Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 586/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 183 par. 2 pkt 2, art. 124 par. 1 pkt 1, art. 128 par. 1 pkt 1, art. 141 par. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Sędzia del. WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant starszy inspektor sądowy Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej B. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Bk 799/12 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Wojewody P. na rzecz B. G. kwotę 470 (czterysta siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 799/12 oddalił skargę B. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy:

Wojewoda P. ww. decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 243, poz. 1623), po rozpatrzeniu odwołania B. G. od decyzji Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...], odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek B. G. z dnia 19 października 2007 r., w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku gospodarczego o wymiarach 5 x 13 m i wysokości 4,59 m, usytuowanego po granicy sąsiednich działek nr: [...], [...] i [...] oraz w odległości 1,5 m od granicy działki nr [...], w którym zaprojektowano garaż, pomieszczenie gospodarcze, letnią kuchnię, wc i magazynek. Starosta S. po raz pierwszy odmówił udzielenia wnioskowanego pozwolenia, decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. Z decyzją tą nie zgodziła się B. G. odwołując się od niej do Wojewody P. Wojewoda P. od 2008 r. kilkukrotnie przeprowadził postępowanie odwoławcze, uchylając kolejne rozstrzygnięcia Starosty S. i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że organ l instancji zasadnie uznał, iż przedłożony projekt budowlany, wykonany w 2007 r. jest niekompletny. Nie odzwierciedla bowiem istniejącego stanu faktycznego na terenie działki inwestorki oraz na sąsiedniej działce nr [...] i nr [...] należącej do A. Ś., której m. in. organ przyznał prawo strony w niniejszym postępowaniu. Przede wszystkim istnieje rozbieżność między opisem do projektu zagospodarowania działki nr [...] i sytuacją przedstawioną na tym projekcie. Mianowicie projektant oświadczył na str. 5 opisu, że teren działki nr [...] jest uzbrojony w energię elektryczną, wodę oraz kanalizację, zaś nie wykazał istniejącej sieci wodociągowo-kanalizacyjnej na projekcie zagospodarowania. Działanie takie, w ocenie organu odwoławczego, jest niezrozumiałe tym bardziej, że jak wynika z przedłożonego przez B. G. projektu budowlanego, przewiduje on podłączenie przedmiotowego obiektu do istniejącej sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, zaś nie została ona wykazana na projekcie zagospodarowania działki nr [...]. Część rysunkowa projektu zawiera jedynie układ sieci i przewodów istniejącej linii energetycznej, z podaniem odległości od niej 1,50 m do projektowanego budynku gospodarczego (Projekt budowlany pkt 1 str. 5). Nietrafne jest więc stanowisko zajęte w odwołaniu, że żadne istniejące sieci nie występują na działce nr [...]. Projekt budowlany z 2007 r. nie uwzględnienia również zmiany zagospodarowania, związanej z budową budynku mieszkalnego na sąsiedniej nieruchomości o nr geod. [...], co wynika z przedłożonego przez sąsiadkę A. Ś. pisma z dnia 23 lutego 2011 r. Mianowicie do dnia dzisiejszego na nieruchomości tej, w odległości 19,3 m od przedmiotowego obiektu, wzniesiony został fundament budynku mieszkalnego, na podstawie decyzji Naczelnika Gminy K. z dnia [...] maja 1983 r. nr: [...]. Również projektant w pkt 1 części opisowej do projektu zagospodarowania oświadczył, o rozpoczęciu budowy nowego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce nr [...] należącej do A. Ś., od strony ul. [...] (Projekt budowlany pkt 1 str. 5). Natomiast dlaczego obiekt ten nie został wykazany na projekcie zagospodarowania, skoro w ww. stanie istnieje już na terenie sąsiednich działek nr: [...] i [...], nie wiadomo. Takie działanie narusza art. 34 ust. 3 prawa budowlanego i § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że wbrew zarzutom odwołania aktualność treści mapy zasadniczej, na której sporządzono przedłożony przez B. G. projekt zagospodarowania działki nr [...], nie spełnia wymaganych regulacji prawnych. Organ wywiódł, że mapa sytuacyjno – wysokościowa jest niezbędnym dokumentem przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę, przy tworzeniu projektu architektoniczno-budowlanego, a także projektu zagospodarowania działki. Na podstawie sporządzonej mapy do celów projektowych projektant opracowuje plan zagospodarowania działki, będący częścią składową projektu budowanego, który jest niezbędnym załącznikiem do wniosku o pozwolenie na budowę. Bazując na mapie sytuacyjno - wysokościowej opracowanej przez geodetę, konkretny projekt obiektu budowanego zostaje odniesiony do aktualnego stanu zagospodarowania i ukształtowania terenu budowlanego. Mapa do celów projektowych jest wykorzystywana także do projektowania usytuowania poziomego i pionowego sieci uzbrojenia terenu wraz z przyłączami. Nadto projekt zagospodarowania działki wykonany na aktualnej mapie do celów projektowych, który pokazuje przebieg przyłączy sieci uzbrojenia terenu wymaga uzgodnienia z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej odpowiedniego starostwa (właściwego dla miejsca inwestycji). Mapa do celów projektowych powinna zawierać aktualne informacje o wszystkich danych ewidencyjnych, dotyczących zarówno obszaru projektowanej inwestycji, jak również obszaru otaczającego ten teren w pasie co najmniej 30 metrów w myśl § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno – kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Zasadnie zatem, w ocenie organu odwoławczego, zobowiązano inwestorkę w pkt 1 postanowienia do zweryfikowania w ww. zakresie projektu zagospodarowania działki nr [...], tj. sporządzenia go na kopii aktualnej mapy. W związku z tym organ odwoławczy podniósł, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że obecnie wszystkie istniejące obiekty budowlane są na kopii mapy zasadniczej naniesione (fundament budynku mieszkalnego A. Ś. oraz istniejące sieci uzbrojenia terenu na działce nr [...]), a projekt zagospodarowania działki nr [...] jest sporządzony w całości zgodnie z przepisami i brak jest podstaw do jego uzupełniania w zakresie określonym w pkt 1. Nadto wskazano, że na projekcie zagospodarowania działki nr [...] przedłożonym przez B. G. nie została określona przez projektanta rzędna wysokość posadowienia parteru projektowanego budynku gospodarczego względem poziomu morza oraz wysokość terenu sąsiedniej działki nr [...], należącej do A. Ś. Treść mapy nie wykazuje bowiem ujawnionej w trakcie ponownie prowadzonego przez organ l instancji postępowania, znaczącej różnicy wysokość, ww. działek, tj. niższej o 4 m nieruchomości A. Ś., co wynika z przedłożonych przez nią dokumentów przy piśmie z 23 lutego 2011 r. (mapa wysokościowa działek nr: [...] i [...]). Brak jest pod tym kątem danych również w opisie technicznym do projektu. Działanie takie narusza § 8 ust. 3 pkt 2 i 3 cyt rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

W dalszej kolejności organ odwoławczy podał, że z treści art. 34 ust. 3 pkt 3a Prawa budowlanego wynika, iż projekt budowlany powinien zawierać, stosownie do potrzeb oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych, o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych. Zatem gestor, a nie projektant stwierdza, czy nie zostanie przekroczone zapotrzebowanie na media w istniejącym już na działce obiekcie, z którego tak jak w tym przypadku (z istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...]), zaplanowano dostawę mediów do przedmiotowego budynku gospodarczego. W tym zakresie wypowiedział się również w piśmie z 28 kwietnia 2011 r. dostawca energii elektrycznej [...] stwierdzając, że zmiana powodująca zwiększenie mocy przyłączeniowej, wymaga wydania nowych warunków przyłączenia, a zatem i dokonania stosownych uzgodnień. Chybione jest więc stanowisko, że nie ma możliwości wydania nowych warunków przyłączenia na istniejące przyłączenia. Wobec powyższego wbrew zarzutowi w tym zakresie, organ odwoławczy stwierdził, że Starosta S. zasadnie zobowiązał B. G. pkt 2 postanowienia do dołączenia oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych, o zapewnieniu dostaw wody, odbioru ścieków oraz energii elektrycznej do omawianego obiektu. Nietrafny jest też, w ocenie organu odwoławczego, zarzut że organ l instancji niezasadnie zobowiązał inwestora w pkt 3 postanowienia, do doprowadzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] września 2007 r. o warunkach zabudowy. Zaprojektowane w przedmiotowym budynku gospodarczym pomieszczenie garażowe, nie mieści się w definicji budynku gospodarczego. Dla kwalifikacji obiektu jako gospodarczego funkcja gospodarcza winna być dominującą i podstawową. Garaż jest obiektem z zasady służącym przechowywaniu pojazdów. W garażu, oprócz samochodu, może być przechowywany inny sprzęt, nie decyduje to jednak o zmianie podstawowej funkcji obiektu jako garażu. W odniesieniu do rozpatrywanej sprawy, jak wynika z przedłożonego przez B. G. projektu budowlanego wynika, że planowany w omawianym obiekcie garaż posiada powierzchnię użytkową 20,78 m2, zaś pomieszczenie gospodarcze jedynie 12,72 m2. Zatem dominującą i podstawową funkcją przedmiotowego obiektu jest garaż, a nie budynek gospodarczy, co jest niezgodne z decyzją o warunkach zabudowy. Jako, że na str. 4 opisu do projektu zagospodarowania działki nr [...] projektant błędnie wskazał, iż "... projektowany budynek mieszkalny lokalizuje się ...", bo w tym przypadku projektowany jest budynek gospodarczy, a nie mieszkalny oraz na str. 8 pkt 1 opisu do projektu budowlanego niewłaściwie podano, że przewiduje się zaopatrzenie w energię elektryczną z projektowanego na działce budynku mieszkalnego" gdyż brak jest wykazania takiego obiektu na projekcie zagospodarowania, zasadne było nałożenie obowiązku o którym mowa w pkt 4 postanowienia.

W świetle powyższego organ odwoławczy podał, że opierając się na art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. zobowiązano B. G. do zweryfikowania ww. nieprawidłowości w projekcie budowlanym, zaś zarzuty odwołania co do bezprawnego wydania postanowienia są niezasadne. Nieusunięcie braków w wyznaczonym terminie obligowało organ l instancji, z mocy art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Skargę od tej decyzji złożyła B. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, uchylenie postanowienia z [...] marca 2011 r. w sprawie uzupełnienia projektu budowlanego oraz orzeczenie, że postępowanie było prowadzone w sposób biurokratyczny i przewlekły z przekroczeniem ustawowego terminu załatwienia sprawy.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności kwestionowanej decyzji.

Sąd wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt. 1 Prawa budowlanego inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę, zobowiązany jest przedłożyć właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prowadząc postępowanie o wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, właściwy organ administracji architektoniczno - budowlanej, zobligowany przepisem art. 35 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 4 Prawa budowlanego ma obowiązek sprawdzić, czy przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia wymogi ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz zgodność projektu zagospodarowania działki objętej inwestycją z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia wynikającego z art. 12 ust. 7 oraz w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w art. 20 ust. 2 - wykonanie i sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, legitymującą się aktualnym zaświadczeniem wymienionym w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Przepisy te dokładnie określają obowiązki organu administracji architektoniczno - budowlanej, które organ powinien wypełnić przed wydaniem pozwolenia na budowę. W przypadku stwierdzenia naruszeń w zakresie, określonym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ na mocy art. 35 ust 3 Prawa budowlanego nakłada postanowieniem na wnioskodawcę obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Sąd wskazał, że w sprawie niniejszej z przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego wynika, że planowaną inwestycję stanowi budowa murowanego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 65 m2, wymiarach 5 x 13 m, wysokości 4,59 m i kubaturze 243 m3, na zabudowanej murowanym domem mieszkalnym działce nr [...], położonej przy ul. [...] w K., usytuowanego bezpośrednio przy granicy sąsiednich dziatek nr [...], [...] i [...] oraz w odległości 1,5 m od granicy innej sąsiedniej działki nr [...]. W obiekcie tym zaprojektowano garaż, pomieszczenie gospodarcze, letnią kuchnię, wc i magazynek. Organy architektoniczno – budowlane uznały, że projekt ten jest niekompletny i powinien być uzupełniony w następującym zakresie: sporządzenie projektu zagospodarowania działki na aktualnej mapie, określenie w części rysunkowej projektu charakterystycznych rzędnych wysokości posadowienia poziomu parteru projektowanego obiektu względem poziomu morza oraz wysokości terenu sąsiedniej działki nr [...], określenie również w części rysunkowej projektu istniejącego układu sieci uzbrojenia terenu inwestycji łącznie z przyłączami do sieci zewnętrznych i wewnętrznych oraz wskazanie ich długości, dołączenie oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dla omawianego obiektu dostaw wody, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia go do sieci elektroenergetycznej, dostosowanie projektu budowlanego do wymagań decyzji o warunkach zabudowy, dołączenie właściwego opisu do projektu zagospodarowania działki nr [...], dotyczącego projektowanego budynku gospodarczego, a nie mieszkalnego.

