Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 557/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wiśniewska (spr.) Sędziowie NSA Jan Paweł Tarno del. NSA Jerzy Krupiński Protokolant sekretarz sądowy Julia Chudzyńska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1069/14 ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nabycia przez gminę z mocy prawa własności nieruchomości p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe do czasu podjęcia uchwały przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. I OPS 2/16.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 1069/14 oddalił skargę P. S.A. w W. (zwanej dalej " P.") na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nabycia przez gminę z mocy prawa własności nieruchomości.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosło P. S.A. w W.

Jedną z podstaw kasacyjnych jest zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191, z późn. zm, zwanej dalej "ustawą komunalizacyjną") przez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że P. w dacie 27 maja 1990 r. nie dysponowało tytułem prawnym do spornej nieruchomości, co oznacza, że należała ona w rozumieniu tego przepisu do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, co uzasadniało komunalizację tego mienia.

P. legitymuje się bowiem dokumentem o wywłaszczeniu przedmiotowej nieruchomości na jego rzecz na cele komunikacji kolejowej w postaci orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] kwietnia 1952 r., a zatem dokument ten należy uznać za równorzędny z decyzją o oddaniu gruntu w zarząd lub użytkowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, iż wynik już toczącego się postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienia NSA z dnia: 28 lutego 2012 r., sygn. akt I GZ 27/12; 6 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 304/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wnioskiem z dnia 27 października 2016 r. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o podjęcie w składzie siedmiu sędziów NSA uchwały wyjaśniającej przepisy prawne, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, o następującej treści: "Czy pozostawanie nieruchomości we władaniu przedsiębiorstwa P. bez udokumentowanego przysługiwania prawa w sposób określony w art. 38 ust. 2. ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99, ze zm.) oznacza, że nieruchomość ta nie należała na dzień 27 maja 1990 r. do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, ze zm.)?".

W przedmiotowej sprawie istota podstaw kasacyjnych sprowadza się do przyjęcia, że w dacie 27 maja 1990 r. P. dysponowało tytułem prawnym do przedmiotowej nieruchomości, co wyłącza możliwość nabycia przez gminę z mocy prawa własności nieruchomości (komunalizacji) na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej, a więc dotyczy tego samego zagadnienia, które zostało przedstawione w opisanym wyżej wniosku o podjęcie przez skład siedmiu sędziów NSA uchwały abstrakcyjnej. Należy zatem uznać, że rozstrzygniecie przedmiotowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. zależy od wyniku mającej zapaść uchwały, w sprawie o sygn. I OPS 2/16.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji.