Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1616/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1 pkt. 3, par. 3 ust. 1, par. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 89 poz 851
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom
article: art. 121, art. 167 part. 1, art. 169 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Hieronim Sęk, Sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2010 r. sprawy ze skargi C. GmbH z siedzibą w B. (Niemcy) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] oraz decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz C. GmbH z siedzibą w B. (Niemcy) kwotę 9 995 zł (słownie: dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2007 r. (złożonym [...] września 2007 r.) C. GmbH (dalej jako "Skarżąca" lub "Spółka") na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.04.2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. z 2004 r. Nr 89, poz. 851, z późn. zm.) wniosła o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie 401.903,34 zł. Wniosek dotyczył zakupów dokonanych w okresie od [...].04.2007 r. do [...].06.2007 r. Do wniosku załączona została m.in. faktura (oryginał) nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. wystawiona przez M. S.A. na kwotę 333.640,47 zł. (wymieniona w poz. 3c wniosku). We wniosku tym w poz. 3 Skarżąca wykazała ponadto fakturę M. S.A. nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. na kwotę minus (-)298.295,77 zł, opisaną jako dotycząca kwoty zatrzymanej z tytułu gwarancji.

W dniu [...] maja 2008 r. Skarżąca złożyła wniosek datowany na [...] kwietnia 2008 r., który dotyczył zakupów dokonanych w okresie [...] lipca 2007 r. – [...] grudnia 2007 r. na kwotę 60.487,62 zł. Wśród załączonych do wniosku faktur znajdowała się korekta do faktury nr [...] o numerze [...]z [...] lipca 2007 r. na kwotę minus (–)7.947,48 zł.

W dniu [...] czerwca 2008 r. do [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynął wniosek o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie 333.640,47 zł datowany na [...] czerwca 2008 r. Z pisma przewodniego do tego wniosku wynika, że ma to być wniosek uzupełniający wniosek o zwrot podatku VAT za rok 2007. Do właściwego organu - Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. - wniosek dotarł [...] lipca 2008 r. Wniosek określał, że dotyczy zakupów dokonanych w okresie od [...].01.2007 r. do [...].12.2007 r., lecz wymieniał tylko jedną fakturę nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. wystawioną przez M. S.A. na kwotę 333.640,47 zł. Skarżąca do wniosku załączyła kopię tej faktury.

Wniosek z dnia [...] lipca 2007 r. załatwiony został decyzją Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2009 r., którą orzeczono o zwrocie podatku w żądanej wysokości - 401.903,00 zł. Również wniosek złożony [...] maja 2008 r. rozpatrzony został pozytywnie; decyzją z dnia [...] marca 2009 r. zwrócono 41.606,- zł.

Natomiast do wniosku uzupełniającego z dnia [...] czerwca 2008 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. odniósł się w decyzji z dnia [...] marca 2009 r., w której odmówił dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres styczeń - grudzień 2007 r. w kwocie 333.640,47 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że do podania wbrew przepisom (§ 5 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.04.2004 r.) załączono kopię faktury; oryginał faktury załączony był do wcześniejszego wniosku za okres od kwietnia do czerwca 2007 r. zakończonego decyzją z [...] lutego 2009 r.

W dniu [...] kwietnia 2009 r. pełnomocnik Skarżącej złożył odwołanie od w/w decyzji, wniósł o jej uchylenie w całości oraz o stwierdzenie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie 279.428,59zł. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.04.2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom poprzez odmowę zwrotu, gdy był on w części należny,

- art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) poprzez uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych,

- art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez niepodjęcie wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,

- art. 123 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez ograniczenie stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu,

- art. 124 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez niewyjaśnienie spółce przesłanek, którymi kierował się organ podatkowy przy rozpatrywaniu sprawy,

- art. 125 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez brak wnikliwości przy rozpatrywaniu sprawy,

- art. 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez brak uzasadnienia prawnego wydanej decyzji.

W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik podniósł, że do wniosku załączono kserokopię faktury nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. wystawionej przez M. SA. na kwotę 333.640,47 zł. Stwierdził, że w/w faktura nie była przez organ I instancji kwestionowana i w decyzji z dnia [...] lutego 2009 r., organ I instancji na podstawie tej faktury dokonał zwrotu na rzecz Spółki jedynie części podatku z niej wynikającego. Pełnomocnik odniósł się do wniosku z dnia [...] lipca 2007 r. oraz do decyzji organu I instancji z dnia [...] lutego 2009 r. i stwierdził, że organ I instancji przyznał Spółce zwrot podatku VAT z faktury nr [...] w istocie w wysokości 54.211,88 zł, gdyż spółka z uwagi na zatrzymanie części należności z tej faktury (kaucji gwarancyjnej) pomniejszyła żądaną kwotę zwrotu; co uwidocznione jest w poz. 11 pkt 3 wniosku – gdzie w kwocie (-)298.295,77 zł, określonej jako kwota zatrzymana z tytułu gwarancji, kwota (-)279.428,59 70, to kwota VAT wynikająca z faktury nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Stwierdził, że Spółka finalnie zapłaciła kontrahentowi całą kwotę wynikającą z faktury [...], a zatem poniosła również koszt zawartego w niej podatku VAT, dlatego wykazała ponownie tę fakturę we wniosku uzupełniającym, jako podstawę do zwrotu VAT, celem zwrotu pozostałej części podatku.

Spółka przyznała, że błędnie wykazała we wniosku o zwrot z dnia [...].06.2008 r. kwotę do zwrotu w wysokości 333.640,47zł; prawidłową kwotą, z uwagi na korektę faktury, winna być kwota 279.428,59 zł. Pełnomocnik podniósł ponadto, że do wniosku została dołączona kopia w/w faktury, ponieważ oryginał tego dokumentu w dacie składania wniosku ([...] czerwca 2008 r.) znajdował się już od pół roku w posiadaniu organu I instancji. Fakt posiadania oryginału w/w faktury został potwierdzony przez organ w decyzji z dnia [...] lutego 2009 r.

Zdaniem pełnomocnika działanie organu I instancji w istotny sposób naruszyło zasadę wynikającą z art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Podniósł, że przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535. z późn. zm.; dalej – "ustawa o VAT"), co do zasady nie wyłączają możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktury, na podstawie której została już odliczona część wynikającego z niej podatku naliczonego, w części jeszcze nieodliczonej, a więc nie powinno być takiego ograniczenia w przypadku Spółki. Zdaniem pełnomocnika również fakt zgodnego z przepisami ostemplowania i przedziurkowania faktur nie może stanowić ograniczenia zwrotu podatku VAT, w części, w której wcześniej nie dokonano zwrotu podatku na rzecz Spółki i nie istnieją jednocześnie przeszkody formalne/prawne do odliczenia. Pełnomocnik zarzucił że organ I instancji nie zbadał wnikliwie wszystkich elementów stanu faktycznego i pomimo możliwości przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia wątpliwości nie podjął jakichkolwiek czynności mających na celu wyjaśnienie sprawy. Zarzuca, że w decyzji brak jest uzasadnienia prawnego, a co za tym idzie dla Spółki nie jest jasne, jakie przepisy prawa według organu I instancji przemawiają za odmową zwrotu wnioskowanej kwoty. Powyższe stanowi naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa, oraz art. 124, art. 121 § 1, art. 123 § 1 tej ustawy.

Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, nie uwzględnił zarzutów zawartych w odwołaniu i utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji.

W uzasadnieniu Organ odwoławczy wskazał, że Spółka nie spełniła warunku określonego w § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, tj. do wniosku o zwrot podatku nie dołączyła oryginału faktury nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. wystawionej przez M. S.A. Prawidłowo zatem - w opinii Dyrektora - Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. w decyzji z dnia [...] marca 2009 r., po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, odmówił dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres styczeń - grudzień 2007 r., w kwocie 333.640,47zł.

Odnośnie twierdzenia pełnomocnika, że oryginał w/w faktury VAT znajdował się już w posiadaniu organu I instancji i fakt posiadania oryginału w/w faktury VAT został potwierdzony przez organ I instancji w decyzji z dnia [...] lutego 2009 r., Dyrektor stwierdził, że okoliczność ta pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. pełnomocnik Skarżącej w dniu [...] sierpnia 2009 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 89 ust. 1 pkt. 3 ustawy o VAT;

- § 3 ust. 1, § 5 ust. 1 i 4 pkt. 1, § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.04.2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 89. poz. 851 z późn. zm.);

- art. 121, art. 122, art. 124 i art. 125 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że Spółka bez wątpienia spełnia co do zasady wymagania w/w przepisów ustawy o VAT oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.04.2004 r. dla zwrotu żądanej kwoty podatku. Sporny pozostaje obowiązek udokumentowania wniosku o zwrot podatki poprzez przedłożenie oryginału faktury z dnia [...].05.2007r. nr [...]. W sprawie tej niewątpliwe zaś jest, że oryginał ten złożony został [...] Urzędowi Skarbowemu w innej sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. zatem Naczelnik [...] Urzędu winien uwzględnić ten dokument dla rozpatrzenia przedmiotowego wniosku.

Zdaniem Skarżącego całkowicie bezzasadne są stwierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji, że organ podatkowy I instancji w uprzedniej decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. uznał i dokonał w całości zwrotu podatku naliczonego z w/w faktury z dnia [...].05.2007 r. w kwocie 333.640.47 zł. Skarżący podnosi, że w rzeczywistości Spółka uzyskała z tej faktury zwrot jedynie kwoty 54.211.88 zł. (po korekcie), gdyż w tamtym czasie Spółka nie rozliczyła jeszcze ze swoim dostawcą zatrzymanej przez siebie kwoty zabezpieczenia z tytułu gwarancji. Dopiero po dokonaniu rozliczenia zatrzymanej kwoty z dostawcą- Spółka wystąpiła z przedmiotowym wnioskiem o zwrot dalszej części zapłaconego podatku w skorygowanej kwocie 279.428.59 zł.

Skarżąca podniosła, ze nieprzekonywujące są twierdzenia organu odwoławczego, że brak było podstaw do analizy uprzedniej decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. i w konsekwencji prowadzenia postępowania dowodowego, co do dokonanego jedynie w części zwrotu podatku. Zdaniem skarżącej gdyby organy podatkowe dokonały badania w tym względzie, to potwierdziłby się podany przez Spółkę fakt częściowego zwrotu podatku z w/w faktury.

Skarżący podnosi, że sensem i celem § 6 ust. 1 rozporządzenia z dnia 23.04.2004 r. jest aby dokument stanowiący podstawę zwrotu podatku nie mógł być użyty w celu ponownego użycia go dla uzyskania powtórnie, tj. bezzasadnie tej samej kwoty podatku. Oczywiście nie może tu chodzić o uniknięcie użycia danego dokumentu dla zwrotu nieuzyskanych jeszcze kwot z tego podatku, tzn. tych, które nie były objęte uprzednim postępowaniem o zwrot podatku. Tego bowiem, a więc występowania o zwrot poszczególnych (ułamkowych) części kwoty podatku z danej faktury, byle nie przekraczały one 100% danej sumy, przepisy w żadnej mierze nie zabraniają uprawnionym wnioskodawcom.

Zdaniem Skarżącej organy podatkowe naruszyły przepisy art. 121, art. 122, art. 124 i art. 125 ustawy Ordynacja podatkowa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skargę należało uwzględnić, z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W opinii Sądu zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie miał fakt, że Strona w dniu [...] czerwca 2008 r. złożyła do [...] Urzędu Skarbowego W. wniosek o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie 333.640,47 zł datowany na [...] czerwca 2008 r., który w piśmie przewodnim do tego wniosku oznaczyła jako wniosek uzupełniający wniosek o zwrot podatku VAT za rok 2007. We wniosku uzupełniającym określono, że dotyczy on zakupów dokonanych w okresie od [...].01.2007 r. do [...].12.2007 r. Do właściwego organu - Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. - wniosek dotarł [...] lipca 2008 r.

W tym czasie w organie znajdowały się nierozpoznane wnioski Skarżącej o zwrot podatku VAT dotyczące zakupów dokonanych w tym okresie:

1) z dnia [...] lipca 2007 r. - załatwiony dopiero decyzją Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2009 r., - orzeczono o zwrocie podatku w żądanej wysokości - 401.903,00 zł;

2) wniosek złożony [...] maja 2008 r. rozpatrzony decyzją z dnia [...] marca 2009 r. zwrócono 41.606,- zł.

Organ, mimo wskazania Skarżącej, nie rozpoznał jednakże wniosku uzupełniającego w ramach postępowania w sprawie, do której miał on być uzupełnieniem; odpowiadając na pierwszy wniosek wydał osobną decyzję z dnia [...] lutego 2009 r., a następnie, po jej uprawomocnieniu, w dniu [...] marca 2009 r. odniósł się do żądania strony zawartego we wniosku uzupełniającym. Organ odwoławczy odpowiadając na argumenty Strony, że pomniejszyła kwotę żądanego zwrotu o zatrzymaną kaucję gwarancyjną, wskazywał, że wobec prawomocności rozstrzygnięcia z dnia [...] lutego 2009 r. nie może badać, czy Spółka otrzymała całość zwrotu z faktury z dnia [...].05.2007r. nr [...].

Takiego działania organów podatkowych nie można zaakceptować, gdyż jest ono niezgodne z podstawowymi zasadami prowadzenia postępowania podatkowego.

Zgodnie z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a (§ 2) organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Obydwie zasady art. 121 Ordynacji podatkowej stanowią komponent konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawa, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP. W toku postępowania organy podatkowe maja obowiązek podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art. 122 Ordynacji podatkowej). Tymczasem w niniejszej sprawie organ podatkowy, ani nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego, ani nie ustalił istoty żądania strony, ani nie rozpatrzył żądania z uwzględnieniem materiałów dotyczących wcześniejszych nierozpoznanych wniosków o zwrot, do których nawiązywała w uzupełnieniu Skarżąca.

W świetle § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podatnikom, podmiotem uprawnionym do otrzymania zwrotu podatku od towarów i usług od nabywanych towarów i usług jest m.in. osoba prawna, niezarejestrowana dla potrzeb podatku w Polsce, która nie posiada siedziby albo stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju (Polski) oraz, co do zasady nie dokonuje sprzedaży na terytorium kraju (za wyj. czynności określonych w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia). Podmiot uprawniony może ubiegać się o zwrot podatku w odniesieniu do nabytych towarów i usług, jeżeli zgodnie z przepisami ustawy o VAT oraz aktami wykonawczymi do ustawy, zwrot lub prawo do pomniejszenia podatku należnego przysługuje podatnikom, o których mowa w art. 15 ustawy (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Podmiot uprawniony może wystąpić z wnioskiem o zwrot podatku w odniesieniu do nabywanych towarów i usług za okres nie krótszy niż 3 miesiące oraz nie dłuższy niż rok podatkowy (§ 4 ust. 1 rozporządzenia), a przedmiotowy wniosek należy złożyć nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, którego wniosek dotyczy (§ 5 ust. 2 rozporządzenia). Z kolei przepis § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia wskazuje, że do wniosku o zwrot podatku należy załączyć m.in. oryginały faktur, z których wynikają kwoty podatku do zwrotu.

Postępowanie o zwrot podatku VAT wszczynane jest zatem na wniosek strony. Wniosek ten stanowi podanie, o którym mowa w art. 168 Ordynacji podatkowej, powinien spełniać wymogi formalne określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podatnikom, ale nie można zapominać, że odnosi się do niego także art. 168 § 2. Podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Braki w tym zakresie winny być usunięte w trybie przewidzianym art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej.

Z materiałów sprawy wynika, że jeżeli chodzi o zwrot z faktury z dnia [...].05.2007r. nr [...], to w dacie złożenia wniosku uzupełniającego i do końca lutego 2009 r. w organie podatkowym znajdował się oryginał tej faktury przy wcześniejszym wniosku, w którym kwotę zwrotu pomniejszono o kwotę zatrzymanej kaucji. Oba wnioski odnoszące się do tej faktury zarówno ten z [...] lipca 2007 r. jak i uzupełniający z [...] czerwca 2008 r., którego dotyczy zaskarżona decyzja, złożone zostały w terminach wynikających z w/w rozporządzenia.

Organ nie wyjaśnił jednakże ani istoty żądania strony, ani związku z wcześniejszym wnioskiem, do którego miał stanowić uzupełnienie, ani podstawy wcześniejszego pomniejszenia zwrotu; ponadto rozpatrując wniosek uzupełniający odrębnie, po wydaniu decyzji z [...] lutego 2009 r., uniemożliwił Skarżącej uniknięcie niekorzystnych skutków związanych z bezpodstawnym pomniejszeniem zwrotu we wniosku z dnia [...] lipca 2007 r. choć zgodnie z art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej miał obowiązek udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 167 § 1 Ordynacji podatkowej do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może wystąpić o rozszerzenie zakresu żądania lub zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego, czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem że dotyczy tego samego stanu faktycznego. W tym przypadku wniosek z dnia [...] czerwca 2008 r. w istocie modyfikował wniosek z dnia [...] lipca 2007 r. Organ nie wydał postanowienia w sprawie odmowy uwzględnienia żądania w sprawie zmiany zakresu postępowania, dlatego o wniosku uzupełniającym organ winien był rozstrzygnąć w ramach decyzji z dnia [...] lutego 2009 r.

Decyzja ta jest ostateczna, gdyż strona nie wniosła odwołania. Jednakże zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w tekście "P.p.s.a.") sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Obowiązkiem sądu administracyjnego jest bowiem stworzenie takiego stanu, że w obrocie prawnym nie będzie istniał i funkcjonował w rozpoznawanej sprawie żaden akt niezgodny z prawem. Granice rozpoznania sprawy przez sąd nie muszą pokrywać się z granicami zaskarżenia; a przy określaniu granic danej sprawy trzeba wziąć pod uwagę podmiotowe i przedmiotowe elementy materialnie pojmowanej sprawy administracyjnej. Nie ulega wątpliwości, że dla końcowego załatwienia wniosku strony dot. pełnego zwrotu z faktury z dnia [...].05.2007 r. nr [...] konieczne jest rozpatrzenie wniosku uzupełniającego łącznie z wnioskiem pierwotnym z dnia [...] lipca 2007 r.; w obu tych sprawach zachodzi także tożsamość podmiotu i przedmiotu postępowania. Z tego względu Sąd korzystając z uprawnienia przewidzianego art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2009 r., jak również mieszczącą się w granicach sprawy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2009 r. i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 i art. 200 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Rozpatrując sprawę ponownie Organ podatkowy wyjaśni wysokość żądania strony co do kwoty zwrotu podatku od zakupów wykazanych we wnioskach Skarżącej z dnia [...] lipca 2007 r. i [...] czerwca 2008 r.