Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 179/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 9
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 marca 2020 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 lipca 2019 r. I. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 12 lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie punktów: od 1 do 12 drugiej części wniosku ("Dokumenty") w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; II. stwierdza bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego w części wskazanej w pkt I wyroku; III. orzeka, że stwierdzona bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa; IV. oddala dalej idącą skargę; V. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącego D. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 12 lipca 2019 r., adresowanym do Urzędu Miejskiego Miasta W., D. P. zwrócił się, w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764; dalej: u.d.i.p.), o udzielenie mu informacji w zakresie organizacji i sposobu upamiętnienia 25-lecia Parlamentaryzmu Młodzieżowego we W., a także, wystąpił o udostępnienie mu dokumentacji wskazanej we wniosku. Wniosek ten został zredagowany w sposób wskazujący na to, że składa się on z dwóch części. Pierwsza zatytułowana "Pytania". Druga zatytułowana "Dokumenty".

W ramach pierwszej części ("Pytania"), wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie mu następujących informacji:

1. Kiedy odbyło się wydarzenie znane jako "25-lecie parlamentaryzmu młodzieży W.? Kto był jego organizatorem?

2. W jakim miejscu odbyło się wydarzenie, o którym mowa w pytaniu nr 1?

3. Kto był pomysłodawcą "25-lecia parlamentaryzmu młodzieży W.?

4. W jakim celu odbyło się wydarzenie "25-lecia parlamentaryzmu młodzieży W.?

5. Czy w organizacji tego wydarzenia pomagały jakieś organizacje polityczne, społeczne lub religijne? Czy przy organizacji pomagała jakaś fundacja lub partia polityczna? Jeśli tak, to czy można podać nazwy tych organizacji lub fundacji?

6. Czy "25-lecie parlamentaryzmu młodzieży W." odbyło się podczas sesji Młodzieżowej Rady Miasta W.? Jeśli tak, to jakie tematy poruszono na sesji w związku z tym wydarzeniem?

7. Czy wiadomo, ile trwało wydarzenie, o którym mowa w pytaniu nr 1?

8. Kto uczestniczył w wydarzeniu "25-lecia parlamentaryzmu młodzieży W."? Ilu było uczestników? Czy zaproszono specjalnych gości? Czy w wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele władz Miasta W.?

9. Czy wiadomo, ilu uczestniczyło, w powyższym wydarzeniu, dawnych działaczy i radnych Młodzieżowej Rady Miasta W. oraz Parlamentu Młodzieży W.? Czy lista wyżej wymienionych osób jest jawna? Czy istnieje możliwość zapoznania się z tą listą?

10. Jakimi kryteriami kierowali się organizatorzy "25-lecia parlamentaryzmu młodzieży W.", przyjmując zgłoszenia tylko niektórych osób? (wnioskodawca w tym punkcie zaznaczył, że o ile mu wiadomo, każdy dawny działacz Młodzieżowej Rady Miasta W. oraz Parlamentaryzmu Młodzieży W. mógł uczestniczyć w obchodach "25-lecia parlamentaryzmu młodzieży W." i jeśli chciał wziąć w nich udział to musiał wypełnić odpowiedni formularz i wysłać go w przewidzianym terminie).

11. Czy można zapoznać się z protokołem dotyczącym wydarzenia "25-lecia parlamentaryzmu młodzieży W."? Jeśli tak, to gdzie i w jaki sposób wnioskodawca może zapoznać się z tym protokołem?

12. Czy Młodzieżowa Rada Miasta W. jest w posiadaniu dokumentów przedstawiających powody wydatków, jak i źródła przychodów Młodzieżowej Rady? Jeśli tak, to czy dokumenty te są jawne? Czy istnieje możliwość zapoznania się z tymi dokumentami? W jaki sposób można się z nimi zapoznać?

W ramach drugiej części wniosku ("Dokumenty"), wnioskodawca zwrócił się o udostępnienie mu:

1. Wszystkich protokołów Młodzieżowej Rady z sesji Młodzieżowej Rady Miasta W., które odbyły się w październiku i listopadzie 2017 r.

2. Wszystkich protokołów Młodzieżowej Rady z sesji Młodzieżowej Rady Miasta W., które odbyły się w następujących miesiącach 2018 r.: styczniu, lutym, marcu, maju, czerwcu, wrześniu oraz grudniu.

3. Wszystkich protokołów Młodzieżowej Rady z sesji Młodzieżowej Rady Miasta W., które odbyły się w następujących miesiącach 2019 r.: styczniu, lutym, marcu, kwietniu, maju i czerwcu.

4. Protokołu wyborczego wyboru składu Komisji Skrutacyjnej Młodzieżowej Rady Miasta W. z dnia 2 października 2017 r.

5. Protokołu wyborów składu Komisji Statutowej Młodzieżowej Rady Miasta W. ze stycznia 2018 r.

6. Protokołu wyborów składu Komisji Statutowej Młodzieżowej Rady Miasta W. ze stycznia 2019 r.

7. Protokołu wyborów składu Prezydium Młodzieżowej Rady Miasta W. z grudnia 2018 r.

8. Pełnej wersji wniosku (wraz z załącznikami), dotyczącego ukarania jednego z radnych, z dnia 21 grudnia 2017 r., o którym mowa w protokole z sesji Młodzieżowej Rady Miasta W. z dnia 21 grudnia 2017 r.

9. Pełnej wersji wniosku Komisji Statutowej (wraz z załącznikami), dotyczącego ukarania jednego z radnych, z dnia 26 kwietnia 2018 r., o którym mowa w protokole z sesji Młodzieżowej Rady z dnia 26 kwietnia 2018 r.

10. Wszelkiej dokumentacji działalności Komisji ds. Zmian statutu w okresie od października 2017 r. do czerwca 2019 r.

11. Wszelkiej dokumentacji działalności Komisji ds. Środowiska lub o nazwie pokrewnej (w przypadku zmiany nazwy komisji – komisji zajmującej się środowiskiem/ochroną środowiska) z okresu od października 2017 r. do czerwca 2019 r.

12. Protokołów posiedzeń obu powyższych komisji z okresu od października 2017 r. do maja 2019 r.

Pismem z dnia 5 sierpnia 2019 r. (błędnie oznaczonym co do daty – 5 lipca 2019 r.) Dyrektor Wydziału Departamentu Edukacji Urzędu Miejskiego W., odpowiedział wnioskodawcy na pytania zawarte w punktach od 1 do 12 części pierwszej wniosku, wyjaśniając, że:

ad.1

Uroczystość 25-lecia "Parlamentaryzmu Młodzieżowego we W." odbyła się 15 marca 2019 r. Jej organizatorem była Młodzieżowa Rada Miasta W.

ad. 2

Uroczystość odbyła się we W. w [...].

ad. 3

Urząd Miejski nie posiada informacji w tym zakresie.

ad. 4

Uroczystość odbyła się w celu uczczenia 25-lecia Parlamentaryzmu Młodzieżowego we W.

ad. 5

Urząd Miejski nie posiada informacji w tym temacie.

ad. 6

Urząd Miejski nie posiada informacji w tym temacie.

ad. 7

Urząd Miejski nie posiada informacji w tym temacie.

ad. 8

Urząd Miejski nie posiada informacji o liczbie uczestników uroczystości i liście specjalnych gości. W uroczystości, na zaproszenie Młodzieżowej Rady Miasta W., uczestniczyli m.in. J. S. – Prezydent W., J. C.- Przewodniczący Rady Miejskiej W., B. A. – Przewodniczący Komisji Edukacji i Młodzieży Rady Miejskiej W., E. S. – Dyrektor Wydziału Szkół Ponadpodstawowych Specjalnych Urzędu Miejskiego we W.

ad. 9

Urząd Miejski nie posiada informacji w tym temacie.

ad. 10

Urząd Miejski nie posiada informacji w tym temacie.

ad. 11

Urząd Miejski nie posiada tego protokołu.

