Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1809/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i A. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek A. i A. P. o wstrzymanie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak [...].


UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2007 r. A. i A. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak [...], którym uchylono postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji nakazującej A. i A. P. rozbiórkę wiaty grilowej (obiekt nr 10) o wymiarach 7,00 x 17,00 m. i wysokości 6,70 m. wraz z tarasem o wymiarach 6,00 x 9,30 x 9,80 m., wybudowanych samowolnie na działce o nr ewid. [...], położonej w miejscowości M., gmina L. oraz umorzono postępowanie organu I instancji w zakresie zawieszenia postępowania.

W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia. Podniesiono, iż kontynuowanie postępowania administracyjnego przez organy nadzoru budowlanego może spowodować dla skarżących trudne do odwrócenia lub nieodwracalne skutki, a w tym znaczną szkodę w postaci rozebrania obiektu budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zauważyć, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r. sygn. akt I OZ 371/2005, postanowienie NSA z dnia 9 maja 2005 r. sygn. akt II FZ 250/2005, postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2006 r. sygn. akt II FZ 410/2006).

Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczy rozstrzygnięcia, którego przedmiotem jest uchylenie postanowienia zawieszającego postępowanie odwoławcze od decyzji nakazującej rozbiórkę oraz umorzenie postępowania organu I instancji w zakresie zawieszenia postępowania. Tego rodzaju rozstrzygnięcie - z uwagi na jego formalnoprawny charakter - nie podlega wykonaniu i nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na skarżących jakiegokolwiek obowiązku, a także nie przyznaje im żadnego możliwego do realizacji uprawnienia.

Należy ponadto nadmienić, że samo wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji, na podstawie art. 130 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. A zatem, decyzja nakazująca skarżącym rozbiórkę wiaty grilowej wraz z tarasem nie podlega wykonaniu do czasu rozpatrzenia przez organ II instancji odwołania wniesionego przez skarżących.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.