Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3066/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Inspektor Kontroli Skarbowej~Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 191, art. 122, art. 187, art. 241 par. 2 , art. 243 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 202 par. 4
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowań zakończonych decyzjami ostatecznymi w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r., 2003 r., 2004 r., 2005 r., podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r., 2003 r., 2004 r. i 2005 r. oraz podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2002 r., 2003 r. i 2004 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej (dalej "GIKS") decyzją z [...] maja 2010r. po rozpoznaniu wniosku O. sp. z o.o. w likwidacji (dalej "Spółka") odmówił wznowienia postępowań zakończonych ostatecznymi decyzjami Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. (dalej: "DUKS"): z [...] listopada 2008r. nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002r., z [...] listopada 2008r. nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003r., z [...] listopada 2008r. nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004r., z [...] listopada 2008r. nr [...] w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005r., z [...] grudnia 2008r. nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za grudzień 2002r., z [...] grudnia 2008r. nr [...] od [...] do [...] w zakresie podatku od towarów i usług (dalej: "VAT") za poszczególne miesiące 2003r., z 1 grudnia 2008r. nr [...] nr [...] do nr [...] w zakresie VAT za poszczególne miesiące 2004r., z 1 grudnia 2008r. nr [...] od [...] do [...] w zakresie VAT za okres styczeń – czerwiec 2005r., z [...] listopada 2008r. nr [...] w zakresie podatku akcyzowego za grudzień 2002r., z [...] listopada 2008r. nr: [...] od [...] do [...] w zakresie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2003r., z [...] listopada 2008r. nr [...] od [...] do [...] w zakresie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2004r.

W uzasadnieniu GIKS wskazał, że DUKS, po przeprowadzeniu postępowań kontrolnych, wydał ww. decyzje, doręczając je 2 i 3 grudnia 2008r. likwidatorowi Spółki – A. G., powołanemu na to stanowisko postanowieniem Sądu Rejonowego dla K. (dalej: "Sąd Rejonowy") z 13 sierpnia 2008 r.

Ww. likwidator pismem z 27 października 2008r. wniósł o zwolnienie z obowiązku pełnienia funkcji likwidatora Spółki i powołanie w jego miejsce innej osoby według uznania Sądu. Natomiast pismem z 9 grudnia 2008r. złożył wniosek o powołanie nowego likwidatora Spółki w osobie M. N.. Oba wnioski zostały przez Sąd Rejonowy oddalone postanowieniem z 19 grudnia 2008r., na które likwidator złożył zażalenie. Kolejnym pismem z 20 kwietnia 2009r. likwidator zrezygnował z funkcji likwidatora Spółki. W związku z tym postanowieniem z 7 sierpnia 2009r., Sąd Rejonowy powołał na stanowisko likwidatora M. N..

Nowo powołany likwidator wniósł 22 grudnia 2009r. i 13 stycznia 2010r. o wznowienie postępowania w 60 sprawach zakończonych ww. decyzjami DUKS z [...] listopada 2008r. i [...] grudnia 2008r. Każdy z wniosków opiera się na jednakowym naruszeniu przepisów postępowania, przy identycznym stanie faktycznym. Spółka zarzuciła DUKS naruszenie art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p."), gdyż pozbawiono ją możliwości udziału w postępowaniu kontrolnym i kontroli podatkowej. Postępowania prowadzono mimo, iż Spółka w okresie od 1 marca 2007r. do 13 sierpnia 2008r. nie miała organów, które mogły ją reprezentować i składać oświadczenia procesowe oraz odwołania od ww. decyzji. Likwidator A. G. (dalej: "likwidator AG") 29 października 2008r. złożył w Sądzie Rejonowym rezygnację z funkcji.

Spółka w uzupełnieniu wniosków podkreśliła, że ww. likwidator nie podjął czynności w celu obrony Spółki z przyczyn od niego niezależnych. Nie miał bowiem dostępu do dokumentacji Spółki znajdującej się w tamtym okresie w Prokuraturze Apelacyjnej w L., do której w początkowej fazie postępowania karnego odmówiono wglądu nawet obrońcom podejrzanego.

