Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1542/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par 1, 3 i 4, art. 246 par.1 pkt 2, art. 257 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 13 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2005 rok p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącej D. A. prawo pomocy poprzez zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu [...] roku D. A. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w sprawie podatku od nieruchomości za 2005 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 235 zł skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach D. A. wskazała, że źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości 1.600 zł netto oraz działalności gospodarczej – doradztwa podatkowego, która jednak za jedenaście miesięcy 2011 roku przyniosła stratę w wysokości 7.489 zł. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 828 m2 z budynkiem w budowie zagrożonym katastrofą budowlaną i zniszczonym budynkiem gospodarczym, oraz samochodu osobowego marki Renault Megane Scienic rok produkcji 1997, nie posiada innego majątku. Jest osobą schorowaną, co uniemożliwia jej wykonywanie działalności gospodarczej, a nadto wiąże się z wysokimi wydatkami na leki i leczenie. Wnioskodawczyni zamieszkuje w domu należącym do jej siostry, która ponosi koszty jego utrzymania, skarżąca partycypuje jedynie w kosztach ogrzewania.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej jest częściowo zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zaś stosownie do art. 245 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy D. A. wskazała, iż aktualnie źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.600 zł netto, gdyż prowadzona działalność gospodarcza przynosi straty w związku z pogarszającym się stanem zdrowia skarżącej. Wnioskodawczyni zamieszkuje w domu swojej siostry partycypując w kosztach jego ogrzewania. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 828 m2 z zagrożonym katastrofą budowlaną budynkiem w budowie oraz samochodu osobowego marki Renault Megane Scienic rok produkcji 1997, nie posiada innego majątku.

Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że D. A. wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należało za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Skarżąca posiada stałe źródło utrzymania w postaci emerytury, w niewielkim stopniu i tylko w okresie zimowym partycypuje w kosztach utrzymania domu ponoszonych przez jej siostrę, powyższe umożliwi jej więc czynienie drobnych comiesięcznych oszczędności w celu pokrycia ewentualnych dalszych wydatków związanych z niniejszym postępowaniem, których wysokość będzie już zdecydowanie niższa. Podobnie obecna strata z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą nie przekreśla możliwości uzyskiwania z jej tytułu dochodów w przyszłości. Przedstawione okoliczności nie pozwala na przyjęcie tezy o trwałej utracie możliwości sfinansowania kosztów postępowania przez skarżącą, czyniąc niezasadnym jej wniosek o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

P.Z-C.