Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 432/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, 58 par. 1 pkt 6,  art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37, 35
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W., J. W., A. W. i E. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym A. W., J. W., A. W. i E. W. solidarnie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

A. W., J. W., A. W. i E. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. [...] z dnia [...] listopada 1966 r., nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem części nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...].

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na wydanie w dniu [...] października 2011 r. decyzji nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie, na podstawie art. 105 Kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 Kpa, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekle prowadzenie postępowania, stronom przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.

Jak wynika z akt sprawy A. W., J. W., A. W. i E. W. nie wystąpili do Ministra z przedmiotowym wezwaniem. Sami skarżący w skardze z dnia [...] października 2011 r. stwierdzili, że w niniejszej sprawie, dla złożenia skargi na bezczynność, nie jest konieczne uprzednie wyczerpanie trybu z art. 37 Kpa, bowiem nad ministrem nie ma organu wyższego stopnia.

Od dnia 11 kwietnia 2011 r., tj. od dnia wejścia w życie zmienionego przepisu art. 37 Kpa, wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Ministra wymaga uprzedniego wystąpienia z wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe oznacza, że przed wcześniejszym wykorzystaniem przez skarżących przysługujących im środków na drodze administracyjnej na bezczynność organu, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.