Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1015/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Ł. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] H.Ł. wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.

Następnie, to jest w dniu [...] skarżący potwierdził swoje żądanie składając do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym powołał się na poważne problemy zdrowotne oraz trudną sytuacją materialną. Równocześnie oświadczył, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz samochód osobowy marki [...], rok produkcji [...], o wartości [...] zł. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] zł. W tym miejscu podkreślił, że ponosi znaczne koszty związane między innym z leczeniem, rehabilitacją i wydatkami na bieżące utrzymanie.

Do wniosku dołączone zostały dokumenty obrazujące wysokość wspomnianych kosztów oraz kopia decyzji ZUS potwierdzająca rozmiar pobieranej emerytury.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Odnosząc się do wniosku H.Ł. należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych i uskarża się na poważne problemy zdrowotne (co potwierdza między innymi treść zaskarżonej decyzji administracyjnej). Utrzymuje się przy tym z emerytury, która - zważywszy rozmiar obciążających go koniecznych kosztów (w tym leczenia i rehabilitacji), do czego należy wszak doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie i zakup środków czystości - nie pozwala na dokonanie oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku dla jego koniecznych potrzeb.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.