Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 653/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 240 par. 1 pkt 4, art. 241 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy [...] po rozpoznaniu w Wydziale I na niejawnym w dniu 18 listopada 2020 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w sprawie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...]; [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1

pkt 4, art. 241 § 2 pkt 1 ustawy z dnia [...] r. Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) – dalej: "O.p.", Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...], którą odmówiono T. G. wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2015 r.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt podatkowych wynika, że decyzja ta zapadła w następującym stanie sprawy.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w S. określił T. G. (dalej: "Podatnik", "Skarżący" lub "Strona") zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2015 r. Od decyzji tej nie wniesiono odwołania.

Pismem z dnia [...] r. (nadanym na poczcie w dniu [...] r.), Podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika – A. S., złożył do Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. (dalej: "Naczelnik UCS", "organ I instancji"), jako organu właściwego w związku z wejściem w życie w dniu [...] r. ustawy z dnia [...] r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1947), wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ww. decyzji z dnia [...] r., wskazując, że zaistniała przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 4 O.p., tj. że Strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez ówczesny organ, tj. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S., gdyż wydane w dniu [...] r. postanowienie o wszczęciu wobec Podatnika postępowania kontrolnego nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za okres od [...] r. do [...] r. nie zostało doręczone Podatnikowi, powiadomienie o fakcie wszczęcia i prowadzenia postępowania nie nastąpiło również w żaden inny sposób, a osoby prowadzące to postępowanie nie miały kontaktu z Podatnikiem. Podatnikowi nie doręczono także ww. decyzji z dnia [...] r. We wniosku podniesiono, że o przeprowadzonym postępowaniu kontrolnym Podatnik dowiedział się przypadkowo - od A. S., który był jego pełnomocnikiem w innych toczących się postępowaniach kontrolnych, zaś faktyczne uzyskanie przez Podatnika wiadomości o prowadzonym wobec niego postępowaniu kontrolnym i wydaniu decyzji w zakresie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2015 r. miało miejsce [...] r., tj. w dniu zapoznania się pełnomocnika z aktami sprawy w siedzibie Dyrektora Urzędu Skarbowego w S. (Oddział Zamiejscowy w K.). Zaznaczono przy tym, że do wcześniejszego zapoznania nie doszło, ze względu na zaplanowany urlop pracownika organu i jego przejście na emeryturę oraz brak możliwości złożenia podpisu pod pełnomocnictwem (sporządzonym już w dniu [...] r.) z uwagi na nieobecność Podatnika w kraju. Podpis na pełnomocnictwie Podatnik złożył dopiero [...] r., stąd pełnomocnik dostarczył je osobiście do urzędu w dniu [...] r.

Wskazano również na działania organu, które - w ocenie Podatnika - uniemożliwiły mu zorientowanie się, że wobec niego prowadzone jest inne, aniżeli jedno ze znanych Podatnikowi pięciu postępowań kontrolnych w zakresie:

- podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. (znak sprawy: [...]),

- podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2008 r. (znak sprawy: [...]),

- podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r. (znak sprawy: [...]),

- podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. (znak sprawy: [...]),

- podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. i pierwszy kwartał 2013 r. (znak: [...]),

i w których to postępowaniach prowadzonych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. Podatnik miał ustanowionego pełnomocnika. Wskazano mianowicie na: nieprecyzyjną rozmowę telefoniczną jaka miała miejsce pomiędzy Podatnikiem a pracownikiem organu; kontraktowanie się z Podatnikiem za pośrednictwem jego kontrahenta a z pominięciem ustanowionego do innych spraw pełnomocnika; prowadzenie tej jednej sprawy w ośrodku zamiejscowym w K. w sytuacji, gdy pozostałe były prowadzone w S.; kierowanie pism w toku postępowania pod nieaktualny adres Podatnika.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] (doręczoną Podatnikowi [...] r.), Naczelnik UCS odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją ostateczną. Organ I instancji uznał bowiem, że Strona nie zachowała miesięcznego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, określonego w art. 241 § 2 pkt 1 O.p., gdyż żądanie Strony zostało wniesione po upływie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S.. Według organu, datą powzięcia przez Podatnika wiadomości o ww. decyzji jest [...] r., tj. dzień zapoznania się przez Podatnika z aktami postępowania egzekucyjnego, w tym z tytułem wykonawczym, a nie wskazywany przez Podatnika [...] r., tj. dzień zapoznania się przez pełnomocnika Podatnika z aktami postępowania kontrolnego.

