Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 432/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15(4)
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
article: art. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 3 par 2 pkt 2, art. 134 par 1, art.151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 3 pkt 20
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 145 par 1 pkt 4 , art. 10 par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 września 2021 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oraz stwierdzenie wydania ww. decyzji z naruszeniem prawa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z [...] roku, nr [...] Wojewoda (dalej powoływany jako "Wojewoda" lub "organ odwoławczy"), po rozpatrzeniu odwołania S. G. od decyzji Starosty [...] nr [...] z [...] r. znak [...], odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznych Starosty [...] nr [...] znak [...] z [...] r. i nr [...], znak [...] z [...] r. zmieniających decyzję nr [...], znak [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę pięciu budynków usług turystycznych z lokalami apartamentowymi, budynku krytego basenu z zapleczem SPA, infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach nr [...], [...], [...], obręb S., gm. U. M. :

- uchylił decyzję Starosty [...] nr [...] z [...] r., znak: [...] i orzekł, że decyzje Starosty [...] nr [...] z [...] r. znak [...] i nr [...] z [...] r. znak [...] zmieniające pierwotną decyzję nr [...], znak [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę pięciu budynków usług turystycznych z lokalami apartamentowymi, budynku krytego basenu z zapleczem SPA, infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach nr [...], [...], [...], obręb S., gm. U. M. wydane zostały z naruszeniem prawa, tj. art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego,

- odmówił uchylenia wskazanych wyżej decyzji z uwagi na okoliczność, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłyby zapaść wyłącznie decyzje odpowiadające w swej istocie decyzjom dotychczasowym.

Jak wyjaśnił organ odwoławczy, w dniu [...] r. S. G. i I. G. prowadzące działalność gospodarczą R. (właścicielki dz. nr [...] przy ul. [...] w S. h, gm. U. M.), wystąpiły do Starosty [...] o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji Starosty [...] nr [...], oraz zmieniających ją decyzji nr [...] i nr [...] o pozwolenie na budowę na dz. nr [...] w m. S. oraz unieważnienie postępowania dot. budowy budynku [...] na dz. nr [...]. Skarżące wskazywały, że prace prowadzone są w sposób odbiegający od przepisów § 13 ust. 1 i 2, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Do wniosku załączyły mapy sytuacyjne ze wskazaniem nasłonecznienia nieruchomości.

Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] r. odmówił I. G. wznowienia postępowania w przedmiotowych sprawach ze względu na niedochowanie miesięcznego terminu na wystąpienie z takim wnioskiem. Stwierdziwszy natomiast zachowanie powyższego terminu przez S. G., wznowił postępowanie w sprawach zakończonych ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] znak [...] z dnia [...] r. i nr [...] znak [...] z [...] r.

Kolejnym postanowieniem, z dnia [...] r., Starosta [...] odmówił S. G. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej "pierwotną" decyzją Starosty [...] nr [...] znak [...] z [...] r. S. G. nie złożyła zażalenia na to postanowienie.

W dniu [...] r. Starosta [...] zawiesił postępowanie w sprawach zakończonych ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] znak [...] z [...] r. i nr [...], znak [...] z [...] r. Postępowanie to zawieszono z uwagi na toczące się równolegle postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji, wobec złożenia przez I. G. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. znak [...] a utrzymującą w mocy decyzję Wojewody z [...] r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] r. nr [...].

W dniu [...] r. Starosta [...] podjął wznowione postępowanie, a następnie decyzją nr [...] z [...] r. znak [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, odmówił uchylenia ostatecznych decyzji nr [...] znak [...] z [...] r. i nr [...], znak [...] z [...] r. zmieniających decyzję pierwotną nr [...], znak [...] z dnia [...] r.

W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazano, że pozwolenie na budowę będące przedmiotem postępowania nie wprowadza ograniczeń w zakresie możliwości zabudowy działki nr [...]. Zdaniem organu brak było podstaw do uznania S. G. za stronę postępowania.

Od powyższej decyzji S. G. w terminie ustawowym wniosła odwołanie do Wojewody, ten zaś w dniu [...] r. wydał decyzję będącą aktualnie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewoda wyjaśnił, że w postępowaniach administracyjnych, w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, krąg stron postępowania ustala się na podstawie przepisu szczególnego, tj. art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Przez pojęcie obszaru oddziaływania obiektu należy rozumieć, zgodnie z art. 3 pkt 20 powyższej ustawy, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu.

Przepisami odrębnymi są przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.).

Wyjaśniono, że pierwotną decyzją nr [...] z dnia [...] r. znak [...], Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany dla inwestycji polegającej na budowie pięciu budynków usług turystycznych z lokalami apartamentowymi (oznaczonych jako [...] infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na dz. nr [...] i [...], obręb S., gm. U. M.. Od strony działki wnioskodawczyni, nr [...], zaprojektowano budynek [...]

Budynki apartamentowe [...] zaprojektowano jako budynki pięciokondygnacyjne, z dachem dwuspadowym. Kondygnacje 1-4 zaprojektowano jako kondygnacje powtarzalne, zaś kondygnację 5 zaprojektowano w poddaszu. 5 kondygnacja względem poniższych kondygnacji w obrysie zaprojektowana została jako wycofana. Budynki dostosowano do potrzeb osób niepełnosprawnych. Projekt zagospodarowania terenu przewidywał basen zewnętrzny na dz. nr [...], zaplanowany w odległości ponad 110 m od granicy działki wnioskodawczyni. Zewnętrzny basen otwarty miał być objęty odrębnym opracowaniem. Zaplanowano [...] miejsca postojowe.

Na parkingu zewnętrznym od strony działki drogowej nr [...] projekt przewidywał [...] miejsc postojowych. Miejsca parkingowe zaprojektowano przy planowanych budynkach apartamentowych.

Przy budynku [...] zaprojektowano od strony działki nr [...] [...] miejsca postojowe w odległości 7,3 m. Wjazd na działkę inwestycyjną zaplanowano z ul. [...] dz. dr nr [...] poprzez dz. dr nr [...].

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. znak [...] Starosta [...] zatwierdził zamienny projekt, którego zakres dotyczył trzech budynków apartamentowych [...] na dz. nr [...] i [...]. W budynkach [...] zaplanowano garaże podziemne, zamiast pomieszczeń technicznych. Ilość lokali w budynku uległa zmianie z [...]. Zmianie uległa również powierzchnia pokoi z [...]. Lokale jedno i dwupokojowe zmieniono na jedno, dwu i trzypokojowe. Klatki schodowe zlokalizowane na szczytach głównej osi komunikacyjnej zamieniono na klatki schodowe zlokalizowane w połowie długości budynku, prostopadle do głównego wewnętrznego korytarza. Kotłownię gazową przeniesiono poza przedmiotowe budynki w obrębie projektowanego budynku garażu wielostanowiskowego. Powierzchnia użytkowa jednego budynku uległa zmianie z [...] Dodatkowo w miejscu otwartego basenu zewnętrznego na dz. nr [...], w odległości ponad [...] m do granicy działki należącej do S. G., zaplanowano budynek krytego basenu ze strefą SPA.

Projekt zamienny przewidywał również budowę w miejscu parkingu zewnętrznego na dz. [...] przy działce drogowej nr [...], budowę budynku garażu wielostanowiskowego dwukondygnacyjnego z lokalami usługowymi. Budynek ten nie znajduje się w obszarze oddziaływania na działkę wnioskodawczyni. Zmieniono ilość miejsc parkingowych w terenie na [...] miejsca. Od strony działki wnioskodawczyni zmniejszono ilość miejsc postojowych - w odległości 6 m zaprojektowano 3 miejsca zamiast 4 jak pierwotnie przewidywał projekt.

Natomiast projekt zamienny zatwierdzony decyzją Starosty [...] nr [...] z [...] r. znak [...], dotyczył rezygnacji z projektu dwupoziomowego zamkniętego garażu wielostanowiskowego z częścią usługową, zaplanowanego na dz. nr [...]. Ilość miejsc postojowych zewnętrznych na dz. nr [...] i [...] zmieniła się z [...] na [...]. W obrębie zamkniętych garaży zlokalizowanych w budynkach [...] zaprojektowano [...] miejsc postojowych, łączna ilość miejsc postojowych wewnętrznych i zewnętrznych na osiedlu to [...] stanowisk. Wyznaczono [...] miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych. Jak wynika z opisu technicznego łączna ilość miejsc noclegowych to [...] miejsc, zatem na 10 05 miejsca postojowego. Ponadto do zakresu inwestycji włączono działkę drogową nr [...], służącą jako dojazd do nieruchomości. Kotłownię gazową zlokalizowano w każdym budynku.

