Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1357/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 1, art. 142,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 255(6), art. 256 ust. 1, art. 257,
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2011 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. (obecnie A. Sp. z o.o.) z siedzibą w W. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania protokołu rozprawy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r., złożonym na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (wcześniej: A. sp. z o.o. w W.) wystąpiła do Urzędu Patentowego RP (w skrócie: UP) o sprostowanie protokołu z rozprawy z dnia 20 października 2010r. w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy [...] o numerze [...].

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., znak [...] Urząd Patentowy RP częściowo uwzględnił wniosek co do punktu 2, co do punktu 3 w części dotyczącej zdania drugiego, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił.

Organ przyjął, że z mocy art. 2556 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.), dalej: "p.w.p." wniosek był dopuszczalny. W myśl tego przepisu strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu, nie później jednak niż na następnym posiedzeniu, a po wydaniu decyzji w terminie 30 dni od jej wydania.

W niniejszej sprawie wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia

20 października 2010 r. został złożony przez skarżącą na następnej rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. (k. – 683 akt adm.).

Skarżąca postanowienie odebrała w dniu 24 lutego 2011 r.

Od powołanego postanowienia, zgodnie z zawartym w tym rozstrzygnięciu pouczeniem, skarżąca w dniu 25 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego, k. – 710 akt adm.) złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. UP utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jednocześnie pouczył skarżącą o prawie do wniesienia skargi na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na mocy art. 257 p.w.p.

Skarżąca odebrała powyższe rozstrzygnięcie w dniu 2 czerwca 2011 r.

(k. – 720b akt adm.).

W tym samym dniu, to jest 2 czerwca 2011 r. A. sp. z o.o. złożyła skargę na postanowienie UP z dnia [...] maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (kopia koperty, k. – 4 akt sądowych).

Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim wymagała rozważenia zasadnicza kwestia, a mianowicie zagadnienie dopuszczalności skargi na postanowienie Urzędu Patentowego w przedmiocie sprostowania protokołu rozprawy w świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z powołanym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające co do istoty sprawy.

Należało zatem ocenić w pierwszej kolejności, czy przedmiotowe postanowienie UP można zaliczyć do jednej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

Zdaniem składu orzekającego brak jest uzasadnionych podstaw do objęcia kwestionowanego postanowienia dyspozycją art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. ewentualnie innymi przepisami art. 3 p.p.s.a. określającego zakres kognicji sądów administracyjnych.

Ani w przepisach Prawa własności przemysłowej, ani w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", zgodnie z art. 256 ust.1 p.w.p. stosowanej odpowiednio do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie, brak jest regulacji proceduralnej świadczącej, że na postanowienie w przedmiocie sprostowania protokołu służy zażalenie. W myśl

art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi. Nie przewidują zażalenia dla postanowień w przedmiocie sprostowania protokołu przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 141 § 1 k.p.a.). Natomiast zgodnie z art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Skoro brak było podstaw do uznania przedmiotowego postanowienia za takie, na które służy zażalenie, to już z tej przyczyny nie mogło być ono zaliczone do kategorii postanowień objętych skargą do sądu administracyjnego.

Nie można również postanowienia w przedmiocie sprostowania protokołu rozprawy traktować jako kończącego postępowanie, ani jako postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty.

Dlatego podstawy zaskarżenia kwestionowanego postanowienia nie mógł stanowić przepis art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. ani pozostałe przepisy tego artykułu, to jest pkt 3 i 4 oraz § 3 art. 3 p.p.s.a.

Postanowienie to zostało wydane w postępowaniu rozpoznawczym,

a art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. dotyczy postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczający, na które ma służyć zażalenie.

Z kolei art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. mówi, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie należą do tej kategorii rozstrzygnięcia procesowe w toku postępowania nie dotyczące uprawnień i obowiązków materialnoprawnych wynikających z przepisu prawa (tak: wyrok NSA z dnia 20 marca 2007 r.,

sygn. akt II GSK 232/06, LEX nr 321201).

Jak już wskazano przepisy Prawa własności przemysłowej nie przewidują możliwości zaskarżenia tego rodzaju postanowienia, które było przedmiotem niniejszej skargi. Przepis art. 2556 ust. 1 p.w.p. stanowi jedynie, że z przebiegu rozprawy sporządza się protokół, który podpisują przewodniczący składu orzekającego i protokolant. Natomiast, zgodnie z ust. 3 tego art. strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu, nie później jednak niż na następnym posiedzeniu, a po wydaniu decyzji - w terminie 30 dni od jej wydania.

Należy przy tym zauważyć, że nie jest przesądzona forma, w jakiej powinno zostać wydane rozstrzygnięcie w przedmiocie sprostowania protokołu. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego tej kwestii także nie regulują. Z kolei przepisy p.p.s.a (art. 103 p.p.s.a.). czy Kodeksu postępowania cywilnego

(art. 160 § 1 k.p.c.) przewidują formę zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego. Jedynie w art. 257 p.w.p. jest mowa, że stronom przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w sprawach, o których mowa w art. 255 p.w.p. Z tego uregulowania można domniemywać, że wniosek dotyczący sprostowania protokołu rozprawy należy załatwić w formie postanowienia. Ponadto należy posiłkować się zasadą z art. 256 ust. 1 p.w.p., że w nieuregulowanych kwestiach proceduralnych mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące postanowień.

Mimo tego, nie można z art. 257 p.w.p. stanowiącego, że stronom przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego na decyzje oraz postanowienia Urzędu Patentowego w sprawach, o których mowa w art. 255 p.w.p. (w tym ostatnim przepisie wymienione są rodzaje spraw z zakresu prawa własności przemysłowej, między innymi unieważnienie prawa ochronnego albo prawa z rejestracji - ust. 1 pkt 1 p.w.p.), wnioskować, że na każde postanowienie, szczególnie o charakterze proceduralnym stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Należy w tym zakresie kierować się wyżej omówionym art. 3 p.p.s.a. zakreślającym kognicję sądu administracyjnego. Zatem nie można przyjąć, że na podstawie art. 257 w związku z art. 255 p.w.p. na przedmiotowe postanowienie w przedmiocie sprostowania protokołu rozprawy służy skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżone postanowienie ani nie rozstrzyga sprawy, ani nie kończy postępowania.

Błędne pouczenie przez organ nie może powodować, że rozstrzygnięcie niezaskarżalne zaczyna podlegać kognicji sądu. Rozstrzygnięcie takowe podlega kontroli sądowej w sytuacji rozpoznawania skargi na decyzję organu w danej sprawie.

Z powyższych względów na mocy art. 58 § 1 p.p.s.a orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu orzeczono z urzędu na mocy

art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.