Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 580/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 28 § 1, art 29, art 34, art 37 § 1, art 49 § 1, art 58 § 1 pkt 3, art 184, art 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. sp. z o.o. sp.k. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 964/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. sp.k. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. F. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] lipca 2021 r. w przedmiocie opłaty adiacenckiej.

Zarządzeniem z [...] sierpnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej wynika, że przesyłka ta zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej do rąk upoważnionego pracownika w dniu [...] września 2021 r.

Postanowieniem z 26 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia powyższego braku formalnego w wyznaczonym terminie.

Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła zażalenie, w którym domagała się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, o czym stanowi art. 37 § 1 ppsa. W przypadku zaś gdy pełnomocnictwo udzielane jest przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną mającą zdolność sądową, to czynność ta dokonywana jest w myśl art. 28 § 1 ppsa przez organ albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym zgodnie z art. 29 ppsa organ albo osoby reprezentujące jednostkę organizacyjną mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak wykazania takiego umocowania jest brakiem formalnym, którego usunięcie jest możliwe w trybie art. 49 § 1 ppsa pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2021 r., sygn. akt I OZ 466/21).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, załączył do niej dokument pełnomocnictwa, ale nie wykazał, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była w dacie jego udzielenia umocowana do dokonywania czynności w imieniu skarżącej spółki. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie brak było możliwości zbadania czy pełnomocnictwo to zostało skutecznie udzielone. Pełnomocnik skarżącej prawidłowo wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi nie uzupełnił w wyznaczonym terminie tego braku, w związku z czym powstały warunki skutkujące odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Niezależnie od powyższego, odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej należy wskazać, że jak wynika z akt postępowania sądowego pełnomocnikowi skarżącej spółki jedną przesyłką zostały doręczone: zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, odpis skargi kasacyjnej oraz wezwanie do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi. W sprawie brak jest dostatecznych dowodów za przyjęciem za oświadczeniem pełnomocnika skarżącej, że odebrana przesyłka zawierała wyłącznie wezwanie do usunięcia braku fiskalnego skargi.

Ponadto, jak wskazano powyżej, w przypadku gdy pełnomocnik w postępowaniu sądowoadministracyjnym reprezentuje stronę niebędąca osobą fizyczną, istnieje obowiązek wykazania, że w dacie udzielenia pełnomocnictwa osoba działająca w imieniu jednostki organizacyjnej była uprawniona do jej reprezentacji i nie naruszyła zakresu ani sposobu tej reprezentacji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 707/13, czy z 26 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1346/13). Tym samym przedstawienie wraz ze skargą wyłącznie dokumentu pełnomocnictwa nie czyni zadość przedstawionym powyżej wymogom pism procesowych wszczynających postępowanie w sprawie.

Jak wskazano to powyżej, z kształtu obowiązujących przepisów wynika, że pełnomocnik składający w imieniu strony skargę do sądu administracyjnego ma obowiązek wykazania faktu ustanowienia go pełnomocnikiem przez nadesłanie odpisu stosownego dokumentu. Czynność ta musi zostać dokonana nawet w przypadku, gdy jest to ten sam dokument pełnomocnictwa, którym pełnomocnik posługiwał się w toku postępowania administracyjnego. Obowiązujące przepisy nie zwalniają bowiem dotychczasowych pełnomocników z obowiązku wykazania prawidłowo udzielonego im pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi.

Odnosząc się z kolei do argumentu o możliwości samodzielnego pozyskania wydruku odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, wskazać należy, że obowiązek, o którym mowa w art. 29 ppsa został nałożony na stronę postępowania. Nie jest zatem obowiązkiem sądu ustalanie, kto był uprawniony do reprezentacji spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1583/13), a zatem czy pełnomocnictwo zostało skutecznie udzielone.

W tak ustalonym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.