Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2676/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt  2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy -


UZASADNIENIE

Skarżąca – J.K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyjaśniła, że ze względu na brak pracy nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego. Nie uzyskuje dochodów. Nie posiada oszczędności. Utrzymuje się z nieregularnej pomocy rodziny. Do swojego majątku skarżąca zaliczyła 16/32 domu o pow. 80 m² w miejscowości L. , 16/32 części mieszkania przy ul. [...] o wartości ok. 300.000 zł, 16/32 części gospodarstwa rolnego w miejscowości L. .

Skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

Z uwagi na fakt, że oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej została ona wezwana do nadesłania, w terminie 7 dni: zeznań podatkowych skarżącej za 2014 r., zaświadczenia o posiadaniu przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej i ewentualnym pobieraniu zasiłku, wyjaśnienia od kiedy i dlaczego skarżącą pozostaje bez dochodów, wskazania i udokumentowania wszystkich źródeł utrzymania skarżącej (ze wskazaniem wysokości i rodzaju pomocy otrzymywanej od rodziny oraz konkretnych osób, które tej pomocy udzielają), nadesłania wyciągów z rachunków bankowych skarżącej za ostatnie trzy miesiące, przedstawienia wysokości miesięcznych wydatków składających się na bieżące utrzymanie skarżącej (w tym na czynsz, media, wyżywienie, leczenie, wynagrodzenie pełnomocnika i inne niezbędne) oraz wskazania źródeł finansowania tych wydatków.

Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 grudnia 2015 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

Do dnia dzisiejszego skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie referendarza sądowego.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – P.p.s.a.), stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W związku z powyższym to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy.

Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie, oświadczenia skarżącej zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. W związku z tym, w celu dokonania rzetelnej oceny sytuacji materialnej skarżącej, referendarz sądowy, na podstawie art. 255

w zw. z art. 252 § 1 P.p.s.a., wezwał ją do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia i dokumenty. Z tego obowiązku skarżąca nie wywiązała się.

Brak jest zatem przekonywujących podstaw do stwierdzenia, że sytuacja, w której się znajduje wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., a tym samym uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy.

Jak się podkreśla w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których poniesienia zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (zob. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05, z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04, z dnia 12 lutego 2015 r., II FZ 40/15, z dnia 15 lipca 2015 r., II FZ 571/15).

Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.