Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 2018/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 193, art. 194
journal: Dz.U. 2013 poz 135
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej - tekst jednolity
article: Art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Krystyna Kutzner Protokolant Starszy referent Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 września 2014 r. nr [....] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dzieci w rodzinie zastępczej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 657,00 zł (słownie: sześćset pięćdziesiąte siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 19 września 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 193 ust. 1 i 2, art. 194 ust. 1, art. 196 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 135 ze zm., zwanej dalej ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014 r. nr [...] w sprawie ustalenia R. D. opłaty za pobyt dzieci: M. i J. D. w rodzinie zastępczej: 1) za okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. w łącznej wysokości 4.434,60 zł, płatne w terminie 14 dni licząc od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna, 2) za okres od dnia 1 lipca 2014 r., nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. w wysokości 1.478,20 zł za każdy miesiąc, płatne do dnia 30-go każdego miesiąca, począwszy od miesiąca lipca 2014 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r. Starosta zawiadomił R. D. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia opłat za pobyt dzieci: M. i J. D. w rodzinnej pieczy zastępczej.

Decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] Starosta orzekł o ustaleniu R. D. opłaty za pobyt dzieci: M. i J. D. w rodzinie zastępczej: 1) za okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. w łącznej wysokości 4.434,60 zł, płatne w terminie 14 dni licząc od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna, 2) za okres od dnia 1 lipca 2014 r., nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. w wysokości 1.478,20 zł za każdy miesiąc, płatne do dnia 30-go każdego miesiąca, począwszy od miesiąca lipca 2014 r.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że zastosowanie w sprawie znajduje uchwała nr [...] Rady Powiatu z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej.

Podkreślono, że na podstawie decyzji z dnia [...] 2014 r. odmówiono R. D. odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt jego dzieci M. i J. D. w rodzinnej pieczy zastępczej. Organ opisał sytuację życiową i finansową R. D. i wskazał, że dochód strony kształtuje się na poziomie 4.831,49 zł miesięcznie. Po pomniejszemu dochodu o kwotę alimentów świadczonych na rzecz dzieci, dochód R. D. wynosi 4.321,49 zł i przekracza 250% kryterium dochodowego, ustalonego zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej. Organ I instancji zaznaczył, że R. D. po uiszczeniu wszystkich stałych opłat dysponuje kwotą 2.376,18 zł, w związku z czym nie znaleziono podstaw do odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył R. D., kwestionując ustalenia organu dotyczące wysokości osiąganych dochodów. Podkreślił, że organ I instancji uwzględnił dochody z maja 2014 r., w którym osiągnął najwyższy dochód, podczas gdy jego dochody są zróżnicowane. Z wyjaśnień odwołującego się wynika, że średni miesięczny dochód za okres 7 miesięcy 2014 r. wynosi około 819 euro, a koszty utrzymania mieszkania wraz alimentami to kwota około 640 euro.

Opisaną na wstępie, kwestionowaną skargą, decyzją z dnia 19 września 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia, działające jako organ odwoławczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że w sprawie zostały spełnione przesłanki warunkujące możliwość obciążenia ojca M. i J. D. kosztami pobytu dzieci w rodzinie zastępczej. Zgodnie bowiem z § 4 ust 2 uchwale Rady Powiatu nr [...] odstąpienie może nastąpić, gdy dochód osób lub dochód na osobę w rodzinie, osób zobowiązanych do ponoszenia opłat nie przekracza 250% kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy o pomocy społecznej (tj. ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej; t. jedn., Dz. U. z 2015 r., poz. 163 ze zm., zwanej dalej ustawą o pomocy społecznej).

Ww. uchwała Rady Powiatu nr [...] zdefiniowała pojęcie dochodu osoby zobowiązanej, przez który - w myśl § 3 pkt 1 uchwały - rozumie się dochód w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z art. 8 ust 3 ustawy o pomocy społecznej. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:

1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;

3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Z kolei, w świetle art. 8 ust 5 pkt 2 ustawy, w stosunku do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach określonych w przepisach o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - za dochód przyjmuje się kwotę zadeklarowaną w oświadczeniu tej osoby.

