Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1966/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 3 par. 2, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a).-c)., art. 145 par. 1 pkt 2,
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 82 ust. 5 pkt 3, art. 69 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1398
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
journal: Dz.U. 2021 poz 162
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - t.j.
article: art. 8 ust. 6, art. 8 ust. 6 pkt 1 i 4
journal: Dz.U. 2021 poz 423
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
article: art. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 672
law: Ustwa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity
article: art. 22 ust. 1, art. 26 par. 4
journal: Dz.U. 2020 poz 1526
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych - t.j.
article: art. 62, art. 75 ust. 1, art. 144. art. 173, art. 75 ust. 1, art. 61, art. 62, art. 173
journal: Dz.U. 2020 poz 1228
law: Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe - tj

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Sławomir Kozik Protokolant ref. Agata Rosiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi W. H. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. umarza postępowanie administracyjne.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest na decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Organ", "Prezes NFZ") nr [...] z dnia [...] maja 2021 r. wydana na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 i art. 109 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2020 poz. 1398 z późn. zm., dalej "ustawa o świadczeniach") oraz w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a.") i art. 102 ust. 7 ustawy o świadczeniach w przedmiocie stwierdzenia objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym W. H. (dalej: "Skarżący", "Strona") w okresie od 1 lipca 2018 r. do "nadal" z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej jako wspólnik spółki jawnej P. SPÓŁKA JAWNA W UPADŁOŚCI (dalej także jako: "spółka").

Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. (dalej: "ZUS") pismem z dnia 17 grudnia 2020 r., uzupełnionym korespondencją z dnia 7 stycznia 2021 r. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego Skarżącego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności od dnia 1 lipca 2018 r. do "nadal". Z korespondencji ZUS wynika, że Strona z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej zgłosiła się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 2017 r. oraz wyłącznie do ubezpieczenia zdrowotnego od 1 stycznia 2018 r. do 30 czerwca 2018 r., natomiast z dniem 1 lipca 2018 r. Skarżący wyrejestrował się z ubezpieczeń.

Ponadto ZUS poinformował, że Skarżący złożył dokumenty rozliczeniowe oraz opłacił składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres od stycznia 1999 r. do czerwca 2018 r. Strona nie zgłaszała do ubezpieczeń pracowników oraz osób współpracujących.

Prezes NFZ pismem z dnia 13 stycznia 2021 r. poinformował Skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia jego obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego od 1 lipca 2018 r. z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, możliwości wypowiedzenia się i wglądu do zebranej w ww. sprawie dokumentacji stosownie do zapisu art. 10 oraz art. 73 § 1 k.p.a. Skarżący korespondencją z dnia 27 stycznia 2021 r. udzielił odpowiedzi na ww. pismo oraz przekazał dokument w sprawie.

Skarżący w piśmie z dnia 27 stycznia 2021 r. oświadczył, że od 1 stycznia 2018 r., tj. od kiedy przeszedł na emeryturę do 30 czerwca 2018 r. nie płacił dodatkowych składek na ubezpieczenie zdrowotne. Ponadto, Strona w niniejszym piśmie oświadczyła, że w dniu 18 czerwca 2018 r. wyrokiem sądu spółkę przejął Syndyk Masy Upadłościowej, który do dnia dzisiejszego nie zakończył upadłości.

Zgodnie z ww. pismem od 1 lipca 2018 r. Skarżący nie prowadzi żadnej działalności. Do przedmiotowego pisma Strona załączyła dowód tj. kopię postanowienia Sądu Rejonowego w G. Wydziału [...] Gospodarczego sygn. akt [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. potwierdzającego upadłość spółki P. SPÓŁKA JAWNA.

Korespondencją z dnia 15 lutego 2021 r. poinformowano Skarżącego o zakończeniu postępowania. Skarżący pozostawił przesyłkę bez odpowiedzi.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2021 r. Prezes NFZ wskazał, że z danych zawartych na stronie internetowej https://ekrs.ms.gov.pl wynika, że spółka jawna P. SPÓŁKA JAWNA z siedzibą w G. w dniu [...] kwietnia 2001 r. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Przedsiębiorców (dalej: "KRS"). Jednocześnie, zgodnie z danymi zawartymi w KRS, Skarżący od kwietnia 2001 r. jest wspólnikiem spółki.

