Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 174/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39, art. 64 par. 2, art. 44
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Apollo, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2015 r. sprawy ze skargi Gminnego Ośrodka Kultury w K. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym pismem z dnia [...] r. ozn. nr [...] Zarząd Województwa [...] poinformował Gminny Ośrodek Kultury w K. o odmowie przyznania pomocy na realizację operacji pn : "Zewnętrzna siłownia sportowa jako prozdrowotny sposób zagospodarowania terenu i alternatywną forma spędzenia czasu" w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego PROW na lata 2007-2013. Jako przyczynę odmowy udzielenia wnioskowanej pomocy wskazano nieusunięcie w terminie żądanych nieprawidłowości.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Skarżący złożył do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" na realizację operacji pn : "Zewnętrzna siłownia sportowa jako prozdrowotny sposób zagospodarowania terenu i alternatywną forma spędzenia czasu".

W wyniku oceny przedłożonego wniosku, pismem z dnia [...] r., poinformowano wnioskodawcę o stwierdzonych nieprawidłowościach lub brakach wymagających wyjaśnień. W związku z powyższymi ustaleniami, działając na podstawie § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego PRO W na lata 2007-2013 wezwano wnioskodawcę do usunięcia nieprawidłowości w terminie 14 dni kalendarzowych licząc od dnia doręczenia pisma. Ww. informacja przesłana została w dniu 3 lipca 2014r. o godz. 11.07 także w formie elektronicznej na adres: [...] Poza tym przesyłka pocztowa nadana w dniu 3 lipca 2014r. została awizowana w J. w dniu 7 lipca 2014r. o godz. 17.06. Ponowne awizo pozostawiono w dniu 15 lipca 2014r. o godz. 12.09. Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 23 lipca 2014 r. o godz. 12.09. Z adnotacji sporządzonej na kopercie wynika, że przesyłka nie została odebrana w terminie.

W dniu 11 sierpnia 2014r. wpłynął do Urzędu Marszałkowskiego, nadany w dniu 7 sierpnia 2014r. w J. , wniosek o przyznanie pomocy zawierający konieczne uzupełnienia.

Pismem z dnia [...] r. ozn. nr [...] , na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tj.Dz.U. z 2013r. poz. 173 ze zm.) poinformowano wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy na realizację wnioskowanej operacji i wskazano jako przyczynę odmowy § 11 ust 3 w/w rozporządzenia, z którego wynika, że nieusunięcie w terminie żądanych nieprawidłowości powoduje odmowę przyznania pomocy.

W dniu [...] r. Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, wskazując, że wezwanie do usunięcia braków nie zostało mu doręczone, gdyż awiza dotyczące tego wezwania nigdy nie zostały doręczone do "A" w K. , co jak wskazał wnioskodawca "wynika także z załączonego oświadczenia Naczelnika Urzędu Pocztowego w J. z dnia [...] r." Powyższe - zdaniem Strony - oznacza brak podstaw do przyjęci tzw. fikcji skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie pomocy. W załączeniu "A" przedstawił pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia 4 listopada 2014r., w którym wskazuje, że " wg. Oświadczenia listonosza, listonosz nie przypomina sobie dokładnie, do których drzwi włożył zawiadomienie. Ponieważ w budynku znajduje się więcej instytucji może omyłkowo zamiast do drzwi biura "A" -u włożył do drzwi innej firmy. Zawiadomienie powtórne odbiera gotowe (...) nie przypomina sobie gdzie pozostawił zawiadomienie".

Po rozpoznaniu ww. wezwania do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] r. organ podtrzymał wcześniejsze stanowisko w sprawie odmowy przyznania pomocy z uwagi na niedokonanie wszystkich czynności wymienionych w § 14 ust. 1 rozporządzenia.

W tym stanie faktycznym została złożona skarga na rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy. Strona zarzuciła organowi naruszenie przepisów art. 22 ust 3 oraz art. 21 ust. 2 pkt 2 w zw z art. 22 ust.2 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz § 11 ust 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008r. żądając uchylenia w całości rozstrzygnięcia organu z dnia 11 grudnia 2014r. Podtrzymała argumentację jak w wezwaniu do usunięcia prawa akcentując, że wobec braku właściwego pozostawienia awiza termin na uzupełnienie braków w ogóle nie rozpoczął biegu, a uzupełnienie wniosku nastąpiło gdy tylko Strona dowiedziała się o tej konieczności.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów podkreślono,, że pomoc jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej i w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Stawiając pierwszy zarzut Skarżący nie wskazał, które warunki przyznania pomocy zostały spełnione przez wnioskodawcę wbrew twierdzeniom organu. Należy zauważyć, że Skarżący nie kwestionuje potrzeby uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy lecz jedynie wywodzi, że nie doszło do naruszenia terminu do uzupełnienia. Tymczasem przywołany przepis odwołuje się do warunków przyznania pomocy, które w toku prowadzonej oceny wniosku nie były przez Skarżącego spełnione, co stanowiło podstawę skierowania do wnioskodawcy wezwania do usunięcia nieprawidłowości i braków wskazanych w piśmie z dnia 3 lipca 2014r. Było to ponowne wezwanie, co oznacza, że pierwotna ocena wniosku wskazywała nadal na istniejące nieprawidłowości, wymagające dalszych wyjaśnień i oceny pod względem spełnienia warunków przyznania pomocy. Wynika z tego, że wniosek Skarżącego nie spełniał warunków przyznania pomocy. Skoro Skarżący nie wskazał, które konkretnie warunki przyznania pomocy, objęte wezwaniem z dnia [...] r. były sprecyzowane niecelowo lub niezgodne z warunkami przyznania pomocy, to organ nie może szczegółowo odnieść się do tak postawionego zarzutu. Zdaniem organu całość wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy była zasadna i niezbędna w świetle obowiązujących zasad przyznawania pomocy.

Odnosząc się do naruszenia przepisów rozporządzenia zaakcentowano, że organ wezwał do uzupełnienia wniosku, a jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków to organ nie przyznaje pomocy, o czym informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. Podkreślono, że wezwanie do usunięcia braków zostało podwójnie awizowane, a zwrot przesyłki nastąpił w dniu 23 lipca 2014 r. Powołując się na przepis art. 22 ustawy z dnia 7 marca 2007r., że do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Wskazano na normy z art. 44 § 2 - 4 k.p.a. podkreślono, że awiza zostały doręczone dwukrotnie, a pismo pozostawało u operatora pocztowego do dnia 23 lipca 2014r., czyli zaistniały przesłanki uzasadniające skuteczne przyjęcie fikcji doręczenia.

Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że awiza nigdy nie zostały doręczone do "A" w K. , co wynika z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia 4 listopada 2014r. to organ stwierdził, że powyższe twierdzenie z tego pisma nie wynika bowiem Naczelnik Urzędu Pocztowego wskazuje jedynie, że listonosz "nie przypomina sobie dokładnie, do których drzwi włożył zawiadomienie", co nie jest tożsame z twierdzeniem Strony. Zauważono także, że doręczenia miały miejsce w lipcu 2014r. podczas gdy pismo Naczelnika sporządzono w dniu 4 listopada 2014r. i jest więc zrozumiałe, że listonosz nie przypomina sobie tej okoliczności, co jednakże absolutnie nie jest dowodem wskazującym na to, że awiza nie zostały w ogóle doręczone do "A" . Nadmieniono również, że pismo z dnia 4 listopada 2014r. skierowane przez Skarżącego do Naczelnika Urzędu Pocztowego dotyczy wyjaśnienia jedynie okoliczności niedoręczenia awiza w dniu 7 lipca 2014r. Z posiadanej dokumentacji wynika jednoznacznie, że przesyłka była awizowana dwukrotnie. Odebranie przesyłki na podstawie wtórnego awiza pozwalałoby nadal zachować termin na dokonanie wskazanych w piśmie czynności.

