Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 741/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej oddala skargę


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku decyzją z dnia [...] sierpnia 2014r., znak: [...] na podstawie art. 154 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej kpa po rozpatrzeniu wniosku z dnia

[...] czerwca 2014r. I. H. i P. H. odmówił zmiany decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w[...] z dnia [...] stycznia 2014r. znak: [...] nakazującej wnioskodawcom rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. 6,65 m x 3,90 m wybudowanego na działce nr geod. [...] w [...] przy ul. [...].

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że pismem z dnia [...] czerwca 2014r. I. H. i P. H. wnieśli o zmianę na podstawie art. 154 kpa decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. Zaznaczył, iż wnioskujący w ww. wniosku nie wskazali dokładnie w jaki sposób miałaby być zmieniona wyżej wskazana decyzja. Z kontekstu pisma wynika, że chodzi wnioskującym o taką zmianę, która spowodowałaby, że nie musieliby rozbierać należącego do nich budynku gospodarczego, albowiem ich zdaniem decyzja organu wojewódzkiego jak i poprzedzająca jej wydanie decyzja organu powiatowego zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania.

Rozpatrując niniejszy wniosek na podstawie art. 154 kpa organ wojewódzki wyjaśnił, że przepisy art. 154 i 155 kpa dotyczą jedynie decyzji wydawanych w takich sprawach, w których istnieje tzw. "luz decyzyjny". Zatem w sytuacji, gdy orzeczenie organu nie jest ściśle związane z przepisami prawa, ale zależy od jego woli i uznania, może on to orzeczenie zmieniać lub uchylać w każdym czasie jeżeli tej zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes stron.

W niniejszej sprawie organ wojewódzki wskazał, że decyzja, której dotyczy wniosek nie jest decyzją, która może być zmieniona lub uchylona na podstawie przepisu art. 154 lub 155 kpa, ponieważ jest to rozstrzygnięcie całkowicie związane

z przepisami prawa. Przepis art. 49b Prawo budowlane z 1994r. na podstawie, którego zapadło orzeczenie w sprawie, w sposób precyzyjny określa procedurę postępowania w sytuacji wybudowania obiektu budowlanego bez wymaganego zgłoszenia. Regulacja ta nie pozostawia organowi miejsca na jakiekolwiek uznanie administracyjne, w sposób jednoznaczny wskazując, jakie orzeczenie organ ma wydać w określonej sytuacji. Skoro to nie organ, ale treść zastosowanego przez niego przepisu prawa ukształtowała rozstrzygnięcie w sprawie, to organ nie ma prawa w sposób sprzeczny z tym przepisem zmieniać decyzji na podstawie art. 154 lub 155 kpa.

Organ wojewódzki podkreślił, że wskazana w przedmiotowym wniosku decyzja ma charakter porządkujący, a mianowicie rozbiórka samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego ma przywrócić stan zgodności z prawem. Zmiana tego rozstrzygnięcia zgodnie z żądaniem wniosku, oznaczałaby przywrócenie stanu niezgodność z prawem, co byłoby niewątpliwie sprzeczne z interesem społecznym.

Na koniec w uzasadnieniu decyzji organ wojewódzki dodał, że okoliczności, które wskazują wnioskodawcy we wniosku tj. niewłaściwe ich zdaniem przeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie, nie stanowią podstawy do zmiany decyzji na podstawie art. 154 lub 155 kpa. Podał, że są to zarzuty merytoryczne, które mogą zostać uwzględnione w postępowaniu sądowo-administracyjnym, gdyż skargę I. H. i P. H. na decyzję z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...] przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł P. H.

Po rozpatrzeniu ww. odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2015r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 kpa pozwala na weryfikację

w trybie nadzwyczajnym decyzji ostatecznej, stanowiąc wyjątek od zasady trwałości wyrażonej w art. 16 kpa. Podkreślił, że w trybie art. 154 kpa nie mogą być uchylane lub zmieniane tzw. decyzje związane, przy wydaniu których przepisy prawa nie pozwalają organom na swobodne uznanie i ta okoliczność powinna być brana pod uwagę w pierwszej kolejności. Interes społeczny lub słuszny interes strony, o których mowa w art. 154 § 1 kpa, może przemawiać za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, tylko w przypadku decyzji uznaniowych, kiedy przy wydawaniu ich organ nie jest ściśle związany przepisami prawa. Zdaniem organu odwoławczego decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego jest decyzją związaną, w związku z czym nie można jej zmienić ani uchylić w trybie art. 154 kpa. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem skarżącego, że we wniosku wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r.

Organ II instancji podał, iż z akt sprawy wynika, że w dniu [...] czerwca 2014r. do GINB wpłynęło pismo P. H. i I. H. z dnia [...] czerwca 2014r. w którym wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. i na podstawie art. 235 kpa w związku z art. 154 kpa wnieśli o jej zmianę podnosząc, iż przemawiają za tym względy rozsądku i ważny ich interes.

W związku z powyższym GINB pismem z dnia [...] lipca 2014r. przekazał powyższe pismo do [...] WINB celem załatwienia zgodnie z właściwością, informując o tym strony.

Pismem z dnia [...] lipca 2014r. [...] WINB zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany własnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2014r. na podstawie art. 154 kpa. Na zawiadomieniu P. H. dokonał adnotacji, że zapoznał się z aktami sprawy, poświadczając ten fakt własnoręcznym podpisem.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r., znak: [...] wniósł P. H. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014r.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) zmianę przez organy orzekające przedmiotu postępowania przez to, że organy nadzoru budowlanego podjęły decyzje w zakresie ich zmiany lub uchylenia (art. 154 § 1 kpa) w sytuacji gdy przedmiotem złożonego wniosku było stwierdzenie nieważności decyzji ( art. 156 § 1 pkt 2 kpa),

2) odstąpienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od przeprowadzenia postępowania administracyjnego wyjaśniającego w zakresie zbadania zakresu i treści wniosku, który spowodował wszczęcie postępowania administracyjnego,

3) wydanie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] skarżonej decyzji w czasie trwania postępowania sądowoadministracyjnego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że przedmiotem postępowania ustalonym przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w [...] i podtrzymanym przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest zmiana lub uchylenie decyzji w trybie art. 154 § 1 kpa w sytuacji, gdy przedmiotem złożonego wniosku było stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Wydanie decyzji innej niż żądana dowodzi zmiany przedmiotu postępowania.

Skarżący podał, że wraz z żoną I. H. formalnym wnioskiem z dnia

[...] czerwca 2014r. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego

o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...] kwietnia 2014r. W ocenie skarżącego

z nieznanych dla niego powodów Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego potraktował pismo jako skargę powszechną wniesioną w trybie art. 235 kpa na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Po przekazaniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

w [...] wydał decyzję niezgodną z treścią wniosku.

Zdaniem skarżącego wydanie rozstrzygnięcia przez organy niezgodnie

z treścią wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne poprzez zmianę przedmiotu sprawy, narusza przepisy postępowania mające wpływ na wynik sprawy.

Skarżący zaznaczył, iż z decyzji organu odwoławczego wynika, że postępowanie zainicjowane zostało skargą powszechną z art. 235 kpa i ze skargi wynika, iż żądanie dotyczy zmiany decyzji na podstawie art. 154 kpa. Są to żądania przeprowadzenia dwu rodzajów postępowań –postępowania skargowego oraz postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego GINB winien był dokonać analizy

i wyważyć, czy w sprawie dać pierwszeństwo postępowaniu skargowemu, czy postępowaniu administracyjnemu. Wskazał, że pierwszeństwo winno mieć postępowanie skargowe z uwagi na treść art. 235 § 1 kpa i rozpatrzenie sprawy

w trybie nieważnościowym, jako postępowaniu dalej idącym. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy odstępując od zbadania i analizy skargi naruszył prawo.

Ponadto skarżący podniósł, iż wydanie decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie w której toczy się postępowanie sądowe jest rażącym naruszeniem prawa, mającym wpływ na jej wynik, bowiem postępowanie sądowe jest postępowaniem konkurencyjnym w stosunku do postępowania administracyjnego. Skarżący zarzucił, iż tego naruszenia nie zauważył organ odwoławczy.

W dniu [...] marca 2016r. wpłynęło uzupełnienie skargi P. H. reprezentowanego przez adw. M. J. w którym wskazano, iż pismem

z dnia [...] czerwca 2014r. skarżący na podstawie art. 235 w zw. z art. 154 kpa wniósł o zmianę nakazu rozbiórki budynku gospodarczego i że jego intencją było sprawdzenie zgodności z prawem wydanego nakazu rozbiórki w trybie nieważnościowym z art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Dalej skarżący podniósł, że wszczęcie postępowania w sprawie, w której z mocy samego prawa, nie mogła zostać wydana decyzja zmieniająca lub uchylająca wcześniej wydaną decyzję, stanowi naruszenie prawa. Narusza bowiem zasadę logicznego stosowania prawa i narusza reguły wykładni funkcjonalnej. Organ nie może wszczynać postępowania, po to by wydać decyzję sprzeczną z żądaniem strony, a do tego sprowadziło się przeprowadzone postępowanie.

Zdaniem skarżącego wbrew stanowisku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zawartym w skarżonej decyzji, pismo z dnia

[...] czerwca 2014r. nie było wnioskiem o zmianę decyzji z dnia [...] kwietnia 2014r. na podstawie art. 154 kpa. Podkreślił, iż z treści wniosku nie wynika aby żądał przeprowadzenia postępowania z art. 154 § 1 kpa.

W ocenie skarżącego skoro złożony wniosek był mało precyzyjny nie zawierał jasno sformułowanego żądania strony, to obowiązkiem organu było wezwanie wnioskodawcy o sprecyzowanie żądania. Wszczęcie postępowania i zakończenie go decyzją niezgodną z wolą wnioskodawcy jest rażącym naruszeniem prawa, bowiem jest arbitralnym działaniem organu. Skarżący podniósł, że organ obowiązku wyjaśnienia sprawy nie dopełnił, jedynie przeprowadził postępowanie i wydał decyzję niezgodną z żądaniem strony. Zatem w ocenie skarżącego organ rażąco naruszył art. 154 § 1 kpa w związku z art. 61 § 1 kpa, bowiem przeprowadził postępowanie

z urzędu w sytuacji , gdy sprawy z art. 154 § 1 kpa wszczyna się z wniosku strony,

a ponadto wydał decyzję w sprawie, która nie była przedmiotem wniosku skarżącego.

W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zarzuty podniesione

w skardze jak i piśmie uzupełniającym Sąd uznał za nieuzasadnione.

Wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] czerwca 2014r. P. H. i I. H. złożyli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo zatytułowane "skarga do GINB" na prawomocną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. i na mocy art. 235 w związku z art. 154 kpa wnosili o jej zmianę ponieważ przemawiają za tym zarówno względy zdrowego rozsądku jak i ważny interes skarżących.

Tym samym organ związany tak sformułowanym podaniem przez wnioskodawców i wskazanym w nim trybem jakim sprawa ma być prowadzona prawidłowo uznał, że żądanie jest oparte na podstawie art. 154 kpa. Właściwie zatem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z wniosku I. i P. H. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji w przedmiocie rozbiórki w trybie art. 154 kpa. Zaznaczyć należy, iż na ww. zawiadomieniu skarżący dokonał adnotacji, że zapoznał się z aktami sprawy, poświadczając ten fakt własnoręcznym podpisem, miał więc świadomość w chwili wszczęcia postępowania w jakim trybie sprawa się toczy. Do dnia wydania decyzji przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia

[...] sierpnia 2014r. skarżący nie kwestionował trybu wszczęcia postępowania.

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014r., znak: [...], którą na podstawie art. 154 kpa odmówił zmiany własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 2014r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję PINB w [...] z dnia [...] stycznia 2014r., znak: [...] nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. 6.65 m x 3,90 m wybudowanego na działce nr geod. [...] w [...] przy ul. [...].

Podstawę prawną kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowił art. 154 § 1 i § 2 kpa, zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Postępowanie prowadzone w tym trybie stanowi jeden z elementów systemu nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego i umożliwia wzruszenie decyzji ostatecznych. O ile wzruszenie decyzji ostatecznej w drodze wznowienia postępowania, czy też stwierdzenia jej nieważności, dotyczy decyzji dotkniętych wadami kwalifikowanymi, tak przepis art. 154 kpa (jak i art. 155 kpa) dotyczy wzruszenia (uchylenia, zmiany) decyzji dotkniętych wadami niekwalifikowanymi oraz decyzji prawidłowych – nie dotkniętych żadnymi wadami. Jednocześnie zaznaczyć trzeba, iż postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 kpa jest postępowaniem, którego przedmiotem - w przeciwieństwie do postępowania głównego - nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia,

a mianowicie, czy w danych okolicznościach sprawy zachodzą przesłanki wymienione w § 1 tego artykułu.

Zauważyć więc raz jeszcze należy, iż zmiana lub uchylenie decyzji na podstawie art. 154 kpa jest możliwe, jeżeli decyzja ta jest decyzją ostateczną, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Dopiero łączne wystąpienie wymienionych przesłanek uprawnia organ do zastosowania ww. art. 154 kpa.

Przy czym, uwzględnienie interesu społecznego lub słusznego interesu strony (a więc jednej z przesłanek, od której zaistnienia uzależnione jest wzruszenie decyzji

w omawianym trybie) może nastąpić tylko w sprawie, której charakter na to pozwala. Wzruszenie decyzji ostatecznej w trybie art. 154 kpa jest w konsekwencji możliwe wyłącznie w sprawach, w których ustawodawca przyznał organom pewną swobodę działania. Natomiast w sytuacjach, gdy ustawodawca w sposób sztywny

i bezwarunkowy, narzuca organom określone rozwiązanie, art. 154 kpa nie znajduje zastosowania. Uchylenie lub zmiana decyzji w omawianym trybie może zajść zatem jedynie wtedy, gdy ustawodawca w przepisie materialnoprawnym przewidzi pewien "luz decyzyjny". Tylko w obszarze tego "luzu decyzyjnego" wzgląd na interes społeczny lub słuszny interes strony może doprowadzić do uchylenia lub zmiany decyzji. Zatem, w trybie art. 154 kpa nie mogą być uchylane lub zmieniane tzw. decyzje związane, tj. przy wydaniu których przepisy prawa nie pozwalają organom na swobodne uznanie. Z decyzją związaną mamy zaś do czynienia wówczas, gdy organ administracji ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie określonej treści, gdy spełnione zostaną wskazane w przepisie prawa przesłanki. O tym, czy dana decyzja jest tzw. decyzją związaną decyduje więc przepis prawa, na podstawie którego decyzja ta została wydana. Przystępując do rozpatrzenia wniosku o uchylenie lub zmianę decyzji w trybie art. 154 kpa, organ administracji publicznej musi więc przede wszystkim ustalić, czy decyzja, której wniosek dotyczy jest decyzją związaną, czy też nie. Jeśli wniosek dotyczy decyzji związanej, to jej zmiana w trybie art. 154 kpa jest już tylko z tej przyczyny niemożliwa i niedopuszczalna. Zbędne jest w takim przypadku dokonywanie przez organ administracji publicznej oceny, czy istnieją wskazane w tym przepisie przesłanki zmiany decyzji, to jest czy strona na podstawie tej decyzji nie nabyła prawo oraz, czy za zmianą lub uchyleniem decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony (por. wyrok NSA z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1693/11, Lex nr 1404618). W konsekwencji, w pełni uprawnione jest stwierdzenie, że w trybie art. 154 kpa nie można wzruszyć każdej decyzji ostatecznej, a jedynie taką, która wydana jest na podstawie przepisu prawa opartego na uznaniu administracyjnym.

Kierując się powyższym, Sąd orzekając w niniejszej sprawie uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zarzuty skargi są nieuzasadnione.

Organy obu instancji orzekając w sprawie i odmawiając zmiany lub uchylenia ww. decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r., uwzględniły charakter kwestionowanej decyzji (będący konsekwencją podstawy materialnoprawnej tego orzeczenia) i prawidłowo w efekcie podniosły, że tryb uregulowany w art. 154 kpa nie może znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie. Ocena ta jest w pełni prawidłowa. Decyzja administracyjna wydana na podstawie art. na podstawie art. 49b ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. –Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.) ma charakter decyzji związanej, a nie uznaniowej, stąd też nie można jej zmienić

w trybie art. 154 kpa.

Wskazać należy, iż przepis art. 49 b ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.

– Prawo budowlane należy traktować jako przepis szczególny sprzeciwiający się uchyleniu lub zmianie na podstawie art. 154 kpa decyzji nakazującej rozbiórkę.

Nie ma znaczenia przy orzekaniu na podstawie art. art. 49 b ust. 3 Prawa budowlanego czy w sprawie występuje słuszny interes strony lub interes społeczny

w rozumieniu art. 154 kpa. Uwzględnienie na podstawie art. 154 kpa wniosku

o uchylenie lub zmianę decyzji nakazującej rozbiórkę ze względu na słuszny interes strony lub interes społeczny prowadziłoby do złagodzenia restrykcyjności przepisu art. 49 b ust. 3 Prawa budowlanego co pozostawałoby w sprzeczności z wolą ustawodawcy.

Podkreślić także należy, że " słuszny interes" to taki, który nie narusza prawa ( nie sankcjonuje stanu niezgodnego z prawem). W przeciwnym wypadku doszłoby do podważenia zasady praworządności rozumianej, jako postępowanie zgodne

z obowiązującymi przepisami, gdyż ewentualna zmiana decyzji rozbiórkowej –

w trybie art. 154 kpa –prowadziłaby w istocie do powrotu do stanu niezgodnego

z prawem.

Konkludując, Sąd podzielił argumentację zawartą w uzasadnieniach wydanych

w sprawie decyzji, iż nie jest możliwa zmiana w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. nakazującej skarżącemu rozbiórkę budynku gospodarczego.

Fakt podjęcia przez organ rozstrzygnięcia w trybie art. 154 kpa, nie stanowi przeszkody do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenia nieważności decyzji.

Odnośnie zarzutu prowadzenia postępowania administracyjnego po wniesieniu skargi na decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki do sądu wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 56 p.p.s.a w razie wniesienia skargi do sądu powszechnego po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

Jak wynika z dołączonych akt administracyjnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2014r. odrzucił skargę z dnia [...] października 2014r. P. H. i I. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. o nakazie rozbiórki, a wyrok ten uprawomocnił się 12 listopada 2014r.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.