Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 161/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 149, art 223 par 2 pkt 1, art 228 par 1 pkt 2, art 12 par 6 pkt 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Liwacz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirella Łent Asesor sądowy Urszula Wiśniewska Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...], którą orzeczono o odpowiedzialności Z. R. J., jako Członka Zarządu P. F. M. A. i W. P. P. Spółki z o.o. z siedzibą w B. za zaległości tej Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres od grudnia 2001r. do października 2002r. w łącznej kwocie [...], odsetki za zwłokę od powyższej zaległości w kwocie 1.600,00 zł oraz koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie [...].

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu 27 grudnia 2007r., natomiast odwołanie wniesiono 11 stycznia 2008r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Dalej organ podniósł, iż konsekwencją uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest nie przystąpienie przez organ odwoławczy do merytorycznego rozpatrzenia odwołania.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia [...] podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...] została doręczona podatnikowi w dniu 27 grudnia 2007r. w godzinach popołudniowych miedzy 1600 a 1700 tym samym termin 14 dniowy na wniesienie odwołania mijał 10 stycznia 2008r. w powyższych godzinach. W ocenie podatnika z uwagi na fakt, że w tych godzinach urząd skarbowy jest już nieczynny, niemożliwe było dostarczenie przedmiotowego odwołania w powyższych godzinach, w związku z czym w ocenie podatnika złożone z rana w dniu 11 stycznia 2008r. za pośrednictwem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. odwołanie zostało wniesione w terminie i winno być merytorycznie rozpatrzone.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu powtórzył stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu wskazując jednocześnie, iż skarżący został prawidłowo pouczony o terminie wniesienia odwołania w związku czym nie może domagać się merytorycznego rozpatrzenia przedmiotowego odwołania tylko ze względu na okres świąteczny czy popołudniową godzinę doręczenia decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej p.p.s.a.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Oceniając na powyższych zasadach zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzić należy, iż odpowiada ono prawu.

Przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie była okoliczność, czy zasadnie organ podatkowy II instancji stwierdził uchybienie przez Z. J. terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.

Treść zaskarżonego postanowienia wskazuje, że Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżone rozstrzygnięcie oparł o przepis art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej zwana Op. Powyższy przepis stanowi, iż organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Termin do wniesienia odwołania stosownie do treści art. 223 § 2 pkt 1 Op. wynosi 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Warunkiem dla rozpoczęcia biegu tego terminu ustawowego jest prawidłowe, a zatem skuteczne doręczenie decyzji.

Z akt sprawy wynika, że decyzja organu podatkowego I instancji doręczona została skarżącemu poprzez doręczenie zastępcze, w trybie art. 149 Ordynacji podatkowej,

do rąk pełnoletniego domownika, którym w tym przypadku była żona. Doręczenie decyzji zgodnie z art. 149 Ordynacji podatkowej jest bowiem prawnie skuteczne wobec strony, a zatem jego data jest miarodajna dla oceny, czy środek odwoławczy wniesiony został w ustawowym terminie (wyrok NSA z dnia 22 marca 2000r., sygn. akt I SA/Lu 1730/98)

Z tych względów uznać należy, iż skuteczne doręczenie decyzji podatnikowi nastąpiło w dniu 27 grudnia 2007r., zatem od 28 grudnia 2007r. swój bieg rozpoczął termin do wniesienia odwołania od doręczonej decyzji, które podatnik złożył dopiero

w dniu 11 stycznia 2008r., a więc jeden dzień po upływie czternastodniowego terminu, o jakim mowa w powołanym przepisie art. 223 § 2 pkt 1 Op.

W takim wypadku organ odwoławczy, związany treścią obowiązującego prawa,

w tym ustawą Ordynacja podatkowa, zobligowany został na podstawie przepisu

art. 228 §1 pkt 2 Op. do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania

przez skarżącego. Kategoryczność sformułowania tej normy prawnej powoduje,

że wspomniane rozstrzygnięcie sprawy nie zależało od uznania organu odwoławczego.

Za nieuzasadnione należy uznać stanowisko skarżącego dotyczące sposobu liczenia terminu do wniesienia odwołania. Nie ma bowiem znaczenia o której godzinie została skarżącemu doręczona decyzja albowiem termin do wniesienia odwołania zaczyna biec od dnia następnego od otrzymania, natomiast upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Zgodnie z treścią art. 12 § 6 pkt 2 Op., termin (w przedmiotowej sprawie termin do wniesienia odwołania) uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Skoro skarżący nie mógł osobiście złożyć odwołania to, aby zachować 14 dniowy termin do jego wniesienia (art. 223 § 2 pkt 1 Op.) stosownie do treści art. 12 § 6 pkt 2 Op. należało przedmiotowe pismo złożyć za pośrednictwem poczty.

Ponadto uwagę zwrócić należy na okoliczność, że podatnik nie zawarł w swoim odwołaniu wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wówczas bowiem wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania byłoby niemożliwe przed rozpoznaniem wspomnianego wniosku (wyrok NSA z dnia 09.11.1994r., sygn. akt SA/Gd 312/94, wyrok NSA z dnia 31.05.2000r., sygn. akt SA/Sz 565/00). Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w sprawie niniejszej.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu

o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze em.) skargę oddalił.