Zmianie uległ bilans powierzchni zabudowy z 29,66 % na 19,25 % oraz powierzchnia biologicznie czynna z 54,86 % na 47,56%.

Z zamiennego projektu budowlanego dotyczącego budynków [...] wynika, że zmianie uległa również wysokość budynków z [...] w kalenicy. W części budynku [...] oddalonej o 8,2 m od granicy dz. nr [...], wysokość budynku zmieniono z [...]

Organ ustalił także, iż działki inwestycyjne nr [...], [...], [...], objęte są zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obrębu ewidencyjnego i wobec jego zapisów są położone na terenie elementarnym 9UT, dla którego terenu obowiązują następujące ustalenia:

1) przeznaczenie terenu to zabudowa usług turystycznych z możliwością lokalizacji usług towarzyszących (usług gastronomii, handlu, sportu i rekreacji, rehabilitacyjnych, zdrowotnych itp.);

2) zasady kształtowania zabudowy zagospodarowania terenu, to m.in. na każdej z działek budowlanych: zezwala się na lokalizacje zabudowy usług turystycznych wraz z budynkami garażowymi, gospodarczymi i towarzyszącymi zabudowie usług turystycznych oraz obiektów małej architektury; zabudowę usług turystycznych należy kształtować do wysokości 5 kondygnacji nadziemnych; maksymalny udział powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej ustalono na poziomie 35 %; minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni działki budowlanej ustalono na poziomie 45 %; budynki garażowe, gospodarcze i towarzyszące zabudowie usług turystycznych należy kształtować do wysokości 2 kondygnacji nadziemnych; zadaszenia budynków należy kształtować w formie dachów dwuspadowych i wielospadowych, o kącie nachylenia połaci dachowych do płaszczyzny przekroju poziomego budynku w przedziale 25°- 45°, lub płaskich.

Zgodnie z ustaleniami ogólnymi planu określonymi w jego § 17 pkt 4, dotyczącym zasad budowy, rozbudowy i przebudowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej dla terenów UT: ilość wymaganych miejsc parkingowych to 3 miejsca na 10 łóżek dla hoteli, pensjonatów i obiektów turystycznych.

Na działce nr [...], najbliżej działki stanowiącej wspólność S. G., w odległości [...] m, zaprojektowano budynek [...]

Organ stwierdził też, iż S. G. w piśmie z [...] r. podniosła, że projekt zagospodarowania terenu wykonany został na mapie sytuacyjno-wysokościowej służącej do celów projektowych, na której na dz. nr [...] nie było wykazanych budynków, które jak wskazuje Skarżąca istniały na tym terenie od lat 80 - tych ubiegłego wieku.

Na podstawie informacji z rejestru budynków, stan na [...] r., znajdującej się w aktach Starosty [...] organ stwierdził, że budynek na dz. nr [...] położony najbliżej działki inwestycyjnej [...] to budynek niemieszkalny. Analiza zacieniania dz. nr [...], w dniach równonocy [...], przedłożona przez Skarżącą przedstawia, cień rzucany przez budynek [...] na części działki [...] od godz. ok 7.00 do 15.00. Na analizie zacieniania 20 marca zaznaczono również cień rzucany przez budynek 23 grudnia o godz. 12.00.

Natomiast Inwestor w swoim opracowaniu, przedłożonym do organu w dniu [...] r., wykonanym przez uprawnionego projektanta w dniu [...] r., wykazał analizę zacieniania dz. nr [...] przez projektowany budynek [...] położony na dz. nr [...]. I tak, w dniu równonocy 20 marca, elewacja północno - zachodnia budynku na dz. nr [...] będzie nasłoneczniona od godz. 3.00 do godz. 17.00. Jak wynika z wniosku załączonego do opisu analizy, występujące zacienianie budynku przez obiekt projektowany jest zgodne z warunkami technicznymi, jakim powinny działać budynki i ich usytuowanie. Projektant wykazał, że istniejący budynek posiada nasłonecznienie elewacji zachodniej w dniach równonocy przez min 3 h, zaś rzucany cień przez projektowany budynek w godz. 14.00 do 17.00 nie zasłania wszystkich pokoi znajdujących się na parterze istniejącego budynku na dz. [...]. Projektant zaznaczył, że cień rzucany na teren dz. nr [...] nie ogranicza możliwości zabudowy w sposób, który byłby niezgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, prawem budowlanym, czy z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem projektanta nie występuje oddziaływanie budynku projektowanego na dz. [...] w stosunku do dz. [...].

