Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 919/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3  i art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożenie obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącym E. K. i S. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Dnia 30 marca 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący E. K. i S. K., reprezentowani przez adw. K. K., wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożenie obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 25 kwietnia 2016 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 maja 2016 r. Wpis sądowy od skargi został uiszczony przez stronę skarżącą w dniu 16 maja 2016 r., jednak pełnomocnik nie nadesłał stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również art. 37 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Jak wynika z akt sprawy, braki formalne skargi nie zostały przez pełnomocnika skarżących usunięte, bowiem pełnomocnik nie nadesłał stosownego pełnomocnictwa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.