Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 413/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego


UZASADNIENIE

R. W. pismem procesowym z dnia [...] wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten został złożony na prawem wymaganym druku urzędowym. Pismem z dnia 22 stycznia 2010 r. tutejszy Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych informacji i wyjaśnień dotyczących jego sytuacji osobistej i majątkowej, w tym dokumentów potwierdzających status osoby bezrobotnej, jak również potwierdzających ponoszone wydatki na utrzymanie takie jak opłaty czynszowe, na zakup żywności, lekarstw czy inne, pod rygorem stwierdzenia braku przesłanek do przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje;

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do postanowień art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub w zakresie częściowym, gdy wykaże, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny.

Przedmiotowy wniosek złożony został w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Gl 413/09 oddalił skargę. Wyrok ten nie jest prawomocny, ponieważ skarżącemu przysługuje prawo skorzystania ze środka odwoławczego, jakim jest skarga kasacyjna wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednakże skargę taką sporządzić może jedynie radca prawny lub adwokat. Osobiste sporządzenie skargi skutkuje jej odrzuceniem.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący utrzymuje się

z pomocy matki, od której otrzymuje środki finansowe na żywność i zakup lekarstw. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz posiada orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Z uwagi na skromną ilość informacji przekazanych przez skarżącego tutejszy Sąd pismem z dnia 20 stycznia wezwał go do uzupełnienia zgłoszonego wniosku o informacje mogące wyjaśnić jej sytuację osobistą i majątkową, a w szczególności ponoszone przez nią wydatki. Skarżący korespondencją z dnia [...] udzielił takiej odpowiedzi i przekazał oświadczenie pochodzące z dnia [...] jak również zaświadczenie z powiatowego urzędu pracy potwierdzające rejestrację i brak uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych oraz odcinek renty otrzymywanej przez jego matkę. Jednocześnie skarżący wbrew żądaniom skierowanym przez tutejszy Sąd nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających ponoszone przez niego wydatki. Nadto Sąd zauważa, że między oświadczeniami składanymi przez skarżącego, a informacjami zgromadzonymi przez organ administracji w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego występuje daleko idąca rozbieżność, która

w ramach postępowania zmierzającego do przyznania prawa pomocy nie została

w żadnym zakresie wyjaśniona, a brak dokumentów dotyczących ponoszonych wydatków na opłaty za zajmowane mieszkanie oraz na leki i leczenie pozwala uznać, że skarżący nie dąży do przedstawienia swojej faktycznej sytuacji osobistej

i majątkowej. W tej sytuacji Sąd nie jest w stanie stwierdzić w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący należy do osób żyjących w niedostatku, natomiast po myśli art. 246 § 1 pkt. 2 powoływanej powyżej ustawy prawo pomocy jest przyznawane w zakresie częściowym wówczas, gdy rodzina wykaże nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny.

W świetle przeprowadzonej analizy stanu normatywnego oraz sytuacji materialnej skarżącego przyjdzie stwierdzić, że nie zostały wyczerpane przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.