Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1980/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Z. Niewiadomski, Sędziowie NSA T. Kobylecka, M. Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant I. Kędzior, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 200k r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla budowy parkingu 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz Stowarzyszenia [...] kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dn. [...].04.2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] Burmistrza Gminy W. z dn. [...].10.2001 r. (znak:[...]) ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie parkingu strzeżonego ze stróżówką, na działce położonej w W. między ulicami [...]-[...]-[...]. Przytoczoną decyzję Burmistrz wydał po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora - "[...]" Parkingi Strzeżone [...] z siedzibą w W. Stowarzyszenie [...] w odwołaniu od decyzji Burmistrza stwierdziło, iż stanowi ona zagrożenie dla lip rosnących między ul. [...] i [...]. Ponadto jest sprzeczna zarówno z zasadami ekorozwoju zapisanymi w Konstytucji RP, jak i w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym oraz w prawie ochrony środowiska. Za poważne uchybienie organu I instancji uznało niedopuszczenie do postępowania Stowarzyszenia Obrony Mieszkańców osiedla "[...]" i Spółdzielni [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dn. [...].04.2002 r. stwierdziło, że teren na którym jest planowana ta inwestycja, zgodnie z ustaleniami Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Stołecznego Warszawy, zatwierdzonego Uchwałą Rady m. st. W-wy nr XXXV/199/92 (Dz.Urz. Woj.. Warsz. Nr 15/1992, poz.184), położona jest w strefie komunikacji w obszarze centralnego zespołu usługowo-mieszkaniowego [...]. W obszarze tym preferuje się lokalizowanie funkcji usługowych III stopnia obsługi, stanowiących uzupełnienie programu ścisłego centrum w zakresie administracji, współpracy gospodarczej, placówek naukowo-badawczych itp. oraz zespołów mieszkaniowych stowarzyszonych z programem obsługi mieszkańców. Dopuszcza się jednakże utrzymanie i lokalizowanie innych funkcji nie kolidujących z funkcjami preferowanymi oraz wyklucza się lokalizowanie uciążliwych obiektów produkcyjnych, magazynów i składów. Kolegium powołuje się na art. 43 i 46 a ustawy z dn. 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, uzasadniając niemożność odmowy ustalenia tych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na wniosek wskazanego inwestora. Odnosząc się do obaw skarżącego o wpływ inwestycji na lipy rosnące między ul. [...] i [...] Kolegium stwierdza, że drzewa zgodnie z pkt. 3 decyzji Burmistrza z dn. [...].10.2001 r. będą zachowane.

Na przytoczoną decyzję Kolegium z dn. [...].04.2002 r. Stowarzyszenie [...] wniosło skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazało, że za poważne uchybienie organu I instancji uważa niedopuszczenie do postępowania Stowarzyszenia Obrony Mieszkańców osiedla "[...]" i Spółdzielni [...]. Podkreśliło, że zapis zawarty w dalszej części pkt 3 decyzji Burmistrza z dn. [...].10.2001 r. przewiduje jednak groźbę wycinki lip rosnących na terenie planowanej inwestycji-parkingu, a sam proces budowlany i fakt ingerencji inwestycji w obecny zieleniec może stanowić zagrożenie dla tych drzew.

Na poparcie tezy o konieczności zachowania tego drzewostanu w stanie niezmienionym Stowarzyszenie zgłasza wnioski formalne o przeprowadzenie dowodu z opinii Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicy W. oraz z pisma Wydziału Ochrony Środowiska [...] Urzędu Wojewódzkiego z dn. [...].03.1999 r.

Zarzuciło pominięcie w zaskarżonej decyzji Burmistrza zapisu akapitu 5 Uwarunkowań i ograniczeń wynikających ze specyfiki obszaru, zawartych w cyt. Planie Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego m. st. Warszawy, s.87, mówiącego o rewaloryzacji, a co najmniej powstrzymaniu degradacji elementów środowiska oddziałujących bezpośrednio na warunki życia.

Stowarzyszenie wskazuje także, że wydanie przedmiotowej decyzji powinno zostać wstrzymane do czasu wejścia w życie planu miejscowego obszaru "[...]", z uwagi na niejednoznaczne linie rozgraniczające ul. [...] na obecnym Planie Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego m. st. Warszawy. A także ze względu na brak spójności w założeniach planu, skoro z jednej strony inwestycja jest uzgadniana przez konserwatora zabytków, co świadczy o wadze terenu dla krajobrazu miasta, z drugiej traktuje się ten teren jako rezerwę dla poszerzenia ul. [...].

Organom administracji Stowarzyszenie zarzuca nierozpatrzenie wniosku o dopuszczenie nowego dowodu w sprawie, w postaci ekspertyzy dot. wpływu inwestycji na stopień degradacji przedmiotowego drzewostanu, wykonanej przez niezależnego eksperta.

Skarżący wnosi także o rozważenie przez Sąd argumentów zawartych w decyzji SKO z dn. [...].07.2001 r. nr [...], uchylającej decyzję Burmistrza wydaną w poprzednim postępowaniu o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Zauważyło, że niedopuszczenie do postępowania Stowarzyszenia Obrony Mieszkańców osiedla "[...]" i Spółdzielni [...] nie pozbawia tych podmiotów wpływu na losy wydanej decyzji, bowiem w myśl art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 147 kpa strona postępowania bez własnej winy nie biorąca udziału w postępowaniu może żądać jego wznowienia. Jednakże to te podmioty powinny podejmować działania mające na celu dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu, a nie Stowarzyszenie [...] w ich imieniu.

Odnosząc się do zarzutu zagrożenia dla drzew przez groźbę wycinki czy procesy budowlane Kolegium wskazało, iż w decyzji Burmistrza zastrzeżono, w razie absolutnej konieczności ich usunięcia, obowiązek uzyskania zgody Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicy W. Gminy W. Podkreślono także, że inwestycja ta jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego z uwagi na to, że parkingi jako urządzenia towarzyszące zabudowie mieszkaniowej stanowią jej część i są związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkańców. Stąd usytuowanie ich w mieście, w obszarze centralnego zespołu usługowo-mieszkaniowego nie jest sprzeczne z tym planem. Ponadto Kolegium zaznaczyło, że projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu został uzgodniony przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postanowieniem z dn. [...].09.2000 r. nr [...]. Nie jest uzasadnione twierdzenie Stowarzyszenia, że uzgodnienie to dotyczyło innego postępowania, bo odnosiło się do tego samego przedsięwzięcia inwestycyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Niewątpliwie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem mającym moc powszechnie obowiązującą, a z art. 46 a ustawy z dn. 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r., nr 15, poz. 139) wynika bezwzględny wymóg zgodności decyzji ustalającej warunki zabudowy z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przy czym ewentualna sprzeczność skutkuje nieważnością takiej decyzji, wreszcie art. 43 cyt. ustawy stanowi, iż nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Już to skrótowe zestawienie przytoczonych przepisów wskazuje jak wielkie znaczenie dla ważności decyzji ustalającej zabudowę i zagospodarowanie terenu mają postanowienia owego planu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie stwierdziło, że teren na którym jest planowana ta inwestycja, zgodnie z ustaleniami Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Stołecznego Warszawy, zatwierdzonego Uchwałą Rady m. st. W-wy nr XXXV/199/92 (Dz.Urz. Woj. Warsz. Nr 15/1992, poz.184), położona jest w strefie komunikacji w obszarze centralnego zespołu usługowo-mieszkaniowego [...]. Jak wynika z postanowień planu w obszarze tym preferuje się lokalizowanie funkcji usługowych III stopnia obsługi, stanowiących uzupełnienie programu ścisłego centrum w zakresie administracji, współpracy gospodarczej, placówek naukowo-badawczych itp. oraz zespołów mieszkaniowych stowarzyszonych z programem urządzeń obsługi mieszkańców. Dopuszcza się jednakże utrzymanie i lokalizowanie innych funkcji nie kolidujących z funkcjami preferowanymi oraz wyklucza się lokalizowanie uciążliwych obiektów produkcyjnych, magazynów i składów. Mając ten zapis na względzie Kolegium uznało, że budowa parkingu, jako taka jest zgodna z postanowieniami planu, bowiem parkingi jako Urządzenia towarzyszące zabudowie mieszkaniowej stanowią jej część i są związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkańców. Stąd usytuowanie ich w mieście, w obszarze centralnego zespołu usługowo-mieszkaniowego nie jest sprzeczne z planem, a zwłaszcza wówczas, gdy mają być tymczasowo zrealizowane w pasie terenu zarezerwowanym pod przyszłe poszerzenie drogi (linie rozgraniczające ulicy [...], trasy głównej obszarowej Go, rezerwy terenu pod budowę II jezdni ulicy). Kolegium w swej ocenie pominęło jednakże całkowicie kwestię zawartych w obowiązującym planie uwarunkowań i ograniczeń wynikających ze specyfiki obszaru, gdzie wśród podstawowych celów zagospodarowania przestrzennego obszaru, których osiągnięciu ma służyć polityka przestrzenna wymienia się m. in. ochronę i kształtowanie elementów przyrodniczych wchodzących w skład systemu ekologicznego miasta oraz rewaloryzację - a co najmniej powstrzymanie degradacji elementów środowiska oddziałujących bezpośrednio na warunki życia. W aspekcie tego zapisu pojawia się wątpliwość, czy przedmiotowa inwestycja może mieć miejsce na tym obszarze, ustalenia te nie dają wszak jednoznacznej odpowiedzi, czy funkcja ta może być tam zrealizowana. Aby dokonać takiej oceny należy odnieść się do zaistniałej sytuacji faktycznej. Z pisma Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Dzielnicy W. Gminy W. z dn. [...].08.2000 r. negatywnie opiniującego kolejny projekt lokalizacji parkingu na tym obszarze wynika wszak, że te lipy krymskie o rozłożystych koronach są cenne zarówno pod względem dendrologicznym, jak również mają duże znaczenie zdrowotne i estetyczne. W piśmie tym wyrażono obawę, że budowa parkingu na tym terenie wiązać się będzie z wprowadzeniem nawierzchni utwardzonych w miejsce trawników oraz znaczną redukcja koron lip, co nie wpłynie korzystnie na warunki życia, kondycję i walory ozdobne tych drzew. Z załącznika mapowego do decyzji wynika, że stanowiska postojowe zostały zaprojektowane pomiędzy lipami, stąd Kolegium winno odnieść się do faktu, czy takie usytuowanie parkingu nie wpłynie na stan tego drzewostanu. Obowiązujący plan dopuszcza wszak taką funkcję, ale pod warunkiem, że zamierzona inwestycja nie naruszy zastanego środowiska. Należy uznać, że Kolegium nie zinterpretowało ustaleń warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji pod tym kątem.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja została podjęta przedwcześnie, przed zbadaniem tego aspektu planowanej inwestycji, co zobowiązuje Sąd do jej uchylenia.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na

zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dn. 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 12700) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn.

30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - orzekł jak w sentencji,