Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 473/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Asesor sądowy Karol Pawlicki (spr.) Protokolant sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 listopada 2006r. sprawy ze skargi "A" spółka w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie straty podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002r. oddala skargę /-/ K. Pawlicki /-/ J. Małecki /-/ M. Skwierzyńska


UZASADNIENIE

I SA/Po 473/06

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił Spółce "A" w P. stratę w podatku dochodowym od osób prawnych w 2002r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wskazano, że różnica pomiędzy wysokością straty podatkowej należnego podatku określonej w decyzji a wysokością straty wykazanej przez Spółkę w zeznaniu ostatecznym CIT-8 powstała poprzez zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł w związku z zaliczeniem do kosztów naliczonej amortyzacji od wyposażenia budynku oraz kosztów reklamacji i odszkodowań.

Odnośnie kosztów reklamacji organ stwierdził, że Spółka w 2001r. zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu kwotę [...]zł, wynikającą z wypłaconych odszkodowań za wadliwe wykonanie usług czyszczenia. Zdaniem organu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w/w wydatki nie stanowią kosztu ponieważ istotą powołanego przepisu jest niezaliczanie do kosztów uzyskania przychodu odszkodowań i kar umownych związanych z wadami towarów lub usług.

W zakresie kosztów amortyzacji organ ustalił, że Spółka kupiła w dniu [...]r. w L. działkę zabudowaną budynkiem biurowo-magazynowym. Z kolei [...]r. Spółka kupiła wyposażenie w/w budynku. Niektóre elementy wyposażenia zostały uznane za odrębne środki trwałe. W wyniku przyjęcia takiego rozwiązania niektóre elementy wyposażenia amortyzowano przy zastosowaniu wyższych stawek niż przyjęte dla budynku. Powyższe dotyczyło następujących składników wyposażenia:

instalacja halogenowa w ilości 118 żarówek, która w momencie zakupu była zamontowana w suficie podwieszanym,

sufit podwieszany zamontowany na stałe,

profile aluminiowe z drzwiami, których przestrzeń została wypełniona szkłem.

W przypadku profili i sufitu zastosowano stawkę amortyzacyjną w wysokości 33,3%. W stosunku do instalacji halogenowej dokonano jednorazowego odpisu amortyzacyjnego.

W ocenie organu do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych, tj. do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie elementy wbudowane w konstrukcję budynku na stałe. Wymienione elementy, które Spółka uznała za odrębne środki trwałe stanowią integralną część budynku, tym bardziej, że w dniu zakupu znajdowały się w nim.Za nieprawidłowe w tej sytuacji uznano wprowadzenie sufitu podwieszanego z lampami halogenowymi do Ewidencji Środków Trwałych w grupie 8 wg Klasyfikacji Środków Trwałych.

Odwołaniem z dnia [...]r. "A" Spółka w P. wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania.

Według Spółki organ błędnie zinterpretował kwestię wypłaconych odszkodowań za wadliwe wykonanie usługi czyszczenia odzieży. Zdaniem strony wypłacone koszty były odszkodowaniem za zniszczoną w pralni odzież.

Odnośnie zakupionego budynku i jego wyposażenia Spółka stwierdziła, że w przypadku zestawu oświetleniowego wzięto pod uwagę nieskomplikowany sposób jego montażu, a same żarówki zaklasyfikowano do typowych żarówek. Powyższe pozwoliło odnieść wartość zakupionych żarówek jednorazowo w koszty.

Z kolei cechy profili aluminiowych i podwieszanego sufitu pozwoliły na zakwalifikowanie ich jako wyposażenia oraz wprowadzenia do Ewidencji Środków Trwałych w grupie 8 Klasyfikacji Środków Trwałych. Wynika to z faktu, że profile można szybko demontować i montować w nowej konfiguracji przestrzennej. Z kolei sufit można obniżać i podwyższać, a w razie potrzeby zdemontować i powiesić w innym miejscu.

Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w oparciu o art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" Ordynacji podatkowej, uchylił w całości decyzję organu I instancji i orzekł wysokość straty podatkowej za 2002r. w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że uwzględnił zarzut Spółki dotyczący zainstalowanych w suficie żarówek halogenowych o łącznej wartości [...]zł, odniesionych w koszty jako jednorazowy koszt amortyzacyjny. Organ uznał, że poszczególne żarówki z obudową nie stanowią instalacji wbudowanej w konstrukcję budynku na stałe i tym samym zasadnie zostały zaliczone do grupy 8 (rodzaj 808) Klasyfikacji Środków Trwałych.

W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wypłaconych zleceniodawcom odszkodowań za zniszczoną odzież organ wezwał Spółkę do przedstawienia znajdujących się w jej posiadaniu dowodów i złożenia wyjaśnień. Spółka swoje wyjaśnienia złożyła w piśmie z dnia [...]r.

Zdaniem organu tylko jedno zgłoszenie reklamacyjne, stanowiące załącznik do protokołu kontroli podatkowej z dnia [...]r., należy potraktować jako związane z reklamacjami klientów. Takie zaś wydatki zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Pozostała kwota poniesionych wydatków nie podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. W skardze z dnia [...]r. Spółka "A." zarzuciła decyzji organu odwoławczego naruszenie art. 9 ust. 1, art. 15 ust. 6, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. "b" oraz pkt 22, art. 16a ust. 1 pkt 1, art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka nie zgodziła się z rozstrzygnięciami decyzji dotyczącymi nieuznania za koszt przychodu należności wypłaconym klientom za uszkodzoną w pralni odzież.

Ponadto - według Spółki - podwieszany sufit jak i profile aluminiowe w budynku mieszczącym się w L. przy ul. [...] należy zakwalifikować do grupy 8 Klasyfikacji Środków Trwałych.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie w oparciu o art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych należy stwierdzić, że nie zalicza on do kosztów uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

W sytuacji skarżącej Spółki nie ma w istocie znaczenia, czy wypłacone klientom świadczenia traktować jak odszkodowanie za wadliwe wykonanie usługi czyszczenia odzieży, czy jako odszkodowanie za zniszczoną odzież. Pamiętać bowiem należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które podatnik poniósł w przekonaniu, ze przyczyniają się do osiągnięcia lub zwiększenia przychodu. Tak więc zapłata kary umownej lub odszkodowania nie stanowi wydatku "w celu uzyskania przychodów". W takim stanie rzeczy, skoro pkt 22 został umieszczony w omawianym artykule ustawy podatkowej, to poszczególne kary umowne i odszkodowania należy wyłączyć z kosztów na różnych podstawach prawnych. Podstawą wyłączenia kar i odszkodowań z tytułu m.in. wykonania usług będzie art. 16 ust. 1 pkt 22 w/w ustawy. Podstawą wyłączenia z kosztów odszkodowań nie wymienionych w tym artykule będzie natomiast art. 15 ust. 1 ustawy (por. komentarz B. Gruszczyńskiego do wyroku NSA z dnia 29 września 1999r., sygn. I SA/Wr 1660/97, "Lex" nr 40471 - Glosa nr 2 z 2003r.).

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 15 ust. 6, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. "b", art. 16a ust. 1 pkt 1 oraz art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych skład orzekający podziela pogląd organu odwoławczego, że do części składowych budynku należy zaliczyć elementy trwale wydzielające poszczególne pomieszczenia nieprzydatne do innego celu, takie jak sufit i ściany pomieszczeń. Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych (załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych - Dz. U. Nr 112, poz. 1317 ze zm.) do budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w jego konstrukcję na stałe oraz normalne wyposażenie budynku np. wbudowane meble (Grupa 1 - budynki i lokale). Ubocznie należy zauważyć, że prawidłowo organ odwoławczy uznał, że żarówki halogenowe z obudową nie stanowią instalacji wbudowanej w konstrukcję budynku. Zgodnie bowiem z grupą 8 KŚT - "Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie" do środków trwałych zaliczano m. in. sprzęt oświetleniowy.

W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ K. Pawlicki /-/J. Małecki /-/ M. Skwierzyńska

p.b.