Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 868/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku G. C. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2015 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego zlikwidowanej spółki jawnej, z tytułu podatku od towarów i usług za I kwartał 2014 r., a także orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącej, wraz z innym wspólnikiem, za zaległość podatkową z tego tytułu, a także odsetki za zwłokę - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym, na urzędowym formularzu, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz matką. Dochody wszystkich wspólnie gospodarujących osób obejmują emeryturę skarżącej, wynoszącą po potrąceniach egzekucyjnych 820 zł miesięcznie, a także emeryturę jej matki, w wysokości ok. 1 800 zł miesięcznie. Mąż skarżącej, prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą, zgodnie z oświadczeniem, nie osiąga żadnych dochodów, gdyż działalność ta generuje jedynie straty. Za pierwsze półrocze bieżącego roku strata ta wyniosła 3 319,18 zł.

Deklarując składniki posiadanego majątku skarżąca wymieniła następujące przedmioty: dom o pow. ok. 250 m2, udział wynoszący ½ części we współwłasności działki o pow. 0,14 ha, o wartości ok 50 000 zł. Oprócz tego matka skarżącej jest właścicielem domu o pow. ok 120 m2.

Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to skarżąca podała, że jej opłaty za energię elektryczną wynoszą ok. 150 zł miesięcznie, za gaz 130 zł miesięcznie, za wodę i kanalizację 70 zł miesięcznie, za telefon 120 zł miesięcznie. Poza tym podkreśliła, że spłaca kredyt hipoteczny, którego raty wynoszą 9 000 zł miesięcznie.

Składając dodatkowe oświadczenie o stanie majątkowym skarżąca nadmieniła, że jej wydatki na żywność, odzież i leki wynoszą miesięcznie 500 zł. Przedłożyła także kserokopie niektórych rachunków za media oraz zeznań podatkowych, z których wynika między innymi, że przychód jej męża w 2014 r. wyniósł 980 487,63 zł.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności o których wyżej mowa obciąża w całości wnioskodawcę i powinno polegać na złożeniu jasnego, pełnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także współdziałaniu z sądem, w zakresie wyjaśnienia wynikłych w tym zakresie wątpliwości.

Mając na uwadze powyższe wymogi, w kontekście okoliczności wynikających ze złożonych przez skarżącą oświadczeń stwierdzić należy, że brak jej podstaw do przyznania jej prawa pomocy, ponieważ przedmiotowe oświadczenia są niepełne, wybiórcze, a przede wszystkim niewiarygodne. I tak skarżąca, pomimo wezwania, nie udokumentowała wszystkich ponoszonych wydatków, nie przedstawiła też w sposób kompleksowy sytuacji materialnej i dochodów swojego męża, powołując się na to, że jego działalność generuje jedynie straty. Tymczasem straty w rozumieniu przepisów podatkowych nie można utożsamiać z rzeczywistym wynikiem finansowym danego przedsięwzięcia gospodarczego, gdyż stanowi ona jedynie różnicę pomiędzy kwotą przychodów, a kosztami ich uzyskania, odzwierciedlającymi między innymi poczynione inwestycje czy też odpisy amortyzacyjne.

Jeżeli chodzi natomiast o niewiarygodność złożonych oświadczeń to wynika ona z prostego zestawienia deklarowanych dochodów z sumą podanych wydatków. W niniejszej sprawie skarżąca oświadczyła, że łączny dochód w jej gospodarstwie domowym wynosi miesięcznie ok 2 620 zł, podczas gdy tylko sama rata spłacanego przez nią kredytu hipotecznego, to wydatek rzędu 9 000 zł miesięcznie. Nie sposób więc stwierdzić, z czego faktycznie skarżąca finansuje swoje wydatki, co czyni automatycznie jej oświadczenia niewiarygodnymi, a w konsekwencji dyskwalifikuje złożony przez nią wniosek, przesądzając o odmownym jego załatwieniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.