Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 283/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art 161 par. 1 pkt 3, art 225
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Tomasz Smoleń /spr./ NSA Jacek Surmacz Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014r., w Wydziale I na rozprawie spraw ze skarg B. S. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014r. - nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego - nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zarządzić zwrot na rzecz skarżącej B. S. kwoty 200 ( słownie: dwieście) złotych tytułem nadpłaconych wpisów.


UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], [...] Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymał w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] i [...] ustalające B. S. ( dalej: Skarżącej) zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 i 2002 r.

W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09, orzekającym niezgodność art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz.U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ) z Konstytucją, a stanowiącym podstawę prawną wyżej wymienionych decyzji, Skarżąca zwróciła się o wznowienie postępowań.

Postanowieniami z dnia 23 października 2013 r., organ wznowił postępowania, a następnie w dniu 23 grudnia 2013 r. je zawiesił. Postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowań zostały utrzymane w administracyjnym toku instancji, postanowieniami z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] i [...], które Skarżąca zaskarżyła do tutejszego Sądu, zarzucając brak podstaw do zawieszenia.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o umorzenie postępowań sądowoadministracyjnych, ze względu na bezprzedmiotowość postępowań. Do wniosku dołączył postanowienia z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] i [...] o podjęciu zawieszonych postępowań.

W takim stanie rzeczy również Skarżąca wniosła o umorzenie postępowań sądowoadministracyjnych, domagając się równocześnie zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania obejmujących wpisy od skarg oraz koszty zastępstwa procesowego ustanowionego pełnomocnika. Wskazała, że podjęcie postępowań jest de facto uwzględnieniem, przez organ, skarg w całości.

Na poparcie swojego stanowiska przytoczyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 730/07, w którym Sąd wskazał, że: "podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego po wniesieniu skargi na jego zawieszenie jest w istocie uwzględnieniem skargi przez organ w całości, dlatego zasadne było zwrócenie tych kosztów stronie skarżącej, która zmuszona była ponieść je dla dochodzenia swoich praw (art. 201 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)".

Z dołączonych na rozprawie dokumentów wynika, że decyzjami z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] i [...], podjętymi w wyniku wznowienia postępowania, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzje własne utrzymujące w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej ustalające Skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 i 2002 r., a także poprzedzające je decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz umorzył postępowania w sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- dalej w skrócie: P.p.s.a.: sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych ( aniżeli wymienione w pkt 1 i 2 ) przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania są postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowań w sprawach wznowienia postępowań zakończonych decyzjami ostatecznymi ustalającymi Skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 i 2002 r.

Z akt sprawy wynika, że postanowieniami z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr[...] i [...] Dyrektor Izby Skarbowej podjął zawieszone postępowania, a następnie wydał decyzje, którymi uchylił, w trybie wznowienia postępowania, swoje ostateczne decyzje w sprawie ustalenia Skarżącej zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 i 2002 r.

W takim stanie rzeczy, w ocenie Sądu zachodzi przesłanka o jakiej mowa w art. 161 § 1 P.p.s.a., a mianowicie postępowanie przed sądem administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. Wydanie bowiem postanowień o podjęciu zawieszonych postępowań i rozstrzygnięcie merytoryczne spraw, powoduje, że ustają skutki prawne, wynikające z postanowień o ich zawieszeniu, bez konieczności wydawania formalnego rozstrzygnięcia o ich uchyleniu. Podjęcie zawieszonego postępowania, a tym bardziej jego zakończenie przez wydanie merytorycznej decyzji, oznacza utratę bytu prawnego postanowienia o zawieszeniu postępowania.

Mając to na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

Odnosząc się z kolei do wniosku o zwrot kosztów postępowania, Sąd pragnie zauważyć, że kwestia ta została uregulowana w art. 200 i 201 P.p.s.a. Pierwszy z nich przewiduje zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd, drugi zaś - uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli art. 54 § 3 P.p.s.a.

Tymczasem w niniejszych sprawach nie doszło do merytorycznego badania skarg, tak by móc mówić o ich uwzględnieniu, a podjęcie postępowań przez organ nie było efektem uwzględnienia podniesionych w skargach zarzutów, lecz procesową konsekwencją ustania przyczyn, które w ocenie organu stanowiły podstawę zawieszenia postępowań.

Odnosząc się do powołanego przez Skarżącą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazać należy, że postanowienie to nie ma charakteru wiążącego, a ponadto z jego uzasadnienia wynika, że zostało wydane w innym stanie faktycznym. Skarżąca cofnęła skargę, a Sąd zwrócił jej jedynie uiszczony wpis. Problem pozostałych kosztów postępowania, sprawy nie dotyczył.

Sąd nie znalazł również podstaw do zwrotu w całości uiszczonych przez Skarżącą wpisów od skarg.

Zgodnie z art. 232 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z żadną z wymienionych sytuacji nie mieliśmy do czynienia.

Z uwagi jednak na to, że w sprawach uiszczono wpisy w wyższej aniżeli należna wysokości, Sąd działając w oparciu o art. 225 P.p.s.a., postanowił zwrócić różnicę, w łącznej wysokości 200 zł. Wpis w każdej ze spraw wynosił, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) -100 zł, podczas gdy Skarżąca, w każdej ze spraw zapłaciła po 200 zł.

Mając to na uwadze Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.