Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 1144/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia del. WSA Artur Adamiec Protokolant Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ministra Rozwoju od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3662/15 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od [...] na rzecz Ministra Inwestycji i Rozwoju 3979 (trzy tysiące dziewięćset siedemdziesiąt dziewięć) złotych tytułem kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 3662/15 po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 6 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję. W pkt 2 zasądził od organu na rzecz spółki kwotę 757 zł tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego.

Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) zawarła z [...] – dalej: spółka, strona lub beneficjent - umowę o dofinansowanie, nr [...], na realizację projektu pn. "[...] PLN. Umowa realizowana była w ramach Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej 2007-2013 (PO RPW), Osi priorytetowej I Nowoczesna gospodarka; Działania I.4 Promocja i Współpraca. Elementem Projektu była - mająca charakter uzupełniający i wspomagający w stosunku do działań z zakresu promocji bezpośredniej przewidzianych i realizowanych w ramach PPGPW - Kampania promocyjna Polski Wschodniej, której głównym założeniem było wypromowanie Makroregionu Polski Wschodniej jako dobrego miejsca do inwestycji. W tym celu zamawiający zorganizował konkurs na przygotowanie strategii kampanii promocyjnej Polski Wschodniej. Autor wybranej w drodze konkursu strategii miał zostać zaproszony przez zamawiającego do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki celem udzielenia zamówienia na uszczegółowienie pracy konkursowej, które polegać miało na przygotowaniu: kreacji kampanii, planu i harmonogramu realizacji kampanii.

Urząd Kontroli Skarbowej w Warszawie (UKS) przeprowadził audyt operacji realizowanych przez Beneficjenta. Weryfikacji poddano przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Nadzór autorski nad przygotowaniem filmów oraz materiałów do emisji w Internecie w ramach kampanii promocyjnej Polski Wschodniej". Ustalono, że strona udzieliła zamówienia na nadzór w trybie z wolnej ręki, pomimo iż nie zostały spełnione przesłanki jego zastosowania. Udzielono zamówienia na nadzór firmie [...] która wcześniej wygrała konkurs ogłoszony przez Beneficjenta na opracowanie strategii kampanii promocyjnej Polski Wschodniej. Nagrodą w konkursie było udzielenie zamówienia z wolnej ręki, na podstawie art. 67 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 z późn. zm.; dalej: pzp), na uszczegółowienie pracy konkursowej przez opracowanie Kreacji kampanii oraz planu i harmonogramu realizacji kampanii promocyjnej Polski Wschodniej. W ramach zamówienia na nadzór nie zachodziły przesłanki pozwalające na udzielenie go firmie [...] w trybie z wolnej ręki. Beneficjent, realizując umowę na przygotowanie Kreacji kampanii uzyskał od firmy [...] autorskie prawa majątkowe oraz uprawnienie do wykonywania zależnych praw autorskich do materiałów wytworzonych w jej ramach, w związku, z czym mógł dokonywać modyfikacji kreacji w trakcie jej realizacji. Zgodnie z postanowieniami umowy na realizację kreacji beneficjent lub wskazana przez niego osoba uprawnieni byli do dokonywania zmian, przeróbek, skrótów, adaptacji, interpretacji, aranżacji i innych zmian w materiałach. Nie można przyjąć, zatem, iż na rynku istniał tylko jeden wykonawca usługi nadzoru autorskiego. Beneficjent posiadał pełnię majątkowych praw autorskich oraz był uprawniony do wprowadzania zmian do sporządzonej przez firmę [...] kreacji kampanii, możliwe było powierzenie realizacji nadzoru innemu podmiotowi, a nie jedynie firmie [...] W związku z tym w sprawie nie zachodziły przesłanki z art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b i c) pzp pozwalające na udzielenie zamówienia publicznego w trybie z wolnej ręki. Przy tym beneficjent naruszył art. 10 oraz 7 ust. 1 pzp, przeprowadzając postępowanie w sprawie udzielenia zamówienia na nadzór w sposób nie gwarantujący zachowania uczciwej konkurencji.

Beneficjent nie zgodził się ze stanowiskiem UKS, wskazując, że na podstawie umowy na przygotowanie Kreacji nie uzyskał od wykonawcy autorskich praw osobistych, które zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. poz. 631 z późn. zm.; dalej: prawo autorskie) są prawami wyłącznymi, niezbywalnymi i nieprzenaszalnymi. Zgodnie z art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) pzp udzielenie zamówienia w trybie z wolnej ręki jest możliwe, gdy prawo do wykonania przedmiotu zamówienia przysługuje wyłącznie jednemu podmiotowi, a jego wyłączność w tym zakresie wynika z przepisów prawa. Zgodnie z art. 16 ust. 5 prawa autorskiego osobiste prawa autorskie chronią nieograniczoną w czasie więź autora z utworem, ze szczególnym uwzględnieniem prawa do wykonywania nadzoru nad korzystaniem z dzieła. Przedmiotem zamówienia było wykonywanie przez autora kreacji autorskich praw osobistych, jakie przysługują mu w stosunku do dzieła. W przypadku utworów audiowizualnych i dzieł wkładowych do tych utworów nie ma obiektywnych i jednoznacznych kryteriów, które mogłyby wskazywać na sposób oddania idei autora scenariusza, co pozwalałoby na powierzenie innemu podmiotowi sprawowania nadzoru autorskiego.

