Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1103/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: przyznano adwokatowi koszty tyt nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: Art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata P. P. - pełnomocnika z urzędu skarżącej B. K.- od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2015 r. w dniu 6 maja 2015 r. w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Wojewody z dnia 16 maja 2014 r. nr: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać adwokatowi P. P. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 listopada 2014 r. oddalił skargę B. K. na decyzję Wojewody z dnia 16 maja 2014 r. nr: [...].

W dniu 5 stycznia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie dla niej adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2015 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata i na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył na pełnomocnika B. K. adwokata P. P. Ten zaś w dniu 3 kwietnia 2015 r. poinformował, że sporządził dla skarżącej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik złożył też wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte.

Rozpoznając ten wniosek, referendarz WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. przyznał adwokatowi P. P. kwotę 120 zł podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Adwokat P. P. wniósł sprzeciw od orzeczenia referendarza, zarzucając naruszenie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zdaniem pełnomocnika błędnie przyznano mu wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, podczas gdy wynagrodzenie to winno być ustalone w wysokości 75 % tej stawki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2014 r. poz. 635 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu, ponosi Skarb Państwa.

Zarzut podniesiony w sprzeciwie od postanowienia referendarza jest zasadny.

Z akt sprawy wynika, że adwokat P. P. został pełnomocnikiem B. K. po wydaniu przez WSA w Krakowie wyroku oddalającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w I instancji. Skoro zaś ten adwokat nie reprezentował strony w tym postępowaniu, a jedynie w postępowaniu kasacyjnym, to tym samym uznać należy, że sprawy "nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji". W konsekwencji nie było podstaw do zastosowania niższego wskaźnika, wynikającego z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), lecz pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki określonej w tym przepisie, czyli kwotę 180 zł podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. W tym zakresie Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z 30 czerwca 2006 r. sygn. akt II FZ 353/06 (orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 ppsa, a także art. 29 ust. 1 Prawa o adwokaturze oraz § 18 ust. ust. 1 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.