Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1901/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6103 Przekazanie  powiatom   mienia  Skarbu Państwa
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekazania powiatom mienia Skarbu Państwa. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1901/04

UZASADNIENIE

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] września 2004 r., nr [...] na podstawie art. 64 i art. 62 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 ust. 2 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu odwołania Zarządu Powiatu S. od decyzji Wojewody [...], nr [...], z dnia [...] stycznia 2002 r. odmawiającej przekazania na rzecz Powiatu S. własności mienia Skarbu Państwa stanowiącego ½ niewydzielonej części nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów Miasta S., obręb [...]. [...] jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, zabudowanej budynkiem pod nazwą [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o przekazaniu na rzecz Powiatu S. własności opisanego wyżej mienia Skarbu Państwa.

W uzasadnieniu przedstawiono, co następuje:

Starosta Powiatu S. wnioskiem z dnia 25 października 1999 r. wystąpił o przekazanie ½ części nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] podając, iż stanowi to mienie Zespołu Szkół [...] im. [...] w S., placówki przejętej przez Powiat.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2000 r. odmówił przekazania na rzecz Powiatu S. przedmiotowego mienia, powołując się na art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r., uznając, że sporna nieruchomość służy wykonywaniu zadań własnych gminy z zakresu kultury fizycznej i sportu, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Powiatu S. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, zalecając przeprowadzenie rozprawy administracyjnej z udziałem wszystkich stron celem uzgodnienia stanowisk.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...] ponownie odmówił przekazania na rzecz Powiatu S. własności mienia Skarbu Państwa stanowiącego ½ niewydzielonej części nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów Miasta S. obr. [...] ark. [...] jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, zabudowanej budynkiem pod nazwą [...]. Od tej decyzji odwołał się Zarząd Powiatu S., Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2002 r. i orzekł o przekazaniu na rzecz Powiatu S. ½ niewydzielonej części własności nieruchomości.

Na decyzję Ministra Skarbu Państwa skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Zarząd Miasta S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2004 r., sygn. akt I SA 1740/02 uchylił zaskarżoną decyzję wskazując, iż w preambule decyzji wskazano na art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r., zaś uzasadnienie dotyczy art. 60 tejże ustawy, a więc dwóch wzajemnie wykluczających się podstaw.

W toku ponownego postępowania Minister Skarbu Państwa stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem hali [...], wybudowaną ze środków Miasta S., Skarbu Państwa i Powiatu S. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1995 r., nr [...] przekazał Gminie S. na jej własność ½ niewydzielonej części przedmiotowej nieruchomości, powołując się na art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.).

Nieruchomość ta na mocy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S., nr [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. była w zarządzie Kuratorium Oświaty w T., w decyzji tej określono, że przeznacza się nieruchomość na potrzeby Zespołu Szkół [...] w S.

W aktach sprawy znajduje się też umowa zawarta w dniu [...] kwietnia 1997 r. pomiędzy Kuratorium Oświaty w T. a Zarządem Miasta S., w umowie tej strony wyraziły zgodę na występowanie jako inwestora Urzędu Miejskiego w S. W § 6 umowy stwierdzono, że budowany obiekt będzie stanowił współwłasność w równych niepodzielnych częściach Kuratorium Oświaty i Urzędu Miejskiego w S.

W związku z reformą ustrojową państwa Powiat S. wszedł w prawa i obowiązki byłego Kuratorium Oświaty, w przedmiocie realizacji inwestycji i zawarł stosowne porozumienie z Gminą S. w dniu [...] lutego 1999 r.

Dnia [...] grudnia 2001 r. zostało zawarte porozumienie pomiędzy Zarządem Miasta S. a Powiatem S. w sprawie użytkowania sali [...] i pokrywania kosztów w równych częściach po 50% każda ze stron.

Zgodnie z odpisem z księgi wieczystej KW nr [...] właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest w ½ Skarb Państwa i w ½ Gmina S.

W aktach sprawy znajduje się również pismo Wojewody [...] z dnia 20 grudnia 1999 r., w którym Starosta Powiatu S. został poinformowany, że dopóki nie zostanie wygaszone prawo trwałego zarządu do ½ części nieruchomości, "nie jest możliwe stwierdzenie nabycia przez Powiat S. części nieruchomości z mocy prawa. Również uwłaszczenie Powiatu w drodze przekazania uwarunkowane jest wygaszeniem trwałego zarządu". Starosta Powiatu S. decyzją z dnia [...] lutego 2000 r., nr [...] wygasił prawo trwałego zarządu do ½ części nieruchomości ujawnione w księdze wieczystej Kw nr [...] na rzecz Kuratorium Oświaty w T.

Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające (...), powiaty przejęły z dniem 1 stycznia 1999 r., miedzy innymi szkoły ponadpodstawowe prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych wojewodów oraz właściwych ministrów.

Zgodnie z art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną przekazanie powiatom mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych, innego niż określone w art. 60 ust. 1 i 4, a służącego do wykonania zadań powiatu, może nastąpić, na wniosek zarządu powiatu, w drodze decyzji wojewody. Właściwą jednostką samorządu terytorialnego, która przejęła Zespół Szkół [...] jest Powiat S.

W dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że jednostce samorządu terytorialnego może być przekazana taka nieruchomość, która jest związana z wykonaniem istniejących Zadań (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt I SA 1045/01).

Niewątpliwie na podstawie zebranego materiału w sprawie nie można zgodzić się z decyzją Wojewody [...], który nie uznał praw Powiatu S. do przekazania przedmiotowej nieruchomości, pomimo, że był ustanowiony zarząd na rzecz Kuratorium Oświaty w T. i wszystkie przytoczone wyżej umowy określały, że ½ części niewydzielonej nieruchomości jest przeznaczona na potrzeby Zespołu Szkół [...].

Szkoła ta korzysta z sali sportowej, trudno więc się zgodzić z uzasadnieniem decyzji Wojewody [...], iż podstawą do odmowy przekazania mienia jest fakt, że w zakresie zadań własnych Powiatu nie ma zadań publicznych z zakresu kultury fizycznej, nie uwzględniając faktu, że Powiat S. przejął Zespół Szkół [...] i to jest jego zadanie własne.

Kwestie udziału finansowego w realizowaniu przedmiotowej inwestycji i rozliczeń pomiędzy stronami, które podnosi Zarząd Miasta S., mogą być przedmiotem innego postępowania.

Powyższą decyzję zaskarżył Burmistrz Miasta S. Domagając się uchylenia decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2004 r., nr [...] skarżący zarzucił, że decyzja ta narusza art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.), zapadła w wyniku błędnej interpretacji dotyczącej funkcji, przeznaczenia i sposobu użytkowania obiektu sportowego.

W uzasadnieniu podniesiono m.in., że inwestorem zadania polegającego na wybudowaniu [...] był Urząd Miejski w S., koszty budowy zostały pokryte w 78 % ze środków własnych Gminy S., a w 22 % ze środków Starostwa Powiatowego oraz Kuratorium Oświaty. Oddana do użytku w sierpniu 2000 r. [...] stanowi obiekt użyteczności publicznej, przekraczała swoimi parametrami wielkość szkolnych obiektów sportowych. Na mocy porozumienia z dnia [...] grudnia 2001 r. administrująca budynkiem Gmina S. udostępnia nieodpłatnie pomieszczenia [...] na potrzeby lekcji wychowania fizycznego prowadzonych w Zespole Szkół [...] w S., będącym jednostką organizacyjną Powiatu S. Sam fakt korzystania z pomieszczeń nie zmienia charakteru obiektu. Obiekt na działce nr [...] należy do urządzeń sportowych służących zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy S. w zakresie kultury fizycznej, a więc służy wykonywaniu zadań własnych gminy. Zarząd Miasta S. po zakończeniu budowy obiektu również wystąpił z wnioskiem o przekazanie nieruchomości na rzecz Gminy S. - w trybie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym. Postępowanie z tego wniosku jest zawieszone do czasu rozstrzygnięcia sprawy niniejszej.

Minister Skarbu Państwa w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz podkreślił, że udział finansowy stron inwestycji i ich rozliczenia nie dotyczą tego postępowania, mają one charakter cywilnoprawny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję, stwierdza jej nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa jedynie wówczas, gdy uzna, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 145 powołanej ustawy. Taka sytuacja nie występowała w sprawie niniejszej, w której nie stwierdzono wskazanych w powołanym przepisie przesłanek uzasadniających uwzględnienie skargi.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę. W świetle materiału dowodowego znajdującego się w tych aktach uznać należało, że dokonane w sprawie ustalenia znajdują oparcie w przedstawionej dokumentacji. Również w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie stwierdzono nieprawidłowości, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Organy prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy stanowiące podstawę prawną rozstrzygnięcia.

Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji wskazać należy, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W sprawie niniejszej zaistniała taka sytuacja, bowiem prawomocnym wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2004 r., sygn. akt I SA 1740/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2002 r., nr [...] przekazującą na rzecz Powiatu S. ½ niewydzielonej części nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], stanowiącą własność Skarbu Państwa. W uzasadnieniu stwierdzono m.in., że wbrew zarzutom skargi organ drugiej instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wykazał jednak, że na spornej nieruchomości realizowane są również zadania z zakresu kultury fizycznej i szkolnictwa, których realizacja należy do zadań powiatu. Niezależnie od zarzutów skargi stwierdzono uchybienie art. 107 § 1 kpa, bowiem treść decyzji i uzasadnienia rodzą wątpliwości czy podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 64 czy też art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Wskazano w związku z tym, że ponownie rozpatrując sprawę organ winien dokonać wyboru właściwej podstawy prawnej i wybór ten uzasadnić.

W świetle powyższych wytycznych sądu i związania nimi wynikającego z art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzuty skargi kwestionujące realizowanie na spornej nieruchomości zadań Powiatu [...] uznane być musiały za bezzasadne, bowiem kwestia ta została już przesądzona w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2002 r. Zagadnienia zaś dotyczące rozliczenia między Gminą a Powiatem z tytułu poniesionych kosztów inwestycji i aktualnych kosztów eksploatacji leżą poza zakresem niniejszego postępowania, na co słusznie zwrócono uwagę w zaskarżonej decyzji.

Skoro kwestionowana w skardze decyzja nie narusza art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy prowadzające (...), ani przepisów prawa procesowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.