Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 22/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 1 i ust. 2, art. 50, art. 53 ust. 1, art. 57;
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 106 par. 3;
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak (spr.), Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2020 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. w K. na informację Zarządu Województwa Ś z dnia (...) nr (...) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę


UZASADNIENIE

"I." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z K. (Spółka), reprezentowana przez T. J., pismem z (...) nr (...), została poinformowana, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu nr (...) pn. "Koncepcja efektywnego zagospodarowania Biomasy" złożony w ramach naboru nr RPSW.02.05.00-IZ.00-26-255/19 dla Działania 2.5 Wsparcie inwestycje dla sektora MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014 - 2020, został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium B2. Dopuszczające sektorowe nr 1 pn. Czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej?

W ocenie Komisji oceniającej projekt (KOP) przedsięwzięcie polegające na produkcji pelletu premium o zgodnościach z normami: ENplusA1pIus i DINplus nie jest innowacją na skalę województwa świętokrzyskiego w okresie nie dłuższym niż 3 lata poprzedzające dzień ogłoszenia naboru. Na terenie województwa co najmniej, dwóch producentów produkuje pellet klasy premium mający bardzo dobre charakterystyki, posiadający oba wyżej wskazane certyfikaty. Zaznaczyła, że na chwilę obecną wnioskodawca nie posiada jeszcze żadnego z wymienionych certyfikatów. To, że jest to pellet typu premium, mimo posiadanych przez niego wysokich parametrów, wnioskodawca potwierdza w załączonej opinii

o innowacyjności z (...) sporządzonej przez Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska Centrum Zrównoważonego Rozwoju i Poszanowania Energii AGH w M. W związku z tym oznakowanie gotowego produktu będzie takie samo jak u konkurencji. Produkcja pelletu z trocin uzyskanych w procesie obróbki okorowanego drewna nie jest niczym nowym. Konsumenci dokonując decyzji o wyborze produktu do spalania (pellet brykiet) zwracają uwagę na kaloryczność, czystość produktu - brak niepożądanych dodatków. Natomiast zawartość popiołu na poziomie zgodnym z zaostrzoną normą poniżej 0,5% a nawet poniżej 3,6% (bo taką informacje zamieszczają producenci na opakowaniach), a jest to główna cecha która wyróżnia produkt wnioskodawcy (zawartość popiołu 0,2%), nie ma istotnego wpływu na decyzje konsumentów ze względu na nikłe różnice w objętości odpadu jakim jest popiół. W związku z powyższym w opisanym kryterium projekt otrzymał ocenę negatywną i stosownie do § 14 ust. 8 Regulaminu Konkursu został odrzucony.

Na powyższą informację wnioskodawca złożył do Instytucji Zarządzającej (IZ, Zarząd) protest, w którym nie zgodził się z oceną kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1. Wniósł o uznanie protestu i skierowanie wniosku do ponownej oceny. W ocenie wnioskodawcy KOP nie wzięła pod uwagę wszystkich cech pelletu, które w jego ocenie przemawiają za innowacyjnością tego produktu. Argumenty na powyższe twierdzenie znajdujące się w dokumentach dołączonych do wniosku: Opinii o innowacyjności wykonanej przez Akademię Górniczo-Hutniczą

im. S. Staszica w K. oraz wynikach prac badawczo-rozwojowych wykonanych przez Laboratorium Technologii Produkcji i Oceny Jakości Biopaliw, nie zostały uwzględnione przy ocenie wniosku. Ponadto beneficjent dołączył do protestu stanowisko naukowców Uniwersytetu Przyrodniczego w K., jako koronny

w jego opinii, powód powtórnej weryfikacji wniosku. Wnioskodawca podniósł, że KOP dokonując oceny innowacyjności pelletu bazował jedynie na zawartości popiołu, nie biorąc pod uwagę pozostałych kluczowych parametrów jakościowych np. wytrzymałości mechanicznej. Dodatkowo zarzucił, że zawartość popiołu na poziomie 0,5-3,6% nie stanowiła kryterium wyboru przez konsumentów według oceny KOP. Zarzucił nadto pominięcie kolejnego waloru produktu - produkcja z tego samego surowca pelletu ściółkowego o zwiększonej higienizacji poprzez proces ozonowania oraz zawierającego związek organiczny, który w kontakcie z cieczą (odchody, mocz) powoduje zbrylanie pelletów, co umożliwia wykorzystanie pelletu jako nawozu organicznego. Zdaniem strony KOP nie zauważyła produkcji pelletu ściółkowego jako uzupełnienie produkcji pelletu energetycznego, co daje gwarancję utrzymania produkcji przez cały rok nawet w sezonie nie grzewczym, gdy popyt na pellet opałowy spadnie. Kolejnym istotnym elementem technologii produkcji pelletu, pominiętym przez KOP w ocenie merytorycznej, jest wykorzystanie do dystrybucji pelletu ekologicznych opakowań papierowych, co jest zgodne z trendem związanym z ograniczaniem wykorzystywania opakowań z tworzyw sztucznych.

Instytucja Zarządzająca nie uwzględniła protestu, o czym poinformowała stronę w piśmie z (...) nr (...). W ocenie IZ KOP wzięła pod uwagę wszystkie istotne parametry pelletu. IZ po ponownym przeanalizowaniu dokumentów stwierdziła brak znaczących zmian we właściwościach czy zastosowaniu pelletu, jaki planuje produkować wnioskodawca, które wskazywałoby jednoznacznie na innowacyjność produktu czy procesu jego wytwarzania.

Odnośnie zawartości popiołu w pellecie IZ porównała, wskazując szczegółowe parametry jak kształtuje się zawartość popiołu wśród producentów pelletu posiadających siedzibę na terenie województwa świętokrzyskiego (B., T. O.) oraz w firmie I. i stwierdziła, że różnice w zawartości tego parametru nie są znaczące. Ponadto, popiół powstały po spaleniu pelletu można wykorzystać jako nawóz do trawnika lub ogródka (naturalny nawóz ogrodniczy) więc nie trzeba go utylizować. Według danych na rynku dla domu jednorodzinnego wystarczy 2 razy

w roku opróżnić pojemnik z popiołem. IZ wzięła pod uwagę walory i założenia programów ochrony środowiska naturalnego, ale z przedstawionych danych wynika, że planowana produkcja pelletu przez wnioskodawcę nie wpłynie znacząco na poprawę tych walorów przy nieznacznych różnicach w zawartości popiołu pomiędzy poszczególnymi producentami.

Instytucja Zarządzająca dokonała ponadto podobnego porównania w zakresie parametru "wytrzymałość mechaniczna". Nie podzieliła opinii wnioskodawcy jakoby wytrzymałość mechaniczna produktu przez niego wytwarzanego miała świadczyć

o jego innowacyjności. Instytucja Zarządzająca nadto przyznała, że zastosowany proces technologii produkcji dwóch pelletów (pellet ściółkowy) uzupełniających się stanowi dobry pomysł organizacyjny i daje gwarancję stałej produkcji oraz wychodzi naprzeciw oczekiwaniom różnych odbiorców końcowych. Jednocześnie zauważyła, że na rynku występują producenci obu rodzajów pelletu, a produkcja jakościowego, pozbawionego zanieczyszczeń mineralnych produktu poprzez obróbkę korowania pelletu nie jest niczym nowym.

W kwestii opakowań IZ stanęła natomiast na stanowisku, że owszem zastosowanie opakowań papierowych wpisuje się w Europejską strategię na rzecz ochrony naszej planety, która zakłada ograniczenia stosowania tworzyw sztucznych jednakże to rozwiązanie nie jest niczym nowym. Zgodnie z planami, do roku 2030 wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych na rynku UE będą nadawać się do recyklingu, zmniejszy się zużycie tworzyw sztucznych jednorazowego użytku,

a ponadto zostaną wprowadzone ograniczenia dotyczące celowego stosowania mikrodrobin plastiku.

Instytucja Zarządzająca zaznaczyła, że w ramach niniejszego konkursu wsparcie kierowane jest dla projektów charakteryzujących się wysokim poziomem innowacyjności oraz zakładających znaczący wzrost zatrudnienia. Innowacja produktowa to wprowadzenie po raz pierwszy na rynek wyrobu lub usługi lub znaczące udoskonalenie w zakresie ich cech lub zastosowań. Do tego można zaliczyć znaczące udoskonalenie pod względem specyfikacji technicznych, komponentów i materiałów oraz innych zmian zapewniających lepsze działanie tych produktów oraz wpływające na ich cechy funkcjonalne czy użytkowe. Zdaniem IZ nie można było uznać, że proponowany przez wnioskodawcę produkt posiada wymienione cechy produktu innowacyjnego, dlatego też IZ podtrzymała w tym zakresie stanowisko KOP.

Na powyższe rozstrzygnięcie Zarządu Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi i orzeczenie, że ocena merytoryczna - dopuszczająca projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuciła naruszenie:

- art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezzasadnym uznaniu projektu skarżącej, za niespełniającego kryterium sektorowego B2 nr 1, co w konsekwencji skutkowało brakiem otrzymania wsparcia finansowego w ramach konkursu, co z kolei było wynikiem niewłaściwej wykładni kryteriów wyboru projektów i stanowiło naruszenie nakazu przeprowadzania procesu wyboru projektów kwalifikujących się do wsparcia finansowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny;

- art. 8 k.p.a. w zw. § 6 część III. Ocena merytoryczna Regulaminu naboru, poprzez nieuprawnione i zupełnie dowolne przeprowadzenie oceny merytorycznej - dopuszczającej z pominięciem kluczowych dla jej wyników informacji przedstawionych we wniosku oraz w załącznikach;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania

i rozpatrzenia materiału dowodowego w niniejszej sprawie, a tym samym niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a co za tym idzie bezpodstawne uznanie za niespełnione kryterium dopuszczające sektorowe, skutkujące odmową przyznania dofinansowania;

- art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 107 § 3 k.p.a. w związku z § 14 Regulaminu poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu, zrozumienie tych motywów, a w szczególności ustosunkowanie się do nich

w rzeczowy i wyczerpujący sposób;

- art. 58 ust. 4 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez podtrzymanie decyzji

o negatywnym wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu, podczas gdy istniały podstawy do zmiany podjętego rozstrzygnięcia.

Uzasadniając zarzuty skarżąca podniosła, że ocena projektu odnosi się tylko

i wyłącznie do jednej cechy nowego produktu, spośród kilku wymienionych

w projekcie, tj. do zawartości popiołu. Pozostałe cechy nowego produktu, świadczące o jego innowacyjności, zostały pominięte. Skarżąca załączyła dwa niezależne eksperckie opracowania, pochodzące z renomowanych ośrodków naukowych, będących efektem pracy dwóch niezależnych zespołów badawczo-naukowych,

z których wynika wprost wieloaspektowa innowacyjność produktu planowanego do wdrożenia w wyniku realizacji projektu. Wskazanie przez oceniających, bardzo dyskusyjnie zdaniem skarżącej, na fakt, że zawartość popiołu w pellecie na poziomie 0,5-3,6% nie stanowi kryterium wyboru przez klientów, nie pokrywa się ze stwierdzonymi obecnymi preferencjami konsumentów i promowaną świadomością społecznego udziału w ochronie środowiska naturalnego. Dlatego też, w ocenie skarżącej, jest nieuzasadnione twierdzenie o małej innowacyjności produktowej

w znaczeniu zawartości popiołu w pelletach dedykowanych szczególnie na prokonsumencko wrażliwe rynki detaliczne.

Dodatkowo skarżąca zwróciła uwagę na pominięte całkowicie w ocenie merytorycznej: zwiększoną długość pelletu a co za tym idzie podwyższoną wytrzymałość mechaniczną na poziomie 98,7%; produkcję w oparciu o ten sam surowiec pelletu ściółkowego, który w procesie technologicznym poddany zostanie obróbce ozonem celem zwiększenia higienizacji; pakowanie pelletu w ekologiczne torby papierowe typu Splash Bag w procesie opartym o automaty pakujące. Nadto, co zostało również pominięte, proponowane przedsięwzięcie, posiada cechy innowacyjne w zakresie procesu produkcji, ponieważ umożliwia produkcję zarówno pelletu energetycznego jaki i ściółkowego.

Skarżąca podniosła, że wbrew twierdzeniom organu mała zawartość popiołu

w produkcie wnioskodawcy jest bardzo istotnym argumentem predestynującym wybór konsumentów. W materiałach promocyjnych producentów i sprzedawców pelletu, zawartość popiołu jest wykazywana jako jeden z trzech głównych parametrów jakościowych pelletu (dwa pozostałe parametry to kaloryczność

i wilgotność). Stąd stwierdzenie IZ o braku istotnego wpływu na decyzję konsumentów jest stwierdzeniem błędnym lub wynikającym z niezrozumienia problemu ochrony środowiska. Pellet, poprzez niższą zawartość popiołu, pozwoli na zmniejszenie emisji szkodliwych czynników do powietrza oraz redukcję odpadów

w postaci popiołu. Wnioskodawca uzyska parametry pelletu, których nie oferuje żaden producent w Europie, co jak najbardziej świadczy o innowacyjności produktowej. Zmniejszenie ilości popiołu w stosunku do pelletu o najlepszych parametrach dostępnych na rynku o około 44% i w porównaniu do normy o około 70% zdecydowanie świadczy o znaczącej modyfikacji produktu i zgodnie

z Podręcznikiem Oslo oraz wprowadzeniem innowacji produktowej. Biorąc pod uwagę dokumenty europejskie i krajowe odnoszące się do ochrony środowiska, wykorzystania OZE i efektywności energetycznej, niezrozumiałym jest bagatelizowanie przez IZ wymiernego wpływu na zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko produktu wnioskodawcy w stosunku do produktów dostępnych na rynku.

Skarżąca podniosła nadto, że KOP w rozstrzygnięciu zamieściła informację, że wnioskodawca nie spełnił wymagań dwóch kryteriów dopuszczających ogólnych (B1), co nie ma potwierdzenia w uzasadnieniu jak również w wynikach oceny.

W opinii strony jest to dowód na przeprowadzenie oceny merytorycznej w sposób niedbały i bez należytej staranności.

Strona zwróciła uwagę, że do protestu załączyła kolejne opracowanie eksperckie, które podtrzymuje opinię o innowacyjności produktowej w skali ponad krajowej. Jego autorzy podtrzymali stanowisko, że oceniany wniosek charakteryzuje się innowacyjnością produktową i procesową na skalę co najmniej europejską. Skarżąca zauważyła przy tym, że zagadnienie innowacyjności procesowej zostało całkowicie pominięte przez oceniających.

Skarżąca zarzuciła ponadto, że IZ w odpowiedzi na protest nie wykazała, że wskazane w jej piśmie parametry dla pelletu firm B. i O. są stosowane dłużej niż 3 lata poprzedzające dzień ogłoszenia naboru, na konieczność czego wyraźnie wskazywała definicja kryterium B2. Firmy przywołane przez oceniających nie posiadają w swojej ofercie produktu o właściwościach lepszych lub chociażby równych w stosunku do proponowanych przez skarżącą, co zresztą organ przyznał jednoznacznie w swoich pismach. W ocenie skarżącej już sam ten fakt powinien być wystarczającym argumentem przemawiającym za spełnieniem kryterium B2.

Strona podniosła dodatkowo, że została wezwana przez IZ do uzupełnienia jednego braku merytorycznego a mianowicie: umowy Spółki. W ocenie skarżącej skoro jedynym stwierdzonym brakiem był brak umowy spółki, należy domniemywać, że kwestia innowacyjności produktowej nie pozostawiała wątpliwości oceniających na tym etapie oceny. Dlatego ostateczne rozstrzygnięcie, podważające stopień innowacyjności i redukujący go do poziomu w skali mniejszej niż wojewódzka, pomimo dwóch niezależnych opinii eksperckich wybitnych ośrodków naukowych, nie może znaleźć uzasadnienia.

W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko zawarte

w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i wniósł o oddalenie skargi. Odpowiadając na zarzut przeprowadzenia oceny w sposób niedbały przez stwierdzenie o niespełnieniu przez skarżącą dwóch kryteriów wskazał, że

w przedmiotowym piśmie doszło do błędu pisarskiego, który należy traktować jako oczywistą omyłkę pisarską, nie mającą wpływu na wynik oceny. Powyższe nie jest natomiast dowodem na niedbałość i nienależytą staranność dokonanej oceny.

Na rozprawie 26 maja 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniósł

o przeprowadzenie dowodu z odpisu faktur na okoliczność poniesienia kosztów przez Spółkę za sporządzenie opinii w zakresie innowacyjności produktów w związku

z zarzutem IZ, co do rzetelności opinii załączonej przez stronę do dokumentów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U.2019.2325 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2016.217), dalej jako "ustawa wdrożeniowa".

Należy zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego jest ograniczona

i powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy odpowiada definicji kryteriów wynikających z regulaminu. Dotyczy zatem oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów co wynika z art. 37 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 44 ust. 1, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 ustawy wdrożeniowej. Kryteria wyboru projektów, muszą być przejrzyste, niedyskryminacyjne i zapewniać możliwość ich wyboru wpisujących się

w cele odpowiednich priorytetów programów operacyjnych.

Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.02.05.00-IZ.00-26-255/19 w ramach Osi Priorytetowej 2 – Konkurencyjna gospodarka Działania 2.5 Wsparcie inwestycje dla sektora MŚP RPOWŚ na lata 2014 – 2020 (Regulamin), uchwalonego przez Zarząd, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie projekt poddawany jest ocenie formalnej oraz dwuetapowej ocenie merytorycznej.

Procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu informacji z (...), że projekt nr (...) pn. "Koncepcja efektywnego zagospodarowania Biomasy", został odrzucony, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna kontrola przez Sąd zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Spór w sprawie sprowadza się do tego, czy ocena projektu skarżącej dokonana przez organ w zakresie kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1: Czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej, została dokonana w sposób rzetelny.

W ocenie organu przedsięwzięcie, którego dotyczy projekt, polegające na produkcji pelletu nie jest innowacją na skalę województwa świętokrzyskiego

w okresie nie dłuższym niż 3 lata poprzedzające dzień ogłoszenia naboru. Organ stwierdził m.in., że na terenie województwa co najmniej dwóch producentów produkuje pellet premium posiadający takie same certyfikaty jak pellet produkowany przez skarżącego. Jednocześnie stwierdził brak znaczących zmian we właściwościach czy zastosowaniu, pelletu jaki planuje produkować skarżąca, które wskazywałyby jednoznacznie na innowacyjność produktu czy procesu jego wytwarzania.

Zdaniem skarżącej natomiast przeprowadzona przez organ ocena spornego kryterium jest nierzetelna. W ocenie Spółki innowacyjność projektu w sposób niewątpliwy potwierdzają dołączone do wniosku dokumenty: opinia o innowacyjności wykonana przez Akademię Górniczo-Hutniczą im. S. Staszica w K. oraz wyniki prac badawczo-rozwojowych wykonanych przez Laboratorium Technologii Produkcji i Oceny Jakości Biopaliw, a także dołączone do protestu stanowisko naukowców Uniwersytetu Przyrodniczego w K.

Odniesienie się do kwestii spornej wymaga przywołania definicji spornego kryterium, zawartej w załączniku nr 7 do Regulaminu - Kryteria wyboru projektów. Zgodnie z tą definicją ocenie podlega, czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej. Nie jest możliwe dofinansowanie projektów, których efektem jest wyłącznie wdrożenie rozwiązania stanowiącego innowację marketingową lub organizacyjną. Do oceny kryterium przyjmuje się definicję innowacji określoną

w podręczniku OECD Podręcznik Oslo zgodnie, z którą przez innowację należy rozumieć wprowadzenie do praktyki w gospodarce nowego lub znacząco ulepszonego rozwiązania w odniesieniu do produktu (towaru lub usługi), procesu, marketingu lub organizacji. Zgodnie z ww. definicją można rozróżnić:

- innowację produktową - oznaczającą wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyk lub przeznaczenia;

- innowację procesową - oznaczającą wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy;

- innowację marketingową - oznaczającą zastosowanie nowej metody marketingowej obejmującej znaczące zmiany w wyglądzie produktu, jego opakowaniu, pozycjonowaniu, promocji, polityce cenowej lub modelu biznesowym, wynikającej

z nowej strategii marketingowej przedsiębiorstwa;

- innowację organizacyjną - polegającą na zastosowaniu w przedsiębiorstwie nowej metody organizacji jego działalności biznesowej, nowej organizacji miejsc pracy lub nowej organizacji relacji zewnętrznych.

Dodatkowym efektem projektu może być wprowadzenie nowych rozwiązań organizacyjnych lub nowych rozwiązań marketingowych prowadzących do poprawy produktywności i efektywności przedsiębiorstwa.

Wspierane będą projekty obejmujące wprowadzenie na rynek produktu/usługi lub procesu, innowacyjnego co najmniej w skali województwa. Należy przez to rozumieć, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu może być stosowana w województwie nie dłużej niż 3 lata poprzedzające dzień ogłoszenia naboru.

Weryfikacja nastąpi w oparciu o zapisy wniosku o dofinansowanie oraz dodatkowych dokumentów i danych potwierdzających innowacyjność projektu (np. dokumenty patentowe, publikacje naukowe, dostępne badania, wynik przeszukiwania baz danych, literatura fachowa, opinia o innowacyjności). Z przedstawionych dokumentów musi jednoznacznie wynikać, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu nie jest stosowana w województwa dłużej niż 3 lata poprzedzające dzień ogłoszenia naboru. Stosownie do § 14 ust. 8 Regulaminu niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów dopuszczających powoduje odrzucenie projektu.

Mając na uwadze powyższe zapisy Regulaminu Sąd stwierdza, że ocena kryterium dokonana przez organ, wbrew twierdzeniom skarżącej, została dokonana prawidłowo i nie uchybia generalnym formułom postępowania, w szczególności nie doszło do uchybienia normom zawartym w art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej.

W kontekście zarzutów skargi wymaga przypomnienia, że z treści art. 50 ustawy wdrożeniowej wynika, iż do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Przepisy tego kodeksu nie mogły zatem zostać w sprawie naruszone, co zarzuca skarga. Brak stosowania w przedmiotowym postępowaniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego ma tę konsekwencję, że nie pozostaje bez wpływu na zakres postępowania ("wyjaśniającego") prowadzonego w sprawie oceny wniosku. Ogranicza się on, jak wyżej wskazano, do oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów, co wynika z art. 37 ust. 2 w zw. z art. 44 ust. 1, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 ustawy wdrożeniowej. Wobec tego, że z przywołanej regulacji wprost i jednoznacznie wynika, że przedmiotem postępowania regulowanego przywołaną ustawą wdrożeniową jest ocena projektu, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących – w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu – przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może więc wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów nie wynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Wiodące znaczenie mają w nim zasady szybkości i efektywności instrumentów dystrybucji środków pomocowych adresowanych do podmiotów ubiegających się o dofinansowanie projektowanych przedsięwzięć. Skoro więc warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających

z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący

o przyznanie wsparcia – a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia – jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Stąd też, całość dokumentacji przedkładanej do konkursu musi być spójna i dotyczyć tego samego zamierzenia, pierwotnie scharakteryzowanego we wniosku i dlatego właśnie wykluczona jest możliwość wprowadzenia do projektu jakichkolwiek modyfikacji w toku oceny, z wyjątkiem tych wynikających wprost

z wezwania właściwej instytucji.

W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że zgłoszony projekt spełnia sporne kryterium, a dokumentacja przedłożona przez skarżącą zawierała sprzeczności. W biznes planie Spółka eksponowała bowiem cechy pelletu przede wszystkim jako innowacyjnego produktu. Wydaje się to spójne z całą koncepcją projektu, która miała dotyczyć produkcji pelletu właśnie jako innowacyjnego produktu. O tym, że mający być produkowany przez wnioskodawcę pellet będzie produktem innowacyjnym, według zapisów biznes planu, miał świadczyć fakt, że

z tego samego surowca – pelletu energetycznego, dodatkowo będzie produkowany pellet ściółkowy. Dopiero w proteście okoliczność ta została przez wnioskującą zakwalifikowana jako świadcząca o innowacyjność procesowej, co stanowiło pretekst do sformułowania zarzutu o braku oceny spornego kryterium w zakresie innowacji procesowej. Oznacza to, że innowacyjność produktowa jak i procesowa była przez skarżącą uzasadniania tą samą okolicznością, tj. produkcją w oparciu o ten sam produkt również pelletu ściółkowego. Podobnie w zakresie kwestii pakowania pelletu

w papierowe torby pojawiają się niespójności. W biznes planie skarżąca wskazuje na tą okoliczność jako element innowacji procesowej. Jednocześnie jednak na element ten wskazuje opinia o innowacyjności, której przedmiotem jest ocena innowacyjności produktowej.

Odnosząc się do zarzutów skargi o braku oceny przez organ wszystkich parametrów pelletu oraz o braku oceny spornego kryterium w zakresie innowacji procesowej należy stwierdzić, że zarzuty te są nieuzasadnione. Ocena projektu jest dwuetapowa. Pełne ustosunkowanie się przez organ dopiero w odpowiedzi na protest zarówno do kwestii innowacyjności produktowej jak i procesowej oraz wszystkich podnoszonych przez skarżącą parametrów pelletu, nie uchybia ogólnym regułom postępowania i nie czyni oceny nierzetelną. Jak wyżej wskazano zgodnie

z art. 50 ustawy wdrożeniowej, do postępowania w zakresie ubiegania się

o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy, nie stosuje się przepisów ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Oznacza to, że uzasadnienie negatywnej oceny projektu nie musi spełniać wymogów uzasadnienia, szczegółowo określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu, uzasadnienie zawarte w karcie oceny odnośnie zakwestionowanego kryterium jakkolwiek lakoniczne, oddaje istotę oceny, wskazuje na te elementy rozpoznawanego kryterium, które miały decydujący wpływ na wynik i wyjaśnia w sposób dostateczny czym się kierował organ rozważając jego spełnienie. Podkreślić należy, że uzasadnienie oceny jak również informacji o rozpoznaniu protestu w istocie spełniło swoje zadanie i pozwoliło na sformułowanie zarzutów do oceny zarówno w formie protestu jak i skargi do sądu.

Wbrew twierdzeniom skarżącej organ szczegółowo odniósł się do wszystkich wskazywanych przez wnioskodawcę cech produktu, objętego projektem, mających świadczyć o jego innowacyjności produktowej i procesowej, tj.: zawartości popiołu, wytrzymałości mechanicznej, produkcji z tego samego surowca pelletu ściółkowego oraz wykorzystania do dystrybucji pelletu ekologicznych opakowań papierowych. Oceniając, miał na uwadze definicję kryterium, w tym definicję innowacyjności, obejmującą wprowadzenie na rynek nowych towarów lub znacząco ulepszonych poprzednio oferowanych towarów oraz wprowadzenie do praktyki przedsiębiorstwa nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji.

W związku z powyższym parametry takie jak zawartość popiołu i wytrzymałość mechaniczna organ porównał szczegółowo z paramentami posiadanymi przez pellet produkowany przez innych producentów pelletu w województwie (B., T. O.). Analiza ta została szczegółowo przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wynika z niej w sposób niewątpliwy, że różnice

w zakresie tych parametrów pomiędzy pelletem produkowanym przez te firmy,

a pelletem produkowanym przez firmę skarżącej nie są znaczące. Wpływu na powyższą ocenę nie ma fakt nie wykazania przez organ, że parametry dla pelletu firm B. i O. są stosowane dłużej niż 3 lata poprzedzające dzień ogłoszenia naboru. Organ oceniał bowiem pod kątem innowacyjności projekt skarżącej, a nie ww. firm. Organ ustalił nadto, że na rynku istnieją już producenci pelletu energetycznego oraz ściółkowego oraz że produkcja jakościowego, pozbawionego zanieczyszczeń mineralnych produktu poprzez obróbkę kolorowania pelletu oraz zastosowanie opakowań papierowych nie jest niczym nowym. Skarżąca nie wykazała, że zarówno proces technologiczny wytwarzania obu rodzajów pelletu jak

i ich pakowania będzie znacząco ulepszony. W takiej sytuacji nie można przyjąć, że wyrób skarżącej zostanie wprowadzony po raz pierwszy na rynek (co jest poza sporem), ale także że na rynek zostanie wprowadzony wyrób znacząco ulepszony.

W konsekwencji prawidłowa jest konstatacja, że projekt wnioskodawcy nie dotyczy innowacji produktowej lub procesowej.

Wbrew twierdzeniom skarżącej jej stanowiska nie potwierdzają załączone do wniosku dokumenty w postaci: opinii o innowacyjności wykonanej przez Akademię Górniczo-Hutniczą im. S. Staszica w K. oraz wyników prac badawczo-rozwojowych wykonanych przez Laboratorium Technologii Produkcji i Oceny Jakości Biopaliw. Dokumenty te zawierają bowiem forsowane przez Spółkę tezy

o innowacyjności projektu, jednak bez potwierdzenia tych tez konkretnymi przykładami parametrów produktów wytwarzanych przez inne firmy czy wykazaniem znaczących ulepszeń w procesie produkcji czy pakowania pelletu, który planuje produkować skarżąca, w stosunku do technologii stosowanych w innych, ale sprecyzowanych przedsiębiorstwach. Innymi słowy nie zawierają konkretnych źródeł porównawczych dla zawartych w nich wniosków. Opinia o innowacyjności została przy tym sporządzona wyłącznie dla oceny innowacyjności produktowej. Dodatkowo należy wskazać, że dokument przedłożony przez skarżącą wraz z wniesieniem protestu (stanowisko naukowców Uniwersytetu Przyrodniczego w K.) stanowi uzupełnienie wniosku. Terminem, do którego wnioskodawca może modyfikować lub uzupełniać swój wniosek jest termin składania wniosków. Po jego upływie dokonywanie uzupełnień i składanie wyjaśnień możliwe jest tylko na wezwanie organu, w zakresie wskazanym w wezwaniu. Pomimo tego organ rozpoznając protest wziął pod uwagę również i to stanowisko.

Wymaga wyjaśnienia, że dołączenie do wniosku opinii podlega ocenie ekspertów. Nie oznacza automatycznego przyjęcia, że projekt spełnia kluczowe kryteria dotyczące innowacyjności, ani przyznania punktów w ramach kryterium "poziom innowacji". Opinia nie jest dokumentem wiążącym dla oceniających. Stwierdzenia w niej zawarte podlegają weryfikacji.

Nieuzasadniony jest argument o braku wezwania przez organ wnioskodawcy do uzupełnienia argumentacji w zakresie spornego kryterium. Organ nie miał bowiem obowiązku wzywania Spółki do przedłożenia dodatkowych wyjaśnień potwierdzających twierdzenia wnioskodawcy o innowacyjności produktowej

i procesowej jego projektu. Skoro strona skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie, to na wnioskodawcy spoczywał obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku z uwzględnieniem znanych mu kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów oraz przedłożenie dokumentów, w których argumentacja wniosku znajdzie potwierdzenie. Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego postępowania konkursowego rzetelnie

i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej aplikacji, czy jej niespójność z zapisami regulaminu powinny zostać ocenione negatywnie. Korzystanie z dotacji unijnych nie jest przy tym obowiązkowe. Dlatego podmiot, który zamierza z dofinansowania skorzystać winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Rola organu sprowadza się zaś do kompleksowej oceny wniosku i nie ma prawa wkraczać w meritum, zmieniać zapisów wniosku, modyfikować ich w sposób umożliwiający uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, domniemywać treści z wniosku nie wynikających - wbrew jego zapisom. Takie działanie organu naruszałoby bowiem zasady uczciwej konkurencji i dawałoby podstawę do postawienia zarzutu uchybienia obowiązkowi bezstronności. Z kolei brak umowy Spółki nie stanowi braku merytorycznego, jak twierdzi skarżąca, lecz brak formalny wniosku (kryterium dopuszczające ogólne nr 1 – B1). Takie zaś braki podlegają uzupełnieniu na wezwanie organu, na etapie oceny formalnej wniosku, co przewiduje § 13 ust. 2 Regulaminu. Spełnienie bowiem przez wniosek wymogów formalnych stanowi warunek dopuszczenia go do oceny merytorycznej. Z tych względów organ zobowiązany był do wezwania skarżącej do uzupełnienia braku formalnego wniosku w postaci umowy Spółki. Brak wezwania o uzupełnienie argumentacji spornego kryterium, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie świadczy więc o braku wątpliwości oceniających w kwestii innowacyjności produktowej. Definicja spornego kryterium nie daje możliwości wzywania wnioskodawcy celem uzupełnienia wniosku w tym zakresie.

Podsumowując, postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający prawu, rzetelnie i w sposób przejrzysty, a organ dokonał oceny zgodnie z ustalonymi i obowiązującymi regułami i zasadami postępowania. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie przeczy temu błąd w treści rozstrzygnięcia organu

z (...), że wnioskodawca nie spełnił dwóch kryteriów dopuszczających ogólnych. Jest to bowiem oczywisty błąd pisarki, nie mający wpływu na treść rozstrzygnięcia, co wynika z treści uzasadnienia oraz karty oceny projektu. Skarżąca nadto nie zwróciła uwagi na tę okoliczność w proteście i kwestionowała jedynie ocenę spornego kryterium. W postępowaniu dotyczącym rozpatrzenia protestu Sąd również nie dopatrzył się naruszeń prawa. Protest został rozpatrzony należycie, w sposób rzetelny oraz odpowiadający niewadliwie ustalonemu stanowi faktycznemu i prawnemu. Instytucja Zarządzająca prawidłowo zatem uznała, że strona skarżąca nie spełniła wymagań konkursowych, a tym samym zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie.

Na podstawie art. 106 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W związku z tym, że dokumenty w postaci odpisu faktur za sporządzenie opinii w zakresie innowacyjności produktów nie mają znaczenia dla kontroli prawidłowości dokonanej przez organ oceny projektu, wniosek o dopuszczenie ich jako dowodu w sprawie został przez Sąd oddalony.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.