Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 481/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6338 Agencje doradztwa personalnego i agencje zatrudnienia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras (spr.), Sędzia WSA Adam Lipiński, Asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi "P." G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia - uchyla zaskarżoną decyzję, - zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], działając na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 17 i art. 19 ust. 14 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 71 ust. 2 i 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), z dniem 17 marca 2006 r. dokonał wykreślenia podmiotu "P." G. M. ul. [...] Z. z rejestru agencji zatrudnienia, jako agencji pośrednictwa pracy w zakresie pośrednictwa obywateli polskich do pracy u pracodawców zagranicznych, wpisanego pod numerem [...]. W uzasadnieniu podał, że na podstawie dokumentacji ustalono, iż wyżej wymieniony podmiot nie wykazał działalności zatrudnienia za 2005 r. oraz nie zgłosił zmian danych wpisanych do rejestru pod podanym adresem, na co wskazuje m.in. zwrot wysłanej korespondencji.

W odwołaniu z dnia 7 kwietnia 2006 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i w uzasadnieniu podał, że nie został powiadomiony o obowiązku składania formularza z informacją o działalności agencji zatrudnienia. Ponadto w roku 2005 zawiesił działalność i nikogo nie zatrudniał. W tej sytuacji był zmuszony zrezygnować z wynajmu lokalu, który był dotychczasową siedzibą firmy i z tego powodu kierowana do niego korespondencja nie mogła być dostarczona, przy czym zdaje sobie sprawę z obowiązku poinformowania o tym fakcie. Niezależnie od powyższego podał, że miał kłopoty natury zdrowotnej oraz rodzinnej, a to z kolei powodowało, iż wszelkie czynności życiowe w tym czasie sprawiały mu trudności. W tej sytuacji deklaruje, że ze swoich powinności będzie się wywiązywał sumiennie, a ponadto od dnia [...] stycznia 2006 r. zatrudnił i oddelegował pracownika na rzecz firmy niemieckiej i wobec powyższego jest on zobligowany do wywiązania się z powyższej umowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], mając za podstawę art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. z 2001 r. Dz. U. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 127 § 2 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2006 r. W uzasadnieniu – powołując się na argumenty w zaskarżonej decyzji – podało, że stosownie do treści art. 71 ust. 1 cytowanej już wyżej ustawy o swobodzie gospodarczej, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodne ze stanem faktycznym, nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej w wyznaczonym przez organ terminie i stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę. W przypadku wydania takiej decyzji, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej na podstawie art. 71 ust. 3 ustawy. Ponadto, stosownie do treści art. 19 ust. 14 pkt 3 i 4 cytowanej już ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w razie niewykazania działalności w informacji o działalności agencji zatrudnienia, o której mowa w ust. 17 (agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawiania marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, za rok poprzedni). Zatem mamy do czynienia z obligatoryjnym charakterem wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem oraz o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt nieprzedstawienia przez skarżącego marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia za poprzedni rok i nie może się on skutecznie tłumaczyć, jako profesjonalista, nieznajomością prawa. Ponadto bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje wykazanie przez przedsiębiorcę działalności za rok 2005, ponieważ skarżący nie złożył informacji za rok 2004.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przedsiębiorca "P." G. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i w uzasadnieniu – powołując się na dotychczasowe zarzuty – podał, że nie jest w stanie ponosić odpowiedzialności za wydarzenia, które są w pewnym stopniu od niego niezależne. Mianowicie w tym czasie nie przebywał w kraju i jest to zdarzenie incydentalne. Ponadto zawieszenie działalności gospodarczej w roku 2005, ma – wbrew stanowisku organu – znaczenie w rozpoznawanej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, ale z innych powodów, aniżeli podnosi to strona skarżąca. Zezwala na to treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w myśl którego Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z treścią art. 130 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej k.p.a., przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu, natomiast wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Regulacja ta oznacza, że nie podlegają wykonaniu decyzje administracyjne, od których służy prawo wniesienia odwołania, bowiem nie uzyskały jeszcze przymiotu ostateczności. Wyjątki od powyższej reguły przewidują przepisy art. 130 § 3 i 4 k.p.a., które stanowią, że decyzja podlega wykonaniu przed wniesieniem odwołania lub upływem terminu do jego wniesienia gdy: 1) decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, 2) decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy oraz 3) gdy jest zgodna z żądaniem wszystkich stron

W rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia [...] marca 2006 r. Marszałek Województwa [...] orzekł o wykreśleniu strony skarżącej z rejestru agencji zatrudnienia z dniem [...] marca 2006 r., natomiast organ odwoławczy, utrzymując tę decyzję w mocy, nie ustosunkował się w ogóle do terminu wykreślenia podmiotu z rejestru uznając, że decyzja ta uległa wykonaniu jeszcze przed uzyskaniem przymiotu ostateczności.

