Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 82/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1 , art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia del. SSO Dorota Radaszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E.Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 11 grudnia 2013r., nr "[....]" w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 – sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Uzasadnienie :

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 lutego 2014r. została odrzucona skarga E.Z. wniesiona na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. w przedmiocie kary za przejazd pojazdem nienormatywnym, albowiem skarżąca nie uiściła od niej wpisu sądowego.

Pismem z dnia 14 lutego 2014r. ( wpływ do sądu 18 lutego 2014r.) skarżąca E.Z. wniosła o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wskazując w uzasadnieniu, że w okresie od dnia 5 lutego 2014r. do 14 lutego 2014r. była chora i nie była w stanie podjąć czynności zmierzających do wykonania wezwania. W następstwie jej choroby zachorowało małe dziecko, które wymagało 24 godzinnej opieki skarżącej. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączyła zaświadczenie lekarskie wystawione na jej nazwisko, najprawdopodobniej w dniu 14 lutego 2014r. ( data wpisana niewyraźnie), w którym zostało zapisane: "niezdolna do pracy z powodu choroby, wydano na podstawie dokumentacji 05.02.2014-14.02.2014" oraz dołączyła dowód uiszczenia w dniu 14 lutego 2014r. wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje :

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie .

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz.270) – dalej "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Skarżąca uiściła wpis sądowy po terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do podjęcia tej czynności.

W świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. jest to rzeczywiście możliwe, jednakże jest to obarczone równocześnie pewnymi warunkami. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Jednakże w świetle poczynionych wyżej w sprawie ustaleń, nie można przyjąć, iż skarżąca uchybiła terminowi do dokonania czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, a jest to konieczny warunek do uwzględnienia jej wniosku o przywrócenie terminu – tu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Należy bowiem podkreślić, iż wnioskodawczyni w niedostatecznym stopniu uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na to, iż rzeczywiście nie była w stanie przy dołożeniu przeciętnej staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy (tym bardziej jako od osoby prowadzącej w sposób zorganizowany działalność gospodarczą) dokonać w terminie wymaganej przez sąd czynności. W szczególności nie spełnia kryterium ustawowego w zakresie wykazania braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, przedstawione przez skarżącą zaświadczenie lekarskie z dnia 14 lutego 2014r., które jest właśnie jedynie zaświadczeniem lekarskim a nie zwolnieniem lekarskim. Zważyć bowiem należy, że nawet w wypadku przedstawienia przez stronę zwolnienia lekarskiego, nie zawsze jest możliwe przywrócenie uchybionego terminu w postępowaniu sądowym, tym bardziej więc, gdy przedstawione świadectwo medyczne jest jedynie zaświadczeniem, a nie zwolnieniem lekarskim z tytułu niezdolności do pracy, czyli np. schorzenia, w wyniku którego chory według zaleceń lekarskich zobowiązany był leżeć. Skarżąca tego typu okoliczności nie wykazała, poza gołosłownymi twierdzeniami z wniosku o chorobie własnej i dziecka.

Wskazać należy na ugruntowane już w tym zakresie orzecznictwo sądowe m.in. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12.09.2013r. sygn. akt – II FZ 17/13, LEX nr 1364186, w którym słusznie zostało podkreślone, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W sprawie niniejszej skarżąca nie przedstawiła w dostateczny sposób takiego ciągu wydarzeń czy przeszkód, które rzeczywiście przy dołożeniu nawet przeciętnej miary staranności uniemożliwiły jej uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie. Nie przedstawiła również zwolnienia lekarskiego na wymaganym druku i z wymaganymi adnotacjami w zakresie zaleceń lekarskich na okres niezdolności do pracy. Nie przytoczyła również żadnych logicznych argumentów, wskazujących na to, dlaczego w takiej stosunkowo prostej sprawie jak uiszczenie wpisu sądowego na wskazane konto bankowe, nie mogła posłużyć się inną osobą, skoro sama tego nie mogła uczynić w świetle swoich twierdzeń.

W postanowieniu z dnia 5.09.2013r., sygn. akt II FZ 746/13, LEX nr 1364189 Naczelny Sąd Administracyjny podobnie wskazał, iż nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników.

Jak zaś już wyżej wskazano, wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła żadnych tego typu okoliczności.

Mając na uwadze powyższe, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku w świetle 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.