Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 208/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 300 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 2233
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne - t.j.
article: art. 62 par. 4
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2022 r. sprawy ze skargi [...] Związku [...] w K. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. z dnia 16 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozliczenia opłaty za usługi wodne oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2021 r. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. rozliczył dokonaną w dniu 17 lutego 2020 r. wpłatę przez obecnie skarżącego – [...] Związku [...] w K., w wysokości 6.393,00 zł, zaliczając ją na poczet zaległości podatkowych skarżącego w kwocie 5.983.96 zł oraz na poczet odsetek za zwłokę - w kwocie 409,04 zł. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał art. 62 § 4 w zw. z art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (obecnie: Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.) w związku z art. 124 k.p.a. oraz art. 300 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (obecnie: Dz. U. z 2021 r., poz. 2233 z późn. zm.).

Organ wskazał, że powyższe zaległości wynikały z jego decyzji z dnia 20 stycznia 2020 r., nr [...], dotyczącej opłaty zmiennej za II kwartał 2018 r. Termin płatności tej opłaty upłynął w dniu 11 kwietnia 2019 r., a skarżący uiścił ją w dniu 17 lutego 2020 r. Organ I instancji stwierdził zaległość z tego tytułu wraz odsetkami w wysokości 6.830.00 zł. Ustalił, że dokonana przez skarżącego wpłata nie pokrywa kwoty zaległości oraz odsetek za zwłokę. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyjaśnienie zakresu sprawy. Wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyjaśnił, że wniósł odwołanie od decyzji ustalającej wysokość opłaty, a do chwili obecnej środek zaskarżenia nie został rozpoznany.

Rozpoznając to zażalenie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w Gliwicach, zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawę zaskarżonego postanowienia organu I instancji są przepisy art. 62 § 1 w zw. z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej o zaliczeniu dokonanej wpłaty na poczet zaległości z tytułu opłat za usługi wodne (należność główną i odsetki). Wydanie takiego postanowienia, według ustanowionych w tych przepisach zasad, jest obowiązkiem organu I instancji w sytuacji, gdy na dokonującym wpłaty podmiocie ciążą zobowiązania.

W rozpoznawanej sprawie postanowienie takie zostało wydane przez organ I instancji, było konsekwencją wpłaty dokonanej przez samego skarżącego w dniu 17 lutego 2020 r. Jak wynika z powyższego wydane w sprawie postanowienie dotyczyło zaliczenia na poczet zaległości wpłaty dokonanej przez skarżącego, nie zaś podstawy naliczenia opłaty za usługi wodne. Organ odwoławczy podkreślił, że przepisy, na podstawie których wydano postanowienie, nie zostały wskazane w zażaleniu jako naruszone.

W ocenie organu odwoławczego, okoliczność, że toczyło się postępowanie odwoławcze od decyzji ustalającej opłatę za usługi wodne, które nie wstrzymuje jej wykonania, nie stoi na przeszkodzie temu, aby organ I instancji, który otrzymuje od skarżącego wpłatę, rozliczył ją zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej. Prawidłowo zatem organ I instancji zaliczył dokonaną przez skarżącego wpłatę na poczet opłaty zmiennej za II kwartał 2018 r. w części na należność główną oraz w części na odsetki za zwłokę.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 272 ust 21 Prawa wodnego. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych W uzasadnieniu podniósł, że art. 272 ust. 21 w związku z ust. 19 Prawa wodnego odnosi się do zaniechana obowiązku opłat za usługi wodne, tym samym jego skuteczność i zasadność jest wyłączona w płaszczyźnie rozliczenia opłaty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W sprawie poza sporem pozostaje, że w dniu 17 lutego 2020 r. skarżący dokonał na rachunek organu wpłaty w wysokości 6.393.00 zł. Nie jest też kwestionowane ani przez skarżącego, ani przez organy, że w dniu 20 stycznia 2020 r. została wydana przez organ I instancji decyzja określająca skarżącemu opłatę zmienną za korzystanie z wód powierzchniowych za II kwartał 2018 r. Decyzja ta została zaskarżona przez skarżącego i jest przedmiotem odrębnego postępowania. Kwestią sporną jest natomiast to, czy w sposób prawidłowy organy dokonały zaliczenia wpłaty dokonanej przez skarżącego w dniu 17 lutego 2020 r na poczet jego zaległości w opłacie zmiennej za II kwartał 2018 r..

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi art. 62 § 4 w zw. z art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 124 k.p.a. oraz art. 300 ust. 1 Prawa wodnego. Przypomnieć zatem przyjdzie, że zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. Z kolei przepis art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej stanowi, że w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie, z zastrzeżeniem § 4a. Przepis art. 62 § 4a wymienia przypadki, w których organ podatkowy - jedynie na wniosek - wydaje postanowienie w sprawie zaliczenia wpłaty. Stosownie zaś do art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę.

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że organ "rozlicza dokonaną przez podatnika wpłatę", a zatem ma on obowiązek uwzględnienia takiego stanu rzeczy i potwierdzenia go stosownym aktem administracyjnym. Postanowienie to jest aktem formalnym (nie przesądzającym o istnieniu zaległości podatkowej), informującym o sposobie zaliczenia wpłaty.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy organ stwierdził na koncie skarżącego zaległość z tytułu opłaty za usługi wodne za II kwartał 2018 r. określone decyzją z dnia 20 stycznia 2020 r. Zatem dokonaną przez skarżącego w dniu 17 lutego 2020 r. wpłatę należało rozliczyć proporcjonalnie zaliczając ją na poczet zaległości oraz kwoty odsetek. Tego rodzaju rozstrzygnięcie ma charakter czysto techniczny i wynika wprost z powołanych przepisów prawa.

Na marginesie jedynie zaznaczyć przyjdzie, że jeżeli doszłoby do prawomocnego wyeliminowania lub zmiany decyzji kreującej obowiązek ponoszenia opłaty po stronie skarżącego, wówczas uiszczona przez niego kwota będzie podlegać zwrotowi w całości jako nienależna. Ta okoliczność pozostaje jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie zaliczenia dokonanej przez skarżącego wpłaty.

Uznając zatem, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a.

Dodać na koniec wypadnie, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a.