Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1054/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.178w zw. z art. 197 §2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2018 r. sygn. akt VII SAB/Wa 37/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2018 r. sygn. akt VII SAB/Wa 37/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. L. (dalej "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018 r. w przedmiocie prawa pomocy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skoro Sąd pierwszej instancji, w którym orzeka referendarz, a od którego postanowienia wniesiono sprzeciw, rozpoznając ten środek odwoławczy orzeka jako Sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, to od wydanego przez ten Sąd postanowienia, na podstawie art. 260 p.p.s.a., nie służy już środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z przepisu szczególnego. Tym samym skoro od postanowienia Sądu z dnia 21 czerwca 2018 r. nie przysługuje środek odwoławczy, zażalenie skarżącego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Od powyższego postanowienia, zażalenie wniósł J. L., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu opisał stan faktyczny sprawy wraz z argumentacją przytaczaną na wcześniejszych etapach postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zastosowanie w rozpatrywanej sprawie znajduje art. 260 p.p.s.a, zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny rozpoznający sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stąd też wydane przez niego postanowienie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. w związku z art. 168 § 1 p.p.s.a., jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z żadnego przepisu szczególnego.

Ponadto zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (a więc odpowiednio również zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżącemu nie przysługiwało zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018 r., a więc Sąd I instancji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.