Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 689/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.134, art.153, art.170, art.151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.8, art.11, art.107  § 3, art.77, art.7
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Justyna Mazur, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012; oddala skargę.


UZASADNIENIE

K. K. złożył [...] maja 2012 r. w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2012. Wniosek obejmował działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha do przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO), [...] ha do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) oraz [...] ha do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ), a [...] maja 2017 r. został poszerzony o przyznanie płatności zwierzęcych.

W gospodarstwie wnioskodawcy [...] lipca 2012 r. przeprowadzono kontrolę w zakresie weryfikacji powierzchni na działce o nr ewidencyjnym [...]. W wyniku tej kontroli powierzchnia działki rolnej H położonej na działce o nr ewidencyjnym [...] uprawniona do płatności określona została na poziomie 0,90 ha. Na pozostałej części działki jak wskazali kontrolujący co prawda rozpoczęto proces usuwania zadrzewień, natomiast nadal na działce znajdują się pnie po drzewach oraz samosiejki drzew. Z kontroli sporządzono materiał fotograficzny. W związku z powyższym różnica pomiędzy powierzchnią uprawnioną do objęcia płatnościami JPO a powierzchnią deklarowaną wyniosła 11,37%.

Na podstawie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał decyzję Nr [...], w której przyznał wnioskodawcy płatności na rok 2012 w wysokości [...] zł.

Po rozpoznaniu wniesionego odwołania, decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. W wyniku wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi, decyzja Dyrektora została uchylona wyrokiem z 24 stycznia 2014 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Wobec powyższego Dyrektor decyzją nr [...] z [...] czerwca 2014 r. uchylił decyzję Kierownika i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Kierownik decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2014 r. przyznał wnioskodawcy kwotę płatności na rok 2012 w wysokości [...] zł. Wnioskodawca odwołał się również od tej decyzji, zarzucając organowi i instancji niezastosowanie się do wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z 24 stycznia 2014 r. Dyrektor podzielił te zarzuty i decyzją z [...] listopada 2014 r. nr [...] uchylił decyzję z [...] sierpnia 2014 r.

Kierownik w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2014 r. przyznał Wnioskodawcy płatności na rok 2012 w wysokości [...] zł. Dyrektor w wyniku rozpoznania wniesionego odwołania na mocy decyzji z [...] marca 2015 nr [...] uchylił decyzję organu I instancji wskazując wady postępowania.

Kierownik w ponownie prowadzonym postępowaniu wezwał jeszcze raz świadków, a na wezwania te odpowiedzieli A.K. oraz A. P. Oboje w swoich zeznaniach stwierdzili że nie posiadają wiedzy, jak i jaką powierzchnię użytkuje Wnioskodawca na działce ewidencyjnej [...], położonej w obrębie geodezyjnym K. oraz nie mieli świadomości podpisując [...] grudnia 2012 r. oświadczenie Wnioskodawcy, że powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej [...]obejmuje również las. Powierzchnią użytkowaną rolniczo stanowiła na tej działce łąka, ale nie obejmuje ona całej działki ewidencyjnej.

Wnioskodawca po zapoznaniu się [...] kwietnia 2015 r. złożył do akt sprawy pismo zawierające wyjaśnienia dwóch pozostałych świadków, ojca i wuja strony. Z wyjaśnień wynika, że podtrzymują oni swoje zeznania z [...] grudnia 2012 r. iż cała użytkowana powierzchnia działki jest odzwierciedlona w powierzchni z wypisu geodezyjnego.

Następnie organ wydał [...] maja 2015 r. wydał decyzję [...] przyznającą wnioskodawcy kwotę płatności na rok 2012 w wysokości [...] zł. Decyzja ta została uchylona i przekazana do ponownego rozpoznania przez Dyrektora decyzją z [...] lipca 2015 r. nr [...]. Dyrektor wskazał na uchybienia przepisów prawa, a mianowicie, iż nie zostało w żaden sposób ustalone, czy świadek J. K. odebrał skierowane do niego wezwanie do stawiennictwa w celu złożenia wyjaśnień. Wytknięto także, że pomimo stawienia się drugiego świadka, R. K., nie pouczono go o treści art. 297 Kodeksu karnego i nie odebrano od niego wyjaśnień, wskazując, że zostały one zawarte w piśmie wnioskodawcy z [...] kwietnia 2015 r. Dyrektor uznał powyższą sytuację za naruszenie prawa, a pismo z [...] kwietnia 2015 r. dokumentem prywatnym, który nie może zastąpić wyjaśnień świadka w toku postępowania.

Kierownik ponownie wezwał świadków R. K. oraz J.K. do złożenia wyjaśnień w zakresie wskazania faktycznego użytkownika działki o nr ewidencyjnym [...]. Pomimo doręczenia wezwań żaden z ww. świadków nie stawił się ani nie przekazał wyjaśnień.

Kierownik, działając na podstawie art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164) oraz art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzenia i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r. str. 1 ze zm.; dalej Rozporządzenie 1122/2009) wydał [...] listopada 2015 r. decyzję nr [...], którą ponownie przyznał Stronie kwotę płatności na rok 2012 w wysokości [...] zł, w tym:

- jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł (pomniejszoną o [...] zł ze względu na wykryte nieprawidłowości);

- uzupełniającą płatność podstawową w wysokości [...] zł.;

- uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości [...].

W uzasadnieniu tej decyzji Kierownik wskazał, że pomniejszenie przyznanej kwoty płatności wynika ze stwierdzonych w toku kontroli z [...] lipca 2012 r. różnic pomiędzy zadeklarowaną we wniosku powierzchnia kwalifikowana działek, a faktycznie stwierdzona powierzchnią. Różnica ta przekraczała dopuszczalny poziom określony w Rozporządzeniu 1122/2009 i skutkowała koniecznością zastosowania korekty. Natomiast płatności uzupełniające zostały wyliczone w oparciu o powierzchnię zadeklarowana we wniosku, która została potwierdzona w drodze kontroli.

Od powyższej decyzji strona wniosła ponownie odwołanie, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, z uwzględnieniem przedstawionych dowodów tj. fotografii przedstawiających stan łąk znajdujących się na działce rolnej H wchodzącej w obręb działki ewidencyjnej [...]. Miały one potwierdzać, że całość łąki była użytkowana rolniczo, a drzewa zostały wykarczowane.

Dyrektor decyzją nr [...] z [...] lutego 2016 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.); dalej: "k.p.a." utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika z [...] listopada 2015 r.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w toku postępowania administracyjnego zostały dokonane pomiary weryfikujące wskazaną we wniosku powierzchnię działek, poprzez wizualizację obrazu przedstawiającej działkę ortofotomapy, ponowny pomiar powierzchni i porównanie go z zadeklarowaną.

W wyniku powyższych działań okazało się, że powierzchnia uprawniona do płatności na działce [...] nie wynosi jak wskazano we wniosku [...] ha, lecz 0,90 ha, albowiem nie ukończono wszystkich prac przystosowawczych w 2012 r./ Zatem nie możliwości przyznania płatności za ten rok do całej wskazanej we wniosku powierzchni. Twierdzeń Strony w tym zakresie nie potwierdziły uzyskane zeznania świadków, zgodnie z którymi działka ewidencyjna [...] obejmuje również obszar lasu, a na pewno nie jest to wyłącznie łąka.

Zatem różnica pomiędzy powierzchnia zadeklarowaną a faktycznie kwalifikującą się do płatności wynosiła 11,37%. Zgodnie zaś z treścią art. 58 akapit 1 Rozporządzenia 1122/2009, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzona przekracza 3 % lub [...] ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę.

Na powyższą decyzję Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pomimo wytycznych wydanych w wyroku Sądu z 24 stycznia 2014 r. organy administracji w dalszym ciągu nie usuwają wskazanych uchybień w postepowaniu administracyjnym i nie stosują się do treści wyroku. Podniesiono także zarzut manipulacji zeznaniami świadków.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647, z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a." wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy administracyjnej, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazało, że skarga jest niezasadna.

Istotne znaczenie z punktu widzenia rozpoznania niniejszej sprawy ma fakt, iż kontrolowana przez Sąd w niniejszym postępowaniu decyzja Dyrektora [...] Oddziału ARiMR z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] i poprzedzająca ją decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] wydane zostały w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, a to w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1539/13, decyzji Dyrektora [...] Oddziału ARiMR z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Z tego względu w pierwszej kolejności odnieść się należy do przepisu art. 153 p.p.s.a. W brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. stanowi on, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy sprowadza się do oceny, czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowo wydanej decyzji (vide: wyrok NSA z 20 kwietnia 2011 r., II OSK 729/10, LEX nr 1081870).

Przez ocenę prawną, o której mowa we wskazanym przepisie rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa do ustalonego stanu faktycznego. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznawania sprawy.

Podkreślić należy, iż przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie wiążący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane (vide: wyrok NSA z 27 września 2011 r., II OSK 1384/10, LEX nr 1151858). Istotą zasady "związania oceną prawną" z art. 153 p.p.s.a. jest to, że dotyczy wykładni prawa materialnego, jak i procesowego oraz braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu istotnych okoliczności stanu faktycznego.

Z treści nowego brzmienia przepisu art. 153 p.p.s.a. wynika, że obowiązek podporządkowania się wyrażonej ocenie prawnej i wskazaniom co do dalszego postępowania upada w sytuacji gdy przepisy prawa uległy zmianie.

Jednakże pod rządem nowego brzemienia art. 153 p.p.s.a. za nadal aktualny uznać, należy utrwalony w orzecznictwie - w odniesieniu do tej regulacji w brzmieniu poprzednim - pogląd, iż obowiązek podporządkowania się tak rozumianej ocenie prawnej i udzielonym wskazaniom co do dalszego postępowania może być wyłączony także w razie istotnej zmiany stanu faktycznego powodującej, iż wyrażona ocena lub udzielone wskazania staną się nieaktualne. Zatem ustanie mocy wiążącej wyrażonej oceny prawnej i wspomnianych wskazań może spowodować zmiana – po wydaniu orzeczenia sądowego - istotnych okoliczności faktycznych (vide: B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz wyd. VI, stan prawny na 2 kwietnia 2016 r. – publ. LEX Komentarze). Tym samym wyrażona ocena prawna i udzielone wskazania pozostają wiążące o tyle, o ile odnoszą się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych.

W odniesieniu do okoliczności sprawy należy mieć także na względzie treść przepisu art. 170 p.p.s.a. Zgodnie z nim prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Moc wiążąca prawomocnego wyroku w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem, jeżeli w kolejnym postępowaniu pojawia się dana kwestia nie może ona być już badana. Skoro związanie w rozumieniu art. 170 p.p.s.a. dotyczy kolejnych postępowań, to tym bardziej odnosi się do sprawy, co do której zapadł już prawomocny wyrok. Przywołać też należy przepis art. 171 p.p.s.a. zgodnie, z którym wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.

W prawomocnym wyroku z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1539/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny udzielił organowi wskazań co do dalszego postępowania w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu, organ przyjął powierzchnię działki H mniejszą o 0,59 ha w oparciu o dane z systemu PEG i w uzasadnieniach decyzji obu instancji nie odniósł się do złożonych przez Stronę do akt administracyjnych oświadczeń Sołtysa i 3 świadków co do rzeczywistego stanu na gruncie spornej działki. Dokumenty te wpłynęły do organu przed datą decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., wydanej w dniu [...] stycznia 2013 r. Zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenie, iż "organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniom strony, że powierzchnia uprawniona do płatności na działce o nr ewidencyjnym [...] wynosi [...] ha" bez odniesienia się do przedstawionych przez Skarżącego dowodów z zeznań świadków, które były w posiadaniu organu już w dniu [...] stycznia 2013 r. oraz pominięcie informacji zawartych w piśmie Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] - Oddziału w S. z dnia [...] lutego 2013 r., które za zgodność z oryginałem pracownik organu potwierdził już w dniu [...] lutego 2013 r., a więc przed rozpoznaniem sprawy przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] – prowadzi do wniosku, iż postępowanie prowadzone było z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 k.p.a. a przy ocenie, czy podnoszone przez Stronę fakty zostały przez nią udowodnione organ naruszył art. 80 k.p.a. Uzasadnienie decyzji w zakresie omówienia dowodów nie spełnia natomiast wymogów art. 107 § 3 k.p.a. Tak więc przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ winien przeprowadzić postępowania dowodowego zgodnie z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. a następnie rozważyć w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., w sposób kompleksowy wszystkich okoliczności podnoszonych przez Skarżącego.

W powyższym kontekście zauważyć należy, iż w wyniku prowadzonego ponownie postępowania administracyjnego organ I instancji, a następnie organ II instancji opierając się na danych wynikających z systemu informacji geograficznej, jak również materiału dowodowego powstałego w wyniku weryfikacji w terenie z dnia [...] lipca 2012 r. przeprowadził weryfikację powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności w ten sposób, że dokonał wizualizacji obrazu ortofotomapy, dokonał pomiarów, zweryfikował dane zawarte przez wnioskodawcę na załączniku graficznym.

Realizując wskazania Sądu co do dalszego postępowania, powyższe ustalenia zweryfikowano w oparciu o oświadczenia wskazanych przez stronę świadków. Organ II instancji wyjaśnił, iż zarówno z raportu z weryfikacji powierzchni PEG w terenie jak i materiału fotograficznego wynika jednoznacznie, że co prawda prace zmierzające do zagospodarowania wyłączonych powierzchni działki [...] zostały podjęte jednak ich nie ukończono w 2012 r. w związku z czym powierzchnia uprawniona do płatności na przedmiotowej działce w roku 2012 wynosiła 0,90 ha. Wskazano przy tym, iż oświadczenia świadków dotyczące faktycznego użytkowania i sposobu użytkowania w roku gospodarczym 2012 działki ewidencyjnej [...] położonej w obrębie geodezyjnym K. w istotnym zakresie odbiegały od oświadczenia złożonego przez K. K. w dniu [...] stycznia 2013 r. Zarówno bowiem A. P., jak i A. K. w oświadczeniach z [...] i [...] września 2014 r. oraz z [...] marca 2015 r. stwierdzili, że nie posiadają wiedzy jaką powierzchnię skarżący użytkował na spornej działce ewidencyjnej. A. P. oświadczyła ponadto, iż nie miała świadomości podpisując oświadczenie K. K. w dniu [...] grudnia 2012 r., że powierzchnia całkowita działki ewidencyjnej [...] obejmuje również las. Dla niej powierzchnią użytkowaną rolniczo jest łąka, której powierzchni nie jest w stanie określić. Natomiast świadkowie R. K. oraz J. K. pomimo skutecznych wezwań z [...] sierpnia 2015 r. nie złożyli wyjaśnień. Wskazać przy tym również należy, iż przedłożone przez skarżącego wyjaśnienia R.K. i J. K. z [...] kwietnia 2015 r., które złożone zostały bez pouczenia o skutkach i rygorach składanych wyjaśnień, nie mogły natomiast stanowić podstawy ustaleń.

Wobec powyższych ustaleń organy obu instancji trafnie przyjęły, iż różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności JPO a stwierdzoną w stosunku do powierzchni stwierdzonej wyniosła 11,37%. Zgodnie zaś z art. 58 akapit 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzona przekracza 3% lub [...] ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę.

Oceniając przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentację dokonaną w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, stwierdzić należy, że organ odwoławczy zrealizował zalecenia zawarte w wyroku WSA z dnia 24 stycznia 2014 r. Postępowanie spełnia wymogi wynikające z art. 8, art. 11, art. 77 § 1 k.p.a. Pomimo, że decyzja nie jest dla skarżącego satysfakcjonująca, to nie sposób uznać, że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa. Wbrew sugestiom skargi, dokonanej przez organ odwoławczy ocenie zebranego materiału dowodowego nie można zarzucić dowolności. Decyzja będąca aktualnie przedmiotem kontroli została bowiem prawidłowo umotywowana, zawiera zarówno pełne uzasadnienie faktyczne jak i prawne. W swojej decyzji organ odwoławczy opisał stan faktyczny w sposób wyczerpujący, a prawne uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.