Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 501/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 31zq ust.7, art. 31zo ust. 10
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 26 sierpnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2021 roku sprawy ze skargi M. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 listopada 2020 roku do 30 listopada 2020 roku uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych, działając na podstawie art. 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842, ze zm., dalej: ustawa), odmówił M.L. prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r.

Stan sprawy przedstawiał się następująco.

31 grudnia 2020 r. M.L. złożyła wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek dla płatników w określonych branżach. Jako kod przeważającej działalności wskazała według PKD 56.29.Z

Wskazaną na wstępie decyzją z [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił M.L. wnioskowanego zwolnienia wskazując, że zgodnie z art. 31zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. na wniosek płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 września 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, zwalnia się z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r." wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten miesiąc, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

Organ podkreślił, że we wniosku z 15 stycznia 2021 r. według stanu na dzień 30 września 2020 r. strona zaznaczyła, iż prowadzi przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem 56.10.A, natomiast z rejestru REGON oraz bazy KRS wynika, że przeważająca działalność gospodarcza na dzień 30 września 2020 r. oznaczona jest kodem 55.10.Z, który nie spełnia warunków zwolnienia z obowiązku opłacanie składek, o którym mowa w art. 31zo ust. 10 cyt. ustawy.

Od powyższej decyzji strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podała, że od 1995 r. prowadzi działalność hotelowo-gastronomiczną. W dniu pierwszej rejestracji spółki tj. w 1989 r. w KRS nie było obowiązku wskazywania tzw. przeważającej działalności. Spółka prowadziła szereg działalności począwszy od budownictwa, a skończywszy na gastronomii. Strona wskazał, że od 2019 r. przed Sądem Rejonowym w Ł. prowadzi korespondencję w celu sprostowania kodów PKD. Od 24 października 2020 r. ani hotel ani restauracje nie mogły funkcjonować i spieranie się o wiodący kod PKD jest w ocenie strony nieistotne, ponieważ nie osiąga żadnych dochodów, do 3 lutego 2021 r. nie została wystawiona żadna faktura, a w okresie od marca do maja 2020 r. spółka korzystała ze zwolnienia z opłat z tytułu składek, stan prawny i faktyczny nie uległ zatem zmianie. Pracownicy otrzymują wypłaty, pełnią dyżury, są zatrudnieni i w związku z tym zasadne jest zwolnienie z obowiązku opłacania składek, ponieważ za zaistniałe okoliczności związane z dostosowaniem się do szczególnych rozwiązań związanych z zapobieganiem i zwalczaniem COVID-19 strona nie ponosi winy. W załączeniu strona przedstawiła postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. dla Ł. – Ś. w Ł. z 20 stycznia 2021 r. o wpisaniu w KRS Rejestrze Przedsiębiorców o zmianie danych, w którym jako przedmiot przeważającej działalności gospodarczej wpisano kod PKD 56.10.A.

Wskazaną na wstępie decyzją z [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy wskazując, że zgodnie z art. 31zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. na wniosek płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 września 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, zwalnia się z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r." wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten miesiąc, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

Organ dodał, że jednym z warunków przyznania pomocy w postaci zwolnienia z opłacania należnych składek jest złożenie oświadczenia o uzyskaniu w miesiącu kalendarzowym, za który jest składany wniosek o zwolnienie przychodu z przeważającej działalności niższego co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w tym samym miesiącu kalendarzowym w roku 2019. Spadek przychodu, jak podkreślił ZUS dotyczy przeważającej działalności, jeżeli ta działalność była prowadzona także w analogicznym okresie w roku ubiegłym. Z danych uzyskanych z GUS według stanu zarówno na dzień 31 listopada 2019 r. , jak i 31 października 2019 r. strona nie prowadziła działalności oznaczonej kodem według Polskiej Klasyfikacji Działalności PKD 56.29.Z., który uprawniałby do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek. Decyzja została doręczona stronie 29 stycznia 2021 r.

12 lutego 2021 r. M.L. od wskazanej powyżej decyzji wniosła "odwołanie od decyzji" skierowane za pośrednictwem ZUS do Sądu Okręgowego w Ł. VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w którym wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek.

