Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 47/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-12-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149 par. 1, art. 52 par. 1 i 2, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. P. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przewlekłe prowadzenie postępowania p o s t a n a w i a : I. odrzucić skargę; II. zwrócić z urzędu Z. P. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną jako wpis sądowy.


UZASADNIENIE

Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na "bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej W. G. w G. nr [...] i A. i T. S. w G. nr [...] z naruszeniem mojego terenu".

Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2013r. tut. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi składał zażalenie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przewlekłe prowadzenie postępowania – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – do organu wyższego stopnia oraz w przypadku, gdy zażalenie takie było składane, do nadesłania tego pisma – w terminie 7 dni od doręczenia niniejszego wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi

W odpowiedzi z dnia 3 grudnia 2013r. Z. P. powołał się na szereg swoich pism, składanych do różnych organów, jednakże nie wykazał, aby którekolwiek z nich było zażaleniem składanym w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do organu wyższego stopnia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach, gdy nie wydano:

1) decyzji administracyjnej;

2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) innego niż określonego w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach.

Jak wynika z kolei z art. 149 § 1 ustawy P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpocznie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.).

W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.

Mając na uwadze zawartość akt administracyjnych, jak również treść odpowiedzi skarżącego z dnia 3 grudnia 2013r. nie budzi wątpliwości Sądu w niniejszej sprawie opisany wyżej warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony – co czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.

O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a..