Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 14/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1034/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 października 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 1034/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P. L. (dalej "skarżący") na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia, Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 września 2018 r. Sąd wezwał skarżącego do nadesłania odpisu podpisanej skargi lub jej uwierzytelnionej kopii celem doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W ww. terminie skarżący nadesłał pięć odpisów niepodpisanej skargi. W związku z tym faktem Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "p.p.s.a.")

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że oryginał skargi powinien być podpisany ze względów formalnych, bowiem spełnia rolę pisma sądowego, natomiast odpisy są "oryginałami bez podpisu". Skarżący twierdzi, że praktyka ta jest dla niego niezrozumiała, gdyż w przeszłości sam jako strona bądź uczestnik postępowań nie otrzymywał odpisów pism organów lub strony przeciwnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę podziela w pełni stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którym niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Wskazać należy, że w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego jest zatem jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Nie budzi również wątpliwości, iż elementem treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., podpis musi być własnoręczny.

Jak trafnie podkreślił NSA w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2011 r. I OSK 2351/11 (LEX nr 1149364) odpisy pisma, a zatem i odpisy skargi nie musza być podpisane przez strony. Odpis wymaga jednak bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienie takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik. Unormowania zawarte w art. 47 p.p.s.a. obarcza podmiot wnoszący pismo obowiązkiem załączenia uwierzytelnionego odpisu tego pisma. Pismo niepodpisane przez skarżącego ani niepoświadczone przez wnoszącego za zgodność z oryginałem powyższego wymogu nie spełniają, a tym samym nie podlegają doręczeniu innym stronom. Wymogi Sądu są zatem w pełni uzasadnione i wynikają z przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.