Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 580/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57, art. 58 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

﻿Sygn. akt III SA/Łd 580/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 sierpnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Asesor WSA Małgorzata Kowalska Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 roku sprawy ze skargi Gminy Biała na uchwałę Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 24 maja 2019 roku nr 694/19 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego od negatywnej oceny formalnej projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 24 maja 2019 r., Nr 694/19 Zarząd Województwa Łódzkiego działając na podstawie art. 41 ust. 1 i 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 512), art. 57 i art. 58 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.), dalej ustawa wdrożeniowa, nie uwzględnił protestu złożonego przez Gminę Biała od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała" o nr WND-RPLD.04.01.02-10-0066/18 złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działania IV.1 Odnawialne źródła energii, Poddziałania IV.1.2 Odnawialne źródła energii Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020.

W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.

W dniu 31 sierpnia 2017 r. został ogłoszony przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Łódzkiego na lata 2014 - 2020 Konkurs Zamknięty dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna Działania IV. 1 Odnawialne źródła energii Poddziałania IV. 1.2 Odnawialne źródła energii Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Nabór wniosków o dofinansowanie projektów trwał od dnia 29 grudnia 2017 r. do dnia 19 stycznia 2018 r.

Regulamin Konkursu dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 został przyjęty uchwałą nr 1146/17 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 30 sierpnia 2017 r., zmieniony uchwałą nr 1571/17 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 7 listopada 2017 r., uchwałą nr 562/18 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 17 kwietnia 2018 r. oraz uchwałą nr 43/19 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 15 stycznia 2019 r. Regulamin określał zasady ogłaszania konkursu, warunki uczestnictwa, sposób i formę składania wniosków, sposób i kryteria oceny projektów, zakres i sposób dokonywania poprawy i uzupełnień wniosków, zasady podejmowania decyzji o przyznaniu dofinansowania oraz zasady procedury odwoławczej. Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, ogłoszenie o konkursie zostało podane do publicznej wiadomości na stronach internetowych www.rpo.lodzkie.pl, www.bip.lodzkie.pl oraz na portalu www. funduszeeuropejskie.gov.pl.

Zgodnie z § 6 pkt 1 i 3 Regulaminu Konkursu dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 ocena projektów dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów (KOP) w oparciu o formalne i merytoryczne kryteria wyboru projektów, stanowiące załącznik nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020, przyjętego uchwałą Nr 103/16 Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 5 lutego 2016 r. w sprawie: przyjęcia Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 oraz stanowiące załącznik nr IV do Regulaminu konkursu nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17.

W ramach przedmiotowego konkursu Gmina Biała w dniu 19 stycznia 2018 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nr WND-RPLD.04.01.02-10-0066/18 pod nazwą "Montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała".

W wyniku weryfikacji ww. wniosku pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. wezwano wnioskodawcę do skorygowania wniosku o dofinansowanie oraz do złożenia uzupełnionej (skorygowanej) dokumentacji aplikacyjnej w zakresie stwierdzonych błędów formalnych.

Wnioskodawca przedłożył skorygowaną dokumentację w dniu 29 stycznia 2019 r.

W wyniku weryfikacji stwierdzono, że przedłożony projekt nie spełnia kryteriów formalnych, tj. "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi" i "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie".

W wyniku oceny korekty wniosku o dofinansowanie Komisja Oceny Projektów stwierdziła, że wnioskodawca nie uzupełnił brakujących informacji w Studium Wykonalności na początku dokumentu w rozdziale "Wnioski z przeprowadzonej analizy - podsumowanie", poprawiając jedynie wskazanie odniesień do rozwiniętego opisu kryteriów merytorycznych w rozdziale 5, gdzie znajdują się już rozwinięte opisy kryteriów merytorycznych. Tymczasem zgodnie z uwagą Komisji Oceny Projektów, wnioskodawca powinien skorygować odniesienia do stron na których znajduje się rozwinięcie kryteriów merytorycznych w całym dokumencie.

Dalej wskazano, że pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. wnioskodawca wezwany został do wyjaśnienia i ujednolicenia zapisów w załączniku nr 10, ze względu na brak spójności wynikającej ze wskazania na umowie dla miejscowości "Łyskornia 79" innego numeru działki, niż wnioskodawca wskazał w załączniku do oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, stanowiącego tabelę z wykazem lokalizacji.

Wnioskodawca w wyjaśnieniach wskazał, że nie zlokalizowano opisanej nieścisłości w obrębie miejscowości Łyskornia 79. Podał, że w złożonej dokumentacji nie planuje się przedmiotowej inwestycji pod wskazanym adresem. Wnioskodawca wskazał, że przeanalizował wszystkie inne inwestycje w Łyskorni i nie znalazł nieścisłości.

W wyniku oceny korekty wniosku o dofinansowanie Komisja Oceny Projektów stwierdziła, że wnioskodawca w wykazie lokalizacji, będącym integralną częścią załącznika nr 10 (oświadczenie Wnioskodawcy o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane) wskazał działkę nr 79 znajdującą się w miejscowości Biała Kopiec 33. Jednocześnie z przedstawionych umów użyczenia, będących potwierdzeniem posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wnioskodawca nie przedstawił umowy dla ww. działki. Przedstawił natomiast umowę podpisaną z osobą wskazaną w wykazie lokalizacji jako właściciel, wskazującą na prawo do dysponowania nieruchomością działki nr 368 znajdującej się w miejscowości Łyskornia 79 (a nie jak wynika z ww. wykazu dla działki nr 79 znajdującej się w Białej Kopiec 33). Tym samym stwierdzono, że wnioskodawca nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr 79 znajdującej się w miejscowości Biała Kopiec 33, na której miała być zrealizowana przedmiotowa inwestycja. Dodatkowo w wykazie lokalizacji (będącym załącznikiem do oświadczenia Wnioskodawcy o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane "wykaz właścicieli") nie widnieje działa nr 368 w miejscowości Łyskornia 79.

Mając na uwadze fakt, że załącznik numer 10 do wniosku o dofinansowanie jest podstawowym elementem oceny miejsca realizacji projektu i jednocześnie potwierdzeniem prawa wnioskodawcy do dysponowania wskazaną nieruchomością, Komisja Oceny Projektów stwierdziła, że wskazany błąd istotnie rzutuje na ocenę przedmiotowego projektu i uniemożliwia potwierdzenie spójności informacji w ramach wniosku o dofinansowanie.

W związku z powyższym, pismem z dnia 20 marca 2019 r. wnioskodawca został pisemnie poinformowany, że wniosek o dofinansowanie uzyskał negatywną ocenę formalną.

W dniu 8 kwietnia 2019 r. do IZ RPO WŁ wpłynął pisemny protest złożony przez Gminę Biała w związku z negatywną oceną formalną projektu pn. "Montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała" o nr WND-RPLD.04.01.02-10-0066/18.

Wnioskodawca nie zgadzając się z negatywną oceną projektu w zakresie niespełnienia ww. kryteriów formalnych, wniósł o jego ponowną ocenę. Zarzucił Komisji Oceny Projektów naruszenie § 6 ust. 7 Regulaminu konkursu oraz art. 43 ustawy wdrożeniowej poprzez niewłaściwe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.

W uzasadnieniu protestu wnioskodawca w pierwszej kolejności wskazał, że uzupełnił numerację stron odwołujących się do kryteriów merytorycznych na str. 49-57 Studium wykonalności. W ocenie wnioskodawcy uzupełnienie w powyższym zakresie jest wystarczające do uznania obowiązku odniesienia się do kryteriów merytorycznych wynikającego z dokumentu "Zasady przygotowania Studium Wykonalności dla projektów realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020". Zdaniem strony nie było konieczności zawierania informacji o numeracji stron, ponownie w ramach tego samego dokumentu. Tabele odnoszące się do kryteriów merytorycznych zostały powielone w celu zapewnienia czytelności dokumentu pomimo, że nie było to wymagane. Ocena kryterium "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi" została przeprowadzona w sposób nierzetelny oraz nieuwzględniający informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej w zakresie oceny ww. kryterium.

W dalszej kolejności wnioskodawca podniósł, że treść wezwania do uzupełnienia wniosku powinna być na tyle jasna, żeby umożliwić jego wykonanie. Zgodnie z treścią wezwania z dnia 14 stycznia 2019 r. na umowie dla lokalizacji Łyskornia 79 wskazano inny numer działki niż wnioskodawca wskazał w załączniku do oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, stanowiącego tabelę z wykazem lokalizacji. Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie wskazał, że nie zlokalizowano opisanej nieścisłości w obrębie miejscowości Łyskornia 79 a ponadto w złożonej dokumentacji nie planuje się przedmiotowej inwestycji pod wskazanym adresem. Dodatkowo wnioskodawca przeanalizował wszystkie inne inwestycje w Łyskorni i również nie znalazł nieścisłości. Tymczasem jak wynika z informacji KOP z dnia 20 marca 2019 r. o wynikach oceny formalnej projektu przedmiotowy brak miał zupełnie inny charakter niż wskazano w wezwaniu z dnia 14 stycznia 2019 r. Zgodnie z informacją z dnia 20 marca 2019 r. wskazany brak nie dotyczył miejscowości Łyskornia 79, a Biała Kopiec 33. To w umowie do tej lokalizacji wskazano lokalizację Łyskornia 79, a nie Biała Kopiec 33. Wnioskodawca nie był zatem w stanie odnaleźć tego błędu, ponieważ jak już wskazano w przedłożonym wniosku nie znajdowała się lokalizacja Łyskornia 79, a z treści wezwania nie wynikało, że w rzeczywistości chodzi o lokalizację Biała Kopiec 33. Właściwy szczegółowy opis błędu umożliwiający jego usunięcie znalazł się dopiero w informacji z dnia 20 marca 2019 r. Zdaniem wnioskodawcy gdyby taki opis, jak w informacji z dnia 20 marca 2019 r. znalazł się w wezwaniu z dnia 14 stycznia 2019 r. wskazane braki zostałby uzupełnione. Wezwanie z dnia 14 stycznia 2019 r. zostało natomiast sporządzone w mylny sposób, który uniemożliwiał identyfikację błędu i jego uzupełnienie.

Wskazaną na wstępie uchwałą z dnia 24 maja 2019 r. Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu Gminy Biała od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała"

W uzasadnieniu uchwały wskazano, że analiza zapisów Studium Wykonalności przedłożonego w ramach skorygowanej dokumentacji wykazała, że wnioskodawca w rozdz. 5 przedstawił opis kryteriów merytorycznych, a konstrukcja dokumentu umożliwiała oceniającemu zlokalizowanie rozwinięcia opisu ww. kryteriów, co oznacza, że kryterium "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi" w powyższym zakresie zostało spełnione.

Odnosząc się natomiast do kwestii braku doprecyzowania i wskazania przez KOP dokładnie błędu w zakresie kryterium "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" IZ RPO WŁ wskazała, że analiza dokumentacji aplikacyjnej wykazała, że w ramach załącznika nr 10 przedłożono kopię umowy użyczenia zawartą w dniu 28 grudnia 2017 r. Przedmiotem umowy użyczenia była działka o numerze ewidencyjnym 368 znajdująca się w miejscowości Łyskornia, zabudowana budynkiem mieszkalnym oznaczonym numerem porządkowym 79. Zapisy umowy potwierdzają, że przedmiot umowy zostanie wykorzystany na potrzeby realizacji projektu "Montaż instalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała" realizowanego w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działanie IV. 1 Odnawialne źródła energii, Poddziałanie IV. 1.2 Odnawialne źródła energii, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Dokument został podpisany przez obie strony, w tym przez Wójta Gminy Biała reprezentującego wnioskodawcę. Powyższa umowa stoi w sprzeczności z oświadczeniem wnioskodawcy zawartym w piśmie złożonym w dniu 30 stycznia 2019 r. o nierealizowaniu przedmiotowej inwestycji w ww. lokalizacji. Ponadto IZ RPO WŁ stwierdziła, że zarówno adres, jak i imię i nazwisko uczestnika projektu wskazane w "wykazie właścicieli" w pozycji nr 219 są tożsame z danymi, w tym z adresem zamieszkania użyczającego działkę nr 368 w miejscowości Łyskornia 79.

Konstrukcja umowy rozpoczyna się danymi identyfikującymi użyczającego (imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr. dowodu osobistego, pesel), w § 1 określa przeznaczenie przedmiotu umowy, a w § 2 wskazuje przedmiot umowy użyczenia, którym jest działka stanowiąca własność użyczającego, oznaczona w ewidencji gruntów numerem ewidencyjnym 368 znajdująca się w miejscowości Łyskornia, zabudowana budynkiem mieszkalnym oznaczonym numerem porządkowym 79. Mając na uwadze, że dokumentem potwierdzającym przekazanie przedmiotu w użyczenie na cele projektu jest zawarta umowa użyczenia, IZ RPO WŁ stwierdziła, że uwaga KOP dotycząca lokalizacji Łyskornia 79 była właściwa. Ze względu na brak zachowania przez wnioskodawcę konsekwencji w prezentowaniu danych lokalizacji inwestycji poprzez posługiwanie się adresem zamieszkania bądź adresem przedmiotu użyczenia, członkowie KOP w celu wyeliminowania pomyłki, dla działki o numerze ewidencyjnym 79 w miejscowości Biała Kopiec 33, również zweryfikowali dokumentację w zakresie spełnienia przedmiotowych kryteriów. W przedłożonej dokumentacji nie odnaleziono umowy użyczenia potwierdzającej prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla ww. działki.

Na podstawie przedłożonej dokumentacji stwierdzono, że wnioskodawca nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością wskazaną w pozycji nr 219 "wykazu właścicieli" jako działka nr 79, a działka nr 368 będąca przedmiotem umowy użyczenia, nie została wykazana w "wykazie właścicieli".

W odniesieniu do zarzutu braku doprecyzowania i wskazania przez KOP dokładnej identyfikacji błędu do skorygowania w zakresie kryterium "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie", IZ RPO WŁ wyjaśniła, że uwaga KOP została właściwie sformułowana, ponieważ jej podstawę stanowiła przedłożona kopia umowy. W związku z powyższym prawidłowo uznano, że w tym przypadku kryteria "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku dofinansowanie" oraz "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi" nie zostały spełnione.

Ponadto IZ RPO WŁ wskazała, że analiza korespondencji pomiędzy KOP a wnioskodawcą wskazuje, że posłużenie się zwrotem "na umowie dla miejscowości Łyskornia 79 wskazano inny numer działki" jest właściwe i wskazuje, że przedmiotem umowy użyczenia jest działka w miejscowości Łyskornia 79, na co wskazuje przedłożona kopia umowy z dnia 28 grudnia 2017 r. a numer przedmiotowej działki, jak wynika z dalszej części zdania - należało wyjaśnić i ujednolicić z numerem w załączniku do oświadczenia wnioskodawcy o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stanowiącym tabelę z wykazem lokalizacji.

W ten sam sposób członkowie KOP sformułowali jeszcze 14 innych uwag, na które wnioskodawca w piśmie przewodnim do skorygowanej dokumentacji potwierdził zlokalizowanie i skorygowanie błędu. Wnioskodawca nie odnalazł lokalizacji przedmiotowej uwagi, ponieważ jak wynika zarówno z adresu wskazanego w wykazie (Biała Kopiec 33), jak i zarzutów zawartych w proteście, uznał że adresem lokalizacji jest miejscowość Biała Kopiec 33, która ww. umowie stanowi adres zamieszkania uczestnika projektu, a tym samym nie stanowi podstawy do uznania posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Mając na uwadze powyższe IZ RPO WŁ nie uznała zarzutu wnioskodawcy w zakresie sporządzenia wezwania w mylny sposób, który uniemożliwił identyfikację błędu.

IŻ RPO WŁ wyjaśniła, ze przywołany przez wnioskodawcę § 6 ust. 7 Regulaminu konkursu wskazuje, że za braki formalne i oczywiste omyłki pisarskie nie uznaje się uchybień związanych z niespełnieniem przez projekt kryteriów wyboru zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WŁ. Wskazanie niewłaściwej lokalizacji należy uznać za uchybienie związane z niespełnieniem przez projekt kryteriów wyboru: "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" oraz "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi". Tym samym zarzut w zakresie naruszenia art. 43 ustawy wdrożeniowej oraz § 6 ust. 7 Regulaminu konkursu jest niezasadny.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Gmina Biała zarzucając naruszenie art. 43 ustawy wdrożeniowej poprzez:

- błędne uznanie, że nie spełnione zostały kryteria formalne nr 28 i 29, tj. "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" oraz "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi";

- wadliwe wezwanie do uzupełnienia wniosku;

- niezastosowanie art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej (tj. niepoprawieniu oczywistej omyłki z urzędu)

wniosła o uwzględnienie skargi, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przedstawiając opis dotychczasowego postępowania podniosła, że w informacji z dnia 20 marca 2019 r. opis błędu był daleko bardziej wyczerpujący, niż w wezwaniu z dnia 14 stycznia 2019 r., a w zaskarżonej uchwale z dnia 24 maja 2019 r. opis ten jest jeszcze bardziej rozbudowany. Zdaniem strony skarżącej gdyby taki opis znalazł się w wezwaniu z dnia 14 stycznia 2019 r. wskazane braki zostałby uzupełnione. W szczególności w wezwaniu nie wskazano, że Łyskornia 79 to adres z umowy, a nie adres z "wykazu właścicieli". W związku z powyższym strona wskazała, że sygnalizowany błąd nie istnieje. Wezwanie z dnia 14 stycznia 2019 r. zostało sformułowane niestarannie i nieprawdą jest, że w podobny sposób sformułowano jeszcze 14 uwag. W pkt 32 wezwania z dnia 14 stycznia 2019 r. użyto uogólnienia cyt. "na umowie dla miejscowości Łyskornia 79", które wprowadziło stronę skarżącą w błąd.

Podsumowując strona wskazał, że KOP naruszył § 6 ust. 7 Regulaminu Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 oraz art. 43 ustawy wdrożeniowej poprzez błędne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wezwanie zostało sporządzone w mylny sposób, który uniemożliwiał identyfikację błędu i jego uzupełnienie. W ocenie strony nic nie stało również na przeszkodzie aby organ z urzędu poprawił oczywistą omyłkę. Omyłka polega na tym, że w wykazie właścicieli błędnie podano adres zamieszkania właściciela (tj. Biała Kopiec 33), zamiast wskazanego w umowie użyczenia adresu inwestycji (tj. Łyskornia 79).

Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych strona wskazał, że pojęcie "oczywistej omyłki" użyte w treści art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej oznacza widoczny błąd pisarski lub inną podobną usterkę w tekście wniosku o dofinansowanie lub jego załącznikach. Za oczywistą należy uznać także omyłkę, która nie jest widoczna w treści wniosku o dofinansowanie, ale wynika z porównania treści wniosku z pozostałymi dokumentami złożonymi wraz z nim. Pojęcie to z definicji zakłada ewidentny, w kontekście całej treści protestu i dokumentacji aplikacyjnej, błąd informacyjny. Ocena, czy pomyłka jest oczywista ma charakter formalny i następuje przez analizę i porównanie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej.

