Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2881/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 10 ust 1
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 993
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D. K. działającej jako przedstawiciel ustawowy małoletniej O. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013 r. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania D. K., matki małoletniej O. K., dalej skarżąca, od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2013 r.nr. [...], orzekającej o uchyleniu czynności materialno-technicznej zameldowania małoletniej O. K. na pobyt stały w nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], dokonanej w dniu [...] kwietnia 2005r , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej organu.

Decyzją z [...] września 2013 r. Prezydent W. orzekł o uchyleniu czynności materialno-technicznej zameldowania małoletniej O. K. na pobyt stały w nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], dokonanej w dniu [...] kwietnia 2005r. Organ ustalił, że małoletnia nigdy w tym domu nie mieszkała.

Skarżąca nie zgodziła się z powyższą decyzją i złożyła odwołanie.

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ II instancji w pełni podzielił ustalenia organu I instancji co do braku podstaw do zameldowania małoletniej w tym domu, skoro nigdy w nim nie mieszkała. Jej stałym miejscem zamieszkania była nieruchomość położona w W. przy ulicy [...], gdzie mieszka wraz z rodzicami. Potwierdzili to świadkowie: J. J., H. G., M. K.– współwłaściciele nieruchomości przy ulicy [...] w W. z których to zeznań wynikało także, że matka małoletniej D. K. również nie mieszka przy ulicy [...]. D. K. potwierdziła, że córka mieszka z nią przy ulicy [...] w W. natomiast z nieruchomością przy ul. [...] ma związek emocjonalny, pozostawiła tam pamiątki, meble. Niemożność korzystania z tej nieruchomości wynika z konfliktu pomiędzy D. K. a mieszkającymi tam osobami, które wymieniły zamki do bramy i drzwi uniemożliwiając skarżącej zamieszkanie. Tym samym organ uznał, że brak było po stronie małoletniej spełnienia warunku zamieszkiwania w przedmiotowym budynku w dacie dokonania czynności zameldowania, co sprawia, że zameldowanie było niezgodne z prawem. Poza tym organ wskazał, że matka małoletniej została odrębną decyzją wymeldowana z nieruchomości przy ulicy [...].

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiodła matka małoletniej zaskarżając decyzję w całości i wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przypisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że organ nie wziął pod uwagę, że sprawa ta związana jest z postępowaniem o wymeldowanie matki małoletniej. Zgodnie z art. 9a ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych miejscem zamieszkania małoletniego dziecka, za którego obowiązek meldunkowy wykonują rodzice, jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie tej władzy (art. 26 § 1 kodeksu cywilnego). Matka małoletniej jest zameldowana przy ulicy [...] wobec czego miejscem zameldowania dziecka powinno być miejsce zameldowania matki. Matka małoletniej zmuszona została do wyprowadzenia się z tej nieruchomości z uwagi na konflikt rodzinny i działanie to nie miało charakteru dobrowolnego. Zdaniem skarżącej organ nie wykazał aby w dacie zameldowania małoletniej małoletnia nie przebywała pod wskazanym adresem z zamiarem stałego pobytu – bo tylko w takiej sytuacji możliwe jest anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania. Skarżąca jednocześnie nie zaprzeczyła, że obie nie przebywają pod wskazanym adresem, jednakże jednocześnie zarzuciła, że organ nie wziął pod uwagę przyczyn opuszczenia nieruchomości przy ulicy [...]. Matka małoletniej jest emocjonalnie związana z tym domem i tylko i wyłącznie z powodu zachowania mieszkających tam osób nie może w nim mieszkać, co przesądza o braku dobrowolności opuszczenia dotychczasowego miejsca zameldowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803).

Podstawą prawną do wydania zaskarżonej decyzji był przepisy art. 47 ust. 2 i art. 10 ust.1 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (D.U. 2006. Nr 139, poz. 993 ze zm.). Z przepisów tych wynika, że każdy ma obowiązek zgłoszenia odpowiedniemu organowi miejsca swego pobytu, celem zameldowania się w nim. Organ dokonuje rejestracji w formie czynności materialno-technicznej – o ile podane w zgłoszeniu okoliczności nie budą wątpliwości. Dla zameldowania konieczne jest faktyczne zamieszkiwanie w lokalu w którym zameldowanie ma nastąpić. Uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania jest więc możliwe gdy okaże się, że w dacie tej czynności osoba nie przebywała z zamiarem stałego pobytu w tym lokalu.

Jak wynika z zebranych przez organ dowodów z ww zeznań świadków i po części matki małoletniej w dacie zameldowania małoletnia nie mieszkała z matką przy ulicy [...]. Sam pełnomocnik skarżącej tym okolicznościom nie zaprzecza wskazując jednak, że wynikało to z trwającego od lat konfliktu z pozostałymi współwłaścicielami, którzy uniemożliwiają wejście do domu (zmienili zamki).

W ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że małoletnia nigdy nie mieszkała w domu przy ulicy [...]. Wynika to ze spójnych zeznań świadków i twierdzeń pełnomocnika D. K. z których wynika, że od kilkunastu lat tj. od czasu gdy jej rodzice wybudowali dom przy ulicy [...] w W. matka skarżącej tam mieszka, także z córką. Ocena ta prawidłowo doprowadziła organ do wniosku że czynności zameldowania małoletniej powinna być uchylona z uwagi na to, że w jej dacie małoletnia nie mieszkała w domu przy ulicy [...].

Ma rację pełnomocnik skarżącej, że miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania rodziców. Dlatego niejako automatycznie doszło do zameldowania dziecka z matką. Zebrane jednak dowody wskazują, że w dacie zameldowania tj. [...] kwietnia 2005 r. małoletnia co prawda mieszkała z matką jednakże nie przy ulicy [...]. Żaden ze współwłaścicieli jej nie widział a sama matka małoletniej tym okolicznościom skutecznie nie zaprzeczyła potwierdzając, że od kilkunastu lat "pomieszkuje" przy ulicy [...] w domu wybudowanym przez swoich rodziców.

Wszystkie te okoliczności trafnie doprowadziły organ do wniosku, że w dacie zameldowania małoletniej nie została spełniona przesłanka zamieszkiwania z zamiarem stałego pobytu w domu przy ulicy [...] a zatem, że czynność zameldowania była wadliwa.

Bez żadnego znaczenia w tej sprawie jest toczące się postępowanie sądowe w przedmiocie wzruszenia postanowienia spadkowego, ponieważ nawet gdyby do tego doszło to mogłoby co najwyżej w innych sposób ukształtować krąg właścicieli spornej nieruchomości. To jednak pozostaje bez żadnego wpływu na ocenę przesłanek do uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania.

Sama, deklarowana przez matkę skarżącej, wola powrotu do rodzinnego domu i związek emocjonalny z nim, nie ma przesądzającego znaczenia przy ocenie spełnienia przesłanek do uchylenia czynności materialno-technicznej skoro de facto w dacie zameldowania jej córki, córka w tym domu nie mieszkała.

Dla porządku wskazać należy, że wyrokiem WSA z 27 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/WA 2881/13 Sąd oddalił skargę D. K. na decyzję Wojewody [...] z [...] września 2013 r. w przedmiocie jej wymeldowania z domu przy ulicy [...].

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. z 2012 r. poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.