Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 339/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant starszy sekretarz sądowy - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi P. B. - P. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez jej rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

W dniu [...].11.2011 r. P.B. złożył wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (RPO WM) – Priorytet I – Tworzenie warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na M. (w przedłożonych aktach – dokument nie został podpisany).

[...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (MJWPU) pismem z dnia [...].12.2011 r. poinformowała o odrzuceniu wniosku z przyczyn formalnych gdyż skarżący:

a) zatrudnia poniżej 10 pracowników;

b) jego suma bilansowa wynosi [...] PLN czyli nie przekracza 2 mln

Euro, co statuuje go jako mikroprzedsiębiorcę.

W dniu [...].12.2011 r. wnioskujący skorzystał z przysługującego mu prawa do wniesienia protestu. W nim zwrócona została uwaga nt. nieuwzględnienia w ocenie formalnej obrotu firmy, zaprezentowano zestawienie tabelaryczne dotyczące lat 2009 i 2010 z informacją o liczbie osób zatrudnionych na etat, współpracujących i właścicielach. Przy czym, w tabeli przy osobach zatrudnionych na etat podano wymiar czasu pracy, zgodnie z podpisanymi umowami oraz datę od kiedy dana osoba została zatrudniona. Przy osobie właściciela oraz osoby współpracującej, małżonce właściciela dołączono informację H. B. – "osoba współpracująca" oraz P. B. "właściciel". Z uwagi na ich status w firmie (formalny właściciel przedsiębiorstwa i jego żona działająca na rzecz przedsiębiorstwa) nie można było w pozycji wymiar czasu pracy wpisać wielkość etatu, a należało przyjąć zgodnie z logiką, iż obydwoje mają nienormowany czas pracy-pracujący na własny rachunek, a w przypadku pojawiających się dalszych wątpliwości, prosić o uzupełnienie przekazanych danych. Wnioskodawca w piśmie podał, iż w przypadku dalszych wątpliwości deklaruje się niezwłocznie dostarczyć inne wskazane, przez Dyrektora MJWPU dokumenty oraz kopie potwierdzające liczbę osób zatrudnionych w dowolnie wybranym okresie, potwierdzającym tym samym status przedsiębiorstwa. Do pisma dołączono elektronicznie wygenerowane informacje o wysyłce i potwierdzeniu otrzymania przez ZUS deklaracji za pracowników firmy w roku 2010 – wydruk elektroniczny nie wymagający potwierdzenia za zgodność z oryginałem, co wynika z treści uzasadnienia skargi.

W odpowiedzi Dyrektor MJWPU pismem z dnia [...].1.2012 r. poinformował wnioskodawcę, iż protest został oddalony.

W motywach zwrócono uwagę, że wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej ze względu na niespełnienie kryterium nr 5 "Wnioskodawca uprawniony do składania wniosku" i nr 10 "Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK" przyjętych przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr [...] z dnia [...].09.2011 r. Podstawą odrzucenia projektu było stwierdzenie niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium dostępu wynikającego z § 6 pkt. 1 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym jedynymi podmiotami uprawnionymi do aplikowania w ramach przedmiotowego konkursu byli mali przedsiębiorcy.

Zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt. 12 Regulaminu konkursu małym przedsiębiorcą jest podmiot zatrudniający mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans nie przekracza 10 milionów EURO. Jednocześnie w przypadku, gdy na ostatni dzień bilansu dane przedsiębiorstwo przekracza lub spada poniżej progu zatrudnienia lub pułapu finansowego, określonego dla poszczególnych grup przedsiębiorstw, uzyskanie lub utrata statusu przedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych.

Zgodnie z art. 2 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008 r.) w kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 milionów EURO. Tak więc zgodnie z przytoczoną powyżej treścią artykułu 2 wnioskodawca, aby wpisywał się w definicję podmiotu małego musi spełnić kryterium zatrudnieniowe, jak również jedno z kryteriów finansowych.

W przypadku przedmiotowego projektu zachodzi sytuacja, w której wnioskodawca nie uzyskał statusu małego przedsiębiorcy ponieważ wskaźniki zatrudnienia uprawniające go do uzyskania tego statusu osiągnął dopiero w 2010 roku, tak więc nie doszło do sytuacji wskazanej powyżej, zgodnie z którą zjawisko musi powtórzyć się w ciągu dwóch kolejnych lat obrachunkowych.