Tymczasem decyzji organu pierwszej instancji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności, nie podlegała ona natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy i bynajmniej nie była zgodna z żądaniem wszystkich stron. Samo powołanie w decyzji przepisów art. 71 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.) nie daje podstaw do przyjęcia, by decyzja ta otrzymała rygor natychmiastowej wykonalności (art. 71 ust 2 stanowi, że decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu).

Zdaniem Sądu, powołanie przepisów art. 71 ust. 2 i 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie jest prawidłowe, bowiem odnoszą się one wyłącznie do sytuacji określonej w ust. 1 art. 71 powołanej ustawy, co oznacza, że dotyczą jedynie sytuacji wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej jako konsekwencji wydanej wcześniej decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy tymczasem w rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca.

Podkreślić należy, że przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stosuje się do agencji zatrudnienia wyłącznie w sprawach nieuregulowanych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (art. 19 ust. 21), stąd nie każda sytuacja dotycząca wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia będzie się kwalifikowała do zastosowania powyższych przepisów.

Zatem w tym zakresie, nieuwzględnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] treści art. 130 § 1 i 2 k.p.a., co w rzeczywistości powinno skutkować zmianą zaskarżonej decyzji w zakresie terminu wykreślenia skarżącego z rejestru agencji zatrudnienia w dacie wydania przez ten organ decyzji, narusza przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Natomiast wskazać należy skarżącemu, że przedsiębiorcy prowadzą działalność gospodarczą profesjonalnie i na własne ryzyko oraz na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług w zakresie pośrednictwa pracy za granicą u pracodawców zagranicznych obywateli polskich jest ponadto działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia (art. 18 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). We wniosku o wpis do takiego rejestru przedsiębiorca zobowiązany jest podać m. in. adres zamieszkania lub siedziby oraz adresy, pod którymi jest wykonywana działalność oraz złożyć oświadczenie o znajomości i spełnianiu warunków do wykonywania działalności agencji zatrudnienia (art. 19 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ostatnio powołanej ustawy). Przepisy cytowanej ustawy nakładają na przedsiębiorcę również obowiązek informowania marszałka województwa (czyli organu prowadzącego rejestr agencji zatrudnienia), o każdej zmianie danych objętych wnioskiem o wpis do rejestru i o zaprzestaniu działalności oraz obowiązek przedstawiania informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok poprzedni, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku (art. 19 ust. 16 i 17).

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, ze skarżący uchybił swoim obowiązkom, jako przedsiębiorca wpisany do rejestru zatrudnienia. Powoływanie się przez skarżącego na brak możliwości zapoznania się z wezwaniami organu (z uwagi na przesyłanie wezwań na nieaktualny adres), a w konsekwencji brak możliwości wypełnienia obowiązków nałożonych przez ustawę, nie stanowi usprawiedliwienia dla zaistniałych zaniedbań. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą zobowiązany jest bowiem do stałego pogłębiania wiedzy w tym zakresie i nawet zmiana przepisów prawa nie stanowi usprawiedliwienia uchybienia obowiązkom wynikającym z przepisów prawa, tym bardziej, że informacja o działalności agencji za rok poprzedni wynika wprost z przepisów ustawy.

Organ rejestracyjny nie ma obowiązku przypominania o wypełnieniu przez przedsiębiorcę ustawowych warunków prowadzenia działalności, a z akt sprawy wynika, że zostało wysłane do skarżącego pismo przypominające zarówno o obowiązku złożenia informacji o działalności za rok poprzedni, jak też o obowiązku powiadomienia o zmianie w zakresie m. in. nazwy i adresu siedziby. Z uwagi na nieodebranie przez skarżącego pisma oraz niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 19 ust. 17 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, organ pierwszej instancji był zobligowany do wydania decyzji o wykreśleniu podmiotu z rejestru.

Podkreślić również należy, że złożenie przez skarżącego w dniu 7 kwietnia 2006 r. informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2004 r. nie jest prawidłowym wypełnieniem obowiązku przewidzianego w art. 19 ust. 17, bowiem informacja o działalności powinna obejmować rok 2005, gdyż ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 164, poz. 1366), nakładająca powyższy obowiązek, weszła w życie 1 listopada 2005 r. i nie obejmowała roku 2004.

Dodatkowo wskazać trzeba, że brak informacji o zmianie adresu siedziby jest naruszeniem przez podmiot warunków prowadzenia działalności agencji zatrudnienia określonych w ustawie (art. 19 ust. 14 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy) i również stanowi obligatoryjną przesłankę wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia, na co żaden z organów rozpatrujących sprawę nie zwrócił jednak uwagi.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt a w zw. z art. 152 i art. 132 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.