Organ ustalił, że w dniu 13 lipca 2018 r. nastąpiła zmiana nazwy spółki na P. SPÓŁKA JAWNA W UPADŁOŚCI, natomiast zgodnie z KRS, brak jest wpisów świadczących o zawieszeniu lub likwidacji ww. spółki według stanu na dzień 5 maja 2021 r.

Jak wskazuje Prezes NFZ, Skarżący od 1 stycznia 2018 r. spełnia warunki do wyłączenia z obowiązkowych ubezpieczeń społecznych jako prowadzący działalność pozarolniczą z uwagi na uprawnienie do świadczeń emerytalnych.

Organ w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] maja 2021 r. podkreślił, iż podejmowanie i wykonywanie działalności odbywa się na własny rachunek i na własne ryzyko przedsiębiorcy, a każda zmiana jest skuteczna od daty wpisu do KRS.

Organ ustalił także, że Skarżący z dniem 11 kwietnia 2001 r. został wpisany do KRS jako wspólnik ww. spółki jawnej, istnieje więc domniemanie, które nie zostało podważone, że od tej daty ww. faktycznie jest wspólnikiem wskazanej spółki i podlega z tego tytułu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Jak wskazał Prezes NFZ, zgodnie z prawem upadłościowym i naprawczym jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości. Syndyk ma za zadanie w takim wypadku zbyć poszczególne składniki przedsiębiorstwa lub całe przedsiębiorstwo. Jeżeli syndyk prowadzi przedsiębiorstwo upadłego, powinien podjąć wszelkie działania zapewniające zachowanie przedsiębiorstwa co najmniej w niepogorszonym stanie. Tym samym jest możliwe aby syndyk prowadził przedsiębiorstwo upadłego.

Organ w uzasadnieniu decyzji powołał się także na treść art. 66 ust 1 pkt. 1 lit. c ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym "obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby prowadzące działalność pozarolniczą lub osoby z nimi współpracujące, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej". Natomiast stosownie do zapisu art. 82 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy "Rodzajami działalności są (...) działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki jawnej (...)"

Jednocześnie w myśl art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach, obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób prowadzących działalność pozarolniczą powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym.

Na podstawie art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach, użyte w ustawie o świadczeniach określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą, oznacza osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 423 z późn. zm., dalej: "u.s.u.s."). Przepis u.s.u.s. definiuje osobę prowadzącą pozarolniczą działalność w zakresie zarówno ubezpieczeń: społecznych, jak i ubezpieczenia zdrowotnego, co wyraźnie wynika z jego treści. Jako dwie odrębne podstawy uznania danej osoby za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się: w pkt 1) osobę, prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych oraz w pkt 4) m.in. wspólnika spółki jawnej. .

Zgodnie natomiast z art. 84 § 2 Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1526, dalej: "k.s.h.") rozwiązanie spółki następuje z chwilą wykreślenia jej z rejestru (spółka traci swój byt prawny, traci zdolność prawną). Następuje również utrata podmiotowości gospodarczej spółki, spółka przestaje być przedsiębiorcą.

Biorąc pod uwagę powyższe, Prezes NFZ stwierdził, iż nie można uznać wyjaśnień złożonych przez Skarżącego, że nie prowadzi działalności pozarolniczej jako wspólnik spółki jawnej od 1 lipca 2018 r., bowiem podstawą podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego Strony jest fakt posiadania statusu wspólnika spółki jawnej.

W konsekwencji Organ uznał, że Skarżący podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej we wskazanym okresie oraz wskazał, że rozpatrując sprawę ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego Skarżącego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej ( w okresie wskazanym przez ZUS we wniosku) jako wspólnika spółki jawnej P. SPÓŁKA JAWNA W UPADŁOŚCI wziął pod uwagę przede wszystkim informacje uzyskane z KRS.

Skarżący nie zgodził się z decyzją Prezesa NFZ z dnia nr [...] z dnia [...] maja 2021 r. i pismem z dnia 8 czerwca 2021 r. i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił organowi :

- rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 82 ust. 5 pkt 3 oraz art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 8 ust. 6pkt 1 i 4 u.s.u.s. w zw. z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1228 z późn. zm., dalej: "p.u.n.") poprzez ich błędną wykładnię i skutkującą przyjęciem, iż skarżący podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność jako wspólnik spółki jawnej w upadłości, podczas gdy prawidłowa wykładnia powołanych przepisów wskazuje, iż fakt ogłoszenia upadłości spółki jawnej wyklucza możliwość prowadzenia przez jej wspólnika działalności pozarolniczej.

- rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 61, art. 62 oraz art. 173 p.u.n poprzez ich niezastosowanie skutkujące pominięciem faktu, iż z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli, zaś zarząd nad majątkiem upadłego przejmuje syndyk i kończy się domniemanie prawne wynikające z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o świadczeniach.

- rażące naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące zaniechaniem wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, czego konsekwencją było wzięcie pod uwagę - przy ustalaniu obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego skarżącego - wyłącznie informacji uzyskanych z KRS, z pominięciem analizy istoty prowadzonego postępowania upadłościowego wobec Spółki P. SPÓŁKA JAWNA W UPADŁOŚCI.

Jednocześnie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, stwierdzenie, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, a także zasądzenie od organu administracyjnego na Jego rzecz kosztów postępowania oraz wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o nieuwzględnienie wniosku Skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji, jednocześnie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, polegającym na ich błędnej subsumcji do stanu faktycznego sprawy.

Kwestią wymagającą rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w niniejszej sprawie była prawidłowość stanowiska Prezesa NFZ, który przyjął, iż przesłanką przesądzającą o podleganiu ubezpieczeniu zdrowotnemu jest w tym wypadku, sam fakt formalnego pozostawania wspólnikiem spółki jawnej przez W. H., mimo ogłoszenia przez Sąd Rejonowy w G., postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. sygn. akt [...], upadłości tejże spółki tj. P. spółka jawna z siedzibą w G.

Zdaniem Sądu, takie stanowisko jest nieprawidłowe i nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.

Przede wszystkim, należy w tym miejscu przywołać przepisy regulujące kwestię podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, zawarte w ustawie o świadczeniach. W myśl art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. b) tej ustawy, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają m.in. osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162) lub przepisów o ubezpieczeniach społecznych lub ubezpieczeniu społecznym rolników. Natomiast stosownie do zapisu art. 82 ust. 5 pkt 3 ustawy o świadczeniach "Rodzajami działalności jest między innymi działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki jawnej. Jednocześnie w myśl art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach , obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób prowadzących działalność pozarolniczą powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym.

Na podstawie art. 5 pkt 21 ustawy, użyte w ustawie o świadczeniach określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą, oznacza osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 "u.s.u.s." lub "ustawa o ubezpieczeniu społecznym". Przepis art. 8 ust. 6 u.s.u.s. zawiera definicję osoby prowadzącej pozarolniczą działalność, uznając za taką między innymi osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych (pkt 1) i wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej (pkt 4). Przepis ten definiuje osobę prowadzącą pozarolniczą działalność w zakresie zarówno ubezpieczeń społecznych, jak i ubezpieczenia zdrowotnego.

Z kolei w myśl art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 672) przedsiębiorcą w jej rozumieniu jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą (ust. 1), zdefiniowaną w art. 2 jako zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową, a zgodnie z art. 26 § 4 k.s.h. spółka cywilna może być przekształcona w spółkę jawną przez zgłoszenie do sądu rejestrowego. Ustawa przyznaje spółce jawnej zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych, co oznacza, że jest ona podmiotem prawa i znajdują do niej odpowiednie zastosowanie przepisy o osobach prawnych. Spółka jawna jest tym samym przedsiębiorcą, bowiem to ona (a nie wspólnicy) prowadzi działalność gospodarczą i podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Wspólnicy spółki jawnej działają wyłącznie w imieniu i na rachunek spółki. Spółka jawna, będąc spółką prawa handlowego, powinna dawać lepszą gwarancję bezpieczeństwa w obrocie gospodarczym, czemu służy bardziej szczegółowe uregulowanie jej tworzenia i prowadzenia w porównaniu do spółki cywilnej.

Wbrew jednak stanowisku Organu ogłoszenie upadłości likwidacyjnej spółki jawnej – co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 18 czerwca 2018 r. – nie jest obojętne dla uznania oceny statusu wspólnika i tego czy podlega on nadal ubezpieczeniu zdrowotnemu. Wszak z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą upadłości. W jej skład wchodzi majątek należący do dłużnika w dniu ogłoszenia upadłości i nabyty w toku postępowania upadłościowego z wyjątkiem składników wymienionych w art. 62 i nast. p.u.n. Jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu majątkiem oraz możliwość korzystania z niego (art. 75 ust. 1 p.u.n.). Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci legitymację do występowania w sprawach dotyczących masy, pozostaje natomiast stroną w znaczeniu materialnoprawnym, jako podmiot stosunku prawnego, z którego wyniknął spór. Brak legitymacji formalnej upadłego nie jest co prawda równoznaczny z brakiem po jego stronie zdolności prawnej, tj. zdolności bycia podmiotem praw i obowiązków, ale zgodnie z art. 144 p.u.n., postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka i przeciw niemu. Powyższy cel jest sprzeczny z przytoczoną wyżej definicją działalności gospodarczej, której zadaniem jest prowadzenie działalności zarobkowej, w sposób zorganizowany, ciągły, a przede wszystkim faktyczny. Tych elementów w sposób oczywisty jest w niniejszej sprawie brak.

Z treści art. 173 p.u.n. wynika, że syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji. Czynności tych dokonuje w miejsce dotychczasowego właściciela, a także kierownictwa zakładu pracy wobec pracownika. Upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój majątek, a także wydać wszystkie dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Jak trafnie podnosi Skarżący z chwila ogłoszenia upadłości, utracił jakiekolwiek władztwo nad spółką. Od chwili ogłoszenia upadłości Skarżący nie wykonywał żadnej faktycznej działalności gospodarczej, a w szczególności nie miał ani prawnej ani faktycznej możliwości dokonywania czynności związanych z prowadzoną przez spółkę działalnością, chociaż nadal formalnie występował, jako przedsiębiorca w rejestrze działalności gospodarczej. Nie ma racji Prezes NFZ utożsamiając fakt występowania w rejestrze gospodarczym, niepołączony z faktycznym prowadzeniem działalności, z podstawą do zaistnienia obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. Samodzielne występowanie w rejestrze gospodarczym, niepołączone z zaangażowaniem się w działalność gospodarczą, nie może być uznane za prowadzenie rzeczywistej, faktycznej działalności gospodarczej.

Wbrew wywodom organu ustawa o świadczeniach nie zawiera przepisów, które pozwalałaby na uznanie, iż podstawą podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego Skarżącego jest sam fakt posiadania statusu wspólnika spółki jawnej. Wykładnia przepisów prawa materialnego znajdujących zastosowanie w sprawie, jaką prezentuje organ ogranicza się w zasadzie do jednego przepisu tj.art.8 ust.6 u.s.u.s. z pominięciem powołanych przez Sąd przepisów prawa upadłościowego oraz ustawy o świadczeniach w szczególności art. 82 ust. 5 pkt 3, który jednoznacznie wskazuje wymieniając rodzajami działalności na działalność gospodarczą prowadzoną w formie spółki jawnej, a nie działalność jedynie zarejestrowaną w formie spółki jawnej.

Zatem za zasadne należy uznać zarzuty Skarżącego dotyczące naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 82 ust. 5 pkt 3 i art. 8 ust. 6 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 8 ust. 6 pkt 1 i 4 u.s.u.s. w zw. z art 75 ust. 1 p.u.n. oraz naruszenie art. 61, art. 62 i art. 173 p.u.n. błędna wykładnia powyższych przepisów prawa materialnego dokonana przez Organ w rozpoznawanej sprawie miała istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem z uchybieniem przepisów postępowania Prezes NFZ pominął istotne okoliczności faktyczne i prawne sprawy, skupiając się jedynie na jednej przesłance tj. rejestracji spółki jawnej, której Skarżący był wspólnikiem, pomijając fakt ogłoszenia jej upadłości oraz braku prawnej i faktycznej możliwości wykonywania działalności gospodarczej przez Stronę od 18 czerwca 2018 r.

Stwierdzając brak obowiązku podlegania przez Skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z dniem 18 czerwca 2018 r., z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. po ogłoszeniu upadłości spółki jawnej, której był wspólnikiem, Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a) uchylił zaskarżoną decyzję i jednocześnie uznając, za niecelowe dalsze prowadzenie postępowania przez Prezesa NFZ, umorzył postępowanie administracyjne w sprawie na podstawie art.145 § 3 p.p.s.a.