Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 560/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie
Powołane przepisy: article: Art. 13 par. 2 w zw. z art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. R.- Firmy Produkcyjno-Handlowo-Usługowej "A" w K na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia I. stwierdzić swą niewłaściwość, II. przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.


UZASADNIENIE

W. R. - Firma Produkcyjno-Handlowo-Usługowa "A" w K wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia 22 stycznia 2014 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2013 r. nr [...] o nałożeniu na W. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą W. R. Firma Produkcyjno-Handlowo-Usługowa "A" kary pieniężnej w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał między innymi art. 64 ust. 1 i 2, art. 64c, art. 140 aa ust. 1, 3 pkt 1, 4, art. 140ab ust. 1 pkt 2, ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1137), art. 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 260). W decyzji zawarto pouczenie o przysługującym prawie wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do treści przepisu art. 59 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którego siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa. W związku z powyższym zgodnie z treścią art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652) właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Na marginesie wskazać należy, że w sprawie nie ma zastosowania rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.), bowiem § 1 tego aktu wyraźnie określa zakres spraw, które zostały przekazane do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, ograniczając ten zakres do spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j.: Dz.U. z 2013 r. poz. 1414 z późn. zm.). W niniejszej sprawie natomiast decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym (zob. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014 r., II GZ 478/14).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przytoczonych przepisów stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości na podstawie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.