ad. 12

Urząd Miejski nie posiada tych dokumentów. Zasady finansowania działalności Młodzieży Rady Miasta W. określone są w § 37 Statutu Młodzieżowej Rady Miasta .:

ust. 1. Dyrektor [...] udostępnia Radzie odpowiednie pomieszczenia na siedzibę wraz z odpowiednim wyposażeniem i pokrywa koszty bieżącej działalności w zakresie korzystania z urządzeń biurowych, Internetu, telefonów i wysyłki korespondencji w stopniu właściwym dla sprawnego funkcjonowania Rady.

ust. 2. Rada pod nadzorem Dyrektora [...] może pozyskiwać środki na realizację swoich celów statutowych także z innych źródeł i określać zasady ich gromadzenia oraz wydatkowania w regulaminie, uzgodnionym i zaakceptowanym przez Dyrektora [...].

Natomiast odnośnie do pytań zawartych w punktach od 1 do 12 drugiej części wniosku ("Dokumenty"), poinformowano wnioskodawcę, że Urząd Miejski W. nie posiada dokumentów w tych punktach wymienionych. Uzupełniająco wskazano, że zgodnie z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wydanym w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, informacje na temat Młodzieżowej Rady Miasta W. nie stanowią informacji publicznej.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Urzędu Miejskiego Miasta W. skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nieudzielenie mu informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Skarżący wniósł o:

1. zobowiązanie Urzędu Miasta W. do udzielenia żądanej informacji publicznej w formie dokumentacji, o której mowa w części drugiej wniosku, w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi;

2. na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r., nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., w maksymalnej wysokości, określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.;

4. zasądzenie kosztów postępowania.

W treści skargi skarżący dodatkowo wniósł o zobowiązanie Urzędu Miejskiego W. do ukarania osoby odpowiedzialnej za niezałatwienie sprawy w terminie na podstawie art. 38 k.p.a.

W rozwinięciu zarzutów skargi skarżący nawiązał do treści powołanego przez organ postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, podnosząc, że w postanowieniu tym przesądzono jedynie o tym, że Młodzieżowa Rada Miasta nie może udostępniać informacji publicznej samodzielnie. Odwołując się do treści art. 4 ust. 3 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. skarżący wyraził przekonanie, że informacji publicznej o działalności Młodzieżowej Rady Miasta W. mogą udzielać organy samorządu terytorialnego. Stwierdził przy tym, powołując się na rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów państwowych (Dz. U. z 2011 r., nr 14, poz. 67), że protokoły z sesji Młodzieżowej Rady Miasta powinny być przechowywane w Urzędzie Miejskim W. Wskazał, że dokumentacja związana z działalnością Młodzieżowej Rady Miasta W. posiada kategorię archiwalną A. Wyraził pogląd, że zgodnie z art. 5b ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446,1579 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 730 i 935), młodzieżowe rady gmin są organami gmin o charakterze konsultacyjnym. W odesłaniu do treści art. 11b ust. 1 i ust. 2 wspomnianej ustawy zwrócił uwagę, że działalność organów gminy jest jawna.

W ramach dalszej argumentacji skargi skarżący podniósł m.in., że o rażącym charakterze bezczynności w udzieleniu informacji publicznej świadczy nie tylko okres oczekiwania na odpowiedź, ale również postawa pytanego organu przejawiająca lub nieprzejawiająca dobrej woli w załatwieniu wniosku.

Zarządzeniem z dnia 19 września 2019 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zakwalifikował skargę strony jako dotyczącą bezczynności Prezydenta Miasta W. w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 lipca 2019 r.

