Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 459/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 29 par. 1, art. 34 par. 1, art. 35 par. 1, art. 56, art. 59 par. 1 pkt 2,
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 97 par. 1 pkt 4,
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów wniesionych na postępowanie egzekucyjne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], wystawionego przez wierzyciela Burmistrza Gminy i Miasta [...], obejmującego zaległość w podatku od nieruchomości za 1/2014 w kwocie [...] zł wszczął wobec zobowiązanych, małżonków A.X. i B.X. postępowanie egzekucyjne. W dniu [...] maja 2014 r. sporządził protokół o stanie majątkowym zobowiązanych oraz zgodnie z art. 26 § 5 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1619) – dalej: "u.p.e.a." doręczył zobowiązanym odpis tytułu wykonawczego.

Zobowiązani wnieśli zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego wskazujący na nieistnienie zobowiązania (art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a.).

Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], mając na względzie art. 34 § 1 u.p.e.a wystąpił do wierzyciela o zajęcie stanowiska w zakresie przedstawionego przez stronę zarzutu. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., zgodnie z art 35 § 1 u.p.e.a., zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu.

Burmistrz Gminy i Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] zarzut zobowiązanych uznał za nieuzasadniony. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wierzyciel wyjaśnił, że zgodnie z art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającego wysokość tego zobowiązania. Decyzją ostateczną (zobowiązani nie wnieśli odwołania) z dnia [...] lutego 2014 r., o nr [...] ustalił dla zobowiązanych wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2014. Ustalone tą decyzją zobowiązanie podatkowe stało się wymagalne.

W związku z tym, Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], związany zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a. stanowiskiem wierzyciela, postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...], uznał zarzut zobowiązanych za nieuzasadniony, w rezultacie brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Zobowiązani wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie organu egzekucyjnego domagając się:

- uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania egzekucyjnego,

- zawieszenia postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. Burmistrza Gminy i Miasta [...] nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2014. ewentualnie

- uchylenia postępowania w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zobowiązani podtrzymali swoje stanowisko opisane w zarzutach w kwestii nieistnienia zobowiązania oraz zarzucili organowi egzekucyjnemu brak należytego zbadania sprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267) – dalej: "k.p.a.", w związku z art. 18 i art. 34 § 5 u.p.e.a. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]. Uzasadniając postanowienie wyjaśnił, że od decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe zobowiązani nie wnieśli odwołania, przez co stała się ona ostateczna. Zobowiązania ustalone tą decyzją stały się wymagalne, przy czym kontroli wymagalności przez organ egzekucyjny zakazuje art. 29 § 1 u.p.e.a.

Zobowiązani w skardze na postanowienie organu odwoławczego zażądali jego uchylenia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania wg norm przepisanych, wstrzymania wykonania przedmiotowego tytułu wykonawczego.

Zobowiązani zarzucili organowi odwoławczemu, że naruszył przepisy postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., poprzez odmowę zawieszenia postępowania pomimo tego, że rozstrzygnięcie zasadności podniesionych zarzutów zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. Kontynuowanie postępowania egzekucyjnego doprowadzi do poważnych konsekwencji finansowych dla zobowiązanych i wyrządzi im poważną szkodę.

Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wyjaśnił, że po zapoznaniu się z zarzutami zawartymi w skardze w podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] grudnia 2014 r. Nie podziela podniesionych w skardze zarzutów i naruszeń wskazanych przepisów u.p.e.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Organ egzekucyjny prawidłowo uznał zarzuty za bezzasadne. W myśl art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny przed wszczęciem egzekucji administracyjnej zbadał jej dopuszczalność oraz formalną poprawność tytułu wykonawczego. Zasadnie zwrócił się do wierzyciela o stanowisko w kwestii zasadności zarzutu i zawiesił postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. na podstawie art 35 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zarzutu. Postanowienie wydane przez wierzyciela stało się ostateczne z dniem [...] lipca 2014 r. Zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a. stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące.

Żądanie zawieszenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 u.p.e.a. jest bezzasadne. Natomiast prawidłowo postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone w trybie art. 35 § 1 u.p.e.a. i do chwili stwierdzenia ostateczności stanowiska wierzyciela. Wymienione w art. 56 u.p.e.a. podstawy, nie przewidują na zawieszenie postępowania egzekucyjnego, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. Nie może mieć zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym także przesłanka z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z art. 18 u.p.e.a. przepisy k.p.a. mają odpowiednie zastosowanie wówczas, gdy przepisy u.p.e.a. nie stanowią inaczej. W świetle art. 56 u.p.e.a. jak również art. 35 § 1 u.p.e.a., inne powody zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie mogą być uwzględnione. Dlatego wystąpienie przez zobowiązanych z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wydanej przez Burmistrza Gminy i Miasta [...] decyzji ustalającej wymiar zobowiązania w podatku od nieruchomości, nie może stanowić podstawy do zawieszenia postępowanie egzekucyjnego. Dopiero stwierdzenie nieważności decyzji, zgodnie z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. stanowić może podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Wobec powyższego, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia jak i postanowienia organu I instancji. Zarzuty podniesione w skardze okazały się bezzasadne.

Dlatego sąd, po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.