Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 358/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak As. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 lutego 2007 r. sprawy ze skargi K.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z [...] sierpnia 2005 roku, numer [...], Burmistrz Miasta i Gminy w T. -na podstawie art. 8 ust. 1, art. 37 ust. 1, 2, 3, 4, 5 i art. 106 ust. 1, 3, 4, 5 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 roku (Dz. U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 -dalej zwanej "ustawą") oraz na podstawie art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił Skarżącej przyznania zasiłku stałego z powodu nie spełnienia warunków ustawowych. W uzasadnieniu Organ wskazał, że zasiłek stały przysługuje osobie całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, natomiast w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności wskazano, że Skarżąca może podjąć pracę lekką.

K.O. odwołała się od powyższej decyzji. Podniosła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz, że nie posiada środków do życia. Skarżąca podkreśliła, że przewlekle choruje i potrzebuje pieniędzy na leki.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku, numer [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z późn. zm) oraz art. 138 § 1 ust. 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Organ wskazał, że Skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i została zaliczona do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Może jednak podjąć pracę lekką, co z kolei wyklucza możliwość przyznania Skarżącej zasiłku stałego na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy. Organ podkreślił, że przyznanie zasiłku stałego jest obwarowane spełnieniem określonych warunków i nie wynika z dobrej lub złej woli organu lecz z prawidłowego zastosowania przepisów ustawy.

W dniu [...] lutego 2006 roku K.O. wniosła skargę na powyższą decyzję. W uzasadnieniu Skarżąca wyjaśniła, że krytyczna sytuacja materialna zmusiła Ją do składania wniosków do Organu I instancji. By jednak uniknąć comiesięcznego ich składania prostszym wyjściem dla Skarżącej było złożenie wniosku z prośbą o rozpatrzenie zasiłku okresowego lub stałego. Dalej Skarżąca podniosła, iż z uwagi na przewlekłość posiadanych przez Nią chorób potrzebuje pieniądze na leki i nie zgadza się z decyzjami odmawiającymi jej prawa do zasiłku stałego.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumenty

wskazane w uzasadnieniu własnej decyzji oraz Organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1279 z późn. zm. - zwanej dalej "ppsa") sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego oraz procedury administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela ustalenia faktyczne i poglądy prawne zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga fakt, że zarówno Organ I instancji, jak również Organ II instancji dokonały prawidłowych ustaleń w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo do zasiłku stałego przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej.

Zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm.) ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą: znaczny, umiarkowany oraz lekki. Orzeczenie ustalające stopień niepełnosprawności stanowi także podstawę do przyznania ulg i uprawnień na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 wyżej cytowanej ustawy do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.

Z orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] maja 2005r. wynika, że Skarżąca została zaliczona do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że Skarżąca może zostać zatrudniona przy pracach lekkich. Ze wskazanych powyżej przepisów wynika, iż jedną z przesłanek uzyskania zasiłku stałego jest całkowita niezdolność do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności. Zachowanie choćby ograniczonej zdolności do wykonywania pracy umysłowej lub fizycznej w normalnych warunkach wyklucza możliwość uznania danej osoby za całkowicie niezdolną do pracy (por. Aleksandra Żak, Prawne pojęcie niepełnosprawności, [w:] Studia z zakresu prawa pracy i polityki społecznej 2003/1/347). Powyższe potwierdza również definicja lekkiego stopnia niepełnosprawności, przez który rozumie się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, co jednak nie wyklucza w ogóle możliwości wykonywania pracy. Z tych też względów orzeczenie wobec Skarżącej lekkiego stopnia niepełnosprawności i zaznaczenie, iż może Ona zostać zatrudnia przy pracy lekkiej, uniemożliwia przyznanie Skarżącej zasiłku stałego.

Wobec powyższego na podstawie art. 151 ppsa skargę należało oddalić.

/-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak

M.K.