Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 268/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.153
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. GmbH z siedzibą w K., A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 3626/15 w sprawie ze skargi A. GmbH z siedzibą w K., A. na pisemną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3626/15, wydanym w sprawie ze skargi A. GmbH z/s w A. na pisemną interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] września 2014 r. w przedmiocie prawa podatkowego uchylił zaskarżoną interpretację oraz zasądził od organu na rzecz Spółki zwrot kosztów postępowania.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

Spółka A. w A. w dniu [...] lutego 2013 r. wystąpiła do Izby Skarbowej w Warszawie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Wskazała, iż od sierpnia 2011 r. do właściwego w sprawie Naczelnika Urzędu Celnego w N. złożyła 36 wniosków o zwrot akcyzy zapłaconej z tytułu dokonanych w okresie czerwiec-listopad 2011 r. dostaw wewnątrzwspólnotowych na terytorium A. paliwa biodiesel z akcyzą zapłaconą w Polsce. W odniesieniu do każdego z wniosków organ przedłużał bez uzasadnionych podstaw podstawowy 30-dniowy termin na rozpoznanie sprawy do 90 dni, a ostatecznie odmówił zwrotu akcyzy.

Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy rozstrzygnięcia Naczelnika UC w zakresie zwrotu akcyzy za czerwiec-wrzesień 2011 r. (26 decyzji). Zostały one zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec zmiany stanowiska organu odwoławczego przed rozpoznaniem kolejnych 10 odwołań, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie uchylił 10 decyzji organu I instancji dotyczących zwrotu akcyzy za październik i listopad 2011 r. i sprawy te przekazał do ponownego rozpoznania.

Zmiana stanowiska organu wynikała z orzeczenia WSA w Warszawie, który wyrokiem z 15 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 631/12, uwzględniając skargę Spółki na interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie uchylił tę interpretację stwierdzając w uzasadnieniu, że "z treści art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej wynika, że ustawodawca krajowy miał obowiązek wprowadzić do krajowego systemu prawa przepisy, przyznające Spółce prawo do zwrotu podatku akcyzowego w stanie faktycznym sprawy, skoro jednak krajowy ustawodawca obowiązku tego nie wykonał, to przedmiotowe uprawnienie należało w sprawie wywieść wprost z powołanych przepisów wspólnotowych."

W dniu [...] grudnia 2012 r. Naczelnik UC w P. wydał 10 decyzji uznających zwrot akcyzy za dostawy dokonane w październiku i listopadzie 2011 r. W dniu 31 grudnia 2012 r. na rachunek Spółki wpłynęła kwota zwrotu akcyzy zapłaconej w październiku i listopadzie 2011 r., bez oprocentowania z tytułu nieterminowo dokonanego zwrotu.

W okresie grudzień 2012 r. i styczeń 2013 r. Dyrektor IC w Warszawie uznał skargi Spółki na 26 jego decyzji dotyczących dostaw z czerwca-września 2011 r. W dacie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka oczekiwała na pozytywne dla niej decyzje Naczelnika UC w P. ponownie rozpoznającego 26 wniosków o zwrot akcyzy za czerwiec - wrzesień 2011 r.

W przedstawionym stanie faktycznym i odnosząc się do zdarzeń przyszłych Spółka przedstawiła we wniosku z [...] lutego 2013 r. o wydanie interpretacji indywidualnej następujące pytania:

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym stronie należy się oprocentowanie za nieterminowy zwrot akcyzy, dokonany w dniu 31 grudnia 2012 r.?

2. Czy do rozliczenia nieterminowego zwrotu akcyzy dokonanego 31 grudnia 2012 r. znajduje zastosowanie art. 78a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: Op)?

3. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym stronie będzie przysługiwało oprocentowanie nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec-wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem o interpretację indywidualną?

4. Czy do rozliczenia nieterminowego zwrotu akcyzy dokonanego w zakresie objętym pytaniem nr 3 znajdzie zastosowanie art. 78a Op?

