Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 120/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2010 r. sprawy skargi A.B.-C. i P.C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. -Powiat Grodzki solidarnie na rzecz skarżących A. B.-C. oraz P.C. kwotę 100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [....] 2009r. A.B. i P.C. złożyli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie odpowiada na ich pisma począwszy od 4 sierpnia 2005 r. W związku z wyczerpaniem administracyjnego toku instancji oraz nie załatwieniem sprawy w terminie składają oni niniejszą skargę na bezczynność.

W piśmie z dnia [....] 2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki wyjaśnił, iż w związku z pismem C.B. - matki A.B. z dnia [....] 2005 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych związanych z przebudową, nadbudową i rozbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego przy ul. [....] w K. W jego toku przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym oględziny i zebrał materiał dowodowy. Po przeprowadzeniu w dniu [....] 2009 r. dodatkowych czynności kontrolnych w terenie organ nadzoru budowlanego uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji kończącej postępowanie w I instancji, zgodnie z art. 10 k.p.a. W piśmie z dnia [....] 2009 r. zawiadomił skarżących o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

W dniu [....] 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została przekazana uwierzytelniona kserokopia wydanej w sprawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki nosząca datę 8 stycznia 2010 r. znak: [....] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

W postanowieniu z dnia z dnia 31 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie I SAB/Ol 3/06 orzekł, iż jeśli w momencie rozpoznania przez sąd skargi organ nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 tej ustawy, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie (LEX nr 237485). Podgląd ten sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Bezczynności organu ustaje w momencie wydania decyzji objętej żądaniem lub odwołaniem.

O bezczynności organu administracji można mówić jedynie wtedy, gdy wbrew swemu obowiązkowi nie wydaje decyzji. W przypadku wydania decyzji opóźnionej (z uchybieniem ustawowego terminu załatwienia sprawy) organ pozostaje w bezczynności od dnia po którym minął mu termin do wydania decyzji do dnia w którym decyzję tę wydaje. Sąd rozpoznając skargę na bezczynność organu administracji stosuje normę określoną przepisem art. 149 p.p.s.a. która stanowi, iż sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sytuacji, kiedy ustaje bezczynność organu, przed wydaniem orzeczenia przez sąd, brak podstaw do zobowiązania organu do wydania decyzji, skoro ta już w obrocie prawnym istnieje. Postępowanie sądowe staje się więc bezprzedmiotowe.

Wydanie decyzji przez organ, po złożeniu skargi na bezczynność, a przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, skutkować musi uznaniem postępowania za bezprzedmiotowe. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszym postępowaniu. Po złożeniu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki, organ ten wydał decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie. Nastąpiło to przed rozpoznaniem sprawy przez sąd. Postępowanie sądowe stało się więc bezprzedmiotowe.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonych przepisów orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosując przez analogię przepis art. 210 § 2 p.p.s.a. Zważyć bowiem należy, iż zainicjowanie postępowania sądowego przez skarżących było w pełni zasadne (organ w dacie złożenia skargi był w sposób oczywisty w bezczynności), a z wydaniem przez organ decyzji w trakcie tego postępowania, pomimo braku ustawowego unormowania takiej sytuacji w zakresie zwrotu kosztów postępowania, zdaniem sądu strona, która postępowanie zainicjowała i poniosła z tego tytułu koszty, nie powinna ponosić negatywnych finansowych konsekwencji swoich działań.