Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 700/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3867/16 odrzucającego skargę J. L. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 26 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 16 stycznia 2017 r., III SA/Wa 3867/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako niedopuszczalną skargę J. L. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 26 września 2016 r. w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej.

W skardze kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu pierwszej instancji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 269 § 1 i art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), jak również w zw. z art. 274b oraz art. 277 Ordynacji podatkowej i wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na poparcie swojego poglądu, zgodnie z którym ww. postanowienie organu podatkowego podlega kognicji sądu administracyjnego, strona przywołała uchwałę NSA z 24 października 2016 r., I FPS 2/16 (CBOSA), zgodnie z którą "przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego) następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, przewidzianego w art. 274b w związku z art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.)."

Tymczasem w niniejszej sprawie nie zostało zaskarżone postanowienie dotyczące przedłużenia zwrotu różnicy podatku wydawane w oparciu o ww. przepisy, lecz postanowienie w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej. Na postanowienie takie, w przeciwieństwie do orzeczenia wskazanego w ww. art. 274b Ordynacji podatkowej, nie służy zażalenie, zaś jego podstawa prawna jest odmienna – art. 284b § 2 w zw. z art. 216 Ordynacji podatkowej. Ww. uchwała nie znajduje więc zastosowania w omawianym przypadku.

Trafnie natomiast uznał Sąd pierwszej instancji, że przedmiotowe postanowienie nie podlega kognicji sądów administracyjnych z mocy art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa (s. 3 uzasadnienia postanowienia), który wyłącza ją w odniesieniu do "aktów lub czynności podjętych w ramach (...) postępowań określonych w działach IV, V i VI" Ordynacji podatkowej (art. 284b tej ustawy zamieszczono w jej dziale VI). Należy przy tym nadmienić, że również przed nowelizacją ww. przepisu, która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., uznawano, że postanowienie takie, jak będące przedmiotem odrzuconej skargi (w sprawie przedłużenia terminu zakończenia kontroli podatkowej), nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. np. post. NSA z 25 lutego 2015 r., I FSK 38/15, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo).

Nie można wobec tego uwzględnić stanowiska wyrażonego w środku odwoławczym, ponieważ Sąd pierwszej instancji trafnie zastosował art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa. Z tych powodów postanowiono jak w sentencji orzeczenia, stosownie do art. 184 ww. ustawy.