Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 113/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r. pr. M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu za zobowiązanie spółki z o.o. z tytułu pobranego i niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych za grudzień 2010 r. oraz okres od stycznia do lipca 2011 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi, r. pr. M. K., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w kwocie 442,80 (słownie: czterysta czterdzieści dwa 80/100) złote, w tym 23% VAT.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2017 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika J. D. został wyznaczony r. pr. M. K., który – działając za pośrednictwem aplikanta radcowskiego – zapoznał się z aktami spawy i zastępował skarżącego przed tutejszym Sądem.

W piśmie procesowym złożonym przed rozprawą pełnomocnik podniósł dodatkowe zarzuty odnośnie zaskarżonej decyzji, które rzetelnie uzasadnił. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Oświadczenie zostało powtórzone na rozprawie do protokołu.

Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści art. 21 § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.), za działanie radcy prawnego ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłaty wynoszą:

a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8,

b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,

c) w innej sprawie - 240 zł;

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki z o.o. w podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym stawkę maksymalną określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.

Zaznaczyć w tym miejscu wypada, iż w niniejszej sprawie przedmiotem sporu nie była należność pieniężna. Co za tym idzie, wpis od skargi był stały, a nie uzależniony od wartości przedmiotu zaskarżenia. Fakt ten ma bezpośredni wpływ na wysokość zasądzanego wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu, dlatego też wskazać należy, że kwestia rodzaju wpisu od skargi w sprawach dotyczących odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania spółek kapitałowych była niejednokrotnie rozstrzygana przez Naczelny Sąd Administracyjny (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 15 maja 2008 r., sygn. II FZ182/08, z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. I FSK 1855/08, z dnia 19 października 2010 r., sygn. II FZ 471/10, z 25 maja 2011 r., sygn. II FZ 233/11). W rezultacie ugruntowane zostało stanowisko, że decyzja w tym przedmiocie przede wszystkim kreuje odpowiedzialność członka zarządu, a nie należność pieniężną – zobowiązanie podatkowe ma tutaj bowiem charakter wtórny.

Przy czym referendarz rozpoznający przedmiotowy wniosek wziął pod uwagę regulację prawną zawartą w § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, który stanowi, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określone w kolejnych przepisach rozporządzenia, a nieprzekraczającej 150% tych opłat, następuje z uwzględnieniem m.in. nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu.

Referendarz na tej podstawie uwzględnił fakt dwukrotnego zapoznawania się z aktami sprawy (co zostało w aktach odnotowane), uzupełnienie treści skargi przez złożenie obszernego pisma procesowego oraz zapewnienie skarżącemu zastępstwo procesowe na rozprawie oraz na ogłoszeniu wyroku.

Mając zatem na uwadze powyższe, wnioskującemu pełnomocnikowi za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed tutejszym Sądem należało przyznać wynagrodzenie w kwocie 360 zł, która podlega podwyższeniu o wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 82,80 zł na podstawie § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia.

Tym samym postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.