Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 271/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2018 roku sprawy ze skargi G.K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty uposażenia postanawia : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 271/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr 4 wydaną na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst, jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) – dalej: k.p.a. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy wypłaty G. K. 20% uposażenia z ustawowymi odsetkami za okres od 1 września 2016 r. do 1 czerwca 2017 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Orzeczeniem z dnia [...] nr [...] Komisja Lekarska podległa Ministrowi Właściwemu do Spraw Wewnętrznych w Ł. uznała aspirant G. K. za trwale niezdolnego do służby w Policji oraz zaliczyła skarżącego do trzeciej grupy inwalidzkiej w związku ze służbą w Policji. Jednocześnie w pkt 13 orzeczenia określono, że "związek schorzenia albo ułomności (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby: nie istnieje". Orzeczenie stało się prawomocne od dnia 31 maja 2016r.

Rozkazem personalnym z dnia [...] nr [...] Komendant Powiatowy Policji w R., działając na podstawie art. 6f ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 355 ze zm.) oraz § 24 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 maja 2013r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. z 2013r., poz. 644), zwolnił z dniem 1 czerwca 2016r. G. K. od zajęć służbowych na okres do dnia zwolnienia ze służby w Policji.

Rozkazem personalnym z dnia [...], nr [...] Komendant Powiatowy Policji w R. zwolnił z dniem 2 czerwca 2016 r. G. K. z uposażeniem zasadniczym w wysokości 2 360 zł z zajmowanego stanowiska i przeniósł do dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w R.. Następnie w dniu 27 czerwca 2016 r. do Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. przekazano informację o naliczaniu 80% uposażenia dla policjanta. Ze służby w Policji strona została zwolniona z dniem 20 czerwca 2017 r.

W dniu 14 czerwca 2017 r. Gr. K. wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w R. z wnioskiem o wypłatę zaległego uposażenia, tj. za opóźnienie od dnia następującego po dniu wymagalności do dnia zapłaty oraz wypłacanie uposażenia w kolejnych miesiącach w prawidłowej wysokości, czyli 100% uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia o charakterze stałym i innych należności pieniężnych należnych na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, za okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 1 czerwca 2017 r. Podał, że brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej, która uzasadniałby obniżenie wynagrodzenia do 80% z uwagi na uzyskanie przez funkcjonariusza orzeczenia o trwałej niezdolności do służby w Policji, co potwierdza opinia prawna Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej Komendy Głównej Policji z dnia 30 marca 2017 r.

Decyzją z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w R. odmówił G.K. wypłaty 20% uposażenia z ustawowymi odsetkami za okres od 1 września 2016 r. do 1 czerwca 2017 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ I instancji odwołał się do prowadzonego z udziałem skarżącego, w takim samym stanie prawnym i faktycznym postępowania administracyjnego, dotyczącego żądania G. K. z dnia 2 marca 2016 r. o wypłatę 20% uposażenia z ustawowymi odsetkami za okres lipiec - sierpień 2016 r., zakończonego ostatecznym rozkazem personalnym z dnia [...], nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o odmowie jego uwzględnienia. Zasadność powyższego rozstrzygnięcia potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r., III SA/Łd 80/17 oddalił skargę G. K. Od wydanego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która do dnia wydania przedmiotowej decyzji nie została rozpoznana.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 107 § 1, art. 109 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. poprzez doręczenie mu pisma zatytułowanego decyzja, nie zawierającego podpisu osoby, która decyzję tą wydała , a jedynie potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez osobę nie mającą takich uprawnień;

- art. 107 §3 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, której uzasadnienie nie zawiera wszystkich niezbędnych elementów;

- art. 121b ust. 1 ustawy o Policji poprzez jego błędną interpretację polegająca na przyjęciu, że przepis ten dotyczy także sytuacji, w których wydane zostało orzeczenie o trwałej niezdolności do służby w Policji, podczas gdy prawidłowa interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że ma ona zastosowanie tylko do osób przebywających na zwolnieniu lekarskim;

- art. 121 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie, a z którego to przepisu wynika uprawnienie skarżącego do zachowania 100% uposażenia;

- art. 121b ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji poprzez jego nieprawidłową wykładnię i uznanie, że zwolnienie od zajęć służbowych na podstawie orzeczenia właściwej komisji lekarskiej jest równoznaczne z zwolnieniem lekarskim w okresie choroby Policjanta.

