Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2469/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 § 3 i  § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

M. K. wniósł, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] sierpnia 2010r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.

W treści skargi importer zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykonanie zaskarżonej decyzji jego zdaniem stworzy, z uwagi na znaczną wysokość kwoty należności celnych niebezpieczeństwo wyrządzenia poważnej szkody uniemożliwiającej "normalną" egzystencję wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek producenta rolnego nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja dotyczy odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] sierpnia 2003r. o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, która nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania.

Obawy skarżącego dotyczące obowiązku uiszczenia należności celnych dotykają w istocie rzeczy ostatecznej decyzji z [...] sierpnia 2003r., nie zaś decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.

Z wyżej wymienionych względów Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.