Biorąc pod uwagę powołaną regulację prawną oraz fakt, że postępowanie w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dzieci w pieczy zastępczej jest wszczynane z urzędu, a nie na wniosek strony, Kolegium stwierdziło, że w rozpatrywanym przypadku za podstawę ustaleń w przedmiocie dochodu R. D. należało przyjąć deklarowane przez stronę dochody osiągnięte w marcu 2014 r., tj. miesiącu poprzedzającym wszczęcie postępowania przez Starostę. Z akt sprawy wynika, że R. D. w marcu 2014 r. uzyskał dochód w kwocie 920 euro. Zgodnie z art. 8 ust 13 ustawy o pomocy społecznej w przypadku uzyskiwania dochodu w walucie obcej, wysokość tego dochodu ustala się według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego z dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie świadczenia z pomocy społecznej. Wartość 1 euro w dniu wydania zaskarżonej decyzji, zgodnie z kursem ustalonym przez Narodowy Bank Polski wynosiła 4,1472 zł. Zatem dochód R. D. za marzec 2014 r., przeliczony na złotówki, wynosi 3.814,42 zł. Kwotę tę należy pomniejszyć o alimenty świadczone przez stronę na rzecz swoich dzieci w łącznej wysokości 510,00 zł miesięcznie. Wobec powyższego, dochód strony, w rozumieniu art. 8 ust 3 ustawy o pomocy społecznej, wynosi 3.304,42 zł i przekracza 250% kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy o pomocy społecznej, wynoszącego w niniejszej sprawie 1.355,00 zł, co oznacza, że brak jest podstaw do odstąpienia od ustalenia opłaty.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do WSA w Krakowie R. D., wskazując na naruszenie następujących przepisów prawa:

- art. 194 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej poprzez jego niezastosowanie,

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. przez wybiórczą analizę materiału dowodowego oraz zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych.

W uzasadnieniu podał, że jego średni miesięczny dochód to 819 euro, z którego – po odliczeniu wszystkich stałych wydatków – pozostaje miesięcznie kwota 657,57 zł.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu administracyjnego z przepisami prawa.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem wyżej wskazanych kryteriów Sąd stwierdził, bowiem w postępowaniu organów naruszenia prawa skutkujące uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Materialnoprawną podstawę orzeczeń obu instancji, stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 135 ze zm., zwanej dalej ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej), w szczególności - art. 193 i 194 - tej ustawy.

Zgodnie z art. 193 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości:

1) przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka;

2) średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym.

Jak stanowi ust. 2 ww. przepisu za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, rodzice odpowiadają solidarnie, natomiast, w myśl ust. 3 w przypadku braku możliwości uzyskania od rodziców całości lub części opłaty, opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, ponoszą osoby dysponujące dochodem dziecka, w wysokości nie wyższej niż 50% kwoty tego dochodu.

Opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo - wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo - terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym (art. 194 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej).

W art. 194 ust 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej ustawodawca przewidział upoważnienie dla rady powiatu do określenia, w drodze uchwały, szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustawy.

W świetle ust. 3 art. 194 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając uchwałę, o której mowa w ust. 2, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1.

Analiza powyższych uregulowań prowadzi, zdaniem Sądu, do następujących wniosków.

Po pierwsze, stronami postępowania dotyczącego ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej są rodzice dziecka. W konsekwencji zatem decyzja administracyjna wydana w tym przedmiocie powinna ustalać opłatę od każdego rodzica dziecka, umieszczonego w pieczy zastępczej.

Po drugie, opłatę tę ustala się przed umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej.

Po trzecie, decyzja ustalająca opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej jest decyzją konstytutywną, a zatem wykluczone jest ustalenie tej opłaty z mocą wsteczną, obejmującą okres sprzed wydania i doręczenia decyzji ustalającej opłatę.

