Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 383/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 892/13 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) przekazać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

[...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] września 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości 54.006,38 zł.

W dniu 3 kwietnia 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jest wdową, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.400 zł, po przebytej operacji jeździ na leczenie, częste kontrole i badania do Wrocławia. Dodatkowo podała, że wychowuje córkę, która studiuje, natomiast egzekwowanie od niej kwoty 54.006,38 zł uniemożliwi jej dalszą terapię po przebytej chorobie, a córce ukończenie studiów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 892/13 odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Zdaniem Sądu I instancji skarżąca bardzo lakonicznie uzasadniła wniosek. Na poparcie swoich twierdzeń nie przedstawiła żadnych dowodów i dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację majątkową, co mogłoby umożliwić określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w przepisie art. 63 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W tym kontekście WSA podkreślił, że uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

[...] wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednoczenie skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 12 maja 2014 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. zatytułowanym "UZUPEŁNIENIE ZAŻALENIA" pełnomocnik skarżącej podniósł, że wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury, której wysokość wynosi 1.212, 69 zł. Jest to jej jedyny dochód. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Partner skarżącej zmarł w 2013 roku na chorobę nowotworową. Podstawowe opłaty za: gaz, energię elektryczną, czynsz, wodę, wywóz śmieci, wykup lekarstw wynoszą ponad 800 zł. Pozostała część emerytury pochłaniają koszty związane z bezpośrednim utrzymaniem (wyżywienie, środki czystości, ubrania, wizyty u lekarza, przejazdy komunikacją publiczną).

Jednocześnie skarżąca od 2001 r. pozostaje pod opieką lekarza onkologa w związku z wykrytą chorobą nowotworową. Ponadto skarżąca została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności. Orzeczony stopień niepełnosprawności ma charakter trwały ze wskazaniami m.in. koniecznej stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością egzystencji i korzystania ze wsparcia usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek. Wykazanie wystąpienia tych przesłanek jest obowiązkiem wnioskodawcy.

Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobniła okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. co jak słusznie zauważył Sąd I instancji uniemożliwiło ocenę czy i w jakim stopniu wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje szkodę lub nieodwracalne skutki dla skarżącej. Sąd I instancji nie dysponował zatem okolicznościami, które pozwoliłyby na ewentualne uwzględnienie wniosku skarżącej. Natomiast w zażaleniu oraz w piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. zatytułowanym "UZUPEŁNIENIE ZAŻALENIA" skarżąca powołała fakty mające istotne znaczenie dla oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca wskazała, że utrzymuje się z emerytury, której wysokość wynosi 1.212, 69 zł. Jest to jej jedyny dochód. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Podstawowe opłaty za gaz, energię elektryczną, czynsz, wodę, wywóz śmieci, wykup lekarstw wynoszą ponad 800 zł. Pozostała część emerytury pochłaniają koszty związane z bezpośrednim utrzymaniem (wyżywienie, środki czystości, ubrania, wizyty u lekarza, przejazdy komunikacją publiczną). Jednocześnie skarżąca podniosła, że od 2001 r. pozostaje pod opieką lekarza onkologa w związku z wykrytą chorobą nowotworową. Ponadto skarżąca została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności. Orzeczony stopień niepełnosprawności ma charakter trwały ze wskazaniami m.in. koniecznej stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością egzystencji i korzystania ze wsparcia usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych.

Powołane w zażaleniu oraz w piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. okoliczności skarżąca powinna była przedstawić we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji a nie na etapie postępowania zażaleniowego jednakże zauważyć należy, że są to okoliczności, które istniały w dacie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (1 kwietnia 2014 r.) lecz nie zostały przez stronę powołane w tym piśmie i w konsekwencji nie mogły być wzięte pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia. W związku z tym Sąd I instancji badając ponownie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odniesie się do powyższych okoliczności a następnie dokona ich oceny pod kątem przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.