Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 493/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.37j
journal: Dz.U. 1997 nr 25 poz 128
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2008 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19 października 2007r. Prezydent Miasta [...] na podstawie art.151 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 37j, art., 37l ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz.U z 1997r. nr 25 poz.128 z póżn.zm.) art. 9 ust.1 pkt 14 lit.b, art.150d ust.1 pkt 1 i ust.4 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz.U z 2004r. nr 99 poz.1001 z późn zm.) uchylił decyzję ostateczną nr [...] z dnia 15.06.1999r. o przyznaniu B. P. zasiłku przedemerytalnego od dnia 12.06.1999r. w wysokości 120 % kwoty zasiłku, o której mowa w art. 24 ust.1 ustawy oraz odmówił przyznania zasiłku przedemerytalnego od dnia 12.06.1999r.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że na mocy art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia z mocy art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Organ podał, iż w dniu 11.06.1999r. B. P. została zarejestrowana w Urzędzie z prawem do zasiłku przedemerytalnego od dnia 12.06.1999r., który został przyznany m.in. w oparciu o świadectwo pracy z dnia 12.09.1985r. potwierdzające fakt jej zatrudnienia w "A" w okresie od 01.06.1963r do 12.09.1985r.

Dnia 17.09.2007r. do Urzędu wpłynął prawomocny wyrok Sądu Rejonowego [...] w G. z dnia 7.12.2006r. w sprawie o sygn. [...] uznający B. P. winną popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art.270 § 1k.k., w zw. z art. 11§ 2, w zw. z art. 12 k.k. ( w związku z podrobieniem świadectwa pracy ze "A" z dnia 12.09.1985r.).

Postanowieniem z dnia 19.10.2007r. wznowiono postępowanie w sprawie.

Organ pierwszej instancji przytaczając przepisy art. 37 j i l ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stwierdził, iż wobec prawomocnego wyroku karnego ustalającego winę B. P. tj. sfałszowanie świadectwa pracy, uznać należy, że w dniu rejestracji w Urzędzie tj. 11.06.1999r., nie spełniała ona warunków koniecznych na podstawie art. 37j do nabycia prawa do zasiłku.

W odwołaniu B. P. podniosła, że nie zgadza się z postanowieniem wznawiającym postępowanie ponieważ sprawa była już raz umorzona przez Wojewodę. Dodała, że nie czuje się w tej sprawie winna bowiem to urzędnicy popełnili błąd za, który odpowiedzialnością obciąża się ją. Nadto wskazała na swoją trudną sytuację życiową.

Zaskarżoną decyzją z dnia 9 września 2007r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 i § 2, art.151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.jDz.U z 2000r. nr 98 poz. 1071 z późn.zm.) oraz art. 37j ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j.Dz.U z 2001r. nr 6 poz. 56 z późn.zm.) i art. 29 ust.1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych(Dz.U nr 120 poz.1252) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż strona została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. nabywając od dnia 12.06.1999r. prawo do zasiłku przedemerytalnego, gdyż udokumentowała wymagany do nabycia tego prawa okres uprawniający do zasiłku, na który składało się m.in. zatrudnienie w "A" w okresie od 01.06.1963r. do 12.09.1985r.

Organ ten podał, że do Urzędu w dniu 17.09.2007r. wpłynął prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 7.12.2006r. sygn[...] na mocy, którego strona została skazana za to, że w okresie od 12 czerwca 1999r. do 31 lipca 2004r. w G. działając w wykonaniu z góry podjętego zamiaru doprowadziła PUP w G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie [...] zł. w ten sposób, że w dniu 11 czerwca 1999r. złożyła w/w urzędzie wniosek o zarejestrowanie jej jako osoby uprawnionej do pobierania zasiłku przedemerytalnego przekładając podrobione świadectwo pracy ze "A" z dnia 12 września 1985r., gdzie nigdy nie pracowała, przez co uzyskała zasiłek przedemerytalny, czym działała na szkodę PUP w G.

Organ odwoławczy wskazując na przepisy postępowania administracyjnego mające zastosowanie w sprawie tj. art.145 § 1 pkt 1 kpa. oraz art.151 §1 pkt 2 kpa. podał, że w analizowanej sprawie podstawę do wznowienia postępowania stanowiło ujawnienie faktu, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, a sfałszowanie tych dowodów zostało potwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Wznowienie postępowania administracyjnego wykazało, że na dzień rejestracji strona nie legitymowała się wymaganym przez art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okresem uprawniającym do zasiłku, od którego posiadania zależy nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego, ponieważ do okresu tego nie podlega zaliczeniu okres potwierdzony podrobionym świadectwem pracy.

Dlatego w ocenie organu zasadne jest uchylenie ostatecznej decyzji organu I instancji przyznającej stronie to prawo i orzeczenie o odmowie jego przyznania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona nie zgodziła się z zaskarżonym rozstrzygnięciem powołując się na długie lata pracy. Wskazała na swoją trudną sytuację materialną na którą wpływ ma zły stan zdrowia jej i męża.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j.Dz.U z 1997r.nr 25 poz.128 z późn.zm.) zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:

1/ posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn,

2/ posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Na mocy art.37l w/w ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia.

Stwierdzić należy, iż wobec prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego [...] w G. w sprawie [...] z dnia 7.12.2006r. mocą, którego ustalono, iż świadectwo pracy ze "A" w G. potwierdzające okres zatrudnienia skarżącej w tym zakładzie jest sfałszowane, organy prawidłowo ustaliły, iż w dniu rejestracji w Urzędzie Pracy nie spełniała ona warunków koniecznych, wymaganych na podstawie art. 37j, do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego.

Dokonując kontroli pod względem zgodności z prawem postępowania organów Sąd nie stwierdził żadnych uchybień. Organ pierwszej instancji zasadnie wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa. a następnie stosownie do unormowań art.151 §1 pkt 2 kpa., po przeprowadzeniu postępowania określonego w art.149 § 2 wydał decyzję, w której uchylił decyzję dotychczasową albowiem prawidłowo stwierdził podstawy do jej uchylenia i wydał nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Ze skargi wynika, iż skarżąca czuje się pokrzywdzona wyrokiem karnym, jednakże dla oceny prawidłowości prowadzonego postępowania administracyjnego nie ma to żadnego znaczenia. Wyrok ten uzyskując walor prawomocności wywołuje skutki również w sferze prawa administracyjnego.

Bez znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji są pozostałe okoliczności odnośnie trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej skarżącej i jej męża. Przepisy mające zastosowanie w sprawie nie umożliwiają innego sposobu postępowania. Podkreślić należy, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny nie ocenia przy tym rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, bądź też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.