Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 1405/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 112 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 112
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w sprawie ze skargi A. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 30 XI 2021 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przesłana przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ), skarga A. L. z dnia 27 VIII 2021 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że akta sprawy zostały przekazane do tutejszego sądu wraz ze skargą złożoną uprzednio przez skarżącego w dniu 28 V

2021 r. Przy odpowiedzi na skargę z dnia 30 XI 2021 r. organ nadesłał zaś wyłącznie dokumenty dołączone do akt sprawy po przekazaniu oryginału akt administracyjnych do sądu.

Pełnomocnik organu został wezwany pismem z 30 III 2022 r. do nadesłania akt administracyjnych w terminie 7 dni. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 1 IV 2022 r. (k. 21 akt sądowych), jednak pozostało ono bezskuteczne. Wobec powyższego, zarządzeniem z 27 IV 2022 r. Sąd ponownie wezwał organ do nadesłania akt sprawy w terminie 7 dni z jednoczesnym pouczeniem o możliwości wymierzenia grzywny i również pozostało ono bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 112 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 55 § 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 XII 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula. Stosownie zaś do art. 62 pkt 1 p.p.s.a., przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dowodów.

Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Przepis art. 112 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku uchylania się organu od zastosowania się do postanowień sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania, gdy organ ten pomimo braku przeszkód faktycznych lub prawnych, świadomie nie realizuje postanowień sądu. Jedyną materialnoprawną przesłanką ukarania organu grzywną, wynikającą z art. 112 p.p.s.a., jest niezastosowanie się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego wydanych w toku prowadzonego postępowania. Ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu w przypadku stwierdzenia, że wydane wcześniej postanowienie lub zarządzenie nie zostało przez organ zrealizowane (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 III 2021 r. I OZ 36/21, z 27 IX 2006 r. II OZ 1002/06 oraz z 17 III 2009 r. II OZ 241/09, publ. - CBOSA).

W realiach niniejszej sprawy organ wraz ze skargą nadesłał niekompletne akta administracyjne, stanowiące jedynie niewielki wycinek całości. Tymczasem akta administracyjne wraz z wnioskiem inicjującym postępowanie zostały odesłane do organu w związku z prawomocnym wyrokiem wydanym w sprawie ze skargi złożonej przez skarżącego o sygn. akt II SAB/Wr [...]. Pomimo dwukrotnego wystosowania pisma z prośbą o ponowne przesłanie akt sprawy organ nie udzielił odpowiedzi.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że zaistniała dostateczna podstawa do wymierzenia organowi grzywny w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłe prowadzenie postępowania), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz fakt, iż organ nie nadesłał akt sprawy.

Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 112 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji