Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1181/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 17 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 116 poz 975
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) - po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołania wniesionego przez K. K. od decyzji z dnia [...] r. nr [...] wydanej przez Kierownika Biura Powiatu S. ARiMR w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2014-2020) - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, że 9 czerwca 2015 r. do Biura Powiatu S. ARiMR wpłynął wniosek K. K. (dalej: Wnioskodawca, Skarżący) o przyznanie płatności na rok 2015, obejmujący m.in. płatność ekologiczną (PROW 2014-2020), w tym przyznanie kosztów transakcyjnych.

Wniosek obejmował deklaracje realizacji:

a) Pakietu 7. Uprawy rolnicze po okresie konwersji na 3 działkach rolnych (A1, B1 i E1) o łącznej powierzchni [...] ha, w całości z uprawą owsa siewnego),

b) Pakietu 8. Uprawy warzywne po okresie konwersji na 2 działkach rolnych (B2, BB1) o łącznej powierzchni [...] ha, w całości z uprawą ziemniaka,

c) Pakietu 11. Uprawy paszowe na gruntach ornych po okresie konwersji na 3 działkach rolnych (C1, D1 i F1) o łącznej powierzchni [...] ha, z czego [...] ha pszenżyta ozimego i [...] ha mieszanki strączkowo-zbożowej.

W ww. decyzji z dnia 23 czerwca 2016 r. organ I instancji ARiMR przyznał Wnioskodawcy płatności rolnośrodowiskowe w łącznej kwocie [...] PLN, z czego [...] PLN z tytułu realizacji Pakietu 7., oraz [...] PLN z tytułu realizacji Pakietu 8. Dodatkowo Wnioskodawcy przyznano [...] PLN tytułem refundacji kosztów transakcyjnych. Jednocześnie organ I instancji odmówił przyznania płatności z tytułu realizacji Pakietu 11. z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie spełnił wymogu utrzymywania obsady zwierząt gospodarskich w wielkości [...] dużej jednostki przeliczeniowej (dalej: "DJP") na hektar, określonego w § 9 ust. 3 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 370 ze zm.) - dalej: "rozporządzenie ekologiczne".

W odwołaniu od tej decyzji – wyłącznie w części dotyczącej odmowy płatności do Pakietu 11. - Wnioskodawca wskazał, że w okresie, za który nie została mu przyznana płatność z tytułu realizacji Pakietu 11., prowadził hodowlę [...] sztuk kur niosek, [...] sztuk indyków na ubój i [...] sztuk trzody chlewnej - co przekłada się na [...] DJP (odpowiednio: [...] DJP + [...] DJP + [...] DJP). Zdaniem Wnioskodawcy, dla powierzchni zgłoszonej do wsparcia w tym Pakiecie minimalna niezbędna wielkość obsady zwierząt wynosi [...] DJP, natomiast on spełniał wymogi określone w rozporządzeniu ekologicznym i powinien otrzymać wsparcie w tym zakresie. Jako dowód wskazał, że może przedstawić świadków.

Uzasadniając podjęte w sprawie rozstrzygnięcie organ II instancji stwierdził, że zgodnie z § 9 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego - warunkiem przyznania płatności z tytułu realizacji Pakietów 5. i 11. jest posiadanie przez rolnika zwierząt wymienionych w załączniku nr 5 do tego rozporządzenia, których liczba, w przeliczeniu na DJP, wynosi co najmniej [...] DJP na hektar gruntów ornych i trwałych użytków zielonych. Przy ustalaniu spełniania tego warunku uwzględnia się - zgodnie z § 9 ust. 8 pkt 1 i 3 rozporządzenia - zwierzęta: a) wymienione w wykazie producentów, którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej, b) posiadane przez rolnika w okresie od dnia przeprowadzenia kontroli certyfikacyjnej przez JC, w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie płatności ekologicznej, do dnia przeprowadzenia kontroli w roku złożenia wniosku o przyznanie tej płatności.

W przekazanym Prezesowi ARiMR zestawieniu za rok 2015, jednostka certyfikująca PCBC S.A. zawarła jedynie informację o nieekologicznej hodowli [...] sztuk kur w gospodarstwie Wnioskodawcy. Dane JC nie zawierają żadnego wskazania, że hodował on ponadto [...] kur czy [...] indyków.

Tym samym – zdaniem organu odwoławczego – z uwagi na fakt, że zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2015 r., poz. 497 ze zm.), wykaz o którym mowa powyżej, stanowi dowód o mocy dokumentu urzędowego w rozumieniu przepisów KPA, jego zapisy są wiążące dla organów ARiMR. Wobec tego, że dowód ten wskazuje na hodowlę jedynie [....] sztuk kur, co - zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia ekologicznego - przekłada się na [...] DJP, wartość ta nie upoważnia do przyznania Rolnikowi wsparcia z tytułu realizacji pakietu [...] na obszarze [...] ha. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że analiza decyzji organu I instancji nie wskazuje na zaistnienie nieprawidłowości, które skutkowałyby koniecznością wycofania tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie K. K. zaskarżył decyzję organu odwoławczego w całości, zarzucając jej:

1) naruszenie prawa, stanowiące przesłankę nieważności postępowania, przez wydanie zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa poprzez szereg naruszeń przepisów postępowania oraz prawa materialnego, określonych w pkt. 3 i 4 poniżej, co skutkuje, że decyzja ta jest dotknięta wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a.

2) naruszenie prawa, stanowiące podstawę do wznowienia postępowania, wobec faktu, iż dowody, na których - błędnie - oparto istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, tj. ilość zwierząt w gospodarstwie Skarżącego okazały się w tym zakresie nieautentyczne, nadto wobec faktu wyjścia na jaw istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych nie znanych organowi który wydał decyzję, w postaci ilości zwierząt w gospodarstwie Skarżącego, co stanowi podstawę wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a.

3) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 25 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 349, ze zm.) - dalej: "ustawa PROW" - w zw. z § 17 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia ekologicznego, poprzez zaniechanie niezwłocznego wezwania do uzupełnienia braków wniosku i wskazanie przez producenta w oświadczeniu ilości posiadanych zwierząt, dla wykazania spełnienia warunku, o którym mowa w § 9 rozporządzenia ekologicznego (posiadanie zwierząt [...] DJP dla pakietu 11), podczas gdy organ nie tylko nie wezwał Skarżącego w sposób niezwłoczny po otrzymaniu wniosku, lecz w ogóle zaniechał tej czynności, co skutkowało odmową przyznania płatności ekologicznej dla pakietu 11, w sytuacji gdy faktycznie posiadał on wymaganą dla przyznania płatności ilość zwierząt;

- art. 27 ustawy PROW, przez zaniechanie udzielenia Wnioskodawcy na jego żądanie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które miały decydujący wpływ na ustalenie jego praw, bowiem Skarżący podczas składania wniosku o przyznanie płatności zwrócił się z prośbą o wstępną analizę i udzielenie odpowiedzi czy wniosek jest kompletny i wskazane w nim okoliczności prowadzić będą do wypłaty świadczeń w ramach pakietów 7, 8 i 11, jednak pracownik Agencji nie wskazał jakichkolwiek braków w zakresie wykazania ilości posiadanych zwierząt, nadto takie wskazanie nie pojawiło się również na dalszych etapach postępowania;

- § 30 ust. 6 rozporządzenia ekologicznego przez brak wezwania do uzupełnienia lub poprawienia planu działalności ekologicznej, w sytuacji, gdy Wnioskodawca będąc w błędnym przekonaniu o braku konieczności posiadania zwierząt (w roku 2014 nie było analogicznego wymogu) wykazał w nim jedynie [...] sztuk kur, co wobec ponad [...] ha gruntów wykazanych w pakiecie [...] winno świadczyć o niekompletności wniosku i niezgodności planu działalności ekologicznej z informacjami przekazanymi we wniosku (wskazanie pakietu 11), które to naruszenie organu wiąże się z pkt. 1 i 2 powyżej;

- art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, ze zm.) - dalej: "k.p.a." - poprzez szereg naruszeń w zakresie uzasadnienia decyzji, które to zostało sformułowane w sposób zdawkowy i niezrozumiały dla Skarżącego, zawiera nadto istotne błędy merytoryczne, wskazane w naruszeniu przepisów materialnych poniżej;

4) naruszenie prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj.:

- art. 14 ustawy PROW w zw. z § 9 i § 11 rozporządzenia ekologicznego przez przyjęcie, iż Skarżący nie spełnia wymogów przyznania płatności dla pakietu 11., podczas gdy wszelkie wymogi zostały - i nadal są - spełnione, a wyłącznie ww. zaniechania organów przyczyniły się do takiego rozstrzygnięcia;

- art. 76 k.p.a. oraz art. 17 ust. 1 i 3 ustawy o rolnictwie ekologicznym, przez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że protokół kontroli jednostki certyfikującej, jako dokument urzędowy, stanowi dowód ilości posiadanych przez producenta zwierząt, podczas gdy dokument ten stanowi jedynie potwierdzenie spełniania wymagań produkcji ekologicznej.

Podnosząc takie zarzuty Skarżący wniósł o:

- uwzględnienie skargi w całości przez organ II instancji w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., wobec wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa;

- ewentualnie, o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji przez Sąd.

W obszernym uzasadnieniu skargi wskazano, że ustalenia poczynione przez organ ARiMR pozostają w rażącej sprzeczności z rzeczywistym stanem gospodarstwa Skarżącego, który spełnia wszelkie wymogi nałożone ustawą PROW i rozporządzeniem ekologicznym, w tym wymóg posiadania [...] DJP zwierząt wskazanych w Załączniku nr 5 do tego rozporządzenia.

Przywołując przepisy art. 14 ust. 1 i art. 22 ustawy PROW oraz § 17 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia ekologicznego Skarżący zauważył, że pomoc jest przyznawana - jeżeli są spełnione warunki - na wniosek o jej przyznanie. Stosownie natomiast do art. 25 ust. 1 i 2 ustawy PROW, w przypadku gdy wniosek taki nie czyni zadość wymaganiom, organ Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu wniosku, informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia.

Skarżący złożył do organu ARiMR wniosek o przyznanie płatności w dniu 3 czerwca 2015 r. Organ zaniechał jednak niezwłocznego wezwania do uzupełnienia braków wniosku przez wskazanie przez Producenta w oświadczeniu ilości posiadanych zwierząt, dla wykazania spełnienia warunku, o którym mowa w § 9 rozporządzenia ekologicznego, podczas gdy – zdaniem Skarżącego - takie wskazanie było niezbędne dla kompletności wniosku i ustalenia uprawnień wnioskodawcy. Organ nie tylko nie wezwał wnioskodawcy w sposób niezwłoczny, lecz w ogóle zaniechał tej czynności, co skutkowało odmową przyznania płatności ekologicznej dla pakietu 11., w sytuacji gdy Skarżący faktycznie posiadał wymaganą ilość zwierząt. Organ II instancji powołał się na protokół kontroli jednostki certyfikującej, która miała miejsce 1 sierpnia 2015 r., a więc prawie trzy miesiące po dacie złożenia wniosku, podczas gdy wezwanie do uzupełnienia braków winno nastąpić niezwłocznie.

Skarżący wskazał też, że zgodnie z art. 27 pkt 3 i 4 ustawy PROW, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, a także zapewnia im, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i przed wydaniem decyzji umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Organy obu instancji pozostały jednak bierne w stosunku do tych obowiązków. W dniu otrzymania wniosku, dokonując jego wstępnej kontroli, organ nie wskazał na jakiekolwiek uchybienia, podczas gdy pracownicy organu z pewnością zostali przeszkoleni w zakresie obowiązku wykazania przez wnioskodawcę wymogu [...] DJP dla pakietów [...] i [...]. Wniosek został przyjęty i do daty wydania decyzji, czyli przez ponad rok, organ pozostał bierny zarówno w zakresie wezwania do uzupełnienia braków wniosku, złożenia stosownych zobowiązań i oświadczeń, pouczenia wnoszącego o obowiązku i procedurze poświadczania ilości posiadanych zwierząt, dalej w zakresie rozważenia - istotnie wybrakowanego - materiału dowodowego.

Skarżący podkreślił, iż szereg zadanych przez niego pytań w dniu składaniu wniosku, należy uznać jako "żądanie" z art. 27 ustawy PROW. Ustawodawca nie wymaga bowiem formułowania takiego żądania na piśmie. Organ, otrzymując wniosek o przyznanie płatności, dokonując jego wstępnej kontroli w pierwszej kolejności powinien więc wskazać Wnioskodawcy, iż w momencie gdy dla [...] ha deklaruje on pakiet [...] , winien spełnić i potwierdzić wymóg posiadania odpowiedniej ilości zwierząt; w dalszej kolejności winien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku.

Organ dysponuje również sporządzonym przez Wnioskodawcę planem działalności ekologicznej, który zawierał jedynie wskazanie [...] kur niosek. Zgodnie natomiast z § 30 ust. 6 rozporządzenia ekologicznego, jeżeli zostanie stwierdzone, że plan działalności ekologicznej jest niekompletny lub jest niezgodny z informacjami przekazanymi we wniosku i załącznikami do niego w zakresie informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, lub 4, lub 5 lub ust. 2 pkt 1 lub 2 lub ust. 3 załącznika nr 3 do rozporządzenia, rolnik uzupełnia lub poprawia ten plan albo składa oświadczenie o uzupełnieniu lub poprawieniu tego planu do organu Agencji najpóźniej w terminie składania wniosków o przyznanie kolejnej płatności ekologicznej. W załączniku nr 3 w części szczegółowej planu (ust. 2 załącznika), dotyczącej poszczególnych wariantów i pakietów realizowanych w ramach zobowiązania ekologicznego, wskazano, że zawiera ona informacje niezbędne do prawidłowej realizacji zobowiązania ekologicznego, w tym w zakresie (pkt 2) wymogów w ramach realizowanego zobowiązania ekologicznego.

W ocenie Skarżącego, informacją niezbędną dla prawidłowej realizacji zobowiązania ekologicznego, będącą także wymogiem realizowanego zobowiązania, jest posiadanie zwierząt wymienionych w załączniku nr 4 w ilości [...] DJP. Organ widząc, iż Wnioskodawca wskazał w planie jedynie [...] sztuk kur niosek, co nie spełnia ww. wymogu dla [...] ha upraw, winien wnieść o uzupełnienie planu. Wskazanie takiej ilości zwierząt w planie działalności ekologicznej jest bowiem informacją sprzeczną do zadeklarowanego we wniosku pakietu 11 na takiej powierzchni.

Stanowiłoby to trzeci krok organu oprócz wskazanych już czynności (udzielania wyjaśnień, wzywania do uzupełniania braków wniosku) w ramach modelowego ujęcia aktywności organów w postępowaniach o przyznanie płatności ekologicznej.

Organ do dnia przekazania mu wyników kontroli przez jednostkę certyfikującą nie posiadał wiedzy o ilości zwierząt w gospodarstwie Skarżącego i nie poczynił żadnych kroków celem ustalenia tej ilości, w tym nie wezwał Wnioskodawcy do jej wykazania.

Zgodnie bowiem z § 19 ust. 4a rozporządzenia ekologicznego, rolnik składa do organu Agencji do dnia 15 lipca kopie stron planu działalności ekologicznej, na których zawarte są jedynie informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 załącznika nr 3 - a więc w części ogólnej planu, nie zawierających ww. informacji. Z przedłożonych do organu kopii stron planu nie wynika więc ilość posiadanych zwierząt.

Skarżący zauważył też, że zgodnie art. 4 ustawy PROW, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy k.p.a., chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarżący zdaje sobie sprawę z pewnych ograniczeń organu wynikających ze specyfiki postępowań o przyznanie płatności, jednak organy w toku postępowania powinny podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy czuwają też nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek – w tym zakresie Skarżący powołał się na poglądy orzecznictwa.

Wskazując na przepis art. 76 § 1 k.p.a., zgodnie z którym dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, Skarżący nie zgodził się z organem, iż protokół kontroli jednostki certyfikującej stanowił dokument urzędowy nie tylko w kwestii ekologiczności gospodarstwa, lecz także potwierdzający ilość zwierząt w tym gospodarstwie. Jego zdaniem, protokół ten stanowi tylko potwierdzenie ekologiczności upraw i ekologicznej hodowli zwierząt. Co więcej, dla spełnienia warunku przyznania płatności ekologicznej (posiadanie [...] DJP zwierząt dla pakietu 11) ustawodawca mówi jedynie o posiadaniu zwierząt konkretnych gatunków, wymienionych w załączniku nr 5 do rozporządzenia - nie jest wymagana ekologiczna hodowla tych zwierząt. Protokół kontroli jednostki certyfikującej nie może być zatem traktowany jako dokument urzędowy w zakresie ilości zwierząt w gospodarstwie, a wobec dokumentów urzędowych nie można stosować wykładni rozszerzającej. Ponadto, już sama procedura przeprowadzenia kontroli wskazuje na fakt, iż jednostka certyfikująca nie ma za zadanie szczegółowego wyliczenia ilości zwierząt.

Organ w ramach postępowania o przyznanie płatności ekologicznej powinien więc podjąć jakiekolwiek czynności, celem ustalenia czy Wnioskodawca spełnia wymóg z § 9 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego. Wnioskodawca nie miał świadomości o konieczności spełnienia wymogu posiadania zwierząt dla pakietu 11, co oczywiście nie zwalnia go z odpowiedzialności. Mimo to organ pozostał całkowicie bierny.

Ani Agencja, ani jednostka certyfikująca nie wyjaśniła w pierwszej kolejności czy rolnik posiada odpowiednią ilość i gatunki zwierząt, a w dalszej kolejności, skąd wynika różnica pomiędzy zadeklarowanymi w planie [...] szt. kur niosek, a wynikającą z protokołu kontroli JC ilością [...] szt.

Ponadto Skarżący wskazał, że w ramach protokołu kontroli JC (pismo pokontrolne z 24 września 2015 r.) w rubrykach dotyczących stwierdzonych w czasie kontroli naruszeń oraz zastosowanych w związku z tym sankcji, wpisano: "Nie dotyczy". Również pole (pkt 7) określające liczbę zwierząt nie zostało wypełnione (puste rubryka), a w pkt 8 wpisano: "Potwierdzeniem zgodności prowadzenia gospodarstwa z wymaganiami rolnictwa ekologicznego, jest uzyskany (podany w p. 6 lub 7) status produkcji (ekologiczny lub w okresie konwersji". Jednostka certyfikująca nie stwierdziła więc jakichkolwiek naruszeń we wszystkich deklarowanych pakietach: 8, 7 i 11.

Wnioskodawca w całym toku postępowania nie otrzymał zatem żadnej informacji o braku wykazania ilości zwierząt warunkującej płatność do pakietu 11. Mimo tego, wymóg ten ([...] DJP) był - de facto nieświadomie - spełniony, gdyż Wnioskodawca posiadał i nadal posiada [...] sztuk kur niosek, [...] sztuk indyków oraz [...] sztuk trzody chlewnej. Nie wiedział jednak, iż w 2015 r. był taki wymóg dla przyznania płatności. Organ odmówił więc przyznania płatności ekologicznej do pakietu 11 jedynie w następstwie swoich własnych zaniechań. W chwili składania wniosku, jak również w momencie składania kopii stron planu działalności ekologicznej organ nie miał informacji o ilości zwierząt, dopiero w momencie otrzymania wykazu podmiotów kontrolowanych stwierdził ilość posiadanych przez Skarżącego zwierząt.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i szczegółowo odniósł się do wszystkich zarzutów skargi.

Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. sędzia przewodniczący odczytał pismo organu odwoławczego z 10 stycznia 2017 r. wyjaśniające, iż organ nie dysponuje protokołem z kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie Skarżącego przez jednostkę certyfikującą ([...] S.A.), raport taki nie jest bowiem przekazywany żadnemu z organów ARiMR – przekazywany jest jedynie wykaz producentów. Skarżący również nie udostępnił organom ARiMR kopii posiadanego raportu pokontrolnego.

