Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 264/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w lokalu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Wojewody D. z dnia [...] III 2021 r. (nr [...]), w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w lokalu, A. S. (dalej: skarżący, wnioskodawca) wniósł o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki prawne wynikające z braku miejsca stałego zameldowania przez skarżącego. Zdaniem skarżącego brak zameldowania w praktyce stanowi znaczne utrudnienie w funkcjonowaniu – osoba nieposiadająca stałego zameldowania nie może korzystać z wielu aktywności życiowych, gdyż powszechnie adresem zamieszkania jest adres zameldowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpatrując wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd związany jest przesłankami ustawowymi, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Omawiany przepis nie nakłada przy tym na stronę obowiązku udowodnienia wyżej wskazanych przesłanek. Wnioskodawca musi jednakże uprawdopodobnić ich zaistnienie. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku

z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14 – publ. CBOSA).

W okolicznościach rozpatrywanego wniosku należało przede wszystkim uwzględnić przedmiot decyzji objętej wnioskiem. Wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza pewien stan faktyczny i posiada jedynie charakter ewidencyjny. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja ewidencji ludności, poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). Nie powoduje ona przy tym, że skarżący nie może przebywać w lokalu, z którego został wymeldowany. Potwierdza jedynie, że stałe miejsce pobytu osoby, niezależnie od przyczyn zmiany tego miejsca, jest inne niż dotychczas. Sąd zgadza się przy tym ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. postanowienie NSA dnia z 24 X 2013 r. sygn. akt II OZ 914/13; postanowienie NSA dnia z 19 XII 2013 r. sygn. akt II OZ 1189/13 – publ. CBOSA). W odniesieniu do argumentu wskazującego na bliżej niesprecyzowane utrudnienia w życiu codziennym skarżącego związane z faktem wymeldowania, to należy stwierdzić, że nie przesądzają one o wystąpieniu kwalifikowanych niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc o powstaniu niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie nadmienić należy, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi.

W świetle powyższego Sąd nie stwierdził podstaw do wstrzymania wykonania decyzji na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a.