Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1242/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1, art. 64
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 64, art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w S. na pismo Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia do oceny wniosku o dofinansowanie postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem [...] czerwca 2019 r. znak [...] Minister Inwestycji i Rozwoju (dalej "Minister") pozostawił bez rozpatrzenia wniosek o dofinansowanie nr [...] pt.: "[...]" w ramach naboru 1/2.1/2019 złożony przez M. Sp. z o.o. w S. (dalej "Spółka", "Skarżąca").

Spółka pismem z 12 czerwca 2019 r. wniosła o przywrócenie wniosku o dofinansowanie do oceny.

Minister pismem z [...] czerwca 2019 r. znak [...] uznał ww. wniosek za bezzasadny.

Na powyższe pismo Ministra, Spółka złożyła skargę zatytułowaną: "Skarga na nieuwzględnienie protestu i pozostawienie protestu i wniosku Skarżącej o dofinansowanie projektu nr [...] bez rozpatrzenia." W skardze zarzuciła:

naruszenie § 8 ust. 14 Regulaminu Konkursu w zw. z art. 43 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm., dalej " ustawa wdrożeniowa"), w zw. z § 8 ust. 8 Regulaminu Konkursu w zw. z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "k.p.a.") poprzez uznanie, że złożenie uzupełnionego i poprawionego wniosku nie nastąpiło w terminie,

naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie oceny wniosku w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i nierówne traktowanie Skarżącej, której wniosek nie został rozpatrzony, mimo iż uzupełniła wniosek w terminie,

na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 4 i pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 43 ust. 3 pkt 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 64 ust. 2 k.p.a. bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu wniosku Skarżącej mimo, iż Skarżąca złożyła uzupełniony i poprawiony wniosek w terminie.

W oparciu o te zarzuty Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że wniosek o dofinansowanie wraz z uzupełnieniem został złożony w terminie i że nieuwzględnienie protestu i brak rozpatrzenia przez Ministra wniosku o dofinansowanie projektu narusza prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Ministra.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie w razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, o jej oddalenie jako nieuzasadnionej w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych.

Ustawa z dnia 14 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 jest ustawą szczególną w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 3 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej – w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Podkreślić należy, że ustawa wdrożeniowa nie przewiduje żadnego środka odwoławczego od pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych.

Ustawa przewiduje środek odwoławczy w postaci protestu, jednak przysługuje on jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art. 53 ust. 2 ustawy).

Ustawa wdrożeniowa przewiduje także możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej skarga przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że możliwość wniesienia protestu uzależniona jest od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero w sytuacji, gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jedynie zachowanie procedury poprawnego złożenia wniosku daje możliwość jego oceny. Tylko złożenie poprawnego formalnie wniosku umożliwia jego późniejszą ocenę. Idąc dalej, zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie możliwe jest wiec tylko w przypadku rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru (por.: postanowienie WSA w Lublinie z dnia 26 maja 2017 r., III SA/Lub 136/17; powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła skargę na pismo Ministra z [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia do oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Tak więc nie mamy w tym wypadku do czynienia z rozstrzygnięciem, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Oceny projektu bezspornie nie stanowi zaskarżone pismo informujące o odmowie przywrócenia do oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Od takiego rozstrzygnięcia nie przysługuje protest, bowiem możliwość jego wniesienia została w ustawie wdrożeniowej ograniczona jedynie dla przypadku negatywnej oceny projektu. Podkreślić trzeba, że w przedmiotowej sprawie wniosek nie podlegał ocenie, albowiem został pozostawiony bez rozpatrzenia, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie, a tym samym na zasadzie art. 43 ust. 5 ustawy wdrożeniowej uznano, że wniosek został złożony po terminie.

Ponadto, w związku z tym, że Skarżącej nie przysługiwał protest, to tym bardziej wniosek Skarżącej nie mógł podlegać ponownej ocenie po jego ewentualnym uwzględnieniu.

Podkreślenia wymaga również, że Organ nie postanowił o pozostawieniu protestu bez rozpoznania, bo taki protest nie został złożony jako nieprzysługujący. W rzeczywistości, Organ pismem z [...] czerwca 2019 r. poinformował o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie, a nie jak próbuje to przeforsować Skarżąca protestu. Ponadto nie sposób pisma Spółki z [...] czerwca 2019 r. potraktować jako protest, skoro nie przysługiwał on w analizowanej sprawie, a zwłaszcza mając na uwadze również treść tego pisma, w którym Skarżąca sama wskazuje, że stanowi ono odpowiedź na pismo Ministra w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z § 8 ust. 15 Regulaminu Konkursu "W przypadku pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, w sytuacjach określonych Regulaminem, Wnioskodawcy nie przysługuje złożenie protestu w rozumieniu rozdziału 15 ustawy wdrożeniowej. Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia nie stanowi negatywnej oceny projektu, o której mowa w art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej".

W tych okolicznościach, za niedopuszczalne należny uznać zaskarżenie takiej czynności skargą do sądu.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że brak jest podstaw do rozszerzania możliwości wniesienia protestu, a następnie skargi do sądu administracyjnego na inne, niż wskazane w ustawie przypadki.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który w sprawie ma zastosowanie na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tego rodzaju sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.

Z tych też względów, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.