Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 621/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4, art. 97 par. 2 art. 145 par. 1 pkt 4, art. 151 par. 1, art. 12 par. 1 , art. 138 par. 1 i 2, art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 135
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012r. sprawy ze skargi P.P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowieniowego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Starosty K. z dnia 19.06.2012r. o zawieszeniu z urzędu postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty K. z dnia [...] wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu Rejonowego zatwierdził podział działki nr [...] w M., wskazując w uzasadnieniu, że powstała w wyniku podziału działka nr 100/11 z chwilą uprawomocnienia się decyzji zatwierdzającej podział zostanie przejęta nieodpłatnie przez Urząd Gminy w M. i stanowić będzie drogę gminną - przy czym właściciel działki A. R. złożyła oświadczenie, w którym zrzekła się prawa do odszkodowania za w/w działkę.

Od 2001r. działka nr 100/11 - droga jest wykazana w ewidencji gruntów jako własność Gminy M., przy czym nie wystąpiono z wnioskiem o założenie odrębnej księgi wieczystej dla tej nieruchomości, wobec czego działka ta nadal pozostaje w księdze wieczystej założonej dla działki nr [...] przed podziałem.

Wnioskiem z dnia 7.09.2010r. P. Ł. P. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty K. z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D. i R. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi i zbiornikiem na ścieki sanitarne na działkach nr 100/16 i 100/18, położonych w miejscowości T., gmina M.. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że opisana na wstępie działka nr 100/11 – stanowiąca drogę dojazdową do tej inwestycji – zgodnie z przedłożonym odpisem z księgi wieczystej stanowi jego własność, nie zaś – jak wynika z akt tej sprawy – Gminy M.. Pomimo tego P. Ł. P. nie brał udziału w postępowaniu prowadzonym w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta K. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ww. decyzją z dnia [...] – na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 149 § 1 i 2 K.p.a.

W dniu 3.11.2010r. Gmina M. wystąpiła z pozwem do Sądu Rejonowego o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym – poprzez wprowadzenie stosownej zmiany.

Ze względu na powyższe postanowieniem z dnia 19.11.2010r. Starosta K. z urzędu zawiesił prowadzone postępowanie – na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

W dniu 6.04.2012r. S.K. przesłał organowi kserokopię wyroku Sądu Rejonowego z dnia 29.12.2011r. sygn. akt: VII 483/10 o oddaleniu ww. powództwa Gminy M..

Postanowieniem z dnia 20.04.2012r. Starosta K. podjął zawieszone z urzędu postępowanie administracyjne, a następnie postanowieniem z dnia 7.05.2012r nałożono na inwestorów – D. i R. B. obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego o oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia ich działki z drogą publiczną zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3b ustawy Prawo budowlane oraz wykazanie prawa do przejścia i przejazdu przez drogę wewnętrzną.

Pismem z dnia 6.06.2012r. Wójt Gminy M., wnosząc o zawieszenie postępowania wznowieniowego, przedstawił organowi kserokopię pozwu z dnia 5.06.2012r., wniesionego do Sądu Rejonowego.

Postanowieniem z dnia 19.06.2012r. Starosta K., działając z urzędu na podstawie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. zawiesił wznowione postępowanie. W uzasadnieniu przytoczono opisany powyżej stan faktyczny, wskazując cyt.: "ponieważ postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej dotyczącej stanu prawnego działki ( drogi) oznaczonej nr 100/11 położonej w miejscowości T. jest zagadnieniem wstępnym w stosunku do pozwolenia na budowę, to na obecnym etapie załatwiania sprawy podjęcie decyzji byłoby przedwczesne". Powołano się przy tym na informację o złożeniu przez Gminę M. "w dniu 5.06.2012r. w Sądzie Rejonowym w Kielcach pozwu o ustalenie aktów notarialnych przenoszących własność działki oznaczonej nr 100/11, stanowiącej drogę dojazdową w miejscowości T., obręb W.".

W zażaleniu na powyższe postanowienie P. P., podkreślając, że wcześniejsze powództwo Gminy M. o uzgodnienie księgi wieczystej zostało oddalone, wskazał, że Gmina ta nie jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i nie może w związku z tym wnioskować o zawieszenie tego postępowania. Ze stroną nie podjęto żadnej rozmowy w celu odkupienia tej działki i przekazania jej na drogę.

