Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 887/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. i D. G. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o pozwoleniu na budowę w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w K. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. z dnia [...] r., nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji tego organu z dnia [...] r. nr [...]w sprawie pozwolenia na budowę dla [A] S.A. w K. odwodnienia części wschodniej [...] w K..

W skardze P. G. i D. G. zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ze wskazaniem, że inwestor rozpoczął już stosowne działania celem prowadzenia prac budowlanych związanych z powyższym przedsięwzięciem.

Ustosunkowując się do tego wniosku inwestor wniósł o jego oddalenie, zwracając uwagę, że skarżący nie wykazali ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przy czym, wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z podanych w w/w przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może domyślać się intencji strony i w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku.

W rozpatrywanej sprawie, jak słusznie zauważył uczestnik postępowania, skarżący nie wykazali żadnych okoliczności przemawiających za udzieleniem ich powyższej ochrony. Takiej okoliczności nie stanowi bowiem samo rozpoczęcie prac budowalnych.

Nadto, wskazać wymaga, że jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych postanowienie o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wydawane na podstawie art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257), dalej zwanej Kpa, nie może wywołać skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Jedynym skutkiem prawnym tego postanowienia jest uczynienie wykonalnym aktu, który jako nieostateczny nie podlega, co do zasady wykonaniu, zgodnie z art. 130 § 1 Kpa, (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia

21 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1503/14,

Co więcej, podkreślono w orzecznictwie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania takiego postanowienia byłoby sprzeczne z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel regulacji zawartej art. 108 Kpa. Już bowiem na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, Sąd oceniałby, czy przesłanki jakimi kierował się organ, pozwalały na nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania nie może zaś być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1503/14)

Zaakcentować przy tym należy, że nadanie decyzji organu pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności traci na znaczeniu w momencie, gdy decyzja ta stanie się ostateczna. W chwili bowiem uzyskania przymiotu ostateczności decyzja taka stanie się wykonalna z mocy prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1108/14). Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy decyzja Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w P. z dnia

[...] r. nr [...] stała się ostateczna w momencie wydania przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. utrzymującej ją w mocy, decyzji z dnia [...] r. nr [...].

W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Przywołane w postanowieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl.