Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 331/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-06-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku M. S.-W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. S.-W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła skargę na wskazane w rubrum postanowienie DWINB utrzymujące w mocy postanowienie PINB dla miasta [...] z [...].10. 2018 r., nr [...], którym nałożono na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 10 000,00 zł.

W skardze pełnomocnik wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazując na dowolnie ustaloną wysokość grzywny, podniósł, że brak jego wstrzymania spowoduje wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które nie zostaną wynagrodzone przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania skarżącego koniecznym jest odwołanie się do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z 20.12.2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji czy postanowienia, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14.11.2006 r., sygn. akt II FZ 585/06).

Rozpoznając wniosek skarżącej w zakresie tak rozumianych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej uznać należy, że nie może on zostać uwzględniony. W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni nie wykazała bowiem możliwości wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania. Nie przedstawiła bowiem jakichkolwiek konkretnych argumentów oraz okoliczności w tym zakresie. Jednie w sposób ogólny wskazała na wystąpienie po jej stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawczyni musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Zawarte we wniosku wywody powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco okoliczności obrazujących sytuację faktyczną wnioskodawczyni. Oczywiście uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego, lecz jego materialno-prawną argumentację. Z tego też względu jego treść nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia. Podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.

Ponadto dokonanie wydatkowania środków finansowych rzadko ma charakter nieodwracalny i w niniejszej sprawie skarżąca – w razie uwzględnienia skargi – będzie mogła domagać się naprawienia ewentualnej szkody na zasadach ogólnych.

Należy mieć również na uwadze, że podnoszony przez skarżącą argument dotyczący dowolności w ustaleniu wysokości grzywny, dotyczy wadliwości zaskarżonego postanowienia i nie może przesądzać o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji lub postanowienia określone zostały bowiem wyczerpująco a art. 61 § 3 p.p.s.a., który nie wymienia wśród tych przesłanek: (zarzucanej) wadliwości zaskarżonego aktu.

Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni nie wykazała w jaki sposób wykonanie zaskarżonego postanowienia wpłynie na jej sytuację majątkową i czy w tej konkretnej sytuacji będzie można mówić o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutków, niniejszy wniosek podlegał oddaleniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.