Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1035/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 80 ust. 1 i  art. 81
journal: Dz.U. 2021 poz 2373
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 listopada 2022 r. sprawy ze skargi T. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 11 maja 2022 r. nr SKO.OS/41.9/175/2022/4579/KS w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 maja 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium" lub "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) - dalej: "k.p.a." po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez T. z siedzibą w O. (dalej: "T.", lub "skarżące") od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta G. (dalej: "Prezydent" lub "organ I instancji") z dnia 1 marca 2022 r., Nr [...] w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Rozbudowa istniejącej ciepłowni o blok parowy z kotłem wielopaliwowym wytwarzającym ciepło i energię elektryczną w wysokosprawnej kogeneracji planowania do realizacji na terenie P. – G. Sp. z o.o. w G. przy ul. [...] " – dalej: "P," lub "wnioskodawca", utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja Prezydenta została wydana w następującym stanie faktycznym.

Pismem z dnia 25.05.2021 r. P. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Rozbudowa istniejącej ciepłowni o blok parowy z kotłem wielopaliwowym wytwarzającym ciepło i energię elektryczną w wysokosprawnej kogeneracji planowana do realizacji na terenie P. – G. Sp. z o.o. w G. przy ul. [...]".

Przedsięwzięcie polega na budowie bloku kogeneracyjnego z wielopaliwowym kotłem rusztowym, w którym spalane będą odpady w ilości powyżej 100 Mg dziennie i jako instalacja do termicznego przekształcania odpadów zostało zakwalifikowane, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1839), do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2373 ze zmianami) – dalej: "u.o.o.ś", dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko przed uzyskaniem decyzji wymienionych w art. 72 u.o.o.ś., wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Organem właściwym do przeprowadzania tego postępowania zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 4 u.o.o.ś. był Prezydent Miasta G. i na podstawie art. 73 ust. 1 u.o.o.ś. wszczął postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (zawiadomienie z dnia 11.06.2021 r., pismo znak: [...]).

Wnioskodawca do wniosku, zgodnie z art. 74 u.o.o.ś., dołączył poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, mapę z zaznaczonym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie i z zaznaczonym obszarem jego przewidywanego oddziaływania, wypisy z ewidencji gruntów dla działek objętych zakresem inwestycji i obszarem oddziaływania. Dołączył także analizę kosztów i korzyści dla przedmiotowego zadania, marzec 2021 r. - opracowaną przez zespół projektantów pod kierunkiem mgr inż. S.R. z Przedsiębiorstwa [...] "R." S.R. oraz Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko S. Sp. z o.o. W toku postępowania w związku z wezwaniami organów uzgadniających i opiniujących wnioskodawca przy pismach z dnia 03.09.2021 r. i z dnia 04.11.2021 r. złożył wyjaśnienia do raportu wrzesień 2021 r. i wyjaśnienia do raportu listopad 2021 r.

W związku z powyższym na Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia (dalej: "Raport") składa się:

- Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, K., maj 2021 r. - wykonany przez S. Sp. z o.o., opracowanie podpisał: M.M..

- Wyjaśnienia do raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, K., wrzesień 2021 r. - wykonane przez S. Sp. z o.o., w związku z wezwaniem Marszałka Województwa Śląskiego, Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. - złożone przy piśmie z dnia 03.09.2021 r.

- Wyjaśnienia do raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, K., listopad 2021 r. - wykonane przez S. Sp. z o.o., po wezwaniu Marszałka Województwa Śląskiego - złożone przy piśmie z dnia 04.11.2021 r.

Organ I instancji na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3 i pkt 4 u.o.o.ś. pismami z dnia 11.06.2021 r., z dnia 07.09.2021 r. i z dnia 05.11.2021 r. zwrócił się o wydanie uzgodnień i opinii do właściwych organów uzgadniających i opiniujących inwestycję tj. do: Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (dalej: "RDOŚ"), Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. (dalej: "PPIS"), Marszałka Województwa Śląskiego (dalej: "Marszałek")", Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "RZGW").

W oparciu o całość zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji uzyskał wymagane zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.o.ś. uzgodnienia i opinie. W trybie art. 77 ust 1 pkt 1 i pkt 4 u.o.o.ś. Prezydent Miasta G. uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z:

- RDOŚ - postanowienie z dnia 26.11.2021., znak: [...]

- RZGW - postanowienie [...] z dnia 15.10.2021 r. i pismo z dnia 13.12.2021 r., w którym RZGW podtrzymał swoje stanowisko w wydanym wcześniej postanowieniu.

W trybie art. 77 ust. 1 pkt 3 u.o.o.ś. organ uzyskał pozytywną opinię wraz z warunkami realizacji inwestycji Marszałka - postanowienie nr [...] z dnia 16.12.2021 r., znak sprawy: [...], znak pisma: [...].

W wyniku wystąpień Prezydenta, w terminie określonym w art. 77 ust. 6 u.o.o.ś. (to znaczy w terminie 30 dni od odbioru wystąpień organu), PPIS nie wydał opinii w trybie art. 77 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. Zgodnie z art. 78 ust. 4 u.o.o.ś. niewydanie przez właściwe organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 pkt 2 w terminie, o którym mowa w art. 77 ust. 6, traktuje się jako brak zastrzeżeń.

W oparciu o uzyskane w trybie art. 77 ust. 1 u.o.o.ś. uzgodnienia (wiążące organ) i opinie, na podstawie analizy przedstawionej w Raporcie określone zostało oddziaływanie, a także potencjalne zagrożenia związane z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Zdefiniowane zostały również warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia zapewniające ochronę środowiska.

W prowadzonej analizie uwzględniono, że inwestycja realizowana będzie na terenie P. znajdującego się w G. przy ul. [...].

Na przedmiotowym terenie P. eksploatuje instalację do spalania paliw o łącznej mocy cieplnej wprowadzonej w paliwie 424,7 MWt. Ciepło dostarczane jest do miejskiego systemu grzewczego w wodzie cieplnej na cele:

- grzewczo - wentylacyjne (c.o.) oraz przygotowania ciepłej wody użytkowej w sezonie grzewczym,

- ciepłej wody użytkowej w sezonie letnim.

Istniejąca na terenie P. instalacja do spalarnia paliw objęta jest pozwoleniem zintegrowanym udzielonym decyzją Wojewody Śląskiego ze zmianami oraz decyzjami Marszałka Województwa Śląskiego.

W ramach rozszerzenia działalności P. planuje budowę nowego bloku kogeneracyjnego do wytwarzania w skojarzeniu ciepła i energii elektrycznej, co pozwoli na zwiększenie wydajności cieplnej, efektywności energetycznej zakładu oraz ograniczenie spalanego węgla kamiennego i zakupu energii elektrycznej na potrzeby własne od operatorów zewnętrznych.

W projektowanym bloku kogeneracyjnym z wielopaliwowym kotłem rusztowym będą spalane paliwa alternatywne, osady ściekowe i rozdrobniona frakcja z odpadów wielogabarytowych, które stanowią odpady, w ilości powyżej 100 Mg dziennie.

Realizacja planowanego przedsięwzięcia będzie wymagała zmiany warunków pozwolenia zintegrowanego dla instalacji spalania paliw, poprzez uzyskanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów i zwiększenie wydajności instalacji. W opinii Marszałka planowana inwestycja stanowi istotną zmianę istniejącej instalacji. Marszałek Województwa Śląskiego jest organem właściwym do wydania pozwolenia zintegrowanego.

Teren planowanej inwestycji obejmuje działki nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], obręb [...] w G.

Teren inwestycji znajduje się na obszarze, dla którego od dnia 18 marca 2006 r. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w południowo-wschodniej części miasta G., obejmującego dzielnicę przemysłowo-mieszkaniową w rejonie ul. [...] i [...] (uchwała nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] r., Dz. Urz. Woj. Śląskiego nr [...] z dnia [...]r., poz. [...]) – dalej: "m.p.z.p."

