Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1957/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Sp. o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. Sp. o.o. z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia ... lipca 2010 r. Nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 października 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1957/10 pozostawił skargę S. Sp. z o.o. w W. (zwanej dalej: skarżącą) na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z ... lipca 2010 r. bez rozpatrzenia. Przyczyną pozostawienia skargi bez rozpatrzenia było wniesienia jej z uchybieniem 14-dniowego terminu. Rozstrzygnięcia PARP z ... lipca 2010 r. zostało doręczone skarżącej spółce ... sierpnia 2010 r., a skarga została wniesiona ... sierpnia 2010 r.

Pismem z ... października 2010 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że ... sierpnia 2010 r. korespondencja została odebrana przez pracownika skarżącej D. P., która jest pracownikiem sekretariatu. W dniu odebrania korespondencji D. P. miała stan zapalny oka, co znacznie obniżyło jej koncentrację w wyniku bólu spowodowanego tym stanem. Jeszcze tego samego dnia złożyła wniosek o udzielenie jej urlopu na żądanie, którego skarżąca spółka udzieliła. D. P. udała się do lekarza okulisty, który założył jej opatrunek. Korespondencję odebraną ... sierpnia 2010 r. pozostawiła na biurku. Następnego dni po powrocie do pracy odebrała kolejną korespondencję i całość łącznie z korespondencją z dnia poprzedniego przekazała do wpisania do książki odbiorczej pod datą ... sierpnia 2010 r. Powyższa omyłka była spowodowana chorobą D. P., albowiem pod wpływem bólu związanego ze stanem zapalnym zapomniała, iż nie wpisała do książki odbiorczej korespondencji pozostawionej na biurku dnia poprzedniego. Na dowód skarżąca załączyła wniosek o udzieleniu urlopu z ... sierpnia 2010 r. oraz zaświadczenie lekarskie z ... sierpnia 2010 r. Ponadto skarżąca wniosła o przesłuchanie w charakterze świadka D. P. oraz przedstawicieli skarżącej spółki na okoliczność choroby, wpisania błędnej daty odbioru korespondencji i przyczyn tego błędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.

Według art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności jak za własne. W takiej sytuacji przywrócenie terminu jest możliwe, jeżeli osobie działającej za stronę nie można przypisać winy w uchybieniu terminowi. Również błędnie przekonanie strony, ze otrzymała wezwanie w innej dacie, niż to rzeczywiście nastąpiło, nie usprawiedliwia uchybienia terminowi. Nieuwaga lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., FZ 93/04 niepubl.)

W niniejszej sprawie skarżąca podaje, że przyczynę uchybienia terminu spowodowana była chorobą D. P., która pod wpływem bólu związanego ze stanem zapalnym zapomniała, iż nie wpisała do książki odbiorczej korespondencji pozostawionej na biurku dnia poprzedniego. Sąd ustosunkowując się do powyższych przyczyn uchybienia terminu, przede wszystkim zauważa, iż stan zdrowia D. P. był na tyle dobry, że umożliwił jej przybycie do pracy, dokonanie odbioru korespondencji, a także wypisanie urlopu na żądanie. Ponadto zauważyć należy, że D. P. po poradę lekarską – jak wynika z zaświadczenia lekarskiego z ... sierpnia 2010 r. – udała się w podróż ze Ś. aż do oddalonej o prawie ... km W., co świadczy o tym, iż pomoc lekarska nie musiała zostać jej udzielona niezwłocznie. Wskazać także należy, że pomimo problemów z okiem już dnia następnego D. P. stawiła się w pracy.

Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności tj. stan zdrowia D. P., jak również fakt jej przystąpienia już następnego dnia do pracy, powodują przyjęcie, iż wpisanie błędnej daty do książki odbiorczej spowodowane było wynikiem zaniedbania i nieuwagi pracownika skarżącej spółki (a nie nagłej choroby uniemożliwiającej staranne działania w wykonywaniu obowiązków pracowniczych), a te nie mogą usprawiedliwić winy w uchybieniu terminu.

Sąd nie mógł uwzględnić wniosków skarżącej spółki o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, bowiem zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd administracyjny w żadnym wypadku nie jest jednak uprawniony do przeprowadzania dowodów z zeznań świadków.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.