Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 656/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Teza: Przepis art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym z administracji odnosi się do maksymalnych kwot grzywien nakładanych wielokrotnie w ramach jednego postępowania egzekucyjnego. W stosunku do zobowiązanego może się toczyć kilka postępowań egzekucyjnych, których podstawą są różne tytuły wykonawcze i o ile w każdym z tych postępowań dopuszczalne jest ze względu na charakter obowiązku - wielokrotne nakładanie grzywien w celu przymuszenia maksymalna suma grzywien w każdym z tych postępowań oddzielnie nie powinna przekroczyć kwot określonych w art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

TEZY

Przepis art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym z administracji odnosi się do maksymalnych kwot grzywien nakładanych wielokrotnie w ramach jednego postępowania egzekucyjnego. W stosunku do zobowiązanego może się toczyć kilka postępowań egzekucyjnych, których podstawą są różne tytuły wykonawcze i o ile w każdym z tych postępowań dopuszczalne jest ze względu na charakter obowiązku - wielokrotne nakładanie grzywien w celu przymuszenia maksymalna suma grzywien w każdym z tych postępowań oddzielnie nie powinna przekroczyć kwot określonych w art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi "B.D. " Spółki z o.o. w B. na postanowienie Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowy Inspektor Pracy w B. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wypłacenia świadczeń pracowniczych. oddala skargę, -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] lipca 2004r. Inspektor Pracy w B. powołując się na art. 119 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na spółkę z o. o. "B.D." grzywnę w kwocie 21.000 złotych w celu przymuszenia spółki do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] września 2003r., wystawionym przez Inspektora Pracy PIP Okręgowego Inspektoratu Pracy w B.

W zażaleniu na to postanowienie zobowiązany tj. spółka z o.o. "B.D." podniosła, iż zobowiązań wobec pracowników nie reguluje z uwagi

na trudną sytuację płatniczą spółki oraz nadmieniła, iż łączna kwota grzywny nałożonej w celu przymuszenia do realizacji zobowiązań pracowniczych jest niewspółmierna do funduszu wynagrodzeń pracowników spółki i przekroczyła ustawową górną granicę grzywny nakładanej w postępowaniu egzekucyjnym.

Państwowy Okręgowy Inspektor Pracy w B. po rozpoznaniu powyższego zażalenia postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia pierwszoinsatancyjnego, podkreślając, iż wymieniona przez zobowiązanego łączna kwota grzywien dotyczy wielu postępowań egzekucyjnych

i realizacji odrębnych tytułów wykonawczych, dotyczących różnych obowiązków określonych w różnych nakazach inspektorów pracy, stąd nie może mieć znaczenia dla niniejszego postępowania egzekucyjnego, którego celem jest wyegzekwowanie obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym z [...] września 2003r.

W skardze wniesionej przez zobowiązaną spółkę do sądu administracyjnego skarżąca podniosła, że nałożona kwestionowanym postanowieniem grzywna była jedną z wielu wcześniej nałożonych, które łącznie przekroczyły górną granicę 100 tysięcy złotych. Niezasadne jest powołanie się przez inspekcję pracy na fakt, że grzywny dotyczą różnych tytułów wykonawczych. Podnosząc powyższe skarżąca spółka wniosła o uchylenie postanowienia.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 2 § 1 pkt 11 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zmianami), obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane na drodze decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy, podlegają egzekucji administracyjnej. Z niekwestionowanych przez stronę skarżącą ustaleń organu egzekucyjnego wynika, iż skarżąca spółka z o.o. "B.D.", do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego w sprawie, nie wykonała nakazu inspektora pracy dotyczącego wypłaty 13 pracownikom wynagrodzenia za styczeń 2003r., 5 pracownikom wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i 1 pracownikowi wypłaty wynagrodzenia chorobowego za styczeń 2003 roku. Doręczone zobowiązanej spółce upomnienie wzywające do niezwłocznego wykonania nałożonych nakazem obowiązków okazało się bezskuteczne. W tej sytuacji zaistniały przesłanki do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W myśl bowiem art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie uchylenia się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Inspektor pracy – wierzyciel wystawił w dniu [...] września 2003r. tytuł wykonawczy, po czym stosownymi postanowieniami nakładał na zobowiązaną spółkę grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków opisanych w tytule wykonawczym.

Zaskarżone postanowienie jest szóstym z kolei wydanym w niniejszym postępowaniu egzekucyjnym postanowieniem nakładającym na skarżącą spółkę grzywnę w celu przymuszenia. Łączna kwota grzywien nałożonych na skarżącą spółkę w celu przymuszenia do wykonania tytułu wykonawczego z [...] września 2003r. wyniosła 79 tysięcy złotych, a zatem nie przekroczyła granicznej sumy 100 tysięcy złotych zastrzeżonej przez art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jako maksymalna wysokość grzywien nakładanych wielokrotnie

w stosunku do osób prawnych. Przepis powyższy odnosi się do maksymalnych kwot grzywien nakładanych wielokrotnie w ramach jednego postępowania egzekucyjnego. W stosunku do zobowiązanego może się toczyć kilka postępowań egzekucyjnych, których podstawą są różne tytuły wykonawcze i o ile w każdym z tych postępowań dopuszczalne jest ze względu na charakter obowiązku – wielokrotne nakładanie grzywien w celu przymuszenia, maksymalna suma grzywien w każdym z tych postępowań oddzielnie nie powinna przekroczyć kwot określonych art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nie jest zatem trafne upatrywanie przez skarżącą spółkę naruszenia art. 121 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w niniejszej sprawie albowiem skarżąca świadomie pomija fakt, iż prowadzonych jest w stosunku do niej wiele postępowań egzekucyjnych.

Organ egzekucyjny nie uchybił określonym w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji obowiązkom proceduralnym poprzedzającym nałożenie grzywny, a jej wysokość nie naruszyła przepisów ustawy. Głównym celem zastosowanego środka egzekucyjnego nie jest doprowadzenie do odczucia dolegliwości finansowej przez zobowiązanego, ale przymuszenie go – pod sankcją groźby tej dolegliwości – do wykonania obowiązku nałożonego tytułem wykonawczym. Wykonanie przez zobowiązanego obowiązku spowoduje umorzenie grzywny nie ściągniętej, zaś w przypadku jej wcześniejszego uiszczenia możliwy jest – w uzasadnionych przypadkach - zwrot grzywny, (art. 125 i 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Nałożona zaskarżonym postanowieniem grzywna kwotowa mieści się w granicach określonych w art. 121 § 2 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a zatem brak jest podstaw prawnych do podważenia zaskarżonego postanowienia.

Stąd na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalono.