Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2309/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2014r. sprawy ze skargi N. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Z. z siedzibą [...] jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu przedstawiona przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości ( PARP) w piśmie z dnia [...] lipca 2014r.

W powyższym piśmie wnioskodawca został poinformowany, iż w wyniku rozpatrzenia odwołania dotyczącego wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...] ", złożonego w ramach II priorytetu Rozwój zasobów ludzkich i potencjału adaptacyjnego przedsiębiorstw oraz poprawa stanu zdrowia osób pracujących, działanie 2.1 Rozwój kadr nowoczesnej gospodarki, poddziałanie 2.1.1. Partnerstwo dla zwiększenia adaptacyjności, wniosek w wyniku ponownej oceny formalnej pod kątem zgodności z kryteriami formalnymi oraz dostępu został odrzucony.

Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) ogłosiła konkurs na składanie wniosków do Poddziałania 2.1.2. "Partnerstwo dla zwiększania adaptacyjności" Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

W ramach ww. konkursu wniosek o dofinansowanie projektu pt. [...] złożył Z. z siedzibą [...].

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Z. został poinformowany, że jego wniosek został odrzucony ze względu na niespełnienie kryteriów formalnych i/lub dostępu. weryfikowanych na etapie oceny formalnej o treści :

Czy wnioskodawcami są reprezentatywne organizacje związkowe i reprezentatywne organizacje pracodawców oraz ich struktury wewnątrzorganizacyjne tj. organizacje członkowskie, struktury regionalne, terenowe i branżowe – w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno - Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego ( Dz. U z 2001r. Nr 100 poz., 1080 ze zm. ).

W uzasadnieniu negatywnej oceny tego kryterium wskazano, że na podstawie wniosku nie można jednoznacznie stwierdzić, czy R. należy do reprezentatywnych organizacji związkowych.

Z. nie zgadzając się z przedstawioną oceną, pismem z [...] kwietnia 2014r. złożył protest wskazując, że wniosek spełnia wszystkie kryteria formalne i/lub dostępu.

W uzasadnieniu swego stanowiska protestujący wskazał, że N. jest organizacją zrzeszoną w [...], a zatem spełnia kryteria określone w ustawie z dnia 6 lipca 2001r.o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego ( Dz. U 2001, nr 100 poz. 1080 ) w zakresie reprezentatywności, natomiast R. stanowi terytorialną strukturę związku i jest wpisany do Rejestru Terytorialnych Struktur Związku.

Po rozpoznaniu protestu PARP pismem z dnia [...] maja 2014 r. poinformowała wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu stwierdzając, że ocena formalna wniosku oraz analiza treści wniosku istotnie wykazała, że projekt nie spełnia kryterium dostępu określonego w pkt 2.1 Wytycznych dla projektodawców, bowiem wnioskodawca nie zawarł w treści wniosku informacji pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie, że kryterium dostępu zostało spełnione, a dołączone do protestu dokumenty nie mogą być uwzględnione na etapie odwoławczym postępowania konkursowego.

W dniu [...] maja 2014 r. do Instytucji Pośredniczącej dla Priorytetu II POKL Ministra Pracy i Polityki Społecznej (IP) wpłynęło odwołanie Z., które zostało pismem z dnia [...] czerwca 2014r. rozpatrzone pozytywnie (pismo Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] czerwca 2014 r. [...]).

Instytucja Pośrednicząca podała, że we wniosku ubiegający się o dofinansowanie Z. jednoznacznie wskazał, że w jego ocenie jest reprezentatywną organizacją związkową. Nie był on zobowiązany do poświadczania tego faktu poprzez składanie jakichkolwiek dokumentów na etapie składania wniosku o dofinansowanie. Tym samym brak było podstaw do wyrażonej oceny, iż wniosek w swej treści nie zawiera informacji o spełnieniu kryterium dostępu, a na tej podstawie negatywnej oceny tego kryterium. IP skierowała zatem wniosek do ponownej oceny informując jednocześnie stronę, że w przypadku negatywnego wyniku oceny projektu ponownie przeprowadzonej w efekcie uwzględnienia odwołania możliwe jest wniesienie skargi do WSA w Warszawie.

Po dokonaniu ponownej oceny wniosku, pismem z dnia [...] lipca 2014 r. sygn. [...], doręczonym wnioskodawcy w dniu [...] sierpnia 2014 r. PARP poinformowała Z., że wniosek o dofinansowanie projektu został odrzucony ze względu na niespełnienie kryteriów formalnych i/lub dostępu.

W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca – R. jest strukturą wewnątrzorganizacyjną N.

N. nie jest natomiast reprezentatywną organizacją związkową co powoduje, że wniosek nie spełnia kryterium dostępu.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem instytucji oceniających projekt Z. złożył na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu – w zaskarżonym zakresie – została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, wnioskując jednocześnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Z. zarzucił naruszenie postanowień kryteriów wyboru projektów w ramach POKL w ramach konkursu polegające na tym, że organ, którego skarga dotyczy w sposób błędny i dowolny dokonał sprawdzenia poprawności formalnej oceny wniosku poprzez przyjęcie, że skarżący nie jest reprezentatywną organizacją związkową, a co za tym idzie nie może być beneficjentem ubiegającym się do dofinansowanie projektu w ramach przedmiotowego konkursu.

W dalszej kolejności skarżący zarzucił, że ocena projektu nastąpiła z naruszeniem prawa materialnego poprzez błędną wykładnię, a w rezultacie niewłaściwe zastosowanie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080 z późn. zm.), poprzez przyjęcie, że R. nie jest reprezentatywną organizacją związkową.

W odpowiedzi na skargę PARP w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż skarżący wskazał jako organ administracji Zastępcę Dyrektora Departamentu Wsparcia Projektów Szkoleniowych, podczas gdy Zastępca Dyrektora Departamentu nie jest organem, którego rozstrzygnięcie podlega kontroli sądowo-administracyjnej w niniejszej sprawie. PARP podkreślił, że ocena wniosku, która podlega zaskarżeniu dokonywana jest przez instytucję zarządzającą, pośredniczącą lub wdrażającą. Zgodnie z zapisem pkt 1.8 Wytycznych dla projektodawców instytucją organizującą konkurs oraz Instytucją Pośredniczącą II stopnia (Instytucją Wdrażającą) jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości. Oceny wniosku dokonuje więc Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości jako instytucja wdrażająca w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dlatego też, co podkreślono tylko rozstrzygnięcie tej instytucji może być zgodnie z art. 30c ust. 1 uzppr przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wskazanie natomiast jako organu, którego rozstrzygnięcie podlega zaskarżeniu: Zastępcy Dyrektora Departamentu Wsparcia Projektów Szkoleniowych PARP oznacza, zdaniem PARP konieczność uznania niedopuszczalności skargi, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ).

W przypadku nie podzielenia powyższej argumentacji organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując zaskarżoną ocenę, że wnioskodawca nie spełnił kryteriów formalnych/dostępu bowiem nie jest podmiotem uprawnionym do ubiegania się o wsparcie w ramach konkursu. Zdaniem PARP wbrew stanowisku skarżącego fakt, że jest on jest terytorialną strukturą związku, będącego organizacją członkowską Forum Związków Zawodowych, nie powoduje, że staje się on reprezentatywną organizacją związkową w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji.

Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2, natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z przepisu art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. z 2009 r., nr 84, poz.712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.) wynika, że po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W sprawie niniejszej, co nie ulega wątpliwości zakończeniem procedury odwoławczej stała się ocena projektu dokonana przez PARP na skutek pozytywnego dla skarżącego rozpoznana przez Instytucję Pośredniczącą odwołania w zakresie spornego kryterium formalnego / dostępu. Ponowna ocena tego kryterium (negatywna dla strony) zawarta w piśmie PARP z dnia [...] lipca 2014r. stanowi zatem ocenę projektu, od której wobec jej zakwestionowania prawidłowo skarżący Z. złożył skargę do WSA.

Stanowisko organu o jej odrzucenie wobec wskazania niewłaściwego organu, w ocenie Sadu nie jest zasadne. Co prawda w skardze Z. wskazując i opisując zaskarżony akt określa go jako informację Zastępcy Dyrektora Departamentu Wsparcia Projektów szkoleniowych PARP jednocześnie prawidłowo podając, że ocena zawarta w zaskarżonej informacji z dnia [...] lipca 2014r. stanowi negatywny wynik procedury odwoławczej, dotyczącej oceny projektu skarżącego w przedmiocie odrzucenia wniosku ze względu na niespełnienie kryteriów formalnych i/ lub dostępu. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżonym pismem oceny wniosku dokonała Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości jako instytucja wdrażająca w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a tym samym mimo wskazania w skardze na stanowisko osoby podpisującej zaskarżony akt, organ określony w niej został jako PARP. Z tego też względu rozstrzygniecie to wydane przez PARP podlega kontroli sądowo-administracyjnej w niniejszej sprawie. Skarga zatem jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Zatem zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek, biorącej udział w postępowaniu ze strony organu PARP o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – p.p.s.a., nie mógł zostać uwzględniony.

Sąd rozpoznając zatem merytorycznie skargę i oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznaje, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu.

Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia [...] lipca 2014r., stanowiącym ponowną ocenę wniosku w zakresie zakwestionowanego uprzednio kryterium formalnego i/ lub dostępu, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie to odpowiada prawu, a skarga jest nieuzasadniona.

Przyczyną nie przyznania skarżącemu Z. wnioskowanego dofinansowania był ostatecznie negatywny wynik oceny formalnej Projektu w zakresie kryterium formalnego/ dostępu w brzmieniu "Czy wnioskodawcami są reprezentatywne organizacje związkowe i reprezentatywne organizacje pracodawców oraz ich struktury wewnątrzorganizacyjne tj. organizacje członkowskie, struktury regionalne, terenowe i branżowe – w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno - Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego ( Dz. U z 2001r. Nr 100 poz., 1080 ze zm. ).

Pierwotna ocena wniosku okazała się negatywna ze względu na, jak uzasadniono, brak we wniosku informacji pozwalających na jednoznaczne ustalenie czy wnioskodawca jest reprezentatywną organizacją związkową. Przewidziany w procedurze odwoławczej protest został również negatywnie dla strony rozstrzygnięty. Odwołanie, zaś kwestionujące tę ocenę zakończyło się koniecznością przeprowadzenia ponownej oceny spornego kryterium dostępu, gdyż Minister Pracy i Polityki Społecznej uznał, że wbrew uprzedniemu stanowisku wniosek zawiera informacje pozwalające dokonać ustaleń czy wnioskodawca spełnia zakwestionowane kryterium, nakazując ponownej oceny wniosku, w zakresie zakwestionowanego kryterium. W tym miejscu wskazać należy, że w przypadku ponownej oceny dotyczącej etapu oceny formalnej IOK jest związana wynikami rozpatrzenia odwołania, co wynika z pkt 6.14 Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL.

Ponowna ocena kryterium dostępu weryfikowanego na etapie oceny formalnej zakończyła się dla wnioskodawcy negatywnie - brakiem uznania go za spełnione. W jej uzasadnieniu wskazano, że R. jest strukturą wewnątrzorganizacyjną N. N. nie jest natomiast reprezentatywną organizacją związkową. Powyższa ocena eliminuje projekt z dalszego etapu konkursu i ubiegania się o dofinansowanie.

Zarzuty skargi oraz jej uzasadnienie zmierzają natomiast do wykazania, błędnego, zdaniem skarżącego, uznania przez PARP, że wnioskodawca nie jest reprezentatywną organizacją związkową w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o Trójstronnej Komisji.

W tym miejscu wskazać należy, że Wytyczne dla projektodawców ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach PO KL konkursu standardowego nr [...] w pkt 2.1, jak i jak i opis kryteriów dostępu weryfikowanych na etapie oceny formalnej zawarty w tychże wskazują, że do ubiegania się o dofinansowanie projektu uprawnione są reprezentatywne organizacje związkowe i reprezentatywne organizacje pracodawców oraz ich struktury wewnątrzorganizacyjne tj. organizacje członkowskie, struktury regionalne, terenowe i branżowe — w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno- Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego ( Dz. U nr 100 poz. 1080 ze zm. ).

W myśl art. art. 6 ust. 2 powyższej ustawy za reprezentatywne organizacje związkowe uznaje się ogólnokrajowe związki zawodowe, ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych i ogólnokrajowe organizacje międzyzwiązkowe (konfederacje), które spełniają łącznie następujące kryteria:

1) zrzeszają, z zastrzeżeniem ust. 3, więcej niż 300 000 członków będących pracownikami,

2) dają w podmiotach gospodarki narodowej, których podstawowy rodzaj działalności jest określony w więcej niż w połowie sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności ż (PKD), o której mowa w przepisach o statystyce publicznej.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 w.w. ustawy wnioski organizacji związkowych, o których mowa w art. 6 ust. 2, o stwierdzenie ich reprezentatywności rozpatruje Sąd Okręgowy w Warszawie.

Z powyższego wynika, że do stwierdzenia reprezentatywności partnerów społecznych (pragnących uczestniczyć w składzie Trójstronnej Komisji) dokonuje Sąd Okręgowy w Warszawie na wniosek danej organizacji, która ubiega się właśnie o potwierdzenie swego statusu reprezentatywnego podmiotu.

Poza sporem pozostaje, że skarżący Z. nie dysponuje potwierdzeniem reprezentatywności dokonanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie.

Skarżący wywodzi natomiast przymiot reprezentatywności N. z faktu, że związek ten jest członkiem [...] będącym reprezentatywną organizacją związkową w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji. Sąd zgadza się z argumentacją PARP, że przepisy ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji nie dopuszczają uznania za reprezentatywne niższych struktur organizacji reprezentatywnej. Od reprezentatywności w rozumieniu przepisów z art. 6-8 ustawy o Trójstronnej Komisji należy odróżnić reprezentatywność związku zawodowego, przewidzianą w art. 241 17 § 1 pkt 2-3 Kodeksu Pracy, konieczną do zawierania ponadzakładowych układów zbiorowych pracy.

Organizacją reprezentatywną w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji jest zatem jedynie organizacja dysponująca potwierdzeniem Sądu Okręgowego w Warszawie.

W przypadku N. a tym bardziej skarżącego R." organizacje te nie są reprezentatywne w rozumieniu art. 6 ust:2 ustawy o Trójstronnej Komisję.

N. jest natomiast organizacją członkowską reprezentatywnej organizacji związkowej w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji jaką jest [...] myśl zapisów Wytycznych związek ten mógłby ubiegać się o dofinansowanie w ramach przedmiotowego konkursu. Nie mniej jednak to nie N. jest projektodawcą ubiegającym się o dofinansowanie, a jego struktura regionalna. Skarżący nie jest organizacją członkowską [...]. Organizacją członkowską [...] pozostaje, jak wskazano wyżej Z. a R. jest strukturą regionalną organizacji członkowskiej.

Powyższe potwierdza zaświadczenie [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w którym stwierdzono, że to N. jest organizacją wchodzącą w skład [...]. Wnioskodawca będąc terytorialną strukturą związku będącego organizacją członkowską [...] ( reprezentatywnej organizacji związkowej ) nie jest reprezentatywną organizacją związkową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 2001r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno Gospodarczych ani też nie jest jego strukturą wewnątrzorganizacyjną tj. organizacją członkowską, strukturą regionalną, terenową czy branżową ( reprezentatywnej organizacji związkowej ). Biorąc powyższe pod uwagę ocena wniosku dokonana przez IP i zawarta w zaskarżonej informacji z dnia [...] lipca 2014r., zgodnie z którą wnioskodawca nie spełnił kryteriów formalnych/dostępu bowiem nie jest podmiotem uprawnionym do ubiegania się o wsparcie w ramach konkursu, zgodnie z brzmieniem kryterium dostępu weryfikowanym na etapie oceny formalnej okazała się prawidłowa.

Sąd kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcie nie stwierdza, ponadto by przy ocenie projektu nie zapewniono przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów czy równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Zasady przeprowadzania konkursu i oceny projektów zostały sformułowane w sposób jasny w dokumentacji konkursowej dostępnej dla wszystkich uczestników konkursu. Sąd nie stwierdził również, aby zasady te naruszały zasadę równego dostępu dla potencjalnych beneficjentów konkursu.

Mając zatem na względzie opis projektu skarżącego , jak również obowiązujące w tym względzie przepisy prawa Sąd zgadza się z ponowną oceną wniosku dokonaną przez PARP w wyniku rozpoznania odwołania, a skoro tak, to działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skargę należało oddalić.