Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2716/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 stycznia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniesionego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 października 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniesionej od wyroku oddalającego skargę w sprawie ze skargi B. Spółka z o.o. z siedzibą w W.e na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 2 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej, B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Pismem z 4 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. rozstrzygnięcia wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Prawomocnym postanowieniem Sądu z 2 czerwca 2015 r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 sierpnia 2015 r. wezwano stroną do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu zatem postanowieniem z 8 października 2015 r. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W terminie otwartym do zaskarżenia ww. postanowienia skarżąca, pismem z 20 października 2015 r., wniosła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W wykonaniu zarządzenia z 24 listopada 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, celem wykazania zasady reprezentacji skarżącej spółki. Korespondencja zawierająca wezwanie Sądu, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie została zwrócona do Sądu. Zarządzeniem z 5 stycznia 2016 r. Sąd, działając w oparciu o art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a) uznał korespondencję za doręczoną z dniem 18 grudnia 2015 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania, dlatego też postanowieniem z 28 stycznia 2016 r. Sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia został doręczony skarżącej w dniu 13 lutego 2016 r. W terminie otwartym do wniesienia środka zaskarżenia skarżąca wniosła zażalenie od ww. postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W wykonaniu zarządzenia z 7 marca 2016 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, celem wykazania zasady reprezentacji skarżącej spółki. Korespondencja zawierająca wezwanie Sądu, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie po dwukrotnym awizowaniu w dniach 10 i 18 marca 2016 r., w dniu 29 marca 2016 r. została zwrócona do Sądu. Zarządzeniem z 20 kwietnia 2016 r. Sąd, działając w oparciu o art. 73 p.p.s.a uznał korespondencję za doręczoną z dniem 24 marca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie.

Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z mocy art. 178 p w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki celem wykazania zasady jej reprezentacji. Korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełniania braku formalnego zażalenia, po jej dwukrotnym awizowaniu (odpowiednio w dniu 10 i 18 marca 2016 r.) w dniu 29 marca 2016 r. została zwrócona do Sądu. Działając na podstawie art. 73 p.p.s.a. Sąd uznał przesyłkę za doręczoną z dniem 24 marca 2016 r., tj. ostatniego dnia 14-dniowego okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej, liczonego od pierwszego zawiadomienia. Siedmiodniowy termin przewidziany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upływał 31 marca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego zażalenia. Powyższe uniemożliwia nadanie mu dalszego biegu i skutkuje koniecznością jego odrzucenie.

Podkreślić należy, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy wnoszenie przez skarżącą kolejnych środków zaskarżenia od rozstrzygnięć Sądu, jak również wniosków o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej bez aktywności strony polegającej na prawidłowym uzupełnieniu braków formalnych pism procesowych uniemożliwiającym nadanie nim prawidłowego biegu, zmierza jedynie do wydłużenia postępowania sądowoadministracyjnego i nie prowadzi do jego prawomocnego zakończenia. Decydując się na wniesienie skargi, a co za tym idzie na wszczęcie postępowania sądowego skarżąca zobowiązana jest do przestrzegania zasad tego postępowaniem, w tym przestrzegania ustawowych terminów do dokonania czynności procesowy. Strona zobowiązana jest również do dochowania należytej staranności w dbałości o swoje interesy. W ocenie Sądu, niepodejmowanie korespondencji kierowanej do strony oraz bezpodstawne wydłużanie postępowania nie przemawia na korzyść strony a wręcz przeciwnie świadczy o braku staranności w prowadzeniu spraw spółki.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 postanowił, jak w sentencji orzeczenia