GIKS, mając na uwadze art. 202 § 4 i art. 276 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037, ze zm., dalej: "k.s.h.") podkreślił, że pism likwidatora AG z 27 października i 9 grudnia 2008r. nie można utożsamiać z rezygnacją, która jest alternatywnym, w stosunku do odwołania, sposobem umożliwiającym zakończenie pełnienia funkcji likwidatora. Nie sposób przyjąć że likwidator AG, wykonując zawód adwokata, nie rozróżniał oświadczenia o rezygnacji z funkcji likwidatora od wniosku o odwołanie. GIKS przytoczył treść jednego z pism likwidatora AG, w którym stwierdził on, że "(...) chcąc zapewnić ciągłość na stanowisku likwidatora Spółki istotną ze względu chociażby na możliwość odbioru wielu pism kierowanych do spółki, posłużyłem się mniej komfortowym dla mnie, czasochłonnym środkiem, jaki stanowi wniosek o odwołanie likwidatora". Zdaniem GIKS ww. cytat dobitnie potwierdza, że w ww. pismach likwidatora AG nie były zawarte oświadczenia woli o rezygnacji z funkcji likwidatora.

W związku z tym GIKS stwierdził, że doręczenia ww. ostatecznych decyzji [...] i [...] grudnia 2008r. były prawidłowe, a Spółka wiadomość o wydaniu przez DUKS ww. decyzji powzięła w ww. dniach. W konsekwencji w tych dniach rozpoczął się bieg miesięcznego terminu, przewidzianego do skutecznego wniesienia żądania w przedmiocie wznowienia postępowań zakończonych ww. ostatecznymi decyzjami DUKS. Wnioski o wznowienie wniesiono natomiast 29 grudnia 2009r. i 18 stycznia 2010r., z uchybieniem terminu do ich wniesienia.

2. Spółka we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzuciła, że GIKS niewłaściwie ocenił całokształt okoliczności sprawy, w tym w szczególności: wyciągnął błędne wnioski, co do charakteru prawnego pisma likwidatora AG z 27 października 2008r., przyjmując błędnie, wyłącznie w oparciu o nazwę, iż jest to "wniosek o odwołanie", podczas gdy pismo to było w swej istocie rezygnacją ze stanowiska likwidatora Spółki. Zarzuciła również niekonsekwencję GIKS, która uwidoczniła się w powołaniu w ww. decyzji art. 276 § 2 k.s.h. GIKS pominął, iż odwołanie likwidatora przez sąd nie wchodzi w grę, gdy sam likwidator składa informuje Sąd Rejonowy o niemożności sprawowania funkcji i precyzuje w następnym piśmie z 9 grudnia 2008r., iż oświadczenie jest de facto i de iure rezygnacją z zajmowanego stanowiska. GIKS naruszył też art. 202 k.s.h., gdy przyjął, że osoba, która złożyła rezygnację z funkcji likwidatora Spółki pozostaje nim nadal, aż do formalnego jej odwołania z tej funkcji.

Spółka podniosła ponadto, że w od 13 sierpnia do 29 października 2008r., wobec utrudnionego dostępu do dokumentacji finansowo - księgowej likwidator AG sprawował jedynie formalnie obowiązki likwidatora. GIKS przeprowadzając postępowanie w sprawie wybiórczo podszedł do zgromadzonego materiału dowodowego, co uwidacznia się w szczególności, na stronie 5 i 6 ww. decyzji, przez pominięcie we fragmencie cytowanego pisma likwidatora AG z 12 stycznia 2009r. zdania: "Niemniej jednak wniosek z dnia 29 października 2008r. stanowi de facto oświadczenie o rezygnacji z pełnionej funkcji i charakteru tego nie można pominąć przy wydawaniu rozstrzygnięcia". GIKS, wbrew orzeczeniom sądów administracyjnych przeprowadził oba etapy badania wniosku, co do wznowienia postępowania (badanie przesłanek formalnych) i przeprowadził postępowanie, co do przyczyn wznowienia.