Instytucja Pośrednicząca poinformowała beneficjenta, że w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego została nałożona korekta finansowa w wysokości 25% wartości zamówienia, czyli kwoty [...] zł.

Strona poinformowała, że dokona zapłaty kwoty środków wskazanej w wezwaniu po jej ustaleniu w drodze decyzji, zgodnie z przepisem art. 207 ust. 1 i 9 ustawy o finansach publicznych (ufp).

Wobec nie zwrócenia środków w terminie PARP decyzją z dnia 13 marca 2015 r., określiła spółce podlegającą zwrotowi kwotę środków w wysokości [...] zł wraz z odsetkami.

Orzekając na skutek odwołania strony Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia 6 lipca 2015 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że w umowie o dofinansowanie beneficjent - zgodnie z § 8 pkt 1 - zobowiązał się do przestrzegania jej postanowień. Strona zobowiązała się do zrealizowania Projektu w pełnym zakresie zgodnie z umową i jej załącznikami, z najwyższą możliwą starannością zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i wspólnotowego oraz wytycznymi wydanymi na podstawie art. 35 ust. 3 pkt 4-11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z § 14 ww. umowy beneficjent zobowiązał się do stosowania przepisów pzp w zakresie, w jakim ustawa ta ma zastosowanie do beneficjenta i do projektu.

Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z treścią ogłoszenia o konkursie na opracowanie strategii kampanii promocyjnej Polski Wschodniej nagrodą było zaproszenie autora wybranej pracy konkursowej do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki, których przedmiot dotyczył uzgodnienia treści umowy w sprawie zamówienia publicznego na wykonanie kreacji. W dniu 17 maja 2011 r. pomiędzy [...] a [...] (zwycięzca konkursu) zawarta została umowa, której przedmiotem było opracowanie kreacji kampanii medialnej Polski Wschodniej oraz planu i harmonogramu realizacji kampanii medialnej Polski Wschodniej. Zgodnie z § 7 pkt 1 powyżej opisanej umowy wykonawca przeniósł na zamawiającego pełnię autorskich praw majątkowych do strategii kampanii promocyjnej Polski Wschodniej opracowanej przez firmę [...] w odpowiedzi na konkurs oraz do materiałów, o których mowa w § 2 ust. 1 umowy, na wszystkie znane w chwili zawarcia pola eksploatacji, w szczególności na pola eksploatacji wymienione w art. 50 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z § 7 umowy wynika, że wykonawca z chwilą otrzymania wynagrodzenia przeniósł na zamawiającego pełnię autorskich praw majątkowych do materiałów, w szczególności do nieograniczonego w czasie korzystania z nich i rozporządzania (pkt 4) oraz wyraził zgodę i upoważnienie na zasadzie wyłączności dla zamawiającego lub wskazanej przez niego osoby do wykonywania praw zależnych do materiałów oraz nimi dysponowania. Zamawiający lub wskazana przez niego osoba jest uprawniona do dokonywania zmian i przeróbek, skrótów, kontynuacji, adaptacji, interpretacji, aranżacji i innych zmian w materiałach i do korzystania i rozporządzania tymi opracowaniami w zakresie opisanym w ust. 6-7 (pkt 9). Zarząd [...] podjął decyzję o wszczęciu postępowania o udzielenia zamówienia publicznego na "[...] ". W następstwie zaproszenia do negocjacji skierowanego przez [...] oraz ich przeprowadzenia na posiedzeniu w dniu 13 października 2011 r. (protokół z dnia 13 października 2011 r.) pomiędzy tymi Stronami w dniu 28 października 2011 r. zawarta została umowa, której przedmiotem było sprawowanie przedmiotowego nadzoru. Wartość umowy opiewała na kwotę [...] zł netto, przekraczała, więc kwotę [...] EUR, która to kwota stanowiła ówcześnie próg stosowania pzp.

Zdaniem organu odwoławczego w sprawie wystąpiła okoliczność uzasadniająca przeprowadzenie zamówienia w trybie konkurencyjnym i brak było podstaw do udzielenia zamówienia na nadzór w zastosowanym przez Stronę trybie zamówienia z wolnej ręki. Zamawiający nie był uprawniony do przeprowadzenia zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki, bowiem nie wystąpiły przesłanki z przepisu art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) pzp, na które się powołuje.

