Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 809/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2 kpa
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VIISA/Wa 809/16

UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013r., poz. 267, z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku J. Z. o wznowienie postępowania - odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia J.P., pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej [...] kW, na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości W., gm. S..

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu [...] października 2013 r. J.Z. złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. Wskazał, że o wydaniu przedmiotowej decyzji dowiedział się w dniu [...] października 2013 r.

Wnioskodawca we wniosku poinformował również, że jest współwłaścicielem działki nr ew. [...] położonej w miejscowości W., gmina S., sąsiadującej z nieruchomością, na której ma zostać zrealizowana inwestycja. J. Z. zarzucił sprzeczność inwestycji z przepisami art. 38, art. 68 pkt. 1 i art. 21 pkt. 2 Konstytucji. Przedłożył dokumenty w postaci: opinii dotyczącej zagrożeń związanych z eksploatacją i awariami turbin wiatrowych", "Komentarz merytoryczny do opracowanego przez Wojewódzkie Biuro Urbanistyczne [...] "Studium [...] ", "Wpływ siłowni wiatrowych na zachowanie się, wyniki produkcyjne oraz jakość mięsa świń i gęsi na przykładzie siłowni wiatrowej w miejscowości R.i, gmina R., województwo [...] ".

Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2013r.

Odmowę wszczęcia postępowania organ uzasadnił głównie tym, iż przedmiotowa inwestycja nie wprowadza ograniczeń w sposobie zagospodarowania działki J. Z., co skutkuje brakiem legitymacji prawnej wnioskodawcy jako strony postępowania.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W toku ponownego rozpoznawania wniosku, Starosta [...] dał wiarę wyjaśnieniom J. Z., iż o decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowej dowiedział się w dniu [...] października 2013 r. od M. P..

Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r.

Po wznowieniu postępowania, J. P. poinformowali, organ iż przeprowadził badania hałasu wywoływanego przez istniejącą elektrownię. Według inwestora hałas zamyka się w granicach nieruchomości inwestycyjnej, działki nr [...].

J. Z. podnosił z kolei, iż nie może bezpiecznie korzystać z własnej nieruchomości.

Natomiast M. P. poinformował organ, iż będąc właścicielem działki nr ew. [...], uczestniczył jako strona w postępowaniu o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Przedstawił kserokopię wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2437/14 oraz kserokopią wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2015r., sygn. akt II OSK 2785/13.

Z treści wniosku J. Z. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. wynikało, iż wnioskodawca uważa się za stronę postępowania, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie spornej decyzji.

Organ wskazał, iż kwestia legitymacji składającego wniosek nie jest bezsporna i konieczne jest jej zbadanie.

Ustalając na nowo obszar oddziaływania organ stwierdził, iż należy rozróżnić dwa pojęcia: "oddziaływanie na nieruchomość" i "oddziaływanie na nieruchomość w sposób ograniczający jej zagospodarowanie". Tylko drugie z tych pojęć stanowi podstawę do ustalenia czy J. Z. jest stroną postępowania.

Bowiem tylko ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym takie ograniczenia dają uprawnienie właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu do uczestnictwa w charakterze strony, w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę.

Dla wyznaczenia obszaru oddziaływania siłowni wiatrowej, organ przyjął nie rzut poszczególnych jej urządzeń, ale to do jakich ograniczeń w wykonywaniu prawa własności i innych praw rzeczowych prowadzi istnienie i eksploatacja siłowni, przy uwzględnieniu przeznaczenia i sposobu wykorzystania terenów sąsiednich.

W ocenie organu obszar oddziaływania elektrowni zamyka się w granicach działki nr ew. [...] co wynika z projektu budowlanego. Autorzy projektu stwierdzili, iż poza granicami nieruchomości nr [...], poziom hałasu nie przekroczy dopuszczalnych norm. Ponadto inwestor przedstawił sprawozdanie z pomiarów hałasu emitowanego do środowiska z elektrowni wiatrowej z którego wynika, iż w punktach pomiarowych zlokalizowanych na granicy działki [...] poziom hałasu nie przekracza norm. Brak jest przepisów nakazujących tworzenie wokół elektrowni wiatrowych obszarów ograniczonego użytkowania.

Z załączonego do wniosku Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy S., przyjętego uchwałą Rady Gminy w S. nr [...] z dnia [...] maja 2005r., wynika iż nieruchomości J. Z., oraz teren inwestycji są przeznaczone pod tereny upraw rolnych i leśnych z dopuszczeniem lokalizacji siłowni wiatrowej.

Na podstawie projektu zagospodarowania działki organ ustalił, iż nieruchomości będące własnością J. Z. wykorzystywane są jako tereny rolne.

Tym samym sporne przedsięwzięcie nie powoduje jakichkolwiek ograniczeń, które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa - w zakresie możliwości zagospodarowania działek J. Z.. Inwestycja nie narusza przepisów ochrony środowiska, zwłaszcza nie wpływa na pogorszenie stanu środowiska i nie wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Inwestycja nie narusza interesu prawnego właścicieli sąsiednich nieruchomości oraz uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 Prawa budowlanego).

W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że skoro działka J. Z. nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, to wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony, w rozumieniu art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego.

Dalej organ wskazał, że przedłożonej kserokopii wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2015r., sygn. akt II OSK 2785/13, nie mógł uznać za dowód, gdyż postępowanie wznowiono na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a.

Natomiast w tym przypadku podstawą postępowania wznowieniowego byłby art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organ wznawia postępowanie w przypadku gdy decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona.

M. P. wniósł odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2015r., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a w szczególności:

a) art. 7, 8, 10, 12, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zaniechanie wyczerpującego zebrania całego materiału dowodowego,

b) art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w zw. z art. 147 zd. 1 k.p.a. poprzez rozpatrzenie wniosku o wznowienie postępowania wyłącznie na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., mimo że w świetle wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25.06.2013 r., IV SA/Wa 2698/12 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18.06.2015 r., II OSK 2785/13, a także wyroku WSA w Warszawie z dnia 28.01.2015 r., IV SA/Wa 2437/14, koniecznym było wznowienie postępowania, także z powodu uchylenia decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...].06.2012 r. na której to decyzji oparta była ostateczna decyzja Starosty [...] z dnia [...].05.2013 r.,

c) art. 146 § 2 k.p.a. - poprzez bezzasadne i przedwczesne przyjęcie, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że organ zawęził podstawę wznowienia do okoliczności, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (brak udziału w postępowaniu), pomijając drugą podstawę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., mimo, iż posiadał informację o uchyleniu przez Sąd decyzji środowiskowej Wójta Gminy S. z dnia [...].06.2012r.

Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] stycznia 2016r. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2016r, poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania M. P., od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2015 r. odmawiającej uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2013 r., w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia J. P. pozwolenia na budowę, elektrowni wiatrowej [...] kW na działce nr ew. [...], w miejscowości W., gm. S. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2015 r. odmawiającej uchylenia własnej decyzji ostatecznej, odwołania wnieśli: M. P. i J. Z..

Starostwo Powiatowe w [...], przekazało organowi odwoławczemu te odwołania w dniach [...] i [...] grudnia 2015 r, wraz z częścią akt sprawy.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. zobowiązał organ I instancji do przekazania mu brakujących dokumentów, tj.:

- dokumentacji sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2013 r., o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu J. P., pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej;

- wypisu z rej. gruntów - dotyczących działek M. P., J. Z. oraz działki nr ew. [...], położonej w miejscowości W., gm. S.;

- wniosku z dnia [...].10.2013r. J. Z. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 roku.

Część brakujących akt została przekazana organowi odwoławczemu w dniu [...] stycznia 2016 roku.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016r. stwierdził, że odwołanie J. Z. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia.

Odwołanie M. P. wpłynęło do organu I instancji w dniu [...] listopada 2015 r. tj. 14-go dnia, licząc od dnia doręczenia, zatem termin do wniesienia odwołania został zachowany.

