Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1014/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par. 1 pkt 2 i  par. 3 zd. pierwsze ustawy
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1014/07 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 4 lipca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant: Iwona Sadowska-Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2008r., sprawy ze skargi "K." Spółka z o.o. w K. w likwidacji, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego, postanawia: - s k a r g ę o d r z u c i ć -


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem (art. 58 § 3 zd. pierwsze p.p.s.a.). Termin ten wynosi 30 dni i liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie wniesiona bezpośrednio na tzw. biuro podawcze organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym, które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). W tym przypadku pismo powinno zostać nadane najpóźniej do godziny 24.00 ostatniego dnia terminu. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc jego skrócenie lub przedłużenie jest niedopuszczalne. Jest również terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę.

W rozpoznawanej sprawie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie obok podpisu E. K. nie widnieje żadna data. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika ponadto, że przesyłka była po raz pierwszy awizowana w dniu 18 czerwca 2007 r., a następnie w dniu 26 czerwca 2007 r. Podkreślić należy, iż potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej jest dokumentem urzędowym potwierdzającym okoliczności w nim stwierdzone. Zgodnie z treścią art. 194§1 O.p. dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Formę sporządzania dokumentów potwierdzających doręczenie przesyłki przez pocztę reguluje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz.U. nr 5, poz. 34 ze zm.). §35 ust. 3 tego rozporządzenia stanowi, iż pokwitowanie odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy i datę odbioru. Potwierdzenie odbioru ma zatem na celu potwierdzenie przesyłki przez adresata w określonej dacie. W niniejszej sprawie niewątpliwie zwrotne potwierdzenie odbioru zostało sporządzone z naruszeniem tego przepisu. W takiej sytuacji organ podatkowy zobligowany był przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające celem ustalenia daty doręczenia zaskarżonego postanowienia. Takie postępowanie zostało przeprowadzone. Z notatki służbowej sporządzonej przez pracownika Izby Skarbowej z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego w dniu 28 sierpnia 2007 r. wynika, iż postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało odebrane przez E. K. w dniu 2 lipca 2007 r. Jednocześnie przez Dyrektora Izby Skarbowej zostało pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. wszczęte postępowanie reklamacyjne. Data odbioru przesyłki w dniu 2 lipca 2007 r. została potwierdzona pismem Urzędu Pocztowego z dnia 31 sierpnia 2007 r. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika strony skarżącej zawartym w piśmie z dnia [...]kwietnia 2008 r., iż takie dokumenty nie mogą stanowić dowodu daty odbioru. Twierdzenie takie nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach.

Podsumowując stwierdzić należy, iż odbiór przesyłki nastąpił w dniu 2 lipca 2007 r., a więc w czternastym dniu od dnia dokonania pierwszego zawiadomienia o nieodebranej przesyłce. Zgodnie z przepisami art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.) w przypadku pisma doręczanego drogą pocztową w razie niemożności jego doręczenia bezpośrednio osobie fizycznej (np. nie zastanie adresata w miejscu zamieszkania) lub za pośrednictwem pełnoletniego domownika, sąsiada lub dozorcy, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej, zawiadamiając adresata dwukrotnie o pozostawieniu pisma w tej placówce. Termin 14-dniowy liczy się od dnia następnego po dniu stwierdzenia niemożności doręczenia pisma, a ta okoliczność z kolei wynika z daty dokonania pierwszego zawiadomienia adresata o nieodebranej przesyłce.

Termin 30-dniowy do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej na postanowienie doręczone w dniu 2 lipca 2007 r., zaczął więc biec w dniu 3 lipca 2007 r. i upłynął z dniem 1 sierpnia 2007 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Dzień 1 sierpnia 2007 r. (środa) był tzw. dniem roboczym.

Skarga na postanowienie z dnia 14 czerwca 2007 r. została wniesiona w dniu 2 sierpnia 2007 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Z tego względu skargę odrzucono biorąc za podstawę swego rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a.