Organ uznał zatem, iż z analiz zacieniania przedłożonych zarówno przez S. G. oraz przez Inwestora wynika, że spełniony jest warunek wynikający z § 60 warunków technicznych, gdyż zapewnione są 3 godziny nasłonecznienia budynku na dz. [...].

Ponadto projektant załączył analizę przesłaniania istniejącego budynku letniskowego znajdującego się na dz. [...] przez projektowany budynek usług turystycznych nr [...] znajdujący się na dz. nr [...]. Z analizy dotyczącej okna znajdującego się od południowo-zachodniej strony budynku letniskowego wynika, że wierzchołek analizowanego kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, umieszczono w wewnętrznym licu ściany na osi najniżej położonego okna budynku (1,0 m nad poziomem terenu) w pomieszczeniu przesłanianym. Wysokość projektowanego budynku w rejonie analizowanego kąta przesłaniania od strony obiektu przesłanianego wynosi 20,53 m (wysokość mierzona od poziomu terenu do kalenicy budynku). Różnica wysokości pomiędzy górną krawędzią projektowanego budynku, a poziomem parapetu okiennego budynku letniskowego wynosi 19,53 m i jest ona wysokością przesłaniania. Do analizy przyjęto wysokość przesłaniania 20,53m. Lokalizacja okna w budynku letniskowym sprawia, że oddziaływanie w postaci przesłaniania nie występuje. W części dotyczącej analizy okna znajdującego się od południowo-wschodniej strony budynku letniskowego stwierdzono zaś, że wierzchołek analizowanego kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, umieszczono w wewnętrznym licu ściany na osi najniżej położonego okna budynku (2,0 m nad poziomem terenu) w pomieszczeniu przesłanianym. Wysokość projektowanego budynku w rejonie analizowanego kąta przesłaniania od strony obiektu przesłanianego wynosi 20,53 m (wysokość mierzona od poziomu terenu do kalenicy budynku). Różnica wysokości pomiędzy górną krawędzią projektowanego budynku, a poziomem parapetu okiennego budynku letniskowego wynosi 18,53 m i jest ona wysokością przesłaniania. Do analizy przyjęto wysokość przesłaniania 20,53m. Lokalizacja okna w budynku letniskowym sprawia, że również w tym przypadku oddziaływanie w postaci przesłaniania nie występuje.

W ocenie organu projektant wykazał, że zgodnie z § 13 warunków technicznych, odległość projektowanego budynku na dz. nr [...] umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejącym na dz. nr [...] budynku. Organ odwoławczy wskazał także, iż analizę przesłaniania wynikającą z § 13 powyższego rozporządzenia dokonuje się w stosunku do istniejącego na działce sąsiedniej budynku. Opiera się ona na stwierdzeniu, czy projektowany budynek znajduje się w stosunku do pomieszczenia przesłanianego budynku sąsiedniego w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania, co może wystąpić tylko wtedy, gdy działka sąsiednia jest zabudowana. Analizy takiej w przypadku, gdy wysokość przesłaniania dla obiektów przesłaniających jest mniejsza niż 35 m, nie można wykonywać w stosunku do planowanej w przyszłości inwestycji.

Zatem biorąc powyższe pod uwagę uznano, iż badany projekt budowlany spełnia warunki wynikające z § 12, § 13, § 57, § 60, § 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Wojewoda uznał też, iż zaprojektowany budynek [...] może w przyszłości mieć wpływ na zagospodarowanie sąsiedniej nieruchomości. Dlatego właściciele dz. nr [...] powinni byli zostać uznani za strony postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę pomimo, że badana inwestycja zaprojektowana została zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Wywiedziono, że cień rzucany przez budynek [...] na dz. nr [...], nie powoduje jednak braku możliwości zagospodarowania w przyszłości tej działki zgodnie z jej przeznaczeniem zawartym w planie miejscowym oraz zgodnie z warunkami technicznymi.

Konsekwencją powyższego ustalenia było stwierdzenie przez Wojewodę, że decyzje Starosty [...] nr [...] z [...] r. znak [...] i nr [...] z [...] r. znak [...] zmieniające pierwotną decyzję nr [...], znak [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę pięciu budynków usług turystycznych z lokalami apartamentowymi, budynku krytego basenu z zapleczem SPA, infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działkach nr [...], [...], [...], obręb S., gm. U. M., wydane zostały z naruszeniem prawa, tj. art. 10 § 1 k.p.a., gdyż właścicielom działki nr [...] w S. , gm. U. M., wskutek nieuznania ich za strony postępowania, nie zapewniono możliwości brania czynnego udziału w postępowaniu.

Oceniając znacznie tego uchybienia dla wyniku postępowania wyjaśniono, że do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz aktualnym zaświadczeniem projektanta o przynależności do właściwego samorządu zawodowego. Projekt oceniono przez organ administracji pod kątem kompletności projektu budowlanego, zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także zgodności projektu zagospodarowania terenu z innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Stwierdzono także, iż z akt badanych spraw wynika, że do wniosku o zmianę pozwolenia na budowę inwestor załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, cztery egzemplarze projektu budowlanego, wraz z niezbędnymi opiniami i uzgodnieniami, a także aktualnymi na dzień sporządzenia projektu zaświadczeniami projektantów o przynależności do właściwych samorządów zawodowych. Przedłożono informację BIOZ. Przedmiotowe projekty zostały uzgodnione z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych bez uwag oraz z rzeczoznawcą ds. sanitarnohigienicznych pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń.

Projekt zamienny zatwierdzony decyzją Starosty [...] nr [...] z [...] r. znak [...], dotyczył m.in. włączenia do zakresu inwestycji działki drogowej nr [...] służącej jako dojazd do nieruchomości. Natomiast projekt zamienny zatwierdzony decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. znak [...], dotyczył m.in. w miejscu planowanego pierwotnie otwartego basenu zewnętrznego na dz. nr [...] w odległości ponad 110 m do granicy działki S. G. budowę krytego basenu ze strefą SPA oraz budowę w miejscu parkingu zewnętrznego na dz. [...] przy dz. dr nr [...], budowę budynku garażu wielostanowiskowego dwukondygnacyjnego z lokalami usługowymi, w odległości ponad 120 m od dz. nr [...].

Jak nadmieniono, z projektu zagospodarowania terenu w pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę znak [...] z dnia 5 sierpnia 2015 r. wynika, że dojazd do działek inwestycyjnych zaprojektowano poprzez działkę drogową nr [...]. Dlatego zdaniem organu zmiana projektu zagospodarowania terenu poprzez włączenie terenu tej działki do zakresu inwestycji jest tożsama z pierwotną decyzją o pozwoleniu na budowę. Ponadto tożsamość inwestycji dotyczy również projektu krytego basenu w miejscu wcześniej zaprojektowanego basenu otwartego oraz projektu budynku garażu w miejscu wcześniej zaprojektowanych miejsc parkingowych. Z budynku garażu wielostanowiskowego inwestor zrezygnował jak wynika z projektu zamiennego zatwierdzonego decyzją nr [...].

Zakres tych zmian w ocenie Wojewody nie wpływa na interes prawny S. G.. Zmiany te dotyczą projektu zagospodarowania terenu oraz charakterystycznych parametrów takich jak powierzchnia terenu przeznaczonego pod inwestycję, powierzchnia zabudowy, powierzchnia utwardzona, i biologicznie czynna.

Uznano też, że zmiany dokonane decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. znak [...], jak również decyzją nr [...] z [...] r. znak [...], są zgodne z prawem.

Co do wskazanej w odwołaniu dodatkowej przesłanki wznowienia postępowania opartej na zarzucie sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na nieaktualnej mapie do celów projektowych, która nie zawierała budynku znajdującego się na działce skarżącej nr [...], organ wyjaśnił, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu będącego załącznikiem do pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] r., projekt sporządzono na mapie sytuacyjno - wysokościowej do celów projektowych sporządzonej przez uprawnionego geodetę [...] r. Na projektach zamiennych zagospodarowania terenu brak jest informacji o aktualności map do celów projektowych potwierdzonych w myśl art. 34 ust.3 pkt 1 prawa budowlanego. Jednakże w dniu [...] r. do na ręce Wojewody projektant przesłał kartę rejestracji wtórnika wykonaną w ramach roboty geodezyjnej [...], poświadczoną przez Starostę K. [...] r., wykonaną przez uprawnionego geodetę i przyjętą do zasobu Geodezyjno - Kartograficznego. Projektant wskazał, że zmiany wykonał na tej samej mapie.

