Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 128/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 15 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2007 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku po wznowieniu postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.00.98.1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 4 pkt. 2 i art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w zw. z art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. f, art. 13 ust. 3 i art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U.03.58.514 ze zm.) Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 2, art. 6 pkt. 15 lit. a i b i art. 13 ust. 3 pkt. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, art. 139 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 151 § 1 pkt. 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] Nr [...].

Organ odwoławczy ustalił następujący stan faktyczny:

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania J. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia zgłoszenia się do rejestracji tj. od dnia 8 lipca 2002 r. oraz prawa do zasiłku z uwagi na toczące się przed Sądem Okręgowym w Ł. VIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych, postępowanie w sprawie przyznania stronie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. podjął zawieszone postępowanie na żądanie J. K. Powyższe postępowanie przez Sądem Okręgowym w Ł. zakończyło się bowiem oddaleniem odwołania skarżącego.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o przyznaniu J. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia rejestracji tj. od dnia 8 lipca 2002 r. oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 16 lipca 2002 r. w wysokości 100% zasiłku podstawowego określonego w art. 24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu na okres 12 miesięcy, o ile wcześniej nie zaistnieją okoliczności powodujące utratę statusu osoby bezrobotnej lub utratę prawa do zasiłku.

W dniu 20 maja 2003 r. J. K. został pouczony m.in. o obowiązku powiadomienia Urzędu Pracy w terminie 5 dni o podjęciu działalności gospodarczej.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o utracie prawa do zasiłku przez J. K. z dniem 16 lipca 2003 r. z powodu upływu okresu pobierania zasiłku.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o utracie przez J. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia 13 września 2004 r. z uwagi na podjęcie przez niego od tego dnia pracy zarobkowej.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnego J. K. od dnia 16 lipca 2003 r. zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] PUP Nr 1 [...] i postępowanie w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia 13 września 2004 r. zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] PUP Nr 1 [...] z uwagi na to, iż w dniu 19 lipca 2006 r. wpłynęło do PUP Nr 1 w Ł. pismo z Urzędu Skarbowego Ł. -Ś. z którego wynika że J. K. w okresie od dnia 3 stycznia 2003r., do dnia 1 sierpnia 2003r., jednocześnie prowadził działalność gospodarczą i pobierał zasiłek dla bezrobotnych.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. uchylił decyzję własną z dnia [...] PUP Nr 1 [...] w sprawie utraty przez stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 16 lipca 2003 r. z powodu upływu okresu pobierania zasiłku, uchylił decyzję własną z dnia [...] PUP Nr 1 [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia 13 września 2004 r. i pozbawił J. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 3 stycznia 2003 r. z uwagi na niespełnienie warunków do posiadania statusu osoby bezrobotnej.

Od decyzji tej J. K. wniósł odwołanie.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiocie przyczyn wznowienia postępowania.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] Nr [...], Prezydent Miasta Ł. uchylił decyzję własną z dnia [...] PUP Nr 1 [...] w sprawie utraty przez stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 16 lipca 2003 r. z powodu upływu okresu pobierania zasiłku, uchylił decyzję własną z dnia [...] PUP Nr 1 [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia 13 września 2004 r. oraz pozbawił J. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia 3 lutego 2002 r. ze względu na to, że faktycznie pozarolniczą działalność gospodarczą według informacji uzyskanych z Urzędu Skarbowego rozpoczął 3 lutego 2002 r.

Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że nie zapłacił "ani złotówki" podatku dochodowego od prowadzonej działalności gospodarczej, tym bardziej, że to Urząd Skarbowy zalega z wypłatą skarżącemu nadpłaconego podatku za 1999r.

Organ odwoławczy po rozpatrzeniu materiału dowodowego zebranego w sprawie stwierdził, że J. K. uzyskał status bezrobotnego od dnia 8 lipca 2002 roku oraz prawo do zasiłku od dnia 16 lipca 2002r. na podstawie przepisów obowiązującej wówczas ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a następnie na mocy decyzji ostatecznej z dnia [...] Nr PUP NR1 [...] wydanej w oparciu o przepisy wyżej wymienionej ustawy, utracił prawo do zasiłku od dnia 16 lipca 2003r, po czym na mocy decyzji ostatecznej z dnia [...] Nr PUP NR1 [...] utracił status osoby bezrobotnej od dnia 13 września 2004r. w oparciu o przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązywała do dnia 31 maja 2004r. i została zastąpiona ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny to osoba zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy, która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Jak zauważył organ niemal identyczne brzmienie miał art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązującej w dniu 3 stycznia 2003 r. (tj. w dniu wskazanym przez J. K. jako dzień rozpoczęcia działalności gospodarczej w organie dokonującym wpisu do ewidencji działalności) oraz w dniu 3 lutego 2003 r. (tj. w dniu wskazanym przez J. K. jako dzień faktycznego rozpoczęcia działalności gospodarczej w organie podatkowym). Przepis ten określał, że bezrobotny to osoba która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników lub zaopatrzenia emerytalnego.

Organ podkreślił, iż podjęcie przez bezrobotnego pozarolniczej działalności gospodarczej, zarówno w świetle ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jak i w świetle przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, skutkowało pozbawieniem statusu osoby bezrobotnej, a tym samym pozbawieniem uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych.

Jak zauważył organ odwoławczy z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że J. K. zgłosił się do ewidencji działalności gospodarczej podjęcie od dnia 3 stycznia 2003 r. działalności w zakresie transportu drogowego bagażowego, jednakże faktycznie działalność tą podjął dopiero od dnia 3 lutego 2003 r. Wobec powyższego J. K. od dnia 3 lutego 2003 r. przestał spełniać warunki osoby bezrobotnej, określone w art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. f obowiązującej wówczas ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i dlatego od tego dnia powinien utracić status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku na podstawie art. 13 ust. 3 pkt. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy, a także na podstawie art. 139 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

W ocenie organu odwoławczego na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie nie ma wpływu fakt, że skarżący nie zapłacił podatku dochodowego od prowadzonej działalności gospodarczej. Poza zainteresowaniem organu pozostają również rozliczenia między stronami postępowania podatkowego.

Na powyższą decyzję z dnia [...] J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W jej uzasadnieniu zarzucił zaskarżonej decyzji, iż zawiera dane niezgodne ze stanem faktyczny, a poza tym wskazał na naruszenie art. 35 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo organ podniósł, iż rozpatrując odwołanie skarżącego złożone w dniu 3 listopada 2006 r. dochował terminu określonego w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem decyzja wydana została [...].

Na marginesie tej sprawy należy podnieść, że PUP prowadził równolegle sprawę skarżącego, który pismem z dnia 4 maja 2006 r. wystąpił do PUP Nr 1 w Ł. z prośbą o podwyższenie zasiłku ( do 120%), który został mu przyznany w 2003 r. W podaniu swym wskazał, iż z końcem kwietnia 2006 r. otrzymał z ZUS-u informację o wysokości kapitału początkowego, z której wynikało, że w chwili rejestracji w dniu 8 lipca 2002 r. legitymował się stażem pracy 20 lat i 3 miesiące.

W tej sprawie Prezydent Miasta Ł. wznowił na żądanie strony postępowanie postanowieniem z dnia [...] Nr [...] .

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił J. K. uchylenia decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia rejestracji tj. od dnia 8 lipca 2002 r. oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 16 lipca 2002 r. w wysokości 100 % zasiłku podstawowego określonego w art. 24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu na okres 12 miesięcy, o ile wcześniej nie zaistnieją okoliczności powodujące utratę statusu osoby bezrobotnej lub utratę prawa do zasiłku. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w myśl art. 72 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotnemu, którego okres uprawniający do zasiłku wynosi co najmniej 20 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 120 % kwoty zasiłku określonego w ust. 1. Zgodnie z tym zapisem, na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie organ ustalił, że J. K. udokumentował łącznie okres uprawniający do zasiłku wynoszący 19 lat 5 miesięcy i 19 dni, nie zaś jak stanowi ustawa 20 letni okres uprawniający do zasiłku.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...].

Na postanowienie z dnia [...] J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, która jest przedmiotem odrębnego postępowania sygn. akt III SA/Łd 7/07.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], która została wydana w następstwie wznowienia postępowania z uwagi na fakt, iż po wydaniu przez Prezydenta Miasta Ł. decyzji ostatecznych z dnia [...] PUP Nr 1 [...] w sprawie utraty przez stronę prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 16 lipca 2003 r. z powodu upływu okresu pobierania zasiłku oraz decyzji z dnia [...] PUP Nr 1 [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia 13 września 2004 r. z powodu podjęcia zatrudnienia wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Organ otrzymał bowiem z Urzędu Skarbowego informację, że skarżący w okresie od dnia 3 stycznia 2003r. do dnia 1 sierpnia 2003r. pobierając zasiłek dla bezrobotnych jednocześnie prowadził zarejestrowaną w dniu 3 stycznia 2003r. pozarolniczą działalność gospodarczą, którą faktycznie podjął 3 lutego 2003r.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Na tej podstawie wznawia się postępowanie wtedy, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy, są nowe. Przez przyjęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy i mieć znaczenie prawne, mające więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Drugą przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką, jest to, że nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję ostateczną. Wyrazy "wyjdą na jaw" użyte w tym przepisie oznaczają, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, czyli moment udostępnienia ich organowi.

W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że w dniu 19 lipca 2006r. do PUP NR 1 w Ł. wpłynęło pismo z Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. informujące, iż w okresie od 1 stycznia 2003 roku do dnia 1 sierpnia 2003r. skarżący pobierając zasiłek dla bezrobotnych jednocześnie prowadził działalność gospodarczą. Okoliczność ta niewątpliwie spełniała przesłanki okoliczności istotnej, nowej i nieznanej organowi w dniu wydawania decyzji ostatecznych dotyczących utraty prawa do zasiłku z dniem 1 16 lipca 2003r. ( decyzja dnia [...], Nr PUP Nr 1[...] ) i statusu osoby bezrobotnej z dniem 13 września 2004r. ( decyzja z dnia [...] PUP Nr 1 [...] ).

W świetle bowiem zastosowanego w sprawie art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 ze zm. obowiązującej do 31 maja 2004r.), bezrobotny to osoba która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników lub zaopatrzenia emerytalnego. W tym miejscu należy podnieść, że prawie identycznie brzmienie ma przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f obowiązującej od dnia 1 czerwca 2004r. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99 poz. 1001 ze zm.), w świetle którego bezrobotny to osoba zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy, która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników.

W utrwalonym orzecznictwie NSA, prezentowanym na tle cyt. wyżej art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przyjęto jednoznaczne stanowisko, które skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że przepis tego artykułu stwarza domniemanie, że osoba wpisana do ewidencji działalności gospodarczej prowadzi działalność gospodarczą. Jest to oczywiście domniemanie wzruszalne. Niemniej jednak warunkiem wstępnym, stwarzającym możliwość jego obalenia jest uprzednie wykreślenie wpisu z ewidencji (wyrok NSA z dnia 10.08.2005r. sygn. akt I OSK 42/05, LEX nr 191809). Podobnie w wyroku z dnia 27.09.2005r. w sprawie sygn. akt I OSK 153/05 (LEX nr 192138) NSA stwierdził, że osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, musi wykazać nie tylko to, że nie podjęła działalności gospodarczej, ale także to, że działalności tej nie podjęła do dnia jej wyrejestrowania, co oznacza, że wykazanie tych okoliczności jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji.

Bezspornym w sprawie jest fakt zarejestrowania w dniu 3 stycznia 2003r. przez Urząd Miasta Ł., Delegaturę Ł. – Ś., Referat Handlu i Usług pod numerem [...] pozarolniczej działalności gospodarczej – transport drogowy bagażowy – prowadzonej przez J.K. Jak wynika z dokumentów powyższego Urzędu działalność ta została wyrejestrowana w dniu 3 listopada 2004r.

Z informacji Urzędu Skarbowego wynika natomiast, że faktycznie działalność gospodarczą skarżący rozpoczął w dniu 3 lutego 2003r. Organy administracji orzekające w przedmiotowej sprawie, przyjęły więc, z korzyścią dla strony, że w tej dacie skarżący przestał spełniać przesłanki osoby bezrobotnej, co w konsekwencji powodowało, że nie mógł utracić, prawa do zasiłku dla bezrobotnych dopiero w dniu 16 lipca 2003r., a statusu osoby bezrobotnej w dniu 16 września 2004r. Na uwagę zasługuje fakt, iż [...], tj. w dacie wydania przez organ I instancji decyzji o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od dnia 8 lipca 2002r. i prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 16 lipca 2002r. na okres 12 miesięcy, skarżący miał świadomość, że ma zarejestrowaną pozarolniczą działalność gospodarczą, tym bardziej, że podpisał w dniu 20 maja 2003r., pouczenie zawierające m.in. obowiązek powiadomienia PUP w terminie 5 dni o podjęciu działalności gospodarczej. Nie można niestety uwzględnić tłumaczenia skarżącego, które przedstawił na rozprawie w dniu 15 maja 2007r., że przy podpisywaniu powyższego pouczenia nie zapoznał się z jego treścią, gdyby bowiem się zapoznał, to zawiesiłby prowadzenie działalności gospodarczej. W tym miejscu należy podkreślić, że tylko wykreślenie wpisu do działalności gospodarczej powoduje, że osoba spełnia przesłanki bezrobotnego wynikające z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f cytowanej ustawy. Wobec niespełnienia przez skarżącego warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 starosta zasadnie działając na podstawie art. 13 ust. 3 w związku z art. 23 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu pozbawił statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnego J. K. od dnia 3 lutego 2003r., w tej dacie skarżący przestał bowiem spełniać przesłanki bezrobotnego, czego konsekwencją w niniejszej sprawie jest również pozbawienie prawa do zasiłku dla bezrobotnego. W opinii Sądu w przedmiotowej sprawie, po wznowieniu postępowania organy winny zastosować przepisy obowiązujące w dacie orzekania ,tj. przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jednak mając na uwadze fakt, iż jak podnosił to już organ odwoławczy przepisy art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f brzmią identycznie zarówno w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jak i w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, nie zmieniła się również właściwość organów do wydawania decyzji, jak i sankcje związane z niewypełnieniem warunków opisanych w art. 2 ust. 2 obu cytowanych wyżej ustaw, Sąd uznał, że uchybienie to nie miało wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie.

W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut skarżącego naruszenia przez organ odwoławczy art. 35 § 1 kpa.

Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Jednocześnie jak wynika z § 3 tegoż przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Analiza akt administracyjnych wskazuje, że organ odwoławczy otrzymał odwołanie skarżącego z dnia 2 listopada 2006r. , w dniu 9 listopada 2006r. Zaskarżona więc decyzja Wojewody [...] wydana w dniu [...] nie narusza postanowień art. 35 § 1 i § 3 kpa.

Z tych wszystkich względów uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego ani też przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.