Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 210/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 23 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. - Firma A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie: podatku akcyzowego za miesiące od maja do października 2005r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od maja do października 2005r., M.S. prowadzący działalność gospodarczą handlowo-usługową złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek strona skarżąca wskazała, że czuje się pokrzywdzona rozstrzygnięciem organu, gdyż opłacała podatek akcyzowy, który był wliczony w dostawę gazu. Ponadto strona skarżąca podniosła, iż nie została przeprowadzona dodatkowa kontrola odnośnie faktu, czy firma była w posiadaniu samochodu dostawczego, czy była odbiorcą, który zakupywał gaz na terminalach w większych ilościach oraz czy była zobowiązana do składania deklaracji dla podatku akcyzowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności

(por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX

nr 281811).

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała jedynie, że decyzja ta jest merytorycznie niesłuszna. Natomiast nie zostały przedstawione żadne okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest postępowaniem wpadkowym, w którym sąd nie rozstrzyga o istocie sprawy. Dlatego też w tym postępowaniu Sąd nie bada prawidłowości zastosowania przez organy przepisów ustawy z dnia 23.01.2004r. o podatku akcyzowym. Te okoliczności będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na nie na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Zatem stanowisko skarżącego, że zaskarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 9.09.2004r., FZ 358/04, niepubl.).

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.