Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 54/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 85, art. 86 § 1, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika W. H. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sprawy ze skargi W. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 54/15


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 3 czerwca 2015 r. oddalił skargę W. H. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2014 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Pismem z 9 czerwca 2015 r. skarżący wniósł o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został przesłany skarżącemu przy piśmie sądowym z 9 lipca 2015 r. Z akt sądowych sprawy wynika, że nieodebrane przez skarżącego pismo zostało uznane za doręczone 27 lipca 2015 r. stosownie do postanowień art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a.

Pismem z 12 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W złożonym wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący zakwestionował doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem zarówno jemu, jak i pozostałym pełnoletnim domownikom. Pełnomocnik skarżącego podniósł także, że doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem nie można uznać za dokonana w trybie art. 73 p.p.s.a. z uwagi na fakt, iż żadna informacja o złożeniu pisma nie została pozostawiona w miejscach wymienionych w tym artykule. Pełnomocnik stwierdził, że ze względu na brak prawidłowego doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem za dzień powzięcia wiadomości o sporządzeniu uzasadnienia należy uznać 6 listopada 2015 r. kiedy to skarżący uzyskał drogą telefoniczną informację z sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przesłaniu odpisu przedmiotowego wyroku z uzasadnieniem i jego uprawomocnieniu na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie. W konsekwencji powyższego pełnomocnik skarżącego podniósł, że przyczyną niezłożenia skargi kasacyjnej w terminie był niezawiniony brak świadomości strony skarżącej, co do zaistnienia w obrocie prawnym pisemnego uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie zaznaczyć trzeba, że niniejsze postępowanie sądowe zostało wszczęte w grudniu 2014 r., a więc kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest rozpatrywana na podstawie przepisów p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed zmianami, które weszły w życie 15 sierpnia 2015 r.

Art. 85 p.p.s.a. wprowadził zasadę, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 tego art. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Z akt sądowych sprawy wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem przesłany skarżącemu przy piśmie sądowym z 9 lipca 2015 r. nie został odebrany w terminie, w związku z czym pismo zostało zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie uznane za doręczone 27 lipca 2015 r. stosowanie do postanowień art. 73 p.p.s.a. W tym miejscu należy zaznaczyć, że z informacji zamieszczonych na kopercie zawierającej zwrócone pismo (karta nr 59 akt sądowych sprawy) wynika, iż 13 lipca 2015 r. po nieskutecznej próbie doręczenia pismo zostało złożone w placówce pocztowej w W., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Ponadto z informacji umieszczonych na przedmiotowej kopercie wynika, że powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma zostało pozostawione 21 lipca 2015 r., a w związku z niepodjęciem przesyłki pocztowej w terminie została ona zwrócona 30 lipca 2015 r.

Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że informacje umieszczone na kopercie zawierającej pismo sądowe z 9 lipca 2015 r. przekazujące odpis wyroku z uzasadnieniem, w tym o pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odebrania przesyłki pocztowej, były wystarczające do uznania, iż uzasadnienie doręczone zostało skutecznie 14 dni od dnia podjęcia pierwszej próby doręczenia, tj. 27 lipca 2015 r. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 3 czerwca 2015 r. upłynął 27 sierpnia 2015 r.

W tym miejscu należy podkreślić, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak: Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się lekkiego choćby niedbalstwa. Samo uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie takich okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/14, oraz z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy podkreślić, że w ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Pełnomocnik wskazał co prawda, że uchybienie terminu spowodowane zostało brakiem prawidłowego doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem, w tym w szczególności niepozostawieniem przez doręczyciela zawiadomień o możliwości odebrania przesyłki pocztowej w miejscach wskazanych w art. 73 p.p.s.a. niemniej jednak należy zauważyć, że do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zostały załączone żadne dokumenty, które uprawdopodobniając tę okoliczność, jednocześnie wskazywały na nieprawdziwość informacji umieszczonych na kopercie zawierającej zwrócone pismo. Pełnomocnik poprzestał wyłącznie na przekazaniu treści oświadczenia skarżącego o niedopełnieniu procedur związanych z doręczeniem.

Uwzględniając powyższe, należy zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z powyższych względów, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.