Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SO/Wa 27/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 1 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.S. w przedmiocie przyznania odszkodowania postanawia: odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Pan M. S. (dalej wnioskodawca) w piśmie datowanym na [...] września 2012 r. (nadanym na poczcie [...] września 2012 r., które wpłynęło do Izby Skarbowej w W. [...] września 2012 r.), ustosunkował się do wezwań dotyczących postępowania w sprawie bezczynności Dyrektora Izby Skarbowej w W., co jest przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w innej sprawie.

W piśmie tym zawarł również wniosek o odszkodowanie stwierdzając: "Proszę o uwzględnienie moich próśb odnośnie odszkodowania". Z dalszej części tego pisma wynika, że chodzi o szkody z tytułu utraconych korzyści z tytułu zbycia

w niekorzystnym momencie przez dom maklerski i bank jego akcji. Zawarty

w wymienionym piśmie wniosek o odszkodowanie został wyłączony zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII do rozpoznania w sprawie niniejszej, przy czym zarządzenie to nie podlega zaskarżeniu.

Dla rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny koniecznym jest w pierwszej kolejności rozważenie, czy podlega ona rozpoznaniu przez ten sąd. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o podstępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 - zwana dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają też spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Orzekanie o odszkodowaniu za działania lub przewlekłość, czy bezczynność postępowania organów administracyjnych nie mieści się w kompetencjach sądów administracyjnych. Kwestia odszkodowania może być przedmiotem rozpoznania przez sądy administracyjne tylko wtedy, gdy jest przedmiotem decyzji organu uchylającego lub zmieniającego decyzje ostateczną zgodnie z art. 161 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm,). Wnioskodawca domagając się odszkodowania nie wskazał by taka decyzja została wydana. Z jego pretensji kierowanych do organów podatkowych wynika, że odszkodowanie miałoby się wiązać z postępowaniem podatkowym, do którego mają zastosowanie przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 – zwana dalej: "Ordynacja podatkowa").

W postępowaniach uregulowanych przepisami Ordynacji podatkowej nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 260 Ordynacji podatkowej do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego. Jest to więc sprawa cywilna, gdzie stosuje się do odpowiedzialności odszkodowawczej w szczególności przepisy art. 417 i art. 4171 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zmianami). Z kolei zgodnie z art. 2 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 ze zm.) do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne oraz Sąd Najwyższy, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych. Jak wyżej wykazano, sprawa o odszkodowania nie jest sprawą, do rozpoznawania której byłyby powołane sądy szczególne takie jak wojewódzkie sądy administracyjne lub Naczelny Sąd Administracyjny.

Z uwagi zatem na niewłaściwość sądu administracyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania, sąd ten, na podstawie art. 64 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązany jest tę skargę odrzucić i nie ma możliwości jej merytorycznego rozpoznania.