Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2432/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okres od grudnia 2007r. do listopada 2008r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Z. M. (dalej zwany: "Skarżącym"), wniósł skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2013r.

Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Ministra Pracy. Skarżący wyjaśnił, iż wniosek ten jest uzasadniony ważnym interesem Skarżącego tj. brakiem środków na zapłatę ustalonego zobowiązania. Skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, pracuje na ¼ etatu z czego uzyskuje minimalne wynagrodzenie. Skarżący ma na utrzymaniu studiująca córkę, nie posiada oszczędności, ani żadnych wartościowych ruchomości. Zapłata zobowiązania niewątpliwie przerasta możliwości Skarżącego i oznaczałaby uszczerbek koniecznego utrzymania rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Należy jednocześnie podkreślić, że ustawa nie precyzuje pozytywnych przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Ocena, czy wskazane przez stronę okoliczności są wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pozostaje w wyłącznej kompetencji sądu.

Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności - por. J. Borkowski - Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym - "Monitor Prawniczy" 2006, nr 14, s. 677.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaszły przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Ministra Pracy mogłyby doprowadzić do wyrządzenia mu niepowetowanej szkody. We wniosku Skarżący wskazał na trudną sytuacje materialną. Potwierdzają ją dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.

Skarżący wyjaśnił, że nie prowadzi działalności gospodarczej i pracuje jedynie na ¼ etatu uzyskując minimalne wynagrodzenie. Nie posiada żadnych oszczędności, ani wartościowych rzeczy ruchomych. Zapłata zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON w wysokości 97.714 zł przekracza jego możliwości finansowe i oznaczałaby uszczerbek dla koniecznego utrzymania rodziny.

Wyjaśnienia Skarżącego Sąd uznał za wiarygodne. Skoro Skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej, utrzymuje wynagrodzenie jedynie z ¼ etatu, a ma na utrzymaniu studiującą córkę, to niewątpliwie wykonanie zaskarżonej decyzji oznaczałoby wyrządzenie niepowetowanej szkody poprzez zagrożenie bieżącego utrzymania Skarżącego i jego rodziny. Sąd miał też na uwadze brak zgromadzonych oszczędności a także brak wartościowych rzeczy ruchomych.

W tych okolicznościach uznać należy, że Skarżący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla Skarżącego oraz jego rodziny następstw.

Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.