Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1018/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Andrzej Kołodziej (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Prezesa Zarządu Komunikacji Miejskiej L. Sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] marca 2015 r. nr [...]; 2. zasądza od Prezesa Zarządu Komunikacji Miejskiej L. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na rzecz J.S. kwotę 200 zł (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] marca 2015 r. wniesionym w formie elektronicznej J. S. wystąpił do prezesa Zarządu Komunikacji Miejskiej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. o udostępnienie informacji w postaci:

- dokumentu zawierającego listę pracowników obecnie zatrudnionych w Spółce,

- dokumentów zawierających Rejestr uchwał Rady Nadzorczej,

- dokumentów zawierających Rejestr uchwał Zarządu.

W odpowiedzi na powyższy wniosek udzielonej w formie elektronicznej, Prezes Zarządu przesłał wnioskodawcy ewidencję uchwał podejmowanych przez Zarząd Spółki "KM[...]", decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentu zawierającego listę pracowników obecnie zatrudnionych w "KM[...]" Sp. z o.o. oraz informację, iż Spółka nie posiada rejestru uchwał Rady Nadzorczej.

W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji z dnia [...] marca 2015 r., podjętej na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2014, poz. 782) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2014, poz. 1182) wskazano, iż stosownie do treści art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcję publiczne mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Organ wskazał, że informacje odnoszące się do członków zarządu zostały już wnioskodawcy udostępnione, natomiast w zakresie pozostałych pracowników nie jest możliwe udostępnienie ich listy m.in. z uwagi na treść art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podanie imienia i nazwiska stanowi podanie danych osobowych, które w świetle art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, podlegają ochronie.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. S. zarzucił zaskarżonej decyzji art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudzielenie informacji publicznej.

Wniósł w związku z tym o jej uchylenie

Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, iż nie jest tak, że pierwszeństwo ma prawo do prywatności w przypadku jego kolizji z prawem do informacji publicznej. Każdorazowo należy ocenić przedmiot wniosku i ustalić, które z tych praw i w jakim zakresie będzie podlegało ograniczeniu, na co zwraca się uwagę w orzecznictwie i literaturze. Tego zaś organ w sprawie nie uczynił.

Prezes Zarządu Komunikacji Miejskiej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K., po rozpoznaniu powyższego wniosku, decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych w zw. z art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w zw. z art. 104 i art. 107 oraz art. 138 § 1 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu ponowił argumentację faktyczną oraz prawną zawartą w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu w dalszym ciągu nie ma możliwości udostępnienia imienia i nazwiska pracowników z wyjątkiem tych, którzy rzeczywiście pełnią funkcje publiczne, a zatem zarządu i prokurentów, których dane są ogólnie dostępne zarówno w Krajowym Rejestrze Sądowym jak i w Biuletynie Informacji Publicznej KM[...], stronie internetowej KM[...] a nadto osób, które wyraziły zgodę na udostępnienie ich danych dobrowolnie.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S. zarzucił jej naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości w ramach toczącego się postępowania w ten sposób, iż doszło do uznania, że prawo do informacji publicznej nie obejmuje wiedzy o osobach zatrudnionych w spółce, która w sposób funkcjonalny i organizacyjny jest podmiotem będącym częścią gminy i jest powołana do wykonywania zadań publicznych oraz gospodarowania mieniem komunalnym; 2) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 31 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 8 Kpa, poprzez prowadzenie postępowania w ten sposób, że wszystkie wątpliwości zostały rozstrzygnięte na korzyść wyłączenia prawa do informacji publicznej, co prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji.

Z uwagi na wskazane zarzuty wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji nr [...] z [...] marca 2015 r., a nadto o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniósł, iż prowadzone postępowanie ma charakter precedensowy i stanowi odpowiedź na rozwój demokracji w Polsce oraz zapotrzebowanie na wiedzę o działaniu władz publicznych i zorganizowanych przez te władze osób prawnych, które w ich imieniu wykonują zadania publiczne. Powołał się na stanowisko doktryny oraz orzecznictwo dotyczące realizowanej przez gminy gospodarki komunalnej i jej relacji w stosunku do wykonywania przez samorząd zadań ustawowych.

Zdaniem skarżącego jawność zatrudniania w podmiotach będących własnością gminy jest identyczna jak w przypadku samej gminy, jednakże różnica będzie związana z kwestią bezwarunkowego publikowania informacji publicznych. Dlatego też nie można przyjąć, iż zatrudnianie w spółkach będzie mniej transparentne niż w urzędzie gminy. Stanowisko takie powodowałoby bowiem nierównowagę. W wielu przypadkach pozbawienie możliwości kontroli społecznej przy zatrudnianiu w spółkach prowadziłoby też do nepotyzmu, czy nadużyć.

Dopuszczona do udziału w postępowaniu przed Sądem organizacja społeczna - Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W., przychyliła się do prezentowanego przez skarżącego stanowiska, zgodnie z którym decyzje wydane przez organ winny zostać uchylone. Wywody poczynione przez organ uznała zaś za błędne i naruszające prawa i wolności człowieka.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu Komunikacji Miejskiej [...] wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu, ewentualnie oddalenie z uzasadnieniem faktycznym oraz prawnym zbieżnym z przedstawionym w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, jednakże z powodów innych, niż podniesione w jej zarzutach. Stosownie bowiem do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej "udip", znajduje zastosowanie w sytuacjach, kiedy żądanie udostępnienia dotyczy informacji publicznej, a adresat żądania jest podmiotem obowiązanym w rozumieniu ustawy. Natomiast w myśl art. 1 ust. 1 udip, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

Powyższa, bardzo ogólna definicja informacji publicznej została przez ustawodawcę uszczegółowiona w art. 6 ust. 1 udip poprzez przykładowe wyliczenie informacji posiadających przymiot informacji publicznej.

W świetle powyższego w orzecznictwie przyjmuje się, iż za informację publiczną należy uznać każdą informację wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt I OSK 45/14, Lex nr 1664475). Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 i 3 udip, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1. organy władzy publicznej,

2. organy samorządów gospodarczych i zawodowych,

3. podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa,

4. podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego,

5. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, będące w posiadaniu takich informacji.

Z uwagi na powyższe nie ulega wątpliwości, że Prezes Zarządu Komunikacji Miejskiej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K., której jedynym wspólnikiem jest Miasto i Gmina L., i która wykonuje zadania publiczne w zakresie transportu publicznego, jest podmiotem obowiązanym na gruncie udip (art. 4 ust. 1 pkt 5). Rozważenia wymaga natomiast kwestia, czy żądanie skarżącego dotyczy udostępnienia informacji publicznej. W ocenie Sądu informacja w postaci listy szeregowych pracowników KM[...][...] Sp. z o.o. nie zawiera żadnego komunikatu o sprawach publicznych. Nie mieści się również w katalogu informacji określonym w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 udip, dotyczących informacji o podmiotach obowiązanych oraz zasadach ich funkcjonowania. Dla funkcjonowania Spółki i wykonywania przez nią zadań publicznych mniejsze ma znaczenie, kto wykonuje czynności usługowe, czy kierowcą jest osoba X czy też Y. Bezsporne jest natomiast, że informacja o osobach pełniących funkcje publiczne w Spółce, tj. członkach zarządu oraz prokurentach, a nadto tych, które wyraziły na to zgodę, znajdują się w Biuletynie Informacji Publicznej.

Z tego względu zastosowanie udip i odmowa udostępnienia informacji, która nie posiada przymiotu informacji publicznej, nastąpiły z naruszeniem art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 udip co skutkuje w konsekwencji wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.

Odnosząc się do wniosku skargi o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu należy wskazać, iż decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] maja 2015 r., zaś skarga została nadana przez niego w placówce pocztowej w dniu [...] czerwca 2015 r. a więc w terminie określonym w przepisie art. 53 § 1 ppsa.

Rozpoznając wniosek skarżącego o udostępnienie informacji organ winien jedynie poinformować go na piśmie, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy.