Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2142/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, po rozpatrzeniu odwołania A. M., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2020 r. nr [...], którą udzielono pozwolenia wodnoprawnego Powiatowi W. [...] – Zarządowi Dróg Powiatowych w O. na wykonanie urządzenia wodnego, tj. zbiornika retencyjno-infiltracyjnego na działce o nr ew. [...] obręb [...] oraz na usługę wodną w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych do wymienionego zbiornika pochodzących z odcinka drogi powiatowej nr [...] – ul. [...] w gminie L. (tj. części działek o nr ew. [...] obręb 0005 D. i nr ew. [...] obręb 0004 D), o powierzchni rzeczywistej: 2366,64 m2 i zredukowanej: 1544,35 m2, gmina L., powiat w., województwo [...].

Zaskarżona decyzja oparta została na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych.

Powiat W – Zarząd Dróg Powiatowych w O., wnioskiem z 25 kwietnia 2018 r., uzupełnionym 27 kwietnia 2018 r., zwrócił się do Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Wód Polskich o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego, tj. zbiornika retencyjno - infiltracyjnego na działce o nr ew. [...] obręb [...] D., gmina L. oraz pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie do ww. zbiornika wód opadowych i roztopowych z odcinka drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) w gminie L. Do wniosku dołączono operat wodnoprawny wraz z opisem prowadzenia zamierzonej działalności niezawierającym określeń specjalistycznych. Z przedłożonych materiałów wynika, że planowana jest przebudowa odcinka drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) w gminie L.. Wody opadowe i roztopowe z przebudowanego odcinka drogi ujęte zostaną w system kanalizacji deszczowej i po oczyszczeniu we wpustach ulicznych z osadnikami i studniach z osadnikami, odprowadzane będą do zbiornika retencyjno - infiltracyjnego na działce o nr ew. [...] obręb 0004 D., gmina L.. Inwestycja ma być realizowana w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] Dyrektor Zarządu Zlewni w W. Wód Polskich udzielił pozwolenia wodnoprawnego na powyższą inwestycję. Jednakże Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Wód Polskich decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] uchylił powyższą decyzję Dyrektor Zarządu Zlewni w W. Wód Polskich i przekazał przedmiotową sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powodem uchylenia decyzji był brak opublikowania obwieszczenia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych urzędów starostwa powiatowego i urzędu gminy.

W piśmie z 30 października 2019 r. pełnomocnik A. M. zwrócił uwagę, że na działce planowanego wykonania urządzenia wodnego, strona postępowania wybudowała budynek mieszkalny, przyłącze do sieci wodociągowej przebiegające w miejscu planowanej inwestycji oraz wykonała otwory wiertnicze wykorzystywane do ogrzewania wybudowanego budynku. Do pisma dołączono kopie poświadczone za zgodność z oryginałem: decyzji udzielającej pozwolenia na budowę z dnia 30.10.2018 r., projektu technicznego przyłącza wodociągowego z czerwca 2019 r., protokołu wpięcia do sieci wodociągowej z dnia 24.10.2019 r. oraz projektu robót geologicznych z maja 2019 r. Zwrócono uwagę, że budowa urządzenia wodnego, tj. zbiornika spowodowałaby kolizję z istniejącą siecią wodociągową, a także odwiertami służącymi do zasilenia pompy ciepła w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce o nr ew. [...]. Dodatkowo wskazano, że istnienie wymienionego zbiornika w bezpośredniej bliskości od zabudowań mieszkalnych może narazić na utratę zdrowia lub życia osoby, które zamieszkują w okolicy.

