Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 343/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 13 par 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 września 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 216/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 3 września 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 216/20 odrzucił skargę [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 13 stycznia 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że [...] (skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I WSA w Lublinie z 28 lipca 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia z wezwaniem do uiszczenia wpisu oraz pouczeniem o skutku nieuiszczenia wpisu w terminie doręczono skarżącej prawidłowo w dniu 11 sierpnia 2020 r.

W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

Uzasadniając odrzucenie skargi WSA w Lulinie podkreślił, że skarżąca nie opłaciła wpisu od skargi w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania.

Sąd I instancji wskazał, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony skarżącej 11 sierpnia 2020 r., a zatem siedmiodniowy termin do dokonania czynności upłynął 18 sierpnia 2020 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy właściwemu do orzekania tj. WSA w Rzeszowie.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że skarga została wniesiona do WSA w Lublinie

- niewłaściwość miejscową organu sądowego do wydania orzeczenia (WSA w Lublinie) z uwagi na miejsce zamieszkania skarżącej: Stalowa Wola, z kolei Sądem właściwym jest WSA w Rzeszowie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA w Lublinie prawidło postanowił o odrzuceniu skargi.

Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym tymi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w terminie siedmiodniowym uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W sprawie skarżąca została wezwana do wpłacenia należnego wpisu i pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia skarżącej zarządzenia wzywającego do jego uiszczenia wpis taki nie został wpłacony. W zaistniałej sytuacji upływ terminu 7 dni do uiszczenia wpisu obligował Sąd I instancji do odrzucenia skargi.

Odnosząc się do argumentów skarżącej zawartych w zażaleniu wskazać należy, że są one nieusprawiedliwione.

Zgodnie z treścią art. 13 § 1, 2 i 3 p.p.s.a. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Ww. przepis określa właściwość miejscową sądów administracyjnych, przyjmując, że do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W sprawie chodzi o Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie. Należy zaznaczyć, że siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych określają m.in. przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. poz. 652 ze zm.).

Prezydent RP 22 lutego 2017 r. wydał rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. poz. 367). W myśl tego rozporządzenia sprawy z zakresu działania: dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczące wydawania w indywidualnych sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnych), o których mowa w art. 14b o.p.; Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczące umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i 29 u.s.u.s.; oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego dotyczące umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 41a ustawy z 20.12.1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2016 r. poz. 277 i 2043 oraz z 2017 r. poz. 2 i 38) – przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Jednakże niniejsza sprawa nie dotyczy żadnej z ww. spraw przekazanych według właściwości. Skargą objęte jest, bowiem postanowienie Dyrektora izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Puławach, (jako organ I instancji).

Mając na uwadze powołane przepisy, podstawę prawną zaskarżonego postanowienia trzeba stwierdzić, że sądem właściwym do rozpoznania skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Takie pouczenie zawarto również w zaskarżonym postanowieniu z 13 stycznia 2020 r.

Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.