Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 747/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 11,16,21 ust. 1 i 2,  par. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 15 poz 80
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz  właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (sprawozdawca), Anna Mierzejewska, Protokolant, referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2012 r. sprawy ze skargi T. R. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

[...] Wojskowa Komisja Lekarska w W., działając na podstawie art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.) oraz § 11, 16, 21 ust. 1 i 2 i § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 08 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80), orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w pkt 8 ww. orzeczenia rozpoznała u T. R.: [...]. Schorzenia ujęte w pp. 1,2,3,4 uznano za niepozostające w związku ze służbą wojskową (pkt 10 orzeczenia). W pkt 9 orzeczenia uznano ww. za zdolnego do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego – Kategoria Z, grupa II.

Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. T. R. złożył odwołanie od ww. orzeczenia do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy [...]WKL do ponownego rozpoznania, względnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uznanie strony za niezdolnego do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.

Zaskarżonemu orzeczeniu strona zarzuciła naruszenie: 1) art. 7 kpa, art. 80 kpa, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak przeanalizowania całokształtu materiału dowodowego, w szczególności dokumentacji lekarskiej z Kliniki [...], z której wynika, iż stan [...] kwalifikuje stronę do leczenia [...], a także wskazane jest unikanie czynności przeciążających ten [...]; 2) art. 107 § 3 kpa, poprzez brak jakiegokolwiek uzasadnienia decyzji.

Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, orzeczeniem nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., działając na podstawie przepisów § 12 pkt 1 i § 30 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 08 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80), utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wojskowe komisje lekarskie orzekając o zdolności do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z rozporządzenia MON z dnia 08 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80).

CWKL wyjaśniła, że [...] T. R. jest żołnierzem pełniącym służbę w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego w czwartym roku studiów w Wojskowej Akademii Technicznej. Jego zdolność do służby oceniana jest według grupy II załącznika Nr 1 do ww. rozporządzenia MON, która ustala normy zdrowotne dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w tej grupie. W świetle ww. przepisów, oceniając schorzenie pod względem stanu jego zaawansowania oraz stopnia upośledzenia organizmu, a następnie orzekając o zdolności do służby wojskowej, komisje wykorzystują wyniki własnych konsultacji specjalistycznych, badania dodatkowe, jak i dokumentację medyczną przedstawioną przez orzekanego.

Organ odwoławczy wskazał, że wyniki badań [...] przedstawione przez orzekanego, jak i wykonanego w trakcie postępowania komisji pierwszej instancji, wskazują na taki sam zakres patologii. Również i wyniki konsultacji [...], stwierdzających [...], są w ocenie klinicznej bardzo podobne. Z treści zaskarżonego orzeczenia nie wynika, że komisja kwestionuje wskazania do leczenia operacyjnego, czy rehabilitacji. Konieczność poddania się takim procedurom nie stanowi jednak automatycznie o niezdolności do służby, natomiast może stwarzać konieczność zastosowania okresowych ulg w służbie, co pozostaje w gestii Komendanta – Rektora WAT na wniosek lekarza prowadzącego.

Organ II instancji stwierdził, że [...]WKL podjęła decyzję zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami, stwierdzając, że rozpoznane u orzekanego schorzenia i stopień ich zaawansowania nie wykraczają poza ramy określone w grupie II załącznika Nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 08 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80) i co za tym idzie prawidłowo orzekła o zdolności orzekanego do służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. CWKL podniosła, iż fakt "skąpego" uzasadnienia decyzji [...]WKL może wpływać na ocenę jakości zaskarżonego orzeczenia, natomiast nie ma wpływu na rozstrzygnięcia, które w nim zapadły, w związku z tym fakt ten nie stanowi podstawy do uchylenia orzeczenia [...]WKL.

Pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. T. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie CWKL z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie w całości oraz uchylenie orzeczenia go poprzedzającego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, tj. akt. 7 i art. 80 kpa, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego orzeczenia, polegającego na uznaniu, że skarżący jest studentem czwartego roku studiów na WAT w W., podczas gdy jest on studentem drugiego roku studiów na ww. uczelni, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ skutkowało oceną zdolności do służby wojskowej skarżącego według grupy II załącznika Nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 08 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, podczas gdy przy przyjęciu, iż jest on na drugim roku studiów, zdolność ta powinna być oceniana według grupy I załącznika Nr 1 do tego rozporządzenia, co przy bezspornych i niekwestionowanych chorobach skarżącego oznaczałoby uznanie go za niezdolnego do służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Natomiast ocena zdolności według grupy II spowodowała, że mimo wystąpienia tych schorzeń (ze względu na inne ich skutki w grupie II w stosunku do skutków z grupy I) został on uznany za zdolnego do służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ podniósł, iż skarżący był orzekany jako żołnierz pełniący służbę w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego w czwartym roku studiów w WAT, w związku z tym jego zdolność do służby oceniana jest według grupy II załącznika Nr 1 do wyżej powołanego rozporządzenia MON, która ustala normy zdrowotne dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w tej grupie. Organ wyjaśnił, że skarżący został powołany do pełnienia służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego w roku akademickim [...], lecz z uwagi na niespełnienie wymogów określonych w Regulaminie Studiów został przeniesiony z dniem [...] lutego 2010 r. na drugi rok studiów. Tym samym, chociaż w istocie pozostawał w wymiarze czasowym w nauce od [...] r., zatem "w czwartym roku nauki" – to ze względu na "mierne" postępy w nauce był [...] drugiego roku studiów. W związku z powyższym orzekająca [...]WKL w W. prawidłowo zastosowała wobec skarżącego kwalifikację z grupy II załącznika Nr 1 – jako do kandydata będącego w czwartym roku studiów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu, w świetle zarzutów skargi, sprowadzała się do oceny tego, czy organ w sposób prawidłowy dokonał ustalenia stanu faktycznego, a w szczególności, czy prawidłowo wyjaśnił to, na którym roku studiów strona pobiera naukę. Powyższa kwestia pozostawała bowiem w ścisłym związku ze sposobem oceny przez organ zdolności skarżącego do służby wojskowej.

W ocenie tutejszego Sądu, analiza akt administracyjnych prowadzi do konkluzji, iż organ poprawnie ustalił rok studiów, na którym strona studiuje. Okolicznością niekwestionowaną przez organ było to, że skarżący jest studentem drugiego roku studiów.

Wbrew zaś wywodom skargi, o niepoprawności ustaleń faktycznych w omawianym zakresie nie może świadczyć to, iż zdolność strony do służby wojskowej była oceniana przez organ według kryteriów zastrzeżonych dla grupy II określonej w Załączniku Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 08 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80). Sformułowanie użyte przez prawodawcę w powyższym akcie prawnym: "żołnierzy pełniących służbę w charakterze kandydatów na żołnierzy zawodowych w trzecim roku nauki i dalszych latach nauki (studiów)", nie odnosi się bowiem do kwestii oznaczenia roku studiów, na którym strona pobiera naukę. Punktem odniesienia oznaczonym przez prawodawcę był bowiem faktyczny czas pobierania nauki od chwili rozpoczęcia studiowania.

Do takich wniosków prowadzi już przeprowadzenie wykładni językowej omawianej części przepisu. Oczywistym jest, iż oznaczając konkretny rok studiów, używa się zwrotu "studiować na pierwszym, drugim, trzecim roku studiów". W omawianym przypadku prawodawca nie posłużył się zaś takim zwrotem. Sformułowanie "w trzecim i dalszych latach nauki" świadczy więc o tym, iż intencją prawodawcy było nawiązanie do całości okresu studiowania.

W świetle powyższego uznać należało, iż organ prawidłowo ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie. Okolicznością niekwestionowaną było bowiem to, że skarżący pobiera naukę na Wojskowej Akademii Technicznej od czterech lat. Powyższe ustalenie nie stoi zaś w sprzeczności z tym, że skarżący jest studentem dopiero drugiego roku studiów. Stąd, po stronie organu istniał oblig, aby zdolność strony do służby wojskowej oceniać zgodnie z kryteriami obowiązującymi dla grupy II, oznaczonymi w Załączniku Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 08 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80).

Na marginesie podnieść należy, iż okolicznością pozostającą bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie jest to, jakich sformułowań prawodawca używa w innych aktach prawnych. Wykładni danego aktu prawnego należy bowiem dokonywać w ramach tej konkretnej regulacji. W innych regulacjach prawnych możemy bowiem mieć do czynienia z inną intencją twórcy przepisów, wynikającą chociażby z odmiennych celów, jakie dana regulacja ma zrealizować.

W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również, że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

-----------------------

6