Skarżący przedłożył do akt sprawy pismo Oddziału [...] S.A. w P. z dnia 9 stycznia 2017 r. potwierdzające, że w 2015 r. w gospodarstwie Skarżącego prowadzona była produkcja zwierzęca: kury nieśne [...] sztuk. Ponadto przedłożył kopię fragmentu nieopisanego bliżej opracowania (bez podpisu), zawierający przykładowy sposób wyliczania wskaźnika DJP EKO.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skargę należy oddalić, gdyż decyzja ta nie narusza prawa.

Na wstępie wskazać należy, że w myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy PROW: "Pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1.".

Zgodnie natomiast z art. 4 tej ustawy: "Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), (...), chyba że ustawa stanowi inaczej.".

Wyjaśnić należy, że w ww. art. 1 pkt 11 ustawy PROW wymieniono trzy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 17 grudnia 2013 r., tj.: a) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) ... (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), b) nr 1306/2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej ... (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.), c) nr 1303/2013 ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ... (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320).

Stosownie do art. 27 ustawy PROW: "W postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

2. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.".

Z przepisów tych wynika zatem, że wprawdzie w postępowaniach o płatności organy ARiMR stoją na straży praworządności i obowiązane są w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy sprawy, to jednak zawarto w nich istotne odstępstwa od ogólnych zasad przewidzianych w k.p.a., podkreślając w szczególności obowiązek (ciężar) aktywnego uczestniczenia w tym postępowaniu przez wnioskodawcę, w tym przez nałożenie obowiązku przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień zgodnie z prawdą. We wskazanym też w ust. 1 pkt 3 i 4 zakresie, aktywność organów ARiMR uzależniona jest od złożenia przez wnioskodawcę stosownego żądania.

W art. 25 ust. 1 ustawy PROW nałożono jednak na organ I instancji istotny obowiązek. Zgodnie z tym przepisem: "W przypadku gdy wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8, w zakresie rocznej premii, o której mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013, lub w ramach działań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10-12 [pkt 11 dotyczy rolnictwa ekologicznego], nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014, str. 48), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 640/2014", chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.".

Zdaniem Skarżącego, organy ARiMR dopuściły się naruszenia ww. przepisów art. 27 i art. 25 PROW, nie prowadząc przedmiotowego postępowania w sposób "modelowy", nie wzywając Strony do uzupełnienia wniosku przez wskazanie właściwej, wymaganej dla pakietu 11 ilości posiadanych zwierząt i z tego powodu nie otrzymał on płatności dla tego pakietu, mimo faktycznego posiadania odpowiedniej ilości zwierząt.

Wyjaśnić należy, że stosownie do art. 13 ust. 3 akapit drugi ww. rozporządzenia nr 640/2014, poprawki w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność są dopuszczalne tylko "do najpóźniejszego możliwego terminu wyznaczonego dla składania po terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność, jak określono w ust. 1 akapit trzeci.". Z kolei wskazany akapit trzeci ust. 1 brzmi: "Jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia.

Poprawki (w tym uzupełnienia) w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność są więc dopuszczalne tylko do najpóźniejszego możliwego terminu wyznaczonego dla składania po terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność - tj. 25 dni kalendarzowych liczonych od dnia ostatecznego składania pojedynczego wniosku (tj. od 15 czerwca) – czyli w rozpoznawanej sprawie - do 10 lipca 2015 r. Zatem tylko przed upływem tego terminu (i to z odpowiednim wyprzedzeniem dla umożliwienia wnioskodawcy odpowiedniego działania) organ ARiMR może informować podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia do tego dnia, o czym świadczy zwrot "chyba że ten termin upłynął", w ww. art. 25 ust. 1 zdanie pierwsze in fine ustawy PROW. Uznać przy tym, że terminy te są terminami nieprzekraczalnymi, mającymi charakter materialnoprawny. Przepis ten mógłby więc być zastosowany przez organ wyłącznie w okresie od dnia złożenia przedmiotowego wniosku (tj. od 09.06.2015 r.) do 10 lipca 2015 r.). Oznacza to zarazem, że zdarzenia mające miejsce po 10 lipca 2015 r. nie mogłyby i tak mieć znaczenia dla oceny, czy organ naruszył przepis art. 25 ust. 1 ustawy PROW.

W ocenie Sądu, powyższe kwestie związane z tym przepisem w istocie nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Niesporne jest bowiem w sprawie, że zarówno przepisy dotyczące treści wniosku (§ 17 i n. rozporządzenia ekologicznego) nie przewidują wymogu zgłaszania faktu posiadania zwierząt, jak i formularz wniosku dotyczącego płatności ekologicznej nie zawiera rubryki dotyczącej ich posiadania (a więc także ich gatunku czy ilości). Zasadnie przy tym organ wskazał w odpowiedzi na skargę, że jest to rozwiązanie logiczne, bowiem prawodawca krajowy przewidział inne mechanizmy pozyskiwania przez ARiMR wiedzy o pogłowiu zwierząt gospodarskich u wnioskodawców w zakresie tego programu.

