Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 754/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz (spr.) asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., postanowieniem z [...] czerwca 2020 r., Znak: [...], utrzymało w mocy postanowienie Starosty W. z [...] marca 2020 r. znak [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Starosty W. z [...] września 2018 r. znak [...], o zatrzymaniu prawa jazdy S. P. (dalej jako: "Skarżący").

Z akt sprawy wynika, że Starosta W. decyzją ostateczną z [...] maja 2018r. nr [...] skierował Skarżącego na badania lekarskie.

Orzeczenie to zostało wydane po rozpatrzeniu wniosku Prokuratora Rejonowego we W., który działając w oparciu o opinię sądowo-psychiatryczną z [...] czerwca 2017 r. sygn. akt [...], złożył do Starosty W. wniosek o skierowanie Skarżącego na badania lekarskie w związku z istnieniem uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy.

W opinii sądowo-psychiatrycznej stwierdzono u Skarżącego zespół uzależnienia od alkoholu oraz konieczność niestacjonarnego leczenia odwykowego.

W następstwie niestawienia się Skarżącego na badania, Starosta W. decyzją z [...] września 2019 r. znak [...], działając na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. 2017, poz. 978 ze zm.) oraz art. 104 i 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.)- dalej jako "k.p.a." orzekł o zatrzymaniu S. P. wydanego [...] lipca 2006 r. przez Starostę W. prawa jazdy kategorii B, dokument nr [...], druk nr [...]. Na podstawie art. 108 k.p.a. decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta stała się ostateczna, ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] października 2018 r Znak: [...], utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji.

Skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył wniosek z [...] stycznia 2020 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną o zatrzymaniu prawa jazdy.

Zdaniem Skarżącego, uzasadniona jest przesłanka do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i pkt 5 k.p.a. Istnieją nowe okoliczności nieznane organowi w dniu wydania decyzji, ponieważ wyrokiem Sądu Okręgowego we W. z [...] grudnia 2019 r. [...], uchylono orzeczenie Sądu Rejonowego w sprawie [...], o skierowaniu strony na leczenie odwykowe. Tym samym nie istnieją przesłanki, na podstawie których Prokurator złożył wniosek o skierowanie na badania kierowcy.

Poza tym istnieją przesłanki do zastosowania podstawy wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa, ponieważ orzeczenie Sądu Rejonowego z [...] października 2017 r., zostało uchylone przez wyrok Sądu Okręgowego, co skutkuje tym, że okoliczności i dowody, na których Sąd Rejonowy wydał wyrok okazały się nieprawdziwe, niewiarygodne.

Skarżący wyjaśnił, że w ramach ponownego rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy we W. podjął decyzję o dopuszczeniu dowodu z nowej opinii. Przeprowadzenie tego dowodu dopiero umożliwi w przyszłości podjęcie decyzji o ewentualnym skierowaniu Skarżącego na badania lekarskie lub też nie.

Skarżący uważa, że wobec powyższych okoliczności sprawy brak było przesłanek do zatrzymania prawa jazdy i uzasadnione jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją w tym przedmiocie.

Starosta W., działając na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., wymienionym na wstępie postanowieniem z [...] marca 2020 r., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty W. z [...] września 2018 r., znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Organ wskazał, że na mocy art. 49 ust. 1 i 2 ustawy o kierujących pojazdami, jeżeli minie 1 rok od dnia wydania decyzji zatrzymującej lub cofającej uprawnienia, prawo jazdy zostanie wydane po złożeniu z wynikiem pozytywnym, odpowiedniego do rodzaju uprawnień egzaminu sprawdzającego kwalifikacje.

Starosta wskazał, że Wydział Komunikacji Starostwa Powiatowego we W. zwrócił się do Sądu Rejonowego we W. i Sądu Okręgowego we W. o udostępnienie odpisu akt sprawy, protokołów rozpraw w celu zweryfikowania materiałów dowodowych, nieznanych organowi, który wydał decyzję.

W oparciu o udostępniony materiał dowodowy przez Sąd Okręgowy we W. (odpisy protokołów rozpraw), organ I instancji stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania.

Skarżący działając przez profesjonalnego pełnomocnika złożył zażalenie na powyższe postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, w którym zarzucił brak rozpoznania istoty sprawy, w szczególności odniesienia się do podanych ustawowych przesłanek wznowienia, wskazanych we wniosku, wynikających z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. oraz pkt 1 i pkt 5 k.p.a., a tym samym naruszenie powinności ciążących na organie wynikających z art. 149 § 2 k.p.a., a także naruszenie zasad ogólnych w szczególności art. 7, 8 i 11 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wymienionym na wstępie postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Organ II instancji wyjaśnił, że przyczyną, która spowodowała skierowanie wniosku prokuratora o skierowanie strony na badania lekarskie była opinia sądowo-psychiatryczna, wydana w sprawie [...], w której stwierdzono zespół uzależnienia od alkoholu oraz konieczność niestacjonarnego leczenia odwykowego. Powyższy dokument stanowił podstawę faktyczną wydania decyzji o skierowaniu strony na badania lekarskie.

Wobec braku przeprowadzenia badania organ wydał decyzję [...] września 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania.

Organ II instancji wskazał, że decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy nie została wydana na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w sprawie [...]. Oznacza to, że uchylenie tego wyroku przez Sąd Okręgowy w sprawie [...] nie ma wpływu na treść wydanego przez organ rozstrzygnięcia.

Organ podkreślił, że podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy była ostateczna decyzja o skierowaniu na badania i jedynie wyeliminowanie tej decyzji z obrotu prawnego mogłoby stanowić podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. Ponieważ strona na takie badanie się nie stawiła zgodnie z ostateczną decyzją, to została wydana decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy. Organ podkreślił, że również decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie została oparta o wyrok Sądu w sprawie [...] , lecz o wydaną w postępowaniu opinię sądowo -psychiatryczną. Ewentualne uchylenie wyroku Sądu niższej instancji oparte na takiej opinii biegłego i podważenie takiej opinii w postępowaniu odwoławczym mogłoby stanowić, co najwyżej podstawę do wznowienia postępowania w sprawie o skierowaniu Skarżącego na badania lekarskie, o ile okoliczność taka zaistniała przed wydaniem decyzji w sprawie i nie była znana organowi przed jej wydaniem.

Kolegium stwierdziło, że podstawą wznowienia postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy nie może być przedmiotowy wyrok Sądu. Zachodzi zatem taka przyczyna, która nie wymaga dalszego badania i wznowienie postępowania nie jest uzasadnione.

Organ odniósł się również do przyczyny wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. popartej stanowiskiem wnioskodawcy, że okoliczności na podstawie, których wydano decyzje o skierowaniu na badania lekarskie, w postaci jednostkowych zeznań żony okazały się nieprawdziwe, a jednocześnie w toku postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym pod sygn. akt [...] ujawniły się okoliczności nieznane organowi, który wydał decyzję, wskazujące na to, że nie zachodzi jakiekolwiek uprawdopodobnienie by S. P. miał problem alkoholowy.

Organ wyjaśnił, że podane we wniosku okoliczności odnoszą się do postępowania w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, gdzie dokonuje się ustaleń i ocen w zakresie uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających takie skierowanie na badania. W postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy te okoliczności nie mają żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia, a stwierdzenie tego nie wymaga żadnego postępowania wyjaśniającego, co uzasadnia wniosek, że również odmowa wszczęcia postępowania z powodu podanych wyżej okoliczności jest uzasadniona.

S. P., reprezentowany przez adwokata M. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] czerwca 2020 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty W. z [...] marca 2020 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty W. z [...] września 2018 r. nr [...] o zatrzymaniu Skarżącemu prawa jazdy kat. B dok. Nr [...], druk [...].

W skardze zarzucono naruszenie prawa, tj. błąd w ocenie okoliczności sprawy skutkujący naruszeniem art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. poprzez niewłaściwe przyjęcie podstawy wszczęcia pierwotnego postępowania administracyjnego o zatrzymanie prawa jazdy i oparcie oceny o przesłankę wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, a nie orzeczenia Sądu następnie uchylonego, podczas gdy przesłanki uchylenia i kierunki wskazane w ramach ponownego rozpoznawania sprawy obejmują m.in. konieczność ponownego przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych na tożsame okoliczności, a tym samym pominięcie, że okoliczności, na podstawie których można prowadzić postępowanie będą dopiero podlegały ocenie sądowej i ujawnią się w orzeczeniu, które dopiero będzie wydane;

- pominięcie ustalonych ponad wszelką wątpliwość przesłanek nieprawdziwości uprzednio posiadanych dowodów w sprawie oraz ujawnienia nowych wskazujących na brak problemu alkoholowego - a tym samym naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a., a w konsekwencji podzielenie stanowiska organu I instancji co do niezasadnej odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

W oparciu o powyżej przedstawione zarzuty Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów, które nie mogły zostać przedstawione w postępowaniu wcześniej z następujących dokumentów:

1. Wezwania Sądu Rejonowego we W. z dnia [...] maja 2020 r. do stawiennictwa skarżącego na badania psychiatryczno-psychologiczne;

2. pisma usprawiedliwiającego niestawiennictwo z dnia [...] maja 2020 r.;

3. zawiadomienia Sądu Rejonowego we W. o zniesieniu terminu rozprawy i wyznaczeniu kolejnego.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że SKO dokonało przesunięcia podstaw oceny sytuując źródło pierwotnej decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy w wydaniu decyzji o skierowaniu na badania lekarskie, pomijając, że wynik postępowania prowadzonego przed Sądem powszechnym nie doprowadził do chwili obecnej do wydania rozstrzygnięcia prawomocnego, zaś decyzja o skierowaniu na badania nie ma obecnie podstaw w wynikach postępowania. Skarżący podtrzymał argumentację zawartą we wniosku o wznowienie postępowania oraz w zażaleniu - w szczególności w kierunku podstawowego znaczenia dla sprawy przebiegu postępowania toczącego się uprzednio przed Sądem Rejonowym we W. pod sygnaturą [...] , a obecnie po uchyleniu - pod sygnaturą [...].

Zdaniem autora skargi najistotniejsze jest bowiem to, że w związku z uchybieniem doszło nie tylko do wyeliminowania z obrotu prawnego poprzedniego orzeczenia (należy tu z całą mocą podkreślić nadzwyczajne okoliczności dzięki, którym udało się przede wszystkim doprowadzić do przywrócenia terminu dla strony de facto pozbawionej możliwości działania), ale i do konieczności ponownego przeprowadzania postępowania dowodowego, w tym opinii biegłych sądowych, psychologa i psychiatry, co faktycznie oznacza konieczność pominięcia poprzedniej opinii, stanowiącej podstawę wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Zdaniem strony skarżącej dokumenty te, załączone do skargi, wskazują jednoznacznie, że w ramach ponownego rozpoznania sprawy Sąd I instancji podjął decyzję o dopuszczeniu dowodu z nowej opinii - patrz wezwanie SR W. z dnia [...] maja 2020 r. Jedynie w związku z pobytem Skarżącego na leczeniu w N. i sytuacją zagrożenia epidemiologicznego do badań tych nie mogło dojść na razie z przyczyn obiektywnych - przekazano Sądowi stosowne usprawiedliwienie, po czym nastąpiło wyznaczenie nowego terminu rozprawy na razie bez podania kolejnego terminu badań. Tym samym w pełni potwierdziły się okoliczności wskazywane we wniosku o wznowienie postępowania, zyskując przy tym także nową jakość wobec oczekiwania na przeprowadzenie dowodu, mogącego dopiero w przyszłości stanowić podstawę do podejmowania decyzji o ewentualnym kierowaniu skarżącego na badania lub nie. Stanowisko skarżącego jest przy tym wzmocnione wciąż aktualnymi okolicznościami wskazującymi na nieprawdziwość dowodów w poprzednim postępowaniu oraz ujawnieniem nowych wskazujących na brak przesłanek do rozważania kwestii zatrzymania prawa jazdy. Powyższe oznacza zatem, że przesłanki wznowienia postępowania zostały spełnione i zaskarżone postanowienie narusza zarówno przepisy prawa, jak i istotny interes prawny i życiowy Skarżącego.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2019.2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności czy celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Przede wszystkim zaś Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, bądź poprawnością przytoczonej w skardze argumentacji (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz.2325)- dalej zwana jako : "ppsa".

Kierując się powyższymi kryteriami Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego.

Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] czerwca 2020 r., znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty W. z [...] marca 2020 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty W. z [...] września 2018 r., znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

Argumenty wskazane we wniosku o wznowienie postępowania nie mogły skutkować wznowieniem postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 5 oraz 8 kpa.

Skarżący w skardze powołał się na dowody w postaci: wezwania Sądu Rejonowego we W. z dnia [...] maja 2020 r. do stawiennictwa Skarżącego na badania psychiatryczno-psychologiczne; pisma usprawiedliwiającego niestawiennictwo z [...] maja 2020 r.; zawiadomienia Sądu Rejonowego we W. o zniesieniu terminu rozprawy i wyznaczeniu kolejnego.

W ocenie Sądu, powyższe okoliczności nie mogły stanowić podstawy do wznowienia postępowania zakończonego decyzją o zatrzymaniu prawa jazdy.

Analiza akt administracyjnych przedmiotowej sprawy potwierdza, że we wniosku z [...] stycznia 2020 r. Skarżący wyraźnie określił przedmiot żądania, domagając się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o zatrzymaniu prawa jazdy, a nie decyzją o skierowaniu na badania.

Określony przedmiot żądania we wniosku o wznowienie postępowania jest istotny z tego względu, że określa przedmiot wznowienia, konkretny akt administracyjny i związany z nim kierunek postępowania administracyjnego.

Złożenie wniosku przez stronę o wznowienie postępowania nie powoduje działania organu z automatu i prowadzenia postępowania wznowieniowego we wszystkich sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi, począwszy od skierowania kierowcy na badania lekarskie, aż do wydania orzeczenia o zatrzymaniu prawa jazdy.

Organ dysponując wnioskiem strony o wznowienie postępowania, żądaniem w jego treści oraz przedłożonymi dokumentami na poparcie zasadności wniosku, może dokonać wstępnego badania sprawy i ocenić, czy z przyczyn podmiotowych, bądź przedmiotowych, albo też formalnych, wznowienie postępowania jest dopuszczalne.

W przedmiotowej sprawie wniosek Skarżącego o wznowienie postępowania, dokumenty do niego załączone oraz argumentacja zawarta w uzasadnieniu podania, zezwalały organowi, już na etapie wstępnego badania sprawy, na dokonanie oceny co do zasadności wznowienia postępowania.

Należy wskazać, że niezależnie od wskazywanych przez Skarżącego przesłanek wznowienia postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1, 5 i 8 k.p.a., wymagana była w sprawie ocena wniosku o wznowienie postępowania z punktu spełnia wymogów formalnych, warunkujących jego merytoryczne rozpatrzenie.

Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 1 k.p.a.). Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.).

Słusznie organ odwoławczy, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że na postępowanie wznowieniowe składają się niejako dwie części. Pierwsza część postępowania o wznowienie polega na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania (takich, jak przykładowo: zachowanie terminu czy wskazanie ustawowej podstawy wznowienia). Stwierdzenie niedopuszczalności wznowienia postępowania kończy już na tym etapie postępowanie w sprawie wznowienia i skutkuje wydaniem na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Odmowa taka jest zatem w istocie odmową zbadania, czy rzeczywiście istniały powołane we wniosku o wznowienie postępowania podstawy wznowienia (por. Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 marca 2015 r. IV SA/Po 1315/14, LEX). Druga część natomiast (po wznowieniu postępowania), to postępowanie co do przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, kończąca się wydaniem decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 lub 2 k.p.a. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada co do zasady wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. W przypadku, gdy wniosek jest oparty na innych przesłankach niż ta z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., badaniu podlega także, czy wnioskodawca ma interes prawny w postępowaniu, a więc czy wniosek składa strona postępowania. W przypadku ujawnienia, że podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a. bądź nie został zachowany termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 k.p.a., lub wniosek nie pochodzi od strony (dot. przypadku, gdy podstawą wniosku nie jest art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), organ administracji wydaje na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienie odmawiające wznowienia postępowania.

Tym samym uznać należy, że organ jest uprawniony wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wyjątkowo i najczęściej z przyczyn formalnych. W obecnym stanie prawnym odmowa wznowienia postępowania może więc nastąpić tylko w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu (zob. wyrok NSA z 08.07.2014r. II OSK 1719/14 oraz z 14.01.2014r. II OSK 1835/12). Odmowa wznowienia może też wyjątkowo nastąpić gdy brak istnienia przesłanki wznowienia wskazanej we wniosku jest w danym przypadku oczywisty i nie wymaga w tym przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W tej sytuacji właściwą formą załatwienia sprawy jest odmowa wszczęcia postępowania (por. wyroki NSA z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/07, z 11 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OSK 2404/11, CBOSA). W przeciwnym wypadku, organ jest obowiązany wznowić postępowanie i przeprowadzić je zarówno, co do istnienia przyczyn wznowienia, jak i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że wniosek Prokuratora o skierowanie strony na badania lekarskie oparty został na opinii sądowo- psychiatrycznej, wydanej w sprawie [...] , w której stwierdzono zespół uzależnienia od alkoholu oraz konieczność niestacjonarnego leczenia odwykowego. Powyższy dokument stanowił podstawę faktyczną wydania decyzji o skierowaniu strony na badania lekarskie. Wobec niewniesienia odwołania decyzja taka stała się ostateczna.

Skład Sądu w całej rozciągłości popiera powyższe stanowisko organu. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie art. 149 § 3 i § 4 k.p.a. W przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie następuje wstępne badanie sprawy przez organ w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia.

W przedmiotowej sprawie organ dokonał wstępnego badania sprawy po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania. W ramach tego etapu postępowania organ dysponował ostateczną decyzją Starosty W. z [...] września 2018 r. znak [...] o zatrzymaniu prawa jazdy Skarżącemu.

Powyższe orzeczenie zostało wydane na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. 2017, poz. 978 ze zm.) oraz art. 104 i 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.).

Na wstępnym etapie badania sprawy Starosta uczestniczy w procesie nadzoru nad kierującym na podstawie uprawnień uregulowanych w Rozdziale 15 ustawy o kierujących pojazdami.

Starosta na podstawie art. 96 ust. 2 pkt 2 ustawy sprawuje nadzór mad kierującymi pojazdami w zakresie spełniania wymagań określonych dla uzyskania i posiadania dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem lub tramwajem.

W ramach powierzonego przez ustawodawcę nadzoru nad kierującymi pojazdami Starosta posiada kompetencje do skierowania kierowcy na badania lekarskie w formie decyzji administracyjnej (art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy).

W art. 101 ustawa nakłada obowiązki na osoby skierowane na badanie, które egzekwowane są przez starostę. Zgodnie z art. 101 ust. 2 osoba skierowana na badanie, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lub 3, jest obowiązana do:

1)poddania się badaniu w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu;

2)przedstawienia staroście odpowiedniego orzeczenia lekarskiego lub orzeczenia psychologicznego w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o skierowaniu.

Niezastosowanie się przez adresata do obowiązków nałożonych w decyzji o skierowaniu na badania lekarskie skutkuje orzeczeniem starosty wydawanym na podstawie art. 102 ustawy.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia:

a) o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2,

b) o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 84 ust. 1.

Z powyżej zacytowanych przepisów ustawy o kierujących pojazdami wynika etapowość orzeczeń wydawanych przez starostę w ramach nadzoru sprawowanego na podstawie przepisów ustawy o kierujących pojazdami, która zezwala na dokonanie wstępnego badania żądania wznowienia postępowania w oparciu o wniosek Skarżącego z [...] stycznia 2020 r.

Skarżący zwrócił się do organu o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Orzeczenie objęte wnioskiem było konsekwencją niewykonania ostatecznej decyzji o skierowaniu na badania lekarskie.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, ale wyłącznie w wypadku, jeżeli wznawiane postępowanie było dotknięte kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną wyczerpująco w art. 145 § 1 pkt 1 - 8 k.p.a. Strona, żądając wznowienia postępowania, powinna wskazać przyczynę wznowienia, uzasadniając to na tyle precyzyjnie, aby organ miał możliwość podjęcia postanowienia na podstawie art. 149 § 1 k.p.a.

W przedmiotowej sprawie przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji zbadał wyłącznie kwestie formalne dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, tj. czy wniosek o wznowienie opiera się na którejś z ustawowych przesłanek z art. 145 lub 145a k.p.a., czy w świetle twierdzeń w nim zawartych został złożony przez podmiot uznający się za stronę postępowania oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 k.p.a.

W oparciu o wniosek o wznowienie organ ustalił, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, co uzasadniało odmowę wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a.

Sąd podziela stanowisko organu, że w przedmiotowej sprawie odmowę wznowienia uzasadniały przeszkody łatwo dostrzegalne. Bez trudu w kontrolowanej sprawie dostrzega się oczywistość pewnych faktów.

Nie ma wpływu na wynik sprawy wyrok Sądu Okręgowego we W. z [...] grudnia 2019r. [...] , który uchylił orzeczenie Sądu Rejonowego we W. III Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie [...] o skierowaniu Skarżącego na leczenie odwykowe. Nie przestały bowiem istnieć przesłanki, na podstawie których Prokurator złożył wniosek.

W ocenie Sądu nietrafione jest stanowisko Skarżącego, że skoro podstawą wydania decyzji było orzeczenie Sądu z [...] października 2017 r., które zostało uchylone przez Sąd Okręgowy, to istnieje przesłanka do zastosowania art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.

Z powyższym stanowiskiem strony skarżącej nie można się zgodzić.

W ocenie Sądu, są to okoliczności które mogłyby być rozważane w ramach wznowionego postępowania, gdyby wniosek o wznowienie dotyczył decyzji Starosty W. z [...] maja 2018 r. nr [...] o skierowaniu Skarżącego na badania lekarskie. To ta decyzja została wydana w związku ze stanowiskiem Prokuratora Rejonowego we W., wskazującym na uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. To wniosek Prokuratora był oparty o opinię sądowo-psychiatryczną z [...] czerwca 2017 r. sygn. akt [...].

Analiza treści wniosku o wznowienie postępowania z [...] stycznia 2020 r. nie potwierdza, że dotyczy on decyzji Starosty W. z [...] maja 2018 r. nr [...] o skierowaniu Skarżącego na badania lekarskie. W podaniu z [...] stycznia 2020 r. Skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją o zatrzymaniu prawa jazdy, która jest konsekwencją niezastosowania się do decyzji nakładającej obowiązek przeprowadzenia badań.

W tym stanie rzeczy nie było żadnych wątpliwości, że nie wystąpiła żadna z przesłanek wskazanych we wniosku o wznowienie, która stanowiłaby podstawę wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją o zatrzymaniu prawa jazdy. Tym samym zarzuty skargi oparte na naruszeniu art. 145 § 1 pkt 1,5 i 8 kpa nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

W związku z wydaniem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy nie wystąpiły przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 kpa, dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Skarżący nie przedstawił argumentów na wystąpienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa: "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję". W skardze nie wykazano również, aby decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Na dzień wydania zaskarżonego postanowienia w obrocie prawnym pozostawała decyzja Starosty W. z [...] maja 2018 r. nr [...] o skierowaniu Skarżącego na badania lekarskie, która stanowiła podstawę do wydania orzeczenia o zatrzymaniu prawa jazdy.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

W niniejszej sprawie Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym, mając na względzie zarządzenie Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020r. nr 39 w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym oraz § 2 zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 października 2020 r. nr 41/2020 w sprawie wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Bydgoszczy obszarem czerwonym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.).