Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 437/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] maja 2010 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. M. z [...] marca 2010 r. nr [...] stwierdzającą wykonanie przez T. S. obowiązków związanych z doprowadzeniem budowy do stanu zgodnego z warunkami pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższą decyzję organu II instancji złożyła do sądu administracyjnego B. G.

Zarządzeniami z 29 czerwca 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał B. G. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia jej braków formalnych przez podpisanie skargi i nadesłanie trzech odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Obydwa wezwania opatrzono terminem 7 dni i rygorem odrzucenia skargi. Zostały one doręczone osobiście skarżącej 06 lipca 2010 r. (k. 11).

W dniu 12 lipca 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz złożyła 3 egzemplarze skargi własnoręcznie podpisane.

Jeden odpis skargi włączono do akt sprawy traktując jako wykonany obowiązek podpisania skargi, co spowodowało, że faktycznie pozostały dwa z trzech wymaganych odpisów dla uczestników. Dlatego wezwano skarżącą, zarządzeniem

z 14 lipca 2010 r., do nadesłania jeszcze jednego odpisu skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (k. 12). Powyższe wezwanie doręczono stronie 19 lipca 2010 r. (k. 19). Termin wykonania tego obowiązku mijał w poniedziałek 26 lipca 2010 r. Do tej daty odpis nie został złożony.

Postanowieniem z 09 września 2010 r. referendarz sądowy rozpoznał wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy odmawiając tego prawa w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Po uprawomocnieniu się tego orzeczenia wezwano skarżącą ponownie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł - zakreślając termin 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie odebrano

29 września 2010 r. (k. 34). Termin uiszczenia wpisu mijał we środę 06 października 2010 r. Do tej daty obowiązek nie został wykonany, co potwierdził Oddział Finansowo – Budżetowy tutejszego sądu pismem z 19 października 2010 r. (k. 35).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.

Skarżąca była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia braków skargi – powtórne wezwanie dotyczyło zarówno odpisu skargi (po zaliczeniu na poczet skargi niepodpisanej jednego odpisu skargi spośród trzech nadesłanych), jak i wezwania do uiszczenia wpisu – po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. W każdym z powtórnych wezwań pouczono o konsekwencjach niewykonania obowiązków. Niezastosowanie się do wezwań zobowiązywało sąd do odrzucenia skargi.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.