Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1960/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia umorzenia postępowania i stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Spółka W. z siedzibą w [...] (skarżąca), wniosła za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2018 r. w przedmiocie uchylenia umorzenia postępowania i stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na wstępie należy zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Taki pogląd ugruntowany został w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Przykładowo w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., w sprawie o sygn. akt II OZ 852/11 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że "przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie." Również

w postanowieniu z dnia 10 maja 2012 r., o sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony" (cytowane orzeczenia opublikowano: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd, mając powyższe na uwadze uznał, że objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja nie tworzy po stronie skarżącej spółki uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania), jak np. nałożenie stosowną decyzją zobowiązania pieniężnego. Skutków takich nie wywołuje decyzja w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Skoro taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bezzasadne.

Warto w tym miejscu podnieść, że brak przesłanki "wykonalności" zaskarżonej decyzji powoduje, że nie ma potrzeby czynienia ustaleń w zakresie obowiązku skarżącej do przedstawienia w sposób przekonywujący i pełny okoliczności, przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Sąd zauważa w tym miejscu, że kwestia prawidłowości wydania decyzji

w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego będzie badana oczywiście dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.