Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 109/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku bezczynność Starosty W. w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 września 2018 r. zobowiązano Skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi wniesionej drogą elektroniczną lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi (k.10, 11).

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata

25 września 2018 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka awizowana została powtórnie 3 października 2018 r. (k.19). Z uwagi na to, że skarżący przesyłki nie odebrali, zwrócono ją do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a." skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nadto zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze ww. ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Sąd odrzuca skargę, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie wniesiona przez R. O. drogą elektroniczną skarga dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku podpisu strony skarżącej. W tej sytuacji Sąd zobowiązał skarżącego do usunięcia rzeczonego braku,

w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący zobowiązany został również do opłacenia skargi.

Odnosząc się do wezwania zobowiązującego do podpisania skargi wniesionej drogą elektroniczną, wyjaśnić należy, że w obecnym stanie prawnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia

18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262). Wniesione tą drogą pismo, po wydrukowaniu, dotknięte jest brakiem formalnym, który może zostać uzupełniony przez stronę poprzez złożenie podpisu na jego wydruku (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13). Przewidujący taką możliwość art. 46 § 2a p.p.s.a., stosownie do treści art. 11 pkt 3 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 696), wejdzie w życie dopiero z dniem 19 maja 2019 r. Aktualnie pismo wnoszone w formie dokumentu elektronicznego winno być traktowane jako pismo obarczone brakiem formalnym w postaci braku podpisu.

W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia Skarżącemu pisma sądowego w sposób przewidziany wart. 65-72 p.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, nastąpiło w dniu 25 września 2018r. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 3 października 2018r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie

14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienia o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 25 września 2018r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa wart. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a.,

z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 9 października 2018r. Zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął bezskutecznie

z dniem 16 października 2018r. W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał złożonej skargi i nie uiścił wpisu od skargi.

Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.