Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 543/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6463 Wzory przemysłowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 42 ust. 1, art. 118
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska- Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego J. S. kwotę 1786 (jeden tysiąc siedemset osiemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 543/08

Uzasadnienie

Podaniem z dnia [...] czerwca 2006 r. (data złożenia oryginału do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej – dalej Urząd Patentowy – [...] czerwca 2006 r.) Rzecznik Patentowy A. F., działając jako pełnomocnik umocowany przez J. S. prowadzącego przedsiębiorstwo pod nazwą P. w S. – dalej P. - wystąpił, na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j. t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) – dalej p.w.p., do Urzędu Patentowego o udzielenie dla P. (jako zgłaszającego) prawa ochronnego na wzór przemysłowy pt.: "Elementy zestawu mebli". Jako twórcę wzoru przemysłowego podano M. K. zamieszkałego w C.

Zgłoszenie zostało przyjęte z datą [...] czerwca 2006 r. i zarejestrowane za nr Wp-9841 dla zgłaszającego P.

Urząd Patentowy postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., wysłanym (według oświadczenia Urzędu) Rzecznikowi Patentowemu bez zwrotnego poświadczenia odbioru, wezwał P. do nadesłania oświadczenia prawidłowo wskazującego podstawę do uzyskania prawa ochronnego z rejestracji. Wskazany w podaniu art. 11 ust. 4 p.w.p. według Urzędu Patentowego znajduje jedynie zastosowanie, gdy rozstrzygnięcia w drodze umowy pomiędzy przedsiębiorcami wymaga kwestia czy prawo do uzyskania prawa z rejestracji przysługuje zamawiającemu czy wykonawcy.

Wezwanemu zakreślono termin jednego miesiąca do wykonania wezwania od dnia otrzymania postanowienia zastrzegając, iż w razie niezastosowania się do postanowienia w wyznaczonym terminie postępowanie w sprawie zostanie umorzone.

Następnie Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., na podstawie art. 42 ust. 1 w związku z art. 118 p.w.p., wobec niezastosowania się do wymienionego postanowienia, umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia wzoru przemysłowego Wp-9841.

Od decyzji P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zdaniem skarżącego zainteresowani (zgłaszający i twórca) określili relacje prawne w odniesieniu do zgłoszonego wzoru przemysłowego. W podaniu został określony twórca, który jako przedsiębiorca mógł zarejestrować wzór oraz podano zgłaszającego, któremu z umowy pomiędzy przedsiębiorcami prawo do zgłoszenia na podstawie art. 11 ust. 4 p.w.p. przysługiwało. W ocenie skarżącego powołany przepis jest równorzędny dla stosowanego i niekwestionowanego przez Urząd Patentowy przepisu art. 14 ust. 3 oraz ust. 1 i 2 p.w.p. Przepis ust. 3 może być stosowany w przypadku pracodawcy lub zamawiającego wzór przemysłowy u osoby fizycznej, natomiast przedsiębiorcy ustalają w umowie któremu z nich będzie przysługiwać prawo do wzoru. Zatem kwestionowanie wskazanej podstawy prawnej było nieprawidłowe.

Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., na podstawie art. 245 ust. 1 i art. 243 p.w.p., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem Urzędu Patentowego kwestionowane postanowienie było zasadne, ponieważ art. 11 ust. 4 p.w.p. stanowi o umowie zawartej pomiędzy przedsiębiorcami, którą mogą oni określić podmiot, któremu będą przysługiwać prawa określone w art. 11 ust. 1 p.w.p. Zatem przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy rozstrzygnięcia w drodze umowy wymaga kwestia czy prawo do uzyskania prawa z rejestracji przysługuje zamawiającemu czy wykonawcy. W zgłoszeniu wskazano jako zgłaszającego (przedsiębiorcę) P., a jako twórcę osobę fizyczną M. K. W związku z tym Urząd Patentowy nie mógł wiedzieć, że twórca jest przedsiębiorcą, zostało to wyjaśnione dopiero we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgłaszający nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wykonania postanowienia z dnia [...] września 2006 r. oraz jednocześnie nie dokonał czynności, do której został wezwany, a zatem nie spełnił jednej z przesłanek z art. 243 ust. 4 p.w.p. warunkującej uchyleniem decyzji o umorzeniu postępowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Decyzji zarzucono naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. przez niewłaściwe uzasadnienie faktyczne i prawne.

Zdaniem skarżącego Urząd Patentowy stwierdzając, iż według zgłoszenia nie mógł wiedzieć, że twórca wynalazku jest przedsiębiorcą, popełnił błąd, bowiem podana w zgłoszeniu podstawa prawna (art. 11 ust. 4 p.w.p.) wprost wskazywała na ten fakt. Dlatego Urząd Patentowy, z chwilą kiedy zorientował się o popełnionym błędzie, stosownie do art. 77 § 2 k.p.a., powinien z urzędu go naprawić lub zwrócić się do zgłaszającego o wyjaśnienie sytuacji.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy, ponawiając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji, wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).

W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna, aczkolwiek nie z powodów w niej podnoszonych.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji był art. 243 ust. 4 p.w.p. z uwagi na niewykonanie w wyznaczonym terminie postanowienia z dnia [...] września 2006 r. wydanego na podstawie art. 42 ust. 1 p.w.p.

Stosownie do art. 42 ust. 1 p.w.p. po dokonaniu zgłoszenia wynalazku, zgodnie z art. 31 ust. 3-5, Urząd Patentowy w toku jego rozpatrywania wydaje, z zastrzeżeniem ust. 2, postanowienia wzywające zgłaszającego, pod rygorem umorzenia postępowania, do uzupełnienia zgłoszenia lub usunięcia, w wyznaczonym terminie, wskazanych braków i istotnych usterek. Natomiast w myśl art. 243 ust. 4 p.w.p. jeżeli została wydana decyzja o umorzeniu postępowania na skutek uchybienia terminu do dokonania określonej czynności, może ona zostać uchylona, jeżeli strona złoży wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, i jednocześnie dokona czynności, dla której termin został wyznaczony.

Jak już nadmieniono postępowanie zostało umorzone na skutek uchybienia terminu do wykonania postanowienia z dnia [...] września 2006 r.

Z cytowanego przepisu art. 243 ust. 4 p.w.p. istotą dla rozpoznawanej sprawy jest ta część jego hipotezy, która wskazuje na podstawę do wydania decyzji o umorzeniu postępowania. W tej części przepis określa podstawę umorzenia postępowania "...na skutek uchybienia terminu do dokonania określonej czynności...". Dla skarżącego czynnością tą było zobowiązanie, w trybie art. 42 ust. 1 p.w.p., do nadesłania oświadczenia prawidłowo wskazującego podstawę do uzyskania prawa z rejestracji.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. podano, że zgłaszający nie zastosował się w wyznaczonym terminie do postanowienia z dnia [...] września 2006 r. Postanowienie to nakładało na P. obowiązek jego wykonania w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania tego postanowienia przez skarżącego.

Należy podkreślić, iż Urząd Patentowy jest związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzonego postępowania, gdyż w myśl art. 252 p.w.p. do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Stosownie do art. 46 § 1 k.p.a. odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) za doręczenie uważa się wydanie przesyłki lub wypłacenie kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym adresatowi, a w przypadkach określonych prawem także innej osobie, lub przekazanie druku bezadresowego zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej. W przypadku tzw. przesyłki rejestrowanej zwrotne poświadczenie jej otrzymania jest dokumentem urzędowym (art. 45 ww. ustawy).

Na wezwanie Sądu do przesłania zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienia z dnia [...] września 2006 r. Urząd Patentowy odpowiedział, że dokumentu takiego nie posiada, gdyż postanowienie to zostało wysłane bez zwrotnego poświadczenia odbioru. W związku z tym organ administracji nie dysponował podstawowym dokumentem, na podstawie którego mógłby stwierdzić (wskazując na art. 46 k.p.a.), że skarżący nie wykonał w terminie obowiązku nałożonego postanowieniem, co dawałoby Urzędowi Patentowemu podstawę do ewentualnego wydania obu decyzji administracyjnych. Urząd Patentowy nie odniósł się również w uzasadnieniu decyzji, z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., do powyższych okoliczności cały czas prezentując niczym nie poparte stanowisko o uchybieniu przez skarżącego terminowi do wykonania postanowienia z dnia [...] września 2006 r.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając naruszenie przepisów postępowania w zakresie mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, postanawiając o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 4 p.p.s.a.