W ocenie Sądu organy zasadnie zobowiązały inwestorkę do uzupełnienia projektu budowlanego w zakresie określonym postanowieniem z [...] marca 2011 r. i w sposób szczegółowy uzasadniły swoje stanowisko. Projekt wykonany w 2007 r. istotnie nie odzwierciedla istniejącego stanu faktycznego na terenie planowanej inwestycji oraz na działkach sąsiednich nr [...] i [...] a mianowicie:

- w projekcie zagospodarowania działki nr [...] nie wykazano istnienia sieci wodociągowo- kanalizacyjnej do której ma być podłączony projektowany budynek,

- nie uwzględnia budowy budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce nr [...] w odległości 19,3 m od planowanej inwestycji,

- nie określa rzędnej wysokości posadowienia parteru projektowanego budynku względem poziomu morza oraz wysokości terenu sąsiedniej działki nr [...],

- błędnie przyjmuje, że nie ma możliwości wydania nowych warunków przyłączenia na istniejące przyłączenia,

- jest niezgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy, albowiem wbrew jej treści dominującą i podstawową funkcją projektowanego obiektu jest garaż a nie budynek gospodarczy,

- błędnie wskazuje jako projektowany budynek, budynek mieszkalny zamiast budynku gospodarczego.

Sąd wskazał, że stwierdzone naruszenia nie zostały usunięte przez inwestorkę w wyznaczonym terminie, a zatem organ był zobligowany do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., nr 270 ), dalej p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła B. G., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając:

I. Stosownie do art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1) art. 1 § 2 p.p.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez odstąpienie przez Sąd od rozpatrzenia całości zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organy przepisów postępowania (prawa formalnego), a zatem odstąpienie przez Sąd od dokonania kontroli w znacznej części postępowania organów,

2) art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez błędne uzasadnienie wyroku sądowego związane z brakiem powiązania wykazanych przez Sąd naruszeń prawa z konkretnymi przepisami prawnymi, co uniemożliwia właściwe zrozumienie treści decyzji a tym samym treści wyroku,

3) art. 1 § 2 p.u.s.a, art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. polegające na odstąpieniu od dokonania kontroli - zbadania, czy w postępowaniu administracyjnym brały udział wszystkie strony postępowania zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, które winny w nim brać udział a w szczególności odstąpienie od kontroli, czy w postępowaniu został zapewniony udział spadkobiercom po zmarłej J. J.,

4) art. 183 § 2 pkt 5 w zw. z art. 33 § 1 p.p.s.a. poprzez niezapewnienie przez Sąd udziału w postępowaniu sądowym uczestnictwa spadkobierców po zmarłej J. J., a w wypadku ich nieustalenia - kuratora, a przez to pozbawienie możliwości obrony ich praw, co skutkuje nieważnością postępowania sądowego,

5) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez odstąpienie przez Sąd od rozpatrzenia zarzutu skargi dotyczącej naruszenia przez organy prawa formalnego - art. 107 § 1 k.p.a. w zakresie odstąpienia przez Starostę S. oznaczenia stron postępowania administracyjnego, a zatem odstąpienie przez Sąd od dokonania kontroli postępowania organów,

6) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. poprzez odstąpienie od dokonania kontroli - zbadania, czy w postępowaniu administracyjnym brali udział pracownicy organu administracji publicznej podlegający z mocy prawa z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji,

7) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez odstąpienie przez Sąd od rozpatrzenia zarzutu skargi dotyczącej naruszenia przez organy prawa formalnego - art. 78 § 1 oraz art. 7 k.p.a. w zakresie odstąpienia przez Wojewodę P. od przeprowadzenia żądanych przez stronę dowodów, a zatem odstąpienie przez Sąd od dokonania kontroli postępowania organów,

8) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez odstąpienie przez Sąd od rozpatrzenia zarzutu skargi dotyczącej naruszenia przez organy prawa formalnego i wydanie przez Starostę S. decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały - art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a., a zatem odstąpienie przez Sąd od dokonania kontroli postępowania organów,

9) 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez odstąpienie przez Sąd od rozpatrzenia zarzutu skargi dotyczącej naruszenia przez organy prawa formalnego przez wydanie przez Starostę S. decyzji, z naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a. w związku z wyznaczeniem zbyt krótkiego - trzydniowego terminu do zapoznania się z aktami sprawy i na zajęcie w sprawie przez stronę stanowiska (naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu), a zatem odstąpienie przez Sąd od dokonania kontroli postępowania organów,

10) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez dokonanie błędnej kontroli ustalonego przez organy stanu

faktycznego, że na działce Nr [...] znajduje się sieć wodociągowo - kanalizacyjna w sytuacji, gdy faktycznie na działce takiej sieci nie ma,

11) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez orzeczenie, że w projekcie budowlanym na działce Nr [...] istnieje budowa budynku mieszkalnego w odległości 19, 3 m od planowanej inwestycji w sytuacji, gdy w granicach opracowania objętej planem zagospodarowania działki, taka działka nie występuje to jest o naruszenie zasady, że kognicją Sądu jest kontrola działalności administracji publicznej a nie stanowienie prawa,

12) art. 1 § 2 p.u.s.a, art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez dokonanie błędnej kontroli stanu faktycznego, dotyczącej ustalenia przez organy, że w projektowanym budynku funkcją dominującą i podstawową jest funkcja garażowa, podczas gdy faktycznie funkcją dominującą jest funkcja gospodarcza, a zatem dokonanie przez Sąd niewłaściwej kontroli decyzji pod względem zgodności z prawem,

13) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. polegające na wydaniu nowego rozstrzygnięcia w sprawie, poprzez

orzeczenie, że projekt budowlany błędnie przyjmuje, że nie ma możliwości wydania nowych warunków przyłączenia na istniejące przyłącza to jest o naruszenie zasady, że kognicją Sądu jest kontrola działalności administracji publicznej a nie stanowienie prawa,

14) art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. poprzez odstąpienie od rozpatrzenia zarzutów skargi, a tym samym odstąpienie od kontroli organu administracji publicznej w zakresie przewlekle prowadzonego przez Starostę S. postępowania administracyjnego w sprawie prostego i niewielkiego budynku gospodarczego, wszczętego w dniu [...] października 2007 r. i zakończonego wydaniem decyzji kończącej postępowanie w dniu [...] kwietnia 2011 r., a więc postępowania trwającego ponad trzy i pół roku.

II. Stosownie do art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. poprzez:

1) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że błędy mapy geodezyjnej są naruszeniami prawa dotyczącymi projektu budowlanego w sytuacji, gdy takowe błędy faktycznie nie występują,

2) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego i § 8 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, poprzez uznanie, że brak wykazania na działce objętej inwestycją Nr [...], sieci wodociągowo - kanalizacyjnej jest naruszeniem prawa związanym z błędnym opracowaniem projektu budowlanego, w sytuacji gdy taki brak jest brakiem mapy zasadniczej, a ponadto, gdy na tej działce nie ma żadnej sieci wodociągowo - kanalizacyjnej,

3) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego oraz poprzez błędną wykładnię § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, że brak wykazania na sąsiedniej działce Nr [...] budowy budynku mieszkalnego jest naruszeniem prawa związanym z błędnym opracowaniem projektu budowlanego, w sytuacji gdy taki brak jest brakiem mapy zasadniczej a ponadto, gdy na sąsiedniej działce nie ma żadnej budowy budynku mieszkalnego, a ponadto, gdy w granicach opracowania objętych projektem zagospodarowania działka Nr [...] nie występuje,

4) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego i § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez uznanie, że brak wykazania rzędnej wysokości posadowienia parteru projektowanego budynku względem poziomu morza jest naruszeniem prawa związanym z błędnym opracowaniem projektu budowlanego, w sytuacji gdy obowiązujące przepisy prawne nie zawierają nakazu wykazywania rzędnych bezwzględnych (nad poziomem morza),

5) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego oraz § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez uznanie, że brak wykazania rzędnej wysokości poziomu terenu sąsiedniej działki Nr [...] jest naruszeniem prawa związanym z błędnym opracowaniem projektu budowlanego, w sytuacji gdy taki brak jest brakiem mapy zasadniczej, a ponadto, gdy nie istnieje prawny obowiązek wykazywania na mapie rzędnych w każdym punkcie terenu objętego opracowaniem,

6) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego oraz art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego poprzez uznanie, że przepis ten stawia bezwzględny wymóg dołączenia do projektu budowlanego stosownych oświadczeń dostawców mediów o zapewnieniu ich dostaw oraz oświadczeń o warunkach przyłączenia budynku w sytuacji, gdy budynek ma już wykonane przyłącza i zagwarantowane dostawy mediów i odbioru ścieków, a więc w sytuacji gdy takowe oświadczenia nie są wymagane prawem,

7) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w związku ze zlokalizowaniem w budynku gospodarczym pomieszczenia garażowego, co zdaniem Sądu zmienia przeznaczenie budynku gospodarczego, a przez to koliduje z wydanymi na budynek gospodarczy warunkami zabudowy, w sytuacji gdy pomieszczenie garażowe jest częścią budynku gospodarczego,

8) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 Prawa budowlanego dotyczącą pomyłki w opisie do projektu zagospodarowania polegającą na błędnym wpisaniu jednego wyrazu "budynek mieszkalny" w miejsce "budynek gospodarczy", nie mającej żadnego znaczenia dla istoty projektu budowlanego, co zdaniem Sądu, powoduje zmianę przedmiotu projektu z budynku gospodarczego na budynek mieszkalny a przez to występuje niezgodność przedmiotu projektu z przedmiotem wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, skutkującym odmową wydania pozwolenia na budowę,

9) błędną wykładnię art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego dotyczącą wielokrotnego wydawania postanowień zobowiązujących do usunięcia naruszenia prawa powodującą w konsekwencji odmowę wydania pozwolenia na budowę.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej B. G. kosztów postępowania kasacyjnego, wraz z kosztami zastępstwa sądowego według norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka nieważności postępowania w postaci braku zdolności sądowej strony postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).

Z akt sprawy, w tym akt postępowania administracyjnego, wynika, że adwokat J. M. został ustanowiony kuratorem spadku po F. J. i po J. J. (w aktach administracyjnych znajdują się stosowne postanowienia sądu powszechnego o ustanowieniu kuratora spadku). J. M. brał udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako kurator spadku po F. J. i po J. J., mimo tego, że w aktach sprawy przez Sąd pierwszej instancji ujmowany był jak kurator spadku po F. J. J. M. zmarł w dniu [...] sierpnia 2012 r. i z tym dniem ustała kuratela spadku po F. J. i J. J. Zaskarżony wyrok został wydany w dniu 6 grudnia 2012 r., a więc po dacie zgonu kuratora spadku po wymienionych wyżej osobach.

Kurator spadku wykonuje czynności uznawane jako wykonywanie zarządu. W związku z tym ma legitymację procesową (czynną i bierną). Śmierć strony skutkuje jednocześnie utratą zdolności sądowej, co zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obliguje sąd do zawieszenia postępowania. Sąd z urzędu podejmuje postępowanie zawieszone na skutek śmierci strony między innymi z chwilą ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W konsekwencji należy stwierdzić, że zgon ustanowionego we właściwej drodze kuratora spadku skutkuje powrotem przesłanki zawieszenia wymienionej w art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – śmierć strony, powodująca utratę przez nią zdolności sądowej. Do czasu ustanowienia nowego kuratora spadku w miejsce zmarłego postępowanie sądowoadministracyjne nie może się toczyć. W przeciwnym wypadku, a więc w takim z jakim mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, zachodzi przesłanka nieważności postępowania wymieniona w art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. – brak zdolności sądowej strony.

W związku ze stwierdzoną nieważnością postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie badał zasadności wszystkich zarzutów skargi kasacyjnej. Jedynie należało zwrócić uwagę, że trafnie skarżąca wskazała na naruszenie przez Sąd pierwszej instancji art. 141 § 4 p.p.s.a. W istocie bowiem uzasadnianie zaskarżonego wyroku sprowadza się do stwierdzenia, że organy zasadnie zobowiązały inwestorkę do uzupełnienia projektu budowlanego w zakresie określonym postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Jednakże Sąd nie dokonał analizy zgodności z prawem działania organów administracji publicznej, do czego był zobligowany. Takie uzasadnienie nie może zostać uznane jako zawierające wyjaśnienie rozstrzygnięcia. Dlatego też ponownie rozpoznając sprawę, po usunięciu przeszkód formalnych, Sąd pierwszej instancji zobligowany będzie do merytorycznego rozpoznania prawy i uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia w sposób odpowiadający wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.