Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 800/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. orzekło o uchyleniu decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] wydanej z upoważnienia Burmistrza S. przez Sekretarza Gminy S.o ustaleniu warunków zabudowy w części w jakiej określa wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, a mianowicie: szerokość elewacji frontowej, wysokość głównej kalenicy, układ połaci dachowych, kierunek głównej kalenicy i wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki i w tym zakresie umorzyło postepowanie pierwszej instancji, w pozostałej części decyzję organu I instancji utrzymało w mocy.

Organ wskazał, że w sprawie spełnione są wszystkie przesłanki wskazane

w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia

27 marca 2003 r. (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073) zwanej dalej ustawą, konieczne do wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Planowany budynek będzie elementem budowy zagrodowej związanej z prowadzonym przez nich gospodarstwem rolnym o pow. 10,2335 ha, a więc większej niż średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w gminie wynosząca 8,9243 ha. W sytuacji gdy planowany budynek będzie realizowany w ramach zabudowy zagrodowej nie ma zastosowania art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy uzależniający możliwość wydania decyzji o warunkach zabudowy od istnienia tzw. dobrego sąsiedztwa co wynika z art. 61 ust. 4 ustawy. Tym samym brak było podstaw do przeprowadzenia analizy terenu, a w konsekwencji także nie można było ustalić wymagań dla nowej zabudowy o których mowa w § 1 Rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588 z późn,. zm.). Z tego też względu w tym zakresie decyzja podlegała uchyleniu. Brak doręczenia załącznika zawierającego linie rozgraniczające terenu inwestycji umieszczone na kopii mapy zasadniczej lub na kopii mapy katastralnej przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego sporządzonych w odpowiedniej skali nie jest istotnym naruszeniem prawa, załącznik taki znajduje się w aktach sprawy w postaci kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z wkreślonymi liniami rozgraniczeniowymi terenu inwestycji.

Przekazanie załącznika w takiej sytuacji tylko inwestorowi nie może stanowić o wadliwości decyzji. Uznając decyzję za prawidłową w pozostałym zakresie Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało ją w mocy.

Powyższą decyzje zaskarżył S. R. której zarzucił:

1. Naruszenie przepisów postepowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa, polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich korków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego

i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienia czy planowana inwestycja będzie funkcjonalnie powiązana z istniejącym gospodarstwem rolnym;

b) naruszenie art. 8 § 1 i 107 § 3 kpa przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji,

w szczególności, mimo podniesienia tego zarzutu w odwołaniu, nie ustosunkowanie się w zaskarżonej decyzji do faktu posiadania przez inwestorów działki siedliskowej, wchodzącej w skład prowadzonego gospodarstwa rolnego, które obecnie zaspokaja potrzeby mieszkaniowe;

c) naruszenie art. 109 § 1 kpa w zw. z art. 54 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2017.1073t.j.)(dalej u.p.z.p.) w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. poprzez zaniechanie doręczenia stronie tj. skarżącemu graficznego załącznika w postaci mapy z oznaczonymi liniami rozgraniczającymi teren inwestycji;

d) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k[pa polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy decyzji o warunkach zabudowy z dnia 25 lipca 2017 r. w zaskarżonej części, w sytuacji gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a) Art. 61 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 61 ust. 4 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe niezastosowanie i przyjęcie, że projektowana inwestycja stanowi zabudowę zagrodową mimo braku zbadania czy zachodzi związek funkcjonalny pomiędzy posiadanym przez inwestorów gospodarstwem rolnym a planowaną inwestycją;

b) Art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U.2017.1161 t.j.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w tym poprzez przyjęcie, iż planowana inwestycja stanowi zabudowę zagrodową, tj. związana jest z istniejącym gospodarstwem rolnym i służy jego funkcjonowaniu, a co za tym idzie teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o:

1. uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji Samorządowego kolegium Odwoławczego w B. w zaskarżonej części oraz poprzedzającej ją decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2017 r.,

2. zasądzenie na rzez Skarżącego kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Ponadto na postawie art. 106 § 3 ppsa wniósł o:

1. przeprowadzenie dowodu z mapy do celów projektowych na okoliczność wykazania, że K. G. i T. G. są właścicielami nieruchomości składającej się z działo oznaczonej nr geod. [...], obręb S., zabudowanej budynkiem mieszkalny służącym uczestnikom do zaspokajania ich potrzeb mieszkaniowych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdziło, iż są one niezasadne albowiem okoliczności ustalone w sprawie dawały podstawę do uznania, że budynek mieszkalny będzie realizowany w ramach zabudowy zagrodowej, a zatem nie doszło do naruszenia ani wskazanych przepisów postępowania ani tez przepisów prawa materialnego w postaci naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 61 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ani tez art. 61 ust. 1 pkt 4 tej ustawy w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych w wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r. uczestnicy postępowania K. i T. G.(inwestorzy) wnieśli o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazali, że właścicielem nieruchomości nr [...] na której zlokalizowane jest dotychczasowe siedlisko jest tylko T. G., co potwierdza załączony do pisma akt notarialny, z którego wynika też, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego. Budowa budynku mieszkalnego na działce nr [...] będzie służyć poprawie jakości i warunków życia uczestników, a przepisy prawa nie zabraniają aby w ramach budowy zagrodowej był więcej niż jeden budynek mieszkalny. Uznając, iż pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego są także nieuzasadnione wnieśli o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne prowadzona jest pod względem zgodności z prawem wydanych aktów administracyjnych ( art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1250 z późn. zm. zwanej dalej ppsa).

Zgodnie z art. 134 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawa prawną.

Dokonując kontroli na tych podstawach Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi.

Stan faktyczny ustalony w sprawie Sąd uznaje za prawidłowy, znajduje on bowiem oparcie w ustalonych okolicznościach sprawy.

W zarzutach skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania skarżący podnosi, że organy nie wyjaśniły czy planowana inwestycja (budowa budynku mieszkalnego) będzie funkcjonalnie powiązana z istniejącym gospodarstwem rolnym oraz nieustosunkowanie się w zaskarżonej decyzji do faktu posiadania przez inwestorów działki siedliskowej zaspakajającej ich potrzeby mieszkaniowe.

Zarzuty te w ocenie Sądu są nieuzasadnione.

Fakt posiadania działki siedliskowej przez inwestorów był organowi znany. Planowany budynek jak przyjął organ ma służyć zaspokojeniu ich potrzeb mieszkaniowych. Nie stoi temu na przeszkodzie fakt, ze na działce siedliskowej

o nr [...], której właścicielem jest jeden z inwestorów T. G. znajduje się inny budynek mieszkalny. Jak bowiem wynika z wyjaśnień inwestorów zawartych w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2017 r. budynki znajdujące się na tej działce pozostają w dożywotniej służebności J. i G. G., co potwierdza dołączony do tego pisma akt notarialny z dnia [...].01.2003 r. Repertorium A Nr [...]. Uzasadnione jest w takim wypadku stanowisko organu, iż planowana budowa ma na celu poprawę dotychczasowych warunków mieszkaniowych. Okoliczność, iż budowa ta będzie prowadzona na innej działce niż dotychczasowe siedlisko nie może stać na przeszkodzie w uznaniu, iż planowany budynek mieszkaniowy będzie stanowić element budowy zagrodowej. Z kopii mapy zasadniczej znajdującej się na k. 9 akt administracyjnych wynika, że działka nr [...], ant której planowany jest budynek graniczy przez drogę z działką siedliskową nr [...]. Bezpośrednia zatem bliskość obu działek wskazuje na ich funkcjonalne i organizacyjne powiązanie w ramach budowy zagrodowej. Nie ma też podstaw prawnych do uznania, że w ramach budowy zagrodowej nie może być dwóch budynków mieszkalnych. Wskazana powyżej sytuacja wynikająca z faktu obciążenia służebnością osobistą budynku mieszkalnego na działce nr [...] uzasadnia konieczność budowy nowego budynku mieszkalnego poprawiającego warunki mieszkaniowe inwestorów.

Sąd nie podzielił także podniesionych zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. W sytuacji uznania, iż projektowana inwestycja stanowi zabudowę zagrodową, co Sąd uznał za prawidłowe, zasadnie organ zastosował art. 61 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p. wskazując, że w takim wypadku nie ma zastosowanie art. 61 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Nie ma tez podstaw do uznania, iż brak doręczenia skarżącemu załącznika do decyzji, o którym mowa w art.

54 pkt 3 u.p.z.p. w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. stanowi podstawę do uchylenia decyzji. Załącznik także został sporządzony i przekazany inwestorowi wraz z decyzją a jego kopia znajduje się w aktach sprawy administracyjnej. Wadliwość na którą powołuje się skarżący stanowi w tej sytuacji nieistotne naruszenie prawa nie wpływające na zgodność decyzji z prawem.

Nie doszło też w sprawie do naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W sytuacji gdy planowana inwestycja stanowi zabudowę zagrodową teren nie wymagał uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo

o postepowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.