Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 200/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie WSA Maciej Dybowski as.sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 września 2006 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...]. nr [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/I. Kucznerowicz /-/P. Miładowski /-/M. Dybowski MZ


UZASADNIENIE

IV SA/Po 200/05

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...]r, nr [...] Starosta P., na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b i art. 73 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20.04.2004r i art. 104 kpa orzekł o utracie przez T.P. zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z zakończeniem przysługującego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych orzeczono o jego utracie.

T.P. odwołał się od tej decyzji. Podniósł, że status osoby bezrobotnej uzyskał w okresie obowiązywania poprzednich przepisów, gdy zasiłek był przyznawany na 12 miesięcy. Jego zdaniem zasiłek powinien być przyznany na taki okres.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 oraz art. 73 ust.1 pkt.1, ust. 4 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - zwanej dalej ustawą oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w PUP rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania. Rozwiązana przez T.P. w dniu [...]r umowa o pracę na mocy porozumienia stron z "[...]" sp. z o.o. w P. zawiera się w okresie 6 miesięcy, o których mowa w cytowanym przepisie. Dlatego też orzeczono o odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...]r. W związku z tym, że w dniu rejestracji T. udokumentował 365 dniowy okres uprawniający do zasiłku w oparciu o przepis art. 75 ust. 2 ustawy, prawo do zasiłku mógł nabyć po upływie 90 dni od dnia rejestracji tj. od dnia [...]r. Na podstawie art. 75 ust. 2 pkt 4 ustawy o promocji T.P. otrzymał decyzję o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. Zasiłek ten pobierał do dnia [...]r. Zasiłek dla bezrobotnych zgodnie z art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje stronie na okres 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Jednocześnie art. 73 ust. 4 ustawy stanowi, że okres pobierania zasiłku ulega skróceniu o okres, w którym przysługiwałby zasiłek oraz o okresy nie przysługiwania zasiłku, o których mowa w art. 75 ust. 1 i 2.

T.P. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o przyznanie prawa do zasiłku na starych zasadach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Skarżący zarejestrowała się w PUP w P. w dniu [...]r. W tym dniu wydana została też wydana decyzja o nabyciu przez Skarżącą statusu osoby bezrobotnej oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Decyzja została wydana pod rządami ustawy o zatrudnieniu, której przepisy wskazane były jako podstawa rozstrzygnięcia. Nadto w decyzji wskazano, że prawo do zasiłku Skarżący nabywa zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania. Jedyną ustawą (poza Kodeksem postępowania administracyjnego) wskazaną w decyzji jest ustawa o zatrudnieniu. Innymi słowy, to przepisy tej ustawy stały się podstawą określenia sytuacji prawnej Skarżącego.

Sąd nie zgadza się z argumentacją organu, że prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługiwało Skarżącemu od dnia [...]r. Jak słusznie wskazywał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 marca 2005r.

(II SA/Wa 2533/04, LEX nr 164751 ), "okres wyczekiwania na prawo do zasiłku powoduje jedynie skutek w postaci przesunięcia w czasie momentu, w którym uprawnienie do jego wypłaty powstaje". Art. 23 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu rozumieć należy w ten sposób, że to jedynie realizacja prawa do zasiłku, które bezrobotny nabywa w dniu rejestracji w urzędzie pracy, następuje po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2005r, II SA/Wa 1855/04, LEX nr 164731).

Art. 139 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia stanowi, że zasiłki przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie tej ustawy, są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach. Jak już wskazano, zasiłek został Skarżącemu przyznany decyzją z dnia [...]r, opartą na przepisach ustawy o zatrudnieniu. Niedopuszczalne jest więc korygowanie sytuacji prawnej strony, ustalonej decyzją z dnia [...]r. zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca stanowi nieuprawnioną ingerencję w prawa nabyte Skarżącego.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.

Z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja orzekła o utracie prawa to Sąd w oparciu o art. 152 wyżej cytowanej ustawy określił, że nie może być ona wykonana.

/-/I. Kucznerowicz /-/P. Miładowski /-/M. Dybowski

MZ