Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 660/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skarg W. L. i K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty produktowej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W. L. i K. L. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pięć decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymujących w mocy decyzje Marszałka Województwa [...], którymi wymierzono W. L. i K. L., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w W., opłaty produktowe i zobowiązano wymienionych do wpłaty kwot określonych w decyzjach.

Sprawy zarejestrowano pod sygnaturami akt: IV SA/Wa 656/13, IV SA/Wa 657/13, IV SA/Wa 658/13, IV SA/Wa 659/13 i IV SA/Wa 660/13.

W sprawach o sygn. akt IV SA/Wa 656/13, IV SA/Wa 657/13, IV SA/Wa 658/13 i IV SA/Wa 660/13 skargi zostały odrzucone z powodu nieuiszczenia wpisu.

W sprawach o sygn. akt IV SA/Wa 657/13, IV SA/Wa 658/13 i IV SA/Wa 660/13 W. L. i K. L. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia z dnia 31 lipca 2013 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że W. L. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i matką. Skarżąca osiąga dochód z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej. W związku z prowadzeniem tej działalności wymierzono jej oraz K. L. opłaty produktowe objęte zaskarżonymi decyzjami. Wedle deklaracji skarżącej osiągany przez nią dochód z działalności gospodarczej wnosi 2.324 zł brutto miesięcznie. Mąż skarżącej osiąga dochód z wynajmu lokalu w wysokości 1.700 zł brutto miesięcznie, natomiast jej matka otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1.000 zł brutto miesięcznie. Majątek nieruchomy Państwa L. stanowią dom o powierzchni 100 m2 oraz mieszkanie o powierzchni 40 m2, a także nieruchomość rolna o powierzchni 1,44 ha. W. L. jest współwłaścicielem dwóch samochodów osobowych o łącznej wartości 80.000 zł oraz samochodu dostawczego o wartości 25.000 zł. Jej mąż jest właścicielem samochodu osobowego o wartości 12.000 zł.

Należy dodać, że wedle złożonych do akt sprawy przez K. L. wyciągów z rachunku bankowego otwartego dla działalności gospodarczej prowadzonego przez niego wspólnie z W. L., na dzień 26 sierpnia 2013 r. saldo tego rachunku wyniosło 113.400,38 zł. We wszystkich miesiącach objętych nadesłanymi wyciągami (od 25 lutego bieżącego roku) saldo znacznie przekraczało 100.000 zł. W kwietniu oraz w maju przekroczyło 200.000 zł

Przystępując do oceny przedmiotowego wniosku, w pierwszej kolejności należy wskazać, że generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Stosownie bowiem do reguły zawartej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd też każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na ten cel.

Zgodnie z art. 246 § 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, co obliguje ją do wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Jak wynika z treści powołanego przepisu, instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym ma wyjątkowy charakter. Pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności, a więc wobec tych osób, które znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Przy ocenie, czy sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do przyznania prawa pomocy należy brać pod uwagę nie tylko pod uwagę wysokość uzyskiwanych dochodów ale również stan majątkowy strony.

Stan rodzinny, majątkowy i dochody W. L. nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnia ona przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zarówno skarżąca, jak i pozostający z nią w gospodarstwie domowym mąż i matka osiągają regularne dochody. Wedle oświadczenia strony łączna wysokość dochodu trzyosobowej rodziny wynosi 5.024 zł miesięcznie. Państwo L. dysponują też majątkiem nieruchomym, w skład którego wchodzą dwie nieruchomości o charakterze mieszkaniowym (dom i mieszkanie), a także nieruchomość rolna. Skarżąca, jako wspólnik spółki cywilnej, jest również współwłaścicielem dwóch samochodów osobowych o łącznej wartości 80.000 zł oraz samochodu dostawczego o wartości 25.000 zł. Z kolei jej mąż posiada samochód o wartości 12.000 zł.

Przy tak ukształtowanej sytuacji dochodowej oraz majątkowej skarżącej i członków jej rodziny nie ma jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że W. L. jest osobą rzeczywiście ubogą, która ze względu na okoliczności życiowe pozbawiona jest środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.

Co więcej, jak wynika z akt sprawy, objęte zaskarżonymi decyzjami opłaty produktowe nałożono na skarżącą w związku z prowadzoną przez nią i K. L. działalnością gospodarczą, a ściślej rzecz ujmując - w związku z obowiązkami spoczywającymi na nich jako na przedsiębiorcach wprowadzających na rynek produkty w określonego rodzaju opakowaniach.

Tymczasem, począwszy od końca lutego bieżącego roku (okres objęty złożonymi do akt sprawy wyciągami) saldo rachunku bankowego otwartego dla działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżących wielokrotnie przekracza wysokość wpisów od skarg we wszystkich pięciu sprawach wszczętych skargami na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r., czy też należnych na obecnym etapie postępowania w sprawach o sygn. akt IV SA/Wa 657/13, IV SA/Wa 658/13 i IV SA/Wa 660/13 wpisów od skarg kasacyjnych.

W tej sytuacji brak jest podstaw, aby obciążać Skarb Państwa kosztami postępowania sądowoadministacyjnego, mającego na celu ocenę legalności wymierzenia skarżącej przedmiotowych opłat produktowych.

Poniesienie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawsze wiąże się z określonym uszczerbkiem utrzymania skarżącego. Przyznanie prawa pomocy jest jednak uzasadnione dopiero wtedy, gdy strona wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, albo że poniesienie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek koniecznym utrzymaniu jej i jej rodziny. Jak wykazano powyżej, ocena stanu rodzinnego, majątkowego i możliwości płatniczych W. L. nie pozwala stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zachodzi taka sytuacja.

W tym stanie rzeczy nie znaleziono podstaw do uwzględniania przedmiotowego wniosku i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.