Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 745/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga Wojewody Warmińsko-Mazurskiego (dalej: Wojewoda) na uchwałę Nr XVI/106/15 Rady Miejskiej w Biskupcu (dalej: Rada) z dnia 30 grudnia 2015 r. w przedmiocie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Biskupiec. W jej uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że na skutek jego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wyrokiem z dnia 4 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 910/16, stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały. Strona przeciwna wniosła od tego wyroku skargę kasacyjną, która czeka obecnie na rozpoznanie. Zauważył, że w związku ze skargą Stowarzyszenia "[...]", ponownie przeanalizował uchwałę i stwierdził uchybienie stanowiące istotne naruszenie prawa, a polegające na braku uzgodnienia ministra właściwego do spraw środowiska w trybie art. 11 pkt 5 lit. g) ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.; dalej: u.p.z.p.), co stanowi podstawę do orzeczenia o niezgodności z prawem przedmiotowej uchwały w całości.

W odpowiedzi na skargę, Rada wniosła o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga jest niedopuszczalna, bowiem - na skutek wniesienia przez nią skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 910/16, stwierdzającego nieważność uchwały stanowiącej przedmiot złożonej obecnie skargi - sprawa nią objęta jest w toku. Niezależnie od powyższego, Rada podniosła argumenty za bezzasadnością podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 11 pkt 5 lit. g) u.p.z.p., stwierdzając, że w przypadku nieuwzględnienia jej wniosku, skarga powinna być oddalona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata) w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami (tak np. WSA w Warszawie w postanowieniach: z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 150/17, i z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 639/17, http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Por. też postanowienie NSA z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 387/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 4 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 910/16, po rozpoznaniu skargi Wojewody, stwierdził nieważność uchwały Nr XVI/106/15 Rady Miejskiej w Biskupcu z dnia 30 grudnia 2015 r. w przedmiocie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Biskupiec. Od wyroku tego wniesiona została skarga kasacyjna. Sprawa jest w toku.

Obecnie Wojewoda ponownie w trybie nadzoru wniósł skargę na przedmiotową uchwałę.

Skarga ta podlega odrzuceniu z uwagi na tożsamość podmiotową i przedmiotową sprawy objętej skargą ze sprawą o sygn. akt II SA/Ol 910/16. Nie może budzić wątpliwości to, że pomiędzy tymi sprawami zachodzi tożsamość podmiotowa. W obydwu sprawach stroną skarżącą jest bowiem Wojewoda, zaś organem - Rada.

Pomiędzy tymi sprawami zachodzi również tożsamość przedmiotowa. Dotyczą one bowiem uchwały Nr XVI/106/15 Rady Miejskiej w Biskupcu z dnia 30 grudnia 2015 r. w przedmiocie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Biskupiec. Mając zaś na uwadze to, że w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a), przyjąć należy, że niezależnie od zarzutów podniesionych obecnie w skardze przez Wojewodę wobec zaskarżonej uchwały, przedmiot obydwu zainicjowanych przez niego spraw jest tożsamy.

Tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy objętej skargą i sprawy o sygn. akt II SA/Ol 910/16, która jest w toku, oznacza spełnienie przesłanki z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi wniesionej obecnie przez Wojewodę.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.