Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 870/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
*Zarządzono zwrot wpisu
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w J., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie urzędowego sprawdzenia punktu gier na automatach o niskich wygranych, postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz strony skarżącej uiszczoną opłatę sądową w wysokości 200 zł (dwieście złotych).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2013 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie urzędowego sprawdzenia punktu gier na automatach o niskich wygranych. Decyzja ta została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] września 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu [...] października 2013 r. (piątek).

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] października 2013 r. strona skarżąca wniosła bezpośrednio do Sądu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu [...] października 2013 r. (piątek). Zarządzeniem z dnia [...] października 2013 r. wpisano sprawę do dziennika korespondencji ogólnej. W tym samym dniu ([...] października 2013 r.) wysłano skargę do organu, o czym powiadomiono pełnomocnika strony skarżącej.

Pełnomocnik strony skarżącej – jak podał – otrzymał w dniu [...] października 2013 r. informację o przekazaniu skargi do organu. W konsekwencji w dniu [...] listopada 2013 r. ponownie nadano tą sama skargę, tym razem prawidłowo – za pośrednictwem organu. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem [...] lutego 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przypadku wniesienia natomiast skargi bezpośrednio do Sądu, termin do jej wniesienia jest zachowany, jeżeli przed upływem 30 dni od dnia doręczenia stronie zaskarżonej decyzji, skarga zostanie nadana przez sąd w urzędzie pocztowym właściwemu organowi.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, pismem nadanym w dniu [...] października 2013 r., wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu [...] października 2013 r. (piątek). Zarządzeniem z dnia [...] października 2013 r. wpisano sprawę do dziennika korespondencji ogólnej. W tym samym dniu ([...] października 2013 r.) wysłano skargę do organu, o czym powiadomiono pełnomocnika strony skarżącej. W konsekwencji przyjąć należało, że skarga została wniesiona po terminie – trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał w dniu [...] października 2013 r. (piątek), Sąd wysłał skargę natomiast w dniu [...] października 2013 r. i jako spóźniona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. (punkt I postanowienia).

W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.