Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 713/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 1 i 5, art. 3 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2005 nr 177 poz 1468
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 17 lutego 2009r. sprawy ze skargi D. H. i J. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...], 2) określa, że decyzje wymienione w pkt. 1) nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących D. H. i J. H. solidarnie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 713/08

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania D. i J. H. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2008 r. (nr [...]) w sprawie określenia kwoty zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w odniesieniu do wydatków dotyczących inwestycji niewymagających pozwolenia na budowę, które nie stanowiły podstawy odliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych

w wysokości 4.584,00 zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W postępowaniu podatkowym ustalono, iż w dniu 28 grudnia 2007 r. D. i J. H. wystąpili z wnioskiem (VZM-1) o zwrot niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w kwocie 5.587,00 zł. Do wniosku dołączono fakturę VAT nr [...] z dnia 31 listopada 2007 r. oraz jej korektę na kwotę brutto 14.796,94 zł. W dniu 4 czerwca 2008 r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło pismo zawierające oświadczenie J.H., że materiały nabyte na podstawie w/w faktury zostały wykorzystane do ułożenia płytki odbojowej wokół domu oraz wykonania podjazdu przed garażem i dojścia do budynku. W ramach przeprowadzonych w dniu 10 czerwca 2008 r. oględzin dokonano pomiaru wykonanej z kostki brukowej, płytki odbojowej, placu przed garażem i budynkiem mieszkalnym. Ponadto ustalono, iż przy wejściu do budynku znajdują się schody.

W dniu 13 czerwca 2008 r. do Urzędu Skarbowego, wpłynęło pismo w którym J.H. wyjaśnił, że posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i w związku z tym ma prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w materiałach budowlanych zużytych na wykonanie podjazdu i dojścia do budynku mieszkalnego.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił kwotę zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych

w odniesieniu do wydatków dotyczących inwestycji niewymagających pozwolenia na budowę, które nie stanowiły podstawy odliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 4.584,00 zł.

W decyzji tej organ I instancji przyjął do rozliczenia zwrotu VAT wydatki poniesione na podstawie faktury z dnia 31 listopada 2007 r., przeznaczone na wykonanie płytki odbojowej wokół budynku mieszkalnego w kwocie 7.363,34 zł. Natomiast zakwestionował pozostałe wydatki udokumentowane w/w fakturą na kwotę 7.433,60 zł poniesione na wykonanie placu przed budynkiem mieszkalnym, do którego prowadzą schody i wolnostojącym garażem uznając je za nie związane z remontem budynku mieszkalnego, jak również z przebudową układu funkcjonalnego budynku obejmującą wjazdy, podjazdy, zabezpieczenia

i wykonanie innych elementów związanych z udostępnieniem i przystosowaniem budynku dla osób niepełnosprawnych.

W wyniku odwołania podatników sprawa była rozpoznawana przez Dyrektora Izby Skarbowej, który powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Uznając stanowisko organu I instancji za prawidłowe, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 177, poz. 1468 z późn.zm. zwanej dalej: ustawą z 29 sierpnia 2005 r.) przez budynek mieszkalny rozumie się budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nimi urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków. Nie wchodzą w jego skład wydatki m.in. na budowę garażu wolnostojącego obok domu, ogrodzenia czy utwardzenie podjazdu. Wskazano, iż pojęcie remontu zostało zdefiniowane w wykazie robót remontowych stanowiących załącznik do ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 2005 r., osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Zwrot dotyczy wydatków poniesionych i udokumentowanych fakturami wystawionymi od dnia 1 maja 2004 r., na zakup materiałów budowlanych, które do 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od

1 maja 2004 r. są opodatkowane podatkiem VAT tj. stawką podstawową 22% (art. 3 ust. 2 i 3 cyt. ustawy). Prawo do zwrotu przysługuje pod warunkiem określonym w art. 4 ust. 2 cyt. ustawy.

Zdaniem organu II instancji podatnikom nie przysługuje prawo do zwrotu VAT z tytułu wydatków poniesionych na wykonanie z kostki brukowej placu przed budynkiem mieszkalnym i wolnostojącym garażem w kwocie 7.433,60 zł, gdyż

w trakcie przeprowadzonych oględzin powierzchni wykonanej z kostki brukowej, nie stwierdzono wykonania żadnych elementów charakterystycznych związanych

z przystosowaniem jej dla potrzeb osób niepełnosprawnych jak min. wjazdów, podjazdów dla wózków inwalidzkich, natomiast bezpośrednio do budynku prowadzą schody. Oznacza to, że podatnicy wykonali typowe utwardzenie placu przed budynkiem i garażem przy zastosowaniu kostki brukowej, którego, zdaniem organu odwoławczego, nie można zakwalifikować do robót remontowych budynku mieszkalnego wymienionych w pkt 7 załącznika do ustawy z 29 sierpnia 2005 r., ponieważ nie stanowią one przebudowy układu funkcjonalnego budynku obejmującego wjazdy, podjazdy, zabezpieczenia i wykonanie innych elementów związanych z udostępnieniem i przystosowaniem budynku dla osób niepełnosprawnych.

Na powyższe rozstrzygnięcie podatnicy wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W uzasadnieniu skargi, skarżący podnieśli, iż z uwagi na to, że J. H. jest osobą posiadającą umiarkowany stopień niepełnosprawności z powodu dysfunkcji ruchowej, mają prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w materiałach budowlanych zużytych na wykonanie podjazdu i dojścia do budynku mieszkalnego zgodnie z pkt. 7 załącznika do ustawy z 29 sierpnia 2005 r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269-) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) określanej dalej p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skarga jest zasadna.

Kwestią sporną w sprawie jest ustalenie czy wykonany przez podatników z kostki brukowej podjazd przed budynkiem oraz wjazd do garażu mieści się w zakresie robót zaliczanych do remontu budynku mieszkalnego wymienionych w pkt 7 ppkt 2 załącznika do ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. i w konsekwencji czy podatnikom przysługuje zwrot części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z wykonaniem tych robót.

Zgodnie z art. 3 ust.1 pkt 3 osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z remontem budynku mieszkalnego.

Przez budynek mieszkalny należy rozumieć budynek lub jego część, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, oraz związane z nim urządzenia techniczne zapewniające możliwość użytkowania tego budynku lub jego części zgodnie z ich przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków (art. 2 pkt 1 cyt. ustawy).

Natomiast pod pojęciem remontu należy rozumieć wykonanie robót określonych w załączniku do ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. (art. 2 pkt 5 cyt. ustawy).

W/w załącznik zawiera wykaz robót budowlanych zaliczanych do remontu budynku mieszkalnego. Zgodnie z pkt 7 ppkt 2 tego wykazu, do robót zaliczanych do remontu budynku mieszkalnego należy przebudowa układu funkcjonalnego budynku, obejmująca wjazdy, podjazdy, zabezpieczenia i wykonanie innych elementów związanych z udostępnieniem i przystosowaniem budynku dla osób niepełnosprawnych.

Według organów podatkowych podatnicy nie wykonali elementów "charakterystycznych" związanych z przystosowaniem powierzchni z kostki brukowej dla potrzeb osób niepełnosprawnych jak min. wjazdów, podjazdów dla wózków inwalidzkich, a do budynku, przed którym wykonano podjazd, prowadzą schody. Zdaniem organów podatkowych, podatnicy wykonali typowe utwardzenie placu przed budynkiem i garażem przy zastosowaniu kostki brukowej, którego nie można zakwalifikować do robót remontowych budynku mieszkalnego wymienionych w pkt. 7 załącznika do ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r.

W ocenie Sądu, organy podatkowe obu instancji dokonały błędnej interpretacji przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. Dokonały bowiem niedopuszczalnego zawężenia zakresu robót remontowych uprawniających do zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych określonych

w pkt 7 ppkt 2 załącznika do tej ustawy, wyłącznie do elementów "charakterystycznych" dla osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich. Niewątpliwie J. H. jest osobą niepełnosprawną z dysfunkcją ruchową, co nie musi oznaczać, że porusza się on na wózku inwalidzkim. Okoliczność, iż, jak ustalono w postępowaniu podatkowym, przed wejściem do budynku mieszkalnego znajdują się schody, a brak jest np. podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, nie stanowi podstawy do ograniczenia prawa do zwrotu wydatków. Z brzmienia pkt 7 ppkt 2 załącznika do cyt. ustawy nie wynika bowiem, iż chodzi tylko o taką przebudowę układu funkcjonalnego budynku, która obejmowałaby wykonanie elementów związanych z przystosowaniem budynku dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Nie wszyscy niepełnosprawni z dysfunkcją ruchową poruszają się na wózkach, niektórzy korzystają ze specjalnie przystosowanych samochodów lub innych urządzeń.

W ocenie Sądu, wykonany przez podatników z kostki brukowej podjazd przed budynkiem oraz wjazd do garażu mieści się w zakresie robót remontowych wymienionych w pkt. 7 ppkt 2 załącznika do ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r., gdyż stanowi przebudowę układu funkcjonalnego budynku, obejmującą wjazd

i podjazd związany z udostępnieniem i przystosowaniem budynku dla osoby niepełnosprawnej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdzając, iż decyzje organów obu instancji naruszają przepisy prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 3 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r., oraz pkt 7 ppkt 2 załącznika do tej ustawy, uchylił decyzje na podstawie

art.145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a.

Na mocy art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz skarżących tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 100 zł stanowiącą uiszczony od skargi wpis sądowy.