Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 486/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6402 Skargi organów nadzoru na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 81 ustawy o samorządzie  powiatowym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części
Powołane przepisy: article: art. 42 ust. 7 pkt 3, art. 91d ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 97 poz 674
law: Ustawa  z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - tekst jednolity
article: art. 79 ust. 1, art. 81 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity
article: art. 147 par. 1, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2012 roku sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Powiatu w Kętrzynie z dnia 26 kwietnia 2012 roku nr XIII/106/12 w przedmiocie zmiany uchwały Nr X/78/2011 Rady Powiatu w Kętrzynie z dnia 29 grudnia 2011 roku w sprawie zasad ustalania, obniżania i rozliczania tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć niektórych nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych, dla których organem prowadzącym jest Powiat Kętrzyński 1/ stwierdza nieważność § 1 zaskarżonej uchwały Rady Powiatu w Kętrzynie z dnia 26 kwietnia 2012 roku nr XIII/106/12 w części obejmującej wyrazy "inni specjaliści", zawarte w poz. 2 tabeli stanowisk w § 7 ust. 1; 2/ orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w części określonej w pkt. 1.


UZASADNIENIE

Dnia 26 kwietnia 2012 r. Rada Powiatu w Kętrzynie podjęła uchwałę

Nr XIIII106/2012 z. o zmianie uchwały Nr X/78/2011 Rady Powiatu w Kętrzynie z dnia

29 grudnia 2011r. w sprawie zasad ustalania, obniżania i rozliczania tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć niektórych nauczycieli zatrudnionych w szkołach

i placówkach oświatowych, dla których organem prowadzącym jest Powiat Kętrzyński. Uchwałą tą organ uchwałodawczy powiatu, na podstawie art. 42 ust. 7 w związku z art. 91d pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) ustalił tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych, prowadzonych bezpośrednio z dziećmi, młodzieżą, wychowankami, uczniami i słuchaczami szkół oraz na ich rzecz i rzecz ich rodzin przez nauczycieli nie wymienionych w art. 42 ust. 3 Karty Nauczyciela, zatrudnionych

w pełnym wymiarze zajęć, ustalając tygodniowy obowiązkowy wymiar zajęć, w ilości 30 godzin, dla pedagogów, psychologów, logopedów, doradców zawodowych, a także innych specjalistów prowadzących zajęcia specjalistyczne, zatrudnionych w szkołach

i placówkach (z wyłączeniem poradni psychologiczno-pedagogicznej).

Wojewoda Warmińsko – Mazurski wniósł skargę na tę uchwałę domagając się stwierdzenia jej nieważności w części, dotyczącej zawartych w § 1 poz. 2 tabeli stanowisk w zakresie wyrazów: "a także inni specjaliści". Zdaniem skarżącego, ustalenie obowiązkowego wymiaru zajęć dla innych specjalistów, niż wyszczególnieni w art. 42 ust. 7 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela, wykracza poza delegację ustawową, wynikającą z tego przepisu.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w Kętrzynie uznała jej zasadność. Wyjaśniła, że przyjęła zaskarżony zapis w celu uregulowania na przyszłość statusu specjalistów, których organ prowadzący zamierza zatrudnić dla prawidłowego procesu dydaktycznego wobec wychowanków ośrodka szkolno – wychowawczego (np. neurologopeda, rehabilitant, fizjoterapeuta).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały orzeka organ nadzoru

w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej doręczenia organowi nadzoru. Po upływie tego terminu organ nadzoru traci uprawnienie do stwierdzenia nieważności uchwały lecz może ją zaskarżyć do sądu administracyjnego (art. 81 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym). Skarga taka została wniesiona w niniejszej sprawie. Przedmiotem zaskarżenia była uchwała Rady Powiatu w Kętrzynie zmieniająca wcześniejszą uchwałę tego organu w sprawie zasad ustalania, obniżania i rozliczania tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć niektórych nauczycieli zatrudnionych w szkołach

i placówkach oświatowych, dla których organem prowadzącym jest Powiat Kętrzyński. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 42 ust.7 pkt 3 Karty Nauczyciela. Przepis ten upoważnia organ prowadzący szkołę do określania tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć "nauczycieli szkół niewymienionych w ust. 3, nauczycieli szkół,

o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1a, nauczycieli prowadzących kształcenie w formie zaocznej, nauczycieli kolegiów pracowników służb społecznych, nauczycieli kształcenia na odległość, nauczycieli realizujących w ramach stosunku pracy obowiązki określone dla stanowisk o różnym tygodniowym obowiązkowym wymiarze godzin, pedagogów, psychologów, logopedów, doradców zawodowych prowadzących zajęcia związane

z wyborem kierunku kształcenia i zawodu w celu wspomagania uczniów

w podejmowaniu decyzji edukacyjnych i zawodowych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 11 ustawy o systemie oświaty, bibliotekarzy bibliotek pedagogicznych oraz zasady zaliczania do wymiaru godzin poszczególnych zajęć w formie zaocznej i w kształceniu na odległość". Zgodnie z art. 91 d pkt 1 Karty Nauczyciela kompetencje organu prowadzącego w stosunku do szkół i placówek prowadzonych przez powiat w zakresie art. 42 ust. 7 wykonuje rada powiatu. Oznacza to, że zaskarżona uchwała została podjęta przez uprawniony organ. Jednakże przeprowadzona kontrola zaskarżonej uchwały wykazała, że jest ona niezgodna

z obowiązującym prawem, przy czym waga stwierdzonego naruszenia prawa materialnego ma charakter istotny, co przesądziło o konieczności stwierdzenia nieważności kontrolowanego aktu w zaskarżonej części. Powoływany art. 42 ust. 7 pkt 3 Karty Nauczyciela pozwala na określenie tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć, ale tylko podmiotom enumeratywnie wymienionym w tym przepisie. Uprawnione jest stanowisko skarżącego, iż ustawodawca, poprzez szczegółowe wyliczenie, wyczerpująco określił krąg podmiotów, którym organ prowadzący szkołę lub placówkę może ustalić tygodniowy obowiązkowy wymiar zajęć. Ustalenie tegoż wymiaru zajęć dla innych specjalistów, nie wymienionych w art. 42 ust. 7 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela, nie znajduje podstawy prawnej. Zaskarżoną uchwałą uprawniony organ określił tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć pedagogów, psychologów, logopedów, doradców zawodowych prowadzących zajęcia związane z wyborem kierunku kształcenia i zawodu w celu wspomagania uczniów w podejmowaniu decyzji edukacyjnych i zawodowych oraz innych specjalistów. W tej ostatniej części, dotyczącej innych specjalistów, uchwała została podjęta bez podstawy prawnej. Ustawodawca bowiem w cytowanym art. 42 ust.7 pkt 3 zawarł zamknięty katalog osób, co do których organ nadzoru mógł określać tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin. Inni specjaliści nie są tym katalogiem objęci.

Z tych względów zaskarżona uchwała w zaskarżonej części wydana została

z istotnym naruszeniem prawa, uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.).

Z mocy art. 152 tejże ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona uchwała w tej części nie podlega wykonaniu. Oznacza to, iż nie wywołuje ona skutków prawnych od chwili wydania wyroku, mimo iż jest on nieprawomocny.