Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 97/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw  z art.  197  par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 97/17 w sprawie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić zażalenie strony skarżącej z dnia 4 stycznia 2018 r.


UZASADNIENIE

A. W. pismem z dnia 9 marca 2017 r. wniósł o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi wskazując w uzasadnieniu na niemożność poniesienia kosztu wpisu sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

W wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez złożenie go na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, skarżący złożył do akt sprawy wypełniony formularz PPF. Wnioskiem

o przyznanie prawa pomocy objął ustanowienie adwokata. Oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie pomocy prawnej w ocenie referendarza sądowego okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącego, wobec czego pismem z dnia 2 maja 2017 r.,

wezwano skarżącego do przedłożenia do akt sprawy w terminie 7 dni dodatkowych informacji i dokumentów. Wnioskodawca w terminie udzielił dodatkowych wyjaśnień.

Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 18 lipca 2017 r.

Pismem z dnia 25 lipca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie.

Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionego sprzeciwu poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została po raz pierwszy awizowana w dniu 18 sierpnia 2017 r., a następnie wydana adresatowi w dniu 4 września 2017 r. W dniu 11 września 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący złożył do akt sprawy podpisany egzemplarz sprzeciwu z dnia 25 lipca 2017 r.

Stwierdzając, iż skarżący nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu

w terminie, Sąd postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. odrzucił sprzeciw. Przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie awizowana została po raz pierwszy w dniu

13 grudnia 2017 r., a następnie wydana adresatowi w dniu 28 grudnia 2017 r., tj. po upływie czternastodniowego terminu do odbioru przesyłki w placówce pocztowej lub urzędzie gminy.

Pismem z dnia 4 stycznia 2018 r. nadanym w tym samym dniu w placówce pocztowej, skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 grudnia 2017 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 stycznia

2018 r. pismem z dnia 16 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu lub przesłanie podpisanego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie odebrał w dniu 5 lutego 2018 r., natomiast w dniu 12 lutego 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej) złożył do akt sprawy podpisane zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić.

Przepis art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem

art. 185 § 2. Natomiast w myśl art. 178 wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Ponadto, zgodnie z art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma

w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia

o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia tutejszego Sądu z dnia 4 grudnia 2017 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu doręczona została adresatowi w dniu 28 grudnia 2017 r. Wskazać jednak należy, mając na uwadze treść przywołanego powyżej przepisu art. 73 p.p.s.a., że skoro wspomniana przesyłka po raz pierwszy awizowana została w dniu 13 grudnia 2017 r. to doręczenie jej adresatowi nastąpiło już poprzedniego dnia, tj. w dniu

27 grudnia 2017 r. Termin do odebrania przedmiotowej przesyłki dla adresata biegł bowiem od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni, a wydanie adresatowi przesyłki w terminie późniejszym nie ma znaczenia dla liczenia terminu zgodnie

z przywołaną powyżej regulacją.

Przedstawione stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który podkreśla, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt

I FZ 313/14, a także z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 1762/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni

w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma - i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Biorąc pod uwagę powyższe, siedmiodniowy termin do złożenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 4 grudnia 2017 r. upłynął 3 stycznia 2018 r. Skarżący natomiast złożył zażalenie w dniu 4 stycznia 2018 r., (dzień nadania przesyłki zawierającej zażalenie w placówce pocztowej, co wynika z koperty znajdującej się w aktach sprawy, k. 69 akt sądowych), a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.

W przedstawionym stanie faktycznym sprawy skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej

Wobec faktu uchybienia terminowi do złożenia zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.