Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 812/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Asesor sądowy : Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (sprostowanie oczywistej omyłki) wskutek wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a : wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12. 05. 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę G. K. wniesioną na postanowienie ostateczne Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (sprostowanie oczywistej omyłki). U postaw wydanego postanowienia legło stwierdzenie nie uiszczenia wpisu od skargi w sposób wymagany przepisem art. 219 § 1 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uiszczenie wpisu od skargi znakami opłaty sądowej, nie zaś gotówką do kasy właściwego sądu lub na rachunek bankowy oznaczało, iż strona nie spełniła w wymaganym terminie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w sposób wymagany prawem.

Pismem z dnia [...] G. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług jednocześnie uiszczając wpis od skargi w kwocie [...]. We wniosku wskazał, iż nieuiszczenie wpisu od skargi w sposób wymagany prawem nastąpiło z powodu błędnego przekonania, iż przesłane znaki opłaty sądowej w kwocie należnej z tytułu wpisu od skargi do tegoż Sądu jeszcze nie dotarły, zatem otrzymane wezwanie do uregulowania wpisu od skargi jest bezprzedmiotowe. Dopiero fakt zwrotu przez Sąd znaków opłaty sądowej w dniu [...] spowodował, iż skarżący zaniepokojony tym faktem zasięgnął telefonicznie informacji w sekretariacie Sądu skąd uzyskał informację, iż ten sposób uregulowania należności nie oznacza prawidłowego uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje :

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Uregulowanie w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu zawiera rozdział 6 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej ustawą. W art. 86 § 1 ustawy przewidziana została możliwość przywrócenia terminu na wniosek strony, w razie gdy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Natomiast w myśl zapisów art. 87 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi kwestiami, które uzależniają przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego art. 87 § 1 ustawy oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego (art. 86 § 1 ustawy).

Na tle dotychczasowych uregulowań w orzecznictwie i doktrynie ugruntowany został pogląd, że uprawdopodobnienie nie daje pewności, ale stwarza prawdopodobieństwo istnienia jakiegoś faktu. Osoba, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna (J. Borkowski [w] B. Adamiak, J. Borkowski: "Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1999, str. 156). Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Powołane przez skarżącego okoliczności błędnego przekonania, iż przesłane przez niego znaki opłaty sądowej w kwocie odpowiadającej wysokości wpisu od skargi nie dotarły do Sądu, zatem wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi jest bezprzedmiotowe nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu. Strona w wezwaniu do uiszczenia wpisu w sposób jednoznaczny została powiadomiona o sposobie uregulowania opłaty sądowej. Uznanie zatem, iż przesłane znaki opłaty sądowej nie dotarły do Sądu, które to znaki jednocześnie zadośćuczyniają obowiązkowi uiszczenia wpisu od skargi w sposób wymagany prawem oznacza, iż strona nie wykazała należytej staranności w zakresie prowadzenia własnych spraw. Pozostawienie wezwania Sądu dot. uiszczenia wpisu od skargi bez podjęcia jakichkolwiek działań w celu wyjaśnienia czy w świetle treści wezwania przesłane znaki opłaty sądowej dotarły do Sądu i pozwalają na przyjęcie, iż otrzymane wezwanie nie jest już aktualne oznacza, iż nie można uznać że bez winy skarżącego doszło do uchybienia terminu. Biorąc pod uwagę, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte z inicjatywy skarżącego, w jego interesie leżało by ustalić czy sposób w jaki dokonał zapłaty opłaty sądowej oznacza, że wpis od wniesionej skargi został w sposób prawidłowy wniesiony, a zatem czy otrzymane wezwanie w przedmiocie uregulowania opłaty sądowej jest nadal aktualne. Skarżący nie zadał sobie jednak trudu by okoliczność tę ustalić, zatem nie można uznać by uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W konsekwencji brak jest podstaw do tego by uchybiony termin przywrócić.

W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym orzeczono jak na wstępie .