Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1196/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30b ust. 11 pkt 4, art. 30b ust. 6
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi W. w C. na informację Ośrodka Rozwoju Edukacji z dnia ... kwietnia 2014 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu protestu W. w C. na rozstrzygnięcie Ośrodka Rozwoju Edukacji, pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej II stopnia (IP2), skutkujące negatywną oceną wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pt. "..." na etapie oceny merytorycznej, Ośrodek Rozwoju Edukacji pismem z dnia ... kwietnia 2014 r. nr ... pozostawił protest bez rozpoznania.

W uzasadnieniu informacji zawartej w wyżej wymienionym piśmie przywołano m.in. następujące okoliczności:

Dnia ... listopada 2013 r. do IP2 wpłynął wniosek W. w C. o dofinansowanie projektu pt. "...". Wniosek został nadesłany w odpowiedzi na konkurs zamknięty nr ... "..." w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

Po pozytywnej ocenie formalnej wniosku, projekt został przekazany do oceny merytorycznej. W wyniku przeprowadzonej analizy projektu, został on negatywnie oceniony (odrzucony) z uwagi na niespełnienie kryterium dostępu nr 2 i 4 przez nieuzyskanie, co najmniej 60% punktów w dwóch punktach oceny merytorycznej (pkt. 3.3; IV). O wyniku oceny poinformowano Wnioskodawcę pismem z dnia ... marca 2014 r., znak: ..., zawierającym pouczenie o przysługującym środku odwoławczym.

W dniu ... kwietnia 2014 r. Wnioskodawca – W. w C. – wniósł protest nie zgadzając się z oceną Komisji Oceny Projektów dotyczących niespełnienia kryterium dostępu a i c zawartego w części A KOM oraz pkt 3.3 a; IV a,b,c zawartego w części B KOM.

Po przeprowadzeniu wstępnej weryfikacji formalnej pisma protestowego, IP2 stwierdziła, że do przedmiotowego środka odwoławczego nie został załączony oryginał lub uwierzytelniona kopia dokumentu poświadczającego umocowanie osoby, która protest podpisała, do działania w imieniu Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 30b ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r, Nr 84 poz. 712 z późn. zm.) w zw. z art. 2 ust. 6 ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714) protest powinien być bowiem wniesiony w formie pisemnej i powinien zawierać:

podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.

Jeśli zatem podpis składa osoba upoważniona do reprezentowania wnioskodawcy będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, zastosowanie ma ustawowy wymóg załączenia dokumentu poświadczającego umocowanie tej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy. Powyższe oznacza również, że dokument taki powinien być dołączony do każdego protestu/odwołania wniesionego przez osobę prawną/jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej/osobę upoważnioną przez wnioskodawcę, nawet jeśli środek odwoławczy został podpisany przez tę samą osobę/y, która/e podpisała/y WND w części V.

Skargę na informację (rozstrzygnięcie) zawarte w wyżej opisanym piśmie wniosła W. w C. domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie Skarżącego pełnomocnictwa udzielić może zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna. Powstaje ono poprzez oświadczenie woli osoby udzielającej pełnomocnictwa. W. w C., składając protest od oceny merytorycznej nie wyznaczyła osoby upoważnionej do podpisania wniosku. Podpisu dokonał sam Wnioskodawca, w imieniu którego działała osoba, której umocowanie wynika z faktu zajmowanego stanowiska, a nie z nadanego upoważnienia bądź pełnomocnictwa.

Zdaniem Skarżącego możliwość podpisania protestu przez samego wnioskodawcę, bez dodatkowych upoważnień lub pełnomocnictw potwierdza orzeczenie NSA dotyczące I SA/Sz 836/12 – Wyrok WSA w Szczecinie z 25 października 2012 r. Sąd stwierdził w nim bowiem że z zasad (rozdział 6, podrozdział 16) wynika, iż w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawcy przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu wnoszonego w terminie 14 dni od daty powiadomienia o wyniku oceny. Powyższy środek zaskarżenia (protest) przewidziany został w wykonaniu dyspozycji art. 30b ust 2 u.z.p.p.r., stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać, co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie a nadto w terminie, trybie i na warunkach tak określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Jednocześnie w Zasadach tych wskazano, że protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli został wniesiony: a) po terminie, b) w sposób sprzeczny z pouczeniem, c) do niewłaściwej instytucji oraz w zakresie pkt b) między innymi jeżeli został wniesiony przez nieuprawniony podmiot tzn. nie będący wnioskodawcą, którego wniosek o dofinansowanie projektu podlegał ocenie i którego wniesiony protest dotyczy, z uwzględnieniem jednak sposobu reprezentacji określonego podmiotu będącego wnioskodawcą. Oznacza to, iż w przypadku, gdy protest jest podpisany przez osobę/osoby inną/e niż wykazana/e w pkt V wniosku, którego ośrodek odwoławczy dotyczy, do protestu musi zostać załączony dokument pozwalający na stwierdzenie uprawnienia do wniesienia protestu w imieniu wnioskodawcy (np. odpis z właściwego rejestru, ważne pełnomocnictwo)

W ocenie Skarżącego powyższy wyrok jasno wskazuje, że w przypadku kiedy wniosek jest podpisany przez wnioskodawcę nie ma konieczności dołączenia do protestu dokumentów pozwalających na stwierdzenie uprawnień do wniesienia protestu w imieniu wnioskodawcy. Kanclerz ze względu na zajmowane stanowisko reprezentuje Uczelnie i ma prawo do podejmowania decyzji w jej imieniu bez dodatkowych upoważnień lub pełnomocnictw.

W przypadku protestu wniesionego przez W. w C. protest został podpisany przez samego Wnioskodawcę, który był również wskazany w punkcie V wniosku o dofinansowanie projektu.

Skarżący podniósł dodatkowo, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, pomimo jego wniesienia od negatywnej oceny wniosku narusza bezwzględnie obowiązujący przepis art. 30b ust. 1 i 2 u.z.p.p.r. stanowiący, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przepis art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. określa, że skarga do sądu może być wniesiona po wyczerpaniu procedury odwoławczej oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, czyli pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, ze względu na wyczerpanie środków na dofinansowanie projektów w danym konkursie.

Przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r precyzuje, że skarga jest warunkowana otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu (art. 30b ust. 9), ewentualnie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia w przypadku określonym w art. 30i pkt 1. Co prawda ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie wymienia informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, o której mowa w art. 30b ust. 11, niemniej jednak rozwiązanie takie należy uznać za niezgodne z zasadami demokratycznego państwa prawnego, ponieważ pozostawienia bez sądowej kontroli rozstrzygnięć dotyczących praw uczestnika postępowania konkursowego nie znajduje usprawiedliwienia.

Sąd zwraca uwagę, że w dotychczasowym orzecznictwie dopuszczalność drogi sądowo-administracyjnej, w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30b ust. 11 u.z.p.p.r., nie była kwestionowana (por. wyrok NSA z 18 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 393/14, wyrok WSA we Wrocławiu z 17 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 858/13, wyrok WSA w Warszawie z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2553/13, pub. baza CBOSA – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższych względów sąd opowiada się za dopuszczeniem kontroli sądowej także w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.

Podkreślenia wymaga że w niniejszej sprawie spór dotyczy, tego, czy Skarżąca składając protest, który podpisał Kanclerz W. w C. Z. B., powinna do niego załączyć oryginał lub uwierzytelnioną kopię dokumentu poświadczającego umocowanie Z. B. do działania w jej imieniu, zważywszy, że wniosek o dofinansowanie podpisał także Z. B. Przy czym bezsporne jest to, że do protestu takie dokumenty nie zostały załączone.

W ocenie Sądu do rozstrzygnięcia powyższej kwestii koniecznym jest przytoczenie treści art. 30b ust. 6 pkt 6 u.z.p.p.r. w myśl którego – protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera:

1) oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;

2) dane wnioskodawcy;

3) numer wniosku o dofinansowanie;

4) wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;

5)wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem;

6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.

W myśl natomiast art. 30b ust. 11 pkt 4 u.z.p.p.r. – protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, został wniesiony bez spełnionych wymogów określonych w ust. 6 – o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.

Z powyższego wynika, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wprost wskazała wymogi formalne jakie powinien spełniać protest, nakładając w szczególności obowiązek załączenia do protestu oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie osoby do działania w imieniu wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę, że składającym wniosek o dofinansowanie jest osoba prawna ( W. w C.) takim dokumentem powinien być Statut Uczelni oraz Uchwała o powołaniu Kanclerza, bądź też – w przypadku braku zapisu w Statucie o możliwości reprezentowania Skarżącej przez Kanclerza w przedmiotowej sprawie – stosowne pełnomocnictwo. Pozostaje poza sporem, że takie dokumenty nie zostały załączone do protestu.

W przypadku niespełnienia wymogów formalnych określonych w art. 30b ust. 6 u.z.p.p.r., ustawa przewiduje pozostawienie protestu bez rozpatrzenia bez konieczności wcześniejszego wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia braków w tym zakresie, co uzasadnione jest dążeniem do zapewnienia szybkości postępowania związanego z prowadzeniem polityki rozwoju. Zdaniem Sądu powołane przepisy są jasne i nie powstają na ich tle żadne wątpliwości co do obowiązku dołączenia pełnomocnictwa tudzież innego dokumentu, z którego wynika możliwość reprezentacji wnioskodawcy (wypisu z KRS, statutu) do wniesienia protestu. Dodać także trzeba, że Skarżąca została szczegółowo pouczona przez organ w piśmie z ... marca 2014 r. o sposobie i terminie wniesienia protestu, a w szczególności o treści art. 30b ust. 6 u.z.p.p.r.

Odnosząc się do zarzutów skargi w tym zakresie Sąd zauważa, że powołany wyrok WSA w Szczecinie z 25 października 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 836/12 dotyczy innego stanu faktycznego niż w przedmiotowej sprawie. Powodem uwzględnienia skargi przez WSA w Szczecinie było niepouczenie strony o konieczności złożenia pełnomocnictwa przy składaniu protestu, a nie że złożenie takiego pełnomocnictwa nie jest konieczne.

W ocenie Sądu bezzasadne są argumenty Skarżącej dotyczące tego, że protest został podpisany przez samego Wnioskodawcę. Wskazać należy, że ubiegającym się o dofinansowanie była W. w C., która jest osobą prawną i która – zgodnie ze Statutem – działa przez swe organy, jednym z tych organów jest Kanclerz. Przedłożenie Statutu było zatem konieczne aby zbadać, czy jego uregulowania dawały podstawę do działania w imieniu skarżącej Uczelni przez Kanclerza. Brak takich dokumentów uniemożliwił organowi zbadanie takiego umocowania, co automatycznie spowodowało konieczność pozostawienia protestu bez rozpatrzenia

Wobec powyższego Sąd – na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. – skargę oddalił.