5. W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 lub 3, od jakiego momentu należy naliczać odsetki od nieterminowego zwrotu?

Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r. Minister Finansów odmówił wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu powołał art. 14b § 5 Op, zgodnie z którym nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Ponieważ w zakresie zwrotu akcyzy na wniosek Spółki prowadzone są postępowania podatkowe przez właściwe organy (Dyrektora IC w Warszawie i Naczelnika UC w P.) tak więc ewentualne oprocentowanie z tytułu nieterminowych zwrotów akcyzy będzie wynikać z wydanych decyzji kończących te postępowania. W tej sytuacji interpretacja rozstrzygałaby sprawę, która w dniu złożenia wniosku o jej wydanie jest przedmiotem prowadzonego postępowania podatkowego.

Działając jako organ II instancji Minister Finansów postanowieniem z [...] lipca 2013 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie z [...] kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 marca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2068/13 uchylił powyższe postanowienie. Wydanym wyrokiem z 12 marca 2014 r. nie wyeliminował z obrotu prawnego postanowienia z [...] kwietnia 2013 r. wydanego przez działającego jako organ I instancji Ministra Finansów.

Stanął na stanowisku, że w sprawie nie wystąpiły żadne elementy stanu faktycznego, które w dacie złożenia wniosku o interpretację były przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej lub też w ich zakresie sprawa byłaby już rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub w postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Minister Finansów, po wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w dniu [...] września 2014 r. wydał interpretację indywidualną, w której stwierdził, że Spółce nie przysługuje oprocentowanie za dokonany 31 grudnia 2012 r. nieterminowy zwrot akcyzy; w tym zakresie nie znajduje zastosowania art. 78a Op. W związku z powyższym stanowisko Spółki w zakresie dwóch pierwszych pytań wniosku uznano za nieprawidłowe.

Natomiast uznał, że Spółce przysługuje oprocentowanie za nieterminowy zwrot akcyzy za czerwiec-wrzesień 2011 r., który nie został dokonany przed dniem 1 stycznia 2013 r.

Wskazał, że zgodnie z art. 78a Op, jeżeli kwota dokonanego zwrotu podatku nie pokrywa kwoty nadpłaty wraz z jej oprocentowaniem, zwróconą kwotę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty oraz kwoty jej oprocentowania w takim stosunku, w jakim w dacie zwrotu pozostaje nadpłata do oprocentowania. Zatem w przypadku dokonania ww. zwrotu akcyzy bez przysługującego oprocentowania, będzie mieć zastosowanie ww. przepis. Stanowisko w zakresie pytania nr 3 i 4 zostało uznane za prawidłowe.

W zakresie pytania nr 5 Minister Finansów stwierdził, że w przypadku niedokonania zwrotu podatku akcyzowego w terminie (30 dni), zwrot ten traktowany jest jako nadpłata i Spółce będzie przysługiwać oprocentowanie z tego tytułu, liczone od upływu tego terminu (tj. 30 dnia). Wskazał przy tym, że dotyczy to wyłącznie sytuacji określonej w punkcie 3, tj. nieterminowego zwrotu akcyzy na podstawie wniosków złożonych za czerwiec-wrzesień 2011 r., który nie został dokonany do dnia wystąpienia z wnioskiem o interpretację.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ stwierdził, że nie znaleziono podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 listopada 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3626/15 uchylił zaskarżoną interpretację i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz Spółki. W ocenie Sądu zaskarżona indywidualna interpretacja prawa podatkowego została wydana z naruszeniem przepisów postępowania.

Podkreślił, że organ podatkowy rozpoznając ponownie sprawę po wyroku Sądu z 12 marca 2014 r. w pierwszej kolejności winien był rozpatrzeć zażalenie skarżącej z [...] maja 2013 r. na postanowienia z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania, wydane przez Ministra Finansów działającego jako organ I instancji, a następnie w zależności od powziętego rozstrzygnięcia, kierując się wytycznymi Sądu zawartymi w prawomocnym wyroku (V SA/Wa 2068/13), albo utrzymać w mocy ww. postanowienie, albo uchylić to postanowienie i następnie merytorycznie rozpatrzeć wniosek skarżącej o wydanie interpretacji. Wskazał, że Minister Finansów doprowadził do sytuacji, w której w obrocie prawnym zaistniały dwa równorzędne i wzajemnie wykluczające się akty administracyjne dotyczące tej samej sprawy tj. postanowienie z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku skarżącej z [...] lutego 2013 r. oraz interpretacja indywidualna z [...] września 2014 r.

Sąd w tej sytuacji nie mógł badać merytorycznej zasadności zarzutów podniesionych w skardze, a odnoszących się do stanowiska zaprezentowanego w indywidualnej interpretacji z [...] września 2014 r., gdyż jak wykazano wyżej interpretacja ta nie mogła zostać skutecznie wydana przez Ministra Finansów. Sąd nie ma też uprawnienia do merytorycznego badania prawidłowości stanowiska zaprezentowanego przez skarżącą we wniosku o interpretację.

Odwołując się do treści art. 14b § 4 i art. 14b § 5 Op Sąd wskazał, że skoro bezsporne jest, iż w zakresie istotnych elementów stanu faktycznego zawartych we wniosku z [...] lutego 2013 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w zakresie prawa do oprocentowania nieterminowego zwrotu akcyzy, sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzjach organu podatkowego, a skargi na te rozstrzygnięcia zostały oddalone wyrokami WSA w Warszawie zapadłymi w 2014 r., to zgodnie z art. 14b § 5 Op Minister Finansów nie powinien wydać interpretacji indywidualnej w zakresie tych samych elementów stanu faktycznego, oczywiście jeśli stan faktyczny opisany we wniosku o wydanie zaskarżonej interpretacji dotyczył spraw rozstrzygniętych co do jej istoty w decyzjach organu podatkowego na dzień wydania interpretacji indywidualnej.

Sąd I instancji wskazał ponadto, że porównanie daty wniosku o interpretację ([...] lutego 2013 r.) oraz dat przedłożonych wniosków o zwrot pozostałej kwoty podatku akcyzowego wraz z oprocentowaniem organowi celnemu ([...] lutego 2013 r.) wskazuje, że interpretacja indywidualna w sprawie ma stanowić jedynie swoistą opinię prawną i ocenę stosowania prawa przez organy celne, wspierającą argumentację skarżącej w podjętych działaniach przed organami celnymi. Ma stanowić merytoryczne wsparcie skarżącej w konkretnym i de facto toczącym się już sporze z innym organem podatkowym - organem celnym. Sąd przytoczył również tezę Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażoną w wyroku z 27 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 1201/13, z której wprost wynika, że: "Interpretacja podatkowa to nie opinia prawna".

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji albo uchylenie interpretacji indywidualnej w całości, w każdym z przypadków o zasądzenie kosztów postępowania.

Ponadto autor skargi kasacyjnej na podstawie art. 267 akapit trzeci TFUE wniósł o skierowanie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej celem ustalenia, czy art. 33 ust. 6 Dyrektywy Horyzontalnej należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby podatnik, który wniósł o zwrot akcyzy nie mógł uzyskać od organów podatkowych Państwa Członkowskiego oprocentowania w związku ze zwrotem dokonanym przez te organy z opóźnieniem.

Środek prawny oparto na obydwu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.; dalej: ppsa), zarzucając:

A. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy; tj. naruszenie:

a/ art. 146 ppsa w zw. z art. 14b § 5 Op przez błędne zastosowanie i uchylenie pisemnej interpretacji indywidualnej na skutek dokonania błędnej, prawotwórczej wykładni przepisu art. 14b § 5 Op przez przyjęcie, że niedopuszczalne jest wydanie indywidualnej interpretacji w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu wydania indywidualnej interpretacji są przedmiotem postępowania podatkowego;

b/ art. 146 ppsa w zw. z art. 14b § 4 i 5 Op przez błędne zastosowanie i uchylenie pisemnej interpretacji indywidualnej na skutek błędnego uznania przez Sąd I instancji, że w przedmiotowej sprawie organ wydał [...] 09 2014 r. indywidualną interpretację z naruszeniem przepisu art. 14b § 4 i 5 Op, a w konsekwencji odmówienie merytorycznego zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze, co stanowi naruszenie art. 3 § 2 pkt 4a w zw. z art. 3 § 1 ppsa;

c/ art. 146 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4a w zw. z art. 3 § 1 ppsa, poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji kontroli legalności działalności organu podatkowego na skutek błędnego uznania, że [...] września 2014 r. organ wydał indywidualną interpretację z naruszeniem przepisu art. 14b § 4 i 5 Op, a w konsekwencji odmówienie merytorycznego zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze;

d/ art. 153 w zw. z art. 170 ppsa poprzez pominięcie przez Sąd I instancji związania, w zaskarżonym wyroku, w zakresie jednoznacznej oceny prawnej niniejszej sprawy wskazanej w prawomocnym orzeczeniu tego Sądu z 12 marca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2068/13; zapadłego w wyniku złożenia przez Spółkę wniosku o wydanie interpretacji, który był podstawą do wydania zaskarżonej interpretacji;

e/ art. 134 § 1 ppsa, poprzez nieuwzględnienie przez WSA w Warszawie istotnych uchybień popełnionych przez organ podatkowy, wskazanych przez skarżącą w skardze.

B. z ostrożności procesowej - naruszenie prawa materialnego, to jest:

a/ art. 82 ust. 1 upa, art. 78 § 1 Op oraz art. 33 ust. 6 dyrektywy Rady 2008/118/WE z 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, przez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, że zwrot akcyzy z naruszeniem terminu, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia MF z 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy będący skutkiem naruszenia prawa unijnego nie podlega oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych;

b/ art. 33 ust. 6 Dyrektywy Horyzontalnej przez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że zwrot akcyzy z naruszeniem terminu, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia MF w sprawie zwrotu akcyzy, będący skutkiem naruszenia prawa unijnego, nie podlega oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych;

c/ art. 82 ust. 1 upa oraz art. 72 § 1 pkt 1 Op przez błędną ich wykładnię polegającą na przyjęciu, że zwrot akcyzy z naruszeniem terminu, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia MF nie jest nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Op, która - po myśli art. 78 § 1 Op - podlega oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych;

d/ art. 78a Op przez błędne jego zastosowanie poprzez uznanie, że w odniesieniu do wniosków o zwrot akcyzy dotyczących dostaw dokonanych w okresie października i listopada 2011 r. nie znajduje on zastosowania;

e/ art. 72 § 1 pkt 1 Op w świetle § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy przez ich błędną wykładnię polegającą na niedostrzeżeniu, że zwrot akcyzy z naruszeniem terminu, o którym § 2 ust. 1 rozporządzenia jest nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Op, niezależnie od zasadności przedłużenia terminu na zwrot akcyzy do maksymalnie 90 dni oraz zarówno w odniesieniu do wniosków o zwrot akcyzy dotyczących dostaw dokonanych od czerwca do września 2011 r., jak i w miesiącach od października do listopada 2011 r.

Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu środka prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach i podlega oddaleniu.

W postępowaniu kasacyjnym obowiązuje wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanymi w środku prawnym podstawami i granicami zaskarżenia. Przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości kwestionowanego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Sąd drugiej instancji. Do podjęcia działań z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie w sytuacjach określonych w art. 183 § 2 ppsa, które w sprawie nie występują.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko zajęte przez WSA w Warszawie, co do oceny prawidłowości przeprowadzonego przez organ postępowania i wydanego rozstrzygnięcia.

Formułując zarzuty o charakterze procesowym Spółka uchyliła się od odniesienia do zasadniczego powodu uchylenia przez Sąd pierwszej instancji pisemnej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.

