Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 576/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 259 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 6 grudnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 109/22 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 września 2022 r. odrzucił sprzeciw J. G. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 lipca 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 109/22 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2020 r. nr [...]w przedmiocie zasiłku stałego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 1 lipca 2022 r., sygn. akt

I SPP/Wa 109/22, pozostawił bez rozpoznania wniosek J. G. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, że skarżący, mimo stosownego wezwania, nie złożył

w wyznaczonym terminie kompletnego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 18 lipca 2022 r.

W dniu 6 sierpnia 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia starszego referendarza sądowego, wnosząc

o jego uchylenie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Wojewódzki wskazał, że siedmiodniowy ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 25 lipca 2022 r. Tymczasem skarżący sprzeciw wniósł w dniu 6 sierpnia 2022 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Z tych też względów Sąd stwierdził, że sprzeciw podlega odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. G., kwestionując stanowisko Sądu I instancji i wyjaśniając przyczyny uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia (§ 1). Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia starszego referendarza sądowego został doręczony skarżącemu w dniu 18 lipca 2022 r. Siedmiodniowy ustawowy termin do wniesienia sprzeciwu upływał zatem w dniu 25 lipca 2022 r. Słusznie więc Sąd Wojewódzki uznał, że sprzeciw wniesiony przez skarżącego w dniu

6 sierpnia 2022 r. został złożony po terminie i w konsekwencji zasadnie orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do okoliczności podnoszonych w zażaleniu, wyjaśnić należy, że wskazywane przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu mogłyby być ewentualnie brane pod uwagę przy ocenie przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Nie rzutowały natomiast w obiektywny sposób na fakt wniesienia sprzeciwu po terminie.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za nieuzasadnione i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak

w sentencji.