Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 228/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2009r. w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej w R. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. określającą skarżącej E.B. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 2009r. w wysokości 6 542 zł.

Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższą decyzję, skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania, uzasadniając iż na skutek wykonania nieprawomocnej decyzji istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez uniemożliwienie zaspokojenia potrzeb rodziny. Skarżąca podała, że nie posiada stałych dochodów, nie pracuje, oraz że od 1 sierpnia 2014r. zawiesiła prowadzoną wcześniej działalność gospodarczą. Podała, że wraz z mężem utrzymuje troje dzieci, a natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji, łącznie z prowadzonymi wobec skarżącej postępowaniami egzekucyjnymi, pogłębi jedynie trudną już sytuację rodziny strony, uniemożliwiając zaspokojenie jej potrzeb.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na to, iż na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, względnie uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża natomiast wnioskodawcę.

Wnioskodawczyni w niniejszej sprawie poprzestała na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wraz z uzasadnieniem, w którym w sposób dość ogólnikowy powołała się na zagrożenia płynące z prowadzonej egzekucji, takie jak niemożność utrzymania siebie i rodziny oraz w sposób dość szczegółowy przedstawiła wydatki związane z utrzymaniem domu, a także wykazała że w roku 2015 nie osiągnęła żadnych przychodów. Przedłożyła również zawiadomienia o wszczętych wobec niej postępowaniach egzekucyjnych dotyczących należności podatkowych. W postępowaniu sądowym skarżąca reprezentowana jest przez fachowego pełnomocnika z wyboru, a z akt prowadzonego postępowania podatkowego wynika, że w latach poprzedzających skarżąca wykazywała dochód w znacznych rozmiarach oraz czyniła liczne inwestycje w nieruchomości. W treści złożonego wniosku skarżąca pomija natomiast kwestię dysponowania jakimkolwiek majątkiem.

Przedłożone do wniosku dokumenty, jakkolwiek obrazujące stan wydatków skarżącej, nie dają jednak obrazu całości sytuacji finansowej a zwłaszcza majątkowej strony, a przede wszystkim nie uzasadniają w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji, w sytuacji faktycznej podatniczki, przekłada się na zaistnienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci niemożności zaspokojenia potrzeb rodziny skarżącej. Z samego wniosku strony wynika, że wraz mężem wychowuje ona trójkę dzieci. Nie sposób zatem przesądzić czy i na ile, niewątpliwie trudna, sytuacja finansowa skarżącej rzutuje na kwestię zaspokojenia potrzeb rodziny, skoro nieznany jest stan majątkowy oraz finansowy męża skarżącej. Zaprezentowane przez stronę faktury za media, w połączeniu z zeznaniem o zerowej wysokości uzyskanego w roku 2015 przychodu, powodują pytania o faktyczne źródła pokrycia wykazanych wydatków.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie sposób przesądzić o realnie istniejącym niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącej trudnych do odwrócenia szkód, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Samo subiektywne przekonanie skarżącej o grożącej jej szkodzie, nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku, a zaprezentowane w treści wniosku okoliczności nie pozwalają na ocenę wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na obecną sytuację rodzinną skarżącej.

Zauważyć też należy, że ewentualnie egzekwowane świadczenie ma charakter pieniężny i w razie uzyskania korzystnego rozstrzygnięcia, skarżąca będzie mogła domagać się zwrotu spełnionego świadczenia w trybie prawem przewidzianym.

Wobec powyższego nie sposób podzielić stanowisko skarżącej co do konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W odniesieniu do zarzutów w przedmiocie merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji, podkreślić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.