Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 753/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi K. R. na niewykonanie wyroku w sprawie [...] ze skargi K. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca K. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na niewykonanie wyroku tegoż Sądu z dnia [...] kwietnia 2017r. w sprawie o sygn. akt [...]. Żądała stwierdzenia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w H. dopuścił się niewykonania wyroku zgodnie ze wszystkimi zaleceniami Sądu oraz wymierzenia grzywny organowi w kwocie uznanej przez Sąd za odpowiednią.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017r. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. do załatwienia, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, wniosku K. R. z dnia [...] stycznia 2017r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Nie wymierzył organowi grzywny.

Żądanie K. R., zawarte we wniosku z dnia [...] stycznia 2017r. o udzielenie informacji publicznej dotyczyło:

1. podania z nazwiska i imienia osób pełniących w 2016r. funkcje publiczne bądź mających związek z ich pełnieniem, wysokości wypłaconej nagrody oraz terminu jej wypłacenia;

2. podania, wg zajmowanego stanowiska, wysokości wypłaconej nagrody oraz terminów jej wypłacenia pracownikom pełniącym funkcje pomocnicze, tzn. usługowe bądź techniczne.

W piśmie uzupełniającym wniosek z dnia [...].01.2017r. skarżąca wniosła o wskazanie wg zajmowanego stanowiska – wysokości wypłaconej nagrody oraz w jakich terminach była ona wypłacona pracownikom pomocniczym tzn. pełniącym funkcje usługowe bądź techniczne.

Sąd przyjął, w sprawie o sygn. akt [...], że odpowiedź Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. na wniosek skarżącej z dnia [...] i [...].01.2017r. była niepełna i uznał bezczynność organu. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że prawidłowe załatwienie wniosku skarżącej z dnia [...].01.2017r. uzupełnionego pismem z dnia [...].01.2017r. powinno nastąpić poprzez: wymienienie przez organ wszystkich stanowisk istniejących w 2016r. w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w H., wskazanie które z nich są stanowiskami zajmowanymi przez funkcjonariuszy publicznych i dlaczego organ tak je kwalifikuje, podanie z imienia i nazwiska osób, które zajmowały w 2016r. funkcje publiczne w Inspektoracie oraz kiedy i jakie wypłacono im nagrody, wskazanie wysokości i terminu wypłacenia nagród pracownikom technicznym z podziałem na stanowiska (niebędących funkcjonariuszami publicznymi).

Po odebraniu wyroku i akt sprawy administracyjnej w dniu 5.07.2017r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w H. (zwany dalej: PINB) pismem z dnia [...].07.2017r. udzielił odpowiedzi K. R., w której podał cztery nazwiska funkcjonariuszy publicznych, wymieniając zajmowane przez nich stanowiska oraz otrzymane nagrody w 2016r. Stwierdził, że wymienia wszystkie osoby pracujące w Inspektoracie w tym okresie.

W skardze na niewykonanie wyroku K. R. zarzuciła organowi, że nie wykonał, w sposób precyzyjny, zaleceń z uzasadnienia wyroku WSA w Białymstoku w sprawie [...], ponieważ z odpowiedzi z dnia [...].07.2017r. nie wynika, które stanowiska w organie zajmowane są przez funkcjonariuszy publicznych i dlaczego organ tak je kwalifikuje, nie wskazał z imienia i nazwiska osób, które zajmowały w 2016r. funkcje publiczne oraz kto w organie pełni funkcje pracowników technicznych z podziałem na stanowiska.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że w piśmie z dnia [...].07.2017r., w wykonaniu wyroku WSA w sprawie [...] podał kompletną informację publiczną na żądanie K. R. z dnia [...].01.2017r. uzupełnionej pismem z dnia [...].01.2017r.

Na rozprawie sądowej w dniu 30.01.2018r. pełnomocnik skarżącej – J. R. (syn) wyjaśnił, że nieprecyzyjność odpowiedzi z dnia [...].07.2017r. polega na tym, że organ nie wskazał konkretnych przepisów, na podstawie których uznał wyszczególnione tam osoby jako funkcjonariuszy publicznych.

Inspektor PINB w H. wyjaśnił, że w piśmie z dnia [...].07.2017r. wymienił wszystkie osoby pracujące w organie w 2016r., są one funkcjonariuszami podlegającymi ustawie o Służbie cywilnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6). Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 7).

Z powyższego wynika, że przesłanką skutecznego wniesienia skargi

o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku jest wystąpienie do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku przed wniesieniem skargi do sądu.

Natomiast warunkiem wymierzenia organowi grzywny jest ustalenie przez sąd, że organ pozostaje w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przy czym pod pojęciem niewykonania wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.

Zasadą jest, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie, akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony

w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi (art. 286 § 1 i 2 p.p.s.a.).

W sprawie niniejszej, nie była sporna okoliczność, że organ otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem i zwrotem akt ze sprawy II SAB/Bk 13/17 w dniu 5 lipca 2017r., a odpowiedzi udzielił skarżącej pismem z dnia [...] lipca 2017r. Zatem organ nie pozostawał w bezczynności w załatwieniu żądania skarżącej o udzielenie informacji publicznej, gdyż udzielił jej, w zakreślonym przez Sąd, terminie 14 dni.

Pismem z dnia [...].10.2017r. skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku z dnia [...].04.2017r. [...] uważając, że odpowiedź organu z dnia [...].07.2017r. nie jest zadawalająca.

Spełniony został formalny warunek dopuszczalności skargi. Należy zauważyć, że zasadniczą przesłanką "niewykonania wyroku" w świetle art. 154 § 1 p.p.s.a. jest pozostawanie organu w bezczynności tj. niewydanie rozstrzygnięcia kończącego sprawę administracyjną pomimo upływu terminu zakreślonego przez Sąd. Zatem, o niewykonaniu wyroku może być mowa wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego je postępowania – nie zostało wydane (vide: R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011r.)

W sprawie niniejszej, organ wykonał wyrok w zakreślonym przez Sąd terminie, a więc nie sposób zarzucić organowi, że pozostawał w bezczynności.

Sąd nie podziela też stanowiska skarżącej, że wyrok Sądu ze sprawy [...] został wykonany nieprawidłowo. W piśmie z dnia [...].07.2017r. PINB w H. wskazał z imienia i nazwiska wszystkich pracowników, zatrudnionych w 2016r. PINB w H., którzy są jednocześnie funkcjonariuszami publicznymi. Podał zajmowane przez nich stanowiska oraz termin i kwoty wypłaconych nagród w 2016r.

Na rozprawie sądowej w dniu 30.01.2018r. inspektor dodatkowo zapewnił, że wymienione w piśmie z dnia [...].07.2017r. cztery osoby, będące funkcjonariuszami publicznymi, wyczerpują listę zatrudnionych osób w PINB w H., co jasno oznacza, że żadnych osób na stanowiskach usługowych i technicznych Inspektorat nie zatrudniał w 2016r.

W wyniku dokładnej analizy treści wniosku skarżącej z dnia [...].01.2017r. oraz pisma uzupełniającego z dnia [...].01.2017r., skład orzekający nie dopatrzył się zapytania skarżącej, w ramach udzielenia informacji publicznej, na jakiej podstawie prawnej organ kwalifikuje pracujące w Inspektoracie osoby jako funkcjonariuszy publicznych?

W związku z powyższym, organ zobowiązany przez Sąd do załatwienia wniosku skarżącej z dnia [...].01.2017r. (wyrokiem z sprawie [...]), nie był zobligowany odpowiadać na takie, dodatkowe pytanie, które zdaniem składu orzekającego, znalazło się "nieopatrznie" w uzasadnieniu wyroku Sądu ([...] str. 7) poprzez zawarcie frazy:"...dlaczego organ tak je kwalifikuje..." W rezultacie pełnomocnik skarżącej otrzymał na w/w pytanie odpowiedź na rozprawie sądowej: "wszystkie osoby wymienione w tym piśmie (tj. z [...].07.2017r.) są funkcjonariuszami i podlegają ustawie o Służbie cywilnej".

W ocenie Sądu informacja publiczna, udzielona na żądanie skarżącej, wypełnia treść jej żądania.

Należy jednak podkreślić, że ewentualne rozstrzygnięcie organu administracji, które nie uwzględnia stanowiska Sądu, wyrażonego w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność (jak ma to miejsce w subiektywnym odczuciu skarżącej K. R.), nie może skutkować ukaraniem organu grzywną na podstawie art. 154 §1 p.p.s.a. Niezastosowanie się do oceny prawnej zawartej w wyroku sądu może być jedynie przedmiotem innego merytorycznego postępowania, bowiem przepis art. 154 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania dla oceny zasadności rozstrzygnięcia organu wydanego w następstwie wyroku uwzgledniającego skargę na bezczynność.

Takie stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (które skład niniejszy podziela), m.in. w wyrokach NSA z dnia 27.03.2001r.- I SA 2519/00; z dnia 5.07.2011r. – I OSK 230/11 utrzymujący w mocy wyrok WSA w Gorzowie z dnia 25.11.2010r. ( II SA/Go 726/10); także II SA/Gd 900/13.

Mając na względzie powyższe okoliczności skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.