W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta W. wniósł o jej oddalenie w całości. Stwierdził, że udzielenie przez niego żądanej informacji publicznej w formie dokumentacji o której mowa w drugiej części wniosku nie jest możliwe, albowiem organ ten dokumentacji takiej nie posiada. W nawiązaniu do tego stanowiska organ odwołał się do treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p., w myśl którego, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Podkreślił jednocześnie, że w piśmie z dnia 5 sierpnia 2019 r., skierowanym do skarżącego w odpowiedzi na jego wniosek, poinformowano wnioskodawcę o tym, że urząd miejski nie posiada dokumentów wymienionych w punktach od 1 do 12 części drugiej wniosku. W ramach argumentacji odpierającej zarzuty skargi, organ stwierdził również, że nie mógłby przechowywać żądanych przez stronę informacji, albowiem stanowiłoby to naruszenie przepisu prawa miejscowego. W rozwinięciu tej argumentacji Prezydent Miasta W. odwołał się do treści § 13 ust. 4 Statutu Młodzieżowej Rady Miasta W., stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie w sprawie powołania Młodzieżowej Rady Miasta W. (Dz. Urz. Woj. Doln. z [...] r., poz. [...]), zwracając uwagę, że z przepisu tego wynika, że protokoły sesji Młodzieżowej Rady Miasta przechowywane są w siedzibie tej Rady. Organ zakwestionował przy tym stanowisko skarżącego jakoby Młodzieżowa Rada W. posiadała przymiot organu gminy, wobec czego Prezydent W. zobligowany był do przechowywania protokołów z sesji tej Rady. Organ nie podzielił w tym zakresie zasadności powoływania się na art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

W podsumowaniu Prezydent Miasta W. uznał, że wprawdzie z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wr 74/19 wynika, że Młodzieżowa Rada Miasta W. nie ma obowiązku udzielać informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby skarżący starał się o uzyskanie od tej Rady informacji objętych wnioskiem w trybie zwykłym. Przykładowo, poprzez zapoznanie się z tymi informacjami w siedzibie Rady.

Za nieuzasadniony uznał organ zawarty w skardze wniosek o stwierdzenie przez Sąd, że bezczynność organu nosiła cechy rażącego naruszenia prawa. Podobnie ocenił zawarte w skardze żądanie wymierzenia organowi grzywny. Zdaniem organu, w sprawie nie wystąpiła bezczynność w udzieleniu stronie odpowiedzi na wniosek, albowiem do żądania wniosku organ ustosunkował się w piśmie z dnia 5 sierpnia 2019 r. W nawiązaniu do bezzasadności żądania ukarania organu grzywną organ podniósł, że wymierzenie grzywny ma na celu oddziaływanie mobilizujące i prewencyjne, tymczasem, w sprawie organ udzielił stronie odpowiedzi na złożony przez nią wniosek.

W piśmie z dnia 27 października 2019 r. skarżący powtórzył, sformułowany już wcześniej w skardze, wniosek o zasądzenie od organu administracji publicznej zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Z urzędu należy wskazać, że w dniu 8 października 2019 r. skarżący uiścił kwotę 100 zł, tytułem wpisu od skargi w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, o czym stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu.

Wywiedziona w sprawie skarga dotyczy zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 12 lipca 2019 r. o udzielenie informacji publicznej poprzez udostępnienie dokumentacji wymienionej w punktach od 1 do 12 tzw. drugiej części wniosku, zatytułowanej "Dokumenty".

Na wstępie należy wyjaśnić, że procedurę udostępniania informacji publicznej w sposób kompleksowy reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej: u.d.i.p.). Występując z żądaniem udostępnienia wskazanych we wniosku dokumentów skarżący powołał się m.in. na art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 tej ustawy. Przepis art. 2 ust. 1 u.d.i.p. stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., wprowadzającego ograniczenia w dostępie do tego rodzaju informacji. Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek.

W sprawie, Urząd Miejski W. odpowiedział na złożony przez skarżącego wniosek, informując w nim wnioskodawcę, m.in. o tym, że nie posiada dokumentów wymienionych w punktach od 1 do 12 drugiej części wniosku, a także, że dokumenty dotyczące działalności Młodzieżowej Rady Miasta W. nie stanowią, zgodnie z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, informacji publicznej, podlegającej udostępnieniu w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej.

W punkcie wyjścia do dalszych rozważań należy powtórzyć akcentowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że otrzymanie przez organ wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada na ten organ obowiązek oceny, czy żądane przez wnioskodawcę informacje spełniają przesłanki informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a nadto także ustalenia, czy organ posiada informacje o które występuje wnioskodawca w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Definicję pojęcia informacji publicznej ustawodawca zawarł w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., wskazując, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Zakres znaczeniowy tej definicji znajduje rozwinięcie w orzecznictwie sądowym, gdzie akcentuje się, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt I OSK 2850/17, CBOSA). Podnosi się również, że charakter informacji publicznej mają wszystkie dokumenty, które dany podmiot wykorzystuje do zrealizowania powierzonych prawem zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Bk 81/18, a także, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 666/17, CBOSA). Akcentuje się także, że informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organów władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem władzy publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących, bezpośrednio przez nich wytworzonych, jak i tych, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Bd 108/16, CBOSA).

Sąd w składzie orzekającym, nie podziela stanowiska organu wyrażonego w piśmie z dnia 5 sierpnia 2019 r., a stanowiącym odpowiedź na wniosek strony, że w treści postanowienia z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przesądził o tym, że informacje na temat Młodzieżowej Rady Miasta W. nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy u.d.i.p. Konkluzja ta w postanowieniu tym się nie pojawia, a z treści uzasadnienia Sądu wynika jedynie tyle, że Młodzieżowa Rada Miasta W. nie jest uprawniona do udzielania informacji w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej albowiem nie spełnia kryterium podmiotowego z art. 4 u.d.i.p. (przepis ten wymienia organy, podmioty i inne zrzeszenia obowiązane do udostępnienia informacji publicznej).

Natomiast wypada zgodzić się ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę, że z treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p. należy wnioskować, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej spoczywa jedynie na organie (względnie, innych podmiotach mieszczących się w zakresie normowania z art. 4 u.d.i.p.) wyłącznie w przypadku, gdy jest on w posiadaniu żądanych informacji. Taki kierunek wykładni art. 4 ust. 3 u.d.i.p. jest powszechnie akcentowany w orzecznictwie sądowym, w którym zasadniczo przyjmuje się, że już samo poinformowanie strony przez organ, że nie posiada on informacji (dokumentów) objętych wnioskiem uznać należy za spełniające wymóg udzielenia odpowiedzi na ten wniosek, a w konsekwencji, uwalniające ten organ od zasadności ewentualnego zarzutu bezczynności w zakresie rozpoznania takiego wniosku.

W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, aktualność znajduje jednak pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 marca 2012 r., w sprawie o sygn. akt I OSK 156/12 (CBOSA), w myśl którego, aby nie pozostawać w stanie bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, organ musi uwiarygodnić, iż nie posiada żądanej informacji. Powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych informacji należy rozpatrywać w kontekście art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a., a zatem powiadomienie takie powinno zawierać informację dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz inne dane, która mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy. Stanowisko zaprezentowane w tym wyroku znalazło akceptację także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Ol 99/13.

Na rzecz zasadności odwołania się w sprawie do poglądów wyrażonych w tych orzeczeniach przemawiają, w ocenie Sądu, następujące kwestie. Młodzieżowa Rada Miasta W., co należy uznać za okoliczność niesporną, została powołana na mocy uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie powołania Młodzieżowej Rady Miasta W. (Dz. Urz. Woj. Doln. z [...] r., poz. [...]), podjętej na podstawie art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Rada ta ma charakter konsultacyjny i doradczy względem władz miejskich W. Z treści uchwały Rady Miejskiej W. z dnia 6 lipca 2017 r. o powołaniu Młodzieżowej Rady Miasta W. wynika, że wykonanie tej uchwały powierza się Prezydentowi W., oraz że Prezydent W. udziela Młodzieżowej Radzie Miasta W. wsparcia i pomocy merytorycznej, w tym prawnej w zakresie prowadzonych działań. Niewątpliwie, Młodzieżowa Rada Miasta W. nie ma (jak trafnie podnosi organ w odpowiedzi na skargę) statusu organu administracji publicznej, a jej funkcje mają charakter wyłącznie konsultacyjny i doradczy względem władz miejskich W. W powołanym już postanowieniu w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyraził pogląd, że Rada ta nie jest organem władzy publicznej (nie wykonuje żadnych zadań publicznych i nie dysponuje kompetencjami władczymi), ani też, nie jest jednostką organizacyjną miasta (nie posiada takiego wyodrębnienia organizacyjnego, które pozwalałoby jej działać samodzielnie w stosunkach zewnętrznych w imieniu i na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, w ramach której funkcjonuje). Wskazał również, że "Młodzieżowa Rada Miasta nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, w przeciwieństwie do organu władzy publicznej, któremu wsparciem ma służyć".

Ponieważ niewątpliwym jest, że Młodzieżowa Rada Miasta W. pełni rolę pomocniczą i konsultacyjną wobec organów samorządowych, to te organy uznać należy za obowiązane do udzielenia informacji publicznej na temat jej działalności, skoro sama Rada, zgodnie z postanowieniem Sądu wydanym w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, nie może ich udzielać w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a jej działalność nosi cechy działalności publicznej, tyle tylko że ukierunkowanej na sprawy młodzieży.

Zdaniem Sądu, skoro Prezydent W. nie posiadał protokołów posiedzeń Rady, ani innej, wskazanej we wniosku dokumentacji Rady, a przy tym, nie zdecydował się zwrócić do swojej jednostki pomocniczej o ich udostępnienie na potrzeby złożonego przez stronę wniosku, to powinien był zredagować swoją odpowiedź na wniosek w taki sposób, by wnioskodawca otrzymał wyczerpującą informację o tym, dlaczego Prezydent Miasta W. ich nie posiada, gdzie znajdują się te dokumenty, a w odniesieniu do protokołów z sesji Młodzieżowej Rady Miasta - względnie odesłać do treści § 13 ust. 4 Statutu tej Rady wraz z informacją o jego opublikowaniu w BIPie. Należy w tym miejscu zauważyć, że skarżący, wniosek z dnia 12 lipca 2019 r., dotyczący informacji na temat działalności Młodzieżowej Rady Miasta W. złożył już po wydaniu przez Sąd postanowienia w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 74/19 o odrzuceniu jego skargi na bezczynność Młodzieżowej Rady Miasta W. w przedmiocie rozpoznania jego wcześniejszego wniosku, złożonego (i skierowanego do Rady) w trybie dostępu do informacji publicznej. Skierowanie przez skarżącego, w tym stanie rzeczy, wniosku o udostępnienie informacji publicznej na temat działalności Młodzieżowej Rady Miasta W. do Prezydenta W. (Urzędu Miejskiego) należy uznać za zrozumiałe i stanowiące poniekąd konsekwencję poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wr 74/19. W rozpatrywanej sprawie, udzielając skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek, organ administracji publicznej znał treść postanowienia wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, na co bezspornie wskazuje okoliczność, że udzielając odpowiedzi na wniosek strony do tego właśnie postanowienia organ nawiązał. Nawet zatem przyjmując, że organ błędnie odczytał wyrażone w tym postanowieniu stanowisko Sądu odnośnie do tego, czy informacje na temat działalności Młodzieżowej Rady Miasta W. w ogóle noszą cechy informacji publicznej, to okoliczność ta nie zwalniała go, w tych konkretnych okolicznościach fatycznych sprawy, od wyjaśnienia stronie przyczyn nieposiadania żądanych przez nią dokumentów, jednoczesnego wskazania miejsca w którym takie dokumenty są przechowywane, względnie, sposobu dotarcia do informacji o miejscu przechowywania części tych dokumentów (ze wskazaniem na dane umieszczone w BIPie). Należy zwrócić uwagę, że wskazywany w tym miejscu sposób w jaki należało udzielić informacji stronie, niejako częściowo organ próbuje sanować w odpowiedzi na skargę wyjaśniając, że zgodnie z § 13 ust. 4 Statutu Młodzieżowej Rady Miasta W., stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie powołania Młodzieżowej Rady Miasta W., protokoły sesji Młodzieżowej Rady Miasta W. są przechowywane w siedzibie Rady oraz że w związku z treścią postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 74/19, strona może wystąpić o uzyskanie tych protokołów w trybie zwykłym.

Odpowiedź organu zawarta w piśmie z dnia 5 sierpnia 2019 r. (błędnie oznaczonym co do daty – 5 lipca 2019 r.), a sprowadzająca się w rozważanych okolicznościach faktycznych jedynie do stwierdzenia, że organ nie posiada dokumentów żądanych przez stronę, narusza w ocenie Sądu zasadę informowania stron o jakiej mowa w treści art. 9 k.p.a., a także, standardy Europejskiego Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej (art. 22), ukierunkowane na budowanie europejskiego modelu administracji publicznej przyjaznej obywatelowi (i innym podmiotom). W nawiązaniu do wspomnianego art. 9 k.p.a. należy wyjaśnić, że jakkolwiek w sprawach związanych z dostępem do informacji publicznej przepisy k.p.a. mają ograniczone zastosowanie, to jednak w pewnych określonych stanach faktycznych (jak ten w sprawie) uzasadnione jest odwołanie się do reguł tam zawartych, jako wyznaczających ogólnie respektowane w państwie prawa reguły postępowania organu administracji publicznej. Uzupełniająco trzeba też nadmienić, że prawo do dobrej administracji orzecznictwo sądowe wywodzi także z zasady demokratycznego państwa prawnego ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 366/19, CBOSA).

Kierując się przedstawioną argumentacją Sąd stwierdził bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku w części odnoszącej się do żądania sformułowanego w punktach od 1 do 12 tzw. drugiej części wniosku. Należy w tym miejscu wskazać, że przedstawienie informacji niepełnej może być rozważane jako uchybienie wobec regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 stycznia 2019 r., sygn. akt II SAB/Lu 51/19 oraz powołane tam orzecznictwo, CBOSA).

Mając na uwadze stwierdzoną bezczynność organu w zakresie objętym zaskarżeniem, Sąd w punkcie I wyroku zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 12 lipca 2019 r. w części wskazanej w tym wyroku, terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Sąd orzekł, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (punkt III wyroku) mając na uwadze, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane do sytuacji oczywistych, nie budzących wątpliwości i nie dających się usprawiedliwiać w żaden sposób. Tymczasem w sprawie, stwierdzona bezczynność organu nie wynikała z lekceważącego stosunku do złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, na który organ przecież odpowiedział, choć w sposób budzący zastrzeżenia Sądu.

Sąd oddalił dalej idącą skargę (punkt IV wyroku) nie stwierdzając przesłanek do wymierzenia organowi grzywny. Sąd uznał, że zastosowanie wobec organu tego środka dyscyplinującego będzie nadmierne wobec rodzaju stwierdzonego uchybienia. Orzeczenie zawarte w punkcie IV wyroku odnosi się także do sformułowanego w skardze, i adresowanego do Sądu, żądania w zakresie zobowiązania organu do ukarania osoby odpowiedzialnej za niezałatwienie sprawy w terminie. Należy wyjaśnić, że tego rodzaju zobowiązanie nie mieści się w kompetencjach orzeczniczych sądu administracyjnego, stąd też nie mogło zostać uwzględnione.

Zawarte w punkcie V wyroku orzeczenie o kosztach sądowych znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 200 p.p.s.a. Zasądzona od organu na rzecz skarżącego kwota 100 zł odpowiada wartości wpisu od skargi, jaki skarżący uiścił inicjując postępowanie sądowe w sprawie.

Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta W. powinien rozpoznać wniosek w części objętej skargą na bezczynność w sposób uwzględniający przedstawione rozważania Sądu.

Stosownie do art. 119 p.p.s.a., Sąd rozpoznawał sprawę w trybie uproszczonym, albowiem przedmiotem skargi była bezczynność organu. Przy czym, zgodnie z art. 120 p.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym (bez udziału stron), w składzie trzech sędziów.