Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 600/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6, § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 6 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N.S.i T.S. na zarządzenie Wójta Gminy L. z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu uczniów niepełnosprawnych - postanawia - odrzucić skargę T.S.


UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga N.S. i T.S. na zarządzenie Wójta Gminy L. z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu uczniów niepełnosprawnych.

Z uwagi na fakt, że w aktach administracyjnych sprawy zalegało wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 21 maja 2013r., złożone do ww. organu tylko przez N.S. reprezentowaną przez pełnomocnika radcę prawnego A.M., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pismem dnia 22 sierpnia 2013r. zwrócił się do T.S. o wyjaśnienie, czy w związku z wydaniem ww. zarządzenia przed wniesieniem skargi składał do Wójta Gminy L. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 594).

W odpowiedzi na ww. wezwanie, udzielonej w piśmie z dnia 28 sierpnia 2013r., radca prawny A. M., działająca imieniem N. i T.S. przedłożyła "wezwanie skarżących z dnia 21 maja 2013r. skierowane do Wójta Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa wraz z potwierdzeniem nadania listem poleconym..."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 594) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi więc podstawową przesłankę dopuszczalności skargi.

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili zarządzenie Wójta Gminy L. z dnia [...] kwietnia 2013r., nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów przejazdu uczniów niepełnosprawnych. Zatem w świetle wyżej przytoczonych regulacji złożenie skargi powinno zostać poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym przez obydwoje skarżących do organu, który wydał przedmiotowe zarządzenie. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych sprawy takie zażalenie do organu złożyła jedynie N.S. imieniem, której działała w postępowaniu administracyjnym radca prawny A.M. Nadmienić przy tym należy, że fakt złożenia tego wezwania jedynie imieniem N.S. potwierdza sama treść pisma z dnia 21 maja 2013r. oraz okoliczność, że w aktach administracyjnych sprawy zalega pełnomocnictwo z dnia 15 maja 2013r., udzielone wskazanemu wyżej pełnomocnikowi tylko przez N.S. (karta 63 akt administracyjnych).

Skarga wniesiona przez T.S. została więc wniesiona przez niego bez wyczerpania przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia, dlatego należy ją uznać niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.