Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2290/99
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 2001-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 75 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 35 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Teza: Przepis art. 75 par. 1 Kpa nie nakazuje dyskwalifikowania opinii biegłego przez to, że przygotował on tę opinię na zlecenie strony.

Opinia biegłego, tak jak każdy dowód w sprawie podlega swobodnej ocenie organu, który sam decyduje, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dane okoliczności zostały udowodnione /art. 8 Kpa/.

TEZY

Przepis art. 75 par. 1 Kpa nie nakazuje dyskwalifikowania opinii biegłego przez to, że przygotował on tę opinię na zlecenie strony.

Opinia biegłego, tak jak każdy dowód w sprawie podlega swobodnej ocenie organu, który sam decyduje, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dane okoliczności zostały udowodnione /art. 8 Kpa/.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Tadeusza Ż. na decyzję Wojewody Z. z dnia 18 listopada 1999 r.(...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 22 października 1999 r. Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 19 ust. 1, art. 28, art. 34 ust. 4, art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ i par. 3 i par. 1 ust. 1 pkt 1 i 3 lit.(...). Zarządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie rodzaju obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz miejskich strefach usług publicznych /Dz.U. nr 141 poz. 692/ zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta K. zatwierdzonym Uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. (...) z dnia 17 stycznia 1980 r., /Dz.Urz. Woj. K. nr 1 poz. 3/ oraz aktualizację planu zatwierdzenia Uchwałą Rady Miejskiej w K. (...) z 19 grudnia 1991 r. /Dz.Urz. Woj. K. 1992 nr 1 poz. 3/ - zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę budynku rozgłośni regionalnej przy ul. P.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z art. 10 par. 1 Kpa stronom postępowania zapewniono możliwość wypowiedzenia się co do treści zebranych dokumentów i uwzględniono ich uwagi w kwestii:

1/ Bliskiego usytuowania projektowanego parkingu do posesji przy ul. O.

10 /w całości/,

2/ Wycinki drzew - wyjaśniając, że wycince podlegają wyłącznie drzewa owocowe, nie wymagające zezwolenia na usunięcie,

3/ Niekorzystnego oddziaływania pól elektromagnetycznych - wyjaśniając, że w obiekcie rozgłośni radiowej będzie odbywać się jedynie produkcja programów, a nie ich emisja. W związku z tym rozgłośnia nie będzie emitowała elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego, szkodliwego dla zdrowia ludzi i środowiska.

4/ Niewłaściwego usytuowania budynku rozgłośni - wyjaśniając, że lokalizacja budynku jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

5/ Wzmożonego ruchu samochodów, wynikającego z usługi obiektu - wyjaśniając, że ruch pojazdów związany z obsługą rozgłośni z uwagi na swoje znikome ilości w stosunku do natężenia ruchu na ul. P., nie spowoduje dodatkowej uciążliwości dla ludzi.

Od decyzji powyższej odwołanie złożył Tadeusz Ż. podnosząc, że bezzasadne jest twierdzenie, że ruch samochodów związany z obsługą rozgłośni nie spowoduje dodatkowej uciążliwości dla ludzi, ponieważ zdaniem odwołującego wzmożony ruch samochodów będzie negatywnie oddziaływać na otoczenie. Odwołujący wskazał również, że wbrew twierdzeniom organu nie wyjaśniono sprawy lokalizacji parkingów przy obiekcie rozgłośni. Jest to istotna sprawa z uwagi na lokalizację parkingu w bezpośrednim sąsiedztwie budynku odwołującego się. Zdaniem odwołującej przy rozpatrywaniu sprawy pozwolenia na budowę należy wziąć pod uwagą uciążliwości jakie będzie sprawiać bezpośrednie sąsiedztwo trzykondygnacyjnego budynku przy ul. P. 39 i pozostałych budynków.

W wyniku złożonego odwołania decyzja z dnia 22 października 1997 r. została utrzymana decyzja Wojewody K. z dnia 26 listopada 1997 r.

Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 1999 r. /SA/Sz 2478/97/ decyzję powyższą uchylono.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 18 listopada 1999 r. Wojewoda Z. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, biorąc po uwagę treść art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego /wskazał na to również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 czerwca 1999 r. SA/Sz 1382/98/. Dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku rozgłośni radiowej została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w których określono szczegółowe warunki zabudowy. Warunki te zostały w pełni zachowane. Projektowany budynek posiada trzy kondygnacje nadziemne i pomieszczenia garażowe usytuowane w części piwnicznej. Parkingi usytuowane są w bezpośredniej styczności z wejściem do budynku oraz w części terenu pełniącego dotychczas funkcje gospodarcze. Przyjęte rozwiązanie projektowe przewiduje realizację budynku trzykondygnacyjnego i spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 62 ze zm./.

W założeniach przeciwpożarowych budynek zaliczono do kategorii ZLIII. Budynek ze względu na jego charakter posiada pełną instalację akustyczną i nie stanowi źródła hałasu. Budynek nie emituje promieniowania jonizującego, ponieważ odbywać w nim będzie jedynie produkcja programów. Nie powoduje również zakłóceń elektrycznych. Emisja programu odbywa się z nadajników znajdujących się w znacznej odległości od budynku rozgłośni, stosownie do treści par. 12 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia usytuowanie budynku na działce budowlanej zostało dostosowane do linii i gabarytów zabudowy określonych w planie miejscowym i w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zapewniając zachowanie odległości między budynkami i urządzeniami terenowymi oraz odległości budynku i urządzeń terenowych od granic działki i od zabudowy na działkach sąsiednich. Działka, na której postawiono budynek rozgłośni, jak również i działka sąsiednia nr 261, są działkami budowlanymi i stosuje się do nich przepisy rozdziału 1 cyt. rozporządzenia.

Na działce postawiono budynek, który odpowiada definicji zawartej w art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Pozostałe elementy zagospodarowania terenu stanowią urządzenia budowlane związane z obiektem budowlanym określone w pkt 9 art. 3 Prawa budowlanego. Odległość budynku od granicy z sąsiednimi działkami wynosi: od granicy z działką budowlaną nr 261 - 4,0 m, a od granicy z działką budowlaną nr 248 - 8,5 m. Jest to zgodne z intencją par. 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...). Odległość budynku od sąsiedniego domu mieszkalnego nr 39 przy ul. P. wynosi 7.25 m. Odległość ta występuje jedynie na odcinku 4.0 m, gdyż projektowany budynek jest cofnięty w stosunku do linii zabudowy domu mieszkalnego. Rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych bryg. inż. Kazimierz K. w swej opinii z kwietnia 1999 r. stwierdził zgodność usytuowania budynku rozgłośni z przepisami przeciwpożarowymi. Rzeczoznawca budowlany w specjalności architektonicznej mgr inż. arch. Wiesław Ś. w sporządzonej ocenie potwierdził prawidłowe usytuowanie budynku na działce, nie naruszające w żaden sposób dotychczasowych warunków użytkowania obiektów sąsiednich.

Budynek rozgłośni jest budynkiem wolnostojącym 3-kondygnacyjnym, natomiast budynek mieszkalny /ul. P. 39/, jest 2 kondygnacyjnym wolnostojącym budynkiem o charakterze jednorodzinnym. Okna pomieszczeń wychodzą na stronę południowo-wschodnią /ulicę/ oraz na stronę północno-zachodnią /ogród/. Ściana od strony rozgłośni jest ścianą bez otworów i ma charakter muru ogniowego. W opracowaniu rzeczoznawcy Wiesława Ś. jednoznacznie stwierdzono również, że budynek rozgłośni nie ogranicza dopływu światła słonecznego do pomieszczeń budynku przy ul. P. nr 39, ani wymaganego pola widzenia z okien elewacji ogrodowej. Przedstawiony projekt budowlany jest kompletny, został opracowany i sprawdzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane. Inwestor wykazał się również prawem do dysponowania nieruchomością.

Ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów podniesionych przez odwołującego się, organ odwoławczy stwierdził, że realizacja budynku rozgłośni nie spowoduje dodatkowych uciążliwości z tytułu ruchu samochodów. Przy budynku przewidziano 17 miejsc parkingowych, które są usytuowane w odległości większej niż 23 m od budynku mieszkalnego odwołującego się. Z budynku rozgłośni nie będzie odbywała się bezpośrednia emisja programu, który mógłby powodować następowanie szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego niejonizującego. W budynku rozgłośni odbywać się będzie jedynie produkcja programu radiowego, która następnie będzie przekazywana siecią kablową do nadajników usytuowanych w innych miejscach.

Ilość kondygnacji budynku rozgłośni została rozstrzygnięta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i jest w związku z tym zgodna z prawem. Granica pomiędzy działkami nr 261 i 262 przebiega zgodnie z opracowanym projektem zagospodarowania działki, a budynek rozgłośni został usytuowany w odległości 4 metrów od granicy - według rysunku projektu zagospodarowania. Treść par. 72 pkt 1 rozporządzenia dotyczącego warunków technicznych wskazuje tylko na minimalne wysokości pomieszczeń, w związku z czym zaprojektowanie wyższych pomieszczeń nie stoi w sprzeczności z tym przepisem, ani z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Umieszczenie w budynku rozgłośni ogólnodostępnej kawiarni nie jest sprzeczne z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o treści "Polskie Radio i Telewizja - adaptacja". Budynek rozgłośni jest obiektem publicznym i z tego względu ogólnodostępnym.

Ocena bezpieczeństwa pożarowego opracowana przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych K. K. w pkt 3.2. jednoznacznie określa budynek rozgłośni jako obiekt trzykondygnacyjny, murowany, z bezokienną zachodnią ścianą szczytową na wysokości budynku na sąsiedniej działce nr 271. Brak jest też podstaw do kwestionowania opracowania rzeczoznawcy budowlanego W. Ś. tylko dlatego, że opracowanie zostało sporządzone na zlecenie inwestora.

Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Tadeusz Ż., wnosząc o jej uchylenie ewentualnie o stwierdzenie jej nieważności.

Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są niezgodne z prawem, ponieważ zostały wydane z naruszeniem art. 35 Prawa budowlanego. Skarżący wskazał, że postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia 17 czerwca 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu toczyło się bez jego udziału, jako strony, co narusza art. 28 Kpa. Treść pkt 6 tej decyzji uzasadniała powiadomienie go o toczącym się postępowaniu, dając w ten sposób możliwość obrony swoich praw.

Wskazując na zaistniałe naruszenia przepisów prawa skarżący zarzucił, że:

1/ realizacja obiektu rozgłośni jest nie zgodne z zapisem pkt 4 decyzji z dnia 17 czerwca 1997 r. z tego względu, że wybudowany obiekt rozgłośni o wysokości 16 m i nowoczesnej architekturze przewyższa wysokością istniejącą zabudowę o charakterze willowym,

2. organ wydający decyzję nie zażądał przedstawienia oznaczenia granic działek w celu ustalenia zachowania warunków technicznych, w sytuacji gdy granice są sporne,

3/ pojęcie adaptacja istniejącej zabudowy w rozumieniu decyzji z dnia 17 czerwca 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oznaczała włączenie się z nową kubaturą powiększoną - w strukturę już istniejącą. Dlatego ww. decyzja nie zezwalała na budowę nowego obiektu nie połączonego technologicznie z istniejącymi obiektami budynku. W związku z tym decyzja zatwierdzająca projekt i udzielająca pozwolenia na budowę jest merytorycznie sprzeczna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Naruszono zatem art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "b" Prawa budowlanego.

4/ Inwestor nie zachował warunków technicznych, jakim powinna podlegać lokalizacja budynku i jego usytuowanie na działce poprzez przekroczenie dopuszczalnej linii zbliżenia projektowanego budynku do granic działki sąsiedniej,

5/ Rzeczoznawca budowlany W. Ś. pisze nieprawdę na temat wykonania ogrodzenia od strony działki nr 261 stwierdzając, że jest to cokół gdy w rzeczywistości wykonano żelbetonowy, pełny mur zwieńczony tarasem, zagłębiony 1,20 m poniżej poziomu terenu. Wysokość muru żelbetowego od strony ul. P. wynosi około 1 m, a na końcu około 2,20 m licząc wzdłuż działki nr 261. Mur ten jest stałym elementem budynku rozgłośni. Bez zgody skarżącego można było trwale wiązać budynek z gruntem w odległości 4 m od granicy. Tymczasem nastąpiło to na granicy działki nr 261.

6/ Zatwierdzony projekt i wydane pozwolenie na budowę nie odzwierciedlają stanu faktycznego zabudowy obu obiektów tj. budynku rozgłośni i domu mieszkalnego na działce 261. Stwierdzić można manipulowanie liczbą kondygnacji budynku mieszkalnego /budynek parterowy, budynek dwukondygnacyjny/. Poza tym nie jest prawdziwe stwierdzenie rzeczoznawcy K. K. dotyczące braku okien w zachodniej ścianie szczytowej. W rzeczywistości w zachodniej ścianie szczytowej są okna wychodzące na pokryty papą dach domu mieszkalnego na działce nr 261. Stanowi to zagrożenie pożarowe i jest niezgodne z warunkami technicznymi.

7/ Właściwy organ decyzyjny naruszył art. 35 pkt 2 Prawa budowlanego. ponieważ nie sprawdził kompetentności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. W związku z naruszeniem art. 5 Prawa budowlanego wystąpiły uciążliwości w postaci: znacznego ograniczenia pola widzenia z okien mieszkania, obrębie posesji, odbijanie promieni słonecznych przez elementy blaszane tworzące elewację budynku od strony zachodniej, pracy urządzeń wentylacyjnych, hałas, wibracje przenikają z placu budowy do mieszkania, wprowadzenie budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 261 w strefę prądów błądzących, oddziaływujących szkodliwie na zdrowia w momencie kiedy urządzenia teletechniczne w rozgłośni będą czynne, lokalizacja ogólnodostępnej kawiarni w obiekcie rozgłośni z wejściem od strony działki nr 261.

Skarżący zarzucił nadto, że ocena bezpieczeństwa pożarowego opracowana przez rzeczoznawcę W. Ś. została sporządzona na zlecenie strony i nie stanowi dowodu w rozumieniu art. 75 par. 1 Kpa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska, wskazał jednocześnie, że budynek Rozgłośni Regionalnej w K. został już wybudowany, a inwestor jest w trakcie kompletowania dokumentów w celu złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na jego użytkowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - Sąd ten właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno materialnego, jak i procesowego.

W toku postępowania nie naruszono art. 35 Prawa budowlanego. Organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdził zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami w tym techniczno-budowlanym, a także kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, oraz wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Inwestor składając wniosek o pozwolenie na budowę przedstawił wymagane przez przepis art. 32 ust. 2 Prawa budowlanego dokumenty.

Sporna inwestycja została ulokowana na terenie co do którego w chwili wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązywał zapis wynikający z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego K. zatwierdzony uchwałą z dnia 17 stycznia 1980 r. (...) Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Teren ten oznaczono w planie symbolem E 8 UL. Ustalenia realizacyjne dla tego terenu stanowią: "Polskie Radio i Telewizja - adaptacja". Także po zmianie ww. planu w dniu 5 września 1997 r. teren na którym usytuowana jest rozgłośnia oznaczono symbolem 35UC/K.A/. Ustalenia realizacyjne dla tego terenu brzmią "Teren o pow. 1,9 ha istn. usług komercyjnych związanych z kulturą i administracją - adaptacja. Dopuszcza się: - pozostawienie istniejącej zabudowy mieszkaniowej do dalszego użytkowania z możliwością przekształcenia jej w funkcje usługową pozostawienie istniejącej stacji benzynowej do dalszego użytkowania z możliwością przekształcenia na funkcję podstawową. Ustala się: - strefę obszaru i dóbr kultury na powyższym terenie oraz obowiązek uzgodnień z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków".

Inwestycja polegająca na budowie rozgłośni regionalnej Polskiego Radia w K. jest więc zgodna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie /SA/Sz 1382/98/. Forma architektoniczna rozgłośni nie narusza też architektury otoczenia, funkcja mieści się w pojęciu "adaptacja". Zarzut skarżącego dotyczący nie brania udziału w toku postępowania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i ewentualnego naruszenia art. 28 Kpa winien być rozpatrzony w innym trybie, a nie w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Nie są również uzasadnione pozostałe zarzuty podniesione przez skarżącego.

Szczegółowe warunki zabudowy i zagospodarowania albo zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku rozgłośni regionalnej określone w decyzji z dnia czerwca 1997 r. zostały w pełni zachowane. Budynek rozgłośni posiada trzy kondygnacje: parter /hol, kawiarnia, sala konferencyjna, pomieszczenia administracji/, I piętro /pomieszczenia pracy redakcyjnej, studio emisyjne, zaplecze techniczne/, II piętro /pomieszczenia administracyjne, studio nagrań oraz pomieszczenia redakcji muzycznej i montażu/.

W piwnicy przewidziane są pomieszczenia techniczne, kotłownia, garaż, archiwum, pomieszczenia klimatyzacji i wentylacji. W założeniach przeciwpożarowych budynek zaliczany został do Kategorii ZLIII. Budynek z uwagi na jego przeznaczenie posiada pełną instalację akustyczną i nie stanowi źródła hałasu. Obiekt nie będzie emitował promieniowania jonizującego, ponieważ będzie odbywać się w nim tylko produkcja programów. Emisja programu odbywać się będzie z nadajników znajdujących się w znacznej odległości od rozgłośni. Obiekt nie powoduje również zakłóceń elektrycznych.

Usytuowanie budynku jest zgodne z wymogami par. 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych (...) i dostosowane do linii i gabarytów zabudowy, określonych w planie miejscowym i w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Plan zabudowy wykonany na aktualnym podkładzie geodezyjnym zawiera uwidocznione granice nieruchomości. Zachowano też stosowne odległości między budynkami i urządzeniami od granic działki i zabudowy na działkach sąsiednich. Spełniono wymogi zawarte w przepisach szczególnych, w tym sanitarnych i dotyczących ochrony przeciwpożarowej. Odległość budynku od granicy z sąsiednimi działkami wynosi 4 m od granicy z działką budowlaną nr 261 oraz 8,5 m od granicy z działką budowlaną nr 248. Jest to zgodne z par. 12 ust. 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia. Odległość obiektu od sąsiedniego domu mieszkalnego nr 39 przy ul. P. wynosi 7,25 m. Odległość ta występuje tylko na odcinku 4,0 m, gdyż budynek jest cofnięty w stosunku do linii zabudowy domu mieszkalnego.

Budynek rozgłośni znajduje się od strony północnej w stosunku do budynku w którym zamieszkuje skarżący. W związku z tym nie ogranicza on dostępu światła słonecznego i nie ogranicza pola widzenia a ściana "ślepa" nie została wykorzystana.

W kwestii konstrukcji ogrodzenia i wykonanego cokołu /murek oporowy/ o średniej wysokości 0,9 m należy wskazać ustalenia "Oceny prawidłowości usytuowania obiektu budowlanego" sporządzonej przez rzeczoznawcę mgr inż. arch. Wiesława Ś., z której wynika, że cokół ogrodzenia nie stanowi żadnego ograniczenia dla zagospodarowania działki nr 261 i należy przyjąć, że ogrodzenie zaprojektowano w sposób prawidłowy pozwalający na odpowiednią izolację terenu o specjalnym przeznaczeniu, jakim jest rozgłośnia radiowa.

Wbrew podniesionym zarzutom projekt budowlany jest kompletny i został opracowany i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlanego. Projekt budowlany posiada też wszystkie niezbędne uzgodnienia i opinie. Nie został zatem naruszony art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.

Pozostałe zarzuty, dotyczące kwestii szczegółowych również nie zasługują na uwzględnienie. Uciążliwości związane z budową ustały, ponieważ została ona już ukończona, a inwestor ubiega się o pozwolenie na użytkowanie. Obiekt został usytuowany w odległości 4 metrów od granicy działki i nie jest uciążliwy dla otoczenia, nie emituje szkodliwego promieniowania, nie stanowi też zagrożenia pożarowego dla budynków sąsiednich.

Wynika to jednoznacznie z treści "Oceny bezpieczeństwa pożarowego" /spełnienia warunków bezpieczeństwa pożarowego w zakresie odległości pomiędzy budynkami/ sporządzonej przez rzeczoznawcę inż. bryg. Kazimierza K. Odnośnie zarzutu naruszenia przepisów proceduralnych, a konkretnie art. 75 par. 1 Kpa należy stwierdzić, powołany przepis nie nakazuje dyskwalifikowania opinii biegłego przez to, że przygotował on tę opinię na zlecenie strony. Opinia biegłego, tak jak każdy dowód w sprawie podlega swobodnej ocenie organu, który sam decyduje, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność został udowodniona /art. 80 Kpa/

Mając na uwadze powyższe rozważania należało uznać, że skarga jest bezzasadna i dlatego Sąd na mocy art. 27 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji.