Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 780/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 par. 1,  art. 228 par. 1,  art. 150
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Ż. C.-T. i D. T. (T.) na postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził uchybienie przez Z. C.-T. i D. T. terminu do wniesienia odwołania i odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z [...]r. wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w kwocie [...] zł.

W podstawie prawnej organ powołał art. 162 § 1, art. 163 § 2, art. 228 § 1 pkt 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201; dalej jako "O.p.").

Natomiast w uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny sprawy i argumentację prawną. Wskazał, że [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wydał decyzję nr [...], którą wymierzył wspólnikom Spółki Cywilnej "A" z siedzibą w S. - Z.C.T. oraz D.T. karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w kwocie [...] zł. Powyższa decyzja, sporządzona w dwóch egzemplarzach, wysłana na adres: ul. [...] lok. [...], [...]S. doręczona została w trybie art. 150 § 1 do § 4 O.p. w dniu [...]r., bowiem w tym dniu upłynął ostatni dzień czternastodniowego okresu przechowywania decyzji, o którym mowa w ww. art. 150 § 4 O.p.

Pismem z [...]r. Strony złożyły do Dyrektora Izby Celnej w K. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. w oparciu o art. 58 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego wnosząc o dokonanie prawidłowego doręczenia decyzji wydanej dnia [...]r.; o wstrzymanie, na podstawie art. 60 K.p.a. postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...]r. wydanego na podstawie decyzji z dnia [...]r.; o wstrzymanie wykonalności powyższego tytułu wykonawczego.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że [...]r. wnioskodawcy został przekazany tytuł wykonawczy z [...]r. wydany na podstawie decyzji z dnia [...]r.; decyzja wydaną dnia [...]r. nie została Wnioskodawcy doręczona i tym samym nie miał świadomości nałożenia na niego kary wskazanej w tytule wykonawczym. O fakcie wymierzenia kary pieniężnej dowiedział się dopiero z treści tytułu wykonawczego. Skoro zatem nie było skutecznego doręczenia decyzji, termin do wniesienia odwołania od decyzji zaskarżenia nie rozpoczął biegu. Tym samym wniosek o prawidłowe doręczenia Wnioskodawcy decyzji z dnia [...]r. jest w pełni uzasadniony i konieczny. Brak prawidłowego doręczenia korespondencji spowodował, iż Wnioskodawca nie miał możliwości obrony swych praw. Jednocześnie, na wypadek uznania przez organ, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania zasadności wniosku o prawidłowe doręczenie decyzji, Wnioskodawca wnosił o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji, bo bez swojej winy, nie dokonał tej czynności. Za konieczny uznano także wniosek o wstrzymanie ewentualnego postępowania egzekucyj-nego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego wydanego na podstawie w/w decyzji, gdyż prowadzenie przeciwko Wnioskodawcy postępowania egzekucyjnego może doprowadzić do powstania po jego stronie szkody.

Jednocześnie Strony złożyły wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, odwołanie od decyzji z dnia [...]r., w którym zarzuciły decyzji szereg naruszeń przepisów, zarówno ustawy - Ordynacja podatkowa, jak i ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, wnosząc ostatecznie o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym organ zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania i odmówił jego przywrócenia. Wyjaśnił, że organ drugiej instancji poddaje odwołanie kontroli wstępnej pod względem formalnym – tj. bada czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zachowany został termin do jego wniesienia. W tej fazie postępowania nie może podlegać ocenie zgodność z prawem decyzji, od której wniesiono odwołanie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, w konsekwencji decyzja taka korzysta z ochrony trwałości.

Opierając się na treści art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p., art. 144 § 1 pkt 1, art. 148 § 1, art. 149 i art. 150 § 1, 2 i 4 O.p. wyjaśniono, że w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Zatem wskazano, iż decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...]r. została doręczona w dniu [...]r. w trybie art. 150 § 4 O.p. Z akt sprawy wynika bowiem, że w dniu [...]r. z powodu niemożności doręczenia przesyłki pocztowej (zawierającej 2 egz. decyzji), pozostawiono ją na okres 14 dni do dyspozycji adresata w " Urzędzie Pocztowym S. 1". W dniu [...]r. przesyłkę awizowano powtórnie, lecz adresat nie podjął przesyłki w terminie 14 dni. Podkreślono, że doręczenie (w drodze tzw. fikcji doręczenia) decyzji organu I instancji dokonane w trybie art. 150 § 1 do 4 O.p. było prawidłowe i skuteczne, co zapoczątkowało bieg terminu do złożenia odwołania; pismo (decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R.) uznane za doręczone w opisanym wyżej trybie, pozostawione zostało w aktach sprawy organu. W konsekwencji powyższego Stronie przysługiwało prawo do skutecznego wniesienia odwołania w terminie do dnia [...]r., a jak wynika z akt sprawy, odwołanie. zostało wniesione pismem z dnia [...]r.(nadanym w placówce pocztowej w dniu [...]r.; data wpływu do Urzędu Celnego w R. w dniu [...]r.) - a zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Nadto podkreślono, że [...]r. Strony wystąpiły z wnioskiem dotyczącym "natychmiastowego umorzenia postępowania wraz z ewentual-nym wnioskiem o jego zawieszenie" wskazując na wystąpienie w sprawie zagadnienia wstępnego, tj. pytania prejudycjalnego postawionego przez Sąd Okręgowy w L. ( w sprawie [...]) Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, oraz na zawieszone przez Sąd Najwyższy w sprawie oznaczonej I KZP 11/15 postępowanie w związku z postawionym przez Prokuratora Generalnego wnioskiem o rozstrzygnięcie rozbieżności w orzecznictwie w zakresie tego, czy przepisy art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych są przepisami technicznymi.

Odnosząc się do powyższego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. wyjaśnił, że w tej sprawie złożony został wraz z odwołaniem wniesionym po terminie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postępowanie niniejsze jest więc postępowaniem wnioskowym mającym na celu zbadanie, czy w sprawie tej wystąpiły przesłanki do przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym wniosek Stron o umorzenie i zawieszenie postępowania odwoławczego, zawarty w piśmie dnia [...]r., nie może zostać rozpatrzony w tym postępowaniu.

Dalej organ przedstawił instytucję przywrócenia terminu uregulowaną w art. 162-164 O.p. wyjaśniając, że przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w tej sprawie nie mają zastosowania.

Odnosząc się do twierdzenia Stron, że brak prawidłowego doręczenia w/w decyzji spowodował, iż nie miały możliwości obrony swych praw i nie ze swojej winy nie złożyły odwołania w sprawie - organ stwierdził ponownie, że - wydana w sprawie decyzja z [...]r. doręczona została Stronom postępowania w sposób prawidłowy na podstawie art. 150 O.p. Adnotacje dokonane przez operatora pocztowego na korespondencji oraz " zwrotnym potwierdzeniu odbioru" jednoznacznie wskazują, że warunki skutecznego doręczenia pisma, które są zawarte w wyżej wym. art. 150 O.p. zostały spełnione. W posiadaniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. znajdują się dokumenty - włączone do akt stosownym postanowieniem z [...] r. - w postaci tytułu wykonawczego o nr [...]r., potwierdzenia odbioru ww. tytułu wykonawczego. Z dokumentów tych wynika, że doręczenie tytułu wykonawczego Stronom niniejszego postępowania nastąpiło [...]r.; z zapisu zamieszczonego w polu E tegoż dokumentu tj. Dane dotyczące należności pieniężnych, w punkcie 9 tj. Podstawa prawna braku obowiązku doręczenia upomnienia/data doręczenia upomnienia wynika data [...] r.

Dlatego też po zapoznaniu się z argumentacją zaprezentowaną we wniosku o przywrócenie terminu złożonym w dniu [...] r. wraz z odwołaniem i po dokonaniu analizy całości dokumentacji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził, że w przedmiotowej sprawie Z. C.-T. i D.T. nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, co stanowi jedną z niezbędnych przesłanek koniecznych do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Dokonując zatem oceny, czy zachodzi przesłanka zasadności uwzględnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...]r., organ stwierdził, że Strony we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, poza podważaniem prawidłowości doręczenia ww. decyzji nie podały żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że napotkały trudne do przezwyciężenia przeszkody, uniemożliwiające złożenie odwołanie w terminie. Zatem w sytuacji kiedy Strony wiedziały, że toczy się w stosunku do Nich postępowanie administracyjne w sprawie dot. przeprowadzonej w dniu [...]r. kontroli w lokalu bez nazwy znajdującym się w R., przy ul. [...], czego dowodem są - znajdujące się w aktach sprawy - potwierdzenia doręczenia Stronom wezwania z [...]r. wystosowanego w związku z ww. kontrolą oraz potwierdzenia doręczenia Stronom postanowienia o wszczęciu postępowania z [...]r. i powiadomienia z [...]r. o wyznaczeniu przed wydaniem decyzji siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, powinni byli wykazać się dbałością o własne interesy i wskazać inny adres do doręczeń, aniżeli wymieniony powyżej. Przy okazji powyższego organ zwraca uwagę na fakt, że w uzasadnieniu postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania, o którym mowa powyżej, a które było w posiadaniu Stron, o czym świadczy podpis zamieszczony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, organ I instancji tj. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wyraźnie wskazał - powołując się na treść art. 146 Ordynacji podatkowej, że w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniedbania obowiązku określonego powyżej, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy.

Zachowanie więc Stron, reprezentowanych przez pełnomocnika, w opinii organu odwoławczego, w sytuacji gdy miały świadomość o przeprowadzonej kontroli, a potem o prowadzonym wobec Nich postępowaniu administracyjnym, należy ocenić jako brak dbałości o własne interesy.

Konkludując - zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. – Strony, reprezentowane przez pełnomocnika, nie uprawdopodobnili braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. o nr [...] z [...]r. a tym samym nie spełniły przesłanki, o której mowa w art. 162 § 1 O.p.

Na zakończenie organ dodał, że z dokumentów w postaci Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (stan na dzień [...]r.) wynika, że Z. C. – T. (NIP [...]) i D. T. (NIP: [...]) - prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" Z. C.-T., D. T. S.C. - zaprzestali wykonywania działalności gospodarczej pod ww. firmą ( odpowiednio w dniu [...]r. i [...]r.); [...]r. dokonano wykreślenia wpisu Z. C. – T. z rejestru, a [...]r. D. T. (jako wspólników ww. Spółki).

W skardze strony wniosły o stwierdzenie nieważności w całości postanowienia z powodu rażącego naruszenia prawa, ewentualnie jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucono zaskarżanemu postanowieniu:

1. naruszenie art. 223 § 2 O.p. polegające na błędnej wykładni i uznaniu, że w niniejszej sprawie złożenie odwołania nie było dopuszczalne ze względu na uchybienie terminu;

2. naruszenie art. 149 O.p. polegające na błędnej wykładni i uznaniu, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R. o nr [...]została doręczona w sposób prawidłowy.

W uzasadnieniu podniesiono, że korespondencja kierowana przez Urząd Celny w R. zawierająca zaskarżoną w sprawie decyzję z dnia [...]r. nie została Skarżącym doręczona. Wskazując na orzeczenie WSA we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2017r. o sygn. akt III SA/Wr 267/16 - że korespondencja kierowana do spółki cywilnej winna być doręczana każdorazowo każdemu ze wspólników spółki cywilnej zaakcentowano,że w przedmiotowej sprawie decyzja nie została doręczona nawet jednemu ze wspólników spółki.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał prezentowane stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom zarzucić naruszenia przepisów prawa procesowego.

W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest terminowość i skuteczność wniesionego przez stronę środka odwoławczego od decyzji organu I instancji, rozpoznawaną w ramach instytucji przywrócenia terminu przewidzianej w art. 162 O.p. Według tej regulacji prawnej, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin procesowy na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Przywrócenie siedmiodniowego terminu do złożenia podania jest niedopuszczalne.

Zauważyć także należy, że Ordynacja podatkowa przewiduje różne sposoby doręczania pism, w tym decyzji. Zgodnie z jej art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej - osobom fizycznym pisma doręcza się pod adresem miejsca ich zamieszkania lub w miejscu pracy. Z mocy z art. 149 ustawy Ordynacja podatkowa, w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, gdy osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi. Ten przepis przewiduje środek do usprawnienia postępowania podatkowego poprzez zastosowanie zastępczego sposobu doręczenia pisma wyłącznie osobom fizycznym, w sytuacji incydentalnej, przejściowej, czasowej, krótkotrwałej nieobecności adresata w mieszkaniu.

Doręczenie pisma w trybie art. 149 Ordynacji podatkowej zawiera domniema-nie doręczenia przesyłki jej adresatowi w dacie, kiedy dorosły domownik własnoręcznym podpisem potwierdził odebranie przesyłki zobowiązując się przy tym do oddania pisma adresatowi. Od tej też daty biegną terminy procesowe dla adresata przesyłki. To domniemanie adresat pisma może jednak skutecznie obalić, jeśli domownik oddał mu pismo już po terminie procesowym, np. do wniesienia odwołania.

Natomiast z analizy przepisu art. 150 O.p. wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma osobie fizycznej w jej mieszkaniu lub miejscu pracy lub niemożności doręczenia pisma według innych określonych sposobów - poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę; pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w urzędzie gminy (miasta) lub w placówce pocztowej. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w urzędzie gminy (miasta) lub w placówce pocztowej umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu 14 dniowego, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Wskazana regulacja prawna ma na celu zapewnienie skuteczności doręczenia pisma między innymi, gdy adresat świadomie utrudnia dokonanie tej czynności, co ma na celu uchylenie się od np. konsekwencji finansowych.

Podkreślić należy, że art. 150 Ordynacji podatkowej wprowadza fikcję prawną doręczenia, która nie może zostać obalona, co do skutków tak dokonanego doręczenia. Adresat może jedynie podważać ten skutek poprzez skuteczne wykazanie, że omawiany przepis nie mógł mieć zastosowania, lub też że został zastosowany wadliwie. Momentem doręczenia pisma w tym trybie jest upływ 14 dniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, ponieważ pismo uważa się za doręczone z upływem wskazanego 14 dnia. Nieodebrane pismo zwraca się organowi, który pozostawia je w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Istota omawianej fikcji doręczenia polega na tym, że uważa się doręczenie za skuteczne pomimo, że pismo nie zostało faktycznie doręczone adresatowi.

W rozpoznawanej sprawie – jak wynika z akt - decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...]r. była [...]r. z powodu niemożności jej doręczenia (przesyłka zawierała 2 egz. decyzji) pozostawiona na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym S. 1; [...]r. przesyłkę awizowano powtórnie, lecz adresat nie podjął przesyłki w terminie 14 dni. Zatem zasadnie organ stwierdził, że została ona skutecznie doręczona w dniu [...]r. w trybie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa art. 150 § 4 O.p.

Zatem kluczowym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest to, czy zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 162 § 1 O.p. Zgodnie z tym przepisem w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

W związku z tym należy zbadać, czy w sprawie zostało uprawdopodobnione, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony.

Strony we wniosku wskazały, że dowiedziały się o fakcie wydania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...]r. dopiero z treści tytułu wykonawczego z [...]r. o nr [...], który został im doręczony w dniu [...]r.; wniosek o przywrócenie terminu został nadany w placówce pocztowej [...]r. tj. z zachowaniem 7 dniowego terminu. Natomiast jak słusznie zauważył organ odwoławczy Strony były na bieżąco – od daty kontroli [...]r., postanowienia o wszczęciu postępowania po powiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami przed wydaniem decyzji – informowane o działaniach organu; pisma wysyłane na adres przez nie wskazany w S. były odbierane; o zmianie adresu Strony nie powiadomiły organu mimo stosownego pouczenia.

Jak wynika z przedstawionych wyżej uwarunkowań faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy decyzja z [...]r. została uznana za doręczoną skutecznie z dniem [...]r.; zatem termin do wniesienia odwołania upływał [...]r. Strony natomiast we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, poza podważaniem prawidłowości doręczenia tej decyzji i zarzutów merytorycznych do niej nie podały żadnych okoliczności, nie uprawdopodobniły w jakikolwiek sposób braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R.; nie wykazały trudnych do przezwyciężenia przeszkód uniemożliwiających złożenie odwołanie w terminie.

Konkludując więc zauważyć należy, że nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania instytucji z art. 162 O.p.

W świetle zatem przedstawionych okoliczności chybione były zarzuty skargi. Z powyższych powodów skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Skoro Strony nie uprawdopodobniły braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. o nr [...]z dnia [...]r., doręczonej w trybie fikcji prawnej doręczenia z art. 150 O.p., to tym samym nie spełniły przesłanki, o której mowa w art. 162 § 1 O.p. Konsekwencją zaś odmowy przywrócenia terminu jest stwierdzenie jego uchybienia do wniesienia odwołania – co organy dokładnie wykazały. Fakt dokonania tego w jednym rozstrzygnięciu pozostaje bez wpływu na słuszność wydanego rozstrzygnięcia.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.