Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 443/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA Donata Starosta (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie opłaty planistycznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy P. zobowiązał W. S. do uiszczenia opłaty planistycznej w kwocie 2.583,60 zł należnej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni 0,1913 ha położonej w miejscowości Z. Ł. w związku z uchwaleniem w dniu [...] czerwca 2003 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. dla terenu Osiedla "P. L." we wsi Z. Ł. i sprzedażą przedmiotowej działki w dniu [...] marca 2006 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji podał, że wobec spełnienia przesłanek z art. 36 ust.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (Dz.U.2003,nr 80,poz.717 ze zm.) powstał obowiązek wniesienia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Od powyższej decyzji odwołał się W. S. podnosząc, że w następstwie uchwalenia planu wartość nieruchomości nie wzrosła, gdyż już poprzedni właściciel sprzedawał tę działkę jako budowlaną i takie samo przeznaczenie wynika z aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr - [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium wskazało, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy wyjaśnić następujące kwestie:

- czy zmiana przeznaczenia nieruchomości w planie miejscowym wpłynęła na jej wartość i czy w takiej wysokości jak ustalona w operacie,

- czy przedmiotowy teren był objęty zakazem budowy

- czy przy ustalaniu wartości nieruchomości uwzględniono utrudnienia w zagospodarowaniu przedmiotowego terenu ze względu na linię wysokiego napięcia.

- jaki obszar jest przeznaczony pod zabudowę, a jaki podlega wyłączeniu ze względu na przeznaczenie pod drogi i zieleń.

Kolejną decyzją z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy P. zobowiązał W. S. do uiszczenia opłaty planistycznej w kwocie 2.583,60 zł należnej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni 0,1913 ha położonej w miejscowości Z. Ł. w związku z uchwaleniem w dniu [...] czerwca 2003 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. dla terenu Osiedla "P. L." we wsi Z. Ł. i sprzedażą przedmiotowej działki w dniu [...]marca 2006 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji podał, że wobec spełnienia przesłanek z art. 36 ust.4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (Dz.U.2003,nr 80,poz.717 ze zm.) powstał obowiązek wniesienia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Przy czym wartość nieruchomości przed uchwaleniem planu i po jego uchwaleniu została określona przez rzeczoznawcę majątkowego zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami, a wysokość wyliczono w następujący sposób:

wartość przedmiotowej nieruchomości przed uchwaleniem planu wynosi-1,67 zł x 1.913 m2 = 3.194,71 zł, wartość przedmiotowej nieruchomości po uchwaleniu planu wynosi- 16,63 zł x 1,913 m2 = 31.813,19 zł różnica wartości -28.618,48 zł

ZO - część pod tereny zieleni ochronnej - pow. 180 m2 (bez zmian)

1.913 m2-180 m2 =1.733 m2

wartość przedmiotowej nieruchomości przed uchwaleniem planu po odliczeniu ZO wynosi - 1,67 zł x 1.733 m2 = 2.894,11 zł wartość przedmiotowej nieruchomości po uchwaleniu planu po odliczeniu ZO wynosi - 16,63 zł x 1.733 m2 = 28.819,79 zł różnica wartości wynosi: 25.925,68 zł

jednorazowa opłata stanowiąca 10% wzrostu wartości nieruchomości przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (Mj-1.721 m2) wynosi 1.721 m2 : 1.733 m2 x 25.925,68 zł = 25.746,16 zł x 10% = 2.574,62 zł jednorazowa opłata stanowiąca 5 % wzrostu wartości nieruchomości przeznaczonej pod drogę (KD-W - 12 m2) wynosi: 12 m2 : 1.733 m2 x 25.925,68 zł = 179,52 zł x 5% = 8,98 zł

całkowita kwota jednorazowej opłaty planistycznej wynosi : 2.574,62 zł + 8,98 zł = 2583,60 zł.

Od powyższej decyzji ponownie odwołanie złożył W. S., podnosząc, że nadal nie zgadza się z przedmiotową decyzją. Zdaniem W. S. przedmiotowa nieruchomość nie była objęta zakazem budowy, tak więc należy traktować ją jak działkę budowlaną, a co za tym idzie plan zagospodarowania przestrzennego Gminy P. dla osiedla "P. L." nie zmienił przeznaczenia nieruchomości i tym samym nie nastąpił wzrost wartości nieruchomości.

Organ II instancji po ponownym rozpoznaniu sprawy podtrzymał swoje dotychczasowe ustalenia wyjaśniając jednocześnie co następuje:

- przedmiotowa nieruchomość przeznaczona była w poprzednim planie zagospodarowania przestrzennego gminy P. pod tereny upraw polowych i ogrodniczych, oznaczonych na rysunku symbolem "RP". Działka ta nie była uwzględniona w Programie Rolnym (brak zgody na jej przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne). Zgodnie z tym planem na terenach rolnych dopuszczalna była lokalizacja siedlisk dla nowych wielkotowarowych gospodarstw rolnych o wielkości areału warunkujących ich produkcyjnych charakter. Jednocześnie rzeczoznawca majątkowy w sporządzonym do operatu aneksie podała, że z dokumentów dostarczonych jej przez Urząd nie wynika, czy Panu W. przysługiwało prawo zagospodarowania działki pod zabudowę zagrodową. Zdaniem rzeczoznawcy możliwość taka byłaby tylko w przypadku gdyby działka ta była częścią składową nowopowstającego gospodarstwa wielkotowarowego, dlatego też w operacie szacunkowym przyjęto wartość gruntu jak dla gruntu rolnego bez prawa zabudowy.

Rzeczoznawca podała również, iż w operacie z dnia [...] kwietnia 2009 roku uwzględniono w tabeli nr 6 przebieg linii wysokiego napięcia i obniżono wartość stosując najniższą wartość współczynnika korygującego oraz w aneksie do przedmiotowego operatu wyjaśniła sposób obliczenia wartości gruntów o przeznaczeniu "Mj", "ZO", "KD-W".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] marca 2010 roku utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. [...] z dnia [...] lutego 2010 roku.

Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia podało art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (Dz. U. 2003, nr 80, póz. 717 ze zm.)

W ocenie Kolegium organ I instancji w toku ponownie przeprowadzonego postępowania wyjaśnił wszystkie wskazane przez Kolegium w decyzji z dnia [...]września 2009 r. kwestie. Organ wykazał m.in., iż przedmiotowy teren nie był co prawda całkowicie objęty zakazem zabudowy, to jednak z uwagi na to, iż dopuszczalna na tych terenach była tylko lokalizacja siedlisk dla nowych wielkotowarowych gospodarstw rolnych o wielkości areału warunkujących ich produkcyjny charakter, tak więc nie ma wątpliwości, iż wyniku uchwalenia nowego planu nastąpiła zmiana przeznaczenia skutkująca koniecznością uiszczenia opłaty planistycznej w wysokości ustalonej przez organ.

W świetle powyższego niezasadny jest zdaniem Kolegium zarzut podniesiony przez odwołującego, że nowy plan miejscowy nie zmienił przeznaczenia nieruchomości, gdyż przedmiotowy teren od momentu jego zakupu od poprzedniego właściciela stanowił działkę budowlaną. Jednocześnie organ II instancji wskazał, iż W. S. nie dołączył do swojego odwołania żadnych dokumentów na poparcie swoich twierdzeń zawartych odwołaniu np. dokumentu z którego wynikałaby, że jeszcze przed wejściem w życie nowego planu płacił podatek od nieruchomości, a nie podatek rolny, który jest właściwy dla tego typu terenów.

Od powyższej decyzji W.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Adminstrcayjnego.

W skardze zarzucił, że opłata planistyczna za wzrost wartości działki jest niesłusznie naliczona gdyż wartość działki poprzez wprowadzenie planu zagospodarowania przestrzennego nie wzrosła ponieważ właściciel od którego nabył działkę sprzedawał ją jako działkę budowlaną, która była kupiona po podziale jednej nieruchomości na kilka działek i na jego wniosek Gmina P. była zobowiązana do uchwalenia Planu Zagospodarowania Przestrzennego .Zdaniem skarżącego to wnioskodawca powinien ponieść koszty z tytułu różnicy wartości,która nie była uwzględniona w momencie kupna gdyż działka nie była kupowana jako działka rolna i tylko budowlana tak wiec nie może być mowy o jakiejkolwiek zmianie po wprowadzeniu planu. Pozatym gdyby gmina nie wprowadziła planu to obowiązywała by decyzja o Warunkach Zabudowy, którą M. Sz. musiał uzyskać do podziału nieruchomości. Rzeczoznawca majątkowy podczas prowadzenia procedury stwierdził, iż z dokumentów dostarczonych przez Urząd Miasta P. wynika, że przysługiwała skarżącemu możliwość budowy na tej działce jeżeli była by ona częścią nowo powstającego gospodarstwa wielkotowarowego a w poprzednim planie zagospodarowania teren ten był przeznaczony pod cele rolnicze i leśne. W świetle zarzutów skarżącego nie jest to możliwe, skoro Gmina pobierała od niego podatek za działkę budowlaną, a nie było faktycznej możliwości na niej postawienia jakiegokolwiek budynku oprócz budynków rolnych w zabudowie zagrodowej. Zabudowie zagrodowej przysługują inne opłaty podatkowe a użytek jest wpisany jako BR a niejako B. Jego zdaniem Gmina od początku działkę traktowała jako budowlaną i zapewniała że można na niej budować. Skarżący nie podniósł zarzutu przedawnienia możliwości wymierzenia przedmiotowej opłaty. Miejscowy Plan Zagospodarowania dla terenu osiedla "P. L." we wsi Z. Ł., zatwierdzony Uchwałą nr [...] r. wszedł w życie [...] sierpnia 2003 roku. Zawiadomienie o postępowaniu w sprawie ustalenia opłaty planistycznej zostało doręczone jemu w dniu [...] sierpnia 2008 roku tak więc został zachowany okres 5 lat od daty wejścia planu miejscowego. W jego uznaniu Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy P. dla osiedla "P. L." nie zmienił przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości.

