Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2167/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 72 § 1 pkt 1, art. 70 § 7 pkt 2, art. 79 § 2
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] roku nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz skarżącego kwotę 717 złotych (słownie: siedemset siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015r. poz. 613, dalej O.p.), po rozpatrzeniu odwołania J. O. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 1.578 zł należnego od towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia 10 grudnia 2004 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w skutek wniosku strony z dnia 21 lutego 2015 r. o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym powstałej w wyniku wyegzekwowania należności podatkowych, które wygasły wcześniej wskutek przedawnienia. Wnioskodawca wskazał, że kwota w łącznej wysokości 33.085 zł uzyskana została przez organ egzekucyjny, Dyrektora Izby Celnej w K. , na podstawie tytułów egzekucyjnych wystawionych przez Dyrektora Izby Celnej w K. , które dotyczyły m.in. podatku akcyzowego z tytułu importu samochodów objętych zgłoszeniem celny, [...] z dnia 10 grudnia 2004 r. (kwota 1.578 zł + odsetki 2.346 zł). Do wniosku dołączono kopię pisma Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., z którego wynika, że wpłaty dokonane w dniach 20, 22 i 27 maja 2015 r. zostały wyegzekwowane w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., z którego wynika, że w sprawie nie toczyło się dotychczas żadne postępowanie.

Decyzją z dnia [...] r. organ pierwszej instancji odmówił stwierdzenia nadpłaty.

W uzasadnieniu decyzji organ przypomniał, że wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Firma "A" w K zgłosił w dniu 10 grudnia 2004 r. do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Szwajcarii samochód osobowy marki [...] nr zgłoszenia [...] Dla importowanego towaru zadeklarowano cło w wysokości 87,60 zł (stawka 10%), akcyzę w kwocie 692 zł (stawka 65%) oraz podatek od towarów i usług w wysokości 387 zł (stawka 22%). Towar został objęty wnioskowaną procedurą.

Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie weryfikacyjne zakończone wydaniem w dniu 5 maja 2009 r. decyzji, którą określono elementy kalkulacyjne dla towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia 10 grudnia 2004 r. na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług oraz określił kwotę należnego podatku akcyzowego w wysokości 4.638 zł i podatku od towarów i usług w wysokości 2.590 zł.

Rozstrzygnięcie to było poddane kontroli instancyjnej i sądowej, jednakże wnoszone przez stronę środki zaskarżenia okazały się nieskuteczne, gdyż wyrokiem z 8 czerwca 2011 r. - sygn. akt I GSK 320/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną strony. Prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy wpłynął do Izby Celnej w dniu [...] r.

Ponieważ zgodnie z art. 70 § 6 pkt 2 i § 7 pkt 2 O.p. bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego na czas zawisłości sprawy przed sądem został zawieszony na okres 687 dni, to termin przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego wskazaną decyzją upłynął dopiero 18 listopada 2011 r. Jednakże w dniu 26 lipca 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego K., działając w imieniu wierzyciela, dokonał wpisu do rejestru zastawów skarbowych pod pozycją [...], samochodu osobowego marki [...] , rok prod. 2000, numer rejestracyjny [...] będącego własnością J. O. . W celu uniknięcia zaspokojenia wierzyciela z przedmiotu zastawu w dniach 20 i 22 maja 2013 r. Strona dobrowolnie wpłaciła do kasy w Izbie Celnej w K. należności zabezpieczone zastawem. Z wpłaty dokonanej dnia 22 maja 2013 r. uregulowano kwotę 2.167,00 zł (zobowiązanie w podatku akcyzowym) i 1059,00 zł (odsetki). Organ podkreślił, że dokonana wpłata nie była efektem zastosowania środka egzekucyjnego, a zobowiązanie podatkowe wygasło poprzez zapłatę, gdyż ustanowienie zastawu skarbowego nie wykluczało dobrowolnej wpłaty dokonanej przez zobowiązanego.

Naczelnik Urzędu Celnego w B. odwołał się do treści art. 72 §1 O.p. i stwierdził, że w świetle stanu faktycznego sprawy kwota wnioskowanej nadpłaty nie mieści się w katalogu wskazanego przepisu, a tym samym wniosek strony jest niezasadny, a w konsekwencji odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego.

W odwołaniu od decyzji skarżący wniósł o jej uchylenie w całości oraz stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 3226,00 zł, to jest w części wyegzekwowanej przez Izbę Celną w K. po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zdaniem strony decyzja rażąco narusza obowiązujące przepisy, a organ nie wyjaśnił stanu sprawy. Nie przeprowadził dowodu z akt postępowania egzekucyjnego oraz przesłuchania poborców skarbowych. Pominął również dołączone do wniosku dowody, co narusza zasady postępowania określone w art. 121 § 1, 122 i 125 O.p. Nadto wpłaty skarżącego uznał za dobrowolne chociaż Dyrektor Izby Celnej w K. pismem z [...] r. poinformował organ egzekucyjny, że nie istnieją powody do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Konsekwencją stanowiska wierzyciela była wizyta egzekutorów, a po odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego wizyta poborców skarbowych, którzy wyznaczyli skarżącemu termin (do 23.05.2013 r.) na wpłacenie do kasy egzekwowanych kwot, grożąc zajęciem ruchomości. Nie zgodził się z twierdzeniem organu o dobrowolnej wpłacie, które w świetle przedstawionych faktów uznał za fałszywe a wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji za zasadny. Dodatkowo zarzucił organowi działanie na szkodę obywatela poprzez drastyczne przekroczenie uprawnień, co stanowi przestępstwo z art. 231 §1 kk.

Dyrektor Izby Celnej w K. zarzuty odwołania uznał za niezasadne i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ przywołał brzmienia art. 72 O.p., dokonał jego wykładni odwołując się do Komentarza do art.72 Ordynacji podatkowej [w:] Brolik J., Dowgier R., Etel L., Kosikowski C., Pietrasz P., Popławski M., Presnarowicz S., Stachurski W. - Ordynacja podatkowa. Komentarz (LEX, 2013), z którego wynika, że ustawodawca zdecydował się jedynie na wskazanie kwot, które należy traktować jako nadpłaty, nie definiując tego pojęcia wprost.

Istota nadpłaty sprowadza się do tego, że podatnik płaci wówczas, gdy nie musi tego robić (nie istnieje obowiązek podatkowy), albo płaci za dużo (kwota podatku zapłaconego przewyższa kwotę należną). W obu przypadkach świadczenie podatnika dokonane na rzecz wierzyciela podatkowego przewyższa to, czego wymaga od niego przepis prawa. Ta nadwyżka świadczenia ponad obowiązkowe jest nadpłatą.

Zdaniem wnioskodawcy kwota 3924,00 zł (1578,00 zł podatek akcyzowy, + 2346.00 zł odsetki) stanowi nadpłatę w rozumieniu art.72 §1 O.p., ponieważ kwota ta ostała wyegzekwowana po upływie terminu przedawnienia zobowiązania w podatku akcyzowym będącym konsekwencją zgłoszenia celnego z 10 grudnia 2004 r. nr [...].

Organ odwoławczy nie podzielił powyższego poglądu ponieważ w sprawie przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania w podatku akcyzowym ustanowiony został zastaw skarbowy, z którego wierzyciel może się zaspokoić pomimo upływu terminu przedawnienia zobowiązania. Podkreślił, że skarżący dokonał dobrowolnie wpłaty do kasy Izby Celnej w K. w dniu [... ] r., która to wpłata została m.in. zaliczona na poczet należności podatkowych w niniejszej sprawie, a skarżący konsekwentnie pomija, bądź nie zauważa faktu, iż zobowiązanie podatkowe w okresie wymagalności (w dniu 26.07.2011 r.) zostało zabezpieczone zastawem skarbowym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego K. poprzez dokonanie wpisu do rejestru zastawów skarbowych pod pozycją [...] samochodu osobowego marki [...] .

W przypadku ustanowienia zastawu skarbowego - zgodnie z art. 70 § 8 O.p. egzekwowanie należności ograniczone jest wprawdzie tylko do przedmiotu zastawu, jednakże dobrowolne wykonanie zobowiązania jest zawsze możliwe i nie jest obwarowane ograniczeniami. Przypomniał, że upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wywołuje dwa rodzaje skutków prawnych. Po pierwsze, z chwilą upływu terminu przedawnienia przestaje istnieć ciążący wcześniej na podatniku obowiązek zapłaty podatku. Przedawnienie powoduje bowiem wygaśnięcie zobowiązania podatkowego, czyli wygaśnięcie zobowiązania do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego podatku w wysokości, terminie oraz miejscu określonych przepisami prawa podatkowego (art. 59 § 1 pkt 9 w zw. z art. 5 O.p.). Po drugie, upływ terminu przedawnienia skutkuje wyłączeniem możliwości orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego, jak również dokonywania zmian tej wysokości przez samego podatnika. Skutek ten jest przejawem respektowanej przez ustawodawcę zasady pewności obrotu prawnego godnie, z którą po upływie pewnego okresu strony danego stosunku prawnego powinny uzyskać pewność, iż zakres ich praw i obowiązków nie ulegnie już zmianie.

Wpłaty dokonane przez stronę w dniach 20, 22 i 27 maja 2013 r. zostały dokonane jako realizacja podpisanego wcześniej zobowiązania (notatka poborcy podatkowego), choć dokonane w wyniku podjętych czynności przez organ egzekucyjny w ramach postępowania egzekucyjnego - nie mieszczą się w zamkniętym katalogu środków egzekucyjnych wymienionych w art.1 a pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Od wpłat nie pobrano kosztów egzekucyjnych.

Dyrektor Izby Celnej w K. odniósł się również do pism załączonych przez skarżącego do wniosku o zwrot nadpłaty.

Za chybiony uznał zarzut prowadzenia egzekucji po wygaśnięciu zobowiązania podatkowego, a tym samym z przekroczenie uprawnień w tym zakresie. Nie dopatrzył się także naruszenia wskazanych przepisów prawa procesowego.

Na koniec podkreślił, że stroną postępowania jest J.O. , gdyż prowadzona przez niego działalność gospodarcza pod nazwą ""B" " została zakończona 31 stycznia 2013 r. (wg informacji na ogólnodostępnych stronach internetowych GUS) i z dniem 27 listopada 2013 r. został skreślony z Regon (Baza REGON).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J.O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. ; przyznanie kosztów postępowania prawem przypisanych; oraz na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a przeprowadzenie dowodu z:

- pisma Wydziału Egzekucji Izby Celnej w K. z dnia [...] r . nr [...]

- postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r.;

- postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r.

Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania - art.122 O.p. poprzez oparcie decyzji na stanie faktycznym niezgodnym z rzeczywistym; art.59 § 1 pkt 9 w związku z art.72 § 1 O.p., a z ostrożności procesowej naruszenie prawa materialnego, to jest art. 70 § 8 O.p. poprzez nieuwzględnienie faktu, że stwierdzona przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 października 2013 r. sygnatura akt [...] cecha niekonstytucyjności odnosi się także do art. 70 § 8 O.p. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego konsekwentnie kwestionuje dobrowolność wpłaty podatku akcyzowego po upływie terminu przedawnienia zobowiązania uznając, iż wpłata ta była wyegzekwowana przez poborcę skarbowego. Pełnomocnik na potwierdzenie swego stanowiska wskazał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.05.2009 r. sygn. akt II FSK 388/09 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17.10.2011 r. sygn. akt III SA/Gl 829/11.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał w całości swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż zostały w niej wskazane.

Art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przywołany przepis nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd orzeka w granicach danej sprawy, po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie akt, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W kontrolowanej sprawie istota sporu sprowadza się do kwestii nie tylko wystąpienia nadpłaty w podatku akcyzowym, o zwrot której wystąpił podatnik pismem z dnia 21 lutego 2015 r. ale także czy złożony przez skarżącego wniosek spełniał wymogi formalne i podlegał rozpatrzeniu.

Nie jest sporne, że w dniu 10 grudnia 2004 r. na podstawie zgłoszenia celnego [...] działająca z upoważnienia strony skarżącej" ‘C" Spółka z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony ze Szwajcarii samochód osobowy marki Mazda 323. Dla importowanego towaru zadeklarowano cło w wysokości 87,60 PLN (stawka 10%), akcyzę w kwocie 692,90 zł (stawka 65%) oraz podatek od towarów i usług w wysokości 387,00 zł (stawka 22%) i towar został objęty procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu.

Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją z [...] r. określił elementy kalkulacyjne importowanego samochodu na potrzeby prawidłowego określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnych z tytułu importu towaru w wysokości; wartość celną towaru 6486 zł, stawkę celną 10 %, kwotę cła 649 zł; określił kwotę należnego podatku akcyzowego w wysokości 4638 zł;. określił kwotę należnego podatku od towarów i usług w wysokości 2590 zł. Decyzja ta jest prawomocna, gdyż żaden z wniesionych przez skarżącego środek zaskarżenia nie okazał się skuteczny.

Wyrokiem z 8 czerwca 2011 r. - sygn. akt I GSK 381/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną strony. Prawomocny wyrok WSA w Gliwicach wraz z aktami sprawy wpłynął do Izby Celnej w K. w dniu [...] r., co skutkowało okresem zawieszenia biegu terminu przedawnienia na 687 dni i przedłużeniem daty przedawnienia zobowiązania o ten okres, co powoduje, że zobowiązanie przedawniło się z dniem [...] r. Jednakże - jak zauważył Naczelnik Urzędu Celnego w B. , Naczelnik Urzędu Skarbowego K. działając w imieniu wierzyciela dokonał wpisu do rejestru zastawów skarbowych pod pozycją [...] , samochodu osobowego marki [...] , rok prod. 2000, nr rejestracyjny [...] będącego własnością strony, a w dniach [...] r. skarżący dobrowolnie wpłacił do kasy w Izbie Celnej w K. zabezpieczone zastawem zobowiązanie. Z wpłaty dokonanej dnia 22 maja 2013 r. uregulowano kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym i kwotę odsetek z tytułu importu samochodu [...] . Zobowiązanie wygasło zatem przez dobrowolną zapłatę.

W tym miejscu należy przywołać art. 79 O.p., który stanowi, kiedy postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może zostać wszczęte. W art. 79 § 2 O.p. ustawodawca uzależnił prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty od wygaśnięcia terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ponieważ termin ten upłynął w dniu [...] r., to również z tą datą upłynął termin do złożenia wniosku o zwrot nadpłaty. Nie ma też wątpliwości, że w tej dacie zobowiązanie nie było uregulowane, a jedynie zabezpieczone zastawem.

Kwestią sporną w sprawie było negowanie przez stronę skarżącą dobrowolnego wykonania zobowiązania zabezpieczonego zastawem przez dokonanie wpłaty w kasie organu. Z wyjaśnień Dyrektora Izby Celnej w K. (karty 59-62) wynika, iż faktycznie w dniu 14 maja 2013 r. celem uniknięcia zajęcia kolejnych samochodów będących jego własnością (samochodu marki SMART) skarżący wpłacił na poczet zaległych należności kwotę 10 000 zł i zobowiązał się do uiszczenia pozostałych w terminie 3 miesięcy. Wpłaty zostały dokonane w dniach 20, 22 i 27 maja 2013 r. i choć dokonane w wyniku podjętych czynności przez organ egzekucyjny w ramach postępowania egzekucyjnego nie mieszczą się w zamkniętym katalogu środków egzekucyjnych wymienionych w art. 1a pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Od wpłat nie pobrano kosztów egzekucyjnych, a pismo z 19 stycznia 2015 r. było odpowiedzią na wniosek strony o szczegółowy sposób rozliczenia wpłat w 2013 r. Ich analiza potwierdziła, że zwrot kosztów egzekucyjnych nie dotyczył przedmiotowej sprawy i jak podkreślono w zaskarżonej decyzji, z uzyskanej wówczas (14.05.2013 r.) kwoty 10 000,00 zł nie był rozliczany podatek akcyzowy określony decyzją Naczelnika Urzędu celnego w B. z dnia 5 maja 2009 r. dotyczącą zgłoszenia celnego [...] z dnia 10 grudnia 2004 r.

Zobowiązanie to zostało rozliczone z kwoty wpłaconej przez skarżącego w kasie Izby Celnej w K. w dniu [...] r. i o tym szczegółowo został poinformowany w piśmie wierzyciela z dnia 11 września 2013 r., którego również nie negował. Nie można zatem uznać, że dokonanie wpłaty nie było dobrowolne, skoro została ona dokonana celem uniknięcia egzekucji zobowiązania z przedmiotu zastawu.

Należy też wskazać, że skarżący występował już o zwrot nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu marki [...] . Wniosek o zwrot nadpłaty datowany na 12 czerwca 2013 r. wpłynął do Naczelnika Urzędu Celnego w B. w dniu [...] r.

Postanowieniem z [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie art. 165a § 1 w związku z art. 79 § 2 O.p. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zobowiązanie w podatku akcyzowym przedawniało się 31 grudnia 2009 r., ale z racji zaskarżenia decyzji administracyjnej do WSA (III SA/Gl 1156/09) a następnie do NSA (I GSK 381/10) termin ten uległ przedłużeniu o 687 dni, czyli okres zakreślony art. 70 § 7 pkt 2 O.p. Zobowiązanie przedawniło się zatem 18 listopada 2011 r.

Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 6 ustawy z 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz.745), w zakresie nieuregulowanym ustawą do zwrotu nadpłaty stosuje się Ordynację podatkową czyli art. 79 § 2 O.p. w powiazaniu z art. 165a § 1 tej ustawy.

Organ uznał tym samym złożony wniosek za spóźniony, a tym samym złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty 21 czerwca 2013 r., po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, uzasadniało odmowę wszczęcia postępowania w sprawie.

Niezrozumiałym zatem jest merytoryczne rozpatrzenie wniosku o zwrot tego samego podatku akcyzowego na postawie wniosku z 21 lutego 2015 r. w niezmienionych okolicznościach faktycznych i prawnych.

Organ wskazał również, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 40/12 zapadł 8 października 2013 r., co miało miejsce po ustanowieniu zastawu i dobrowolnej wpłacie należności podatkowej nim zabezpieczonej przez podatnika.

Wyrok ten mógł być podstawą wniosku o wznowienie postępowania w trybie art. 240 § 1 pkt 8 O.p. do czego jednak nie doszło..

Ponownie rozpatrując sprawę, organ uwzględni powyższe rozważania, a w szczególności zbada terminowość złożenia wniosku o zwrot nadpłaty i możliwość jego rozpoznania.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art.135 p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, zaś kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i 205 par. 2 p.p.s.a.