Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 810/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 215 par. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Czajkowski (spr.),, Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Krzysztof Dzieliński, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010r. sprawy ze skargi P. U. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]", Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia P.U. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji tego organu z dnia "[...]", w sprawie podatku od towarów i usług.

Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt podatkowych sprawy, decyzją z "[...]" Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił P.U. za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do sierpnia 2005 r. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w łącznej wysokości 180.058 zł oraz podatek do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w łącznej wysokości 389.143 zł.

Pismem z dnia 20 sierpnia 2009 r. P.U. zwrócił się do organu I instancji o wyjaśnienie dlaczego za miesiące od stycznia do sierpnia 2005 r. został dwa razy naliczony podatek od towarów i usług w kwocie 180.058 zł oraz w kwocie 389.143 zł.

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej postanowieniem z dnia "[...]", działając na podstawie art. 215 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w zw. z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.), wyjaśnił wątpliwości co do treści decyzji z dnia "[...]", wskazując, że kwota 180.058 zł stanowi sumę zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2005 r., wynikających z uzyskanych w toku postępowania faktur VAT, które dokumentują faktycznie wykonane czynności. W odniesieniu do kwoty 389.143 zł organ wskazał, że stanowi ona sumę kwot podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż wynika z wystawionych przez podatnika faktur, dokumentujących czynności, które nie zostały w rzeczywistości dokonane.

W związku z zażaleniem na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, iż w myśl art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji.

Dyrektor Izby zwrócił uwagę na wyjaśnienia organu kontroli skarbowej według których w decyzji z dnia "[...]" określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynikającego z faktur dokumentujących faktycznie wykonane czynności oraz odrębnie określono wysokość podatku do zapłaty wynikającego z faktur dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane, w oparciu o przepis art. 108 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się to argumentacji P.U., iż nigdy nie wystawiał On faktur bez pokrycia, organ odwoławczy stwierdził, że zagadnienie to zostało rozstrzygnięte w decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" i nie odnosi się wprost do przedmiotu zaskarżonego postanowienia. W związku z zarzutem, iż podatnik nie otrzymał wyjaśnienia z Urzędu Skarbowego co do ustalenia kwoty 562.431zł, Dyrektor Izby podniósł, że Naczelnik Urzędu Skarbowego zajął stanowisko w tej kwestii wydając postanowienie w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia z dnia "[...]" w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu kontroli skarbowej z dnia "[...]".

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze strona podniosła, że nie mogła zapoznać się z pełną dokumentacją sprawy, gdyż organ kontroli skarbowej nie odpowiedział na Jej pismo z dnia 14 września 2009 r.. Nie otrzymała również odpowiedzi Urzędu Skarbowego na pismo z dnia 20 sierpnia 2009 r.. Według organu podatkowego wysokość podatku określonego decyzją wynosi 562.431, zaś w ocenie strony jest to inna kwota.

W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne wykonują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji, zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., tylko ustalenie, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu.

W rozpatrywanej tu sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Przepis art. 215 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) stanowi, że organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji. Z cytowanego przepisu wynika zatem, iż organ podatkowy powinien uczynić zadość takiemu żądaniu wyłącznie w sytuacji, gdy rzeczywiście istnieje potrzeba wyjaśnienia takich wątpliwości. Sięgnięcie do tej instytucji prowadzić ma do usunięcia niejasności treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy.

Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie polega na interpretacji gramatycznej, logicznej czy celowościowej, lecz jedynie na objaśnieniu, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Zauważyć przy tym należy, że dokonując wyjaśnienia treści decyzji, organ podatkowy nie może wyjść poza treść dokonanego rozstrzygnięcia, gdyż przez wyjaśnienie treści decyzji organ nie może doprowadzić do nowego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, ani też go uzupełniać (wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2003 r., sygn. III SA 622/01, Lex nr 137799). Jak trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2000 r. sygn.akt I SA/Lu 1438/98, wyjaśnienie "wątpliwości" polega na swoistej wykładni, czy też interpretacji użytych w decyzji niezrozumiałych bądź niejasnych sformułowań lub pojęć. Treść wniosku składanego przez uprawniony podmiot nie może natomiast zmierzać do nowej oceny stanu faktycznego bądź prawnego.

Zdaniem Sądu, wyjaśnienie podatnikowi treści decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]", dokonane przez ten organ, i utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżonym postanowieniem, nie uchybia treści art. 215 § 2 ordynacji podatkowej. Organy w sposób wyczerpujący i dokładny wyjaśniły podstawy dokonanego wyliczenia podatku VAT za miesiące od stycznia do sierpnia 2005r. wskazując na kwoty wynikające z faktur dokumentujących faktycznie dokonane czynności decyzji, jak również z faktur wystawionych w związku z czynnościami, które nie zostały wykonane. Podały też w oparciu o jakie przepisy i w jaki sposób kwoty te zostały ustalone. Sam zaś podatnik powoływanych w złożonym wniosku o wyjaśnienie wątpliwości, własnych obliczeń według których przyjęte przez organy kwoty są rozbieżne, nie przedstawił.

W tym stanie rzeczy nie można zarzucić zaskarżonemu rozstrzygnięciu, iż narusza ono przepisy prawa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.