Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 333/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 kwietnia 2012 roku Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2006r. oraz od lipca do października 2007r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca A. B. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wartość przedmiotu zaskarżenia Wnioskodawczyni określiła na kwotę 107.852zł (wpis od skargi to około 1.080zł).

W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że wskutek zajęcia rachunku bankowego urząd skarbowy wyegzekwował od niej kwotę ponad 100.000zł. Oświadczyła również, że prowadzi gospodarstwo domowe z mężem i trojgiem dzieci. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest wykonywana przez Skarżącą i jej męża działalność gospodarcza. Dochód brutto rodziny został określony na kwotę 3.500zł miesięcznie. Wnioskodawczyni wynajmuje mieszkanie o pow. 54mkw. oraz posiada nieruchomość – dom w budowie. Skarżąca oświadczyła także, że jej mąż posiada samochód dostawczy wyprodukowany w 1988 roku.

Skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia oświadczenia majątkowego poprzez:

- udokumentowanie wysokości przychodu i kosztów jego uzyskania za 2010, 2011 oraz 2012 rok,

- przedłożenie spisu posiadanych rachunków bankowych oraz wyciągów dokumentujących operacje finansowe wykonywane na tych rachunkach za okres od 01 października 2011 roku,

- przedłożenie spisu średnich miesięcznych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego,

- określenie rozmiaru prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności wykazanie posiadanych pojazdów i maszyn, w tym także tych posiadanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu, a nadto do określenia liczby zatrudnianych osób (umowy o pracę, zlecania i inne),

- udokumentowanie aktualnie egzekwowanych należności oraz zastosowanych środków egzekucyjnych.

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Formuła "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że na osobie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek przedstawienia sytuacji rodzinnej i majątkowej w sposób rzetelny i pełny (wniosek a contrario z art. 255 p.p.s.a.). Strona nienależycie realizuje obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia kosztów sądowych, jeśli jej oświadczenie majątkowe jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i rodzinnego oraz wynikających z tego możliwości płatniczych. Natomiast ocena czy wnioskodawca znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy należy do sądu (referendarza sądowego) – art. 258, art. 260 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że Wnioskodawczyni nie wykonała w pełnym zakresie nałożonego na nią obowiązku uzupełnienia oświadczenia majątkowego.

Skarżąca nie wykazała, że nadal toczą się przeciwko niej postępowania egzekucyjne, nie udokumentowała wysokości przychodów i kosztów jego uzyskania za 2011 oraz nie wykazała wysokości przychodów i kosztów jego uzyskania za okres od 01 stycznia 2012 roku.

Z tego względu oświadczenie majątkowe Skarżącej jest niepełne, a przez to niewystarczające do przyjęcia stanowiska, iż prawo do sądowej kontroli zaskarżonych aktów zostanie ograniczone wskutek tego, że strona postępowania nie jest w stanie zgromadzić środków finansowych na uiszczenie pełnych lub też jakichkolwiek kosztów sądowych.

Analiza przedłożonego zeznania podatkowego wskazuje natomiast, że w 2010 roku Skarżąca wraz z mężem osiągnęła przychód w wysokości 1.144.056,09zł. Na koszty uzyskania przychodu Skarżąca wydatkowała kwotę 1.107.807zł.

Z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego wynika z kolei, że wpłaty na rachunek bankowy za okres od 01 października 2011 roku do 30 listopada 2011 roku wyniosły łącznie 222.752,06zł (około 111.000zł miesięcznie).

Skarżąca wykonuje działalność gospodarczą w branży budownictwa przemysłowego i drogowego na terenie całego kraju. Zatrudnia 4 osoby. W działalności gospodarczej użytkuje cztery samochody (Toyota Hilum z 2007 roku - umowa leasingowa, Fiat Punto z 1996 roku, Mercedes Sprinter z 2001 roku i Fiat Ducato z 2002 roku) oraz koparko-ładowarkę CASE z 2005 roku, ładowarkę Kramer z 2007 roku, układarkę do kostki brukowej z 2008 roku, zagęszczarkę WACKER typu ciężkiego z 2005 roku oraz pięć zagęszczarek typu lekkiego.

Dokonując oceny żądania zwolnienia od kosztów sądowych w oparciu o przekazane informacje uznać należało, że przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadnione.

Udokumentowana przez Skarżącą sytuacja majątkowa i rodzinna nie wskazuje, że uiszczenie wpisu w kwocie około 1.000zł spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej jej rodziny w taki sposób, iż nie będzie ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.