Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 725/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30g, art. 30c, art. 30f, art. 5 pkt 11, art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
article: art. 87 ust. 1 i 2, art. 190 ust. 3,
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 37, art. 145a,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Z.W. Transport Osobowo - Towarowy na informację Zarządu Województwa z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie negatywnego wyniku procedury odwoławczej w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 10 sierpnia 2012 r. Urząd Marszałkowski Województwa Departament Funduszy Strukturalnych poinformował Z. W., prowadzącego działalność pod nazwą "A. Transport Osobowo-Towarowy" w O., że w związku z zakończoną ponowną oceną merytoryczno-techniczną projektu nr [...] pn. "Wzrost konkurencyjności firmy A. poprzez wprowadzenie nowych usług w oparciu o innowacyjną linię diagnostyczną oraz rozbudowę budynku" złożonego do Działania 1.1. "Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw" w ramach konkursu zamkniętego nr 1.1.5 "Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013", że projekt został odrzucony na etapie ponownej oceny merytoryczno-technicznej ponieważ nie osiągnął minimalnego wymaganego progu punktowego, tj. 40 punktów. Uzyskana przez projekt liczba punktów wyniosła 38.

W proteście z 27 sierpnia 2012 r. Z. W. zauważył, że w uzasadnieniu organu oceniającego istnieje zasadnicza niespójność. Względem definicji określonych w "Regulaminie konkursu zamkniętego nr 1.1.5 dla mikro i małych przedsiębiorstw Osi Priorytetowej 1 - Rozwój przedsiębiorczości Działanie 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013", a także

w dokumentacji znajdującej się na stronie http://www.mrr.gov.pl oraz w odniesieniu do opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z 6 października 2010 roku COM 546 wersja ostateczna 201 l/C 132/07, pomiędzy kryterium odnoszącym się do oceny konkurencyjności i innowacyjności projektów istnieje ścisłe powiązanie generowane zarówno terminologią pojęć jak również oddziaływaniem gospodarczym

i terytorialnym, a także weryfikacją rzeczową samej inwestycji. Kryteria te winny wykazywać spójność oceny, co jest adekwatne ze spójnością danych założonych

w planowanym projekcie. Mając na uwadze, że podstawą projektu jest innowacyjność, która stanowi o konkurencyjności inwestycji - rozwój firmy oparty będzie o nowatorskie technologie, nie występujące na terenie Gminy O., które pozwolą na zwiększenie wydajności oraz podnoszenie jakości usług przy jednoczesnym obniżaniu kosztów

z nimi związanych, a także wynik ponownej oceny kryterium nr 2, potwierdzający stanowisko wnioskodawcy i wskazujący na innowacyjność projektu min. w skali powiatu, zdaniem strony konkurencyjność projektu należy rozważać analogicznie tj.

w skali minimum powiatu. Dyskusyjne jest także, jego zdaniem, użycie w uzasadnieniu przez organ oceniający określenia definiującego charakter usług generowanych przez projekt jako usług o charakterze lokalnym. Baza klientów, skala oddziaływania projektu, profil usług wdrożonych w wyniku realizacji projektu, dotychczasowa działalność firmy jak również interpretacja i uzasadnienie oceny kryterium nr 2 dotyczącego innowacyjności pozwalają na wykazanie niespójności stanowiska organu. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie kryterium nr 1.

Odnosząc się do kryterium nr 8 "wpływ projektu na polityki horyzontalne" skarżący nie zgodził się z uzasadnieniem i punktacją przyznaną w ramach oceny aplikacji w tym zakresie. Opierając się na definicji polityk horyzontalnych zawartych

w "Regulaminie konkursu zamkniętego nr 1.1.5 dla mikro i małych przedsiębiorstw Osi Priorytetowej 1 - Rozwój przedsiębiorczości Działanie 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 - 2013" oraz Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie dla działania 1.1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013, a także sekcji F wniosku aplikacyjnego oraz załącznikiem nr 19 do wniosku, wniósł o powtórną weryfikację przyznanej punktacji.

Podniósł, że zgodnie z art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 roku ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, państwa członkowskie

i Komisja podejmują odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną na poszczególnych etapach wdrażania funduszy. Tym samym jednym z priorytetowych kryteriów w tym obszarze względem interpretacji prawnej jest dostępność efektów projektu dla osób niepełnosprawnych. Wskazał, że realizując projekt, co zaznaczono w sekcji F2 wniosku aplikacyjnego, podejmie odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Powiększy dotychczasowy stan zatrudnienia w oparciu o utworzenie 3 nowych miejsc pracy, co wpłynie na wzrost zatrudnienia w odniesieniu do istniejącego o 21,43%. Stwierdził, że nie przewiduje barier w dostępie do stanowisk pracy. Rekrutacja pracowników odbywać się będzie

z zachowaniem wszelkich norm dostępu i wykluczeniem dyskryminacji.

Skarżący stwierdził, że projekt nie generuje barier dostępu do wytworzonej infrastruktury jak również do miejsc pracy. Uzasadnienie Instytucji Zarządzającej dotyczące normatywności stanowiska względem dyskryminacji wchodzi, jego zdaniem, w polemikę z treścią art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 roku oraz jego interpretacji zawartej w Podręcznikach oceny kryteriów znajdujących się na stronie http://www.mrr.gov.pl. Dokument, w ocenie skarżącego, jasno określa, że zarówno zapobieganie dyskryminacji jak i brak barier dostępu do rynku pracy czy infrastruktury to elementy wpisujące się w tzw. realizację polityki horyzontalnej równych szans. Tym samym skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie kryterium nr 8.

Z. W. zadeklarował, że ww. argumentacja względem oceny wniosku jest oparta na treści dołączonej dokumentacji aplikacyjnej i znajduje pełne odzwierciedlenie w jej warstwie brzmieniowej i zakresie przedmiotowym projektu.

W oparciu o wskazaną argumentację wniósł o powtórną ocenę wniosku.

