Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2431/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podania wnoszącemu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym


UZASADNIENIE

W związku ze skargą na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] października 2011 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody z [...] sierpnia 2011 r. o zwrocie podania wnoszącemu T. W. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W wypełnionym formularzu PPF wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jego jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości [...] zł. Według złożonego oświadczenia wnioskodawca nie posiada oszczędności.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oceniając wyrażony powyżej warunek zasadności przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionego we wniosku żądania stwierdzić należy, że nie może zostać ono uwzględnione. Deklarowana sytuacja materialna wnioskodawcy, pozwalająca skarżącemu na partycypowanie w kosztach sądowych, odpowiada obciążeniu, jakie w toczącej się sprawie mogłoby wynikać z ustanowienia przez stronę we własnym zakresie pełnomocnika w sprawie dotyczącej zaskarżonego postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] października 2011 r. Przyjąć bowiem należy, że uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi na powyższy akt wskazuje bezpośrednio na dysponowanie przez stronę określonymi oszczędnościami, które mogłyby zostać wykorzystane do ustanowienia pełnomocnika z wyboru, jeżeli jego udział w sprawie strona uznaje za potrzebny. Pomimo skromnych dochodów, skarżący jest zatem w stanie partycypować w kosztach postępowania bez uszczerbku dla potrzeb związanych z koniecznym utrzymaniem. Odstąpiono w postępowaniu od wezwania skarżącego do ujawnienia szczegółowych informacji na temat jego sytuacji materialnej (informacje z urzędu podatkowego, dokumenty bankowe), uwzględniając, że w złożonych wyjaśnieniach nie wskazał on na ponoszenie wydatków wyższych niż przeciętne, a w granicach zachowania minimum socjalnego podstawowe potrzeby skarżącego pozostają zabezpieczone.

Odnosząc się do formułowanych we wniosku uwag dotyczących podmiotu reprezentującego interesy prawne skarżącego, wyjaśnić należy, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny orzeka o legalności zaskarżonego aktu w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że brak udziału pełnomocnika zawodowego, reprezentującego skarżącego, nie wpływa na wynik sprawy, albowiem nie uniemożliwia uwzględnienia przez sąd z urzędu wad zaskarżonego aktu, których skarżący samodzielnie nie wskazał z uwagi na nieposiadanie wiedzy prawniczej lub nieobecność na rozprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji postanowienia.