Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 383/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Głównego Straży Granicznej postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2018 r. dotyczącego wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Głównego Straży Granicznej postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2018 r. dotyczącego wydania zaświadczenia.

Pismami z dnia 19 czerwca 2019 r. wezwano skarżącego oraz organ do podania, czy przed wniesieniem skargi, strona złożyła do organu pismo będące ponagleniem, z którego wynikało, że organ prowadzi postępowanie dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. W przypadku odpowiedzi twierdzącej wezwano do nadesłania kopii tego pisma wraz z dokumentem potwierdzającym doręczenie go organowi.

W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia [...] czerwca 2019 r. stwierdził, że nie składał do KGSG ponaglenia na przewlekłe załatwienie sprawy. Organ w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. zażądał odrzucenia skargi oraz stwierdził, że skarżący nie wnosił żadnych pism, ani wniosków o ponaglenie w trybie art. 37 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przewidziany w ustawie.

W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych, a także oświadczenia skarżącego i organu wynika, iż przed wniesieniem skargi na przewlekłość skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – nie wniósł ponaglenia.

Wskazany stan faktyczny sprawy nie spełnia normy art. 52 p.p.s.a. Skarga na przewlekłość powinna być w niniejszej sprawie poprzedzona ponagleniem w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia na drodze administracyjnej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.