Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 513/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 3 , art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 18 , art. 56 § 3 i art. 57 § 1 i 4
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi BK na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

BK wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisane w sentencji postanowienie.

Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że Wójt Gminy [.] prowadzi wobec BK postępowanie egzekucyjne w administracji. Z uwagi na zgłoszenie przez zobowiązaną zarzutów do doręczonych jej tytułów wykonawczych postanowieniem z [.] września 2020 r. nr [.], Naczelnik Urzędu Skarbowego w [.] zawiesił prowadzone postępowanie egzekucyjne, ze skutkiem od 8 września 2020 r., powołując się na przepisy art. 56 § 3, 56 § 1 pkt 5 oraz 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1427; dalej powoływana skrótem "u.p.e.a."). Postępowanie to zostało przez ww. organ podjęte postanowieniem [.] kwietnia 2021 r. nr [.], w podstawie prawnej którego powołano przepisy art. 57 § 1 i 17 § 1 u.p.e.a. Od rozstrzygnięcia tego zobowiązana wniosła zażalenie, którego niedopuszczalność stwierdził Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [.] opisanym w sentencji postanowieniem, powołując się na przepisy art. 134 i 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 18 u.p.e.a. Organ odwoławczy uznał, że w toku postępowania egzekucyjnego zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego nie przysługuje. W myśl bowiem art. 17 § 1 u.p.e.a., na wydane w toku postępowanie egzekucyjnego postanowienia zażalenie przysługuje, jeżeli stanowi tak Kodeks postępowania administracyjnego lub u.p.e.a. Obowiązek wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego wynika z art. 57 § 1 i art. 56 § 3 u.p.e.a.. Żadna z wymienionych ustaw nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zakres kognicji sądu administracyjnego, jak wynika z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, musi być określony w ustawie. Zasadniczym aktem prawnym regulującym tę problematykę jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej powoływana skrótem "p.p.s.a."). W art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. postanowiono, że kontroli sądu administracyjnego podlegają postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Nie wszystkie zatem rozstrzygnięcia podjęte w toku postępowania egzekucyjnego w administracji przez organy administracji publicznej podlegają kontroli sądu administracyjnego. W razie niedopuszczalności drogi sądowej skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że na wydane w toku postępowania egzekucyjnego w administracji postanowienie o podjęciu zawieszonego postanowienia zażalenie nie przysługuje. Informacja taka została też zawarta w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego. Kwestie te regulują powołane przez organy przepisy art. 56 § 3 i art. 57 § 1 u.p.e.a. Z art. 57 § 4 tej ustawy wynika, że zażalenie przysługuje tylko na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania. Regulację tę uznać należy za kompletną i niewymagającą odwołania się, poprzez odesłanie zawarte w art. 18 u.p.e.a., do art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2011 r. sygn. II OSK 1974/09; opublikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ale nawet na podstawie ostatnio powołanego przepisu zażalenie w toku postępowania administracyjnego przysługuje tylko na postanowienie o zawieszeniu postępowania i odmowie jego podjęcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2013 r. sygn. II OSK 1272/12 oraz wyrok z 18 czerwca 2013 r. sygn. II OSK 2296/12).

Zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, ani samo postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, nie należą do kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Nie są to postanowienia, na które służy (służyło) zażalenie. Postanowienia, na które służy zażalenie w postępowaniu egzekucyjnym, albo wydane na skutek rozpoznania prawnie dopuszczalnego zażalenia, muszą odpowiadać wymaganiu z art. 17 § 1 u.p.e.a., a więc być wyraźnie przewidziane w ustawie. Zażalenie wniesione na takie postanowienie jest niedopuszczalne w rozumieniu przepisów art. 134 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 18 u.p.e.a. Z uwagi natomiast na to, że postanowienie o niedopuszczalności zażalenia wydane zostało na skutek rozpatrzenia zażalenia nieprzewidzianego w ustawie, to wbrew stanowisku organu odwoławczego nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Nie zostało ono bowiem wydane na skutek rozpoznania dopuszczalnego i przewidzianego w ustawie zażalenia. Nie spełnia więc kryteriów określonych w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., ani żadnym innym przepisie tej ustawy. Droga sądowa w takiej sprawie, jak zainicjowana skargą BK, jest zatem niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Błędne pouczenie organu nie wykreowało prawa wniesienia skargi i poddania kontroli sądu administracyjnego postanowienia z [.] czerwca 2021 r. Skarga podlegała więc odrzuceniu, o czym postanowiono w sentencji postanowienia.