Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2543/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.194 ust 1 pkt 4,art.41,art.194 ust.3
journal: Dz.U. 2018 poz 21
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska, Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Agnieszka Szymańczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. M. sp. z o.o. z siedzibą w Z. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 20 000 zł za prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów komunalnych bez wymaganego zezwolenia.

W piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że obecnie jej sytuacja majątkowa jest zła, za 9 miesięcy roku obrotowego 2018 r. zanotowała stratę w wysokości 1 747 758,93 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – zwaną dalej Ppsa) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi konieczność udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy mieć na uwadze, że w niniejszej sprawie decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w L. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nałożono na skarżącą Spółkę administracyjną karę pieniężną w wysokości 20000 zł za prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów komunalnych bez wymaganego zezwolenia. W decyzji tej nałożono na stronę konieczność uiszczenia wskazanej kary, w terminie 14 dni, od dnia uprawomocnienia się tej decyzji. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Wskazać należy, że w literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że decyzja prawomocna, to decyzja, od której skarga wniesiona do sądu administracyjnego została oddalona lub odrzucona albo bezskutecznie upłynie termin do jej wniesienia.

Również obecnie art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego posługuje się terminem "decyzji prawomocnej". Stosownie do art. 16 § 1 K.p.a. decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Natomiast stosownie do art. 16 § 3 K.p.a. decyzje ostateczne, których nie można zaskarżyć do sądu, są prawomocne.

Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja nie uzyskała przymiotu "prawomocności", bowiem wniesiono od niej skargę do sądu administracyjnego. Jest decyzją ostateczną, ale nieprawomocną.

Skoro organy orzekające w sprawie zakreśliły dla strony termin uiszczenia kary oznaczony jako 14 dni, od dnia, w którym decyzja stanie się prawomocna, zatem decyzja ta obecnie, na mocy ustalenia tych organów, nie podlega wykonaniu.

Skoro decyzja ta nie podlega wykonaniu to nie może wywołać skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.