Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 578/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: ustanowić radcę prawnego


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] Nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia [...] Nr [...] w sprawie przyznania P.J. dodatku mieszkaniowego na okres sześciu miesięcy, tj. [...] w wysokości [...] zł.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł P.J.

Wyrokiem z dnia [...] Sąd oddalił skargę P.J.

W dniu [...] (data nadania wniosku) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy – ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku Sądu, uzupełniony następnie formularzem PPF z dnia [...].

Z treści formularza PPF wynika, że P.J. wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Skarżący podał, że zamieszkuje sam, jego miesięczny dochód wynosi [...] zł (renta), ponadto otrzymuje dodatek mieszkaniowy z MOPR w kwocie około [...] zł. Miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą odpowiednio: [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

W myśl art. 246 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu.

Zgodnie z art. 262 ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Ocena sytuacji majątkowej skarżącego pozwala uznać, że znajduje się on w sytuacji uzasadniającej ustanowienie radcy prawnego, bowiem nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.