Z uwagi na powyższe wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i wypłatę potrąconego 20 % uposażenia za wskazany okres.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ wskazał na wstępie, iż w stosunku do skarżącego prowadził analogiczne postępowanie, dotyczące wypłaty 20% uposażenia za okres lipiec i sierpień 2016 r., zakończone ostatecznym rozkazem personalnym z dnia [...] o odmowie wypłacenia uposażenia. Wniesiona na powyższy rozkaz personalny skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2017 r., III SA/Łd 80/17. Wyrok ten jest nieprawomocny z uwagi na jego zaskarżenie przez G. K. skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Uzasadniając wyrok z dnia 30 marca 2017 r. Sąd I instancji, odwołując się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r., I OSP16/13 wskazał, iż zaprzestanie służby z powodu choroby może wynikać zarówno z zaświadczenia lekarskiego , jak i z orzeczenia właściwej komisji lekarskiej o całkowitej niezdolności do służby z powodu choroby. Dalej Sąd odwołując się do treści art. 121 i art. 121b ustawy o Policji stwierdził, iż schorzenia, które istniały przed przyjęciem do służby w Policji, lecz uległy pogorszeniu lub też ujawniły się w czasie pełnienia służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby, oraz właściwości i warunków służby powodujących ich ujawnienie lub pogorszenie stanu zdrowia, nie uprawniają funkcjonariusza do zachowania 100 % należnego uposażenia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż jak wynika z wydanego w stosunku do skarżącego orzeczenia z dnia [...] nr [....] Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi Właściwemu do Spraw Wewnętrznych w Ł., uznającego aspiranta G. K. za trwale niezdolnego do służby w Policji oraz zaliczającego go do trzeciej grupy inwalidzkiej w związku ze służbą w Policji i stwierdzającego brak związku schorzenia albo ułomności (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Tym samym uwzględniając wynikająca z art. 153 p.p.s.a zasadę związania oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu, jak i mając na uwadze tożsamość stanu prawnego i stanu faktycznego przedmiotowej sprawy ze sprawą dotyczącą żądania wyrównania uposażenia za lipiec i sierpień 2016 r., rozstrzygnięcie organu I instancji uznać należy za prawidłowe.

Natomiast, co do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, iż wbrew twierdzeniu skarżącego decyzja organu I instancji spełnia wszelkie wymogi przewidziane art. 104 §1 k.p.a. Ponadto jak już wcześniej wskazano, skarżący został zwolniony od zajęć służbowych z powodu choroby niemającej związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, co oznacza, iż nie zachował on prawa do 100% uposażenia w tym okresie. Z uwagi na powyższe podniesione w odwołaniu zarzuty organ uznał za niezasadne.

W skardze do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Łodzi G. K. zarzucił naruszenie:

- art. 153 p.p.s.a poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy zgodnie z treścią tego przepisu wydane w sprawie orzeczenie wiąże w sprawie organy których działanie było przedmiotem zaskarżenia oraz sądy, a w niniejszej sprawie wyrok nie został jeszcze wydany;

- art. 121 ust. 1 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie, a z którego to przepisu wynika uprawnienie skarżącego do zachowania 100% uposażenia;

- art. 121b ust. 1 ustawy o Policji poprzez jego błędną interpretację polegająca na przyjęciu, że przepis ten dotyczy także sytuacji, w których wydane zostało orzeczenie o trwałej niezdolności do służby w Policji, podczas gdy prawidłowa interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że ma ona zastosowanie tylko do osób przebywających na zwolnieniu lekarskim;

- art. 121b ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji poprzez jego nieprawidłową wykładnię i uznanie, że zwolnienie od zajęć służbowych na podstawie orzeczenia właściwej komisji lekarskiej jest równoznaczne z zwolnieniem lekarskim w okresie choroby Policjanta.

Z uwagi na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wniósł nadto o zawieszenie, na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2017 r., III SA/Łd 80/17.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. 2017r. poz. 1369)- dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi, jak już wcześniej wskazano, jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] orzekająca o odmowie wypłaty G. K. 20% uposażenia z ustawowymi odsetkami za okres od 1 września 2016 r. do 1 czerwca 2017 r. , w którym to okresie skarżący, z uwagi na stwierdzoną przez właściwą komisję lekarską trwałą niezdolność do służby w Policji, był zwolniony od zajęć służbowych.

Sądowi z urzędu wiadomo, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r., III SA/Łd 80/17 oddalił skargę G. K. na rozstrzygnięcie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. o odmowie wypłaty skarżącemu 20 % uposażenia za miesiące lipiec i maj 2016 r. , w którym to okresie skarżący był zwolniony od zajęć służbowych, z tych samych przyczyn, co w sprawie niniejszej. Powyższy wyrok jest nieprawomocny, gdyż skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargo została zarejestrowana pod sygnaturą akt I OSK 1704/17 i do dnia dzisiejszego, w sprawie nie zostało wydane orzeczenie.

Z uwagi na fakt, iż wyżej wskazane rozstrzygnięcie zapadło w analogicznym stanie faktycznym, jak i prawnym, a ponadto dotyczy ono tej samej osoby skarżącego, zasadnym w ocenie Sądu, w szczególności z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej, jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, do czasu rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Podkreślenia wymaga również, iż powyższe stanowisko jest zgodne z żądaniem skarżącego, zawartym żądaniem zawartym we wniesionej skardze.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.

a.l.