Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1193/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 271, art. 273 par. 2. art. 278, art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 1 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1347/14 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 kwietnia 2019 r., K. S. (Skarżący, Strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1347/14, która została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Wa 1101/19, jednak na skutek jej cofnięcia pismem z dnia 29 kwietnia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2020 r. umorzył postępowanie sądowe wywołane ww. skargą.

Skarżący pismem z dnia 18 marca 2021 r. wniósł kolejną skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1957/14. Skarżący powołał się na art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") zwracając się z zapytaniem czy "Wysoki Sąd informował niemieckiego pełnomocnika na zasadzie (...) pełnomocnictwa z pliku, o terminie posiedzeń? Ewentualnie o jakichś innych czynnościach Wysokiego Sądu?". Ponadto Skarżący wskazał, że nie wycofywał pełnomocnictwa ogólnego dla "niemieckiego pełnomocnika" oraz powołał się na "niepoinformowanie pełnomocnika". Do skargi o wznowienie Strona załączyła kserokopię pełnomocnictwa udzielonego kancelarii doradców podatkowych Z., postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt[...], Notatkę ZEL [...]oraz postanowienie z dnia [...] lipca 2020 r., sygn.[...].

W odpowiedzi na ww. pismo, na mocy zarządzenia z dnia 1 kwietnia 2021 r. poinformowano Skarżącego, że w niniejszej sprawie był reprezentowany przez dor. pod. M. B. na podstawie pełnomocnictwa udzielonego 30 grudnia 2013 r. Był to jedyny pełnomocnik Skarżącego w niniejszej sprawie i jako takiego, Sąd informował o wszystkich czynnościach podejmowanych w sprawie. W niniejszym postępowaniu sądowym nie występował w imieniu Skarżącego żaden inny pełnomocnik. W związku z powyższym wezwano Stronę do wskazania, czy podtrzymuje wnioski zawarte w piśmie z dnia 18 marca 2021 r.

W odpowiedzi na wezwanie Skarżący w piśmie z dnia 26 kwietnia 2021 r. wskazał, że podtrzymuje wnioski zawarte w piśmie z dnia 18 marca 2021 r. i powołał się na "zagubiony dokument" niemieckich władz podatkowych, z którego wynikało, że Skarżący dokonywał sprzedaży na odległość do Polski, oraz ze w 2008 i 2009 r. została przekroczona w Niemczech wartość progowa w handlu wysyłkowym. Skarżący załączył pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 23 marca 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skargę o wznowienie postępowania sądowego należy odrzucić.

Sąd wskazuje, że badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, gdyż zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Badanie, o którym mowa w art. 280 p.p.s.a., nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Skarżący wnosząc o wznowienie postępowania powołał się na art. 271 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona (...);

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Przy czym po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 p.p.s.a.).

Przesłanka na jaką powołuje się Strona w skardze o wznowienie postępowania oznacza, że była ona uprawniona do jej złożenia, a termin pięcioletni oznaczony w art. 278 p.p.s.a. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Z oświadczeń Skarżącego zawartych w piśmie z dnia 18 marca 2021 r. i w piśmie z dnia 26 kwietnia 2021 r. wynika, że podstaw wznowienia postępowania sądowego upatruje on w okoliczności wadliwej reprezentacji, powołując się na fakt nieinformowania pełnomocnika Skarżącego o terminach posiedzeń sądowych oraz o podejmowanych czynnościach sądowych. Sąd wskazuje, że niemożność działania, czyli niemożność obrony swoich praw, jest pozbawieniem możliwości podejmowania w procesie czynności procesowych. Przy czym, pozbawienie strony możliwości działania musi być skutkiem naruszenia przepisów prawa przez sąd w postępowaniu zakończonym orzeczeniem, którego dotyczy skarga o wznowienie. Aby doszło do wznowienia postępowania na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. muszą zatem zostać spełnione trzy przesłanki: w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, strona została pozbawiona możności działania bez własnej winy oraz bezpośrednią i wyłączną przyczyną pozbawienia strony możności działania było naruszenie przepisów prawa.

Z akt sądowych sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącego, dor. pod. M.B. został ustanowiony 30 grudnia 2013 r. i podejmował czynności w postępowaniu sądowym, tj. odbierał wezwania oraz zawiadomienia sądowe, złożył w imieniu Skarżącego wniosek o uzasadnienie wyroku, złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Fakt, że pomimo prawidłowego wezwania i zawiadomienia o terminach rozpraw – przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – nie wziął udziału w posiedzeniach sądowych nie świadczy o pozbawieniu Skarżącego, czy jego pełnomocnika możliwości działania w sprawie. Korespondencja była bowiem kierowana na adres jednoznacznie oznaczony w trzech miejscach niezależnie: w skardze (k. 3 akt sądowych), pełnomocnictwie (k. 10 a.s.) i w skardze kasacyjnej (k. 65 a.s.), a ponadto nie ma wątpliwości, że była odbierana przez pełnomocnika Strony, a zatem skutecznie doręczana.

W kontekście okoliczności podnoszonych przez Stronę w pismach z dnia 18 marca 2021 r. oraz z dnia 26 kwietnia 2021 r. Sąd wskazuje, że czym innym jest postępowanie sądowe, w którym jak wyżej wykazano, Skarżący był prawidłowo reprezentowany przez swojego pełnomocnika, a czym innym postępowanie podatkowe prowadzone przed organami podatkowymi. Są to postępowania odrębne, a pełnomocnik ustanowiony w postępowaniu podatkowym nie staje się "automatycznie" pełnomocnikiem Strony w przypadku wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Twierdzenia Skarżącego zawarte w pismach z dnia 18 marca 2021 r. i z dnia 26 kwietnia 2021 r. dotyczące postępowania przed organami podatkowymi nie mogą zatem odnosić się do postępowania sądowego, w którym bez wątpienia Skarżący był reprezentowany przez prawidłowo ustanowionego pełnomocnika, a wszystkie czynności sądowe były podejmowane właściwie i wobec jedynego pełnomocnika Strony w postępowaniu sądowym.

Z tych powodów Sąd uznał, że okoliczności powoływane przez Skarżącego we wniosku z dnia 18 marca 2021 r. nie wypełniają wymogów skutecznego wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 271 p.p.s.a. z powodu nieważności. Okoliczności wskazane przez Skarżącego nie dotyczą bowiem postępowania sądowego będącego przedmiotem regulacji art. 271 p.p.s.a., lecz postępowania podatkowego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym uprawniony do działania był inny pełnomocnik, zaś jego uprawnienie do działania wynikało z dokumentu pełnomocnictwa załączonego do skargi, którego Strona nie zakwestionowała, a Sąd nie dostrzegł jego wad z urzędu.

Odnosząc się natomiast do wskazanej w piśmie z dnia 18 marca i 26 kwietnia 2021 r. kwestii "zagubionego dokumentu" niemieckich władz podatkowych, z którego wynikało, że Skarżący dokonywał sprzedaży na odległość do Polski wskazać należy, że nie jest to okoliczność faktyczna lub środek z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. Wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogło skorzystać w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. ograniczone jest do postępowania sądowoadministracyjnego. Okoliczność, na którą powołuje się Skarżący, że w latach objętych postępowaniem dokonywał sprzedaży wysyłkowej z Niemiec na terytorium kraju, była wielokrotnie przez niego przywoływana wcześniej w toku postępowania sądowoadministracyjnego tj. w sprawie (wymiarowej) oznaczonej sygn. akt III SA/Wa 1347/14 m.in. w skardze kasacyjnej (vide str. 7). Nie można zatem uznać, że jest to nieujawniona i niezgłoszona okoliczność w postępowaniu administracyjnym, jak wymaga tego art. 273 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.