Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1795/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 30 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa, po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J. H. (dalej zwana: "Skarżącą") w piśmie z 29 kwietnia 2013r. (nadanym 2 maja 2013r.) zatytułowanym "zażalenie" wskazując niepełny numer decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej zwany: "DIS") z [...] listopada 2012r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] października 2012r. określającej Skarżącej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu, wniosła chęć skorzystania "z prawa do przedstawienia sprawy we właściwym świetle".

W treści pisma opisała okoliczności dotyczące sprzedaży lokalu dokonanej w grudniu 2004r., a następnie nabycia w grudniu 2006r. innego lokalu przy tej samej ulicy, pożyczek udzielonych dalszym krewnym i trudności z odzyskaniem pieniędzy oraz konieczność spłaty bliżej nieokreślonego, zaległego zobowiązania podatkowego.

DIS pismem z 4 czerwca 2013r. wezwał Skarżącą do sprecyzowania zakresu żądania zawartego w ww. piśmie z 29 kwietnia 2013r. przez wskazanie czy jest ono skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, czy jest to wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, czy też wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej.

Skarżąca pismem z 11 czerwca 2013r. wskazała, iż jej wystąpienie z 29 kwietnia 2013r. należy potraktować jako skargę na decyzję DIS z [...] listopada 2012r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.

Zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2012r. doręczono Skarżącej 3 grudnia 2012r. wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozpoczął bieg 4 grudnia 2012r. i upłynął 2 stycznia 2013r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a.

Skoro Skarżąca wniosła skargę 2 maja 2013r., po upływie 5 miesięcy od rozpoczęcia biegu terminu na jej wniesienie należało uznać, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.