Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 149/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...]maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2008 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]na rzecz skarżącej E. P. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor UKS", "DUKS" lub "organ I instancji") decyzją z [...] listopada 2014 r. ustalił, w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania podatkowego, że w 2008 r. E. P. (dalej: "skarżąca") poniosła wydatki przewyższające o [...] zł uzyskane przez nią przychody ze źródeł ujawnionych ([...] zł). Za podstawę opodatkowania Dyrektor UKS przyjął kwotę [...] zł i od tej kwoty obliczył należny podatek ([...] zł według stawki 75%).

2. Decyzją z [...] maja 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IS", "organ odwoławczy" lub "DIS") uchylił

w całości decyzję organu I instancji i ustalił skarżącej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów ([...] zł zamiast kwoty [...] zł ustalonej przez organ I instancji). Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazał m. in. treść art. 20 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej: "updof"), a także art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: "Op"). Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu okoliczności uzyskania przez skarżącą głównej wygranej

w teleturnieju "[...]" w wysokości około [...] zł, zadeklarowanej w zeznaniu podatkowym, organ odwoławczy wyjaśnił, że na powyższą okoliczność przeprowadził stosowne postępowanie wyjaśniające, z którego ustaleń wynikało, że Naczelnik US nie odnotował żadnych dokumentów potwierdzających uzyskanie przez skarżącą nagrody w ww. teleturnieju.

3. Postępowanie sądowe.

3.1. W skardze, która ma charakter opisowy, skarżąca wyjaśniła, że nie mogła

w zakreślonym przez organ kontrolujący terminie wykazać dokładnych swoich rozliczeń ze Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]" w R. Faktem bezspornym jednak jest, że w 2008 r. z tytułu rozliczeń ze spółdzielnią dotyczących przedmiotowych nieruchomości dokonała wpłaty w gotówce jedynie kwoty [...] zł oraz do kasy spółdzielni wpłaciła kwotę [...] zł. Żadnego innego majątku (ruchomego bądź nie) do spółdzielni nie wniosła. Z uwagi na prowadzone sprawy sądowe, dotyczące tych nieruchomości i niepewność co do ich sytuacji prawnej, spółdzielnia wyraziła zgodę na przedmiotową zapłatę w ratach, zawierając z kontrolowaną stosowną umowę dotyczącą zapłaty za te nieruchomości, do czasu zakończenia postępowań sądowych i ustalenia ostatecznego stanu prawnego tych nieruchomości. Następne raty wniosła w latach późniejszych. Określenie zawarte w przedmiotowych aktach notarialnych "cena sprzedaży została przez kupującą rozliczona" nie świadczyło, iż kwota zapłaty została przez skarżącą wniesiona w całości. Powołała się na okoliczności związane z wygraną w teleturnieju "[...]" wskazując na trudności dotyczące udowodnienia, że otrzymała i rozliczyła przychód w wysokości [...] zł. Dodała, że oczekuje na odpowiedź z TVP.

3.2. Odpowiadając na skargę, Dyrektor IS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o jej oddalenie. Za niezasadną uznał podniesioną w skardze argumentację.

3.3. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z: pisma [...] S.A. z [...] lipca 2015 r. stanowiącego zaświadczenie,

iż skarżąca otrzymała przelewami na posiadane konto [...] zł., postanowienia Sądu Rejonowego w R. z [...] maja 2010 r. stanowiącego, iż skarżącej przysługiwała kwota [...] zł z tytułu nabycia spadku po zmarłej mamie A. S., dowodów wpłat skarżącej do kancelarii Komornika Sądowego J. P., jako spłaty jej zobowiązań wobec Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w R., a także pozostałych dokumentów załączonych do niniejszego pisma (kserokopia postanowienia o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego z [...] sierpnia 2015 r., kserokopia zawiadomienia o wstrzymaniu realizacji zajęcia wierzytelności z [...] sierpnia 2015 r., zaświadczenia komornika sądowego o dokonanych wpłatach z [...] marca 2016 r.), a także przesłuchanie I. P. w charakterze świadka. Podczas rozprawy w dniu [...] marca 2016r. pełnomocnik skarżącej złożył kserokopię umowy nr [...] z [...] marca 2008 r.

