Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1298/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 4592/15 w zakresie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 4592/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę A Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] maja 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wskazał, że wobec nieodebrania przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu pomimo jej dwukrotnego awizowania (w dniu 27 maja 2016 r. i 6 czerwca 2016 r.), została ona uznana za doręczoną w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. z dniem 10 czerwca 2016 r. Zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się w dniu 17 czerwca 2016 r., upłynął bezskutecznie, albowiem w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 § 1, § 2, § 3 i § 4 p.p.s.a., a także art. 65 § 2 p.p.s.a. oraz § 8 ust. 1 pkt 2 i § 10 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1222) poprzez odrzucenie skargi na skutek przyjęcia, że skarżąca - pomimo wezwania - nie uiściła wpisu sądowego od skargi, chociaż wezwanie to nigdy nie zostało doręczone skarżącej i brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia z art. 73 § 4 p.p.s.a., jako opartego na nie odpowiadającej prawdzie adnotacji placówki pocztowej w K., że przesyłki z tym wezwaniem "nie podjęto w terminie", albowiem pełnomocnik pocztowy skarżącej D. F. podjął próbę podjęcia tej przesyłki w dniu 6 czerwca 2016 r., jednak pracownik placówki pocztowej odmówił jej wydania, powołując się na niespełnienie przez niego pozaprawnego wymogu - prócz pełnomocnictwa pocztowego, które złożone było już wcześniej w placówce pocztowej - posiadania pieczęci firmowej mocodawcy (strony skarżącej), którą ten jednak nie dysponował.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty (k. 68 akt), zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, podjęto próbę jej doręczenia skarżącej na adres ul. [...] K. (podawany przez skarżącą w skardze oraz w dotychczasowej korespondencji z sądem) w dniu 27 maja 2016 r., jednak przesyłka nie została doręczona, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 6 czerwca 2016 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 13 czerwca 2016 r. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone podpisem osoby doręczającej. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Domniemanie prawdziwości tych danych może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Skarżąca nie kwestionuje bowiem, że przesyłka sądowa z wezwaniem była awizowana w dniu 27 maja i 6 czerwca.

Niewystarczające jest zaś, dołączone do zażalenia, oświadczenie Prezesa Zarządu skarżącej spółki o pobycie za granicą w okresie od maja do lipca 2016 r. i oświadczenie D. F. (pełnomocnika pocztowego spółki), że w dniu 6 czerwca 2016 r. był w Urzędzie Pocztowym w K. i nie zostały mu wydane awiza kierowane do skarżącej spółki, wobec braku posiadania pieczęci spółki, której pełnomocnik nie posiadał, gdyż dysponował nią prezes zarządu przebywający wówczas poza granicami kraju. Bowiem to właśnie na stronie skarżącej ciąży obowiązek dochowania należytej staranności w dbaniu o interesy spółki, zwłaszcza gdy jedyny organ uprawniony do reprezentacji spółki (Prezes Zarządu) ma zamiar przebywać za granicą przez okres trzech miesięcy w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego. Prezes Zarządu mógł odpowiednio zabezpieczyć się na tę okoliczność, czego jednak nie uczynił.

Mając powyższe na uwadze nie ulega wątpliwości, że termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg w dniu 10 czerwca 2016 r. i upłynął w dniu 17 czerwca 2016 r., natomiast skarżąca nie zastosowała się w zakreślonym terminie do wezwania.

Tym samym należy przyjąć, że Sąd I instancji zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.