Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 733/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 812/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S. K. i Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 812/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), odrzucił skargę S. K. i Z. R. (dalej jako skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oraz orzekł o zwrocie skarżącym uiszczonego przez nich wpisu od skargi.

Sąd I instancji podniósł, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogu formalnego pisma procesowego z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. tj. nie zawierała numeru PESEL skarżących. Wezwaniem z 17 maja 2021 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uzupełnienia braków ich skargi poprzez nadesłanie 12 egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych przez wszystkich skarżących oraz podania numerów PESEL każdego ze skarżących a także do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to nie zostało wykonane prawidłowo bowiem skarżący odpowiedzieli na nie częściowo. W zakreślonym terminie uiścili wpis od skargi w kwocie 500 zł oraz nadesłali brakujące egzemplarze skargi jednak nie podali numeru PESEL żadnego ze skarżących. Wobec powyższego Sąd skargę odrzucił stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła uczestniczka postępowania I. P., wskazując, że jest zaskoczona doręczonym odpisem postanowienia. Twierdzi, że nie była informowana o toczącym się postępowaniu toteż została pozbawiona efektywnego prawa do zajęcia stanowiska w sprawie. Żaląca się podniosła argumenty odnoszące się do meritum sprawy wskazując m.in., że ewidencja gruntów i budynków, która pomija obiekt topograficzny kopalni może być podstawą prowadzenia postępowania administracyjnego i analizy urbanistycznej.

W jej ocenie wydane postanowienie cechuje nadmierny rygoryzm w okresie panowania epidemii wirusa Covid-19 i narusza przepisy o postępowaniu wyjaśniającym, powinno ulec uchyleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że skarżący w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] grudnia 2020 r. nie podali swoich numerów PESEL w konsekwencji czego Przewodniczący Wydziału wezwaniem z 17 maja 2021 r. wezwał ich między innymi do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie dopełnili tego obowiązku ograniczając się jedynie do nadesłania 12 odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Nie sposób zatem zakwestionować ustaleń Sądu I instancji, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie nie wpłynęło pismo skarżących zawierające uzupełnienie braku formalnego ich skargi poprzez podanie ich numerów PESEL. Ustalenia powyższe są wystarczające aby stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzucił ich skargę właśnie z powodu nieuzupełnienia tego braku formalnego. Nie ma zatem podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia bowiem w okolicznościach sprawy odrzucenie skargi przez Sąd było prawidłowe i uzasadnione.

Zarzut, że zaskarżone postanowienie "cechuje nadmierny rygoryzm zwłaszcza w okresie epidemii wirusa COVID-19 i narusza przepisy o postępowaniu wyjaśniającym" jest po pierwsze niezrozumiały w kontekście zapadłego rozstrzygnięcia, a po drugie nie ma znaczenia dla wyniku sprawy bowiem w istocie brak formalny skargi w postaci braku podania numeru PESEL nie został wogóle uzupełniony a tym samym zaistniała podstawa by skargę obarczoną takim brakiem odrzucić.

Podkreślić należy, że Sąd nie może we własnym zakresie uzupełniać stwierdzonych braków formalnych kierowanych do niego pism procesowych. Obowiązek taki należy do stron postępowania i temu właśnie służy instytucja wezwania do uzupełnienia stwierdzonych w pismach braków. Tym samym w sytuacji braku numeru PESEL strony w pierwszym piśmie procesowym kierowanym do sądu należy uznać to za brak formalny tego pisma. Wówczas należy wezwać stronę do jego uzupełnienia stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., z zastrzeżeniem siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania, pod właściwym dla pisma rygorem, w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia.

W okolicznościach sprawy nie ma wątpliwości, że brak formalny skargi wystąpił i powinien stosownie do wezwania zostać uzupełniony w terminie. Skarżący z niewyjaśnionych powodów pominęli ten wymóg i nie zastosowali się w pełni do doręczonego im skutecznie wezwania, czego konsekwencją było prawidłowe odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez Sąd I instancji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184P.p.s.a. w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.