Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 318/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 205 par. 2, art. 243 par. 1, art. 249a, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Teza: W tych okolicznościach sprawy - jako prawidłowe i zachowujące aktualność – uznać należy stanowisko, że wystarczające jest reprezentowanie obojga skarżących przez jednego profesjonalnego pełnomocnika z urzędu – adwokata lub radcę prawnego.

TEZY

W tych okolicznościach sprawy - jako prawidłowe i zachowujące aktualność – uznać należy stanowisko, że wystarczające jest reprezentowanie obojga skarżących przez jednego profesjonalnego pełnomocnika z urzędu – adwokata lub radcę prawnego.


SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. i K. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku A.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. /-/ K.Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Skarżący A. K. i K. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą obojgu skarżącym rozbiórkę obiektu budowlanego – zbiornika wodnego - pobudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr ewidencyjny [...] w miejscowości K., gm. S.

Na wniosek obojga skarżących przyznano im postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 29 czerwca 2015r., prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Następnie skarżący wystąpił o ustanowienie adwokata z urzędu, który został mu przyznany postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 października 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnika w osobie adw. J. K.

Pismem z 23 grudnia 2015r. skarżąca wniosła o przyznanie jej radcy prawnego. Wniosek na formularzu PPF, po uzupełnieniu braku formalnego, skarżąca złożyła ostatecznie w dniu 10 lutego 2016r.

W uzasadnieniu wniosku o ustanowienie radcy prawnego skarżąca podała, że wspólnie z mężem prowadzi swoje gospodarstwo domowe, utrzymują się z emerytury skarżącej w wysokości [...] zł netto miesięcznie oraz renty i wynagrodzenia za pracę skarżącego w łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie. Wskazali, że ich dochody z ledwością pokrywają bieżące wydatki. Oboje chorują i z tego tytułu ponoszą [...] zł miesięcznie na leki. Miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu wynoszą [...] zł (prąd, TV, Internet, gaz, śmieci, woda, podatek od nieruchomości, ścieki, telefon, opał), jedzenie i środki czystości to około [...] zł, utrzymanie samochodu [...] zł. Posiadają zadłużenie na kwotę [...]zł, które spłacają w wysokości około [...]zł miesięcznie. Posiadają samochód z 2003r., marki Daewoo o wartości około [...]zł.

Skarżąca oświadczyła, że posiada wraz z mężem we współwłasności nieruchomość rolną o powierzchni około [...]ha oraz stary dom do kapitalnego remontu. Nie ma żadnych oszczędności, na rachunku bankowym widnieje debet w wysokości [...]zł.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że przedmiotowa sprawa dotycząca nakazu rozbiórki obiektu budowlanego jest jedna bez względu na liczbę występujących w niej osób – skarżących. Strona skarżąca też jest jedna, również wtedy gdy w jej charakterze występuje kilka podmiotów – w niniejszej sprawie dwoje skarżących – małżonkowie A. i K. K. Wielopodmiotowy charakter strony skarżącej w danej sprawie nie stanowi wyodrębnionego kryterium ustalania kilku profesjonalnych pełnomocników do odrębnego reprezentowania każdego ze skarżących, którzy w istocie stanowią jedną stronę skarżącą. Oboje skarżący mają taki sam interes prawny do wniesienia skargi na jedną i tą samą, skierowaną do obojga, decyzję organów nadzoru budowlanego, którą wspólnie zaskarżyli. Zaskarżona decyzja dotyczy nieruchomości, której są współwłaścicielami na prawach wspólności ustawowej. W skardze podnosili wspólne zarzuty i składali tożsame wnioski. W toku postępowania administracyjnego reprezentował skarżących jeden profesjonalny pełnomocnik.

Jednocześnie podkreślić należy, że żądanie strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy nie może wykraczać poza ramy niezbędnych kosztów postępowania, do których zgodnie z art. 205 §2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") wlicza się wynagrodzenie jednego pełnomocnika, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Uwzględnić zatem należy, że strona skarżąca korzysta już z pomocy prawnej ustanowionego dla skarżącego adwokata z urzędu.

W tych okolicznościach sprawy - jako prawidłowe i zachowujące aktualność – uznać należy stanowisko, że wystarczające jest reprezentowanie obojga skarżących przez jednego profesjonalnego pełnomocnika z urzędu – adwokata lub radcę prawnego. Przemawia za tym również zasada ekonomiki procesowej.

Zgodnie z treścią przepisu art. 243 §1 p.p.s.a. prawo pomocy w całości lub części może być przyznanie stronie na jej wniosek przed wszczęciem lub w toku postępowania rozpoznawczego. Oznacza to, że raz przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowoadministracyjne, o ile uprawnienie to nie zostało cofnięte. Skoro skarżący w niniejszej sprawie korzysta z pomocy prawnej ustanowionego dla niego profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, to niezasadne jest ponowne merytoryczne rozpoznanie wniosku o prawo pomocy w tym zakresie dla skarżącej celem ustanowienia radcy prawnego.

Zauważyć przy tym należy, że w niniejszej sprawie nie można również różnicować kompetencji adwokata od radcy prawnego. Obaj pełnomocnicy na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego mają takie same uprawnienia i obowiązki i winni wykonywać czynności w takim samym profesjonalnym charakterze.

W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skarżącej w przedmiocie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niej odrębnego radcy prawnego stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie należy umorzyć (art. 249a p.p.s.a.), gdyż w istocie skarżąca z takiej pomocy prawnej adwokata w osobie adw. J. K. także może realnie i skutecznie korzystać.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w zw. z art. 249a p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K.Witkowicz-Grochowska