Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 749/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 285
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 lipca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B., M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 95/06 umarzające postępowanie z wniosku S. B., M. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. B., M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. B. i M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...].

Na wniosek skarżących zostało sporządzone uzasadnienie wyroku, które zostało im doręczone w dniu 18 października 2004 r. wraz z informacją o przysługującym prawie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący nie wnieśli w ustawowym terminie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.

Nie złożenie przez skarżących w ustawowym terminie środka odwoławczego tj. skargi kasacyjnej spowodowało, że orzeczenie Sądu stało się prawomocne z dniem 18 listopada 2004 r.

W dniu 24 listopada 2005r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo S. B. i M. D. -sprecyzowane pismem z dnia 11 stycznia 2006 r. - stanowiące wniosek o wznowienie postanowienia sądowoadministarcyjnego w sprawie. Skarżący wnieśli o wznowienie postępowania "w sprawie samowoli budowlanej na ich posesji [...] w oparciu o art. 277".

Ze względu na brak ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego postanowieniem z dnia 7 lutego 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez S. B. i M. D. Powyższe postanowienie stało się prawomocne.

W dniu 15 kwietnia 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi

kasacyjnej.

W związku z brakiem możliwości ustalenia w sposób jednoznaczny intencji strony

skarżącej, tj. tego do której ze spraw strona skarżąca chciała złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2008 r. wezwano do sprecyzowania treści wniosku poprzez wskazanie, czy wniosek został złożony do tej

Sygn. akt II OZ 749/08

sprawy, czy też został złożony do sprawy VII SA/SA 269/08.

W piśmie z dnia 18 kwietnia 2008 r. skarżący sprecyzowali, że wnoszą o przyznanie im prawa pomocy w obu sprawach.

Postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 95/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie z wniosku S. B., M. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z ich skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robot budowlanych. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w dniu 18 kwietnia 2008 r., to jest po upływie 3 lat i 5 miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku w sprawie, jak również po upływie 3 lat od uprawomocnienia się postanowienia, którym odrzucono wniosek skarżących o wznowienie postępowania sądowego. Skoro zatem skarżący złożyli wniosek po definitywnym zakończeniu postępowania sądowego, to postępowanie zainicjowane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy było od samego początku zgodnie z art. 64 § 3 p.p.p.s.a. bezprzedmiotowe a zatem i za bezprzedmiotowy należało uznać wniosek skarżących.

W zażaleniu na powyższe postanowienie S. B. i M. D. wskazali, że postanowieniem z dnia 15 października 1999 r. Sąd Rejonowy w W. zabronił dokonywania nakładów na nieruchomość budynkową [...]. Zdaniem skarżących Sąd Wojewódzki zezwolił na dokończenie prac budowlanych w przedmiotowej sprawie, co narusza powyższy zakaz.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Stosownie do art. 285 p.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania.

Sygn. akt II 0Z 749/08

W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie - z dnia 18 sierpnia 2004 r. oraz po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 7 lutego 2006 r., którym Sąd I instancji odrzucił wniosek skarżących o wznowienie postępowania sądowego.

Zatem skoro wniosek przedmiotowy został złożony po zakończeniu postępowania sądowego a dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania nie jest możliwe to zasadnie stwierdził Sąd I instancji, iż dotyczące prawa pomocy postępowanie było od początku bezprzedmiotowe. W związku z tym za bezprzedmiotowy uznać należało również i dotyczący prawa pomocy wniosek.

Podać należy przy tym, iż dotyczące wydanej w sprawie decyzji argumenty zażalenia pozostają bez związku z zaskarżonym postanowieniem. Na obecnym etapie postępowania bowiem NSA bada jedynie, czy zaskarżone a dotyczące prawa pomocy postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku żart. 197 § 2 p.p.s.a.