Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1138/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1505
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2021 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1138/20

UZASADNIENIE

W dniu [...] 2016r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Rolnictwa w [...] ( dalej jako: BP ARiMR lub jako: organ I instancji) wpłynął wniosek M. M. o przyznanie następujących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: jednolitej płatności obszarowej (JPO) do powierzchni [...] ha, płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatności za zazielenienie), płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) oraz płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych do powierzchni [...] ha. Do wniosku załączono materiały graficzne w liczbie [...] sztuk oraz oświadczenie o powierzchni obszarów proekologicznych.

Decyzją z dnia [...].2017 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał M. M. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016. Jednolita płatność obszarowa (JPO) została przyznana do powierzchni stwierdzonej w wyniku przeprowadzonego postępowania, tj. [...] ha. Organ I instancji ustalił tę powierzchnię w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 20.12.2013 r., str. 549, z późn. zm.). Podstawę do przyznania producentowi rolnemu płatności za zazielenienie stanowiła powierzchnia działek stwierdzona dla płatności JPO, czyli [...] ha. Płatność dodatkową organ przyznał do maksymalnej możliwych powierzchni, tj. do [...] ha, natomiast płatność związana do upraw roślin wysokobiałkowych została przyznana do powierzchni zadeklarowanej, wynoszącej [...] ha.

Wszystkie przyznane rolnikowi płatności zostały pomniejszone ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do tego rozporządzenia. Panu M. M. przyznano również kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł.

Realizacja płatności przyznanych decyzją nastąpiła na rachunek bankowy wskazany przez rolnika we wniosku o wpis do ewidencji producentów w formie zaliczek w dniu [...].11.2016 r., a pozostałe do wypłacenia kwoty zostały przekazane na rachunek strony w dniu [...].05.2017 r.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w I. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2016 wszczęte wnioskiem M. M. z dnia [...].2016 r. i zakończone decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...].2017 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w wyniku aktualizacji ortofotomapy, która została zaimplementowana do systemu ARiMR po dniu wydania decyzji ostatecznej w niniejszej sprawie, wyszło na jaw, że biorąc pod uwagę stan na dzień [...].2016 r., zaistniał przypadek zmniejszenia powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) na działkach ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016. Okoliczność tę ustalono w oparciu o ortofotomapę, na którą składają się zdjęcia obrazujące stan faktyczny na dzień 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności.

W wyniku wznowienia postępowania z urzędu, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał w dniu [...].02.2019 r. decyzję Nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej Nr 0033-2017-004364 i przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016. Jednolita płatność obszarowa (JPO) została przyznana producentowi rolnemu z uwzględnieniem powierzchni stwierdzonej w wyniku przeprowadzonego postępowania, która wyniosła 66,82 ha. Powierzchnia ta stanowiła również podstawę do przyznania rolnikowi płatności za zazielenienie. Z kolei płatność dodatkową przyznano do maksymalnej możliwej powierzchni, tj. do 27,00 ha. Płatność związana do upraw roślin wysokobiałkowych została natomiast przyznana do powierzchni 18,18 ha. Kwoty poszczególnych przyznanych płatności wyniosły: JPO - [...] zł, płatność za zazielenienie - [...] zł, płatność redystrybucyjna - [...] zł i płatność do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych - [...] zł. Wszystkie przyznane rolnikowi płatności zostały pomniejszone ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego w związku z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym do tego rozporządzenia. Producentowi przyznano również kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł.

W dniu [...].2019 r., z datą nadania w urzędzie pocztowym [...].2019 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynęło odwołanie M. M. od decyzji Nr [...] z dnia [...].2019 r. Postanowieniem z dnia [...].2019 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 22.10.2019 r. oddalił skargę.

W związku z wydaną decyzją Nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej Nr [...] i przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, na podstawie której kwoty należnych stronie płatności były mniejsze od wypłaconych na podstawie uchylonej decyzji pierwotnej z dnia [...].2017 r. Nr [...], w dniu [...].2020 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] zawiadomieniem Nr [...] poinformował stronę o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich, wypłaconych stronie na podstawie decyzji Nr [...].

W dniu [...].2020 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał decyzję Nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcie bezpośredniego, na mocy której ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności w łącznej wysokości [...] zł, w tym:

- [...] zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej;

- [...] zł z tytułu płatności za zazielenienie.

Jednocześnie organ I instancji wskazał, że w zakresie kwot:

- [...] zł z tytułu powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych;

- [...] zł z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej

zachodzą przesłanki uzasadniające odstąpienie od dochodzenia ich zwrotu.

Wskazane kwoty wynikały z różnicy pomiędzy płatnościami wypłaconymi stronie na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...].2017 r., a płatnościami przyznanymi na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...].2019 r.

Odwołanie od tej decyzji złożył M. M. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania przed organem I instancji.

W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wydał decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...] 2020 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w I. nr [...] z dnia [...].2020 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych przez M. M. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia, przywoławszy stan faktyczny sprawy oraz podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy potwierdził prawidłowość ustaleń co do tego, iż w przedmiotowej sprawie zaszły ustawowe przesłanki do wydania zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy uznał, że w toku postępowania przed organem I instancji nie zaistniały żadne uchybienia formalne ani merytoryczne, które mogłyby prowadzić do podważenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy domagając się uchylenia obu decyzji wydanych w niniejszej sprawie oraz zasądzenia na jego rzecz od organu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie zakresu kognicji organów orzekających poprzez wykluczenie możliwości badania w przedmiotowym postępowaniu okoliczności, jakie legły u podstaw powstania rozbieżności pomiędzy danymi przyjętymi jako podstawę pierwotnej decyzji przyznającej płatności, a danymi wynikającymi z aktualizacji ortofotomapy. Ponadto skarżący zarzucił decyzji rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 107 § 4 k.p.a. poprzez nie wskazanie, jakich działek skarżącego dotyczy zaskarżona decyzja.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonej decyzji, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym.

Zgodnie z art. 134 § 1 "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części, albo stwierdza jej nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli to naruszenie miało bądź mogło mieć - istotny wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie ocena zgodności z prawem poddanych kontroli Sądu decyzji administracyjnych wg wyżej wskazanych kryteriów wykazała, że nie doszło do naruszenia prawa w takim stopniu, które by skutkowało ich uchyleniem.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego o ustaleniu skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2016 w wysokości [...] zł.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji organu stanowił m.in. art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r., poz. 1505). Zgodnie z ust.1 tego przepisu ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

2) krajowych, przeznaczonych na:

a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej - następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Według art. 29 ust. 2 ustawy o Agencji, właściwym w sprawie ustalania kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1.

Należy wskazać, że nienależną płatnością jest wypłacona rolnikowi przez organ administracji kwota nienależnie pobranych środków publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej i krajowych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, jako świadczenie dokonane przez organ administracji publicznej na rzecz rolnika, które przestało być należnym na skutek wygaśnięcia obowiązku jego wypłacenia z powodu późniejszego zaistnienia okoliczności przewidzianych w przepisach regulujących pomoc finansową. Do płatności nienależnej zalicza się wszelkie przypadki, w których stwierdzono jakiekolwiek nieprawidłowości w działaniu lub zaniechaniu rolnika – np. deklaracja we wniosku niezgodna ze stanem faktycznym, brak realizacji obowiązków związanych z utrzymaniem gruntów w dobrej kulturze rolnej oraz przestrzeganiem norm i wymogów, czy też zaniechanie realizacji zobowiązania w odniesieniu do płatności w ramach PROW. A więc są to należności, które powstały z przyczyn leżących po stronie rolnika, również wówczas, gdy nie była to wyłączna przyczyna wypłaty dokonanej w nienależnej wysokości.

Przedmiotem postępowania toczącego się przed organem było zatem ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z funduszy wymienionych w art. 29 ust.1 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a następnie określenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym prowadzonym w trybie art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, w którym następuje określenie nienależnie pobranych środków finansowych pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Przy czym ustalenie, czy przyznane uprzednio kwoty płatności były przyznane nienależnie lub w nadmiernej wysokości może wynikać z ustaleń dokonanych w toku postępowania toczącego się na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji jak i z ostatecznych decyzji wydanych w postępowaniach nadzwyczajnych w przedmiocie przyznania płatności lub pomocy. W tej drugiej sytuacji zadaniem organu nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne. Zatem w postępowaniu uregulowanym w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji organ ma za zadanie zbadać, czy dana kwota stanowi kwotę nienależnie pobranych lub nadmiernie pobranych środków, co ma miejsce w postępowaniu odrębnym od postępowania o przyznanie danej płatności. Zaznaczenie odrębności postępowania w przedmiocie zwrotu nienależnych płatności ma istotne znaczenie, bowiem w jego ramach organ ma za zadanie ustalenie, że doszło do dokonania nienależnej płatności oraz czy nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość żądania jej zwrotu (por. wyrok NSA z 23 września 2014 r. II GSK 1201/13; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, poczynione w sprawie ustalenia dawały organom Agencji wystarczającą podstawę do przyjęcia, że środki otrzymane przez skarżącego w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2016 r. w kwocie [...]zł. zostały nienależnie wypłacone, zatem musiały podlegać zwrotowi w trybie art. 29 ust 1 i 2 ustawy o Agencji.

Zaakcentować przy tym należy, że kwestia przyznania skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2016 r. była przedmiotem oceny Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w I., w odrębnym postępowaniu, w którym organ ten w dniu [...].2019 r. wydał ostateczną decyzję Nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej Nr 0033-2017-004364 i przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016.

Zdaniem Sądu organ prawidłowo ustalił, że w niniejszej sprawie doszło do nienależnego pobrania części płatności, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji.

Należy zwrócić uwagę, że skarżącemu na podstawie decyzji z dnia [...].04.2017 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w I. przyznał M. M. płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości [...] zł. Bezspornym w sprawie pozostaje, że środki te zostały przekazane na rachunek bankowy strony wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów.