Inwestycja realizowana będzie na terenie oznaczonym symbolami:

- 1 TC, czyli obiekty i urządzenia zaopatrzenia w energię cieplną, w tym składy, na terenie oznaczonym tym symbolem powstaną wszystkie budynki i urządzenia związane z projektowanym blokiem kogeneracyjnym,

- 4 Un, czyli tereny usług różnych, w tym zabudowy produkcyjnej, na terenie oznaczonym tym symbolem zostaną wybudowane droga dojazdowa i plac manewrowo-magazynowy.

W wyniku analizy zapisów m.p.z.p. organ I instancji uznał, że lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W związku z art. 28 k.p.a. i art. 74 ust 1 pkt 3 i 3a pkt 1 u.o.o.ś., za strony postępowania organ uznał wnioskodawcę oraz właścicieli nieruchomości, na których planowana jest inwestycja i znajdujących się w obszarze oddziaływania. Prezydent, stosując zasadę wyrażoną w art. 10 § 1, art. 61 § 4 i art. 106 § 2 k.p.a. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, o wystąpieniach do organów opiniujących i umożliwił stronom czynny udział w postępowaniu na każdym jego etapie. Ponieważ ustalona liczba stron przekraczała 10, w związku z art. 74 ust. 3 pkt 1 u.o.o.ś. organ w celu zawiadamiania stron postępowania zastosował art. 49 k.p.a. co oznacza, że wszystkie strony biorące udział w postępowaniu były zawiadomione poprzez obwieszczenie o wszczęciu postępowania, o czynnościach podejmowanych przez organ i o możliwości złożenia uwag, wniosków i zastrzeżeń do zebranego materiału dowodowego. Obwieszczenia zamieszczane były w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w G. i na elektronicznej tablicy ogłoszeń w holu Urzędu. Doręczenia pism wnioskodawcy organ realizował zgodnie z art. 39 K.p.a. - przez pocztę za pokwitowaniem. Potwierdzenia doręczeń znajdują się w aktach sprawy. Strony nie zgłosiły uwag, wniosków ani żądań w sprawie.

W oparciu o regulacje wynikające z art. 59 ust. 1 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.o.o.ś. dla planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko organ w ramach prowadzonego postępowania w sprawie wydania niniejszej decyzji przeprowadził ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Zgodnie z art. 79 ust. 1 u.o.o.ś. organ I instancji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu. W myśl art. 33 u.o.o.ś. i zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 11 u.o.o.ś. Prezydent podał do publicznej wiadomości: w Biuletynie Informacji Publicznej, na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w G. oraz w miejscu planowanego przedsięwzięcia, informację o przystąpieniu do prowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, w której wskazał miejsce i termin składania uwag, wniosków i zastrzeżeń w sprawie (informacja z dnia 11.06.2021 r. oraz informacja z dnia 15.12.2022 r.).

W wyznaczonych przez organ terminach konsultacji społecznych nie wpłynęły uwagi, wnioski ani zastrzeżenia w sprawie.

W toku postępowania T., z siedzibą: ul. [...], [...], na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. jako organizacja społeczna i art. 44 ust. 1 u.o.o.ś. jako organizacja ekologiczna, wnioskiem z dnia 05.10.2021 r. wystąpiło o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Swój udział w postępowaniu T. uzasadniło celami statutowymi i interesem społecznym, które są zapisane w KRS T. W konsekwencji złożonego wniosku i oceny treści statutu stowarzyszenia Prezydent dopuścił je do udziału w postepowaniu na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu.

Zgodnie z wymaganiami art. 21 u.o.o.ś. dane o wniosku i decyzji organ I instancji umieścił w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach o środowisku i jego ochronie oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w G.

Zgodnie z art. 77 §1 k.p.a. Prezydent przed wydaniem niniejszej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w sprawie.

Na podstawie analizy przeprowadzonej w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, określone zostało oddziaływanie a także potencjalne zagrożenia związane z realizacją przedsięwzięcia. Zdefiniowane zostały również warunki eksploatacji i budowy przedsięwzięcia zapewniające ochronę środowiska, przedsięwzięcie zostało pozytywnie zaopiniowane przez PPIS i Marszałka oraz uzgodnione przez RDOŚ w K. i RZGW. Zgodnie z działem III u.o.o.ś. zapewniono możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Warunki dotyczące ograniczenia oddziaływania inwestycji na środowisko zostały poddane ocenie i uwzględnione przy określeniu warunków realizacji inwestycji.

W związku ze spełnieniem przez Wnioskodawcę w ocenie organu I instancji wymogów formalnych do uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia po przeprowadzeniu, zgodnie z działem V u.o.o.ś., procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ I instancji decyzją z dnia 1 marca 2022 r. ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia

W odwołaniu od powyższej decyzji T. zarzuciło jej:

1. Obrazę art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. poprzez ustalenie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia pomimo niegodności jego lokalizacji z m.p.z.p.

2. Obrazę art. 81 ust. 1 u.o.o.ś. w zw. z art. 185 ust. 1 pkt 1 ustawy z 24 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1973 ze zm.) – dalej: "p.o.ś." pomimo braku możliwości realizacji inwestycji w wariancie proponowanym przez inwestora, a także w wariancie alternatywnym, wobec niezgodności inwestycji z Wojewódzkim Planem Gospodarki Odpadami Województwa Śląskiego (dalej: "WPGO");

3. Obrazę art. 17, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 699 ze. zm.) – dalej: "u.o.o.", poprzez brak ustalenia czy odpady proponowane do spalenia w instalacji mogą być zagospodarowane w inny sposób, zgodny z hierarchią sposobów postępowania z odpadami;

4. Obrazę art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez niedokonanie oceny założeń przyjętych przez inwestora w Analizie Kosztów i Korzyści w aspekcie opłat za emisje CO2;

5. Obrazę art. 82 ust. 4 u.o.o.ś. poprzez zaniechanie nałożenia obowiązku prowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 u.o.o.ś. pomimo, że organ w wielu aspektach poprzestanie na wskazaniu, że ich ocena nastąpi przy wydawaniu decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 u.o.o.ś.

W konsekwencji zgłoszonych zarzutów wniósł na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. o uchylenie zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy poprzez odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wskazaną już na wstępie decyzją Kolegium utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium, wskazało, że raz jeszcze przeprowadziło postępowanie w przedmiotowej sprawie i ustaliło, że decyzja z dnia 1 marca 2022 r., Nr [...] organu I instancji jest prawidłowa i zasługuje na pozostawienie w obrocie prawnym.

Kolegium stwierdziło, że postępowanie organu I instancji nie zostało dotknięte uchybieniami wpływającymi na wynik postępowania, a zebrany materiał dowodowy pozwała na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie.

Organ odwoławczy uznał postępowanie organu I instancji za prawidłowe i zgodnie z przepisami prawa. Kolegium wskazało, że w oparciu o akta sprawy przekazane przez organ I instancji, dokonało takich samych ustaleń jak organ I instancji. Następnie Kolegium opisało charakterystykę wnioskowanego przedsięwzięcia. W ocenie Kolegium planowana inwestycja prawidłowo została przez organ I instancji zakwalifikowana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w oparciu o zapisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839). Stosownie zatem do treści art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o środowiskowych uwarunkowaniach koniecznym było wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co prawidłowo zostało przez organ I instancji wykonane.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Katowicach lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Kolegium stwierdziło, że organ I instancji właściwie przeprowadził postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, o którym mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. W ramach tegoż postępowania organ I instancji wystąpił do organów współdziałających. Przy orzekaniu organ I instancji uwzględnił wszystkie wnioski sformułowane w trakcie postępowania przez organ uzgadniający - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. w postanowieniu z dnia 26 listopada 2021 r. znak [...], ponieważ były dla niego wiążące. Organ I instancji wziął również pod uwagę wszystkie wskazania Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G., a wynikające z postanowienia z dnia 15 października 2021 r. znak [...]. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie wypowiedział się w terminie o jakim mowa w art. 77 ust. 6 ustawy, co oznacza brak zastrzeżeń do oceny oddziaływania na środowisko.

W trybie art. 77 ust. 1 pkt 3 ustawy organ I instancji uzyskał również pozytywną opinię Marszałka z dnia 16 grudnia 2021 r., Nr [...].

Kolegium uznało także, że informacje dostępne w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko są wystarczające, aby ocenić oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Nadto raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko spełnia wszelkie wymagania ustawowe.

