Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 515/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędzia NSA Henryka Łysikowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant: starszy asystent sędziego Katarzyna Gierczak, po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniach 3 i 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A z/s w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 28 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2009 r. postanawia: zawiesić z urzędu postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia 18 stycznia 2013 r. nr [...], określającą A z siedzibą w B. (dalej: skarżąca) zobowiązanie w podatku akcyzowym za czerwiec 2009 r. w kwocie 316.476 zł.

Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju opałowego skarżąca obowiązana była do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.). Wyjaśnił, że skarżąca z uchybieniem terminu złożyła miesięczne zestawienie oświadczeń nabywców ww. oleju o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszyła normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 21 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej: O.p.), przez jego niewłaściwe zastosowanie

i przyjęcie, że istnieje podstawa do wydania decyzji określającej zobowiązanie

w podatku akcyzowym, gdyż podatnik nie zapłacił tego podatku, podczas kiedy zobowiązanie podatkowe wygasło poprzez jego zapłatę;

- art. 89 ust. 16 w zw. z art. 21 ust. 1 u.p.a., poprzez ich błędną wykładnię wskutek stwierdzenia, że uchybienie terminowi do złożenia zestawienia oświadczeń

o przeznaczeniu oleju opałowego stanowi podstawę do zastosowania stawki podatku akcyzowego w wysokości 1.822 zł/1.000 l;

- art. 89 ust. 4 u.p.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie w wyniku przyjęcia, że olej opałowy nie został przeznaczony na cele opałowe;

- art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 4 i art. 89 ust. 14 u.p.a., poprzez ich błędną wykładnię i obciążenie podatnika stawkami sankcyjnymi podatku akcyzowego

(1.822 zł/1.000 l), z powodu uchybienia terminowi do złożenia zestawienia oświadczeń, w wyniku utożsamienia tego terminu z warunkiem;

- art. 2 i art. 31 ust. 3 w zw. z art. 217 Konstytucji RP, poprzez ich niezastosowanie i naruszenie tym samym zasad demokratycznego państwa prawnego oraz zasady proporcjonalności;

- art. 2 ust. 3, art. 21 ust. 1 i 4 Dyrektywy 2003/96/WE z dnia 27 października

2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r., nr L 283, s. 51 i nast.), poprzez nieuwzględnienie przyjętego w nich unormowania, zgodnie z którym produkty energetyczne podlegają opodatkowaniu zgodnie z ich wykorzystaniem i w konsekwencji obciążenie podatnika sankcyjnymi stawkami podatku akcyzowego, pomimo wykazania przez niego sposobu wykorzystania sprzedanego oleju opałowego, który uprawniał do zastosowania podstawowej stawki podatku akcyzowego w wysokości 232 zł/1.000 l;

- art. 122 O.p., poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy,

a w szczególności nieustalenie, na jakie cele został przeznaczony olej opałowy

i aprioryczne przyjęcie, że sprzedany przez podatnika olej został użyty na cele niezgodne z ustawą;

- art. 187 O.p., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego, w wyniku uznania, że zgromadzony w sposób opisany w skarżonej decyzji materiał dowodowy daje podstawę do zastosowania sankcyjnej stawki podatku akcyzowego w wysokości 1.822/1.000 l;

- art. 210 § 4 w zw. z art. 124 O.p., poprzez nieustosunkowanie się w sposób wyczerpujący do wszystkich zarzutów odwołania, w szczególności niewyjaśnienie stronie zasady proporcjonalności.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej także: WSA) we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie, z uwagi na pytanie prawne WSA we Wrocławiu skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, mające na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16

w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (P24/12) Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się naruszenia przez ww. przepisy u.p.a. zasad konstytucyjnych.

W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia, WSA we Wrocławiu podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. (I SA/Wr 562/14) tut. Sąd skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści:

"1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października

2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować

w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U.

z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.?

2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?;

3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?".

Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe.

W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania Sąd, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści.

W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź TSUE, udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.

Z tych też względów, WSA we Wrocławiu - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.