Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 479/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 260  par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I w dniu 7 maja 2018 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 września 2016 r. Sąd przywrócił skarżącej spółce termin do wniesienia skargi na ww. Dyrektora Izby Skarbowej we W.

Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6.902 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jakie spółka wniosła na ww. zarządzenie.

W wykonaniu zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 27 czerwca 2017 r. skarżąca spółka została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2017 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, odpis tego zarządzenia został doręczony spółce w dniu 18 lipca 2017 r.

W odpowiedzi na to wezwanie spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2017 r. referendarz sądowy ww. wniosek pozostawił bez rozpoznania z uwagi na braki formalne tego wniosku.

Jak wynika z akt sprawy, odpis tego zarządzenia został doręczony spółce w dniu 27 listopada 2017 r. Strona nie wniosła od tego orzeczenia sprzeciwu.

Z uwagi na powyższe, w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 grudnia 2017 r. (k. 108) skarżąca spółka została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony na adres spółki w dniu 17 stycznia 2018 r.

W czasie biegu terminu do opłacenia skargi skarżąca spółka ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 12 marca 2018 r. starszy referendarz sądowy wniosek ten pozostawił bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego tego wniosku.

W następstwie wniesienia sprzeciwu od tego zarządzenia, postanowieniem z dnia 7 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzenie referendarza sądowego z dnia 12 marca 2018 r. utrzymał w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – w skrócie: p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W oparciu o art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pismem podlegającym opłacie jest także skarga. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku, gdy nie został uiszczony odpowiedni wpis, przewodniczący w oparciu o art. 220 § 1 zd. drugie w zw. z § 3 p.p.s.a. wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jego odrzucenia, uiścił wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem skargi przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że strona złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 2 listopada 2017 r. pozostawił bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego tego wniosku. Strona nie wniosła od tego zarządzenia sprzeciwu, a zatem, została wezwana przez Sąd do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie Sądu w tym przedmiocie zostało doręczone spółce w dniu 17 stycznia 2018 r.

Jak również wynika z akt sprawy, w zakreślonym terminie strona nie uiściła należnego wpisu, lecz w czasie biegu terminu do opłacenia skargi złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wskazując na powyższe należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie sądowym wyrażany jest pogląd, że Sąd – po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy – ma obowiązek stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., I OZ 307/12, LEX nr 1166089). Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, należy uznać, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność rozstrzygnięcia przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Odmienne postępowanie Sądu może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum.

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca spółka została prawidłowo wezwana i pouczona o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że mimo złożenia kolejnego wniosku o prawo pomocy skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono na wstępie.