Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 459/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2007 roku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2009 r. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w B. K. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2007 roku.

W dniu 4 czerwca 2009 r. do sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Konieczność zgłoszenia przedmiotowego wniosku motywowano trudną sytuacją finansową spółki. Strona podniosła, iż oprócz skargi w niniejszej sprawie, w tym samym czasie, wniosła 18 innych skarg dotyczących podatku od towarów i usług. Łączna wartość przedmiotu zaskarżenia we wszystkich tych sprawach przekracza 300 000 zł., podczas gdy miesięczny koszt utrzymania prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej wynosi około 300 000 zł. Wskazano także na dokonane w trybie egzekucji administracyjnej zajęcie rachunku bankowego spółki do kwoty 307 327,13 zł., które w praktyce uniemożliwiło finansowanie działalności, a także pozbawiło spółkę szansy uczestniczenia w przetargach, czy też ubiegania się o dotacje z funduszy unijnych. Ponieważ skarżąca dokonuje rozliczeń z kontrahentami w formie przelewów bankowych, zatem w wyniku zajęcia rachunku bankowego, nastąpiło wstrzymanie dokonywanych przez spółkę zakupów i innych transakcji. W chwili obecnej spółka prowadzi trzy budowy, finansowane środkami pochodzącymi z otwartych kredytów kupieckich o wartości około 600 000 zł. Brak terminowego regulowania zobowiązań z tego tytułu może skutkować wypowiedzeniem umów kredytowych, a wówczas ze względu na konieczność ich natychmiastowej spłaty, spowodować stan niewypłacalności spółki, a w konsekwencji doprowadzić do jej upadłości. Dodatkowo strona podniosła również, że w jej ocenie, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana z naruszeniem prawa, a zatem nie powinna podlegać wykonaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny.

W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej " p.p.s.a.".

Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w § 3 wspomnianego przepisu art. 61 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumie się taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.).

Podzielając w całości przedstawione wyżej poglądy NSA, uznać należy, że ujawnione przez stronę okoliczności uzasadniają w wystarczającym stopniu istnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Łączna wartość dochodzonych przeciwko skarżącej należności podatkowych, kwestionowanych przez nią przed Sądem, przekracza miesięczne koszty utrzymania prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Już ta okoliczność uzasadnia tezę, że skarżąca spółka nie będzie w stanie sfinansować jednocześnie należności podatkowych i kosztów bieżącej działalności firmy. Mając przy tym na względzie fakt prowadzenia przez spółkę inwestycji (trzy budowy) i konieczność obsługi związanych z tym zobowiązań kredytowych, zagrożenie niewypłacalnością spółki uznać należy za całkowicie realne. To zaś pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzać będzie dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie sprawy sąd, uznając wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za wystarczająco uzasadniony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

M.Ko.