Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 810/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 12, par. 44 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 542
law: Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania A.G. od decyzji Prezydenta Miasta z [...], orzekającej o odmowie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie 0012 miasta K., polegającej na wpisaniu A.G. jako właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w K. przy ulicy [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że 27 lipca 2015 r. do Urzędu Miasta wpłynął wniosek A.G. o sprostowanie zapisów w ewidencji gruntów odnośnie działki nr [...]. Do wniosku dołączono kserokopię: opinii geodezyjnej dotyczącej stanu prawnego działek nr: [...] i [...], mapy sytuacyjno-własnościowej wpisanej do składnicy geodezyjnej 11 lipca 1969 r. za numerem 106/69, mapy sytuacyjno-własnościowej wpisanej do składnicy geodezyjnej 5 lutego 1973 r. za numerem [...], księgi wieczystej KW nr [...].

Prezydent Miasta poinformował stronę, że dołączona do wniosku dokumentacja nie stanowi podstawy do żądanej zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie na podstawie art. 64 § 2 kpa wezwał wnioskodawcę do usunięcia w terminie 7 dni braków wniosku, poprzez dołączenie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W odpowiedzi A.G. poinformował, że jeżeli dla rozpatrzenia jego wniosku o sprostowanie błędów w posiadanych dokumentach niezbędna jest nowa dokumentacja geodezyjna, to urząd powinien wykonać ją we własnym zakresie.

Po wszczęciu postępowania administracyjnego organ I instancji przeprowadził 27 stycznia 2016 r. rozprawę administracyjną, w której udział wziął A.G. oraz Ł. B. - pełnomocnik Wodociągów Spółka z o.o., która figuruje w aktualnej ewidencji gruntów i budynków jako użytkownik gruntów stanowiących działkę nr [...]. Jak wynika z protokołu A.G. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w piśmie z 24 lipca 2015 r., ponadto oświadczył, że płaci podatek za nieruchomość o powierzchni 0,6350 ha. Do protokołu dołączył "Protokół spisany na okoliczność zmiany obszaru ogrodzenia ujęcia wody nr [...] przy ulicy L" z 4 września 1987 r. Natomiast Ł. B. oświadczył, że działka nr [...] znajduje się w obrębie ogrodzenia należącego do Spółki "Wodociągi" i Spółka płaci za tę nieruchomość podatki. Do protokołu dołączył deklarację w sprawie podatku od nieruchomości oraz wykaz nieruchomości na 1.07.1997 - 31.12.1997 znajdujących się w posiadaniu Wodociągów Sp. z o.o. Ponadto dodał, że Spółka z tej nieruchomości korzysta w dobrej wierze.

Dalej Wojewódzki Inspektor podał, że jak wynika alfabetycznego spisu władających obrębu IV miasta K., sporządzonego przy zakładaniu ewidencji gruntów, pod pozycją nr 6 wykazano J. J. s. P. i K. jako władającego gruntami oznaczonymi jako działki nr [...]. Natomiast w protokole ustalenia granic pod pozycją nr [...] wpisano, że J. J., [...] podpisał ustalenie przebiegu granic wykazanych w operacie L. dz. ew. [...] została założona ewidencja gruntów dla obrębu IV miasta K., w oparciu o przepisy dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 1955 r. Nr 6, poz. 32). W wyniku prac związanych z założeniem ewidencji gruntów sporządzono operat ewidencji gruntów miasta K., który został wpisany do składnicy geodezyjnej 29 grudnia 1966 r. za numerem [...]. W rejestrze gruntów sporządzonym w 1966r. przy zakładaniu ewidencji gruntów, w jednostce rejestrowej nr 91 wykazano grunty oznaczone jako działka nr [...] o powierzchni 0,[...]63 ha, będące we władaniu F. J. c. W. i M. oraz J. J. s. P. i K.

Informację o założeniu ewidencji gruntów dla miasta Kielc podano do publicznej wiadomości poprzez obwieszczenie Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z [...] zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej nr 6. poz. 48.

