Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2280/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi K. Ż. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2020 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "GINB", "organ odwoławczy"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania K. Ż., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "[..]WINB", "organ I instancji") z dnia [...] września 2020 r. nr [...] nakładającej na J. Ż. obowiązek rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [..] tj. rozbiórkę części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej PINB w [...]) przekazał [...] WINB do załatwienia według właściwości rzeczowej organu, pismo Miejskiego Zarządu Dróg i Infrastruktury Informatycznej w [...] (dalej jako "MZDiII w [...]") z dnia [...] lipca 2014 r. dotyczące cyt.: "robót bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi w pasie drogi ul. [...] w rejonie zjazdu do nieruchomości nr [...] oraz zakładu kruszyw".

W dniu [...] września 2014 r. upoważnieni pracownicy [...] WINB przeprowadzili kontrolę zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...], podczas której ustalono, że:

• w pasie drogowym znajduje się jeden zjazd, który poza pasem drogowym prowadzi do nieruchomości przy ul. [...] i osobno do nieruchomości przy ul. [...],

• K. Ż. (współwłaściciel działki nr [...] przy ul. [...] w [...]) oświadczył, iż cyt: "przedmiotowy zjazd do posesji ul. [...] istniał co najmniej od momentu nabycia tej nieruchomości (kilkanaście lat wstecz). Właściciele nieruchomości przy ul. [...] w lipcu 2014 r. dokonali robót polegających na wymianie płyt betonowych (wymiana całej nawierzchni zjazdu) bez dokonywania zmiany szerokości zjazdu",

• R. O. (przedstawiciel "[...]" [...]., [...]. i [...]. [...] E. i M. J. sp. j.) potwierdził, iż cyt.: "od 1995 r. (tj. od czasu nabycia nieruchomości przy ul. [...] przez spółkę) istniał wspólny zjazd z drogi krajowej" tj. zjazd do posesji przy ul. [...] i [...]w [...]

• przedstawiciele MZDill w [...] oświadczyli, iż zgodnie z mapą będącą częścią książki drogi, w 2000 r. istniał jedynie zjazd do posesji ul. [...], natomiast dojazd do posesji ul. [...] odbywał się za pośrednictwem tego zjazdu.

Wydział Geodezji Urzędu Miejskiego w [...] pismem z dnia [...] października 2014 r. poinformował organ I instancji, że cyt.: "tut. urząd nie dysponuje mapami dla stanów historycznych, o których mowa we wniosku" [...] WINB z dnia [...]września 2014 r., który dotyczył udostępnienia danych graficznych z 2005 r., 2000 r., 1995 r., 1990 r. oraz z 1980 r. dla nie-ruchomości położonej przy ul. [...] i [...] oraz przyległego odcinka drogi krajowej DK [...] w [...].

Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. MZDill w [...] wskazał, iż w świetle przedstawionych dokumentów wynika, że inwestor nie wykonał prac konserwacyjnych polegających na wymianie zniszczonych płyt, lecz dokonał przebudowy wjazdu, zmieniając jego parametry. Ponadto analiza wskazanych w piśmie ortomap dostępnych na [...][...][...].um.[.pl nie potwierdza, że wjazd był wykonany z płyt betonowych prefabrykowanych, Jako narzędzie pomocnicze wskazują podgląd na maps.google.pl (street view) z którego wynika, że część zjazdu jest wysypana kruszywem (prawdopodobnie łupkiem), natomiast nie ma płyt betonowych".

Do ww. pisma dołączono:

• kserokopię decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] udzielającej J.Ż. pozwolenia na realizację inwestycji pn.: "urządzenie zjazdu publicznego z drogi publicznej krajowej - ul. [...] w [...] do nieruchomości nr [...] stanowiącej własność inwestora (działka nr [...] przy ul. [...] w [...] wcześniej oznaczona była nr [...]),

• mapę zasadniczą z dnia [...] września 2014 r. dotyczącą przedmiotowych nieruchomości przy ul. [...] w [...],

• kserokopię mapy zasadniczej z dnia [...] kwietnia 2002 r. dotyczącą przedmiotowego zjazdu, jego usytuowania i parametrów,

• kserokopię fragmentu książki drogi nr [...] (ul. [...] wraz z mapą z dnia [...] stycznia 2001 r., będącą częścią tej książki.

W załączeniu do pisma z dnia [...] listopada 2014 r. PINB w [...]przesłał dokumenty dotyczące decyzji nr [...] Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] lipca 2005 r. tj. zgłoszenie rozpoczęcia robót z dnia [...]lipca 2007 r. oraz oświadczenie kierownika budowy M. M.o przyjęciu obowiązków z dnia [...] lipca 2007 r.

Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. [...] Urząd Wojewódzki w [...] poinformował, iż cyt: "w prowadzonych rejestrach wydanych przez Wojewodę [...] decyzji o pozwoleniu na budowę i ewidencjach, przyjętych przez ten organ, zgłoszeń budów lub robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę, nie odnaleziono informacji dotyczącej budowy bądź robót budowlanych związanych ze zjazdem z drogi krajowej DK [...] do działki nr [...] przy ul. [...] oraz do działki nr [...] przy ul. [...] w [...]".

Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. [...]WINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w

W dniu [...] marca 2015 r. upoważnieni pracownicy [...] WINB przeprowadzili ponowną kontrolę zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...], podczas której ustalono, że:

• szerokość jezdni drogi przy przedmiotowym zjeździe wynosi 6,9 m,

• szerokość zjazdu w granicy pasa drogowego (tj. 6 m od krawędzi jezdni drogi) wynosi 17,6 m; szerokość zjazdu przy krawędzi jezdni drogi wynosi 25 m,

• w granicy pasa drogowego na szerokości ok. 15 m ułożone są płyty żelbetowe z krawężnikiem najazdowym, a na szerokości ok. 10 m (od strony działki przy ul. [...]) nawierzchnia zjazdu wykonana jest z asfaltobetonu. Na łuku przy jezdni widoczny jest fragment zabudowanego krawężnika.

W dniu [...] maja 2015 r. [...] WINB przeprowadził rozprawę administracyjną, podczas której:

• M. M. zeznała, iż była ustanowionym kierownikiem budowy inwestycji objętej decyzją Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], lecz budowa ta nigdy się nie rozpoczęła, cyt: "Zgodnie z zapisem do dziennika budowy nr [...] wydanym w dniu 13.07.2007 r. w ramach ww. pozwolenia na budowę dokonano jedynie wytyczenia osi drogi (zajazdu) do ul. [...]. Byłam w 2007 r. na placu budowy i już wttedy istniał bezpośredni zjazd z DK [...] do nieruchomości przy [...] i [...]. Nie pamiętam dokładnie wyglądu tego zjazdu, lecz był on na pewno utwardzony co najmniej tłuczniem",

• K. Ż. zeznał, iż jego ojciec J. Ż. nie zrealizował inwestycji na podstawie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. Dodatkowo zjazd o parametrach technicznych zbliżonych do obecnych istniał w 1995 r. tj. w dacie zakupu, przez rodziców strony, działki przy ul. [...] (poprzednim właścicielem działki była Agencja Rolna Skarbu Państwa).

• K. Ż. dodatkowo zeznał, że cyt.: "Od 1995 r. zjazd ten był przez nas eksploatowany (prowadzona działalność gospodarcza na działce przy [...]) ciężkimi pojazdami. Istniejące betonowe utwardzenie zjazdu zapadało się pod wpływem ciężaru pojazdów i w związku z tym na bieżąco wypełnialiśmy tłuczniem powstałe pomiędzy betonowymi płytami dziury. Ze względu na zwiększenie ruchu na zjeździe xv 2014 r. wykonaliśmy konserwację zjazdu polegającą na regulacji tłucznia i płyt prefabrykowanych. Przy wykonywanych pracach konserwacyjnych nie zmienialiśmy parametrów zjazdu, w szczególności jego szerokości".

Pismami z dni [...] maja i [...] czerwca 2015 r. [...] WINB zwrócił się do Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w [...] (następcy prawego Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa) o przesłanie kopii dokumentów potwierdzających sprzedaż działki nr [...] (dawny numer: [...]) w [...] w 1995 r. na rzecz Państwa [...] tj. kopii aktu notarialnego oraz ewentualnych innych dokumentów, które w sposób graficzny (mapa) odzwierciedlają przedmiotową nieruchomość, sposób zagospodarowania działki, a w szczególności wymiary zjazdu objętego niniejszym postępowaniem. Pismem z dnia 10 lipca 2015 r. Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział w [...]poinformowała, iż cyt: "(...) powyższe numery działek (nowa i stara), jak również nazwisko nabywców nie figurują w naszej bazie danych. Tym samym ANR w Opolu nie mogła uczestniczyć w przedmiotowych transakcjach. Z uwagi na powyższe nie mamy możliwości przesłania wskazanych materiałów".

[...] WINB decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020 roku poz. 1333 ze zm., dalej jako "p.b.") zobowiązał K. Ż., J. Ż., G. Ż. oraz spółkę "[...]" R.R. i A. [...], E. i M. J[...] sp. j. (dalej jako "spółka [...]") do usunięcia, w terminie do 31 grudnia 2015 r., nieprawidłowości zjazdu w [...]do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] w pasie drogi krajowej DK [...] zagrażające życiu lub zdrowiu oraz bezpieczeństwu mienia, poprzez: zmniejszenie szerokości zjazdu do szerokości normowej max. 6,9 m, lecz nie mniejszej niż 5,0 m, oraz wykonanie wyokrąglonych przecięć krawędzi zjazdu i drogi, o promieniu nie mniejszym niż 5 m.

Po rozpatrzeniu odwołania spółki [...] GINB decyzją z dnia [...]listopada 2015 r. znak: [...] uchylił ww. decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie nie wyjaśniono kwestii legalności budowy zjazdu oraz daty jego poszerzenia do obecnych rozmiarów. GINB określił ponad to, iż cyt: "Przepis art. 66 prawa budowlanego nie daje podstaw do usunięcia stanu pierwotnej niezgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, bowiem celem tego przepisu, jest utrzymanie obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym i przeprowadzenie remontów niezbędnych dla zachowania dobrego stanu technicznego obiektu".

W dniu 19 lutego 2016 r. upoważnieni pracownicy [...] WINB przeprowadzili oględziny przedmiotowego zjazdu i stwierdzili, iż zjazd posiada parametry techniczne takie same jak podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] marca 2015 r.

W dniu [...] lutego 2016 r. przeprowadzono także rozprawę administracyjną, podczas której:

• A. O. (wspólnik spółki [...]) zeznał, iż spółka [...] użytkuje przedmiotowy zjazd od 1995 r. tj. od daty zakupu działki nr [...] (w dacie zakupu istniało inne oznaczenie działki). W dacie zakupu działki istniał już zjazd z drogi publicznej w postaci asfaltowej (tak jak dziś). Zjazd ten posiadał wyłącznie nawierzchnię asfaltową - tj. nie istniała obecna część zjazdu w po¬staci płyt betonowych. Nawierzchnia asfaltowa była wykonana tak jak obrazuje to mapa zasadnicza z dnia [...] września 2015 r. - tj. zjazd w liniach ciągłych. Spółka [...] nigdy nie wykonywała żadnych robót budowlanych na tym zjeździe tj. nie poszerzała go, nie wykonywała płyt betonowych, nie wysypywała kruszywem. Przed zakupem działki nr [...] działka ta była użytkowana przez Zakład Opieki Zdrowotnej. Przedmiotowy zjazd został poszerzony o nawierzchnię z kruszywa w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej prowadzonej przez J. i K. Ż. na działce nr [...].

A. O. przedłożył kserokopię pisma z dnia [...] maja 2000 r., w którym Urząd Miejski w [...]potwierdził, iż budynki położone przy ul. [...] w [...], do czasu sprzedaży na rzecz Spółki [...] Przedsiębiorstwo Produkcyjne S.C., były użytkowane przez Zespół Opieki Zdrowotnej jako magazyny, co najmniej od 1982 r.

• K. Ż. zeznał, iż nie pamięta z czego w 1995 r. była wykonana nawierzchnia przedmiotowego zajazdu, jednakże już wtedy samochody wjeżdżały na działkę nr 1683/158 bezpośrednio z drogi publicznej. W 2002 r., gdy rozpoczął pracę w firmie prowadzonej na działce nr [...], część zjazdu posiadała już nawierzchnię z kruszywa i płyt betonowych. W 2002 r. przedmiotowy zjazd posiadał parametry, takie jak dziś.

• B. Ś. (pracownik [...]od [...] kwietnia 1991 r.) zeznała, iż nie pamięta z czego w 1995 r. była wykonana nawierzchnia przedmiotowego zajazdu, jednakże już wtedy samochody wjeżdżały na działkę nr [...] bezpośrednio z drogi publicznej.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. J. Ż. (współwłaściciel działki nr . przy ul. [...] w [...]) poinformował, iż H. i J.Ż. stali się właścicielami działki nr [...] przy ul. [...] w [...], na podstawie aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia [...] czerwca 1995 r. Po nabyciu działki J. Ż. rozpoczął prowadzenie na niej działalności gospodarczej, lecz nie jest w stanie wskazać dokładnej daty. Wskazana działka, od daty jej nabycia, posiadała zjazd z ulicy [...], którego parametry były takie same jak obecnie - tj. zjazd w części utwardzony uszkodzonymi płytami drogowymi i porośnięty roślinnością oraz asfaltowy w części prowadzącej do spółki "[...]". Od tego czasu na przedmiotowym zjeździe wykonywano jedynie wymianę uszkodzonych płyt betonowych, nie zmieniając jego parametrów.

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. MZDill w [...] poinformował, iż nie posiada żadnej dokumentacji fotograficznej przedmiotowego zjazdu, wykonanej w okresie od 1994 r.

Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] [...] WINB na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 p.b. nakazał J.Ż. doprowadzenie, w terminie do 31 grudnia 2016 r., zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] do stanu zgodnego z § 78 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (tekst jedn, Dz. U. z 2016 r., poz. 124 ze zm.), poprzez: zmniejszenie szerokości zjazdu do szerokości normowej max. 6,9 m, lecz nie mniejszej niż 5,0 m oraz wykonanie przecięć krawędzi zjazdu i drogi wyokrąglonych łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 m.

Po rozpatrzeniu odwołania K. Ż. decyzją z dnia [...] września 2016 r. znak: [...])GINB uchylił ww. decyzję [...] WINB z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] i przekazał organowi I instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał na konieczność przeprowadzenia prawidłowego postępowania odnośnie daty rozbudowy (lub budowy) ww. zjazdu.

Przy piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. Urząd Miasta w [...] przesłał uwierzytelnioną kserokopię decyzji Urzędu Miasta w [...] z dnia [...] marca 1982 r. nr [...], mocą której przekazano nieodpłatnie w użytkowanie Zespołowi Opieki Zdrowotnej w [...] teren Skarbu Państwa, zabudowany budynkiem socjalnym i magazynowym, położony w [...] przy ul. [...], stanowiący działkę nr [...] (obecnie ul. [...]), z przeznaczeniem na przychodnię lekarską i magazyny.

W dniu [...] lutego 2017 r. inspektorzy WINB przeprowadzili ponowne oględziny przedmiotowego zjazdu i stwierdzili, iż zjazd posiada parametry techniczne takie same jak podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] marca 2015 r. oraz [...]lutego 2016 r.

W dniu [...] lutego 2017 r. K. T. (zamieszkała od ok. 1980 r. w nieodległych od przedmiotowego zjazdu budynkach przy ul. [...]) zeznała, iż w latach 80. XX w. działki przy ul. [...] i [...] w [...] były niezabudowanymi nieużytkami (polami). Dopiero ok. 1990 r. powstał budynek w którym dzisiaj działa spółka [...]. Jeżeli był zjazd z drogi krajowej DK [...] wybudowany przy okazji budowy tego budynku, to zjazd ten był węższy niż obecny zjazd i był zjazdem gruntowym. Do budynku tego można było na pewno dojechać także z innej strony tj. od strony osiedla. Przedmiotowy zjazd obecnie jest szerszy tj. wcześniej zjazd ten prowadził tylko do budynku, w którym dzisiaj działa spółka [...]. Zjazd tylko do tego budynku był utwardzony materiałem budowlanym. W momencie podjęcia działalności przez J. i K. Ż. na działce przy ul. [...], zjazd został poszerzony. Na pewno w 2009 r. zjazd ten był już poszerzony. Ze względu na stałe ubłocenie terenu K.T. nie potrafiła stwierdzić czy w 2009 r. poszerzona część zjazdu była gruntowa czy utwardzona oraz kiedy została wyłożona płytami betonowymi.

