Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 479/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 4 , 4 , 28 , 32 , 34 , 35
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art 7 , 77 , 107 , 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 134 , 145
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Starosta T decyzją z 23.05.2017 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi G. B. pozwolenia na budowę inwestycji pn: "Przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą obejmującą: dojścia i dojazdy, miejsce czasowego gromadzenia odpadków komunalnych, zjazd z drogi publicznej, przebudowę przyłącza kanalizacji sanitarnej, deszczowej, przyłącza gazowego oraz rozbiórka budynku gospodarczego i przybudówki; na działkach ewid. nr [...] i części działki ewid. nr [...] obręb [...] w Z." (kategoria obiektu I, IV).

W uzasadnieniu organ podał, że wniosek w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji wpłynął w dniu 14.10.2013 r. Wydane przez organ dotychczasowe decyzje zostały uchylone przez organ II instancji a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Działając zgodnie z wytycznymi zawartymi w ostatniej decyzji organu II instancji Starosta wydał postanowienie w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w którym zobligowano inwestora do wprowadzenia w projekcie budowlanym korekt, celem usunięcia wskazanych nieprawidłowości, wyznaczając termin złożenia uzupełnionej dokumentacji na dzień 09.05.2017 r. Braki zostały w zakreślonym terminie usunięte.

Organ podał, że teren, na którym będzie realizowana przedmiotowa inwestycja znajduje się w obszarze obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" - uchwała nr [...] Rady Miasta Z. z 10.12.2009 r. Zgodnie z zapisem tego planu inwestycja kubaturowa leży w terenie oznaczonym symbolem [...] - teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wynajem pokoi w budynkach mieszkalnych oraz zabudowę pensjonatową, natomiast zjazd z drogi w terenie [...] - teren drogi publicznej. Wszystkie ustalenia zawarte w planie miejscowym i mające odniesienie do przedmiotowej inwestycji zostały w projekcie spełnione, w tym warunki związane z ochroną interesów osób trzecich oraz brakiem znaczącego lub potencjalnie znaczącego oddziaływania na środowisko. Budynek będzie pełnił funkcję mieszkalną jednorodzinną z częścią usługową (apartamenty przeznaczone pod wynajem). Nowoprojektowana część będzie posiadała: na parterze dwa apartamenty dwupokojowe oraz na pierwszym piętrze dwa apartamenty. Proporcje powierzchni całkowitej projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową spełniają warunek art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, który dopuszcza w budynku mieszkalnym jednorodzinnym część usługową do 30 % powierzchni całkowitej budynku.

Biorąc pod uwagę lokalizację inwestycji oraz jej zakres i charakter, organ uznał, że przedmiotowa inwestycja nie oddziałuje na obszar Natura 2000 [...] Inwestycja nie wymagała również przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Budynek istniejący podlegający przebudowie jest obiektem wzniesionym przed II wojną światową i jest wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków pod numerem [...] jest znany pod nazwą "D. S.". Inwestycja polegająca na jego przebudowie i rozbudowie, uzyskała pozytywną opinię Konserwatora Zabytków Miasta Z. z 17.08.2016 r., znak: [...] Część istniejącą zaprojektowano w technologii drewnianej (substancja przebudowywana) i murowanej (substancja istniejąca wymieniana), rozbudowę zaprojektowano w technologii murowanej. Zachowano wymagane prawem odległości projektowanego budynku od granic działki oraz sąsiednich budynków, zgodnie z § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.). Projekt zagospodarowania sporządzono na aktualnym podkładzie geodezyjnym. Mapa do celów projektowych, wg oświadczenia na niej zawartego, umieszczonego dnia 26.04.2017 r. przez uprawnionego geodetę inż. J. B., została poprzedzona ustaleniem punktów granicznych w terenie i może służyć do projektowania obiektów budowlanych w odległości mniejszej bądź równej 4,0 m od granicy działki ew. [...] obr. 16 68 w Z., jednak odległości ścian budynku z oknami od granic działki są większe niż 4,0 m (min. 4,10 m), zgodnie z przepisami. Miejsce gromadzenia odpadów stałych spełnia wymagania § 23 ust.3, a miejsca postojowe projektowane w garażu - § 19 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odprowadzenie ścieków bytowych odbywać się będzie do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej istniejącym przyłączem (przy przebudowywanej rurze), a wód opadowych -zanikowe do gruntu oraz do dwóch projektowanych studni chłonnych. Projektowana rozbudowa znajduje się w kolizji z istniejącym drzewem, które podlega wycince na podstawie odrębnej decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta Z. z 05.04.2013 r., znak: [...] Zgodnie z tą decyzją inwestor został zobowiązany do nasadzenia dwóch drzew liściastych lub iglastych wg warunków tejże decyzji. Inwestor wykazał się dostępem do drogi publicznej istniejącym zjazdem oraz nowym, projektowanym. Inwestycja leży w terenie górniczym eksploatacji wód termalnych "[...]" - brak wzajemnego oddziaływania tego obszaru i inwestycji. Zamierzenie mieści się w obszarze wyznaczonym liniami rozgraniczającymi określonymi w planie miejscowym.

W zakresie wniosku jest rozbiórka budynku gospodarczego i przybudówki od strony południowej. W zawiązku z powyższym dokumentacja projektowa zawiera projekt rozbiórki, stosownie do treści art. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

Organ konkludował, że projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1,2,3 Prawa budowlanego. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi, uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów. Projekt został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw przeciwpożarowych.

S. P. wniosła odwołanie od ww. decyzji, następnie uzupełnione w piśmie z 11 lipca 2017 r. Wątpliwości odwołującej się budził: zakres planowanych prac rozbiórkowych, charakter planowanej inwestycji, jej zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, odległości między budynkami i przesłanianie, brak w projekcie budowlanym zjazdu do podziemnego garażu.

Wojewoda decyzją z 24.01.2018 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), w związku z art. 16 ustawy 7.04.2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. z 2017 r., poz. 935), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że analizując materiał dowodowy zwrócił uwagę na poważne uchybienia w postanowieniu Starosty T z 6.03.2017 r. Wezwaniem tym organ I instancji w punkcie 1.1. zobligował inwestora do sporządzenia projektu zagospodarowania na mapie zawierającej informację, że może ona służyć do projektowania budynków lokalizowanych w odległości mniejszej niż 4,0 m od granic zewnętrznych działki ewid. [...]. Konieczność zmiany mapy na wyżej opisaną uzasadnił stwierdzeniem, że część podziemna budynku zlokalizowana jest od granicy z działką ewid[...] w odległości 0,51 m, a działki ewid. [...] odległości min. 0,75 m. Organ II instancji zwrócił uwagę, że rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w § 12 ust. 7 określa, że: odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną do podziemnej części budynku, a także budowli podziemnej spełniającej funkcje użytkowe budynku, znajdujących się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu, nie ustala się. W przedmiotowej inwestycji ściana podziemnej części budynku - ściana podziemnego garażu - od strony dz. ew[...] jest częścią budynku znajdującą się całkowicie poniżej poziomu terenu, natomiast ściana od strony dz. ew. [...], nawet gdyby przyjąć, że poprzez widoczną bramę wjazdową do garażu nie jest ścianą całkowicie podziemną, to sąsiaduje ona z działką drogową, której nie można uznać za działkę budowlaną w rozumieniu obowiązujących przepisów. Wskazane w postanowieniu rozporządzenie w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie podaje innego sposobu rozumienia pojęcia "usytuowanie budynku" i w związku z nim obowiązujących odległości od granicy z sąsiednią działką niż te, które wynikają z § 12 rozporządzenia o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tak więc żądanie od inwestora wykonania projektu zagospodarowania na mapie zawierającej informację, że może ona służyć do projektowania budynków lokalizowanych w odległości mniejszej niż 4,0 m od granic zewnętrznych działki inwestycyjnej z podanych w postanowieniu powodów było działaniem nie znajdującym potwierdzenia w przepisach, zupełnie bezpodstawnym, narażającym inwestora na nieuzasadnione koszty związane z koniecznością opracowania nowej mapy do celów projektowych.

Kolejnym żądaniem wyrażonym w pkt. [...] postanowienia jest doprecyzowanie ilości miejsc noclegowych. Ustawa Prawo budowlane w art. 35 ust. 1 wyraźnie wskazuje co organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Zdaniem organu odwoławczego brak uzasadnienia dla wymogu doprecyzowania tej informacji, będącej treścią projektu architektoniczno-budowlanego, z równoczesną uwagą w postanowieniu, że organ nie bada zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi normami.

Poważne uchybienia postanowienia Starosty T nie mają jednak wpływu na prawidłowość ustaleń decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji.

Organ odwoławczy po zapoznaniu się z aktami sprawy stwierdził, że projekt budowlany mimo uzupełnień na etapie postępowania I instancji nadal zawierał braki istotne dla zbadania prawidłowości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wezwał zatem projektanta do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia braków. Po doprecyzowaniu treści projektu budowlanego (uzupełnienie brakujących wymiarów na planie zagospodarowania przestrzennego, ujednolicenie nazewnictwa w projekcie, korekta oczywistych omyłek pisarskich) organ odwoławczy stwierdził, że zasadne jest wydanie decyzji pozytywnej.

Kwestionowana rozbiórka budynku gospodarczego i przybudówki jest objęta treścią projektu budowlanego oraz wydanej na jego podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę/rozbiórkę. Zgodnie z dokumentacją budynki te zostaną rozebrane całkowicie. W miejscu starej ściany przybudówki powstanie nowa ścianka na której, zgodnie z warunkami [...] Spółki Gazownictwa sp. z o.o. z 4.11.2015 r. będzie zawieszona istniejąca skrzynka gazowa. Planowana ścianka stanowi równocześnie podporę pod taras zachodniej elewacji budynku. Zdaniem organu odwoławczego, ścianka niezaprzeczalnie jest fragmentem budynku połączonym z nim konstrukcyjnie i funkcjonalnie, a zarzut, że skrzynka gazowa nie będzie się znajdować na jakimś elemencie budynku nie ma potwierdzenia w projekcie budowlanym.

Organ odwoławczy nie podzielił obaw odwołującej, że w istocie projekt dotyczy budynku wielorodzinnego składającego się z czterech apartamentów. Abstrahując od niniejszej sprawy, która to dotyczy realizacji budynku jednorodzinnego z częścią usługową, organ II instancji wyjaśnił, że w kontekście zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdzenie, że na przedmiotowym terenie nie ma możliwości realizacji budynków wielorodzinnych jest nieprawdziwe, a to z uwagi na zapis § 16 pkt 1a planu w zw. z § 3 ust.4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tak więc, w świetle ww. przepisów, nawet gdyby przyjąć, że planowana inwestycja to wynajem pokoi w budynku wielorodzinnym, nie można byłoby w takim wypadku stwierdzić jej niezgodności z zapisami mpzp , gdyż na terenie na którym planowana jest inwestycja bezsprzecznie dopuszczalna jest tego rodzaju zabudowa. W przedmiotowym przedsięwzięciu nie zaprojektowano budynku wielorodzinnego, a zaplanowano budynek mieszkalny jednorodzinny z częścią usługową nie przekraczającą 30% powierzchni całkowitej budynku.

Organ II instancji odwołał się do definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego określonej w art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Z przedłożonego materiału dowodowego wynika, że inwestor w części usługowej planuje wykonanie zespołów pomieszczeń przewidzianych na wynajem nazwanych apartamentami. Przepisy prawa nie definiują pojęcia apartament. W języku potocznym, w obiektach w których usługa polega na wynajmowaniu pokoi, apartament to pomieszczenie z podporządkowaną mu łazienką lub kompleks takich pomieszczeń z łazienką o podwyższonym standardzie. W przedmiotowym projekcie zaplanowano jeden lokal mieszkalny oraz lokal użytkowy z usługą o powierzchni nie przekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Do lokalu użytkowego prowadzi jedno wejście, a planowane pomieszczenia będą spełniać jednego rodzaju usługę. Trudno więc tutaj mówić o wielu niezależnych lokalach użytkowych. Dodatkowo planowane kompleksy pokoi nazwane apartamentami, składające się z dwóch lub trzech pokoi i łazienką, ze względu na swoje przeznaczenie czyli wynajem nie muszą być wynajęte jednej osobie. Każdy z pokoi może zostać wynajęty różnym osobom korzystającym ze wspólnej łazienki i wtedy nie może być mowy o niezależności apartamentu jako jednej funkcjonalnej całości. Niezasadny jest więc zarzut, że planowany budynek będzie zawierać więcej niż dwa samodzielne lokale. Przyjęte rozwiązania projektowe w ocenie organu odwoławczego są zgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Odnośnie zastrzeżeń dotyczących nieakceptowanych ograniczeń w przyszłej zabudowie działki ewid. nr [...] - odległości między budynkami i przesłanianie, pismem z 19.07.2017 r. inwestor złożył wyjaśnienia w których wykazał, że ze względu na położenie inwestycji jak i sąsiadującej z nią działki ewidencyjnej nr [...], na stoku, w sposób w którym planowana budowa znajduje się w niższej części stoku, zjawisko przesłaniania nie występuje. Wskazał również, że nie ma konieczności uwzględniania odległości od przybudówki i budynku gospodarczego, ponieważ podlegają one rozbiórce. Organ odwoławczy po zweryfikowaniu wyjaśnień z treścią projektu budowlanego przyjął je za zgodne z materiałem dowodowym i odpowiadające stanowi faktycznemu.

Zarzut niezastosowania w projekcie równi pochyłej bądź windy prowadzącej do garażu jest sformułowany nieprecyzyjnie. Nie wiadomo czy odwołującej chodzi o skomunikowanie garażu z pozostałą częścią budynku, czy też o zewnętrzne rozwiązania projektowe. Przepisy nie określają konieczności bezpośredniego połączenia garażu z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Garaż jest dostępny bezpośrednio z drogi projektowanym zjazdem i dojściem.

W ocenie wojewody projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z wiążącymi organ administracji budowlanej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania Rady Miasta Z.. Działka inwestycyjna nr [...] i część działki nr [...] położone są w obszarze, oznaczonym w planie symbolem [...] - teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wynajem pokoi w budynkach mieszkalnych oraz zabudowę pensjonatową. Jak wynika z akt sprawy inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sporządzony przez uprawnioną osobę projekt budowlany. Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informacje dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także odpisy uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego. Projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na kopii mapy zasadniczej przyjętej do zasobu geodezyjnego. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. Przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczona do przedsięwzięć mających wpływ na środowisko.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wniosła S. P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego zebrania i wnikliwego rozważenia materiału dowodowego oraz §12 i § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Skarżąca wskazała na kwestie zacienienia nieruchomości oraz zachowania przewidzianych prawem odległości. Przytoczyła stanowisko organu II instancji zawarte w poprzedniej decyzji kasatoryjnej z 8.08.2015 r., znak: [...] Nie zgodziła się z wyjaśnieniami inwestora zacytowanymi przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. działki ewidencyjne oznaczone numerami [...] i [...] znajdują się w terenie, w którym występuje nachylenie (stok). Tylko mały fragment działki nr [...] położony jest w obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...] (teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wynajem pokoi w budynkach mieszkalnych oraz zabudowę pensjonatową) i przylega bezpośrednio na całej długości do działki inwestora, pozostała część działki nr [...] stanowi łąkę. W najszerszym miejscu "fragment budowlany" działki nr [...] ma około 16 m2 i jest tylko nieznaczenie wyżej położony niż sąsiednia działka inwestora; różnica w wysokości nad poziomem morza dla tego fragmentu wynosi około 1m. Tak więc twierdzenie organu jest błędne. Nie da się wykluczyć, że mogłoby dojść do zjawiska przesłaniania (naruszenie § 13 rozporządzenia). Prawdą jest natomiast, że pozostała część działki nr [...] stanowiąca łąkę leży wyżej i tam zjawisko zacieniania nie występuje.

Budynek zlokalizowany na działce nr [...] jest budynkiem drewnianym, w związku z tym, mając na uwadze przepisy bezpieczeństwa przeciwpożarowego ewentualny przyszły budynek na działce nr [...] będzie musiał być oddalony od ściany drewnianego budynku o co najmniej 12 m, co znacząco ograniczy swobodę lokalizacji przyszłej zabudowy, a jeśli chodzi o zabudowę pensjonatową lub wielorodzinną nawet uniemożliwi.

Dalej skarżąca podała, że inwestor wskazał, że "nie projektuje się zmiany lokalizacji istniejącej skrzynki gazowej, która powstanie w tym samym miejscu i będzie umieszczona na ścianie będącej zakończeniem ganku". Zauważyła, że owa skrzynka gazu znajduje się na ścianie przybudówki, znajdującej się najbliżej działki nr [...] (w odległości mniejszej niż 4 m). Organ odwoławczy stwierdził, że kwestionowana rozbiórka budynku gospodarczego i przybudówki jest objęta treścią projektu budowlanego oraz wydanej na jej podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę/rozbiórkę. Zgodnie z tą dokumentacją budynki te zostaną rozebrane całkowicie. W miejsce starej przybudówki powstanie nowa ścianka, na której, zgodnie z warunkami [...] Spółki Gazownictwa sp. z o.o. z 4.11.2015r. będzie zawieszona istniejąca skrzynka gazowa. Planowana ścianka stanowi równocześnie podporę pod taras zachodniej elewacji budynku. Zdaniem tutejszego organu ścianka niezaprzeczalnie jest fragmentem budynku połączonym z nim konstrukcyjnie i funkcjonalnie. Organ odwoławczy raz uznaje, że nie ma konieczności uwzględnienia odległości przybudówki do sąsiedniej działki, gdyż podlega ona w całości wyburzeniu, w innym miejscu tej samej decyzji stwierdza, że na miejscu części przybudówki (maksymalnie wysuniętej do granicy sąsiedniej działki, aż do skrzynki z gazem) powstanie taras, stanowiący fragment budynku. Wysunięcie owego tarasu spowoduje negatywne konsekwencje dla właściciela działki nr [...], polegające na konieczności jeszcze dalszego odsunięcia się od inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargę S. P. należało uznać za zasadną, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty Sąd podziela.

