Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 944/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 i art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 944/06

U Z A S A D N I E N I E

Skarżący J. i H. D. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. należnego od wniesionej przez nich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...]

Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanego braku w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 31 października 2006 r. (dowód – zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania). W dniu 3 listopada 2007 r. (data prezentaty)

w zakreślonym terminie do uzupełnienia tego braku - skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek

o zwolnienie ich od kosztów sądowych

Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 944/06 referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż nie nadesłali oni mimo wezwania Sądu wszystkich dokumentów potrzebnych do oceny ich wniosku.

W dniu 10 stycznia 2007 r. skarżący nadali w Urzędzie Pocztowym

w Ł. sprzeciw od tego zarządzenia z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia dokumentów potwierdzających ich stan majątkowy.

W pierwszej kolejności Sąd rozpoznał ów wniosek i odrzucił go postanowieniem z dnia 29 stycznia 2007 r., z uwagi na przekroczenie przewidzianego przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

– określanej dalej jako P.p.s.a., terminu 7 dni do złożenia takiego wniosku, liczonego od dnia ustania przeszkody w wykonaniu wezwania sądu. Na postanowienie to, skarżący złożyli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie datowane na 5 lutego 2007 r.

Następnie zażalenie to zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 lipca 20007 r., wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania jego braku, w postaci zwięzłego uzasadnienia ze wskazaniem na uchybienie, jakich w ich ocenie dopuścił się WSA w Rzeszowie wydając zaskarżone zażaleniem postanowienie. Postanowienie odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o udzielenie prawa pomocy stało się prawomocne z uwagi na niezłożenie przez skarżących co do niego zażalenia. Spowodowało to otwarcie drogi do rozpoznania sprzeciwu od opisanego wyżej zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy.

Stosownie do art. 260 P.p.s.a., zarządzenie to utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu została rozpoznana przez sąd, który postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 944/06 pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. WSA w Rzeszowie stwierdził, że niewykonanie wezwania o uzupełnienie wniosku poprzez złożenie dodatkowych dokumentów mieści się w pojęciu niuzupełnienia wniosku w rozumieniu art. 257 P.p.s.a. ,co oznacza, że wniosek taki pozostawia się bez rozpoznania.

Skarżący J. i H. D. zostali ponownie wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. od skargi.

Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanego braku

w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi było awizowane w dniu 29 października 2007 r., a następnie powtórnie awizowane

w dniu 6 listopada 2007 r. z uwagi na nieobecność adresatów. Ponieważ wezwania nie podjęto w terminie zostało ono kolejno zwrócone do Sądu, (dowód znajdujące się w aktach sprawy zwrot nie podjętego w terminie wezwania). Skutek doręczenia nastąpił więc 13 listopada 2007 r. tj. z upływem ostatniego dnia kiedy skarżący mogli odebrać pozostawione na poczcie wezwanie. Mimo upływu wyznaczonego terminu, którego ostatnim dniem był 20 listopada 2007 r., wskazana czynność nie została wykonana.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

– określanej dalej jako P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skoro zatem skarżący nie zastosowali się do doręczonego im wezwania, wniesiona skarga nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.