Następnie w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w I. wydał w dniu [...].02.2019 r. decyzję Nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej Nr [...] i przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 w łącznej wysokości [...] zł. Decyzja ta objęta jest walorem trwałości decyzji ostatecznej, wiąże organy administracji publicznej i sądy.

Wskazana decyzja tworzy wiążący stan prawny, który w powiązaniu z niespornym faktem, że płatność za 2016 r. została stronie wypłacona, stanowi punkt wyjścia do wydania decyzji w sprawie określenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Organy wykazały, że skarżącemu została wypłacona kwota wyższa niż wynikająca z ostatecznej decyzji z [...].2019 r. bowiem uchylenie pierwotnej decyzji o przyznaniu płatności za 2016 rok oraz przyznanie stronie płatności z tego tytułu w niższej wysokości spowodowało powstanie różnicy w łącznej kwocie [...]zł. Stanowi ona kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2016.

W tej sytuacji niezasadne jest stawianie organom orzekającym w sprawie zarzutu naruszenia zakresu ich kognicji poprzez wykluczenie możliwości badania w przedmiotowym postępowaniu okoliczności, jakie legły u podstaw powstania rozbieżności pomiędzy danymi przyjętymi jako podstawę pierwotnej decyzji przyznającej płatności, a danymi wynikającymi z aktualizacji ortofotomapy. Skoro bowiem decyzja z dnia [...].2019 r. Nr [...] pozostaje w obrocie prawnym i objęta jest walorem trwałości decyzji ostatecznej, wiąże organy administracji publicznej i sądy. Dopóki nie zostanie ona wzruszona, organy i Sądy są zobowiązane ją respektować.

Zasadne jest także stanowisko organów, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały podstawy do odstąpienia od ustalania wysokości nienależnie pobranych przez skarżącego płatności z tytułu jednolitej płatności obszarowej (JPO) oraz płatności na zazielenienie, gdyż kwoty tego rodzaju płatności przewyższały kwoty o których mowa w art. 54 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L. z 2013 r. Nr 347, str. 549 ze zm.).

Sąd podziela również argumentację organu co do braku podstaw do stosowania w niniejszej sprawie wyłączenia z art. 7 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 809/2014 z dnia 14 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności(Dz.Urz. UE L 227 z dnia 31.07.2014r.,str. 69 z późn. zm.). Stosownie do tej regulacji, obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach. Możliwość wyłączenia obowiązku zwrotu nienależnie dokonanej płatności wymaga zatem spełnienia łącznie dwóch wymienionych w nim przesłanek. Po pierwsze, płatność dokonana musi być na skutek błędu organu, po drugie, błąd jest tego rodzaju, że nie mógł zostać wykryty przez rolnika.

W ocenie Sądu, organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawił okoliczności faktyczne i prawne, przemawiające za uznaniem, że w/w przepis nie miał w sprawie zastosowania. Zgodzić się należy z organem, że w sprawie nie doszło do pomyłki ze strony organów Agencji. Przedmiotowa płatność stała się płatnością nienależną w wyniku ujawnienia, że beneficjent we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 zawyżył powierzchnię maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO). Przy czym okoliczność ta ujawniona została już po wydaniu decyzji o przyznaniu płatności za 2016 rok. Tym samym stwierdzić należy, że organ rozpoznający wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z [...] 2016 r. działał w zaufaniu do wnioskodawcy i opierał się na danych przedstawionych przez niego we wniosku.

Wpływu na treść rozstrzygnięcia nie mają także zarzuty dotyczące naruszenia art. 107 § 4 k.p.a. poprzez nie wskazanie, jakich działek skarżącego dotyczy zaskarżona decyzja. Okoliczność ta – istotna z punktu oceny zasadności wydania w dniu [...].2019r. decyzji w trybie wznowieniowym- pozostaje jednak bez wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...].2019r. organ I instancji przeprowadził analizę powierzchni poszczególnych działek rolnych wskazując jednocześnie ich numer ewidencyjny. Podnieść jeszcze raz należy, że w postępowaniu w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności kontroli nie podlegają ustalenia organów poczynione w toku postępowania o przyznanie płatności. Jak wyżej wskazano postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności jest zupełnie odrębnym postępowaniem od postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Kierownika BP z [...]. 2019 r. w ramach, którego płatności przyznano w mniejszej wysokości. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się ostateczna. Skarżący związany jest więc ustaleniami dokonanymi w tym postępowaniu. W konsekwencji, zdaniem Sądu, skarżący nie może skutecznie, w ramach postępowania prowadzonego w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, kwestionować ustaleń organów poczynionych w postępowaniu o przyznanie płatności.

Reasumując, w sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm procesowych, czy też norm materialnych, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w kontekście przepisów prawa obowiązujących w przedmiotowej materii skutkuje uznaniem, że prawidłowo ustalony w sprawie stan faktyczny dał organom podstawę do wydania decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranej płatności. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż nie dopatrzył się w sprawie takiego naruszenia przez organy przepisów postępowania, które prowadziłoby do uchylenia zaskarżonej decyzji, czy też stwierdzenia jej nieważności.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddalił skargę