Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2113/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w S., S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy COLOR SYSTEM oddala skargę


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu sprzeciwu w wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy COLOR SYSTEM nr R-171995 udzielonego na rzecz A. z siedzibą w K., złożonego przez firmę S. z siedzibą S., S., decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. [...] wydaną na podstawie art. 246 i art. 247 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), dalej cyt. jako p.w.p., oddalił sprzeciw oraz orzekł o kosztach postępowania.

Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wobec decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2006 r. o udzieleniu na rzecz A. z siedzibą w K., zwanej dalej uczestnikiem postępowania, prawa ochronnego na znak towarowy słowny COLOR SYSTEM nr R-171995 przeznaczonego do oznaczania towarów zaliczanych do klasy 16: afisze, plakaty, albumy, broszury, chorągiewki papierowe, diagramy, obwoluty, okładki papierowe na dokumenty, segregatory na dokumenty, druki, materiały drukowane, formularze, blankiety, fotografie, gazety, mapy geograficzne, odbitki graficzne, odwzorowania graficzne, reprodukcje graficzne, kalendarze z kartkami do zdzierania, karty, karty kredytowe, kasetki na papeterie, katalogi, konfekcja odzieżowa, koperty, artykuły piśmienne, zakładki do książek, papier do pisania na listy, książki, publikacje, prospekty, kartki z życzeniami okolicznościowymi, kalendarze, kalkomania, mapy, naklejki adresowe, notesy, notatniki, notesy podręczne, torby, koperty, woreczki z papieru lub z tworzyw sztucznych do pakowania, pieczęcie, bloczki do pisania notatek, plany, znaczki pocztowe, karty pocztowe, przylepne materiały do celów papierniczych lub do użytku domowego, przylepne taśmy do materiałów papierniczych lub do użytku domowego, skoroszyty dokumenty, szyldy z papieru lub z kartonu, teczki, karty do zawiadomień oraz do oznaczania usług zaliczanych do klas: 35, 42 i 43 został złożony sprzeciw w części dotyczącej udzielonego prawa ochronnego w klasie 16.

Sprzeciw został złożony przez firmę S. z siedzibą S., S., zwanej dalej skarżącą, uprawnioną od [...] marca 1998 r. do znaku towarowego słowno-graficznego z napisem NCS Natural Color System nr R-129085, przeznaczonego do oznaczania towarów zaliczanych do klasy 2: farby, farby w proszku, pokosty i lakiery, barwniki, pigmenty; do klasy 9: programy komputerowe do wyboru schematów, oznaczeń i wzorów kolorów; oraz do klasy 16: atlasy i tabele kolorów oraz kolekcje i pojedyncze próbki kolorów, wszystkie w formie druków. W sprzeciwie podnoszono, iż znak towarowy COLOR SYSTEM nr R-171995 w zakresie wszystkich towarów zawartych w klasie 16 jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. do znaku skarżącej nr 129085 zatem prawo ochronne na sporny znak zostało udzielone z naruszeniem ww. przepisu. Niebezpieczeństwo konfuzji wynika z podobieństwa towarów jak i samych oznaczeń. Skarżąca wskazała, iż znak towarowy COLOR SYSTEM jest podobny do jej znaku zarówno pod względem wizualnym jak i fonetycznym. Zdaniem skarżącej oznaczenie słowne COLOR SYSTEM zostało zaczerpnięte z jej znaku i zgłoszone jako samodzielny znak towarowy.

W odpowiedzi na sprzeciw uprawniona (uczestnik postępowania) wnosiła o jej oddalenie podnosząc, iż porównywane znaki służą do oznaczania różnych towarów, same oznaczenia różnią się istotnie w płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Zwracała uwagę na charakter znaku NCS Natural Color System, w którym decydujące znaczenie u odbiorcy odgrywa rozbudowana grafika. Za nieprawdziwe uznała twierdzenie, iż oznaczenie słowne COLOR SYSTEM zostało w całości zaczerpnięte ze znaku nr R-129085. Znak został wymyślony przez uprawnioną i był przez nią używany jeszcze przed datą zgłoszenia znaku przez firmę, która wniosła sprzeciw. Na dowód używania znaku załączono kserokopię publikacji z 1996 r. pt. "Poradnik Inwestora".

Na podstawie art. 247 ust. 2 p.w.p. sprzeciw został przekazany do rozpatrzenia w trybie postępowania spornego.

Na rozprawie w dniu [...] lipca 2008 r. skarżąca ograniczyła zakres żądania unieważnienia spornego znaku w zakresie towarów z klasy 16: afisze, plakaty, albumy, broszury, diagramy, druki, materiały drukowane, formularze, blankiety, fotografie, odbitki graficzne, odwzorowania graficzne, reprodukcje graficzne, katalogi, publikacje, prospekty. Podkreśliła, iż elementem dominującym w spornym znaku jest element słowny a nie grafika.

Uczestnik postępowania podtrzymała swoje stanowisko co do braku podobieństwa między znakami ze względu na przeznaczenie towarów do zupełnie innych odbiorców oraz graficzny charakter znaku firmy sprzeciwiającej się. Akcentowała, iż oznaczenie COLOR SYSTEM to zaledwie 5-6 % znaku graficznego firmy wnoszącej sprzeciw co uniemożliwia pomylenie znaków.

Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. [...] sprzeciw oddalił oraz orzekł o kosztach postępowania. W uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu stanu faktycznego wskazał, iż sporny znak COLOR SYSTEM został opublikowany w dniu 31 października 2006 r., zatem 6-miesięczny termin na złożenie sprzeciwu wynikający z art. 246 ust. 1 p.w.p. upływał w dniu 30 kwietnia 2007 r. Sprzeciw wpłynął w dniu 30 kwietnia 2007 r. zatem termin został zachowany. Stwierdził, iż wnoszący sprzeciw nie ma obowiązku wykazywania interesu prawnego. Organ powołując się na art. 315 ust. 3 p.w.p., zgodnie z którym ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym wskazał, iż z racji zgłoszenia znaku w dniu 11 grudnia 2002 r., tj. pod rządami ustawy p.w.p., przepisy tej ustawy będą stanowić podstawę oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania ochrony na ten znak.

Zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., który był podstawą żądania wnoszącego sprzeciw, nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Urząd Patentowy stwierdził, że niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów jest rezultatem podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń. Przy ustalaniu podobieństwa towarów bierze się pod uwagę rodzaj towaru, przeznaczenie towaru oraz warunki zbytu. Uznał, iż znaki służą do oznaczania różnych towarów. Sporny znak służy do oznaczania materiałów drukowanych, materiałów piśmiennych, publikacji skierowanych do przeciętnego odbiorcy o tyle znak przeciwstawiony służy do oznaczania specjalistycznych tabeli, próbek kolorów w formie drukowanej, których odbiorcami są podmioty wyspecjalizowane, np. hurtownicy, dystrybutorzy farb czy lakierów. Stwierdził, że towary mają różne przeznaczenie i są skierowane do różnych grup odbiorców na rynku.

Organ stwierdził również brak podobieństwa w zakresie samych oznaczeń w stopniu uzasadniającym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, polegające m.in. na możliwości skojarzenia znaku spornego ze znakiem skarżącej. Podkreślił, że podobieństwo znaków należy rozpatrywać w warstwie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Znak sporny to słowne oznaczenie, stanowiące połączenie słów: "color" i "system", pozbawione grafiki, znak przeciwstawiony w warstwie słownej stanowi połączenie następujących elementów: skrótu literowego "NCS" oraz słów" "Natural Color System". Połączenie "color system" w znaku wnoszącej sprzeciw nie jest jedynym elementem całości, dodatkowo jest znakiem graficznym, w którym kompozycja i układ elementów słownych powodują, że częścią dominującą w znaku jest wyeksponowany, pisany dużymi literami skrót "NCS", gdzie dodatkowo środkowa litera "C" stanowi wyobrażenie okręgu w który wpisano poprzecinany liniami trójkąt, kojarzący się z kryształem, tudzież z wiązkami światła. Rozwinięcie skrótu w formie napisu: "Natural Color System", wyrażony w znacznie pomniejszonej względem skrótu "NCS" czcionce, znajduje się pod nim i stanowi niejako jego uzupełnienie. Urząd Patentowy stwierdził, iż tym samym trudno uznać, by element "color system" w znaku wnoszącej sprzeciw istotnie decydował o zdolności odróżniającej tego znaku i powodował konfuzyjne podobieństwo. W podsumowaniu decyzji organ stwierdził, że przeciwstawione znaki wywołują zupełnie odmienne tzw. "ogólne wrażenie", co powoduje, że między znakami nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła skarżąca S. z siedzibą S., S., wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania wymieniając art. 7, 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu wskazała, iż organ nie rozpoznał sprawy w sposób prawidłowy dokonując wadliwych ustaleń faktycznych. Podniosła, iż Urząd Patentowy dokonał wybiórczego porównania spornych towarów wadliwie uznając, iż odbiorcami produktów firmy skarżącej są podmioty wyspecjalizowane a odbiorcami towarów uczestnika postępowania przeciętni odbiorcy. Z wykazu towarów dla znaku nr R-129085 nie wynika w żaden sposób, iż są to towary specjalistyczne. Odbiorcami druków tabel czy próbek kolorów mogą być również przeciętni konsumenci. Zarzuciła, że analiza dokonana przez Urząd Patentowy w przedmiocie podobieństwa oznaczeń miała na celu wydobycie różnic pomiędzy nimi. Wskazywała na sposoby porównywania znaków towarowych, w tym zasady uwzględniania ogólnego wrażenia jakie dla nabywcy mają zbieżne elementy a nie występujące różnice. Podkreślała, iż wyrażenie "color system" jest elementem jej wcześniejszego znaku, co narusza w formie słownej jej prawa. Wykorzystanie tego elementu znaku przez uczestnika zostanie odczytane przez przeciętnych odbiorców jako znak z rodziny znaków "color system". Mogą oni uznać, że jest to kolejny znak skarżącej oparty na wcześniejszym oznaczeniu lub np. jako rozszerzenie działalności firmy.

Powołała się na wyrok Europejskiego trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2006 r. w sprawie C-120/04 Thomson Life, w którym – jej zdaniem - została wyrażona zasada ochrony znaków towarowych przed ich inkorporacją w znakach późniejszych.

Uzasadniając naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. wskazała brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację oraz uznając za bezzasadne zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych.

Uczestnik postępowania, na rozprawie, wnosząc o oddalenie skargi akcentował graficzny charakter znaku skarżącej oraz podnosił, iż sporny znak jest jednocześnie oznaczeniem działalności gospodarczej prowadzonej przez niego od szeregu lat.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a.

Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, przynajmniej w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 246 ust. 1 p.w.p., każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa ochronnego w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W przedmiotowej sprawie ogłoszenie o udzieleniu prawa ochronnego znaku COLOR SYSTEM zostało zamieszczone w WUP-ie Nr [...]. Zgodnie z art. 247 ust. 2 p.w.p., jeżeli uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie, podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na skutek złożonego sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, Urząd Patentowy rozpatruje w trybie postępowania spornego.

Stosownie do art. 164 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione, w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa.

Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę (art. 255 ust. 4 p.w.p.).

Stosownie do treści art. 144 p.w.p. wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, czy są spełnione ustawowe warunki wymagane dla uzyskania prawa. Według art. 123 ust. 1 p.w.p. pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznacza się, z zastrzeżeniem art. 124 i 125, według daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym.

Zgłoszenie spornego znaku towarowego zostało dokonane w dniu [...] grudnia 2002 r., zatem zgodnie z regułami wskazanymi w ww. przepisach p.w.p. ocena, czy nie zostały naruszone ustawowe warunki wymagane dla uzyskania tego prawa, wskazane w sprzeciwie winna nastąpić na podstawie przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia. Skarżąca sprzeciwiając się rejestracji wskazała jako podstawę prawną przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. uzasadniając go podobieństwem do swojego towarowego słowno-graficznego z napisem NCS Natural Color System z wcześniejszym pierwszeństwem.

Zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym.

Dla oceny podobieństwa znaków towarowych niezbędne jest dokonanie oceny podobieństwa (jednorodzajowości) towarów (usług).

Przy ocenie podobieństwa (jednorodzajowości) towarów stosuje się różnorakie kryteria, takie jak: rodzaj towarów, przeznaczenie towarów, zasada działania, krąg odbiorców do których są skierowane towary, sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów, czas użytkowania, pomocniczo wygląd wyrobów. Oceny podobieństwa towarów należy dokonywać w powiązaniu z podobieństwem oznaczeń. Im bardziej podobne porównywane znaki (oznaczenia) tym większa istnieje możliwość skojarzenia znaków przez odbiorców. Im większa zdolność odróżniająca znaku towarowego tym większy zakres ochrony i ryzyko pomylenia porównywanych znaków.

Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreśla się, iż istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców podlega całościowej ocenie, przy uwzględnieniu wszystkich czynników istotnych w danym przypadku (zob. wyrok z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL oraz wyrok z dnia 22 czerwca 2000 r. w sprawie C-425/98 Marca Mode).

Całościową ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa spornych znaków, należy oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu, przy uwzględnieniu w szczególności ich elementów odróżniających i dominujących. Przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie dokonuje analizy jego poszczególnych detali.

Urząd Patentowy dla oceny istnienia prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców dokonał analizy podobieństwa towarów oraz analizy podobieństwa samych oznaczeń.

Stwierdził, iż oceny podobieństwa towarów dokonuje się przy zastosowaniu następujących kryteriów: rodzaj towarów, przeznaczenie towarów oraz warunki zbytu. Są to podstawowe kryteria przy badaniu jednorodzajowości towarów. Jak wskazano wyżej nie są to jedyne kryteria oceny podobieństwa towarów, w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreśla się, iż przy ocenie podobieństwa towarów należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące istniejący stosunek pomiędzy tymi towarami. Czynniki te obejmują w szczególności ich charakter, przeznaczenie, sposób użycia, jak również ich konkurencyjność lub komplementarność (zob. wyrok 29 września 1998 r. w sprawie Canon C-39/97).

Stosując podstawowe kryteria oceny podobieństwa towarów organ stwierdził, iż towary w znaku uczestnika postępowania są innymi towarami niż towary skarżącej. Sąd podziela tę ocenę. Znak skarżącej to precyzyjnie określone wyroby, tj. atlasy i tabele kolorów oraz kolekcje i pojedyncze próbki kolorów, wszystkie w formie druków, które pozwalają konsumentom właściwy wybór towarów, jakimi są zapewne farby, lakiery, barwniki czy też pigmenty. Urząd Patentowy uznał, iż odbiorcami tych towarów są wyspecjalizowane podmioty wymieniając przykładowo hurtowników, dystrybutorów farb czy lakierów, co skarżąca potwierdziła podnosząc jednocześnie, iż odbiorcami mogą być także przeciętni konsumenci (klienci). Nie zmienia to ogólnej oceny, iż towary są różne ze względu przede wszystkim na ich rodzaj.

Dokonując oceny samych oznaczeń należy zgodzić się ze stwierdzeniem organu, iż brak jest między nimi podobieństwa, o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Przeciwstawiony znak to znak słowno-graficzny ze skrótem literowym "NCS" oraz napisem "Natural Color System", w którym dominującym elementem jest skrót literowy "NCS" z elementem graficznym. Napis "Natural Color System" jest jednym z nieistotnych składników znaku, jak wskazał organ nie decyduje on o zdolności odróżniającej znaku, nie jest również elementem dominującym, jak podkreślał uczestnik postępowania napis "Color System" zajmuje tylko 5-6 % całego znaku. Znak sporny to znak słowny COLOR SYSTEM.

Należy podkreślić, iż rejestracja znaku w określonej formie nie daje wyłączności w odniesieniu do poszczególnych jego elementów oczywiście pominąwszy sytuacje, gdy jeden z elementów znaku jest znakiem cieszącym się renomą.

Powołany przez skarżącą wyrok ETS z dnia 6 października 2005 r. w sprawie C-120/04 Thomson Life dotyczył interpretacji art. 5 ust. 1 lit. b) Pierwszej Dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych, tj. oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w przypadku, gdy sporne oznaczenie składa się przynajmniej z zestawienia nazwy przedsiębiorstwa osoby trzeciej i zarejestrowanego znaku towarowego posiadającego zwykły charakter odróżniający. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny jest inny.

Sąd dostrzegł również pewne mankamenty zaskarżonej decyzji: organ pominął podnoszoną kwestię wcześniejszego używania przez uczestnika postępowania znaku spornego, co w kontekście podnoszonego przez skarżącą zarzutu wykorzystania jej znaku miało znaczenie; również dokonując analizy podobieństwa oznaczeń poprzestał na ocenie warstwy wizualnej, ale te uchybienia wobec braku istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia skargi.

Mając powyższe na uwadze skargę uznano za nieuzasadnioną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.