Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 171/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie  uchwały z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 94 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 214 poz 1806
law: Ustawa z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2015 r. sprawy ze skargi R.K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego stwierdza wydanie zaskarżonej uchwały z naruszeniem prawa w zakresie § 2 w części dotyczącej R.K.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. R. K. zwrócił się do Rady Dzielnicy [...] o najem lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wniosku podał, iż od 2009 r. jest bezdomny i zamieszkuje krótkoterminowo u różnych osób.

Uchwałą z [...] listopada 2011 r. Zarząd Dzielnicy [...], w § 2 odmówił m.in. zakwalifikowania wniosku strony.

W uzasadnieniu wskazał, iż podstawą rozstrzygnięcia był fakt, że wnioskodawca nie zamieszkuje na ternie Dzielnicy [...]. Zgodnie zaś z § 22 ust. 1 uchwały Rady [...] z [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...], wnioski osób występujących o zawarcie umowy najmu powinny być składane w urzędzie dzielnicy właściwym dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy.

Organ przedstawił też historię zamieszkiwania wnioskodawcy, począwszy od przełomu lat 60-tych i 70-tych, gdy zamieszkiwał przy ul. [...] w W. wraz z siostrą i jej rodziną. Odnosząc się do aktualnego miejsca zamieszkania strony, organ wskazał, iż od 2009 r. R. K. przeprowadził się na ul. [...]. Organ przytoczył również treść pisma Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z [...] sierpnia 2011 r., z którego wynika, że tytuł prawny do ww. lokalu przy ul. [...] posiada Z. S., a opłaty czynszowe wnoszone są za 1 osobę.

Od powyższej uchwały skargę do tutejszego Sądu wywiódł R. K.. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego. Podniósł, iż w chwili obecnej jest osobą bezdomną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w skarżonej uchwale. Podał też, że pismem z [...] listopada 2014 r. strona wezwała Zarząd Dzielnicy [...] do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego opisaną na wstępie uchwałą. Odpowiadając na powyższe Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą z [...] grudnia 2014 r. odmówił jego uwzględnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową uchwałę według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny poprawności dokonania ustaleń faktycznych przez organ w zakresie miejsca zamieszkania strony w dacie składania wniosku o najem lokalu mieszkalnego. Skoro bowiem organ oparł swoje odmowne rozstrzygnięcie na fakcie niezamieszkiwania przez stronę na terenie Dzielnicy [...], organ winien w pierwszej kolejności ustalić to, gdzie strona faktycznie mieszka. Przy czym sformułowanie "miejsce zamieszkania", winno być rozumiane w ten sposób, iż chodzi o miejsce, gdzie koncentruje się na stałe centrum życiowe danej osoby.

Powyższemu obowiązkowi organ jednakże nie podołał. Nie ustalił ponad wszelką wątpliwość tego, gdzie wnioskodawca zamieszkuje. Czyniąc ustalenia w powyższy zakresie organ bazował na treści pisma Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z [...] sierpnia 2011 r., z którego wynika, że tytuł prawny do lokalu przy ul. [...] posiada Z. S., a opłaty czynszowe wnoszone są za 1 osobę. Mimo to organ przyjął, że pod ww. adresem wnioskodawca zamieszkuje.

Z uwagi na fakt, iż powyższa konkluzja pozostaje w sprzeczności z treścią powołanego pisma Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z [...] sierpnia 2011 r. uznać należało, iż rozstrzygnięcie zawarte w skarżonej uchwale nie odpowiada stanowi faktycznemu ustalonemu przez organ.

Brak jednoznacznego ustalenia faktycznego miejsca zamieszkania strony sprawiał, iż organ nie miał podstaw do odmowy uwzględnienia wniosku strony z tego powodu, że strona nie zamieszkuje na terenie Dzielnicy [...]. Skarżone rozstrzygnięcie należało więc uznać za co najmniej przedwczesne.

Na marginesie wskazać należało, iż nie mogąc ustalić w sposób pewny, miejsca zamieszkiwania strony, organ miał możliwość oceny okoliczności podnoszonej przez wnioskodawcę we wniosku, iż jest on osobą bezdomną. Zgodnie zaś z § 22 ust. 1 uchwały Rady [...] z [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta [...], w przypadku osób bezdomnych, które nie wykazały swojego ostatniego miejsca zamieszkania w W., omawiany wniosek może być złożony w dowolnie wybranym Urzędzie Dzielnicy.

W związku z powyższym, uznając że skarżona uchwała narusza prawo, oraz stwierdzając, że od daty jej podjęcia upłynął rok, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 94 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594).

Rozpoznając omawiany wniosek, organ będzie zobligowany do tego, aby uwzględniając uwagi zaprezentowane przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu, poczynić ustalenia faktyczne umożliwiające wydanie rozstrzygnięcia.