Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 975/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 180, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Jarmasz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 374/11 odrzucające skargę W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec i grudzień 2004 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 374/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.),odrzucił skargę W. K. (dalej Strona lub Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 25 listopada 2009 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec i grudzień 2004 r.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż decyzja została Skarżącemu doręczona w dniu 29 listopada 2010 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 grudnia 2010 r., natomiast skargę złożono 30 grudnia 2010 r., tj. z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której wniósł o uchylenie postanowienia i rozpatrzenie wniesionej skargi, jako złożonej w obowiązującym terminie, zasądzenie kosztów postępowania w sprawie na rzecz Skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Art. 176 p.p.s.a. wprowadził dwa rodzaje wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i art. 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj sądu; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; podpis jej autora; wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi kasacyjnej winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd, skarżonym orzeczeniem, przepisy prawa materialnego podając na czym polegała ich błędna wykładnia czy niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, zdaniem Skarżącej, wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie danego przepisu. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej skardze kasacyjnej pełnomocnik Skarżącej istotnie zawarł wniosek o jego uchylenie i rozpatrzenie wniesionej skargi jako złożonej w obowiązującym terminie oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Jednakże w skardze kasacyjnej pełnomocnik nie wskazał w jakim zakresie zaskarża postanowienie oraz nie wskazał żadnego przepisu prawa procesowego czy materialnego, którego naruszenia, jego zdaniem, dopuścił się Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że prawidłowe wskazanie podstaw kasacji jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, właściwym tylko dla niej. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami wyznaczonymi tymże środkiem zaskarżenia. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia danej podstawy kasacyjnej. Z powyższego wynika, że brak niezbędnych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, takich jak prawidłowe wskazanie jej podstaw, uniemożliwia jej rozpoznanie. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków.

Naczelny Sąd Administracyjny zwraca również uwagę na fakt wadliwego sformułowania wniosku skargi kasacyjnej, tj, żądania uchylenia zaskarżonego postanowienia i rozpoznania skargi, jako złożonej w obowiązującym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest bowiem władny do rozpoznawania skargi jako sąd pierwszoinstancyjny, o czym świadczy art. 15 p.p.s.a. Wziąwszy to pod uwagę należy stwierdzić, że jednym możliwym rozstrzygnięciem mogącym zapaść w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej w tej sprawie byłoby postanowienie o uchyleniu zaskarżonego orzeczenia.

Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika Skarżącej w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek z art. 174 i art. 176 p.p.s.a.i i stosownie do art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 178 powołanej wyżej ustawy należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.