Kolegium wskazało, że organ I instancji prawidłowo ustalił zasięg oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i zapewnił stronom czynny udział w postępowaniu. W ocenie Kolegium organ I instancji w uzasadnieniu decyzji opisał udział stron oraz udział społeczeństwa w postępowaniu i odniósł się do uwag wniesionych przez strony postępowania.

Odnosząc się z kolei do treści odwołania (błędnie: S. zamiast T. z siedzibą w O.) Kolegium stwierdziło, że argumenty zawarte w ww. odwołaniu nie są zasadne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach po przeprowadzeniu postępowania w sprawie nie stwierdziło wadliwości postępowania organu I instancji, w zakresie wskazanym w wyżej przywołanym odwołaniu i nie potwierdziło występowania wskazanych w tymże odwołaniu uchybień. W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja organu I instancji nie zawiera ww. wad, czego konsekwencją jest utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy. Tym samym Kolegium uznało zarzuty odwołania za niezasadne.

Skargę na decyzję Kolegium wywiodło do tut. Sądu T. Zakwestionowanemu rozstrzygnięciu skarżące zarzuciło obrazę przepisów postępowania, a to:

1. Naruszenie art. 138 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 15 k.pa. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, gdyż zaskarżona decyzja jedynie ocenia postępowanie pierwszoinstancyjne, a nie jest ponownym rozpatrzeniem sprawy przez organ odwoławczy i w ogóle nie odnosi się do zarzutów odwołania.

Ponadto zarzuciło obrazę prawa materialnego:

1. Obrazę art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. poprzez ustalenie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia pomimo niegodności jego lokalizacji z m.p.z.p.;

2. Obrazę art. 81 ust. 1 u.o.o.ś. w zw. z art. 186 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. pomimo braku możliwości realizacji inwestycji w wariancie proponowanym przez inwestora, a także w wariancie alternatywnym, wobec niezgodności inwestycji z dalej WPGO oraz niezgodności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088;

3. Obrazę art. 17, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dn. z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez brak ustalenia czy odpady proponowane do spalenia w instalacji mogą być zagospodarowane w inny sposób, zgodny z hierarchią sposobów postępowania z odpadami;

4. Obrazę art. 7 w związku z art. 77 k.p.a poprzez niedokonanie oceny założeń przyjętych przez inwestora w Analizie Kosztów i Korzyści w aspekcie opłat za emisje CO² oraz nie odniesienie się do kosztów najlepszych dostępnych technologii;

5. Obrazę art. 82 ust. 4 u.o.o.ś. poprzez zaniechanie nałożenia obowiązku prowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,10,14 i 18 u.o.o.ś. pomimo, że organ w wielu aspektach poprzestanie na wskazaniu, że ich ocena nastąpi przy wydawaniu decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 u.o.o.ś.

Z uwagi na powyższe zarzuty wniosło o:

1. uchylenie decyzji organów obu instancji,

2. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego,

3. rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym (zrzeczenie się prawa do rozprawy).

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), stanowiąc, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). W myśl art. 134 § 1 tej ustawy sądy te rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wbrew zarzutom skargi, organy administracji obu instancji rozstrzygając niniejszą sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami k.p.a. oraz zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego. W ocenie Sądu, organy obu instancji poczyniły wszelkie starania celem wszechstronnego i wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie prowadzonego postępowania dotyczącego określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Postępowanie wyjaśniające zostało zatem przeprowadzone zgodnie z wymogami wynikającymi z dyspozycji art. 7, art. 8, art. 77 oraz art. 80 k.p.a.

Kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje wydane zostały po przeprowadzeniu postępowania w trybie i na zasadach określonych w u.o.o.ś. Z punktu widzenia art. 71 ust. 2 pkt 2 oraz 59 ust. 1 w zw. z art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. kluczowe znaczenie w sprawie miało ustalenie, do jakiej kategorii przedsięwzięć zalicza się inwestycja, albowiem dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obligatoryjne. Jednocześnie realizacja planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Inwestycja objęta wnioskiem należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71), istnieje więc obowiązek uzyskania przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji.

Zgodnie z art. 61 ust. 2 u.o.o.ś. ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia.

Według art. 3 ust. 1 pkt 8 u.o.o.ś. przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:

- weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

- uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

- zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postepowaniu.

W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 u.o.o.ś.).

Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.o.ś., jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W niniejszej sprawie oba organy ostatecznie pozytywnie zaopiniowały realizację planowanego przedsięwzięcia.

Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 u.o.o.ś.).

Na mocy art. 80 ust. 1 u.o.o.ś., jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji art. 81 u.o.o.ś. wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie:

1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2),

2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy, o których mowa a art. 77 ust. 1 u.o.o.ś.,

3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 u.o.o.ś.),

4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 u.o.o.ś.),

5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 u.o.o.ś.).

W ocenie Sądu, postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest postępowaniem skomplikowanym zawierającym w sobie duży ładunek wiedzy specjalistycznej, której nie posiadają organy administracji. Przykładem dokumentu, który bazuje na wiedzy specjalistycznej jest raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Raport jest dokumentem prywatnym, ale opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne. Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń może nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora (vide: wyroki w sprawach: II OSK 844/16 z 28 października 2016 r.; II SA/Kr 795/16 z 19 września 2016 r., II SA/Sz 1496/15 27 kwietnia 2016 r. - dostępne w CBOSA). Inaczej rzecz ujmując, każdorazowo zarzuty i zastrzeżenia strony wobec ustaleń raportu nie mogą być gołosłowne, a powinny zostać poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże wady raportu. Kontrdowody przeciwko specjalistycznemu raportowi powinny reprezentować wartość merytoryczną na co najmniej równym poziomie kompleksowości, a nie stanowić uwag negujących założenia w nim zawarte, niepopartych głębszą analizą (vide wyrok II SA/Bd 750/14 z 11 lutego 2015 r., CBOSA). Raport powinien być spójny, rzetelny i kompleksowy i powinien zostać poddany ocenie przez prowadzące postępowanie organy. Zaś sąd administracyjny nie może poddawać ocenie merytorycznej ustaleń faktycznych raportu, jeśli ocena ta wymaga wiadomości specjalnych. W kontrolowanej sprawie organy dokonały należytej oceny raportu Sąd tą ocenę podziela.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w sprawie nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia.

Dokonując oceny zgłoszonych przez T. zarzutów Sąd uznaje je za nieuzasadnione.

W ocenie Sądu zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 ust.1 i 2 k.p.a w zw. z art. 15 k.p.a. jest nietrafiony. Sąd zgadza się z przywołanym w uzasadnieniu skargi twierdzeniem, że organ II instancji jest organem merytorycznym. Jednocześnie jednak jest on organem kontrolującym postępowanie organu I instancji na co wskazuje wyraźnie treść art. 138 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy dokonał oceny zebranego w sprawie materiału i przebiegu postępowania zarówno pod kątem przepisów procesowych jak i materialnoprawnych. Konsekwencją tej oceny było uznanie, że organ I instancji wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach planowanej inwestycji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Uznał jednocześnie, że zgłoszone przez Skarżącą zarzuty in gremio nie zasługują na uwzględnienie. Błąd w nazwie Skarżącej nie świadczy, że decyzja organu odwoławczego dotyczyła innej sprawy administracyjnej, co wynika z pełnej treści uzasadnienia decyzji organu odwoławczego.

Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem Skarżącego, że rozbudowa ciepłowni o nowy blok kogeneracyjny z kotłem wielopaliwowym wymaga lokalizacji na terenie oznaczonym "O" (gospodarka odpadami). Zdaniem Sądu w realiach rozpatrywanej sprawy rozbudowa istniejącej i funkcjonującej ciepłowni o wyżej opisany blok kogeneracyjny nie powoduje konieczności zmiany przeznaczenia terenu, na którym istnieje już obiekt wytwarzający energię cieplną. Jak ustalił Sąd, zgodnie z § 8 pkt 16 uchwały w sprawie m.p.z.p. przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem 1TC i 2TC to tereny ciepłowni. Przeznaczenie podstawowe tych terenów to "a) obiekty i urządzenia zaopatrzenia w energię cieplną, w tym składy." a przeznaczenie uzupełniające to "a) obiekty biurowe i administracyjne, b) zabudowa gospodarcza (garaże, budynki pomocnicze), c) sieci i urządzenia uzbrojenia terenu oraz dojazdy, d) zieleń urządzona. Jednocześnie Rada określiła w pkt 3 powołanego wyżej paragrafu zasady zabudowy i zagospodarowania terenu: "a) utrzymanie, przebudowa i rozbudowa istniejącej ciepłowni oraz zabudowy i urządzeń towarzyszących ciepłowni, w tym sieci uzbrojenia terenu i głównego punktu zasilania, b) zachowanie linii rozgraniczających ulicy [...] jak określono na rysunku planu oraz w §17 uchwały." Rozbudowa istniejącej ciepłowni o kocioł wielopaliwowy spalający m.in. niektóre rodzaje odpadów spełnia niewątpliwie cechy współwspalarni odpadów (art. 3 ust.1 pkt 31 u.o.o.), ponieważ głównym celem tego przedsięwzięcia (co wynika z akt sprawy) planowanego na terenie istniejącej i działającej ciepłowni ma być wytwarzanie energii cieplnej przy okazji termicznego przekształcania odpadów. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że projektowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym m.p.z.p.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 81 u.o.o.ś Sąd stwierdza, że podniesiony zarzut jest niezasadny. Z materiału dowodowego sprawy wynika bowiem, że inwestycja będzie realizowana w wariancie proponowanym przez inwestora (str.11-12 raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, str. 19 decyzji organu I instancji). Fakt ewentualnej niezgodności planowanej inwestycji z zapisami WPGO jest także chybiony, ponieważ WPGO nie jest aktem prawa miejscowego i brak jest wymogu wynikającego z przepisów prawa powszechnie obowiązującego aby planowane inwestycje związane z termicznym przekształcaniem odpadów były z takim planem zgodne. Plany gospodarki odpadami mają charakter planistyczny, kierunkowy i nie narzucają inwestorom żadnych formalnych ograniczeń.

Sąd uznaje za chybiony zarzut naruszenia art. 17, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 u.o.o.ś poprzez brak ustalenia czy odpady proponowane do spalenia w instalacji mogą być zagospodarowane w inny sposób, zgodny z hierarchią sposobów postępowania z odpadami. W ramach postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji brak jest wymogu ustalania czy odpady mające ulec termicznemu przekształceniu w projektowanej instalacji mogą być zagospodarowane w inny sposób przez podmioty wytwarzające te odpady.

Chybiony jest również zarzut naruszenia przez organy orzekające w sprawie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niedokonanie oceny założeń przyjętych przez inwestora w Analizie Kosztów i Korzyści w aspekcie opłat za emisje CO². Brak takiej oceny zadaniem Sądu nie narusza żadnego z przepisów prawa materialnego, które mogłoby skutkować uznaniem, że organy orzekające w sprawie dopuściły się istotnego naruszenia prawa. Warto przy tej okazji wspomnieć, że organy orzekające w sprawie oceniają planowaną inwestycję pod względem jej zgodności z prawem a nie pod względem celowości czy gospodarności.

Zarzut obrazy art. 82 ust. 4 u.o.o.ś. Sąd również uznał za niezasadny ponieważ zgodnie z brzmieniem tego przepisu organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji zobowiązany jest do przedstawienia stanowiska w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 u.o.o.ś. Takie stanowisko zostało zawarte w pkt IV i V decyzji organu I instancji.

Reasumując, w ocenie Sądu uzasadnienie kwestionowanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach spełnia wymogi przewidziane w przepisach art. 82 ust. 1 u.o.o.ś., albowiem zawiera wszystkie elementy tam określone. Załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia, która jest odzwierciedleniem karty informacyjnej przedsięwzięcia (art. 3 ust. 1 pkt 5 u.o.o.ś.) zawierającej podstawową informację o przedsięwzięciu. Organ dał w uzasadnieniu wyraz dokonanej analizie informacji zawartych w raporcie, uwzględnił stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego.

W opisanych okolicznościach, nie stwierdzając naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.

-----------------------

9