Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 991/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: at. 152
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Józef Maleszewski (spr.) WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. Z. NZOZ [...] w [...] na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2014 roku Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu (dalej jako: "Dyrektor WOW NFZ" lub "Organ") ogłosił w trybie konkursu ofert postępowanie o numerze [...] w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 czerwca 2014 r. do dnia 31 marca 2017 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 150 000 osób - ryczałt miesięczny. W postępowaniu złożone zostały dwie oferty: oferta [...] (dalej jako Szpital) i oferta [...] (dalej jako NZOZ).

Komisja konkursowa na posiedzeniu w dniu [...] maja 2014 r. odrzuciła ofertę NZOZ, wskazując w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty na nieprawdziwe informacje zawarte w ofercie. W protokole z posiedzenia Komisji zapisano, że NZOZ na pytanie ankietowe z części VIII formularza ofertowego POZ "ANKIETY" "Czy oferent zapewnia diagnostykę RTG - w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń (gwarantowana obecność personelu w pracowniach minimum w godz. 18:00 - 22:00 w dni powszednie oraz 8:00 - 22:00 w soboty, niedziele i dni świąteczne; w pozostałych godzinach zapewnienie gotowości personelu)?" udzielił odpowiedzi twierdzącej "TAK". Oferent w części II formularza ofertowego POZ "WYKAZ PODWYKONAWCÓW" wskazał podwykonawcę "Z. Z." oraz przedmiot świadczeń podwykonywanych "diagnostyka RTG" oraz załączył do oferty umowę z dnia 1 stycznia 2007 r. zawartą pomiędzy NZOZ a Z. Z., prowadzącym działalność gospodarczą, o wykonywanie badań RTG. W dniu 28 kwietnia 2014 r. NZOZ został wezwany do przedłożenia informacji na temat osoby/osób wykonujących badania RTG oraz dokonujących opisów tych badań realizowanych w ramach nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, a także do przedłożenia dokumentów potwierdzających ich kwalifikacje. W odpowiedzi NZOZ w miejsce deklarowanego pierwotnie w ofercie udzielania świadczeń w zakresie diagnostyki RTG na zasadzie umowy o podwykonawstwo zawartej ze Z. Z. uzupełnił ofertę o wskazanie, iż świadczenia w zakresie diagnostyki RTG będzie wykonywał samodzielnie z wykorzystaniem własnego potencjału personalnego. Komisja oceniła, że treść przekazanych dokumentów w sposób niebudzący wątpliwości wskazywała, że NZOZ próbował dokonać w trakcie prowadzonego postępowania zmiany pierwotnej oferty. W związku z powyższym, w dniu 30 kwietnia 2014 r. NZOZ został ponownie wezwany do wskazania w jaki sposób, w ramach umowy o podwykonawstwo, będą wykonywane i opisywane zdjęcia RTG na użytek nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Przedłożone w dniu 2 maja 2014 roku wyjaśnienia wskazywały, że w ramach umowy na podwykonawstwo zawartej ze Z. Z. zdjęcia RTG będą wykonywane przez zatrudnionych przez niego techników radiologii, natomiast opisu zdjęć RTG będzie dokonywać jeden tylko lekarz radiolog (pierwszy stopień specjalizacji) – W. P., i to w ramach podwykonawcy Z. Z. Wobec powyższych wyjaśnień, z uwagi na stwierdzoną koincydencję czasu pracy W. P., komisja konkursowa wezwała w dniu 5 maja 2014 roku Szpital do przedłożenia oświadczenia lekarza w przedmiocie dni i godzin udzielania świadczeń w ramach umowy zawartej przez NFZ ze Szpitalem. W dniu 6 maja 2014 r. Szpital wyjaśnił, że W. P. w poniedziałki, wtorki i środy w godzinach 7:30 - 9:00 udziela świadczeń w ramach umowy zawartej w rodzaju ambulatoryjna opieka zdrowotna - świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie tomografii komputerowej. Do wyjaśnień załączone zostało również oświadczenie lekarza, zgodnie z którym nie udziela on świadczeń w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej oraz nie złożył zobowiązania do zawarcia umowy na realizację ww. świadczeń począwszy od 1 czerwca 2014 r.

Również w dniu 6 maja 2014 roku NZOZ uzupełnił ofertę o umowę z dnia 1 stycznia 2014 roku zawartą pomiędzy Z. Z. a Z. F., prowadzącym gabinet radiologiczny, o wykonywanie opisu zdjęć RTG. Komisja zaznaczyła, że kolejne uzupełnienie oferty przez NZOZ, z dnia [...] maja 2014 r. nie zostało uwzględnione.

Komisja wskazała, że zgodnie z przepisem § 1 ust. 1 pkt 2 lit. b zarządzenia nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.), oceny ofert dokonuje się według kryterium zapewnienia kompleksowości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, ocenianej w szczególności poprzez dostęp do badań i zabiegów. Co istotne jednak, jak stanowi załącznik nr 1 do przywołanego zarządzenia, kryterium kompleksowości w części dotyczącej dostępu do badań RTG jest spełnione, jeśli oferent zapewnia diagnostykę RTG w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń (gwarantowana obecność personelu w pracowniach minimum w godz. 18:00 - 22:00 w dni powszednie oraz 8:00 - 22:00 w soboty, niedziele i dni świąteczne; w pozostałych godzinach zapewnienie gotowości personelu). Zarządzenie nr 64/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 15 listopada 2013 roku w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (ze zmianami) definiuje gotowość do udzielania świadczeń jako warunki organizacyjno-techniczne pozwalające na wykorzystanie zasobów kadrowych oraz niezbędnego sprzętu i wyposażenia do udzielania świadczeń od poniedziałku do piątku w godzinach od 18:00 do 8:00 dnia następnego oraz w soboty, niedziele i inne dni ustawowo wolne od pracy, od godz. 8:00 danego dnia do godz. 8:00 dnia następnego. Zgodnie z powyższą definicją warunki nie są spełnione w sytuacji, w której zasoby kadrowe oraz niezbędny sprzęt i wyposażenie pozostają w gotowości poza miejscem udzielania świadczeń lub poza dodatkowym miejscem przyjmowania świadczeniobiorców. Dodatkowo, zgodnie z postanowieniami powyższego zarządzenia, osoby zapewniające gotowość do udzielania świadczeń w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej nie mogą w tym samym czasie udzielać świadczeń u innych świadczeniodawców oraz wykonywać czynności wynikających z realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w innych rodzajach świadczeń. Uwzględniając powyższe regulacje należy stwierdzić, że w sytuacji zadeklarowania w ofercie zapewniania w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń diagnostyki RTG, dostępność lekarza opisującego zdjęcia winna być zapewniona zgodnie z obowiązującą definicją gotowości, tj. w miejscu udzielania świadczeń w godzinach funkcjonowania nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

Komisja stwierdziła, że występują elementy sporne harmonogramu wskazanego lekarza, który zgodnie z oświadczeniem w poniedziałki, wtorki i środy w godzinach 7:30 - 9:00 udziela świadczeń u innego świadczeniodawcy w ramach umowy w innym rodzaju świadczeń. Natomiast wskazania kolejnego radiologa, jako lekarza opisującego zdjęcia, komisja konkursowa nie uwzględniła, a to z tego powodu, że postępowanie takie stanowiłoby zmianę treści oferty w zakresie wskazanych w pierwotnym uzupełnieniu oferty zasobów kadrowych, co jest niedopuszczalne, zwłaszcza w kontekście związania oferenta ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Wobec powyższego Komisja przyjęła, że kryterium kompleksowości w części dotyczącej dostępu do badań RTG nie zostało przez NZOZ spełnione, zatem udzielenie odpowiedzi "TAK" na pytanie "Czy oferent zapewnia diagnostykę RTG - w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń (gwarantowana obecność personelu w pracowniach minimum w godz. 18:00 - 22:00 w dni powszednie oraz 8:00 - 22:00 w soboty, niedziele i dni świąteczne; w pozostałych godzinach zapewnienie gotowości personelu)?" stanowiło w przypadku oferty - wobec niezapewnienia wymaganej dostępności lekarza opisującego zdjęcia RTG - zawarcie w jej treści informacji nieprawdziwej.

Dnia [...] maja 2014 roku do komisji konkursowej prowadzącej postępowanie nr [...] wpłynął protest Odwołującego na czynność odrzucenia jego oferty. Wniesienie protestu spowodowało zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia ww. środka zaskarżenia. W dniu [...] maja 2014 roku komisja konkursowa, po rozpatrzeniu zarzutów Odwołującego, nie uwzględniła jego protestu, o czym powiadomiony został ww. oferent. Komisja konkursowa ustosunkowała się do treści zarzutów Odwołującego.

Dnia [...] maja 2014 roku nastąpiło rozstrzygnięcie przedmiotowego postępowania. Jako podmiot, z którym WOW NFZ zawrze umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wskazano Szpital.

W zakreślonym ustawą terminie odwołanie wniósł NZOZ, zastępowany przez zawodowego pełnomocnika. Odwołujący się zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164 poz. 1027 z późn. zm., dalej jako u.ś.o.z.) poprzez jego zastosowanie i w efekcie niedopuszczenie NZOZ do dalszej części postępowania ofertowego. Nadto zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy:

1. przepisu § 2 ust. 1 pkt 3 zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 15 listopada 2013 r. nr 64/2013/DSOZ poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

2. przepisu § 1 ust. 1 pkt 2 lit. b zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez jego błędne zastosowanie;

3. przepisu § 1 ust. 2 zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z § 1 ust. 1 lit. c poprzez błędną wykładnię;

4. art. 103 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217 z późn. zm., dalej jako u.d.l.) przez jego niezastosowanie;

5. art. 22 ust. 1-2 u.d.l. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. z 2012 r. poz. 739).

Odwołujący się NZOZ wniósł o ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zarzucił, że Szpital składając ofertę dopuścił się uchybień mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie postępowania konkursowego. Przedłożony przez Szpital certyfikat [...] wydany został z naruszeniem przepisów zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Szpital w dacie wystawienia certyfikatu i przeprowadzenia auditu nie świadczył podstawowej opieki zdrowotnej w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Fakt ten zresztą przyznaje sam Szpital w punkcie drugim ankiety, odpowiadając NIE na pytanie ankietowe: "Czy w dniu złożenia oferty oferent realizuje proces leczenia świadczeniobiorców w ramach umowy zawartej z Funduszem na zakres Nocnej i Świątecznej Opieki zdrowotnej w miejscu wskazanym w ofercie?". Dalej pełnomocnik podniósł, że przedłożony certyfikat jest rozszerzeniem certyfikatu z 2012 r. z zakresu działu pomocy doraźnej. Tymczasem z ksiąg rejestrowych Szpitala wynika, że [...] grudnia 2007 r. zakończono działalność komórki ambulatorium ogólne z funkcją pomocy doraźnej w ramach medycyny rodzinnej. W tej samej dacie została również zakończona działalność ambulatorium ogólnego dla dzieci w funkcji pomoc doraźna, zespół wyjazdowy POZ w funkcji nocna i świąteczna pomoc lekarska oraz poradnia (gabinet) pielęgniarski podstawowej opieki zdrowotnej w funkcji pomoc doraźna. Nadto z opisu systemu certyfikacji Polskiej Izby Handlu Zagranicznego wynika, że pomiędzy etapem pierwszym audytu (analizą dokumentacji) - punkt 3.15 opisu a drugim etapem (sprawdzanie jakości w siedzibie Klienta) - punkt 3.16 odstęp powinien wynosić około 30 dni. Mimo że poszerzenie certyfikatu Szpitala odbyło się w trybie auditu specjalnego, w którym o przebiegu auditu specjalnego decyduje Kierownik Jakości - trudno przyjąć, żeby audit taki mógł być przeprowadzony w ciągu 14 dni, które minęły między uzyskaniem pozytywnej decyzji Wojewódzkiego Inspektoratu Państwowej Inspekcji Sanitarnej – przez Szpital, a wydaniem Certyfikatu ISO. Dalej pełnomocnik podniósł, że wydanie certyfikatu powinno być poprzedzone odbiorem sanitarnym pomieszczeń, w których świadczone są certyfikowane usługi. W przypadku Szpitala wydanie certyfikatu miało miejsce w dniu 5 listopada 2013 r., a pomieszczenia zostały wyremontowane dopiero na przełomie stycznia i lutego 2014 r. Dokonano kontroli innych pomieszczeń. Pełnomocnik ocenił, że certyfikat Szpitala nie może być uznany za prawidłowy z uwagi na fakt, iż został wydany bez uzyskania wymaganych prawem odbiorów sanitarnych.

Odnosząc się do powodów odrzucenia oferty NZOZ pełnomocnik napisał, że NZOZ mógł wskazać kilku radiologów, którzy mieliby wykonywać opisy zdjęć RTG. NZOZ wskazał dwóch lekarzy radiologów jako lekarzy opisujących zdjęcia RTG w zakresie POZ w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. W chwili, gdy jeden ze wskazanych lekarzy złożył wypowiedzenie z dniem 6 maja 2014 roku, drugi nadal pozostawał w gotowości świadczenia opieki zdrowotnej. NZOZ zapewnił ciągłość dostępności wymaganego w postępowaniu ofertowym personelu w pracowni RTG. Kryterium kompleksowości zostało spełnione, biorąc pod uwagę, że w chwili składania ofert NZOZ zapewniał gotowość udzielania świadczeń w zakresie diagnostyki RTG. Nie można zatem mówić o udzieleniu nieprawdziwej informacji. Co więcej, NZOZ zdając sobie sprawę z obowiązku zachowania ciągłości dostępności wymaganego personelu w pracowni RTG, z chwilą gdy dowiedział się o prawdopodobnej rezygnacji lekarza z pracy, przedłożył dokumenty wskazujące na zapewnienie lekarza, który podejmie obowiązki, w razie zaistnienia takiej konieczności. Doręczenie tych dokumentów nie stanowiło złożenia nowej oferty czy wyjaśnień, ale jedynie uzupełnienie swojej oferty, do czego NZOZ został zmuszony przez zaistniałą sytuację. Traktowanie przedłożenia w czasie trwania konkursu dokumentacji dotyczącej specjalisty, który miałby zastąpić dotychczas wskazanego, który rozwiązał stosunek pracy z oferentem, jako zmianę oferty, jest co najmniej nielogiczne. Przede wszystkim traktowanie związania oferenta ofertą w sposób absolutny prowadzi do absurdalnych konsekwencji. Wymóg zapewnienia ciągłości nie jest nieograniczony, tj. nie można uznać, że ciągłość nie jest zapewniona w skutek zmiany osoby, która miałaby zapewniać dostępność określonego świadczenia.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. pełnomocnik NZOZ uzupełnił odwołanie, wnosząc o zwrócenie się do Polskiego Centrum Akredytacji celem zbadania poprawności i prawidłowości wydania certyfikatu Szpitalowi, a w szczególności o uzyskanie informacji, czy jest prawidłowe przyznanie takiego certyfikatu podmiotowi, który w dacie wystawienia certyfikatu i przeprowadzenia audytu nie świadczył podstawowej opieki zdrowotnej w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (fakt, który został przyznany przez sam Szpital w ankiecie). Nadto wniósł o zweryfikowanie, czy defibrylator znajdujący się na wyposażeniu ambulansu Szpitala, dostępny jest temu oferentowi na wyłączność, jak wymaga tego regulamin, czy też wykorzystywany jest w jednostkach realizujących inne umowy z NFZ.

Osobnym pismem, z dnia 29 maja 2014 r. pełnomocnik NZOZ przedłożył kopie pism Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "[...]" z dnia [...] kwietnia 2014 roku oraz Polskiego Centrum Akredytacji z dnia 28 kwietnia 2014 roku i wniósł o przeprowadzenie z nich dowodu. Ocenił, że z pisma Polskiego Centrum Akredytacji wynikaj jednoznacznie, że nie można udzielać certyfikacji podmiotowi w zakresie, w którym nie prowadzi on działalności.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Dyrektor WOW NFZ odmówił zwrócenia się do Polskiego Centrum Akredytacji celem zbadania poprawności i prawidłowości wydania certyfikatu Szpitalowi.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Dyrektor WOW NFZ, wskazując na art. 154 ust. 2-3 u.ś.o.z. w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej jako kpa), oddalił odwołanie w całości.

Uzasadniając opisał przebieg postępowania i wskazał, że w przypadku wniesienia odwołania przedmiotem rozstrzygnięcia pozostaje badanie naruszenia interesu prawnego Odwołującego, wskutek naruszenia zasad postępowania konkursowego. Przedmiot badania organu jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu i do określonych czynności komisji konkursowych podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Organ rozpoznający odwołanie bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję podjęte zostało z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego, przy czym dla uwzględnienia odwołania obie te przesłanki muszą zaistnieć łącznie.

Organ powtórzył ustalenia i argumenty zawarte w protokole z posiedzenia komisji konkursowej z dnia [...] maja 2014 r., dotyczącego odrzucenia oferty NZOZ. Dodatkowo argumentował, że zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 7 i 8 zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zmianami) oferta w formie pisemnej powinna zawierać:

- w przypadku, gdy w warunkach zawierania umów lub we wzorze umowy, dopuszczone jest zlecanie podwykonawcom udzielania świadczeń opieki zdrowotnej objętych umową - kopię zawartej umowy z podwykonawcą (bez postanowień określających finansowanie) albo zobowiązanie podwykonawcy do zawarcia umowy z oferentem, zawierające zastrzeżenie o prawie Funduszu do przeprowadzenia kontroli na zasadach określonych w ustawie, w zakresie wynikającym z umowy zawartej z dyrektorem oddziału Funduszu,

- a w przypadku, gdy oferent nie przedstawi dokumentów, o których mowa powyżej, oświadczenie, że będzie wykonywał umowę samodzielnie bez zlecania podwykonawcom udzielania świadczeń będących przedmiotem umowy.

W myśl § 6 ust. 1 zarządzenia Nr 64/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 15 listopada 2013 roku w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (ze zmianami) świadczenia mogą być udzielane przez świadczeniodawcę z udziałem podwykonawców, wymienionych w "Wykazie podwykonawców", stanowiącym załącznik nr 3 do umowy, z uwzględnieniem gotowości do udzielania świadczeń zdefiniowanej już powyżej. Stosownie do § 1 pkt 18 ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 roku w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484), podwykonawcą jest podmiot, który wykonuje część umowy, samodzielnie organizując powierzony zakres czynności. Organ zauważył, że zadaniem podwykonawcy jest udzielanie świadczeń, czy wykonywanie części umowy, nie zaś zapewnianie realizacji powyższych obowiązków. Samo zapewnianie sprzętu nie przesądza jeszcze o posiadaniu przymiotu podwykonawcy. Organ podkreślił, że NZOZ mógł w przypadku cytowanego pytania ankietowego dokonać zgodnej ze stanem rzeczywistym odpowiedzi.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących odrzucenia oferty NZOZ Organ wskazał, że uprawnienie komisji konkursowej do żądania wyjaśnień od świadczeniodawcy przewidziane jest w treści § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 roku w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273 poz. 2719), które to rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 139 ust. 5 u.ś.o.z. Zgodnie z ust. 1 § 6 ww. rozporządzenia powołanego przepisu w toku postępowania komisja konkursowa może żądać od świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania, natomiast stosownie do ust. 2 tego paragrafu komisja konkursowa ma prawo przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, a także zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy. W świetle powyższych regulacji nie ulega wątpliwości, iż komisja konkursowa miała prawo zwrócić się do Odwołującego o wykazanie sposobu zapewniania diagnostyki RTG w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń, zwłaszcza, że Odwołujący zadeklarował realizację ww. świadczeń za pomocą podwykonawcy prowadzącego działalność leczniczą w formie indywidualnej praktyki lekarskiej.

Organ zauważył, że wyjaśnienia Odwołującego mogły kwalifikować ofertę do jej odrzucenia także z tego względu, iż zapewnianie personelu lekarskiego do opisywania badań RTG winno odbywać się bezpośrednio przez zgłoszonego podwykonawcę, nie zaś przez kolejny podmiot współpracujący z podwykonawcą. Podwykonawstwo powinno obejmować wszystkie czynności w zakresie zlecanym przez oferenta. W innym przypadku dochodzi bowiem do obejścia przepisu § 1 pkt 18 ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 roku w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U.. Nr 81, poz. 484) oraz § 6 ust. 2 zarządzenia nr 64/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 15 listopada 2013 roku w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (ze zmianami). Zgodnie z tym pierwszym przepisem podwykonawcą jest podmiot, który wykonuje część umowy, samodzielnie organizując powierzony zakres czynności; stosownie do tego drugiego świadczenia mogą być udzielane przez świadczeniodawcę z udziałem podwykonawców. Organ zauważył, że zadaniem podwykonawcy jest udzielanie świadczeń, czy wykonywanie części umowy, nie zaś zapewnianie realizacji powyższych obowiązków. Podmiot leczniczy może oczywiście skorzystać ze swojego personelu, nie może jednak przybierać sobie kolejnych podwykonawców realizujących część świadczeń wchodzących w zakres podwykonawcy. Samo zapewnianie sprzętu nie przesądza jeszcze o posiadaniu przymiotu podwykonawcy. Nie obejmuje bowiem wskazywanych w treści przywołanych przepisów: wykonywania części umowy czy udzielania świadczeń.

Rezygnacja lekarza zgłoszonego przez oferenta do udzielania świadczeń, wywołuje negatywne skutki dla samego oferenta. Po dniu złożenia ofert nie jest bowiem możliwe dokonanie jakiejkolwiek korekty (zmian) w personelu udzielającym świadczeń (podobnie zresztą jak w innych warunkach udzielania świadczeń, np. w zakresie podwykonawstwa). Bez znaczenia jest zarazem czy dodatkowy (dodany czy też uzupełniony) personel wykonywać świadczenia ma obok czy też zamiast tego zgłoszonego pierwotnie. Nie można również pomijać, że zasady doświadczenia życiowego wskazują, że gdyby drugi z lekarzy od początku miał realizować opisywanie zdjęć RTG, NZOZ przedłożyłby i te dokumenty już przy pierwotnym składaniu wyjaśnień. Składając ofertę do postępowania musiałby przecież zebrać wszystkie potrzebne dokumenty, a w szczególności umowy o realizację świadczeń. Komisja konkursowa słusznie uznała zatem, iż zgłoszenie drugiego lekarza, mającego realizować opisywanie zdjęć RTG dla podwykonawcy NZOZ nosiło cechy zmiany oferty.

Odnosząc się do uzupełnienia oferty przez NZOZ Organ wskazał, że zgodnie z § 17 ust. 1 zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zmianami) oferent może uzupełnić złożoną przez siebie ofertę pod warunkiem, że oddział Funduszu otrzyma pisemne powiadomienie o uzupełnieniu oferty przed upływem terminu składania ofert. Powiadomienie winno być oznaczone w taki sam sposób jak oferta oraz dodatkowo zawierać wskazanie "UZUPEŁNIENIE OFERTY", zaś stosownie do ust. 4 § 17, po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Przyczyny uzupełnienia oferty bądź też jej zmiany pozostają bez znaczenia dla niedopuszczalności tej czynności.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego certyfikatu ISO wystawionego dla Szpitala, Organ wskazał, że Szpital przedstawił razem z ofertą certyfikat jakości ISO[...], wydany w dniu [...] listopada 2013 roku przez Polską Izbę Handlu Zagranicznego Certyfikacja sp. z o. o. (dalej jako Spółka), który obejmował m.in. świadczenia podstawowej opieki zdrowotnej w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej we wskazanej lokalizacji. Certyfikat powyższy ważny jest do dnia 30 sierpnia 2015 r., a Spółka posiada akredytację w zakresie sektora usług medycznych udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji. Mając na uwadze zastrzeżenia NZOZ komisja konkursowa zwróciła się o wyjaśnienie procesu certyfikacji w przedsiębiorstwie tego ostatniego. W odpowiedzi jednostka certyfikująca wskazała w szczególności, iż realizowanie procesu (potwierdzone w oparciu o próbki z dokumentów i zapisów - obejmujących np. historie chorób, wpisy w księgach, rejestracji) jest wystarczającym dowodem na potwierdzenie, że wnioskowany zakres certyfikacji jest realizowany w praktyce. Wskazała również, iż audit odbył się w przedsiębiorstwie podmiotu certyfikowanego (w komórkach Dyrektor, Pełnomocnik ISO, Poradnia, Gabinet zabiegowy) w dniu 26 września 2013 roku, a auditor zebrał obiektywne dowody potwierdzające, że przed datą auditu Szpital realizował procesy, zgodnie z wnioskiem o rozszerzenie zakresu certyfikacji.

Wobec powyższego uznać należało, że Szpital posiada certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością i nie zawarł w swojej ofercie informacji nieprawdziwej.

Przytaczana przez Odwołującego negatywna odpowiedź kontroferenta na pytanie ankietowe "Czy w dniu złożenia oferty oferent realizuje proces leczenia świadczeniobiorców w ramach umowy zawartej z Funduszem na zakres Nocnej i Świątecznej Opieki Zdrowotnej w miejscu wskazanym w ofercie?" oznacza wyłącznie, iż Szpital nie posiadał, w dniu złożenia oferty, zawartej z NFZ umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. O powyższym świadczą zawarte w pytaniu słowa "w ramach umowy zawartej z Funduszem na zakres Nocnej i Świątecznej Opieki Zdrowotnej". Negatywna odpowiedź na przytoczone pytanie nie stanowi podstawy do kwestionowania certyfikatu jakości Szpitala.

Świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej mogą być realizowane w następujących komórkach organizacyjnych: poradnia (gabinet) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, poradnia (gabinet) lekarza rodzinnego, poradnia (gabinet) pielęgniarki środowiskowo-rodzinnej, poradnia chorób wewnętrznych, poradnia pediatryczna, ambulatorium ogólne, ambulatorium pediatryczne, zespól wyjazdowy ogólny, szpitalny oddział ratunkowy i izba przyjęć szpitala. Organ zastrzegł, że powyższe stanowisko podziela również Prezes NFZ. Analiza funkcjonującej w roku 2013 księgi rejestrowej prowadzonej dla Szpitala wiodła do wniosku, iż oferent ten posiadał wpis Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, gdzie udzielać mógł i udzielał w roku 2013 (w ramach umowy z NFZ na świadczenia Szpitalnego Oddziału Ratunkowego) także świadczeń kwalifikujących się do udzielania w ramach świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (w szczególności porad lekarskich bez dodatkowych czynności zabiegowych). Uzasadnione jest zatem twierdzenie podmiotu certyfikującego, iż auditor zebrał obiektywne dowody potwierdzające, że przed datą auditu Szpital realizował procesy, zgodnie z wnioskiem o rozszerzenie zakresu certyfikacji.

O tym czy świadczenie kwalifikowało się do udzielenia w ramach Szpitalnego Oddziału Ratunkowego czy też zakontraktowanej z NFZ nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej przekonać można się dopiero po wykonaniu badania, które lekarz musi wykonać przed oceną odnośnie dalszego procesu leczniczego. Nie było zatem możliwe odesłanie pacjenta ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego bez wcześniejszego faktycznego zbadania go, zaś po tym badaniu, celem tylko powtórzenia tej czynności ale w ramach zakontraktowanej nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, odesłanie takie okazałoby się bezcelowe.

Skoro zatem kontroferent NZOZ mógł realizować i realizował w ramach Szpitalnego Oddziału Ratunkowego świadczenia, kwalifikujące się także jako te realizowane w ramach zawieranej z NFZ umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, bez znaczenia dla oceny posiadania certyfikatu jakości pozostaje fakt, iż nie realizował umowy zawartej z Funduszem na zakres nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej w miejscu wskazanym w ofercie. Oferent ten nie musiał takiej umowy realizować by uzyskać certyfikat jakości ISO na zakres nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej w związku z faktycznym udzielaniem świadczeń, które tożsamo mogły być udzielone w ramach kontraktowanej przez NFZ nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

Podobnie fakt, iż od końca roku 2007 Szpital nie miał w swojej księdze rejestrowej wpisanych komórek organizacyjnych ambulatorium rodzinne, ambulatorium ogólne dla dzieci, zespół wyjazdowy POZ oraz poradnia (gabinet pielęgniarski), a poradnia (gabinet) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej oraz gabinet diagnostyczno-zabiegowy rozpoczęły działalność po dacie wydania certyfikatu, pozostaje bez znaczenia dla kwestionowanego certyfikatu wobec posiadania komórki organizacyjnej Szpitalny Oddział Ratunkowy, realizacji świadczeń Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w roku 2013 w ramach umowy z NFZ i udzielania we wskazanym roku świadczeń kwalifikujących się jako świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

Szpital w roku 2013 wykonywał świadczenia tożsame zakresowo z tymi udzielanymi w ramach kontraktowanej przez Fundusz nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Mógł zatem uzyskać certyfikat jakości w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, a, ponieważ go uzyskał w tym zakresie, spełnił warunek dodatkowo oceniany w postępowaniu. Rozpoczęcie działalności Szpitalnego Oddziału Ratunkowego nastąpiło w kwietniu 2000 r., zatem kontroferent nie dopuścił się świadczenia usług medycznych bez posiadania stosownych wpisów w księgach rejestrowych.

Odnośnie zastrzeżeń Odwołującego dotyczących pomieszczeń Organ stwierdził, że nawet ewentualna zmiana pomieszczeń do udzielania świadczeń nie oznacza automatycznie utraty mocy obowiązującej certyfikatu jakości ISO. Oddział wojewódzki Funduszu nie posiada tytułu prawnego do żądania wyjaśnień odnośnie pomieszczeń innych niż okazane do realizacji świadczeń objętych postępowaniem konkursowym. Nadto bez znaczenia dla niniejszej decyzji jest powoływany przez Odwołującego ewentualny remont pomieszczeń okazanych do udzielania świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na przełomie stycznia i lutego 2014 r., skoro przed dniem 1 stycznia 2014 roku przeprowadzona została z pewnością pozytywna kontrola Państwowej Inspekcji Sanitarnej - w innym bowiem przypadku Wojewoda Wielkopolski nie wpisałby komórek organizacyjnych poradnia (gabinet) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej oraz gabinet diagnostyczno-zabiegowy z datą rozpoczęcia działalności od dnia i stycznia 2014 roku. Podnoszonym przez Odwołującego twierdzeniom przeczy zatem sama treść księgi rejestrowej Szpitala. Pomieszczenia przedstawione do kontroli komisji konkursowej - spełniały wymogi udzielania w nich świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej oraz posiadały opinie sanitarną wydaną jeszcze w roku 2013, o czym świadczy wpis do księgi rejestrowej Szpitala, w rejestrze podmiotów leczniczych odpowiednich komórek organizacyjnych.

Odnosząc się do wniosku dowodowego o zwrócenie się do Polskiego Centrum Akredytacji celem zbadania poprawności i prawidłowości certyfikatu wydanego Szpitalowi, Organ powtórzył, że Szpital mógł udzielać i udzielał na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym świadczeń zakresowo odpowiadającym tym w ramach kontraktowanej przez NFZ nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Nadto nawet negatywna odpowiedź Polskiego Centrum Akredytacji nie spowoduje uchylenia certyfikatu jakości ISO ze skutkiem ex tunc, ani też nie doprowadzi do ustalenia, iż w dniu wydania certyfikatu Spółka posiadała stosowną akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. Po trzecie, nie można pomijać, iż rozstrzygnięcie odwołania nastąpić powinno bez zbędnej zwłoki. Ewentualne zbadanie przez Polskie Centrum Akredytacji poprawności i prawidłowości wydania certyfikatu Szpitalowi trwałoby co najmniej kilka-kilkanaście tygodni, co czyniłoby rozstrzygnięcie postępowania konkursowego niewykonalnym.

W odniesieniu do wniosku dotyczącego defibrylatora Organ wskazał, że w toku kontroli Szpitala sprawdzone zostało zapewnianie całości sprzętu wymaganego i deklarowanego w ofercie, w tym także przedmiotowego defibrylatora, będącego na wyposażeniu ambulansu sanitarnego okazanego do kontroli. W odniesieniu do wyposażenia środków transportu sanitarnego, w żadnym z postępowań prowadzonych w celu zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, nie było sprawdzane czy elementy wyposażenia ambulansów zapewniane są na wyłączność świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Na etapie prac komisji konkursowej jedyną możliwością sprawdzenia zapewniania sprzętu jest kontrola oferenta, która została przeprowadzona u obu uczestników postępowania konkursowego.

Odnosząc się do zarzutu braku podpisów jednego z członków komisji konkursowej na części dokumentów Organ wskazał, że zgodnie z § 7 ust. 3 Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowiącego załącznik do (wydanej na podstawie art. 139 ust. 4 u.ś.o.z.) uchwały Nr 36/2005/I Rady NFZ z dnia 4 października 2005 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, komisja podejmuje decyzje w obecności co najmniej 2/3 jej składu. Odrzucenie oferty Odwołującego nastąpiło bez związku z kontrolą oferenta, zatem jakiekolwiek odniesienie do uczestnictwa członka komisji do kontroli oferenta pozostaje bezzasadne. Komisja konkursowa rozstrzygała kwestię odrzucenia oferty Odwołującego w oparciu o treść oferty oraz przesłanych przez Odwołującego wyjaśnień i dokumentów.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnik NZOZ wniósł o ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w zakresie objętym niniejszym postępowaniem. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, powtarzając zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2 i dodając zarzut naruszenia art. 77 § 1 w związku z art. 78 § 1 kpa. Zarzucił także naruszenie przepisów prawa materialnego, powtarzając zarzuty wymienione w odwołaniu i dodając zarzut naruszenia art. 55 ust. 3 u.ś.o.z.

Uzasadniając nawiązał do wywodów zawartych w odwołaniu, dotyczących certyfikatu Szpitala oraz rzekomo nieprawdziwych – zdaniem pełnomocnika NZOZ – informacji zawartych przez NZOZ w ofercie, poprzez twierdzącą odpowiedź na pytanie dotyczące zapewnienia diagnostyki RTG w lokalizacji miejsca udzielenia świadczeń. Nadto napisał, że przyjmując wykładnię przepisu zaproponowaną w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. nietrudno sobie wyobrazić sytuację, w której świadczeniodawca świadczący usługi w zakresie różnych ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych, uzyskałby certyfikat ISO na świadczenie usług z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Taką wykładnię należy uznać za sprzeczną z ratio legis przepisów zarządzenia nr 3/2014/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. W zarządzeniu tym wyraźnie bowiem wskazano, że certyfikat ma mieć zastosowanie w przedmiocie, na który złożono ofertę.

Nadto ocenił, że Organ nie może stwierdzić, że "z pewnością została przeprowadzona kontrola Państwowej Inspekcji Sanitarnej" pomieszczeń, skoro nie zwrócił się do Szpitala o decyzje Państwowej Inspekcji Sanitarnej w tym zakresie.

Odnosząc się do kwestii defibrylatora oraz weryfikacji, czy wskazany defibrylator znajduje się do wyłącznej dyspozycji oferenta i czy stanowi stałe wyposażenie konkretnego ambulansu pełnomocnik NZOZ wskazał, że wyłączność wyposażenia karetek była jednym z wymagań konkursowych, a NFZ ma możliwość weryfikacji, czy taka wyłączność jest zapewniona, chociażby przez porównanie zgłoszonego wyposażenia karetek z innymi konkursami, w których brał udział Szpital. W związku z czym podtrzymał wniosek dowodowy, zgłoszony w uzupełnieniu odwołania o zweryfikowanie, czy wskazany defibrylator znajduje się do wyłącznej dyspozycji oferenta i czy stanowi stałe wyposażenie tego konkretnego ambulansu.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] Dyrektor WOW NFZ, wskazując na art. 154 ust. 6 u.ś.o.z. oraz art. 138 § 1 pkt 1 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając opisał przebieg postępowania i powtórzył argumenty zawarte w zakwestionowanej decyzji. Odnosząc się do zastrzeżeń pełnomocnika NZOZ co do remontu pomieszczeń Organ napisał, że bez znaczenia dla niniejszej decyzji jest ewentualny remont pomieszczeń okazanych do udzielania świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na przełomie stycznia i lutego 2014 roku skoro przed dniem 1 stycznia 2014 roku przeprowadzona została z pewnością pozytywna kontrola Państwowej Inspekcji Sanitarnej - w innym bowiem przypadku Wojewoda Wielkopolski nie wpisałby komórek organizacyjnych poradnia (gabinet) lekarza podstawowej opieki zdrowotnej oraz gabinet diagnostyczno-zabiegowy z datą rozpoczęcia działalności od dnia 1 stycznia 2014 roku. Podnoszonym przez Świadczeniodawcę twierdzeniom przeczy zatem sama treść księgi rejestrowej Szpitala. Zatem w ocenie Organu nieuzasadnionym jest zwracanie się z wnioskiem do Szpitala o decyzje Państwowej Inspekcji Sanitarnej, gdyż składając wniosek do Wojewody Wielkopolskiego o dokonanie wpisu przedmiotowych komórek organizacyjnych do księgi rejestrowej wnioskujący (w tym przypadku Szpital) musi przedstawić opinię organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej o spełnieniu przez pomieszczenia i urządzenia wymagań fachowych i sanitarnych określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 roku w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. z 2012 r. poz. 739). Zatem oczywistym jest, że skoro Wojewoda Wielkopolski dokonał takiego wpisu, to Szpital musiał taką opinię Wojewodzie przedłożyć. Organ podkreślił, że nie jest uprawniony do kontrolowania czy wręcz kwestionowania decyzji podejmowanych przez inne organy. Przedstawione do kontroli komisji konkursowej pomieszczenia spełniały wymogi udzielania w nich świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej oraz posiadały opinie sanitarną wydaną jeszcze w roku 2013, o czym świadczy wpis do księgi rejestrowej Szpitala, w rejestrze podmiotów leczniczych odpowiednich komórek organizacyjnych.

