Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 206/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 §1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Skarżący Z. K. w piśmie złożonym wraz ze skargą zwrócił się

o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek swój motywował ciężką sytuacją materialną oraz wysokością otrzymywanej renty w kwocie "[...]" zł.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, utrzymuje się z renty

w wysokości "[...]" zł netto miesięcznie. Na miesięczne wydatki skarżącego składają się alimenty w wysokości "[...]" zł, leki "[...]" zł, gaz "[...]" zł, prąd "[...]" zł, podatek "[...]" zł (kwartalnie) Wnioskodawca wskazał, iż jest właścicielem ½ pokoju o wartości "[...]" zł, nie posiada innego majątku.

Argumentując swój wniosek skarżący wskazał, iż utrzymuje się z niewysokiej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Jest po rozwodzie płaci alimenty

w wysokości "[...]" zł. Kwota która pozostaje mu po opłaceniu pozostałych kosztów utrzymania nie wystarcza mu na godne życie.

Dane przedstawione przez wnioskodawcę znalazły swoje potwierdzenie w aktach administracyjnych niniejszej sprawy.

Rozpoznając niniejszy wniosek, zważono co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, cyt. dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w zakresie częściowym, o co wniósł w niniejszej sprawie skarżący, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Stwierdzić należy, że

w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi.

Zauważyć należało, iż skarżący utrzymuje się z niewysokiej renty chorobowej, wzięto również pod uwagę, że nie posiada oszczędności pieniężnych czy też składników majątkowych podlegających spieniężeniu, pozwalających na opłacenie skargi. Dane wykazane w formularzu PPF dotyczące sytuacji materialnej i osobistej skarżącego znalazły także potwierdzenie w aktach sprawy. Okoliczności te świadczą

o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż nie ma on dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania związanych z zainicjowanym przez niego postępowaniem sądowym.

W związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak

w sentencji.