Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1260/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 22 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 listopada 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 493/11 o odmowie wyłączenia sędziów: NSA Adama Mikusińskiego, NSA Wiesława Morysa, NSA Szczepana Praxa i WSA Stanisława Niteckiego w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 493/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu wniosku P. L., odmówił wyłączenia sędziów: NSA Adama Mikusińskiego, NSA Wiesława Morysa, NSA Szczepana Praxa i WSA Stanisława Niteckiego od udziału w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że z oświadczeń złożonych przez sędziów, których dotyczy wniosek wynika, że nie występują okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie, jak również nie występują przesłanki, które uzasadniałyby ich wyłączenie wynikające z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."). W ocenie Sądu I instancji, strona wnioskująca nie wskazała w złożonym wniosku okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. L. Zarzucając wadliwość postępowania wskazał na konieczność przekazania całości akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem bezstronnego – obiektywnego rozpatrzenia sprawy.

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącego, jako wniesione z uchybieniem terminu. Natomiast postanowieniem z dnia 20 września 2013 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego z dnia 9 lutego 2013 r. i przywrócił termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 5 listopada 2012 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art.18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art.19 p.p.s.a.).

Z oświadczeń złożonych przez sędziów: NSA Adama Mikusińskiego, NSA Wiesława Morysa, NSA Szczepana Praxa i WSA Stanisława Niteckiego (k. 75 do 78 akt sądowych), o których wyłączenie wnosi skarżący wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia ich z mocy ustawy, jak również nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie.

Skarżący nie wskazał żadnych istniejących obiektywnie przesłanek uzasadniających żądanie wyłączenia sędziów. Nie uprawdopodobnił też, aby zachodziła podstawa do wyłączenia wskazanych sędziów od rozpoznania sprawy określona w art. 19 ustawy. Za taką okoliczność z pewnością nie może być uznany kierunek rozstrzygnięcia niezgodny z oczekiwaniami skarżącego.

Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że brak jest ustawowych przesłanek wyłączenia sędziów objętych wnioskiem. Również w zażaleniu skarżący nie wskazał okoliczności, które odpowiadałyby przesłankom wyłączenia sędziów. Analiza uzasadnienia zażalenia prowadzi do wniosku, że skarżący poprzez złożenie wniosku o wyłączenie sędziów zmierza do zakwestionowania prawidłowości wydanych w sprawie orzeczeń, co jest niedopuszczalne.

Brak jest także podstaw do uwzględnienia zarzutu dotyczącego niewłaściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach do rozpoznawania wniosku o wyłączenie sędziów NSA orzekających we wskazanym sądzie wojewódzkim. Zgodnie z art. 22 § 1 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy, zatem właściwy do rozpatrzenia wniosku złożonego przez skarżącego był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 p.p.s.a.