W odniesieniu do wniosku dotyczącego defibrylatora Organ powtórzył, że w toku kontroli sprawdzone zostało zapewnianie całości sprzętu wymaganego i deklarowanego w ofercie Szpitala, w tym także przedmiotowego defibrylatora, będącego na wyposażeniu ambulansu sanitarnego okazanego do kontroli. W odniesieniu do wyposażenia środków transportu sanitarnego, w żadnym z postępowań prowadzonych w celu zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, nie było sprawdzane, czy elementy wyposażenia ambulansów zapewniane są na wyłączność świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Na etapie prac komisji konkursowej jedyną możliwością sprawdzenia zapewniania sprzętu jest kontrola oferenta, która została przeprowadzona u obu uczestników postępowania konkursowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, NZOZ, zastępowany przez dotychczasowego pełnomocnika, wniósł o uchylenie w całości obu decyzji Dyrektora WOW NFZ wydanych w sprawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, powtarzając w ślad za odwołaniem i wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2. Nadto zarzucił naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 kpa, poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i dowolnego przyjęcia, że wniosek Świadczeniodawcy nie zasługuje na uwzględnienie; naruszenie art. 7 w związku z art. 127 § 3 kpa poprzez brak odniesienia się do wszystkich argumentów i zarzutów podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i niedokonaniu ponownej merytorycznej oceny sprawy oraz naruszenie art. 107 kpa poprzez niepełne uzasadnienie orzeczenia i powielenie w przeważającej mierze uzasadnienia z decyzji, co skutkowało nierozpoznaniem merytorycznym części zarzutów i nieuwzględnieniem ich przy wydawaniu zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik zarzucił także naruszenie prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, powtarzając w ślad za odwołaniem i wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzut naruszenia:

1. przepisu § 2 ust. 1 pkt 3 zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 15 listopada 2013 r. nr 64/2013/DSOZ poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;

2. przepisu § 1 ust. 1 pkt 2 lit. b zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez jego błędne zastosowanie;

3. przepisu § 1 ust. 2 ww. zarządzenia Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z § 1 ust. 1 lit. c poprzez błędną wykładnię;

4. art. 103 u.d.l. przez jego niezastosowanie;

5. art. 22 ust. 1-2 u.d.l. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. z 2012 r. poz. 739).

Nadto zarzucił naruszenie § 1 pkt 18 ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81 poz. 484, dalej jako ogólne warunki umów o udzielanie świadczeń) poprzez jego błędną wykładnię.

Uzasadniając skargę powtórzył argumenty i konkluzje podnoszone w toku postępowania. Nadto napisał, że zgodnie z § 1 pkt 18 ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń, to podmiot który wykonuje część umowy samodzielnie organizuje powierzony zakres czynności. Wbrew twierdzeniom komisji konkursowej zawartym w powiadomieniu skarżącej o rozstrzygnięciu protestu, "organizacja" nie jest równoznaczna ze świadczeniem osobistym. Podwykonawca mógł zatrudnić techników radiologów, mógł również właśnie w ramach organizacji nawiązać stosunki prawne z innymi podmiotami. Podwykonawca zapewnił wykwalifikowany personel opisujący zdjęcia, a zatem nie ograniczył się li tylko do zapewnienia sprzętu, jak twierdzi organ. Podwykonawca samodzielnie organizował powierzony zakres czynności, tym samym organ bezprawnie przyjął, że miało miejsce obejście cytowanego przepisu.

Pełnomocnik zarzucił, że w zaskarżonej decyzji zostało powielone w dużym stopniu uzasadnienie decyzji pierwszoinstancyjnej. Takiego zabiegu nie można uznać za uzasadnienie decyzji, gdyż zgodnie z wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 1039/12 obowiązkiem organu odwoławczego przy uzasadnianiu decyzji jest więc ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Niewykonanie tego obowiązku stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a to z kolei skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji. Nadto pełnomocnik wskazał na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt OSK 1468/04, zgodnie z którym "prawidłowo sporządzone uzasadnienie wyroku, mówiąc obrazowo, powinno być, jak garnitur uszyty na miarę, a nie jak garnitur pierwszy lepszy zdjęty w sklepie z wieszaka, który może kupić każdy klient i będzie jakoś pasował". Orzekając w trybie art. 127 § 3 kpa organ administracji działa jako "instancja" merytoryczna, a więc taka która jest zobowiązana do załatwienia i rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, z uwzględnieniem wszystkich zasad ogólnych postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Organ, zastępowany przez pełnomocnika, wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej. Podkreślił, że w myśl regulacji zawartej w art. 154 u.ś.o.z. do postępowania odwoławczego od rozstrzygnięcia komisji konkursowej stosuje się przepisy szczególne zawarte w tym artykule, które przewidują krótkie terminy rozpatrywania sprawy i w związku z tym - z założenia - wykluczają możliwość prowadzenia szerokiego postępowania wyjaśniającego - zatem nie jest możliwe w terminie 7 dni (art. 154 ust. 2) przeprowadzenie dowodu wnioskowanego przez stronę. Oczywistym jest, że z uwagi na treść art. 154 u.ś.o.z. przepisy art. 7 i 77 kpa stosowane są w prowadzonym przez Organ postępowaniu wyłącznie w celu ustalenia, czy komisja konkursowa naruszyła zasady postępowania w wyniku czego uszczerbku doznał interes prawny odwołującego, a nie w celu wyczerpującego zbadania wszelkich okoliczności sprawy. Nie pozwala na to ustawowy 7-dniowy termin do rozpatrzenia odwołania (gdyż nie ma tu zastosowania kodeksowy miesięczny albo dwumiesięczny termin załatwienia sprawy z art. 35 k.p.a.). Postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest szczególnym postępowaniem uregulowanym w przepisach u.ś.o.z., które celowo zostało skrócone i wyposażone w instytucje natychmiastowej wykonalności decyzji (art. 154 ust. 6), by jak najszybciej zawrzeć umowę ze Świadczeniodawcą wybranym w postępowaniu konkursowym i zapewnić realizację świadczeń dla osób objętych ubezpieczeniem zdrowotnym.

Komisja konkursowa nie ma uprawnień do samodzielnego oceniania ważności certyfikatu. Kompetencje takie przysługują Polskiemu Centrum Akredytacji i dopóki Centrum nie wdroży procedury cofnięcia certyfikatu musi być on uznawany za obowiązujący. Brak podstaw do uznania, iż Szpital podał "nieprawdziwą informację".

Skarżąca w części II formularza ofertowego POZ wskazała podwykonawcę, a następnie, na wezwanie komisji konkursowej, dokonała zmiany złożonej w terminie oferty, deklarując inne osoby jako wykonawców badań. W tym zakresie informacja zawarta w ofercie była nieprawdziwa. Jeżeli oferent wiedział, że podwykonawca nie będzie wykonywał badań RTG osobiście, powinien wpisać cały personel (de facto dalszych podwykonawców) swojego podwykonawcy do oferty. Fundusz - kontraktując świadczenia - musi znać osoby faktycznie je realizujące, co więcej, osoby te muszą oświadczyć o poddaniu się kontroli Funduszu co do prawidłowości wykonywanych świadczeń.

Bezsprzeczna jest okoliczność, że oferent składając ofertę w prowadzonym postępowaniu konkursowym musi udokumentować uprawnienie do prowadzenia działalności leczniczej w zakresie objętym postępowaniem poprzez posiadanie aktualnego wpisu do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą, prowadzonego przez Wojewodę. Wojewoda dokonuje wpisu po sprawdzeniu spełnienia wszelkich wymogów związanych z wpisem do rejestru, w tym także posiadania stosownych decyzji bądź opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wymagany wpis do rejestru jest podstawowym dowodem na spełnianie wszelkich wymogów prowadzenia określonej działalności leczniczej, bowiem w innym razie Wojewoda Wielkopolski wydałby decyzję odmawiającą wpisu do rejestru.

Pełnomocnik podkreślił, że Dyrektor WOW NFZ, działając jako organ II instancji, w uzasadnieniu do decyzji dał wyraz swoim rozważaniom wynikającym z merytorycznego zbadania całości sprawy. Zaznaczył, że postępowanie wszczęte wskutek odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania ma za zadanie ustalić czy doszło do naruszenia zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i czy w wyniku tego naruszenia uszczerbku doznał interes prawny odwołującego (art. 152 ust. 1 ustawy). W innych sytuacjach Świadczeniodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy administracyjne kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przeprowadzona w oparciu o opisane wyżej kryterium kontrola przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie uzasadnia wniosek, że brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przede wszystkim Sąd wskazuje na posiadaną z urzędu wiedzę, że prawomocnym wyrokiem z dnia 4 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 637/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę NZOZ na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja własna Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału NFZ z dnia [...] marca 2014 r. Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Organ uwzględnił w całości odwołanie wniesione przez Szpital, dotyczące zapadłego w dniu [...] marca 2014 r. rozstrzygnięcia postępowania nr [...] prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od 01 kwietnia 2014 r. do 31 marca 2017 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 150.000 osób – ryczałt miesięczny. Zakwestionowanym rozstrzygnięciem Komisja konkursowa wskazała na NZOZ jako podmiot, z miała zostać zawarta przedmiotowa umowa o udzielanie świadczeń. W konsekwencji ww. decyzji Organ ogłosił kolejny konkurs ofert; decyzje następnie wydane przez Organ podlegają kontroli w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej. Trzeba przy tym zastrzec, że w niniejszej sprawie brak jest tożsamości przedmiotu oceny prawnej ze sprawą IV SA/Po 637/14 i nie występuje związanie oceną prawną, o jakim mowa w art. 153 p.p.s.a.

Należy podnieść, że przepisami u.ś.o.z. powierzono organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenie warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tych świadczeń. Ponadto przepisy u.ś.o.z. stanowią podstawę dla określenia zadań w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Realizacja obowiązków ustawowych organów Narodowego Funduszu Zdrowia we wskazanych wyżej obszarach została skonkretyzowana przede wszystkim w dziale VI ustawy, noszącym tytuł "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym dziale trybu i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Narodowy Fundusz Zdrowia celów postawionych przez ustawodawcę, a skonkretyzowanych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami jest co do zasady dwufazowe. Konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, zasadniczo kończy całość postępowania, jeżeli żaden z jego uczestników nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 u.ś.o.z., to jest odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania. Jeżeli którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie, rozpoczyna się faza administracyjna postępowania. Należy podkreślić, że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, prowadzone na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2006 r., II GSK 186/06, CBOSA). Sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną dopiero z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę w trybie art. 154 ustawy odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Należy zatem przyjąć, że dopiero odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania otwiera drogę postępowania administracyjnego, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie nie wyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że podstawą prawną odrzucenia oferty NZOZ w toku postępowania konkursowego był art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z., który stanowi, że "odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje". Z powyższego przepisu wynika, że komisja przeprowadzająca konkurs ofert oceniając treść złożonych dokumentów weryfikuje prawdziwość zawartych w nich informacji. W przypadku, w którym taka prawidłowo przeprowadzona weryfikacja dowiedzie, iż w ofercie podano nieprawdziwą informację, komisja konkursowa jest zobowiązana do odrzucenia takiej oferty. Sąd podziela stanowisko zawarte w ww. prawomocnym wyroku WSA w Poznaniu z dnia 4 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 637/14 (CBOSA), że oczywiście, chodzi tu tylko o tego rodzaju informacje, których podanie w ofercie w sposób niezgodny z prawdą mogłoby mieć, przynajmniej potencjalnie, istotny wpływ na wynik konkursu. Tylko bowiem w takim przypadku interes prawny innych oferentów może doznać uszczerbku, którego wystąpienie, w świetle art. 152 ust. 1 u.ś.o.z., dopiero uprawnia świadczeniodawcę do skorzystania ze środków odwoławczych i skargi na zasadach określonych w art. 153 i 154 u.ś.o.z.

Sąd zauważa zatem, że w ocenie komisji konkursowej, potwierdzonej w postępowaniu administracyjnym przez Organ, strona skarżąca zawarła w ofercie nieprawdziwe informacje dotyczące diagnostyki RTG w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń. W drobiazgowo opisanych realiach Sąd podziela stanowisko Organu, że treść przekazanych dokumentów w sposób niebudzący wątpliwości wskazywała, że NZOZ próbował dokonać w trakcie prowadzonego postępowania zmiany pierwotnej oferty, zgłaszając drugiego lekarza, mającego opisywać zdjęcia RTG i to dla podwykonawcy.

Słusznie Organ wskazał na § 17 ust. 1 zarządzenia nr 57/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zmianami), zgodnie z którym oferent może uzupełnić złożoną przez siebie ofertę pod warunkiem, że oddział Funduszu otrzyma pisemne powiadomienie o uzupełnieniu oferty przed upływem terminu składania ofert. Powiadomienie winno być oznaczone w taki sam sposób jak oferta oraz dodatkowo zawierać wskazanie "UZUPEŁNIENIE OFERTY", zaś stosownie do ust. 4 § 17, po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Skoro – jak stwierdził pełnomocnik NZOZ w odwołaniu – NZOZ mógł wskazać już w ofercie "kilku" radiologów którzy mieliby wykonywać opisy zdjęć RTG to błędem NZOZ było to, że tych lekarzy nie wymienił. Odrzucenie oferty przez komisję konkursową należy uznać za zasadne. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 7 przywołanego zarządzenia nr 57/2013/DSOZ oferta powinna zawierać kopia zawartej umowy z podwykonawcą albo zobowiązanie podwykonawcy do zawarcia umowy z oferentem, zawierające zastrzeżenie o prawie Funduszu do przeprowadzenia kontroli. Fundusz, kontraktując świadczenia musi znać osoby faktycznie je realizujące.

Sąd ocenia jako uprawnioną konkluzję Organu, że zasady doświadczenia życiowego wskazują, że gdyby drugi lekarz od początku miał realizować opisywanie zdjęć RTG, NZOZ przedłożyłby i te dokumenty już przy ofercie.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko zawarte w uzasadnieniu ww. wyroku WSA w Poznaniu z dnia 4 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 637/14, że oceny prawdziwości oświadczeń (informacji, zapewnień itp.) zawartych w ofertach składanych przez oferentów w postępowaniu konkursowym należy dokonywać najpóźniej na dzień otwarcia ofert. Tego rodzaju oświadczenia oferentów mają bowiem charakter tzw. oświadczeń wiedzy, do których dopuszczalne i uprawnione jest stosowanie per analogiam niektórych przepisów dotyczących czynności prawnych, w tym składania oświadczeń woli (por.: Z. Radwański, Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2009, Nb 466; wyrok SN z 18.05.2012 r., IV CSK 486/11, LEX nr 1243071). Ofertę składa się wszak w zamkniętej kopercie lub paczce właśnie po to, aby adresat nie mógł wcześniej zapoznać się z jej treścią.

Nie budzi także wątpliwości zbieżność czasu pracy lekarza radiologa, który miał dokonywać opisu zdjęć RTG – na potrzeby NZOZ. Zarządzenie nr 64/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 15 listopada 2013 roku w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (ze zmianami) definiuje gotowość do udzielania świadczeń jako warunki organizacyjno-techniczne pozwalające na wykorzystanie zasobów kadrowych oraz niezbędnego sprzętu i wyposażenia do udzielania świadczeń od poniedziałku do piątku w godzinach od 18:00 do 8:00 dnia następnego oraz w soboty, niedziele i inne dni ustawowo wolne od pracy, od godz. 8:00 danego dnia do godz. 8:00 dnia następnego. Tymczasem Szpital wyjaśnił, że ten sam lekarz radiolog w poniedziałki, wtorki i środy w godzinach 7:30 - 9:00 udziela świadczeń w ramach umowy zawartej w rodzaju ambulatoryjna opieka zdrowotna - świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie tomografii komputerowej. Nie ma żadnego znaczenia okoliczność, że zbieżność dotyczy tylko części czasu pracy; w dodatku należy jeszcze wziąć pod uwagę czas niezbędny na przemieszczenie się lekarza pomiędzy miejscami wykonywania pracy. Nie może być tak, że ten sam lekarz pozostawałby w gotowości do udzielania świadczeń w dwóch podmiotach – jednocześnie.

W dodatku Szpital załączył do wyjaśnień również oświadczenie lekarza, zgodnie z którym nie udziela on świadczeń w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej oraz nie złożył zobowiązania do zawarcia umowy na realizację ww. świadczeń począwszy od 1 czerwca 2014 r.

Tym samym jako odpowiadające prawdzie należy uznać ustalenia komisji konkursowej oraz ich ocenę dokonaną przez Organ w obu wydanych decyzjach. Oferta NZOZ musiała zostać odrzucona.

Sąd podziela również pozostałe argumenty Organu, zawarte w obu decyzjach.

Nie jest uzasadniony zarzut dopuszczenia przez komisję konkursową do podania nieprawdziwej informacji przez Szpital dotyczącej certyfikatu ISO. Komisja konkursowa nie ma uprawnień do samodzielnego oceniania ważności certyfikatu i nie sposób obalić ten argument. Tak samo komisja konkursowa nie może przyjąć, że dany podmiot np. spełnia warunki do otrzymania certyfikatu i traktować ów podmiot jako posiadający certyfikat. Nie jest również rolą komisji konkursowej ocena rzetelności przeprowadzenia auditu, w co powątpiewa autor skargi. Dopóki stosowny podmiot nie wdroży procedury cofnięcia certyfikatu, musi być on uznawany za obowiązujący. Brak narzędzia do samodzielnej oceny ważności certyfikatu, krótkie terminy przewidziane w art. 154 u.ś.o.z.: 7 dni na załatwienie odwołania, 14 dni na załatwienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz określenie, że decyzja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu, czyli następuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – jednoznacznie wskazują na wolę ustawodawcy: uwzględnienia kontroli rozstrzygnięcia postępowania konkursowego z zapewnieniem dostępności świadczeń opieki zdrowotnej. Na marginesie Sąd zaznacza, że w aktach sprawy brak informacji, jakoby procedura dotycząca ważności certyfikatu została wdrożona, lub trwały działania, mogące doprowadzić do jej wdrożenia. Skoro Szpital legitymuje się ważnym certyfikatem, to brak jest podstaw do uznania, iż podał nieprawdziwą informację.

Co do zastrzeżeń dotyczących pomieszczeń Szpitala, to oferent składając ofertę w prowadzonym postępowaniu konkursowym musi udokumentować uprawnienie do prowadzenia działalności leczniczej w zakresie objętym postępowaniem, poprzez posiadanie aktualnego wpisu do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.d.l. pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą odpowiadają wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych, a dokumentem potwierdzającym spełnienie warunków, o których mowa w art. 22, jest, wydawana w drodze decyzji administracyjnej, opinia właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (art. 100 ust. 5 u.d.l.), dołączona do wniosku o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Konkluzja Organu, że wymagany wpis do rejestru jest podstawowym dowodem na spełnianie wszelkich wymogów prowadzenia określonej działalności leczniczej, bowiem w innym razie Wojewoda Wielkopolski wydałby decyzję odmawiającą wpisu do rejestru – znajduje oparcie w przepisach prawa. Skoro pomieszczenia przedstawione do kontroli komisji konkursowej spełniały stosowne wymogi, to nawet jeżeli nawet po konkursie doszłoby do załamania odpowiedniego reżimu sanitarnego, który trzeba przestrzegać w utrzymywaniu tego typu pomieszczeń, to do zareagowania w takiej sytuacji zobowiązane są stosowne służby (sanepid). Hipotetyczne zdarzenia, które mogły zdarzyć się po zakończeniu konkursu, nie mogą zostać objęte oceną naruszenia interesu prawnego uczestnika konkursu.

Sąd podziela ocenę strony skarżącej, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ w dużym stopniu powielił argumenty zawarte w decyzji pierwszoinstancyjnej. Rzecz jednak w tym, że zarzuty zawarte w odwołaniu, zostały powielone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro organ – zdaniem sądu słusznie – podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko i argumentację, to postąpił prawidłowo, przywołując wcześniejsze argumenty oraz dodając argumentację dotyczącą "nowych" zarzutów, podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wskazanym w skardze wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., OSK 1468/04 (CBOSA), NSA obrazowo zakwestionował dobór ogólnikowych i abstrakcyjnych stwierdzeń, które równie dobrze mogłyby być zamieszczone w uzasadnieniach innych rozstrzygnięć. Taki zarzut wobec decyzji kontrolowanych w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezzasadny. Obszerna argumentacja Organu dotyczy konkretnych realiów i jest pozbawiona ogólnikowości oraz abstrakcyjności. Odnosi się ściśle do okoliczności skutkujących odrzuceniem skargi i wykazuje bezzasadność poszczególnych zarzutów.

W tym stanie rzeczy z przyczyn opisanych wyżej Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.