Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 788/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S.R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] o skierowaniu S.R. (dalej jako: skarżący) na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno ponadto odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy lub innego podmiotu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Na stronie skarżącej ciąży zatem obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji grozi jej lub innemu podmiotowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (np. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 listopada 2011 r. (II GSK 2166/11), obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony o możliwości wystąpienia tych przesłanek. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Przechodząc do oceny zasadności zawartego w skardze wniosku Sąd stwierdza, że skarżący w ogóle go nie uzasadnił, a tym samym nie podjął chociażby próby uprawdopodobnienia, że skierowanie go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, może spowodować wystąpienie po jego stronie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi nie sposób wyodrębnić argumentację, która odnosiłaby się do okoliczności faktycznych świadczących o wystąpieniu dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wskazano również na czym w realiach rozpatrywanej sprawy niebezpieczeństwa te miałyby polegać. Tym samym Sąd nie miał możliwości oceny zawartego w skardze wniosku pod kątem przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie. Natomiast argumentacja przytoczona na poparcie zasadności złożonej skargi pozostaje bez wpływu na ocenę zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Na obecnym bowiem etapie postępowania Sąd nie może dokonywać merytorycznej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że wykonanie decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, a więc sam fakt poddania się egzaminowi, nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero ewentualne nieprzystąpienie do tego egzaminu, bądź też uzyskanie negatywnego wyniku, wiązać się będzie z wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.