Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 554/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art 156 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Gminy [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wersie 11 komparycji sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2017 r. (sygn. akt IV SA/Wa 554/17) w ten sposób, że w miejsce daty zaskarżonego postanowienia "[...] stycznia 2017 r." wpisać "[...] stycznia 2017 r." oraz pkt 2 sentencji tego postanowienia w ten sposób, że w miejsce słów "(trzysta złotych)" wpisać "(sto złotych)"


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 27 marca 2017 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym odrzucił skargę Gminy [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w punkcie drugim orzekł o zwrocie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A. P. kwotę 100 zł (trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżonym w sprawie aktem jest postanowienie

Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, z akt sądowych (k. 16) wynika zaś, że skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

W wersie 11 komparycji sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2017 r. (sygn. akt IV SA/Wa 554/17) wpisano mylnie datę zaskarżonego postanowienia "[...] stycznia 2017 r." gdy w rzeczywistości, co wynika jednoznacznie z akt administracyjnych sprawy powinno być "[...] stycznia 2017 r.". Ponadto w pkt 2 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2017 r. mylnie wskazano słownie kwotę uiszczonego wpisu do zwrotu wskazując "(trzysta złotych)" gdy w rzeczywistości, co wynika jednoznacznie z akt sprawy (w tym w szczególności potwierdzenia uiszczenia wpisu k. 16 akt sądowych jak i wskazanej w cyfrach w punkcie 2 sentencji postanowienia kwoty) powinno być "(sto złotych)". Wpisanie w wersie 11 komparycji sentencji postanowienia daty "[...] stycznia 2017 r." oraz w punkcie drugim sentencji postanowienia daty kwoty słownej "(trzysta złotych)" jest oczywistą omyłką pisarską.

W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.