Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1741/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art/ 22 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
article: par 18 ust. 3 i ust. 5
journal: Dz.U. 2008 nr 139 poz 883
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata  2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska- Jóźków, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. sprawy ze skargi ze skargi L. B. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę


UZASADNIENIE

1. W dniu 29 kwietnia 2013 r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) wpłynął wniosek L. B. (dalej: Skarżąca) w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

2. Przeprowadzona weryfikacja wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów wykazała, że zachodzi potrzeba usunięcia braków i nieprawidłowości. W związku z powyższym [...] Oddział Regionalny ARIMR pismem z dnia 29 października 2013 r. wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków i nieprawidłowości w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie do uzupełnienia braków i nieprawidłowości zostało doręczone w dniu 31 października 2013 r. Mając na uwadze 21 - dniowy termin na uzupełnienie braków i nieprawidłowości, wskazany w wezwaniu końcowy termin na złożenie uzupełnień przypadał na dzień 21 listopada 2013 r.

Tego dnia do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy, a dnia następnego kolejne dokumenty.

3. W wyniku ponownie przeprowadzonej weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy stwierdzono, że złożony wniosek o przyznanie pomocy zawiera w dalszym ciągu liczne braki i nieprawidłowości. W związku z powyższym [...] Oddział Regionalny ARiMR, pismem [...] z dnia 15 lutego 2013 r. wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków i nieprawidłowości. Wezwanie do uzupełnienia braków i nieprawidłowości zostało doręczone w dniu 22 lutego 2013 r. Mając na uwadze 21- dniowy termin na uzupełnienie braków i nieprawidłowości, wskazany w wezwaniu końcowy termin na złożenie uzupełnień przypadał na dzień 17 marca 2013 r.

4. W dniu 17 marca 2013 r. do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek Skarżącej o przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień.

5. W dniu 21 marca 2013 r. [...] Oddział Regionalny ARiMR pismem P-[...] poinformował Skarżącą, że nie została wyrażona zgoda na przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień.

6. W dniu 24 marca 2014 r. Kierownik Biura Wparcia Inwestycyjnego [...] Oddziału Regionalnego ARiMR działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa ARiMR w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich i udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), pismem (P-9/135) odmówił Skarżącej przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013, ze względu na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na ma 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm,). W wyniku analizy dostarczonej dokumentacji stwierdzono, że wniosek o przyznanie pomocy nie kwalifikuje się do dalszej oceny z uwagi na nieuzupełnienie braków i nieprawidłowości, szczegółowo wskazanych w piśmie [...] z dnia 15 lutego 2014 r.

7. Pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. Skarżąca wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w niniejszej sprawie.

8. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. ([...]) Dyrektor Departamentu Działań Inwestycyjnych ARiMR, działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa ARiMR, podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono, że w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2013 r. nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w związku z czym brak jest podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy.

9. W dniu 5 czerwca 2014 r. do Centrali ARiMR wpłynęła kierowana do WSA w Warszawie skarga na rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2014r. ([...]) o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W piśmie tym Skarżąca wniosła "o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania »Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw«, ewentualnie o ponowne rozpatrzenie wniosku".

W uzasadnieniu zwrócono uwagę, że rozstrzygnięcie narusza prawo, a w szczególności rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-20013.

W ocenie Organu, jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunęła ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. Rozstrzygnięcie zostało wydanie po uprzednim odrzuceniu prośby o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków. Odrzucenie prośby przez Kierownika Biura Wsparcia Inwestycyjnego nastąpiło w dniu 21.03.2014 r., czyli już po upływie terminu na przedłożenie uzupełnień do wniosku, który mijał 15.03.2014 r. i z wiadomych powodów nie dane było Skarżącej uzupełnić pozostałych braków. Prośbę o przedłużenie terminu na uzupełnienie wysłała Skarżąca dnia 14.03.2014 r. gdyż wiedziała już, że w wyznaczonym terminie tj. do 15.03.2014 r. nie uzyska wszystkich niezbędnych dokumentów. Skarżąca dostrzegła, że rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy było spowodowane niesłusznym odrzuceniem prośby o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków, co nie stwarzało możliwości skompletowania dokumentów. Zgodnie z § 21 cyt. rozporządzenia Agencja, na uzasadnioną prośbę wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na przedłużenie terminu wykonania przez wnioskodawcę określonej czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, przy czym przedłużenie terminów wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności nie może przekroczyć łącznie 30 dni.

W trakcie rozmowy telefonicznej z osobą uprawnioną do kontaktu, Skarżąca ustaliła, że są podstawy do uzyskania zgody na przedłużenie terminu złożenia uzupełnień, oraz że nie musi dokonać wszystkich poprawek i uzupełnień, bo po przedstawieniu kompletu dokumentów będzie można rozpatrzyć wniosek mając jego pełny obraz. Tak rozumiała treść § 23. 1. cyt. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r.

Wezwanie przez Agencję wnioskodawcy do wykonania określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy wstrzymuje bieg terminu rozpatrywania wniosku o przyznanie pomocy do czasu wykonania przez wnioskodawcę tych czynności. W związku z powyższym Skarżąca zakładała, że uzasadniona prośba o wydłużenie terminu wstrzyma bieg rozpatrywania wniosku. Spotkała się więc z brakiem wyrozumiałości i wsparcia ze strony osoby prowadzącej weryfikację wniosku, która nie dała szansy na przedstawienie kompletu dokumentów. Uzasadniając odmowę prośby o przedłużenie terminu wskazano na brak staranności oraz, że Skarżąca nie wykazała faktycznej, niezależnej od siebie niemożliwości wykonania określonych czynności. Pozytywne rozpatrzenie prośby o wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień pozwoliłoby na wykazanie działań jakie podjęła. Sedno problemu to uzyskanie potwierdzenia od producenta, którego Skarżąca wybrała w czasie ofertowania, że maszynę którą chce zakupić może umiejscowić na samochodzie ciężarowym.

Z uwagi na fakt, że producent nie jest w Polsce, czas skonstruowania oficjalnego zapytania, uzyskanie odpowiedzi zwrotnej jej przetłumaczenie powoduje wydłużenie czasu potrzebnego na te czynności. Atutem projektu ma być mobilność, na wzór wielu firm różnych branż, które swoich pracowników wysyłają do klienta. W czasie weryfikacji wniosku Skarżąca napotkała na kolejne przeszkody, które próbowała wyeliminować. Kolejną był samochód ciężarowy, bo do uzupełnień do pisma z dnia 29.10.2013r. założyła, że sorter zamontuje na wynajętym samochodzie, którego tonaż nie wymagałby uzyskania licencji na wykonywanie transportu drogowego. Później dopiero okazało się, żeby sorter swobodnie obsługiwany w czasie pracy potrzebuje większego samochodu. Dlatego po wstępnych rozmowach telefonicznych z Głównym Inspektorem Transportu Drogowego i braku uzyskania jednoznacznej informacji dotyczącej licencji na większy samochód Skarżąca wysłała prośbę o interpretację przepisów, co było główną przyczyną prośby o przedłużenie terminu na uzupełnienie dokumentów. Jest to istotne, bo od uzyskanej interpretacji przepisów Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego uzależnione było dalsze postępowanie.

Odnosząc się do pisma z dnia 21.03.2014 r., w którym nawiązuje do wystąpienia z dnia 15.02.2014 r. Skarżąca nadmieniła, że uzupełnienie wiele punktów było uzależnione od uzyskania potwierdzenia od producenta maszyny o możliwości posadowienia jej na samochodzie ciężarowym i od interpretacji przepisów uzyskanych z Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego. Część punktów z pisma z dnia 15.02.2014 r. nie wymaga zmian, jedynie wyjaśnienia o nie stwarzaniu sztucznych warunków do otrzymania dofinansowania, które chciała przedstawić z kompletem pozostałych dokumentów na których uzyskanie czekała, co dotyczy punktu 1. Punkty 2, 3, 4, 6, 7, 9 niemalże w całości dotyczą poprawek i zmian w przypadku posadowienia maszyny w budynku, a nie dotyczą sytuacji gdy maszyna będzie posadowiona i będzie pracować na samochodzie ciężarowym. W punkcie 5 głównie zarzucono niedokładności na zapytaniu i ofertach i w konsekwencji poproszono o przeprowadzenie od nowa procesu ofertowego.

Skarżąca nadto zauważyła, że skierowane zapytania do producentów i ich oferty spełniają wymagane dane, i przede wszystkim, są czytelne i oczywiste. Natomiast punkt 8 pisma odnosi się do konfliktu krzyżowego powierzchni na której jest realizowany program. W pierwotnym wniosku w Tabeli III.A. została wpisana działka nr [...] (obręb [...], nr obrębu 0012[...]); Skarżąca źle zrozumiała osobę pomagającą wypełniać wniosek i podała działkę jedną z wielu jakie posiada, ale nigdy ta działka nie była brana pod uwagę jako zaplecze tej operacji i dlatego w pierwszym uzupełnieniu usunęła ją z wniosku i EPU uważając to za wystarczające.

10. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami rozstrzygnięć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

I. Zgodnie z treścią art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne - podobnie jak powszechne, wojskowe i Sąd Najwyższy - zostały powołane do sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Z art. 184 tegoż aktu normatywnego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności publicznej obejmującej również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.

Różnica pomiędzy sprawowaniem kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne a załatwianiem sprawy wynikającej z działalności administracji publicznej przez sądy powszechne jest dość oczywista. Te ostatnie, bowiem przejmują sprawę wynikającą z działalności administracji publicznej do dalszego jej załatwienia; w przypadku zaś sądów administracyjnych sprawa, której przedmiot jest związany z działalnością organów administracji publicznej, nie przestaje być sprawą, której załatwienie należy cały czas do kontrolowanego przez Sąd organu. Sąd administracyjny, bowiem dokonuje - w ramach sprawowanych funkcji orzeczniczych - kontroli (oceny) tej działalności. Sąd ten na skutek zaskarżenia aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, a także bezczynności organu administracji publicznej nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia; ma jedynie skontrolować i ocenić działalność tego organu. Nie może, zatem - co do zasady - zastępować organu administracji publicznej i merytorycznie rozstrzygać sprawy.

II. Określając zakres kognicji zauważyć należy, że sądy administracyjne, w tym wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.).

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega też wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy.

Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych, stanowi, bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracyjnego państwa. Stopień zaś akceptacji owego działania organów administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa.

III. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca, bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi:

naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy;

inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach.

Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia.

IV. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" reguluje rozporządzenie MRiRW z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883, z późn. zm.), zwane dalej "rozporządzeniem", wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz, U. z 2013 r. poz. 173), zwanej dalej "ustawą".

Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

V. Zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy zawiera inne niż określone w ust. 1 i 2 nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do ich usunięcia w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, Jednocześnie w myśl § 18 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia nieprawidłowości lub braków, o których mowa w ust. 3, usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania.

Z kolei zgodnie z § 18 ust. 5 rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym Agencja informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy.

VI. W przedmiotowej sprawie w wyniku dokonanej oceny wniosku o przyznanie pomocy pod kątem kompletności i poprawności stwierdzone zostało, że Skarżąca nie usunęła w wymaganym terminie (do dnia 17 marca 2014 r.) wszystkich braków wykazanych w piśmie z dnia 15 lutego 2014 r. stanowiącym drugie wezwanie do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień. Pomimo wyraźnego zwrócenia uwagi w rzeczonym piśmie na zaistniałe uchybienia Skarżąca nie wywiązała się między innymi z obowiązku wyjaśnienia następujących kwestii:

"a) jakie jest uzasadnienie ekonomiczne tworzenia przez wnioskodawcę działalności o powiązanym profilu z profilem działalności firmy PPHU [...];

b) czy w wyniku realizacji operacji dojdzie do wzrostu zatrudnienia na obszarach wiejskich, czyli osiągnięcia celu działania 312 wynikającego z przepisów PROW na lata 2007-2013, oraz czy nie dojdzie do przeniesienia pracowników z firmy PPHU [...]r;

c) czy działalności powiązane nie będą wspólnie rozliczane, czy będzie prowadzona oddzielna księgowość;

d) czy planowana do uruchomienia działalność będzie posiadać oddzielne zaplecze biurowe jak i zaplecze socjalne dla pracowników;

e) kto będzie odbiorcą usług, jaki będzie rynek działań;

f) jak będzie odbywało się rozliczenie kosztów związanych z obiektem".

Wbrew twierdzeniom Skarżącej udzielenie odpowiedzi na te proste pytania, ani nie wymagało przesądzenia kwestii zakupu sortera (czy ma to być urządzenie mobilne, czy też stacjonarne), a także uzyskanie odpowiedzi od Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wobec takiej opieszałości trafnie Organ nie przedłużył terminu na dokonanie uzupełnień, a w konsekwencji odmówił Skarżącej przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW na lata 2007-2013 ze względu na zaistnienie okoliczności wskazanych w § 18 ust. 5 rozporządzenia MRiRW.

W ocenie Sądu gdyby te braki- ujęte w cudzysłowie w punktach a-f zostały usunięte w terminie wniosek o przedłużenie terminu miałby szansę na uwzględnienie.

VII. Weryfikacja dokumentacji przedłożonej przez Skarżącą w ramach wniosku o przyznanie pomocy, pozwoliła Organowi dojść do przekonania, że pomimo dwukrotnego wezwania, zgodnie z § 18 ust. 3 i § 18 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia, do usunięcia nieprawidłowości lub braków, istnieją uchybienia, które uniemożliwiają stwierdzenie, iż wniosek jest kompletny i poprawny. W tym momencie nie było już możliwe wystąpienie do Skarżącej po raz trzeci z wezwaniem do usunięcia braków. Regulacja § 18 rozporządzenia nie przewiduje bowiem takiej możliwości na etapie weryfikacji kompletności i poprawności wniosku. Przepis § 18 ust. 3 w związku z § 18 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia ogranicza w tym względzie procedurę rozpatrywania wniosku w ten sposób, że możliwe jest co najwyżej dwukrotne wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stwierdzonych braków oraz do złożenia wyjaśnień. W przypadku zaś, gdy pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosku, wnioskodawca nie usunął w zakreślonych terminach wszystkich nieprawidłowości lub braków, Agencja jest zobowiązana do odmowy przyznania pomocy na podstawie § 18 ust. 5 rozporządzenia. Z powyższych względów pismem z dnia [...] marca 2014 r. Skarżąca została poinformowana o odmowie przyznania pomocy z podaniem przyczyn podjęcia przez Agencję takiego rozstrzygnięcia. W wyznaczonym przez Agencję terminie (tj. do dnia 17 marca 2014 r.) nie zostały bowiem dostarczone wszystkie dokumenty wyliczone w piśmie z dnia 15 lutego 2014 r., pomimo dwukrotnego wezwania do ich złożenia.

VIII. Znaczyć należy, iż podmiotem odpowiedzialnym za zapewnienie kompletności, poprawności i zgodności z wymogami prawa wniosku i planowanej operacji jest wnioskodawca jako strona postępowania w sprawie przyznania pomocy. Oznacza to, iż ubiegając się o wsparcie finansowe ze środków publicznych, wnioskodawca musi dochować należytej staranności w uzyskaniu i przedłożeniu właściwych dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów przyznania pomocy, ponosząc odpowiedzialność za ich poprawność oraz terminowość, zgodnie z określonymi przez Agencję wymaganiami.

Postępowanie w sprawie przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" prowadzone było na wniosek o przyznanie pomocy, w którym Skarżący złożył oświadczenie: "Oświadczam, że znane mi są zasady przyznawania pomocy określone w przepisach Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883 z późn. zm.) oraz wymagania uszczegółowione w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, w tym zasady refundacji kosztów kwalifikowanych określonych we wniosku, poniesionych w związku z realizacją operacji oraz zasady udzielania zaliczek". Oznacza to, iż składając wniosek o przyznanie pomocy Skarżąca potwierdziła, iż posiada wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie do przyznawania pomocy, jak również wymagań opracowania dokumentacji aplikacyjnej, szczegółowo opisanych w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy wyraźnie wskazuje na konieczność dołączenia do wniosku o przyznanie pomocy decyzji, pozwoleń, zgłoszeń lub opinii organów administracji budowlanej, w przypadku gdy z odrębnych przepisów wynika obowiązek ich uzyskania w związku z realizacją operacji.

IX. Z akt przedmiotowej sprawy wynika również, że organ dwukrotnie pismem z dnia 29 października 2013r., a także z dnia 15 lutego 2014r. wzywał Skarżącą do usunięcia braków i nieprawidłowości stwierdzonych we wniosku o przyznanie pomocy także w innych kwestiach. Pierwotnie, wskazał na konieczność dostarczenia dokumentacji potwierdzającej, iż we wskazanym budynku może być wykonywana działalność gospodarcza (tj. sortowanie/czyszczenie orzecha włoskiego) oraz dokumentacji potwierdzającej możliwość posadowienia sortera w ww. budynku, mając na uwadze, że ze złożonego wniosku o przyznanie pomocy wynikało, że planowany do zakupu sorter laserowy do sortowania orzechów włoskich ulokowany będzie w budynku stanowiącym zaplecze operacji.

Następnie, mając na uwadze wyjaśnienia złożone przez Skarżącą w ramach uzupełnień do wniosku o przyznanie pomocy, gdzie Wnioskodawczyni wskazała, że wychodząc naprzeciw potencjalnym klientom, którzy oczekują aby sortowanie odbywało się u nich bez konieczności pakowania, przewożenia materiału i mieszania partii materiałów od różnych klientów, zamierza zakupiony sorter zamontować na samochodzie, co pozwoli na dojazd i wykonanie usługi bezpośrednio u klienta. Organ mając na uwadze, że zapleczem operacji będzie garaż, w którym przechowywany będzie sorter w przerwach sezonowych, wskazał na konieczność złożenia wyjaśnień, w zakresie montażu sortera na samochodzie oraz wykonywania usług u klienta, wskazując na fakt, że z przedstawionych przez Skarżącą ofert wynika, iż ww. urządzenie musi być posadowione w odpowiednio do tego przystosowanym budynku z dostępem do elektryczności, wody, sprężonego powietrza. Ponadto alternatywnie, wskazał na konieczność złożenia dokumentów, potwierdzających posiadanie budynku dostosowanego do prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług związanych z sortowaniem/czyszczeniem orzechów włoskich tj. zaświadczenia z właściwego organu budowlanego.

Jak wyżej stwierdzono – biorąc pod uwagę zaniechanie Skarżącej udzielenie odpowiedzi na pytania wskazane w pkcie VI uzasadnienia – stanowiło wystarczającą podstawę do odmowy przywrócenia terminu do dokonania uzupełnień, a w konsekwencji odmowy przyznania pomocy, to kwestia wyboru rodzaju sortera nie ma jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a Organ zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia zobowiązany był do odmowy przyznania pomocy.

X. Reasumując, nie sposób uznać, aby na etapie obsługi przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosku o przyznanie pomocy w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia prawa, w szczególności § 18 ust. 5 rozporządzenia. Rozstrzygnięcie Agencji o odmowie przyznania Skarżącej pomocy finansowej w ramach przedmiotowego działania wydaje się w świetle ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy jak najbardziej zasadne. Działania Agencji należy uznać za prawidłowe zarówno co do treści, jak i formy - Agencja zachowała formę pisemną zgodnie z przepisami ustawy.

XI. Skarga podlega oddaleniu, jeżeli zaskarżonemu aktowi lub czynności nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego, jak i materialnego. Jak to zostało wykazane wyżej, Agencja w toku postępowania w sprawie z wniosku Skarżącej nie naruszyła przepisów prawa, a zatem – stosownie do treści art. 151 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji.