Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 47/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Marszałka Województwa L. przez Kierownika Oddziału do Spraw Świadczeń Rodzinnych w Ramach Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w L. z dnia [...], Nr [...] którą zażądano zwrotu od A. B. kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w wysokości [...] złotych wraz z ustawowymi odsetkami oraz orzekającą, że kwota ustawowych odsetek na dzień wydania decyzji wynosi [...] złotych jak i, że kwota odsetek za każdy kolejny dzień następujący po dniu wydania decyzji do dnia spłaty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wynosi [...] złotych. Decyzją organu I instancji orzeczono również, że kwotę nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wraz z odsetkami należy zwrócić na wskazany rachunek bankowy w terminie 14 dni od daty, w której decyzja stanie się ostateczna. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca oświadczyła, że wraz z mężem są osobami bezrobotnymi, wychowującymi troje dzieci, których jedynym majątkiem jest dom posadowiony na działce o powierzchni [...] arów oraz samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2001. Skarżąca jak i jej mąż nie posiadają żadnych oszczędności. Za pieniądze zarobione przez męża skarżącej zakupiony został węgiel za kwotę [...] złotych oraz drzewo za kwotę [...] złotych. Ponadto skarżąca ponosi wydatki na podatek od nieruchomości w kwocie [...] złotych kwartalnie, na opłacenie kosztów zużycia energii elektrycznej w kwocie [...] złotych za okres dwóch miesięcy oraz ponosi koszty zużycia wody wynoszące [...] złotych na kwartał, wywozu śmieci w kwocie [...] złotych na kwartał, opłaty abonamentu telefonicznego w kwocie [...] złotych miesięcznie i ubezpieczenia samochodu wynoszące [...] złotych rocznie. Strona skarżąca wyjaśniła też, że na wyprawki do szkoły dla dzieci przeznaczyć musiała kwotę [...] złotych. Dodatkowo kwotę [...] złotych przeznaczyć musiała na ubezpieczenie dzieci oraz komitet rodzicielski. W takiej sytuacji brak wstrzymania wykonania zaskarżone decyzji spowodować może skierowanie egzekucji do posiadanych przez skarżącą i jej męża składników majątkowych – domu i samochodu. Zajęcie nieruchomości spowodować może pozbawienie skarżącej i jej rodziny dachu nad głową, zaś zajęcie samochodu utrudni poruszanie się, gdyż w osadzie, w której zamieszkuje skarżąca z rodziną występują trudności komunikacyjne. Wszczęcie egzekucji może więc spowodować dla skarżącej i jej rodziny nieodwracalne skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z dnia 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 322/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przy czym to domagający się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne przy tym jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne (postanowienie NSA z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 145/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie skarżąca, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazała na skutki wszczęcia wobec niej i jej rodziny postępowania egzekucyjnego. Dolegliwość egzekucji nie mieści się jednak pośród przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienie NSA z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt I FZ 159/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) postępowanie egzekucyjne wszczynane jest bowiem jedynie wówczas, gdy zobowiązany uchyla się od wykonania obowiązku. Ponadto nie można piętnować podejmowania przez organy działań egzekucyjnych dopuszczonych jako zgodne z prawem przez ustawodawcę. Do tego prowadziłoby uwzględnienie tej okoliczności jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego dotkliwość prowadzenia egzekucji nie może być traktowana jako przesłanka wstrzymania wykonania, gdyż nie znajduje to usprawiedliwienia w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten dotyczy bowiem kwalifikowanej dotkliwości wywołanej dla wnioskodawcy w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego, a nie typowych działań organów na danym etapie sprawy (postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I FZ 573/12 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie decyduje również to, że utrzymuje ona w mocy decyzję rodzącą skutki w finansach skarżącej i jej rodziny. Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą skutki w finansach zobowiązanego. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienie NSA z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 171/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Aby konsekwencje finansowe wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniały wstrzymanie jej wykonania strona zobowiązana musi wykazać, że uszczuplenie majątkowe będzie dla niej znaczne (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 71/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) i nie będzie mogło być wynagrodzone przez zwrot świadczenia. W niniejsze sprawie natomiast powstałe w wyniku wykonania decyzji uszczuplenie majątkowe, jeżeli zajdzie taka konieczność, będzie mogło być wynagrodzone przez późniejszy zwrot świadczenia.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił jak na wstępie.