Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1217/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3 i par 3 oraz art 220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

A. F. wniósł skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia 22 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń, znak [...]

W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z kolei w wykonaniu zarządzenia Referendarza Sądowego wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 22 listopada 2019 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie w dniu 29 listopada 2019 r. Pismem z dnia 22 listopada 2019 r. (data nadania 25 listopada 2019 r.) skarżący zażądał zwrotu skargi, celem uzupełnienia jej braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Brak powyższych danych jest brakiem formalnym skargi, który powoduje, że nie może ona otrzymać prawidłowego biegu. Brakiem tym jest dotknięta przedmiotowa skarga i – mimo stosownego wezwania – brak ten nie został usunięty w wyznaczonym terminie. Pomimo wezwania, od skargi nie został uiszczony także wpis sądowy.

Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie natomiast z regulacją art. art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi z kolei, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Wobec powyższego nie mogło odnieść skutku żądanie skarżącego zwrotu skargi. Przywołane wyżej regulacje określają jednoznacznie sposób postępowania w przypadku, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak też, gdy została nieopłacona. Uzupełnienie tych braków wymaga jedynie podjęcia przez skarżącego ściśle zakreślonych w wezwaniu działań, które nie wymagają fizycznego zwrotu skargi. Nie doszło zatem do przerwania biegu terminu wyznaczonego celem uzupełnienia braków i uiszczenia wpisu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia