Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 76/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 30
journal: Dz.U. 2020 poz 2052
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant: Starszy asystent sędziego Konrad Milczanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2022 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 26 lipca 2021 r., nr SKO.442.9.2021 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia działek oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 17 czerwca 2021 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie "k.p.a." w związku z art. 29 ust. 1 i 2 i art. 30 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 2052 ze zm.) – dalej jako: "p.g.k.", Wójt Gminy umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia działek oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków nr [...] i [...] z działkami nr [...] i [...], obręb ewidencyjny K., gmina L. z wniosku A. G..

Wniosek dotyczył rozgraniczenia nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i [...], stanowiące własność A. G. z działkami nr [...] stanowiącymi własność W. P. L. i działki nr [...] , stanowiącej własność T. i T. P. L.

Jak stwierdził organ pierwszej instancji postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy ww. działkami zostało zakończone prawomocną decyzją Wójta Gminy z dnia 22 czerwca 2018 r. Zgodnie z protokołem granicznym z dnia 15 maja 2018 r. strony zgodnie oświadczyły, że przyjmują ostatni spokojny stan posiadania za najbardziej prawdopodobny przebieg granic i nie wnoszą żadnych roszczeń i żądań.

Wobec stanowiska wnioskodawczyni kwestionującej czynności geodety ustalenia przedmiotowych granic w 2018 r., w tym pominięcie danych wynikających z dokumentu w postaci zarysu pomiarowego przedwojennego o nr [...], organ pierwszej instancji uzyskał stanowisko geodety uprawnionego S. S., który wyjaśnił, że szkic katastralny przedwojenny nie jest dokumentem, który odzwierciedla powojenny przebieg granic nieruchomości, który można przyjmować w sposób jednoznaczny. Główne prace związane z regulacją granic odbyły się po wojnie w latach 1954-1970 i to one były podstawą założenia ewidencji gruntów i budynków. Czynności wykonane zostały z należytą starannością, dogłębną analizą dokumentów jak i z poszanowaniem własności, wysłuchując każdej ze stron, a w przedmiotowej sprawie ostatni spokojny stan posiadania należało przyjąć za obowiązujący stan prawny, co strony potwierdziły w protokole granicznym.

Organ pierwszej instancji uznał tak złożone wyjaśnienia uprawnionego geodety S. S. za wyczerpujące, jak również stwierdził, że geodeta ten, wykonujący czynności ustalenia przedmiotowych granic był w posiadaniu wszystkich dokumentów znajdujących się w PODGiK w Starostwie Powiatowym. Brak jest podstaw do twierdzenia, aby dokument, na który powołuje się wnioskodawczyni, został pominięty. Postępowanie administracyjne rozgraniczeniowe w zakresie działek wskazanych we wniosku jest bezprzedmiotowe, bowiem kwestia ustalenia spornych granic została rozstrzygnięta prawomocną decyzją o rozgraniczeniu z dnia 22 czerwca 2018 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji A. G. podniosła, że decyzja rozgraniczeniowa z 2018 r. nie wiąże organu administracyjnego na tyle, że wyklucza to możliwość przeprowadzenia postępowania administracyjnego rozgraniczeniowego, pomimo że zostały odnalezione dokumenty wpływające na zmianę stanu faktycznego nie brane pod uwagę w trakcie uprzedniego postępowania rozgraniczeniowego.

Uzyskanie - po wydaniu decyzji rozgraniczeniowej z dnia 22 czerwca 2018 r. - opinii geodety T. K., z której wynika, że istnieje dokument – zarys pomiarowy przedwojenny nr [...], który umożliwia ustalenie granic w inny sposób, jest wystarczające do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Tym bardziej, że ww. zarys pomiarowy nie był brany pod uwagę przez geodetę S. S. przy sporządzaniu protokołu granicznego z dnia 15 maja 2018 r.

Zdaniem skarżącej organ pierwszej instancji nie przeprowadził dowodu z zarysu pomiarowego przedwojennego, opierając się wyłącznie na twierdzeniach geodety S. S.. Jednocześnie organ pierwszej instancji nie przedstawił uzasadnienia dla odmowy słuszności stanowiska geodety T. K. przedłożonego w piśmie skarżącej z dnia 24 maja 2021 r.

Decyzją z dnia 26 lipca 2021 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że istnienie w obiegu prawnym ostatecznej decyzji o rozgraniczeniu oznacza możliwość stwierdzenia przebiegu granicy według stanu prawnego. Organ podzielił, co do zasady, stanowisko, że możliwość prowadzenia ponownego postępowania rozgraniczeniowego może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy nastąpiły nowe zdarzenia o charakterze faktycznym , które mogą sprawiać, że stan władania gruntami różni się od tytułu prawnego od tego władania. Zdaniem organu odwoławczego taka sytuacja w sprawie nie występuje. Uzyskanie opinii geodety T. K., dotyczącej przedwojennego zarysu pomiarowego nr [...], nie stanowi nowej okoliczności powstałej po wydaniu decyzji rozgraniczeniowej wydanej w 2018 r., która mogłaby wskazywać, że ustalony tą decyzją stan prawny różni się od stanu władania. Przeciwnie, opinia ta odnosi się do wcześniejszych zdarzeń i okoliczności, które miały miejsce przed wydaniem ww. decyzji rozgraniczeniowej. Skoro decyzją rozgraniczeniową z dnia 22 czerwca 2018 r. nastąpiło ostateczne ustalenie przebiegu granic pomiędzy przedmiotowymi nieruchomościami, niedopuszczalne jest prowadzenie kolejnego postępowania w sprawie ustalenia granic. Tym samym postępowanie administracyjne wszczęte w tej samej sprawie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję A. G. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik spraw, t.j.:

1. art. 105 § 1 k.p.a. polegające na uznaniu, że ostateczna decyzja rozgraniczeniowa z dnia 22 czerwca 2018 r. wiąże organ na tyle, że wyklucza to możliwość przeprowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości pomimo tego, że zostały odnalezione dokumenty wpływające na zmianę stanu faktycznego nie brane pod uwagę w trakcie ww. postępowania rozgraniczeniowego,

2. art. 105 § 1 k.p.a. poprzez oparcie decyzji na twierdzeniu, że opinia geodety T. K. odnosi się do zdarzeń, które miały miejsce przed wydaniem decyzji z dnia 22 czerwca 2018 r., podczas gdy nowym zdarzeniem w niniejszej sprawie jest to, że w postępowaniu zakończonym ww. decyzją pominięto zarys pomiarowy przedwojenny przy sporządzaniu protokołu granicznego, o którym to dokumencie zarówno skarżąca jak i geodeta S. S. dowiedzieli się dopiero z opinii geodety T. K. po wydaniu decyzji oraz fakt, że na podstawie zarysu pomiarowego przedwojennego geodeta T. K. odszukał cześć znaków granicznych w terenie, które umożliwiają odtworzenie innego przebiegu granicy między działkami określonymi we wniosku skarżącej,

3. art. 8 k.p.a. poprzez zaniechanie analizy stanowiska organu pierwszej instancji, z którego wynikało, że geodeta S. S. nie pominął zarysu pomiarowego przedwojennego, pomimo że w protokole granicznym z dnia 15 maja 2018 r. nie został wskazany ww. dokument, a w piśmie z dnia 1 maja 2021 r. ww. geodeta stwierdził, że po reorganizacji duża część dokumentacji nie trafiła do ośrodka dokumentacji w B., czym przyznał, że nie analizował ww. dokumentu przed sporządzeniem protokołu granicznego,

4. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak odniesienia do stanowiska organu pierwszej instancji co do rzekomego wzięcia pod uwagę przez geodetę S. S. zarysu pomiarowego przedwojennego, podczas gdy zdaniem skarżącej geodeta nie zapoznał się z ww. dokumentem,

5. art. 7 art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego oraz jego dowolną ocenę przez pominięcie przez organy obu instancji faktów wynikających z opinii oraz pisma geodety T. K.,

