Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 82/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
659
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art 35 par 1 i 3, 36 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Gospodarki w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2013 r. skarżąca J. C. nadała pocztą wniosek o udostępnienie danych z rejestru przedsiębiorców w przedmiocie udzielenia informacji o numerze PESEL oraz adresu zamieszkania P. L., prowadzącego działalność gospodarczą wskazując jego imię, nazwisko, NIP oraz REGON.

Pismem z dnia 8 lipca 2013 r. organ przedstawił opinię informującą, że dane ze zbioru PESEL udostępnia Minister Spraw Wewnętrznych. J. C. pismem z dnia 24 lipca 2013 r. wskazała, że z uwagi na okoliczność, iż nie ma możliwości dochodzenia swych roszczeń przed Sądem z uwagi na brak możliwości ustalenia numeru PESEL, a tym samym danych adresowych dłużnika wnosi ponownie o udostępnienie żądanych danych, co powtórzyła jeszcze kilkakrotnie. Organ zaś kolejnymi pismami przedstawił opinię zgodnie z którą udostępnienie ww danych jest niemożliwe.

Pismem z dnia 7 października 2013 r. skarżąca wezwała do wydania decyzji administracyjnej w przedmiotowej sprawie, z uwagi na brak rozstrzygnięcia. A organ podtrzymał wcześniejsze stanowisko. Pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skarżąca wezwała organ do zaprzestania naruszenia prawa.

W ocenie skarżącej jej wniosek pozostał bez rozpoznania, albowiem nie został merytorycznie rozpoznany w przewidzianej prawem formie, tj. przedmiotowy wniosek o udostępnienie danych powinien zostać rozpatrzony bądź w formie udostępnienia wnioskowanych danych, bądź w formie decyzji o odmowie ich udostępnienia. Nadto podniosła, iż obowiązek rozpatrzenia sprawy w "rozsądnym terminie" wynika z art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych wolności, a także art. 17 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji. Jednocześnie porządek prawny Unii Europejskiej wprowadza zasadę efektywności, która oznacza obowiązek ustanowienia odpowiednich reguł nadzoru nad działaniami podmiotów wewnątrzpaństwowych a organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki.

Brak udostępnienia danych umożliwiających identyfikację osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, jest dla skarżącej równoznaczne z odmową prawa skarżącej do Sądu, z uwagi na konieczność wskazania numeru PESEL i adresu zamieszkania w pozwie, mającym na celu dochodzenie roszczeń.

Pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. J. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Gospodarki, zarzucając naruszenie art. 8, 12,35,36 ustawy kpa, poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu i wniosła o:

zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia oraz zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie.

W przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa a nadto o wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa od organu na rzecz skarżącego wg norm przepisanych.

Pismem z dnia 4 marca 2015 roku skarżąca sprecyzowała żądanie skargi poprzez wskazanie, iż skarga wniesiona do Sądu dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez Ministra Gospodarki.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż jest ona bezzasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w punktach 1 - 4a.

Podkreślić trzeba, że w myśl art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa).

Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa).

Zgodnie zaś z art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.).

Jednakże w świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że złożona skarga jest niezasadna. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 roku o udostępnieniu danych z rejestru przedsiębiorców zawiera całościową i kompletną regulację w zakresie prowadzenia systemu teleinformatycznego Centralnej ewidencji i Informacji o Działalności gospodarczej (zwana "CEIDG"), określając wszystkie prawa i obowiązki organu zobowiązanego do prowadzenia "CEIDG" – Ministra Gospodarki. Zgodnie z obowiązującą regulacją, "CEIDG" prowadzona jest w systemie teleinformatycznym a jednym z jej zadań jest udostępnianie informacji o przedsiębiorcach i innych podmiotach w zakresie wskazanym w cyt. Ustawie (art. 23, 24 ustawy). Jedyny możliwy ustawowo dopuszczalny sposób to udzielanie informacji za pośrednictwem platformy usług administracji publicznej lub w inny sposób środkami komunikacji elektronicznej. Dodatkowe sposoby udostępniania danych zostały określone w art. 39 ww ustawy. Organ, według powołanej regulacji, nie ma możliwości wprowadzenia jakichkolwiek innych zasad czy sposobów udostępniania danych z informacji "CEIDG". Ustawodawca nie przewidział możliwości udostępniania danych i informacji z "CEIDG" w drodze pisemnych odpowiedzi na złożone wnioski zainteresowanych osób.

Nadto dane, które w powołanej formie można uzyskać na stronie internetowej "CEIDG", nie obejmują danych: numeru PESEL, daty urodzenia oraz adresu zamieszkania, o ile nie jest on tożsamy z adresem wykonywania działalności gospodarczej, o uzyskanie których wnosiła do organu skarżąca.

Abstrahując od powyższego, gdzie w przedmiotowej sprawie organ nie był zobowiązany obowiązującą regulacją prawną do podjęcia czynności zgodnie z żądaniem wniosku skarżącej, należy wskazać, iż organ nie pozostawał w bezczynności, czy też jego działanie nie nosiło znamion przewlekłości. Po pierwsze organ udzielał odpowiedzi zarówno na wniosek skarżącej z dnia 16 czerwca 2013 roku jak i na pisma z dnia 24 lipca 2013 roku, z dnia 13 sierpnia 2013r, z dnia 7 października 2013 roku, w których wskazywał na brak podstaw do udzielenia żądanych przez skarżącą informacji powołując się również na orzecznictwo sądów administracyjnych.

Stąd też, w ocenie Sądu, należało uznać, iż brak działania organu, zgodnie z przedmiotowym wnioskiem, było podyktowane regulacją zawartą w powołanej ustawie a ewentualne podjęcie czynności, jawiło by się jako rażące naruszenie prawa. Dlatego też w niniejszej sprawie nie ma sytuacji bezczynności czy przewlekłości postępowania, skoro takie postępowanie powołaną ustawą nie zostało przewidziane.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe okoliczności, zasadnym było orzeczenie o oddalenie skargi zgodnie z treścią art. 151 ppsa.