Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 446/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.U. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nienależytego nadzoru nad pracownikami postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Rada Miasta uchwałą Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 15 marca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po zapoznaniu się ze stanowiskiem Komisji Rewizyjnej uznała skargę K.U. z dnia 20 maja 2004 r. dotyczącą działania Burmistrza Miasta w przedmiocie nienależytego nadzoru nad pracownikami, za bezzasadną.

W dniu 21 lipca 2004 r. K.U. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wyżej powołaną uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. W skardze skarżący podaje w wątpliwość, czy działania podejmowane przez urzędników są zgodne z obowiązującą uchwałą Rady Miasta Nr [...] dotyczącą przeznaczenia działki przy ul. T. [...].

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta w dniu [...] sierpnia 2004 r. wniosła o odrzucenie skargi K.U. podnosząc, iż przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W związku z tym podstawowym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy podjętej w sprawie z zakresu administracji publicznej jest bezskuteczne wezwanie od usunięcia naruszenia, co oznacza, że niedopuszczalna jest skarga do sądu, jeżeli skarżący nie wezwał organu gminy do usunięcia naruszenia. K.U. nie wezwał Rady Miasta do usunięcia naruszenia, a zatem jego skarga jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawę prawną skargi K.U. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem przesłanką konieczną do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy jest uprzednie wezwanie owego organu do usunięcia naruszenia. Zawarte w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie gminnym uzależnia dopuszczalność skargi od wezwania organu, który podjął uchwałę, do usunięcia naruszenia. Wymogu wezwania nie ograniczono żadnym terminem, jednakże z przepisu wynika jednoznacznie, że powinno zostać ono dokonane przed wniesieniem skargi do sądu.

W przedmiotowej sprawie skarżący nie dokonał uprzedniego wezwania organu, który wydał skarżoną uchwałę, do usunięcia naruszenia, zatem nie dochował trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skargę K.U. z dnia [...] lipca 2004 r. na uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. należy więc uznać za niedopuszczalną, w związku z czym podlega ona odrzuceniu.

Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.