Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 296/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą z dnia 25 maja 2012 r., M.D. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]". W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącemu i jego rodzinie wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wskazał, iż stracił w maju 2012 r. pracę. Jednocześnie bez pracy jest żona skarżącego, która na co dzień zajmowała się domem i córką stron. Skarżący ponosi miesięczne wydatki w kwocie 1.000 zł na zakup żywności, artykułów higienicznych, lekarstw dla trzyosobowej rodziny, koszty związane z utrzymaniem domu (m. in. woda, energia, kanalizacja, ogrzewania, wywóz śmieci, telefon, Tv, etc) - ok. 500 zł oraz koszty raty kredytu - ok. 2.000 zł Nie posiada żadnego majątku za wyjątkiem domu, w którym mieszka wraz z rodziną (wspólność majątkowa małżeńska). Nieruchomość jest obciążona hipoteka na kwotę ok. 480.000 zł. W chwili obecnej skarżący już korzysta z pomocy rodziny i znajomych. Do chwili obecnej nie udało mu się znaleźć pracy - poza drobnymi pracami dorywczymi - dzięki czemu rodzina mogą zrobić bieżące zakupy żywności. Drobne oszczędności jakie posiada skarżący - wynagrodzenie za prace za rok 2011 r. - także bardzo szybko upłynniają się w związku z zaistniałą sytuacja. Skarżący podkreślił, że w chwili obecnej dla niego najważniejsze jest spłacanie kredytu bankowego - albowiem w przeciwnym wypadku bank wypowie umowę kredytu i doprowadzi do licytacji domu jego rodziny. Sytuacja taka z kolei doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki (skarżący wraz z rodziną straci "dach nad głową" a nadto jego dług wobec Banku - w związku z nieterminowa spłata kredytu oraz wypowiedzeniem umowy kredytu - znacznie wzrośnie). Z tego tez powodu dla strony w chwili obecnej liczy się już każda złotówka (dokonał opłaty od skargi jeszcze w czasie kiedy miał prace i nie przewidywał tak szybkiego jej utracenia). Żona skarżącego jest bezrobotna i nie ma prawa do zasiłku. Skarżący jest także bezrobotny i uzyska prawo do zasiłku dopiero za trzy miesiące. Jednocześnie w związku z prowadzonymi egzekucjami przeciwko Skarżącemu w podobnych sprawach - dopóki skarżący jeszcze pracował - na jego konto tytułem wynagrodzenia wpływała kwota ok. 1100 zł (np. w marcu 2012 r.). Szkoda wyrządzona skarżącemu nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W przypadku utrata domu, skarżący zostanie bez domu i z długami. Tym samym nie będzie w stanie zapewnić rodzinie (żona oraz niespełna dwuletniej córka) innego lokum. Jednocześnie nawet zwrot po czasie objętej skarga kwoty będzie dla Skarżącego już bez znaczenia, albowiem losy Skarżącego jak i jego rodziny ważą się obecnie. Bank nie będzie dalej czekał na to, iż skarżący zacznie w terminie i w całości regulować swoje zobowiązanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Podkreślenia wymaga, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie NSA z 30.06.2010 r., sygn. akt I GZ 196/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl).

W świetle powyższych uwag, należy podzielić stanowisko strony skarżącej, iż natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną dla niej szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu przesłanka trudnych do odwrócenia skutków została uwiarygodniona przez skarżącego. Przedstawiona przez stronę jej sytuacja wskazuje na to, że w obecnej chwili konieczność jednoczesnej zapłaty kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji stanowiłaby istotny uszczerbek finansowy w funkcjonowaniu skarżącego, powodując negatywne następstwa dla jego i jego rodziny. Powyższe determinuje uznanie, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a zarazem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia