Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 226/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 695/10 odrzucające zażalenie w sprawie skargi L.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 9 lipca 2010r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 27 października 2010 r., I SA/Lu 695/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie L.B. na postanowienie z dnia 25 sierpnia 2010r. w sprawie ze skargi na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 9 lipca 2010r.

2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L.B.

W dniu 31 sierpnia 2010 r. skarżący wniósł pismo, które określił jako "Wniosek w sprawie wycofania i umorzenia postanowienia i uzasadnienia /.../ z dnia 25 sierpnia 2010r.", z którego wynika, że uważa postanowienie, o którym mowa wyżej, za wydane z naruszeniem przepisów prawa i jego uprawnień procesowych.

W dniu 8 września 2010r., w wykonaniu zarządzenia przewodniczącej Wydziału, skarżący wezwany został do usunięcia braków powołanego pisma, w tym przez jednoznaczne i jasne wskazanie żądania pisma lub jego charakteru procesowego (w szczególności, czy jest to skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 25 sierpnia 2010r., czy też pismo o innym charakterze).

W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że pismo to jest zażaleniem na postanowienie z dnia 25 sierpnia 2010r.

3. Uzasadniając wydane postanowienie sąd powołując się na art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. – wskazał, że przepisy ustawy nie przewidują prawa do zaskarżenia zażaleniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Zgodnie z art.173 § 1 p.p.s.a. od takiego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna. W ocenie sądu pismo skarżącego nie mogło być, niezależnie od jego określenia przez stronę, uznane za skargę kasacyjną w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie spełnia ono wymogów opisanych w art.176 i art.175 p.p.s.a. Dlatego zażalenie, jako niedopuszczalne sąd odrzucił.

4. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

Jak wynika z treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Zatem trafnie zauważył w zaskarżonym postanowieniu sąd pierwszej instancji powyższy, że przepis nie przewiduje możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o odrzuceniu skargi.

Zgodnie natomiast z art. 173 § 1 p.p.s.a. w takiej sytuacji dostępnym środkiem odwoławczym jest skarga kasacyjna, która musi jednak spełniać wymogi stawiane przez ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednym z nich jest obowiązek sporządzenia tego pisma przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym lub adwokatem (lub w określonych sytuacjach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego lub osoby określone w art. 175 § 2 p.p.s.a).

Zasadnie zatem sąd doszedł sąd do wniosku, że wniesione przez skarżącego pismo nie mogło stanowić skargi kasacyjnej bowiem uchybiało warunkom stawianym przez art. 175 i art. 176 p.p.s.a.

Z tych też przyczyn wniesione przez podatnika zażalenie należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.