Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 226/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. z dnia 11 maja 2012 r. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przeprowadzenie dowodu postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

K. C. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie rozpatrzenia wniosku o przeprowadzenie dowodu. Skarżący wskazał, że w dniu 13 lipca 2011 r. złożył do Ministra Obrony Narodowej wniosek

o stwierdzenie nieważności decyzji. Podał, że poza odwołaniem od postanowienia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] wystąpił do organu

z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu. Podniósł, że organ nie wydał postanowienia, o którym mowa w art. 77 § 2 k.p.a., a przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy.

Organ wniósł o odrzucenie skargi.

Odnosząc się do odpowiedzi organu na skargę z dnia 11 maja 2012 r., skarżący wskazał, że postanowienie organu nr [...] doręczone zostało mu w dniu 19 marca 2012 r., a organ nadal pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku dowodowego w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. [pic]Orzeczenia [7]decyzje administracyjne;

2. [pic]Orzeczenia [7][pic]Praktyczne wyjaśnienia [4]postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. [pic]Orzeczenia [32][pic]Praktyczne wyjaśnienia [4]inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5. [pic]Orzeczenia [1][pic]Praktyczne wyjaśnienia [1]akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6. [pic]Orzeczenia [3][pic]Praktyczne wyjaśnienia [1]akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. [pic]Praktyczne wyjaśnienia [3]akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. [pic]Orzeczenia [14][pic]Praktyczne wyjaśnienia [1][pic]Wzory pism i umów [1]bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W orzecznictwie sądów administracyjnych i w doktrynie przyjmuje

się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie

w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył tego postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest bezczynność Ministra Obrony Narodowej w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 26 marca 2012 r. o przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentu, tj. wypowiedzeniu stosunku służbowego.

W ocenie Sądu, skarga na bezczynność organu jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Na organie nie spoczywał bowiem obowiązek wydania – na skutek złożonego wniosku dowodowego – aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego. Organ obowiązany jest oczywiście do wydawania w toku postępowania postanowień

w kwestiach, które pojawiają się w toku postępowania (art. 123 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.). Tak też jest w przypadku wniosków dowodowych zgłaszanych przez stronę w postępowaniu administracyjnym. Jednakże, postanowienia wydawane w tym zakresie nie rozstrzygają o istocie sprawy, nie przysługuje też na nie zażalenie. Postanowienia dowodowe mogą być kwestionowane łącznie z decyzją

w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) (v. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Warszawa

2006 str. 406).

Z tego też względu, również bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku dowodowego nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Skarga na bezczynność jest bowiem dopuszczalna wówczas, gdy organ, na gruncie obowiązujących przepisów jest obowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 1-4a P.p.s.a., lub gdy przepis szczególny przewiduje sądową kontrolę (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, dotyczącej rozpatrzenia wniosku dowodowego, Minister Obrony Narodowej nie był obowiązany do wydania żadnego

z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., podlegających kontroli sądu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.