Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 714/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2013 r. (znak [...]) w sprawie ze skargi C. K. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2013 r. (znak [...]) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą z dnia 8 marca 2013 r. C. K. (dalej: skarżący), złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2013 r. (znak [...]) w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

W treści pisma z dnia 8 marca 2013 r. skarżący nie zawarł osobnej argumentacji, dotyczącej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2004, s. 122). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że aktem administracyjnym, który nie nadaje się do wykonania, jest wyrażenie opinii lub dokonanie uzgodnienia pomiędzy organami administracji.

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Akt ten nie określa w swojej treści żadnych praw lub obowiązków, których wykonanie mogłoby rodzić dla skarżącego skutki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wiąże się on z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Nie wywołuje również żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jego treścią. Wojewódzki Sad Administracyjny, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, nie może odnosić się do skutków prawnych, które mogą być następstwem kolejnych ewentualnych aktów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można udzielić ochrony tymczasowej, polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że w świetle powyższego brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] lutego 2013 r. nie stanowi przeszkody dla jego prawidłowego rozpoznania.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.