Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1833/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Krystyna Madalińska – Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 11 lutego 2010 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 października 2009 r. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wydaną w jego sprawie decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r.

Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu na wskazany w skardze adres korespondencyjny w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zakreślonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony.

Postanowieniem z 22 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2009 r. z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 11 lutego 2010 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie uiścił należny w niniejszej sprawie wpis sądowy w wysokości 300 zł.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż znajoma osoba która doręczać miała mu przysyłaną do niego korespondencję sądową nie zauważyła żadnej informacji (awizo) o możliwości odebrania z jednostki pocztowej korespondencji sądowej zawierającej zarządzenie wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu. W ocenie Skarżącego nie ponosi on zatem winy za powstałe uchybienie, bowiem nie może go obciążać pomyłka lub niedopatrzenie osób, które pomagają mu lub też są pracownikami Poczty Polskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Dokonując oceny przedstawionych przez skarżącego okoliczności uzasadniających nie dokonanie w terminie uchybionej czynności procesowej wskazać należy, iż w ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi bez swojej winy.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu nie zawiera danych uprawdopodobniających brak zawinienia. Podkreślić należy, iż uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi bowiem jedynie do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnych okoliczności, które świadczyłyby o braku winy przy dokonywaniu czynności procesowej. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącego okoliczności, iż osoba której powierzył on przekazywanie korespondencji sądowej kierowanej na wskazany przez skarżącego adres zapewnia, iż nie pozostawiono awiza informującego o sądowej przesyłce. Podobnie ocenić należy sygnalizowaną przez skarżącego możliwość, iż być może to pracownicy Poczty Polskiej nie pozostawili informacji o możliwości odebrania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.

Wyjaśnić tutaj należy, iż powołany przez skarżącego argument, iż za przyczynę uchybienia odpowiada bądź osoba, której powierzył zawiadamianie o przesyłkach sądowych, bądź też doręczyciel przesyłki sądowej nie może uzasadniać przedmiotowego wniosku. Skarżący lub osoba trzecie (np. jego pełnomocnik do wykonania danej czynności) winien dochować należytej staranności dokonując czynności procesowych. Wskazać bowiem należy, iż brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przykładowo wskazać można, iż brak winy występuje w razie choroby strony lub jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób. Innymi słowy, oświadczenie osoby, która jak wynika z wniosku skarżącego zawiadomić miała skarżącego o przesyłce sądowej, iż brak było zawiadomienia (awiza) w skrzynce pocztowej nie jest w ocenie sądu wystarczające do wykazania należytej staranności.

Jak wskazano powyżej, w rozpoznawanej sprawie nie ma potrzeby aby udowadniać okoliczności uzasadniające niezawinione uchybienie terminu, jednakże samo oświadczenia o braku informacji (awiza) nie może być uznane za uprawdopodobnienie dochowania należytej staranności. Wskazać tutaj należy, iż koperta w której znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego (k.21 akt sądowych) zawiera informację o pozostawieniu zawiadomienia o przesyłce w skrzynce oddawczej. Skarżący nie wskazał przy tym, iż skrzynka oddawcza była uszkodzona lub też dostęp do tej skrzynki był powszechny. Skarżący powołał się tutaj jedynie na zapewnienie osoby, która kontrolować miała przedmiotową skrzynkę oddawczą, iż awiza nie było. Pobocznie wskazać tutaj również należy, iż skarżący nie ustanowił formalnie pełnomocnika dla doręczeń, zatem tym bardziej obowiązany był do uważnego kontrolowania swoich spraw w zakresie doręczeń.

Podkreślić należy, iż jako kryterium braku winy w uchybieniu terminu procesowego trzeba przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Skoro zatem skarżący powołuje, iż nie odpowiada za powstałe uchybienie ponieważ błąd popełniła osoba, której powierzył kontrolę nad korespondencji sądową w jego sprawie lub też opierając się na oświadczeniu tej osoby wskazuje, iż być może brak było awiza w skrzynce oddawczej, to w świetle informacji doręczyciela o pozostawieniu zawiadomienia w skrzynce oddawczej, zdaniem Sądu skarżący nie dochował należytej staranności przy podejmowanych czynnościach procesowych.

Wniosek skarżącego nie zawiera również żadnych innych danych uprawdopodabniających brak zawinienia.

W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.