Dalej Wojewoda [...] wskazał, że nie mógł ustosunkować się do zarzutów zawartych w odwołaniu, gdyż dostarczona przez organ I instancji dokumentacja jest niekompletna i nie pozwoliła zająć stanowiska co do tego:

- czy J. Z. i M. P. przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu,

- czy Starosta [...] zasadnie ustalił, że "obszar oddziaływania elektrowni zamyka się w granicach działki przeznaczonej pod inwestycję".

Z tego powodu Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. zobowiązał organ I instancji do przekazania brakujących dokumentów.

Ponieważ organ I instancji nie wywiązał się z nałożonego tym postanowieniem obowiązku, Wojewoda [...] wystosował "Monit" z dnia [...] stycznia 2016r. obligujący do niezwłocznego przekazania brakujących akt. Częściowe uzupełnienie materiału dowodowego (w zakresie nie pozwalającym na właściwą ocenę materiału dowodowego) nastąpiło przy piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r.

W ocenie organu odwoławczego niemożliwe było ustalenie, czy zasadne są zarzuty strony skarżącej.

J. Z. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].01.2016r., zarzucając jej naruszenie:

- art. 138 § 2 k.p.a. przez niezasadne uwzględnienie odwołania.

- art. 134 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieumorzenie postępowania pomimo tego, że odwołanie M. P. było z mocy ustawy niedopuszczalne, wobec braku przymiotu strony,

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. w zw. z art. 77 § 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne uznanie, że materiał dowodowy jest niekompletny i nie pozwala na ocenę zasadności wznowienia, w sytuacji gdy z pomiarów hałasu generowanego przez obiekt oraz analizy własnej organu I instancji wynikało, że zakres oddziaływania siłowni wiatrowej zamyka się w granicach działki inwestora.

Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że postępowanie odwoławcze składa się z trzech faz: fazy wstępnej, fazy postępowania wyjaśniającego, fazy wydania decyzji.

W fazie wstępnej organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie.

Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych.

W ocenie skarżącego M. P. nigdy nie był stroną postępowania (występuje w nim jako świadek, który rzekomo informował J. Z. o wydaniu decyzji Starosty [...]), nie żądał wznowienia postępowania, jak również nie wykazywał swojego interesu prawnego, co oznacza że składając środek odwoławczy był osobą nieuprawnioną, zaś obowiązkiem organu II instancji było umorzenie postępowania odwoławczego.

Niezależnie od powyższego, decyzja Starosty [...] z dnia [...].11.2015r. była prawidłowa również pod względem merytorycznym, albowiem J. Z. nie zdołał przedstawić materiału dowodowego przeczącego ustaleniom, że zakres oddziaływania elektrowni wiatrowej [...] kW zamyka się w granicach nieruchomości inwestycyjnej.

Skoro Wojewoda [...] uznał, że odwołanie J. Z. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].11.2015r. zostało wniesione z uchybieniem terminu to zaistniała przeszkoda formalna do rozpatrzenia środka odwoławczego.

W sprawie nie zachodzi konieczność ani uzupełnienia, ani odtworzenia akt postępowania, jak wskazał to organ II instancji, albowiem nie istnieje możliwość merytorycznego rozpoznania odwołania J. Z., zaś M. P. nigdy nie mógł być stroną w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Skarga została uwzględniona, ale jej argumentację Sąd podzielił tylko częściowo.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., którą organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Organ odwoławczy trafnie wskazał, że aby mogło zostać skutecznie wszczęte postępowanie odwoławcze, to w postępowaniu tym musi zostać wykazane, iż osoba, która wniosła odwołanie, posiada przymiot strony, tzn., że dany akt dotyczy jej interesu prawnego.

Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego.

Odwołanie od decyzji organu I instancji przysługuje wyłącznie stronie postępowania, we wstępnej fazie organ odwoławczy bada, czy wniesione odwołanie pochodzi od strony postępowania. Jeżeli organ odwoławczy ustali, że osoba, która wniosła odwołanie nie jest stroną postępowania obowiązany jest, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa – umorzyć postępowanie odwoławcze. Powyższe stanowisko zostało ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (uchwała Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999r., sygn. akt OPS 16/98).

Tak więc zakres przedmiotowy niniejszej sprawy sprowadzał się do ustalenia, czy M. P. przysługuje przymiot strony, albowiem z jednej strony otrzymał on decyzję zapadłą we wznowionym postępowaniu, ale nie był wnioskodawcą tego postępowania, ani stroną postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę.

W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy w ogóle nie rozważał kwestii dopuszczalności wniesionego przez M. P. odwołania w kontekście tego czy przysługuje mu interes prawny.

Zgodnie z art. 28 Kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny o którym mowa w tym przepisie ma swoje źródło najczęściej w przepisach prawa materialnego, czasami w przepisach prawa procesowego czy prawa ustrojowego.

W postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę zakres stron postępowania wynika z prawa budowlanego i zostaje ograniczony, bowiem art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie "obszaru oddziaływania obiektu" zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 20 w/w ustawy.

Przepis ten stanowi, że obszar oddziaływania obiektu to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową, aby uzyskać status strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, także w trybie szczególnym, muszą wskazać konkretny przepis, przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym korzystaniu z ich nieruchomości wprowadzone ze względu na powstanie w ich sąsiedztwie określonego obiektu budowlanego.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, Wojewoda [...] w postępowaniu odwoławczym nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w zakresie interesu prawnego M. P., w uzasadnieniu decyzji nie zawarł żadnych ustaleń, powołując się na rzekome przeszkody i braki w dokumentacji bliżej jednak ich nie precyzując.

W szczególności organ nie ustalił żadnej relacji przestrzennej między nieruchomościami należącymi do odwołującego się, a działką na której zrealizowano kwestionowaną inwestycję. Z całą pewnością braki w dokumentacji uniemożliwiające ocenę interesu prawnego odwołującego się, nie mogły polegać na braku danych z ewidencji gruntów, co do działek M. P., J. Z. oraz działki nr ew. [...], położonych w miejscowości W., gm. S.. Dokumenty te z łatwością organ odwoławczy mógł uzyskać w ramach swojego postępowania. Także wskazany brak wniosku J. Z. z dnia [...].10.2013r. o wznowienie postępowania, nie był realną przeszkodą uniemożliwiającą ocenę interesu prawnego odwołującego się.

Nadto zauważyć trzeba, że organ II instancji wskazał, iż część brakujących akt została przekazana mu w dniu [...] stycznia 2016 r.

Jednak ostatecznie, Wojewoda [...] wskazał, że nie mógł ustosunkować się do zarzutów zawartych w odwołaniu, gdyż dostarczona przez organ I instancji dokumentacja była niekompletna i nie pozwalała mu zająć stanowiska, co do tego czy M. P. przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu.

Stwierdzenia organu II instancji były ogólnikowe, bez wykazania jakich konkretnie dokumentów przekazane akta nie zawierają i dlaczego uniemożliwiają one ocenę przymiotu strony M. P..

Poza tym ww. stwierdzenia Wojewody [...], pozostawały w rażącej dysproporcji do szeregu konkretnych ustaleń i ocen zawartych w decyzji organu I instancji. Zdaniem Sądu, stanowiły one o ewidentnym uchyleniu się organu odwoławczego od oceny merytorycznej sprawy, co było nie tylko kompetencją ale i obowiązkiem organu II instancji.

Jednocześnie nie przeszkodziło to organowi odwoławczemu w wydaniu decyzji kasatoryjnej, która zapaść mogła tylko na skutek wniesienia odwołania przez podmiot mający przymiot strony postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją.

Nie przesądzając kwestii posiadania przymiotu strony odwołującego się, ani rodzaju rozstrzygnięcia jakie może zapaść w ramach możliwości wynikających z art. 138 k.p.a. należy uznać, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7 i 77 i 107 § 3 k.p.a. w związku z 138 § 2 k.p.a. oraz art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy biorąc pod uwagę powyższe rozważania, oceni czy M. P. nie będący inicjatorem wznowionego postępowania, a jednocześnie traktowany przez organ I instancji jako strona (doręczono mu decyzję) może wnieść odwołanie od decyzji organu I instancji, także z uwzględnieniem podnoszonej przez niego argumentacji, w tym dotyczącej wcześniej prowadzonych postępowań.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 przywołanej ustawy.