Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 804/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2006r. sprawy ze skargi T. U. na decyzję Wojewody z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzje; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i T. U. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami wodociągowym, kanalizacji sanitarnej ze zbiornikiem bezodpływowym, zalicznikowym energii elektrycznej, gazu ze zbiornikiem podziemnym na gaz płynny oraz ogrodzenia działki w S., gm. P. na działce geodezyjnej nr "[...]".

Od tej decyzji odwołał się K. N., który zarzucił inwestorowi, że bez jego zgody wybudował przyłącze wodociągowe na działce nr "[...]", będącej własnością odwołującego się. Sporne przyłącze wykonano w warunkach samowoli budowlanej w dniu 4 czerwca 2005 r., gdyż inwestor otrzymał pozwolenie na budowę dopiero dnia 16 czerwca 2005 r.

Wojewoda, decyzją z dnia "[...]"sierpnia 2005 r., nr "[...]", uchylił zaskarżoną decyzje w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Stwierdził w uzasadnieniu decyzji, że roboty budowlane na działce geodezyjnej nr "[...]" we wsi S. gm. P. zostały rozpoczęte, wbrew art. 28 ust. l Prawa budowlanego, w oparciu o nieostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Zaistniała okoliczność, na podstawie art. 105 § l Kodeksu postępowania administracyjnego, skutkuje umorzeniem postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę tej inwestycji. Wskazał ponadto na konieczność przeprowadzenia odrębnego postępowania przez organ nadzoru budowlanego.

W złożonej skardze T. U. stwierdził, że roboty budowlane na działce nr geodezyjny "[...]" we wsi S. rozpoczęto w oparciu o ostateczną decyzje o pozwoleniu na budowę, a nie jak podano w zaskarżonej decyzji - o nieostateczną decyzję.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że realizacja robót budowlanych przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w sprawie o pozwolenie na budowę. Wskazał ponadto, że skarżący naruszył również art. 41 ust. 4 Prawa budowlanego, gdyż nie zawiadomił właściwego organu o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wojewódzki sąd administracyjny właściwy jest do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja taka zgodna jest z prawem jeżeli odpowiada przepisom prawa materialnego i procesowego. W związku z tym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § l powołanej ustawy.

Ponadto, zgodnie z art. 134 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co obliguje do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.

Przeprowadzona w takim zakresie kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że nie odpowiada ona wymogom prawa.

Z akt sprawy wynika, że Starosta decyzja nr "[...]" z dnia "[...]" zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i T. U. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami i ogrodzenia działki w S., gm. P. na działce geodezyjnej nr "[...]". Od tej decyzji w dniu l lipca 2005 r. odwołał się K. N., zarzucając inwestorowi nieprawidłowości przy budowie przyłącza wodociągowego.

Należy zauważyć, że wniesienie odwołania, w myśl art. 131 Kodeksu postępowania administracyjnego, nakłada na organ pierwszej instancji obowiązek zawiadomienia z urzędu o tym fakcie legitymowanych podmiotów. Precyzując zakres tego obowiązku należy mieć na uwadze, że wskazany przepis konkretyzuje zasadę wyrażoną w art. 10 § l Kodeksu postępowania administracyjnego. Wynika z niej ogólny obowiązek organu administracji publicznej zapewnienia stronom czynnego udziału postępowania. Ponadto treść art. 10 § l powoduje, że w razie wniesienia odwołania organ pierwszej instancji nie może ograniczyć się tylko do zawiadomienia stron. W doktrynie podkreśla się, że samo zawiadomienie stron o wniesionym odwołaniu nie czyni zadość wymaganiom art. 10 § l Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w myśl tego przepisu strony powinny mieć możliwość zapoznania się z treścią odwołań wniesionych przez inne strony i wypowiedzenia się co do ich treści. Organ administracji publicznej nie może zatem ograniczyć się tylko do informacji o fakcie wniesienia odwołania, ale powinien dołączyć do zawiadomienia odpis odwołania lub pouczyć strony o prawie zapoznania się z treścią odwołania i wypowiedzenia się co do niej, wyznaczając stosowny termin (zob. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Bibliografia postępowania administracyjnego za lata 1927-2005, Zakamycze, 2005, s. 764 oraz G. Łaszczyca [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I i II, Zakamycze, 2005, s. 215 - 216 oraz powołana tam literatura).

W rozpatrywanej sprawie nie zapewniono stronom tak rozumianego czynnego prawa do udziału w toczącym się postępowaniu. Strony nie zostały bowiem zawiadomione o wniesieniu przez K. N. odwołania ani tym bardziej o jego treści. Starosta wydał na podstawie art. 133 Kodeksu postępowania administracyjnego pismo z dnia "[...]"lipca 2005 r., nr "[...]", w którym zawarł własne stanowisko w sprawie zarzutów odwołania. Wprawdzie do tego pisma załączono odwołanie, jednakże w aktach sprawy brak jest dowodu, aby jego kopie były doręczone również stronom tego postępowania. Organ pierwszej instancji poinformował również Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wniesionym odwołaniu wskazując, że dotyczy ono bezprawnego podłączenia do wodociągu na działce nr "[...]" i samowoli budowlanej. Powyższe działania, w ocenie Sądu, nie stanowią realizacji obowiązku przewidzianego w art. 131 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Niedopełnienie przez organ administracji obowiązku określonego w art. 131 Kodeksu postępowania administracyjnego, skutkiem czego strona została pozbawiona możliwości należytej obrony swoich praw przed organem odwoławczym, stanowi istotna wadliwość postępowania. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tym bardziej, że Wojewoda, wbrew regulacji art. 10 § l Kodeksu postępowania administracyjnego, nie poinformował stron o możliwości czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, a przed wydaniem decyzji nie umożliwił im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, jak już wyżej zaznaczono zasada określona w powołanym przepisie ma zastosowanie w każdym stadium postępowania, a więc także w toku postępowania odwoławczego. Jednocześnie należy zauważyć, że w sprawie nie miał zastosowania wyjątek przewidziany w § 2 tego przepisu.

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy przeprowadzi postępowanie administracyjne zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi Sąd stwierdza, że jest on niezasadny. Bezsporne jest bowiem, że skarżący rozpoczął roboty budowlane w dniu 4 lipca 2005 r. W tej dacie nie upłynął jeszcze pozostałym stronom postępowania termin do wniesienia odwołania, gdyż decyzję organu pierwszej instancji J. S. odebrała w dniu 20 czerwca 2005 r., natomiast K. N. - w dniu 21 czerwca 2005 r. Tym samym nie miała ona przymiotu ostateczności, zgodnie bowiem z art. 16 § l Kodeksu postępowania administracyjnego tylko decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Decyzjami ostatecznymi są decyzje, które nie mogą być zweryfikowane w administracyjnym toku instancji. Do decyzji ostatecznych można zaliczyć decyzję organu pierwszej instancji, tylko wówczas, gdy w stosunku do niej upłynął już termin do złożenia odwołania i nie został on przywrócony.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdzając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w oparciu o art. 145 § l pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Z mocy art. 152 tej ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.