Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1040/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 190
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung (spraw.), Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na aplikację sędziowską i aplikację prokuratorską – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w K. decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] , na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157 ze zm.) odmówił przyjęcia T. K. na aplikację prokuratorską i aplikację sędziowską.

Po rozpatrzeniu odwołania T. K. od powyższej decyzji Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ przywołał treść art. 16 ust. 2 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, zgodnie z którym Minister Sprawiedliwości zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych sądów i prokuratury, nabór na aplikację ogólną, sędziowską oraz prokuratorską i jednocześnie wyznacza limit miejsc na te aplikacje. O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta z zaliczonych sprawdzianów oraz łącznej oceny przebiegu praktyk (art. 26 ust. 3 tej ustawy). W myśl zaś art. 29 ust. 2 powołanej ustawy Dyrektor Krajowej Szkoły decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację sędziowską albo prokuratorską wydaje według kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2 ustawy, do miejsca wyczerpania limitu przyjęć na te aplikacje.

Minister Sprawiedliwości rozporządzeniem z dnia 6 października 2011 r. w sprawie odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej (Dz. U. Nr 217, poz. 1292) – określił organizację, szczegółowe warunki i tryb odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej, szczegółowe warunki odbywania w trakcie aplikacji sędziowskiej stażu na stanowisku referendarza sądowego, jak również sposób ustalania systemu punktowego oceny zaliczania sprawdzianów i ich poprawek, praktyk i stażu objętych programem aplikacji, mając na względzie zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania stanowiska, odpowiednio asystenta sędziego, asystenta prokuratora, referendarza sądowego, sędziego i prokuratora oraz konieczność jednolitej i obiektywnej oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów. Ten akt prawny zastąpił wydane na tej samej podstawie prawnej rozporządzenie z dnia 30 czerwca 2009 r. (Dz. U. Nr 107, poz. 895), które utraciło moc z dniem 12 października 2011 r. Zgodnie z treścią § 6 ust. 1 i 4 pow. rozporządzenia z dnia 6 października 2011 r. cykl szkoleniowy zamyka sprawdzian wiedzy i umiejętności jej praktycznego wykorzystania z zakresu problematyki objętej danym cyklem szkoleniowym. Oceny sprawdzianu dokonuje się w systemie punktowym w skali od 0 do 5 punktów, przy czym ocena stanowi wielokrotność 0,5 punktu. Za uzyskanie pozytywnej oceny uważa się uzyskanie co najmniej 2 punktów.

Następnie organ podkreślił, że jednym z podstawowych warunków decydujących o wydaniu decyzji o przyjęciu lub też o wydaniu decyzji o odmowie przyjęcia na aplikację prokuratorską lub sędziowską jest pozycja danego kandydata na liście klasyfikacyjnej. W przedmiotowej sprawie przyczyną wydania decyzji o odmowie przyjęcia na aplikację prokuratorską i aplikację sędziowską był brak spełnienia przesłanki związanej z umieszczeniem na liście klasyfikacyjnej na pozycji w granicach limitu określonego zarządzeniami Ministra Sprawiedliwości w zakresie aplikacji prokuratorskiej i aplikacji sędziowskiej.

Minister Sprawiedliwości, badając postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji, stwierdził, że miejsce T. K. na liście klasyfikacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 2 powołanej ustawy, zostało ustalone prawidłowo, w konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Odwołujący został umieszczony na liście klasyfikacyjnej na miejscu [...], znajdującym się poza wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości limitem miejsc na aplikacji sędziowskiej i prokuratorskiej. Organ podał, że zgodnie ze znajdującym się w dołączonych aktach przebiegu aplikacji ogólnej – arkuszem oceny łącznej z przebiegu wszystkich praktyk, wystawionej przez patrona koordynatora, ocena ta wynosiła [...] . Ze sprawdzianów uzyskał on [...] punkty. Suma punktów ze wszystkich sprawdzianów i praktyk wyniosła [...] , co stanowiło podstawę umieszczenia odwołującego na pozycji [...] listy klasyfikacyjnej. Minister Sprawiedliwości wskazał, że badając sprawę nie stwierdził, aby przy wyliczaniu punktów Dyrektor Szkoły popełnił błędy rachunkowe, natomiast oceny ze sprawdzianów i praktyk mieszczą się w ustawowej skali i są zgodne z kryteriami ocen sporządzonymi przez komisję, o której mowa w rozporządzeniu.

Odnosząc się do zarzutu odwołującego, polegającego na jednoosobowym sprawdzaniu prac przez członka komisji sprawdzianowej organ stwierdził, że sprawdziany wszystkich aplikantów są sprawdzane przez komisję sprawdzianową, a procedura sprawdzania polega na referowaniu pracy przez jednego z nich i wspólnym podejmowaniu decyzji przez wszystkich członków komisji, co do oceny. Organ podkreślił, że o wspólnym procedowaniu świadczą podpisy wszystkich członków komisji sprawdzianowej na protokołach, będących częścią ich pracy.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu, dotyczącego błędnego wpisania do protokołu komisji oceny, którą odwołujący się uzyskał ze sprawdzianu z dnia [...] lutego 2011 r. z zakresu wyroku sądu karnego pierwszej instancji z uzasadnieniem, organ wskazał, że analiza wskazanej w odwołaniu pracy wskazuje na wystawienie oceny "-4" z dopiskiem w nawiasie "dobry minus". W protokole komisja wpisała liczbę punktów 3,5 przy numerze kodu, odpowiadającego numerowi kodu pracy odwołującego. Organ wskazał, że odwołujący błędnie założył, że ocenę "-4" należy zrównać z liczbą 4. Ocena dobry minus oznacza bowiem, że jest to ocena niższa niż dobry, a to oznacza, że musi być ona niższa o 0,5 punktu. Taką też decyzję podjęła komisja egzaminacyjna, która sporządziła protokół po przeprowadzonym egzaminie.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego rzekomej nieprawidłowości polegającej na braku wskazania motywów, którymi kierowała się komisja dokonująca sprawdzania pracy pisemnej z dnia [...] marca 2011 r. organ wskazał, że nie ma żadnych wątpliwości, co do tego, że komisja sprawdzianowa dokonała oceny pracy pisemnej odwołującego, ponieważ protokół komisji został podpisany przez wszystkich jej członków i zawiera oceny prac aplikantów, w tym odwołującego. Okoliczność braku uwag członków komisji egzaminacyjnej na pracy pisemnej odwołującego nie ma istotnego znaczenia dla oceny prawidłowości przeprowadzenia wyżej wymienionego sprawdzianu, a w konsekwencji nie może mieć wpływu przy dokonywaniu przez organ odwoławczy ustaleń odnośnie prawidłowości kolejności miejsc na liście klasyfikacyjnej aplikantów.

Minister Sprawiedliwości wyjaśnił, że nie ma uprawnień do merytorycznego podważenia ocen ze sprawdzianów wystawionych przez komisję sprawdzianową, gdyż jest ona niezależna, co oznacza, że Minister nie może merytorycznie oceniać sposobu dokonywania ocen poszczególnych sprawdzianów. Jednak organ I instancji ma obowiązek odnieść się w postępowaniu do liczby punktów uzyskanych ze sprawdzianów i praktyk, zaś organ odwoławczy winien ustalić, czy liczba ta została ustalona prawidłowo. Choć oceny ze sprawdzianów i praktyk nie podlegają zaskarżeniu w odrębnym trybie, są istotnym elementem mającym pośredni wpływ na treść decyzji wydawanej przez Dyrektora Krajowej Szkoły.

Odnosząc się zaś do egzaminu z dnia [...] stycznia 2011 r. organ podał, że na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 8 i 11 ustawy, Dyrektor Krajowej Szkoły ma prawo ingerować w formalną prawidłowość prac komisji sprawdzianowej. Uchybienie w trakcie przeprowadzania egzaminu w dniu [...] stycznia 2011 r. miało właśnie taki charakter, bowiem na skutek błędu część aplikantów miała dostęp do rozwiązania kazusu. Ingerencja Dyrektora Szkoły była jego obowiązkiem i nie naruszała niezależności komisji sprawdzianowej. Biorąc pod uwagę powyższe, nie znalazł uznania, zdaniem organu, zarzut odwołującego o uchybieniach przez Dyrektora dotyczących unieważnienia sprawdzianu z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz żądanie dotyczące unieważnienia tego sprawdzianu.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi T. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który po rozpatrzeniu sprawy wyrokiem z dnia z 14 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 609/12, oddalił przedmiotową skargę. Sąd wskazał, że określenie miejsca T. K. na pozycji [...] listy klasyfikacyjnej nastąpiło w sposób prawidłowy, czego konsekwencją była odmowa przyjęcia go na aplikację sędziowską i prokuratorską.

W odniesieniu natomiast do zarzutów skarżącego dotyczących: zasad oceniania poszczególnych sprawdzianów, jednoosobowego sprawdzania prac przez członka komisji sprawdzianowej, oceny wystawionej ze sprawdzianu z dnia [...] lutego 2011 r., naruszenia przez Dyrektora Szkoły art. 15 ust. 2 pkt 11 ustawy o Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, poprzez wydanie przez niego zarządzenia nr 26/2011 w dniu 14 lutego 2011 r. w sprawie unieważnienia sprawdzianu przeprowadzonego w dniu [...] stycznia 2011 r. i zarządzeniu ponownego jego przeprowadzenia, Sąd podzielił stanowisko organu, a zarzuty uznał za bezzasadne.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej T. K. od powyższego wyroku, wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 2471/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wskazał, że dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd obowiązany jest wskazać podstawy prawne zaskarżonej decyzji, w tym przede wszystkim przepis prawa materialnego będący podstawą wydania zaskarżonej decyzji. W razie zmiany w wyniku nowelizacji, Sąd obowiązany jest wskazać przepis prawa obowiązujący w dniu wydania decyzji. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, co zasadnie podniesiono w skardze kasacyjnej, Sąd nie wywiódł na podstawie jakiego stanu prawnego przeprowadził kontrolę zaskarżonej decyzji, choć wskazał, że istota sprowadza się do sposobu ustalenia liczby punktów, jakie uzyskał skarżący po zakończeniu aplikacji ogólnej. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że podstawę materialnoprawną stanowi art. 26 ust. 3 ustawy z 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz.U. Nr 26, poz. 157, obecnie obowiązujący tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1230). Regulacja prawna art. 26 ust. 3 powołanej ustawy została w sposób istotny zmieniona ustawą z 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 203, poz. 1192). Według pierwotnego brzmienia art. 26 ust. 3 "O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich sprawdzianów i praktyk w czasie aplikacji ogólnej. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o kolejności decyduje suma punktów uzyskanych ze sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio". Według aktualnego brzemienia art. 26 ust. 3 tej ustawy "O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta z zaliczonych sprawdzianów oraz łącznej oceny przebiegu praktyk. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o kolejności decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta ze sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio". Minister Sprawiedliwości rozpoznał sprawę na podstawie obowiązującej regulacji prawnej. W zaskarżonym wyroku Sąd przyjął: "(...) zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy (w brzmieniu sprzed nowelizacji, która nastąpiła z dniem 12 października 2011 r.) o kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich sprawdzianów i praktyk w czasie aplikacji ogólnej". I dalej Sąd wskazał, że "Badając w tym zakresie postępowanie przeprowadzone przez organ, stwierdzić należy, że miejsce T. K. na liście kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 2 ustawy zostało ustalone prawidłowo (...)". Dalej jednak Sąd stosuje do ustaleń stanu faktycznego nową regulację, wywodząc, że jak wynika ze znajdującej się w aktach oceny łącznej z przebiegu wszystkich praktyk (...).

Dalej Sąd wskazał, że zastrzeżenia budzi również przyjęcie reguł obowiązywania rozporządzeń wykonawczych. Zasadnie zatem w skardze kasacyjnej zarzucono, że Sąd w zaskarżonym wyroku nie ustalił według jakiego stanu prawnego przeprowadził kontrolę zaskarżonej decyzji, a przy istotnych elementach hipotetycznego stanu faktycznego, które uległy zmianie w regulacji prawnej jest to przesadzające o prawidłowości rozpoznania sprawy, a następnie kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Daje to podstawę do odrzucenia oceny Sądu co do prawidłowości kontroli miejsca T. K. na liście klasyfikacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zastosowanie w niniejszej sprawie ma przepis art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157, ze zm.), zmieniony przez art. 7 pkt 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 203, poz. 1192) w brzmieniu obowiązującym od dnia 12 października 2011 r., zgodnie z którym o kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta z zaliczonych sprawdzianów oraz łącznej oceny przebiegu praktyk. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o kolejności decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta ze sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Zastosowanie w sprawie nowego stanu prawnego wynika z faktu, że ani ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r., ani rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia

6 października 2011 r. w sprawie odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej (Dz. U. Nr 217, poz.1292) nie zawierają przepisów przejściowych odnośnie skutków nowego sposobu ustalania łącznej oceny przebiegu praktyk oraz sumy punktów ze sprawdzianów, decydujących (wraz z łączną oceną przebiegu praktyk) o kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej. Brak przepisów przejściowych oznacza, że nowa regulacja może być stosowana do zdarzeń, które miały miejsce po jej wejściu w życie, tj. po 12 października 2011 r. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie lista klasyfikacyjna aplikantów aplikacji ogólnej, którą ukończył skarżący została ogłoszona w dniu [...] grudnia 2011 r., to zastosowanie w jego sprawie będzie miał zmieniony przepis art. 26 ust. 3 powołanej ustawy.

Zgodnie bowiem z art. 26 ust. 2 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury lista klasyfikacyjna aplikantów jest ogłaszana przez Dyrektora Krajowej Szkoły w Biuletynie Informacji Publicznej w terminie 14 dni od dnia zakończenia aplikacji ogólnej. Skoro więc lista klasyfikacyjna została ogłoszona w dniu [...] grudnia 2011 r. , to zakończenie aplikacji ogólnej nastąpiło po dniu 12 października 2011 r., a zatem do ustalania łącznej oceny przebiegu praktyk oraz sumy punktów ze sprawdzianów decydującej o kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej miały zastosowanie nowe zasady, które weszły w życie z dniem 12 października 2011 r.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 cytowanej ustawy decyzję o przyjęciu na aplikację sędziowską albo prokuratorską Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje według kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, do miejsca wyczerpania limitu przyjęć na te aplikacje. Stosownie zaś do art. 26 ust. 3 tej ustawy, o kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta z zaliczonych sprawdzianów oraz łącznej oceny przebiegu praktyk. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o kolejności decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta ze sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Minister Sprawiedliwości zarządzeniem nr 223/11/DK z dnia 5 października 2011 r. w sprawie zarządzenia naboru na aplikację sędziowską w 2011 r. (Dz. Urz. MS Nr 2, poz. 11) oraz zarządzeniem nr 224/11/DK z tej samej daty w sprawie zarządzenia naboru na aplikację prokuratorską w 2011 r. wyznaczył limit 105 miejsc na aplikacji sędziowskiej i limit 45 miejsc na aplikacji prokuratorskiej. W związku z tym, że T. K. ukończył aplikację ogólną zajmując [...] pozycję na liście klasyfikacyjnej aplikantów Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury odmówił przyjęcia skarżącego na aplikację prokuratorską i aplikację sędziowską.

W ocenie Sądu organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, w wyniku którego ustaliły wskazane wyżej miejsce skarżącego na liście klasyfikacyjnej.

Zaznaczyć należy, że w toku postępowania odwoławczego dotyczącego umieszczenia na liście klasyfikacyjnej mogą być poprawiane błędy rachunkowe oraz weryfikowana zgodność formalna ocen wystawionych przez komisje, nie podlega natomiast merytorycznemu badaniu sama ocena wystawiona przez komisje.

Podkreślenia wymaga również fakt, że sam skarżący nie kwestionuje prawidłowości rachunkowej ustaleń w zakresie wyliczenia punktów, lecz zasady przeprowadzenia sprawdzianów i sposób ich oceny. Błędy i uchybienia organu popełnione w tym zakresie, w jego ocenie, miały wpływ na kształt ostatecznej listy klasyfikacyjnej.

Odnosząc się zatem do zarzutów skargi w pierwszej kolejności należy wskazać, że niezasadne są w ocenie Sądu zarzuty skargi dotyczące prawidłowości wystawienia przez komisje ocen ze sprawdzianów. Minister Sprawiedliwości dokonał badania w tym zakresie i stwierdził, że o wspólnym procedowaniu przez członków komisji świadczą arkusze ocen z podpisami trzech członków komisji sprawdzianowej oraz protokoły komisji egzaminacyjnej. Organowi nie można zarzucić w niniejszej sprawie – z powodu wyłącznie przekonania skarżącej opartego na wypowiedziach innych aplikantów – naruszenia zasady prawdy obiektywnej.

Niezasadny jest również zarzut dotyczący oceny wystawionej ze sprawdzianu z dnia [...] lutego 2011 r., wskazujący, że w miejscu przeznaczonym na ocenę widnieje zapis "dobry minus", a pod nim liczba "3,5", oraz że w zbiorczym protokole ocen prac z tego sprawdzianu ocena pracy skarżącego została określona jako "3,5". Podkreślić należy bowiem, że system punktowy był jedynym dopuszczalnym przez obowiązujące przepisy prawa sposobem dokonywania oceny prac pisemnych ze sprawdzianów przeprowadzonych w KSSiP, a to oznacza, że ilość punktów z pracy skarżącego "- 4" niewątpliwie nie mieściła się w skali punktowej. Zasadnie zatem wobec dostrzeżonej niespójności ocen sprawdzianu z dnia [...] lutego 2011 r. (zawierających + i -) zamiast 0,5 punktu komisja pismem z dnia [...] marca 2011 r. poinformowała Dyrektora KSSiP o przyjęciu wspólnej zasady przyznawania punktacji na sprawdzianie z dnia [...] lutego 2011 r., z której wynika m.in., że ocena "- 4" oznaczać miała 3,5 punktu. Podkreślić należy, że oceny dokonywała powołana specjalnie w tym celu komisja – podmiot ekspercki, także przyjęcie wspólnej zasady przyznawania punktacji na sprawdzianie w dniu [...] lutego 2011 r., nie stanowi o wadliwości podjętej decyzji. Wystawienie oceny ze sprawdzianu w systemie punktowym od 0 do 5 jest bowiem podyktowane przepisem § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 czerwca 2009 r. Skoro zatem ten system oceniania jest zgodny z wolą pracodawcy i został wprowadzony w stosunku do wszystkich aplikantów podchodzących do sprawdzianu w dniu [...] lutego 2011 r., to nie może być mowy o istotnym naruszeniu prawa, tylko z tego powodu, że komisja pod oceną "-4", umieszczoną na sprawdzianie wpisała ocenę w systemie punktowym "3,5", oraz że powtórzyła następnie tę ocenę w protokole, będącym dokumentem urzędowym zawierającym punktację z konkretnego sprawdzianu. Podkreślenia wymaga, iż przepisy prawa, określające warunki i tryb przeprowadzania aplikacji ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej nie przewidują wniesienia odwołania od oceny wystawionej ze sprawdzianu. Należy zatem przyjąć, iż komisja egzaminacyjna ma prawo do autokontroli własnych rozstrzygnięć, jeżeli jej członkowie zgodnie stwierdzą, że taka weryfikacja jest zasadna. Jednakże jest to decyzja autonomiczna podmiotu eksperckiego, podejmowana niezwłocznie po wystawieniu oceny i mimo wszystko z urzędu, choćby zainicjowana sugestiami aplikantów. Ponadto wskazać należy, że w niepunktowym systemie oceniania, ocena "- 4" niewątpliwie świadczy o tym, że nie jest to pełna ocena "4".

Sąd nie podzielił również zarzutu skarżącego w zakresie naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 11 cytowanej ustawy, poprzez stwierdzenie, że Dyrektor Szkoły nie posiadał uprawnień do unieważnienia sprawdzianu przeprowadzonego w dniu [...] stycznia 2011 r. Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 11 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury do zadań Dyrektora Krajowej Szkoły należy wydawanie zarządzeń i poleceń porządkowych. Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 8 ustawy, Dyrektor realizuje zadania związane z prowadzeniem m.in. aplikacji ogólnej oraz przygotowywaniem i przeprowadzaniem naboru m.in. na aplikację sędziowską. Nie można zgodzić się więc ze skarżącym, że Dyrektor Szkoły nie posiada – w ramach zadań związanych m.in. z prowadzeniem aplikacji - uprawnień do wydawania zarządzeń mających na celu zapewnienie prawidłowości prowadzenia aplikacji, czy prawidłowości naboru na aplikację sędziowską. Ponadto, ustawodawca określając zadania Dyrektora Krajowej Szkoły użył w przepisie art. 15 ust. 2 ustawy zwrotu "w szczególności", co oznacza, że zadania wymienione w punktach 1-11 nie stanowią katalogu zamkniętego. Niezależnie od powyższego, stwierdzić należy, że działanie Dyrektora Krajowej Szkoły polegające na unieważnieniu sprawdzianu dla aplikantów mieści się w zakresie realizowania zadań związanych z prowadzeniem aplikacji (art. 15 ust. 2 pkt 8 ustawy).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.