Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 81/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 99/06 w zakresie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Warszawskiego Stowarzyszenia Abstynenckiego z siedzibą w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 9 listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu z dotacji udzielonej z budżetu m.st. Warszawy w 2003 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 99/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał adwokatowi K. Z. - pełnomocnikowi Warszawskiego Stowarzyszenia Abstynenckiego z siedzibą w Warszawie ustanowionemu w ramach prawa pomocy, postanowieniem Sądu z dnia 19 kwietnia 2006 r. – kwotę 146,40 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W uzasadnieniu WSA podał, że wnioskiem z dnia 22 stycznia 2007 r. pełnomocnik strony – adwokat K. Z. - w oparciu o art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – zwróciła się do Sądu o uzupełnienie postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną o rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Sąd stwierdził, że w sprawie sporządzona została skarga kasacyjna zatem winien mieć zastosowanie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – dalej: rozporządzenie – przewidujący minimalną stawkę w wysokości 120 zł. Sąd zaznaczył, że w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług.

Adwokat K. Z. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. Postanowieniu zarzuciła naruszenie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" oraz pkt 2 lit. "b" rozporządzenia. Uzasadniając powyższy zarzut stwierdziła, że działając jako pełnomocnik strony ustanowiony z urzędu dokonała szeregu czynności w ramach postępowania przed Sądem I instancji, m.in. sporządziła i złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zażalenie na odmowę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, jej zdaniem, wynagrodzenie przyznane przez Sąd zaskarżonym postanowieniem nie zostało ustalone we właściwej wysokości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał Warszawskiemu Stowarzyszeniu Abstynenckiemu w Warszawie prawo pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach szczególnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 p.p.s.a.). Podnieść przy tym należy, że wynagrodzenie to przyznawane jest za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Adwokat K. Z. została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącej na zasadzie prawa pomocy i w związku z tym na podstawie art. 250 p.p.s.a. powinna otrzymać wynagrodzenie za wykonane zastępstwo prawne. Zasady przyznawania tego wynagrodzenia określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Określenie wysokości wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu w każdym przypadku wymaga ustalenia zakresu wykonanego zastępstwa prawnego. W niniejszej sprawie adwokat K. Z. sporządziła i złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2006 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wpisu od skargi wraz z zażaleniem (k. 78-83), skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2006 r. w przedmiocie odrzucenia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 87-92), zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 1 marca 2006 r. (k. 120-121) oraz zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2006 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 8 lutego 2006 r. (k. 122-123).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie obejmujące wyłącznie sporządzenie skargi kasacyjnej pomijając, że poza tym adwokat K. Z. wykonała w ramach zastępstwa prawnego, także inne czynności procesowe, za które powinna otrzymać wynagrodzenie. Zauważyć przy tym należy, że sformułowanie wniosku o przyznanie wynagrodzenia jako wniosku o uzupełnienie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zwalniało WSA, wobec regulacji zawartej w art. 250 p.p.s.a., od rozstrzygnięcia o całości należnego wynagrodzenia.

W związku z tym zaskarżone postanowienie należało uchylić w celu ponownego rozpoznania przez WSA wniosku o przyznanie wynagrodzenia, przy uwzględnieniu zakresu wykonanego zastępstwa prawnego jak i przyznanego dotychczas wynagrodzenia (postanowienie NSA z dnia 24 października 2006 r., sygn. akt II GZ 105/06).

Zaznaczyć należy, że wynagrodzenie adwokata w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia, tak jak w rozpatrywanej sprawie, jest należność pieniężna określa się na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" oraz § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.