Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 945/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Pismem z 16 grudnia 2013 r. Spółka z o.o. z siedzibą w T. wniosła skargę na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 listopada 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 września 2013 r. w sprawie odmowy uchylenia ostatecznego postanowienia z 16 września 2011 r. wymierzającego Spółce karę w wysokości 142 tys. zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego, wybudowanego na działce nr [...] przy ul. S. 16 w S., wraz z infrastrukturą techniczną.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia bowiem jego wykonanie może narazić skarżącą na wyrządzenie w jej majątku znacznej szkody oraz może spowodować nieodwracalne skutki. Niskie ceny nieruchomości i konieczność szybkiego zbycia działa bowiem na niekorzyść majątku skarżącej Spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. w skrócie p.p.s.a.) Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym możliwość wstrzymywania dotyczy zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jego treścią objęte będą więc zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w l instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.

Zwrot "w granicach danej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w z dnia 16 października 2012 r., II FZ 818/12; z dnia 20 stycznia 2011 r., II OZ 1368/10). W rozpoznanej sprawie zachodzi wyżej opisana tożsamość podmiotowa i przedmiotowa spraw tym samym uznać należy, że możliwe jest wnoszenie o wstrzymanie wykonania postanowienia nakładającego obowiązek zapłaty kary legalizacyjnej w toku postępowania dotyczącego wznowienia postępowania w tej sprawie.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca jednakże nie wykazała, że zostały spełnione określone w art. 61 § 3 ww. ustawy przesłanki wstrzymania wykonania postanowienia nakładającego obowiązek uiszczenia kary - nie wskazano bowiem żadnych konkretnych zdarzeń, skutków, czy okoliczności umożliwiających ocenę wykonania postanowienia z punktu widzenia powyższego przepisu. Skarżąca Spółka nie wykazała na czym miałaby polegać znaczna szkoda w majątku strony, nie wykazała jaki jest stosunek nałożonego na skarżącą obowiązku w stosunku do jej dochodów i majątku. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niemożliwa była ocena czy na skutek zapłaty określonej kwoty w majątku skarżącej wystąpiłaby szkoda dużych rozmiarów. Ocena bowiem rozmiarów ewentualnej szkody winna być dokonywana w odniesieniu do majątku strony, a wartości tej w uzasadnieniu wniosku w żaden sposób nie wykazano.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.