Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 763/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...].

Pismem z dnia [...] marca 2022 r. M. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż wszczęto egzekucję kwoty [...]zł, a jej całkowite wyegzekwowanie wyrządzi niepowetowaną szkodę w jego majątku. Skarżący wskazał, iż trudna sytuacja życiowa polegająca na braku pracy, brak majątku i leczenie się z alkoholizmu powoduje, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenie skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm., w skrócie "p.p.s.a."), jest zasadą, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po wniesieniu skargi organ administracji (art. 61 § 2 p.p.s.a.), a po przekazaniu sądowi skargi – sąd, może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, przy czym sąd wydaje takie postanowienie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a.).

Wskazać należy, że przy wydawaniu postanowienia o wstrzymaniu wykonania lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie kontroluje zaskarżonej decyzji, lecz jedynie ocenia zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przy czym podkreślenia wymaga, że ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że jego wykonanie faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się rozumieć przez skutki trudne do odwrócenia takie skutki - związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach i obowiązkach stron - których rodzaj i zakres wystąpienia winien być oceniany w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie (por. postanowienie NSA z 24 maja 2016 r., I OZ 516/16, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei, niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Podkreślić należy, że dla wykazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczające samo powołanie się na te przesłanki, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności.

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że złożony wniosek powinien być przez stronę szczegółowo uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że zachodzą przesłanki do jego wstrzymania. Okoliczności wskazane przez skarżącego tj. trudna sytuacja materialna wywołana alkoholizmem, na dowód której skarżący przesłał dokumenty, uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji gdyż jej wykonanie zdecydowanie będzie miało wpływ na sytuację materialną skarżącego.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.