Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 641/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia 5 czerwca 2014 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 5 czerwca 2014 r. nr [...] ustalającą jednorazową opłatę w wysokości 7 590,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W skardze skierowanej do sądu J. R. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, uzasadniając wniosek tym, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby poważny uszczerbek w jej majątku, a skutki majątkowe byłyby trudne do odwrócenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie dotyczy także aktów lub czynności podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Wskazany przepis zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. W pierwszym przypadku chodzi o taką szkodę (majątkową oraz niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

W niniejszej sprawie żadna ze wskazanych przesłanek nie została przez skarżącą dostatecznie uzasadniona. W istocie wniosek jedynie powołuje się na ustawowe przesłanki, niewyjaśniając dostatecznie ani niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody o charakterze majątkowym ani też trudnych do odwrócenia skutków, które strona zresztą wiąże ze skutkiem finansowym. Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, gdyż sąd powinien zostać przekonany o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niezbędne. Nie jest zaś wystarczające złożenie wniosku jedynie z powołaniem się na przesłanki określone przytoczonym przepisem.

Rozpatrując wniosek skarżącej i stosując kryteria przewidziane w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd zatem nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Dodatkowo sąd zauważa, że strona skarżąca domaga się wstrzymania jedynie decyzji organu pierwszej instancji, a decyzja ta nie jest wykonalna, niebędąc ani ostateczną ani opatrzoną rygorem natychmiastowej wykonalności. Tym samym decyzja, której wniosek dotyczy nie może wywołać skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.