Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 92/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 61 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Kremer, Sędzia del. WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Śląskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo Katowice z siedzibą w Katowicach w sprawie udzielenia dostępu on-line do bazy danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie dostępu do pełnej bazy danych postanawia: wskazać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 27 kwietnia 2015 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Katowic z [...] stycznia 2015 r. nr [...] w sprawie odmowy udzielenia dostępu do bazy ewidencji gruntów i budynków w trybie art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Dnia 25 czerwca 2013 r. Nadleśnictwo Katowice, powołując się na art. art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne złożyło wniosek o dostęp do prowadzonej przez Prezydenta Miast Katowice bazy danych ewidencji gruntów i budynków. Decyzją z [...] września 2013 r. Prezydent Katowic odmówił dostępu do ww. wymienionego rejestru m.in. z powodu braków formalnych tj. braku wniosku, o którym mowa w rozporządzeniu w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym. Nadleśnictwo Katowice złożyło od ww. decyzji odwołanie do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach jako organu odwoławczego wskazanego w pouczeniu od decyzji Prezydenta Katowic.

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach zawiadomieniem z 18 listopada 2013 r. przekazał odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach jako właściwego do rozpatrywania spraw rozstrzygających na podstawie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W uzasadnieniu organ wskazał, że "w rozumieniu k.p.a. wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej wyłącznie w zakresie stosowania ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 17 pkt 1 k.p.a., który mówi, że organem wyższego stopnia do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze (...) Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej nie leży w kompetencji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, zatem nie może on ocenić, czy działania organu samorządu terytorialnego są zgodne z przepisami prawa".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z 21 maja 2014 r. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Katowic przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że bak jest podstaw do wydania decyzji w oparciu o ww. ustawę o informatyzacji, zatem należy przyjąć, że podstawą wydania decyzji jest art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, gdyż nieodpłatne udostępnianie prowadzi w istocie do pozbawienia określonych dochodów Miasta Katowice. Podniósł również, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów formalnych wobec czego nie mógł być podstawą rozstrzygnięcia merytorycznego.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo Katowice 6 sierpnia 2014 r. złożyło wniosek o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym – zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik do rozporządzenia w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym.

Po rozpatrzeniu ww. wniosku Prezydent Miasta Katowice [...] stycznia 2015 r. ponownie wydał decyzję odmawiającą udzielenia dostępu do pełnej bazy danych ewidencji gruntów i budynków.

Odwołanie od powyższej decyzji zostało skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, a następnie odesłane do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach jako właściwego do rozpatrzenia odwołania. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w związku z wejściem w życie ustawy z 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oaz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., Poz. 897) podstawą wydania decyzji w spawie udostępniania danych z ewidencji gruntów i budynków jest art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wobec czego organem odwoławczym jest właściwy miejscowo Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach wniósł o wskazanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach jako organu właściwego w tej sprawie .W uzasadnieniu powyższego wniosku podniesiono, że Prezydent Miasta Katowice, zgodnie z wnioskiem z 6 sierpnia 2014 r., prowadził postępowanie administracyjne w sprawie udostępnienia informacji zgromadzonej w rejestrze publicznym podmiotowi publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Nadleśnictwo Katowice nie zwróciło się o udostępnienie danych zgromadzonych w Państwowym Zasobie Geodezyjnym i Kartograficznym w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, organ I instancji nie odmówił również nieodpłatnego udostępnienia informacji ze względu na uszczuplenie dochodów własnych. W przedmiocie postępowania nie maja zatem zastosowanie przepisy ustawy o finansach publicznych jak również przepisy prawa geodezyjnego.

Zdaniem Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach błędne jest utożsamianie decyzji ustalającej wysokość opłaty za udostępnianie danych gromadzonych w rejestrze publicznym z rozstrzygnięciem odmawiającym uprawnienia do skutecznego żądania udzielenia informacji na podstawie ustawy o informatyzacji podmiotów publicznych. Organ rozpatrujący taki wniosek bada wyłącznie czy dotyczy on rejestru publicznego oraz czy wnioskodawca należy do podmiotów uprawnionych.

Przedmiotowa decyzja Prezydenta Miasta Katowic nie jest decyzją z dyspozycji art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, gdyż taka wydawana jest w przypadku zaistnienia sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty. Wydać ją można wyłącznie po rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji w trybie ww. ustawy. Udostępnienie danych na podstawie art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i3 ustawy z 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne znajduje się poza dyspozycją ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Należy też zwrócić uwagę na art. 40a pkt 2 ust. 4 ww. ustawy, w którym udostępnianie na podstawie wcześniej wymienionych przepisów odbywa się nieodpłatnie.

Ponadto Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach podniósł, że tryb i sposób udostępniania danych w oparciu o ustawę o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne nie został w żaden sposób zmieniony nowelizacją ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wobec czego nie ma podstaw, aby sprawy w tym zakresie, rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym do tej pory przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, obecnie znalazło się w gestii Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Co więcej, uprawnienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do orzekania w postępowaniu odwoławczym do tej pory nie było również kwestionowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (II SA/GL 874/14, I OSK 2973/12, VIII SA/Wa 983/13, VIII SA/Po 429/13, II SA/Po 430/13, II SA/Po 1049/12, II SA/Go 559/12).

W podsumowaniu wniosku Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach podkreślił, że nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne nie leży w jego kompetencji, zatem nie może on ocenić, czy działania organu samorządu terytorialnego w tym zakresie są zgodne z przepisami prawa.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o wskazanie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach jako organu właściwego w sprawie odwołania wniesionego przez Nadleśnictwo Katowice od wskazanej powyżej decyzji Prezydenta Miasta Katowice.

W opinii Kolegium, wbrew poglądowi zawartemu w skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosku z 27 kwietnia 2015 r., w przedmiotowej sprawie występuje spór dotyczący zakresu udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego, o którym mowa w dyspozycji art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a nie problem udostępniania danych na podstawie art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W związku ze zmianą stanu prawnego związanym w wejściem w życie 12 lipca 2014 r. ustawy z 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dokonano zmiany w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, dodając art. 40f , który w ust. 1 stanowi: "w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej płaty, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną". Przepis ten wyznacza sposób ustalania opłat oraz udzielanie informacji w zmienionym od 12 lipca 2014 r. stanie prawnym. Zgodnie z tym przepisem decyzja administracyjna jest wydawana przez właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty na podstawie art. 40f. Jedynym odstępstwem od powyższej normy jest uregulowanie zawarte w art. 12 ustawy zmieniającej, który stanowi, że: "w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, związanych z koniecznością poniesienia opłaty, jeżeli zachodzi różnica pomiędzy wysokością opłaty wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, a opłatą wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pobiera się opłatę niższą". Sytuacja, w której dochodzi do rozstrzygnięcia kwestii udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego tak jako to ma miejsce w przedmiotowej sprawie nie jest objęta hipotezą art. 12 ustawy zmieniającej. Jest to już bowiem sprawa, którą trzeba rozpoznawać na podstawie nowego stanu prawnego. Dotyczy to zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów określających kompetencje organów. W szczególności należy zauważyć, że organ prowadzący postępowanie po 12 lipca 2014 r. w związku ze sporem dotyczącym zakresu udostępnianych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego wydaje decyzję w trybie art. 40f ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach właśnie ten przepis w przedmiotowej sprawie wyznacza kierunek interpretacji w zakresie ustalenia właściwości w sprawach dotyczących udostępniania materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a nie przywołany w podstawie prawnej decyzji Prezydenta Miasta Katowic z 29 stycznia 2015 r. art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Zatem decyzja aktualnie może być podjęta w tych sprawach wyłącznie na podstawie art. 40f ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, co powoduje, że organem odwoławczym jest Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Decyzja na podstawie przywołanego powyżej przepisu jest wydawana przez właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. W myśl art. 6a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne: "Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią: 1) organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego: a) Główny Geodeta Kraju, b) wojewoda wykonujący zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako kierownika inspekcji geodezyjnej i kartograficznej, wchodzącej skład zespolonej administracji rządowej w województwie; 2) organy administracji geodezyjnej i kartograficznej: a) marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego w skład urzędu marszałkowskiego, b) starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego". Z kolei art. 127 § 2 k.p.a. przesądza, że "właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy". Natomiast według art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne: "w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej". W omawianej sprawie takim organem jest Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, skoro odwołanie dotyczy decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Katowice, miasta na prawach powiatu, które wchodzi w skład Województwa Śląskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje – na podstawie art. 4 w zw. z art. 15

§ 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej: "p.p.s.a."), spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór zainicjowany wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie ma charakter negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Śląskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach, ponieważ oba organy uznają się za niewłaściwe do rozpatrzenia odwołania Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo Katowice od decyzji Prezydenta Miasta Katowice dotyczącej odmowy udzielenia dostępu do bazy ewidencji gruntów i budynków w trybie art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. stosowne opłaty związane z udostępnieniem, planowaniem i czynnościami w zależności od tego jakiego zasobu geodezyjno-kartograficznego dotyczą, są dochodami własnymi budżetu samorządu województwa, czy samorządu powiatu, bądź państwowego funduszu celowego, jakim jest Fundusz Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym. Stosownie do art. 41b ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, wpływy ze sprzedaży map, danych i innych materiałów i informacji, a także opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne związane z prowadzeniem przedmiotowych zasobów stanowią dochody własne odpowiednio samorządu województwa, bądź samorządu powiatu.

Pobierane opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne jako dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego spełniające kryterium dochodu określone w pkt 7 lub 8 art. 60 ustawy o finansach publicznych stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, konsekwencją czego jest stosowanie do tych należności przepisu art. 61 i następnych ustawy o finansach publicznych. Zgodnie zaś z art. 61 tej ustawy, w odniesieniu do tych należności wydawane są decyzje administracyjne przez właściwe organy. Jako organ pierwszej instancji wskazano w tym wypadku wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starostę albo marszałka województwa, a jako organ odwoławczy: samorządowe kolegium odwoławcze (art. 61 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 4 ustawy o finansach publicznych).

W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2014 r., I OPS 1/14 stwierdzono, że "po wejściu w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.), od dnia 1 stycznia 2011 r., stosownie do art. 67 w związku z art. 60 pkt 7 i 8 oraz art. 61 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, wysokość opłaty za udostępnienie danych i informacji z powiatowego zasobu geodezyjnego, o których mowa w art. 40 ust. 3c ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) ustala starosta w drodze decyzji administracyjnej". Z uwagi na to, że zagadnienie prawne zostało przedstawione w sprawie dotyczącej wysokości opłaty za udostępnienie danych i informacji z powiatowego zasobu geodezyjnego, którego prowadzenie należy do starosty, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył stosownie do tego zakres rozstrzyganego zagadnienia prawnego.

Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w zacytowanej uchwale wskazał na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25 czerwca 2013 r., K 30/12, w którym Trybunał orzekł o niezgodności art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, i jednocześnie orzekł, że przepis ten traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw RP, a więc w dniu 12 lipca 2014 r. Przepis art. 40 ust. 5 zawierał ustawowe upoważnienie do wydania aktu wykonawczego dotyczącego wysokości opłat za określone czynności geodezyjne i kartograficzne.

Z tą samą datą uchylony został art. 40 ust. 3c (przez art. 1 pkt 27 lit. b ustawy z 5 czerwca 2014 r., Dz. U. poz. 897), wskazany jako podstawa decyzji Starosty Słupskiego z 6 grudnia 2013 r. Statuował on zasadę odpłatności za udostępnianie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także za wykonywanie czynności związanych z ich udostępnianiem, przewidując wyjątek w konkretnie oznaczonych sytuacjach opisanych w ustawie o infrastrukturze informacji przestrzennej i w art. 15 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Następnie, z dniem 12 lipca 2014 r. zmieniona została treść art. 40a ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne tak, że w art. 40a ust. 1 powtórzono, że organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie, a następnie w art. 40a ust. 2 pkt 4b wskazano, że nie pobiera się opłaty (między innymi) za udostępnianie danych na podstawie art. 15 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W związku z powyższym, należy uznać, że istota regulacji, którą należy wziąć pod uwagę rozstrzygając niniejszy spór kompetencyjny, nie zmieniła się.

Decyzja Prezydenta Miasta Katowice z [...] stycznia 2015 r. wydana została na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, § 2 ust. 1, § 3 ust. 1 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze publicznym, ar. 14 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej w związku z art. 4 ust. 1a pkt 2, art. ust. 1, art. 7d pkt 1, art. 24 ust. 3 pkt 5, art. 40a ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Przepis art. 61 ust 1 pkt 2 powołanej ustawy określa właściwość organów do wydawania decyzji w odniesieniu do wskazanych należności budżetowych. Z art. 61 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy wynika zaś, że organem pierwszej instancji właściwym do wydawania decyzji w odniesieniu do należności budżetów jednostek samorządu terytorialnego jest m.in. prezydent miasta. Natomiast organem odwoławczym od prezydenta miasta – zgodnie z art. 61 ust. 3 pkt 4 powołanej ustawy – jest samorządowe kolegium odwoławcze.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.