6. art. 7, art. 76 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez odmówienie mocy dowodowej i wiarygodności dokumentowi w postaci zarysu pomiarowego przedwojennego nr [...],

7. art. 50, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zarysu pomiarowego przedwojennego nr [...] oraz szkicu rozgraniczenia działki nr [...] o nr [...],

8. art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek umorzenia postępowania podczas istnienia jasnych i niebudzących wątpliwości nowych zdarzeń o charakterze faktycznym,

oraz przepisów prawa materialnego, t.j.:

1. art. 30 ust. 1 oraz art. 31 ust. 2 p.g.k. poprzez umorzenie postępowania rozgraniczeniowego, podczas gdy po wydaniu decyzji z dnia 22 czerwca 2018 r. skarżąca odkryła dokumenty i znaki graniczne świadczące o całkowicie innym przebiegu granic między działkami o nr [...] i [...], które nie były znane organowi,

2. art. 30 ust. 1 oraz art. 31 ust. 2 p.g.k. poprzez umorzenie postępowania rozgraniczeniowego w całości, podczas gdy punkt graniczny [...] z operatu rozgraniczeniowego z dnia 15 maja 2019 r. w połączeniu z punktem [...] wznowionym w 2019 r. operatem nr [...] nie tworzy granicy ostatniego spokojnego użytkowania gruntów a w wyniku przeprowadzonego zgodnie z wnioskiem postępowania rozgraniczeniowego położenie punktu granicznego między działką nr [...] i [...] a działką nr [...] może ulec przesunięciu wzdłuż granicy biegnącej między działką nr [...] a działką nr [...], [...] i [...] do działki nr [...].

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że ustalenie, czy w sprawie zachodzi tożsamość nowej sprawy administracyjnej dotyczącej rozgraniczenia ze sprawą już uprzednio rozstrzygniętą ostateczną decyzją powinno znaleźć odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Obowiązkiem wójta było zatem wszczęcie postępowania w sprawie oraz przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w tym zakresie i w zależności od poczynionych ustaleń zakończenie go poprzez wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Wskazując na orzecznictwo sądowe skarżąca podała, że możliwość prowadzenia ponownego postępowania rozgraniczeniowego może mieć miejsce wówczas, gdy po zakończonym postępowaniu rozgraniczeniowym, czyli po ustaleniu stanu prawnego granicy i jej utrwaleniu w terenie nastąpiły nowe zdarzenia o charakterze faktycznym, które mogą sprawiać, że stan władania gruntami różni się od tytułu prawnego do tego władania.

Skarżąca z treści art. 31 p.g.k. wywiodła, że dopiero gdy brak jest znaków i śladów granicznych, map i innych dokumentów oraz punktów osnowy geodezyjnej lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się przebieg granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron. Nie można zatem przedkładać ważności protokołu rozgraniczającego opartego na oświadczeniu o przyjęciu ostatniego spokojnego stanu posiadania nad dokumenty określone w art. 31 ust. 2 p.g.k. Okoliczność faktyczna jaka wystąpiła po wydaniu decyzji rozgraniczeniowej z dnia 22 czerwca 2018 r. tj. uzyskanie opinii geodety T. K., z której wynika jednoznacznie, iż istnieje dokument - zarys pomiarowy przedwojenny o nr [...], który umożliwia ustalenie granic między działkami nr [...] oraz [...] a działką nr [...], obręb K., gmina L. w inny sposób jest wystarczająca do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Jest to uzasadnione tym bardziej, że przedmiotowy zarys pomiarowy nie był brany przez geodetę S. S. pod uwagę przy sporządzaniu protokołu granicznego z dnia 15 maja 2018 r. Potwierdza to pismo geodety S. S. z dnia 1 maja 2021 r., w którym geodeta nie potwierdził zapoznania się z tym dokumentem.

Skarżąca podniosła, że organy I i II instancji zaniechały przeprowadzenia dowodu z zarysu pomiarowego przedwojennego o nr [...] oraz szkicu rozgraniczenia działki nr [...] o nr [...], opierając swoje stanowiska na gołosłownym i niepopartym żadnym postępowaniem wyjaśniającym twierdzeniu, jakoby geodeta S. S. zapoznał się z treścią tych dokumentów przy sporządzaniu protokołu granicznego. Nie ma to potwierdzenia w treści protokołu granicznego, a samo przeświadczenie wójta nie jest wystarczającą przesłanką do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji przez organ II instancji. Na organach spoczywał bowiem obowiązek dogłębnego zbadania zasadności podstawy przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, co w niniejszej sprawie zostało zaniedbane.

Zdaniem skarżącej organ pierwszej instancji opiera swoje stanowisko na wyjaśnieniach geodety S. S., który nie zrozumiał celu przeprowadzenia ponownie postępowania rozgraniczeniowego i twierdzi, iż zarys pomiarowy przedwojenny o nr [...] nie jest istotny przy ustalaniu granic działek. Niczym niepoparta odmowa przydatności dokumentu do rozgraniczenia działek jak i brak podjęcia jakiejkolwiek terenowej czynności ustalającej granice między spornymi granicami działek świadczy jedynie o forsowaniu swojego stanowiska przez organ pierwszej instancji.

Organy nie poddały głębszej analizie ani nie przedstawiły również żadnego uzasadnienia dla odmowy słuszności stanowiska geodety T. K. zawartego w jego opinii oraz przedłożonego w piśmie skarżącej z dnia 24 maja 2021 r. Z dokumentów tych natomiast jasno wynika, iż:

- zarys pomiarowy przedwojenny o nr [...] jest jak najbardziej przydatny do ustalenia przebiegu granicy między działką nr [...] a nr [...],

- na podstawie zarysu pomiarowego przedwojennego o nr [...] geodeta T. K. odszukał część znaków granicznych w terenie,

- punkt graniczny 1669 z operatu rozgraniczeniowego z dnia 15 maja 2018 r. w połączeniu z punktem [...] wznowionym w 2019 r. operatem nr [...] nie tworzy granicy ostatniego spokojnego użytkowania gruntów,

- położenie punktu granicznego między działką nr [...], nr [...] a działką nr [...] może ulec przesunięciu wzdłuż granicy biegnącej między działką nr [...] a działką nr [...], [...], [...] do działki nr [...],

- pierworys regulacyjny z 1964 r. powstał na podstawie zarysu pomiarowego przedwojennego o nr [...], co udowadnia przydatność tego ostatniego do przeprowadzenia rozgraniczenia.

Zdaniem skarżącej powyższe fakty w świetle art. 31 u.p.g.k. powinny być ustalone przez geodetę S. S. w toku postępowania znak [...] i korzystać z pierwszeństwa przed ewentualnym zgodnym oświadczeniem stron. Z uwagi na nieprzeanalizowanie zarysu pomiarowego przedwojennego o nr [...] geodeta ten nie odszukał dalszych znaków granicznych w terenie, co skutkowało nieprawidłowościami w protokole granicznym z dnia 15 maja 2018 r.

W ocenie skarżącej nie można opierać decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji o umorzeniu postępowania na twierdzeniu, że opinia geodety T. K. odnosi się do zdarzeń, które miały miejsce przed wydaniem decyzji rozgraniczeniowej z dnia 22 czerwca 2018 r., a tym samym nie stanowi nowej okoliczności. Nowym zdarzeniem o charakterze faktycznym w niniejszej sprawie jest to, że pominięto zarys pomiarowy przedwojenny o nr [...] przy sporządzaniu protokołu granicznego z dnia 15 maja 2018 r., o którym to dokumencie skarżąca jak i biegły S. S. dowiedzieli się dopiero z opinii geodety T. K. po wydaniu decyzji. Na podstawie zarysu pomiarowego przedwojennego o nr [...] geodeta T. K. odszukał część znaków granicznych w terenie, które umożliwiają odtworzenie innego przebiegu granicy między działkami określonymi we wniosku skarżącej. To właśnie te nowe zdarzenia o charakterze faktycznym stanowią przesłankę do przeprowadzenia nowego postępowania rozgraniczeniowego tych nieruchomości

Skarżąca wskazała na poglądy sądów, z których wynika, że granice raz ustalone w ugodzie granicznej, decyzji rozgraniczeniowej lub postanowieniu rozgraniczeniowym sądu powszechnego mogą ponownie stać się sporne, generując nową sprawę rozgraniczeniową, a ponowne postępowanie rozgraniczeniowe może mieć miejsce tylko wówczas, gdy nowe zdarzenia o charakterze faktycznym dotyczące stanu władania gruntami mają miejsce już po zakończeniu wcześniejszego postępowania rozgraniczeniowego.

W ocenie skarżącej organy obu instancji nie zauważyły również, że głównym przedmiotem sporu jest granica między działką nr [...] a nr [...]. W wyniku nieprawidłowego ustalenia przebiegu granic przez geodetę S. S. granica między działką nr [...] a nr [...] została ustalona na niekorzyść skarżącej o 5,42 m, co w konsekwencji spowodowało przesunięcie granicy między działką nr [...], a działką skarżącej nr [...]. Ponadto organ pominął fakt, że pkt graniczny [...] z operatu rozgraniczeniowego z dnia 15 maja 2018 r. w połączeniu z pkt [...] wznowionym w 2019 r. (nr operatu [...]) nie tworzy granicy ostatniego spokojnego użytkowania gruntów. Mając to na względzie przynajmniej w powyższym zakresie postępowanie rozgraniczeniowe powinno było zostać przeprowadzone.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. nr 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest bezzasadna.

Jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca A. G. pismem datowanym na dzień 17 lipca 2020 r., skierowanym do Wójta Gminy, wniosła o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego - działek nr [...] i [...], stanowiących jej własność, z nieruchomościami stanowiącymi własność T. i T. P. L. – działką nr [...] oraz własność W. P. L. – działką nr [...].

Skarżąca swój wniosek o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego uzasadniła tym, że po wydaniu decyzji o rozgraniczeniu zaistniały na gruncie nowe zdarzenia mogące powodować wystąpienie sporu granicznego i potrzebę ponownego ustalenia spornych granic wskazanych przez nią działek. Skarżąca uważa, że zachodzą rozbieżności między przedwojennym zarysem pomiarowym oraz szkicem rozgraniczenia działki, a odszukane przez geodetę S. S. znaki graniczne pozwalają na odnalezienie innych znaków granicznych lub ich wznowienie. W ocenie skarżącej istnieje zatem możliwość dokładnego odtworzenia granic działek nr [...] i [...] z działkami przyległymi.

Z twierdzeń skarżącej wynika, że dąży ona do ponownego określenia granic wskazanych przez siebie działek uznając, że dokonane rozgraniczenie zostało wadliwie przeprowadzone. Jak bowiem wynika z przedłożonej do akt sądowych, a powoływanej przez organy decyzji Wójta Gminy z dnia 22 czerwca 2018 r., nr [...] , decyzją tą dokonano rozgraniczenia działki nr [...] między innymi z działkami nr [...] i [...] oraz nr [...].

Stwierdzić wobec tego należy, że niedopuszczalna jest sytuacja, w której strona w istocie próbuje zakwestionować ostateczną decyzję o rozgraniczeniu , składając kolejny wniosek o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego i wskazując, że odkryte zostały dokumenty i znaki graniczne, świadczące o całkowicie innym przebiegu granic .

Zauważyć trzeba, że choć skarżąca twierdzi w skardze, że "głównym przedmiotem sporu" jest granica między działką nr [...] a działką [...], to jej wniosek o rozgraniczenie dotyczy działki nr [...], działki nr [...] oraz działek nr [...] i [...]. We wniosku o rozgraniczenie skarżąca wskazywała, że na skutek nieprawidłowego ustalenia przebiegu granic granica między działką nr [...] a [...] została ustalona na jej niekorzyść o 5,42 m, co w konsekwencji powoduje przesunięcie granicy między działką [...] a [...]. Tak więc celem złożonego wniosku jest ustalenie innego przebiegu granic, niż ustalone ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia 22 czerwca 2018 r.

Ustalenie stanu prawnego granicy nieruchomości i jej utrwalenie w terenie nie eliminuje na przyszłość sporów między właścicielami sąsiednich gruntów co do przebiegu granicy. W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że prowadzenie ponownego postępowania rozgraniczeniowego możliwe jest jedynie wówczas, gdy po ustaleniu stanu prawnego granicy ( czyli po zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego ) nastąpiły nowe zdarzenia o charakterze faktycznym , które mogą sprawiać, że stan władania gruntami różni się od tytułu prawnego do tego władania. Innymi słowy – gdy nowe zdarzenia o charakterze faktycznym, dotyczące stanu władania gruntami, mają miejsce już po zakończeniu wcześniejszego postępowania rozgraniczeniowego ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 707/12, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 601/19- publ. Internetowa Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2002 r. IV CKN 809/00, publ. LEX nr 55120).

Podkreślić należy, że stanowisko takie prezentuje nie tylko organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, ale także sama skarżąca. Skarżąca jednak wadliwie uznaje, że podnoszone przez nią okoliczności pozwalają na przeprowadzenie nowego postępowania rozgraniczeniowego. W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie wskazało, że uzyskanie opinii geodety T. K. , dotyczącej przedwojennego zarysu pomiarowego nie stanowi nowej okoliczności , powstałej po wydaniu w 2018 r. decyzji rozgraniczeniowej, mogącej wskazywać na to, że ustalony tą decyzją stan prawny różni się od stanu władania.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga , kiedy zachodzi możliwość prowadzenia ponownego postępowania rozgraniczeniowego , mimo że doszło do rozgraniczenia tych samych nieruchomości w drodze decyzji właściwego organu.

Powyżej już wskazano, że ma to miejsce wówczas, gdy nastąpiły nowe zdarzenia o charakterze faktycznym , które mogą sprawiać, że stan władania gruntami różni się od ustalonego decyzją o rozgraniczeniu stanu prawnego.

Stan prawny to stan prawny granic nieruchomości, ustalonych decyzją o rozgraniczeniu.

Zdarzenia o charakterze faktycznym , mogące spowodować przeprowadzenie ponownego postępowania rozgraniczeniowego muszą być: nowe - czyli powstać po wydaniu decyzji o rozgraniczeniu; muszą mieć charakter faktyczny; ich skutkiem musi być powstanie innego stanu władania, niż określonego w decyzji o rozgraniczeniu.

Skarżąca nie wskazuje tymczasem na żadne okoliczności, z których wynikałoby, że po wydaniu decyzji o rozgraniczeniu zmienił się stan – co należy podkreślić - dotychczasowego władania nieruchomościami. Przeciwnie - twierdzi, że utraciła 5,42 m na skutek wadliwego rozgraniczenia i ustaleniu na jej niekorzyść granicy między działkami [...] a [...].

O ile sytuacja taka rzeczywiście by wystąpiła, to – jak wynika z argumentacji skarżącej – nie miałoby to miejsca po ustaleniu stanu prawnego granic nieruchomości.

W tym stanie rzeczy prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, że przywoływane przez skarżącą okoliczności, dotyczące – ogólnie rzecz ujmując - przedwojennego zarysu pomiarowego, nie są nowymi okolicznościami, dotyczącymi zmiany stanu władania nieruchomościami, powstałymi po wydaniu decyzji rozgraniczeniowej z 2018 r., a dotyczą one zdarzeń i okoliczności sprzed wydania tej decyzji.

Mając na uwadze, że w rzeczywistości skarżąca powołuje się nie na zmiany stanu władania nieruchomościami , do których doszło po rozgraniczeniu, a na okoliczności dotyczące prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego i samego rozgraniczenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania, wydaną w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a., bowiem przedmiotowe postępowanie, wskutek wydanej decyzji o rozgraniczeniu, było bezprzedmiotowe.

W tym stanie rzeczy Sąd, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.