Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 641/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 pkt 2,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA P. Miładowski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie: nadzoru sanitarnego postanawia skargę odrzucić /-/ P. Miładowski AT


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]r. M. J. złożył skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nr [...] z dnia [...]r., którą organ I instancji nałożył na skarżącego obowiązek natychmiastowego zamknięcia zakładu i wstrzymania obrotu środkami spożywczymi w kiosku mięsno - wędliniarskim przy ul. [...] w [...], posadowionego na terenie targowiska, prowadzonego przez spółkę "Targowiska" sp. z o.o. w [...].

W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić spóźnienie skargi. Zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem została skarżącemu doręczona w dniu [...] r. Skarżący mimo prawidłowego określenia adresata w petitum skargi nadał skargę pod adresem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Przepis art. 54 § 1 tej ustawy jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że skarga skierowana do innego organu aniżeli właściwy, będzie złożona w terminie o ile ten właściwy organ zdąży przekazać ją w terminie jaki ma strona dla skutecznego zaskarżenia orzeczenia (por np. uchwałę SN z dnia 38.11.1987r. III CZP 33/87,postanowienie WSA w Gliwicach z20.10. 2004 IV SA/GI 647/04). Jeżeli strona wbrew wyraźnemu pouczeniu kieruje skargę za pośrednictwem organu niewłaściwego, to za datę nadania skargi przyjmuje się datę przekazania skargi organu niewłaściwego do organu właściwego. Skarga strony została przekazana do Państwowego Wojewódzkiego Inspektoratu Sanitarnego w [...] w dniu [...] r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skoro przekazanie skargi do organu właściwego nastąpiło po terminie, to skarga jest spóźniona.

Skarżący nie złożył w przedmiotowej sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do wniesienia skargi.

Gdyby nawet nie podzielić tego poglądu, to zważyć należy, iż skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...],- zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (odpowiednio k. 9, k. 12, k. 13 akt sądowych). Pomimo tego wyraźnego pouczenia skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu.

Tymczasem zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, również podlega odrzuceniu .

Reasumując istniały zatem dwie postawy do odrzucenia przedmiotowej skargi, a w konsekwencji do orzeczenia jak na wstępie.

/-/ P. Miładowski

AT