Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 50/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 175 poz 1362
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz, Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska, Sędzia del. do NSA Jerzy Solarski (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza W. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem W. a Prezydentem Miasta M. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Z. G. w sprawie udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego na żywność i środki czystości postanawia: wskazać Prezydenta Miasta M. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku.


UZASADNIENIE

Dyrektor Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., działający z upoważnienia Burmistrza W., wnioskiem z dnia [...] marca 2011 r. (data wpływu: 1 kwietnia 2011 r.), na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego między Burmistrzem W. a Prezydentem Miasta M., w sprawie rozpatrzenia podania Z. G., zam. gmina W., przebywającego na terenie gminy M., o udzielenie pomocy

w formie zasiłku celowego na zakup żywności i środków czystości, poprzez wskazanie Prezydenta Miasta M., jako właściwego do załatwienia sprawy.

W uzasadnieniu wskazano, że organ pomocy społecznej w M., uznając się niewłaściwym, przekazał komplet dokumentów Z. G. wraz z wnioskiem o przyznanie zasiłku celowego. Z dokumentacji będącej w dyspozycji MGOPS w W. wynika, że decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. przyznano Z. G., zameldowanemu na pobyt czasowy J. gm. W., zasiłek celowy w wysokości [...] zł. W styczniu 2011 r. Z. G. zmienił miejsce zamieszkania wyprowadzając się do M. i od tego czasu nie przebywa na terenie Gminy, nie kontaktuje się też z pracownikiem socjalnym Ośrodka. W wyniku niestawiennictwa, celem potwierdzenia gotowości do podjęcia zatrudnienia, został wyrejestrowany z PUP w S. Z kolei z dokumentacji nadesłanej z M. wynika, że Z. G. wynajął mieszkanie przy ul. [...]. Powyższy adres w M. został przez wnioskodawcę wskazany w protokole sporządzonym na okoliczność ustnego wniesienia podania do MOPS w M., jako adres zamieszkania. Fakt wynajęcia tego lokalu na czas nieokreślony został potwierdzony oświadczeniem Z. G. złożonym w obecności pracownika socjalnego tego Ośrodka w dniu [...] stycznia 2011 r. podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego. Wnioskodawca oświadczył również, że jest w trakcie załatwiania pobytu czasowego w M. oraz pracy. W sporządzonej w sprawie dokumentacji adres, pod jakim wcześniej przebywał na terenie Gminy W., został wskazany jako adres pobytu czasowego. W wywiadzie środowiskowym sporządzonym przez pracownika MOPS w M., w kontekście zapisów ustawy o pomocy społecznej brak jest logicznej interpretacji kwestii zamieszkania i pobytu Z. G. Sprawy z zakresu pomocy społecznej rozpatrywane są wg miejsca zamieszkania osoby zwracającej się o udzielenie wsparcia (zgodnie z art. 101 ups właściwość miejscową gminy ustala się wg miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie). Definiując "miejsce zamieszania" należy się posłużyć zapisami prawa cywilnego; zgodnie z art. 25 Kc miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Gmina W. jest gminą, w której Z. G. posiada ostatni adres zameldowania. Jednak z dokumentów wynika, że wnioskodawca od stycznia 2011 r. zamieszkuje w M., z zamiarem stałego pobytu. Ponieważ koncentruje tam swoje sprawy bytowe, wobec tego to Miasto M. jest zobowiązane do udzielenia pomocy zgodnie z ups. Uzasadnia to rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego poprzez wskazanie Prezydenta Miasta M., jako organu właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

organem właściwym do załatwienia sprawy z wniosku Z. G. jest Prezydent Miasta M.

Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 K.p.a., sądy administracyjne rozpoznają, spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny (spór o właściwość), o którym mowa we wskazanym przepisie, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał między Burmistrzem W. a Prezydentem Miasta M., w sprawie rozpatrzenia podania Z. G. o udzielenie pomocy

w formie zasiłku celowego na zakup żywności i środków czystości.

Właściwość organu w tego rodzaju sprawach uregulowana została w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej /tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, ze zm., zwanej dalej u.p.s./. Zgodnie z tym przepisem, właściwość miejscową gminy zobowiązanej do rozpoznania sprawy dotyczącej świadczenia z pomocy społecznej ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, przy czym ustawa o pomocy społecznej nie definiuje pojęcia "miejsce zamieszkania". Oznacza to, że "miejsce zamieszkania" należy rozumieć zgodnie z ogólną definicją tego terminu, zawartą w przepisach kodeksu cywilnego, który w art. 25 stanowi, że miejscem zamieszkania osoby jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się przy tym, że miejscem pobytu stałego jest to, w którym koncentrują się czynności życiowe danej osoby, bez względu na adres zameldowania. Czynność zameldowania jedynie potwierdza fakt zamieszkania, nie jest zaś przesłanką, od której uzależnia się zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem /zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. I OW 5/10, LEX 619729, z dnia 14 kwietnia 2009 r. sygn. I OW 23/09, LEX 574260 czy tez z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. I OW 164/08, LEX 518246/.

Z akt sprawy wynika, że od stycznia 2011 r. tak rozumianym miejscem zamieszkania Z. G. są M. W miejscowości tej wnioskodawca wynajął mieszkanie przy ul. [...] i adres ten, jako adres zamieszkania, wskazał w protokole sporządzonym na okoliczność ustnego wniesienia podania do MOPS w M. Wnioskodawca oświadczył również, że jest w trakcie załatwiania pobytu czasowego w M. oraz pracy. Koncentrację czynności życiowych w M. potwierdza również fakt, że Z. G. nie zgłosił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. celem potwierdzenia gotowości do podjęcia zatrudnienia i z tego powodu został wyrejestrowany przez ten Urząd. Wszystko to prowadzi do wniosku, że M. stanowią centrum życiowe wnioskodawcy, a więc są miejscem zamieszkania w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.p.s.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a. orzekł, że organem właściwym do załatwienia sprawy z wniosku Z. G. jest Prezydent Miasta M.