Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 994/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 & 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres – marzec 2020 r. postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła skargę na decyzje ZUS z dnia (...) lipca 2020 r. nr (...). W związku z tym, że decyzja ta została wydana przez organ w "pierwszej instancji" zarządzeniem z dnia (...) maja 2021 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania, czy skarga dotyczy decyzji ZUS z dnia (...) grudnia 2020 r. nr (...) utrzymującej w mocy ww. decyzję z dnia (...) lipca 2020 r. – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że skarga dotyczy decyzji z dnia (...) lipca 2020 r. (decyzji I instancji), tak jak wskazano w skardze.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 14 czerwca 2021 r., lecz skarżąca na nie odpowiedziała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia wydanego w I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Oznacza to, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia, wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) od orzeczenia I instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia organu I instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą orzeczenia wydanego przez organ II instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest orzeczenie organu odwoławczego.

W świetle powyższego, skoro przedmiotem skargi jest decyzja ZUS z dnia (...) lipca 2020 r. wydana przez ten organ w I instancji, to skarga, nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.