Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 631/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 252 par. 1, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem. Wnioskodawczyni jest właścicielką ½ domu- jednego piętra o pow. 90 m2. Źródłem utrzymania rodziny skarżącej są dochody w postaci emerytury i renty E. S. w wysokości 1841 zł oraz emerytury jej męża w wysokości 1754 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż w związku z tym, że wraz z mężem cierpią na różne schorzenia, znaczną część swoich dochodów poświęcają na zakup lekarstw.

Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek wnioskodawczyni w piśmie z dnia 20 lipca 2012 r. przedstawiła zestawienie stałych wydatków, z którego wynika, iż miesięcznie, wspólnie z mężem, ponosi stałe opłaty związane z pokryciem kosztów energii elektrycznej, gazu, wody, wywozu odpadów komunalnych, abonamentu za telefon, podatku od nieruchomości, kosztów ogrzewania domu oraz lekarstw, w łącznej wysokości 1261,60 zł. Skarżąca wskazała jednocześnie, iż budynek w którym mieszka ma ponad 100 lat i wymaga gruntownego remontu.

Na ponowne wezwanie Sądu do uzupełnienia przedmiotowego wniosku o wyciągi z kont bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, skarżąca w dniu 2 sierpnia 2012 r. nadesłała wymagane dokumenty. Z przedstawionych wyciągów z konta bankowego w INVEST BANK S.A. Oddział we W. wynika, iż saldo dostępnych środków na wspólnym koncie skarżącej i jej męża od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. było dodatnie i na dzień 30 czerwca 2012 r. wynosiło 1743,91 zł.

Postanowieniem z 7 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy. Referendarz wskazał, iż zestawienie wysokości miesięcznych dochodów i wydatków oraz analiza wyciągu z rachunku bankowego (saldo dodatnie w wysokości 1 743,91 zł) prowadzą do wniosku, że z posiadanych środków pieniężnych skarżąca jest w stanie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, ponieść koszty opłat sądowych, które w niniejszej sprawie wynoszą 200 zł.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. E. S. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza z dnia 7 sierpnia 2012 r. wskazując, iż niesłuszne i niesprawiedliwe jest obciążanie jej kosztami sądowymi. Skarżąca podniosła również kwestię wydatków, jakie poniosła z tytułu opieki nad zmarłymi rodzicami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony, sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p. p. s. a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do art. 252 § 1 p. p. s. a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym. Na wnioskodawcach spoczywa więc ciężar wykazania, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni w złożonym na formularzu wniosku nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania rodziny.

Na podstawie przedstawionych dokumentów należy stwierdzić, że skarżąca w dalszym ciągu nie wykazała, by dochód, którym dysponuje uniemożliwiał jej uiszczenie wpisu sądowego. Skarżąca nie przedstawiła nowych faktów świadczących o tym, iż ewentualne uiszczenie może spowodować problemy w utrzymaniu rodziny. Ponadto we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, iż wspólny dochód wynosi 3 591 zł, a w gospodarstwie domowym pozostaje z nią jedynie jej mąż. Po odjęciu średnich miesięcznych wydatków oraz przy racjonalnym zagospodarowaniu pozostałej kwoty należy stwierdzić, iż skarżąca jest w stanie ponieść koszta wpisu sądowego.

W sprzeciwie skarżąca podniosła, iż w jej odczuciu obciążanie jej kosztami sądowymi w danym stanie faktycznym jest niesłuszne. Argument ten w sposób oczywisty nie może stanowić uzasadnienia dla zwolnienia skarżącej z opłaty.

Uiszczenie wpisu sądowego nie spowoduje zatem uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej oraz jej męża. Oceniając wniosek skarżącej oraz argumenty przestawione w sprzeciwie od postanowienia z dnia 7 sierpnia 2012 r., Sąd nie widzi podstaw, by zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarżąca została zwolniona od ponoszenia kosztów postępowania.

W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.