Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 175/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przekazania podania do Starostwa Powiatowego w T. postanawia odrzucić zażalenie D.W. na postanowienie z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 175/11 o oddaleniu wniosku o wyłączeniu sędziów.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 175/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącej D.W. o wyłączenie sędziów L.S. i D.G..

Postanowienie to zostało doręczone skarżącej D.W. w dniu 17 grudnia 2013 r.

W dniu 23 grudnia 2013 r. skarżąca nadała listem poleconym zażalenie na powyższe postanowienie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2014 r. wezwano D.W. do uiszczenia wpisu od powyższego zażalenia.

Wezwanie to doręczono D.W. w dniu 31 stycznia 2014 r.

Pismem z dnia 4 lutego 2014 r. D.W. wniosła zażalenie na wskazane wyżej zarządzenie.

Postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt I OZ 148/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie.

W wykonaniu prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2014 r., pismem z dnia 11 marca 2014 r. ponownie wezwano D.W. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 18 listopada 2013 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Wezwanie to doręczono D.W. w dniu 1 kwietnia 2014 r., jednak opłata od wskazanego wyżej zażalenia nie została w wyznaczonym terminie uiszczona.

W dniu 7 kwietnia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca w wyznaczonym terminie nie uiściła opłaty ustalonej prawomocnym zarządzeniem – zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Podkreślić przy tym należy, że bez wpływu na ocenę, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie uiściła opłaty od zażalenia pozostaje fakt złożenia przez nią w dniu 7 kwietnia 2014 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie ustalające wspomnianą opłatę było bowiem prawomocne, a jego prawidłowość ocenił Naczelny Sąd Administracyjny. Skoro zatem wezwanie o opłatę nastąpiło w wyniku wykonania prawomocnego zarządzenia, złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie dotyczyło tej konkretnej opłaty. Wniosek ten zostanie rozpatrzony w stosownym trybie, a jego ewentualne uwzględnienie będzie miało znaczenie w toku dalej prowadzonego postępowania w tej sprawie. Zauważyć wypada, że jeżeli po prawomocnym wezwaniu o opłatę strona mogłaby składać wniosek o przyznanie prawa pomocy również w odniesieniu do tej opłaty, kwestia tej opłaty mogłaby nigdy nie zostać rozstrzygnięta, skoro po każdym prawomocnym rozstrzygnięciu stwierdzającym konieczność jej uiszczenia można byłoby składać kolejny wniosek w tym przedmiocie. W konsekwencji strona mogłaby skutecznie uniemożliwić merytoryczne rozpatrzenie sprawy.