Na zakończenie organ wyjaśnił, że zgodnie z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia w razie uchybienia terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania organ na prośbę wnioskodawcy przywraca termin, co następuje wraz ze spełnieniem przez wnioskodawcę łącznie trzech warunków, tj wniesienia prośby o przywrócenie terminu w terminie 45 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia; jednocześnie z wniesieniem prośby dopełnienie czynności, dla której określony był termin; uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Zaś Skarżący nigdy wniósł prośby o przywrócenie terminu. Złożył bowiem wniosek o przyznanie pomocy wraz z załącznikami jednakże nie zawierał on prośby o przywrócenie terminu do jego złożenia. Również nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy - kwestionował fakt doręczenia awiza w dniu 7 lipca 2014r., jednakże przedstawione pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego nie pozwala na stwierdzenie, iż doszło do błędnego doręczenia awiza. Dowodem na okoliczność niedostarczenia awiza nie jest także twierdzenie Skarżącego, że Dyrektor "A" urzędował w tym dniu w godzinach 8.00-19.00. Ponadto Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie ww. okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zauważyć należy, że złożony przez Stronę wniosek o przyznanie pomocy powinien być kompletny, tj. spełniać wymogi określone przepisami prawa. W sytuacji, gdy podanie nie czyni zadość tym wymaganiom, organ ma obowiązek wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.).

W Kodeksie postępowania administracyjnego w Dziale 1 – Przepisy ogólne w rozdziale 8 uregulowano problematykę doręczeń. Zgodnie z art. 39 organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi (art. 40 § 1). Jednakże w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 – z mocy art. 44 § 1:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).

Powyższe regulacje są zresztą jasne i konkretne. Zaś istota sporu sprowadza się do oceny zasadności odmowy przyznania pomocy w sytuacji uzupełnienia przez stronę braku wniosku jednakże po terminie wynikającym z wezwania i podwójnego awiza. Strona twierdzi, że ani wezwania ani awiza nie otrzymała. Natomiast organ wskazuje na posiadane w dokumentacji zawiadomienie operatora pocztowego i podkreśla brak wniosku Strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, i niespełnienie przesłanek dopuszczających takie przywrócenie terminu.

Sąd stwierdza, że stanowisko organu jest prawidłowe. Skoro bowiem niemożliwym było doręczenie przesyłki stronie to obowiązkiem listonosza było pozostawienie stosownego zawiadomienia (awizo) o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru. Faktycznie z pisma wyjaśniającego operatora pocztowego nie wynika dokładnie okoliczność pozostawiania awiza dla Strony. Bowiem "wg. oświadczenia listonosza, listonosz nie przypomina sobie dokładnie, do których drzwi włożył zawiadomienie. Ponieważ w budynku znajduje się więcej instytucji może omyłkowo zamiast do drzwi biura "A" -u włożył do drzwi innej firmy. Zawiadomienie powtórne odbiera gotowe (...) nie przypomina sobie gdzie pozostawił zawiadomienie".

Jednakże z adnotacji na dowodzie zawiadomienia jednoznacznie wynika, że adresata nie zastano i pozostawiono awizo.

Poza tym – jak zasadnie zauważył organ – w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy; wniesie prośbę o przywrócenie terminu w określonym czasie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Instytucję tą przewidziano zarówno w ogólnych przepisach procesowych Kodeksu Postępowania administracyjnego w art. 58 § 1, jak i w normach szczegółowych – tj. § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy finansowej w ramach działania " Odnowa i rozwój wsi" objętego PROW na lata 2007- 2013, zgodnie z którym w razie uchybienia terminu wykonania przez wnioskodawcę określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy na małe projekty, właściwy organ samorządu województwa, na prośbę wnioskodawcy, przywraca termin wykonania tych czynności. Przywrócenie terminu następuje wraz ze spełnieniem przez wnioskodawcę łącznie trzech warunków, czyli w sytuacji gdy wnioskodawca:

wniósł prośbę o przywrócenie terminu w terminie 45 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia;

jednocześnie z wniesieniem prośby dopełnił czynności, dla której określony był termin;

uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Natomiast Strona złożyła uzupełniony wniosek 11 sierpnia 2014r. czyli po upływie wyznaczonego terminu na usunięcie braków, który upływał 23 lipca 2014 r. bez skierowania prośby o przywrócenie terminu do złożenia uzupełnień i wyjaśnień uprawdopodabniających brak winy w niedotrzymaniu terminu.

Na zakończenie jeszcze należy zaznaczyć, że z akt wynika, że strona skarżąca posiadała wiedzę o konieczności uzupełnienia wniosku o pomoc, ponieważ stosowna informacja w tym zakresie została wysłana pocztą elektroniczna w dniu wysłania wezwania, tj. 3 lipca 2014r.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.