Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 324/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 246
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.G. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu przechowywania i oszacowania pojazdu p o s t a n a w i a : zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2014 r. W.G. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 200 zł.

Dnia 1 lipca 2014 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku W.G. podał, że wraz z żoną są osobami niepełnosprawnymi. Skarżący wskazał, że z tytułu umowy o pracę osiąga dochód w wysokości 1.680 zł (brutto). Nadto otrzymuje rentę która po potrąceniu świadczeń alimentacyjnych wynosi 324,07 zł (netto). W.G. podał, że żona pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 711 zł.

Skarżący oświadczył, że spłaca w ratach (101 zł) zadłużenie z tytułu czynszu za mieszkanie (3.000 zł).

W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawił opłaty związane z eksploatacją mieszkania (czynsz – 481,17 zł, energia elektryczna – 150 zł, gaz – 60 zł, tv – 75 zł) oraz zakupem lekarstw (200 zł).

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.

Analiza sytuacji materialnej W.G. uzasadnia wniosek, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zważyć bowiem trzeba, że dochód skarżącego z tytułu umowy o pracę i renty wynosi około 1.500 zł (netto). Żona skarżącego pobiera zasiłek dla bezrobotnych (711 zł). Skarżący spłaca w ratach zadłużenie z tytułu czynszu mieszkaniowego (3.000 zł).

Nadto z treści formularza PPF wynika, że nie ma on oszczędności ani majątku.

Powyższe okoliczności uzasadniają tezę, że skarżący nie posiada możliwości poczynienia wydatków nie służących bieżącemu – koniecznemu utrzymaniu.

Konstatując należy stwierdzić, że wniosek W.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został uwzględniony.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.