Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 644/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - p o s t a n a w i a - I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić adwokata.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 644/14

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi J. P. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Skarżący w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., złożył wniosek PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy WSA zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia adwokata.

Od tego postanowienia w dniu 1 września 2014 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym do WSA sprzeciw od punktu II postanowienia referendarza sądowego, domagając się przyznania adwokata, gdyż nie stać go na jego ustanowienie. Wraz z żoną są osobami starszymi, brakuje im środków na przeżycie, lekarstwa i nie mają zaspokojonych potrzeb mieszalno-bytowych. Podał, że pozostają w ubóstwie i mieszkają w niewykończonym domu, gdyż nie stać ich na jego wykończenie, a tym bardziej na jego wyposażenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; określanej dalej P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 245 § 1, § 2 P.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Rozpoznając ponownie wniosek o prawo pomocy WSA uznał, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku skarżącego w całości przez zwolnienie z całości kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) oraz dodatkowego oświadczenia złożonego w wyniku wezwania wynika, że J. P. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, utrzymując się z pobieranych rent w łącznej wysokości 2111 zł. netto, w całości przeznaczanych na utrzymanie, w tym: ok. 20 zł. gaz, 100 zł. energia elektryczna, 30 zł. wywóz śmieci, 40 zł. podatek od nieruchomości, 300 zł. opał, 50 zł. lekarstwa, 84 zł. telefon, 1050 zł. raty kredytów (razem 1674 zł.). Pozostającą kwotę (427 zł.) przeznaczają na zakup żywności, odzieży, środków czystości i komunikację lokalną, stąd bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania nie są w stanie ponieść kosztów sądowych i pomocy prawnej. Posiadany przez nich majątek obejmuje zajmowany, aczkolwiek niewykończony z braku środków dom (budowany od dłuższego czasu) oraz związaną z przedmiotem sprawy nieruchomość rolną o pow. 0,19 ha. Skarżący z żoną nie posiadają pojazdów mechanicznych, nie korzystają też ze wsparcia pomocy społecznej. Środki pochodzące z kredytów zostały przez nich przeznaczone na częściowe wykończenie i remont domu, leczenie, porady prawne, dojazdy na wizje lokalne i rozprawy oraz spłatę wcześniejszego zadłużenia. Zakończenie spłaty przynajmniej jednego z kredytów pozwoli im, w miejsce zepsutych urządzeń, na zakup nowej lodówki i kuchenki gazowej. Załączone kserokopie harmonogramów spłat wykazują 5 kredytów (pożyczek), z aktualnymi ratami: 311 zł. (do 4 sierpnia 2014 r.), 302 zł. (do 5 lipca 2015 r.), 155 zł. (do 5 czerwca 2015 r.), 53 zł. (do 5 sierpnia 2016 r.) oraz 342 zł. (do 15 lutego 2017 r.). Dołączone wyciągi z rachunku bankowego skarżącego na dzień 20 czerwca 2014 r. wykazywały saldo końcowe w wysokości 23 zł.

W ocenie Sądu za zwolnieniem skarżącego od kosztów sądowych i ustanoweniem adwokata przemawiają, wysokości ponoszonych przez niego i żonę wydatków. Pokrycie przez skarżącego kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi (wpis) i kosztów, które mogą ewentualnie wystąpić w przyszłości (np. opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi, czy wpis od skargi kasacyjnej), mogłoby wiązać się z uszczerbkiem dla niego i rodziny, ich koniecznego utrzymania, zwłaszcza że według oświadczenia nie posiada żadnych wartościowych przedmiotów majątkowych ani zasobów pieniężnych, które mogłyby stanowić źródło ich pokrycia, a uzyskiwane dochody przeznacza wraz z żoną w większości na zaspokojenie bieżących wydatków związanych z utrzymaniem i leczeniem.

W tym względzie sam wpis od skargi (200 zł) jest bez wątpienia dla niego kwotą wysoką, której wygospodarowanie w krótkim okresie czasu nie pozostałoby bez negatywnego wpływu na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Należy zwrócić uwagę, że wnioskodawca spłaca wraz żoną zobowiązania finansowe, które zostały zaciągnięte w znacznej mierze jeszcze przed wszczęciem sprawy administracyjnej. Nieskończona budowa domu, potwierdza w tych okolicznościach możliwości finansowe skarżącego.

Dokonując oceny przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego Sąd uznał, że spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Opisane dochody wystarczają na pokrycie wyłącznie niezbędnych czyli konkretnych wydatków. Nie jest możliwe aby z tych dochodów skarżący był w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania przed WSA.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.