Pismem nadanym w dniu [...] r., Podatnik wniósł o uzupełnienie decyzji Naczelnika UCS co do rozstrzygnięcia na podstawie art. 213 § 1 O.p., wskazując, że rozstrzygnięcie nie zostało uzasadnione w sposób umożliwiający sformułowanie rozstrzygnięcia.

Postanowieniem z dnia [...] r., Naczelnik UCS odmówił Podatnikowi uzupełnienia decyzji z dnia [...] r.

Postanowieniem z dnia [...] r., wydanym po rozpoznaniu zażalenia Podatnika, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy") utrzymał w mocy ww. postanowienie organu I instancji.

Pismem z dnia [...] r., działając przez pełnomocnika, Podatnik złożył w ustawowym terminie odwołanie od decyzji Naczelnika UCS z [...] r., wnosząc o jej uchylenie w całości i wznowienie postępowania. Decyzji organu I instancji zarzucił naruszenie:

- art. 121 O.p., poprzez działanie wbrew zasadzie prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

- art. 240 § 1 pkt 4 O.p., poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie brak jest podstawy do wznowienia postępowania, co skutkowało niezasadną odmową wznowienia.

W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji, wydając decyzję odmawiającą wznowienia postępowania, błędnie uznał, że żądanie Podatnika zostało wniesione po ustawowym terminie, tj. po upływie miesiąca, licząc od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Ponadto ponowiono argumenty przedstawione we wniosku z dnia [...] r. o wznowienie postępowania, w celu wykazania, że strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu kontrolnym.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] r., Dyrektor IAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, na wstępie organ odwoławczy wskazał na istotę instytucji wznowienia postępowania i wyjaśnił, że samo wniesienie podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją nie powoduje automatycznego jego wznowienia, lecz jedynie uruchamia fazę wstępną postępowania, której celem jest ustalenie przez organ podatkowy, czy nie zachodzą przedmiotowe bądź podmiotowe przesłanki niedopuszczalności wznowienia oraz czy zachowany został wymóg terminowości podania. Dokonanie oceny, czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę faktycznie wystąpiły, jest zaś możliwe dopiero po wydaniu przez organ podatkowy postanowienia o wznowieniu postępowania.

Organ odwoławczy, przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy i wskazując na zbieżność treści odwołania z wnioskiem Podatnika o wznowienie postępowania, wyjaśnił również, że odniesienie się do zarzutów dotyczących kwestii uczestnictwa Podatnika w postępowaniu kontrolnym byłoby możliwe jedynie w przypadku, gdyby doszło do wznowienia tego postępowania, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W związku z tym jedyny zarzut dotyczący decyzji wydanej przez organ I instancji sprowadza się do kwestii ustalenia daty powzięcia przez Podatnika wiadomości o wydaniu decyzji ostatecznej.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia twierdzeń odwołania co do tego, że przez organ I instancji błędnie przyjął, iż do powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji ostatecznej doszło w dniu [...] r., tj. w momencie zapoznania się przez Podatnika z aktami postępowania egzekucyjnego, w tym z wystawionym tytułem wykonawczym, oraz że dopiero od tego właśnie dnia Podatnik podjął wszelkie kroki, aby dowiedzieć się, jaki dokument (w tym także jaki organ go wydał) był podstawą do wystawienia tytułu wykonawczego.

Organ odwoławczy wskazał, że z pisma Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...], wynika, iż względem Podatnika prowadzono dwa postępowania egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych, tj. nr [...] z dnia [...] r. (w ramach którego w dniu [...] r. dokonano skutecznego zajęcia wierzytelności) i nr [...] z dnia [...] r. Ponadto podano, że w dniu [...] r. Podatnik osobiście zapoznał się z dokumentacją zebraną w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...], czego dowodem jest sporządzony w dniu [...] r. protokół.

Organ odwoławczy zauważył przy tym, że ww. tytuł wykonawczy nr [...] spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia [...] r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1305 ze zm.), a wszystkie pola tego tytułu zostały wypełnione prawidłowo; w szczególności wskazano jego numer, datę wystawienia – [...] r. oraz poprawnie określono osobę zobowiązanego, tj. Skarżącego, poprzez podanie jego prawidłowych danych osobowych (PESEL) i aktualnego adresu ([...] w S.). Istotne jest także, iż w ww. tytule wykonawczym w części E wprost wskazano podstawę prawną obowiązku, tj. orzeczenie nr [...] z dnia [...] r., rodzaj należności pieniężnej (podatek od towarów i usług), kwotę należności ([...] zł), datę powstania należności (pierwszy kwartał 2015 r.) oraz datę, od której nalicza się odsetki (28 kwietnia 2015 r.).

Zdaniem organu odwoławczego, skoro tytuł wykonawczy został prawidłowo wystawiony, a w szczególności zawierał elementy wskazujące, że podstawą dochodzenia należności jest konkretna decyzja oznaczona datą i numerem, to zaistniały przesłanki do uznania, że Podatnik powziął, w oparciu o okazany mu w dniu [...] r. ww. tytuł wykonawczy, wiadomość o wydaniu decyzji. Nadto informacje zawarte w tym tytule wykonawczym (nawet bez wskazania wprost, że orzeczenie zostało wydane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S.), w szczególności zaś sama sygnatura decyzji (zbliżona do znanych wcześniej Podatnikowi sygnatur decyzji wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S., które wszystkie rozpoczynały się od liter "UKS"), data jej wydania, rodzaj należności pieniężnej (podatek od towarów i usług) oraz data powstania należności pieniężnej (I kwartał 2015 r.), były danymi pozwalającymi na identyfikację zarówno organu podatkowego wydającego decyzję, jak i tego, jakiego podatku i za jaki okres dotyczyła.

Organ odwoławczy nie uwzględnił również argumentacji Podatnika, że do powzięcia informacji o wydaniu decyzji doszło dopiero w dniu [...] r., podczas zapoznania się przez pełnomocnika z aktami postępowania kontrolnego w siedzibie organu. Organ zauważył bowiem, że już w pełnomocnictwie szczególnym sporządzonym w dniu [...] r. przez Podatnika w części C zatytułowanej: "Oświadczenie podatnika, płatnika, inkasenta, spadkobiercy, następcy prawnego, osoby trzeciej, wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej lub ogólnej, innego podmiotu udzielającego pełnomocnictwa szczególnego albo pełnomocnika", Podatnik oświadczył, że z dniem [...] r. (poz. 35 pełnomocnictwa) upoważnia A. S., co wskazano w część E poz. 59 pełnomocnictwa, do: "działania w zakresie postępowania prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w S. zakończonego decyzją [...]". Treść udzielonego pełnomocnictwa ewidentnie świadczy o tym, że Podatnik już w tym dniu wiedział, że wskazane w tytule wykonawczym orzeczenie z dnia [...] r. o nr [...] zostało wydane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S.. Natomiast wskazywane przez pełnomocnika daty, tj. 22 i [...] r., odnoszą się do jedynie do faktu przedłożenia przedmiotowego pełnomocnictwa w Zachodniopomorskim Urzędzie Celno-Skarbowym w S. oraz zapoznania się przez niego z aktami.

Organ odwoławczy za niezasadną uznał także argumentację odwołania, że na podstawie różnych numerów i przepisów nie sposób było wywieść, iż podstawą wystawienia ww. tytułu wykonawczego jest decyzja wydana przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S., ponieważ jedynym oznaczeniem organu było wskazanie jako wierzyciela Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S., co miało wprowadzić Podatnika w błąd. Zauważył przy tym, że w odwołaniu od decyzji pełnomocnik sam podał, że będąc byłym pracownikiem Urzędu Kontroli Skarbowej w S. rozpoznał po numerze sygnatury, którą niewątpliwie musiał otrzymać od Podatnika, że użyta sygnatura odnosi się do Urzędu Kontroli Skarbowej w S. Oddział Zamiejscowy w K..

W konkluzji organ odwoławczy uznał, że ze zgromadzonych dowodów ewidentnie wynika, że już w dniu [...] r. po zapoznaniu się z materiałami z postępowania egzekucyjnego Podatnik powziął wiadomość o fakcie wydania wobec niego decyzji i jej przedmiocie i od tego dnia w ciągu miesiąca, tj. do dnia [...] r. (obliczonego z uwzględnieniem reguł wynikających z art. 12 § 3 i § 5 O.p.), mógł złożyć wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r. Podatnik nie wskazał, aby w tym okresie zaistniały jakiekolwiek przeszkody formalne do złożenia takiego wniosku. Ponadto do złożenia ww. wniosku nie było konieczne zapoznanie się z treścią wydanej decyzji, do którego faktycznie doszło dopiero w dniu [...] r., gdyż wystarczająca było posiadanie przez Podatnika informacji, czego dana decyzja dotyczy.

Organ odwoławczy uznał również, że w sprawie nie doszło do podnoszonego przez Podatnika naruszenia zasady wynikającej z art. 121 O.p. oraz art. 240 § 1 pkt 4 O.p., a organ I instancji, na podstawie z art. 243 § 3 O.p., słusznie stwierdził niedopuszczalność wznowienia postępowania, z uwagi na złożenie przez Podatnika wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem ustawowego terminu na jego wniesienie.

Pismem z dnia [...] r., Podatnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora DIAS, domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. nr [...] i przekazania sprawy w celu wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, a także zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przypisanych.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów:

- art. 240 § 1 pkt 4 O.p., poprzez błędne przyjęcie, że nie zachodzą w niniejszej sprawie podstawy do wznowienia postępowania, co skutkowało odmową wznowienia postępowania, podczas gdy stronie nie zapewniono czynnego udziału w postępowaniu,

- art. 121 O.p., poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

- art. 123 O.p., poprzez naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów,

- art. 233 § 1 pkt 1 O.p., poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu przedstawiono argumentację na poparcie stawianych zrzutów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: p.p.s.a., uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprawujących wymiar sprawiedliwości sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem oraz rozstrzygania sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, ma stwierdzić, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Ze względu na treść art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd zauważa, że zasadniczą kwestią sporną w badanej sprawie jest to czy Strona zachowała miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 O.p. Zgodnie z tym przepisem wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 O.p. następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji.

Zdaniem Strony powzięła ona wiadomość o wydaniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...], w dniu [...] r., tj. w dniu zapoznania się pełnomocnika Strony z aktami sprawy w siedzibie organu. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania złożyła w dniu [...] r. (data nadania na poczcie [...] r.) i tym samym zachowała miesięczny termin.

Zdaniem natomiast organu powzięcie przez Stronę wiadomości o wydaniu decyzji nastąpiło wcześniej tj. w dniu [...] r. W dniu tym bowiem nastąpiło zapoznanie się przez Podatnika z aktami postępowania egzekucyjnego, w tym z wystawionym tytułem wykonawczym. Organ odwoławczy zauważył, że ww. tytuł wykonawczy nr [...] spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia [...] r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1305 ze zm.), a wszystkie pola tego tytułu zostały wypełnione prawidłowo; w szczególności wskazano jego numer, datę wystawienia – [...] r. oraz poprawnie określono osobę zobowiązanego, tj. Skarżącego, poprzez podanie jego prawidłowych danych osobowych (PESEL) i aktualnego adresu. We wskazanym tytule wykonawczym w części E wprost wskazano podstawę prawną obowiązku, tj. orzeczenie nr [...] z dnia [...] r., rodzaj należności pieniężnej (podatek od towarów i usług), kwotę należności ([...] zł), datę powstania należności (pierwszy kwartał 2015 r.) oraz datę, od której nalicza się odsetki (28 kwietnia 2015 r.). Zdaniem organu odwoławczego, skoro tytuł wykonawczy został prawidłowo wystawiony, a w szczególności zawierał elementy wskazujące, że podstawą dochodzenia należności jest konkretna decyzja oznaczona datą i numerem, to zaistniały przesłanki do uznania, że Podatnik powziął, w oparciu o okazany mu w dniu [...] r. ww. tytuł wykonawczy, wiadomość o wydaniu decyzji. Nadto informacje zawarte w tym tytule wykonawczym (nawet bez wskazania wprost, że orzeczenie zostało wydane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S.), w szczególności zaś sama sygnatura decyzji (zbliżona do znanych wcześniej Podatnikowi sygnatur decyzji wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S., które wszystkie rozpoczynały się od liter "UKS"), data jej wydania, rodzaj należności pieniężnej (podatek od towarów i usług) oraz data powstania należności pieniężnej (I kwartał 2015 r.), były danymi pozwalającymi na identyfikację zarówno organu podatkowego wydającego decyzję, jak i tego, jakiego podatku i za jaki okres dotyczyła.

W związku z powyższym organy uznały, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] r. (data nadania na poczcie [...] r.) zostało dokonane po upływie terminu miesięcznego z art. 241 § 2 pkt 1 O.p. albowiem jego początek winien być liczony z upływem dnia [...] r. Natomiast wg Strony termin ten nie upłynął albowiem jego początek winien być liczony z upływem dnia [...] r.

W powyższym sporze Sąd uznał, iż Strona nie zachowała miesięcznego terminu o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 O.p. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Sąd w pełni podziela bowiem pogląd, że dla spełnienia przesłanki "powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji" nie jest konieczne zapoznanie się z tą decyzją przez stronę postępowania, a wystarczy powzięcie wiadomości o jej istnieniu, przy czym elementami istotnymi tej wiedzy - niezależnie od źródła, z którego ona pochodzi, jest fakt wydania decyzji i przedmiot zawartego w niej rozstrzygnięcia. Pojęcie "powzięcie wiadomości" o wydaniu decyzji użyte w art. 241 § 2 pkt 1 O.p., swym zakresem pojęciowym obejmuje szereg stanów faktycznych, przy czym przez powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji należy rozumieć uzyskanie informacji o treści rozstrzygnięcia zawartego w wydanej decyzji z jakiegokolwiek źródła oraz w jakikolwiek sposób (tak wyrok WSA w Poznaniu z dnia [...] r. I SA/Po [...]).

W takim stanie rzeczy Sąd zauważa, iż Skarżący istotnie w dniu [...] r. zapoznał się z aktami sprawy egzekucyjnej. W aktach tych, jak wskazały organy, znajdowało się szereg informacji, które w warunkach niniejszej sprawy pozwoliły Skarżącemu powziąć wiadomość o wydaniu decyzji Dyrektora UKS w S. z dnia [...] r. W aktach egzekucyjnych wskazano osobę zobowiązanego, tj. Skarżącego, poprzez podanie jego prawidłowych danych osobowych (PESEL) i aktualnego adresu. W tytule wykonawczym wprost wskazano podstawę prawną obowiązku, tj. orzeczenie nr [...] z dnia [...] r., rodzaj należności pieniężnej (podatek od towarów i usług), kwotę należności ([...] zł), datę powstania należności (pierwszy kwartał 2015 r.).

Co prawda w aktach egzekucyjnych rzeczywiście nie jest wprost wskazane, że orzeczenie nr [...] z dnia [...] r. to decyzja Dyrektora UKS w S., jednak szereg okoliczności towarzyszących sprawie pozwala stwierdzić, iż Strona mimo to orientowała się jaki organ wydał decyzję (orzeczenie) będące podstawa wszczęcia egzekucji.

Nie ma bowiem sporu, że wobec Skarżącego już wcześniej toczyło się kilka postępowań prowadzonych przez Dyrektora UKS w S., które nosiły podobne sygnatury, a jego pełnomocnikiem w tamtych sprawach jak i obecnie w sprawie wznowienia był A. S. – były pracownik UKS. Już we wniosku o wznowienie postępowania Strona (reprezentowana przez ww. pełnomocnika) podniosła, że o przeprowadzonym postępowaniu kontrolnym dowiedziała się właśnie od A. S., który był pełnomocnikiem Strony w innych toczących się w UKS w S. postępowaniach kontrolnych (a obecnie jest pełnomocnikiem w sprawie wznowienia). Wskazano tam także, że A. S. jako były pracownik Urzędu Kontroli Skarbowej w S. po wskazanym numerze rozpoznał, iż orzeczenie o numerze [...] (o którym mowa w tytule egzekucyjnym z którym Strona zapoznała się [...] r.), to decyzja Dyrektora UKS w S. Oddział Zamiejscowy K.. Powyższe twierdzenie Strona reprezentowana przez tego samego pełnomocnika podtrzymała również w odwołaniu jak i w skardze. Z wskazanych pism Strony wynika również, że efektem tej wiedzy był także szereg dalszych czynności dokonywanych na rzecz Skarżącego przez A. S. w tym przeprowadzenie rozmowy telefonicznej z osobą prowadzącą postępowanie kontrolne w UKS S. O/Z K. oraz ustalenie terminu zapoznania z aktami sprawy w Ośrodku Zamiejscowym UKS w K.. Wszystkie powyższe okoliczności dodatkowo potwierdzają iż Strona, w której imieniu działał A. S., na długo przez zapoznaniem z aktami sprawy w dniu [...] r. miała wiedzę także o organie który wydał orzeczenie (decyzję) będącą podstawą postępowania egzekucyjnego z którego aktami zapoznała się w dniu [...] r .

Także inne okoliczności potwierdzają, że Skarżący był świadomy wcześniej niż w dniu [...] r., jaki organ prowadził postępowanie zakończone decyzją [...] z dnia [...] r., na podstawie której prowadzono postępowanie egzekucyjne, z którego aktami zapoznał się w dniu [...] r. Potwierdza to choćby fakt, że w dniu [...] r. zostały sporządzone pełnomocnictwa szczególne dla A. S. oraz [...] dla J. M. z których jasno wynika, iż ich zakres obejmuje "Upoważnienie do działania w zakresie postępowania prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w S. zakończonego decyzją [...]". Co szczególnie istotne w dniu [...] r. od wskazanych pełnomocnictw uiszczono opłatę skarbową w wysokości [...] zł, co poświadcza "Potwierdzenie dla wpłacającego" wystawione w tym dniu przez Pocztę [...].

Nawet zatem gdyby mieć wątpliwości co do powzięcia w dniu [...] r. przez Skarżącego pełnej wiedzy o organie wydającym decyzję [...] z dnia [...] r, to dalsze zdarzenia w pełni potwierdzają, że najpóźniej na dzień [...] r. (dzień uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictw z [...] r. do reprezentowania Skarżącego w zakresie postępowania prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej w S. zakończonego decyzją [...]) można z pewnością uznać, że Strona wiedziała o fakcie wydania decyzji z dnia [...] r. o wskazanym numerze, właśnie przez Dyrektora UKS w S.. Data [...] r. tj. dzień uiszczenia opłaty skarbowej od jednoznacznych w treści pełnomocnictw jest bowiem datą pewną, potwierdzoną urzędowo.

Zasadnie zatem uznano, że nie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 O.p. i zarzuty naruszenia tego przepisu jak i art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy są niezasadne. Bez wątpienia bowiem złożenie wniosku o wznowienie postępowania w dniu [...] r. (data nadania wniosku na poczcie) nastąpiło po upływie miesięcznego terminu do jego złożenia wynikającego z art. 241 § 2 pkt 1 O.p.

Zdaniem Sądu nie zasługiwały także na uwzględnienie pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postepowania. W szczególności nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 123 O.p. - poprzez naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Sąd zauważa, iż w badanym postępowaniu Stronie umożliwiono wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. W badanym postępowaniu organ odwoławczy zawiadomieniem z dnia [...] r. zawiadomił Stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego w terminie 7 dni. Pismo powyższe doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu [...] r. a mimo to Strona nie skorzystała z prawa zapoznania się z materiałem dowodowym ani nie wypowiedziała się co do niego we wskazanym terminie. Treść natomiast skargi sugeruje, iż intencją Strony było raczej wskazanie na naruszenie tego przepisu w postępowaniu zakończonym decyzją Dyrektora UKS w S. z dnia [...] r. Sąd zauważa jednak, iż ocena prawidłowości zastosowania tego przepisu w tamtym postępowaniu nie podlega obecnie badaniu przez Sąd, który kontroluje jedynie zasadność odmowy wznowienia postępowania w sprawie. Powyższe dotyczy także zarzutu naruszenia art. 121 O.p. który również nie zasługuje na uwzględnienie.

Wobec powyższego, uznając, że organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, w stopniu który miał lub mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej.

Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu dostępne są na: [...]