Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 872/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 184
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1267/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie. W niniejszej sprawie zdaniem Sądu I instancji E. (dalej Spółka) ograniczyła się do stwierdzenia, że nie dysponuje środkami finansowymi, które umożliwiłyby jej zapłatę zaliczki w wysokości określonej zaskarżonym postanowieniem. Sąd uznał za niewystarczające kserokopie dokumentów składających się z 1) wezwania do zapłaty z dnia [...] maja 2015 r. skierowanego przez Bank Spółdzielczy w R. do skarżącej o zapłatę przeterminowanego zadłużenia 2) kserokopii bilansu skarżącej sporządzonego na dzień [...] marca 2015 r., 3) kserokopii pisma Banku Spółdzielczego w R. skierowanego do skarżącej z dnia [...] lipca 2015 r. informującego o możliwości przesunięcia, pod pewnymi warunkami, spłaty kapitału kredytu oraz części odsetek. Zdaniem WSA w Warszawie Spółka nie wykazała w wystarczający sposób tego, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania aktu w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zażaleniem E., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyła powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz art. 48 § 1 p.p.s.a. W ocenie wnoszącego zażalenie Sąd powinien wziąć pod uwagę, że Spółka nie może prowadzić działalności gospodarczej, gdyż zostało jej cofnięte przez Starostę Płockiego zezwolenie na przetwarzanie odpadów a co za ty idzie nie mogła prowadzić działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącej przedstawionych dokumentów nie należy traktować jako nieaktualnych, ponieważ bez względu na datę wystawienia z samej treści wynika, że stan finansowy spółki jest niezmiernie ciężki i nie mógł ulec poprawie w ciągu roku od wystawienia złożonych dokumentów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku.

Należy zgodzić się z twierdzeniem Sądu I instancji, że skarżąca spółka nie wykazała na żadnym etapie postępowania jaka jest jej obecna sytuacja finansowa i majątkowa a tym samym nie jest możliwa ocena, w jaki sposób uiszczenie nałożonej kwoty kosztów wykonania zastępczego mogłoby wpłynąć na kondycję finansową skarżącej spółki.

W odpowiedzi na zarzut art. 61 3 p.p.s.a. należy jeszcze raz przypomnieć, że zgodnie z konstrukcja normy prawnej powyższego przepisu to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wnoszący zażalenie natomiast zasygnalizował, że Sąd z posiadanej z urzędu wiedzy powinien wywnioskować, iż trudna sytuacja spółki utrzymuję się w związku z nie prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej. W ocenie Naczelnego Sąd Administracyjnego nic nie stało na przeszkodzie aby trudną sytuację materialną udokumentować bieżącymi dokumentami, które w sposób jednoznaczny wykazałyby sytuację spółki na obecną chwilę. Konieczność właściwego udokumentowania wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, znajduje swoje odzwierciedlenie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanym m.in. w zaskarżonym postanowieniu.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.