Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 541/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1,  art. 49 par. 1, art. 178,
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. G., R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 844/16 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. G., R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 14 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 18 lipca 2017 r., I SA/Ol 844/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną M. G., R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 14 października 2016 r., [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.").

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że skarżący wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 13 kwietnia 2017 r., I SA/Ol 844/16.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA w Olsztynie z 20 czerwca 2017 r. wezwano pełnomocnika strony do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej przez złożenie oryginałów załączników wymienionych w skardze kasacyjnej lub odpisów tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem w sposób odpowiadający wymogom przepisów art. 41 ust. 3, 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 794 ze zm. ) oraz art. 48 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz 1 egzemplarza przedmiotowych załączników poświadczonych za zgodność z oryginałem celem ich dołączenia do odpisu skargi kasacyjnej oraz dwóch egzemplarzy odpisu skargi kasacyjnej wraz z załącznikami, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie pełnomocnik strony skarżącej nadesłała:

- odpisy załączników do skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem,

- 2 egzemplarze odpisu skargi kasacyjnej wraz z załącznikami poświadczonymi za zgodność z oryginałem.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA stwierdził, iż pełnomocnik skarżących wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, w wyznaczonym terminie nie wykonała w należyty sposób wezwania sądu. Pełnomocnik przedłożyła bowiem trzy komplety załączników skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz dwa egzemplarze skargi kasacyjnej. Natomiast nie przedłożyła jeszcze jednego kompletu załączników skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem ich dołączenia do odpisu skargi kasacyjnej.

2. W zażaleniu skarżący zaskarżyli ww. postanowienie w całości i zarzucili mu na podstawie art. 174 ust. 2 p.p.s.a. naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego tj. art. 32 oraz art. 33 § 1 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie tych przepisów, a w konsekwencji przyjęcie przez sąd, iż osoby, które w ogóle nie brały żadnego udziału w postępowaniu administracyjnym oraz nie wniosły skargi są uczestnikami postępowania na prawach strony, podczas gdy uprawnienia uczestnika postępowania na prawach strony winny przysługiwać osobie, która nie wniosła skargi, ale brała udział w postępowaniu administracyjnym,

- przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:

2. art. 178 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez przyjęcie przez sąd, iż braki nie zostały w terminie uzupełnione, podczas gdy strona wykonała czynności, do których została wezwana,

3. art. 178 w zw. z art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż strona nie dołączyła do skargi kasacyjnej odpisów załączników w liczbie odpowiadającej liczbie stron postępowania, podczas gdy pełnomocnik skarżących dołączył odpisy załączników w liczbie większej niż wynikająca z ustawowego zobowiązania,

4. art. 178 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy nie było ku temu podstaw, bowiem pełnomocnik skarżących dostarczył wymagane dokumenty już na etapie składania skargi kasacyjnej, a w przypadku nawet przyjęcia innego założenia przez sąd, to z kolei brak poświadczenia za zgodność z oryginałem odpisów jednego kompletu załączników do skargi kasacyjnej, nie może stanowić braku istotnego uniemożliwiającego nadania sprawie dalszego biegu, w sytuacji faktycznego dołączenia tego kompletu załączników.

Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z treści art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna poza wymaganiami określonymi w § 1, m.in. czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony, tj. wymogom określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej podlega ona odrzuceniu, o czym stanowi art. 178 p.p.s.a.

W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., znajdującą zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpowiedniej ilości kompletów załączników skargi kasacyjnej jest bowiem istotnym brakiem formalnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie pismu dalszego prawidłowego biegu.

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z 20 czerwca 2017 r. wezwano pełnomocnika ustanowionego w sprawie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie oryginałów załączników wymienionych w skardze kasacyjnej lub odpisów tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem w sposób odpowiadający wymogom przepisów art. 41 ust. 3, 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 794 ze zm. ) oraz art. 48 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz 1 egzemplarza przedmiotowych załączników poświadczonych za zgodność z oryginałem celem ich dołączenia do odpisu skargi kasacyjnej oraz dwóch egzemplarzy odpisu skargi kasacyjnej wraz z załącznikami - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie prawidłowo doręczono pełnomocnikowi skarżących kasacyjnie 3 lipca 2017 r. - co nie było kwestionowane przez stronę, w związku z czym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upływał 10 lipca 2017 r. We wskazanym terminie pełnomocnik strony nie uzupełniła braku formalnego przedłożyła bowiem tylko trzy komplety załączników skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz dwa egzemplarze skargi kasacyjnej. Natomiast nie przedłożyła jeszcze jednego kompletu załączników skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem ich dołączenia do odpisu skargi kasacyjnej. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną.

Nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja zażalenia kwestionująca prawidłowość odrzucenia skargi kasacyjnej z uwagi na niedołączenie wymaganego kompletu załączników skargi kasacyjnej, jak również twierdzenie, iż brak poświadczenia za zgodność z oryginałem odpisów jednego kompletu załączników do skargi kasacyjnej, nie może stanowić braku istotnego uniemożliwiającego nadania sprawie dalszego biegu. Odwołując się do uzasadnienia cytowanej uchwały z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 wyjaśnić należy, że niedołączenie przez skarżących odpowiedniej ilości kompletów załączników skargi kasacyjnej w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a który nie może być uzupełniony za stronę przez sąd.

W tej sytuacji, zgodnie z podanym w zarządzeniu rygorem, stosownie do treści art. 178 sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej, której braków nie uzupełniono w terminie.

Zamierzonego przez skarżących skutku nie mógł też odnieść zarzut dotyczący naruszenia przepisów art. 32 oraz art. 33 § 1 p.p.s.a., bowiem WSA w Olsztynie właściwie wskazał uczestników postępowania w przedmiotowej sprawie. Ponadto ta okoliczność nie była przez stronę kwestionowana ani w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ani w skardze kasacyjnej, a nawet na etapie uzupełniania braków formalnych wskazanych w Zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału WSA w Olsztynie z 20 czerwca 2017 r.

Odnosząc się z kolei do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.