Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1070/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 97  ust. 5,  art. 94  ust. 1,  art. 95  ust. 1  pkt 4
journal: Dz.U. 1990 nr 30 poz 179
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
article: art. 105   par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie asesor WSA Mirosław Gdesz asesor WSA Marta Laskowska Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pomocy finansowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji w L. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania G. W. pomocy finansowej na spłatę zadłużenia związanego z nabyciem lokalu mieszkalnego.

W uzasadnieniu decyzji przedstawiony został następujący stan sprawy.

Komendant [...] Policji w L. decyzją z dnia [...] stycznia 1999 r. nr [...] odmówił przyznania G. W. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 1999 r. wskazując, że w związku ze zbyciem przez skarżącą własnościowego prawa do lokalu zgodnego z przysługującymi normami brak było podstaw do przyznania pomocy finansowej.

Zainteresowana w dniu 5 grudnia 2001 r. ponownie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na nabycie lokalu mieszkalnego. Komendant [...] w L. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na fakt, iż wniosek dotyczył tego samego lokalu mieszkalnego, który został wskazany w poprzednim postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lutego 2004 r. sygn. I SA 1312/02 oddalił skargę G. W.

Następnie G. W. złożyła w dniu 5 stycznia 2005 r. kolejny wniosek o przyznanie pomocy finansowej podając, że uzyskała lokal mieszkalny przy ul. [...] w W. Komendant [...] Policji w L. decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. umorzył postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej na spłatę zadłużenia związanego z nabyciem lokalu. Od tej decyzji zainteresowana złożyła odwołanie, w którym podniosła, że postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe. Zdaniem odwołującej orzeczenia na podstawie których odmówiono pomocy finansowej stały się bezprzedmiotowe na skutek zmiany przepisów i wobec tego powinno nastąpić ich wygaśnięcie na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.

Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Główny Policji w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2005 r. podał, że zgodnie z art. 97 ust. 5 ustawy o Policji przydział i opróżnianie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 91, 92 i 94 następuje w formie decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności, o których mówi ten przepis. Zmiana stanu prawnego nie spowodowała również zmian prawa materialnego, które stworzyłoby możliwość przyznania G. W. pomocy finansowej. Zgodnie z obecnie jak i poprzednio obowiązującymi przepisami policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Prawo to jest realizowane w formie rzeczowej przez przydział lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej (art. 90 ustawy), bądź w formie finansowej przez przyznanie pomocy na uzyskanie mieszkania we własnym zakresie (art. 94 ust. 1 ustawy o Policji).

Pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji jest konsekwencją niezrealizowania uprawnienia policjanta, który ma prawo do otrzymania lokalu na podstawie decyzji administracyjnej.

Lokalu mieszkalnego nie przydziela się na podstawie decyzji administracyjnej w sytuacji, gdy policjant lub jego małżonek posiadają w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. Lokalu mieszkalnego nie przydziela się także w razie zbycia przez policjanta lub jego małżonka własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu (art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Oceny uprawnień policjanta dokonuje się na dzień nabycia lokalu. Wymaga to analizy, czy w tej dacie policjant posiadał prawo do otrzymania pomocy finansowej (art. 94 ust. 1) i prawo do przydziału lokalu mieszkalnego.

Z akt sprawy wynika, że G. W. w dniu nabycia mieszkania nie spełniała warunków do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, gdyż zbyła lokal mieszkalny zgodny z przysługującymi normami zaludnienia. Nie posiadała w związku z tym również uprawnień do otrzymania pomocy finansowej na podstawie arat. 94 ust. 1 ustawy o Policji.

Od wydania decyzji z dnia [...] stycznia 1999 r. jak i z dnia [...] lutego 2005 r. nie nastąpiła zmiana stanu prawnego. Przesłanki, z powodu których odmówiono prawa do pomocy finansowej zostały zawarte w przepisie art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji, którego treść odpowiada poprzedniemu art. 95 pkt 4. Ponadto w świetle przepisów obecnie obowiązującego rozporządzenia jak również poprzednio stosowanego zarządzenia MSWiA z dnia 30 września 1997 r. brak jest podstaw prawnych do przyznania zainteresowanej przedmiotowego świadczenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. W. podniosła, że wydane decyzje naruszają art. 94 ust. 1 i 2 oraz art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji oraz art. 7, 8, 11, 75 § 1, 80, 105 § 1 i art. 162 § 1 k.p.a. W ocenie skarżącej decyzja z [...] stycznia 1999 r. jest nieważna, gdyż wydana została w oparciu o zarządzenia z dnia 30 września 1997 r., które zgodnie z art. 93 Konstytucji nie może stanowić podstawy prawnej. W związku z tym wskazane jest stwierdzenie jej wygaśnięcia z uwagi na bezprzedmiotowość.

Odpowiadając na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd obowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Skarga nie mogła być uwzględniona. Należy przypomnieć, że przedmiotem zaskarżenia są decyzje z dnia [...] lutego 2005 r. Komendanta [...] Policji w L. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej i z [...] marca 2005 r. o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszej instancji. W tych decyzjach organy przyjęły, że postępowanie jest bezprzedmiotowe z uwagi na to, iż sprawa została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną. Ocenie Sądu podlegały tylko te wymienione decyzje. Skarżąca poza tym, że wskazała, iż naruszają one m.in. art. 105 § 1 k.p.a. nie podała na czym to naruszenie miało polegać.

W tym postępowaniu Sąd nie mógł dokonać oceny zgodności z prawem decyzji z [...] stycznia 1999 r. i [...] marca 1999 r., gdyż nie były one przedmiotem skargi, a ponadto były one już oceniane w postępowaniu nadzorczym i Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] odmówił stwierdzenia ich nieważności a w uzasadnieniu wskazał, że nie dopatrzył się naruszenia art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji.

Orzekające w sprawie organy prawidłowo ustaliły, że postępowanie wszczęte kolejnym wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Należy też zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2004 r. sygn. I SA 1312/02 oddalił skargę G. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję Komendanta [...] Policji w L. z dnia [...] lutego 2002 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania funkcjonariuszowi policji pomocy finansowej. Wyrok ten jest prawomocny. Zatem także z tej przyczyny niedopuszczalne było ponowne merytoryczne rozstrzyganie o uprawnieniach skarżącej i postępowanie podlegało umorzeniu.

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).