Rozważania rozpocząć należy od przytoczenia przepisów będących podstawą wydania zaskarżonych decyzji, stanowiących również kryterium badania ich zgodności z prawem.

Stosownie do przepisu art.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2017.1332 t.j.) każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W myśl art.5 ustawy obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

Zgodnie z art. 28 ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

W myśl art.32 ust.1. ustawy pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim:

1) przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów.

Zgodnie z ust.4 cytowanego przepisu pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 (ust.4 a).

Stosownie do art.34 ust.3 ustawy projekt budowlany powinien zawierać:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;

3) stosownie do potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych;

4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych;

5) informację o obszarze oddziaływania obiektu.

Uszczegółowienie wymogów, jakie musi spełniać projekt budowlany zostało określone w rozporządzeniu z 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2012.462).

Przepis art. 35 ust.1 ustawy Prawo budowlane stanowi z kolei o zakresie obowiązkowych sprawdzeń, których musi dokonać organ budowlany.

I tak, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (ust. 3 i 4).

Organy winny więc przeanalizować, czy zatwierdzany projekt budowlany spełnia wszystkie, wynikające z przepisów prawa, wymienione wyżej warunki. Dopiero wówczas możliwe jest dokonanie oceny, czy projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, wymaganiami ochrony środowiska, czy projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, wreszcie, czy projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Podkreślenia również wymaga, że obowiązkiem organu administracyjnego, jest zebranie i ocena materiału dowodowego, który pozwoliłby ustalić wszystkie okoliczności istotne w sprawie, co wynika z art. 7 i art. 77 k.p.a. Następnie organ zobowiązany jest ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Ustalenia podjęte przez organ powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w której należy wyczerpująco poinformować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się te organy w toku załatwiania sprawy. Stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Bez zachowania tego elementu decyzji, strony nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z organem w złożonej do sądu skardze. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7.01.2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1245/08, publ. LEX nr 475217).

Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że organy nie dopełniły obowiązku dokonania sprawdzenia projektu budowlanego w przedstawionym wyżej zakresie i mimo wydawanych postanowień w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nie doprowadziły przedłożonego projektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem.

Przedmiotowa inwestycja znajduje się w obszarze obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]" uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miasta Z. z 10.12.2009 r. – dalej jako m.p.z.p. Zgodnie z zapisem tego planu inwestycja kubaturowa leży w terenie oznaczonym symbolem [...] - teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wynajem pokoi w budynkach mieszkalnych oraz zabudowę pensjonatową, natomiast zjazd z drogi w terenie [...] - teren drogi publicznej. Szczegółowe zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu zostały opisane w § 16 pkt 2) m.p.z.p., stanowiąc między innymi w punkcie f, że minimalny teren biologicznie czynny w granicach działki budowlanej ma wynieść 50% powierzchni działki budowlanej, a w punkcie g, że maksymalna powierzchnia zabudowy w granicach działki budowlanej - 30% powierzchni działki budowlanej. Pod pojęciem minimalnego terenu biologicznie czynnego należy rozumieć najmniejszy dopuszczalny teren biologicznie czynny w granicach danej działki budowlanej lub terenu o wartości wyrażonej w procentach (§ 4 pkt 5 m.p.z.p.), z kolei powierzchnia zabudowy to powierzchnia budynków liczona po zewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych budynku na wysokości pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku (§ 4 pkt 6 m.p.z.p.).

We wspomnianym wyżej rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego w § 8 ust. 2 pkt 4 postanowiono, że część opisowa projektu zagospodarowania działki lub terenu powinna określać zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej lub terenu, jak: powierzchnia zabudowy projektowanych i istniejących obiektów budowlanych, powierzchnie dróg, parkingów, placów i chodników, powierzchnia zieleni lub powierzchnia biologicznie czynna oraz innych części terenu, niezbędnych do sprawdzenia zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z decyzją o warunkach zabudowy albo decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego. W niniejszej sprawie wymogi określone w cytowanym przepisie nie zostały spełnione. W opisie do projektu zagospodarowania działki w punkcie V ppkt 6 (strona 5) zamieszczono bilans użytkowania terenu, w którym podano wyliczone już wartości dla powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej i powierzchni utwardzonej. Z opisu tego wynika, że warunki określone w miejscowym planie zostały spełnione ponieważ powierzchnia zabudowy wyniosła 29,99 %, a powierzchnia biologicznie czynna 50,56%. Uzupełnienie powyższego stanowi rysunek nr 1A (strona X) zatytułowany "analiza bilansu terenu – obliczenia", na którym zaznaczono powierzchnię biologicznie czynną w rozbiciu na cztery fragmenty terenu inwestycji. W ocenie sądu, opisane wyżej zestawienia nie są, w dalszym ciągu, wystarczające dla sprawdzenia zgodności poszczególnych wskaźników z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rysunek nr 1A ma charakter jedynie poglądowy, nie został w żaden sposób zwymiarowany, czy dookreślony. Przedstawione dane stanowią wartości finalne i jako takie nie poddają się weryfikacji. Zaznaczyć trzeba, że z racji tego, że omawiane tutaj wskaźniki zostały określone w granicznych dopuszczalnych wartościach (29,99% i 50,56%) okoliczność ta winna być jednoznacznie wyjaśniona. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala zatem na kontrolę, czy inwestycja jest zgodna w tym zakresie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Kolejnym istotnym uchybieniem jakiego dopuściły się organy orzekające w sprawie jest brak analizy zgodności rozwiązań zawartych w projekcie budowlanym z postanowieniami planu dotyczącymi zapewnienia na terenie inwestycji miejsc postojowych dla samochodów. Kwestia ta została uregulowana w § 12 ust. 2 w zw. § 16 pkt 4b) m.p.z.p. w ten sposób, że dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wprowadzono wymóg minimum 1 miejsca postojowego na jeden lokal mieszkalny (pkt 1), dla nowoprojektowanej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej minimum 2 miejsca postojowe na jeden lokal mieszkalny (pkt 2), dla zabudowy usług turystyki minimum 0,7 miejsca postojowego na jeden pokój gościnny (pkt 3). W projekcie budowlanym przewidziano 4 miejsca postojowe, z czego trzy przeznaczono na potrzeby gości. W związku z tym zauważyć trzeba, że zarówno § 16 pkt 1a i § 12 ust.2 pkt 3 odwołują się do pojęcia pokoju (pokoju gościnnego). Przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie formułują definicji pokoju, jednak należy uznać, że jest to pojęcie na tyle powszechne, że jego wykładnia językowa powinna być w tym przypadku wystarczająca do oceny i prawidłowej interpretacji. I tak stosując wykładnię językową, pod pojęciem "pokój" rozumie się "pomieszczenie z oknami i drzwiami oddzielone ścianami od innych" (Słownik Języka Polskiego PWN: http://sjp.pwn.pl/). Pokojem gościnnym w rozumieniu postanowień planu będzie zatem każde pomieszczenie, które nie jest wyłącznie kuchnią czy łazienką i jest udostępniane gościom. W projekcie budowlanym posłużono się pojęciem apartamentu, a nie pokoju wskazując, że w nowoprojektowanym budynku będą znajdowały się cztery apartamenty (dwa na parterze i dwa na I piętrze). W uzasadnieniach decyzji organu I i II instancji brak jakichkolwiek rozważań odnośnie zgodności rozwiązań projektowych w tym zakresie z postanowieniami planu. Można więc przypuszczać, że organy bezrefleksyjnie przyjęły, że pojęcie apartamentu jest tożsame – w kontekście brzmienia ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – z pojęciem pokoju gościnnego. Takie stanowisko jest jednak nieuprawnione. Zwrócić należy uwagę na słuszność wywodów zaprezentowanych przez organ II instancji odnośnie zarzutu odwołania, że każdy z apartamentów może stanowić niezależny lokal użytkowy. Wojewoda wyjaśnił bowiem, że przewidziane apartamenty to w istocie kompleksy pokoi, które wcale nie muszą być wynajęte jednej osobie. Każdy z pokoi może być wynajęty różnym osobom i wtedy nie może być mowy o niezależności apartamentu jako funkcjonalnej całości. W ocenie sądu, to że poszczególne pokoje zostały ujęte w projekcie jako części apartamentów nie wyłącza traktowania ich – na potrzeby ustalenia wymaganej ilości miejsc parkingowych – jako odrębnych, wydzielonych konstrukcyjnie pokoi gościnnych. Jak się wydaje również w zamierzeniu inwestora poszczególne pokoje mają stanowić oddzielne przedmioty wynajmu skoro do każdego pomieszczenia mieszkalnego przewidziano osobną łazienkę (dotyczy to apartamentów nr [...]). Przyjęcie takich rozwiązań architektonicznych winno wzbudzić refleksję organów, co do faktycznej ilości oferowanych pokoi gościnnych i w konsekwencji spełnienia warunku zapewnienia wymaganych planem miejsc parkingowych, zwłaszcza, że powyższe zagadnienie w ogóle nie zostało omówione w projekcie budowlanym.

