Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1157/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Treść wyniku: odmówiono zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2009 r na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu S. G. na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2009 r o odmowie zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie powództwa S. G. o odszkodowanie za wydanie wyroku niezgodnego z prawem postanawia : - odmówić zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego -


UZASADNIENIE

- 2 -

U Z A S A D N I E N I E

Zgodnie z art. 246 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U Nr l53 poz l270 ) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym , a więc zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego może nastąpić wtedy , gdy wykaże ona , że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z regulacji tej wynika, iż przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć tylko charakter wyjątkowy i dotyczyć tych osób , które naprawdę nie dysonują żadnymi środkami .

Wnioskodawca nie spełnia tego kryterium, gdyż ma stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę, a ponadto jest właścicielem dwóch nieruchomości tzn mieszkania i działki rolnej .

Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje zgodnie z powołanym wyżej przepisem wtedy gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ciężar wykazania tych okoliczności spoczywa jednak na osobie która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Z użycia w tych przepisach określenia "gdy wykaże" wynika, że strona ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji opisanej w tych przepisach, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli fakty, które podaje we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (post. NSA z dnia 9 września 2004 r., FZ 360/04, niepubl.). Do oceny sądu należy uznanie, czy strona ubiegająca się o takie zwolnienie wykazała, że spełnia wskazane przesłanki. Podstawę do przyznania prawa pomocy stanowią informacje wynikające z oświadczenia zawartego na wniosku składanym przez strony na urzędowym formularzu (art. 252 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego strony lub budzi wątpliwości, sąd (referendarz sądowy) może wezwać stronę do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego ( M. Niezgódka-Medek Komentarz do art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II. )

W omawianej sprawie warunek ten nie został spełniony . Pomimo wezwania przez referendarza sądowego o przedłożenie konkretnych dokumentów , które pozwoliły by na weryfikację danych zawartych we wniosku , wnioskodawca nie przedłożył żądanych dokumentów.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanego przepisu oraz art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .