Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 168/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 lutego 2022 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na bezczynność Rady Gminy L. w przedmiocie braku podjęcia uchwały o przystąpieniu do procedury punktowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Firma A złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę ma bezczynność Rady Gminy Lanckorona w zakresie braku podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany uchwały Rady Gminy Lanckorona nr VII/62/2003 z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie uchwalenia punktowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona w zakresie obejmującym działki ewidencyjne nr [...] położone w Skawinkach, poprzez dopuszczenie na tych działkach możliwości eksploatacji złoża piaskowców krośnieńskich "Skawinki" w kat. C1. na koszt wnioskującej spółki.

Strona skarżąca wniosła o

- zobowiązanie Rady Gminy Lanckorona do podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany uchwały Rady Gminy Lanckorona nr VII/62/2003 z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie uchwalenia punktowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona w zakresie obejmującym działki ewidencyjne nr [...] położone w Skawinkach, poprzez dopuszczenie na tych działkach możliwości eksploatacji złoża piaskowców krośnieńskich "Skawinki" w kat. C1 na koszt wnioskującej spółki, w terminie dni 14tu od prawomocności wyroku

- stwierdzenie, że bezczynność organu - Rady Gminy Lanckorona - nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa

- zasądzenie od Gminy Lanckorona - reprezentowanej przez Radę Gminy Lanckorona - na rzecz skarżącej spółki sumy pieniężnej w wysokości 25.000, 00 zł

- zasądzenie od Gminy Lanckorona na rzecz skarżącej spółki wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przypisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżąca spółka pozostaje właścicielem wyżej wskazanych działek - położonych w miejscowości Skawinki - Gmina Lanckorona. Spółka poprzez działania formalne zmierza od wielu lat do umożliwienia na tych działkach możliwości eksploatacji złoża piaskowców krośnieńskich "Skawinki" w kat. C1. Na działkach znajduje się złoże kopalin - tj. obszar złoża piaskowców krośnieńskich "Skawinki".

Zarządzeniem zastępczym z dnia 2 lutego 2016 nr [...] Wojewoda Małopolski wprowadził złoże do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona.

Obok spółki żywotnie zainteresowanymi przedmiotową inwestycją pozostaje szereg mieszkańców Skawinek - w tym 57 osób, które udzieliło poparcia Spółce w przedmiotowej sprawie (lista w załączeniu). Poparcie dla przedmiotowej inwestycji jest Szersze, czego dowodem jest lista osób popierająca zamierzenie inwestycyjne załączona za pismem spółki z dnia 18 stycznia 2021 (oryginał w dyspozycji Gminy)

Prawomocnym wyrokiem z dnia 5 listopada 2019 r., sygn. II SA/Kr 738/19 WSA w Krakowie stwierdził nieważność uchwały Nr V/29/2019 Rady Gminy Lanckorona z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona w części obejmującej wskazanie, że na terenach, na których występuje udokumentowane złoże piaskowców krośnieńskich "Skawinki" w kat. C1, złoża tego nie przewiduje się do eksploatacji. WSA w Krakowie wskazał przy tym, że stwierdzenie nieważności studium w tej części dotyczy działek ewidencyjnych nr [...] W uzasadnieniu tego wyroku WSA w Krakowie stwierdził, że: "uwzględnienie uwarunkowań wynikających z występowania udokumentowanych złóż kopalin nie może być rozumiane jako upoważnienie do ustanowienia całkowitego zakazu ich eksploatacji, albowiem taki zakaz funkcjonalnie zrównuje tereny gdzie występują udokumentowane złoża kopalin z terenami, gdzie złóż takich brak, a więc stanowi przeciwieństwo uwzględnienia specyfiki terenu wynikającej z występowania tychże złóż. (...) Kierunki zagospodarowania danego terenu powinny uwzględniać istnienie złoża tak, aby możliwa była jego eksploatacja w przyszłości".

Pismami z dnia 20 lutego 2020 roku oraz późniejszymi pismami z dnia 21 grudnia 2020 i 13.01.2021 - oraz szeroką korespondencją uzupełniającą Spółka wystąpiła o zmianę uchwały Rady Gminy Lanckorona nr VII/62/2003 z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie uchwalenia punktowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona w zakresie obejmującym wymienione wcześniej działki ewidencyjne, poprzez dopuszczenie na tych działkach możliwości eksploatacji złoża piaskowców krośnieńskich "Skawinki" w kat. C1. na koszt wnioskującej spółki.

