Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1562/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, 145 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...] w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) decyzją z [...] czerwca 2019r. znak [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., w zw. z art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm.- dalej k.p.a.) – odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z [...] sierpnia 2012r. nr [...] odmawiającej zezwolenia na przebudowę zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] (ul. [....] ) w km [...] na drogę wewnętrzną na działce nr [...], w m. [...], w zakresie okoliczności wydania przez GDDKiA zgody na przebudowę zjazdu na działkę nr [...]..

Organ wskazał, że [...] kwietnia 2017r. wpłynął wniosek A.W. z [...] kwietnia 2017r., uzupełniony [...] września 2017r. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z [...] sierpnia 2012r.

GDDKiA stwierdził, że w sprawie wydano decyzję z [...].05.2012r. nr [...] nie zezwalającą na przebudowę zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] (ul. [...]) w km [...] na drogę wewnętrzną na działce nr [...] w [...].

Dalej przytoczył art. 145 § 1 k.p.a. i art. 148 k.p.a. wskazując, że wnioskodawca, jako podstawę żądania wskazał art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. podając, jako istotną okoliczność wydanie zgody na (poszerzenie) zjazdu do marketu "[...] ", co nastąpiło na etapie rozpatrywania odwołania od decyzji odmawiającej mu zgody na przebudowę zjazdu na drogę wewnętrzną na działce nr [...].

GDDKiA ustalił, że zjazd do marketu "[...] " nie jest zjazdem na działkę nr [...], jak podano we wniosku, tylko na działkę nr [...]. Nr [...] jest numerem posesji, położonej na działce nr [...]. Ustalił również, że GDDKiA o/w [...] wydał [...] października 2004r. decyzję nr [...] zezwalającą na wykonanie zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] na działkę nr [...] (do "[...]"), czyli na jego budowę, a nie poszerzenie. Na przełomie 2013 i 2014r nie toczyło się postępowanie dotyczące poszerzenia ww. zjazdu, ponieważ jego parametry są zgodne z decyzją i wystarczające dla tego rodzaju zjazdu.

Okoliczność wskazana przez wnioskodawcę nie spełnia zatem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., co oznacza brak podstaw do uchylenia decyzji z [...] sierpnia 2012r. we wznowionym postępowaniu.

Skargę na powyższą decyzję złożył A.W., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący wskazał, że zgodnie z dokumentacją zdjęciową zjazd do marketu [...] przebudowano i z pewnością nie ma [...] m szerokości. Z pomiarów skarżącego wynika, że zjazd ten połączono z drugim zjazdem z działki sąsiedniej i jego szerokość wynosi ok. [...] m. Musiało zatem się toczyć ponowne postępowanie dotyczące przebudowy ww. zjazdu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania.

W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedstawienie przyczyn, jakie stanowiły podstawę takiej oceny Sądu, rozpocząć należy od przypomnienia, że postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w trybie wznowieniowym, to jest w jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego.

Celem postępowania wznowieniowego jest zbadanie, czy postępowanie poprzedzające wydanie decyzji ostatecznej, dotknięte jest kwalifikowanymi wadami prawnymi, wymienionymi enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a., a w wypadku pozytywnych ustaleń - wydanie nowej decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty (art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Podkreślić trzeba, że ze względu na nadzwyczajny charakter tego trybu przesłanki wznowienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco (por. wyrok NSA z 19 października 2010 r., sygn. akt II GSK 889/09 - CBOSA).

Z powołanego przez skarżącego - w piśmie z [...] września 2017r. uzupełniającym wniosek o wznowienie postepowania - art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wynika, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Tym samym, aby uchylić decyzję dotychczasową należy wykazać, że wyszły na jaw: istotne dla sprawy i jednocześnie nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody - istniejące w dniu wydania decyzji - nieznane organowi, który wydawał decyzję ostateczną. Okoliczność, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., powinna być zatem nie tylko nowa, ale też istotna dla sprawy, ma istnieć w dacie wydawania decyzji oraz być nieznana organowi wydającemu decyzję.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że nową okolicznością istotną dla sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może być jedynie taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, czyli mogła spowodować, że we wznowionym postępowaniu zapadłaby co do istoty decyzja odmienna od decyzji dotychczasowej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 1631/16 - CBOSA).

Wskazywana natomiast przez skarżącego - jako przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - okoliczność wydania przez GDDKiA zgody na przebudowę (poszerzenie) zjazdu na działkę nr [...] (w istocie działki nr [...] i [...]) nie spełnia powyższych kryteriów, a w przede wszystkim pozostaje bez istotnego wpływu na wynik sprawy zakończonej decyzją ostateczną z [...] sierpnia 2012r. odmawiającą zezwolenia na przebudowę zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] na drogę wewnętrzną położoną na działce nr [...]. Dotyczy bowiem innego zjazdu, istniejącego od wielu lat, na który - jak ustalił organ - nie wydawano pozwolenia na przebudowę do parametrów zjazdu publicznego.

Z podanych wyżej przyczyn zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – oddalił skargę.