Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 12/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. P. o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: 1. wymierzyć Ministrowi Sprawiedliwości grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych, 2. zasądzić od Ministra Sprawiedliwości na rzecz D. P. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2012 r. D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie rozpatrzenia pkt 2 jego wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W dniu 17 lutego 2012 r. D. P. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), tj. nieudzielenie w ustawowym terminie odpowiedzi na ww. skargę na bezczynność organu i nieprzekazanie jej Sądowi, wraz ze skargą i aktami sprawy.

Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Minister Sprawiedliwości wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz kompletem dokumentów, została przesłana do Sądu w dniu 17 lutego 2012 r., a ponadto przesłana pocztą elektroniczną na adres Zastępcy Kierownika Sekretariatu Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 20 lutego 2012 r.

Jednocześnie podniósł, że opóźnienie w przesłaniu wymaganych dokumentów nie jest znaczne i nie wynika z zaniedbania, czy złej woli Ministra Sprawiedliwości, a z obiektywnych trudności spowodowanych faktem, że skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, a Sąd nie posiada elektronicznej skrzynki podawczej, umożliwiającej przesłanie wniesionej skargi w sposób pozwalający na zachowanie ważnego podpisu kwalifikowanego skarżącego.

Postępowanie w sprawie ze wskazanej wyżej skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, złożonej do Sądu za pośrednictwem organu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prowadzi pod sygn. akt II SAB/Wa 69/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Należy stwierdzić, że przewidziany w art. 54 § 2 cytowanej ustawy obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ww. skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy w dniu 17 lutego 2012 r.

Zestawiając datę 17 lutego 2012 r. z datą wpływu skargi do organu w dniu 24 stycznia 2012 r. (przesłana została pocztą elektroniczna i doręczona po godzinach urzędowania w dniu 23 stycznia 2012 r.), stwierdzić należy, że Minister Sprawiedliwości nie wykonał w terminie piętnastu dni ustawowego obowiązku. Biorąc pod uwagę, że ostatni dzień terminu na przesłanie do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy przypadał na dzień 8 lutego 2012 r., organ uchybił terminowi o 8 dni.

W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 cytowanej ustawy, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie przekazanie wymaganych dokumentów nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu o 8 dni.

W ocenie Sądu, wskazywane przez organ w odpowiedzi na wniosek przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi w terminie, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż skarga D. P. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania sądowi skargi w tym przedmiocie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie nieznaczną zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy, w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wynoszącą 8 dni, jak również szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej. Sąd wziął przy tym pod uwagę okoliczność, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy.

Jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. – M. P. poz. 63) wyniosła 3.399,52 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji.

O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 powołanej ustawy.