Po czwarte, ustawodawca wyraźnie rozgraniczył kwestie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej od kwestii odstąpienia od ustalenie tej opłaty.

Po piąte, ustawodawca przewidział też możliwość umorzenia w całości lub w części łącznie z odsetkami opłaty, odroczenia terminu jej płatności, czy też rozłożenia go na raty.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie orzekające organy naruszyły przepisy prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na jej wynik, jak i przepisy materialnego w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy.

W kontrolowanych decyzjach orzekające organy ustaliły opłatę od skarżącego za pobyt dzieci M. i J. D. w pieczy zastępczej począwszy od 1 kwietnia 2014 r. Nie wskazał jednak żaden z orzekających organów, dlaczego początkową datą okresu ustalenia opłaty jest dzień 1 kwietnia 2014 r. Nie wiadomą jest też okoliczność, czy doszło do umieszczenia dzieci skarżącego w pieczy zastępczej, a jeżeli tak, to kiedy do tego doszło, co jest niezwykle ważną okoliczności dla treści rozstrzygnięcia. Brak ustaleń w tym zakresie jest w ocenie Sądu naruszeniem przepisów postępowania: art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na jej wynik.

Podobnie, nie można inaczej ocenić ustaleń kwestii dochodowej skarżącego Nie doszło tu bowiem do powtórnej oceny tego samego materiału dowodowego już zebranego i ocenionego uprzednio odmiennie przez organ I instancji niż to uczynił organ odwoławczy, lecz do ustaleń na nowo sytuacji dochodowej skarżącego z miesiąca poprzedzającego uruchomienie postepowania administracyjnego - z marca 2014 r. - a nie jak to uczynił błędnie organ I instancji z maja 2014 r. Zasadnie stwierdza WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1472/13, Lex nr 1474255, że: "Cechą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego jest to, że organ drugiej instancji ponownie rozpatruje i rozstrzyga sprawę rozpoznaną i rozstrzygniętą przez organ pierwszej instancji. Nie oznacza to wprawdzie, że organ drugiej instancji powtarza całe postępowanie wyjaśniające, lecz oznacza, że opierając się na materiale dowodowym zasadniczo zebranym w toku postępowania przez organ pierwszej instancji, organ odwoławczy materiał ten jeszcze raz poddaje ocenie, przy czym czyni to między innymi w kontekście zarzutów odwołania, a w uzasadnieniu swojej decyzji wyjaśnia, w zależności od wyniku tej oceny, podstawy faktyczne i prawne swojego rozstrzygnięcia, a tym samym podzielenia stanowiska organu pierwszej instancji lub przyznania racji wnoszącemu odwołanie." Konsekwencją tego jest zakaz zmiany przyjętego w decyzji organu I instancji przedmiotu postępowania przez organ odwoławczy i niedopuszczalność zaniechania merytorycznego rozpatrzenia sprawy i oparcia przez organ drugiej instancji decyzji utrzymującej w mocy decyzję pierwszoinstancyjną wyłącznie na całkowicie innych przesłankach niż będące podstawą kwestionowanej decyzji pierwszoinstancyjnej. "W przypadku, gdy organ odwoławczy stwierdza, że zarzuty odwołania są zasadne, ale dostrzega inne okoliczności, które nie były przedmiotem oceny organu pierwszej instancji, a które w jego ocenie mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, to powinien uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, strona ma bowiem prawo płynące właśnie z zasady dwuinstancyjności do dwukrotnego (najpierw w pierwszej instancji, a potem w instancji odwoławczej) rozstrzygnięcia okoliczności faktycznej jak i zagadnienia prawnego." (tak WSA w Szczecinie w cyt., powyżej wyroku). Samorządowe Kolegium odwoławcze ustalając na nowo dochód dopuściło się więc poważnego naruszenia art. 15 k.p.a. – zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Organy nie wyjaśniły też, będąc zobowiązanym postanowieniami powoływanych już art. 7 i 77 § 1 k.p.a. kto pobiera od skarżącego alimenty, które płaci na trojkę dzieci po 170 zł na każde z nich.

Ponadto, ustalenie w niniejszym przypadku opłaty za pobyt dzieci skarżącego w pieczy zastępczej od 1 kwietnia 2014 r. w sytuacji, gdy wydanie decyzji organu I instancji miało miejsce dnia 7 lipca 2014 r., jest orzekaniem z mocą wsteczną (ex tunc), co jest naruszeniem prawa materialnego.

Przypomnieć więc trzeba ponownie, że zgodnie z art. 194 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, opłatę ustala się w drodze decyzji przed umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej, a nie po jego umieszczeniu. Trafnie na ten aspekt, zwrócił uwagę tutejszy sąd w wyroku z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1464/13, podnosząc, że: "Konkretyzacja wysokości tej opłaty i określenie osób zobowiązanych do jej ponoszenia następuje w decyzji jako akcie kształtującym stan prawny od chwili jej wydania i doręczenia, tj. ex nunc ( na przyszłość). Z analizy przepisów dotyczących ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej nie wynika, by ustawodawca upoważnił organy do określenia daty wcześniejszej jej ponoszenia przez zobowiązanego, niż data doręczenia decyzji o jej ustaleniu."

Organy nie były więc uprawnione w tym przypadku do nałożenia na skarżącego obowiązku ponoszenia opłaty sprzed daty doręczenia decyzji ustalającej tę opłatę.

Zwrócić też należy uwagę na następujące aspekty. Mianowicie, o ile umorzenie w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczenie terminu płatności bądź rozłożenie na raty, o której mowa w art. 193 ust. 1 może mieć miejsce zasadniczo po ustaleniu opłaty, to odstąpienie od ustalenia opłaty z istoty rzeczy musi poprzedzać samo jej ustalenie. Trafnie podnosi WSA w Krakowie w wyroku z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 2111/14, że" "...Ustawodawca stanowi bowiem nie o odstąpieniu od pobrania opłaty, lecz od jej ustalania. Odstępowania od ustalania opłaty po jej ustaleniu nie znajduje racjonalnego i logicznego uzasadnienia."

W niniejszej sprawie natomiast organy w jednej decyzji ustaliły opłatę za pobyt dzieci skarżącego w pieczy zastępczej i jednocześnie w tej samej decyzji orzekły de facto w kwestii odstąpienia od opłaty, skoro w uzasadnieniach przy wyliczeniu dochodu stwierdzono, że "...dochody Pana R. D. przekraczają 250% kryterium dochodowego o kwotę.....", co jest elementem przesłanki, od której zaistnienia warunkowane jest skorzystanie z ulg przewidzianych w § 4 ust. 2 uchwały Rady Powiatu z dnia 28 marca 2012 r. nr [...] w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie lub instytucjonalnej pieczy zastępczej.

Podkreślić też należy, że dopiero ostateczne zakończenie postępowania dotyczącego odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, otwiera możliwość ustalenia opłaty za pobyt tego dziecka, o ile wydanie tego rodzaju decyzji byłoby konieczne. Na domiar złego, w tym wypadku nie dość, że orzekające organy w jednej decyzji ustalającej opłatę orzekły w ocenie Sądu w kwestii odstąpienia od ustalenia opłaty, to jeszcze zrobiły to w sytuacji, gdy w tym samym przedmiocie orzekł Starosta w decyzji z dnia [...] 2014 r. nr [...], znak: [...]. Takie działanie organów jest nieprawidłowe, naruszające obowiązuje przepisy prawa.

Powyższe naruszenia przepisów postepowania, jak przepisów prawa materialnego uzasadniały uchylenie decyzji organów obu instancji.

Organy, rozpoznając ponownie sprawę, zobowiązane są do uwzględnienia oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu wyroku, zgodnie z postanowieniami art. 153 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Treść art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zobowiązywała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, do orzeczenia, jak w punkcie II sentencji wyroku.

O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jak w punkcie III sentencji wyroku.