Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2098/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędziowie asesor WSA Jarosław Trelka, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Hanna Parypa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych na etapie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 2098/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], którym uzgodniono pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcie polegające na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] "D" zlokalizowanej w miejscowości P., działka nr [...], obręb P..

W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.

Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., stosownie do wniosku inwestora z dnia 6 września 2005 r., w oparciu o przedłożone dokumenty oraz "Raport o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji (...)" opracowany w sierpniu 2005 r. uzgodnił pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w/w przedsięwzięcie.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył A. K..

Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał braki zarówno postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. jak i raportu o oddziaływaniu na środowisko opracowanego w sierpniu 2005 r.

W oparciu o przedłożone dokumenty i poprawiony raport opracowany w marcu 2006 r. organ I instancji, po zapoznaniu się z wnioskiem inwestora z dnia 6 kwietnia 2006 r., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. ponownie uzgodnił pod względem higienicznym i zdrowotnym na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przedsięwzięcie polegające na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] "D." zlokalizowanej w miejscowości P..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, iż jak wykazał "Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko" budowa przedmiotowej inwestycji nie będzie uciążliwa dla środowiska i ludności oraz spełnia przepisy obowiązujące w zakresie ochrony przed promieniowaniem elektromagnetycznym. Pola

IV SA/Wa 2098/06

elektromagnetyczne o wartościach wyższych niż dopuszczalne dla stacji będą występować w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludzi w maksymalnym zasięgu do 68 m od anten na wysokości powyżej 41, 3 m n. p. t. Sumaryczna równoważna moc promieniowania izotropowo stacji bazowej wyniesie 29642, 8 W.

Rozpoznając ponownie złożone zażalenie A. K., Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu podniósł, iż zaskarżone postanowienie wydano w ramach tego samego postępowania prowadzonego w sprawie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 57 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2001 Nr 62, poz. 627 ze zm.), w oparciu o wystąpienie z pismem z dnia 14 września 2005 r. Burmistrza B. w związku z wnioskiem inwestora z dnia 6 września 2005 r. Zatem, jak twierdzi organ, zarzut strony, iż ponowne rozpatrzenie sprawy winno być oparte o nowy wniosek, jest niesłuszny.

Z załączonej dokumentacji oraz raportu o oddziaływaniu na środowisko opracowanego w marcu 2006 r. wynika, iż stacja bazowa składać się będzie z systemu antenowego zainstalowanego na wieży kratowej o wysokości 60 m n. p. t. oraz urządzeń zasilająco - sterujących umieszczonych obok wieży.

Pole elektromagnetyczne o wartościach przekraczających wartość dopuszczalną 0,1 W/m2 określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. 192, poz. 1883) wystąpi na wysokości powyżej 41, 3 m n. p. t. oraz w zasięgu maksymalnym do 68 m od anten na kierunku promieniowania, a więc w wolnej przestrzeni w miejscach niedostępnych dla ludności. Lokalizacja stacji bazowej przewidziana jest na terenie rolniczym, a najbliższe zabudowania mieszkalne znajdują się w odległości ponad 180 m.

Organ odwoławczy, uwzględniając powyższe stwierdził, iż obszary ponadnormatywnego promieniowania będą odseparowane od miejsc dostępnych dla ludzi. Zatem projektowana stacja bazowa nie będzie stwarzała zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi zamieszkujących lub przebywających w jej otoczeniu.

Główny Inspektor Sanitarny podniósł, iż projektowana inwestycja zrealizowana zgodnie z założonymi rozwiązaniami technicznymi, będzie spełniała wymagania w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem dla ludzi i

IV SA/Wa 2098/06

środowiska. Nadto istnieje konieczność przeprowadzenia pomiarów kontrolnych rzeczywistego rozkładu pól elektromagnetycznych wytwarzanych przez urządzenia będące źródłem promieniowania, bezpośrednio po uruchomieniu stacji i po każdorazowej zmianie warunków jej pracy, co potwierdzi brak przekroczeń poziomu promieniowania w miejscach dostępnych dla ludzi, a tym samym brak zagrożenia z tytułu sąsiedztwa przedmiotowej inwestycji.

Organ podkreślił także, iż celem postępowania jest uzgodnienie uwarunkowań środowiskowych, a nie wydanie decyzji lokalizacyjnych czy pozwolenia na budowę. Etap uzgadniania uwarunkowań środowiskowych nie przesądza o realizacji przedsięwzięcia.

Skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. K.wskazując, iż organ odwoławczy naruszył prawo albowiem:

* nie ustosunkował się do przedstawionych przez skarżącego zarzutów;

* przypisał skarżącemu zarzut, jakiego nie przedstawiał;

* nie spełnił wymagań stawianych przez art. 47, 52 i 57 w związku z art. 56

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz naruszył art. 35 i

art. 107 § 1 kpa.

W uzasadnieniu skargi podniósł, iż Urząd Miasta i Gminy w B. nie poinformował skarżącego o fakcie złożenia przez inwestora nowego wniosku z poprawionym raportem. W związku z przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska oraz faktem, że Urząd nie przekazał już wcześniej skarżącemu istotnych informacji, skarżący uznał, że wniosek, który inwestor złożył w odpowiedzi na pismo Urzędu z dnia 14 marca 2006 r. jest wnioskiem, o którym mowa w art. 46a ust 1 powołanej ustawy.

A. K. podniósł, iż w związku z powyższym wniósł zażalenie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2006 r. podnosząc zarzuty, iż:

- nie został poinformowany o złożeniu przez inwestora wniosku o ponowne

rozpatrzenie sprawy i poprawionego raportu,

- organ I instancji nie wskazał o jaki raport się oparł wydając rozstrzygnięcie oraz, że

powołał się w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2006 r. na wniosek inwestora z dnia

6 kwietnia 2006 r. dotyczący sprawy wydania decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. Wniosek ten dotyczył tego samego

IV SA/Wa 2098/06

przedsięwzięcia, którego dotyczył wniosek z dnia 14 września 2005 r. A zatem ponowne rozpatrzenie sprawy przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w oparciu o nowy wniosek strony dotyczący tego samego przedsięwzięcia jest naruszeniem art. 46 ust 3 powoływanej ustawy. Dodatkowo skarżący wskazał na błędne, jego zdaniem, posługiwanie się przez organ I instancji sformułowaniami "wniosek" i "wnioskodawca", które w ujęciu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62 poz. 627 ze zm.) po dniu 1 lipca 2005 r. nabrały innego znaczenia.

Odnosząc się do zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego skarżący podniósł, iż nie ustosunkował się on do żadnego z zarzutów zawartych w zażaleniu. Nie spełnił też spoczywającego na nim obowiązku wszechstronnego zbadania sprawy, gdyż nie spełnił wymagań określonych w art. 47 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska przez to, że:

- przyjął bezkrytycznie treść raportu, pomijając fakt, iż skarżący nie mógł

ustosunkować się do jego treści bowiem nie został poinformowany ani o jego

powstaniu ani o przesłaniu do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora

Sanitarnego,

- nie sformułował wymaganego zakresu monitoringu na etapie budowy i eksploatacji,

* sformułował stwierdzenie dotyczące pomiarów kontrolnych w ten sposób, iż

sugeruje to, że przeprowadzenie takich pomiarów jest czystą i zbędną formalnością,

* zignorował fakt, iż również nie-ponadnormatywne promieniowanie będzie

oddziaływać na środowisko,

- zignorował fakt, iż wymagana analiza i ocena dotyczy także środowiska i warunków

życia ludzi, dóbr materialnych i ich wzajemnego oddziaływania,

- nie przeanalizował możliwości ani sposobów zapobieżenia i ograniczenia

negatywnego oddziaływania na środowisko.

