Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 517/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3,  art. 230 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić S. B. wpis od skargi w wysokości 400 (czterysta) złotych. 2


UZASADNIENIE

S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., skargę na decyzję tego organu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], nr [...], ustalającą jednorazową opłatę w wysokości 9.997 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej we wsi [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr A, o powierzchni 0,3700 ha, do zapłaty której zobowiązano S. B. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 października 2007 r., Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 26 października 2007 r. i odebrane przez dorosłego domownika – M. B., co wynika z pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki.

W dniu 2 listopada 2007 r. (data oddania przesyłki w placówce pocztowej) S. B. złożył wniosek o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu. Referendarz sądowy, pismem z dnia 7 listopada 2007 r., poinformował skarżącego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., składa się na urzędowym formularzu i wobec powyższego przesłał mu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, zobowiązując do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania. Po złożeniu przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, referendarz sądowy, pismem z dnia 22 listopada 2007 r., wezwał go następnie na podstawie art. 255 P.p.s.a. do uzupełnienia braków tego wniosku. W odpowiedzi skarżący złożył pismo, w którym oświadczył, iż cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 11 grudnia 2007 r. skarżący został poinformowany, że wobec cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd zarządził pozostawienie tego wniosku w aktach sądowych bez nadawania mu dalszego biegu. Skarżący został również poinformowany o obowiązku - wynikającym z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 22 października 2007 r. - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo, jak wynika ze zwrotnego pocztowego odbioru przesyłki, doręczone zostało skarżącemu w dniu 14 grudnia 2007 r.

Następnie, pismem z dnia 17 stycznia 2008 r., Sąd zwrócił się do skarżącego o przedłożenie dowodu bankowego dokonanego przez skarżącego polecenia przelewu kwoty 400 zł z tytułu wpisu w sprawie, albowiem z dokumentu bankowego jakim dysponuje Sąd wynika, że obciążenie rachunku skarżącego nastąpiło w dniu 26 grudnia 2007 r., a więc w dniu ustawowo wolnym od pracy (drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia). Skarżący został w wezwaniu tym pouczony, że powinien się do niego zastosować terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu przez Urząd Pocztowy, powróciło do Sądu niedoręczone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.

Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego jest także - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Wysokość oraz zasady pobierania wpisu określone zostały przez Radę Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), które wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 233 P.p.s.a. W niniejszej sprawie, w myśl przepisu § 1 pkt 1 wskazanego rozporządzenia stanowiącego, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia (nie mniej jednak niż 100 zł), skarżący obowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł. Ponieważ wpis ten nie został przez skarżącego uiszczony przy wniesieniu skargi, na mocy art. 220 § 1 zd. drugie w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., został on wezwany do jego uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie nastąpiło w drodze zarządzenia Przewodniczącego Wydział II z dnia 22 października 2007 r. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który następnie cofnął pismem złożonym w tut. Sądzie w dniu 4 grudnia 2007 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej). Z uwagi na powyższe, Sąd zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2007 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w aktach sprawy bez rozpoznania i realizując wyrażoną w art. 6 P.p.s.a zasadę udzielania informacji stronom występującym w sprawie bez adwokata bądź radcy prawnego, pismem z dnia 11 grudnia 2007 r. poinformował skarżącego o wynikającym z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 października 2007 r. obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 400 zł. W piśmie tym Sąd zakreślił 7-dniowy termin, liczony od dnia doręczenia informacji, powstrzymania się od zastosowania sankcji w postaci odrzucenia skargi z uwagi na brak wpisu (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 14/06, niepublikowane).

Informacja o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi doręczona została skarżącemu w dniu 14 grudnia 2007 r. Przyjąć tym samym należało, iż ostateczny termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 21 grudnia 2007 r. (piątek), natomiast z dokumentu bankowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że obciążanie rachunku skarżącego zostało dokonane dopiero w dniu 26 grudnia 2007 r. Z uwagi na fakt, iż jest to drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia, Sąd zwrócił się do skarżącego o nadesłanie dokumentu bankowego umożliwiającego weryfikację wskazanej daty obciążenia jego rachunku z datą dokonanego polecenia przelewu. Jak wynika z adnotacji zamieszczonych na kopercie przesyłki pocztowej, zawierającej wezwanie, oraz na potwierdzeniu odbioru, z uwagi na nieobecność adresata pod wskazanym adresem, była ona dwukrotnie awizowana: w dniu 21 stycznia 2008 r. oraz w dniu 29 stycznia 2008 r. Przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie na drzwiach adresata, zgodnie z trybem doręczania przesyłek przez pocztę w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określonym w § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), który ma zastosowanie na podstawie art. 65 § 2 P.p.s.a. W dniu 6 lutego 2008 r. przesyłka została zwrócona na adres nadawcy i wpłynęła do Sądu w dniu 8 lutego 2008 r., o czym świadczy data stempla pocztowego oraz data prezentaty. W związku z powyższym należało uznać, że doręczenie zastępcze przesyłki nastąpiło w dniu 5 lutego 2008 r., tj. z upływem siódmego dnia od ostatniego awizowania. W tych warunkach zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do złożenia wyjaśnień upłynął w dniu 12 lutego 2008 r. (wtorek).

Z uwagi na fakt, iż Sąd nie uzyskał od skarżącego żadnych wyjaśnień co do daty polecenia przelewu kwoty wpisu, przyjął - zgodnie z treścią dokumentu bankowego znajdującego się w aktach sprawy - że wpis został uiszczony dopiero w dniu 26 grudnia 2006 r., a zatem po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu. Uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu skutkuje natomiast odrzuceniem skargi (por. teza 3 do art. 220 komentarza do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją Jan Pawła Tarno, Warszawa 2004).

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a, Sąd odrzucił skargę. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.

-----------------------

4