić do odmowy udzielenia ochrony patentowej.

Przedmiotowa sprawa została rozpatrzona wnikliwie, materiał dowodowy został zebrany i poddany analizie w sposób wyczerpujący, uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie faktów, które Urząd Patentowy uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Urząd podjął też odpowiednie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ wezwał do uzupełnienia przedłożonego zgłoszenia, a następnie dokonał ponownej całościowej analizy zakwestionowanej decyzji oraz poprawionego zgłoszenia wynalazku, dołączonego do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W takim stanie rzeczy, podjęte w sprawie decyzje w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek pt.: "Sposób poprawy parametrów siłowych i fizycznych osób uprawiających sport" należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.