Wojewoda , utrzymując w mocy zakwestionowane postanowienie, przytoczył art. 34 ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy Prawo budowlane oraz § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wskazując jednocześnie, że z projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji, sporządzonego na kopii odpowiedniej mapy sytuacyjno - wysokościowej wynika, że działki nr 100/16 i 100/18, na których zaprojektowano inwestycję, mają dostęp do drogi publicznej tylko i wyłącznie przez działkę nr 100/11, którą na ww. mapie oznaczono jako droga o szerokości 5,0 m. W tym zakresie organ powołał się na załączone do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę pismo Wójta Gminy M. z dnia [...], z którego wynika, że działka nr 100/11 jest drogą wewnętrzną nieurządzoną. Jednakże, już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] ujawnił się S.K. - pełnomocnik P. Ł. P., który okazał Księgę Wieczystą KW [...], zawierającą wpis świadczący, że jego mocodawca jest właścicielem działki nr 100/11. W związku z powyższym organ II instancji, orzekając w ramach wznowionego postępowania w sprawie zakończonej wydaniem pozwolenia na budowę z dnia [...], stwierdził, że ustalenie właściciela działki nr 100/11 należy potraktować jako zagadnienie wstępne w postępowaniu wznowieniowym w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr 100/16 i 100/18 (tj. rozstrzygnięcia, które zapadnie w wyniku wznowienia), do rozstrzygnięcia którego nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale Sąd. Końcowo wskazano, że Gmina M. skierowała do Sądu Rejonowego pozew z dnia 5.06.2012r. o ustalenie, iż umowy zawarte m.in. pomiędzy A.K. a P. P. w części dotyczącej sprzedaży działki nr 100/11 są nieważne, a prawo własności tej nieruchomości przysługuje Gminie M.. Uzasadniając powyższe Gmina M. powołała się na decyzję podziałową Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...], na podstawie której działka nr 100/11 (droga) stała się własnością Gminy z mocy prawa – co jednak nie znalazło odzwierciedlenia w księgach wieczystych. W tym stanie rzeczy, zdaniem organu odwoławczego, zasadne było zawieszenie postępowania wznowieniowego do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Rejonowym w Kielcach w ww. sprawie.

Odnosząc się do treści zażalenia wskazano, że:

- przesłanką ponownego zawieszenia wznowionego postępowania nie jest poprzednie powództwo Gminy M. do Sądu Rejonowego z 2010r. – a pozew z dnia 5.06.2012r.

- podstawę prawną ocenianego postanowienia stanowi art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. tj. zawieszenie postępowania "z urzędu", nie zaś – jak wskazuje żalący się – zawieszenie "na wniosek strony";

- organ nie jest właściwy do oceny zgodności z prawem decyzji podziałowej wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Wojewody z dnia [...] wniósł P. Ł. P. wskazując, że:

1. pozwolenie na budowę z dnia [...] wydano z naruszeniem prawa, ponieważ jako stronę postępowania pominięto jego osobę - właściciela działki Nr 100/11 - stosownie do wpisu w księdze wieczystej nr [...];

2. w dacie wydania decyzji z dnia [...] (dotyczyć może pozwolenia na budowę na sąsiedniej działce) Urząd Gminy M. i Starostwo Powiatowe wiedziały, że występuje niezgodność pomiędzy zapisami dot. działki nr 100/11 w księdze wieczystej a rejestrem gruntów – o czym świadczą pisma przedstawione w załączeniu do skargi;

3. prawomocnym wyrokiem z dnia 29.12.2011r. Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo Gminy M. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, wobec czego prawowitym właścicielem działki nr 100/11 jest skarżący; w rezultacie Gmina M. nie jest stroną postępowania wzowieniowego i nie może składać wniosku o zawieszenie postępowania, ani też wydawać oświadczeń o dostępności do drogi publicznej.

Dodatkowo skarżący podtrzymał argumentację przedstawioną w zażaleniu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda , ustosunkowując się do zarzutów P. Ł. P., powtórzył argumentację zawartą w zakwestionowanym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo wskazano, że pozew Gminy M. z dnia 4.11.2011r., rozstrzygnięty wyrokiem z dnia 29.12.2011r., nie jest tożsamy w treści z pozwem z dnia 5.06.2012r.

Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 13 grudnia 2012r. pełnomocnik skarżącego podkreślił, że stan prawny działki nr 100/11 wynika z księgi wieczystej i jest jednoznaczny – wobec czego brak było podstaw do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody , w którym za zasadne uznano zawieszenie postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty K. z dnia [...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi i zbiornikiem na ścieki sanitarne na działkach nr 100/16 i 100/18, położonych w miejscowości T.. Zaznaczyć trzeba, że u podstaw wznowienia postępowania legła wskazywana w złożonym w tym zakresie przez P. Ł. P. okoliczność braku wzięcia przez niego udziału w prowadzonym w przedmiocie udzielenia ww. pozwolenia postępowaniu. Skarżący wskazał bowiem, że działka nr 100/11 – będąca drogą dojazdową do planowanej inwestycji – stanowi zgodnie z zapisami księgi wieczystej jego własność, nie zaś – jak wynika z twierdzeń Wójta Gminy M., zawartych m. in. w piśmie z dnia [...] (załączonym do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę) – własność Gminy M., stanowiącą drogę wewnętrzną nieurządzoną. W rezultacie ustalenie właściciela działki nr 100/11 jest w przedmiotowym postępowaniu wznowieniowym – zdaniem organu II instancji – zagadnieniem wstępnym, o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Uzasadniając konieczność zawieszenia prowadzonego postępowania Wojewoda powołał się na wniesienie w dniu 5.06.2012r. przez Gminę M. do Sądu Rejonowego powództwa o ustalenie, że umowy zawarte m.in. pomiędzy A.K. a P. Ł.em P.em (w wyniku których skarżący figuruje obecnie w księdze wieczystej jako właściciel tej działki) "w części dotyczącej sprzedaży działki nr 100/11 o powierzchni 0,24 ha położonej w obrębie W., gmina M. są nieważne, a prawo własności tej nieruchomości przysługuje Gminie M." (K-II-3).

Z tak przedstawionym stanowiskiem Wojewody nie sposób się zgodzić.

W pierwszym rzędzie należy wskazać, podzielając stanowisko przedstawione w piśmiennictwie (Komentarz do art. 97 Kodeksu postępowania administracyjnego Grzegorz Łaszczyca, 1.08.2010r., Lex Omega), że formuła art. 97 § 1 pkt 4 nakazuje podkreślić cztery istotne elementy składające się na konstrukcję zagadnienia wstępnego:

1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego;

2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu;

3) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji;

4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.

Wobec niewątpliwego spełnienia trzech z pierwszych powołanych wyżej przesłanek, istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma ustalenie, czy w stanie faktycznym przedstawionym przez organy obu instancji zachodzi również sytuacja, o jakiej mowa w pkt 4.

W tym zakresie należy podkreślić, że wskazana zależność określana jest też jako istnienie związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy a zagadnieniem wstępnym (por. uzasadnienia wyroków NSA: z dnia 7.03.2001r., III SA 32/00, POP 2002, nr 2, poz. 37). Formułując wymóg istnienia zależności, kodeks nie określa jej charakteru. Jednak należy przyjąć, że przepis wymaga związku bezpośredniego, rozumianego również jako "bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd" (por. uzasadnienie uchwały składu pięciu sędziów NSA z dnia 3.06.1996r., OPK 14/96, ONSA 1997, nr 1, poz. 11). Przemawia za tym istota zawieszenia postępowania, instytucji tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy. Gdy w sprawie wyłania się zatem "zagadnienie", które wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. i w konwencji nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego.

Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jako że brak jest podstaw, aby uznać, iż fakt wniesienia przez Gminę M. w dniu 5.06.2012r. powództwa sformułowanego jak w pozwie determinuje prowadzenie postępowania nadzwyczajnego, ocenę przesłanek wznowieniowych i rozstrzygnięcia przez pryzmat powołanej w postanowieniu z dnia [...] podstawy wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (K-I-16), w zw. z art. 151 § 1 K.p.a., (wymieniającym decyzje, jakie mogą zapaść w rezultacie wznowionego postępowania) tak dalece, że zasadne byłoby zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Należy przy tym zwrócić uwagę, że wymaganej przez ostatni z powołanych przepisów bezpośredniej zależności nie można utożsamiać z wymogiem jej ukierunkowania na określoną treść decyzji administracyjnej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno bowiem "zależeć" rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści (por. uzasadnienia wyroków NSA: z dnia 8.06.1998r., II SA 555/98, niepubl.; z dnia 6.10.1997r., II SA 14/97, niepubl., z dnia 7 maja 1999r., IV SA 744/97, niepubl.). Podkreślenia wymaga, że pojęcia "rozpatrzenia sprawy", jakim posługuje się art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., nie można utożsamiać z "rozstrzygnięciem sprawy". Czasownik "rozpatrzyć" oznacza bowiem rozważenie czegoś, wzięcie pod uwagę, zaznajomienie się z czymś, przeanalizowanie, natomiast "rozstrzygnąć" to rozważywszy coś postanowić, zdecydować o czymś, wpłynąć na coś w sposób decydujący. "Rozstrzygnięcie sprawy" odnosi się do stadium podjęcia decyzji w sprawie, natomiast "rozpatrzenie sprawy" należy wiązać z dwoma poprzedzającymi stadiami postępowania, tj. stadium wstępnym i stadium postępowania wyjaśniającego (por. ww. komentarz Grzegorza Łaszczyca).

Reasumując stwierdzić trzeba, że orzeczenie przez Sąd Rejonowy w Kielcach w przedmiocie zasadności wniesionego przez Gminę M. w dniu 5.06.2012r. ww. powództwa nie stanowi "rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego", o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Sam fakt wniesienia przedmiotowego powództwa "o ustalenie, iż umowy zawarte m.in. pomiędzy A.K. a P. P. w części dotyczącej sprzedaży działki nr 100/11 są nieważne, a prawo własności tej nieruchomości przysługuje Gminie M." nie może bowiem zniweczyć rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych, która chroni P. P. – uwidocznionego w tych księgach jako właściciel działki nr 100/11. Ta ostatnia okoliczność znajduje zresztą potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego z dnia 29.12.2011r. sygn. akt: VII 483/10 (K-II-2, załącznik 4), zgodnie z którym nabywcy spornej działki objęci zostali ochroną rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych, a tym samym nabyli skutecznie działkę nr 100/11, jako że nie została im udowodniona zła wiara w ujęciu, jakie ma na uwadze przepis art. 6 ustawy z dnia 6.07.1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. nr 19, poz. 147 ze zm.)".

Mając na uwadze powyższe zasadnym jest stwierdzenie, że do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wystarczający jest materiał dowodowy zebrany w aktach niniejszej sprawy – jako że wynik postępowania z powództwa Gminy M. wniesionego w dniu 5.06.2012r. nie niweczy efektu wpisu prawa własności w księdze wieczystej. W rezultacie zawieszenie prowadzonego przez Starostę K. postępowania prowadzi do jednoznacznej konkluzji o naruszenia przepisów postępowania – to jest art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 12 § 1 K.p.a. (zasada szybkości postępowania) – w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że Wojewoda, oceniając na podstawie art. 138 § 1 i 2 w zw. z art. 144 K.p.a. prawidłowość postanowienia o zawieszeniu wznowionego postępowania nie dostrzegł szeregu błędów, jakich dopuścił się w tym zakresie organ I instancji. Zastrzeżenia Sądu budzi bowiem nie tylko rozstrzygnięcie, ale i uzasadnienie prawne postanowienia Starosty K. z dnia 19.06.2012r. – które należy uznać za co najmniej lakoniczne. W tym zakresie podkreślić trzeba, że organ I instancji, orzekając o zawieszeniu postępowania, nie wskazał w dyspozytywnej części tego postanowienia expressis verbis, do kiedy to zawieszenie ma trwać, nadając temu zawieszeniu charakter bezterminowy – sprzeczny z istotą regulacji wyrażonej w art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 97 § 2 K.p.a., której ratio legis jest zawieszenie postępowania wyłącznie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Ponadto, Starosta K., odnosząc się do zasadniczej z punktu widzenia podjętego rozstrzygnięcia kwestii – a mianowicie stanowiącego przesłankę zawieszenia postępowania zagadnienia wstępnego – w istocie nie wskazał, co stanowi w dacie orzekania w tym przedmiocie takie zagadnienie. Zawarte w tym zakresie w uzasadnieniu postanowienia twierdzenia, że zagadnieniem takim jest postępowanie o uzgodnienie treści księgi wieczystej dotyczącej stanu prawnego działki nr 100/11 należy ocenić jako niezrozumiałe. Kwestia ta legła bowiem u podstaw wydanego uprzednio postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia 19.11.2010r. (K-I-17), a następnie – wobec wydania przez Sąd Rejonowy w Kielcach prawomocnego wyroku z dnia 29.12.2011r. sygn. akt: VII 483/10 o oddaleniu ww. powództwa Gminy M. w dniu 20.04.2012r. – podjęto zawieszone postępowanie (K-I-23). Dodatkowo organ I instancji, opisując następny pozew Gminy M., złożony w dniu 5.06.2012r., dokonuje tego w sposób dalece uproszczony i nieścisły, wskazując, że dotyczy on "ustalenie aktów notarialnych przenoszących własność działki oznaczonej nr 100/11, stanowiącej drogę dojazdową w miejscowości T., obręb W.". Stanowi to kolejny dowód na brak przeprowadzenia w niniejszej sprawie przez Starostę K. dogłębnej analizy zasadności zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., który to błąd powielił także organ II instancji.

Odnosząc się do zarzutu skargi, o tym że wobec treści wyroku z dnia 29.12.2011r. Gmina M. nie może składać wniosku o zawieszenie postępowania, wskazać trzeba, że postanowienie Starosty K. z dnia 19.06.2012r. zostało wydane z urzędu – na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., nie zaś – jak sugeruje skarżący "na wniosek strony". Odnośnie pozostałych zarzutów należy wyjaśnić stronie, że sąd administracyjny jest związany przy orzekaniu granicami sprawy (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a więc kontrolą legalności mogło być objęte wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania – nie zaś merytoryczne rozstrzygnięcie wznowionego postępowania, które dopiero zapadnie.

Orzekając w niniejszej sprawie ponownie organy, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, przeprowadzą postępowanie zgodne z wymogami procedury administracyjnej i wydadzą stosowne rozstrzygnięcia.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku znajduje oparcie w art. 152 ustawy P.p.s.a.