Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 424/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zwrot różnicy podatku od towarów i usług za marzec 2002r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

K. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł – B z dnia [...]r. Nr [...]odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...]r. Nr [...]odmawiającej dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2002r. w wysokości 12.372 zł i określającej zwrot różnicy podatku od towarów i usług za marzec 2002r. w wysokości 0,00 zł oraz określającej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 911 zł.

W skardze tej zawarł też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelnika, poza przedstawieniem zarzutów w stosunku do decyzji nie wskazał żadnych okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Zgodnie z § 1 tegoż przepisu wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze powołanego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

W analizowanej sprawie rozpoznanie wniosku skarżącego K. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [..]utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł – B z dnia [...]r. Nr [...]wymaga w pierwszej kolejności dokonania analizy, czy decyzja tego rodzaju posiada przymiot wykonalności. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu zaś należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Lexis Nexis W-wa 2005, s. 295 czy postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej należy do kategorii aktów administracyjnych nie podlegających wykonaniu. Nie wymaga ona bowiem żadnej czynności strony. Nie nakłada ona na stronę żadnych obowiązków ani też nie ustanawia nakazu określonego zachowania, nie zmienia ona też dotychczasowej sytuacji strony na niekorzyść. Ma charakter decyzji procesowej, a jej rozstrzygnięcie stwierdza jedynie, czy będąca przedmiotem wznowionego postępowania decyzja ostateczna jest prawidłowa.

Ale gdyby nawet przyjąć, iż decyzja o odmowie uchylenia innej decyzji podlega wykonaniu, to wniosek o jej wstrzymanie i tak nie mógłby zostać uwzględniony, skarżący nie wykazał wszak zaistnienia określonych we wskazanym wyżej przepisie art. 61 ppsa przesłanek. Sąd, analizując akta administracyjne i sądowe, nie stwierdził też niebezpieczeństwa zagrożenia egzystencji skarżącego, jego zdrowia czy życia oraz jego rodziny. Z akt tych wynika bowiem, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą, uiścił, pomimo możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, wpis od skargi w wysokości 200 zł. Z akt nie wynika natomiast, by skarżący ponosił jakieś szczególne wydatki, np. na usługi medyczne czy leki, które w znaczny sposób uszczuplałyby miesięczne środki na utrzymanie rodziny w sposób zagrażający egzystencji tej rodziny. Nadto prowadząc profesjonalną działalność gospodarczą od wielu lat, nie tylko miał możliwość, ale wręcz z przezorności powinien był, jak się wydaje, poczynić oszczędności i takie zapewne poczynił, na co wskazują powyższe okoliczności.

Rozważając kwestię wstrzymania wykonania decyzji Sąd ma również na uwadze względy społeczne, tj. dążenie do realizacji zadań publicznych, a także okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter szczególny i nie może mieć zastosowania, co już podkreślono, w każdej sprawie, w której zgodne z prawem wykonanie zobowiązania podatkowego rodziłoby trudności dla podatnika, a trudności te muszą mieć charakter obiektywny. Wstrzymania spornej decyzji nie może uzasadniać także wskazana wadliwość zaskarżonych decyzji, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie posiada bowiem kompetencji do oceny jej legalności, nie wypowiada się o słuszności skargi i podniesionych w niej zarzutów. Przekonanie strony o słuszności skargi, nie może więc uzasadniać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. np. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2005 roku, II OZ 513/05, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 roku, II OZ 184/05, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 roku, OZ 747/04, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 roku, FZ 358/04, nie publ.; postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2004 roku, FZ 33/04, nie publ.).

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu.

M.Ko.