Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 950/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę - w zakresie wniosku skarżącej o dokonanie wykładni wyroku wydanego w dniu 28 lutego 2012 r. p o s t a n a w i a odmówić E. K. dokonania wykładni wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 950/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę E. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 r. tutejszy Sąd odmówił E. K. sporządzenia uzasadnienia tego wyroku i doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem z uwagi na przedwczesne złożenie przez skarżącą wniosku w tym zakresie.

Następnie, prawomocnym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 lutego 2012 r.

W dniu 9 maja 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o dokonanie wykładni powyższego wyroku, w szczególności w zakresie bezkarności Prezydenta Miasta .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

Potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W trybie art. 158 p.p.s.a. sąd może wyjaśniać wątpliwości powstałe w wyniku niejasnego sformułowania sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia.

Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi zatem wtedy, gdy treść wyroku jest niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (postanowienia NSA: z dnia 25 lutego 2005 r., OZ 1018/04, z dnia 17 lipca 2006 r., I FZ 270/06 oraz z dnia 9 stycznia 2008 r., II OZ 1364/07 – niepublikowane; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 562).

Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 950/11, Sąd oddalił skargę E. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

W myśl art. 151 p.p.s.a., sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia.

Oznacza to, iż oddalenie skargi jest równoznaczne z uznaniem przez Sąd zaskarżonego aktu – w tym wypadku – postanowienia Wojewody z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność środka odwoławczego od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – za zgodny z prawem.

Wobec jednoznacznego i nie budzącego żadnych wątpliwości brzmienia sentencji wyroku z dnia 28 lutego 2012 r. oraz braku jego uzasadnienia, wniosek skarżącej o wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści nie może zostać uwzględniony.

Z tych względów Sąd, wobec brak przesłanek określonych w art. 158 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.