Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1012/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] orzekającą o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] sierpnia 2011 r. do [...] sierpnia 2011 r. w wysokości 143,50 zł.

Skarżący wniósł w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż wykonanie siedmiu wydanych wobec niego decyzji w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego dodatku aktywizacyjnego oraz zasiłku dla bezrobotnych w łącznej kwocie 9454,90 zł mogłoby go narazić na niepowetowane straty i uszczerbek dla koniecznego utrzymania się.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 listopada 2013r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, pod rygorem rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy. Wezwanie to, odebrane osobiście przez skarżącego w dniu 5 grudnia 2013r., pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody okazał się niezasadny.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s.186).

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z

urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi

niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania

trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które

weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub

czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek,

przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Ponadto wskazać

należy, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.,

mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania

i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma

ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać

wykonaniu). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności

dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę

określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować

wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia

skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r, II OZ 714/08, Lex nr 493646;

postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na

www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Co do zasady powołane przesłanki nie będą miały zastosowania w przypadku należności pieniężnej, która w przypadku uwzględnienia skargi zostanie zwrócona stronie wraz z odsetkami, stanowiąc w ten sposób swoisty rodzaj zadośćuczynienia, nie czyniąc co do zasady nieodwracalnego skutku w sferze materialnej skarżącego (postanowienie NSA z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 18/11, LEX nr 992318; postanowienie NSA z 28 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 385/11, LEX nr 1137945; postanowienie NSA z 14 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 304/12, LEX nr 1137799; postanowienie NSA z 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 404/12, LEX nr 1137654).

Dodatkowo skarżący wezwany do wykazania w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy, iż wykonanie zaskarżonych decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie udzielił na to wezwanie w wyznaczonym terminie

żadnej odpowiedzi. Nie podał nawet czy nadal jest osobą bezrobotną ani nie przytoczył

żadnych informacji wskazujących na jego obecną sytuację majątkową.

W świetle powyższego, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku skarżącego i wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody.

Na marginesie należy zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a., upada ono w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Jednakże w razie ewentualnego uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, przy czym rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (art. 152 p.p.s.a.).

W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.