Sprawa była już wcześniej rozpoznawana przez wojewódzki sąd administracyjny, co oznacza, iż przy ponownym rozpoznaniu skargi ma zastosowanie regulacja z art. 153 ppsa, zgodnie z którą wyrażona w orzeczeniu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Jak wyżej podano, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2068/13 uchylił postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego. Wyrokiem tym uchylone zostało jednak tylko postanowienie wydane przez działającego jako organ II instancji Ministra Finansów.

Z obrotu prawnego nie zostało natomiast wyeliminowane postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania wydanego przez Ministra Finansów działającego jako organ I instancji.

Tym samym, jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, rozpoznając ponownie sprawę po wyroku Sądu z dnia 12 marca 2014 r. organ podatkowy w pierwszej kolejności winien był rozpatrzeć zażalenie Spółki z [...] maja 2013 r. na postanowienie z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania, wydane przez działającego jako organ I instancji Ministra Finansów, a następnie w zależności od powziętego rozstrzygnięcia, kierując się wytycznymi Sądu zawartymi w prawomocnym wyroku z 12 marca 2014 r., albo utrzymać w mocy rozstrzygnięcie z [...] kwietnia 2013 r., albo uchylić to postanowienie i merytorycznie rozpatrzeć wniosek skarżącej o wydanie interpretacji.

Z akt sprawy wynika, że [...] lipca 2014 r. Minister Finansów wezwał Spółkę do uzupełnienia braków we wniosku z [...] lutego 2013 r. (co nastąpiło [...] lipca 2014 r.). Jednakże nie wynika z nich, iż wydane zostało postanowienie uchylające postanowienie z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie. W efekcie sprawa nie mogła zostać przekazana do ponownego rozpatrzenia, a tym samym przedwczesne było wezwanie z dnia [...] lipca 2014 r.

W sytuacji zatem gdy w obrocie prawnym istnieją dwa równorzędne i wzajemnie wykluczające się akty administracyjne dotyczące tej samej sprawy, to jest postanowienie z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku Spółki z [...] lutego 2013 r. oraz interpretacja indywidualna z [...] września 2014 r., Sąd pierwszej instancji nie mógł badać merytorycznej zasadności argumentów zaprezentowanych przez skarżącą we wniosku o interpretację, czy też zarzutów podniesionych w skardze, a odnoszących się do stanowiska zaprezentowanego w indywidualnej interpretacji z dnia [...] września 2014 r., gdyż w omawianej sytuacji interpretacja ta nie mogła zostać skutecznie wydana przez Ministra Finansów.

Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem WSA w Warszawie, że uchylenie zaskarżonej interpretacji daje Ministrowi Finansów możliwość ponownego rozpatrzenia zażalenia skarżącej na postanowienie z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku skarżącej z [...] lutego 2013 r., w szczególności oceny, czy w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły elementy stanu faktycznego, które w dacie złożenia wniosku o interpretację były przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej lub też w ich zakresie sprawa byłaby już rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub w postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W konsekwencji powyższego zarzuty środka prawnego o charakterze procesowym, jak również podniesione z "ostrożności procesowej" zarzuty o charakterze materialnoprawnym, stanowiące dosłowne ich powtórzenie ze skargi do Sądu I instancji należy uznać za co najmniej przedwczesne.

Ponowiony w skardze kasacyjnej wniosek Spółki o wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym do TSUE "celem ustalenia" należytej wykładni art. 33 ust. 6 nowej Dyrektywy horyzontalnej nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestia wskazanej regulacji była obszernie analizowana w sprawie zakończonej wyrokiem NSA z dnia 16 stycznia 2014 r.

(I FSK 231/13) z udziałem skarżącej Spółki, jak również Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba zwrócenia się o wykładnię omawianego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny stanowisko to podziela.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzut środka prawnego za nieusprawiedliwiony i na podstawie art. 184 ppsa oddalił skargę kasacyjną.