Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 549/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par. 1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3, par. 14 uust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 5 uust. 1 pkt 1, art. 8 ustt. 1, art. 41 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku radcy prawnego H.F. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w sprawie specjalnego zasiłku celowego postanawia: przyznać radcy prawnemu [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał K. K. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. w dniu 2 marca 2010 r. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego H. F.

Wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I OSK 856/10) oddalił sporządzoną przez wyznaczonego dla K. K. pełnomocnika skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2010 r. (sygn. akt IV SA/Wr 549/09).

W dniu 29 listopada 2010 r. radca prawny H. F. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnika ustanowionego z urzędu i oświadczyła, że nie zostały one zapłacone w całości lub w części.

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: Rozporządzenie. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza sądowego) albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w sprawie wynosi 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit c Rozporządzenia).

W niniejszej sprawie, wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi zatem 75 % stawki minimalnej, tj. 180 zł (75% z 240 zł).

Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi 22% (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Podatek ten wynosi zatem w sprawie 39,60 zł (180 x 22 %).

Reasumując, przyznaje się ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście 60/100). Na podaną kwotę składają się: wynagrodzenie - 180 zł oraz podatek od towarów i usług – 39,60 zł.

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.