Przedstawione w proteście tabelaryczne zestawienie poziomu zatrudnienia potwierdziło przekonanie oceniającego o właściwej ocenie projektu. Zgodnie z danymi zawartymi w tabeli w 2009 roku liczna rocznych jednostek roboczych (RJR) wynosiła 9,33 (pracownik R. B. w 2009 roku przepracował u wnioskodawcy tylko 4 miesiące, brak również informacji o wymiarze czasu pracy H. B. – nie może być zatem uwzględniona w wyliczeniu). Przy wyliczeniu RJR uwzględnia się każdego, kto był zatrudniony na pełen etat w obrębie przedsiębiorstwa lub w jego imieniu w ciągu całego roku referencyjnego, jak również prace osób, które nie przepracowały pełnego roku – pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin oraz pracowników sezonowych, wówczas ci pracownicy traktowani są jako części ułamkowej jednostki.

W związku z powyższym, mimo iż dane finansowe dotyczące obrotu przekraczają progi przyjęte dla mikroprzedsiębiorców (2009 -[...] PLN; 2010 – [...] PLN), przedmiotowy projekt pod względem kryterium zatrudnienia sytuuje wnioskodawcę w kategorii mikroprzedsiębiorców. Nie zaistniała zatem sytuacja wynikająca z zapisów przytoczonego powyżej artykułu 2 Rozporządzenia 800/2008.

Reasumując, po przeprowadzonej analizie stwierdzono, iż ocena formalna wniosku została przeprowadzona prawidłowo, zarzuty przedstawione w proteście są bezzasadne a protest zostaje oddalony.

W skardze – żądającej "uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo i skierowanie wniosków do oceny merytorycznej i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych" – zwrócono uwagę (po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania), że "Dyrektor MJWPU wydając ostateczną decyzję ws. odrzucenia wniosku z przyczyn formalnych naruszył przepisy artykułu 2 Załącznika do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 roku uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie ws. włączeń blokowych Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008 r. w którym zawarto definicje małego przedsiębiorstwa.

Dodatkowo nie dołożył należytej staranności by wydać rzetelną decyzję, czym naruszył zasadę zaufania obywateli do organów państwa, art. 8 k.p.a. W przypadku tym, zdaniem skarżącego, naruszona została również podstawowa zasada rzetelnej procedury administracyjnej, art. 7 k.p.a. która przejawiała się zaniechaniem ustalenia okoliczności faktycznych i prawdy obiektywnej."

Zwrócono także uwagę, że "Środki, które MJWPU rozdziela mają za zadanie zwiększyć konkurencyjność mazowieckich firm, jednak sposób, w jaki nasza sprawa jest załatwiana mógłby wskazywać na to, że zadaniem niektórych pracowników MJWPU:

a) nie jest realizacja działania polegającego na wsparciu firm z regionu, a na

maksymalnym absorbowaniu "petentów" starających się o dofinansowanie,

w udowadnianie, że nie są przysłowiowym "wielbłądem";

b) wykazywanie się podstawowymi brakami w znajomości przepisów do

stosowania, których są zatrudnieni – jak miało to miejsce w przypadku

oceny formalnej wniosku;

c) niewykazywaniem się choćby minimalnym zaangażowaniem w swoją pracę

i faktycznym wsparciem przedsiębiorców ubiegających się o

dofinansowanie projektu, czego przejawem jest brak dobrej woli w

pozytywnym rozpatrzeniu złożonego protestu przejawiającego się

chociażby telefonem, pismem formalnym z prośbą o doprecyzowanie,

uzupełnienie niejasnych sformułowań, czy też przedstawieniem

dodatkowych dowodów potwierdzającym zaistniały fakt."

W odpowiedzi na skargę podtrzymano zajęte wcześniej ( wyżej przedstawione) stanowisko wskazując źródła internetowe przepisów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 30 c ust. 2 powołanej ustawy skargę w sprawie należało złożyć bezpośrednio do Sądu wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4 ustawy.

Jak wyżej wskazano zarówno wniosek o dofinansowanie projektu, jak też protest nie został przez skarżącego podpisany. Do tego ostatniego dokumentu nie dołączono także wygenerowanej elektronicznie informacji wysyłce i potwierdzeniu deklaracji przesyłanej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co uniemożliwiło Sądowi merytoryczną ocenę argumentacji podniesionej w skardze zwłaszcza ilości osób zatrudnionych przez skarżącego. Kwestia ta miała zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia wniesionego środka zaskarżenia.

Mając powyższe na względzie – stosownie do treści art. 30 c ust. 2 powołanej ustawy – należało orzec jak w sentencji postanowienia.