Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 666/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) asesor WSA Tomasz Wykowski Protokolant Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta P., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w m. N. Gmina S. stanowiącej współwłasność E. L., A. L., R. L., K. L., N. L. oznaczonej nr ew. [...] o pow. [...] ha na następujące działki: nr [...] o pow. [...] ha; [...] o pow. [...] ha; [...] o pow. [...] ha; [...] o pow. [...] ha pod warunkiem, że przy zbyciu działki wydzielonej w wyniku podziału na działce nr [...] stanowiącej drogę wewnętrzną zostanie ustanowiona odpowiednia służebność dla wydzielonej działki.

Organ przedstawił następująco stan faktyczny:

Wójt Gminy S., na wniosek współwłaścicieli nieruchomości: E. L., A. L., R. L., K. L. i N. L. wszczął postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha położonej w miejscowości N. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania dowodowego (w wyniku uchylenia poprzedniej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...]), oceniając kompletność dokumentów zebranych w toku przeprowadzonego postępowania, zatwierdził projekt podziału nieruchomości na cztery wskazane wyżej nieruchomości.

Od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] odwołanie wniósł Prezydent Miasta P., wnosząc o zmianę decyzji w części orzekającej o przejściu własności działki nr [...] na Gminę P. i orzeczenie, że działka nr [...} przechodzi na własność Powiatu P. [...] lub o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Odwołujący zarzucił powyższej decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603). Podniósł, że z tego względu, iż cała dzielona działka nr [...] jest położona na terenie Gminy S. (powiat [...]), to tym samym wydzielona z niej działka nr [...] winna przejść na własność powiatu [...], który byłby zobowiązany do wypłaty stosownego odszkodowania.

Rozpoznając powyższe odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Organ drugiej instancji - powołując się na treść art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami - stwierdził, iż projekt podziału nieruchomości został opary na zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów produkcyjno – składowych we wsi N. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy w S. z dnia [...] października 1999 r., a w wyniku podziału nieruchomości nr [...] o pow. [...] ha powstaną cztery nowe działki, w tym działka nr [...] o pow. [...] ha z przeznaczeniem na poszerzenie drogi powiatowej.

Zdaniem organu – zgodnie z treścią art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami – działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne (m.in. powiatowe) przechodzą z mocy prawa odpowiednio na własność powiatu z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna. Natomiast w świetle art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086 z późn zm.) zarządcą dróg powiatowych jest zarząd powiatu. W niniejszej sprawie, zgodnie z ustaleniami organu zarządcą spornej drogi powiatowej, tj. ul. [...] jest Prezydent Miasta P.

Z przyczyn powyższych, z mocy art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 20 pkt 17 ustawy o drogach publicznych, działka nr [...] przechodzi zdaniem organu z mocy prawa na własność P., miasta na prawach powiatu z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału stanie się ostateczna.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina P., zarzucając jej naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 93 oraz art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, błędne zastosowanie art. 20 pkt 17 ustawy o drogach publicznych oraz pominięcie treści art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W ocenie skarżącej projekt podziału nie obligował organu wydającego decyzję do wydzielenia działki pod poszerzenie ul. [...] z uwagi na usytuowanie działki w granicach administracyjnych różnych gmin, powiatów. Zdaniem skarżącej działka o nr [...] mogłaby przejść ewentualnie na własność powiatu albo Skarbu Państwa, ale nie na własność Gminy P.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, iż skarga Gminy P. zawiera zarzuty tożsame z tymi, które zostały podniesione w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości kontrolę – pod względem zgodności z prawem – zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sądowa kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

Podstawę materialnoprawną do wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 93 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten ustala ogólną zasadę, zgodnie z którą podziału nieruchomości można dokonać, jeśli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Z akt sprawy wnika, że organ pierwszej instancji dokonał zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] o pow. [...] ha położonej w miejscowości N. (przy ulicy [...]) - na wniosek współwłaścicieli E. L., A. L., R. L., K. L. i N. L. Ze znajdującego się w aktach sprawy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów produkcyjno – składowych we wsi N., uchwalonego uchwałą Rady Gminy w S. z dnia [...] października 1999 r. nr [...] (ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...], poz. [...] z dnia 26 listopada 1999 r.) wynika, że działka nr [...] położona jest na terenach o funkcji produkcyjno – składowej (oznaczone w planie symbolem PU), a zgodność tego zatwierdził Wójt Gminy S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] o pozytywnym zaopiniowaniu wstępnego projektu podziału działki o nr ew. [...]. Podział tej działki ma na celu wydzielenie dwóch działek niezabudowanych o nr [...] i [...] oraz działki o nr [...] przeznaczonej pod poszerzenie ulicy [...], znajdującej się w ciągu drogi powiatowej Nr [...] i działki nr [...] przeznaczonej pod drogę wewnętrzną.

Tym samym należy uznać, że organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego wydając decyzję zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] na projektowane działki nr [...],[...],[...],[...].

W niniejszej sprawie działka o nr [...] (stanowiąca przedmiot zaskarżenia przez Gminę P.) została wydzielona pod poszerzenie drogi powiatowej – ulicy [...]. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. W dalszej części przepisu mowa jest o tym, iż powyższe postanowienia stosuje się odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż samo wydzielenie działki pod drogę publiczną nie jest rozstrzygane w ramach decyzji administracyjnej, poprzedzonej przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym, gdyż - zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu – przejście działek następuje z urzędu. W przedmiotowej sprawie – zgodnie z aktualnym wypisem z rejestru gruntów – właścicielem drogi oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] (ul. [...]), uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] jest Gmina P., a dysponentem (władającym) i zarządzającym tą nieruchomością Prezydent Miasta P., w imieniu którego zarząd nad drogą sprawuje Miejski Zarząd Dróg w P. Istotnym dla przedmiotowej sprawy, znajdującym potwierdzenie także w materiale dokumentacyjnym jest to, że Gmina P. jest też właścicielem działek nr [...], [...] oraz nr [...], leżących również na terenie Gminy S. wydzielonych zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego w tym samym trybie, co na poszerzenie ul. [...]. Poprzednie decyzje nie były kwestionowane przez Miasto P.

Zdaniem Sądu droga, jaką stanowi ul. [...] powinna mieć jednego zarządcę, co również przemawia za tym, że sporna działka nr [...] powinna przejść z mocy prawa na własność Miasta P. (miasta na prawach powiatu) z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości stanie się ostateczna. Natomiast kwestia ewentualnych roszczeń finansowych między gminami stanowi odrębną sprawę, nie mającą wpływu na przedmiot niniejszej.

Tak więc w okolicznościach niniejszej sprawy, argumenty prezentowane w skardze nie mogą zostać uwzględnione.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.