Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 604/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c., art. 135
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 §  1, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 34, art. 35
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi E. M. i E. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi E.M. i E.M. jest decyzja Wojewody [....] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę

Po rozpoznaniu wniosku K.M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" w S. z dnia [...] lipca 2016 r. Starosta [...] decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę w zakresie objętym wnioskiem. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 310/17 oddalił skargę K.M. na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] Starosta [...] nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym o zagadnienia podnoszone przez Organ II instancji w decyzji z [...] stycznia 2017 r., poprzez doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy w zakresie pkt.2, ppkt.2 - ustalającego wysokość zbiornika do 11 m, pkt 2, ppkt.3 zasady zagospodarowania terenu: niezbędne dla obsługi planowanej inwestycji miejsca parkingowe, place manewrowe i dojazdy zlokalizowane na własnej działce, uzupełnienie projektu budowlanego w zakresie § 8 ust. 2, pkt 4 rozporządzenia Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, ustaleniami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] określającymi warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, w zakresie pasa zieleni izolacyjnej wzdłuż północnej granicy działki inwestora, dokonania korekty opisu technicznego projektu zagospodarowania terenu.

W postanowieniu zawarty został termin dokonania poprawy powyższych nieprawidłowości. Z obowiązku inwestor wywiązał się przedkładając przy piśmie z dnia [..] września 2017 r. poprawiony projekt budowlany.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obejmującego: "Rozbudowę budynku napełniania butli gazowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną tj.: zbiornikiem na ciekły tlen o pojemności 20 m3, szczelnym zbiornikiem bezodpływowym na ścieki bytowe do 10 m3, na działce nr ew. 871/1 w miejscowości S., obręb: [...]., jednostka ewidencyjna: [....]".

E.M. w odwołaniu od wskazanej wyżej decyzji wyjaśnił, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę warunkowane jest spełnieniem przesłanek z art. 31 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202, dalej "P.b."). Art. 31 pkt. 1 ppkt 2 P.b. wymaga uzyskania przez inwestora stosownych uzgodnień, pozwoleń oraz opinii innych organów, w przypadku gdy przepis szczególny tak stanowi. W ocenie odwołującego biorąc pod uwagę charakter prowadzonej działalności oraz specyfikę i zasięg planowanej rozbudowy, w ocenie skarżącego inwestor nie spełnił przesłanek z ww przepisu. Odwołujący zarzucił, że dostrzeżona dotychczas przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 496/17 wadliwość decyzji o warunkach zabudowy (w zakresie braku statusu strony), pomimo wniesienia skargi kasacyjnej przez organ, wskazuje na duże prawdopodobieństwo jej finalnego wykluczenia z obrotu, co skutkowałoby szkodą po stronie skarżącego w przypadku dalszego procedowania w postępowaniu o pozwolenie na budowę, oraz ewentualnej realizacji przedsięwzięcia przez inwestora.

Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późniejszymi zmianami, dalej "k.p.a.") po rozpoznaniu odwołania utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2017 r.,

Organ odwoławczy podzielił stanowisko Organu I instancji wskazując, że do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor dołączył wymagane art. 33 ust. 2 P.b. obowiązującego na czas składania wniosku, dokumenty tj. projekt budowlany posiadający wymagane opinie i uzgodnienia; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w formie określonej rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę ( Dz. U. Nr 120 poz. 1127 z późniejszymi zmianami), ostateczną decyzję Wójta Gminy [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] oraz ostateczną decyzję Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]. Projekt zagospodarowania został sporządzony na aktualnej mapie, przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o wpisie na listę członków izby samorządu zawodowego. Projekt budowlany zawiera również oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Dla zamierzonej inwestycji inwestor uzyskał decyzję Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2015 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i wymogi w niej zawarte zostały uwzględnione w projekcie budowlanym w tym informacje o zieleni izolacyjnej (art. 32 ust. 1 pkt 1 P.b.). W projekcie budowlanym zawarta została informacja, iż planowana inwestycja nie narusza zasobów przyrody, nie pogarsza stanu środowiska i nie wpływa na zanieczyszczanie wód, powietrza i gleby. Decyzja zawiera także rozwiązania możliwe do zastosowania w celu ograniczenia zdarzeń związanych z awarią przemysłową przewiduje się m.in.: zastosowanie dwupłaszczowych ciśnieniowych zbiorników wykonanych z materiałów dopuszczonych do pracy z gazami kriogenicznymi, z systemem monitorowania i aparaturą zabezpieczającą, zabezpieczenie zbiorników i całej instalacji zaworami bezpieczeństwa kontrolowanymi przez Urząd Dozoru Technicznego, magazynowanie napełnionych butli do chwili odbioru w wydzielonym, oznakowanym pomieszczeniu wyposażonym w wymagany sprzęt gaśniczy. Wobec powyższego niezrozumiałym jest zarzut zawarty w odwołaniu o braku spełnienie przesłanek zawartych ww. przepisie.

Sporna inwestycja jest zgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy (art. 35 ust. 1 P.b.) w zakresie parametrów planowanej inwestycji, tj. m. in. nieprzekraczalnej linii rozbudowy istniejącego budynku magazynowo – warsztatowego, dopuszczonej powierzchni zabudowy, szerokości elewacji frontowej budynku magazynowo – warsztatowego, wysokości projektowanej rozbudowy, formy zadaszenia.

Odpowiadając na wskazanie w odwołaniu dostrzeżonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 496/17 wadliwości decyzji o warunkach zabudowy (w zakresie braku statusu strony) i wniesienia skargi kasacyjnej przez organ, co zdaniem Odwołującego wskazuje na duże prawdopodobieństwo jej finalnego wykluczenia z obrotu wyjaśniam, że do czasu ostatecznego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy przysługuje domniemanie jej legalności Organ odwoławczy wyjaśnił, że nie można zawiesić postępowania ani odmówić wydania pozwolenia na budowę, gdyż inwestor spełnił warunek wynikający z art. 33 ust. 2 pkt 3 P.b. i do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył decyzje o warunkach zabudowy. Ponieważ inwestor spełnił wymogi określone przepisami art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 P.b., zgodnie z art. 35 ust. 4 tej ustawy, Starosta [...] jako organ administracji architektoniczno - budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie E.M. i E. M. zarzucili naruszenie:

- art. 7 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu rzeczy oraz niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy,

- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenie całego materiału dowodowego,

- art. 80 k.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, przyjęcie dowolnej oceny dowodów w wyniku rozpatrzenia wybrakowanego materiału dowodowego,

- art. 8, art. 9 oraz art. 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania i wydanie decyzji niezgodnej z zasadą pogłębiania zaufania, udzielania informacji oraz wyjaśniania zasadności przesłanek,

- art. 107 ust. 3 k.p.a. - poprzez skrótowe, ogólnikowe i lakoniczne uzasadnienie decyzji, nie pozwalające skarżącym na pełne zrozumienie motywacji i argumentacji przyjętej przez Organ,

- art. 32 P.b. poprzez wydanie pozwolenia na budowę oraz akceptację projektu budowlanego w sytuacji gdy nie spełnia wymogów stawianych przez przepisy P.b.

W uzasadnieniu wyjaśnili, że zamierzenie inwestycyjne objęte zaskarżaną decyzją jest przedmiotem wieloletniego sporu pomiędzy nimi a inwestorem. Skarżący na etapie poprzednich postępowań administracyjnych, tj. na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy, konsekwentnie wskazywali na brak spójności i ładu przestrzennego w obszarze oddziaływania inwestycji, poprzez funkcjonowanie działalności gospodarczej sprzecznej estetycznie z pozostałymi zabudowaniami z najbliższych nieruchomości, a nade wszystko obaw związanych z potencjalnym zagrożeniem tworzonym przez działalność o takim profilu, co potwierdza pożar obiektu i ewakuacja mieszkańców z sąsiednich nieruchomości w 2010r. Zarzuty skarżących oraz inne braki dotychczas prowadzonych postępowań administracyjnych okazywały się skuteczne, a wydawane decyzje uchylane. Równolegle inwestor złożył drugi wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, o nieznacznie zmodyfikowanej treści w stosunku do poprzedniego, w którym to postępowaniu, z przyczyn niezrozumiałych pominięto skarżących jako strony postępowania, co spowodowało wydanie decyzji o warunkach zabudowy bez ich udziału i możliwości jej zaskarżania, a której status aktualnie waży się postępowaniu kasacyjnym. Ww. decyzja stanowiła jednocześnie podstawę do wydania zaskarżonej w niniejszym postępowaniu administracyjnym decyzji o pozwoleniu na budowę. Stan sprawy powoduje, że w obrocie pozostaje wadliwa decyzja o warunkach zabudowy, umożliwiająca realizację zamierzenia budowlanego, pomimo potencjalnych jej braków, a w przyszłości prawdopodobnego całkowitego wyeliminowania jej z obrotu. W niniejszym postępowaniu badana jest zgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowa - co w przypadku wspomnianej eliminacji skutkować winno również uznaniem wadliwości samej decyzji o pozwoleniu na budowę - a zatem zrealizowanej na jej podstawie inwestycji.

Organ w sposób bezkrytyczny odniósł się do dokumentacji złożonej przez inwestora bez jej oceny. Skarżących obawiają się rozszerzenia działalności dotyczącej produkcji i obrotu gazami technicznymi tym bardziej, że rozbudowywana jest inwestycja o charakterze gospodarczym w obszarze zabudowy jednorodzinnej lub agroturystycznej. Wydawane decyzje o warunkach zabudowy zmierzają do łączenia obszarów zabudowy jednorodzinnej z obszarami gospodarczo - przemysłowymi, które w praktyce powodują do znacznego pogorszenia jakości życia obywateli. W ocenie Skarżących stoi to w sprzeczności z elementarną zasadą dobrego sąsiedztwa.

Zaskarżona decyzja nie odnosi się jednostkowo i indywidualnie do poszczególnych elementów decyzji o pozwoleniu na budowę, a stanowi jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że zawiera załączniki wymienione w przepisach prawa budowlanego. O ile w ocenie Skarżących sama dokumentacja nie jest kompletna, to w kompetencji Organu pozostaje również ocena jakości poszczególnych, przedłożonych dokumentów. Na nieruchomości objętej inwestycją istnieją już inne zbiorniki przeznaczone do przechowania innych niż tlen gazów technicznych i brak jakichkolwiek informacji o ich właściwości i o tym czy mogą oraz powinny być przechowywane w niewielkich odległościach od siebie. Wg wiedzy skarżących projekt nie zawiera konkretnych oznaczeń wskazujących na to jaki zbiornik będzie służył do przechowywania którego typu gazu, czy dany typ magazynowanego gazu wymaga rozróżnienia typu zbiornika, w którym będzie składowany oraz odgórnie determinuje wyłączne zastosowania określonych zbiorników zlokalizowanych na nieruchomości.

Ponadto, w projektach wskazano na konieczność dokonania nasadzeń drzew na nieruchomości objętej inwestycją - jako posiadających walor dźwiękoszczelny. Dostrzeżenie takiej potrzeby świadczy o potencjalnym oddziaływaniu inwestycji na sąsiednie nieruchomości, jednak nie zabezpieczono ścianą zieleni granicy nieruchomości graniczącej z inną zabudowaną nieruchomością - nieruchomością skarżących.

Zwrócili uwagę na kwestię konieczności konsultacji i pozyskania opinii Państwowej Straży Pożarnej w zakresie bezpieczeństwa realizowanej inwestycji, która jest pomijana. Ponadto na żadnym etapie postępowania nie wyjaśniono w sposób wyczerpujący wymogów stawianych inwestycji dot. obrotu gazami technicznymi, jako substancjami stwarzającymi realne zagrożenie związane z właściwościami chemicznymi danego gazu. Poruszana dotyczy kwestii wymagających wiedzy specjalistycznej, celem jednoznacznego określenia ich spełnienia przez inwestora.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga została uwzględniona częściowo z przyczyn w niej wskazanych oraz takich, które Sąd uwzględnił z urzędu.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302).

Stosowanie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Sąd rozpoznając skargę może ją uwzględnić gdy dopatrzy się naruszenia prawa procesowego lub materialnego w stopniu określonym w art. 145 § 1 P.p.s.a.

Sposoby przeznaczania terenów na określone cele oraz zasady ich zagospodarowania i zabudowy określa ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustalenia przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji planowanej i określenie sposobów zagospodarowania terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego a w przypadku jego braku na podstawie decyzji o warunkach zabudowy.

Natomiast projektowanie i budowę obiektów budowlanych reguluje ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, która nakazuje projektować i budować obiekty budowlane w sposób określony w przepisach, w tym przepisach techniczno – budowlanych (art. 5 ust. 1 P.b.). Do przepisów techniczno – budowlanych zalicza się warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie. Ocena, czy obiekt budowlany spełnia wymagania określone w przepisach określających warunki techniczne dokonuje się w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę przez organy architektoniczno – budowlane. Przepisy art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego w sposób wyczerpujący wskazują jakie wymagania muszą być spełnione aby wydać decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Nie budzi żadnych wątpliwości, iż projekt budowlany przedłożony przez inwestora musi być zgodny z wydaną w sprawie decyzją o warunkach zabudowy. Nieuzasadniony jest zarzut skargi, iż ze względu na fakt, że toczy się postępowanie nadzwyczajne w sprawie wznowienia postępowania w sprawie wydanej [...] stycznia 20016 r. decyzji o warunkach zabudowy nr [...] postępowanie w sprawie o zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na budowę należało zawiesić. Nie zachodzi okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania. Natomiast zasadny jest zarzut skargi naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.

Dokonując oceny przedstawionego projektu pod kątem spełnienia wymogów z art. 34 i art. 35 Prawa budowlanego należało przedstawić w uzasadnieniu rozstrzygnięcia omówienie spełnienia wymagań dla uwzględnienia wniosku. Nie jest spełnieniem wymagań wynikających z obowiązku wyczerpującego uzasadnienia lakoniczne sformułowanie, "iż spełnia wymagania przewidziane w decyzji o warunkach zabudowy". Stanowisko Sądu uzasadnione jest tym bardziej, iż pomiędzy stronami od wielu lat toczy się spór co do charakteru prowadzonej przez inwestora działalności i związanych z tym obaw właścicieli działki sąsiadującej o wynikające z niej zagrożenia (uzasadnione ewakuacją mieszkańców w 2010 r.). Sytuacji nie zmienia fakt dokonania podziału działki nr 871 i powstanie działki nr 871/2, która przylega do nieruchomości skarżących, lecz faktyczne odległości są identyczne a obawy skarżących o zagrożenie pozostają nadal.

W uzasadnieniu rozstrzygnięć organów obu instancji brak opisu, który ze zbiorników już istniejących i zbiorniki projektowane są przeznaczone na jaki gaz, czy ich sąsiedztwo spełnia normy bezpieczeństwa dla właścicieli działki sąsiadującej. Jest tym bardziej ważne, że inwestor prowadzi działalność polegającą na dystrybucji gazów i ciągłe rozszerzanie jej zakresu budzi obawy. Analiza całego materiału zgromadzonego w sprawie pozwala odnieść wrażenie, iż prowadzona działalność gospodarcza ma charakter chaotyczny. Były nakazy rozbiórki obiektów związanych z tą działalnością i nie do końca wiadomo czy zostały wykonane, wydawane są kolejne decyzje o warunkach zabudowy dla rozbudowy prowadzonej działalności (wyrok z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie II SA/Rz 342/17 o warunki zabudowy). Wobec tego należało w sposób przejrzysty i wyczerpujący dokonać oceny przedłożonego projektu z wymaganiami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2016 r. a następnie uwzględnienie tych ustaleń w uzasadnieniu. W uzasadnieniu wyroku z dnia 11 maja 1999 r., sygn. P 9/98 Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę, że właściciel nieruchomości będący inwestorem może być ograniczony w pełnym i nieskrępowanym wykorzystaniu jej dla celu realizowania inwestycji budowlanej, także ze względu na to, że obiekt budowlany ponad dopuszczalną miarę utrudnia korzystanie z prawa własności nieruchomości sąsiedniej. Te ograniczenia są efektem wzajemnego oddziaływania praw własności (innych praw majątkowych) różnych osób, a przez to konieczności znoszenia tychże oddziaływań w granicach dopuszczalnych prawem.

Skarżący zarówno w skardze jak i w odwołaniu cały czas podnoszą kwestię bezpieczeństwa również pożarowego. Uzasadnia to tym bardziej wydarzenie z 2010 r. o konieczności ewakuacji mieszkańców z powodu zagrożenia. Kontrolowane rozstrzygnięcia nie udzielają wyjaśnień w tym zakresie.

Ograniczenia w projektowaniu i usytuowaniu obiektów, zwłaszcza takich jak działalność prowadzona przez inwestora wymagają szczególnego uwzględnienia istniejącej i planowanej zabudowy działki sąsiedniej oraz możliwości korzystania z niej.

Uzasadnienia organów nie odnoszą się do tych zagadnień. Poza tym ze względu na charakter prowadzonej przez inwestora działalności i obawy skarżących należało w uzasadnieniu decyzji odnieść się do tego czy rozszerzając prowadzoną dotychczas działalność uwzględniono przepisy ppoż i bhp.

Nie wyjaśniono, czy obrót gazami takimi jak tlen i azot nie wymagają specjalnych pozwoleń oraz czy zbiorniki z różnymi gazami winny być oznaczone ze względu choćby na konieczność zachowania bezpiecznej odległości każdego z nich i ewentualne zagrożenie wybuchem. Skarżący piszą w swych pismach, że są wytyczne branżowe dotyczące obrotu gazami o tym wszystkim należało rozważyć w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, ponieważ to budzi uzasadniony niepokój właścicieli działki sąsiadującej.

Poza tym w sprawie została wydana w dniu [...] grudnia 2015 r. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach planowanego przedsięwzięcia. W jej punkcie 3 przewidziano jakie wymagania musi spełniać projekt budowlany.

W kontrolowanych decyzjach brak kompleksowej oceny projektu pod kątem spełnienia wymagań decyzji środowiskowej.

Organ prowadząc ponownie postępowanie uwzględni stanowisko Sądu a uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób wyczerpujący wykaże, iż spełnione zostały wymagania z art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 34 – 35 Prawa budowlanego.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach nie orzekano wobec braku wniosku.