Spółka podniosła, że od 1 marca 2007r. do 13 sierpnia 2008r. i od 29 października 2008 r. do 16 grudnia 2009r., nie miała prawnie i faktycznie możliwości działania, gdyż poprzedni likwidator zrezygnował z funkcji, a obecny nie miał dostępu do dokumentacji Spółki, z uwagi na przebywanie w tymczasowym areszcie. Dopiero udzielenie pełnomocnictwa i przekazanie pełnomocnikowi 16 grudnia 2009r. części dokumentacji Spółki (decyzji wymiarowych) uznać trzeba było za początek biegu miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

3. GIKS decyzją z [...] września 2010r., po rozpoznaniu ww. wniosku, utrzymał w mocy ww. decyzję z 4 maja 2010r., podtrzymując jej podstawę faktyczną i prawną.

W uzasadnieniu, po ponownym przeanalizowaniu wniosków Spółki podkreślił, że kwestia sporna sprowadza się do interpretacji oświadczenia likwidatora AG z 27 października 2008r. - czy było ono rezygnacją, czy też wnioskiem o odwołanie ze stanowiska likwidatora Spółki. GIKS podkreślił, że k.s.h. wyraźnie wskazuje, iż odwołanie i rezygnacja są alternatywnymi sposobami umożliwiającymi zakończenie pełnienia funkcji likwidatora. Wybór jednej z ww. opcji pozostawiony jest autonomicznej decyzji osoby pełniącej funkcję likwidatora. Tylko likwidator władny jest zadecydować, z którego rozwiązania skorzysta.

GIKS podkreślił, że po wnikliwej analizie pisma likwidatora AG, stwierdza, że pismo z 27 października 2008r. jest wnioskiem do Sądu Rejonowego o odwołanie z funkcji likwidatora Spółki, a nie jednostronnym oświadczeniem woli o rezygnacji z ww. funkcji. Znaczenia oświadczenia z 27 października 2008r., jako odwołania z funkcji likwidatora, wbrew opinii Spółki, nie zmieniło także pismo likwidatora AG z 9 grudnia 2008r., które jest w istocie doprecyzowaniem wniosku o odwołanie z 27 października 2008r. Przez wskazanie nowego likwidatora jako "osoby najbardziej kompetentnej" do pełnienia funkcji likwidatora Spółki.

GIKS za bezzasadny uznał zarzut dotyczący badania w toku postępowania przesłanek wznowienia postępowania. GIKS podjął czynności mające na celu sprawdzenie dopuszczalności wznowienia postępowania - czy wniosek o wznowienie wniosła osoba uprawniona, czy zachowano termin z art. 241 § 2 O.p. Jest to etap wstępny, w którym nie bada się istnienia przesłanki wznowienia wskazanej w żądaniu strony. Jej istnienie można rozpoznać dopiero w drugim etapie postępowania, dotyczącym wznowienia postępowania - po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania na mocy art. 243 § 1 O.p.

Aby zbadać czy wnioski o wznowienie postępowań wniesiono w terminie należało ustalić kiedy Spółka powzięła wiadomość o wydaniu przez DUKS decyzji z [...] listopada i [...] grudnia 2008 r. GIKS wskazał, że likwidator, który był osobą umocowaną do reprezentacji Spółki wiadomość o wydaniu ww. powziął 2 i 3 grudnia 2008r., zatem miesięczny termin, o którym mowa w art. 241 § 2 O.p. rozpoczął bieg 2 i 3 grudnia 2008r.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie ww. decyzji GIKS z [...] września 2010r. i poprzedzającej ją decyzji GIKS z [...] maja 2010r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, ze względu na naruszenie: 1) art. 241 § 2 pkt 1 O.p., polegające na niezasadnym przyjęciu, iż wobec Spółki miesięczny termin na złożenie wniosków o wznowienie postępowania rozpoczął bieg 2 i 3 grudnia 2008r., gdy prawidłowo doręczono 60 ww. decyzji DUKS, w sytuacji, gdy Spółka nie miała właściwej reprezentacji, z powodu skutecznie złożonej przez likwidatora AG rezygnacji ze stanowiska likwidatora Spółki; 2) art. 202 k.s.h. przez przyjęcie, iż osoba, która złożyła rezygnację z funkcji likwidatora Spółki pozostaje nim nadal, aż do formalnego odwołania przez Sąd Rejonowy (organ ustanawiający), w sytuacji gdyż oświadczenie o rezygnacji jest jednostronnym oświadczeniem woli i nie podlega w żaden sposób kontroli; 3) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że: a) pisma likwidatora AG z 27 października i 9 grudnia 2008r. - w oparciu wyłącznie o ich nazwę - stanowią "wniosek o odwołanie z funkcji likwidatora", gdy ich uważna analiza nie pozostawia wątpliwości, iż stanowiły o rezygnacji z tej funkcji, b) Spółka była, po 29 października 2008r. właściwie reprezentowana, podczas działalność likwidatora, po jego wpisie do Krajowego Rejestru Sądowego w 23 października 2008r. ograniczyła się do złożenia rezygnacji z funkcji, a więc nie zapewniono stronie, zgodnego z przepisami, czynnego udziału w postępowaniu, z więc również możliwości obrony swych racji.

Spółka w uzasadnieniu skargi podtrzymała dotychczasową argumentację prezentowaną w postępowaniu podatkowym.

5. GIKS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podniósł, jak w zaskarżonej decyzji.

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Skarga jest oczywiście bezzasadna.

2. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 184 Konstytucji RP i art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego (uchylić) akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, iż doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.).

3. Zdaniem Sądu, w świetle analizy akt sprawy, ani zaskarżona decyzja, ani poprzedzająca ją decyzja GIKS, o uchylenie których występowała skarżąca Spółka, nie naruszają żadnego z przepisów prawa materialnego i procesowego i to w stopniu, który mógł mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy.

4. Kwestia sporna w sprawie sprowadza się do interpretacji oświadczenia likwidatora AG z 27 października 2008r., które skarżąca Spółka interpretuje jako rezygnację ze stanowiska likwidatora, GIKS natomiast traktuje je jako wniosek o odwołanie ze stanowiska likwidatora Spółki.

5. Sąd podziela stanowisko GIKS zawarte ww. decyzjach, podlegających kontroli sądu z uwagi na przesłankę legalności, że pismo likwidatora AG z 27 października 2008r. stanowi wniosek ww. osoby skierowany do właściwego organu ustanawiającego - Sądu Rejonowego o odwołanie z pełnionego stanowiska likwidatora Spółki, a nie jednostronne oświadczenie woli o rezygnacji z ww. funkcji.

Sąd podkreśla, że przepisy k.s.h., wyraźnie wskazują że odwołanie i rezygnacja są alternatywnymi sposobami umożliwiającymi zakończenie pełnienia funkcji likwidatora. Oznacza to, że wybór jednej ze wskazanych wyżej opcji pozostawiony jest autonomicznej decyzji osoby pełniącej funkcję likwidatora. Tylko likwidator władny jest zadecydować, z którego rozwiązania skorzysta.

Sąd przychyla się do argumentacji GIKS, że likwidator AG w treści ww. pisma z 27 października 2008r. jednoznacznie stwierdził, że jest to wniosek o odwołanie go z pełnionej funkcji likwidatora Spółki. Potwierdzeniem tego faktu jest stwierdzenie likwidatora AG zawarte w ww. piśmie: "(...) chcąc zapewnić ciągłość na stanowisku likwidatora Spółki istotną ze względu chociażby na możliwość odbioru wielu pism kierowanych do spółki, posłużyłem się mniej komfortowym dla mnie, czasochłonnym środkiem, jaki stanowi wniosek o odwołanie likwidatora".

Tym samym rację ma GIKS twierdząc, że pisma likwidatora AG z 27 października nie można utożsamiać z rezygnacją, która jest alternatywnym, w stosunku do odwołania, sposobem umożliwiającym zakończenie pełnienia funkcji likwidatora.

6. Zdaniem Sądu prawidłowe i nie naruszające zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z dyspozycji art. 191 O.p. jest również stanowisko GIKS, że nie sposób przyjąć że likwidator AG, wykonując zawód adwokata, nie rozróżniał oświadczenia o rezygnacji z funkcji likwidatora, od wniosku o odwołanie.

7. Zdaniem Sadu prawidłowe jest również uznanie przez GIKS w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, że pismo likwidatora AG z 9 grudnia 2008r., stanowiące doprecyzowanie wniosku z 27 października 2008r., również nie stanowiło rezygnacji z funkcji likwidatora. Wskazywało ono jedynie osobę nowego likwidatora, jako "osoby najbardziej kompetentnej" do pełnienia funkcji likwidatora Spółki. Zauważyć ponadto trzeba, że Sąd Rejonowy, który rozpoznawał ww. pisma likwidatora AG z 27 października i 9 grudnia 2008r. potraktował je jako wnioski o odwołanie likwidatora AG z pełnionej funkcji oraz na mocy postanowienia z 19 grudnia 2008r. oddalił je.

Sąd wskazuje, że jak wynika z akt sprawy, sam likwidator AG w piśmie z 12 stycznia 2009r., stanowiącym zażalenie na ww. postanowienie Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku o odwołanie likwidatora wskazał, że wniosek z 27 października 2008r. był prośbą o odwołanie z funkcji likwidatora, a nie rezygnacją. Wywnioskować to można z następujących sformułowań: "(...) Pełną wiedzę na ten temat zdobyłem w okresie po złożeniu wniosku o odwołanie z pełnionej funkcji (...)" oraz "(...) Chcąc zapewnić ciągłość na stanowisku likwidatora O. sp. z o.o., istotną ze względu chociażby na możliwość odbioru wielu pism kierowanych do spółki, posłużyłem się mniej komfortowym dla mnie, czasochłonnym środkiem, jaki stanowi wniosek o odwołanie likwidatora".

Należy także podkreślić, że powołany w skardze fragment pisma z 12 stycznia 2009r.: "Niemniej jednak wniosek z dnia 29 października 2008r. stanowi de facto oświadczenie o rezygnacji z pełnionej funkcji i charakteru tego nie można pominąć przy wydawaniu rozstrzygnięcia" - jako wyrwany z kontekstu, powinien być uwzględniany ze zdaniem kończącym myśli likwidatora AG, który stwierdził w zdaniu następnym: "Reasumując powyższe, odwołanie mnie z pełnionej funkcji likwidatora O. sp. z o.o. było i jest konieczne ze względu na tragiczną sytuację spółki (...)".

8. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie uznaje, że zarzuty Spółki dotyczące błędnej interpretacji pisma likwidatora AG z 27 października 2008r. oraz niekonsekwencji w stanowiska GIKS, nie znajdują uzasadnienia. Sąd stwierdza, że GIKS analizując treść wszystkich pism kierowanych do Sądu Rejonowego przez likwidatora AG, wbrew twierdzeniom Spółki zawartym w skardze, nie oparł się wyłącznie o tytuły tychże pism, analizował przede wszystkim ich treść, czemu dał wyraz w treści uzasadnienia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, które są przedmiotem kontroli Sądu.

9. Sąd, w odniesieniu do zarzutu Spółki o wybiórczej analizie przez GIKS zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, stwierdza, że jest on niezasadny. Materiał ten został zebrany w związku ze złożonymi przez Spółkę wnioskami o wznowienie postępowań zakończonych ostatecznymi ww. decyzjami DUKS z [...] listopada i [...] grudnia 2008r. oraz argumentacją tam podniesioną. Materiał ten rozpatrzono w sposób wnikliwy i zupełny, stosownie do obowiązujących zasad procedury, a w szczególności zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 O.p., która znajduje konkretyzację z treści art. 187 § 1 O.p. Oceny, których dokonał GIKS, wydając decyzje w rozpoznawanej sprawie, mieszczą się i nie naruszają zasady swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 191 O.p.

10. Sąd, oceniając zarzut Spółki o naruszeniu przez GIKS w zaskarżonej decyzji art. 202 § 4 k.s.h., stwierdza że w żadnej części uzasadnienia ww. decyzji nie wskazano, iż osoba, która złożyła rezygnację z funkcji likwidatora Spółki pozostaje nim nadal, aż do formalnego jej odwołania z tej funkcji. W uzasadnieniach decyzji GISK podkreślał jedynie, że pismo likwidatora AG z 27 października 2008r. jest wnioskiem o odwołanie ww. osoby z funkcji likwidatora Spółki, a nie rezygnacją z ww. funkcji.

11. Jako nietrafiony - zdaniem Sądu - należy ocenić zarzut dotyczący badania przesłanek do wznowienia postępowania w toku postępowania prowadzonego przez GIKS.

Z akt sprawy wynika, że przed GIKS podjęto jedynie czynności mające na celu sprawdzenie dopuszczalności wznowienia postępowania, zainicjowanego wnioskiem skarżącej Spółki i po ich wykonaniu wydano decyzję o odmowie wznowienia postępowania, wypełniając tym samym w sposób należyty dyspozycję art. 243 § 1 i 3 O.p. w związku z art. 241 § 2 pkt 1 O.p. Z ostatniego z ww. przepisów wynika, że wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 (gdy strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) następuje tylko na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Z przepisu art. 243 § 1 O.p. wynika, że tylko w razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania; przepis art. 243 § 3 O.p. stanowi zaś, że odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji.

GIKS, biorąc pod uwagę treść ww. przepisów - przed wszczęciem postępowania w sprawie wznowienia postępowania, w drodze postanowienia - zbadał czy wniosek skarżącej Spółki o wznowienie postępowania, po pierwsze wniosła osoba uprawniona do jego złożenia, a po drugie czy wniesiono go w terminie określonym w art. 241 § 2 pkt 1 O.p. Był to więc – wbrew twierdzeniom skargi - etap wstępny, w którym nie bada się istnienia wskazanej przesłanki wznowienia postępowania. Rację ma zatem GIKS twierdząc w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że istnienie przesłanki wskazanej w żądaniu o wznowienie postępowania może dopiero zostać rozpoznane w drugim etapie postępowania dotyczącego wznowienia postępowania, to jest po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, na podstawie art. 243 § 1 O.p.

12. Sąd stwierdza, że przy badaniu przez GIKS przesłanek formalnych umożliwiających prowadzenie postępowania wznowieniowego: kiedy skarżąca Spółka powzięła wiadomość o wydaniu przez DUKS ostatecznych decyzji wydanych [...] listopada i [...] grudnia 2008r., GIKS poczynił ustalenia faktyczne o dniu doręczania ww. decyzji. Na podstawie akt sprawy ustalił, a ustalenie to nie budzi wątpliwości, że do doręczenia ww. decyzji DUKS doszło 2 i 3 grudnia 2008r. do rąk likwidatora AG.

GIKS, wskazał ponadto, oceniając prawidłowo pismo likwidatora AG z 27 października 2008r. – co wynika z powyższych rozważań Sądu - że likwidator AG był osobą umocowaną do reprezentacji Spółki w dacie doręczenia ww. decyzji, gdyż Sąd Rejonowy oddalił jego wniosek o odwołanie go z funkcji likwidatora 19 grudnia 2008r. (po skutecznym doręczeniu ww. decyzji), a rezygnację z pełnionej funkcji likwidator złożył 20 kwietnia 2009r., także już po skutecznym doręczeniu ww. decyzji.

Prawidłowe było zatem przyjęcie przez GIKS w toku badania dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania, że Spółka powzięła wiadomość o wydaniu przez DUKS decyzji z [...] listopada i [...] grudnia 2008r. w dniach 2 i 3 grudnia 2008r. Nie budzi również, w związku z tym, wątpliwości stanowisko GIKS, że w tych dniach rozpoczął bieg miesięczny termin, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 O.p.

13. W ocenie Sądu prawidłowe jest zatem stanowisko GIKS, który wykazał że skarżąca Spółką wnosząc 22 grudnia 2009r. i 13 stycznia 2010r. żądanie wznowienia postępowania w 60 wyżej wymienionych sprawach w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i VAT, podatku akcyzowego, zakończonych ww. decyzjami DUKS z [...] listopada 2008r. i [...] grudnia 2008r., uchybiła terminowi do ich wniesienia, wynikającemu z art. 241 § 2 O.p..

14. Sąd z wyżej opisanych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.