Nadto organ odwoławczy przeoczył formalnie niepoprawne sformułowania zawarte w postanowieniu organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2006 r., a także naruszył art. 35 kpa, gdyż w przypadku obu odwołań zajął stanowisko każdorazowo dopiero po upływie 4 miesięcy, a o niemożności dotrzymania terminu poinformował dopiero po upływie tego terminu.

Dodatkowo obie instancje nie wypełniły, w opinii skarżącego, wymagań z art. 107 § 1 kpa. Pisma obu urzędów opatrzone są jedynie pieczątkami, zawierającymi dane osoby upoważnionej do podjęcia decyzji. Żadne z pism nie podaje czytelnego

IV SA/Wa 2098/06

adresu organu, co stanowi uniemożliwienie skarżącemu z korzystania z przysługujących mu w ramach postępowania administracyjnego praw.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wyjaśnił, iż pismo Burmistrza B z dnia 6 kwietnia 2006 r, na które powołuje się Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. w postanowieniu dnia [...] kwietnia 2006 r. jest jedynie pismem przekazującym poprawiony raport opracowany w marcu 2006 r. Odnosząc się do raportu organ odwoławczy podniósł, iż zawiera on informacje, na podstawie których organy mogły zając stanowisko w przedmiotowej sprawie. Rolą organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w procesie uzgadniania jest sprawdzenie czy przedstawiona dokumentacja jest opracowana zgodnie z wymaganiami określonymi dla tego typu inwestycji w przepisach prawnych. Przy dokonywaniu uzgodnienia na podstawie dokumentacji dotyczącej konkretnego przedsięwzięcia, brane są pod uwagę obowiązujące przepisy prawne i wymogi w nich zawarte. Uzgadniane są tylko te inwestycje, które nie stwarzają zagrożenia dla ludzi w dostępnych dla nich obszarach.

Ponadto Główny Inspektor Sanitarny podkreślił, iż zgodnie z art. 76 powołanej ustawy, nowo zbudowany lub zmodernizowany obiekt budowlany, zespół obiektów lub instalacja, nie mogą być oddane do użytkowania, jeżeli nie spełniają wymagań ochrony środowiska, między innymi w zakresie dotrzymywania, na etapie wymaganych prawem badań i sprawdzeń, wynikających z mocy prawa standardów emisyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej także P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

IV SA/Wa 2098/06

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Postanowienie będące przedmiotem niniejszego postępowania zostało wydane w ramach postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. Wydanie takiej decyzji jak wynika z treści przepisu art. 48 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska winno być poprzedzone uzgodnieniem m.in. z państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym. Jak wynika z treści art. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 1998 r. nr 90 poz. 575 z późn. zm.) do zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej należy m.in. uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych. Wymaga zatem podkreślenia, że rola organu w niniejszym postępowaniu (uzgodnieniowym) sprowadza się jedynie do sprawdzenia czy przedstawiona dokumentacja jest opracowana zgodnie z wymogami określonymi dla tego typu inwestycji z punktu widzenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, nie jest natomiast rolą organu ustalenie wszystkich uwarunkowań środowiskowych. W ocenie Sądu trafne jest rozstrzygnięcie organu co do tego, że przedstawiona przez organ dokumentacja planowanej inwestycji wskazuje, że inwestycja ta nie będzie uciążliwa dla środowiska i ludności. Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r, w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów ( Dz.U. nr 192, poz. 1883) określona została dopuszczalna wartość pól elektromagnetycznych. Oznacza to, iż dopiero przekroczenie tych wartości może wpływać negatywnie na zdrowie ludzi.

Jak wynika z raportu oddziaływania inwestycji na środowisko pole elektromagnetyczne o wartościach przekraczających wartość dopuszczalną -0,1 W/m2 wystąpi na wysokości powyżej 41,3 m n.p.t oraz w maksymalnym zasięgu do 68 m od anten w kierunku promieniowania a zatem w wolnej przestrzeni, w miejscach niedostępnych dla ludności. Lokalizacja stacji bazowej przewidziana jest na terenie rolniczym a najbliższe zabudowania mieszkalne znajdują się w odległości ponad 180 m. A zatem prawidłowe jest ustalenie organu, że obszary ponadnormatywnego oddziaływania będą odseparowane od miejsc dostępnych dla ludności. Jedynie na marginesie wskazać należy, że inwestor ma obowiązek

IV SA/Wa 2098/06

sporządzenia raportu jedynie w zakresie negatywnego oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji nie zaś wskazywania "jakiegokolwiek oddziaływania".

Nietrafny jest zarzut skarżącego co do tego, że raport nie odpowiada wymogom określonym w art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska. W ocenie Sądu raport zawiera wszystkie elementy przewidziane przez ustawodawcę. Wbrew twierdzeniom skarżącego przedstawiono w nim warianty planowanego przedsięwzięcia oraz wybrano i uzasadniono wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Raport zawiera również opis monitoringu planowanego przedsięwzięcia na etapie jego eksploatacji. Brak konkretnych propozycji w tym zakresie nie stanowi o tym, że raport nie odpowiada warunkom określonym w art. 52. Należy wszak wziąć pod uwagę, - jak trafnie wskazał organ - że inwestor przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie zobowiązany będzie do pomiarów kontrolnych rzeczywistego rozkładu pól elektromagnetycznych wytwarzanych przez urządzenie będące źródłem promieniowania bezpośrednio po uruchomieniu stacji jak i po każdorazowej zmianie warunków jej pracy. Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty skarżącego zawarte w piśmie z 28 września 2005r. ( stanowiącego załącznik do odwołania z dnia 20 października 2005r.), na które powołuje się skarżący w niniejszym zażaleniu i skardze. Przepisy ustawy - Prawo ochrony środowiska nie nakazują sporządzania raportu przez osobę wpisaną na listę rzeczoznawców. Co za tym idzie może być on sporządzony przez każdego, kto posiada wiadomości specjalne w tym zakresie nawet osobiście przez inwestora. Skarżący nie wskazał natomiast w czym upatruje brak obiektywizmu autora raportu.

W ocenie Sądu niezasadny jest także zarzut, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów skarżącego zawartych w zażaleniu. Organ wyjaśnił wszak, że inwestor, po uchyleniu przez organ II instancji postanowienia uzgadniającego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania postanowieniem z dnia [...] lutego 2006r., nie składał nowego wniosku o wydanie decyzji dotyczącej uwarunkowań środowiskowych planowanej inwestycji. Wniosek wskazany w postanowieniu organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2006r. jest jedynie pismem przekazującym poprawiony raport oddziaływania na środowisko organowi uzgadniającemu. Faktem jest, że powołanie pisma z tej daty przez organ I instancji sugeruje, że ten wniosek wszczął niniejsze postępowanie, co jest błędne, jednakże okoliczność ta -w ocenie Sądu-została wyjaśniona przez organ II instancji i znalazło to wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

IV SA/Wa 2098/06

I wreszcie - odnosząc się do zarzutu "przyjęcia bezkrytycznie treści raportu" wskazać

należy, że trafnie skarżący zauważył, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia

nie zawiera oceny tego raportu.

Okoliczność ta nie może jednak skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

Sąd zobowiązany jest bowiem wyeliminować z obrotu prawnego orzeczenie wydane

z naruszeniem przepisów postępowania tylko wtedy naruszenie to miało wpływ na

wynik spawy.

Nie może zaś ujść uwadze, że w niniejszej sprawie organ odwoławczy zwrócił się o

wydanie opinii merytorycznej w zakresie higieny radiacyjnej, w tym o ustosunkowanie

się do zarzutów zawartych w zażaleniu do "specjalisty w tej dziedzinie - Wydziału

Higieny Pracy i Higieny Radiacyjnej, który nie stwierdził błędów załączonej

dokumentacji.

W konsekwencji zatem należało stwierdzić, że zarzut ten -aczkolwiek trafny -

pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.

Reasumując - w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji skargę należało oddalić.

Z tych względów - na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym Sąd orzekł jak w sentencji.