W dniu [...] lutego 2017 r. I. Z.(zamieszkała od 1988 r. w nieodległych od przedmiotowego zjazdu budynkach przy ul. [...]) zeznała, iż w 1988 r. budynek, w którym obecnie znajduje się spółka [...], był w trakcie budowy. W tym czasie do tego budynku istniał zjazd w tej samej lokalizacji co obecnie. I.Z. nie potrafiła wskazać, czy w 1988 r. przedmiotowy zjazd był utwardzony oraz czy na przestrzeni łat zjazd ten się zmienił. Świadek wskazał jednakże, iż w 1988 r. działka, na której obecnie Panowie Ż. prowadzą działalność gospodarczą (działka nr [...]przy ul. [...][...]l. WINB), była niezabudowana, był to to pusty ugór.

W dniu [...] lutego 2017 r. Pani K. B. (spokrewniona z J., K. i G. Ż. oraz właściciel nieodległej od przedmiotowego zjazdu działki nr [...] przy ul. [...]) zeznała, iż zjazd, którym można było zjechać zarówno do działki przy ul. [...] i [...], istniał już ok. 2004 r. Świadek nie potrafił wskazać jakie parametry techniczne w 2004 r. posiadał przedmiotowy zjazd. K. B. zeznała, iż obecnie zjazd ten prawdopodobnie jest taki sam, jak w 2004 r.

W dniu [...] marca 2017 r. A.J. (zamieszkały od 1979 r. w nieodległym od przedmiotowego zjazdu budynku przy ul. [...]) zeznał, iż przedmiotowy zjazd nie istniał w 1979 r. Świadek nie pamiętał kiedy dokładnie powstał ten zjazd, jednakże pamięta, że ok. 1990 r. Pan Ż. (świadek nie zna imienia) w tym miejscu wykładał płyty betonowe. Płyty te zostały wyłożone w tym miejscu, aby mieć swobodny dojazd do wagi samochodowej znajdującej się na działce, gdzie Państwo Ż. obecnie prowadzą działalność gospodarczą. Świadek wskazał, że przedmiotowym zjazdem można było w 1990 r. zjechać do działki, na której znajduje się obecnie budynek spółki [...]. A.J. zeznał, iż od 1990 r. przedmiotowy zjazd nie zmienił się, to jest posiada zarówno nawierzchnię asfaltową i z płyt betonowych.

W dniu 27 marca 2017 r. T. M. (zamieszkały od ok. 2007 r. w nieodległym od przedmiotowego zjazdu budynku przy ul. [...]) zeznał, iż nie wie jakie parametry techniczne posiadał przedmiotowy zjazd w 2007 r. Jednakże świadek nie zauważył od 2007 r. żadnych zmian tego zjazdu.

W dniu 27 marca 2017 r. W.T. (zamieszkały od urodzenia, tj. od 1983 r., w nieodległych od przedmiotowego zjazdu budynkach przy ul. [...]) zeznał, iż pamięta z okresu dzieciństwa przedmiotowy zjazd. Już wtedy istniał budynek, w którym obecnie znajduje się spółka [...]. W tym czasie przedmiotowy zjazd istniał i prowadził tylko do ww. budynku. Zjazd był dosyć wąski i utwardzony chyba asfaltem. W tym samym czasie działka, na której Państwo Ż. prowadzą działalność gospodarczą była polem uprawnym, a potem nieużytkiem rolnym porośniętym drzewami. Obecnie przedmiotowy zjazd jest większy o część wykonaną z płyt betonowych, prowadzących do działki Państwa Ż.. Gdy działka ta była wcześniej polem i nieużytkiem rolnym, wjazd miała w zupełnie innym miejscu. Świadek nie pamięta dokładnie kiedy zjazd został poszerzony o część wykonaną z płyt betonowych. Zdaniem świadka z pewnością zjazd posiada płyty betonowe co najmniej od 2010 r. świadek nie wie, kto poszerzył przedmiotowy zjazd, jednakże przypuszcza, ze zjazd został poszerzony przez Państwo Ż., aby mieć wygodny dojazd do wagi samochodowej znajdującej się na terenie ich działalności gospodarczej.

W dniu [...] marca 2017 r. E. H. (zamieszkała od jesieni 1993 r. w nieodległym od przedmiotowego zjazdu budynku przy ul. [...]) zeznała, iż w 1993 r. był zjazd do budynku, w którym obecnie znajduje się spółka [...]. Jednakże świadek nie potrafi wskazać parametrów technicznych tego zjazdu, a także stwierdzić, czy zjazd ten obecnie posiada inne parametry techniczne. E. H. zeznała, iż w 1993 r. działka nr [...] przy ul. [...], gdzie obecnie Państwo Ż. prowadzą działalność gospodarczą, była porośnięta trawami i drzewami, miejscami ktoś uprawiał warzywa. Następnie, co najmniej 10 lat temu, na działce tej Państwo Ż. rozpoczęli działalność gospodarczą związaną z kruszywami.

[...] WINB decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 p.b., ponownie nakazał J. Ż. doprowadzenie, w terminie do 30 września 2017 r., przedmiotowego zjazdu do stanu zgodnego z § 78 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie poprzez:

• zmniejszenie szerokości zjazdu do szerokości normowej max. 6,9 m, lecz nie mniejszej niż 5,0 m,

• wykonanie przecięć krawędzi zjazdu i drogi wyokrąglonych łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 m.

Po rozpoznaniu odwołania K. Ż. GINB decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] utrzymał w mocy ww. decyzję [...]. WINB z dnia [...] maja 2017 r.

Ze względu na niewykonanie przez J. Ż. obowiązku określonego w ww. decyzji z dnia [...] maja 2017 r. (co potwierdziły protokoły z kontroli przeprowadzonych w dniu [...] grudnia 2017 r. oraz [...] maja 2018 r.) [...] WINB na postawie art. 51 ust. 3 pkt 2 p.b. decyzją z dnia [...] lipca 2018 r, nr [...] nakazał J.Ż. rozbiórkę części przedmiotowego zjazdu w taki sposób, aby zjazd ten spełniał warunki techniczne określone w g 78 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.

Po rozpoznaniu skargi K. Ż. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 19 lipca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2153/17 uchylił decyzję GINB z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...]) oraz poprzedzającą ją decyzję [...] WINB z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]

[...] WINB postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] na podstawie art. 145 1 pkt 8 k.p.a. wznowił postepowanie administracyjne w sprawie zakończonej ww. decyzją ostateczną [...] WINB z dnia [...] lipca 2018 r., a następnie we wznowionym postępowaniu, na podstawie art. 151 1 pkt 2 w. zw. z art. 145 1 pkt 8 k.p.a. decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] uchylił w całości dotychczasową decyzję ostateczną [...] WINB z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] oraz stwierdził brak podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust 3 pkt 1 i 2 p.b..

W dniu [...] kwietnia 2019 r. upoważnieni pracownicy organu I instancji przeprowadzili ponowne oględziny zjazdu z drogi krajowej DK [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] w [...], podczas których stwierdzili, iż przedmiotowy zjazd posiada takie same parametry techniczne jak te stwierdzone we wcześniejszych protokołach z oględzin przepro-wadzonych w sprawie tj.:

• szerokość zjazdu w granicy pasa drogowego (tj. 6m od krawędzi jezdni drogi) wynosi 17,6 m, szerokość zjazdu przy krawędzi jezdni drogi wynosi ok. 25 m,

• w granicy pasa drogowego na szerokości ok. 15 m ułożone są płyty żelbetowe z krawężnikiem najazdowym, na szerokości ok. 10 m (od strony działki przy ul. [...]) nawierzchnia zjazdu wykonana z asfaltobetonu. Na łuku przy jezdni widoczny jest fragment zabudowanego krawężnika,

• szerokość jezdni drogi krajowej DK [...] przy przedmiotowym zjeździe wynosi 6,9m.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] [...] WINB na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b. nałożył na Pana J.Ż. obowiązek rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] tj. rozbiórkę części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym.

Po rozpoznaniu odwołania K.Ż. GINB decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...].BSI uchylił ww. decyzję [...] WINB z dnia [...] czerwca 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. GINB wskazał, że nie przeprowadzono postępowania legalizacyjnego ww. zjazdu w trybie art. 48 ust. 2 p.b.

W ponownie przeprowadzonym postępowaniu [...] WINB na podstawie art. 48 ust. 3 p.b. postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. nr [...] nałożył na J.Ż. obowiązek przedłożenia:

• zaświadczenia prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...]z dnia [...] października 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] dla terenów położonych w dzielnicy [...]),

• dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 p.b., tj.

- czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz za-świadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzonego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000- przy czym do projektu architektoniczno- bu do wlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt. 2, ,

- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

w terminie do 31 stycznia 2020 r.

J.Ż. nie przedłożył do [...] WINB ww. dokumentów.

[...] WINB decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...], powołując się na art. 104 k.p.a. oraz art. 48 ust. 4 w zw. z ust. 1 pkt 1 p.b. nałożył na J.Ż. obowiązek rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] tj. rozbiórkę części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że pismo MZDill w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. inicjujące wszczęcie przedmiotowego po-stępowania administracyjnego dotyczyło wykonywanych w 2014 r. samowolnych robót budowlanych na zjeździe z drogi krajowej DK [...] do działki nr [...] przy ul. [...] i nr [...] przy ul. [...] w [...] Zarządca drogi krajowej DK [...] w [...], w toku całego postępowania administracyjnego, wskazywał, iż przedmiotowy zjazd został nielegalnie poszerzony, ponieważ zjazd w pasie drogowym drogi krajowej DK [...] odbywał się wyłącznie do działki nr [...] przy ul. [...] - zgodnie z kserokopią mapy zasadniczej z dnia [...] kwietnia 2002 r. oraz mapą drogi z dnia [...] stycznia 2001 r. będącą elementem książki drogi krajowej w ciągu ulicy [...] w [...].

Podczas oględzin przeprowadzonych w dniach: [...] września 2014 r., [...] marca 2015 r., [...] lutego 2016 r., [...] lutego 2017 r. oraz [...] kwietnia 2019 r., inspektorzy organu I instancji jednoznacznie ustalili, że przedmiotowy zjazd wykonany jest z dwóch rodzajów nawierzchni - tj. asfaltobetonowej (od strony działki nr [...] przy ul. [...]) i z płyt żelbetowych (od strony działki nr [...] przy ul. [...]). Zdaniem organu powyższe jednoznacznie wskazuje na fakt, iż istniejący zjazd powstał dwuetapowo: najpierw powstał zjazd wykonany z jednej nawierzchni, a następnie istniejący zjazd został poszerzony o część wykonaną z innej na-wierzchni.

Przesłuchani w sprawie świadkowie, będący mieszkańcami nieodległych od przedmiotowego zjazdu budynków przy ul. [...] (K. T., I. Z., A. J., W. T., E. H.), zgodnie zeznają, iż działka nr [...] przy ul. [...] i oraz nr [...] przy ul. [...] były terenem niezabudowanym określanym jako: pola, nieużytki, pusty ugór. Następnie został wybudowany budynek, w którym obecnie siedzibę posiada spółka "[...]" R., R. i A. [...], E. i M. J[...] sp. j. (działka nr [...] przy ul. [...]), a dopiero później na działce nr [...] przy ul. [...] została podjęta działalność gospodarcza związana z kruszywem. W zeznaniach świadków znajdują się rozbieżne daty dotyczące wzniesienia ww. budynku oraz podjęcia działalności gospodarczej na działce nr [...] przy ul. [...], jednakże należy mieć na względzie znaczny upływ czasu od zaistnienia tych zdarzeń. Świadkowie zgodnie wskazują, iż pierwotnie istniał zjazd z drogi krajowej DK [...] do działki, na której znajduje się ww. budynek, a następnie zjazd ten został poszerzony o część prowadzącą do działki nr [...] przy ul. [...]. Świadkowie nie potrafili wskazać jednoznacznie roku rozbudowy zjazdu, lecz fakt ten łączyli z prowadzoną działalnością gospodarczą na działce nr [...] przy ul. [...].

W dniu [...] lutego 2016 r. A. O. (wspólnik spółki "[...]".) zeznał, że przedmiotowy zjazd z drogi publicznej do działki nr [...] istniał w 1995 r. Zjazd ten wykonany był wyłącznie z asfaltu tj. nie istniała obecna część zjazdu wykonana z płyt betonowych. Przedmiotowy zjazd został poszerzony o nawierzchnię z kruszywa w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej prowadzonej przez Józefa i K.Ż. na działce nr [...] przy ul. [...]. A. O. zeznał także, że przed zakupem przez spółkę działki nr [...] (w 1995 r.), działka ta była użytkowana przez Zakład Opieki Zdrowotnej.

[...] WINB wskazał, że w toku postępowania administracyjnego ustalił, iż ww. zjazd prowadzony do tej działki nr [...] został wybudowany legalnie w latach 80. XX w. lub wcześniej. Zgodnie z przedłożoną kserokopią pisma Wydziału Geodezji Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] maja 2000 r. (znak: [...]) na działce przy ul. [...] istniały, co najmniej od 1982 r., magazyny Zespołu Opieki Zdrowotnej. Natomiast zgodnie z decyzją nr [...] Urzędu Miasta w [...] z dnia [...] marca 1982 r., Zespołowi Opieki Zdrowotnej w [...]nieodpłatnie przekazano w użytkowanie teren Skarbu Państwa, zabudowany budynkiem socjalnym i magazynowym, położony w [...]przy ul. [...], stanowiący działkę nr [...] (obecnie ul. [...]), z przeznaczeniem na przychodnię lekarską i magazyny. Zgodnie z art. 28 ust 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane roboty budowlane, z wyjątkiem rozbiórek, można było rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Jednakże budowa zjazdu przez jednostkę gospodarki uspołecznionej lub inną jednostkę organizacyjną (m. in. Skarb Państwa, Zakład Opieki Zdrowotnej), nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, na podstawie § 19 ust 1 pkt 1 w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48), które określało rodzaje robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Organ I instancji podkreślił, że z ortofotomap wykonanych w 2008 r. i 2012 r. (dostępnych na stronie internetowej www.[...][...].) wynika, iż przedmiotowy zjazd usytuowany był pod kątem ok. 60° w stronę działki nr [...] (tj. ul. [...]), a szerokość zjazdu do posesji przy ul. [...] była porównywalna do szerokości drogi krajowej DK [...]. Natomiast podczas kontroli inspektorów WINB przeprowadzonej w dniu [...] września 2014 r. (bardziej precyzyjne pomiary dokonano podczas kontroli w dniu [...] marca 2015 r.) przedmiotowy zjazd usytuowany był prostopadle do drogi krajowej DK [...] tj. pod kątem zbliżonym do kąta prostego. Podczas tej kontroli szerokość zjazdu była znacząco większa niż szerokość drogi krajowej DK [...] - szerokość zjazdu w granicy pasa drogowego (tj. 6 m od krawędzi jezdni drogi) wynosiła 17,6 m, szerokość zjazdu przy krawędzi jezdni drogi wynosiła 25 m, szerokość drogi krajowej wynosiła ok. 6,9 m.

K.Ż. wielokrotnie wskazywał, iż w 1995 r. zjazd do działki nr [...] odbywał się bezpośrednio z drogi krajowej DK [...]. Dodatkowo, co najmniej od 2002 r., przedmiotowy zjazd posiadał częściowo nawierzchnię z kruszywa i płyt betonowych. Parametry techniczne zjazdu w 2002 r. były takie same jak obecnie (oświadczenie z dnia [...] września 2014 r., zeznanie z dnia 6 maja 2015 r" zeznanie z 19 lutego 2016 r.). Natomiast J.Ż. w piśmie z dnia 1 kwietnia 2016 r. wskazał, iż w dniu [...] czerwca 1995 r., tj. w dacie zakupu przez niego działki nr [...], przedmiotowy zjazd był częściowo asfaltowy oraz częściowo wykonany z płyt drogowych, a jego parametry nie zmieniły się do dziś. Jednakże ze zdjęć przedmiotowego zjazdu z maja 2012 i 2013 r. dostępnych na stronie internetowej www.google.pl/maps (usługa street view) wynika, iż w maju 2012 i 2013 r. przedmiotowy zjazd posiadał szerokość zbliżoną do obecnej i był wykonany z asfaltu (od strony działki nr [...] przy [...]) oraz kruszywa (od strony działki nr [...] przy ul. [...]). Zdaniem [...] WINB Na podstawie tych zdjęć należy jednoznacznie stwierdzić, że w maju 2012 i 2013 r. przedmiotowy zjazd nie był wykonany z płyt betonowych. Powyższe stwierdzenie podważa wiarygodność oświadczeń i zeznań K. Ż. i J. Ż. dotyczących parametrów technicznych przedmiotowego zjazdu (w tym rodzaju nawierzchni) istniejących w dniu [...] czerwca 1995 r. - tj. w dacie zakupu działki nr [...].

Zdaniem organu I instancji na podstawie zeznań świadków a także ortofotomap i zdjęć przedmiotowego zjazdu z maja 2012 i 2013 r. dostępnych na stronie internetowej www.google.pl/maps (usługa street view) należy stwierdzić, że pierwsze roboty budowlane skutkujące poszerzeniem (przy użyciu kruszywa) zjazdu asfaltobetonowego istniejącego przed 1995 r. zostały wykonane niedługo po nabyciu przez J. Ż. działki nr [...] (tj. w dniu [...] czerwca 1995 r. - zgodnie z pismem PJ. Ż. z dnia [...] kwietnia 2016 r.). Jednakże te roboty budowlane nie zmieniły zasadniczo kształtu zjazdu tj. jego usytuowania pod kątem ostrym do drogi krajowej DK [...] i nie znalazły odzwierciedlenia w książce drogi.

Powyższe (dowody z oględzin zjazdu, zeznań oraz dokumentów, w tym map i zdjęć) prowadzi do wniosku, iż istniejący zjazd (wybudowany legalnie w latach 80. XX w. lub wcześniej) do budynku Skarbu Państwa znajdującego się na działce nr [...] przy ul. [...], został poszerzony za pomocą kruszywa przez Pana J. Ż. w 1995 r., a ostateczny kształt (tj. nawierzchnię z asfaltobetonu i płyt betonowych) uzyskał nie wcześniej niż w lipcu 2014 r. (wskazana w protokole z dnia [...] września 2014 r. data wykonanych robót budowlanych dotyczących ułożenia na zjeździe płyt betonowych oraz pismo zarządcy drogi z dnia [...]lipca 2014 r.).

J.Ż. jako inwestor wykonał w 1995 i 2014 r. roboty budowlane polegające na poszerzeniu, czyli rozbudowie istniejącego zjazdu. Wykonane roboty budowlane nie mogą zostać zakwalifikowane jako przebudowa, ponieważ zgodnie z legalną definicją zawartą w art. 3 pkt 7a p.b., przebudową jest wykonanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Zatem poszerzenie zjazdu, w granicach pasa drogowego, stanowi jego rozbudowę. Zgodnie z art. 3 pkt 6 p.b. rozbudowa obiektu budowlanego traktowana jest przez ustawodawcę tak jak budowa obiektu budowlanego.

Wskazana rozbudowa zjazdu została zrealizowana, przez inwestora J.Ż., w warunkach samowoli budowlanej Z art. 29 pkt 11 p.b. w dacie (tj. lipiec 2014 r.) wykonania robót budowlanych dotyczących rozbudowy przedmiotowego zjazdu wynika, że pozwolenia na budowę nie wymagała budowa zjazdów z dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych oraz zatok parkingowych. Z powyższego wynikało zatem, że budowa zjazdów z dróg krajowych wymagała pozwolenia na budowę

Zgodnie z art 48 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Organ I instancji stwierdził, że J. Ż. zobowiązany postanowieniem z dnia [...] października 2020 r. nr [...] do przedłożenia dokumentów zgodnie z art 48 ust 3 p.b. do dnia wydania decyzji nie przedłożył do organu żadnych dokumentów Ze względu niespełnienie w wyznaczonym terminie nałożonego na podstawie art 48 ust 2 i 3 obowiązku, zastosowanie znajduje art. 48 ust 1 w związku z art. 48 ust 4 p.b.. Zatem obowiązek rozbiórki przedmiotowego zjazdu należało nałożyć na J Ż jako inwestora rozbudowy przedmiotowego zjazdu.

Pismem z dnia [...] września 2020 r. odwołanie od ww. decyzji wniósł K.Ż.. Podniósł, że w przedmiotowym postępowaniu nie zostało w sposób jednoznaczny określone która część zjazdu została wykonana w warunkach samowoli budowlanej, o ile w ogóle miało to miejsce. Cały zjazd na teren nieruchomości przy ul. [...] i [...] w [...] wykonany jest z płyt betonowych, która jego część na podlegać rozbiórce. Ponadto zjazd ten prowadzi do dwóch odrębnych nieruchomości, a co za tym idzie, jego rozbiórka spowoduje brak dojazdu do firmy zlokalizowanej na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Ponadto zebrane w sprawie dowody, głównie zdjęcia z aplikacji google street view (z lat 2012, 2013 i 2014) jak również dowody z przesłuchań świadków, z których żaden w sposób jednoznaczny i jasny nie był w stanie określić czy w ogóle jakieś roboty budowlane prowadzone były, a jeśli tak to kiedy, nie może stanowić materialno-prawnej podstawy do wydania nakazu rozbiórki. Na podstawie zebranych do tej pory zeznań świadków stwierdzić można jedynie, że J. Ż., po zakupie nieruchomości w roku 1994 prowadzić mógł prace związane z utrzymaniem zjazdu, poprzez jego uporządkowanie i uzupełnienie braków w podłożu. Ale czy zakres tych prac wiązał się z rozbudową zjazdu nie można stwierdzić. Dostępne w serwisach internetowych zdjęcia zjazdu pokazują zjazd w obecnej postaci, nie są dostępne zdjęcia z roku 1995 czy lat wcześniejszych. Wydział Geodezji Urzędu Miejskiego w [...] w piśmie z dnia [...].10.2014r., poinformował, że nie posiada map stanów historycznych dla nieruchomości położonej przy ul. [...] 10 i [...] oraz przyległego odcinka drogi krajowej DK [...]. MZDill w [...] jako dowody w sprawie przekazał szczątkową dokumentację dotyczącą istniejącego zjazdu od 2001 r., wcześniejszej dokumentacji nie posiada.

Zdaniem skarżącego brak dokumentacji technicznej zjazdu w postaci pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego, nie może automatycznie przesądzać o samowoli budowlanej w sytuacji, gdy sprawa dotyczy robót budowlanych wykonanych ok 30 lat temu. Upływ czasu, jak również brak możliwości pozyskania tych dokumentów od urzędów celem ich porównania utrudnia rozstrzygnięcie prowadzonego postępowania administracyjnego i ostatecznego stwierdzenia o legalności, kształcie i funkcji przedmiotowego zjazdu w dacie zakupu działki.

Zdaniem skarżącego istniejący zjazd z drogi krajowej DK [...] do nieruchomości położonej przy ul. [...] i [...] w [...], jest zjazdem wybudowanym legalnie, przez poprzedniego właściciela nieruchomości, Zespół Opieki Zdrowotnej. Ze względu na niepełny materiał dowodowy nie ustalono parametrów zjazdu w dacie jego budowy.

GINB decyzją z dnia [...]października 2020 r. utrzymał w mocy ww. decyzję [...] WINMB z dnia [...] września 2020 r. Organ odwoławczy, obszernie przytoczył fragmenty uzasadnienia wyroku WSA W Warszawie z dnia 19 lipca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2153/17, wskazując, że jest związany oceną prawną zawartą w tym wyroku. Organ podkreślił, że poszerzenie przedmiotowego zjazdu wymagało pozwolenia na budowę. Przepis art. 29 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego (z 2016 r.) nie przewidywał odmiennego traktowania zjazdów z dróg publicznych. Wykonane przez Inwestora roboty budowlane wymagały pozwolenia na budowę, a zastosowanie przez wojewódzki organ nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie art. 48 p.b., umożliwiającego legalizację samowoli budowlanej, którą jest rozbudowa spornego zjazdu bez wymaganego pozwolenia na budowę, było prawidłowe. Prawidłowo organ I instancji po zbadaniu powstałej samowoli budowlanej pod kątem możliwości jej legalizacji, postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., nałożył (na podstawie art. 48 ust. 3 w związku z ust. 2 p.b.) na inwestora J. Ż. obowiązek przedłożenia do [...] stycznia 2020 r. dokumentów umożliwiających legalizację zjazdu. Ustalono bowiem, że samowolnie rozbudowana część zjazdu prowadzi do nieruchomości położonej przy ul. [...], na działce nr [...], której współwłaścicielem jest J.Ż.. J. Ż.w wyznaczonym terminie nie przedłożył wymaganych dokumentów. Ponieważ dokumentów tych nie przedłożył też w terminie późniejszym tj. ani do dnia wydania zaskarżonej decyzji [...] WINB z dnia [...] września 2020 r., nr [...] znak:, ani do chwili obecnej, stąd też zaszła konieczność wydania nakazu rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej DK-[...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] tj. rozbiórki części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. Ż., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: obrazy art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, nie ustalenia wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie oraz zbyt ogólne określenie rozbudowanej części zjazdu, która winna zostać rozebrana. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji z powodu wskazanego naruszenia, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji. Ponownie wskazał, że J. Ż. kupił w 1995 r. nieruchomość z już istniejącym

zjazdem. Świadkowie nie byli w stanie określić, czy w ogóle i kiedy mogły zostać wykonane prace związane z przebudową przedmiotowego zjazdu. Zeznania świadków A. O. oraz R. O. są ze sobą sprzeczne, Zeznania świadków przesłuchanych w trakcie ponownie przeprowadzonego postępowania, mieszkańców nieruchomości przy ul. [...] i [...] nie wyjaśniły zagadnienia czy zjazd z DK [...] na nieruchomości przy ul. [...] i [...] istniał w 1995r. i w jakiej formie. Znajdujące się w aktach sprawy zdjęcia z aplikacji Google Street View wykonane w latach 2012 - 2013 obrazujące wjazd na teren nieruchomości będący przedmiotem postępowania, zdaniem organu pierwszej instancji przedstawiają zjazd wykonany w całości z kruszywa, jednak przy odpowiednim powiększeniu dostrzec można znajdujące się pod kruszywem płyty betonowe.

Ponadto na podstawie informacji uzyskanych z GDDKiA ustalono, że w latach 1990 - 2016 kilkukrotnie prowadzone byty roboty budowlane związane z remontem i przebudową drogi krajowej DK [...] na odcinku od ulicy [...] do węzła z autostradą [...]. Ograny pierwszej jaki i drugiej instancji nie podjęły działań zmierzających do wyjaśnienia tego faktu, pomimo przekazanych przez skarżonego informacji w powyższym zakresie.

Zdaniem skarżącego zebrany przez organ materiał dowodowy w postaci oświadczeń świadków, zdjęć z aplikacji Google Street View jest niewystarczający do stwierdzenia, że zostały wykonane jakiekolwiek roboty budowlane Zdaniem skarżącego zjazd z DK [...] na nieruchomości przy ul. [...] i [...] istniał w roku 1995r. pełnił wtedy funkcję dojazdu do magazynów Zakładu Opieki Zdrowotnej i najprawdopodobniej do pól stanowiących własność Agencji Nieruchomości Rolnych jednak kwestia czy w ogóle został przebudowany nie została wyjaśniona w sposób wyczerpujący.

Ponadto skarżący wskazał, że sporny zjazd prowadzi zarówno do nieruchomości [...] jak i [...], rozbiórka bliżej nieokreślonej jego części uniemożliwi korzystanie z nieruchomości firmie [...]. W związku z powyższym skarżący wniósł o sprecyzowanie sentencji decyzji w sposób jednoznacznie określający, które elementy zjazdu powinny zostać rozebrane, które pozostawione oraz o wskazanie w jaki sposób rozwiązać dojazd do nieruchomości [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji nie naruszyli przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2020 r. nr [...] nakładającej na J. Ż. obowiązek rozbiórki nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [...] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] tj. rozbiórkę części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym.

W tym miejscu podnieść należy, że WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 19 lipca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2153/17 uchylił decyzję GINB z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...]) oraz poprzedzającą ją decyzję [...] WINB z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], którą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 p.b. nakazano J.Ż. doprowadzenie przedmiotowego zjazdu do stanu zgodnego z § 78 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie poprzez:

• zmniejszenie szerokości zjazdu do szerokości normowej max. 6,9 m, lecz nie mniejszej niż 5,0 m,

• wykonanie przecięć krawędzi zjazdu i drogi wyokrąglonych łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 m.

Podnieść należy, że w myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji, organ odwoławczy oraz orzekający aktualnie Sąd są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w przywołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Reguła wyrażona w art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organy administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane.

Dodać ponadto należy, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Ratio legis tej regulacji polega na tym, że gwarantuje on zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy. Moc wiążąca orzeczenia określona w tym przepisie w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. W kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana (zob. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, op. cit., Komentarz do art. 170).

Ani organ, ani sąd nie mogą inaczej i na nowo sformułować oceny prawnej, która już raz została sformułowana w sprawie i są zobowiązane podporządkować się jej w pełnym zakresie. Co więcej, sąd ponownie orzekający jest zobowiązany wskazać, czy organ do tej oceny się zastosował, co jest warunkiem legalności zachowania organu w sprawie. Natomiast niezastosowanie się przez sąd pierwszej instancji do oceny prawnej wyrażonej w poprzednim wydanym w tej samej sprawie orzeczeniu sądu administracyjnego jest naruszeniem prawa, tj. art. 153 p.p.s.a.

W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd wskazał, że w rozpatrywanej sprawie zjazdu z drogi krajowej DK [..] do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], doszło do naruszenia prawa. Przed 1 czerwca 1995 r. ul. [...] w [...] zaliczona do kategorii dróg krajowych jako DK [..], miała szerokość 6,30 m. Potwierdza to książka drogi nr ewid. [...] z [...] listopada 2000 r (k. 28-30 akt admin.). W wyniku kilku remontów i modernizacji szerokość przedmiotowej drogi wynosi 6,90 m. Zgodnie z § 78 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie "zjazd publiczny powinien (...) mieć szerokość nie mniejszą niż 5,0 m, w tym jezdnię (...) nie większą niż szerokość jezdni na drodze". Przedmiotowy zjazd do działek położonych przy ul. [...] i [...] nie powinien być szerszy niż 6,90 m.

W trakcie postępowania prowadzonego w latach 2014-2017 stwierdzono, że parametry przedmiotowego zjazdu zdecydowanie wykraczają poza wielkości dopuszczone przez prawo. Szerokość zjazdu w granicy pasa drogowego (6 m od krawędzi jezdni drogi) wynosi 17,6 m; natomiast szerokość tego zjazdu bezpośrednio przy krawędzi jezdni drogi wynosi 25,0 m. Zjazd ma też niejednorodną nawierzchnię: w granicy pasa drogowego na szerokości ok. 15 m ułożone są płyty żelbetowe z krawężnikiem najazdowym, a na szerokości ok. 10 m (od strony działki przy ul. [...]) nawierzchnia zjazdu wykonana jest z asfaltobetonu.

Powyższe ustalenia są rezultatem kontroli przeprowadzonych przez organ wojewódzki, a także analizy innych źródeł. Między innymi z tzw. ortofotomap sporządzonych w 2008 r. wynika, że przedmiotowy zjazd jeszcze wówczas zlokalizowany był w samym narożniku działki nr ewid. [...] (dawniej działka [...]) przy ul. [...] w [...], należącej m.in. do skarżącego i nie był prostopadły do osi DK [...], lecz był skierowany w stronę działki nr ewid. [...] (przy ul. [...]) pod kątem ok. 60°, a nie działki skarżącego (tak samo zdjęcie lotnicze – k. 25). Z map tych wynika również, że we wskazanym okresie szerokość drogi dojazdowej prowadzącej w stronę działki nr ewid. [...] była niewiele mniejsza od ówczesnej szerokości ul. [...], czyli według książki drogi ok. 5,80 wobec 6,30 m, natomiast szerokość zjazdu bezpośrednio przy krawędzi jezdni ul. [...] była prawie dwu- i półkrotnie większa (k. 30 i 31 akt adm.).

Natomiast pomiary dokonane w 2014 r. potwierdzone dokumentacją fotograficzną wskazywały, że cały zjazd skierowany wprost (prostopadle do ul. [...]) na działkę nr ewid. [...] przy ul. [...] obejmował przy krawędzi jezdni odcinek o szerokości 10,7 m wyłożony płytami betonowymi, odcinek o powierzchni asfaltowej o szer. ok. 12 m, a szerokość całego zjazdu wynosiła ok. 27 m (k. 15).

Zdaniem Sądu z powyższych ustaleń faktycznych, a także zeznań świadków zebranych w trakcie kolejnych postępowań, które prowadził [..] WINB, wypływały wnioski istotne dla rozpatrywanej sprawy. Pierwsze roboty budowlane skutkujące powiększeniem zjazdu istniejącego przed 1995 r. zostały wykonane niedługo po nabyciu przez J. Ż. działki nr ewid. [...]. Miało to miejsce w dniu [...] czerwca 1995 r. (vide: akt notarialny – k. 141 akt admin.). Z uwagi na geodezyjne granice działek inwestor J. Ż. był właścicielem zjazdu na całej jego powierzchni. Znajduje to potwierdzenie w aktach sprawy, gdyż w 1999 r. inwestor został zobowiązany do ustanowienia służebności gruntowej – drogi koniecznej na rzecz spółki [...], właściciela działki sąsiedniej (k. 133). Wykonane wówczas prace nie zmieniały jeszcze zasadniczo kształtu zjazdu (ostrego kąta między zjazdem a ul. [...]) i nie znalazły odzwierciedlenia w przywołanej wyżej książce drogi. Zasadnicze roboty budowlane polegające na poszerzeniu zjazdu do obecnych wymiarów zostały wykonane już po 2008 r. Współczesne parametry zjazdu nie są bowiem jeszcze w pełni widoczne na zdjęciach lotniczych z 2008 r., ale są odzwierciedlone na zdjęciach z 2014 r. Zasadnicze poszerzenie zjazdu nastąpiło zatem w latach 2008-2014 r. Najprawdopodobniej miało to miejsce w lipcu 2014 r. kiedy właściciele działki nr ewid. [...] prowadzili roboty budowlane przy zjeździe na całej jego szerokości. Choć skarżący zastrzega, że roboty te polegały jedynie na naprawie lub wymianie nawierzchni zjazdu, bez zmiany jego szerokości i kształtu, materiał zgromadzony przez organ pierwszej instancji nie potwierdzają oświadczenia skarżącego.

W powyższym orzeczeniu Sąd wskazał, że prawna kwalifikacja robót budowlanych wykonanych przez właścicieli działki nr ewid. [...] wymaga uwzględnienia ustalonych okoliczności faktycznych, ale przede wszystkim bacznej analizy zmieniających się przepisów prawa budowlanego i ustawy o drogach publicznych.

Skoro ustalono, że poszerzenie przedmiotowego zjazdu nastąpiło po 2008 r., to znaczy, że przy prawnej ocenie robót budowlanych wykonanych przez właścicieli nieruchomości, na której położony był zjazd należy wziąć pod uwagę przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane/ W przepisach tych znajdujemy zarówno pojęcie rozbudowy (m.in. art. 4 pkt 6 ustawy), która jest jednak uznawana za budowę, z wszelkimi tego konsekwencjami, jak i pojęcie przebudowy (art. 4 pkt 7 i 7a ustawy), przy czym przebudową są roboty budowlane inne niż budowa. Przez przebudowę (w świetle ustawy po zmianach z 2006 r.) należy rozumieć wykonywanie robot budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Ze względu na zastrzeżony wprost wyjątek, poszerzenie zjazdu z 6-7 metrów do 10 m, a w najszerszym miejscu do 25 m, nie może być uznane za przebudowę. Mieliśmy zatem do czynienia z rozbudową zjazdu, czyli budową w rozumieniu prawa budowlanego.

W takim stanie rzeczy na poszerzenie zjazdu wymagane było pozwolenie na budowę. Ani art. 29 ust. 1 i ust. 2 p.b. (z 2006 r.) nie przewidywał bowiem odmiennego traktowania zjazdów z dróg publicznych. Podobne wymagania były również przewidziane w poprzednim stanie prawnym tj. w okresie obowiązywania ustawy prawo budowlane – tekst jedn. z dnia 21 listopada 2003 r. (Dz. U. Nr 207, poz. 2016) z późniejszymi zmianami. Zostało to potwierdzone przez informację udzieloną J. Ż. w 2003 r., a także przez udzielenie mu pozwolenia na budowę z 5 lipca 2005 r. (k. 57 akt admin.).

Obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 28 ust. 1 p.b.w przypadku poszerzenia zjazdu wynikał również z ustawy Prawo budowlane – tekst jednolity z dnia 12 listopada 2010 r. (Dz.U. Nr 243, poz. 1623). Przebudowa nie obejmowała obiektów budowlanych, których szerokość była zmieniana, a więc nadal należało stosować przepisy o budowie obiektu budowlanego. Konstatacji tej nie zmieniał fakt, że od 2010 r. art. 29 ust. 2 pkt 12 p.b.. stanowił, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na (...) przebudowie dróg, torów i urządzeń kolejowych. Zgodnie z ówczesnymi przepisami zjazd nie był bowiem częścią drogi. Definicja legalna zjazdu zawarta w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.; dalej "u.d.p."), zjazd to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Połączenie nieruchomości z drogą nie stanowi samej drogi, inaczej ustawa wyraźnie mówiłaby o zjeździe jako części drogi. Wynika to też z art. 29 ust. 1 u.d.p., według którego budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1506/13; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 435/12).

Wymagania dotyczące zjazdów z drogi publicznej zmieniły się natomiast wraz wejściem w życie zmian ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane objętych tekstem jednolitym z 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm). Nowelizacja prawa budowlanego w 2015 r. wprowadziła bowiem w ustawie art. 29 ust. 1 pkt 11, który stanowił, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa (...) zjazdów z dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych oraz zatok parkingowych na tych drogach. Dodatkowo art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b. (tekst. jedn. z 2016 r.) przewiduje, że "budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2b, 3, 3a, 9, 11 (...)" ustawy wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.

W 2015 r. wymagania wobec inwestorów zamierzających rozbudować (poszerzyć) zjazdy z dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych do własnych nieruchomości uległy ograniczeniu. Jednakże trzy kategorie dróg wymienione w art. 29 ust. 1 pkt 11 p.b. z 2016 r. nie obejmują dróg krajowych. Drogi te stanowią odrębną kategorię wskazaną w art. 2 ust. 1 u.d.p. (pkt 1, a nie pkt 2-4). Tymczasem jak wielokrotnie podkreślano ul. [...] w [...] ma status drogi krajowej i jest oznaczona symbolem DK [....] Sąd wskazał, że w tym stanie prawnym, wymagania w stosunku do zjazdu z DK [...] do nieruchomości położonej przy ul. [...] (działka [...]) nie uległy zmianie.

Sąd podkreślił, że przedstawiona analiza przepisów prawa znajdujących lub mogących znaleźć zastosowanie do przedmiotowego zjazdu z drogi krajowej prowadzi do wniosku, że oparcie decyzji [...] WINB z [...] maja 2017 r. na art. 51 p.b.., a następnie utrzymanie jej w mocy decyzji GINB z [...] lipca 2017 r., było bezpodstawne, a przynajmniej nie uzasadnione prawidłowo przez organy właściwe w sprawie. Jeśli bowiem poszerzenie zjazdu (rozumiane potocznie) stanowiło rozbudowę, czyli budowę obiektu budowlanego, to do postepowania w przypadku samowoli budowlanej należałoby zastosować art. 48 p.b.., a nie art. 51 p.b..

Sąd w przywołanym orzeczeniu podkreślił, że rozstrzygnięcie w przedmiocie prawnych konsekwencji rozbudowy zjazdu przez właścicieli nieruchomości przy ul. [...] w [...] powinno uwzględniać pojmowanie samowoli budowlanej jako ciągu zdarzeń, a ściśle zachowań strony począwszy od podjęcia pierwszych robót, aż do momentu zakończenia budowy.

Sąd wskazał, że w ponownym postępowaniu [...] WINB winien dokonać powtórnej analizy okoliczności faktycznych sprawy w celu ostatecznego rozstrzygnięcia o dacie rozbudowy przedmiotowego zjazdu. Przede wszystkim jednak, organ ustali prawidłową podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy. W obu kwestiach organ weźmie wszakże pod uwagę ustalenia zawarte w uzasadnieniu wyroku Sądu.

Reasumując, Sąd w przytoczonym prawomocnym wyroku z dnia 19 lipca 2018 r. rozstrzygnął, że:

- zasadnicze poszerzenie zjazdu nastąpiło zatem w latach 2008-2014 r. (najprawdopodobniej miało to miejsce w lipcu 2014 r. kiedy właściciele działki nr ewid. [...] prowadzili roboty budowlane przy zjeździe na całej jego szerokości);

- poszerzenie zjazdu stanowiło rozbudowę, czyli budowę obiektu budowlanego, to do postepowania w przypadku samowoli budowlanej należałoby zastosować art. 48 p.b.., a nie art. 51 p.b..

- organ I instancji winien dokonać powtórnej analizy okoliczności faktycznych sprawy w celu ostatecznego rozstrzygnięcia o dacie rozbudowy przedmiotowego zjazdu.

Ponownie rozpoznając sprawę, kierując się wytycznymi ww. wyroku WSA w Warszawie, organ I instancji w ocenie Sądu słusznie ustalił, że przesłuchani w sprawie świadkowie zgodnie zeznają, iż działka nr [...] przy ul. [...] i oraz nr [...] przy ul. [...] były terenem niezabudowanym określanym jako: pola, nieużytki, pusty ugór. Następnie został wybudowany budynek, w którym obecnie siedzibę posiada spółka "[...]", a dopiero później na działce nr [...] przy ul. [...] została podjęta działalność gospodarcza związana z kruszywem. Świadkowie zgodnie wskazują, iż pierwotnie istniał zjazd z drogi krajowej DK [...] do działki, na której znajduje się ww. budynek, a następnie zjazd ten został poszerzony o część prowadzącą do działki nr [...] przy ul. [...]. Zjazd prowadzony do tej działki nr [...] został wybudowany legalnie w latach 80. XX w. lub wcześniej. Ze zdjęć przedmiotowego zjazdu z maja 2012 i 2013 r. dostępnych na stronie internetowej www.google.pl/maps (usługa street view) wynika, iż w maju 2012 i 2013 r. przedmiotowy zjazd posiadał szerokość zbliżoną do obecnej i był wykonany z asfaltu (od strony działki nr [...] przy ul. [...]) oraz kruszywa (od strony działki nr [....] przy ul. [...]), a tym samym w maju 2012 i 2013 r. przedmiotowy zjazd nie był wykonany z płyt betonowych. Sąd podziela stanowisko organu, że pierwsze roboty budowlane skutkujące poszerzeniem (przy użyciu kruszywa) zjazdu asfaltobetonowego istniejącego przed 1995 r. zostały wykonane niedługo po nabyciu przez J.Ż. działki nr [...] (tj. w dniu [...] czerwca 1995 r. Jednakże te roboty budowlane nie zmieniły zasadniczo kształtu zjazdu tj. jego usytuowania pod kątem ostrym do drogi krajowej DK [..] i nie znalazły odzwierciedlenia w książce drogi. Słusznie ustalił organ I instancji, że Powyższe (dowody z oględzin zjazdu, zeznań oraz dokumentów, w tym map i zdjęć) prowadzi do wniosku, iż istniejący zjazd (do budynku Skarbu Państwa znajdującego się na działce nr [...] przy ul. [...], został poszerzony za pomocą kruszywa przez J. Ż. w 1995 r., a ostateczny kształt (tj. nawierzchnię z asfaltobetonu i płyt betonowych) uzyskał nie wcześniej niż w lipcu 2014 r. (wskazana w protokole z dnia [...] września 2014 r. data wykonanych robót budowlanych dotyczących ułożenia na zjeździe płyt betonowych oraz pismo zarządcy drogi z dnia [...] lipca 2014 r.).

Słusznie ustalono, że wskazana rozbudowa zjazdu została zrealizowana, przez inwestora J.Ż., w warunkach samowoli budowlanej. Z art. 29 pkt 11 p.b. w dacie (tj. lipiec 2014 r.) wykonania robót budowlanych dotyczących rozbudowy przedmiotowego zjazdu wynika, że pozwolenia na budowę nie wymagała budowa zjazdów z dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych oraz zatok parkingowych. Z powyższego wynikało zatem, że budowa zjazdów z dróg krajowych wymagała pozwolenia na budowę.

Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów zawartych zarówno w skardze jak i w odwołaniu, wskazać należy, że koncentrują się one na zanegowaniu prawidłowości postępowania wyjaśniającego, które w niniejszej sprawie było bardzo obszerne, długotrwałe i szczegółowe (liczne oględziny spornego zjazdu, dwie rozprawy administracyjne, przesłuchania jako świadków okolicznych mieszkańców, obszerny materiał dowodowy. Skarżący konsekwentnie podnosił, że jego ojciec J.Ż. kupił w 1995 r. nieruchomość z już istniejącym zjazdem. Skarżący jednakże nie przedstawił na powyższe twierdzenie żadnego dowodu.

Przepis art. 48 w ust. 1 p.b. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji I instancji) nakazywał organowi nadzoru budowlanego wydanie decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo

2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

Obowiązek wydania nakazu rozbiórki nie jest jednak bezwzględny, organ bowiem jest zobowiązany do badania, czy budowa jest zgodna z przepisami, umożliwiając doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli istnieją takie uwarunkowania, organ zobowiązany jest wszcząć postępowanie zmierzające do legalizacji obiektu budowlanego. Dopiero w sytuacji braku prawnych możliwości legalizacji samowoli, organ zobowiązany jest orzec obowiązek rozbiórki. Przesłanki legalizacji samowoli budowlanej określa art. 48 ust. 2 p.b. W ramach postępowania w trybie tego przepisu organ ma obowiązek zbadać, czy przedmiotowy obiekt jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. W przypadku spełnienia wskazanych przesłanek organ nadzoru budowlanego winien wstrzymać postanowieniem wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 p.b. prowadzenie robót budowlanych i jednocześnie nałożyć na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 3, wymaganych do legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu. Jeżeli natomiast budowa obiektu budowlanego lub jego części jest niezgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bądź narusza przepisy, w tym techniczno-budowlane, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, organ orzekający jest obowiązany, jak wynika z treści art. 48 ust. 1 i 2 p.b. wydać decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego.

W niniejszej sprawie organ I instancji prawidłowo wszczął procedurę legalizacyjną i nałożył na J. Ż. postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. nr [...] obowiązek przedłożenia:

• zaświadczenia prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] dla terenów położonych w dzielnicy [...]),

• dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 p.b., tj.

- czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz za-świadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzonego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000- przy czym do projektu architektoniczno- budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt. 2, ,

- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

w terminie do 31 stycznia 2020 r.

Inwestor nie przedłożył dokumentów wymienionych w ww. postanowieniu [...] WINB. Również na etapie postępowania odwoławczego powyższa dokumentacja nie została przedłożona. Tym samym stwierdzić należy, że nie dopełniono obowiązku dostarczenia dokumentacji niezbędnej do legalizacji przedmiotowego obiektu, dlatego też organy nadzoru budowlanego prawidłowo nakazały rozbiórkę nielegalnie rozbudowanej części zjazdu z drogi krajowej DK [...] w [....] do nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...] tj. rozbiórkę części zjazdu wykonanej z płyt żelbetowych z krawężnikiem najazdowym. Podkreślić należy, że wbrew zarzutowi zawartemu w skardze, obowiązek rozbiórki jest wskazany w sposób jasny i nie dotyczy części zjazdu od strony działki przy ul. [...]), gdzie nawierzchnia zjazdu wykonana jest z asfaltobetonu.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy - zdaniem Sądu - uznać, iż w zaskarżonej decyzji brak jest istotnych uchybień formalnych, które organ odwoławczy poczyniłby w toku postępowania administracyjnego, a które uniemożliwiłyby Sądowi przeprowadzenie prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uznał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi ustawowe określone w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem organ wyraźnie wskazał wszelkie istotne przesłanki zarówno faktyczne, jak i prawne, wyjaśniając przy tym dokładnie ich znaczenie dla skarżącej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.