Spółka - wobec stanowiska Gminy z pisma z dnia 04.06.2020r - wskazującego na brak środków na uruchomienie procedury planistycznej - od samego początku deklarowała chęć wszczęcia i prowadzenia procedury planistycznej na swój koszt.

Pomimo powyższego i przedłożenia przez Wójta Gminy Lanckorona projektu stosownej uchwały o przystąpieniu w tym zakresie do zmiany uchwały Rady Gminy Lanckorona nr VIl/62/2003 z dnia 15 maja 2003 r., początkowo Rada Gminy zdjęła przedmiotową uchwałę z porządku obrad w toku posiedzenia z dnia 18.11.2020 roku , zaś pomimo ponownego przedłożenia uchwały w tym przedmiocie na sesje Rady Gminy w dniu 26 stycznia 2021 roku nie podjęła uchwały w tym przedmiocie.

Doszło do celowego rozdzielenia przedłożonych zmian dotyczących obszaru Skawinek na dwie części "Skawinki I" i "Skawinki II" - przy czym zmiany niedotyczące wniosku spółki zostały przyjęte i procedura planistyczna została uruchomiona.

Do chwili obecnej wniosek o zmianę uchwały Rady Gminy Lanckorona nr VII/62/2003 z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie uchwalenia punktowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona w zakresie opisanym powyżej nie został rozpatrzony i obligatoryjna procedura zmiany nie została wszczęta.

Zaznaczono, iż spółka nie domaga się podjęcia uchwały o skonkretyzowanej treści ale uchwały o przystąpieniu do zmiany uchwały Rady Gminy Lanckorona nr VII/62/2003 z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie uchwalenia punktowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona.

Sytuacja obecna powoduje, iż mimo obligatoryjnej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie (o czym niżej) organ gminy celowo pozostaje bezczynny, by nie doprowadzić do sytuacji merytorycznego wszczęcia procedury planistycznej - a tym samym by uniemożliwić spółce działanie poprzez stosowane skargi (do wojewody i ew. interwencje władczą tego organu w treść planu - podobnie jak rzecz miała się w odniesieniu do studium) w sytuacji wydania uchwały odmawiającej zmianę wnioskowaną.

O ile co do zasady kwestia wprowadzenia wnioskowanych zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego poddana jest władztwu planistycznemu gminy. Nie jest jednak tak w odniesieniu do terenu górniczego. Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 868 z późn. zm., dalej: p.g.g.) udokumentowane złoża kopalin w celu ich ochrony ujawnia się w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Istnieje zatem prawny obowiązek zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego celem ujawnienia złoża kopalin. Uprzednio rzecz miała się analogicznie na gruncie uprzednio obowiązującego art. 53 ust. 1, art. 54, art. 64 i art. 145 prawa geologicznego i górniczego z 1994 roku.

Brak podjęcia stosownej uchwały przez Radę Gminy o wszczęciu obligatoryjnej procedury planistycznej powoduje stan zawinionej bezczynności. Należy przy tym wyraźnie zaznaczyć, iż wszczęcie owej procedury zmierzającej do zmiany - jako oblig na mocy ww. przepisów prawa nie ogranicza procedury merytorycznej po uzgodnieniu planu - tj. możliwości wypowiedzenia się Gminy (oczywiście także negatywnego) co do planowanej inwestycji w trybie decyzji środowiskowej (par. 3 ust. 1 pkt. 40 lit. A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko). Skoro tak to zarówno w tym trybie jak i w trybie koncesyjnym istnieje możliwość zapewnienia stosownego dla potrzeb ochrony środowiska lokalnego warunków zamierzenia.

Blokowanie zamierzenia nie może jednak przyjmować postaci działań pozaprawnych i faktycznego ignorowania obowiązków nałożonych na Gminę w zakresie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Pomimo, iż ma to mniejsze znaczenie dla żądania wskazać należy, iż wszelkie argumenty merytoryczne przemawiają za przedmiotową zmianą - i tak złoże piaskowców krośnieńskich "Skawinki" jest jedynym udokumentowanym złożem występującym na terenie Gminy Lanckorona. Skoro na terenie gminy brak jest innych złóż surowców naturalnych, to tym bardziej brak jest podstaw do tego, aby w miejscowym planie utrzymywać dotychczasowe przeznaczenie przedmiotowych działek. Należy przy tym zaznaczyć, iż nie odbędzie się to ze szkodą dla ustroju rolnego Gminy z uwagi na fakt iż działki te stanowią następujące użytki:

działka nr [...] - RIVa" działka nr [...] - RIVa, działka nr [...] - LsIII, działka nr [...] - RIVa, RIVb, LsIII, działka nr [...] - RIVa, RV, działka nr [...] - RIVa, działka nr [...] - RIVa, działka nr [...] - RIVa, RV, działka nr [...] - RIVa, RIYb, działka nr [...] - RIVa, LsIV, działka nr [...] - LsIV, działka nr [...] - RIVa, działka nr [...] - RIVa, RVIb, dr, działka nr [...] - RIVa, RV, działka nr [...] - RIVa, RIYb, działka nr [...] - RIYb, działka nr [...] - RIVa, RV, działka nr [...] - RIVa, RV, działka nr [...] - RIVa, PsV. Zatem brak jest przeszkód formalnych w zakresie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej.

Zwrócono uwagę, na fakt, iż obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pozostaje w sprzeczności z zapisami obowiązującymi studium (po modyfikacji poprzednio zarządzeniem zastępczym a później wynikłej z orzeczenia WSA w Krakowie z dnia 5 listopada 2019 r, sygn. II SA/Kr 738/19). Bezsprzeczny jest fakt, iż w Studium ujawniono złoże piaskowców krośnieńskich "Skawinki" oraz zawarto wskazania dotyczące jego eksploatacji. W związku z ujawnieniem złoża w Studium oraz określeniem warunków jego eksploatacji, obecnie obowiązujący miejscowy plan stał się nieaktualny w części obejmującej działki Spółki nr [...] Organy Gminy Lanckorona są zobligowane do dokonania aktualizacji miejscowego planu w tym zakresie by dostosować treść planu do studium. Również powyższe czyni zmianę planu prawnie wymagalną, zaś brak działania organów gminy w tym zakresie bezczynnością zaistniałą z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu ww. przepisów.

Podkreślono, że bezczynność Organów Gminy - w szczególności obecnie Rady Gminy - ma charakter stricte umyślny. Świadczy o tym fakt ignorowania stanowiska wnioskodawców od roku faktycznie 2016. Świadczy o tym działanie zakwestionowane w zakresie Studium (vide orzeczenie WSA) i wreszcie fakt, iż rozdzielono procedowanie co do zmian w miejscowym planie na obszary "Skawinki I" i "Skawinki II". Owo rozdzielenie - sprzeczne z prawidłowym procedowaniem planistycznym było nakierowane na niedopuszczenie do rozpoczęcia procedury planistycznej co do zmiany, bowiem ich nieuwzględnienie na późniejszym etapie otwierałoby drogę stronie do wnioskowania stosownych działań Wojewody (czy ew. Sądu Administracyjnego) - i w efekcie prowadziłoby do ujawnienia żądanej zmiany - po stwierdzeniu nieważności innego rozstrzygnięcia. Bezczynność Organu skutkuje niemożnością rozpoczęcia działalności gospodarczej o znacznej zyskowności i tym samym może podlegać ocenie z punktu widzenia żądań opartych o art. 417 k.c. Tym niemniej spełnione w niniejszej sprawie pozostają przesłanki zastosowania owego środka, który nie ma charakteru kompensacyjnego sensu stricte.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Lanckorona wniósł o jej oddalenie i wskazał, że Rada Gminy Lanckorona na sesji w dniu 26 stycznia dokonała stosownego rozstrzygnięcia kwestii przystąpienia do punktowej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego - w głosowaniu nad projektem uchwały w sprawie przystąpienia do owej zmiany głosowało 13 radnych i w wyniku głosowania 13 radnych było przeciw podejmowaniu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego dla wskazanych nieruchomości. Taki stan rzeczy oznacza że organ dokonał rozstrzygnięcia a niniejsza skarga na bezczynność organu nie dotyczy merytorycznego rozstrzygnięcia ale braku rozstrzygnięcia jako takiego.

Skoro zatem uchwała w niniejszej sprawie została podjęta 26 stycznia 2021 to niniejsza skarga nie zasługuje na uznanie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść aż do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Jeżeli organ wydał decyzję bądź podjął inny akt (w tym przypadku uchwałę) przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, to oznacza, że brak jest podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności.

W piśmie z dnia 29 listopada 2021 r strona skarżąca wyjaśniła, że podstawą prawną żądania skargi są oprócz wskazanych dotychczas (działania na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4, art. 50 § 1 i art. 149 p.p.s.a.) jest art. 101 i 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 o samorządzie gminnym. Dodatkowo, w piśmie z dnia 22 grudnia 2021 r wskazała, że brak wykonania przez organ czynności nakazanych prawem narusza interes prawny spółki, jako właściciela działek bowiem czyni starania by na tych działkach rozpocząć eksploatację złoża piaskowców krośnieńskich "Skawinki" kat C1. Brak działania w postaci wszczęcia procedury zmiany MPZP, powoduje brak możliwości rozpoczęcia przedsięwzięcia inwestycyjnego przez spółkę (brak skutku gospodarczego) już w okresie 10 lat oraz rażąco wpływa na wartość działek (zaniża wartość majątku spółki).

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2022.329 t.j. z dnia 2022.02.09) - dalej określanej, jako p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sądy administracyjne są powołane wyłącznie do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych to jest spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych przewidzianych ustawami szczególnymi. Jednocześnie w art. 3 § 2 p.p.s.a. ustawodawca zastrzegł, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)decyzje administracyjne;

2) 1postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) 2inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) 3bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. (§ 2a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. (§ 3.)

Na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym (Dz.U.2021.1372 t.j. z dnia 2021.07.27) - Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Jak stanowi art. 101a ust 1 tej ustawy - Przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sąd administracyjny może nakazać organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, na koszt i ryzyko gminy (ust 2).

Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Bezczynność to stan, w którym organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może ona dotyczyć innych czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r (sygn. akt IV SA 961/99, LEX nr 78938) – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej – kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego.

Prawodawca nie dopuścił możliwości wniesienia skargi na bezczynność w przypadkach , w których właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego (bądź organy administracji rządowej) wydają akty prawa miejscowego lub inne akty (uchwały, zarządzenia), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.

Rozpoznając skargę na bezczynność Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić bezczynności.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1)zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2)zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3)stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Uchwalenie i zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego regulowana jest przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2020.293 t.j. z dnia 2020.02.24). Zgodnie z art. 3 ust 1 tej ustawy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych , należy do zadań własnych gminy.

W celu ustalenia przeznaczenia terenów, w tym dla inwestycji celu publicznego, oraz określenia sposobów ich zagospodarowania i zabudowy rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zwanego dalej "planem miejscowym", z zastrzeżeniem ust. 6. (art. 14 ust 1 ustawy)

Inicjatywa w procesie sporządzania i uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy do rady gminy, która podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego.

Uchwałę, o której mowa w ust. 1, rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. (art. 14 ust 4 ustawy)

Zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane.(art. 27 ustawy)

Powyższe oznacza, że podjęcie uchwały o przystąpieniu do zmiany uchwały Rady Gminy Lanckorona nr VII/62/2003 z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie uchwalenia punktowej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Lanckorona należy do zadań rady gminy.

Przedmiot i zakres skargi na bezczynność Rady Gminy Lanckorona strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika sformułowała jednoznacznie jako brak podjęcia uchwały o przystąpieniu do zmiany uchwały planistycznej. Tryb postępowania w przedmiocie zmiany mpzp regulowany jest przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a nie przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Nie mają do niego zastosowania terminy załatwiania spraw administracyjnych określone w art. 35 k.p.a.

Uchwała Rady Gminy o przystąpieniu do zmiany uchwały planistycznej nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem jest to wyłącznie uchwała intencyjna (o charakterze wewnętrznym), która wyraża jedynie zamiar gminy wszczęcia stosownego postępowania (procedury planistycznej), które zakończy się wydaniem aktu prawa miejscowego. Możliwość zaskarżenia działań planistycznych powstaje dopiero po podjęciu stosownej uchwały planistycznej. Uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego nie jest aktem prawa miejscowego.

Strona skarżąca pozostaje w błędnym przekonaniu, że jej pisma z 20 lutego 2020 r oraz późniejsze z 21 grudnia 2020 r i 13 stycznia 2021 r i szeroka korespondencja uzupełniająca spółki w sprawie uchwalenia punktowej zmiany mpzp poprzez dopuszczenie możliwości eksploatacji złoża piaskowców krośnieńskich uruchamia postępowanie administracyjne i sprawa ta powinna zostać załatwiona (poprzez dokonanie wnioskowanej zmiany w planie) w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Wieloetapowa procedura planistyczna regulowana przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest długotrwała i nie jest możliwe dokonanie wnioskowanej zmiany, jak wskazała strona skarżąca "w terminie 14 dni od dnia prawomocności wyroku".

Strona skarżąca swoje żądanie ujawnienia w mpzp udokumentowanego złoża piaskowców celem dopuszczenia możliwości ich eksploatacji wywodzi z art. 95 ustawy z dnia 9 czerwca 2021 r prawo geologiczne i górnicze (Dz.U.2021.1420 t.j. z dnia 2021.08.05 )

Zgodnie z art. 95 ust 1 tej ustawy - udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, a także udokumentowane kompleksy podziemnego składowania dwutlenku węgla, w celu ich ochrony ujawnia się w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz planach zagospodarowania przestrzennego województwa.

W terminie do 2 lat od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologicznej przez właściwy organ administracji geologicznej obszar udokumentowanego złoża kopaliny oraz obszar udokumentowanego kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla obowiązkowo wprowadza się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (ust 2).

W terminie 6 miesięcy od dnia zatwierdzenia dokumentacji geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów przez właściwy organ administracji geologicznej obszar udokumentowanego złoża węglowodorów obowiązkowo wprowadza się do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Koszty sporządzenia zmiany studium ponosi przedsiębiorca, który sporządził dokumentację geologiczno-inwestycyjną złoża węglowodorów. (ust 3)

W wyroku z dnia 20 lutego 2019 r. sygn. akt II OSK 832/17 (LEX nr 2656864 ) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że przepis art. 95 ust. 1 p.g.g. dotyczy ujawniania w planach miejscowych i studiach udokumentowanych złóż kopalin. Normuje zatem sytuację, w której udokumentowane zostały już złoża kopalin (została dla nich sporządzona dokumentacja geologiczna), natomiast nie został jeszcze wyznaczony teren górniczy i obszar górniczy. Terenów i obszarów górniczych dotyczy art. 104 ust. 1 p.g.g., nakazujący ich uwzględnienie w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Rozpoznając skargę stwierdzić należy, wbrew oczekiwaniom strony skarżącej, że art. 95 ustawy z dnia 9 czerwca 2021 r prawo geologiczne i górnicze nie kreuje przepisu szczególnego, który ustanawiałby konkretny termin dla organów gminy do ujawnienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego udokumentowanych złóż kopalin.

W art. 208 ust 5 ustawy prawo geologiczne i górnicze znajduje się odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym, jednak dotyczy on wyłącznie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Zgodnie z art. 18 ust 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego należy do wyłącznej właściwości rady gminy.

Jednocześnie wskazać należy że skarga nie spełnia przesłanek wymienionych w art. 101a w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, bowiem brak przepisu szczególnego dotyczącego terminu ujawnienia udokumentowanego złoża kopalin w mpzp. Samo uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest obowiązkowe , nie ma zatem podstaw do zastosowania art. 101 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym. Regulacja zawarta w tej ustawie będzie miała zastosowanie wówczas gdy konkretna norma prawna będzie nakładała na organ gminy obowiązek podjęcia określonej uchwały z zakresu administracji publicznej w określonym czasie. Określenie konkretnego terminu miałoby takie znaczenie, że uchybienie mu powodowałoby stan bezczynności organu. Dopiero bezskuteczny upływ terminu prowadzi do bezczynności. Ustawodawca nie przewidział żadnych sankcji przymuszających gminę do realizacji obowiązku (przystąpienia do zmiany planu), a stwierdzenie nieaktualności planu podlega samodzielnej ocenie rady gminy, przy jednoczesnym zachowaniu i przestrzeganiu ustawowego porządku prawnego.

Z tych względów skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2022.329 t.j. z dnia 2022.02.09 ).