Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 94/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie
Oddalono wniosek w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 14 ust. 1 lit.a, b i c, par. 2 ust. 1 i 3, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Prudniku w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) przyznać radcy prawnemu A. W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej R. S., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Op 28/14, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu zwolnił od kosztów sądowych i ustanowił R. S. radcę prawnego z urzędu, w sprawie ze skargi na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Prudniku. Na podstawie wydanego orzeczenia, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny A. W., wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w [...], przy ul. [...].

Pismem procesowym z dnia 17 czerwca 2014 r., pełnomocnik wniósł m.in. zarzuty dotyczące bezczynności zaskarżonego organu. Wniósł także o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w stawce 442,80 zł (240 zł x 150 % + podatek VAT 23%). Pełnomocnik uczestniczył także na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r., co potwierdza protokół (por. k-58 akt sądowych).

Następnie sprawa została zawieszona postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r., a na skutek jej podjęcia w dniu 30 grudnia 2016 r. została odnotowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SAB/Op 94/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrokiem z dnia 30 grudnia 2016 r. wydanym w trybie uproszczonym, zobowiązał organ do wydania aktu lub do dokonania czynności załatwiających wniosek skarżącego z dnia 19 sierpnia 2013 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, a także stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Pismem procesowym z dnia 31 stycznia 2017 r., pełnomocnik skarżącego ponowił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:

Stosownie do art. 250 P.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) – zwanego w dalszej części: "rozporządzeniem". Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia, opłatą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata obliczona na podstawie § 6 (lit. a). Opłata ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie ze skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 600 zł (lit. b), a w innej sprawie – 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie, w którym przedmiotem skargi nie była należność pieniężna, ani nie dotyczyło ono skargi na akt wydany przez Urząd Patentowy, należy do tej trzeciej kategorii spraw, w którym opłata minimalna za czynności radcy prawnego wynosi 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Ponadto, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zasądzając opłatę za czynności pełnomocnika z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1). Ustawodawca pozostawił zatem możliwość uwzględnienia przez sąd pewnych nadzwyczajnych, szczególnych okoliczności, które pojawiając się w danej sprawie zwiększają diametralnie nakład pracy niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków profesjonalnego pełnomocnika procesowego (por.: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt III AKz 643/09, LEX nr 553823). Podwyższenie wynagrodzenia ponad stawki minimalne jest natomiast możliwe po wykazaniu przez pełnomocnika, że znajduje to uzasadnienie w rodzaju i stopniu zawiłości sprawy oraz niezbędnym nakładzie pracy pełnomocnika.

Wyrazem udzielenia pomocy prawnej w niniejszej sprawie przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu, jest sporządzenie pisma procesowego z dnia 17 czerwca 2014 r., a także reprezentowanie skarżącego na rozprawie przed Sądem I instancji. Pełnomocnik uzasadniając wniosek o zastosowanie podwyższonej stawki nie wskazał natomiast innych, szczególnych okoliczności uzasadniających podwyższenie stawki wynagrodzenia. Referendarz sądowy nie znalazł więc podstaw do zastosowania w przedmiotowej sprawie zwiększonej stawki wynagrodzenia, bowiem w ocenie rozpoznającego wniosek, podjęte przez pełnomocnika czynności, w tym sporządzenie pisma z dnia 17 czerwca 2014 r. nie przekraczają granic zwykłej staranności pełnomocnika, które należy zaliczyć do całokształtu działań, zmierzających do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie w pierwszej instancji. Pokrywa je zatem wynagrodzenie przyznane ogólnie za jego działania w postępowaniu przed sądem I instancji (por.: postanowienie z dnia 28 maja 2013 r., sygn. II FZ 190/13, dostępne są na stronie internetowej www.cbois.nsa.gov.pl).

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, § 2 ust. 3 rozporządzenia, należy się radcy prawnemu wynagrodzenie za reprezentację skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w wysokości 240 zł, a kwota ta podlega podwyższeniu o podatek VAT (23%), czyli o 55,20 zł. Mając na względzie poprawny wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, zawierający oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części, referendarz orzekł zatem o przyznaniu wynagrodzenia w podanej wysokości, jak w punkcie pierwszym sentencji.

Wniosek o przyznanie wynagrodzenia w podwyższonej stawce, ponad kwotę 240 zł, należało natomiast oddalić, co referendarz orzekł jak w punkcie drugim sentencji.

O powyższym referendarz orzekł, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.