Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 163/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Koszty postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej
Powołane przepisy: article: art. 177 § 4, art. 250 § 1, art. 258 § 1, § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Dnia 8 sierpnia 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. B. – G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze sprzeciwu I. P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia nieruchomości p o s t a n a w i a: - odmówić przyznania adwokat A. B. – G. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. kp


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 marca 2018 roku referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi wskazała adwokat A. B. – G. do pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu.

Wyrokiem z dnia 16 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił sprzeciw I. P. przyznając jednocześnie pełnomocnikowi z urzędu kwotę 240 zł powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi w dniu 19 czerwca 2018 roku.

W dniu 25 lipca 2018 roku wpłynęła opinia adwokat A. B. – G. o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.), dalej jako: "rozporządzenie".

Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części (§ 3 rozporządzenia). Z treści powołanego przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Zatem, wspomniane oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 roku, sygn. I OZ 390/08; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 roku, sygn. II FSK 862/05; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, brak oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie w trybie art. 49 P.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 13 sierpnia 2014 roku, sygn. II OZ 759/14; z dnia 25 marca 2009 roku, sygn. II FZ 90/09; z dnia 18 czerwca 2008 roku, sygn. I OZ 390/08 i inne).

W sprawie należy dostrzec, iż zawarty w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie tejże opinii nie zawiera oświadczenia, czy koszty te zostały zapłacone w całości lub w części. Jeżeli wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, to należy odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Ponadto w sprawie należy dostrzec, że stosownie do art. 177 § 4 P.p.s.a., jeżeli pełnomocnik wyznaczony z urzędu nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie. Uchybienie terminowi złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej uzasadnia odmowę przyznania wynagrodzenia za jej sporządzenie (por. postanowienia WSA: w Olsztynie z dnia 24 lipca 2018 roku, sygn. II SA/Ol 368/17; w Lublinie z dnia 21 maja 2018 roku, sygn. II SA/Lu 253/17 i inne).

Z dokumentów załączonych do akt bezspornie wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w dniu 19 czerwca 2018 roku, zatem trzydziestodniowy termin do złożenia opinii ekspirował z dniem 19 lipca 2018 roku. Tymczasem opinia o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej została wniesiona w dniu 25 lipca 2018 roku. Jednocześnie wnioskodawczyni nie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wspomnianej opinii. Z powyższego wynika zatem, że opinia o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej została złożona z uchybieniem określonego w art. 177 § 4 P.p.s.a. terminu.

Rekapitulując, nie ulega wątpliwości, iż opinia o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej nie zawiera oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części, a ponadto jest złożona z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 4 P.p.s.a. Z tych powodów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 3 rozporządzenia oraz art. 177 § 4 P.p.s.a. przy zastosowaniu art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

kp