Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 563/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K.D. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1266zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana pod adresem skarżącego wskazanym w skardze, a to w dniach 28 marca 2014r. i 7 kwietnia 2014r., a następnie została zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu jako niepodjęta w terminie.

Skarżący nie uiścił należnego w sprawie wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie jednak art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do postanowień art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze (tj. w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu: pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa powyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu czternastodniowego.

W niniejszej sprawie skarżący nie odebrał przesyłki w przewidzianym przez ustawę terminie, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską, a to w dniach 28 marca 2014r. i 7 kwietnia 2014r. W konsekwencji stwierdzić należy, iż skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło dnia 11 kwietnia 2014r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 18 kwietnia 2014r. W tych okolicznościach uznać należy, że skarżący pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełnił tego braku fiskalnego skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia