Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 41/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1,2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: przywrócić skarżącemu termin do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2007 r. skarżący - E. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] kwietnia 2008 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 3 000 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu [...] kwietnia 2008 r.

Postanowieniem z dnia [..] maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił przedmiotową skargę E. W. z uwagi na fakt, że wpis został uiszczony dopiero [...] kwietnia 2008 r., a więc po upływie zakreślonego terminu.

W dniu [...] czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącego skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu podano, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała K. M., gdyż skarżący był wówczas chory - cierpiał na obustronne zapalenie płuc w okresie od [...] kwietnia 2008 r. do [...] czerwca 2008 r. Nie przypomina on sobie by przekazane zostały mu jakiekolwiek pisma sądowe. Stan zdrowia skarżącego nie poprawiał się przez dłuższy okres czasu po upływie terminu do uiszczenia wpisu i po doręczeniu mu, w dniu [...] maja 2008 r., odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu jej nieopłacenia. Dodatkowo skarżący jest dotknięty przewlekłą i poważną chorobą umysłową. Skarżący miał dopiero w dniu [...] czerwca 2008 r. uświadomić sobie istnienie korespondencji sądowej i istotę treści doręczonych pism. Do wniosku dołączono szereg pism mających dokumentować stan zdrowia skarżącego, a to w szczególności zaświadczenie lekarskie o poddaniu się długotrwałemu leczeniu domowemu w okresie od dnia [...] kwietnia 2008 r. do [...] czerwca 2008 r. wraz z dokumentacją leczenia. Nadto wniosek uzupełniono także licznymi zaświadczeniami lekarskimi i kartami informacyjnymi leczenia psychiatrycznego w okresie od 2002 r. - 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu do dokonania danej czynności , jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. W myśl natomiast art. 87 § 1 i 2 powyższej ustawy wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W orzecznictwie i doktrynie wielokrotnie przypomina się utrwalony pogląd, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako jedną z okoliczności uzasadniających przyjęcie tezy o braku winy w uchybieniu terminowi podaje się nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą w terminowym dokonaniu danej czynności procesowej. Z kolei ogólnie zły stan zdrowia czy jedynie złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 333-334; wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095 ).

Mając na uwadze powołane przepisy i utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych sposób interpretacji instytucji przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej Sąd doszedł do przekonania, że złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności podnieść należy, że analiza sformułowanego przez pełnomocnika skarżącego wniosku i dołączonych do niego dokumentów doprowadziła Sąd do przekonania o terminowym złożeniu wniosku o przywrócenie terminu. Wprawdzie we wniosku ustanie przyczyny uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu wiąże się z datą [...] czerwca 2008 r. a z dołączonego do wniosku zaświadczenia wynika, ze stan chorobowy ustał dopiero w dniu [...] czerwca 2008 r. to jednak nieścisłość na nie wpływa w żaden sposób na ocenę, że wniosek złożony w dniu [...] czerwca 2008 r. mieścił się w określonym ustawowo terminie siedmiodniowym.

Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło w okresie gdy skarżący był obłożnie chory i nie miał możliwości przedsiębrania zwykłych codziennych czynności. Uzasadnionym musi być wniosek, że poważna choroba wirusowa w połączeniu z nawarstwiającymi się objawami zaburzeń o charakterze psychicznym, wywoływać muszą stan psychofizyczny, w którym dotknięte nim osoby nie są w stanie w sposób należyty pojąć znaczenia podejmowanych przez siebie działań i kierowanych do nich oświadczeń. Choroba skarżącego zapoczątkowana została nagłym atakiem i w związku z tym nie miał on możliwości podjęcia zawczasu stanowczych działań w celu zapobieżenia negatywnym skutkom bezczynności w obliczu kierowanych do niego pism sądowych, w szczególności zaś nie można wymagać od niego uprzedniego ustanowienia pełnomocnika procesowego, który zadbałby o należyte zabezpieczenie jego interesu prawnego w toku toczącego się postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.