Organy obydwu instancji nie dokonały również odpowiednich ustaleń odnośnie zakwalifikowania obiektu jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z ustawowej definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego (art.3 pkt 2a) ustawy Prawo budowlane) wynika, że budynkiem takim jest budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

W myśl § 11 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego opis techniczny powinien określać przeznaczenie i program użytkowy obiektu budowlanego oraz, w zależności od rodzaju obiektu, jego charakterystyczne parametry techniczne, w szczególności: kubaturę, zestawienie powierzchni, wysokość, długość, szerokość i liczbę kondygnacji, a w stosunku do budynku mieszkalnego jednorodzinnego i lokali mieszkalnych - zestawienie powierzchni użytkowych obliczanych według Polskiej Normy (...). Opis techniczny w zatwierdzonym projekcie budowlanym nie spełnia powyższych wytycznych. Projektant ograniczył się do wskazania ogólnych wartości dotyczących zabudowy, nie przedstawiając dokładnych danych odnośnie poszczególnych części budynku związanych z prowadzeniem działalności w zakresie wynajmu. Tymczasem niezbędne w tej sytuacji było dokonanie szczegółowego zestawienia powierzchni lokalu mieszkalnego i użytkowego, które pozwoliłoby zweryfikować twierdzenie, że warunek określony w definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego został spełniony. Odesłanie w tym zakresie do części graficznej projektu budowlanego było nieprawidłowe i niewystarczające. Nie bez znaczenia dla dokonanej oceny pozostaje fakt, że budynek w obecnym kształcie jest reklamowany na stronach internetowych jako dom wycieczkowy, który oferuje zakwaterowanie do 35 gości w 2 pokojach dwuosobowych, 5 pokojach trzyosobowych, dużym pokoju rodzinnym, 2 pokojowej kwaterze, studio z kuchnią oraz 2 pokojowym apartamencie w poddaszu. W opisie oferty akcentuje się, że pokoje znajdują się na 3 piętrach i wszystkie mają łazienki. W przyziemiu natomiast jest kuchnia z częścią jadalną, sala kominkowa, pomieszczenie ze stołem do bilarda, pomieszczenie z TV, narciarnia lub przechowalnia bagażu ([...] Przypomnieć w związku z tym należy, że ta istniejąca obecnie część budynku w całości ma stanowić lokal mieszkalny. W opisie technicznym nie ma jakichkolwiek wzmianek na temat zmiany dotychczasowego sposobu użytkowania budynku, czy ewentualnej przebudowy, tak aby lokal odpowiadał celowi mieszkalnemu, jak chociażby zapewnienie na poziomie parteru kuchni. Szczególny niepokój musi budzić także obecne wykorzystywanie przyziemia, które wg projektu ma utracić ten charakter na rzecz bliżej nieokreślonych pomieszczeń gospodarczych stanowiących część lokalu mieszkalnego. Zwraca również uwagę informacja, że pokoje znajdują się na trzech piętrach, podczas gdy w projekcie budowlanym – i to mimo sygnalizowanych przez organ I instancji wątpliwości odnośnie celowości rozbudowy na tej kondygnacji infrastruktury technicznej – deklarowano konsekwentnie, że poddasze ma mieć charakter nieużytkowy. Wątpliwości sądu znajdują dodatkowe uzasadnienie w tym, że projekt budowlany w zakresie przeznaczenia poszczególnych jego części jako mieszkalne i usługi podlegał znacznym zmianom w toku postępowania. Jak wynika z pisma wyjaśniającego z 7.04.2014 r. będącego odpowiedzią inwestora na wezwanie do usunięcia nieprawidłowości zawarte w postanowieniu z 4.11.2013 r. początkowo planowano, że powierzchnia usługowa wynosić będzie 211,84, co stanowiło 18,98% ogółu powierzchni całkowitej. Inne były również założenia odnośnie funkcji poszczególnych pomieszczeń (np. przewidziano świetlicę na pierwszym piętrze). Na podstawie przedłożonych akt sprawy i projektu budowlanego nie można ustalić dlaczego i kiedy doszło do tak znacznych modyfikacji planowanej inwestycji.

Wreszcie nie można również nie wspomnieć, że analiza zatwierdzonego projektu budowlanego jest niezmiernie utrudniona, albowiem na skutek wielokrotnych zmian i uzupełnień przedłożony projekt jest nieczytelny. Zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę przystosowaną do formatu A4, w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu. Liczne skreślenia, poprawki, doklejane kartki, bądź fragmenty opisów, adnotacje o nieaktualności poszczególnych dokumentów (kilkudziesięciu (!)) znajdujących się w projekcie świadczą o tym, że zacytowany wyżej przepis został naruszony, tym bardziej, że zwraca uwagę brak prawidłowej numeracji poszczególnych kart. W zatwierdzonym projekcie budowlanym rzucają się w oczy również wewnętrzne sprzeczności. Przykładowo na stronie 4 w opisie do projektu zagospodarowania działki podano, że obiekt oznaczony nr [...] będący budynkiem gospodarczym jest przeznaczony do rozbiórki i że obiekt ten nie wymaga pozwolenia na rozbiórkę. Z zapisem tym nie koresponduje zapis na stronie 19 w opisie technicznym, gdzie wskazano, że "budynek gospodarczy do pozostawienia bez zmian". Natomiast na stronie 201 i następnych znajduje się dokumentacja dotycząca rozbiórki budynku gospodarczego, przybudówki do istniejącego budynku mieszkalnego, a nawet muru. W opisie do projektu zagospodarowania działki na stronie 3 znajduje się informacja, że opinia Miejskiego Konserwatora Zabytków została załączona do projektu. Na stronie 60 zamieszczono postanowienie Burmistrza Miasta Z. z 15.07.2013 r. uzgadniające pozytywnie pod względem wymagań konserwatorskich projekt architektoniczny. W toku postępowania przed organem I instancji pozyskano jednak nowe uzgodnienie Burmistrza Miasta Z. z 17.08.2016 r. (znajduje się ono na k. 282 a.a.), przedłożony projekt budowlany jest więc niekompletny i nie zawiera aktualnych uzgodnień.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi, stwierdzić należy, że zasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, i art. 77 § 1, co zostało wykazane w przedstawionych wyżej rozważania sądu.

Niezasadny jest zarzut naruszenia § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), ponieważ nie da się wykluczyć, że w razie realizacji budynku na działce nr [...] mogłoby dojść do zjawiska przesłaniania. Powołany § 13 rozporządzenia może mieć zastosowanie tylko do istniejącej zabudowy. Wynika to wprost z treści tego przepisu, który umożliwia przeprowadzenie konkretnych obliczeń w odniesieniu do konkretnie istniejącego okna zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi. Bez tego koniecznego elementu nie można zatem wyznaczyć odległości projektowanego budynku od "innego budynku", który nie istnieje (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30.05.2014 r., sygn. akt II OSK 3105/12). Podobnie należało ocenić również zarzut dotyczący konieczności odsunięcia się z nową inwestycją na odległość 12m ze względu na przepisy bezpieczeństwa przeciwpożarowego. O ile powyższa okoliczność przemawiała za uznaniem, że działka nr [...] znajdowała się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, albowiem powodowała ograniczenia w możliwości jej zagospodarowania to nie można twierdzić, że projektowana lokalizacja budynku narusza art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, który nakazuje poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

Sąd nie doszukał się również wadliwości w zaproponowanej lokalizacji istniejącej skrzynki gazowej. Nie wiadomo w czym konkretnie skarżąca upatruje negatywnych konsekwencji dla zagospodarowania swojej działki w związku z istniejącą skrzynką. Zarzut ten jest tym bardziej niezrozumiały, że skrzynka gazowa ma pozostać w miejscu w którym znajduje się obecnie.

Powyższe przesądza o konieczności uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Organy nie przeprowadziły wystarczającej analizy przedłożonej dokumentacji projektowej oraz, nie dostrzegając wadliwości przedłożonego projektu budowlanego, nie wezwały prawidłowo inwestora do jego uzupełnienia. Powyższe powoduje, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa, a to art.35 ust.1 i 3 prawa budowlanego oraz art.7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć i miał istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego, na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit a) i c) oraz art.135 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.