Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 922/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. ust 363 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara - Dubiel WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. - K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2021 r. znak: [...]; znak: [...] w przedmiocie nakazu ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko skargę oddala


UZASADNIENIE

Wójt Gminy Z. decyzją z dnia 7 lipca 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 363 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz art. 104 i art. 108 K.p.a. nakazał:

1/ A. Ś. i M. Ś. jako właścicielom nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej numer [...], obręb Z., Gmina Z., M. G. i R. G. jako właścicielom nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej numer [...], obręb Z., Gmina Z., A. K. i K. K. jako właścicielom nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej numer [...], obręb Z., Gmina Z., jako podmiotom wytwarzającym komunalne ścieki socjalno - bytowe na wymienionych wyżej nieruchomościach, usunięcie negatywnego oddziaływania na środowisko poprzez instalację tymczasowego zbiornika bezodpływowego do gromadzenia wytwarzanych komunalnych ścieków socjalno - bytowych z budynków położonych na działkach nr [...] oraz [...] w miejscowości Z. (Gmina Z.) do czasu zapewnienia ich zrzutu do gminnej sieci sanitarnej zlokalizowanej w punkcie wskazanym w warunkach technicznych przyłączenia z dnia 27 marca 2018 roku wydanych przez Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Z. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w [...], a także jego systematyczne opróżnianie i zabezpieczanie, własnym kosztem i staraniem,

2/ M. K. - K. - właścicielowi działek o numerach ewidencyjnych [...] oraz [...] obręb Z., Gmina Z., Gmina Z., wyeliminować negatywne oddziaływanie na środowisko oraz zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, a także przywrócić środowisko do stanu właściwego poprzez podjęcie następujących działań: 1) przywrócenie ciągłości spływu komunalnych ścieków socjalno - bytowych z budynków położonych na działkach nr [...] oraz [...] obręb Z., Gmina Z. do publicznej sieci kanalizacji sanitarnej poprzez kanalizację zlokalizowaną na działkach [...] oraz [...] obręb Z., Gmina Z., poprzez przywrócenie kolektora sanitarnego zlokalizowanego na tych działkach do stanu sprawnego, zgodnie z dokumentacją projektową zatwierdzoną decyzją numer [...] z dnia 6 lutego 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wydanym przez Starostę K.;

3/ A. C., A. C. oraz R. W. jako właścicielom nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej numer [...] obręb Z., Gmina Z.: 1) zabezpieczenie przed wyciekiem komunalnych ścieków socjalno - bytowych z instalacji (kolektora) sanitarnego zlokalizowanego na wymienionej wyżej nieruchomości, 2) likwidację zastoiska ścieków socjalno-bytowych na działkach sąsiednich w tym przede wszystkim na działce nr [...] obręb Z., Gmina Z. poprzez ich odpompowanie specjalistycznym sprzętem asenizacyjnym,

a wszystkie wymienione w punktach I, II i III czynności w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Decyzji w zakresie pkt I, II, i III sentencji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 1 kwietnia 2020 r. wpłynęło żądanie podjęcia czynności w celu przywrócenia środowiska do stanu właściwego poprzez odtworzenie stanu poprzedniego – odbudowę zlikwidowanego przez M. K. – K. fragmentu sieci kanalizacyjnej lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Jak ustalono podczas wizji w terenie w dniu 2 kwietnia 2020 r. na działce nr [...] stwierdzono zastoisko ścieków. Zgromadzone w niniejszej sprawie dokumenty, pozwalają w sposób jednoznaczny stwierdzić, iż zaobserwowany stan faktyczny na działce nr [...] jest bezpośrednim skutkiem zatkania, likwidacji bądź innego uszkodzenia fragmentu istniejącej kanalizacji sanitarnej, na odcinku przebiegającym m.in. przez działki nr [...] oraz nr [...] w miejscowości Z., przez ich właściciela. W wyniku tego ścieki odprowadzane z domów, wybudowanych na działkach nr [...] i [...] nie znajdują swojego ujścia do kanalizacji sanitarnej przechodzącej m.in. przez działki M. K. - K. i wylewają się na sąsiadującą działkę nr [...], a następnie spływają wzdłuż publicznej drogi powiatowej. Taki stan faktyczny związany z nieprawidłowym i zaburzonym przepływem ścieków socjalno - bytowych powoduje realny stan zagrożenia środowiska, poprzez zanieczyszczenie gleby i wód podziemnych, przyczyniając również w sposób bezpośredni do zagrożenia zdrowia ludzkiego. Zgodnie z powszechnie znanymi i obowiązującymi przepisami, ścieki socjalno-bytowe winny być między innymi zbierane w zamknięty system kanalizacji i poddawane procesom oczyszczania, a taka sytuacja nie ma tutaj miejsca. Organ wskazał, że stosowanie do art. 363 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do: 1/ ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia; 2/ przywrócenia środowiska do stanu właściwego. Zgodnie zaś z art. 28 i 29 Kodeksu postępowania administracyjnego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawmy lub obowiązek. Stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nieposiadające osobowości prawnej. W kontekście niniejszej sprawy za strony należało uznać właścicieli wszystkich nieruchomości, przez które przechodzi kolektor ściekowy, który ma negatywny wpływ na środowisko, a także osoby, które są wytwórcami odpadów stanowiących zagrożenie dla środowiska. Zatem są to właściciele działek [...], jako osoby wytwarzające komunalne ścieki socjalno - bytowe w swoich gospodarstwach, właściciel działek [...] oraz [...] obręb, na których doszło do uszkodzenia ciągłości kolektora, którego efektem jest wyciek komunalnych ścieków socjalno - bytowych oraz właścicieli działki numer [...], na której bezpośrednio następuje wyciek komunalnych ścieków socjalno - bytowych. W ocenie organu każda wymienionych kategorii osób bądź aktualnie albo w przeszłości dokonała takiego działania, którego skutkiem jest obecny stan negatywnego oddziaływania na środowiska w postaci wycieku po powierzchni ziemi komunalnych ścieków socjalno - bytowych. W ocenie organu w postępowaniu administracyjnym, dla którego merytoryczną podstawę stanowi art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska organ winien zbadać kwestię negatywnego wpływu na środowisko oraz ustalić osobę, której działania pozostają w związku przyczynowym. Organ ustalił, że w pierwszej kolejności sprawcą negatywnego wpływu na środowisko winny być osoby, których działanie bezpośrednio wywołuje negatywny wpływ na stan środowiska. Niewątpliwie osobami takimi są wytwórcy komunalnych ścieków socjalno - bytowych, czyli właściciele domów jednorodzinnych zlokalizowanych na działkach numer [...], [...] Zgodnie z warunkami technicznymi wydanymi dnia 27 marca 2018 roku przez Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Z. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w [...], ścieki wytwarzane na wymienionych nieruchomościach winny być odprowadzone do sieci kanalizacyjnej Gminy Z., do punktu wpięcia zlokalizowanego na działce numer [...] (poprzedni numer [...]) obręb Z., Gmina Z. w rejonie działki [...] (poprzedni numer [...]). Jak wynika z oględzin w terenie ścieki te nie są dostarczane do tego punktu, gdyż prowadzący je kolektor uległ uszkodzeniu w ciągu swojego biegu i nie realizuje on swojej funkcji. W ocenie organu działania, które mogą i powinny podjąć wymienione osoby, ogniskują się na terenie ich nieruchomości i sprowadzają się do zabezpieczenia komunalnych ścieków socjalno - bytowych z tych nieruchomości w sposób zabezpieczający przed dalszym ich wypływem przed punktem odbioru wyznaczonym w powołanych wcześniej warunkach technicznych z dnia 27 marca 2018 roku. W odniesieniu do B. K. - K. organ ustalił, że na nieruchomościach stanowiących jej własność doszło do uszkodzenia, zatkania lub likwidacji kolektora sanitarnego, skutkiem czego jego zawartość wydobywa się z rurociągu w działce położonej pomiędzy działkami [...], a punktem odbioru wyznaczonym w warunkach technicznych z dnia 27 marca 2018 roku. W kontekście rozstrzygnięcia dotyczącego B. K. - K. organ w części uwzględnił wnioski dowodowe zawarte w piśmie jej pełnomocnika z dnia 2 czerwca 2020 roku. W szczególności organ przeprowadził dowody z załączonej korespondencji procesowej oraz oświadczeń wyrażających stanowisko właściciela nieruchomości z dnia 5 marca 2019 roku oraz z dnia 19 kwietnia 2019 roku właściciela nieruchomości. Decyzja z dnia 6 lutego 2019 roku o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wydana przez Starostę K. jest ostateczna i prawomocna, zatem w niniejszym postępowaniu nie może dojść do jej podważenia lub kwestionowania, gdyż ma ona status dokumentu urzędowego. Tym samym nie było potrzeby przeprowadzenia rozprawy administracyjnej w celu badania zamiaru stron w związku z wymienionym wyżej oświadczeniem o prawie do dysponowania terenem, gdyż ustalenia w tym zakresie nie należą do organu w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z powołaną decyzją z dnia 6 lutego 2019 roku kolektor winien był zostać wybudowany zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją techniczną i do takiego też stanu (stanu zgodności z dokumentacją techniczną) winna przywrócić go strona w przebiegu kolektora na jej nieruchomościach. Organ w niniejszym postępowaniu nie rozstrzyga, ani w ramach kompetencji innych organów administracji, ani w ramach sporu sądowego, a jedynie reaguje na działania stron naruszające ład w. sferze ochrony środowiska. Przy czym należy podnieść, że działania stron opisane w niniejszym postępowaniu w ostatecznym rozrachunku prowadzą do zagrożenia stanu środowiska, a także jego konkretnego elementu, jakim jest zdrowie i dobrostan obywateli. W odniesieniu A. C., A. C. oraz R. W., jako właścicieli nieruchomości składającej "się z działki ewidencyjnej numer, [...] ustalono, że wypływ komunalnych ścieków socjalno - bytowych faktycznie następuje z terenu ich działki, zatem winni oni zabezpieczyć znajdującą się tam studzienkę kanalizacyjną przed wypływem nieczystości i rozlewaniem się jej po innych nieruchomościach i przenikaniem dalej na drogę publiczną.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła M. K. – K. zarzucając naruszenie 363 i 367 ustawy o ochronie środowiska, naruszenie przepisów procesowych art. 6, art. 7, art. 7a w zw. z art. 77 kpa oraz art. 8 i 10 kpa, a także art. 107 § 1 pkt 7 kpa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 maja 2021 r. nr [...] i nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 363 ust. 1 ustawy prawo ochrony środowiska Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do: 1) ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia; 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego. W. niniejszej sprawie organ powziął informację o negatywnym oddziaływaniu na środowisko przez zlikwidowanie przez M. K. - K. fragmentu sieci kanalizacyjnej. W związku z tym działaniem nieczystości ciekłe z domów wybudowanych na działkach [...] nie znajdują swego ujścia w kanalizacji sanitarnej i rozlewają się na działce [...] i wzdłuż drogi powiatowej. Ustalenia powyższe są niesporne. Nie są kwestionowane również przez skarżącą, która podnosi zarzuty w zakresie podjęcia przez organ działań, które w opinii skarżącej czynią nałożone na nią obowiązki jako bezprzedmiotowe. W licznych pismach zawierających stanowisko właścicielki nieruchomości wprost wyrażono zamiar usunięcia części kanalizacji na nieruchomości stanowiącej jej własność, a położonej na działkach [...], [...] i [...]. W takim stanie rzeczy organ prawidłowo zastosował dyspozycję przywołanego wyżej przepisu. Należy w siad za argumentami zawartymi w wyroku NSA z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 516/16 należy wskazać, że "art. 363 ust. 1 p.o.ś. będzie miał zastosowanie w każdym przypadku wystąpienia negatywnego oddziaływania na środowisko. Przesłanką wydania decyzji na podstawie art. 363 ust. 1 p.o.ś., jest naruszenie obowiązku polegającego na zakazie powodowania negatywnego oddziaływania na środowisko. Zakaz ten jest formą prawną szeroko rozumianego celu normatywnego- w postaci obowiązku ochrony środowiska. Tworzy on obiektywne i subiektywne warunki, niezbędne dla niezakłóconego korzystania ze środowiska w ramach powszechnego korzystania ze środowiska. Potrzeba zapewnienia racjonalnych warunków korzystania ze środowiska określa zakres przedmiotowy decyzji wydawanej na podstawie art. 363 ust. 1 p.o.ś. Wydanie decyzji, o której mowa w art. 363 ust. 1 p.o.ś. jest dopuszczalne w sytuacji, gdy jej adresat narusza obowiązek polegający na zakazie powodowania negatywnego oddziaływania na środowisko. W odniesieniu do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że podstawą zastosowania przepisu art. 363 ust. 1 Prawa ochrony środowiska są dwie okoliczności-negatywne oddziaływanie na środowisko oraz ustalenie osoby fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko. Obie te przesłanki zostały ustalone w sprawie jednoznacznie i nie ma co do nich żadnych wątpliwości. W odwołaniu podniesiono, że organ pominął, że w dniach 23-25 czerwca 2020 r. na działce [...] przy granicy z działką drogową ul. [...] został wybudowany wielokomorowy, żelbetowy, szczelny zbiornik na ścieki socjalno - bytowe wytwarzane przez właścicieli nieruchomości nr [...] oraz [...] a tym samym usunięto zagrożenie dla środowiska. Jednakże zbiornik ten zgodnie ze stanowiskiem organu wyrażonym w piśmie z dnia 6 sierpnia 2020 r. ma charakter tymczasowy został zrealizowany w celu uniknięcia katastrofy ekologicznej do czasu realizacji postanowień decyzji. Zgodzić się należy z argumentacją organu, że skoro jak wynika z zebranych dokumentów nieczystości ciekłe z działek nr [...] oraz [...] były odprowadzane poprzez kolektor sanitarny - szczelny i zamknięty rurociąg zrealizowany w oparciu o ostateczną decyzję z dnia 6 lutego 2019 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu budowalnego przez Starostę K., to do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd lub ewentualnie właściwy organ administracji sporu co do prawa usytuowania tego urządzenia na nieruchomościach odwołującej nie ma możliwości samowolnego jego uszkadzania czy też zamykania ze skutkiem dla środowiska. Przepis mający zastosowanie w sprawie nie pozostawia organowi możliwości rozważania jakie były powody działania osoby, które to działanie ma negatywne oddziaływanie na środowisko.

Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M. K. – K. zarzucając naruszenie art. 105 § 1 K.p.a, a także art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 i § 2 K.p.a. i wskazując, ze podtrzymuje argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji. W konkluzji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zwartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Zgodnie z art. 363 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego. Powołany przepis stanowi podstawę do wydania decyzji nakładających obowiązek wykonania określonych czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko w tym również nie tylko w ramach zwykłego korzystania ze środowiska. Decyzje, w których te obowiązki zostaną zindywidualizowane, mogą być adresowane do wszystkich osób fizycznych w rozumieniu kodeksu cywilnego negatywnie oddziaływujących na środowisko, bez względu na źródło tego oddziaływania. Przepis ten umożliwia zatem nałożenie w drodze decyzji obowiązku wykonania czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko, przy czym dla jego zastosowania musi zostać w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzone, że negatywne oddziaływanie na środowisko ma miejsce.

W powyższym świetle kontroli Sądu podlegała w niniejszej sprawie kwestia ustalenia, czy w toku postępowania stwierdzono, aby dochodziło do negatywnego oddziaływania na środowisko, w postaci przedostawania się ścieków bytowych do gruntu, a tym samym przesiąkania ich do wód powierzchniowych i podziemnych. I tak, okolicznością bezsporną pozostaje, że skarżąca jest właścicielem działek o numerach ewidencyjnych [...] oraz [...] obręb Z.. Ponadto jak ustalono podczas wizji w terenie w dniu 2 kwietnia 2020 r. na działce nr [...] stwierdzono zastoisko ścieków. Zgromadzone w niniejszej sprawie dokumenty, pozwalają w sposób jednoznaczny stwierdzić, iż zaobserwowany stan faktyczny na działce nr [...] jest bezpośrednim skutkiem zatkania, likwidacji bądź innego uszkodzenia fragmentu istniejącej kanalizacji sanitarnej, na odcinku przebiegającym m.in. przez działki nr [...] oraz nr [...] w miejscowości Z., przez ich właściciela. W wyniku tego ścieki odprowadzane z domów, wybudowanych na działkach nr [...] i [...] nie znajdują swojego ujścia do kanalizacji sanitarnej przechodzącej m.in. przez działki skarżącej i wylewają się na sąsiadującą działkę nr [...], a następnie spływają wzdłuż publicznej drogi powiatowej. Taki stan faktyczny związany z nieprawidłowym i zaburzonym przepływem ścieków socjalno - bytowych powoduje realny stan zagrożenia środowiska, poprzez zanieczyszczenie gleby i wód podziemnych, przyczyniając również w sposób bezpośredni do zagrożenia zdrowia ludzkiego. Zgodnie z powszechnie znanymi i obowiązującymi przepisami, ścieki socjalno-bytowe winny być między innymi zbierane w zamknięty system kanalizacji i poddawane procesom oczyszczania, a taka sytuacja nie ma tutaj miejsca.

Wskazać należy, że celem postępowania prowadzonego na podstawie art. 363 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1219, dalej: p.o.ś.) jest przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Stan zgodności z prawem w tym konkretnym przypadku oznacza przywrócenie ciągłości spływu komunalnych ścieków socjalno - bytowych z budynków położonych na działkach nr [...] oraz [...] obręb Z., Gmina Z. do publicznej sieci kanalizacji sanitarnej poprzez kanalizację zlokalizowaną na działkach [...] oraz [...] obręb Z., poprzez przywrócenie kolektora sanitarnego zlokalizowanego na tych działkach do stanu sprawnego, zgodnie z dokumentacją projektową zatwierdzoną decyzją z dnia 6 lutego 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Obowiązek doprowadzenia do takiego stanu, jako stanu pożądanego ze względu na zasady ochrony środowiska, spoczywa na właścicielach instalacji kanalizacji sanitarnej.

Odpowiadając w tym miejscu na zarzuty skarżącej dodać należy, nie ma znaczenia kto i kiedy dokonał prac, które spowodowały, że ścieki z jej nieruchomości przedostają się do gruntu. Kwestia sprawstwa takiego stanu rzeczy jest w ocenianej sprawie zupełnie nieistotna, ważne jest że to skarżąca jest właścicielem tej instalacji, która negatywnie oddziałuje na środowisko. Przepis prawa będący podstawą ocenianych decyzji stanowi wprost, że właściwy organ może nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do:

1) ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia;

2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego.

Co więcej nie można się zgodzić z zarzutem skarżącej jakoby wykonanie przez organ w dniach 23 – 25 czerwca 2020 r. na działce nr [...] przy granicy z działką drogową ul. [...] został wybudowany wielokomorowy, żelbetowy, szczelny zbiornik na ścieki socjalno – bytowe wytwarzane przez właścicieli nieruchomości nr [...] oraz [...] spowodowało, że usunięte zostało zagrożenie dla środowiska, a tym samym sprawa stała się bezprzedmiotowa. Wskazać bowiem należy, że wybudowany zbiornik zgodnie ze stanowiskiem organu wyrażonym w piśmie z dnia 6 sierpnia 2020 r. ma charakter tymczasowy został zrealizowany w celu uniknięcia katastrofy ekologicznej do czasu realizacji postanowień decyzji.

Reasumując dodać należy, że podstawą zastosowania przepisu art. 363 ust. 1 Prawa ochrony środowiska są dwie okoliczności – negatywne oddziaływanie na środowisko oraz ustalenie osoby fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko. Obie te przesłanki zostały ustalone w sprawie jednoznacznie i nie ma Sąd co do nich żądnych wątpliwości. Natomiast kwestie poruszane w skardze nie mają dla prawidłowości podjętych przez organy rozstrzygnięć żadnego znaczenia.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenia przewodniczącego wydziału wydane na podstawie art. 15zzs4 ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV (Dz.U. 2020.875).