3.4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako "Sąd"

lub "WSA") oddalił wnioski dowodowe skarżącej, a wyrokiem z 17 marca 2016 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 605/15) oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora IS, na podstawie przepisów art. 106 § 3 i art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: "uppsa"). Stwierdził m. in., że brak jest podstaw do tego, aby podzielić argumenty skargi odnośnie do nieprawidłowości zaskarżonej decyzji, w której w wartości posiadanych w 2008 r. środków nie uwzględniono kwoty z wygranej w teleturnieju "[...]". Wszystkie wyroki sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej zwana: "CBOSA").

4.1. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną i wyrokiem z 14 grudnia 2018 r. uchylił wyrok w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA. W szczególności, za zasadny uznał zarzut naruszenia art. 106 § 3

w zw. z art. 191 i art. 113 § 1 uppsa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podniósł, iż na rozprawie przed WSA skarżąca wystąpiła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z zaświadczenia banku z [...] lipca 2015 r., na okoliczność wpływu na jej konto kwoty [...] zł tytułem otrzymanej nagrody. Zdaniem NSA, dokument ten, nie pozyskany w postępowaniu podatkowym z winy organów podatkowych, miał istotne znaczenie dla całego postępowania dowodowego w sprawie niniejszej, na co zwrócił uwagę również WSA, stwierdzając na stronie 7 uzasadnienia wyroku, że "spór dotyczy prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych w niniejszej sprawie przez organy podatkowe, w szczególności związanych z wysokością środków pieniężnych posiadanych przez skarżącą na początku 2008 r. pochodzących z wygranej w teleturnieju "[...]". Za niezrozumiałe w związku z tym NSA uznał, z jakich przyczyn WSA tego dowodu nie przeprowadził, a nawet go nie zauważył, skoro w uzasadnieniu wyroku w sposób zindywidualizowany w ogóle się do przedmiotowego dokumentu nie odniósł, chyba że chodzi o stwierdzenie, że pisma złożone w kserokopiach, nie noszą przymiotu dokumentów. O ile zgodzić się można z tezą, że niepoświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia dokumentu nie jest dokumentem urzędowym, o tyle zupełne pominięcie kserokopii złożonych przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, w sytuacji, w której organ podatkowy uznał ich oryginały za istotne dla sprawy, nowe dowody, w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Op, było ewidentnym naruszeniem art. 106 § 3 uppsa, mającym wpływ na wynik sprawy. Istniała bowiem podstawa, aby już na etapie postępowania sądowoadministracyjnego rozstrzygnąć tę kwestię w kontekście treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. b uppsa poprzez zobowiązanie pełnomocnika organu (w trybie art. 48 § 2) albo stronę (w trybie art. 48 § 3) do złożenia oryginałów przedmiotowych pism lub ich urzędowo poświadczonych odpisów, by mieć możliwość ich procesowej weryfikacji i oceny.

4.2. W kontekście powyższych wywodów jako przedwczesne należy traktować wywody na temat tego, jaką część z kwoty [...] zł uzyskała skarżąca, skoro nie przeprowadzono najważniejszego dowodu, jakim były przelewy bankowe na jej konto. Podobnie za naruszenie zasady prawdy obiektywnej (art. 122 w zw. z art. 187 § 1

i art. 191 Op) NSA uznał ustalenia organów podatkowych odnośnie do informacji organów podatkowych na temat opodatkowania kwoty [...] zł. Organy podatkowe oraz WSA nie wykazały, że informacje dotyczące opodatkowania przedmiotowej kwoty pochodziły od organu właściwego do pobrania podatku. Brak jednoznacznych ustaleń

w tym zakresie jest wynikiem wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego. Wbrew błędnym wywodom organów podatkowych, jak i sądu pierwszej instancji, skarżąca uprawdopodobniła otrzymanie kwoty [...] zł, wskazała na tę okoliczność bezsporne źródła dowodowe, w tym artykuł prasowy, a ich nieprzeprowadzenie było ewidentnym zaniedbaniem ze strony organów podatkowych.