Za nieprawdziwe i sprzeczne z postanowieniami wiążącej beneficjenta ze Spółką [...] umowy na opracowanie kreacji, organ II instancji uznał stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku o wszczęcie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, nr [...], z dnia 29 sierpnia 2011 r., że zamówienie może zostać wykonane wyłącznie przez podmiot, który posiada autorskie prawa majątkowe do stworzonej w ramach projektu [...] kampanii Polski Wschodniej oraz planu i harmonogramu realizacji kampanii, wynikające z przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1996 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych a zamawiający może dokonać w/w zamówienia wyłącznie w firmie [...] Zgodnie z § 7 umowy z 17 maja 2011 r. pełnia autorskich praw majątkowych do strategii kampanii promocyjnej Polski Wschodniej oraz materiałów dotyczących Kreacji jest przeniesiona na zamawiającego z nieograniczonym prawem do korzystania z nich oraz rozporządzania nimi. Beneficjent, zatem mógł zlecić nadzór dowolnie wybranemu przez siebie podmiotowi, gdyż to on dysponował autorskimi prawami majątkowymi do scenariuszy jak też wykonywania utworów zależnych w stosunku do nich.

Organ odwoławczy wskazał, że możliwości wykonywania nadzoru autorskiego nie można utożsamiać z nakazem wykonywania takiej usługi. Możliwość wykonywania nadzoru mogłaby, bowiem być następstwem wyboru oferty autora w odpowiedzi na ogłoszone udzielenie zamówienia w trybie konkurencyjnym. Organ nie dał wiary informacjom strony, że na etapie ogłaszania konkursu nie przewidywała konieczności sprawowania nadzoru autorskiego oraz że konieczność udzielenia zamówienia na nadzór autorski pojawiła się po wyborze firmy - wykonawcy filmu i spotów internetowych oraz bilbordów, które to utwory miały powstać na podstawie projektów scenariuszy i innych wskazań. Z celu nabywania scenariusza wynika bezpośredni zamiar jego adaptacji, wobec czego nieodzownym elementem wydaje się w takiej sytuacji być nadzór autorski. Ustalanie zaś ostatecznego kształtu powstającego dzieła i wiążące się z tym niejasności, jakie wykonawca napotyka podczas realizacji należy uznać za sytuację typową, wobec czego nie można tego argumentu uznać za przesądzający o powstaniu konieczności sprawowania nadzoru dopiero po wyborze wykonawcy.

Organ II instancji podkreślił, że art. 2 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) 1260/1999 (Dz. Urz. L 210 z 31.07.2006, s. 25 z późn. zm., dalej: rozporządzenie (WE) 1083/2006) stanowi, iż nieprawidłowością jest jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. Dla stwierdzenia nieprawidłowości nie jest, zatem konieczne ustalenie powstania szkody. Wystarczające jest stwierdzenie, że naruszenie prawa wspólnotowego mogło spowodować szkodę rozumianą jako możliwość uszczuplenia środków unijnych. Wystarcza, zatem sama hipotetyczna możliwość powstania szkody w budżecie ogólnym UE, przy czym do popełnienia nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006 dochodzi również wtedy, gdy naruszony został przepis krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków finansowych budżetu Unii, przyjęty w obszarach nieuregulowanych prawem unijnym lub ustanawiający wymogi bardziej rygorystyczne od tych, które wynikają z przepisów prawa Unii. Wykrycie naruszenia prawa Unii Europejskiej, czy też prawa krajowego i uznanie go za nieprawidłowość, w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006, skutkuje powstaniem obowiązków ustanowionych prawem unijnym, w tym obowiązku odzyskania przez państwo członkowskie kwot wydatkowanych nieprawidłowo, nałożenia korekty finansowej (art. 98) itd.

Uzasadniając uchylenie zaskarżonej decyzji WSA w Warszawie wskazał, że sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające, na gruncie art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) pzp, udzielenie przez Stronę zamówienia publicznego na "Nadzór autorski nad przygotowywaniem filmów oraz materiałów do emisji w Internecie w ramach kampanii promocyjnej Polski Wschodniej" - z wolnej ręki. Nadzór ten mógł być, bowiem sprawowany przez jednego tylko wykonawcę, tj. autora scenariusza filmu, projektu reklamy wizerunkowej i projektu reklamy outdoor, z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, wynikających z prawa autorskiego. Beneficjent nie naruszył art. 10 i 7 ust. 1 pzp natomiast organ dopuścił się naruszenia art. 16 prawa autorskiego oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. Organ nie przeprowadził postępowania na okoliczności związane z pojawieniem się konieczności sprawowania nadzoru autorskiego wyłącznie przez wykonawcę kreacji nad realizacją filmów i reklam, odrzucając wyjaśnienia beneficjenta bez podania przyczyn. Samo stwierdzenie, że organ nie daje wiary wyjaśnieniom, iż konieczność nadzoru pojawiła się na dopiero przy rozpoczęciu realizacji kreacji a nadto okoliczności, które strona chciała dowieść są, w kontekście obowiązku przeprowadzenia trybu konkurencyjnego, bez znaczenia- z jednej strony narusza art. 7 i 77 kpa, z drugiej zasadnym czyni zarzut naruszenia wymogów określonych w art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 - dalej: k.p.a.).

Sąd I instancji podniósł, że kluczowym w sprawie jest przesądzenie czy udzielone przez Spółkę, w dniu 28 października 2011 r., zamówienie publiczne na [...]" mogło być świadczone przez jednego tylko wykonawcę z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, wynikających z prawa autorskiego. W dniu 17 maja 2011 r. strona zawarła z [...] umowę, w której Wykonawca zobowiązał się m. inn. do opracowania, przedstawienia i przekazania jej ( § 2 pkt 1 lit. a i b umowy) materiałów: kreacji kampanii medialnej Polski Wschodniej, planu i harmonogramu realizacji kampanii medialnej Polski Wschodniej. W ramach kreacji kampanii wykonawca miał przedstawić między innymi po trzy różne projekty scenariuszy 4 filmów, projekty 4 reklam wizerunkowych, projekty 6 reklam outdoor. W 7 § Umowy Wykonawca oświadczył, iż przenosi na Zamawiającego pełnię autorskich praw majątkowych do wskazanych wyżej materiałów (okoliczność niesporna).

W ocenie WSA przepis art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b) pzp dopuszcza zastosowanie trybu z wolnej ręki w sytuacji łącznego spełnienia dwóch przesłanek, tj. gdy świadczenie usług jest możliwe tylko przez jednego wykonawcę oraz gdy ochrona praw wyłącznych wynika z odrębnych przepisów. Dla wykazania istnienia omawianej przesłanki konieczne jest, zatem wykazanie przez zamawiającego, że na rynku istnieje tylko jeden wykonawca, który może świadczyć dostawy, usługi lub roboty budowlane z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, oraz że nie istnieją rozwiązania równoważne tym, objętym prawem wyłącznym, które odpowiadałyby rzeczywistym potrzebom zamawiającego. Sytuacja ta musi mieć charakter obiektywnie trwały i nieprzezwyciężalny. Zakres prawa wyłącznego musi obejmować wyłączne uprawnienie (z wyłączeniem innych osób) do korzystania z rzeczy lub innego dobra.

Sąd podał, że art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. c) pzp wiąże zastosowanie tego przepisu z niepowtarzalnym charakterem działalności twórczej i artystycznej i dotyczy wytworów tych działalności oraz związane jest z możliwością wykonania zamówienia w zakresie działalności twórczej lub artystycznej wyłącznie przez jednego twórcę lub artystę. O zastosowaniu ww. przepisu decydują cechy twórcy lub artysty oraz wysoki stopień zindywidualizowania i niepowtarzalny charakter działalności twórczej lub artystycznej. Prawo zamówień publicznych nie zawiera definicji legalnej terminów "działalność twórcza" i "działalność artystyczna". Ustalając znaczenie tych pojęć, należy odnieść się do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, normujących działalność twórczą i artystyczną. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 prawa autorskiego przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe), plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne - w tym filmowe.

W ocenie Sądu, w sprawie mamy do czynienia z utworami podlegającymi prawu autorskiemu: scenariuszem filmu, projektem reklamy wizerunkowej, projektem reklamy outdoor. Z mocy art. 16 prawa autorskiego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem. Więzi tej nie mogło, zatem zerwać, niekwestowane w sprawie, przeniesienie przez wykonawcę na stronę pełni autorskich praw majątkowych do materiałów stanowiących przedmiot umowy z 17 maja 2011 r. (scenariusza filmu, projektu reklamy wizerunkowej, projektu reklamy outdoor).

Minister Rozwoju w skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Organ wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

I. Prawa materialnego a mianowicie, tj. art. 98 w związku z art. 2 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że na skutek udzielenia pomocy publicznej w sposób naruszający regulacje krajowe i unijne (m. in. polegający na udzieleniu zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki bez zachowania ustawowych przesłanek zastosowania tego trybu skutkujące naruszeniem art. 7 ust. 1 pzp nie doszło do powstania nieprawidłowości w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, która powoduje lub może spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej;

II. Przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie, tj.:

1. art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli polegające na wybiórczym przedstawieniu stanu sprawy a przez to wadliwe uzasadnienie zaskarżonego wyroku, nieodpowiadające wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a., polegające na całkowitym braku rozpoznania i dokonania oceny prawnej okoliczności, że:

- nie zachodziły przesłanki określone w art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) pzp, a zamówienie mogło być udzielone podmiotowi wybranemu w trybie konkurencyjnym. W szczególności brak jest uzasadnienia dla twierdzenia, że w omawianym przypadku zachodzi okoliczność, w której zamówienie mogło być realizowane tylko przez jednego wykonawcę z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, wynikających z odrębnych przepisów,

- beneficjent udzielił zamówienia na Nadzór z naruszeniem art. 10 pzp, przez co naruszył art. 7 ust. 1 tej ustawy, przeprowadzając postępowanie w sposób nie zapewniający zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców,

- w niniejszej sprawie przedmiotem umowy o nadzór nie było sprawowanie Nadzoru autorskiego w rozumieniu przepisu art. 16 prawa autorskiego a jedynie świadczenie, na zlecenie beneficjenta określonej w tej umowie usługi;

2. art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77, art. 107 § 3 kpa przez błędne przyjęcie, że normy te zostały naruszone, jak i brak wykazania, że naruszenia miały wpływ na wynik sprawy;

3. art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i c) p.p.s.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a. przez przedstawienie niespójnej oceny prawnej oraz brak precyzyjnych wskazań co do dalszego postępowania.

Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie organ przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

[...] w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2016 r. uzupełnił swoje orzeczenie z dnia 24 maja 2016 r., o sygn. akt V SA/Wa 3662/15, poprzez dodanie pkt 3 o treści "zasądza od Ministra Rozwoju na rzecz [...] kwotę 2417 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od udzielanego pełnomocnictwa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę wnoszącą omawiany środek odwoławczy, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skargę kasacyjną, w granicach, której działa Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega, więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest, bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.

Rozpoznając sprawę w tych granicach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Nadto ocena podniesionych w niej zarzutów uprawnia do zastosowania w sprawie art. 188 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu stwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, pozwala temu Sądowi na uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi, mimo że skarżący organ o to nie wnosił. Zastosowanie art. 188 p.p.sa. jest, bowiem uzależnione od spełnienia następujących przesłanek: po pierwsze, Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnia skargę kasacyjną; po drugie, uwzględnienie skargi kasacyjnej wiąże się z uchyleniem zaskarżonego orzeczenia, i po trzecie istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Te wszystkie wymienione przesłanki wystąpiły łącznie w rozpoznawanej sprawie.

Skargę kasacyjną należało uznać za zasadną, ponieważ usprawiedliwiony okazał się być przede wszystkim zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 141 § 4 p.p.s.a. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że pełnomocnik skarżącego organu naruszenia tego przepisu upatruje w braku rozpoznania i dokonania oceny prawnej przesłanek określonych w art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) pzp, regulacji zawartych w przepisach art. 10, art. 7 upz oraz art.16 prawa autorskiego.

Istotnie w swoim uzasadnieniu Sąd I instancji nie odniósł się do przesłanek wymienionych w art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. b) i c) uzasadniających udzielenie zamówienia na "[...]" w trybie z wolnej ręki.

Sąd lakonicznie wskazał, że nie podziela stanowiska organu w tej kwestii, bowiem nadzór ten mógł być sprawowany przez jednego tylko wykonawcę, tj. autora scenariusza filmu, projektu reklamy wizerunkowej i projektu reklamy outdoor, z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, wynikających z prawa autorskiego. W tej sytuacji nie można mówić o naruszeniu przez stronę art. 10 i 7 pzp, natomiast doszło do naruszenia przez organ art. 16 prawa autorskiego oraz wskazanych w skardze przepisów Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006.

Ja już wcześniej wskazano Naczelny Sąd Administracyjny - mimo dokonania przez Sąd I instancji pobieżnie kontroli zaskarżonego orzeczenia - uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Jednocześnie zasada dwuinstancyjności postępowania sądowoadministracyjnego nie została naruszona, ponieważ prawo stron do zaskarżenia orzeczenia Sądu I instancji należy podejmować w kategoriach dwukrotnego rozpoznania przez Sądy tej samej sprawy, a nie dwukrotnego odniesienia się do tych samych zarzutów. "Istota sprawy" sądowoadministracyjnej jest, bowiem odczytywana w oparciu o lekturę akt sprawy zarówno pochodzących od organu administracji, jak i akt sądowych, co pozwala na uzyskanie wiedzy sądowi kasacyjnemu na temat stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy. Oznacza to, że do wydania wyroku na podstawie art. 188 p.p.s.a. niezbędne jest to, aby istota sprawy była dostatecznie wyjaśniona przez NSA.

Przechodząc do oceny zasadności omawianego zarzutu należy w pierwszej kolejności dokonać analizy przepisu art. 167 ust. 1 lit. b) i c) pzp, który określa przesłanki udzielenia zamówienia z wolnej ręki. Zgodnie z treścią tego przepisu zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki, jeżeli zachodzi, co najmniej jedna z następujących okoliczności:

1) dostawy, usługi lub roboty budowlane mogą być świadczone tylko przez jednego wykonawcę:

a) z przyczyn technicznych o obiektywnym charakterze,

b) z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych, wynikających z odrębnych przepisów,

c) w przypadku udzielenia zamówienia w zakresie działalności twórczej lub

artystycznej.