W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że na podstawie art. 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 266 ze zm.), dalej u.s.u.s. spełniła łącznie wszystkie kryteria, aby otrzymać prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek za okres od 1 listopada 2020 r. do 30 listopada 2020 r. Podała, że jest mikroprzedsiębiorcą, a na dzień 30 września 2020 r. rodzaj przeważającej działalności gospodarczej oznaczony został kodem PKD 56.29Z - pozostała usługowa działalność gastronomiczna, który to jest zgodny z danymi zewidencjonowanymi w GUS oraz CEiDG. Skarżąca wskazała, że była zgłoszona w ZUS jako płatnik składek przed 30 czerwca 2020 r., a przychód z prowadzonej działalności gospodarczej w listopadzie 2020 r. był niższy o 100% w stosunku do przychodu z listopada 2019 r. Wskazała, że złożyła deklarację rozliczeniową za listopad 2020 r. przed 31 grudnia 2020 r., a wniosek o zwolnienie z opłacania należnych składek (RDZ-B6) przed 31 stycznia 2021 r. Skarżąca podkreśliła, że zarówno według stanu na dzień 31 grudnia 2019 r., jak i na dzień złożenia wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacania należnych składek nie znajdowała się w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa. Podkreśliła, że według stanu na dzień 30 listopada 2019 r. nie prowadziła działalności według PKD 56.29.Z, tylko według PKD 56.21.Z w związku z powyższym spełnia warunki do przyznania wnioskowanej pomocy. Zdaniem skarżącej wskazane kody PKD należą do tej samej branży gastronomicznej i kwalifikują wnioskodawcę do przyznania świadczeń z tytułu pomocy publicznej związanej z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem epidemii COVID-19.

Skarżąca nadmieniła również, że przez cały rok 2019, aż do maja 2020 r. prowadziła działalność cateringową, oznaczoną kodem PKD 56.21.Z dla osób fizycznych (pracownicy biurowi). W momencie ogłoszenia pierwszego lockdownu w marcu 2020 r. pracownicy biur przeszli na pracę zdalną i tym samym straciła klientów, a obroty dramatycznie spadły. W maju 2020 r. ze względu na brak środków na opłacanie czynszu opuściła wynajmowany lokal i wyrejestrowała zakład z rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej i tym samym zakończyła działalność cateringową. Podała, że zaczęła świadczyć usługi gastronomiczne dla innych firm z tej branży w ich siedzibie, jako firma zewnętrzna dlatego zmieniła kod PKD na kod 56.29.Z -pozostała usługowa działalność gastronomiczna. Niestety, w listopadzie 2020 r. placówki gastronomiczne znów zostały zamknięte i zapotrzebowanie na usługi gastronomiczne spadło praktycznie do zera. W listopadzie 2020 r. skarżąca nie osiągnęła żadnego przychodu.

W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej przekazanie do WSA w Łodzi i o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie z 7 kwietnia 2021 r. skarżąca wniosła o przekazanie sprawy do WSA w Łodzi, podtrzymując argumentację zawartą w odwołaniu.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Ł. – [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał odwołanie M.L. od decyzji ZUS z [...] WSA w Łodzi.

4 sierpnia 2021 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z 29 lipca 2021 r., w którym wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci załączonej kopii wyroku Sądu Okręgowego w Ł. – [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 18 maja 2021 r., sygn. akt [...] o zmianie decyzji ZUS z [...] i przyznaniu jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego wskazując, że zmieniona decyzja w przedmiocie odmowy wypłaty jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego została wydana w tożsamych okolicznościach faktycznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] stanowił art. 31zo ust. 10 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm., dalej: ustawa). Zgodnie z jego treścią na wniosek płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 września 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.2l.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.2l.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.5l.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.2l.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, zwalnia się z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten miesiąc, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek do dnia 30 czerwca 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r.

Przypomnieć należy, przenosząc powyższe na stan faktyczny sprawy, że powodem wydania przez organ odmownej decyzji w przedmiocie zwolnienia skarżącej z obowiązku opłacania składem było stwierdzenie, iż warunkiem otrzymania tego rodzaju pomocy było złożenie oświadczenia o uzyskaniu w miesiącu kalendarzowym, za który składany jest wniosek o zwolnienie, przychodu z przeważającej działalności niższego co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w tym samym miesiącu kalendarzowym w 2019 r. Zdaniem ZUS, spadek przychodu powinien dotyczyć rodzaju przeważającej działalności, jeżeli ta była prowadzona także w analogicznym okresie roku ubiegłego, tymczasem z danych pochodzących z GUS dotyczących skarżącej wynika, że na dzień 30 listopada 2019 r. lub na 31 października 2019 r. nie prowadziła ona działalności oznaczonej kodem PKD 56.29.Z wskazanej we wniosku o zwolnienie.

W ocenie Sądu taka interpretacja ww. przepisu organu w kontekście zaistniałego stanu faktycznego sprawy jest błędna i w istocie stanowi jego nadinterpretację, w dodatku na niekorzyść strony. Podkreślenia wymaga, że organ w uzasadnieniu swojej decyzji nie przedstawił toku rozumowania, który doprowadził go do wniosku, że warunkiem uzyskania zwolnienia było to, aby na dzień 30 listopada 2019 r. lub 31 października 2019 r. skarżąca wykonywała przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną tym samym kodem PKD, co działalność prowadzona w listopadzie 2020 r., tzn. aby w analogicznym okresie roku 2019 i 2020 przeważająca działalność była oznaczona tym samym kodem (PKD 56.29.Z). Jest to o tyle istotne, że w art. 31zo ust. 10 ustawy ustawodawca nie powtórzył zwrotu "z tej działalności" w stosunku do przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r. W rezultacie uzasadnienie zaskarżonej decyzji de facto nie zawiera przekonywającego wyjaśnienia podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia. Brak jest bowiem jakiegokolwiek wywodu organu w tym względzie, który uzasadniałby przyjętą interpretację ww. przepisu.

Wymaga podkreślenia, że w orzecznictwie także tut. Sądu na gruncie zbliżonego stanu faktycznego prezentowany był już pogląd, który Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni aprobuje i przyjmuje za własny, zgodnie z którym analizowany przepis nie kreuje warunku, aby przychód uzyskany w listopadzie 2019 r. był również przychodem z "tej samej", tj. kwalifikowanej odpowiednim PKD działalności. Przepis art. 31zo ust. 10 ustawy stanowi o tym, że przychód uzyskany w listopadzie z tej działalności ma być niższy od przychodu uzyskanego w listopadzie 2019 r. W końcowej części tego przepisu ustawodawca nie powtórzył zwrotu "z tej działalności", zatem literalna wykładnia przepisu art. 31zo ust. 10 ustawy prowadzi do wniosku, że przychód z kwalifikowanej działalności jest przyrównywany do przychodu z działalności w 2019 r. Okoliczność zatem, czy w listopadzie 2019 r. płatnik składek prowadził kwalifikującą go do zwolnienia od składek działalność pozostaje bez znaczenia i jest nadmiernym warunkiem stawianym przez organ, niedającym się wyinterpretować z analizowanego przepisu. Gdyby intencją ustawodawcy było przyrównanie przychodu z działalności kwalifikowanej do przychodu z tego rodzaju działalności w analogicznym okresie roku poprzedzającego, to w końcowej części użyłby zapewne sformułowania "tej działalności", a skoro tego nie uczynił, to nie sposób jest domniemywać, jak wywiódł to organ, istnienia kolejnego warunku przyznania zwolnienia od opłacania składek. Inaczej rzecz ujmując, jeżeli ustawodawca wymaga, aby płatnik składek prowadził na dzień 30 września 2020 r. określony rodzaj działalności i ten wymóg, zgodnie z art. 31zo ust. 11 ustawy, weryfikuje się w oparciu o dane z rejestru REGON, a nie ustanawia takiego obowiązku na inny dzień, to nie można od wnioskodawców wymagać spełnienia dodatkowych, pozaustawowych kryteriów, a do tego w istocie prowadzi interpretacja organu. (por. wyrok WSA w Łodzi z 28 lipca 2021 r. sygn. akt III SA/Łd 395/21; podobnie WSA w Szczecinie w wyroku z 29 kwietnia 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 247/21, czy WSA w Bydgoszczy w wyroku z 25 maja 2021 r. sygn. I SA/Bd 175/21 - CBOSA).

Jedynie końcowo Sąd zauważa, że zbieżne stanowisko z zaprezentowanym wyżej zajął w sprawie skarżącej także Sąd Okręgowy w Ł., który wyrokiem z 18 maja 2021 r. sygn. akt [...] w pkt. 1 zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą skarżącej prawa do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego w ten sposób, że świadczenie to przyznał. Jakkolwiek powyższe orzeczenie dotyczyło prawa do innej formy pomocy niż będąca przedmiotem kontrolowanej w tym postępowaniu decyzji, to jednak konstrukcja regulującego ją przepisu jest w istocie analogiczna do art. 31 ust. 10 ustawy, gdy chodzi o przesłanki uzyskania wnioskowanej formy wsparcia. Sąd Okręgowy w Ł. wyraźnie wskazał w tym zakresie, że przyjęta przez ustawodawcę konstrukcja nie stanowi o "tej samej działalności". Jakkolwiek stanowisko Sądu Okręgowego nie jest w niniejszej sprawie wiążące, to jednak stanowi istotne wzmocnienie już wcześniej zaprezentowanej argumentacji prawnej i z tego powodu warte było powołania.

W tych okolicznościach Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepis

art. 31zo ust. 10 ustawy poprzez jego błędną wykładnię.

W ponownym postępowaniu obowiązkiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych będzie dokonanie ponownej oceny spełnienia przez skarżącą przesłanek zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia 1 listopada 2020 r. do dnia 30 listopada 2020 r. Wydana decyzja powinna zawierać wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.

k.ż.