W dniu 11 lipca 1969 r., pod numerem [...], do składnicy geodezyjnej wpisano operat pomiarowy dotyczący wykonania, na zlecenie Dyrekcji Inwestycji Miejskich PMRN , "Mapy syt-własnościowej" dla ujęcia wody położonego w K. przy ulicy [...] oraz drogi dojazdowej. Z wykazanego na tej mapie rejestru pomiarowego wynika, że grunty oznaczone jako działka nr [...], znajdujące się we władaniu J.J., zostały podzielone na działki: nr [...]/1 o powierzchni 6350 m2, nr [...]/2 o powierzchni 571 m2, nr [...]/3 o powierzchni 2042 m2, o ogólnej powierzchni [...]63 m2. Grunty oznaczone jako działka nr [...]/2 o powierzchni 571 m2 zostały przeznaczone do wywłaszczenia.

Aktem notarialnym z 3 września 1969 r., Rep. [...]. J. J. s. P. i K. sprzedał działkę nr [...]/2 o powierzchni 571 m2, przedstawioną na mapie Nr [...]. na rzecz Skarbu Państwa. Z zawiadomienia Państwowego Biura Notarialnego z 6 lutego 1969 r. wynika, że w księdze wieczystej KW nr [..], w dziale pierwszym wpisano działkę nr [...]/2 o powierzchni 571 m2 natomiast w dziale drugim wpisano Skarb Państwa - Dyrekcja Inwestycji Miejskich.

W dniu 24 października 1970 r., pod numerem [...], do składnicy geodezyjnej przyjęto operat pomiarowy dotyczący wykonania "Mapy sytuacyjno- własnościowej". Na "Mapie sytuacyjno-wysokościowej'‘ Nr [...] przedstawiono działki nr: [...] o powierzchni 6350 m2, [...] o powierzchni 571 m2, [...] o powierzchni 37 m2 i [...] o powierzchni 2005 m2, znajdujące się we władaniu J.J.. Jak wynika z tej mapy działki nr: [...] i [...]powstały z podziału działki nr [...]/3.

Na mocy aktu notarialnego z 14 lipca 1971 r. Rep. A [...], F.J. c. W. i M. jako osoba władająca gruntami oznaczonymi jako działka nr [...]/4 o powierzchni 37 nr sprzedała tę działkę na rzecz Skarbu Państwa. W rejestrze gruntów obrębu IV miasta K. w jednostce rejestrowej nr 320 wykazano grunty oznaczone jako działka nr [...]/4 o powierzchni 0,0037 ha, Skarb Państwa jako ich właściciela oraz Zakład Energetyczny jako jednostkę władającą tymi gruntami.

W dniu 5 lutego 1973 r., pod numerem [...], do ewidencji w składnicy geodezyjnej wpisano operat pomiarowy dotyczący sporządzenia "Mapy sytuacyjno- własnościowej" pod poszerzenie ujęcia wody przy ulicy [...], wykonany na zlecenie Dyrekcji Inwestycji Miejskich PMRN. Z "Mapy sytuacyjno-wysokościowej" nr [...] i zamieszczonego na niej rejestru pomiarowego wynika, że z działki o powierzchni 6350 m2 wyodrębniono działkę nr [...]/6 o powierzchni 24 m2 przeznaczoną do wywłaszczenia pod ujęcie wody, działkę nr [...]/7 o powierzchni 2 m2 przeznaczoną do wywłaszczenia pod chlorownię oraz działkę nr [...]/8 o powierzchni 6324 m2. Działki te przedstawiono na tej mapie jako grunty we władaniu J.J..

Podział ten nie został ujawniony w ewidencji gruntów obrębu VI miasta K., a działki nr: [...] nie były przedmiotem dalszego obrotu prawnego ani przedmiotem decyzji administracyjnej. W ewidencji gruntów nadal figurowała działka nr [...]/1 o powierzchni 6350 m2.

Na mocy aktu własności ziemi z 19 maja 1976 r. Nr [...], wydanego przez Urząd Miejski w K. Wydział Rolnictwa, Leśnictwa i Skupu, S. G. c. J. i F. stała się właścicielką nieruchomości o powierzchni 3,9046 ha, w tym działki nr [...]/1 o powierzchni 0,6350 ha. Jak wynika z uzasadnienia do tego aktu, wymienione w nim działki od 1927 r. stanowiły własność J. i F. małż. J., to jest rodziców S. G.

W 1977 r. wprowadzono zmianę nr [...] w rejestrze gruntów, w jednostce rejestrowej nr [...], polegającą na wykreśleniu z jednostki rejestrowej nr [..] działek nr [...]/1, [...], [..], [...]i wykazaniu ich w jednostce rejestrowej nr [...], gdzie jako osoby władające gruntami również figurowali F. i J.J., a następnie, po ich wykreśleniu, wpisano S.G.j ako właściciela gruntów wykazanych w tej jednostce rejestrowej o łącznej powierzchni 3, 9046 ha na podstawie ww. aktu własności ziemi.

W 1984 r. przeprowadzono tzw. ,,modernizację ewidencji gruntów’’ obrębu 012 miasta K. W jej wyniku sporządzono operat ewidencji gruntów obrębu 012, który został wpisany do zasobu Rejonowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej 29 grudnia 1984 r. za numerem [...]. Z uzupełniającego protokołu ustalenia i ogłoszenia stanu władania zamieszczonego w tej dokumentacji wynika, że działce nr [...]/1 nadano numer [...], a jako jej właściciela na podstawie aktu własności ziemi Nr [...] wykazano S. G. Z protokołu tego wynika również, że nowa obliczona powierzchnia działki nr [...] wynosiła 6322 m2, jednak ostatecznie przyjęto powierzchnię wynoszącą 6350 m2.

W rejestrze gruntów sporządzonym w 1984 r. w jednostkach rejestrowych:

- nr 83 wykazano grunty oznaczone jako działka nr [...] o powierzchni 0,6350 ha oraz S.G.c. J. i F. jako jej właściciela na podstawie aktu własności ziemi Nr [...],

- nr 9 wykazano grunty oznaczone jako działka nr [...] o powierzchni 0,1773 ha oraz Skarb Państwa jako ich właściciela, Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji jako jednostkę władającą tymi gruntami.

W dniu 15 grudnia 1986 r. został sporządzony wypis i wyrys z rejestru gruntów. Z zamieszczonej na nim uwadze wynikało, że działkom nr: [...], wykazanym w akcie własności ziemi Nr [...], odpowiadają odpowiednio działki nr: [...] obowiązującą ewidencją gruntów miasta Kielc. Na podstawie tego wypisu i wyrysu oraz aktu własności ziemi Nr [...], na wniosek S. G. 12 stycznia 1987r. założono księgę wieczystą KW nr [...] (aktualnie KW nr [...]). W dziale pierwszym tej księgi zostały ujawnione działki nr: [...] o łącznej powierzchni 3 ha 9046 m2.

Aktem notarialnym z 5 marca 1987 r. Rep. A [...] S. G. darowała synowi A. G. nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] o powierzchni 6350 m2, położoną w K. przy ulicy [...]. Na podstawie ww. aktu notarialnego z księgi wieczystej KW nr [...] (aktualnie KW nr ...), odłączono działkę nr [...] o powierzchni 6350 m2 do nowej księgi wieczystej KW nr [...] (aktualnie KW nr [...]), gdzie jako właściciela wpisano A. G.

W dniu 14 maja 1997 r., pod numerem [...], do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przyjęto operat techniczny dotyczący sporządzenia mapy sytuacyjno-własnościowej do regulacji stanu prawnego działki nr [...] położonej w K. przy ulicy [...], wykonany na zlecenie Związku Komunalnego Wodociągów i Kanalizacji. Z mapy sytuacyjnej Nr [...] i zamieszczonego na niej ,,Rejestru własnościowego" wynika, że z działki nr [...] o powierzchni 1773 m2 wyodrębniono działkę nr [...]/1 o powierzchni 31 m2, działkę nr [...]/2 o powierzchni 623 m2, działkę nr [...]/3 o powierzchni 69 m2, działkę nr [...] o powierzchni 26 m2, działkę nr [...]/5 o powierzchni 1032 m2.

Organ odwoławczy stwierdził, że z analizy całego materiału dowodowego wynika, że działka nr [...] o powierzchni 26 m2 stanowi część dawnej działki nr [...]/1, odpowiadającej działkom nr [...]/6 i nr [...]/7, wydzielonych w 1973 r. z działki nr [...]/1. Działki nr [...]/6 i nr [...]/7 nie zostały formalnie przyjęte na rzecz Skarbu Państwa, stąd w dokumentacji Nr [...] grunty oznaczone jako działka nr [...], wykazano jako grunty o nieuregulowanym stanie prawnym. Obszar stanowiący działkę nr [...] jest ogrodzony i użytkowany przez Wodociągi Spółka z o.o.

Aktualnie w rejestrze gruntów obrębu 0012 miasta K., figuruje działka nr [...] o powierzchni 0,0026 ha jako własność Skarbu Państwa w użytkowaniu Wodociągów Spółki z o.o., natomiast działka nr [...] o powierzchni 0,6350 ha figuruje jako własność A. G. W wyniku badania księgi wieczystej KW nr [...]stwierdzono, że stan wykazany w księdze wieczystej w odniesieniu do działki nr [...] jest zgodny ze stanem wykazanym w aktualnej ewidencji gruntów i budynków obrębu 0012. Przebieg granic działki nr [...] przedstawiony na mapie zamieszczonej w księdze wieczystej KW nr [...] jest zgodny z przebiegiem granic działki nr [...] przedstawionym na aktualnej mapie ewidencyjnej. Działka nr [...] przedstawiona na mapie zamieszczonej w tej księdze nie obejmuje gruntów oznaczonych jako działka nr [...].

Dalej organ II instancji zacytował treść mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1991 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r.. poz. 542 ze zm.), dalej rozporządzenia. Następnie podniósł, że Skarb Państwa nie nabył tytułu własności do gruntów oznaczonych jako działka nr [...]. Jak wskazują dowody, grunty oznaczone jako działka nr [...] stanowią część dawnej działki nr [...]/1, będącej własnością S. G. na podstawie aktu własności ziemi Nr [...]. Jednak S. G. darowała A.G. jedynie działkę nr [...], która swoim zasięgiem, zgodnie z mapą zamieszczoną w księdze wieczystej KW nr [...]nie obejmuje gruntów oznaczonych jako działka nr [...]. Co prawda powierzchnia działki nr [...] zgodnie z mapą zamieszczoną w księdze wieczystej KW nr KI [...] jest taka sama jak powierzchnia dawnej działki nr [...]/1, jednak powierzchnia działki jest funkcją jej granic. W materiale dowodowym istnieją dowody, że rzeczywista powierzchnia działki nr [...] jest inna i wynosi 6323 m2. Kwestię tę podnosi również sam wnioskodawca. Organ dodał, że powierzchnia działki wykazana w księdze wieczystej jest elementem opisu nieruchomości, zawartym w dziale pierwszym księgi wieczystej, który nie jest chroniony wiarą publiczną ksiąg wieczystych. Zatem na podstawie powierzchni działki nr [...] wykazanej w księdze wieczystej KW nr [...], w której A.G. jest ujawniony jako właściciel tej działki nie można stwierdzić, że zasięg jego prawa własności obejmuje również działkę nr [...]. Zatem o ile na podstawie materiału dowodowego można stwierdzić, że Skarb Państwa nie jest właścicielem działki nr [...], o tyle nie można uznać, że właścicielem tej działki jest A.G..

Zdaniem organu odwoławczego stan wykazany w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działki nr [...] nie odzwierciedla stanu prawnego tych gruntów w zakresie podmiotu ewidencyjnego. Jednak przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji jest konkretne żądanie wnioskodawcy, dotyczące wpisania go do rejestru gruntów jako właściciela działki nr [...].