Zdaniem strony skarżącej w niniejszej sprawie pomyłka miała charakter oczywisty, ponieważ z umowy załączonej do wniosku o dofinansowanie wprost wynika, który adres jest adresem zamieszkania właściciela, a który adresem inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, wniósł o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutów postawionych w skardze Zarząd Województwa Łódzkiego wyjaśnił, że KOP wprost określiła, że uwaga odnosi się do umowy dla miejscowości Łyskornia 79 (zgodnie z treścią umowy ta działka jest przedmiotem lokalizacji inwestycji) i dane zawarte w tej umowie są niespójne z informacjami wynikającymi z tabeli z wykazem lokalizacji, stanowiącej załącznik do oświadczenia wnioskodawcy o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 6 załącznika nr 10). Tym samym w przedstawionym stanie fatycznym nie znajduje oparcia twierdzenie strony skarżącej, że w wezwaniu nie wskazano, że Łyskornia 79 to adres z umowy, a nie adres z wykazu właścicieli, gdyż takie właśnie wskazanie wynika z treści wezwania ("na umowie dla lokalizacji Łyskornia 79"). Pomimo tego sformułowania wnioskodawca nie skorygował przedłożonego wniosku o dofinansowanie, stwierdził natomiast, że dla ww. lokalizacji nie planuje inwestycji, co jest sprzeczne z treścią przedłożonej umowy użyczenia. Wezwanie nie zostało sporządzone w mylny sposób, to wnioskodawca nie dochował należytej staranności w sporządzeniu dokumentacji aplikacyjnej.

Konstrukcja umowy użyczenia rozpoczyna się danymi identyfikującym użyczającego (imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr dowodu osobistego, PESEL), w § 1 określono przeznaczenie przedmiotu umowy, zaś w § 2 przedmiot umowy użyczenia, tj. działkę stanowiącą własność użyczającego, oznaczoną w stanie faktycznym niniejszej sprawy w ewidencji gruntów numerem ewidencyjnym 368 znajdującą się w miejscowości Łyskornia 79. Dokumentem potwierdzający przekazanie przedmiotu w użyczenie na cele projektu jest umowa użyczenia, a tym samym uwaga KOP dotycząca lokalizacji była właściwa.

Z powyższego wynika niekonsekwencja wnioskodawcy w oznaczaniu danych lokalizacji inwestycji poprzez posługiwanie się adresem zamieszkania, bądź adresem przedmiotu użyczenia. KOP w celu wyeliminowania pomyłki co do działki o numerze ewidencyjnym 79 w miejscowości Biała Kopiec 33 zweryfikowała dokumentację w zakresie spełnienia przedmiotowych kryteriów i nie zidentyfikowano dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania ww. nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie, adres, imię i nazwisko uczestnika projektu wskazane w "wykazie właścicieli" w pozycji nr 219 są tożsame z danymi, w tym z adresem zamieszkania użyczającego działkę nr 368 w miejscowości Łyskornia.

To wnioskodawca jest dysponentem wniosku i to on ustala lokalizacje dla poszczególnych urządzeń, zaś wszelkie niejasności, sprzeczności, niespójności przemawiają na niekorzyść wnioskodawcy w trakcie oceny projektu. Okoliczność, że wnioskodawca zamiennie stosuje adres zamieszkania z adresem przedmiotu użyczenia, nie może obciążać organu. Wnioskodawca pomimo wezwania do uzupełnienia błędu, nie zweryfikował podstawy przekazania prawa do dysponowania nieruchomością, jaką stanowi oświadczenie właścicieli nieruchomości.

Podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa, ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej wnioskodawca wyraża zgodę, składając stosowne oświadczenie. To po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów. Dołożenie staranności do sporządzenia spójnej dokumentacji w sposób zgodny z wytycznymi stanowi obowiązek wnioskodawcy jako podmiotu ubiegającego się o środki unijne na realizację projektu. Na wnioskodawcy przedstawiającym projekt o dofinansowanie spoczywa obowiązek zapoznania się z warunkami danego konkursu, stosowanie się do nich, a także czynienie zadość wezwaniom do ewentualnych poprawek lub uzupełnień wymaganych dokumentów składanych w ramach danego konkursu.

Załącznik nr 10 do wniosku jest podstawowym elementem oceny miejsca realizacji projektu, a jednocześnie potwierdzeniem prawa wnioskodawcy do dysponowania wskazaną nieruchomością. Wskazany przez KOP błąd istotnie rzutował na ocenę przedmiotowego projektu i uniemożliwiał potwierdzenie spójności informacji w ramach wniosku o dofinansowanie projektu i tym samym niespełnione zostały kryteria: "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" oraz "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi".

W odniesieniu do zarzutu niepoprawienia oczywistej omyłki z urzędu IZ RPO WŁ w całości podtrzymała stanowisko przedstawione w zaskarżonej uchwale wskazując, że niespójność informacji w zakresie lokalizacji projektu nie może być potraktowana jako omyłka pisarska, ponieważ powoduje powstanie niespójności informacji w całej dokumentacji aplikacyjnej, a każdy błąd, który skutkuje niespełnieniem kryteriów oceny projektów nie może być nazwany oczywistą omyłką pisarską. Wśród kryteriów wyboru projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działania IV. 1 Odnawialne źródła energii, Poddziałania IV. 1.2 Odnawialne źródła energii w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014 -2020 wskazane są m.in.kryteria:

- "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" w ramach, którego ocenie podlega, czy informacje niezbędne do dokonania oceny projektu i sposobu jego realizacji zawarte we wniosku o dofinansowanie są jednoznaczne i spójne.

- "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi",

W rozpatrywanym przypadku informacje nie są spójne, a dokumentacja nie jest kompletna co oznacza, że ww. kryteria nie zostały spełnione.

Jednocześnie IZ RPO WŁ wskazała, że Konkurs Zamknięty dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 został ogłoszony w dniu 31 sierpnia 2017 r., tj. przed wejściem w życie przepisów znowelizowanej ustawy wdrożeniowej, które obowiązywały dopiero od dnia 2 września 2017 r. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 -2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017 r., poz. 1475), do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. IZ podczas oceny projektów złożonych w ramach konkursu RPLD.04.01.02-IZ.OO-10-001/17 stosowała przepisy ustawy wdrożeniowej do dnia 2 września 2017 r. co oznacza, że wskazany powyżej zarzut jest niezasadny, gdyż przepisy ustawy wdrożeniowej obowiązujące na dzień ogłoszenia konkursu nie dawały Komisji Oceny Projektów uprawnień do korygowania omyłek pisarskich z urzędu. Dodatkowo IZ RPO WŁ podkreśliła, że podczas ogłaszanych zmian Regulaminu konkursu dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.OO-10-001/17 nie dokonała zmian w zakresie sposobu składania i oceny wniosków o dofinansowanie projektów.

Podsumowując IZ RPO WŁ wskazał, że na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku. Strona, przystępując do konkursu, winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie zaś do treści art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich przepisów szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.), dalej ustawa wdrożeniowa. Ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w cyt. powyżej ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do uregulowań zawartych w p.p.s.a., poprzez skrócenie terminu do wniesienia skargi, wprowadzenie terminu do jej rozpoznania i trybu bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, ustawa określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Zgodnie z przyjętymi w ustawie zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej). W trybie konkursowym wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1 (art. 39 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej). Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców (art. 41 ust. 3 ustawy wdrożeniowej). Właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, regulamin konkursu oraz jego zmiany, wraz z ich uzasadnieniem, oraz termin, od którego są stosowane (art. 41 ust. 5 ustawy wdrożeniowej). Oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów (art. 44 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Ocena spełnienia kryteriów wyboru projektów może być podzielona na etapy. Po każdym etapie właściwa instytucja zamieszcza na swojej stronie internetowej listę projektów zakwalifikowanych do kolejnego etapu albo listę, o której mowa w art. 46 ust. 3. W trakcie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów, na wezwanie właściwej instytucji, wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt w części dotyczącej spełniania kryteriów wyboru projektów w zakresie określonym w regulaminie konkursu, jeżeli zostało to przewidziane w przypadku danego kryterium. Uzupełnienia lub poprawienia projektu może dokonać, za zgodą wnioskodawcy, komisja oceny projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. (art. 45 ust. 1, 2 i 3 ustawy wdrożeniowej).

Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której:

1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny;

2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania.

W przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania, okoliczność ta nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu (art. 53 ustawy wdrożeniowej).

Protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą - jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie na podstawie porozumienia albo umowy, o których mowa w art. 10 ust. 1 (art. 55 u.z.r.p.). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 1 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 – w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu (art. 61 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej).

W rozpoznawanej sprawie wszystkie wskazane powyżej warunki formalne skargi zostały spełnione, tj. skarga wraz z kompletną dokumentacją została złożona z zachowaniem 14-dniowego terminu bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Stosownie do treści art. 61 ust. 8 u.z.r.p., w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Zgodnie z cyt. powyżej art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały określone w art. 41 ust. 2 u.z.p.r. Regulamin określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.z.p.r.). Regulamin nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste, bądź niezorganizowane źródło prawa, powinien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Z kolei, sytuację uczestników postępowania odwoławczego zabezpieczają i stabilizują gwarancje wynikające z zasad systemu prawa oraz zasad prawa polityki rozwoju (polityki spójności), w szczególności: zasada równości, zasada jawności (otwartości), zasada przejrzystości i zasada bezstronności. Ustawa wdrożeniowa zawiera przepisy regulujące zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014-2020. Przepisy tej ustawy recypują zasady rozporządzenia ogólnego, w szczególności zasadę równego dostępu do pomocy statuuje art. 26 ust. 2, którego treść, nawiązującą do zasad pomocniczości, sprawiedliwości, równości i otwartości, zawierają dyrektywy skierowane do instytucji zarządzającej, odpowiadającej za procedurę wyboru i oceny projektów.

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości (art. 9 TWE oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE).

Wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny wobec zasady równości, nakładając na właściwą instytucję przeprowadzającą wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Także wymogi stawiane wnioskodawcom, jeżeli ocena ich spełnienia miałaby skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny, a więc tak, aby nie pozostawiało to żadnych wątpliwości, co do stosowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania. Rzetelność oznacza ustanowienie jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodność postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronne uzasadnienie wyboru. Zasada bezstronności natomiast oznacza zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por.m.in. wyrok NSA z dnia 21 marca 2018 r., I GSK 154/18). Wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania mają charakter systemowy i realizują się poprzez stworzenie takich mechanizmów oceny projektów, które spowodują, że ocena projektu zostanie dokonana w oparciu o obiektywne, a nie subiektywne przesłanki i kryteria.

Na tle zasad przywołanego art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, kontrola sądowoadministracyjna powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego w ramach komisji oceny projektów oraz instytucji zarządzającej w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentami systemu realizacji programu operacyjnego i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji, odnosząc się do ram prawnych danego naboru oraz dokumentacji konkursowej. Tym samym również rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu - z rozważeniem zarzutów oraz uwag zarówno osób oceniających projekt (ekspertów) w kartach oceny formalnej/merytorycznej, jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana jest swoboda, wszakże nie powinna ona jednak być dowolna, nacechowana arbitralnością. Dowolna jest wówczas, gdy jest sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdy nie wyjaśniono zrozumiale przesłanek oceny.

Organ zobowiązany jest do rozpatrzenia protestu i weryfikacji oceny wniosku o dofinansowanie zgodnie z wszelkimi regułami proceduralnymi, w tym z regułami wynikającymi z powołanych wyżej przepisów.

W kontekście przedstawionych powyżej rozważań, sąd badając legalność zaskarżonej uchwały Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 24 maja 2019 r. o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała" złożonego w ramach Konkursu Zamkniętego dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działania IV.1 Odnawialne źródła energii, Poddziałania IV.1.2 Odnawialne źródła energii Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 nie stwierdził aby dokonana ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Poddane sądowej kontroli rozstrzygnięcie nie narusza zasady rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz powinnością wszechstronnego uzasadnienia oceny.

W dniu 31 sierpnia 2017 r. został ogłoszony przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Łódzkiego na lata 2014 - 2020 Konkurs Zamknięty dla naboru nr RPLD.04.01.02-IZ.00-10-001/17 wniosków o dofinansowanie projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna Działania IV. 1 Odnawialne źródła energii Poddziałania IV. 1.2 Odnawialne źródła energii Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020. Nabór wniosków o dofinansowanie projektów trwał od dnia 29 grudnia 2017 r. do dnia 19 stycznia 2018 r.

W ramach przedmiotowego konkursu Gmina Biała w dniu 19 stycznia 2018 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nr WND-RPLD.04.01.02-10-0066/18 pod nazwą "Montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała".

W wyniku weryfikacji ww. wniosku pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. wezwano wnioskodawcę do skorygowania wniosku o dofinansowanie oraz do złożenia uzupełnionej (skorygowanej) dokumentacji aplikacyjnej w zakresie stwierdzonych błędów formalnych.

Wnioskodawca przedłożył skorygowaną dokumentację w dniu 29 stycznia 2019 r.

W wyniku weryfikacji stwierdzono, że przedłożony projekt nie spełnia następujących kryteriów formalnych, tj. "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi" i "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie".

Wnioskodawca nie zgadzając się z negatywną oceną projektu w zakresie niespełnienia ww. kryteriów formalnych, wniósł o jego ponowną ocenę. Zarzucił Komisji Oceny Projektów naruszenie § 6 ust. 7 Regulaminu konkursu oraz art. 43 ustawy wdrożeniowej poprzez niewłaściwe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.

Wskazaną na wstępie uchwałą z dnia 24 maja 2019 r. Zarząd Województwa Łódzkiego nie uwzględnił protestu Gminy Biała od negatywnej oceny formalnej projektu pn. "Montaż mikroinstalacji fotowoltaicznych w Gminie Biała", przy czym osią sporu między stronami jest zarzut nieprawidłowego wezwania do skorygowania wniosku o dofinansowanie, czego konsekwencją była negatywna ocena projektu w zakresie niespełnienia kryteriów formalnych nr 28 i 29.

W tym miejscu należy wskazać treść przepisów, których naruszenie w ocenie strony skarżącej doprowadziło do niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia.

W świetle więc art. 43 ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym na dzień ogłoszenia konkursu tj. 31 sierpnia 2017 r. (zgodnie z art. art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 -2020 oraz niektórych innych ustaw /Dz.U. 2017 r., poz. 1475/, do postępowań w zakresie wyboru projektów do dofinansowania prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe) - w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

2. Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji.

Wskazany przez stronę skarżącą § 6 ust. 7 Regulaminu ma 9 punktów ( od lit. a do lit. l). Zgodnie z punktem a: "Stosownie do art. 43 ustawy wdrożeniowej, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek pisarskich IOK wzywa Wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Za oczywiste omyłki w rozumieniu art. 43 ustawy wdrożeniowej IZRPO WŁ uznaje wyłącznie oczywiste omyłki pisarskie. W tym trybie nie ma możliwości poprawienia innych omyłek niż pisarskie, np. omyłek/błędów rachunkowych. Za braki formalne i oczywiste omyłki pisarskie nie uznaje się uchybień związanych z niespełnieniem przez projekt kryteriów wyboru zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WŁ".

W świetle punktu b: "W przypadku zidentyfikowania uchybień dotyczących kryteriów formalnych uzupełniających (które dopuszczają uzupełnienie/skorygowanie wniosku), IOK wzywa Wnioskodawcę (który ma możliwość jednokrotnego uzupełnienia/skorygowania wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny formalnej) w formie pisemnej za potwierdzeniem odbioru do ich usunięcia.

Natomiast jak wynika z punktu g: "W przypadku, gdy w wyznaczonym terminie uzupełniony lub skorygowany wniosek o dofinansowanie projektu nie zostanie dostarczony lub wskazany błąd nie zostanie właściwie poprawiony, wniosek uzyskuje negatywną ocenę"

W świetle § 6 ust. 5 lit. a "Ocena formalna ma charakter "0/1". Zgodnie z § 5 ust. 5 lit. f Regulaminu "Wnioskodawca, którego wniosek nie spełnił kryteriów wyboru projektów jest informowany pisemnie o negatywnej ocenie projektu niezwłocznie po zakończeniu oceny formalnej".

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. wnioskodawca wezwany został do wyjaśnienia i ujednolicenia zapisów w załączniku nr 10, ze względu na brak spójności wynikającej ze wskazania na umowie dla miejscowości "Łyskornia 79" innego numeru działki, niż wnioskodawca wskazał w załączniku do oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, stanowiącego tabelę z wykazem lokalizacji.

Wnioskodawca w wyjaśnieniach wskazał, że nie zlokalizowano opisanej nieścisłości w obrębie miejscowości Łyskornia 79. Podał, że w złożonej dokumentacji nie planuje się przedmiotowej inwestycji pod wskazanym adresem. Wnioskodawca wskazał, że przeanalizował wszystkie inne inwestycje w Łyskorni i nie znalazł nieścisłości.

W wyniku oceny korekty wniosku o dofinansowanie Komisja Oceny Projektów stwierdziła, że wnioskodawca w wykazie lokalizacji, będącym integralną częścią załącznika nr 10 (oświadczenie Wnioskodawcy o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane) wskazał działkę nr 79 znajdującą się w miejscowości Biała Kopiec 33. Jednocześnie z przedstawionych umów użyczenia, będących potwierdzeniem posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wnioskodawca nie przedstawił umowy dla ww. działki. Przedstawił natomiast umowę podpisaną z osobą wskazaną w wykazie lokalizacji jako właściciel, wskazującą na prawo do dysponowania nieruchomością działki nr 368 znajdującej się w miejscowości Łyskornia 79 (a nie jak wynika z ww. wykazu dla działki nr 79 znajdującej się w Białej Kopiec 33). Tym samym stwierdzono, że wnioskodawca nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki nr 79 znajdującej się w miejscowości Biała Kopiec 33, na której miała być zrealizowana przedmiotowa inwestycja. Dodatkowo w wykazie lokalizacji (będącym załącznikiem do oświadczenia Wnioskodawcy o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane "wykaz właścicieli") nie widnieje działa nr 368 w miejscowości Łyskornia 79.

Mając na uwadze fakt, że załącznik numer 10 do wniosku o dofinansowanie jest podstawowym elementem oceny miejsca realizacji projektu i jednocześnie potwierdzeniem prawa wnioskodawcy do dysponowania wskazaną nieruchomością, Komisja Oceny Projektów stwierdziła, że wskazany błąd istotnie rzutuje na ocenę przedmiotowego projektu i uniemożliwia potwierdzenie spójności informacji w ramach wniosku o dofinansowanie.

W związku z powyższym, pismem z dnia 20 marca 2019 r. wnioskodawca został pisemnie poinformowany, że wniosek o dofinansowanie uzyskał negatywną ocenę formalną w zakresie kryterium 28-29.

W proteście strona skarżąca podniosła, że właściwy szczegółowy opis błędu umożliwiający jego usunięcie znalazł się dopiero w informacji z dnia 20 marca 2019 r. Zdaniem wnioskodawcy gdyby taki opis, jak w informacji z dnia 20 marca 2019 r. znalazł się w wezwaniu z dnia 14 stycznia 2019 r. wskazane braki zostałby uzupełnione. Wezwanie z dnia 14 stycznia 2019 r. zostało natomiast sporządzone w mylny sposób, który uniemożliwiał identyfikację błędu i jego uzupełnienie.

W skardze strona dodała, że nic nie stało na przeszkodzie by organ poprawił z urzędu oczywista omyłkę. Omyłka polegała na tym, iż w wykazie właścicieli błędnie podano adres zamieszkania właściciela (Biała Kopiec 33) zamiast wskazanego w umowie użyczenia adresu inwestycji (Łyskornia 79).

Zarząd Województwa odnosząc się do tych zarzutów wyjaśnił, że KOP w wezwaniu z dnia 14 stycznia 2019 r. (uwaga nr 32 dotycząca Załącznika nr 10) wprost określiła, że uwaga odnosi się do umowy dla miejscowości Łyskornia 79 (zgodnie z treścią umowy ta działka jest przedmiotem lokalizacji inwestycji) i dane zawarte w tej umowie są niespójne z informacjami wynikającymi z tabeli z wykazem lokalizacji, stanowiącej załącznik do oświadczenia wnioskodawcy o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 6 załącznika nr 10). Tym samym w przedstawionym stanie fatycznym nie znajduje oparcia twierdzenie strony skarżącej, że w wezwaniu nie wskazano, że Łyskornia 79 to adres z umowy, a nie adres z wykazu właścicieli, gdyż takie właśnie wskazanie wynika z treści wezwania ("na umowie dla lokalizacji Łyskornia 79"). Pomimo takiego sformułowania wnioskodawca nie skorygował przedłożonego wniosku o dofinansowanie, stwierdził natomiast, że dla ww. lokalizacji nie planuje inwestycji, co jest natomiast sprzeczne z treścią przedłożonej umowy użyczenia. Zdaniem Zarządu wezwanie nie zostało sporządzone w mylny sposób, to wnioskodawca nie dochował należytej staranności w sporządzeniu dokumentacji aplikacyjnej.

Zarząd wskazał, że konstrukcja umowy użyczenia rozpoczyna się danymi identyfikującym użyczającego (imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr dowodu osobistego, PESEL), w § 1 określono przeznaczenie przedmiotu umowy, zaś w § 2 przedmiot umowy użyczenia, tj. działkę stanowiącą własność użyczającego, oznaczoną w stanie faktycznym niniejszej sprawy w ewidencji gruntów numerem ewidencyjnym 368 znajdującą się w miejscowości Łyskornia 79. Dokumentem potwierdzającym przekazanie przedmiotu w użyczenie na cele projektu jest umowa użyczenia, a tym samym uwaga KOP dotycząca lokalizacji była właściwa.

Zarząd podniósł, że z powyższego wynika niekonsekwencja wnioskodawcy w oznaczaniu danych lokalizacji inwestycji poprzez posługiwanie się adresem zamieszkania, bądź adresem przedmiotu użyczenia. KOP w celu wyeliminowania pomyłki co do działki o numerze ewidencyjnym 79 w miejscowości Biała Kopiec 33 zweryfikowała dokumentację w zakresie spełnienia przedmiotowych kryteriów i nie zidentyfikowano dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania ww. nieruchomością ( tj. działką nr 79 w miejscowości Biała Kopiec 33) na cele budowlane. Jednocześnie, adres, imię i nazwisko uczestnika projektu wskazane w "wykazie właścicieli" w pozycji nr 219 są tożsame z danymi, w tym z adresem zamieszkania ( Biała Kopiec 33) użyczającego działkę nr 368 w miejscowości Łyskornia.

Zarząd Województwa stwierdził, że to wnioskodawca jest dysponentem wniosku i to on ustala lokalizacje dla poszczególnych urządzeń, zaś wszelkie niejasności, sprzeczności, niespójności przemawiają na niekorzyść wnioskodawcy w trakcie oceny projektu. Okoliczność, że wnioskodawca zamiennie stosuje adres zamieszkania z adresem przedmiotu użyczenia (lokalizacji inwestycji), nie może obciążać organu. Wnioskodawca pomimo wezwania do uzupełnienia błędu, nie zweryfikował podstawy przekazania prawa do dysponowania nieruchomością, jaką stanowi oświadczenie właścicieli nieruchomości. Tymczasem podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa, ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej wnioskodawca wyraża zgodę, składając stosowne oświadczenie. To po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów. Dołożenie staranności do sporządzenia spójnej dokumentacji w sposób zgodny z wytycznymi stanowi obowiązek wnioskodawcy jako podmiotu ubiegającego się o środki unijne na realizację projektu. Na wnioskodawcy przedstawiającym projekt o dofinansowanie spoczywa obowiązek zapoznania się z warunkami danego konkursu, stosowanie się do nich, a także czynienie zadość wezwaniom do ewentualnych poprawek lub uzupełnień wymaganych dokumentów składanych w ramach danego konkursu.

Zarząd Województwa wyjaśnił, że Załącznik nr 10 do wniosku jest podstawowym elementem oceny miejsca realizacji projektu, a jednocześnie potwierdzeniem prawa wnioskodawcy do dysponowania wskazaną nieruchomością. Wskazany przez KOP błąd istotnie rzutował na ocenę przedmiotowego projektu i uniemożliwiał potwierdzenie spójności informacji w ramach wniosku o dofinansowanie projektu i tym samym niespełnione zostały kryteria: "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" oraz "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi".

W odniesieniu do zarzutu niepoprawienia oczywistej omyłki z urzędu IZ RPO WŁ w całości podtrzymała stanowisko przedstawione w zaskarżonej uchwale wskazując, że niespójność informacji w zakresie lokalizacji projektu nie może być potraktowana jako omyłka pisarska, ponieważ powoduje powstanie niespójności informacji w całej dokumentacji aplikacyjnej, a każdy błąd, który skutkuje niespełnieniem kryteriów oceny projektów nie może być nazwany oczywistą omyłką pisarską. Wśród kryteriów wyboru projektów w ramach Osi Priorytetowej IV Gospodarka niskoemisyjna, Działania IV. 1 Odnawialne źródła energii, Poddziałania IV. 1.2 Odnawialne źródła energii w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014 -2020 wskazane są m.in. kryteria:

- "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi",(kryterium 28)

- "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" w ramach, którego ocenie podlega, czy informacje niezbędne do dokonania oceny projektu i sposobu jego realizacji zawarte we wniosku o dofinansowanie są jednoznaczne i spójne (kryterium 29).

W rozpatrywanym przypadku informacje nie są spójne, a dokumentacja nie jest kompletna co oznacza, że ww. kryteria nie zostały spełnione.

Sąd podziela stanowisko i argumentację Zarządu Województwa Łódzkiego. Z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie, że strona skarżąca w załączniku nr 10 wskazała lokalizację inwestycji na działce ewidencyjnej nr 79 w miejscowości Biała Kopiec 33 (miejsce realizacji projektu), której właścicielem zgodnie z wykazem właścicieli miał być H.P. (poz. 219 Wykazu właścicieli). Tymczasem w aktach sprawy znajduje się umowa użyczenia podpisana z H.P. i D.P. zamieszkującymi w Białej Kopiec 33 jednak dotycząca użyczenia na cele budowlane (realizacji projektu) działki nr 368 zlokalizowanej w Łyskorni 79. Poprawnie więc KOP wezwała, do skorygowania tego dokumentu wskazując, że na "umowie dla miejscowości Łyskornia 79 wskazano inny numer działki(...)" . W odpowiedzi strona skarżąca poinformowała, że nie odnalazła tego błędu bowiem w tej lokalizacji nie planuje inwestycji. Takie stanowisko jest sprzeczne zarówno z przedłożoną umową jak również z wyjaśnieniami strony skarżącej zawartymi w proteście i w skardze. W proteście strona skarżąca kategorycznie twierdziła, że nie planowała inwestycji w miejscowości Łyskornia 79 , zaś w skardze argumentowała, że "nic nie stało na przeszkodzie by organ poprawił z urzędu oczywista omyłkę. Omyłka polegała na tym, iż w wykazie właścicieli błędnie podano adres zamieszkania właściciela (Biała Kopiec 33) zamiast wskazanego w umowie użyczenia adresu inwestycji (Łyskornia 79)".

Zatem w toku postępowania konkursowego strona utrzymywała, że nie planuje inwestycji w lokalizacji Łyskornia 79, po czym w skardze sprzecznie z dotychczasowym stanowiskiem wyjaśniła, że na tym właśnie polegała omyłka, iż w wykazie właścicieli błędnie podano adres zamieszkania właściciela (Biała Kopiec 33) zamiast wskazanego w umowie użyczenia adresu inwestycji (Łyskornia 79)".

W ocenie Sądu skarżąca nierzetelnie odniosła się do wezwania organu skorygowania tego błędu. Uwaga KOP sugerowała bowiem, że taka umowa tj. dotycząca lokalizacji Łyskornia 79 jest w aktach i zawiera błąd (niespójność) którą należy skorygować. Gdyby zatem z należytą starannością przeanalizowano wszystkie umowy ( w świetle załącznika nr 10 i Wykazu właścicieli), skarżąca dotarłaby do tego błędu. Ewentualne wątpliwości można było również skonsultować z organem, bowiem w wezwaniu podany był w tym celu numer telefonu.

Dodatkowo Sąd zauważa, że mimo postawionych zarzutów błędnego wezwania i przedstawionej argumentacji strona skarżąca nie przedstawiła właściwej umowy użyczenia. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że w aktach sprawy znajduje się projekty inwestycji dotyczący Białej Kopiec 33 - działki ewidencyjnej nr 79.

W związku z powyższym w okolicznościach przedmiotowej sprawy organy nie naruszyły § 6 ust 7 Regulaminu ani art. 43 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z § 6 ust. 7 lit b Strona została wezwana do uzupełnienia/skorygowania wniosku o dofinansowanie projektu na etapie oceny formalnej. Wskazany błąd nie został poprawiony, jednak wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie z winy mylnie sformułowanego określenia nieprawidłowości, a, co wykazano wyżej, na skutek nierzetelnego przeanalizowania złożonej dokumentacji. Tym samym nieuprawnione było również twierdzenie strony skarżącej, że była to oczywista pomyłka. Abstrahując więc od faktu, że na podstawie przepisów obowiązujących w dacie rozpoznawania protestu nie było podstaw prawnych do korygowania z urzędy nawet oczywistych omyłek, to charakter wykazanej i niepoprawionej nieprawidłowości w ogóle nie kwalifikował jej jako oczywistej omyłki. Zasadnie bowiem podnosiły organy, że Załącznik nr 10 do wniosku jest podstawowym elementem oceny miejsca realizacji projektu, a jednocześnie potwierdzeniem prawa wnioskodawcy do dysponowania wskazaną nieruchomością. Wskazany przez KOP błąd istotnie rzutował na ocenę przedmiotowego projektu i uniemożliwiał potwierdzenie spójności informacji w ramach wniosku o dofinansowanie projektu i tym samym niespełnione zostały kryteria: "Zachowana jest spójność informacji między poszczególnymi elementami wniosku o dofinansowanie" oraz "Formularz wniosku o dofinansowanie i załączniki zostały przygotowane zgodnie z obowiązującymi dla nich wzorami, instrukcjami i wytycznymi".

Według Sądu ocena zasadności stanowiska strony skarżącej - w tym również wiążących się z tym stanowiskiem oczekiwań odnośnie do pożądanego dla niej sposobu podejścia do omawianej kwestii spornej - nie może pomijać konsekwencji wynikających art. 50 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020. Zgodnie z tym przepisem, do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów. Ma to tę konsekwencję, że nie pozostaje bez wpływu na zakres postępowania ("wyjaśniającego") prowadzonego w sprawie oceny wniosku. Ogranicza się on bowiem do oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów, co wynika z art. 37 ust. 2 w związku z art. 44 ust. 1 przywołanej ustawy, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r.

Wobec tego, że z przywołanej regulacji wprost i jednoznacznie wynika, że przedmiotem postępowania regulowanego ustawą wdrożeniową jest ocena projektu, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu - przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może więc wykraczać. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania albo domniemywania istnienia innych jeszcze, niż wskazane przez wnioskodawcę danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Wiodące znaczenie mają w nim zasady szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia – a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia – jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (por. np. wyroki NSA z dnia: 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17; 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5172/16).

W sytuacji więc, gdy – jak wynika z powyższego – instytucja właściwa do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zobowiązana jest dokonać oceny spełniania kryteriów wyboru projektów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę – wynikające z treści wniosku o dofinansowanie i dołączonej do niego dokumentacji, czy też informacji uzupełniających przedstawianych w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków, rozbieżności lub wątpliwości – to nie sposób zasadnie przyjąć, aby operując w tak wyznaczony granicach instytucja ta zobowiązana była równocześnie do weryfikowania deklarowanych danych poprzez podejmowanie zabiegów ukierunkowanych na wykazywanie braku wpływu zawartych w nich błędów, omyłek czy też nieścisłości lub niezgodności na ostateczną ocenę spełniania danego kryterium wyboru, czy też podejmowania motywowanych przywołanym celem innych jeszcze zabiegów. Nie byłoby to bowiem do pogodzenia z zasadami przejrzystości, rzetelności oraz bezstronności, o których mowa w art. 37 ust. 1 przywołanej ustawy. Udział w konkursie nie jest obowiązkowy, a błędów w dokumentacji nie można usprawiedliwiać przerzucając odpowiedzialność za nie na organy, które w ocenie strony mylnie sformułowały wezwanie do uzupełnienia/skorygowania wniosku. Gdyby strona dołożyła należytej staranności dotarłaby do wskazanej niespójności w dokumentacji. Jeszcze raz należy podkreślić, że strona skarżąca nie skorzystała z możliwości telefonicznego skontaktowania się z Instytucją celem ewentualnego uzyskania dodatkowych informacji w związku z wyjaśnieniem/sprecyzowaniem wezwania. Istotne jest również to, że strona ostatecznie nie dostarczyła właściwego/skorygowanego dokumentu, chociażby na potwierdzenie swojego stanowiska.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 skargę oddalił.

D.Cz.