Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 273/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 271 pkt 2, art. 87, art. 86 par. 1, art. 184.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Borkowski (sprawozdawca), Sędziowie NSA Zbigniew Kmieciak, WSA del. Ludmiła Jajkiewicz, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 918/06 w sprawie ze skargi P. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 21 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 1266/03 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawiał się następująco:

1. P. K. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie l SA/Gd 1266/03, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 21 marca 2006 r. Wyrok uprawomocnił się z dniem 21 kwietnia 2006 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał jedynie na niemożność odebrania dokumentu i pobyt w Areszcie Śledczym.

2. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę. Wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia, że nie można żądać wznowienia postępowania, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała.

Skarżący przebywał w areszcie śledczym w okresie od 13 lutego 2006 r. do 26 marca 2006 r. Pięć dni wcześniej WSA w Gdańsku wydał wyrok w sprawie ze skargi P. K.. Po opuszczeniu aresztu śledczego miał on możliwość złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku, a następnie wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie był pozbawiony możliwości działania w sprawie.

3. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia P. K. wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego i rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Skarżący opuścił areszt w dniu 26.03.2006 r. co teoretycznie mogło być przesłanką sądowego rozstrzygnięcia, że w tym właśnie dniu ustała niemożność wymieniona w art. 271 pkt 2 ppsa i do dnia 21.04.2006 r. kiedy to wyrok się uprawomocnił, skarżący mógł działać w sprawie.

Zdaniem skarżącego sąd pominął podstawowy fakt, iż skarżącego w powyższej sprawie pozbawiono prawa do obrony począwszy od dnia 21.03.2006 r. kiedy to toczyła się w jego sprawie rozprawa, a skarżący w tym czasie przebywał w areszcie. W dniu 26.03.2006 r. skarżący nic nie wiedział, że w jego sprawie zapadł wyrok gdyż w dniu jego ogłoszenia przebywał w areszcie. Dlatego też zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca "..ustanie niemożności działania" gdyż będący pozbawiony prawa do obrony skarżący już od dnia 21.03.2006 r. takiego działania nie mógł podjąć.

II. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

1. Stosownie do treści art. 271 pkt 2 ppsa można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeśli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała... W niniejszej sprawie wystąpiła negatywna przesłanka z tego artykułu. Skarżący opuścił areszt śledczy przed upływem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

2. P. K. powinien liczyć się z tym, że w wyznaczonym terminie rozprawy zostanie wydany wyrok. Powinien zatem, po opuszczeniu aresztu, zasięgnąć niezwłocznie informacji co do treści orzeczenia, a następnie, skoro nie zgadzał się z jego treścią podjąć działania (w tym złożyć wniosek o jego uzasadnienie) zmierzające do zaskarżenia wyroku. Ewentualne opóźnienie w złożeniu wniosku, spowodowane sytuacją w jakiej skarżący się znalazł mogłoby uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej (art. 87 w zw. z art. 86 § 1 ppsa).

Prawidłową w rozpatrywanej sytuacji jest ocena Sądu pierwszej instancji, że spowodowana zastosowaniem aresztu niemożność działania ustała przed uprawomocnieniem się orzeczenia. Czyniło to skargę o wznowienie postępowania niedopuszczalną co prawidłowo i wyczerpująco wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

3. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 184 ppsa orzec jak w sentencji.