Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SAB/Bk 10/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
zwrócono wpis
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52par. 2b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi L. H. i S. H. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 rok p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł. ,


UZASADNIENIE

L. H. i S. H. wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, a gdyby sąd nie znalazł podstaw do jej odrzucenia – o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do § 2 tego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej jako: "o.p.") wynika zaś, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W przypadku decyzji wydawanych przez wójta gminy, stosownie do art. 13 § 1 pkt 3 o.p., organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze.

W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego wyczerpaniem środków zaskarżenia jest wniesienie ponaglenia. Ponaglenie jest szczególnym środkiem zaskarżenia, ponieważ nie odnosi się ono do konkretnej czynności procesowej lub też aktu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2015 r., sygn. I FSK 121/15; dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie jest to prawny instrument umożliwiający stronie wymuszenie na organie podatkowym załatwienia sprawy.

W orzecznictwie przyjmuje się, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania lub bezczynność organu podatkowego musi być poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 141 o.p. (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2013 r., sygn. II FSK 861/13; postanowienie NSA z 30 listopada 2012 r., sygn. II FSK 2733/12). W przeciwnym razie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W podobnym duchu wypowiedział się także WSA w Kielcach w postanowieniu z 28 stycznia 2020 r. w sprawie II SAB/Ke 77/19, który także przyjął, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Powyższe poglądy wyrażone w orzecznictwie sąd orzekający w sprawie w pełni podziela.

Jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy przekazanych przez organ - złożenie przez skarżących przedmiotowej skargi nie było poprzedzone ponagleniem, o którym mowa w art. 141 o.p., a które według art. 52 § 2 p.p.s.a. jest obligatoryjne. Tymczasem, w aktach sprawy znajduje się odpis pisma z 3 kwietnia 2020 r. zatytułowanego "ponaglenie", jednakże skierowanego do Wójta Gminy S., nie zaś SKO w S. Dodać należy, że pismem wójt ustosunkował się do ww. pisma strony skarżącej.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że skarżący nie złożyli ponaglenia do SKO w S. przed wniesieniem skargi do sądu. Stąd też przedmiotową skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.