Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1201/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
article: par. 6 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2007 nr 81 poz 550
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
article: art. 57
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2005 nr 277 poz 1 art. 35 ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz  Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia NSA Małgorzata Rysz (spr.) Sędzia del. WSA Małgorzata Jużków Protokolant Milena Dąbkowska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. [...] spółki z o.o. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 grudnia 2013 r.; sygn. akt V SA/Wa 1594/13 w sprawie ze skargi G. [...] spółki z o.o. w R. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2013 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., wyrokiem objętym skargą kasacyjną, oddalił skargę G. [...] spółki z o.o. w R. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności pochodzących ze środków unijnych.

Stan sprawy przyjęty przez Sąd I instancji przedstawiał się następująco:

Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) przyznał G. [...] Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) pomoc finansową w ramach działania "Grupa producentów rolnych" na okres 5 lat od [...] grudnia 2011 r. do [...] grudnia 2016 r. w wysokości limitów procentowych i kwotowych określonych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich za lata 2007-2013 (dalej: PROW za lata 2007-2013).

W związku ze złożonym w tym względzie wnioskiem z dnia [...] stycznia 2013 r., postanowieniem z [...] stycznia 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił skarżącej – stosownie do treści art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: k.p.a.) – wszczęcia postępowania w sprawie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej PROW za lata 2007-2013. W motywach zwrócono uwagę, że termin do złożenia przedmiotowego wniosku ma charakter materialny, w związku z czym, złożenie wniosku po terminie skutkuje wydaniem aktu administracyjnego w trybie art. 61a k.p.a.

Prezes ARiMR, po rozpoznaniu odwołania, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., stosownie do treści art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., podzielając argumentację przedstawioną przez organ I instancji, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę stwierdził, że kwestią kluczową w sprawie pozostaje zagadnienie liczenia rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku dotyczącego płatności. Wniosek taki, stosownie do § 6 ust. 2 Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej PROW za lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550 ze zm.; dalej: rozporządzenie MRiRW z 20 kwietnia 2007 r.), składa się do oddziału Regionalnego Agencji właściwego ze względu na siedzibę grupy w terminie 30 dni od dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 1, a pomoc wypłacana w formie rocznych płatności obejmuje oceny kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru.

Sąd przypomniał, że decyzja o wpisie G. [...] Sp. z o.o. do rejestru producentów rolnych została wydana w dniu [...] grudnia 2011 r. W opinii skarżącej, okres kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczony od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru, upłynął [...] grudnia 2012 r., ale z uwagi na fakt, że zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni, wobec czego, skoro dzień [...] grudnia 2012 roku przypadał w niedzielę, która zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28) jest dniem wolnym od pracy, to należało zastosować wspomniany art. 57 § 4 k.p.a. i ostatecznie termin upłynął dnia [...] grudnia 2012 r. Jak argumentowała skarżąca, nawet gdyby przyjąć za organem II instancji, iż okres 12 miesięcy liczony od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru upłynął dnia [...] grudnia 2012 roku, również ten dzień był dniem ustawowo wolnym od pracy, gdyż zgodnie z uchwałą składu siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11, sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. Reasumując, zdaniem skarżącej, wniosek o płatność należało złożyć w terminie 30 dni od dnia [...] grudnia 2012 roku, a skoro wniosek wraz z załącznikami został nadany listem poleconym dnia [...] stycznia 2013 roku, termin do jego złożenia został zachowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu skarżącej, albowiem uwzględnienie sposobu liczenia terminu proponowanego przez skarżącą doprowadziłoby do sytuacji, że ostatni okres przyznania pomocy wykroczyłby poza graniczną datę [...] grudnia 2016 r., stanowiącą koniec okresu, na jaki przyznano skarżącej pomoc finansową. Ponadto Sąd podzielił pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku WSA w W. z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1376/11, z którego treści wynika, że w sprawie nie ma zastosowania art. 57 § 3 k.p.a., stanowiący, że terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia

w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Konkludując, zdaniem Sądu I instancji, stosownie do treści § 6 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, należy przyjąć, iż data [...] grudnia 2012 r. stanowi wyznacznik rozpoczęcia biegu terminu (o charakterze materialnym) do złożenia wniosku o przyznanie przedmiotowej płatności. Skoro więc, skarżąca została wpisana do rejestru producentów rolnych w dniu [...] grudnia 2011 r., to termin na złożenie wniosku o płatność upłynął [...] stycznia 2013 r., a zatem, wniosek spółki z dnia [...] stycznia 2013 r. (data stempla pocztowego), jak prawidłowo uznały organy, został złożony z uchybieniem terminu, co implikowało zastosowanie art. 61a k.p.a.

G. [...] Sp. z o.o. zaskarżyła wyrok Sądu I instancji w całości zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.):

1. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1.1. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo, że w sprawie doszło do naruszenia przez organ rozpatrujący sprawę przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 61 a § 1 k.p.a., gdyż organ odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego ze względu na "przedawnienie materialnoprawne", podczas gdy w niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie płatności

w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" w ustawowo przepisanym terminie, a zatem organ winien był uchylić zaskarżone postanowienie i orzec co do istoty sprawy;

1.2. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo, że w sprawie doszło do naruszenia przez organ rozpatrujący sprawę przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 57 § 1 k.p.a., art. 57 § 2 k.p.a., art. 57 § 4 k.p.a. w zw. z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy w zw. z § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r., gdyż organ nie zastosował ww. przepisów i błędnie obliczył termin do wniesienia przez skarżącą wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych";

1.3. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo, że w sprawie doszło do naruszenia przez organ rozpatrujący sprawę przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., gdyż organ nie zastosował ww. przepisu i błędnie przyjął, iż nadanie przez skarżącą wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" w polskiej placówce pocztowej operatora Poczta Polska w dniu [...] stycznia 2013 roku nie stanowiło zachowania terminu do wniesienia ww. wniosku;

1.4. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo, że w sprawie doszło do naruszenia przez organ rozpatrujący sprawę przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6 k.p.a. oraz art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 173; dalej: ustawa o wspieraniu), gdyż organ nie zastosował ww. przepisów i przeprowadził postępowanie z wybiórczym uwzględnieniem reguł procedury administracyjnej;

1.5. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo, że w sprawie doszło do naruszenia przez organ rozpatrujący sprawę prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.UE L z dnia 21 października 2005 r., 277.1), gdyż organ niewłaściwe zastosował ww. przepis i przyjął, iż stosowanie przepisów k.p.a. w zakresie reguł obliczania terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" powoduje przedłużenie przewidzianego w ww. przepisie okresu 5 lat udzielania zryczałtowanego wsparcia dla Grupy Producentów Rolnych;

1.6. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo, że w sprawie doszło do naruszenia przez organ rozpatrujący sprawę prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, tj. § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r., gdyż organ niewłaściwe przyjął, iż określony w tym przepisie termin jest terminem prawa materialnego i w związku z tym nie stosuje się do niego zasad obliczania terminów procesowych, określonych w k.p.a., podczas gdy przepis ten nie określa samodzielnie zasad obliczania terminu w nim przewidzianego, a zatem zastosowanie powinny znaleźć przepisy k.p.a., ich zaś interpretacja prowadzić musi do uznania, iż skarżąca nie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych";

2. naruszenie prawa materialnego, w tym:

2.1. art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i faktyczne przyjęcie, iż stosowanie przepisów k.p.a. w zakresie reguł obliczania terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" powoduje przedłużenie przewidzianego w ww. przepisie okresu 5 lat udzielania zryczałtowanego wsparcia dla Grupy Producentów Rolnych;

2.2. § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż określony w tym przepisie termin jest terminem prawa materialnego i w związku z tym nie stosuje się do niego zasad obliczania terminów procesowych, określonych w k.p.a., podczas gdy przepis ten nie określa samodzielnie zasad obliczania terminu w nim przewidzianego, a zatem zastosowanie powinny znaleźć przepisy k.p.a., ich zaś interpretacja prowadzić musi do uznania, iż skarżąca nie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przyznanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych".

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania; ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz poprzedzających go: postanowienia Prezesa ARiMR z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] oraz postanowienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...]; a w każdym przypadku o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W motywach wskazano argumenty przemawiające za uwzględnieniem skargi kasacyjnej.

Prezes ARiMR nie skorzystał z prawa do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest niezasadna.

Stosownie do art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w stosunku do zaskarżonego orzeczenia jest zdeterminowany, poza przypadkami nieważności postępowania, które w niniejszej sprawie nie występują, granicami środka zaskarżenia.

Istotą problemu, który wymaga rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest stwierdzenie, czy prawidłowo został ustalony termin (koniec terminu) do złożenia wniosku o wypłatę pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Uznanie przez organ, co zostało zaakceptowane przez Sąd I instancji, że wniosek o wypłatę kolejnej rocznej płatności pomocy został złożony po terminie, determinowało bowiem rozstrzygnięcie sprawy poprzez odmowę wypłaty pomocy.

Zdaniem skarżącego kasacyjnie zajęte w sprawie stanowisko jakoby przy obliczaniu okresu 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę nie należało stosować przepisów k.p.a., stoi w sprzeczności z przepisami art. 21 ust. 1 ustawy o wspieraniu, będącej podstawą do wydania rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r., a zgodnie z którym " Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w tych przepisach (...) do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej." Niezależnie bowiem od materialnoprawnego, czy procesowego charakteru określonych terminów należy stosować zasady ich obliczania określone w art. 57 k.p.a., jeżeli odrębne akty nie regulują tej tematyki we własnym zakresie, na co słusznie wskazał NSA w wyroku z dnia 22 grudnia 2009 r., I FSK 1034/08.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym, zgadza się z Sądem I instancji co do materialnoprawnego charakteru terminu do wystąpienia o wypłacenie pomocy finansowej będącej przedmiotem niniejszej sprawy, jednak należy podkreślić, że to nie charakter tego terminu był okolicznością, która mogła mieć wpływ na rozstrzygnięcie sporu. WSA generalnie zgadza się też z tezą skargi kasacyjnej, iż w sprawach toczących się na gruncie ustawy o wspieraniu, w przypadku braku uregulowań szczególnych, zastosowanie znajdą zasady obliczania terminów określone w art. 57 k.p.a. Nie jest jednak słuszna druga część wywodu autora skargi kasacyjnej, która sprowadza się do twierdzenia, że zasady te powinny znaleźć zastosowanie również do obliczania upływu okresu wskazanego w ustępie 1 § 6 rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r., z przyczyn omówionych poniżej.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w nauce prawa "terminem nazywa się zastrzeżenie dodatkowe czynności prawnej, przez które jej skutek zostaje ograniczony w czasie" (A. Wolter, Prawo cywilne. Zarys części ogólnej, Warszawa 1967, s. 268). Stosownie do art. 57 ust. 1, 2 i 3 k.p.a. terminy są wyrażane w dniach, tygodniach lub miesiącach.

Zgodzić się należy z tym, że poprawne określenie terminu, w którym skarżący był uprawniony do skutecznego złożenia wniosku o przyznanie płatności jest – na gruncie rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r. procesem dwustopniowym. Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia wniosek o płatność składa się do oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na siedzibę grupy, w terminie 30 dni od upływu okresu, o którym mowa w ust. 1. Z kolei w ust. 1 określa się moment początkowy liczenia tego 30 – dniowego terminu do złożenia wniosku, wskazując, że pomoc wypłacana w formie rocznych płatności obejmuje okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczone od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru. Zatem "okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności" liczone są dla poszczególnych grup producentów indywidualnie, od daty wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru.

G. [...] Sp. z o.o. została wpisana do rejestru grup producentów rolnych decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Pierwszy roczny okres płatności zaczął się więc [...] grudnia 2011 r., a zakończył z dniem [...] grudnia 2012 r., następnego więc dnia rozpoczął bieg 30-dniowy termin do złożenia wniosku o płatność raty pomocy.

Należy podkreślić, że terminem do dokonania określonej czynności prawnej – czyli złożenia wniosku o wypłacenie kolejnej transzy pomocy jest 30-dniowy termin, o którym jest mowa w § 6 ust. 2 rozporządzenia i to do niego mają zastosowanie reguły Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów – zgodnie z art. 57 k.p.a. w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy o wspieraniu. To dla ustalenia początku biegu tego terminu należy ustalić kiedy upłynął okres kolejnego cyklu pomocowego, i w niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano upłynął on [...] grudnia 2012 r. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, o których mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia, nie mogą być uznane za termin do dokonania czynności prawnej (nie podlegają wliczeniu do biegu terminu) i w tym też sensie Sąd I instancji słusznie uznał, że nie ma do nich zastosowania art. 57 k.p.a. Nie naruszył zatem § 1, 2 , 4 i 5 pkt 2 tego przepisu w sposób opisany w zarzutach 1.2 , 1.3 petitum skargi kasacyjnej, ani § 6 ust. 1 i 2, w sposób zarzucany w pkt 1.6 tej skargi.

Reasumując – termin do dokonania czynności prawnej, tzn. złożenia wniosku o wypłatę kolejnej raty pomocy jest jeden i został określony w § 6 ust. 2 rozporządzenia, natomiast w § 6 ust. 1 określono tylko datę początkową, od której termin ten rozpoczyna swój bieg. Uznanie, że proces ustalania terminu do skutecznego złożenia wniosku o kolejną ratę pomocy jest procesem dwustopniowym nie oznacza, że sam termin jest również "dwustopniowy".

Za taką wykładnią przemawia brzmienie § 6 ust. 1 i 2, albowiem tylko w ustępie 2 użyto określenia "termin", natomiast w ustępie 1 jest mowa o okresach. Ponadto, taka wykładnia uwzględnia treść art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady ( WE) nr 1698/2005, w którym wskazano, że wsparcia udziela się w postaci zryczałtowanej pomocy w formie rocznych rat przez okres pierwszych 5 lat przypadających po dacie, w której grupa producentów została uznana. Zastosowanie do liczenia tego okresu wsparcia zasad z art. 57 § 3 k.p.a. oznaczałoby, że kolejno po sobie następujące cykle będą miały wspólny jeden dzień, który byłby zarazem ostatnim dniem jednego cyklu i pierwszym dniem kolejnego, tymczasem zgodnie, z brzmieniem art. 35 ust. 2 rozporządzenia następujące po sobie okresy muszą być "kolejnymi", co oznacza, że w każdym kolejnym roku rozpoczynają się w tym samym dniu miesiąca oraz kończą w tym samym dniu miesiąca – poprzedzającym dzień początkowy - kolejnego roku. Nie zasługuje przy tym na podzielenie argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej, że czym innym jest ustalenie okresu, za jaki wypłacana jest pomoc finansowa – i tutaj skarżący nie kwestionuje, że w jego przypadku są to okresy 12 – miesięcy od dnia [...] grudnia 2011r. do [...] grudnia 2016 r., czym innym natomiast ustalenie terminu, w którym należy złożyć wniosek o płatność. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że te same okresy należałoby liczyć w różny sposób, w zależności od tego czy są one ustalane na potrzeby obliczenia okresu należnej pomocy, czy też wyliczenia zachowania terminu do złożenia stosownego wniosku.

Koncepcja autora skargi kasacyjnej polegająca na przyjęciu, że bieg terminu do złożenia wniosku o pomoc rozpoczyna się już od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru jest niespójna także i z powodu innego argumentu wskazywanego na poparcie stanowiska, że złożenie wniosku nastąpiło w terminie. Zdaniem kasatora, licząc ten termin należało uwzględnić, że skoro decyzja o wpisie grupy została wydana [...] grudnia 2011 r., a okres 12 miesięcy liczony od dnia wydania decyzji o wpisie, zgodnie z art. 57 § 3 k.p.a. upłynąłby 30 grudnia 2012 r., to mając na względzie, że w 2012 r. dzień [...] grudnia przypadał w niedzielę, należałoby zastosować art. 57 § 4 k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Tym samym okres 12 miesięcy liczony od dnia wydania decyzji o wpisie grupy do rejestru upłynąłby ostatecznie dnia [...] grudnia 2012 r. Prezentując ten wywód skarżący kasacyjnie popada w sprzeczność i zapomina (nawet gdyby przyjąć zgodnie z jego koncepcją), że termin do złożenia wniosku, stosownie do § 6 ust. 2 nie kończy się z upływem kolejnych 12 miesięcy od dnia wydania decyzji o wpisie, lecz wniosek ten składa się – w terminie 30 dni od dnia upływu okresu, o którym mowa w ust. 1. Brak jest wobec tego jakichkolwiek podstaw do stosowania do upływu okresu 12 miesięcy, o których mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia zasady z art. 57 § 4 k.p.a. mającej zastosowanie do końca terminu.

Uznając zatem brak podstaw do stwierdzenia zasadności zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących niewłaściwego zastosowania § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r. oraz art. 35 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, a także niezastosowania wytycznych z art. 57 § 1, 2, 4 do ustalania upływu okresu o którym mowa § 6 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z 20 kwietnia 2007 r., w konsekwencji stwierdzić należało, że niezasadne są pozostałe zarzuty (pkt 1.1, 1.4, 1.6) wskazujące na wadliwe rozstrzygnięcie sprawy zarówno w postępowaniu sądowym jak i administracyjnym, wobec błędnego przyjęcia, że wniosek o przyznanie środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" został złożony po terminie.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.