Do udzielenia zamówienia z wolnej ręki na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 lit.b) pzp nie wystarczy, by przedmiot zamówienia objęty był ochroną prawa wyłącznego (prawem autorskim). Zamawiający musi wykazać, że wykonanie zamówienia przez innego wykonawcę jest niemożliwe nie tylko ze względu na przysługującą danemu podmiotowi ochronę praw wyłącznych, ale że istnienie takich praw wyłącznych skutkuje koniecznością udzielenia zamówienia temu podmiotowi. Tym samym konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek ustanowionych w tym przepisie – istnienie praw wyłącznych oraz jednego podmiotu zdolnego do realizacji zamówienia, pomiędzy którymi musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy. Innymi słowy zamawiający powinien wykazać, że na rynku istnieje tylko jeden wykonawca, który może świadczyć dostawy, usługi lub roboty budowlane z przyczyn związanych z ochroną praw wyłącznych oraz że nie istnieją rozwiązania równoważne tym, które odpowiadałyby rzeczywistym potrzebom zamawiającego. Taka sytuacja musi mieć charakter obiektywnie trwały i nieprzezwyciężalny (zob. Józef Edmund Nowicki, Komentarz do art. 67 ustawy – Prawo zamówień publicznych, LEX). W uchwale KIO z 31 grudnia 2010 r.(KIO/KD 105/10, LEX nr 736789) wskazano, "że przyczyny związane z ochroną praw wyłącznych wynikających z odrębnych przepisów, uzasadniające udzielenie zamówienia bez przeprowadzenia procedury konkurencyjnej, muszą mieć charakter zasadniczy, tak by można było wykazać, że podjęcie prac przez innego wykonawcę jest ze względu na ochronę praw wyłącznych rzeczywiście niemożliwe, a nie tylko utrudnione, i że ta niemożność ma charakter nieprzezwyciężalny". W uchwale z 7 kwietnia 2010 r., (KIO/KD 23/10, LEX nr 585664, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że "przyjęcie, iż jedynym wykonawcą mogącym zrealizować przedmiotową umowę z uwagi na ochronę praw autorskich jest podmiot, który wykonał poprzednie umowy, mogłoby prowadzić do patologii rynku zamówień publicznych i akceptowania sztucznego monopolu. Można wyobrazić sobie sytuację, w której zamawiający nie doprowadzają do przeniesienia autorskich praw majątkowych i wiążą się w ten sposób z konkretnym wykonawcą, który jako jedyny będzie mógł realizować przyszłe umowy o dzieło o dużo większych wartościach niż umowa pierwotna". Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 kwietnia 2006 r. (sygn. akt II GSK 7/06), gdzie wskazano: "praktyka udzielania podobnych zamówień z wolnej ręki mogłaby doprowadzić do omijania wymogów ustawy Prawa zamówień publicznych przez jednostki tego sektora, które zawierałyby umowy wstępne na niewielką wartość tylko po to, aby powołując się na ochronę praw wyłącznych dokonywać później swobodnego wydatkowania środków znacznej wartości z pominięciem wymogów tej ustawy". Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła również uwagę, że na podstawie art. 49 ust. 2 prawa autorskiego istnieje możliwość dokonywania zmian w utworze, jeżeli zmiany spowodowane są oczywistą koniecznością i twórca nie miałby słusznej podstawy im się sprzeciwiać ( zob. uchwałę KIO z 8 kwietnia 2009 r., KIO/KD 9/09, LEX nr 590084).

Jeżeli chodzi o przesłankę wskazaną w art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. c) pzp zastosowanie tego przepisu związane jest z niepowtarzalnym charakterem działalności twórczej lub artystycznej i dotyczy wytworów tych działalności oraz związane jest z możliwością wykonania zamówienia w zakresie działalności twórczej lub artystycznej wyłączne przez jednego twórcę lub artystę. W takich przypadkach decydują cechy twórcy lub artysty oraz wysoki stopień zindywidualizowania i niepowtarzalny charakter działalności twórczej lub artystycznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przejawem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 67 pzp trzeba interpretować ściśle, ponieważ przepis ten stanowi wyjątek od zasady udzielania zamówień w trybach przetargowych.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że w dniu 17 maja 2011 r. pomiędzy [...] zawarta została umowa, której przedmiotem było opracowanie kreakcji kampanii medialnej Polski Wschodniej oraz planu i harmonogramu realizacji kampanii medialnej Polski Wschodniej. Zgodnie z § 7 pkt 1 tej umowy wykonawca przeniósł na zamawiającego pełnię praw autorskich majątkowych do strategii kampanii promocyjnej Polski Wschodniej opracowanej przez firmę [...] w odpowiedzi na konkurs oraz do materiałów, o których mowa w § 2 ust. 1 umowy, na wszystkie znane w chwili zawarcia umowy pola eksploatacji, w szczególności na pola eksploatacji wymienione w art. 50 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z § 7 umowy wynikało ponadto, że wykonawca z chwilą otrzymania wynagrodzenia przenosi na zamawiającego pełnię autorskich praw majątkowych do materiałów, w szczególności do nieograniczonego w czasie korzystania z nich i rozporządzania (pkt 4) oraz wykonawca wyraża zgodę i upoważnia na zasadzie wyłączności zamawiającego lub wskazane przez niego osoby do wykonywania praw zależnych do materiałów oraz nimi dysponowania. Zamawiający lub wskazana przez niego osoba jest uprawniona do dokonywania zmian i przeróbek, skrótów, kontynuacji, adaptacji, interpretacji i innych zmian w materiałach i do korzystania i rozporządzania tymi opracowaniami w zakresie opisanym w ust.6-7 (pkt 9). Zatem z postanowień przytoczonej wyżej umowy bezsprzecznie wynikało, że [...] posiada pełnię majątkowych praw autorskich do strategii kampanii promocyjnej Polski Wschodniej oraz była uprawniona do wprowadzania zmian do sporządzonej przez firmę [...] kreacji kampanii. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku pominął te okoliczności, co odprowadziło do błędnego stwierdzenia, że na rynku istniał tylko jeden wykonawca usługi nadzoru autorskiego. Co więcej Sąd I instancji skoncentrował się wyłącznie na przesłance istnienia praw wyłącznych wynikających z art. 16 prawa autorskiego. Należy jeszcze raz zaznaczyć, że poprzez fakt, iż [...] posiadała pełnię majątkowych praw autorskich oraz była uprawniona do wprowadzania zmian do sporządzonej przez firmę [...] kreacji kampanii, możliwe było powierzenie realizacji nadzoru innemu podmiotowi, a nie jedynie firmie [...]. Nadto z istoty zawartej umowy na opracowanie kreacji wynika, że jej celem było opracowanie materiałów (projektów, scenariuszy, etc), których realizacja przełoży się na ich zmaterializowanie. Twórca kreacji przenosząc pełnię autorskich praw majątkowych wyraził zgodę na typową ingerencję w jego prawa osobiste do tych opracowań. Należy także zwrócić uwagę na rozwiązanie zawarte w art. 49 ust. 2 prawa autorskiego, które ma ułatwić rozstrzyganie kolizji między interesami nabywcy autorskich praw majątkowych a wykonywaniem przez twórcę prawa do integralności utworu. Zgodnie z treścią tego przepisu następca prawny, choćby nabył całość autorskich praw majątkowych, nie może bez zgody twórcy, czynić zmian w utworze, chyba że są one spowodowane oczywistą koniecznością, a twórca nie miałby słusznej podstawy im się sprzeciwić. Wskazane uregulowanie w pewnym sensie osłabia ochronę prawa do integralności lub conajmniej przesądza o tym, że nie ma ona charakteru "absolutnego". Należy także zauważyć, pominięcie przez zamawiającego na etapie konkursu nadzoru autorskiego nie prowadzi do ziszczenia się przesłanki, o której mowa w art. 67 ust. 1 pkt 1 lit.b) pzp. W takim wypadku ochrona praw wyłącznych ma charakter wtórny w stosunku do wcześniejszego udzielenia zamówienia. Zgodnie z art. 116 pzp zamawiający przeprowadza konkurs w oparciu regulamin konkursu. Regulamin ten określa zakres wykonywanej pracy konkursowej. W związku z faktem, że nagrodą w konkursie jest udzielenie zamówienia z wolnej ręki na opracowanie szczegółowej pracy konkursowej przedmiotem umowy powinno być także sprawowanie nadzoru autorskiego przez autora pracy konkursowej, co powinno zastać uwzględnione w regulaminie konkursu stosownie do art. 7 ust. 1 oraz 29 ust. 1 pzp. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można także uznać argumentacji beneficjenta, że konieczność nadzoru autorskiego stała się wiadoma dopiero po rozpoczęciu realizacji spotów reklamowych. Wykonywanie nadzoru autorskiego ma bowiem charakter niezależny od zakresu dokonywanych zmian oraz modyfikacji w oryginalnym scenariuszu.

Także niespełniona została przesłanka z art. 67 ust. 1 pkt 1 lit c) pzp, ponieważ jej zastosowanie uzależnione było od zaistnienia działalności twórczej i artystycznej. Natomiast w rozpoznawanej sprawie przedmiot zamówienia obejmował realizację zależnych praw autorskich do istniejącego już dzieła, do których wykonywania wyłączne prawo nabyła [...] na mocy umowy dotyczącej realizacji Kreacji kampanii.

Z podanych wyżej względów beneficjent powinien dokonać wyboru wykonawczy w trybie konkrecyjnym. Udzielając, zatem zamówienia w trybie z wolnej ręki naruszył art. 10 i 7 pzp.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił także stanowisko organu, że przedmiot zamówienia na Nadzór autorski nad przygotowaniem filmów oraz materiałów do emisji w Internecie w ramach kampanii promocyjnej Polski Wschodniej nie możne być utożsamiony z nadzorem autorskim określonym w art. 16 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, rozumianym jako wyłączne i niezbywalne prawo twórcy do kontroli sposobu wykorzystania udziela i czuwania nad jego integralnością. Zakres tej usługi w istocie obejmował odpłatanie świadczenie usługi doradczej na rzecz zamawiającego, której celem jest opracowanie produktu finalnego zgodnego z oczekiwaniami zamawiającego (zał. nr 3 do umowy). Przedmiotem umowy nie było sprawowanie nadzoru autorskiego w rozumieniu art. 16 prawa autorskiego. Usługa ta dotyczyła adaptacji istniejącego scenariusza dla potrzeb wynikających z realizacji spotów, do czego uprawniona była [...] jako nabywca scenariusza zgodnie z postanowieniami umowy na opracowanie kreacji. Zatem nieuprawnione jest stanowisko Sądu I instancji, że taką usługę mogła wykonać wyłącznie firma [...] Zwłaszcza, że to [...] posiadała prawo dokonywania zmian, adaptacji i aranżacji materiałów na cele związane z wykorzystaniem ich na wszystkich polach eksploatacji określonych w umowie oraz wyłączne prawo zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego. Zakres tej usługi, co wynika z zawartej umowy ze spółką [...], obejmował współpracę autora scenariusza z beneficjentem oraz wykonawcą spotów promocyjnych, mającą za zadanie jak najpełniejsze odwzorowanie założeń określonych w scenariuszu. Współpraca ta prowadzona jest w imieniu zamawiającego i na jego zlecenie, ma charakter wtórny w stosunku do opracowanego scenariusza oraz wykracza poza sens nadzoru autorskiego w rozumieniu art. 16 prawa autorskiego, tj. uprawnienia twórcy do czuwania nad integralnością zrealizowanego utworu (scenariusza).

Podsumowując powyższe stwierdzić należy, że [...] mogła zlecić wykonanie takiej usługi dowolnie wybranemu przez siebie podmiotowi, gdyż dysponowała autorskimi prawami majątkowymi do scenariuszy, jak też wykonywania utworów zależnych w stosunku do nich. Wbrew stanowisku Sądu I instancji całokształt przedstawionych okoliczności świadczy, że w sprawie nie wystąpiła sytuacja, w której przedmiot zamówienia może być wykonany wyłącznie przez jednego wykonawcę.

Uchybienia beneficjenta związane z naruszeniem procedur jakie obowiązywały go podczas realizacji umowy zawartej z PARP - w zakresie zamówień publicznych - obligowały organ do podjęcia działań mających na celu odzyskanie nieprawidłowo wydatkowanych kwot. Organ prawidłowo zastosował w stanie faktycznym sprawy art. 98 w związku z art. 2 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. Zobowiązanie do zwrotu kwot pieniężnych uzależnione jest od wystąpienia nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. W ramach takiej nieprawidłowości mieści się między innymi naruszenie procedur obowiązujących w zakresie realizacji projektów finansowanych ze środków europejskich. Zwrotowi podlegać może zatem taki wydatek podjęty z naruszeniem procedury związanej z wykorzystaniem środków budżetowych, w którego następstwie doszło do nieuzasadnionego finansowania wydatku z budżetu ogólnego w rozumieniu art. 2 pkt 7 ww. rozporządzenia, a więc gdy naruszenie wynikało z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować chociażby potencjalną szkodę w budżecie ogólnym UE. W myśl art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych pod pojęciem procedur, których naruszenie stosownie do art. 207 ust. 1 pkt 2, stanowi podstawę zwrotu dofinansowania, należy rozumieć procedury określone w umowie międzynarodowej oraz inne procedury obowiązujące przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu UE. Za równoznaczne z naruszeniem tych innych procedur uznać z kolei trzeba także naruszenie postanowień ustawy Prawo zamówień publicznych. Oznacza to, iż do popełnienia nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 dochodzi również wtedy, gdy naruszony został przepis krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków finansowych z budżetu Unii, przyjęty w obszarach nieuregulowanych prawem unijnym lub ustanawiający wymogi bardziej rygorystyczne od tych, które wynikają z przepisów unijnych. Wykrycie naruszenia prawa Unii Europejskiej, czy też prawa krajowego i uznanie go za nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 pkt 7 Rady (WE) nr 1083/2006, skutkuje powstaniem obowiązków ustanowionych prawem unijnym, w tym obowiązku odzyskania przez państwo członkowskie kwot wydatkowanych nieprawidłowo, czy też nałożenia korekty finansowej na podstawie art. 98 rozporządzenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie uchybiła przepisom art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Zebrany materiał dowodowy znalazł pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Organ prawidłowo nie uwzględnił wniosków dowodowych strony, gdyż proponowane przez nią środki dowodowe w postaci z zeznań Pani [...] oraz oświadczenia firmy [...] nie dotyczyły istotnych dla sprawy okoliczności. Przedmiotem umowy o sprawowanie nadzoru, nie był w rzeczywistości nadzór autorski w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. Z tego powodu bez znaczenia pozostawały okoliczności, które strona chciała dowieść przy pomocy zaproponowanych wniosków dowodowych. Nadzór zgodnie z umową dotyczył usługi na nadzorowanie realizacji zamysłu twórców scenariuszy, co jak ustalił prawidłowo organ, nie jest tożsame znaczeniowo z nadzorem w rozumieniu art. 16 prawa autorskiego. Zbędnym wobec tego było ustalenie kwestii dysponowania przez firmę [...] prawami osobistymi twórców. Organ nie naruszył art. 107 § 3 kpa, bowiem kontrolowana decyzja wyczerpująco informuje stronę o motywach, którymi kierował się organ załatwiając sprawę. Uzasadnienie decyzji zawiera ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię zastosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego, rozstrzygniecie organu stanowi logiczną konsekwencję ustalonego w sprawie stanu faktycznego i jego oceny w świetle obowiązujących przepisów prawa.

Uznanie, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, pozwoliło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi na podstawie powołanego już uprzednio art. 188 p.p.s.a. W takiej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 193 p.p.s.a. orzeka na podstawie przepisów postępowania mających zastosowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Nienaruszenie przez organ przepisów postępowania, jak i prawa materialnego - wymienionych w skardze - uzasadniało jej oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 oraz 151 p.p.s.a. w związku z art. 193 i art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w związku z § 2 pkt 5 oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015 r. poz. 1804)., orzekł jak w sentencji.