4.3. Naczelny Sąd Administracyjny przypomniał, iż uprawdopodobnienie oznacza ustalenie określonego faktu (zdarzenia lub okoliczności) na podstawie wiarygodnych środków dowodowych, pozwalających na uznanie przekonania o zgodności dowodzonych faktów z rzeczywistością. Uprawdopodobnienie należy zatem rozumieć jako obiektywny stan wiedzy, w świetle której istnienie danego faktu jest wysoce prawdopodobne. Uprawdopodobnienie nie prowadzi do pewności, lecz jedynie daje

lub wskazuje na prawdopodobieństwo istnienia lub nieistnienia danego faktu

(zob. wyrok NSA z 5 kwietnia 2018 r., II FSK 859/16).

4.4. Zdaniem NSA, sąd pierwszej instancji werbalnie odniósł się do wyroków TK z 18 lipca 2013 r., SK 18/09 i 29 lipca 2014 r., P 49/13, zwłaszcza w przypadku tego drugiego w aspekcie derogacji ustawowej z porządku prawnego art. 20 ust. 3 updof, prawidłowo wywodząc co do konsekwencji odroczenia mocy wiążącej tego przepisu, mniejszą uwagę natomiast poświęcił ich merytorycznym wywodom co do roli organów podatkowych w prowadzonych postępowaniach w przedmiocie nieujawnionych źródeł przychodów, zwłaszcza w aspekcie gromadzenia dowodów, w tym również na korzyść podatnika (zob. wyrok TK z 18 lipca 2013 r., SK 18/09).

4.5. Za zasadny NSA uznał nadto zarzut naruszenia art. 141 § 4 uppsa stwierdzając, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej stanu faktycznego, jako zasadniczego elementu stanu sprawy, nie spełnia wymogów tego przepisu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie wyroku zawierające jedynie opis poszczególnych elementów stanu faktycznego, bez wskazania w jakim zakresie zostały one przyjęte przez sąd i dlaczego, nie spełnia wymogów art. 141 § 4 uppsa. W przepisie tym chodzi o przedstawienie stanu rzeczywistego, ustalonego oraz przyjętego zgodnie z obowiązującym prawem. Stanowisko sądu co do prawidłowości ustalenia stanu faktycznego w przypadku sporu w tym zakresie pomiędzy stronami postępowania sądowoadministracyjnego, powinno zawierać odniesienia do argumentów prezentowanych zarówno przez organ administracji, jak i skarżącego, a także wyjaśniać dlaczego argumenty jednej ze stron uznaje za prawidłowe a inne nie (por. wyrok NSA z 13 stycznia 2009 r., I FSK 1904/07).

Tak przeprowadzona ocena stanu faktycznego sprawy pozwala stronom postępowania sądowego poznać sposób rozumowania i argumentacji sądu, a w dalszej perspektywie umożliwi dokonanie przez Naczelny Sąd Administracyjny oceny zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej. Tymczasem sąd pierwszej instancji w odniesieniu

do najważniejszego, jak sam słusznie wywodził elementu stanu faktycznego, stwierdza hipotetycznie na niekorzyść strony skarżącej, że "skarżąca mogłaby uzyskać jedynie część środków z wygranej". Wskazał, że inną kwestią jest dysponowanie określonym mieniem na początku 2008 r. Zdaniem NSA, opodatkowanie w sytuacji, o jakiej mowa

w treści art. 20 ust. 3 updof następuje na podstawie tzw. znamion zewnętrznych (tj. wydatków) świadczących o położeniu ekonomicznym podatnika. Oznacza to, iż organ podatkowy uprawniony jest do porównania wysokości wydatków, jakie podatnik poniósł w danym roku podatkowym, do wartości opodatkowanych bądź zwolnionych

z podatków zasobów finansowych, jakie zgromadził w tym roku przed poniesieniem wydatku oraz zasobów, które zgromadził wcześniej, tj. przed rozpoczęciem danego roku podatkowego. Jest to konsekwencją faktu, że w takim przypadku mamy

do czynienie ze źródłami nieujawnionymi, a zatem nie wiadomo kiedy uzyskanymi

i z jakiego tytułu. Obowiązkiem więc zarówno organów podatkowych jak i WSA było jednoznaczne wykazanie, czy skarżąca dysponowała kwotą [...] zł, jak sama twierdzi, wskazując na określone środki dowodowe. Jeżeli tak, to jaką częścią tej kwoty dysponowała na początku 2008 r.

4.6. Naczelny Sąd Administracyjny nakazał WSA poddanie pod rozwagę przeprowadzenia zawnioskowanych na rozprawie dowodów z dokumentów, a gdyby to przekraczało ramy art. 106 § 3 uppsa, rozważyć ich przeprowadzenie przez organy podatkowe w ponownie przeprowadzonym postępowaniu. Odnośnie do kserokopii informacji bankowych, nakazał WSA zobowiązać strony do przedstawienia ich w formie dokumentu urzędowego (oryginalnego lub urzędowo potwierdzonego) oraz dokonać ich oceny w kontekście całokształtu materiału dowodowego sprawy, w tym również

w kontekście informacji organu skarbowego właściwego do opodatkowania kwoty nagrody. Po bezspornym ustaleniu jaka kwota nagrody pozostała do dyspozycji skarżącej, odnieść się w sposób jednoznaczny do tego, w jakiej części pozostała ona

w dyspozycji skarżącej na początku 2008 r. i mogła stanowić źródło jej wydatków w tym roku.

5.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wypełniając zalecenia zawarte powołanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2018r., sygn. akt II FSK 3620/16, wezwał Dyrektora IAS do udzielenia informacji dotyczącej opodatkowania nagrody w rozliczeniu za 2001 r., która w świetle oświadczenia skarżącej wpłynęła na jej rachunek bankowy. Skarżącą WSA zobowiązał zaś do nadesłania w formie dokumentu urzędowego (oryginalnego lub urzędowo potwierdzonego) informacji bankowej dołączonej do pisma procesowego skarżącej z [...] marca 2016 r. (k. 75 akt sądowych) stanowiącego zaświadczenie [...] z [...] lipca 2015 r. (k. 78 akt sądowych).

Strony postępowania uczyniły zadość powyższym wezwaniom (k. 296 i k. 298 akt sądowych). Dyrektor IAS, w udzielonej odpowiedzi wskazał m.in., że w świetle przepisów art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 41 ust. 4 pkt 2 oraz art. 45 ust. 2 updof, dochody

z wygranej w teleturnieju nie mogły być wykazane w zeznaniu rocznym. Zauważył,

że na etapie postępowania odwoławczego przelew bankowy dotyczący przedmiotowej nagrody nie został przedstawiony przez skarżącą.

5.2. W piśmie procesowym z [...] kwietnia 2019 r. złożonym na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej wystąpił

o uchylenie decyzji organów obu instancji. Dodatkowo postawił zarzuty naruszenia:

- art. 122, art. 187 § 1 i art. 121 § 1 Op poprzez wydanie obu decyzji z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących obowiązku zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego, tj. podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co skutkowało oparciem decyzji organów obu instancji na błędnie ustalonym stanie faktycznym, tj. na błędnym zastosowaniu art. 20 ust. 3 updof i naruszeniu tym samym budzenia zaufania do władzy publicznej;

- art. 191, art. 122, art. 187 § 1 i art. 121 § 1 Op poprzez wydanie obu decyzji

z naruszeniem przepisów dotyczących swobodnej oceny materiału dowodowego, czego efektem było oparcie obu decyzji na błędnie ustalonym stanie faktycznym, a co za tym idzie, na błędnym zastosowaniu art. 20 ust. 3 updof i naruszeniu tym samym zasady budzenia zaufania do władzy publicznej.

5.3. W trakcie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie, Sąd na podstawie art. 106 § 3 uppsa przeprowadził dowód z dokumentu w postaci zaświadczenia [...] S. A. wydanego dla skarżącej [...] kwietnia 2019 r.

6. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana

z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, tj. art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 w związku z art. 240 § 1 pkt 5 Op i art. 20 ust. 3 updof, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy.

6.1. Podkreślić na wstępie należy, że w wyniku uchylenia wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2018 r. (II FSK 3620/16) wyroku Sądu I instancji

z 17 marca 2016 r. (VIII SA/Wa 605/15), ponownej kontroli WSA poddana została decyzja Dyrektora IS z [...] maja 2015 r. uchylająca w całości decyzję organu I instancji oraz ustalająca skarżącej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym

od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów ([...] zł zamiast kwoty [...] zł ustalonej przez organ I instancji). Dodać należy, że zgodnie z art. 190 uppsa sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

6.2. Zdaniem Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, organy podatkowe nie ustaliły wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania dla skarżącej decyzji wymiarowej za 2008 r. w trybie art. 20 ust. 3 updof. Bezpodstawnie pominęły twierdzenia skarżącej dotyczące uzyskania w 2001 r. przychodu w kwocie [...] zł

z tytułu wygrania teleturnieju "[...]". Uprawdopodobnieniem tej okoliczności był artykuł prasowy przedstawiony przez skarżącą oraz kopia wyciągu z jej rachunku bankowego. Co istotne, w toku rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie, Sąd na podstawie art. 106 § 3 uppsa uwzględnił wniosek pełnomocnika skarżącej i przeprowadził dowód z dokumentu w postaci zaświadczenia [...] S. A. wydanego dla skarżącej [...] kwietnia 2019 r. Z treści tego dowodu wynika, że skarżąca uzyskała w styczniu i w lutym 2001 r. łącznie [...] zł z tytułu ww. wygranej. Nie tylko zatem uprawdopodobniła, ale również udowodniła, że dysponowała tą kwotą (netto) w 2001 r. Okoliczność ta może mieć istotny wpływ na wynik sprawy w świetle twierdzeń skarżącej odnośnie do posiadania tej kwoty [...] grudnia 2007 r. i [...] stycznia 2008 r. (w całości lub w części). Skarżąca wskazywała co prawda, że uzyskała przychód w wysokości [...] zł, ale była to kwota brutto, od której został pobrany zryczałtowany podatek (10%) w wysokości [...] zł, zgodnie z wyjaśnieniami Dyrektora IAS zawartymi w piśmie procesowym z [...] kwietnia 2019 r. Udowodnienie przez skarżącą posiadania w 2001 r. kwoty [...] zł poprzez przedstawienie zaświadczenia bankowego należy uznać za nową okoliczność faktyczną istniejącą w dniu wydania zaskarżonej decyzji, która nie była znana Dyrektorowi IAS w toku postępowania podatkowego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, mogącą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli przesłankę, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Op. Już tylko z przedstawionych wyżej względów zaskarżoną decyzję należało wyeliminować z obrotu prawnego.

6.3. Stwierdzenie prawdopodobieństwa posiadania tej kwoty przez skarżącą 1 stycznia 2008 r. lub skuteczne zaprzeczenie twierdzeniom skarżącej, wymaga bowiem przeprowadzenia dowodowego postępowania uzupełniającego w niniejszej sprawie. Skoro skarżąca posiadała w 2001 r. znaczną kwotą ([...] zł) w stosunku do jej wydatków poniesionych w 2008 r., to należy ustalić, czy posiadała tą kwotę także

w 2008 r. (w całości lub w części) oraz czy wykorzystała ją na pokrycie wydatków stanowiących podstawę faktyczną do wszczęcia postępowania podatkowego w trybie art. 20 ust. 3 updof, a w konsekwencji do wydania decyzji wymiarowej przez Dyrektora UKS. Bez tych ustaleń, które powinny zostać poczynione w toku postępowania podatkowego prowadzonego w latach 2014 – 2015, nie jest możliwe wydanie prawidłowej decyzji wymiarowej w niniejszej sprawie. Skarżąca nie może zostać przy tym obciążona negatywnymi dla niej konsekwencjami zaniechań organów podatkowych, które w toku uprzednio prowadzonego postępowania podatkowego nie ustaliły prawidłowo wszystkich okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy, pomimo sygnałów ze strony ówczesnego, nieprofesjonalnego pełnomocnika skarżącej. Za dowolne w konsekwencji Sąd uznał stanowisko Dyrektora IS odnośnie do tego, że skarżąca nie uprawdopodobniła posiadania w 2008 r. środków pieniężnych pochodzących z wygranej w teleturnieju. Stanowisko to opiera się bowiem wyłącznie na przypuszczeniach, a nie na dowodach oraz wykazanych wszechstronnie okolicznościach.

6.4. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że wystąpiły przesłanki,

o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz lit. c uppsa, powodujące konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Jednocześnie stwierdzić należy, iż nie sposób wykluczyć możliwości ustalenia w toku ponownie przeprowadzonego postępowania podatkowego (odwoławczego), że skarżąca wykorzystała (rozdysponowała) kwotę [...] zł przed 1 stycznia 2008 r. na pokrycie wydatków (zobowiązań) innych od tych, które stanowiły podstawę do wydania decyzji wymiarowej przez organ I instancji. Pomimo upływu czasu nie sposób wykluczyć, że organy podatkowe będą w stanie wykazać, iż posiadanie przez skarżącą w 2001 r. kwoty [...] zł nie miało wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Sąd uznał zatem, ze brak jest podstaw do uchylenia decyzji Dyrektora UKS.

7. Zarzuty skargi i wnioski w niej zawarte, a także zarzuty i wnioski nowego pełnomocnika skarżącej (radcy prawnego) Sąd uznał za zasadne w części, o której mowa wyżej, czyli dotyczące wadliwego ustalenia przez Dyrektora IS stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy w wyniku naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 w zw. z art. 240 § 1 pkt 5 Op i art. 20 ust. 3 updof.

8. Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor IAS obowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania Sądu. W pierwszej kolejności należy zatem przyjąć, że skarżąca udowodniła, iż w 2001 r. uzyskała przychód w kwocie [...] zł (brutto) opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych (wg stawki 10%). Posiadała zatem [...] zł. Rolą DIAS jest zaś podjęcie próby ustalenia, czy skarżąca posiadała tą kwotę 1 stycznia 2008 r. (w całości lub w części), tj. czy wiarygodne są jej twierdzenia w powyższym zakresie. Skarżąca nie może przy tym ponosić negatywnych dla niej konsekwencji związanych z uchybieniami organów podatkowych popełnionymi w toku uprzednio prowadzonego postępowania. Inaczej mówiąc, jeżeli DIAS nie zdoła wykazać, że skarżąca wykorzystała posiadaną w 2001 r. kwotę [...] zł przed 1 stycznia 2008 r. (w całości lub w części), to obowiązany będzie przyjąć, iż kwota [...] zł służyła skarżącej do sfinansowania jej wydatków poniesionych w 2008 r. Wykładni kluczowych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przepisów, w szczególności art. 20 ust. 3 updof, należy dokonywać z uwzględnieniem poglądów wyrażonych przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 29 lipca 2014 r., sygn. akt P 49/13.

W dobrze pojętym interesie skarżącej winno zaś leżeć podjęcie stosownej współpracy z DIAS, celem wykazania (uprawdopodobnienia), że posiadała 1 stycznia 2008 r. oszczędności w takiej wysokości, która rzeczywiście mogła służyć pokryciu jej wydatków dokonanych w 2008 r. Jeżeli bowiem organ odwoławczy uprawdopodobni,

że skarżąca ponosiła w latach 2001 – 2007 wydatki o znacznej wartości, których nie mogła sfinansować z innych źródeł od przedmiotowej wygranej, to znaczy, że możliwe będzie wydanie kolejnej decyzji reformatoryjnej ustalającej skarżącej zobowiązanie

w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...] zł, o ile wystąpią po temu stosowne okoliczności i nie wystąpią okoliczności wyłączające możliwość wydania decyzji wymiarowej. Nie można bowiem skutecznie obciążać organu podatkowego obowiązkiem wykazania okoliczności, o których wiedzę posiada tylko podatnik (w tym przypadku skarżąca).

9. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie przepisów art. 145 § 1

pkt 1 lit. b oraz lit. c uppsa, Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, uchylając zaskarżoną decyzję.