Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 885/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R G na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W z dnia 9 września 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1470/15 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R G na decyzję Ministra Finansów z dnia [..] marca 2015 r. nr [..] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 września 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1470/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi R G na decyzję Ministra Finansów z dnia [..] marca 2015 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.

Sąd I instancji podał, że R G wniósł skargę, która została odrzucona postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone w dniu 31 lipca 2015 r.

W dniu 19 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Sąd I instancji odrzucając wniosek o przywrócenie terminu stwierdził, że został on złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a., które polegało na tym, że:

- sąd nieprawidłowo ocenił okoliczności sprawy i rozpoznał materiał dowodowy uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił, żze bez swojej winy nie dokonał czynności polegającej na uzupełnieniu braków formalnych w zakreślonym terminie;

-skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu, pomimo ustalenia, że skarżący dotychczas działał bez profesjonalnego pełnomocnika i nie zdawał sobie sprawy z wszystkich wymogów formalnych i pomimo że dopełnił wszelkich czynności – tj. usunął niezwłocznie wszystkie braki i uprawdopodobnił okoliczności skutkujące brakiem jego winy stosownym wnioskiem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uzależnienie skuteczności czynności procesowych dokonywanych przez strony postępowania sądowoadministracyjnego od zachowania terminów procesowych podyktowane jest koniecznością zapewnienia szybkości i sprawności postępowania. Jednakże pozbawienie strony uprawnień procesowych, czy też w ogóle możliwości dochodzenia swych praw przed sądem, w sytuacji gdy naruszenie terminu wynika z przyczyn niezależnych od strony, kolidowałoby z zasadą demokratycznego państwa prawnego (por. art. 2 Konstytucji RP) oraz naruszałoby prawo do sądu (por. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Stąd też, wprowadzając rygor określony w art. 85 p.p.s.a., ustawodawca uwzględnił jednocześnie możliwość wystąpienia sytuacji, w których uchybienie terminowi nastąpi bez winy strony. Uchyleniu negatywnych skutków uchybienia terminowi służy instytucja jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony (por. art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Jak stanowi z kolei art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe ustalenia Sądu I instancji, zgodnie z którymi, wniosek o przywrócenie terminu złożono z uchybieniem terminu, o którym mowa art. 87 § 1 p.p.s.a.

Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny, skarżący uzyskał wiedzę o uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 31 lipca 2015 r., kiedy doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi. Zatem od tego dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, który upływał w dniu 7 sierpnia 2015 r. Niewątpliwie zatem wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi złożony w dniu 19 sierpnia 2015 r., za pośrednictwem Poczty Polskiej, był spóźniony i podlegał odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.