Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 105/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2005r sprawy ze skargi J., A., T., M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nakazu przedłożenia określonych dokumentów skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2001 r. Nr [...] udzielono J. M. pozwolenia na budowę dwurodzinnego budynku mieszkalnego z pracownią projektową wraz z przyłączami w L. przy ul. B. [...]. Decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...], stwierdzono bowiem nieważność decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z uwagi na załączenie do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu po upływie terminu jej ważności.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. po przeprowadzeniu wizji lokalnej postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. nakazał wstrzymanie inwestorowi wykonywania robót budowlanych.

W dniu [...] czerwca 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. wydał decyzję nr [...], którą nakazał inwestorowi przedłożenie określonych dokumentów w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem w terminie 30 sierpnia 2002 r.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., udzielił J. M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową tego budynku, a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.

Wymienione postępowania stały się następnie przedmiotem uruchomionych przez T. K., działającego jako pełnomocnik J., A., T. i M. K., postępowań nadzorczych, a następnie skarg na decyzje kończące postępowania nadzorcze. Ich łączny opis jest niezbędny dla uzasadnienia rozstrzygnięć Sądu w kolejnych poniższych sprawach.

[sygn. akt VII SA/Wa 105/04] Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. zapoczątkował sprawę, w której Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. odmówił stwierdzenia decyzji nr [...], a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę złożoną na tę decyzję zarejestrowano pod sygn. akt VII SA/Wa 105/04. Przyczyną żądania stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] było to, iż zdaniem skarżącego, wydana została ona po upływie dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. Skarżący zarzucił, iż doręczenie osobiste postanowienia J. M. w dniu [...] kwietnia 2002 r. nie mogło być skuteczne prawnie, skoro postanowienie to zostało wysłane wcześniej pocztą i nie zostało odebrane pomimo podwójnego awizowania. Na okoliczność tę skarżący dołączył kopie reklamacji potwierdzającej awizo w dniach [...] marca 2002 r. i powtórnie w dniu 9 kwietnia 2002 r. Zdaniem skarżącego termin doręczenia należało liczyć daty doręczenia zastępczego, a nie, jak przyjęły to organy w decyzjach odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji nr [...], od daty osobistego odbioru, co nastąpiło 26 kwietnia 2003 r. Zgodnie zaś z art. 50 ust.4 Prawa budowlanego postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia jego doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 51 Prawa budowlanego, zatem, zdaniem skarżącego, nie było podstaw do wydawania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji nr [...], a jej wydanie rażąco narusza prawo. T. K. złożył skargę na tę decyzję ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.

[sygn. akt VII SA/Wa 103/04] Kolejną zakwestionowaną decyzją była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wobec tej decyzji złożony został wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż skarżący uważał, iż decyzja ta zapadła w oparciu o dowody, które okazały się fałszywe. Po wznowieniu postępowania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. odmówił uchylenia decyzji nr [...], uzasadniając to okolicznością, iż wnioskodawca nie przedstawił orzeczenia właściwych organów stwierdzających zaistnienie fałszerstwa. Na skutek odwołania, sprawę rozpoznał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego który decyzją [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę złożoną na tę decyzję zarejestrowano akt sygn. akt VII SA/Wa 105/04. W skardze T. K., poza obszernym opisem sprawy, podniósł dodatkowo, że w decyzji wadliwie nazwano przedmiot sprawy jako dotyczącej pozwolenia na budowę, zamiast pozwolenia na wznowienie robót. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje rozstrzygnięcie.

[sygn. akt VII SA/Wa 783/04] Poruszona w powyższej skardze kwestia pomyłki organu stała się przedmiotem odrębnego postępowania o sprostowanie oczywistej pomyłki. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając z urzędu, wydał na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. postanowienie [...] z dnia [...] marca 2004 r. o sprostowaniu oczywistej pomyłki, która wystąpiła w decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, znak: [...], w ten sposób, że na stronie pierwszej w wierszu czternastym jest: "udzielenia Panu J. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego", a powinno być: "udzielenia inwestorowi Panu J. M. pozwolenia na wznowienie robót związanych z budową budynku mieszkalnego z pracownią projektową". Na postanowienie to złożył zażalenie T. K., wskazując na kolejny błąd organu polegający na wadliwym opisie przedmiotu poprawianej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując, że mimo błędnego oznaczenia przedmiotu postępowania, w kontekście całego orzeczenia, nie ma wątpliwości co do treści poprawki, a zatem błędne oznaczenie przedmiotu postępowania nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie. Postanowienie to zaskarżył T. K., powołując wcześniej użyte argumenty, skargę zaś zarejestrowano pod sygn. akt VII SA/Wa 783/04. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje rozstrzygnięcie.

[sygn. akt VII SA/Wa 1092] T. K. wniósł następnie w dniu [...] maja 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.(dotyczącej wznowienia postępowania), sprostowanej postanowieniem [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił o wszczęciu tego postępowania i na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił je postanowieniem [...] z dnia [...] maja 2004 r., podając jako przyczynę złożenie w dniu 8 stycznia 2004 r. skargi na tę decyzję do sądu administracyjnego, co wyłącza możliwość dokonywania rozstrzygnięć przez organ administracyjny w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podał, że jego zdaniem, złożenie skargi nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania, a nadto, że nie uzasadniono dostatecznie wydanego postanowienia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie i wyjaśnił, że wynik sprawy zawisłej przed sądem ma oczywisty związek z możliwością rozpoznania wniosku, ponieważ organ będzie związany oceną prawną wyrażoną w wyroku wydanym w sprawie dotyczącej przedmiotowej decyzji. T. K. złożył skargę na to postanowienie, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w swoich orzeczeniach.

Sprawa niniejsza na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Organy nadzorcze orzekające w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] oparły swoje rozstrzygnięcie na twierdzeniu, iż termin doręczenia postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. J. M. należy liczyć od dnia 26 kwietnia 2002 r., tj. od daty faktycznego otrzymania postanowienia o wstrzymaniu robót. Ustalenie to nie jest właściwe, należy zaś podzielić twierdzenie skarżącego, że skuteczne prawnie było doręczenie zastępcze. Późniejsze doręczenie kopii postanowienia inwestorowi odnosiło tylko skutek faktyczny, w związku z czym bieg terminów procesowych, w tym termin do wydania decyzji nr [...] należało liczyć w sposób określony w art. 44 k.p.a.

Zarówno organ jak i skarżący pominęły jednak, że na skutek powtórnego awizowania przesyłki przez pocztę, termin określony w art. 44 k.p.a. należy liczyć od dnia 9 kwietnia 2002 r., gdyż taka okoliczność wynika z pocztowego dowodu doręczenia przesyłki oraz pisma stanowiącego wynik postępowania reklamacyjnego, które są dokumentami urzędowymi w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a., co oznacza, że stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W tym stanie rzeczy, uwzględniając siedmiodniowy termin przechowywania pisma w placówce pocztowej, przyjąć trzeba, że dwumiesięczny termin do wydania decyzji nr [...] biegł od dnia 16 kwietnia 2002 r., decyzja zaś została wydana w dniu dnia [...] czerwca 2002 r., a więc przed upływem dwóch miesięcy. W tym stanie rzeczy zarzuty skarżącego co do ważności decyzji nr [...] nie mogły odnieść skutku, zasadnie przeto organy odmówiły stwierdzenia nieważności tej decyzji

Zaskarżona decyzja zawiera uchybienie związane z datą liczenia terminu, uchybienie to nie może jednak jako "inne naruszenie przepisów postępowania" w rozumieniu art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, skoro znaczenie mają tylko takie uchybienia, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.