Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 180/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku "A" sp. z o.o., z siedzibą w K., o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2012 r., nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podając w oświadczeniu o stanie majątkowym, że jej kapitał zakładowy wynosi 50 000 zł, wartość środków trwałych 269 963,94 zł, a za ostatni rok obrotowy spółka odnotowała stratę w wysokości 780 691,91 zł. W przedmiotowym oświadczeniu stwierdzono również, że spółka nie posiada środków finansowych w banku, gdyż konta bankowe spółki zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym.

W załączniku, do złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia podkreślono, że zła kondycja finansowa spółki jest wynikiem powodzi z 2010 r., w związku z wystąpieniem której poniosła ona znaczne straty materialne.

Wraz z pismem procesowym z dnia 3 kwietnia 2012 r. skarżąca przedłożyła między innymi: kopie deklaracji składanych na poczet podatku od towarów i usług, za okres od grudnia 2012 r. do lutego 2013 r., z których wynika, że spółka nie dokonywała w tym czasie sprzedaży towarów i usług, nabywała zaś towary i usługi za kwoty:224 zł, 936 zł i 300 zł, kopie zeznania podatkowego CIT-8 za 2011 r., zgodnie z którym osiągnęła ona w tym roku podatkowym przychód w wysokości 553 900,18 zł, a także informację dodatkową do bilansu zysków i strat za rok 2011.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 85 639 zł, a wpis od skargi 1713 zł.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, w zakresie częściowym, może nastąpić, gdy wykaże ona że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Jak wynika z powołanego wyżej przepisu, przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę braku możliwości wyłożenie środków niezbędnych na pokrycie tychże kosztów, gdyż tylko wówczas sąd, czy też rozpoznający wniosek referendarz, będzie mógł, działając w ramach przyznanego z mocy ustawy uznania, wniosek ten uwzględni. Tak więc wykazanie braku środków jest warunkiem niezbędnym do uzyskania ulgi w postaci prawa pomocy, nie kreuje jednakże po stronie wnioskodawcy swoistego rodzaju roszczenia o jego przyznanie.

W niniejszej sprawie, na podstawie złożonego przez skarżącą spółkę oświadczenia i dokumentów źródłowych nie sposób stwierdzić, że nie ma ona możliwości wyłożenia środków niezbędnych na pokrycie kosztów sądowych, gdyż wartość pozostających w jej dyspozycji środków trwałych, jak również wartość kapitału zakładowego wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie.

Co prawda, aktualna kondycja finansowa spółki nie jest najlepsza, jednakże jest ona osobą prawną – spółką prawa handlowego, powołaną celem prowadzenia działalności gospodarczej, a więc w celu zarobkowym, nastawionym na przynoszenie zysków swoim udziałowcom, w tej więc sytuacji, w której ich wolą jest dalsze podtrzymywanie bytu prawnego spółki oraz jej funkcjonowania w obrocie gospodarczym, winni oni uzupełnić ewentualne niedobory środków niezbędnych na pokrycie jej uzasadnionych wydatków, do których należy zaliczyć także wydatki związane z toczącymi się postępowaniami sądowymi. Brak jest bowiem racjonalnego uzasadnienia dla przerzucania tych kosztów na podatników, poprzez ich pokrycie ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., w związku art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.