Wobec powyższych uwag, w piśmie z 21 lutego 2020 r. Zarząd Powiatu W. podniósł, że:

1. realizacja inwestycji spowodowana jest słusznym interesem społecznym w związku z występującym od wielu lat problemem zalewania wodą opadową i roztopową drogi powiatowej pomimo istniejących na wysokości działki o nr ew. [...] urządzeń odwadniających, nie spełniających dostatecznie swojej funkcji, degradacją konstrukcji nawierzchni drogi i zagrożeniem bezpieczeństwa ruchu drogowego;

2. w chwili rozpoczęcia prac projektowych dot. rozbudowy przedmiotowego odcinka drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]), działka o nr ew. [...], na której zlokalizowano projektowany zbiornik retencyjno-infiltracyjny nie posiadała żadnych naniesień jak również żadnych obiektów niezwiązanych trwale z gruntem;

3. rozbudowa drogi, w tym wykonanie przedmiotowego zbiornika planowana jest do realizacji na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych tzw. "specustawy drogowej";

4. w wyniku niezbędnego wywłaszczenia części działki o nr ew. [...] pod poszerzenie pasa drogowego drogi powiatowej na potrzeby wykonania zbiornika, w przypadku uzyskania ostatecznej decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej dotychczasowy właściciel tej nieruchomości uzyska stosowne odszkodowanie zgodnie z przepisami ww. ustawy;

5. wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego został złożony 26.04.2018 r.;

6. mapa z projektem podziału działki o nr ew. [...] pod poszerzenie pasa drogowego została wpisana do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego [...].05.2018 r. pod numerem [...];

7. właściciel nieruchomości złożył 12.09.2018 r. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na przedmiotowej działce wraz z dokumentacją projektową zawierającą w swym zakresie lokalizację przyłącza wodociągowego, nie powodującego kolizji z projektowanym przez zarządcę drogi zbiornikiem, jak i wykazującą do ogrzewania budynku gazu ziemnego a nie odwiertów geologicznych, których dokumentacja ta w ogóle nie uwzględniała;

8. wykonane przez właściciela działki przyłącze wodociągowe w październiku 2019 r. jest zlokalizowane niezgodnie z trasą przyłącza przedstawioną na projekcie zagospodarowania działki będącym załącznikiem do wydanego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego co bez wątpliwości wskazuje na intencje właściciela zmierzające do powstania kolizji z projektowanym przez zarządcę drogi zbiornikiem;

9. projekt techniczny przyłącza wodociągowego zawiera rozbieżności w stosunku do aktualnych map znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjno-kartograficznym w zakresie rzekomego istnienia wodociągu oznaczonego przez nas na załączonym szkicu kolorem zielonym, bowiem na aktualnych mapach istniejący wodociąg kończy się na granicy pasa drogowego z działki o nr ew, [...] i [...] stanowiącymi drogę wewnętrzną - ul. [...];

10. w dniu 10.07.2018 r. Dyrektor RZGW w W. wydał pozytywną opinię dla przedmiotowej inwestycji.

Ponadto w piśmie tym Zarząd Powiatu W. stwierdził, że uwzględni w zakresie planowanej inwestycji przebudowę wykonanego przyłącza wodociągowego i zmieni lokalizację linii rozgraniczającej wydzielanej działki pod przedmiotowy zbiornik z pozostałą po podziale częścią działki tak, aby wykonane odwierty geologiczne pozostawały na niewywłaszczonej nieruchomości. Do pisma dołączono skorygowany projekt zagospodarowania terenu. Jednocześnie podkreślono, że projektowane ogrodzenie planowanego do wykonania urządzenia wodnego uniemożliwi do niego dostęp osobom postronnym, gwarantując zachowanie wymaganego bezpieczeństwa.

Po rozpatrzeniu zebranego materiału dowodowego, Dyrektor Zarządu Zlewni w W. nie stwierdził naruszeń warunków określonych w art. 396 ust. 1 Prawa wodnego i w związku z tym decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] udzielił pozwolenia wodnoprawnego zgodnie z wnioskiem.

Odwołanie od tej decyzji wniosła A. M. zarzucając naruszenie art. 7, 8, 77 § 1, 80 kpa polegające na udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na budowę inwestycji w niezmienionych parametrach w sytuacji, w której ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że nie jest możliwym budowa zbiornika retencyjnego o pierwotnych parametrach z uwagi na znajdujące się na działce nr [...] instalacje wodociągowe oraz odwierty do pompy ciepła. Odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. Wskazała, że z decyzji wynika, że planowana głębokość zbiornika retencyjnego wynosi 2,45 m - 2,65 m, podczas gdy przedłożone do akt sprawy dokumenty w postaci projektu przyłącza do sieci wodociągowej obrazuje, że na tym terenie położony został wodociąg na głębokości 1,6 m oraz że na działce nr [...] znajdują się odwierty geologiczne potrzebne do zasilania budynku strony odwołującej się w energię cieplną.

Zaskarżoną do Sądu decyzją Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w W. z dnia [...] marca 2020 r. stwierdzając, że decyzja została oparta na wystarczającym dla rozstrzygnięcia materiale dowodowym i nie stwierdzono naruszeń warunków określonych w art. 396 ust. 1 ustawy Prawo wodne, zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z wymogami ustawy Prawo wodne i obowiązującymi dla niej przepisami wykonawczymi. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że pozwolenie wodnoprawne nie rodzi dla adresata decyzji praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Ustawa Prawo wodne w swych regulacjach kieruje się potrzebą ochrony zasobów wodnych i określa warunki, na jakich można korzystać z tych zasobów na potrzeby ludności oraz gospodarki, nie reguluje natomiast zagadnień uzyskania prawa do użytkowania nieruchomości lub urządzeń wodnych. Organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego nie ma podstaw do żądania od wnioskodawców dokumentów świadczących o wyrażeniu takiej zgody. Natomiast kwestia prawa do użytkowania nieruchomości i urządzeń stanowi zagadnienie wykraczające poza postępowanie wodnoprawne. Ponadto organ właściwy w sprawach gospodarki wodnej rozpatrując sprawę nie kieruje się prywatnym interesem stron przy wyborze rozwiązania, lecz ma za zadanie sprawdzenie zgodności zamierzenia inwestycyjnego z wymogami Prawa wodnego. Podnoszone przez skarżącą naruszenie interesów osób trzecich wynikających z pozwolenia wodnoprawnego oraz negatywny wpływ planowanego do wykonania urządzenia wodnego w ocenie organu nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonej dokumentacji.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1. art. 7, 77 i 80 kpa poprzez prowadzenie postępowania dowodowego w sposób pobieżny, bez uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do niewyjaśnienia stanu faktycznego;

2. art. 138 § 1 pkt 1 kpa polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, w której nie wyjaśniono dokładnie stanu faktycznego;

3. art. 107 § 3 w zw. Z art. 8 kpa poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób niespełniający wymogów określonych w kpa.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) obejmuje badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) stanowiący, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach tej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 kpa lub innych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie Sąd tego rodzaju wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi i uznaniu podniesionych w niej zarzutów za niezasadne.

Nie ulega wątpliwości, że organ wydający decyzję jest związany żądaniem określonym we wniosku wszczynającym postępowanie, które to żądanie wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania, a dotyczył on wydania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego w postaci zbiornika retencyjno-infiltracyjnego i wydania pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z odwadnianego odcinka drogi powiatowej nr [...] z fragmentów działek nr [...] i [...] do przedmiotowego zbiornika retencyjno-infiltracyjnego, w związku z realizacją inwestycji pn. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] (ul. [...]) na odcinku o dł. ok. 250 mb w zakresie wykonania odwodnienia oraz odbudowy nawierzchni w m. D. i D., gm. L.". W trakcie użytkowania rzeczonej drogi okazało się bowiem, że istniejące trzy studnie chłonne w rejonie dz. [...] i dz. [...] nie są w stanie zagospodarować wód opadowych i roztopowych, co powoduje w czasie trwania deszczu zjawisko podtapiania drogi i zalewania przyległych działek. Zaprojektowano rurociąg kanalizacji deszczowej, którym wody zostaną odprowadzone przez studnie osadnikowe do przedmiotowego zbiornika, gdzie będą wprowadzane w grunt. Przedmiotowa inwestycja w postaci systemu kanalizacji deszczowej z przewodami, wpustami ulicznymi z osadnikami, studzienkami kanalizacyjnymi przepływowymi i osadnikowymi znajdować się będzie na działkach stanowiących własność inwestora. Natomiast zbiornik retencyjno-infiltracyjny ma być zlokalizowany na dz. nr [...] stanowiącej własność skarżącej. Inwestor jest w trakcie podziału nieruchomości i pozyskiwania jej części na zamierzony cel inwestycyjny. Zakres oddziaływania inwestycji zamknie się w granicy działek nr [...], [...] i [...]. W takich kwestiach jak sposób i kształt realizacji inwestycji to inwestor jest decydentem, a zadaniem organu jest sprawdzenie, czy przyjęte przez wnioskodawcę rozwiązania techniczne, w tym również obszar niezbędny do realizacji urządzenia są zgodne z regulacjami prawnymi, mającymi znaczenie dla wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego.

Z akt sprawy wynika, że wykonanie urządzenia wodnego związane ma być z realizacją rozbudowy drogi powiatowej ul. [...] na odcinku o długości ok. 250 mb w zakresie wykonania odwodnienia oraz odbudowy nawierzchni i będzie wykonane na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, czyli tzw. specustawy drogowej, stanowiących lex specialis w stosunku do przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powoduje to, że ocena zgodności inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dokonywana jest na końcu procesu inwestycyjnego, tj. w trakcie uzyskiwania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W ocenie Sądu organ należycie i zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego zbadał istotne dla rozstrzygnięcia kwestie, dokonał niezbędnych wyjaśnień i zapoznał się ze stanowiskami stron postępowania. Chybione są zatem zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa przez nieuwzględnienie przez organ wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności, co doprowadziło do niewyjaśnienia stanu faktycznego, tj. czy projektowane rozwiązania, których dotyczy pozwolenie wodnoprawne prowadzą do nadmiernej ingerencji w uprawnienia właścicielskie skarżącego, a także czy ograniczenia te są niezbędne i konieczne dla osiągnięcia celu planowanej inwestycji. W kontekście powyższego wyraźnie należy zaakcentować, że czym innym jest nieustalenie – stosownie do treści art. 7 kpa i art. 77 kpa – stanu faktycznego sprawy (w części czy w całości), a czym innym jest brak odniesienia się do stanu faktycznego w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że organ pierwszej instancji zebrał materiał dowodowy w sposób wyczerpujący i że stan faktyczny sprawy przez ten organ został dostatecznie wyjaśniony. Stwierdzić należy, że w omawianej sprawie organ, prawidłowo zebrał materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny sprawy, w szczególności rozpatrzył stanowiska stron postępowania, a następnie rozpatrzył zarzuty podniesione przez odwołującego się w przedmiotowej sprawie. Wszystkie istotne w sprawie fakty i zdarzenia zostały ustalone oraz w dostateczny sposób rozważone, a motywy podjętego rozstrzygnięcia należycie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z analizy uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika jednoznacznie, jakimi przesłankami kierował się organ odwoławczy wydając rozstrzygnięcie dotyczące działki skarżącej. Z uzasadnienia kwestionowanej decyzji wynika jednoznacznie, jakie ustalenia faktyczne poczynił organ i przyjął za podstawę rozstrzygnięcia, jakimi w tym względzie kierował się przesłankami oraz jakie przepisy zastosował do dokonanych ustaleń. Organ dokonał analizy stanowiska inwestora i skarżącej, a wysnute z niej wnioski uzasadnił, wprawdzie zwięźle, jednakże nie naruszając art. 107 § 3 kpa. Przeprowadzona przez Sąd kontrola inkryminowanej decyzji nie pozwala na znalezienie uzasadnienia dla zarzutów skargi w tym zakresie.

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 2115/15, że "słuszny interes strony" nie jest pojęciem tożsamym ze "słusznym interesem obywateli", o którym mowa w art. 7 kpa. Interes indywidualny strony z reguły nie pokrywa się z interesem społecznym i interesami innych stron postępowania, a w szczególności ma to miejsce w sprawach z zakresu specustawy gazowej, której przepisy mają na celu stworzenie warunków prawnych zapewniających sprawny przebieg realizacji inwestycji, przyspieszenie i usprawnienie procesów planowania, przygotowania, realizacji i finansowania inwestycji w zakresie terminalu gazowego. Niewątpliwie własność podlega szczególnej ochronie, gwarantowanej w ustawie zasadniczej, jednak ochrona ta ustępuje niekiedy wartościom wyżej cenionym przez ustawodawcę. Za taką wartość, która powinna być w sposób szczególny uwzględniana, ustawodawca przyjął "cel publiczny". Tym samym zagwarantowanie w Konstytucji RP prawnej ochrony prawa własności oznacza, że nie jest ono nienaruszalne i absolutne. Konstytucja RP przewiduje sytuacje tego rodzaju i dlatego nie wyklucza i nie zakazuje dokonywania wywłaszczenia mienia lub ograniczenia w sposobie korzystania z niego.

Zgodnie z art. 393 ust. 4 ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r. poz. 310 z późn. zm.; obecnie jest to Dz. U. z 2021 r. poz. 624 z późn. zm.), pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Informację tej treści zamieszcza się w pozwoleniu wodnoprawnym. Należy więc podzielić pogląd organu, że podmiot ubiegający się o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie musi legitymować się prawem własności do terenu, na którym planowane jest wykonanie danego urządzenia wodnego, a projektowane działania nie wymagają uzyskania zgody właścicieli tego terenu. Podjęcie przez organ rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy organ prawidłowo zebrał materiał dowodowy, a ocena tego materiału jest logiczna, nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów oraz wskazał prawidłową podstawę prawną, nie oznacza niezgodności zaskarżonej decyzji z prawem. Okoliczność, że strona nie została przekonana co do przyjętego w sprawie rozstrzygnięcia, nie oznacza naruszenia zasady przekonywania. Strona ma bowiem prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów, zaś przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni.

Organ właściwy do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego nie ma podstaw do kwestionowania przyjętych przez wnioskodawcę rozwiązań technicznych, a jego jedynym obowiązkiem jest ocena wpływu projektowanych działań na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących, że przedstawione w operacie wodnoprawnym rozwiązania będą negatywnie oddziaływały na środowisko, w związku z czym należy przyjąć, że faktycznym powodem złożenia skargi było niezadowolenie z faktu planowanego wejścia na teren nieruchomości stanowiącej je własność w związku z realizacją projektowanej inwestycji, co jak wyżej wywiedziono, nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji, zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę, że właścicielka działki nr [...], na której ma być wykonane urządzenie wodne, dokonała w październiku 2019 r. (a więc półtora roku od złożenia wniosku przez inwestora o udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego) przyłącza wodociągowego niezgodnie z trasą przyłącza przedstawioną w projekcie zagospodarowania tej działki, będącym załącznikiem do wydanego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego.

Zgodnie z art. 396 ust. 1 ustawy Prawo wodne, pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać:

1) ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza , z wyłączeniem okoliczności, o których mowa w art. 66;

2) ustaleń planów ochrony i planów zadań ochronnych dla obszarów chronionych;

3) ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym;

4) ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy;

5) ustaleń programu ochrony wód morskich;

6) ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych;

7) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego;

8) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy oraz przepisów odrębnych.

Organ przeanalizował poszczególne przesłanki powołanego przepisu z przedłożonym materiałem dowodowym i nie stwierdził naruszeń warunków określonych w powołanym przepisie.

Natomiast odmowa wydania pozwolenia wodnoprawnego w przypadku spełnienia przez stronę, która ubiega się o wydanie takiego pozwolenia, warunków przewidzianych w art. 396 ust. 1 Prawa wodnego, dopuszczalna jest wyłącznie wówczas, gdy zaistnieją okoliczności przewidziane w art. 399 tej ustawy. W ocenie Sądu takie okoliczności nie zaistniały, w związku z powyższym w przypadku braku zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 399 Prawa wodnego właściwy organ administracji publicznej był zobligowany udzielić pozwolenia wodnoprawnego.

Powyższe okoliczności wskazują na bezpodstawność zarzutów zawartych w skardze. Sąd z urzędu również nie stwierdził innych wad zaskarżonej decyzji, które uzasadniałyby wyeliminowanie tego aktu administracyjnego z obrotu prawnego. W związku z powyższym Sąd również nie dopatrzył się naruszenia przez organy administracji zasad postępowania administracyjnego wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z przedstawionych względów Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.