Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 487/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sprawie ze skargi Gminy [...] na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Gmina [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2009r. znak:[...], wydaną na skutek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] znak: [...], która zatwierdzała Gminie [...] projekt budowlany i udzielała pozwolenia na budowę mostu wraz ze zjazdami i linią teletechniczną na działkach nr ewid. [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]

i [...] w miejscowości Ł., gmina [...]. Rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne uchylało wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] grudnia 2005r.

i jednocześnie odmawiało zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie [...] pozwolenia na budowę w odniesieniu do wskazanej inwestycji.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania objętej nią decyzji, w którego uzasadnieniu podniesiono, że żądanie podyktowane jest możliwością wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozbiórki mostu, którego dotyczy sprawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję ochrony tymczasowej reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który w § 3 stanowi, że po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub

w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Powszechnie przyjęte jest, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r. I OZ 371/2005 LexPolonica nr 402363).

Oznacza to tym samym, iż instytucja wstrzymania wykonania odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności, które są wyposażone w przymiot wykonalności,

a więc nadają określonej osobie konkretne uprawnienia bądź też ustalają wobec niej konkretne obowiązki. W świetle powyższego należy zauważyć, iż atrybutu wykonalności nie posiadają rozstrzygnięcia odmowne.

Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiot skargi stanowi decyzja utrzymująca w mocy decyzję, która po wznowieniu postępowania zakończonego udzieleniem pozwolenia na budowę, uchyliła ten akt, odmawiając równocześnie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Tego rodzaju rozstrzygniecie nie rodzi jakichkolwiek uprawnień po stronie skarżącej, jak też nie nakłada w stosunku do niej jakichkolwiek obowiązków.

Wobec braku znamion wykonalności, nie istnieje również możliwość spowodowania przez skarżone rozstrzygnięcie bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.