W odpowiedzi na protest pismem z 3 października 2012r. Instytucja Zarządzająca poinformowała, że po analizie przesłanych dokumentów, tj. dokumentacji projektowej, odwołania od decyzji o odrzuceniu projektu na etapie oceny merytoryczno - technicznej oraz zapisów odpowiednich przepisów prawa, podtrzymuje decyzję

o odrzuceniu projektu.

W uzasadnieniu, odnosząc się do podważenia przez wnioskodawcę stanowiska oceniającego kryterium nr 1, wskazała, że zgodnie z Instrukcją dokonywania oceny punktowej dla części A, pod uwagę brana jest skala oddziaływania projektu ze względu na potencjał rynku i firmy. "W przypadku mikroprzedsiębiorstw system oceny przedstawia się następująco:

-1 pkt - przedsiębiorstwo/gmina;

- 2 pkt - powiat;

- 3 pkt - więcej niż 1 powiat/województwo;

- 4 pkt - kraj/Europa."

Podczas oceny merytoryczno - technicznej projekt w Kryterium 1 otrzymał 1 pkt x waga 3 = 3 pkt. Instytucja Zarządzająca zauważyła, że istnieje pewna zależność między oceną konkurencyjności przedsięwzięcia oraz jego innowacyjnością, ale nie jest ona tak jednoznaczna i bezpośrednia, jak na to wskazuje protestujący. Gdyby ocena innowacyjności determinowała wprost ocenę konkurencyjności, nie byłoby potrzeby ustanawiać dwóch oddzielnych kryteriów. Ponadto ocena jednego kryterium nie wynika z oceny kolejnego, każde kryterium jest oceniane pod innym kątem, zatem oceny nie muszą być tożsame.

W ocenie Instytucji Zarządzającej opis dotychczasowej działalności oraz poziom sprzedaży nie potwierdza zapowiedzi wyjątkowego wzrostu konkurencyjności. Nie wpływa na tę ocenę również argument, iż "(...) rozwój firmy oparty będzie

o nowatorskie technologie, nie występujące na terenie Gminy O., które pozwolą na zwiększenie wydajności oraz podnoszenie jakości usług przy jednoczesnym obniżaniu kosztów z nimi związanych (...)"

Ponadto ww. opis nie jest odzwierciedleniem punktu 3-1 ppkt 2 Biznes Planu, gdzie wnioskodawca zapisał "Nowe usługi, które zostaną wprowadzone na skutek realizacji planowanej inwestycji w ramach dywersyfikacji usług firmy i utworzenia nowej gałęzi branżowej w obrębie istniejącego przedsiębiorstwa to:

- diagnostyka samochodów osobowych,

- diagnostyka samochodów ciężarowych,

- diagnostyka autobusów,

- kompleksowe przeglądy i konserwacja pojazdów i maszyn."

Instytucja zarządzająca podkreśliła, że kryterium dotyczące konkurencyjności odnosi się do sytuacji, w której przedsiębiorstwo po wprowadzeniu nowych, czy podniesieniu poziomu dotychczasowych świadczeń w wyniku dofinansowania będzie skutecznie rywalizowało o potencjalnego klienta z firmami tego samego sektora świadczonych usług, np. na rynku lokalnym czy ponadkrajowym. Zgodnie z ww. opisem, wnioskodawca nie wprowadza na rynek usług, które nie byłyby już dostępne na terenie gminy. Po dokonaniu analizy rynku usług dostępnych na terenie gminy O. oraz

z informacji dostępnych na stronach internetowych wskazanych poniżej przedsiębiorstw zajmujących się mechaniką i diagnostyką pojazdów, wynika, że usługi, które planuje wprowadzić wnioskodawca są dostępne na terenie gminy i wykonywane są na nowoczesnym sprzęcie. Ponadto z przeprowadzonej analizy rynku wynika, że konkurencja wśród usług diagnostycznych na terenie województwa jest bardzo duża. W związku z tym, aby sprostać wciąż rosnącym wymaganiom klientów, zakłady mechaniczne i diagnostyczne dążą do wprowadzania coraz nowocześniejszych metod napraw samochodów osobowych jak i ciężarowych. Na terenie samej gminy funkcjonuje kilka zakładów specjalizujących się w usługach podobnych do tych, które chce świadczyć wnioskodawca i które stanowić będą bezpośrednią konkurencję dla aplikującego o środki, m.in.:

1. Przedsiębiorstwo Wiertniczo - Inżynieryjne "B." Sp. z o. o., O. ul. P;

2. Przedsiębiorstwo C. Sp. z o. o., S. ul. K.;

3. Mechanika pojazdowa, K.A., R., O.;

4. D., O. 22;

5. Elektromechanika i Mechanika Pojazdowa Ł.B., G., K. 65;

6. P. M.P., Mechanika pojazdowa, komputerowa diagnostyka pojazdów, S. 57.

Ponadto rozpatrujący protest, analizując dokumentację dostrzegli, iż wnioskodawca przeprowadził dokładną analizę rynku, co widoczne jest w pkt. 3-5 – R., ppkt 4 - Krótka charakterystyka konkurencji na rynku, na którym działa Beneficjent (należy wskazać głównych konkurentów...). Wynika z niej, iż konkurencja na terenie województwa jest pod względem świadczonych usług diagnostycznych, zaplecza kadrowego, zasięgu oddziaływania oraz parku maszyn, bardzo duża. Trudno stwierdzić, czy klienci chcąc naprawić auto lub zrobić przegląd rejestracyjny, będą zainteresowani dłuższą jazdą do stacji o nowoczesnym sprzęcie, mając do wyboru stację blisko miejsca zamieszkania posiadającą inne urządzenia. Dlatego też rozpatrujący protest stwierdzili brak podstaw do zmiany oceny punktowej

w części A ww. kryterium.

Przedstawione usługi są nowymi usługami/produktami tylko dla wnoszącego protest, zaś zakres takich usług jest dostępny na terenie powiatu, o którego punkty stara się wnioskodawca. Nasycenie rynku tymi produktami powoduje umiarkowaną potencjalną konkurencyjność aplikującego o środki, zatem brak jest podstaw do podniesienia punktacji.

