Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1570/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 51 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... maja 2011 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. R. decyzją z ... maja 2011 r. nr ... Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. z/s w O. z ... lutego 2011r. nr ... o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym.

Strona złożyła w dniu ... marca 2009 r. w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2010 r. na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008 r., nr 170, poz. 1051 ze zm.).

Wnioskodawczyni zadeklarowała do przyznania płatności działki rolne o łącznej powierzchni ... ha. Wniosek o przyznanie płatności na sporne grunty w 2009r. złożył także J. S. W dniu .. listopada 2009 r. do pełnomocnika wnioskodawcy wystosowano wezwanie do złożenia wyjaśnień w związku z wykryciem błędu kontroli krzyżowej, polegającego na tym że na daną działkę ewidencyjną zostały złożone wnioski przez dwóch lub więcej wnioskodawców. Powyższe miało miejsce wobec działek ewidencyjnych nr [...]. Z akt sprawy wynika, że w dniu ... grudnia 2008 r. K. i R. P. przekazali skarżącej gospodarstwo rolne wraz z przeniesieniem posiadania samoistnego części działki ... i działki ... oraz dzierżawę działek należących do D. K. tj. [...].

Konflikt pomiędzy stronami dotyczący użytkowania w/w gruntów w 2008 roku był przedmiotem rozpoznania przez Dyrektora [...] OR ARiMR oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt V SA/Wa 20/10), który skargę wnioskodawców oddalił uznając brak podstaw do uznania posiadania przez skarżącą spornych działek. W toku postępowania o przyznanie płatności na rok 2009 przedstawiono szereg wyroków sądów w tym, wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia ....06.2009 r. sygn. akt I C .../08 nakazujący pozwanym J. i A. S. wydanie nieruchomości tj. części działki ewidencyjnej nr [...]; wyrok z dnia ...10.2009 r. (sygn. akt I C .../09) nakazujący pozwanym S. zaniechania naruszeń posiadania przez A. R. działki nr ....

W aktach sprawy znajdują się także : oświadczenie M. R. (męża skarżącej) z dnia ....03.2010 r. w którym stwierdza fakt wysiewania nawozów na części działki nr ... w kwietniu 2009 r. przez R. P. i A. R.; oświadczenie R. P. (ojca skarżącej) z dnia ...03.2010 r. stwierdzające posiadanie i użytkowanie części działki nr ... przez A. R. przez wypasanie bydła; oświadczenie skarżącej z dnia ...03.2010 r. stwierdzające że w 2009 r. była i wciąż jest użytkownikiem części działki nr ...

W dokumentacji znajdują się oświadczenia z dnia ....03.2010 r. A. i J. S., stwierdzające użytkowanie przez nich działki nr ... w 2009 roku, potwierdzone oświadczeniem sołtysa wsi H. C. z dnia ....04.2010 r., użytkowanie działki nr ..., potwierdzone oświadczeniem z dnia ...03.2010 r. złożonym przez sąsiadów, a także oświadczeniem D. T. starszego doradcy terenowego Ośrodka Doradztwa Rolniczego o/O.; wypis z rejestru gruntów działek nr ... oraz ... z wskazanymi tam jako właścicielami J., A. S..

Ponadto postanowieniem z dnia ... grudnia 2009 r. Sąd Rejonowy w O. Sygn. akt I Ns 684/08 oddalił wniosek K. i R. P. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie.

Po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Kierownik Biura Powiatowego w dniu ... maja 2010 r. wydał decyzję Nr ... którą odmówił skarżącej przyznania płatności na 2009 r.

W uzasadnieniu decyzji twierdzono, że strona nie udowodniła ciągłego i trwałego użytkowania spornych gruntów. Wobec wykluczenia z wniosku spornych działek procentowa rozbieżność między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną wyniosła ... %.

Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji, przedstawiając dodatkową dokumentację Wraz z odwołaniem strona przedstawiła obszerną dokumentację, w tym oświadczenie H. C. - sołtysa wsi S. z dnia ...05.2010 r., stwierdzającej na podstawie opłat podatku rolnego, że A. R. była użytkownikiem działek wchodzących w skład gospodarstwa stanowiących własność D. K. i W. M., oświadczenie leśniczego K. K. z dnia ....05.2010 r. potwierdzające przeprowadzenie w 2009 r prac odnowieniowych na działce nr ... zniszczonej przez dziki, poprzez odtworzenie pastwiska, oświadczenie J. Z. z dnia ....05.2010 r. stwierdzające wypasanie przez skarżącą krów na działce nr ..., oświadczenie D. K. z dnia ...05.2010 r., właściciela działek nr ..., ... w którym stwierdza fakt użytkowania w/w działek w 2009 r. przez skarżącą poprzez wskazanie poszczególnych prac na nich wykonanych, nadto oświadczenie M. K. z dnia ..05.2010 r., oświadczenie T. C., który jak twierdzi kosił w sierpniu 2009 r. zboże u wnioskodawczyni na działce nr ..., oświadczenie M. T., M. S., J. S., S. P., M. P. z dnia ....05.2010 r. dotyczące prac wykonywanych na działce nr ... u A. R., zaświadczenie Urzędu Gminy w C. dot. zwrotu podatku akcyzowego.

Decyzją Nr ... z dnia ... listopada 2010 r. Dyrektor ...OR ARiMR uchylił zaskarżoną decyzję celem ponownego rozpoznania.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia ... lutego 2011 r. odmówił przyznania płatności wnioskodawcy. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Prezesa ARiMR, który decyzją z ... maja 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 8 listopada 2005 r., sygn. akt SA/Wa 1524/05 w którym Sąd wskazał, że przez posiadanie należy rozumieć efektywne, rzeczywiste w sensie gospodarczym korzystanie z rzeczy, czyli faktyczne użytkowanie rzeczy-gruntów rolnych. Samo legitymowanie się posiadaniem samoistnym nie może zdaniem organu wystarczyć do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o dopłaty. Niezbędnym warunkiem jest bowiem faktyczne użytkowanie posiadanych gruntów rolnych.

Organ wskazał, iż przyznanie płatności determinuje stan faktyczny dotyczący prowadzenia działalności rolniczej, a nie stan prawny. Zauważył, że posiadanie jako ściśle związane z faktycznym władztwem nad rzeczą stanowi związek posiadacza z rzeczą. Związek ten musi być faktyczny, czyli zapewniać posiadaczowi możliwość wpływu na rzecz przy użyciu bezpośrednich środków fizycznych. Trudno wymagać by posiadacz w każdej chwili zachowywał fizyczny kontakt z rzeczą (A. K., Glosa do wyroku SN z 03.06.1966 r. II CR 412/68).

Posiadaniem nie jest też władztwo chwilowe. Władztwo chwilowe, czy przypadkowe nie będzie uważane za posiadanie i tym samym nie korzysta z ochrony posesoryjnej.(wyr. SN z 31.01.1967 r., III CRN 270/66). Tym samym chodzi o trwały, ciągły związek z przedmiotem posiadania. Termin "posiadanie" należy odczytywać przez pryzmat celowościowy, z uwzględnieniem krajowych i wspólnotowych przepisów dotyczących systemów wsparcia bezpośredniego. Niewystarczające jest posiadanie gruntów w ujęciu cywilistycznym - jedynie posiadanie gruntów rolnych w rozumieniu przedmiotowych przepisów uprawnia rolnika do ubiegania się o płatności bezpośrednie.

Organ zauważył, że prowadzenie działalności rolniczej można definiować jako trwałe dokonywanie nakładów i czerpanie ewentualnych korzyści. Uznał, iż płatności należą się posiadaczowi gruntów rolnych utrzymującemu grunty zgodnie z normami. Jeżeli zatem o płatności wystąpi rolnik, który posiada grunty rolne, faktycznie je uprawia, utrzymuje je zgodnie z normami i spełnia inne przesłanki warunkujące ich przyznanie, określone w przepisach krajowych i unijnych, płatności będą mu przysługiwać nawet w przypadku bezprawnego użytkowania działek rolnych. Sprawa bezprawnego użytkowania spornych działek może być wyłącznie przedmiotem rozstrzygnięć o charakterze cywilnoprawnym, dochodzonych przed sądami powszechnymi. Kwestie te nie mogą mieć natomiast wpływu na ocenę uprawnienia do uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Organy administracji nie mogą brać udziału w sporze cywilnym prowadzonym pomiędzy właścicielami/dzierżawcami czy użytkownikami gruntów rolnych. Rolą agencji jest ustalenie faktycznego użytkownika gruntów. Organami właściwymi do rozstrzygania sporów dotyczących prawnego charakteru posiadania i władania nieruchomościami są sądy powszechne, które są właściwe rzeczowo do rozstrzygania tego typu sporów.

Rozstrzygające dla przyznania płatności jest zatem, kto w sposób trwały użytkował grunty rolne i utrzymywał je w dobrej kulturze rolnej, w tym w szczególności poczynił nakłady np. ponosił koszty zakupu nawozów, przeprowadzał inne prace polowe niezbędne do uzyskania pożytków. Albowiem, jak to stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny (sygn. akt II SA/Bk 779/2005) celem ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych jest finansowe wspieranie producentów rolnych, czyli osób, które faktycznie uprawiają grunty rolne, nawet gdy nie są ich właścicielami.

W konsekwencji, zdaniem organu rolnik ubiegając się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych winien wykazać, że posiada grunty rolne to jest trwale, faktycznie je użytkuje i utrzymuje je w dobrej kulturze rolnej zgodnie z normami ochrony środowiska. Wnioskodawca zobowiązany jest zatem do przedstawienia we wniosku obszarowym aktualnego stanu posiadania działek rolnych także na dzień złożenia wniosku o dopłaty. Posiadanie cechuje się bowiem trwałością władztwa nad rzeczą. Nie jest zatem posiadaniem władztwo chwilowe, czy przypadkowe (tak Wyrok SN z 31.01.1967r., III CRN 270/66)

Z dokumentacji zgromadzonej w sprawie nie wynika by to wnioskodawczyni była w posiadaniu spornych gruntów na dzień ... maja 2009 r. i faktycznie je użytkowała zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy. Organ ustalił, iż powierzchnia ustalona w toku postępowania wyjaśniającego wynosi ... ha. Tym samym różnica pomiędzy powierzchnia zadeklarowaną a stwierdzoną wyniosła ... %.

Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura. Zarzuciła, że organy orzekające w sprawie pominęły twierdzenia i okoliczności wskazane przez stronę.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze stwierdzić należy, że nie są one zasadne.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143 b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003 jeśli m.in. wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy w którym został złożony wniosek( pkt 2).

Zgodnie z art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE nr L 141 z 30.04.2004), jeżeli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną kwalifikowaną a początkową powierzchnią kwalifikowaną (stwierdzoną) przekracza 20 % początkowej powierzchni kwalifikowanej i nie przekracza 50 %, w danym roku odmawia się przyznania płatności. Biorąc pod uwagę powyższe, w związku z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.) odmawia się także przyznania płatności uzupełniających w tym płatności zwierzęcych.

Stan faktyczny ustalony przez organ jest bezsporny, również skarżąca nie zaprzecza faktowi, że inna osoba użytkowała działki. Tym samym zadaniem Sądu pozostaje ocena, czy organy wydając decyzje dotyczące skarżącego prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy prawa.

W niniejszej sprawie oprócz przepisów unijnych zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 z p. zm. – dalej: ustawa o płatnościach).

Z treści powołanych przepisów wynika (art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach), że rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, przy czym posiada w tym dniu działki rolne (wymóg posiadania jest dodatkowo podkreślony w pkt 1) tego przepisu), wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności oraz został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W ust. 6 tego artykułu jest ponadto wskazane, że przy zaistnieniu przypadku, gdy działka rolna stanowi przedmiot posiadania samoistnego i posiadania zależnego, płatności obszarowe przysługują posiadaczowi zależnemu.

Sąd analizując wskazane powyżej przepisy stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w świetle przepisów ustawy o płatnościach osoba fizyczna wnioskująca o przyznanie pomocy musi wykazać się posiadaniem samoistnym lub zależnym gospodarstwa rolnego – co wynika wprost z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach. Żaden przepis prawa nie wskazuje natomiast na obowiązek legitymowania się prawem własności. Powyższe przepisy wyraźnie wskazują, że wnioskodawca musi przed organem wykazać się posiadaniem gospodarstwa rolnego.

Posiadanie w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z p. zm. – dalej jako k.c.) jest regulowane w księdze II tytule IV – artykuły od 336 do 352. Powołany art. 336 k.c. stanowi, że posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie należy więc do sfery faktów.

Mimo, że posiadanie nie jest prawem podmiotowym, a jedynie stanem faktycznym (patrz: A. Kunicki [w:] System Prawa Cywilnego, t. II, 1977, s. 839 i n.; J. Ignatowicz [w:] Komentarz, t. 1, 1972, s. 765), kodeks cywilny wiąże z nim szereg skutków prawnych. W szczególności posiadanie prowadzi do nabycia w drodze zasiedzenia prawa własności (art. 172 i n. oraz art. 174 i n. k.c.), niektórych służebności gruntowych (art. 292 k.c.). Posiadacz w dobrej wierze nabywa własność pożytków, jakie rzecz przynosi (art. 224 k.c.); z posiadania wynikają roszczenia posiadacza w stosunku do właściciela, na przykład o zwrot nakładów (art. 226-227 k.c.), o wykup działki gruntu zajętej pod budowę (art. 231 § 1 k.c.). Od uzyskania posiadania uzależnione jest w określonych wypadkach nabycie prawa np. art. 155 § 2, art. 169 § 1, art. 181, art. 307 § 1 k.c. (patrz: Komentarz do art. 336 k. c. [w:] A. Kidyba (red.), K.A. Dadańska, T.A. Filipiak, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom II. Własność i inne prawa rzeczowe, LEX, 2009).

Jednocześnie z art. 339 k.c. wywodzi się domniemanie, że ten, kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym. Zatem, w świetle tak sformułowanego domniemania dla ustalenia posiadania samoistnego wystarczy (jako przesłanka domniemania) dowód faktycznego władania rzeczą (corpus). Nie trzeba zaś dowodzić elementu władania rzeczą dla siebie jak właściciel (animus rem sibi habendi cum animo domini).

Co prawda, mimo korzystania z domniemania prawnego, przewidzianego w art. 339 k.c., samo istnienie posiadania samoistnego powinno być wykazane przez wnioskodawcę na zasadach ogólnych - art. 6 k.c. (patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt III CSK 230/08, LEX nr 577190), wystarczy jednak, że posiadacz złoży o tym fakcie odpowiednie oświadczenie, które nie zostanie podważone.

Należy też wskazać, że ustawodawca łączy z posiadaniem szereg domniemań prawnych. W przepisie art. 339 k.c. wyraża domniemanie "samoistności posiadania". Dalej zaś przyjmuje domniemanie "ciągłości posiadania" (art. 340 k.c.) oraz domniemanie "zgodności posiadania ze stanem prawnym" (art. 341 k.c.). Wcześniej zaś w kodeksie wyrażono (w art. 7 k.c.) uniwersalne domniemanie dobrej wiary (patrz: Komentarz do art. 339 k. c. [w:] Gniewek E., Kodeks cywilny. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze 2001).

Do udowodnienia swojego posiadania posiadacz nie musi zatem legitymować się prawem własności ani żadnym innym dokumentem, wystarczy, że wskaże fakty, z których będzie wynikało jego władztwo nad rzeczą, przy czym przy zaistnieniu przypadku, gdy działka rolna stanowi przedmiot posiadania samoistnego i posiadania zależnego, płatności obszarowe przysługiwać będą posiadaczowi zależnemu.

W sprawie mają również - jak wyżej wskazano - zastosowanie przepisy prawa unijnego, w tym rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE L z dnia 2 grudnia 2009 r.) - odnoszące się do pomocy za okres następujący po 1.01.2010 r., które zastąpiło rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. UE. L. Nr 141.18 z p. zm.).

Sąd stwierdza, że wyrokiem z dnia 8 czerwca 2009 r. Sąd Rejonowy w O. sygn. akt I C .../08 nakazał małżeństwu S. wydać sporne działki D. K. i W. M. (właścicielkom). Jak zeznały strony (str. ... decyzji Kierownika Biura z ... lutego 2011 r.), powyższe działki nie przeszły w posiadanie osób wskazanych w wyroku, ale skarżącej. Organ nie mógł zatem kwestionować prawomocnych ustaleń Sądu Rejonowego, ponieważ wynika z nich, że do daty ... czerwca 2009 r. działki nie były w posiadaniu skarżącej. Oświadczenia świadków, o których mowa na str. ... decyzji Kierownika Biura z ... lutego 2011 r. dotyczą ponadto faktów po dacie powyższego wyroku dotyczącego własności działek. Sąd zauważa, że w tym samym dniu – ... czerwca 2009 r. zapadł wyrok Sądu Rejonowego w O. I C .../09, którym Sąd przywrócił małżeństwu S. utracone posiadanie działek. W ocenie Sądu między powyższymi wyrokami nie zachodzi sprzeczność, gdyż oba prawomocne wyroki dowodzą, że na rok 2009, (a przynajmniej do prawomocności wyroków), że skarżąca nie posiadała działek. Nie mogła zatem otrzymać płatności.

Rozpatrując całokształt sprawy należy przyjąć zatem, że prawidłowo ustalony stan faktyczny w sprawie dał organom podstawę do odmowy przyznania stronie skarżącej płatności w ramach wsparcia bezpośredniego. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. W kontekście powyższych przepisów nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia podniesione przez skarżącego zarzuty, należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że organy administracji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, oceniły go należycie, zaś wydane na jego podstawie decyzje odpowiadają prawu. Z tych względów i w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.