Kończąc organ II instancji podkreślił, że Prezydent Miasta jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stany prawne zaistniałe wcześniej. Poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właściciela do nieruchomości.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję A.G., domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji Prezydenta Miasta zarzucił, że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa, a w szczególności § 44 pkt 2 rozporządzenia. Skarżący podniósł, że jak wynika ze zgromadzonych dokumentów S. G., na mocy aktu własności ziemi z [...] stała się właścicielką nieruchomości o powierzchni 3,9046 ha w tym działki nr [...]/1 o pow. 0,6350 ha. W 1984r przeprowadzono tzw. "modernizację ewidencji gruntów" obrębu 012, w wyniku której działce [...]nadano nowy numer [...], jednakże, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji dawnej działce [...]powinny odpowiadać dwie działki [...] oraz działka [...] o powierzchni 26 m2.. Zatem zastąpienie w ewidencji gruntów dawnej działki nr [...]/1 w określonych granicach i powierzchni 6350 m2, numerem działki [...] której obliczona powierzchnia wynosiła 6322 m2 potwierdza, że zostały zmienione granice działki, o czym nie został poinformowany. Tym samym bez tytułu prawnego jak również bez wypłaty odszkodowania pozbawiono jego mamę prawa własności do części dawnej działki [...]. Konsekwencją powyższego było wykonanie 15 grudnia 1986 r. przez geodetę uprawnionego wyrysu i wypisu z mapy ewidencji gruntów nr [...], który następnie służył za podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej.

Na wyrysie zawarto informację, iż zgodnie z aktualnie obowiązującą ewidencją gruntów działki wymienione w akcie własności ziemi wydanym dla S. G. oznaczone nr: [...] odpowiadają działkom nr: [...] o łącznej pow. 3,9046 ha - co jak się później okazało nie było zgodne z prawdą. Z przedłożonych dokumentów wynika, że wydając powyższy wyrys i wypis z mapy ewidencji gruntów Urząd poświadczył nieprawdę.

S. G. przekazując 5 marca 1987 r. na jego rzecz nieruchomość, o pow. 0,6350 ha uwierzyła organowi, że dawnej działce nr [...]/1 odpowiada działka nr [...], a granice nieruchomości nie zostały zmienione, tym bardziej, że powierzchnia działki również nie uległa zmianie. Skarżący zaznaczył, że nikt w trakcie wykonywanej modernizacji nie okazywał na gruncie właścicielom nowych granic działek.

Autor skargi stwierdził, że mama, podarowała mu całą pozostałą po wywłaszczeniu nieruchomość o pow. 0,6350 ha, znajdującą się pomiędzy ulicą Domaszowską, a ujęciem wody. Oznaczenie działki czyli jej numer zostało nadane przez organ, jednakże jej granice nie powinny ulec zmianie. Urząd prowadzący ewidencję gruntów dokonał zmiany numerów działek i oznaczył działkę [...]nowym numerem [...], a w konsekwencji jak się później okazało zmienił jednocześnie jej granice. Wskazał, że od wielu lat starał się o wyjaśnienie niezgodności pomiędzy stanem działki pozostałej po wywłaszczeniu z przeznaczeniem pod ujęcie wody przy ul. [...], a stanem zagospodarowania przez "Wodociągi". Dodał, że niedawno dowiedział się, że Urząd Miasta od wielu lat jest w posiadaniu dokumentów geodezyjnych potwierdzających, że w trakcie wykonywanej "modernizacji" błędnie zostały określone granice działki nr [...]/1 i nic z tym nie zrobił. Zdaniem skarżącego, organ powinien wszcząć postępowanie o sprostowanie niewłaściwych zapisów. Niedopuszczalne jest, aby organ odmawiał dokonania korekty zapisów w ewidencji gruntów i budynków pomimo posiadanych dokumentów, jednakże do dnia wniesienia skargi zapisy te nie zostały zmienione.

Wnoszący skargę zaznaczył, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wprawdzie przyznał, że "ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż działka nr [...] o pow. 0,0026 ha odpowiada części działki nr [...]/1 o powierzchni 0,6350 ha z aktu własności ziemi [...]", jednak równocześnie stwierdził, że umowa darowizny dotyczyła tylko działki nr [...] - zapominając dodać, że określona została również powierzchnia nieruchomości, która wynosiła 0,6350 ha. Skarżący zarzucił, że organ w zaskarżonej decyzji nie podał, że w trakcie modernizacji ewidencji gruntów geodeta się pomylił i zmienił granice działki nr [...]/1 stanowiącej własność jego matki. Podniósł, że przecież nikt nie pozbawił jego matki prawa własności do części działki oznaczonej aktualnie nr [...]. Matka darowała mu plac stanowiący jej własność o pow. 0,6350 ha, a organ wprowadził ją w błąd, poświadczając, że tej działce odpowiada wyłącznie działka nr [...], a nie jak sam stwierdził w zaskarżonej decyzji dwie działki o numerach [...] i [...]. Dawniej gdy nie było założonej ogólnej ewidencji gruntów ważniejszy był opis granic i wyznaczające je punkty graniczne, a nie numerki działek. Przebieg granic jest parametrem o wyższej randze niż numer działki.

Dodał, że gdyby akt darowizny nastąpił przed modernizacją ewidencji gruntów oznaczona w nim działka posiadałaby bez wątpliwości numer [...]. Z tego względu bezzasadne jest twierdzenie że S. G. podarowała jedynie działkę oznaczoną numerem [...], a nie całą parcelę o pow. 0,6350 ha.

W ocenie skarżącego organ ponosi odpowiedzialność za błędne określenie numerów działek w księdze wieczystej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie nie jest sporne, że będąca przedmiotem wniosku działka [...] o pow. 26 m2 stanowiła własność matki skarżącego S. G. na podstawie aktu własności ziemi. W akcie tym była między innymi wymieniona działka [...]o pow. 6350 m2, której po zmianach w ewidencji gruntów z 1984 r. oraz 1997 r. aktualnie odpowiadają działki: nr [...] o faktycznej powierzchni 6322 m2 oraz nr [...] o pow. 26 m2. Jednocześnie w ewidencji gruntów jeśli chodzi o powierzchnię działki [...] to wskazana jest powierzchnia 6350 m2, a więc powierzchnia odpowiadająca sumie działek nr [...] i [...].

Jak wynika z prawidłowych - w świetle dowodów znajdujących się w aktach sprawy – ustaleń poczynionych przez organy, figurujący w ewidencji gruntów jako właściciel Skarb Państwa nie ma tytułu własności do tej działki, podobnie jak wskazane w tej ewidencji jako użytkownik Wodociągi Kieleckie Sp. z o.o. Tak więc niewątpliwie aktualnie wykazany w ewidencji stan odnośnie działki [...] nie jest prawidłowy. Podkreślenia jednak wymaga to, że postępowanie było prowadzone na wniosek skarżącego, w którym domagał się on, i nadal domaga, wpisania jego jako wyłącznego właściciela tej działki.

Zgodnie z § 12 rozporządzenia prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie:

1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych;

2) prawomocnych orzeczeń sądowych;

3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali;

4) ostatecznych decyzji administracyjnych;

5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych;

6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.

