Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 334/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58,59
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 lipca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], na podstawie art. 58 i 59 KPA odmówiło Z. G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia 13 marca 2008 roku o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek strony o przywrócenie terminu nosi datę 26 maja 2008 roku, a dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia 13 marca 2008 roku, doręczonej Z. G. w dniu 18 marca 2008 roku, co oznacza, że termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem 2 kwietnia 2008 roku.

Strona dopełniła uchybionej czynności – wraz z wnioskiem wniosła odwołanie.

Zdaniem Kolegium strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Decyzja organu I instancji doręczona została pod wskazany przez stronę adres. Kolegium nie uwzględniło zarzutu skarżącej, że nie była w stanie złożyć odwołania, gdyż pracownica Urzędu [...] odmówiła przyjęcia pisma. Strona mogła złożyć odwołanie w każdy wskazany w art. 63 KPA sposób.

Kolegium nie uwzględniło również zarzutu wnioskodawczyni, iż nie złożyła wniosku w terminie z uwagi na nieznajomość prawa. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądowego nawet nieznajomość języka polskiego oraz oczekiwanie na pomoc prawną nie są okolicznościami uprawdopodobniającymi brak winy strony w uchybieniu terminu. Natomiast istnienie chociażby nieumyślnej winy lub niedbalstwa po stronie wnioskodawcy stanowi negatywną przesłankę do przywrócenia terminu (por. wyrok NSA z dnia 5 listopada 2003 roku VSA 64/03,Legalis).Ponadto, jak wynika z akt, wnioskodawczyni zapoznała się z konstrukcją odwołania, gdyż wcześniej złożyła skutecznie odwołanie od decyzji Prezydenta [...] z dnia 24 września 2007 roku.

W skardze na opisane postanowienie Z. G. wniosła o jego uchylenie z uwagi na błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy i merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy poprzez przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadniając wniosek i zarzuty skargi, skarżąca napisała, że brak prawidłowej oceny stanu faktycznego sprawy spowodował wydanie błędnego postanowienia.

Już we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca napisała, że odwołanie nie zostało przyjęte przez urzędniczkę z Urzędu [...], która potraktowała skarżącą bardzo niegrzecznie i kazała wyjść z pokoju.

W połowie maja skarżąca dowiedziała się o istnieniu pełnomocnika Rzecznika Praw Obywatelskich [...], do którego udała się około 20 maja i tam dowiedziała się o instytucji przywrócenia terminu oraz – że w decyzji organu I instancji są błędy.

Skarżąca uważa, że odwołania nie wniosła bez swojej winy, gdyż została źle potraktowana przez urzędniczkę, a wniosek o przywrócenie terminu złożyła niezwłocznie po wizycie u pełnomocnika Rzecznika Prawa Obywatelskich.

Skarżąca uważa, że organ II instancji winien uwzględnić fakt, iż skarżąca jest w podeszłym wieku ( 75 lat) i jest w znacznym stopniu niepełnosprawna. Zdarzenie, które spowodowało, że skarżąca nie złożyła odwołania całkowicie zachwiało samopoczuciem skarżącej; w taki sam sposób mogłoby wpłynąć na stan zdrowia innych osób.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaważył, co następuje:

Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W podstawie prawnej postanowienia organu odwoławczego powołano przepisy art.58 i 59 kpa.

Przepisy te stanowią, że.: w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin, a przywrócenie terminu do złożenia tej prośby jest niedopuszczalne ( art. 58) i : o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie, a o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia.( art. 59).

Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że sąd administracyjny nie mógł przywrócić Z. G. terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, o co wnoszono w skardze, gdyż nie ma takich kompetencji.

Termin do wniesienia odwołania mogło przywrócić jedynie Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...].

Sąd uprawniony jest do oceny, czy zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] zostało podjęte zgodnie z prawem.

Jak wynika z akt, a w szczególności – z oświadczeń skarżącej, po doręczeniu w dniu 18 marca 2008 roku decyzji organu I instancji, skarżąca w dniu 26 marca 2008 roku sporządziła od niej odwołanie i udała się z pismem do Urzędu [...], celem wniesienia odwołania.

Nie uczyniła tego na skutek niegrzecznego, bulwersującego zachowania się urzędniczki.

Termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 2 kwietnia 2008 roku.

Dalej skarżąca napisała, że w połowie maja uzyskała informację od pełnomocnika Rzecznika Praw Obywatelskich, że może czynić starania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i dopiero wówczas, a było to już - w dniu 27 maja 2008 roku, wniosła odwołanie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Skoro z wyżej zacytowanych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących starań o przywrócenie uchybionego terminu wynika, że wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jest to termin nieprzekraczalny, to skarżąca powinna uprawdopodobnić we wniosku, że nie mogła bez własnej winy wnieść odwołania i wniosku o przywrócenie terminu od około 26 marca do dnia 27 maja 2008 roku.

Okoliczności tej skarżąca, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], nie dowiodła i nie uprawdopodobniła, a Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd organu.

Słusznie zauważa organ orzekający, że nawet gdyby bulwersujące skarżącą zachowanie urzędnika Urzędu [...] uniemożliwiło skarżącej wniesienie odwołania osobiście, to strona mogła to uczynić za pośrednictwem poczty bądź w inny sposób wskazany w art. 63 kpa, przy czym od dnia sporządzenia pisma, które skarżąca przedkłada na dowód opracowania odwołania ( dzień 26 marca 2008 roku), do dnia upływu terminu do wniesienia środka zaskarżenia ( dzień 2 kwietnia 2008 roku) upłynęło jeszcze 7 dni. Skarżąca, poza ogólnym stwierdzeniem, że "atmosfera i zachowanie, jakiego doświadczyłam podczas składania mojego odwołania totalnie mnie zachwiało" nie wskazała, jakie przyczyny uniemożliwiły złożenie odwołania z zachowaniem terminu już po wizycie w Urzędzie Miasta [...] i aż do dnia 27 maja 2008 roku, kiedy to skarżąca wysłała listem poleconym odwołanie od decyzji organu I instancji z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Również i w odniesieniu do tego terminu skarżąca nie dowiodła ani nie uprawdopodobniła, że zachowała termin do złożenia wniosku, bowiem nie wskazała jednoznacznie, kiedy ustała przyczyna, z powodu której nie mogła wnieść odwołania i wniosku o przywrócenie terminu.

W skardze ( strona 2 pisma, k-3 akt), skarżąca napisała, że około 20 maja 2008 roku udała się do biura pełnomocnika Rzecznika Prawa Obywatelskich [...], co powoduje, że nie ma pewności, czy skarżąca dochowała terminu do złożenia wniosku. We wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania skarżąca podała, że o istnieniu pełnomocnika Rzecznika Praw Obywatelskich [...] skarżąca dowiedziała się w kwietniu 2008 roku.

W opisanych okolicznościach sprawy nie można skutecznie zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu [...], że uznało, iż nie zachodzą ustawowe przesłanki do przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania, bowiem skarżąca nie dowiodła i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy Z. G.

Na tę ocenę nie mogą mieć wpływu inne wskazywane w skardze okoliczności, jak starszy wiek skarżącej, czy nieznajomość prawa. Jak słusznie zauważył organ, wcześniej skarżąca czynnie i skutecznie podejmowała działania w toku postępowania administracyjnego, a dołączone do akt odwołanie sporządzone przez skarżącą w dniu 26 marca 2008 roku wskazuje, z jakich przyczyn skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu I instancji.

Przedmiot niniejszej sprawy – ocena zaskarżonego postanowienia, nie pozwala na wypowiadanie oceny odnośnie legalności decyzji organu I instancji w sprawie dodatku mieszkaniowego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił, jako nieuzasadnioną, skargę Z. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 28 lipca 2008 roku.