Powyższe oznacza więc, że wnioskodawca nie zgłasza organowi danych dotyczących posiadania zwierząt, a tym samym organ nie może stwierdzić nieprawidłowości we wniosku i wzywać wnioskodawcy do usunięcia braków wniosku przez wskazanie posiadania (wymaganej ilości) zwierząt.

Zauważyć również należy, że w części IX wniosku ("Oświadczenia i zobowiązania") wnioskodawca oświadcza (pkt 3 oświadczeń) – poprzez podpisanie wniosku - że "znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności", a także zobowiązuje się do (pkt 4 zobowiązań) "utrzymywania w gospodarstwie zwierząt, w odniesieniu do których został złożony wniosek o przyznanie płatności związanych do zwierząt, w okresie wskazanym w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego".

Składając zatem przedmiotowy wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności ONW oraz płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) Skarżący oświadczył, że znane mu są zasady ich przyznawania. Skoro wniosek o przyznanie płatności ekologicznej obejmował też deklarację realizacji Pakietu 11 - Uprawy paszowe na gruntach ornych po okresie konwersji, to także z powodu "paszowego" rodzaju tego pakietu Rolnik powinien zainteresować się kwestią posiadania (nawet w sytuacji niezgłaszania takich danych we wniosku) odpowiedniej ilości zwierząt.

Podkreślić bowiem należy, że wymóg posiadania zwierząt dla takich płatności wynika jednoznacznie z przepisów § 9 ust. 3 i n. rozporządzenia ekologicznego. Zgodnie z § 9 ust. 3 (cytowane przepisy rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym do 14.03.2016 r.): "W przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 5 i 11 płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik jest posiadaczem zwierząt gatunków wymienionych w załączniku nr 5 do rozporządzenia, w którym są określone zwierzęta, których posiadanie stanowi warunek przyznania płatności ekologicznej b w ramach niektórych pakietów:

1) utrzymywanych zgodnie z przepisami wymienionymi w ust. 1, których liczba, w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), wynosi co najmniej [...] DJP na hektar gruntów ornych i trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej i objętych obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia nr 640/2014 w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 5 i 11 oraz 6 i 12 lub (...)" [pkt 2 pominięto].

Zgodnie natomiast z ust. 8 tego paragrafu: "Przy ustalaniu spełniania warunków określonych w ust. 3 pkt 1 bierze się pod uwagę zwierzęta:

1) wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym; 2) (uchylony);

3) posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia:

a) przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz. Urz. UE L 250 z 18.09.2008, str. 1, z późn. zm.), w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie płatności ekologicznej, do dnia przeprowadzenia kontroli w roku złożenia wniosku o przyznanie tej płatności - w przypadku rolnika lub jego małżonka, którzy zostali objęci systemem kontroli, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia nr 834/2007, nie później niż w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie płatności ekologicznej,(...)" [pkt b - nie mający zastosowania w sprawie - pominięto].

Stosownie do ust. 10 pkt 1: "Liczbę DJP oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt i współczynnika przeliczenia zwierząt na DJP, który jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia, według średniego stanu z okresu określonego odpowiednio w ust. 8 pkt 3 lub ust. 9, przy czym w przypadku, o którym mowa w: 1) ust. 3 pkt 1, liczba zwierząt jest wskazana w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym;".

Wskazać zatem należy, że zgodnie z przywołanym wyżej (a także w § 9 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia) art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym: "Jednostka certyfikująca przekazuje: 1) ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, Głównemu Inspektorowi oraz Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, do dnia 30 listopada każdego roku, wykaz producentów, o których mowa w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2012 r. poz. 86, z późn. zm.), którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu na dzień 15 listopada tego roku;".

W myśl ust. 3 tego artykułu: "Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym, na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, (...) oraz przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.".

Prawidłowo zatem organy ARiMR w rozpoznawanej sprawie dokonały ustaleń ilości zwierząt w gospodarstwie Skarżącego w oparciu o otrzymany przez Prezesa ARiMR od jednostki certyfikującej ww. wykaz producentów zawierający m.in. dane o produkcji roślinnej i produkcji zwierzęcej. W wykazie tym wskazano posiadanie przez Skarżącego [..] szt. kur, przy czym – co podkreśla Skarżący – jednostka certyfikująca przeprowadziła kontrolę w dniu 1 sierpnia 2015 r.

Niesporne jest w sprawie, że wskazana ilość posiadanych przez Skarżącego zwierząt nie spełniała wymogu określonego w ww. § 9 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego. Na tej podstawie organ I instancji odmówił więc przyznania płatności ekologicznej do pakietu 11.

Wprawdzie w odwołaniu Skarżący podniósł, że faktycznie posiadał w tym czasie [...] kur nieśnych, [...] indyków i [...] sztuki trzody chlewnej, to jednak zasadnie organ odwoławczy nie zakwestionował stanowiska organu I instancji w tym zakresie, wskazując, że dla organów ARiMR wiążące są dane z wykazu jednostki certyfikującej, gdyż dokument ten stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów k.p.a.

Zarzut skargi, iż ww. dokument ma charakter dokumentu urzędowego jedynie w zakresie potwierdzania ekologicznego systemu produkcji rolnej – w świetle przytoczonych wyżej przepisów – nie znajduje więc żadnego uzasadnienia.

Jedynie zatem na marginesie zauważyć wypada (co organ wskazał w odpowiedzi na skargę), że z powyższych zasad prawnych logicznie wynika, że informacje o ilości posiadanych przez rolnika zwierząt jednostka certyfikująca uzyskuje bezpośrednio u zainteresowanego producenta rolnego, który - po zakończeniu kontroli - otrzymuje protokół pokontrolny, zawierający wpisy dotyczące wszystkich kwestii istotnych z punktu widzenia programu rolnictwa ekologicznego, w tym deklarowany przez rolnika areał upraw, rodzaj upraw i pogłowie zwierząt gospodarskich. Rolnik ma więc przy tym możliwość zakwestionowania zapisów takiego raportu. Podpisując protokół i nie wnosząc do niego uwag rolnik potwierdza zatem prawidłowość zapisów tego dokumentu – co miało też miejsce w rozpoznawanej sprawie. Nie sposób bowiem uznać, że – wbrew prawnym wymogom – Skarżący podał jednostce certyfikującej nieprawdziwe (i to zaniżone!) ilości posiadanych zwierząt. Ta uwaga w zasadniczy sposób podważa wiarygodność wskazanej w odwołaniu ilości posiadanych zwierząt.

Oznacza to zarazem, że organy ARiMR w istocie posiadają oświadczenie Skarżącego dotyczące liczby posiadanych przez niego zwierząt, chociaż oświadczenie to złożył on nie pracownikowi ARiMR lecz przedstawicielowi jednostki certyfikującej, która zawarła istotę tego oświadczenia w ww. wykazie.

Zauważyć tu dodatkowo wypada, że Skarżący w odwołaniu wskazał, że zakupu [...] sztuk indyków dokonał w czerwcu 2015 r., a zatem nie został też spełniony wskazany w ww. § 9 ust. 8 pkt 3 lit. a rozporządzenia ekologicznego wymóg posiadania tych zwierząt w okresie od kontroli JC z roku poprzedniego do kontroli w danym roku. Także i z tego powodu nie można więc uwzględnić tych zwierząt w pogłowiu zwierząt gospodarskich w ramach wniosku o płatność ekologiczną na rok 2015.

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił przy tym, że w odniesieniu do Skarżącego zastosowanie ma właśnie wskazany przepis (tj. pkt 3 lit. a, a nie lit. b), bowiem - jako beneficjent 5-letniego programu rolnośrodowiskowego w Pakiecie 2. Rolnictwo ekologiczne - był on objęty systemem kontroli, o którym mowa w tym przepisie, już w okresie wcześniejszym.

Ponadto, nawet gdyby Skarżący wykazał, że posiadał nie [...], lecz [...] sztuk kur kwalifikujących się do wyliczenia DJP dla wniosku na rok 2015, nie oznaczałoby to, iż posiadał [...] DJP (wymaganych dla zgłoszonych [...] ha upraw paszowych), co wynika także z jego własnego wyliczenia zawartego w odwołaniu – dysponowałby bowiem co najwyżej [...] DJP.

Powyższa uwaga odnosi się zatem także do złożonego przez Skarżącego na rozprawie pisma jednostki certyfikującej z dnia 9 stycznia 2017 r. potwierdzającego, że w 2015 r. Skarżący posiadał [...] szt. kur nieśnych. Niezależnie więc od tego, że informacja taka nie została ujęta w poprawionym wykazie producentów (dokumencie urzędowym) oraz od tego, że pismo to nie zostało sporządzone i złożone w trakcie postępowania przed organami ARiMR, wskazana ilość zwierząt także nie spełnia wymogu do przyznania przedmiotowej płatności.

Również przedłożona przez Skarżącego kopia fragmentu nieopisanego bliżej opracowania (bez podpisu), zawierająca przykładowy sposób wyliczania wskaźnika DJP EKO nie mogła mieć żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy także dlatego, że dotyczy ona bydła i konia, a więc zwierząt nie występujących w sprawie.

Prawidłowo też organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że powyższe stwierdzenia nie wykluczają ewentualnego wznowienia postępowania, jeżeli Skarżący podejmie skuteczne kroki zmierzające do zmiany zapisów ww. wykazu producentów. Organ wskazał też, że jeżeli zatem JC przekaże Prezesowi Agencji korektę wykazu, z której będzie wynikało, iż pogłowie zwierząt posiadanych przez Skarżącego odpowiada twierdzeniom zawartym w odwołaniu i skardze, "Dyrektor ZOR Agencji nie będzie się uchylał od obowiązku wznowienia postępowania i ponownego rozpatrzenia tak zmienionego materiału dowodowego".

Sąd nie stwierdził zatem, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Tym bardziej, nie można stwierdzić, że decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem prawa lub naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego – co zarzucono w skardze.

Wprawdzie uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest bardzo zwięzłe, nie oznacza to jednak, że organ odwoławczy naruszył przepisy art. 107 k.p.a., w szczególności, aby było ono niezrozumiałe dla Strony i zawierało istotne błędy merytoryczne – jak zarzuca Skarżący. Przede wszystkim zauważyć wypada, że Strona w odwołaniu zaskarżyła decyzję organu I instancji jedynie w części odmawiającej przyznania opłatności do pakietu 11, co z natury rzeczy zawęziło problematykę wymagającą rozważenia przez organ II instancji. W odniesieniu natomiast do zaskarżonej części, w uzasadnieniu decyzji organu II instancji wskazano fakty które organ uznał za udowodnione (posiadanie przez Stronę [...] kur), dowód na którym organ się oparł (wykaz producentów) i przyczyny dla których odmówił mocy dowodowej oświadczeniu Strony zawartemu w odwołaniu (ww. wykaz posiada moc dowodu urzędowego) oraz przytoczył brzmienie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przepisów prawa. W żaden sposób nie można więc uznać, że organ odwoławczy naruszył przepisy art. 107 k.p.a. w stopniu który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nakazujący uchylenie tej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy przez organ ARiMR.

Zauważyć też wypada, że na zarzuty które pojawiły się dopiero w skardze oraz na obszerną argumentację mającą ją uzasadniać organ odwoławczy w sposób szczegółowy i przekonujący odniósł się w odpowiedzi na skargę.

Dodatkowo odnosząc się zatem do ww. zarzutów dotyczących naruszenia zasad "modelowego" postępowania w sprawach o przyznanie płatności ekologicznych, stwierdzić ponownie należy, że odmowa przyznania przedmiotowych płatności nie została spowodowana bezczynnością organu ARiMR - którego pracownik w dniu przyjmowania wniosku (09.06.2015 r.) nie udzielił Stronie "żądanych" (ustnie) pouczeń co do obowiązku posiadania zwierząt (zarzut taki pojawił się dopiero w skardze) a następnie "niezwłocznie" nie poinformował Strony, że wniosek "nie czyni zadość wymaganiom" i nie wezwał jej do usunięcia (do 10.07.2015 r.) "stwierdzonych braków" – jak twierdzi Skarżący, lecz faktem niewykazania w ww. wykazie producentów posiadania przez Stronę (i to w wymaganym okresie) odpowiedniej ilości zwierząt przewidzianej w przepisach o płatności ekologicznej.

Jak wskazano powyżej organ ARiMR nie miał żadnych (prawnych ani faktycznych) podstaw do stwierdzenia nieprawidłowości wniosku i do żądania usunięcia jego braków. Również powoływany w skardze fakt sporządzenia przez skarżącego Rolnika planu działalności ekologicznej, w którym miał on wykazać posiadanie [...] kur niosek, a którym – jak wskazano w odpowiedzi na skargę - organ ARiMR nie dysponował, nie mógł wpłynąć na zmianę oceny prawidłowości postępowania organu ARiMR a tym samym i legalności zaskarżonej decyzji. Do dnia 18 sierpnia 2016 r. wnioskodawcy nie przedkładali bowiem organom Agencji planu w żadnej, choćby najbardziej ograniczonej, formie. Dopiero od tej daty (zgodnie z § 19 ust. 4a rozporządzenia ekologicznego, dodanym nowelizacją z 11 sierpnia 2016 r.), producenci rolni obowiązani są przedkładać Agencji jedynie niektóre informacje z takiego planu, tj.: dane rolnika realizującego zobowiązanie ekologiczne oraz jego podpis, dane doradcy rolnośrodowiskowego, przy którego udziale został sporządzony plan działalności ekologicznej, oraz jego podpis oraz wykaz pakietów lub wariantów, w ramach których rolnik realizuje zobowiązanie ekologiczne. Niewątpliwie więc, ani przed 18 sierpnia 2016 r., ani po tej dacie organ ARiMR nie miał możliwości stwierdzenia, czy wniosek o przyznanie płatności jest niekompletny lub niezgodny z zapisami planu, w szczególności w odniesieniu do faktu posiadania określonej (w przeliczeniu na DJP) liczby zwierząt w gospodarstwie. W istocie, stwierdzenia tego Skarżący nie podważa, wskazując, iż organ do dnia przekazania mu wyników kontroli przez jednostkę certyfikującą nie posiadał wiedzy o ilości zwierząt w gospodarstwie Skarżącego, bowiem "zgodnie z § 19 ust. 4a rozporządzenia ekologicznego, rolnik składa do organu Agencji kopie stron planu działalności ekologicznej, na których zawarte są jedynie informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 załącznika nr 3 – z których nie wynika ilość posiadanych zwierząt". Przypomnieć jednak należy, że przed 18 sierpnia 2016 r. nie istniał nawet taki ograniczony obowiązek przedkładania Agencji omawianego planu.

Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) orzekł o oddaleniu skargi.