Odnosząc się do Kryterium nr 8 instytucja zarządzająca stwierdziła, że skarżący nie może otrzymać wyższej oceny punktowej, albowiem pozytywnie oddziałuje jedynie na jedną z polityk horyzontalnych wniosku o dofinansowanie: zgodność projektu

z polityką zatrudnienia. Odnosząc się do zapisu zawartego we wniosku - "Projekt będzie miał pozytywny wpływ na politykę równych szans. Realizując projekt, firma podejmie odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną" Instytucja podniosła, że stwierdzenie to jest tożsame z art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Projekt będzie miał pozytywny wpływ na politykę równych szans. Realizując projekt firma podejmie odpowiednie kroki w celu zapobiegania wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną). Zdaniem rozpatrujących, przedstawione przez wnioskodawcę argumenty na temat wpływu projektu na politykę równych szans wskazują na neutralny wpływ projektu, a zawarta we wniosku

o dofinansowanie ww. deklaracja świadczy jedynie o przestrzeganiu obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie. Ponadto protestujący w pkt. D12 wniosku

o dofinansowanie poinformował, iż "Realizacja projektu wiąże się z chęcią rozszerzenia usług firmy A., zatrudnieniem nowego personelu (utworzenie 3 nowych stanowisk pracy)". Jednakże nie zostały uwzględnione jakiekolwiek szczegółowe informacje, nt. formy i sposobu przeprowadzenia rekrutacji na stanowiska znajdujące się w pkt. 2-1 Biznes Planu:

- Diagnosta pojazdów i maszyn - dwa stanowiska pracy;

- Sprzątaczka - jedno stanowisko pracy.

Instytucja zarządzająca podniosła, że mając na uwadze regulamin konkursu,

a zwłaszcza § 4 część II ust. 3, ocena merytoryczno-techniczna prowadzona jest

w oparciu o zasadę "dwóch par oczu", na podstawie karty oceny merytoryczno - technicznej wniosku w części A. Zgodnie z § 4 część II ust. 5 ww. dokumentu konkursowego ostateczna ocena projektu jest średnią dokonanych ocen przez członków zespołu oceniającego.

W związku z powyższym brak było podstaw do zmiany wcześniej przyznanej wysokości punktów dla ww. kryterium. Liczba 2 pkt ważonych na 4 pkt możliwe do zdobycia jest adekwatna do informacji znajdujących się w dokumentacji aplikacyjnej,

w części poświęconej politykom horyzontalnym.

Reasumując powyższe, rozpatrujący protest stanęli na stanowisku, iż nie ma podstaw do zmiany uprzednio wydanego rozstrzygnięcia. Tym samym decyzja Dyrektora Departamentu Funduszy Strukturalnych Urzędu Marszałkowskiego Województwa została podtrzymana.

Skargę na informację z [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył Z. W. wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W ocenie skarżącego nie jest uprawnione argumentowanie odrzucenia projektu okolicznością eksponowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia jakoby "aplikujący wysunął zbyt daleko idące wnioski związane z zależnością dwóch różnych kryteriów" tj. kryterium nr 1 i 2. Zauważenie tego rodzaju okoliczności jest w istocie zauważeniem błędu merytorycznego w projekcie i w tym kontekście zamiast odrzucać projekt instytucja zarządzająca powinna wezwać beneficjenta celem uzupełnienia lub poprawy projektu. Uwaga ta dotyczy również kwestii oceny w ramach kryterium nr 8 – jeśli bowiem formułowany był zarzut, że we wniosku wskazano, iż realizacja projektu wiąże się z chęcią rozszerzenia usług i zatrudnieniem nowego personelu, ale nie zostały uwzględnione jakiekolwiek szczegółowe informacje na temat formy i sposobu rekrutacji na nowe stanowisko pracy, to również w tym zakresie należało, w ocenie skarżącego, wezwać beneficjenta do uzupełnienia projektu we wskazanym wyżej trybie, a nie było podstaw do odrzucenia projektu od razu.

W ocenie Z. W. naruszony został § 4 pkt II ppkt 16 regulaminu konkursu. Wskazał, że przepis ten stanowi, iż ocena merytoryczno-techniczna dokonywana jest na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz jest weryfikowana z ogólnie dostępnymi informacjami.

Norma powyższa została naruszona wywodem, jakoby "na terenie samej gminy O. funkcjonowało kilka zakładów specjalizujących się w usługach podobnych do tych, które chce świadczyć wnioskodawca i które stanowić będą bezpośrednią konkurencję dla aplikującego". Skarżący podkreślił, że żadna ze wskazanych przez organ firm nie może stanowić dla niego w istocie jakiejkolwiek konkurencji po wyposażeniu jego przedsiębiorstwa w linie diagnostyczną Certus i po rozbudowie budynku przedsiębiorstwa. Wyjaśnił, że linia diagnostyczna Certus to najnowocześniejsza tego typu linia, stosowana w skali światowej przez okres nie dłuższy niż 3 lata. W Biznes Planie jednoznacznie opisano rozwiązania technologiczne zastosowane w tej linii. Przedsiębiorstwo z taką linią może konkurować z innymi firmami diagnostycznymi

i mechaniki pojazdowej nie tylko w skali gminy czy powiatu ale wręcz w skali województwa - i jest to okoliczność notoryjna. W jego ocenie wskazane przez organ firmy w ogóle nie mogą w aspekcie wniosku i projektu stanowić konkurencji dla wnioskodawcy po zrealizowaniu projektu, i tak:

1. w przedsiębiorstwie A. zainstalowana jest linia diagnostyczna starszej generacji typu MAH i przedsiębiorstwo to nie zamierza dokonywać zmian maszynowych w perspektywie najbliższych 5 lat,

2. B. Sp. z o.o. w S. nie będzie stanowił w szczególności w ramach diagnostyki realnej konkurencji już z tej prostej przyczyny, że stacja diagnostyczna tegoż przedsiębiorstwa usytuowana jest w Staszowie, a nadto jest to stacja starszej generacji,

3. firma określana jako "Mechanika Pojazdowa" K.A. w O. to firma jednoosobowa jej właściciela, zorganizowana w oparciu o niewielkie pomieszczenie, wykonująca drobne naprawy - bez jakiejkolwiek linii diagnostycznej,

4. podobnie firma określana jako "D." w O. to również jednoosobowa firma funkcjonująca w oparciu o jeden lokal, usługi jej polegają na "drobnej mechanice" - korzystająca dosłownie z jednego urządzenia podnoszącego - bez jakiejkolwiek linii diagnostycznej,

5. Elektromechanika i Mechanika Pojazdowa Ł.B. w G. to niewielka firma położona na terenie powiatu mieleckiego woj. podkarpackiego,

6. firma "P." M.P. w S. to również niewielka firma położona na terenie powiatu mieleckiego woj. podkarpackiego.

W świetle powyższego, w ocenie skarżącego, wskazane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia firmy nie będą stanowić dla niego bezpośredniej konkurencji, połowa z tych firm w ogóle nie funkcjonuje na terenie gminy O., a dwie funkcjonują w ogóle poza obszarem woj.

Przyjmując zatem system oceny w ramach kryterium nr 1 wskazany przez instytucję zarządzającą, skala oddziaływania projektu ze względu na potencjał rynku

i firmy sięga już nie tyko jednego powiatu ale bez wątpienia jest to skala województwa. Zatem projekt winien otrzymać w tej skali co najmniej 2 lub 3 punkty - a więc po zważeniu winien otrzymać co najmniej punkty w przedziale od 6 do 9 - a otrzymał jedynie 3 punkty.

Za dowolne uznał skarżący twierdzenie w świetle wyłuszczonych wyżej argumentów, iż konkurencja na terenie woj. jest pod względem świadczonych usług diagnostycznych, zaplecza kadrowego, zasięgu oddziaływania oraz parku maszyn, bardzo duża. W ocenie skarżącego widać jednoznacznie, że przy nowoczesnej linii diagnostycznej przedsiębiorstwo wnioskodawcy w skali powiatu

i województwa byłoby przedsiębiorstwem de facto poza konkurencją innych firm - dotyczy to również mechaniki samochodowej oraz kompleksowych przeglądów

i konserwacji pojazdów.

Skarżący podniósł, że jeśli organ zgłasza wątpliwość w kwestii "czy klienci chcąc naprawić auto lub zrobić przegląd rejestracyjny będą zainteresowani dłuższą jazdą do stacji o nowoczesnym sprzęcie, mając do wyboru stację blisko miejsca zamieszkania posiadającą inne urządzenia" to winien wskazać, że obecnie potencjalni klienci dysponują już pojazdami znacznie zawansowanymi technologicznie, w przeważającej mierze produkcji zachodniej - a zatem i naprawa takiego auta, jego diagnostyka

i przegląd wymaga linii diagnostycznej i parku maszynowego na poziomie krajów zachodnich - i również ku temu zmierza projekt, który siłą rzeczy pociągać będzie za sobą poprawę konkurencyjności przedsiębiorstwa wnioskodawcy na rynku.

Za błędną skarżący uznał zasadniczą ocenę dokonaną przed wniesieniem protestu w karcie ponownej oceny część A - a potrzymaną również po wniesieniu protestu, jakoby "lokalny charakter usług i dostępność wskazywał na oddziaływanie

w skali gminy". Jego zdaniem, jeśli organ wywodzi, iż wnioskodawca wysunął zbyt daleko idące wnioski związane z zależnością kryterium nr 1 i kryterium nr 2, to należy podkreślić, że sam przyznaje iż "istnieje pewna zależność miedzy ocena konkurencyjności przedsięwzięcia oraz jego innowacyjnością". Z tezy tej organ nie wywodzi jednak dalszych konsekwencji, a przecież jest oczywistym, że skoro projekt otrzymał jednak relatywnie wysoką punktację w zakresie oceny kryterium 2, to właśnie zależność pomiędzy oceną konkurencyjności i innowacyjnością musi być tym wyraźniej postrzegana. Nie ma żadnej wątpliwości, że im większa jest siła innowacyjności projektu tym bardziej rzutuje to na poprawę konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku. Zatem i ten aspekt winien rzutować, po jego właściwym zważeniu na znacznie wyższą ocenę w ramach kryterium 1.

Skarżący wskazał, że instrukcja dokonywania oceny punktowej projektu dla części A przewiduje, że przy kryterium poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku pod uwagę brana będzie również skala oddziaływania projektu ze względu na potencjał firmy. Należało zatem zważyć, ze firma wnioskodawcy to bez wątpienia jedna z większych firm na terenie powiatu staszowskiego zajmująca się transportem osobowo-towarowym. W swojej firmie wnioskodawca zatrudnia ponad 40 osób,

a zatem również potencjał jego firmy, zwłaszcza w perspektywie jego znaczącego zwiększenia na skutek realizacji projektu, przemawia jednoznacznie za tym, że projekt bez wątpienia winien otrzymać w ramach kryterium nr 1 znacznie wyższą ocenę aniżeli 3 punkty (przy możliwej liczbie maksymalnej punktów 12).

Odnośnie kryterium nr 8, Z. W. wskazał, że promowane winny być projekty o pozytywnym wpływie na polityki horyzontalne UE (ponad konieczność wynikającą

z charakteru projektu i wymogów w tym zakresie) tj. :

polityka równych szans kobiet i mężczyzn,

polityka społeczeństwa informacyjnego,

polityka ochrony środowiska,

polityka zatrudnienia.

W świetle powyższych wymogów skarżący podtrzymał stanowisko, że projekt wpływa pozytywnie i to nie tylko na co najmniej dwie z polityk horyzontalnych, ale na trzy polityki horyzontalne, a to na politykę zatrudnienia, politykę równych szans oraz politykę ochrony środowiska. Teza ta, zdaniem skarżącego, znajduje jednoznaczny wyraz w treści sekcji F wniosku aplikacyjnego oraz załącznika nr 19 do wniosku -

w perspektywie definicji polityk horyzontalnych zawartych w regulaminie konkursu oraz instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie dla działania 1.1. We wniosku podkreślono pozytywny wpływ projektu na politykę ochrony środowiska poprzez generowanie ekonomi i energooszczędności pracy linii diagnostycznej dzięki zastosowaniu tzw. "inteligentnego czujnikowania" i redukcję hałasu. Budynek zaś zostanie wzniesiony w oparciu o materiały budowlane spełniające najwyższe wymogi UE i w oparciu o założenia audytu energetycznego.

Z. W. podniósł, że organ oceniający nie zważył na powyższe

w aspekcie ogólnej i zasadniczej tezy wyrażonej w Kryteriach wyboru projektów

w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 (załącznik do Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2001-2013) gdzie na stronie 6 jednoznacznie wskazano, że ocena oddziaływania na środowisko musi zawierać informacje na temat sposobu monitorowania wpływu projektu na środowisko. Ten aspekt zaś był podnoszony zarówno we wniosku jak i w kolejnych środkach odwoławczych.

Zauważył również, iż we wniosku wskazał, że w związku z ewentualnym rozszerzeniem usług utworzy 3 stanowiska pracy – a zatem pozytywny wpływ na politykę zatrudnienia jest oczywisty i szeroko wyłuszczony w sekcji F4 wniosku.

Odnosząc się do zgodności projektu z polityką równych szans skarżący wskazał, że bez wątpienia wpływ projektu na tę politykę jest pozytywny, a każde eksponowanie argumentów o wpływie projektu na poszczególne polityki horyzontalne jest deklaracją

o poruszaniu się w ramach przepisów prawa. Jego zdaniem, rzecz w tym jak wysoka jest intensywność relacji między projektem a daną polityką – w tym aspekcie przedstawione argumenty podkreślają, że zostanie zintensyfikowane działanie wnioskodawcy jako przedsiębiorcy skierowane na zakres i sposób szanowania tych norm, które kształtują politykę równych szans.

Za znamienną uznał skarżący okoliczność, że organ w ogóle nie odniósł się do załącznika nr 19 w postaci opinii dotyczącej urządzeń diagnostycznych marki Certus – gdzie wskazano wprost, że technologia ta zawiera szereg rozwiązań innowacyjnych

w skali światowej, jej okres stosowania na świecie nie przekracza 3 lat, linia do diagnozowania pojazdów zawiera najnowsze rozwiązania z zakresu techniki pomiarowej oraz informatyki, a zastosowanie tego rodzaju urządzeń pozwoli na zwiększenie bezpieczeństwa w ruchu pojazdów.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie. Zauważył, że aby projekt uznać za pozytywny z polityką ochrony środowiska skarżący winien dokonać odpowiedniego wyboru spośród dostępnych tematów priorytetowych. Skarżący zaznaczył kod 08 – inne inwestycje w przedsiębiorstwa, natomiast gdyby projekt miał mieć pozytywny wpływ na politykę ochrony środowiska powinien był dodatkowo zaznaczyć kod 06 – wsparcie na rzecz MŚP w zakresie promocji produktów i procesów przyjaznych dla środowiska, a także odzwierciedlić swój wybór odpowiednim doborem wskaźników. Stanowi o tym "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie dla Działania 1.1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013". Wybrane tematy priorytetowe muszą mieć swoje odzwierciedlenie w części E2 wniosku. Jeśli rzeczywiście zdaniem skarżącego projekt ma charakter proekologiczny, to powinna zostać wybrana dodatkowo odpowiednia kategoria interwencji. Instytucja Zarządzająca wskazała, że skarżący na potwierdzenie pozytywnego wpływu projektu na ochronę środowiska powinien odzwierciedlić to w odpowiednich wskaźnikach.

W ocenie Instytucji, zacytowanie zapisów z instrukcji wypełnienia wniosku wcale nie oznacza, że projekt jest zgodny z polityką równych szans. Wnioskodawca musi udowodnić, że zatrudnienie na nowopowstałych stanowiskach pracy zapobiega wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Natomiast przedstawione przez skarżącego argumenty na temat powyższego wskazują na neutralny wpływ, a zawarta we wniosku deklaracja świadczy jedynie o przestrzeganiu obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego pominięcia załącznika nr 19 Instytucja Zarządzająca podkreśliła, że skarżący błędnie interpretuje definicję konkurencyjności patrząc na to pojęcie przez pryzmat innowacyjności, które jest innym, osobno punktowanym kryterium. Badając konkurencyjność nieistotnym jest rodzaj technologii,

w jakiej swoje artykuły wytwarzają konkurencyjne podmioty gospodarcze, a jedynie produkt końcowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się

w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U. Nr 227 poz. 1658 ze zm.), zwanej dalej ustawą, która poddała kontroli sądów administracyjnych tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi, oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych.

Stosownie do art. 30g ustawy, informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią wprawdzie decyzji administracyjnej, jednak z mocy art. 30c ustawy podlegają kontroli sądowo – administracyjnej, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Wskazać przy tym należy, że wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011r. w sprawie

o sygnaturze P 1/11 (Dz.U. Nr 279 z dnia 27 grudnia 2011r. poz. 1644) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności niżej wymienionych przepisów ustawy z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej:

1. art. 5 pkt 11 przez to, że dopuszcza do uregulowania praw i obowiązków wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa,

2. art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa,

3. art. 30c ust. 1 w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych

w aktach nie będących źródłem powszechnie obowiązującego prawa.

W związku z tym na wstępie rozważenia wymagało czy, a jeśli tak, to jaki wpływ na rozstrzygnięcie przez Sąd niniejszej sprawy ma orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Wskazać bowiem trzeba, że zaskarżona informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej została wydana z powołaniem się między innymi na wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 12 kwietnia 2011r. w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych od dnia 20 grudnia 2008r., rozdział 2.2.3. Opisu Systemu Zarządzania i Kontroli dla Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 oraz § 5 Regulaminu konkursu zamkniętego nr 1.1.5 w ramach Osi Priorytetowej 1 Działania 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013, zwanego dalej regulaminem.

Nie ulega wątpliwości, że ww. uregulowania nie mieszczą się w konstytucyjnym systemie źródeł prawa, do których zalicza się: Konstytucję, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia oraz akty prawa miejscowego na obszarze działania organów, które je ustanowiły (art. 87 ust.1 i 2 Konstytucji RP).

W wyroku, o jakim mowa wyżej, Trybunał Konstytucyjny postanowił, że zakwestionowane przepisy we wskazanym zakresie tracą moc obowiązującą

z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych zwłaszcza w ostatnich latach ukształtował się dominujący pogląd, zgodnie z którym nawet, gdy w oparciu o art. 190 ust. 3 Konstytucji Trybunał Konstytucyjny określił inny termin utraty mocy obowiązującej przepisu, którego niekonstytucyjność stwierdził, to sądy nawet w okresie odroczenia wejścia w życie wyroku TK, nie powinny takiego niekonstytucyjnego przepisu stosować (por. wyroki NSA z dnia 17 listopada 2010r. sygn. I OSK 108/10 Lex nr 744926, z dnia 13 stycznia 2010r. o sygn. I FSK 1669/08, Lex nr 593665, z dnia 23 grudnia 2009 o sygn. I FSK 1672/09, POP 2010/4/339, WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2010r. sygn. VII SA/Wa 535/10, Lex 644029). Jednym z argumentów przytaczanych na poparcie prawidłowości tego stanowiska jest wskazywanie na możliwość wznowienia postępowania, a co za tym idzie nieracjonalność orzekania w oparciu o przepisy uznane za sprzeczne z Konstytucją po to, aby następnie takie orzeczenie po wznowieniu podlegało uchyleniu (por. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2008r. sygn. II OSK 66/08, wyrok WSA z dnia 27 sierpnia 2009r. sygn. IV SA/GL 363/09 Lex nr 526400). W orzecznictwie prezentowane było także stanowisko odmienne, zgodnie

z którym tego rodzaju orzeczenia Trybunału obalają domniemanie konstytucyjności przepisów, ale przepisy te obowiązują do dnia utraty mocy i powinny być stosowane (por. wyrok NSA z dnia 23 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 1403/05 - Wokanda

z 2006 r., nr 5, str. 35 - i Trybunał Konstytucyjny w cytowanych w tym wyroku orzeczeniach, wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 1745/07, zbiór LEX Nr 357511 i cyt. w nim orzecznictwo).

Zdaniem Sądu, niniejsza sprawa powinna być rozpoznana w oparciu

o dotychczasowe regulacje, a to z podanych niżej przyczyn.

Po pierwsze, zaskarżona informacja została wydana w trybie przepisów ustawy, która w art. 37 przewiduje, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielenia dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się kodeksu postępowania administracyjnego,

a więc także art. 145a k.p.a., przewidującego wznowienie postępowania w przypadku orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o niekonstytucyjności aktu normatywnego, w oparciu o który została wydana decyzja. Trybunał nie stwierdził niekonstytucyjności całego art. 30b ustawy, tak więc w szczególności nie zostało zakwestionowane prawo zaskarżenia negatywnej oceny do sądu administracyjnego.

Po drugie, stosownie do art. 30f ustawy procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a – 30e, nie wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania.

Po trzecie, za niedopuszczalną uznać należy sytuację, w której w ramach jednego konkursu uczestniczące w nim podmioty byłyby oceniane na podstawie różnych kryteriów (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 28 grudnia 2011., sygn. akt. II SA/Ke 671/11 i z dnia 22 lutego 2012r., sygn. akt. II SA/Ke 13/12- LEX 1116381).

Dlatego też pomimo, że Trybunał uznał za niezgodny z Konstytucją RP między innymi art. 5 pkt 11 ustawy dopuszczający uregulowanie praw i obowiązków wnioskodawców w trakcie naboru projektów finansowanych z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, za uzasadnione w niniejszej sprawie skład orzekający uznał dokonanie oceny zaskarżonej informacji z uwzględnieniem tych samych regulacji, w oparciu o które Instytucja Zarządzająca dokonywała oceny pozostałych wniosków składanych przez inne podmioty, ubiegające się o dofinansowanie w ramach tego samego konkursu - nr 1.1.5. W szczególności chodzi tu o regulamin tego konkursu, jego § 1 pkt 4, zgodnie z którym podmiotami uprawnionymi do złożenia wniosku o dofinansowanie

w ramach konkursu zamkniętego nr 1.1.5 dla mikro i małych przedsiębiorstw, są mikro i małe przedsiębiorstwa (...), podejmujące inwestycje na terenie województwa świętokrzyskiego.

Zgodnie z art. 30 c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona

w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Z treści zacytowanego przepisu wynika zatem, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania w sposób merytoryczny – poprzez przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, może jedynie - stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo - przekazać sprawę instytucji zarządzającej do ponownego rozpatrzenia.

Na gruncie niniejszej sprawy, do oceny złożonego wniosku o dofinansowanie, oprócz regulaminu, zastosowanie znajdują Kryteria wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 (załącznik do Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013).

Jak wynika z akt sprawy, dnia 9 stycznia 2012r. Z. W. złożył do Instytucji Zarządzającej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu dla działania 1.1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 pod nazwą "Wzrost konkurencyjności firmy A. poprzez wprowadzenie nowych usług w oparciu o innowacyjną linię diagnostyczną oraz rozbudowę budynku". Bezspornym jest, że na etapie oceny merytoryczno-technicznej projekt ten uzyskał 38 punktów, przez co został odrzucony (minimalny próg punktowy wynosi bowiem 40 punktów).

Z karty oceny merytoryczno-technicznej wniosku stanowiącej załącznik do informacji z 10 sierpnia 2012r. znak DFS.VII.432.151.3.2012.I.1.1.5 wynika, że projekt był analizowany pod kątem 8 kryteriów, opisanych przez Instytucję Zarządzającą następująco:

1. poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku,

2. wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa,

3. deklarowany wkład własny,

4. projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier,

5. projektodawca posiada zdolność finansową i operacyjną do realizacji inwestycji ,

6. planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały

w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa,

7. realizacja projektu przyczyni się do utworzenia nowych miejsc pracy,

8. wpływ projektu na polityki horyzontalne.

Zarówno w proteście jak i we wniesionej do Sądu skardze Z. W. zakwestionował ocenę punktową w ramach kryteriów 1 i 8.

Z Kryteriów wyboru projektów wynika jedynie ogólnie, że przy dokonywaniu oceny merytoryczno – technicznej punktacja jest przyznawana na podstawie informacji przedstawionych we wniosku (strona 10), zaś w Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu dla części A, będącej częścią składową karty oceny merytoryczno – technicznej, przedstawiony został sposób oceny dla danego kryterium.

Nie ulega przy tym wątpliwości, że instytucja zarządzająca, orzekając w zakresie przyznania wnioskowi o dofinansowanie określonej liczby punktów, opiera się na swobodnej ocenie zbliżonej w swym charakterze do instytucji uznania administracyjnego. To zaś oznacza, iż spoczywa na niej ciężar należytego uzasadnienia zajętego stanowiska i przedstawienia przyczyn, dla których danemu projektowi przyznano taką, a nie inną liczbę punktów. Powinność ta skorelowana jest z obowiązkiem instytucji zarządzającej, polegającym na rozważeniu wszelkich okoliczności niezbędnych do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Wszystko to ma na celu rozdzielenie funduszy na dofinansowanie określonych projektów w taki sposób, aby dotarły one do podmiotów, których przedsięwzięcia oddziałują pod względem konkurencyjności w jak najszerszym zakresie terytorialnym, wykazują duży stopień innowacyjności, wywierając zarazem wpływ na jak największą ilość polityk horyzontalnych Unii Europejskiej (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2010 r., sygn. II GSK 2/10, wyrok WSA w Kielcach z dnia 31marca 2010 r., sygn. II SA/Ke 138/10, wyrok WSA w Kielcach z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. II SA/Ke 616/09, wyrok WSA w Kielcach z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 635/09).

Sądowa kontrola informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej –

w przypadku kwestionowania ilości przyznanych projektowi punktów w zakresie oceny spełniania przez ten projekt poszczególnych kryteriów (jak w niniejszym przypadku) – sprowadza się zatem do zbadania, czy stanowisko zajęte przez instytucję zarządzającą zostało należycie umotywowane i czy mieści się w granicach przyznanej jej swobody w zakresie realizacji programów operacyjnych.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że ocena złożonego przez stronę skarżącą projektu została dokonana w sposób zgodny

z przytoczonymi wyżej zasadami, w szczególności Instytucja Zarządzająca przedstawiła szeroką i przekonującą argumentację przemawiającą za taką, a nie inną oceną punktową.

Zgodnie z Instrukcją dokonywania oceny punktowej projektu dla części A,

w przypadku kryterium 1 oznaczonego jako "poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku", przy ocenie brana jest pod uwagę skala oddziaływania projektu ze względu na potencjał rynku i firmy. W przypadku małych przedsiębiorstw, najwięcej punktów otrzymują projekty o oddziaływaniu w skali ponadkrajowej,

a mniejszą o oddziaływaniu w skali lokalnej – przedsiębiorstwo, gmina, powiat. Proponowany podział punktów, to:

1 pkt - przedsiębiorstwo/gmina/powiat,

2 pkt - więcej niż 1 powiat/region

3 pkt – kraj.

4 pkt – europejski.

W ramach tego kryterium skarżący otrzymał 1 punkt (po zważeniu – 3 pkt), co uzasadniono lokalnym charakterem usług i dostępnością wskazującą na oddziaływanie w skali gminy.

W ocenie skarżącego złożony przez niego projekt winien w ramach tego kryterium otrzymać "co najmniej 2 lub 3 punkty", gdyż skala jego oddziaływania ze względu na potencjał rynku i firmy sięga już nie tylko powiatu ale bez wątpienia jest to skala województwa. Jako uzasadnienie takiego stanowiska Z. W. powołał się na fakt, że żadna ze wskazanych w zaskarżonej informacji firm nie może stanowić dla niego konkurencji po wyposażeniu jego przedsiębiorstwa w nowoczesną

i innowacyjną technologicznie linię diagnostyczną Certus i po rozbudowie budynku przedsiębiorstwa. Jak jednak słusznie zauważa Instytucja Zarządzająca, w ramach tego kryterium najistotniejszą okolicznością jest fakt, że w istocie skarżący nie wprowadza na rynek usług, które nie byłyby dostępne na terenie gminy O.. Na ustalenie powyższego bez znaczenia pozostaje innowacyjność proponowanej przez niego linii technologicznej, która została oceniona w ramach innego kryterium określonego jako "wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa", gdzie na 16 możliwych punktów projekt uzyskał 12. Nie ma przy tym racji skarżący, że konkurencyjność należy interpretować wyłącznie przez pryzmat innowacyjności, jako że są to treściowo zupełnie odmienne pojęcia, podlegające oddzielnej ocenie w ramach odrębnych kryteriów.

Instytucja Zarządzająca podniosła także, iż dostępne na terenie gminy O. usługi oferowane przez przedsiębiorstwa specjalizujące się w mechanice i diagnostyce pojazdów wykonywane są na nowoczesnym sprzęcie, a duża konkurencja wśród usługodawców wymusza konieczność wprowadzania nowych technologii. Nie można zatem założyć, "że klienci chcąc naprawić auto lub zrobić przegląd rejestracyjny, będą zainteresowani dłuższą jazdą do stacji o nowoczesnym sprzęcie mając do wyboru stację blisko miejsca zamieszkania posiadającą inne urządzenia."

W ramach oceny punktowej tego kryterium nie ma znaczenia podnoszona w skardze okoliczność, że skarżący zatrudnia 40 osób, gdyż nie można przyjąć prostego przełożenia wielkości firmy na jej konkurencyjność, bez uwzględnienia pozostałych aspektów konkurencyjności projektu, o czym była mowa wyżej.

Dlatego też jako zasadne Sąd uznał stanowisko Instytucji Zarządzającej, że przedstawione w projekcie usługi są nowymi jedynie dla przedsiębiorstwa skarżącego, zaś dostępność tego typu usług na terenie gminy i powiatu pozwala na przyznanie w ramach kryterium konkurencyjności nie więcej niż 1 punktu.

Przy ocenie kryterium nr 8 – "wpływ projektu na polityki horyzontalne" promowane są projekty o pozytywnym wpływie na polityki horyzontalne UE (tj. polityka równych szans kobiet i mężczyzn, polityka społeczeństwa informacyjnego, polityka ochrony środowiska, polityka zatrudnienia – ponad konieczność wynikającą z charakteru projektu i wymogów w tym zakresie). Projekt neutralny w stosunku do tych polityk lub oddziałujący na jedną z nich otrzymuje 1 pkt, jeśli projekt wpływa pozytywnie na co najmniej dwie polityki – uzyskuje 2 punkty.

Projekt złożony przez skarżącego uzyskał w ramach tego kryterium 1pkt (po zważeniu 2 pkt) z uwagi na to, że oddziałuje jedynie na politykę zatrudnienia, nie wskazano natomiast pozytywnego wpływu na środowisko, a co do zapobiegania dyskryminacji Instytucja uznała, że "to obecnie wymóg i standard, a nie element pozytywnego wpływu na politykę równych szans".

W skardze Z. W. podnosi, że jego projekt wpływa pozytywnie na trzy polityki horyzontalne, w związku z tym winien uzyskać w ramach tego kryterium maksymalną liczbę punktów.

Rację ma Instytucja Zarządzająca, że aby projekt mógł być uznany za oddziałujący na polityki horyzontalne UE strona powinna była dokonać odpowiedniego wyboru spośród dostępnych tematów priorytetowych określonych w pkt D3 wniosku

o dofinansowanie. Jak wynika bowiem z instrukcji wypełnienia wniosku

o dofinansowanie dla Działania 1.1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 dotyczącego części D3 wniosku o dofinansowanie (Temat Priorytetowy - numer i nazwa kategorii interwencji), beneficjent ma możliwość podania (wg. hierarchii rzeczowej – zgodnie z % udziałem w zakresie inwestycji) więcej niż jednej kategorii interwencji.

Tymczasem skarżący, wypełniając wniosek nie zaznaczył w pkt D3 kodu 06 – "wsparcie na rzecz MŚP (małych i średnich przedsiębiorstw) w zakresie promocji produktów i procesów przyjaznych dla środowiska (wdrożenie efektywnych systemów zarządzania środowiskiem, wdrożenie i stosowanie/użytkowania technologii zapobiegania zanieczyszczeniom, wdrożenie czystych technologii do działalności produkcyjnej przedsiębiorstw)", co oznacza, że ochrona środowiska nie jest tematem priorytetowym dla tego projektu.

Odnośnie natomiast polityki równych szans Instytucja Zarządzająca prawidłowo wskazała, że samo zacytowanie zapisów instrukcji przez skarżącego nie oznacza, że projekt jest zgodny z tą polityką. W szczególności, wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek informacji dotyczących formy i sposobu przeprowadzenia rekrutacji na stanowiska wymienione w pkt. 2-1 Biznes Planu (2 stanowiska diagnosty,

1 stanowisko sprzątaczki), nie opisał barier w dostępie do tych stanowisk oraz nie wskazał działań, jakie zostaną podjęte w celu ich eliminacji.

W konsekwencji projekt spełnia podstawowe standardy unijne w zakresie obu polityk – równych szans i ochrony środowiska, które ze zrozumiałych względów nie są premiowane dodatkową punktacją. Tym samym Instytucja Zarządzająca właściwie stwierdziła neutralny wpływ projektu na realizację omawianych powyżej polityk UE.

Nie można także podzielić zarzutu skargi dotyczącego naruszenia § 4 pkt II ppkt 9 regulaminu, zgodnie z którym w zależności od wyniku oceny merytoryczno-technicznej wniosku dokonywanej na podstawie karty merytoryczno-technicznej

w części A, podejmowana jest decyzja o:

- przekazaniu Zarządowi Województwa zbiorczej listy projektów wraz z dokumentacją celem dalszej oceny merytoryczno-technicznej dokonywanej na podstawie karty oceny w części B, jeżeli projekt uzyskał co najmniej 40 punktów

w części A,

- odrzuceniu projektu ze względu na istotne braki merytoryczne,

- skierowaniu do Beneficjenta pisma informującego o błędach merytorycznych

w projekcie celem uzupełnienia lub poprawy.

W ocenie skarżącego Instytucja Zarządzająca zauważając braki merytoryczne projektu winna wezwać do ich uzupełnienia, a nie odrzucać projekt, jak stało się

w tym przypadku. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić, gdyż w stanie faktycznym sprawy, treść złożonego wniosku i zawarte w nim informacje pozwalały na dokonanie oceny merytorycznej projektu pod względem wszystkich kryteriów,

o których była mowa wyżej. Zacytowany zapis regulaminu może mieć natomiast zastosowanie do sytuacji innych, w których wniosek nie jest czytelny i niezbędne są dodatkowe informacje do jego oceny, mimo wypełnienia go zgodnie z instrukcją. Nie chodzi natomiast o takie uzupełnienie czy poprawienie wniosku, aby dostosować jego treść do wymogów maksymalnej punktacji, jak zdaje się rozumować skarżący.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji.