Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 171/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marcin Miemiec, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A." sp. jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]. spółka jawna "A." wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.

W uzasadnieniu skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że zapłata określonej w decyzji należności podatkowej mogłaby narazić ją na poważną stratę majątkową, w szczególności mając na uwadze rażące nieprawidłowości w zakresie postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla

Sygn. akt III SA/Wr 171/08

skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, że wnioskodawca ograniczył się jedynie do sformułowania samego żądania wstrzymania wykonania aktu, nie wskazując żadnych okoliczności uzasadniających wniosek. Nie wyjaśniono jaka to znaczna szkoda, czy też trudne do odwrócenia skutki, grożą stronie w wypadku wykonania decyzji, nie przedstawiono również sytuacji majątkowej skarżącej, która miałaby przemawiać za uwzględnieniem wniosku. W aktach sprawy znajdują się co prawda pewne dokumenty wskazujące na kondycję finansową strony, przedstawione przez skarżącą na żądanie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże również one nie uzasadniały uwzględnienia wniosku. Podstawową bowiem przesłanką wstrzymania przez Sąd wykonania zaskarżonego aktu, jest wykazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności zatem, wnioskujący winien wskazać na istnienie jednej z dwu wymienionych przesłanek, a następnie przedstawić dowody potwierdzające taką sytuację. Tymczasem strona skarżąca w żaden sposób nie wykazała spełnienia warunków z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Uniemożliwiło to w konsekwencji rozpoznanie wniosku, bowiem nie pozwolił on Sądowi na zweryfikowanie, czy w sprawie zaistniały podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Należy również podkreślić, że podnoszone w uzasadnieniu wniosku przez stronę ewentualne nieprawidłowości w trakcie postępowania administracyjnego przed organem pierwszej instancji, nie stanowią warunku wstrzymania wykonania aktu. Zarzut ten zmierza w istocie do obalenia orzeczeń organów administracji celnej, tymczasem legalność podjętych decyzji będzie dopiero przedmiotem rozstrzygnięcia sądu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie

Sygn. akt III SA/Wr 171/08

powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego bieżącej sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04.

W związku z powyższym, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot należności.

Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Niemniej jednak godzi się w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącą, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię.