Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1143/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 200,  art. 206
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od lutego do grudnia 2007 r. postanawia: zasądzić od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz skarżącego kwotę 417 (słownie: czterysta siedemnaście) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 17 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi J. M. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., uchylił zaskarżoną decyzję, orzekł, że nie podlega ona wykonaniu oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz skarżącego kwotę 297 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż jego powodem jest brak w decyzji organu odwoławczego, utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, odniesienia się do kwestii wprowadzenia do obrotu przez skarżącego 4011,74 litrów oleju opałowego o nieokreślonym źródle pochodzenia. Narusza to zdaniem Sądu zasadę dwuinstancyjności postępowania. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że kwota należna podatku akcyzowego z tytułu wprowadzenia wskazanej ilości oleju opałowego do obrotu wynosi 931 zł. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie Sąd nie dostrzegł naruszenia prawa. W końcowej części uzasadnienia wskazano, że podstawę rozstrzygnięcia o kosztach stanowił art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej: ppsa.

Na skutek zażalenia wywiedzionego przez pełnomocnika skarżącego, żądającego zmiany orzeczenia w części poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego dalszej części należnej kwoty, tj. 6.200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r., I GZ 128/10, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę zwrotu kosztów postępowania do ponownego rozpoznania przez WSA we Wrocławiu. W motywach orzeczenia zauważono, że w uzasadnieniu wyroku powołano się na art. 200 ppsa, który w przypadku uwzględnienia skargi przewiduje zwrot kosztów postępowania. Z kolei treść zaskarżonego postanowienia wskazuje, iż kwota 297 zł stanowi częściowy zwrot kosztów postępowania. Zatem podstawy takiego rozstrzygnięcia należy doszukiwać się w dyspozycji art. 206 ppsa, którego jednak nie powołano w uzasadnieniu orzeczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zatem w postępowaniu przed wojewódzkim sadem administracyjnym zasadą jest zwrot kosztów postępowania stronie skarżącej w przypadku uwzględnienia wniesionej skargi. Do obowiązków sądu I instancji należy również rozpoznanie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w przypadku, gdy wniosek taki został sformułowany przez stronę we wnoszonym zażaleniu, a postępowanie wywołane tym środkiem doprowadziło do uchylenia zaskarżonego przez nią orzeczenia (por. postanowienie NSA z 25 lipca 2005 r., II OSK 552/05).

Z kolei na mocy art. 206 ppsa w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.

Ocena stanu faktycznego niniejszej sprawy w świetle powołanych przepisów wymaga przede wszystkim prawidłowego ustalenia wysokości kosztów postępowania poniesionych przez skarżącą, niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw. Taki charakter posiadały: 1) wpis od skargi w kwocie 1.880 zł, 2) wpis od zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w kwocie 100 zł, 3) opłata skarbowa od pełnomocnictwa, 4) wynagrodzenie radcy prawnego. Charakteru takiego nie posiada uiszczona przez stronę tytułem wpisu od zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych kwota 100 zł. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 227 § 1 i 2 ppsa nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego lub postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zatem uiszczona kwota, jako nienależna, winna zostać zwrócona skarżącemu w oparciu o art. 225 ppsa.

Określając wysokość wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi należy odwołać się do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: rozporządzenie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 93.984 zł, a zatem ewentualnie należne z tego tytułu wynagrodzenie radcy prawnego, stosownie do § 6 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia wynosi 3.600 zł. Z kolei w przypadku postępowania zażaleniowego przepisy rozporządzenia - § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) – przewidują wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 120 zł.

Oceniając zasadność zwrotu wskazanych kosztów sądowych, na uwadze należy mieć również powyżej przedstawione zasady dokonywania ich zwrotu. Oba postępowania (o charakterze incydentalnym wobec postępowania głównego) wszczęte zażaleniami, tj. na postanowienie w przedmiocie wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz na postanowienie zasądzające skarżącemu kwotę 297 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów, doprowadziły do uchylenia zaskarżonych orzeczeń. Wobec tego Sąd uznał, że – stosownie do art. 200 ppsa - na rzecz strony skarżącej należy zasądzić zwrot wszystkich uzasadnionych kosztów poniesionych na etapie tych postępowań. Na kwotę tę składa się wpis od zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania zaskarżonego aktu (100 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika (2 x 120 zł).

Z kolei z uwagi na jedynie częściowe uwzględnienie skargi i to w zakresie niewspółmiernym do wartości przedmiotu sporu (poniżej 1%), Sąd uznał za zasadne zasądzenie od organu części poniesionych przez stronę skarżącą kosztów, co znajduje podstawę w treści art. 206 ppsa. Nie budzi bowiem wątpliwości, iż z sytuacją częściowego uwzględnienia skargi mamy do czynienia również w przypadku, gdy dochodzi do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, jednakże podstawą takiego orzeczenia była konieczność przekazania sprawy organowi z uwagi na zakwestionowanie przez sąd zgodności z prawem określenia lub ustalenia tylko niewielkich kwot wynikających z zaskarżonego aktu organu administracji. W oparciu o wskazaną proporcję i w odniesieniu do wysokości poniesionych kosztów (wpis w wysokości 1.880 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 3.600 zł) Sąd uznał, że należny jest zwrot kwoty 60 zł.

Sąd zasądził zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w całości, gdyż złożenie tego dokumentu warunkowało występowanie radcy prawnego tak w postępowaniu głównym, jak też w postępowaniach wywołanych wniesieniem środków zaskarżenia w postaci zażalenia.

Z tych przyczyn i na podstawie wskazanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.