Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1672/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1, par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1, art. 145 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 10 ust. 1  pkt 8 lit. a, art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 122, art. 187 par. 1, art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1672/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 kwietnia 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Urszula Zięba (spr.), Asesor: WSA Inga Gołowska, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2009r., sprawy ze skargi P. R., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 20 października 2008r. Nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu z odpłatnego zbycia, nieruchomości, - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2003 r. na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym Rep [...] P. R. nabył nieruchomość, której częściami składowymi są działki oznaczone numerami [...], [...], [...], [...] jak oświadczył za pieniądze pochodzące z jego majątku odrębnego.

W dniu [...] maja 2005 r. na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym Rep [...] P. R. zbył odpłatnie tę nieruchomość za cenę 330 000,00 zł, przy czym w umowie tej zaznaczono, że częścią składową nieruchomości jest rozpoczęta budowa budynku mieszkalnego.

W oświadczeniu skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu [...] czerwca 2005 r. P. i M. małżonkowie R. oświadczyli, że środki otrzymane ze sprzedaży opisanej nieruchomości przeznaczą na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

W złożonej w dniu [...] maja 2007 r. deklaracji PIT-23 o osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowych objętych zryczałtowanym podatkiem dochodowym P. R. ujawnił;

- przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie 330 000,00 zł,

- kwotę przychodu zwolnioną od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r. Nr 14. poz. 176 ze zm.) – 238 867,00 zł,

- zryczałtowany podatek dochodowy w kwocie 9 113,30 zł.

W dniu 23 maja 2007 r. wpłacono podatek w wysokości 9 113 zł oraz odsetki za zwłokę w kwocie 1 026 zł.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2007 r., ponowionym w dniu [...] września 2007 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał pełnomocnika podatnika do przedłożenia dowodów na wydatki poczynione przezeń na zaspokojenie własnych potrzeb majątkowych, które w świetle deklaracji stanowić winny kwotę 238 867,00 zł oraz do stawiennictwa w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Wezwania te pozostały bez odzewu.

Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatnikowi P. R. przychodu ze sprzedaży nieruchomości w roku 2005.

W kolejnych pismach z dnia [...] stycznia 2008 r. i [...] kwietnia 2008 r. organ wezwał do stawiennictwa i przedłożenia wspominanych już dowodów najpierw pełnomocnika potem zaś samego podatnika.

Brak reakcji pełnomocnika na powyższe wezwania spowodował nałożenie na niego kary porządkowej w kwocie 1.000 zł. Mimo to nie stawił się on w siedzibie organu, jak również nie zostały przedłożone żadne dokumenty czy złożone wyjaśnienia.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił skarżącemu P. R. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 33.000,00 zł z tytułu dokonania w 2005 r. sprzedaży nieruchomości, przed upływem pięciu lat od jej nabycia. W uzasadnieniu wyjaśniono, że na podstawie zebranych w sprawie dowodów organ ustalił fakt dokonania przez podatnika sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło jej nabycie i w konsekwencji na podstawie art. 10 ust. l pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czynność taka podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w stawce 10 % od uzyskanego przychodu. Podatek ten winien być uiszczony bez wezwania w terminie 14 dni od daty sprzedaży, chyba że zostało złożone oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży będzie wydany na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy. Organ stwierdził nadto, że z uwagi na nieprzedłożenie przez pełnomocnika ani przez samego podatnika dokumentów, które potwierdzałyby wydatki własne na cele mieszkaniowe w terminie dwóch lat – do opodatkowania przyjęto całą kwotę uzyskanego przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, tj. 330 000,00 złotych.

Od decyzji tej w dniu [...] lipca 2008 r. pełnomocnik podatnika złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości, a to z uwagi na naruszenie:

- art. 21 ust. 1 pkt. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2005 r.,

- art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie w sposób wyczerpujący.

W uzasadnieniu podniesiono, że zmierzając do wypełnienia ustawowych przesłanek skorzystania z ulgi podatkowej podatnik w dniu [...] maja 2005 r. aktem notarialnym Rep [...] nabył nieruchomość za środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży wspominanej wyżej nieruchomości, na dowód czego przedłożył akt notarialny. W związku z tym złożono deklarację PIT-23, a wobec zwłoki zostały z tego tytułu uiszczone odsetki.

W dołączonym do odwołania akcie notarialnym z dnia [...] Rep. [...] ujęto dwie transakcje:

- umowę zakupu przez P. R. zabudowanej działki nr [...] za kwotę 230.000,00 zł, oraz

- umowę rozwiązującą umowę przedwstępną z dnia [...] lipca 2003 r., w której sprzedający zobowiązali się sprzedać P. R. zabudowaną nieruchomość stanowiącą działkę nr [...], przy czym w przedmiotowej umowie przedwstępnej potwierdzono odbiór od P. R. kwoty 310.000,00 zł tytułem zaliczki na poczet ceny nieruchomości ustalonej na poziomie 380.000,00 zł, a skutkiem rozwiązania umowy przedwstępnej był zwrot zaliczki w kwocie 310.000,00 zł w ten sposób, że kwotę 230 000,00 wypłacono sprzedającym działkę nr [...], a pozostała kwota 80 000,00 zł został zwrócona bezpośrednio P.R.

Pełnomocnik podatnika wyjaśnił nadto, że nieuzasadnione jest powoływanie się przez organ na nieprzedstawienie dowodów na fakt nabycia nieruchomości, gdyż akt notarialny z dnia [...]. został już uprzednio przedłożony organowi do akt innego postępowania toczącego się do znaku [...]. W tych okolicznościach organ z urzędu mógł poczynić odpowiednie ustalenia dla celów niniejszego postępowania.

Dyrektor Izby Skarbowej, nie znajdując podstaw faktycznych i prawnych uzasadniających wzruszenie decyzji stanowiącej przedmiot odwołania, decyzją z dnia 20 października 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zakup działki nr [...] wskazany przez pełnomocnika jako wydatkowanie uzyskanego przychodu ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe został sfinansowany przez podatnika ze zwrotu wpłaconej w dniu [...] lipca 2003 r. zaliczki, a nie z przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w dniu [...] maja 2005 r. – w konsekwencji akt notarialny z dnia [...] nie może zostać uznany za dowód wydatkowania na własne cele mieszkaniowe przychodu uzyskanego z tytułu umowy zawartej w dniu [...] maja 2005 r.

Powyższa decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona przez podatnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wniesiono o jej uchylenie w całości, zarzucając;

l) naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 122 w związku z art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez niewłaściwe ich zastosowanie oraz błędne i nieprawidłowe ustalenia stanu faktycznego i prawnego stanowiącego podstawę wydanego rozstrzygnięcia,

2) naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez niezbadanie całego materiału dowodowego w sprawie w sposób umożliwiający prawidłowe i dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych w sprawie okoliczności faktycznych,

3) naruszenie art. 21 ust. l pkt 32 lit a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r. Nr 14. poz. 176 ze zm.), poprzez błędną jego wykładnię.

W ocenie skarżącego organ podatkowy w sposób niepełny i błędny wyjaśnił stan faktyczny oraz dokonał nierzetelnej i nieobiektywnej oceny materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego materiał dowodowy zgromadzony w trakcie postępowania pozwala na stwierdzenie, że był on uprawniony do skorzystania z ulgi podatkowej na podstawie art. 21 ust. l pkt. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podniesiono również, że sprzeczne ze stanem faktycznym jest twierdzenie organu podatkowego, że skarżący i jego pełnomocnik nie współdziałali z organem podatkowym przy okazji zbierania materiału dowodowego ponieważ do odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2008r. została dołączona kserokopia aktu notarialnego Rep [...], na dowód poniesienia przez skarżącego wydatków na cele mieszkaniowe z ulgi podatkowej. Organ podatkowy miał dokonać oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób nierzetelny i nieobiektywny poprzez bezzasadne przyjęcie, że z aktu notarialnego Rep. [...] wynika, iż skarżący dokonał zakupu nieruchomości za środki uzyskane przez ze zwrotu wpłaconej w dniu [...] lipca 2003r. zaliczki, a nie z przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości zrealizowanej w dniu [...] maja 2005r., co jest sprzeczne z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasadami logiki. Z treści przywołanego wyżej aktu notarialnego wynika bowiem, że nabył on uprawnienia do skorzystania ze zwolnienia od podatku gdyż spełnione zostały wszystkie kryteria ustawowe w postaci przeznaczenia dochodu na cele w ustawie wskazane oraz zawiadomienia organu podatkowego o istniejących podstawach do zwolnienia od podatku uzyskanego przychodu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podkreślił nadto, iż w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania a zarzut braku kompletności zebranego materiału dowodowego jest całkowicie bezzasadny gdyż ani podatnik ani prowadzący jego sprawę pełnomocnik nie mogą czuć się zwolnieni od współdziałania z organem podatkowym w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Stronie przysługuje nie tylko prawo wychodzenia z inicjatywą dowodową, lecz obciąża ją także obowiązek udowodnienia okoliczności istotnych dla oceny jej sytuacji materialno-prawnej, zwłaszcza w sytuacji gdy strona powołuje określone fakty, z których zamierza wywodzić skutki prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podstawowym zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności tj. zgodności decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, zaskarżona decyzja ulega uchyleniu, jeżeli między innymi sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdził naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Przystępując do oceny materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt. 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. z 2000 r. nr 14 poz. 76 ze zm./, źródłem przychodu jest sprzedaż nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W myśl natomiast przepisu art. 28 ust. 2 cytowanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu zaistnienia zdarzeń mających znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, dochód uzyskany z tego źródła podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika chyba, że podatnik w tym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a ustawy.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit. a ustawy stanowi natomiast, że wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu sprzedaży m. in. nieruchomości, w części wydatkowanej na nabycie w kraju, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gruntu albo prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub nabycie wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawa do jednorodzinnego domu mieszkalnego, prawa do lokalu mieszkalnego w małym domu mieszkalnym oraz na budowę, rozbudowę albo remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.

Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżący dokonał zbycia nieruchomości, działając jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej przed upływem 5 lat od jej nabycia. Tym samym skarżący stał się podatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego z tego tytułu. Niewątpliwie też dokonał stosownego zgłoszenia zamiaru przeznaczenia środków we właściwym terminie.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący w dniu [...].05.2005 r. sprzedał zabudowaną nieruchomość położoną, jedn. ew. [...], składającą się z działek nr: [...]; wszystkie w obrębie [...], za cenę 330.000 zł (Rep. [...]).

W dniu [...].05.2005 r. natomiast zakupił nieruchomość położoną w K. składającą się z działki nr [...] za cenę 230.000 zł (Rep. A nr [...]). W § 8 aktu notarialnego Rep.[...]strony wskazały, że środki na zakup nieruchomości pochodzą ze zwróconej w tym samym dniu zaliczki w wysokości 310.000 zł. Zaliczka ta zapłacona została w dniu [...].07.2003 r. w wykonaniu umowy przedwstępnej sprzedaży innej nieruchomości. Tym samym uznać należy, że środki wydatkowane na nabycie przez skarżącego nieruchomości nie pochodziły z ceny sprzedaży nieruchomości uzyskanej na mocy umowy z dnia [...] maja 2005 roku. Skoro strony same wskazały w powołanym wyżej § 8 aktu notarialnego, że źródłem pochodzenia środków na zakup nieruchomości jest zwrot uprzednio zapłaconej zaliczki a nie przychód ze sprzedanej w dniu [...] maja 2005 r. nieruchomości, nie sposób przyjąć, że faktycznie zachodzi wymagany w art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, związek pomiędzy przychodem ze sprzedaży tej nieruchomości, a nabyciem nieruchomości w dniu następnym, tj. [...] maja 2005 r.. Potwierdzenia tej tezy szukać należy nie tylko we wspomnianym akcie notarialnym ale także wynika to bezpośrednio z treści zgłoszenia, złożonego przez skarżącego w dniu [...] czerwca 2005 roku, w którym skarżący określił jako czynność przyszłą, objętą zamiarem wydatkowanie przychodu uzyskanego ze zbycia na własne cele mieszkaniowe. Skoro więc w dniu [...] czerwca 2005 r. miał zamiar wydatkować przychód ze sprzedaży nieruchomości na cele określone w art. 21 ust 1 pkt. 32 lit a, to oznacza, że w tej dacie przychód nie był jeszcze wydatkowany i pozostawał w dyspozycji podatnika.

Skarżący w skardze wskazywał na spełnienie wszystkich przesłanek warunkujących skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 a cytowanej ustawy. Nie uwzględnił jednakże, że treść omawianego przepisu statuuje dodatkowy wymóg skorzystania ze zwolnienia na który wielokrotnie zwracało uwagę orzecznictwo sądów administracyjnych w postaci istnienia bezpośredniego związku między uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości, a wydatkowaniem go w całości lub w części na cele wskazane w powołanym przepisie. Oczywiście tego związku, ani organy podatkowe ani Sąd, nie interpretują w sposób sugerowany przez pełnomocnika podatnika, jako obowiązek posłużenia się tymi samymi banknotami, byłby to pogląd zupełnie niedorzeczny i sprzeczny z celem i istotą analizowanego przepisu.

W ocenie Sądu organy obydwu instancji prawidłowo przyjęły i dodatkowo wyczerpująco uzasadniły brak podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 21 ust. 1 pkt. 32 a ustawy, gdyż związku o jakim mowa wyżej, nie ma pomiędzy uzyskaniem środków ze sprzedaży nieruchomości, a zwrotem zaliczki z tytułu umowy przedwstępnej dotyczącej nabycia innej nieruchomości i pokryciem ceny nabycia innej nieruchomości z tej właśnie zwróconej zaliczki.

Także skarżący nie zaoferował w postępowaniu podatkowym żadnych dowodów, czy nawet własnych wyjaśnień, które wykazywałyby istnienie tego rodzaju związku lub dawałyby organowi prowadzącemu postępowanie jakąkolwiek informację o konieczności rozszerzenia zakresu postępowania dowodowego. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż mimo wielokrotnych wezwań ani skarżący ani jego pełnomocnik nie udzieli wyjaśnień w sprawie, ograniczając się do dołączenia do odwołania aktu notarialnego z dnia [...], z którego treści przesłanki do zastosowania ulgi bezpośrednio nie wynikały.

Zarzut skarżącego, polegający na niewłaściwej wykładni przez organ podatkowy art. 21 ust. 1 pkt. 32 a ustawy, zdaniem Sądu jest nieuzasadniony i nie zasługuje na uwzględnienie. Organy podatkowe dokonały prawidłowej interpretacji treści wyżej powołanego przepisu a następnie prawidłowo zastosowały powołany przepis w zaistniałym stanie faktycznym.

Tym samym zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, Sąd uznał je za bezzasadne w okolicznościach niniejszej sprawy.

Zgodnie z przepisami zawartymi w Dziale IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. 2005 r. nr 8 poz. 60/, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy /art. 122 Ordynacji/. W ramach realizacji tego obowiązku organy podatkowe są zobowiązane w myśl art. 187 § 1 Ordynacji w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie, zgodnie z art. 191 Ordynacji dokonać oceny na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Przenosząc powyższe zasady na grunt niniejszej sprawy, Sąd dokonał oceny prawidłowości zastosowania przez organy podatkowe norm prawnych, wynikających z przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. W ocenie Sądu, postępowanie organów obu instancji było prowadzone prawidłowo. W toku postępowania został zgromadzony dostępny materiał dowodowy, pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia. Co więcej, wskazać należy, że w zaskarżonej decyzji organ podatkowy drugiej instancji oparł się na uzupełnionym przez pełnomocnika skarżącego akcie notarialnym Rep. [...] i dokonał oceny tego dowodu w kontekście spełnienia przez skarżącego przesłanek do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt. 32 lit a cytowanej wyżej ustawy. Skarżący nie wskazał na istnienie innych dowodów, które pozwalałyby na odmienne ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Nie można wymagać od organów podatkowych poszukiwania wszelkich dowodów w sprawie, zwłaszcza tych, które znane są wyłącznie stronie.

Sąd podziela w pełni argumentację Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 06.02.2008 r. (II FSK 1671/06, OWSA WSA 1/2009) stwierdził że: Wynikający z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) obowiązek podejmowania wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nie oznacza, że ciężar dowodu obciąża w każdej sytuacji organ podatkowy. Ustalenie niektórych faktów, zwłaszcza tych, o których wie wyłącznie podatnik, pozostaje poza zakresem możliwości organu podatkowego.

Powoływanie się nadto przez skarżącego na fakt złożenia koniecznego dla rozstrzygnięcia sprawy dokumentu /aktu notarialnego z dnia [...]/ do akt innej sprawy prowadzonej przez ten sam organ w stosunku do tego samego podatnika i wyprowadzanie z powyższego, wniosku o obowiązku organu dołączenia tego dokumentu do akt niniejszej sprawy a nadto w konsekwencji przyporządkowania go do transakcji zbycia nieruchomości z dnia [...] maja 2005 roku, nie może zyskać poparcia Sadu. Obowiązkiem strony – zwłaszcza reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika jest złożenie materiału dowodowego do akt prowadzonego postępowania. Dodatkowo, w tak specyficznej sprawie to sam podatnik obowiązany jest udokumentować fakt poniesienia wydatków na cele wskazane w art. 21 ust 1 pkt. 32 a, więc także jedynie podatnik może wskazać transakcję w wyniku której przeznaczył uzyskany przychód na wymagane przez przepisy cele.

Skarga koncentrowała się na wykazaniu, iż organy podatkowe obydwu instancji dopuściły się uchybień proceduralnych, gdy tymczasem – zdaniem Sądu – to sama strona świadomie nie korzystała z możliwości, jakie przewidują przepisy postępowania podatkowego a skutkiem niestarannego działania było nawet nałożenie na pełnomocnika strony kary porządkowej. Odpowiedzialności za powyższe zaniechania nie można w chwili obecnej przenosić na organy podatkowe.

Z powyższych względów, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, a nie stwierdzono również naruszeń przepisów proceduralnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.