Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 888/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 129 par. 1 i 2 w zw. z art 133
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2018 r. sprawy ze skargi S. H. i S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych na gruncie I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących S. H. i S. H. solidarnie kwotę 780 zł /słownie: siedemset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: "Kolegium", "organ II instancji" lub "organ odwoławczy") z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] odmawiającą nakazania D. i R. A., właścicielom działki nr 1394 położonej w L. przy ul. R., przywrócenia do stanu poprzedniego w/w gruntu.

W podstawie prawej decyzji organ powołał między innymi art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "K.p.a.") oraz art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r., oz. 1566, dalej: "P.w."). Wskazał również, że decyzja została wydana po rozpatrzeniu odwołania S. i S. H. reprezentowanych przez pełnomocnika, adwokata A. M.

Akta organu zostały dołączone w odpisach. Wynika z nich, że decyzja organu I instancji została skierowana do: S. H., Kancelarii Radców Prawnych i Adwokatów ul. R. [...], oraz do D. i R. A. (rozdzielnik decyzji organu I instancji).

Ze znajdujących się w aktach zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że decyzja została doręczona S. H. w dniu 20 marca 2018 r. (taka data figuruje na ZPO) oraz na adres Kancelarii do rąk osoby upoważnionej w dniu 9 kwietnia 2018 r.

W aktach organu II instancji znajduje się odwołanie S. i S. H. reprezentowanych przez adwokata A. M. z prezentatą organu na dzień 24 kwietnia 2018 r.

Przekazując powyższe odwołanie organowi II instancji, organ I instancji, stwierdził, że odwołalnie zostało wniesione z zachowaniem termin (pismo z dnia 4 maja 2018 r.)

Rozpoznając to odwołanie organ II instancji utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

W skardze na powyższą decyzję S. i S. H. reprezentowani przez adwokata A.M. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, formułując w niej zarzuty: dokonania błędnych ustaleń faktycznych, naruszenia przepisów art. 107 §3, 7, 77 § 1, 78 § 1, 80, 84, 8, 9 i 11 K.p.a.,153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") a także art. .234, 545 ust. 4 oraz 29 ust. 3 P.w.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 23 sierpnia 2018 r. wezwano organ II instancji do wykazania, że odwołanie S. i S. H. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] zostało wniesione z zachowaniem terminu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania sprawy na podstawie akt nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę.

W odpowiedzi na to pismo organ przesłał znajdujące się już w nadesłanych dokumentach zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga jest zasadna.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd dostrzegł uchybienia formalne w toku postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na jej treść.

Otóż z akt administracyjnych dostępnych Sądowi w odpisach wynika, że decyzja organu I instancji z dnia 21 marca 2018 r. Burmistrza została doręczona S. H. w dniu 20 marca 2018 r., a więc przed jej w ogóle wydaniem, zaś "Kancelarii T." w dniu 9 kwietnia 2018 r. (pełnomocnik).

Odwołanie od tej decyzji złożyli S. i S. H. reprezentowani przez adwokata A. M. z w/w Kancelarii, które do organu wpłynęło 24 kwietnia 2018 r., czyli dzień po upływie 14 – dniowego terminu do jego wniesienia (art. 129 § 1 i § 2 K.p.a.).

W aktach organu I instancji zalega jedynie pełnomocnictwo substytucyjne dla mec. A. M. od mec. B. R. jako pełnomocnika S. i S. H. w tej sprawie z dnia 20 sierpnia 2015 r. (k. 226).

W aktach zalegają wcześniejsze pisma mec. R. działającego jako pełnomocnik S. i S. H. ale brak dokumentu samego pełnomocnictwa.

W tej sytuacji Sąd w dniu 30 sierpnia 2018 r. wezwał SKO do uzupełnienia w terminie 14 dni od doręczenia wezwania akt administracyjnych w sprawie ze skargi S. i S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych na gruncie poprzez wykazanie, że odwołanie S. i S. H. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] marca 2018 r., nr [...]zostało wniesione z zachowaniem terminu, pod rygorem rozpoznania sprawy na podstawie akt nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę.

W odpowiedzi na to wezwanie SKO w dniu 6 września 2018 r. nadesłało poświadczone kserokopie odbioru decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] marca 2018 r., którymi Sąd już dysponował.

W tej sytuacji, wobec dalej utrzymujących się wątpliwości co do terminowości złożenia odwołania przez mec. A.M. i jego umocowania do działania imieniem odwołujących się S. i S. H. (art. 33 § 3 K.p.a. i art. 129 § 1 i § 2 K.p.a. w zw. z art. 133 § 1 P.p.s.a.) konieczne było uchylenie zaskarżonej decyzji celem wyjaśnienia powyższych kwestii na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

O kosztach Sąd orzekł a podstawie art. 200 P.p.s.a.

Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów meriti byłoby w tej sytuacji oczywiście przedwczesne.