Skarżący podniósł, że nie przedłożył żądnych dokumentów bo nie był o nie wzywany. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi przytaczając takie same argumenty prawne i faktyczne jak w zaskarżonej decyzji. SKO podniosło, że wyznaczyło rozprawę celem wyjaśnienia wszystkich okoliczności a on się nie stawił. W. S. nie dołączył do niniejszej skargi również żadnych dokumentów, z których wynikałoby, iż przedmiotowa działka stanowiła działkę budowlaną jeszcze przed wejściem w życie nowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. dla terenu Osiedla P. L. we wsi Z. Ł..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Na wstępie należy podkreślić, że w postępowaniu administracyjnym przed organem pierwszej instancji doszło do bardzo szczegółowego ustalenia stanu faktycznego. Te ustalenia faktyczne zostały w pełni podzielone przez organ administracji drugiej instancji. Rzeczą sądu administracyjnego nie będzie więc powielanie tegoż stanu faktycznego w jego rozważaniach prawnych a zaznaczyć tylko należy, że ustalenia te Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w pełni uznał za trafne. Sąd administracyjny nie dopatrzył się również uchybień w zakresie zastosowania przepisów prawa materialnego.

Przedmiotem badania pod kątem zgodności z przepisami prawa była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010 roku utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] lutego 2010 roku w przedmiocie wymierzenia opłaty planistycznej. Skarżący nie sformułował zarzutów ,co do wysokości tejże opłaty i sposobu jej naliczenia, ale twierdził, że jego nieruchomość nie zmieniła przeznaczenia w planie zagospodarowania przestrzennego i cały czas była traktowana jako budowlana.

Podstawą materialnoprawną podejmowanych w rozpoznawanej sprawie decyzji są przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), zwanej dalej: "ustawą". I tak art. 36 ust. 4 ustawy stanowi, że jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości. Opłata, o której mowa w art. 36 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, wiąże się z obiektywnym wzrostem wartości nieruchomości, nie zaś z ceną, jaką strony ustalą w ewentualnej umowie zbycia nieruchomości (zob. A. Cisek, J. Kremis, Glosa uchwały NSA z dnia 30 października 2000 r., OPK 16/00, publ. OSP 2001/10/152).

W świetle powyższych przepisów przesłankami opłat z art. 36 ust. 4 ustawy o zagospodarowaniu i przestrzennym są:

1) obiektywny (określony w operacie szacunkowym) wzrost wartości nieruchomości;

2) wzrost obiektywnej wartości nieruchomości powstały wskutek uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co oznacza, że musi istnieć związek przyczynowy między uchwaleniem lub zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a wzrostem wartości obiektywnej - rynkowej wartości nieruchomości;

3) zbycie takiej nieruchomości w drodze umowy przed upływem pięciu lat od dnia, w którym plan zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiana stały się obowiązujące (art. 36 ust. 4 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy).

Opłata obciążająca właściciela nie jest zatem zależna od tego, czy wskutek zbycia nieruchomości osiągnął on korzyść (zysk) w związku ze zbyciem nieruchomości. Decydujące jest zbycie w drodze czynności prawnej (umowy) nieruchomości, której wartość obiektywnie wzrosła wskutek przekwalifikowania takiej nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego. Taka sytuacja miała w niniejszej sprawie niewątpliwie miejsce.Nie ma znaczenia też zarzut, że skarżący zakupił przedmiotową nieruchomość jako budowlaną. W tej sprawie nie wynika to z żadnego dokumentu a skarżący dowodu na to nie przedłożył.

W niniejszej sprawie zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. dla terenu Osiedla "P. L." we wsi Z. Ł. Gm. P., zatwierdzonym Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] czerwca 2003 roku, opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 roku poz.... przedmiotowa nieruchomość oznaczona symbolem: "Mj","ZO"i "KD-W", przeznaczona jest w części pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej , w części pod tereny zieleni ochronnej, w części pod drogę.

Natomiast zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. dla terenu Osiedla "P. l.", we wsi Z. Ł. Gm.P. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy w P. z dnia [...] grudnia 1987 roku (publikowaną w Dz.WRN w K. nr [...],poz....) ze zmianami zatwierdzonymi uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia z dnia [...] października 1994 roku(publikowanej w dzienniku Urzędowym Województwa K. Nr [...] z [...] listopada 1994 roku (publik. w Dz. Urzędowym Województwa K. nr [...] z [...] listopada 1994roku poz....) przedmiotowa działka przeznaczona była pod tereny upraw polowych i ogrodniczych, oznacz. na rysunku planu symbolem "RP". Działka nie była uwzględniona w programie rolnym(brak zgody na jej przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne).Zgodnie z cytowanym planem na terenach rolnych dopuszczalna była tylko lokalizacja siedlisk dla nowych wielkotowarowych gospodarstw rolnych o wielkości areału warunkujących ich produkcyjny charakter. Zaznaczyć należy, że skarżący nie przedłożył żadnego dowodu na to, czy przysługiwało jemu prawo zagospodarowania działki pod zabudowę zagrodową. Możliwość taka byłaby tylko w przypadku, gdyby działka ta była częścią składową nowopowstającego gospodarstwa wielkotowarowego. Tym właśnie biegły wytłumaczył przyjęcie w operacie szacunkowym wartości gruntu jak dla gruntu rolnego bez prawa zabudowy. W.S. w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył dokumentów , z których wynikałoby ,że jego działka miała charakter inny aniżeli wynikałoby to z planu zagospodarowania przestrzennego. W postępowaniu administracyjnym uczestniczył ,tak więc jego prawa strony nie były naruszone. Zgodnie z art.1 i 77 §1 kpa obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego ciążył na organie prowadzącym postępowanie administracyjne. Nie oznacza to ,że strona jest zwolniona od współudziału w realizacji tego obowiązku. W. S. nie przedłożył aktu notarialnego zakupu nieruchomości od swego poprzednika ani w postępowaniu administracyjnym , ani w Sądzie. Ponadto jeżeli z aktu notarialnego wynikałoby nawet, że zakupił przedmiotową nieruchomość jako budowlaną,a obowiązujący w dacie zakupu plan zagospodarowania przestrzennego stanowiłby ,że nieruchomości zakupione mają przeznaczenie rolne, to w świetle przywołanych powyżej przepisów nie ma to znaczenia dla opłaty planistycznej. Tak samo nie ma wpływu na wymiar opłaty planistycznej ewentualne uiszczanie przez W. S. podatku od nieruchomości budowlanej. W tej sytuacji skarżący może rozważyć ewentualnie roszczenie o zwrot niesłusznie pobranego podatku o ile takowy faktycznie płacił. Nie stanowi dowodu na potwierdzenie stanowiska skarżącego decyzja z dnia [...] kwietnia 2001 roku wydana na rzecz Społecznego Komitetu Budowy Sieci Wodociągowej Wsi Z. Ł. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę sieci wodociągowej.

Miejscowy Plan Zagospodarowania dla terenu osiedla "P. L." we wsi Z. Ł., zatwierdzony Uchwałą nr [...] r. wszedł w życie w dniu [...]sierpnia 2003 roku. W. S. sprzedał nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] o powierzchni 0,1913 ha położoną w miejscowości Z. Ł. w gminie P. w dniu [...] marca 2006 roku. Zawiadomienie o postępowaniu w sprawie ustalenia opłaty planistycznej zostało doręczone jemu w dniu [...]sierpnia 2008 roku tak więc został zachowany okres 5 lat od daty wejścia planu miejscowego.

Z operatu szacunkowego wynika ,że wartość nieruchomości przed zmianą planu zagospodarowania przestrzennego wynosiła 1,67zł za jeden m2 a po zmianie planu zagospodarowania przestrzennego 16,63 zł za jeden m2. Dalej jeżeli zaś chodzi o zarzuty dotyczące sporządzonej opinii przez biegłego rzeczoznawcę to nie znajdują one potwierdzenia ani w przepisach prawa ani w ustalonym stanie faktycznym. W zasadzie skarżący nie podniósł żadnych zarzutów, które świadczyłyby o nierzetelności sporządzonej opinii.

Sąd przy ocenie przedstawionego operatu szacunkowego miał na uwadze stanowisko przedstawione w uzasadnieniu wyroku Naczelnego sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2010 roku II OSK 481/09 (orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/911BCB5E56)

W uzasadnieniu tym Sąd wypowiedział się, że operat szacunkowy jest wyłącznym dowodem wartości nieruchomości . Wynika to z art. 149, art. 150 i art. 156 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr 261 z 2004 r., poz. 2603 ze zm.). Jednakże nie oznacza to, że jest on wyłączony spod oceny organu administracji, prowadzącego postępowanie, w którym ma on być podstawą ustaleń faktycznych. Do oceny operatu szacunkowego, jak każdego innego dowodu, mają zastosowanie art. 80 k.p.a., który nakazuje organowi administracji oceniać czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego, art. 7 k.p.a., który nakazuje podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz art. 77 § 1 k.p.a., który nakłada na organ administracji obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Z tych przepisów wynika, że organ administracji winien wyczerpująco ocenić operat szacunkowy, zaś w razie jakichkolwiek wątpliwości co do jego prawidłowości podjąć działania zmierzające do usunięcia tych wątpliwości. Jedynym ograniczeniem w wyborze tych działań, stawianym przez ustawodawcę, jest zakaz zastąpienia innym dowodem dowodu z operatu szacunkowego w zakresie ustalenia wartości nieruchomości. Nie jest jednakże wykluczone żądanie wyjaśnienia przez rzeczoznawcę majątkowego sporządzonej wyceny, w tym w obecności stron postępowania. Wynika to z art. 79 § 2 k.p.a., w którym stanowi się m.in., że strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, zadawać pytania biegłym i składać wyjaśnienia. Pisemna forma operatu szacunkowego (art. 156 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami) nie wyklucza żądania przez organ administracji wyjaśnienia przez rzeczoznawcę majątkowego w obecności stron postępowania sporządzonego operatu. Prawo osobistego udziału strony w przeprowadzeniu dowodu, zagwarantowane w art. 79 § 2 k.p.a., jest bowiem uszczegółowieniem ogólnej zasady zapewnienia stronie postępowania czynnego udziału w każdym stadium postępowania (art. 10 § 1 k.p.a.).Obowiązek organu administracji oceny operatu szacunkowego stanowiącego dowód w postępowaniu, w którym ma być wydana decyzja administracyjna, w oparciu o wskazane przepisy, nie jest wyłączony uregulowaniem art. 157 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Należy mieć na uwadze, że operat szacunkowy jest sporządzany nie tylko w postępowaniu administracyjnym, w którym służy poczynieniu ustaleń faktycznych, mających stanowić podstawę faktyczną decyzji administracyjnej.

Przekładając powyższe wywody na grunt niniejszej sprawy sąd administracyjny stwierdził, że w biegły rzeczoznawca na wszelkie wątpliwości odpowiedzi udzielił, a skarżący miał w pełni zagwarantowany udział w postępowaniu administracyjnym. Co więcej organ administracyjny drugiej instancji w uzasadnieniu decyzji przez siebie wydanej dokonał szczegółowej analizy i oceny tegoż aparatu szacunkowego.

Sąd zwraca uwagę, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...] września 2009 roku uchyliło pierwotnie zaskarżoną decyzję Burmistrza P. z dnia [...] sierpnia 2009 roku wymierzającą pierwotnie wysokość opłaty planistycznej z tej przyczyny, że operat szacunkowy był zdaniem organu drugiej instancji nie precyzyjny. W następstwie tego biegły rzeczoznawca uzupełnił operat szacunkowy odpowiadając na powstałe wątpliwości. Tym samym trudno zarzucić organom administracji zaniedbania w zakresie ustalonego stanu faktycznego. Można potraktować jako obrazę art.107 kpa zbyt lakoniczne uzasadnienie decyzji organu I instancji ,co do rozprawienia się z oceną operatu szacunkowego, ale z uwagi na uzupełnienie tegoż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w uznaniu Sądu Administracyjnego nie miało to wpływu na wynik sprawy.

Z tych wszystkich względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.