Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 477/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6172 Notariusze i aplikanci notarialni
Hasła tematyczne: Zawody prawnicze
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Rady Izby Notarialnej w K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Rada Izby Notarialnej w K., również jako skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2014 r. o nr. [...], utrzymującą

w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie powołania M. P. na stanowisko notariusza i wyznaczeniu siedziby kancelarii notarialnej w K.

W przedmiotowej skardze Rada Izby Notarialnej w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podniosła m.in, że rolą izb notarialnych jest stanie na straży najwyższych standardów w zawodzie notariusza. Wskazała na wagę przesłanki dawania rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu, co miałoby być jednoznaczne z gwarancją, iż zawód ten miałby być wykonywany merytorycznie i etycznie bez zarzutu. Zanegowała przy tym pogląd, iż odbycie aplikacji oraz złożenie egzaminu byłoby jedynym świadectwem kompetencji zawodowych przyszłego notariusza. Dodatkowo skarżąca podniosła, że niedopuszczalne byłaby sytuacja, w której podaż usług notarialnych w dużych ośrodkach miejskich znacznie przewyższa popyt, a w małych miejscowościach dostęp do usług notarialnych nie jest zaspokajany.

Wskazując na mnogość błędów proceduralnych popełnionych przez organ w toku wydawania decyzji I jak i II instancji, jak również naruszeń przepisów prawa materialnego, skarżąca uznała, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, iż zostanie ona wyeleminowana z obrotu prawnego, co uzasadniałoby wstrzymanie jej wykonania. Podniosła, że niedopuszczalna jest sytuacja, w której zawód notariusza wykonuje osoba nie spełniająca wszystkich przesłanek warunkujących możliwość nabycia uprawnień zawodowych. Wskazała na możliwość bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa obrotu prawnego i prawidłowości przeprowadzania czynności notarialnych.

W ocenie Ministra Sprawiedliwości wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie powołała się na okoliczności wskazujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, lub że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podniosła, że skutki wykonania decyzji są odwracalne poprzez ewentualne przywrócenie stanu sprzed zapadnięcia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenia wniosku, ani również przytoczenia w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (za: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 09 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10).

Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. wykazania, że zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłaby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (za: orzeczenie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie podniosła żadnej argumentacji przemawiającej za tym, iż powołanie M. P. na stanowisko notariusza spowodowałoby dla skarżącej zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie podnoszona przez skarżącą kwestia potencjalnego naruszenia bezpieczeństwa obrotu prawnego jak i prawidłowości przeprowadzania czynności notarialnych, wskutek wykonywania czynności zawodowych przez powołaną na to stanowisko M. P. Bezpieczeństwo obrotu prawnego należy w tym wypadku rozumieć jako szeroko pojęty interes społeczny. Jak natomiast podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 listopada 2008 r. sygn. akt II FZ 529/08, interes społeczny nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłankę taką stanowi, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto na uwzględnienie zasługuje argument wysunięty przez organ w odpowiedzi na skargę, iż skutki wykonania zaskarżonej decyzji są bez wątpienia odwracalne. Ewentualne uchylenie przedmiotowej decyzji będzie skutkowało przywróceniem stanu sprzed zapadnięcia zaskarżonej decyzji.

Podkreślić również należy, że dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez znaczenia pozostaje kolejny zarzut skarżącej odnoszący się do wydania decyzji z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, w stopniu wysoce uprawdopodabniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Powyższy zarzut i wywody zawarte w skardze nie stanowią bowiem ustawowych przesłanek, w oparciu o które dokonuje się oceny zasadności wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżąca nie uzasadniła w należyty sposób wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji poprzez nie wykazanie nienależyte udowodnienie wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia prawidłowości powołania M. P. na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej w K. będzie badana na etapie rozpoznawania skargi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.