Oceniając powyższe organ uznał, że zamienne projekty zagospodarowania terenu sporządzone zostały na mapie do celów projektowych uaktualnionej w ramach roboty geodezyjnej [...] z [...] r. przez uprawnionego geodetę.

Wojewoda uznał także, iż brak jest podstaw do uznania, że badana inwestycja narusza warunki techniczne. W § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określone są minimalne odległości od granicy działki, a w § 13 i § 60 tego rozporządzenia granice przesłaniania i wymogi nasłonecznienia sąsiednich budynków. W projekcie budowlanym wykazano spełnienie powyższych wymogów.

Mając powyższe na względzie organ odwoławczy wyjaśnił, że zdecydował się podjąć na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. decyzję reformatoryjną.

Od powyższej decyzji skargę wywiodła S. G. reprezentowana przez radcę prawnego zarzucając skarżonemu rozstrzygnięciu:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

a) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane poprzez uniemożliwienie stronie wzięcia czynnego udziału w sprawie, a tym samym naruszenie prawa strony do czynnego uczestnictwa w każdym stadium postępowania i wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego z uwagi na fakt, iż stroną postępowania wznowieniowego nie uczyniono wszystkich stron wznawianych postępowań, jak również pomimo uznania za strony postępowań właścicieli działki nr [...], nieuwzględnienie jako strony postępowania drugiej współwłaścicielki nieruchomości;

b) art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania;

c) art. 7. art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, skutkujące pominięciem twierdzeń podniesionych przez Skarżącą dotyczących istniejącej na działce nr [...] zabudowy, brak zbadania, czy projekty zagospodarowania terenu zostały sporządzone na aktualnych mapach do celów projektowych oraz czy stan zaawansowania prowadzonych robót budowlanych, jak i ich zakres umożliwiał dokonanie zmiany pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 36a prawa budowlanego, jak również niewyjaśnienie oddziaływania projektowanej inwestycji na działki sąsiednie, w szczególności działkę nr [...] w kontekście zacieniania, ograniczenia dostępu do światła słonecznego, a także § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a tym samym dokonanie przez organ II instancji, jak i I instancji błędnej oceny analizy stanu faktycznego i prawnego, czego skutkiem było błędne uznanie, iż decyzje Starosty [...] zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie mogą być uchylone;

d) art. 8 w zw. z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, uniemożliwiających realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli, a w szczególności niewyjaśnienie oddziaływania projektowanej inwestycji na działki sąsiednie, w szczególności działkę nr [...] w kontekście zacieniania, ograniczenia dostępu do światła słonecznego, a także § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;

e) art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek uznania, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej podczas gdy prawidłowo dokonana ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosków przeciwnych, a w konsekwencji naruszenie także art. 146 § 2 k.p.a. w zw. z art. 36a Prawa budowalnego;

f) art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie mimo, iż decyzje Starosty [...] zostały wydane w oparciu o projekt zagospodarowania terenu sporządzony na mapie do celów projektowych nieuwzględniającej zabudowy na działce nr [...];

g) art. 151 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie wynikające z przyjęcia, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. znak: [...] i nr [...] z dnia [...] r. znak: [...] zmieniających pierwotną decyzję nr [...], znak: [...] r. z dnia [...] r.;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym:

a) art. 36a ust. 1 i ust. 5 Prawa budowalnego poprzez uznanie, iż zmiana zakresu inwestycji poprzez jej rozszerzenie o działkę nr [...] oraz zmiana basenu otwartego na kryty jest tożsama z pierwotną decyzją o pozwoleniu na budowę, a w konsekwencji możliwe jest dokonanie projektowanych zmian w ramach procedury zmiany pozwolenia na budowę;

b) art. 34 ust 3 pkt 1 w zw. art. 36a ust. 3 Prawa budowalnego i art. 5 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie, zgodnie z którym mapy do celów projektowych powinny obejmować obszar otaczający teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m, a w razie konieczności ustalenia strefy ochronnej także teren tej strefy. Mapa do celów projektowych z 2015 r. nie obejmowała obszaru wymaganych 30 m poza inwestycją, elementy pokazane na tej mapie były niekompletne i nie odzwierciedlały treści zasobu geodezyjnego - brakowało budynków sieci, chodników;

c) art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowalnego w zw. art. 36a ust. 3 Prawa budowalnego poprzez uznanie, iż projektowane istotne zmiany od pierwotnego projektu budowlanego mogą być naniesione na tej samej mapie do celów projektowych, na której został sporządzony pierwotny projekt zagospodarowania terenu (decyzja z 2015 r.) pomimo, iż zmiany dotyczyły projektu zagospodarowania terenu, a roboty budowlane związane z realizacją pozwolenia na budowę były rozpoczęte, co skutkowało utratą aktualności mapy do celów projektowych.

Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącej zawnioskował o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Staroty K. nr [...] z dnia [...] r., zasądzenie kosztów postępowania oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z kopi mapy zasadniczej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem [...], innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, i obejmuje również orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (vide : art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.").

Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zaskarżona decyzja zapadła w toku wznowionego postępowania toczącego się z wniosku S. G., przy czym podobny wniosek o wznowienie postępowania, złożony przez I. G., skutkował odmową wznowienia postępowania z uwagi na niedochowanie przez tą wnioskodawczynię terminu na jego wniesienie.

W toku postępowania wznowionego stosownym postanowieniem organy administracji obszernie wyjaśniły zakres planowanej inwestycji określonej w decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę oraz jej zmian zatwierdzonych decyzjami Starosty [...] z [...] r. oraz [...]. natomiast Skarżąca przedstawiła swoje stanowisko do którego odnosił się organ administracji.

W świetle zarzutów podniesionych we wniosku o wznowienie postępowania szczególnej weryfikacji wymagały zarzuty dotyczące zacieniania nieruchomości należącej do skarżącej.

Dla weryfikacji powyższych zarzutów zostały opracowane oraz poddane ocenie organów administracji analizy zacieniania działki nr [...], przedstawione zarówno przez skarżącą jak i inwestora. Zgodnie ze stosownymi przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, dotyczyły one stanu na daty równonocy: 21 września i 20 marca i objęły w szczególności budynek oznaczony w ewidencji, jako niemieszkalny a położony na dz. nr [...], najbliżej granicy z dz. nr [...].

Ostatecznie organy uznały za przekonujące wnioski projektanta, że odległość projektowanego budynku na dz. nr [...] umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejącym na dz. nr [...] budynku, a zatem spełnione są wymogi określone w §13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Sąd nie znajduje podstaw do kwestionowania powyższych wniosków także w zakresie zgodności projektu budowalnego z § 12, §13, §57, §60, §19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych. Znajdując one poprawcie w wynikach przeprowadzonych analiz i zostały prze organ odwoławczy należycie i przekonująco wyjaśnione.

Nie znaleziono też podstaw do podważenia ustalenia poczynionego przez organ odwoławczy, iż zaprojektowany budynek E może w przyszłości mieć wpływ na zagospodarowanie sąsiedniej nieruchomości, co dawało podstawy do przyjęcia, że właściciele działki nr [...] powinni byli zostać uznawani za strony postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i decyzji je zmieniających.

Wojewoda wyjaśnił należycie, że cień budynku [...] padający na działkę skarżącej (dz. nr [...]), nie uniemożliwia jej zagospodarowania w przyszłości zgodnie przeznaczeniem zawartym w planie miejscowym oraz zgodnie z warunkami technicznymi określonymi w rozporządzeniu. W konsekwencji Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wniosku organu odwoławczego, iż z powyższej przyczyny należało uznać, iż należąca do Skarżącej działka [...] znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, a jej właściciele posiadają przymiot strony postępowania. W takim zaś razie słusznie stwierdzono w decyzji, że brak zapewnienia skarżącej udziału w postępowaniu skutkował naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a. Powyższe dawało podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji, który takiego naruszenia prawa się nie dopatrzył z uwagi na brak przypisania wnioskodawczyni statutu strony.

Powyższe działanie organu skarżąca kwestionuje twierdząc, iż wobec uznania jej za stronę dopiero przez organ odwoławczy doszło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Taki zarzut nie zasługuje jednak na uwzględnienie, bowiem to ocena poddanych ocenie dowodów, w tym szczególności analiz zacieniania, doprowadziła organy obu instancji do odmiennych wniosków. Przy czym zarówno na etapie postępowania prowadzonego przez Starostę jak i Wojewodę stanowisko przedstawiane przez stronę było należycie analizowane. Doszło zatem do dwukrotnego rozważenia materiału dowodowego, najpierw przez organ I instancji, a następnie przez organ odwoławczy. Miało zatem miejsce dwukrotne merytoryczne rozstrzygnięcie tej samej sprawy przez organy administracji dwóch instancji, a w konsekwencji nie może być mowy o naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Innym zarzutem, powiązanym z wnioskami organu dotyczącymi ustalenia obszaru oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowalnego jest twierdzenie, iż wadliwym było to, że zarówno I instancji jak i II instancji, nie uczynił stroną postępowania drugiej z współwłaścicielek działki nr [...]. Ponadto o prowadzonym postępowaniu wznowieniowym nie zostały poinformowane wszystkie strony postępowań wznawianych, w związku z czyni oba organy naruszyły dyspozycję art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronom tych postępowań możliwości udziału w czynnościach poszczególnych stadiów postępowania.

W tym miejscu należy dostrzec, iż Skarżąca nie wskazuje w jaki sposób wywodzone uchybienie miałoby wpłynąć na wadliwe rozstrzygniecie w sprawie. Wskazać też należy, że przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania w tego uprawnienia, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać (por. Wyrok NSA z 1 marca 2018 r., sygn. akt. II OSK [...]). I. G. nie była uznawana z stronę postępowań, które zostały wznowione na wniosek S. G., a złożenie przez nią spóźnionego wniosku skutkowało wydaniem stosownego postanowienia zamykającego jej drogę dochodzenia swoich racji we wznowionym postępowaniu. Stąd nie sposób uznać za uzasadniony zarzutu naruszenia prawa poprzez pominięcie jej udziału w postępowaniu.

Nie mogły tez odnieść skutku zarzuty dotyczące wykorzystania dla celów projektowych map, które jak wskazuje Skarżąca nie obejmowały obszaru wymaganych 30m poza inwestycją, elementy pokazane, były niekompletne i nie odzwierciedlały treści zasobu geodezyjnego, gdyż brakowało budynków sieci, chodników. Ustalenia organu odwoławczego przeczą takim twierdzeniom. Za trafną w tym zakresie należy uznać ocenę organu, iż zamienne projekty zagospodarowania terenu sporządzone zostały sporządzone na mapie do celów projektowych uaktualnionej w ramach roboty geodezyjnej przez uprawnionego geodetę a zatem brak było podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowanego i dalszych jego zmian. Przy czym nawet w razie potwierdzenia twierdzeń Skarżącej nie jest jasne w jaki sposób miałoby to wpływać na decyzje organów budowalnych w zakresie objętym wznowionym postępowaniem. Należy podkreślić, iż skoro projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, które w czasie wykonania projektu były członkami właściwej izby samorządu zawodowego, projektanci i sprawdzający złożyli oświadczenie o zgodności projektu z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej a ponadto projekt budowlany został zaopiniowany bez uwag przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz uzgodniony bez zastrzeżeń pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych a także potwierdzono, iż planowana inwestycja spełnia wszystkie wymogi wynikające z zapisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, organ administracji był zobligowany do zatwierdzenia projektu. Inwestor miał też prawo do zabiegania o jego późniejsze zmiany, a organ po dokonaniu stosownej weryfikacji, miał obowiązek ich akceptacji.

Co do innych zarzutów Skarżącej należy dostrzec, iż wykraczają one poza zakres postępowania wznowieniowego. Podlegały one zresztą zbadaniu w uprzednio przeprowadzonym postępowaniu nieważnościowym . Z zasady instytucja nieważności decyzji administracyjnej dotyczy naruszeń prawa materialnego. Kwalifikowane naruszenia procedury występują jako przesłanki uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym (art. 145 § 1 k.p.a.). W tym też wskazuje się różnicę pomiędzy instytucją stwierdzenia nieważności a wznowieniem postępowania administracyjnego. (por. Wyrok NSA z 17 czerwca 2021 r., I OSK [...]).

Podsumowując, w ocenie Sądu, Wojewoda należycie zbadał sprawę i prawidłowo ocenił dostępny materiał dowodowy w kontekście przesłanki wznowienia postępowania oraz zarzutów strony i wydał zgodne z prawem rozstrzygnięcie kończące wznowione postępowanie.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Powołane wyżej orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem [...]