Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 137/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków W. M. i E. M. z dnia [...] kwietnia 2014r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi W. M. i E. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2013r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - zwolnić W. M. i E. M. od kosztów sądowych, - ustanowić dla W. M. i E. M. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie


UZASADNIENIE

W. M. i E. M. wnioskami z dnia [...] kwietnia 2014r. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego do ich reprezentowania w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2013r., nr [...]

Z treści dokumentów zawartych w aktach sprawy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawców jest renta rodzinna E. M. w wysokości 3.714,65 zł brutto (3.045 zł netto). Nie posiadają żadnego innego majątku. E. M. jest osobą w podeszłym wieku, hemodializowaną od 2008r. W. M. jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, na utrzymaniu matki- E. M., którą musi się stale opiekować, ze względu na jej stan zdrowia.

Wydatki w gospodarstwie domowym (z wyłączeniem zakupu żywności i odzieży) składają się z następujących kosztów miesięcznie:

- spłata zadłużenia na karcie kredytowej- 168 zł,

- spłata rat za dokonane zakupy w systemie ratalnym- 70,30 zł,

- ubezpieczenie – 28 zł,

- abonament telefoniczny- ok. 139 zł,

- opłaty za mieszkanie 255 zł,

- opłata za gaz- ok. 100 zł,

- energia elektryczna- ok. 150 zł,

- leki – ok. 200-250 zł,

- wkłady filtrujące wodę- ok. 250 zł.

Ponadto skarżący wskazali, że wspierają finansowo D. M. kwotą 300 zł miesięcznie przez okres ok. 5 miesięcy w roku.

Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sygn. akt II SA/Wa 137/14

W świetle art. 245 § 1 i § 2 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika -adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, że łączny dochód skarżących wynosi 3.045 zł netto (renta rodzinna). Z kolei stałe wydatki skarżących to ok. 1500 zł miesięcznie.

Po odliczeniu stałych wydatków, wnioskodawcom pozostaje ok 700 zł na osobę miesięcznie. Powyższa kwota musi im wystarczyć na zakup żywności, ubrań, środków czystości itp. i pozostałe, nieprzewidziane wydatki. Można zatem uznać, że ich sytuacja majątkowa nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W związku z powyższym trzeba uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazali dostatecznie, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 254 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.