Zdaniem skarżącego podstawą do ujawnienia go w ewidencji gruntów jako wyłącznego właściciela działki [...] powinna być umowa darowizny z 5 marca 1987r., którą S. G. darowała mu nieruchomość o powierzchni 6350 m2, a więc o powierzchni odpowiadającej dawnej działce [...]. Jednakże w umowie tej wskazano, że jej przedmiotem jest tylko działka nr [...]. Taka też działka figurowała w księdze wieczystej jaka była założona dla nieruchomości należących do S. G. w dacie zawierania umowy darowizny. Również w księdze wieczystej założonej dla nieruchomości, której właścicielem jest skarżący figuruje tylko działka nr [...]. W czasie zawierania umowy darowizny grunt o pow. 26 m2, odpowiadający aktualnie działce [...] był włączony do działki nr [...] o łącznej powierzchni 0,1773 ha wykazanej w jednostce rejestrowej nr 9 (Skarbu Państwa). Jak ustalił organ, przebieg granic działki nr [...] przedstawiony na mapie zamieszczonej w księdze wieczystej KW nr [...] jest zgodny z przebiegiem granic działki nr [...] przedstawionym na aktualnej mapie ewidencyjnej. Działka nr [...] przedstawiona na mapie zamieszczonej w tej księdze nie obejmuje gruntów oznaczonych jako działka nr [...].

W tej sytuacji prawidłowe jest stanowisko organu, że nie dysponuje on żadnym dokumentem, który mógłby stanowić podstawę do dokonania żądanej przez skarżącego zmiany w ewidencji gruntów, polegającej na wpisaniu go jako wyłącznego właściciela działki nr [...]. Samo bowiem wskazanie w umowie darowizny powierzchni nieruchomości będącej jej przedmiotem, odpowiadającej dawnej działce nr [...]/1 nie jest wystarczające do uznania, że przedmiotem tej umowy oprócz działki [...] była jeszcze jakaś inna nieruchomość. Kompetencje organów prowadzących ewidencję gruntów są ograniczone do dokonywania aktualizacji ewidencji tylko w oparciu o dokumenty wymienione w § 12 rozporządzenia. Organ ewidencyjny nie jest natomiast władny do czynienia ustaleń odmiennych niż te, wynikające w sposób jednoznaczny z aktów notarialnych czy też ksiąg wieczystych; w szczególności nie jest uprawniony do ujawnienia skarżącego jako wyłącznego właściciela działki [...] tylko na tej postawie, że gdyby S. G. nie została wprowadzona w błąd, że dawnej działce [...]odpowiada tylko działka nr [...], to darowałaby mu także grunt stanowiący część działki [...]. Zgodzić się należy z organem, że sama powierzchnia 6350 m 2 wskazana w akcie notarialnym jako powierzchnia działki [...] nie jest wystarczająca do uznania, że przedmiotem darowizny oprócz działki [...] był jeszcze inny grunt. W każdym bądź razie organy prowadzące ewidencję nie mają uprawnień do samodzielnego dokonywania takich ustaleń. O ile skarżący uważa, że jest wyłącznym właścicielem działki oznaczonej numerem [...], powinien przedstawić stosowny dokument (orzeczenie sądu powszechnego, potwierdzające przysługiwanie mu prawa własności do tej nieruchomości).

Zawarty w skardze zarzut naruszenia § 44 pkt 2 rozporządzenia, zgodnie z którym do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi jest o tyle niezasadne, że w tej sprawie postępowanie toczyło się na wniosek, w którym było zawarte konkretne żądanie. Skoro zaś skarżący nie przedstawił dokumentu, na podstawie którego żądanie to mogłoby być uwzględnione, organ mógł jedynie odmówić dokonania żądanej zmiany. Po drugie, jak wynika z akt administracyjnych, organ I instancji zwrócił się do Sądu Rejonowego w Kielcach o informację, czy było przeprowadzone postępowanie o nabycie praw spadkowych po S. G.i uzyskał informację, że takie postępowanie się nie toczyło. Na rozprawie przed Sądem A.G. potwierdził, że postępowania spadkowego po matce nie było i oświadczył, że ma dwoje rodzeństwa. O ile matka skarżącego nie sporządziła testamentu, jej spadkobiercami są wszystkie dzieci. Aby organ mógł wywiązać się z obowiązku określonego w § 44 pkt 2 rozporządzenia, musiałby dysponować albo postanowieniem stwierdzającym nabycie spadku po S. G.albo aktem notarialnym o poświadczeniu dziedziczenia po niej.

Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami).