Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 174/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2005 r. sprawy ze skargi R. i J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie miejsca parkingowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących R. i J. S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 174 /05

U Z A S A D N I E N I E

R. S. pismem z dnia 9 czerwca 2003 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z interwencją w sprawie miejsca parkingowego znajdującego się w hali garażowej budynku mieszkalnego przy ulicy W.w O.

Po przeprowadzeniu w dniu 12 września 2003 r. wizji lokalnej ustalono, że budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego w O. przy ulicy W. realizowana była w oparciu o pozwolenie na budowę Starosty Powiatu w O. z dnia [...] listopada 2001 r. Nadto decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta Powiatu O. udzielił pozwolenia na użytkowanie w/w budynku .

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. uznał , iż skoro obie decyzje funkcjonują w obrocie prawnym to brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej i postępowanie na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył .

Odwołanie od tej decyzji złożyli R. i J. S. i podnieśli, że w projekcie budowlanym tego budynku przewidziano 10 miejsc postojowych w hali garażowej znajdującej się w podpiwniczeniu . Projekt nie wskazywał szerokości poszczególnych miejsc postojowych . Po realizacji obiektu okazało się , że hala jest za mała na pomieszczenie wszystkich 10 miejsc gdyby miały mieć szerokość zgodną z przepisami warunków technicznych . Podnieśli również , że wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę oraz odwoływali się od decyzji pozwalającej na użytkowanie tego budynku ,która został wydana mimo zgłaszanych przez nich zastrzeżeń .

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy .

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał , że decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta Powiatu O. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego zrealizowanego na działce nr [...] przy ulicy W. w O. .

W związku z tym uznał za prawidłowe stanowisko organu I instancji co do tego , że brak jest podstaw prawnych do prowadzenia przez organ nadzoru budowlanego postępowania w zakresie samowoli budowlanej albowiem przepisy Prawa budowlanego nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Organ nie może prowadzić postępowania ani w trybie art. 61 ani art. 66 tej ustawy , gdyż przepisy te nie mogą mieć zastosowania do pojedynczego stanowiska postojowego w podziemnym garażu . Dotyczą bowiem wyłącznie obiektów budowlanych i nakazy wynikające z tych przepisów mogą mieć zastosowanie wyłącznie do samych obiektów budowlanych . Organ uznał , że roszczenia związane z ewentualnym nie wywiązaniem się z umowy i niemożnością korzystania z miejsca postojowego należą do sądu cywilnego .

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygniecie złożyli R.i J. S. podnosząc , że naruszenie przepisów Prawa budowlanego przez wydzielenie miejsca postojowego nie spełniającego norm szerokości sygnalizowane było przez nich organom nadzoru budowlanego już w lutym 2003 r. Mimo tego wydana została decyzja pozwalająca na użytkowanie .

Podnieśli również , że nie zostali poproszeni na wizję lokalną w dniu [...] września 2003 r. którą przeprowadzono w hali garażowej . Wskazali , że działania organów są dowodem na to , że unikają udzielenia odpowiedzi na pytanie czy założenia projektowe i ich realizacja w części dotyczącej miejsc postojowych w hali garażowej zgodne są z normami określonymi przez przepisy warunków technicznych . Zdaniem skarżących w tym zakresie zostało naruszone Prawo budowlane , albowiem aby zachowane były przepisowe wymiary miejsc postojowych to w hali garażowej powinno być ich 7 a nie 10 jak przewidziano w projekcie .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :

Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja, jak i utrzymana przez nią w mocy decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem art. 105 § 1 kpa, a także art. 7 i 77 § 1 kpa.

Z przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa wynika, iż postępowanie dowodowe jest oparte na zasadzie oficjalności, co oznacza, że organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Tymczasem zgromadzona dokumentacja wskazuje, iż całe postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone pobieżnie .

W związku z pismem małżonków S. do organu nadzoru budowlanego , dotyczącym wydzielenia w hali garażowej miejsc postojowych w sposób odbiegający od warunków pozwolenia na budowę oraz niezgodnie z przepisami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązany był rozpatrzeć sprawę tak w odniesieniu do przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jak i do projektu budowlanego .

Organ powinien wyjaśnić wszystkie okoliczności istotne dla rozpatrzenia sprawy. Dokonać stosownych ustaleń w oparciu o wynik przeprowadzonej wizji, porównać z zapisami zawartymi w projekcie technicznym i w zakresie wymiarów stanowisk postojowych w tej hali garażowej odnieść się do obowiązujących przepisów warunków technicznych.

Organ poprzestał na ustaleniu , że wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę a następnie decyzja o pozwoleniu na użytkowanie . Tymczasem decyzja Starosty Powiatu O. z dnia [...] kwietnia 2003 r. udzielająca pozwolenia na użytkowanie wydana była pod warunkiem wykonania w terminie do [...] lipca 2004 r. określonych robót budowlanych . Poza tym brak jest stwierdzenia prawomocności tej decyzji a z oświadczeń skarżący ( złożonych także na rozprawie wynika , że toczy się w jej przedmiocie postępowanie odwoławcze ).

Funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji pozwalającej na użytkowanie nie wyłącza samo przez się możliwości prowadzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego .

Stosownie do brzmienia art. 105 § 1 kpa "organ administracji państwowej wydaje decyzje o umorzeniu postępowania jedynie wtedy, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe". Z bezprzedmiotowością postępowania mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy w oczywisty sposób organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Jeżeli jednak istnieje pewien stan faktyczny, który podlega kompetencji organów administracji państwowej, to postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek strony bądź z urzędu, winno się toczyć.

Ewentualny brak ustawowej przesłanki uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku nie czynił prowadzonego postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym, lecz oznaczał jedynie bezzasadność żądania strony (vide wyrok NSA z dnia 10 września 2000 r. sygn. akt IV SA 707/00 LEX nr 75546).

Na marginesie dodać trzeba , że organ wypowiedział się o braku możliwości prowadzenia postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej gdy wnioskodawcy małżonkowie S. nie podnosili faktu samowoli ale niezgodność wybudowanej hali garażowej z przepisami technicznymi w zakresie wymiarów miejsc postojowych .

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy , iż na obecnym etapie wyjaśnienia sprawy - nie było podstaw do wydania decyzji w oparciu o art. 105 § 1 kpa.

Sąd uznał, iż niezależnie od znaczenia dyspozycji art. 105 § 1 kpa w niniejszej sprawie nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności faktyczne i prawne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co stanowi naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję.

Ponadto na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt II wyroku, natomiast rozstrzygnięcie o kosztach wydano w oparciu o art. 200 tej ustawy.