Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2195/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2; art. 258  § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

D. O. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z małoletnim synem, nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, nie pracuje, nie ma żadnego źródła dochodów, zaś utrzymuje się z niewielkich oszczędności.

Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające dla oceny możliwości majątkowych wnioskodawczyni, zarządzeniem z 27 września 2010 r. wezwano ją – za pośrednictwem pełnomocnika z wyboru – do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.

W odpowiedzi na powyższe, pismem procesowym z 11 października 2010 r., pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż cudzoziemka utrzymuje siebie i syna z drobnych kwot, jakie otrzymuje od przyjaciół w Polsce, zamieszkuje w mieszkaniu obywatela Polski, który jej pomaga, wobec czego nie ponosi w związku z tym żadnych opłat. Miesięczne wydatki związane z utrzymaniem wynoszą około 400 zł. Wnioskodawczyni nie posiada rodziny, na pomoc której mogłaby liczyć. Do pisma załączono kserokopię potwierdzenia salda rachunku bankowego.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).

Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim cudzoziemka – na której utrzymaniu pozostaje również małoletni syn – nie posiada stałego źródła dochodów, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Wskazać należy, iż pomoc materialna, jaką otrzymuje od bliżej nieokreślonych "przyjaciół", nie może być uznana za źródło dochodów wnioskodawczyni o charakterze stałym. Jednocześnie wzięto pod uwagę, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś na rachunku bankowym nie posiada zasobów pieniężnych. Zatem sytuacja w jakiej się znalazła, ze względu na okoliczności życiowe, przemawia za przyjęciem, iż należy ona do osób o ograniczonych środkach do życia, dla których poniesienie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w środkach koniecznego utrzymania i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.