Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3342/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... listopada 2016 r. nr ... w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty nienależnie pobranych płatności p o s t a n a w i a: - przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy D. J. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym oraz uzyskiwanych dochodach zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżąca podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie uzyskuje dochodu. Oświadczyła, iż nie posiada żadnych oszczędności, jako majątek nieruchomy wskazała dom o powierzchni 110 m2 (jedna izba czynna, reszta zawalona). Wymieniając koszty miesięcznego utrzymania wskazała, że opłaty za media wynoszą ponad 100 zł, koszty leczenia określiła również w wysokości 100 zł.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 71ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.

Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych do poniesienia których Skarżąca byłaby zobowiązana składają się wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna Skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Ze złożonego oświadczenia wynika, iż Skarżąca jest osobą samotną, nie posiada majątku, oszczędności. Skarżąca przedstawiła zaświadczenie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia 16 stycznia 2017 r. stwierdzające że Skarżącej jest wypłacany zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej w wysokości 604 zł i wskazane świadczenie stanowi jedyne źródło jej utrzymania.

Powyższa okoliczność, jak również aktualny stan zdrowia Skarżącej, w ocenie rozpoznającego wniosek referendarza sądowego, uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.