Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 65/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c oraz pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 33, art. 34
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant sekr. sąd. Agata Tyll po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Kierownika Działu Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] 2. uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] 3. uchyla postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] 4. określa, że zaskarżone postanowienie i postanowienie Kierownika Działu Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] nie mogą być wykonane /-/ E. Kręcichwost- Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak- Owczarczak


UZASADNIENIE

W okresie od [...] r. do [...] r., kolejnymi ostatecznymi i prawomocnymi decyzjami, działający z upoważnienia Rady Miasta K. Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K., na podstawie art. 4 ust. 1, art. 17, art. 18 ust. 4 i 5, art. 34 ust. 1 p. 1, ust. 3 i 4, art. 40 i art. 45 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz.U. 64/98/414 ze zm.- dalej dawna ups), przyznawał B. P. częściowo odpłatne specjalistyczne usługi opiekuńcze i ustalał odpłatność za przyznane świadczenia:

1. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...] r. do [...] r.;

2. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...]r. do [...] r. (dalej decyzja z dnia [...] r.);

3. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...] do [...] r.;

4. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...] do [...] r.;

5. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...] do [...] r.;

6. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...] do [...]r.;

7. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...] do [...] r.;

8. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na okres od [...] do [...] r.;

9. decyzją [o dacie nieczytelnej na odpisie] nr [...], na okres od [...] do [...] r.;

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta K., na podstawie art. 8 ust. 1, art. 18 ust. 1 p. 3, art. 50 ust. 1, 2, 4, 5, art. 96 ust. 1 p. 1, ust. 2, art. 98, art. 104 ust. 1 i 2, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. 64/04/593 ze zm.- dalej ups), przyznał B. P. na okres od [...] do [...] r. częściowo odpłatne specjalistyczne usługi opiekuńcze i ustalił odpłatność za przyznane świadczenia (k. [...] akt administracyjnych).

Wezwaniem do zapłaty z dnia [...] r. (doręczonym pełnomocnikowi i kuratorowi B. P.- radcy pr. J. P.) Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w K. (dalej MOPR) wezwał B. P. do natychmiastowej zapłaty zobowiązań w kwocie [...] zł z tytułu częściowej odpłatności za świadczone specjalistyczne usługi opiekuńcze za okres od [...] r. do [...] r.- pod rygorem przekazania do ściągnięcia w trybie egzekucji (k. [...] akt administracyjnych).

Upomnieniem z dnia [...] r. nr [...] wezwał J. P., reprezentującego B. P., do uregulowania w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia, należności za usługi opiekuńcze w kwocie [...] zł za okres od [...] do [...] r. i w kwocie [...] zł za miesiąc [...] r.- pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego (k. [...] akt administracyjnych).

W odpowiedzi na owo upomnienie, pismem z dnia [...] r. J. P. powiadomił MOPR, że "niepodobieństwem jest nieuregulowanie kwoty [...] za okres [...]r. jak i nieporozumieniem jest zwracanie się po tak długim okresie o zapłatę kiedy wiadomo, że nikt tak długo pokwitowań nie trzyma a zwłaszcza osoba niepełnosprawna". Roszczenie to uległo przedawnieniu (tym samym wygasło) i nie może być dochodzone w trybie egzekucji administracyjnej, gdyż jako takie "zostanie ono umorzone". Działając w imieniu zainteresowanej B. P., niezależnie od przyczyn natury prawnej, proponował odstąpić od żądania zapłaty kwoty [...] zł także ze względu na zasady współżycia społecznego ponieważ niweczy ono udzieloną pomoc osobie niepełnosprawnej. Kwota [...] zł (za [...] r.) uregulowana została dnia [...] r. a kwota [...] zł (za [...] r.) dnia [...] r. (k. [...] akt administracyjnych).

Upomnieniem z dnia [...] r. nr [...] MOPR wezwał B. P. do uregulowania należności za usługi opiekuńcze za okres od [...] do [...] r. w kwocie [...] zł pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Upomnienie doręczono A.K.- córce J. P. dnia [...] r. (k. [...] akt administracyjnych).

Pełnomocnik J. P. pismem z dnia [...] r. przesłał do MOPR odpis swego pisma z dnia [...] r., którego treść podtrzymał i proponował ostatecznie "spisać tę kwotę z konta zadłużenia" (k. [...] akt administracyjnych).

Dnia [...] r. Dyrektor MOPR wystawił tytuł wykonawczy nr [...] na kwotę [...] zł (k. [...] akt administracyjnych).

Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. pismem z dnia [...] r. nr [...] wniósł o zajęcie stanowiska przez organ I instancji jako wierzyciela w zakresie przedstawionych zarzutów opartych o art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz.U. 229/05/ 1954 ze zm.- dalej uea), tj. przedawnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym załączając kopię pisma zawierającego treść zarzutów radcy pr. J. P. (k. [...] akt administracyjnych).

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (dalej – postanowienie z dnia [...] r.) Prezydent Miasta K. na podstawie art. 123-126 kpa, art. 17, art. 18, art. 34 uea, art.96, art. 104 ups uznał za niezasadne zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] na podstawie tytułu wykonawczego MOPR w K. z dnia [...] r. nr [...] przeciwko B. P., reprezentowanej przez radcę pr. J. P. (k. [...] akt administracyjnych).

Na postanowienie z dnia [...] r. zażalenie do organu odwoławczego wniósł J. P. (k. [...] akt administracyjnych).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej SKO) postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (dalej – postanowienie z dnia [...] r.) na podstawie art. 134 w zw. z art. 124 § 1, art. 144 kpa, stwierdziło niedopuszczalność zażalenia, bowiem postanowienie "Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. z dnia [...] r. nr [...] nie zawierało oznaczenia organu i nie zostało podpisane przez osobę upoważnioną do jego wydania. Zdaniem SKO postanowienie to nie weszło do obrotu prawnego (k. [...] akt administracyjnych).

Wnioskiem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor MOPR wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] r. podnosząc, że w aktach przesłanych przez MOPR "przez niedopatrzenie znalazł się zamiast oryginału projekt postanowienia z dnia [...] r., nie opatrzony podpisem osoby uprawnionej do jego wydania" (k. [...] akt administracyjnych).

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] (dalej– decyzja z dnia [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 157 § 1, 3 i art. 138 § 1 p. 1 kpa, odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] r. (k. [...] akt administracyjnych).

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (dalej – postanowienie z dnia [...] r.) Prezydent Miasta K. reprezentowany przez Kierownika Działu Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K., na podstawie art. 123-126 kpa, art. 17, art. 18 i art. 34 uea, uznał za niezasadne zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] na podstawie tytułu wykonawczego Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. z dnia [...] r. nr [...] przeciwko B. P., reprezentowanej przez radcę prawnego - J. P..

Stanowisko swe organ I instancji uzasadnił tym, że ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej nie odsyła w zakresie przez nią nieuregulowanym do Kodeksu cywilnego (dalej kc), w tym zasad przedawnienia roszczeń regulowanych w kc. W postępowaniu administracyjnym instytucja przedawnienia roszczeń, podobnie jak regulowane w kc odsetki, ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy przepis szczególny tak stanowi. Potwierdza to ugruntowane i jednolite w tym zakresie orzecznictwo sądów administracyjnych, którego wyroki powołał. Podstawę świadczenia usług opiekuńczych na rzecz B. P. stanowiła decyzja administracyjna poddana rygorom prawa administracyjnego a nie umowa o świadczenie usług, poddana regulacjom kc, co tym bardziej czyni chybionym zarzut przedawnienia roszczeń. Za chybione uznał organ przywołanie w zarzutach art. 750 i 751 kc. Nadto Prezydent Miasta powołał art. 96 ust. 1 i art. 104 ups (k. [...] akt administracyjnych).

Na postanowienie z dnia [...] r. zażalenie złożył J. P.- pełnomocnik B. P., wnosząc o: uchylenie postanowienia, uznanie za zasadne zarzuty zgłoszone do wszczętego postępowania egzekucyjnego, uznanie, że decyzja MOPR z dnia [...] r. nr [...] stanowiąca postawę tytułu wykonawczego nie podlega wykonaniu.

W uzasadnieniu podniósł, że postanowienie z dnia [...] r. zawiera te same "wady co bliźniacze w treści postanowienie MOPR z dnia [...] r. a więc nie zostało podpisane przez upoważnioną do tego osobę - nie może to być kierownik działu realizacji świadczeń, jak i to, że nie zawiera oznaczenia organu administracji publicznej oraz że w tym kształcie nie mogło wejść do obrotu prawnego". MOPR tytułem wykonawczym nie doręczonym Zobowiązanemu dochodzi należności z [...]r. z tytułu usług specjalistycznych dla niepełnosprawnej z powodu niedorozwoju umysłowego B. P., która ze względu na [...] -letni upływ czasu nie jest w stanie wykazać, że należność została uregulowana. Skoro ściągalność należności podatkowych - zarówno należących do Państwa jak i samorządu terytorialnego objęta jest zasadą przedawnienia - to nie może być tak, aby należności pieniężne ze spornego tytułu były z tego rygoru wyjęte. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik zwrócił się do MOPR w K. o umorzenie kwestionowanych należności, jednak nie uzyskawszy na owo pismo odpowiedzi mógł zasadnie uważać, że zostało ono uwzględnione. Stanowisko MOPR narusza podstawową zasadę postępowania organów administracji jaką jest zasada zaufania do tych organów, a przytoczone na wsparcie stanowiska MOPR "orzecznictwo administracyjne" jest chybione i nie dotyczy merytorycznie kwestii objętej niniejszą sprawą a w szczególności podstaw prowadzenia postępowania egzekucyjnego (k. [...] akt administracyjnych).

Samorządowego Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] r.) na podstawie art. 138 § 1 p. 1 w zw. z art. 124 § 1 i 2 i art. 144 kpa, art. 17 § 1, art. 18, art. 33, art. 34 § 1 i 2 uea; art. 96 ust. 1 i art. 104 ust. 1 i 4 ups utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] r.

