Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 115/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 245 par. 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: – Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W..


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF w dniu 16 sierpnia 2012 r. wniosek J. H. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w niniejszej sprawie, dotyczącej przewlekłego prowadzenia przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postępowania administracyjnego.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. H. prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i córką. Mieszka w domu będącym własnością córki. Wnioskodawca jak i jego żona są osobami schorowanymi, ich leczenie wymaga systematycznych wizyt w ośrodkach opieki zdrowotnej. Zakup niezbędnych leków, koszty rehabilitacji oraz dojazdy do szpitali pochłaniają miesięcznie kwotę około 400 zł. Pozostałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu, jak opłaty za wodę, odbiór ścieków, wywóz śmieci, energię elektryczną, gaz, wynoszą około 350 zł. Skarżący połowę świadczenia rentowego odkłada na zakup opału do ogrzania domu. Wnioskodawca ponosi także wydatki na bieżące remonty zamieszkiwanej nieruchomości (200-300 zł). Dodatkowo studia córki generują kolejne wydatki skarżącego.

Wnioskodawca nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca wnioskował o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zaś wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym do niniejszej sprawy wniosku oraz wynikających z przedłożonych dokumentów źródłowych uzasadnia przyjęcie, że w takiej sytuacji znajduje się skarżący.

Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym J. H. wynosi 2.401 zł, co daje kwotę ok. 800 zł na jedną osobę. Same opłaty związane z utrzymaniem domu oraz leczeniem skarżącego i jego żony pochłaniają miesięcznie kwotę około 750 zł. Poza tym wnioskodawca ponosi koszty edukacji córki, bieżących napraw domu oraz gromadzi środki na zakup opału niezbędnego do ogrzania domu. Uwzględniając przy tym aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, należy stwierdzić, że dochód uzyskiwany w gospodarstwie domowym nie pozwala skarżącemu poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. W tej sytuacji, nie posiadając wartościowych przedmiotów ani oszczędności, wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.