Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2395/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art 250 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 2, § 18
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. R. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać adwokat A. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden i 24/100 złotych), w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2395/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K.. Postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r. referendarz sądowy przyznał na rzecz adw. A. R. – wyznaczonej w niniejszej sprawie pełnomocnikiem skarżącego z urzędu – stosowne wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w pierwszej instancji.

Pełnomocnik z urzędu w imieniu skarżącego wniósł od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną. Skarga ta zawierała także wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1612/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z treści protokołu z 28 lutego 2017 r. na rozprawie obecna była adw. A. R., który podtrzymał skargę kasacyjną oraz ponowiła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczyła, że nie zostały opłacone w całości.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 , a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł, tj. 75 % stawki minimalnej, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "a" , podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyżej powołanych przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801) oraz w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), postanowiono jak w sentencji.