Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3399/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od marca do listopada 2012r. oraz w podatku od towarów i usług za grudzień 2008r. miesiące od kwietnia do czerwca i od września do listopada 2012r., styczeń, lipiec i sierpień 2013r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz za koszty postępowania egzekucyjnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w W. z [...] września 2014r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od marca do listopada 2012r. w łącznej kwocie 28.196,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 5.233,00 zł oraz w podatku od towarów i usług za grudzień 2008r., miesiące od kwietnia do czerwca, od września do listopada 2012r., styczeń, lipiec i sierpień 2013r. w łącznej kwocie 1.623.001,80 zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 293.327,00 zł oraz za koszty postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 82.197,90 zł. Wraz ze skargą Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten Skarżąca uzasadniła tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne, a wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ewentualne utrzymanie w mocy wskazanej decyzji spowoduje utratę przez nią płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności i niemożność zapłaty zaciągniętych zobowiązań, następstwem czego będzie postawienie wszystkich kredytów w stan wymagalności jednocześnie, co z pewnością doprowadzi do upadłości Skarżącej. Zdaniem Skarżącej nawet rozstrzygnięcie skargi na jej korzyść i późniejszy zwrot wyegzekwowanych kwot, nie uratuje sytuacji Skarżącej, bowiem nie będzie ona w stanie zapłacić jednocześnie tak wielkiej kwoty. Skarżąca oświadczyła, że jej sytuacja finansowa wynika wprost z oświadczenia o stanie majątkowym załączonego do skargi. Z oświadczenia tego wynika, że od listopada 2012r. jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Do maja 2013r. Skarżąca pozostawała bez zatrudnienia utrzymując się z zasiłku, oszczędności oraz pomocy rodziny. Aktualnie, z uwagi na mnogość prowadzonych wobec niej postępowań (karne, cywilne, skarbowe), pracuje w niepełnym wymiarze godzin i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.394,95 zł netto, z czego jeszcze 445,55 zł potrącane jest w ramach egzekucji. Skarżąca oświadczyła, że ma na utrzymaniu dwóch małoletnich synów. Z mężem pozostaje w rozdzielności majątkowej. Wynagrodzenie Skarżącej przelewane jest na rachunek męża, gdyż obecnie Skarżąca nie posiada własnego rachunku. Skarżąca wskazała ponadto, że nie posiada majątku, poza zabezpieczoną przez organ podatkowy nieruchomością rolną. Oświadczyła, że posiada 200 zł oszczędności. Jako miesięczne wydatki Skarżąca wskazała swój wkład w opłacanie rachunków 300 zł, koszty dojazdu do pracy 200 zł, koszty wyżywienia 500 zł. Wyjaśniła również, że jej rodzice wspomagają ją w wydatkach na odzież dla dzieci i materiały szkolne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej zwaną: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku

o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę

i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji

i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, należy mieć również na uwadze uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2014r., II FPS 9/13 (LEX nr 1460612), w której NSA wskazał, że w postępowaniu wszczętym na skutek złożenia przez stronę wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Obowiązany jest zatem do dokonania oceny przytoczonych przez stronę we wniosku okoliczności w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w aktach, nie zaś tylko w oparciu o dokumenty załączone do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ze względu na powyższe, sąd przeanalizował także dokumenty załączone do akt sprawy.

Skarżąca wskazała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony złą sytuacją majątkową. Jak wynika z akt sprawy sytuacja Skarżącej jest trudna. Ma ona na utrzymaniu dwóch małoletnich synów. Wynagrodzenie Skarżącej uzyskiwane w kwocie 1.394,95 zł jest zajęte w ramach egzekucji w kwocie 445,55 zł. W utrzymaniu Skarżącej pomagają rodzice. Zgodnie z oświadczeniem Skarżącej, nie posiada ona majątku, poza zabezpieczoną przez organ podatkowy nieruchomością rolną.

Mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należało, że Skarżąca wykazała w sposób wystarczający, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, mogłoby spowodować powstanie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Ze względu na sytuację finansową i rodzinną Skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji przez egzekucję ponad 1.900.000,00 zł z pewnością spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Skarżącej i jej rodzinie. Powyższe wypełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zatem występują okoliczności, które w ocenie Sądu, wskazują na spełnienie przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej.

Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.