Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 671/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 742/17 w zakresie odrzucenia skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 742/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Zdrowia z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, a także zwrócił uiszczony wpis od skargi.

Sąd I instancji stwierdził, że Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie zarządzeniem z 5 kwietnia 2017 r. wezwał Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi oraz odpisu z KRS, aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa.

Pomimo powyższego wezwania Stowarzyszenie nie uzupełniło ww. braków formalnych skargi, co uniemożliwiło dokonanie ustalenia sposobu jego reprezentacji, a co za tym idzie skuteczności i prawidłowości wniesionej w sprawie skargi.

W konsekwencji powyższego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

Zarządzeniem z 29 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału IV WSA w Warszawie przekazał do wydziału VI pismo adw. D. T., pełnomocnika Stowarzyszenia, z [...] kwietnia 2017 r., do którego załączono pełnomocnictwo wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej oraz odpis pełny z KRS Stowarzyszenia. Pismo to zostało opatrzone sygn. akt IV SA/Wa 742/17.

Zażalenie na postanowienie z 25 maja 2017 r. złożyło Stowarzyszenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA. Zarzuciło naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, polegające na rażącym naruszeniu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, pomimo wykonania wezwania Sądu w zakreślonym terminie.

Skarżące Stowarzyszenie stwierdziło, że braki formalne zostały uzupełnione w terminie, a jedynie błędnie wskazano sygn. sprawy, do której pismo ma zostać przełożone (zamiast VI SA/Wa 742/17 wskazano IV SA/Wa 742/17). Stowarzyszenie podniosło, że nie można uznać, że omyłkowe wskazanie błędnej sygn. akt ma taki sam skutek jak nieusunięci braków formalnych skargi w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednym z braków formalnych, o którym mowa jest w art. 49 § 1 p.p.s.a., jest niewykazanie umocowania osoby działającej w imieniu strony składającej skargę, na przykład poprzez niezłożenie dokumentu pełnomocnictwa bądź niewykazanie, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez stronę bądź osobę uprawnioną do reprezentowania strony.

W rozpoznawanej sprawie Stowarzyszenie zostało wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi oraz odpisu z KRS, aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na dzień orzekania Sąd I instancji nie miał wiedzy – i nie mógł jej mieć – że zostały uzupełnione braki formalne skargi, więc zasadnie odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z akt sądowych wynika jednak, że po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi wyszły na jaw okoliczności świadczące o tym, że Stowarzyszenie uzupełniło braki formalne skargi w terminie.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało bowiem doręczone pełnomocnikowi Stowarzyszenia 18 kwietnia 2017 r., a 25 kwietnia 2017 r., czyli w terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., została przesłana potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia pełnomocnictwa udzielonego przez Stowarzyszenie wraz z potwierdzeniem wniesienia opłaty skarbowej, a także odpis pełny z KRS Stowarzyszenia. Dokumenty te nie zostały jednak dołączone do akt niniejszej sprawy na skutek błędnego wskazania w piśmie przewodnim pełnomocnika skarżącego sygnatury akt sprawy (IV SA/Wa 742/17 zamiast VI SA/Wa 742/17). Pismo to zostało skierowane do Wydziału IV WSA w Warszawie, zamiast do Wydziału VI, a dopiero 29 maja 2017 r. (czyli po wydaniu zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi) zostało przekazane do wydziału VI WSA w Warszawie (por. k. 38 akt sądowych).

Należało więc uznać, że braki formalne skargi zostały prawidłowo uzupełnione w przepisanym terminie, a jedynie na skutek błędnego powołania sygnatury sprawy dokumenty, do złożenia których wezwał pełnomocnika skarżącego Sąd I instancji, nie zostały dołączone do właściwych akt.

W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że braki formalne złożonej skargi w postaci poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w imieniu Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi oraz pełnego odpisu z KRS zostały skutecznie uzupełnione. Wobec tego zaskarżone postanowienie, pomimo tego, że w dacie jego wydawania było prawidłowe, należało uchylić.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.