Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 242/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art.1 ust.1, art. 6 ust.1 , art. 4
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Krystyna Daniel Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Burmistrza Miasta kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 września 2013 r. K.W wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia [....] 2013 r. tj. dokumentu urzędowego "Wykaz uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta R". W uzasadnieniu autor skargi wskazał, że w dniu 27 maja 2013 r. Burmistrz Miasta R. wydał decyzję odmawiającą udostępnienia żądanej informacji publicznej w oparciu o art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, powołując się na rzekomą potrzebę właścicieli nieruchomości, których dotyczą uwagi wniesione do projektu planu. W wyniku wniesienia odwołania od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia 16 lipca 2013 r. uchyliło zaskarżoną decyzję wskazując przy tym, że brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do odmowy udostępnienia przedmiotowej informacji, dotyczącej procedury planistycznej, która to procedura jest co do zasady jawna. Po otrzymaniu w dniu [....] 2013 r. wyżej wymienionej decyzji Burmistrz Miasta R. nie rozpoznał ponownie wniosku skarżącego z dnia [....] 2013 r. zgodnie ze wskazaniami SKO, a tylko powiadomił, że rozpoznanie wniosku musiało zostać opóźnione do dnia 9 września 2013 r. W wyznaczonym dodatkowym terminie organ również nie rozpoznał wniosku skarżącego. W ocenie strony skarżącej dysponent informacji publicznej żądanej w trybie wnioskowym, po uchyleniu przez organ odwoławczy pierwotnej decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej i otrzymaniu zwrotu akt sprawy, związany jest terminami zapisanymi w art. 13 ust. 1 ustawy – powinien ponownie rozpoznać wniosek o udostępnienie informacji bez zbędnej zwłoki, a zatem bez zbędnej zwłoki udostępnić żądaną informację publiczną bądź wydać nową decyzję o odmowie udostępnienia takiej informacji.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta R. wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o jej oddalenie. Podniósł, że w dniu 25 września 2013 r. organ wydał decyzję odmawiającą skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej udostępnienia informacji o imieniu i nazwisku oraz adresie zgłaszających uwagi zawartych w kolumnie nr 3 wykazu i w wierszach 392 i 909 kolumny 4 oraz w części dotyczącej udostępnienia informacji o oznaczeniu nieruchomości, których dotyczą uwagi zawarte w kolumnie nr 5 wykazu oraz w wierszach szczegółowo wymienionych w tej decyzji. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie skarżący miał obowiązek wezwać do usunięcia naruszenia prawa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również czy bezczynność organu spowodowana została zawiniona lub niezawinioną opieszałością organu.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest zarzucana przez K.W. bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w zakresie jego wniosku z dnia 19 kwietnia 2013 r. W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2010, s. 70).

Na wstępie wskazać należy, iż skuteczność wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie jest uzależniona od wcześniejszego złożenia jakiegokolwiek środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198), przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Przepisy K.p.a. nie mają zatem zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie wyżej wymienionej ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Mimo, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w przywołanym przepisie zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a. jest wcześniejsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności". Skoro ustawa nie przewiduje dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia takiej informacji) to należy uznać, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa. (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r. IV SAB/Po 87/12).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, a więc i Burmistrz Miasta R . W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością podmiotu w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji organ, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia. Konieczne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było zatem ustalenie, czy żądane dokumenty są informacją publiczną. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w tejże ustawie (art. 1 ust. 1 ustawy). Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a zwłaszcza aktów administracyjnych oraz innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze ustawy). Trzeba przy tym zaznaczyć, że informacją publiczną są wiadomości dotyczące faktów, zarówno wytworzone przez władzę publiczną lub inny podmiot wykonujący funkcje publiczne, jak i jedynie odnoszone (skierowane) do tych podmiotów. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że informacje żądane przez skarżącego stanowiły niewątpliwie informacje publiczną. Domagał się on bowiem udostępnienia części dokumentacji planistycznej obszaru Miasta R.

Okoliczności faktyczne w rozpoznawanej sprawie są bezsporne, gdyż skarżący wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2013 r. domagał się udostępnienia informacji publicznej. Następnie w dniu 27 maja 2013 r. Burmistrz Miasta R. wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Decyzja ta została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w dniu 16 lipca 2013 r. Po otrzymaniu decyzji organu odwoławczego wraz z aktami sprawy Burmistrz Miasta R. nie rozpoznał ponownie wniosku skarżącego. W dniu [....] 2013 r. K.W. wniósł skargę na bezczynność organu. Mając na uwadze powyższe, nie ulega wątpliwości, że w dacie złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności. Jednocześnie jednak należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje fakt, że po wniesieniu skargi z dnia 16 września 2013 r. organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (dnia 25 września 2013 r.). Wobec wydania przez Burmistrza Miasta R. decyzji z dnia 25 września 2013 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej Sąd, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył w tym zakresie postępowanie sądowoadministracyjne, bowiem w dacie orzekania nie było podstaw do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o informację publiczną, skoro został on już rozpoznany (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSA i WSA 2009/4/63). Zaznaczyć przy tym należy, że na tym etapie Sąd nie rozpoznawał decyzji merytorycznie i nie odnosił się do jej poprawności i zgodności z prawem.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. art. 200 w zw. z art. 205 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.