SKO wskazało, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ups obowiązek zwrotu wydatków poniesionych na świadczenia z pomocy społecznej spoczywa na osobie i rodzinie korzystającej zaświadczeń pomocy społecznej, spadkobiercy osoby, która korzystała ze świadczeń z pomocy społecznej- z masy spadkowej, małżonku, zstępnych przed wstępnymi osoby korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej- jedynie w przypadku gdy nie dokonano zwrotu wydatków zgodnie z pkt 1 i 2, w wysokości przewidzianej w decyzji dla osoby lub rodziny korzystającej ze świadczeń z pomocy społecznej. Art. 104 ust. 1 i 4 ups stanowi, że należności z tytułu wydatków na świadczenia z pomocy społecznej, z tytułu opłat określonych przepisami niniejszej ustawy oraz z tytułu nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu z trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W przypadkach szczególnych, zwłaszcza jeżeli żądanie zwrotu wydatków na udzielone świadczenie w całości lub w części stanowiłoby dla osoby zobowiązanej nadmierne obciążenie lub też niweczyłoby skutki udzielanej pomocy, właściwy organ na wniosek pracownika socjalnego lub osoby zainteresowanej może odstąpić od żądania takiego zwrotu. W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy kpa. W myśl art. 33 pkt 1 uea postawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku. Instytucja przedawnienia roszczeń w postępowaniu administracyjnym ma zastosowanie tylko wtedy, gdy przepis szczególny to przewiduje. Takiego uregulowania nie zawiera ups a w sprawach nieuregulowanych odsyła do przepisów kpa. Wskazane przez J. P. przepisy kc odnoszą się do umów o świadczenie usług. Słusznie organ I instancji wskazał, że podstawą świadczenia usług na rzecz B. P. była decyzja administracyjna wydana na podstawie dawnej ups i kpa. Postanowienie z dnia [...] r. podpisała M.R.- Kierownik Działu Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K., którą Prezydent Miasta K. upoważnieniem nr [...] z dnia [...] r., na podstawie art. 110 ust. 8 i art. 112 ust. 5 ups, upoważnił do prowadzenia postępowania i wydawania decyzji administracyjnych w Jego imieniu. Pismo z dnia [...] r. jest odpowiedzią na upomnienie i zawiera propozycję odstąpienia od żądania zapłaty, a nie wnioskiem o jakim mowa w art. 104 ust. 4 ups. W myśl art. 32 uea organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony (k. [...] akt odwoławczych).

W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., J. P.-pełnomocnik B. P., wniósł o uchylenie postanowienia z dnia [...] r. i poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] r.; o uznanie za zasadne zarzutów do wszczętego postępowania egzekucyjnego; uznanie, że decyzja z dnia [...] r. nie podlega wykonaniu; ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniósł zarzuty uprzednio prezentowane w zażaleniu (k. [...] akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 153/02/1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm.– dalej ppsa), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowień i decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeśli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ppsa).

2. Zagadnieniem wyjściowym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest kwestia, czy postanowienie z [...] r. weszło do obrotu prawnego i czy zażalenie z dnia [...] r. na postanowienie z [...] r. było dopuszczalne.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. (dalej WSA) podziela ustalenia faktyczne, zawarte w postanowieniu z dnia [...] r. Nadto WSA ustalił, że dnia [...]r. Prezydent Miasta K. K.P. wydał na podstawie art. 108 ust. 8 i art. 112 ust. 5 ups i art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 228/03/2255 ze zm.) upoważnienie nr [...], którym upoważnił M.R.- Kierownika Działu Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K., do prowadzenia postępowania i wydawania w imieniu Prezydenta Miasta K. decyzji administracyjnych, w zakresie- w szczególności- 1. wykonywania zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym- w tym usług opiekuńczych, w tym specjalistycznych. Dnia [...] r., Prezydent Miasta K., wydał na podstawie art. 123-126 kpa, art. 17, art. 18, art. 34 uea, art. 96, art. 104 ups postanowienie nr [...], którym uznał za niezasadne zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] na podstawie tytułu wykonawczego MOPR w K. z dnia [...] r. nr [...] przeciwko B. P., reprezentowanej przez radcę pr. J. P.. Postanowienie to zostało należycie podpisane przez działającą z upoważnienia Prezydenta Miasta K. M.R.- Kierownika Działu Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K.. Postanowienie z dnia [...] r. zostało wydane z wszystkimi istotnymi i koniecznymi z punktu widzenia art. 124 § 1 i 2 kpa elementami. W takiej też postaci zostało należycie doręczone: Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. i pełnomocnikowi zobowiązanej- radcy pr. J. P.. Jedynie w aktach administracyjnych I instancji przez omyłkę nie pozostawiono postanowienia z dnia [...] r. nr [...], a jedynie projekt tego postanowienia, nie zawierający oznaczenia organu administracji publicznej, nie podpisany przez osobę upoważnioną do jego wydania. W aktach administracyjnych przedłożonych WSA ze skargą z dnia [...] r., brak owego projektu postanowienia z dnia [...] r. nr [...]. Kserokopia projektu postanowienia z dnia [...] r. znajduje się w aktach odwoławczych [...]. Ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...], działająca z upoważnienia Rady Miasta K. Zastępca Dyrektora MOPR, przyznała B. P. częściowo odpłatne specjalistyczne usługi opiekuńcze na okres od [...] do [...] r. w ilości [...] godzin dziennie, ustalając odpłatność za owe usługi w wysokości [...] zł za jedną godzinę usługi.

Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie dokumentów i odpisów dokumentów: upoważnienia z dnia [...]r. nr [...] Prezydenta Miasta K.; odpisu postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...]- nadesłanego przez radcę pr. J. P. przy piśmie z dnia [...] r.; postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...]; zażalenia J. P. z dnia [...] r.; kserokopii projektu postanowienia z dnia [...] r. nr [...]; kserokopii decyzji z dnia [...] r. nr [...] (k. [...] akt administracyjnych; k. [...] akt [...]; k. [...] akt sądowych). Sąd dał wiarę tym dokumentom i odpisom dokumentów, prócz tej części postanowienia z dnia [...] r., w której SKO- na skutek oczywistej omyłki pisarskiej- określiło rok w dacie postanowienia "[...] ", gdy z numeru projektu postanowienia "[...]" i z jego daty "[...] r.", z uzasadnienia postanowienia z dnia [...] r. "W dniu [...] r....na postanowienie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. z dnia [...] r. nr [...] i z faktu, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wystąpił do wierzyciela o wydanie postanowienia pismem z dnia [...] r., załączając doń odpis zarzutów z dnia [...] r. (k. [...] akt administracyjnych) wynika, że postanowienie z dnia [...] r. musiało być wydane po dniu [...] r.- wytoczenia zarzutów- zatem w [...] r. W pozostałej części Sąd dał wiarę owym dokumentom i odpisom dokumentów, bowiem nie były one kwestionowane przez Strony i nie nasunęły Sądowi wątpliwości co do ich autentyczności i wiarygodności (art. 106 § 3 i 5 ppsa w zw. z – odpowiednio- art. 244 i 245, 252, 253 kpc; T. Ereciński w: "Komentarz do kpc" W. Pr. 2006 t. 1 s. 562 uw. 32, 33; postanowienie SN z 27.1.2006 r.- III CK 369/05- OSNC 11/06/187).

4. SKO w postanowieniu z dnia [...] r. dokonało błędnych ustaleń, a następnie dokonało błędnej subsumcji w tej części, w której ustaliło, że postanowienie z dnia [...] r. "nie zawiera oznaczenia organu administracji publicznej oraz nie zostało podpisane przez osobę upoważnioną do jego wydania, a następnie oceniło, że postanowienie to nie weszło do obrotu prawnego i zażalenie nań jest niedopuszczalne.

W doktrynie i orzecznictwie Sądów administracyjnych utrwalonym jest pogląd, że w nagłówku decyzji winien być wskazany organ (in casu- Prezydent Miasta K.), nie zaś działający na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta Kierownik Działu Realizacji Świadczeń MOPR (odpowiednio- na tle art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz.U. 139/06/992 ze zm.; A. Korcz w: A. Korcz, W. Maciejko "Świadczenia rodzinne. Komentarz" CH Beck 2007 s. 95 nb 67). Uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, skoro z treści upoważnienia, pieczęci osoby działającej z upoważnienia Prezydenta Miasta i z pieczęci nagłówkowej, można należycie ustalić, że decyzję wydał właściwy organ.

Do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym należy w szczególności organizowanie i świadczenie usług opiekuńczych, w tym specjalistycznych, w miejscu zamieszkania (art. 17 ust. 1 p. 11 in princ. ups). Skarżąca zamieszkuje w K. (k. [...] akt administracyjnych), stąd organem właściwym do wydania postanowienia był Prezydent Miasta K.. I to właśnie ów organ administracji publicznej wydał postanowienie o uznaniu za niezasadne zarzutów (art. 5 § 2 pkt 3 kpa).

Zgodnie z art. 110 ust. 1 ups, zadania pomocy społecznej w gminach wykonują jednostki organizacyjne- ośrodki pomocy społecznej. Prezydent miasta udziela kierownikowi ośrodka pomocy społecznej upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości gminy (art. 110 ust. 7 ups). Upoważnienie, o którym mowa w ust. 7, może być także udzielone innej osobie na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej (art. 110 ust. 8 ups). Zgodnie z art. 112 ust. 1 ups, zadania pomocy społecznej w powiatach wykonują jednostki organizacyjne- powiatowe centra pomocy rodzinie; w miastach na prawach powiatu zadania powiatowych centrów pomocy rodzinie realizują miejskie ośrodki pomocy społecznej, które mogą być nazywane "miejskimi ośrodkami pomocy rodzinie" (art. 112 ust. 2 ups). K. jest miastem na prawach powiatu (art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym- j.t. Dz.U. 142/01/1592 ze zm.; punkt 2 części XV załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 1998 r. w sprawie utworzenia powiatów- Dz.U. 103/98/652). W indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości powiatu decyzje administracyjne wydaje starosta lub z jego upoważnienia kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie i inni pracownicy centrum upoważnienie na wniosek kierownika (art. 112 ust. 5 ups). Prezydent ma prawo do udzielenia upoważnienia- w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy- pracownikowi urzędu gminy do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej w imieniu prezydenta (art. 39 ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym- t.j. Dz. U. 142/01/1591 ze zm.- dalej usg). Powołując art. 110 ust. 8 i art. 112 ust. 5 ups, Prezydent Miasta K.- K.P. udzielił M.R. – Kierownikowi Działu Realizacji Świadczeń MOPR w K. skutecznie ważnego upoważnienia nr [...], na czas nieograniczony, do prowadzenia postępowania i wydawania w jego imieniu decyzji administracyjnych w sprawach- w szczególności usług opiekuńczych, w tym specjalistycznych (k. 74a-c akt administracyjnych). Upoważnienie udzielone na podstawie art. 110 ust. 7 i 8, art. 112 ust. 5 ups i art. 39 ust. 2 usg jest przejawem dekoncentracji zewnętrznej, o której mowa także w art. 268a kpa (K. Bandarzewski w: "Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym" W. Pr. 2007 s. 376-378 uw. 4). Art. 110 ust. 7 i 8, art. 112 ust. 5 ups jest unormowaniem szczególnym do art. 268a kpa i wyłącza art. 268a kpa jedynie w tej części, w jakiej przepis ów dotyczy osób biernie legitymowanych w drodze upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych ( odpowiednio- W. Maciejko w: "Świadczenia rodzinne. Komentarz" CH Beck 2007 s. 301-303 nb 4-9; s. 410 nb 8). Z uwagi na istotę instytucji upoważnienia, na tle art. 110 ust. 7 i 8, art. 112 ust. 5 ups, pozostaje aktualny dorobek doktryny i orzecznictwa na tle art. 268a kpa i art. 39 ust. 2 usg.

W doktrynie trafnie wskazuje się, że upoważnienie na podstawie art. 268a kpa (zwane także pełnomocnictwem administracyjnym), winno być udzielone na piśmie. Udzielenie upoważnienia nie jest uzależnione od stanowisk i funkcji, lecz od merytorycznych przesłanek prawidłowego wykonywania kompetencji organu przez konkretną osobę (J. Borkowski- op.cit. s. 888 nb 5). Upoważnienie może być załącznikiem do zakresu czynności danego pracownika; realizuje się wówczas jego indywidualny charakter (Cz. Martysz w: "Kpa. Komentarz" Zakamycze 2005 t. II s. 602-603 uw. 4). Upoważnienie to może także wynikać z regulaminu organizacyjnego (wyrok NSA z 13.03.1997- SA/Bk 781/96, akceptowane przez M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kpa. Komentarz" Zakamycze 2005 s. 1118).

Przyjęte w powołanych przepisach rozwiązanie pozwala na usprawnienie działań organów administracji publicznej, gdzie obowiązuje zasada jednoosobowego kierownictwa. Udzielone w oparciu o art. 110 ust. 7 i 8, art. 112 ust. 5 ups i art. 39 ust. 2 usg pełnomocnictwo skutkuje jedynie tym, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu przez podejmowanie czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Jednak pracownik upoważniony do wykonywania kompetencji organu nie staje się przez to organem administracji, wykonuje on bowiem kompetencje organu, lecz ich nie posiada. Ponieważ działania podmiotu upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego, traktowane są jako jego rozstrzygnięcia (J. Borkowski w: J. Borkowski, B. Adamiak "KPA. Komentarz" C.H. Beck 2006 s. 886-887 nb 2 i 4). W konsekwencji decyzje wydane przez upoważnione osoby są w rzeczywistości decyzjami wydanymi przez organ, który udzielił im stosownego i wymaganego przepisami upoważnienia. Dlatego postanowienie z dnia [...] r. zostało wydane przez Prezydenta Miasta K., a nie przez działającego na podstawie upoważnienia Kierownika Działu Realizacji Świadczeń MOPR.

5. W doktrynie wskazuje się, że art. 109 § 1 kpa stanowi o doręczeniu "decyzji", a więc jej oryginału, a nie odpisu czy też kopii decyzji; strona jest uprawniona do otrzymania w oryginale, z własnoręcznym podpisem osoby reprezentującej organ, dokumentu, jakim jest decyzja sporządzona na piśmie (J. Borkowski- op. cit. s. 527 nb 4). W tym zakresie- na podstawie tradycji, sięgającej jeszcze rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. nr 36 poz. 341 ze zm.)- w art. 109 § 1 kpa nie mówi się o odpisie decyzji (tak jak w myśl ppsa i kpc mówi się o wyroku- w jednym wykonaniu- znajdującym się w aktach sądowych, i o odpisach wyroku- doręczanych stronie). Nawet przyjęcie odmiennego niż prezentowanego przez J. Borkowskiego stanowiska- że oryginał decyzji jest jeden i w każdym wypadku winien pozostać w aktach sprawy, a stronie doręcza się, w wykonaniu obowiązku z art. 109 § 1 kpa, uwierzytelniony odpis decyzji, czyli potwierdzonego co do zgodności z oryginałem przez upoważnioną do tego osobę reprezentującą ten organ (wyrok SN z 12.12.2003 r.- III RN 135/3- OSN 16/4/274, akceptowany przez A. Wróbla w: M. Jaśkowska, A. Wróbel "KPA. Komentarz" Zakamycze 2005 s. 679-680 uw. 3), nie ulega wątpliwości, że doręczony w trybie art. 109 § 1 kpa duplikat decyzji, odzwierciedla w pełnym zakresie treść decyzji. Art. 125 § 1 kpa stanowi, że postanowienia, od których służy stronom zażalenia lub skarga do sądu administracyjnego, doręcza się na piśmie. Z kolei art. 126 kpa stanowi w szczególności, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113 [kpa]...(J. Borkowski- op. cit. s. 562 nb 1, 2; s. 563 nb 2). W zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że postanowienia, doręczone pełnomocnikowi Zobowiązanej i Naczelnikowi Urzędu, w pełni odzwierciedlają postanowienie z dnia [...] r. wydane w sprawie przez Prezydenta Miasta.

W aktach odwoławczych [...] znajduje się oryginał zażalenia radcy pr. J. P. z dnia [...] r. i kserokopia projektu postanowienia z dnia [...] r. nr [...]- bez podpisu osoby upoważnionej przez organ i bez oznaczenia organu. Brak jakiegokolwiek pisma SKO do: Dyrektora MOPR, radcy pr. J. P. bądź Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o nadesłanie postanowienia z dnia [...] r. o numerze [...] (wskazanym w zażaleniu). Zażalenie z pismem przewodnim Dyrektora MOPR wpłynęło do SKO dnia [...] r., a już [...] r.- bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego- wydane zostało postanowienie SKO stwierdzające niedopuszczalność zażalenia (akta [...] w zw. z k. [...] akt sądowych).

6. Dysponując w aktach administracyjnych jedynie projektem postanowienia z dnia [...] r., opatrzonego numerem [...], a jednocześnie zażaleniem z dnia [...]r., sporządzonym przez radcę prawnego J. P., w którym profesjonalny pełnomocnik wskazał pełny numer postanowienia z dnia [...] r. (nr [...]; k. [...] akt administracyjnych) i w którym nie podniósł jakichkolwiek zarzutów co do braku koniecznych składników postanowienia, SKO winne było dążyć do wyjaśnienia, czy postanowienie z dnia [...] r. zostało wydane w sposób należyty- czego zaniechało.

Wobec powyższego postanowienie z dnia [...] r. wydane zostało z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 kpa), które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Błędnie zatem SKO oceniło, że postanowienie z dnia [...] r. nie weszło do obrotu prawnego i z naruszeniem art. 134 i art. 124 § 1 kpa stwierdziło niedopuszczalność zażalenia z dnia [...] r. Skutkiem tych naruszeń, na podstawie art. 145 § 1 p. 1 lit. c ppsa postanowienie z dnia [...] r. należało uchylić (pkt 3 sentencji wyroku).

7. Analogiczne powody przemawiały za uchyleniem decyzji z dnia [...] r. Dnia [...] r. Dyrektor MOPR wniósł do SKO o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] r. W aktach przesłanych przez MOPR z zażaleniem J. P., przez niedopatrzenie znalazł się, zamiast oryginału, projekt postanowienia z dnia [...] r., nie opatrzony podpisem osoby uprawnionej do jego wydania. Pełnomocnik Strony i Urząd Skarbowy w K., otrzymali postanowienie podpisem osoby uprawnionej do wydawania decyzji. Na tej podstawie pełnomocnik Strony wniósł zażalenie; w siedzibie MOPR pozostał oryginał postanowienia opatrzony stosownym podpisem. Przyjęcie przez SKO, że zaskarżone postanowienie MOPR z dnia [...] r. nie weszło do obrotu prawnego, jest chybione. Opatrzone podpisem uprawnionej osoby postanowienie zostało przesłane Stronie, prowadzącemu postępowanie egzekucyjne Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w K. i jedno pozostało w aktach MOPR.

Pismem z dnia [...] r. SKO zwróciło się do Dyrektora MOPR o nadesłanie do SKO uporządkowanych akt sprawy wraz z oryginałem postanowienia z dnia [...] r. W aktach [...] brak oryginału postanowienia z dnia [...] r.; jedynie nie uwierzytelniona kserokopia postanowienia z dnia [...] r. nr [...], podpisana przez działającą z upoważnienia Dyrektora MOPR w K. M.R.- Kierownika Działu Realizacji Świadczeń (k. [...] akt [...]). W aktach tych brak informacji, jaki podmiot i kiedy złożył ową kserokopię- w przeciwieństwie do wniosku z dnia [...] r. kserokopia postanowienia z dnia [...] r. nie jest złożona "na cztery"; nie jest przywołana jako załącznik: we wniosku, w piśmie przewodnim do akt z dnia [...] r. ani w piśmie radcy pr. J. P. z dnia [...] r. (k. [...] akt [...] ). Pismem z dnia [...] r. radca pr. J. P. podał w szczególności, że "otrzymane postanowienie MOPR z dnia [...] r. jest sygnowane podpisem- z up. Dyrektora Kierownik Działu Realizacji Świadczeń p. M.R.".

Uzasadnienie decyzji z dnia [...] r. opiera się na błędnym założeniu o nie wejściu skutecznym do obrotu prawnego postanowienia z dnia [...] r. (k. [...] akt administracyjnych). SKO podniosło, że wraz z wnioskiem o stwierdzenie nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Dyrektor MOPR nie nadesłał organowi odwoławczemu oryginału postanowienia z dnia [...] r. "które wpłynęło do sekretariatu Kolegium w dniu [...] r.". Przyjąć zatem należy, że ów oryginał postanowienia z dnia [...] r., o którego nadesłanie SKO wystąpiło pismem z dnia [...] r., wpłynął wraz z aktami sprawy administracyjnej, bowiem tylko na piśmie przewodnim z dnia [...] r. jest prezentata SKO z datą "[...] r.".

SKO z naruszeniem art. 76 § 1 i art. 80 kpa błędnie nie ustaliło, że postanowienie z dnia [...] r. nr [...] już w dniu jego wydania miało wszelkie obowiązkowe składniki, o których mowa w art. 124 § 1 i 2 kpa; w tej postaci zostało przesłane i skutecznie doręczone radcy pr. J. P. i Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, i znajdowało się w siedzibie MOPR, a jedynie omyłkowo nie zostało dołączone do akt administracyjnych, przesłanych wraz z zażaleniem z dnia [...] r. Takie ustalenia prowadzą do wniosku, że postanowienie z dnia [...] r. weszło do obrotu prawnego i zażalenie od tego postanowienia było dopuszczalne.

Błędnie w uzasadnieniu decyzji z dnia z dnia [...] r. SKO ograniczyło swe rozważania jedynie do "materiału dowodowego znajdującego się w akt[ach] sprawy, w dacie rozpoznawania zażalenia" z dnia [...] r. i wskazało, że "późniejsze wyjaśnienia organu I instancji nie zmieniają tego bezspornego faktu, iż w dacie rozpatrywania tej sprawy Kolegium dokonało rozstrzygnięcia zgodnego ze zgromadzonym materiałem dowodowym i mającym zastosowanie obowiązującym stanem prawnym" (k. [...] akt administracyjnych). Uwadze Samorządowego Kolegium Odwoławczego uszło, że do rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine kpa dojść może także w wyniku naruszenia szczególnie istotnych przepisów kpa, takich jak dotyczących toku instancji administracyjnych, stosunku wzajemnego środków weryfikacji decyzji w trybie zwykłym, a w trybach nadzwyczajnych- dopuszczalności dysponowania postępowaniem i prawami przez strony postępowania. Przypadki działania wbrew przepisom proceduralnym są kwalifikowane jako rażące naruszenia prawa powodujące nieważność decyzji administracyjnej (uzasadnienie wyroku SN z 5.7.1996 r.- III RN 21/96- OSNP 3/97/32; wyrok SN z 11.5.2000 r.- III RN 62/00- OSNP 4/01/100, akceptowane przez J. Borkowskiego- op. cit. s. 720-721 nb 5). Rażącym naruszeniem prawa może być także wydanie decyzji bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przed organem (wyrok NSA z 29.3.1984 r.- SA/Wr 33/84, akceptowany przez J. Borkowskiego "Nieważność decyzji administracyjnej" ZCO 1997 s. 105). Oczywiste niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie przepisów zawierających zasady ogólne postępowania administracyjnego stanowić może rażące naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym (odpowiednio- wyrok NSA z 8.6.1983- I SA 355/83- ONSA 1/83/40; wyrok (5) SN z: 27.5.1994 r.- III ARN 31/94- OSNP 4/94/57; 20.12.1994 r.- III ARN 71/94- OSNP 13/95/156; akceptowane przez Zespół pod red. A. Wróbla w: "Kpa orzecznictwo, piśmiennictwo" Zakamycze 2002 s. 784- 789 uw. 70, 72, 85). Nie rozważenie zatem przez SKO w decyzji z dnia [...] r., czy w świetle przedstawionych dokumentów nie doszło do rażącego naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 kpa, skutkującego nieważnością postanowienia z dnia [...] r., brak ustaleń co do wydania postanowienia z dnia [...] r. z wszystkimi istotnymi składnikami o których mowa w art. 124 § 1 i 2 kpa, stanowiło inne naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania i skutkować musiało uchyleniem tej decyzji (art. 145 § 1 p. 1 lit. c w zw. z art. 135 ppsa; pkt 2 sentencji wyroku).

8. Wnioskiem z dnia [...] r. MOPR wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o kontynuowanie postępowania egzekucyjnego przeciwko B. P.. Pismem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu poinformował MOPR, że postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie egzekucyjne, prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...] [winno być "[...] "- k. [...] akt administracyjnych] wystawiony na zobowiązaną B. P. tj. do czasu wydania ostatecznego postanowienia, o którym mowa w § 4" art. 34 uea. Postanowienie MOPR z dnia [...] r., zaskarżone przez pełnomocnika Zobowiązanej, "nie weszło do obrotu prawnego", bowiem- jak wynika z treści postanowienia z dnia [...] r., zostało ono wydane z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, a mianowicie przepisów" kpa. Mimo przekazania środków finansowych przez ZUS jako dłużnika zajętej wierzytelności na rachunek depozytowy organu egzekucyjnego, w szczególności wobec zwieszenia postępowania egzekucyjnego- brak na tym etapie podstaw prawnych do jego kontynuowania, a tym samym realizacji ww tytułu wykonawczego (k. [...] akt administracyjnych).

9. W zaistniałych okolicznościach postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. orzekł ponownie o uznaniu za niezasadne zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] na podstawie tytułu wykonawczego Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. z dnia [...] r. nr [...] przeciwko B. P. reprezentowanej przez radcę prawnego - J. P. (k. [...] akt administracyjnych).

Skoro jednak postanowienie z [...] r. weszło do obrotu prawnego, postanowienie z [...] roku jest postanowieniem wydanym w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym. A zatem zaistniała sytuacja ujęta w dyspozycji art. 156 § 1 pkt 3 w zw. z art. 126 kpa, który stwierdza, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność postanowienia, które dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym.

10. Zaistnienie wskazanej przesłanki nieważności wymaga ustalenia tożsamości sprawy administracyjnej pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Tożsamość podmiotowa będzie miała miejsce wtedy, gdy w sprawie występują te same strony. Sprawy są tożsame pod względem przedmiotowym, o ile tożsama jest podstawa prawna, stan faktyczny oraz prawa i obowiązki stron, które z nich wynikają. Decyzja ostateczna ma bowiem powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko pomiędzy tymi samymi stronami (M. Jaśkowska- op. cit. s. 970-971 i akceptowany przez Komentatora wyrok NSA z 29.4.1998 r.- IV SA 1061/96). Poglądy te należy uznać jako utrwalone w orzecznictwie Sądów administracyjnych (odpowiednio- wyrok NSA z: 28.11.2000 r.- I SA/Ka 1458/99- POP 6/01/168; 15.9. 1999 r.- I SA/Ka 120/98; wyrok WSA w Warszawie z 23.9.2005 r.- III SA/Wa 1911/05).

Postanowienia z dnia: [...] r. i [...] r. są identyczne i zachodzi tożsamość spraw w rozumieniu podmiotowym i przedmiotowym. Ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy załatwionej wcześniej postanowieniem ostatecznym było możliwe tylko po uchyleniu pierwotnego postanowienia w ustalonym przez prawo trybie (odpowiednio- wyrok NSA z 26.5.1981 r.- SA 895/81- ONSA 1/81/47).

W myśl z art. 145 § 1 pkt 2 ppsa Sąd, uwzględniając skargę na postanowienie, stwierdza nieważność postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub w innych przepisach. Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 ppsa należało stwierdzić nieważność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku nr [...] i poprzedzającego go postanowienia Kierownika Działu Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] (punkt 1 sentencji wyroku). O niemożności wykonania zaskarżonego postanowienia i postanowienia z dnia [...] r. orzeczono na podstawie art. 152 i art. 135 ppsa (punkt 4 sentencji wyroku).

11. Decyzja z dnia [...] r. nr [...] jest decyzją ostateczną, chronioną art. 16 § 1 kpa. Wbrew stanowisku Skarżącej, rozstrzyganie o tym, czy decyzja ta "nie podlega wykonaniu", nie mieści się w granicach niniejszej sprawy (art. 135 ppsa).

12. Zgodnie z art. 32 uea organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Pełnomocnik Skarżącej podnosił w zarzutach, że odpis tytułu wykonawczego nie został wcześniej doręczony (k. [...] akt administracyjnych). Zagadnienie to winno być zbadane w odrębnym trybie- na podstawie akt postępowania egzekucyjnego. Z faktu wystąpienia przez Naczelnika Urzędu do wierzyciela o wyrażenie stanowiska odnośnie zarzutów, przyjąć należy, że organ egzekucyjny uznał, że ów tytuł egzekucyjny został pełnomocnikowi Zobowiązanej należycie doręczony i że zachowany został siedmiodniowy termin do zgłoszenia zarzutów (art. 27 § 1 p. 9 uea). Zgłoszenie zarzutów może nastąpić skutecznie także przed doręczeniem odpisu tytułu wykonawczego (bowiem polska regulacja kpa i uea opiera się austriackim modelu procesowym, zgodnie z którym złożenie środka odwoławczego przed rozpoczęciem biegu terminu, ale po wydaniu orzeczenia, jest dopuszczalne- odpowiednio- uchwała SN z: 2.12.2003 r.- III CZP 90/03- OSNC 2/05/21; 13.5.1993- III CZP 60/93- OSNC 12/93/223). W doktrynie wskazuje się, że brak doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego nie wpływa na ważność dokonanych czynności egzekucyjnych. Organ egzekucyjny, stwierdzając w toku egzekucji, że zobowiązanemu nie doręczono odpisu tytułu wykonawczego, winien niezwłocznie zarządzić doręczenie mu go (P. Przybysz "Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz" W. Pr. 2006 s. 144).

13. Rozpatrując sprawę ponownie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzy merytorycznie zażalenie z dnia [...] r., uwzględniając ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania (art. 153 ppsa).

/-/ E. Kręcichwost- Durchowska /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak- Owczarczak

AT