Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1397/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1 w zw. z art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski (spr.) Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski Sędzia del. NSA Jerzy Krupiński Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej H. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 692/07 w sprawie ze skargi H. Ż. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2006r., sygn. akt II SA/Wr 377/06 oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 692/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę H. Ż. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 377/06.

W uzasadnieniu powyższego wyroku z dnia 24 kwietnia 2008 r. Sąd stwierdził, że wyrokiem z dnia 14 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 377/06 Sąd uwzględniając skargę skarżącego uchylił postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę chodnika wzdłuż południowej krawędzi ul. [...]. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd szczegółowo omówił dostrzeżone uchybienia procesowego organu, mające istotny wpływ na wynik sprawy oraz w sposób ogólny zalecił ponowne rozpatrzenie przez organ występującego w sprawie zagadnienia procesowego z uwzględnieniem konieczności uzupełnienia ustaleń i z wykorzystaniem ocen prawnych zawartych w tymże uzasadnieniu. W dniu 14 marca 2007 r. wpłynęło do organu pismo skarżącego zawierające wezwanie do niezwłocznego rozpatrzenia odwołania złożonego przez niego, z uwagi na uprawomocnienie się powyższego wyroku. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. organ stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącego od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. W dniu 12 listopada 2007 r. skarżący wniósł za pośrednictwem organu wniosek o wymierzenie na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organowi grzywny za niewykonanie powyższego wyroku i niezałatwienie odwołania skarżącego od decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż postępowanie odwoławcze zostało zakończone ostatecznym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r., które uprawomocniło się w następstwie wyroku Sądu z dnia 12 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 364/07 oddalającego skargę skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że jak wiadomo stronom i sądowi z urzędu, w sprawie sygn. akt II SA/Wr 364/07 uległa prawomocnie oddaleniu skarga skarżącego na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r. Wbrew twierdzeniom skarżącego, wydanie tego postanowienia oznaczało ustanie stanu bezczynności organu po wyroku uchylającym. Skoro nastąpiło ono przed wniesieniem skargi, to nie było podstaw do jej uwzględnienia.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 692/07 złożył skarżący H. Ż., zaskarżając wyrok w całości i wnosząc o jego zmianę i wymierzenie organowi grzywny, na podstawie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także o zobowiązanie tego organu do doprowadzenia do doręczenia skarżącemu decyzji, których dotyczy jego skarga ewentualnie o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarga kasacyjna została oparta na następujących podstawach: 1) naruszenie art. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 w związku z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez zaniechanie zbadania wszystkich aspektów sprawy, a to a/ "nie odniesienie się do bezspornego faktu, że decyzje których dotyczy sprawa zostały doręczone inwestorowi, a więc organ administracji jest związany tymi decyzjami, a pomimo to nie został wykonany obowiązek ich doręczenia skarżącemu", b/ "pominięcia tego, że sporna inwestycja została wykonana w sposób oczywiście sprzeczny z decyzjami, o których mowa w pkt a co jest równoznaczne z jej wybudowaniem bez pozwolenia na budowę i co rodzi po stronie organu obowiązek spowodowania podjęcia przez nadzór budowlany z urzędu działań, o których mowa w art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.)". Zdaniem skarżącego uchybienie to miało istotny wpływ na wynik toczącej się sprawy, bowiem spowodowało "uznanie przez Sąd, że wobec wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 377/06 brak jest podstaw do nałożenia na organ administracji grzywny przewidzianej w art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Skarżący podnosi również zarzut naruszenia art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "poprzez zaniechanie zastosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do decyzji objętych skargą", tj. uchylenia tych decyzji, stwierdzenia nieważności, zobowiązanie organu do ich doręczenia albo stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa. Ponadto skarżący wskazuje na naruszenie art. 153, 154 § 1 i 2, art. 155 § 1, art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 7 Konstytucji RP, a także art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Zarzuty te zdaniem skarżącego są zasadne ze względu na to, że jak twierdzi skarżący, "sporne decyzje" objęte wyrokiem z dnia 14 listopada sygn. akt II SA/Wr 377/06 nie zostały skarżącemu doręczone, co z kolei uniemożliwiło ich wzruszenie. Skarżący wskazuje, że oddalenie skargi w sytuacji gdy postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] rażąco narusza prawo poprzez uznanie organu, że w świetle art. 110 kpa nie jest on związany spornymi decyzjami, w sytuacji gdy zostały one doręczone inwestorowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie trzeba podnieść, że skarga przewidziana w art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w tym na bezczynność organu po wyroku uchylającym rozstrzygnięcie administracyjne, różni się od wszystkich innych skarg przewidzianych w art. 3 § 2 ww. ustawy i w przepisach szczególnych. Przedmiotem jej żądania może być jedynie wymierzenie grzywny w związku z niewykonywaniem wyroku sądu administracyjnego. Jej celem nie jest i nie może być kontrola zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności organu administracji. Jeżeli tak, to nie mogą odnieść zamierzonego skutku te wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej, które związane są z kwestionowaniem zapadłych w sprawie rozstrzygnięć administracyjnych, do których Sąd pierwszej instancji nie mógł się odnieść. Zasadnie Sąd ten oceniał tylko to czy wniosek skarżącego z dnia 12 listopada 2007 r. o wymierzenie wskazanemu tam organowi grzywny, na podstawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien być uwzględniony i równie zasadnie doszedł do przekonania, że skoro po uchyleniu, wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2006 r. (sygn. akt II SA/Wr 377/06), postanowienia Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] marca 2006 r. (nr [...]) w przedmiocie uchybień terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia [...] stycznia 2005 r. (nr [...]), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę chodnika wzdłuż południowej krawędzi ul. [...], zostało wydane nowe postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2007 r. (nr [...]), doręczone skarżącemu w dniu 14 maja 2007 r., w którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania od ww. decyzji Prezydenta Wrocławia, to ustał stan bezczynności organu po przedmiotowym wyroku uchylającym i skoro nastąpiło to przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny, nie było podstaw do jej wymierzenia, a skoro tak to Sąd pierwszej instancji był zobowiązany do oddalenia skargi. Czyniąc to prawa nie naruszył, niezasadnym czyniąc zarzuty naruszenia przepisów postępowania przywołane w skardze kasacyjnej jak również zarzuty naruszenia przywołanych tam przepisów Konstytucji RP oraz Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Powtórnie trzeba podnieść, że o tych żądaniach rozstrzygnięto w innych postępowaniach administracyjnych i sądowych i tam mogły być podnoszone zarzuty związane z naruszeniem praw skarżącego. W skardze, wniesionej na podstawie art. 154 można żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku tego sądu, co mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 przywołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.