Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 970/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska /spr./ Sędziowie NSA Cezary Pryca WSA Beata Ziomek Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta W. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] 2. stwierdza że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz J. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 970/04

UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] zatwierdzającą z urzędu projekt podziału działek położonych w m. [...], oznaczonych nr [...] i [...] na działki nr [...] i [...] zajęte pod obwodnicę oraz na działki nr [...] i [...].

Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że przedmiotowy podział nieruchomości jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W., uchwalonego uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. Podział został dokonany przez uprawnionego geodetę i odpowiada wymogą formalnym, technicznym oraz uwzględnia wskazania zawarte w decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] listopada 2001 r. W ocenie organu, poruszane w odwołaniu przez właścicieli nieruchomości podlegającej podziałowi kwestie, nie dotyczą zasadności dokonanego podziału, lecz kwestii ubocznych nie mających merytorycznego związku z tym postępowaniem. Kwestię przebiegu linii granicznych normuje odrębny tryb postępowania.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. S. i W. S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Kwestionują prawidłowość powierzchni nieruchomości stanowiącej ich własność, a objętej podziałem przyjętej do podziału jak i prawidłowość przebiegu granicy nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Ta kontrola sprowadza się do zbadania, czy organy administracji, w toku rozpatrywania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie stanu faktycznego sprawy z dnia wydania decyzji. Oznacza to, że Sąd władny jest stwierdzić nieważność bądź uchylić zaskarżoną decyzję z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli organ administracji publicznej dopuści się naruszenia prawa.

W rozpatrywanej sprawie materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zawartego w kontrolowanej decyzji stanowią odpowiednie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543), a to przepisy zamieszczone w dziale III rozdział 1 tej ustawy odnoszące się do podziału nieruchomości jak również przepisy aktów wykonawczych, które na datę wydania zaskarżonej decyzji stanowiło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziału nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu (Dz. U. Nr 25, poz. 130). Rozporządzenie to w § 6 stanowi, że do opracowania projektu podziału granice nieruchomości podlegającej podziałowi przyjmuje się według istniejącego stanu prawnego, a jeżeli stanu takiego nie można stwierdzić – według stanu uwidocznionego w katastrze nieruchomości. O przyjęciu granic osoba sporządzająca projekt podziału nieruchomości zawiadamia zainteresowane strony, a z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości sporządza się protokół.

Materiał dokumentacyjny dostarczony przez organ Sądowi nie zawiera w ogóle dokumentów, które potwierdziłyby, że czynności określone w powołanym wyżej § 6 rozporządzenia zostały dokonane, a zatem nie jest możliwe dokonanie przez Sąd oceny zgodności tych czynności z przepisami prawa. W szczególności nie wynika z materiału dokumentacyjnego, według jakiego stanu przyjęto granice nieruchomości podlegającej podziałowi i czy przyjęty stan granic odpowiada wymogom określonym w ust. 1 powołanego § 6 rozporządzenia. Nie wynika także z materiału dokumentacyjnego, by o przyjęciu granic osoba sporządzająca projekt podziału nieruchomości zawiadomiła zainteresowane strony, a w szczególności, czy zostali o tej czynności zawiadomieni właściciele nieruchomości J. S. i W. S. Brak jest również protokołu z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości podlegającej podziałowi. Jest to tym istotniejsze, że skarżący właśnie kwestionują przebieg granic ich nieruchomości objętej podziałem.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 29 czerwca 2005 r. skarżący J. S. oświadczył, że zarówno on jak i współwłaściciel nieruchomości – jego brat W. S. nie byli zawiadamiani o żadnych czynnościach związanych z podziałem ich nieruchomości, a szczególnie o czynnościach geodety sporządzającego projekt podziału nieruchomości.

Powyższe ustalenia pozwalają na przyjęcie, że podział działek dokonany został z naruszeniem prawa materialnego, a to powołanego wyżej § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 r., a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Uzasadnia to uchylenie decyzji organów obu instancji.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, że organ ten błędnie odczytał zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji jak i zarzuty zawarte w skardze. Skarżący bowiem nie kwestionują przebiegu drogi publicznej i nie domagają się by został zmieniony przebieg tej drogi jak i jej wymiary. Skarżący uważają tylko, że z gruntów stanowiących ich własność na drogę publiczną zabrano więcej niż uwidoczniono w dokumentacji dotyczącej podziału ich nieruchomości. Do tego zarzutu organ odwoławczy nie odniósł się w zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 152 oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.