Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 279/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art 145 , 147 , 148 , 149
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 28 , 3 pkt 20 5
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Zakładów [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia 28 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu l instancji 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. postanowieniem z 17.06.2016 r., na podstawie art. 150 § 1 i art. 149 § 3 w związku z art. 61 a, art. 147 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. póz. 23) oraz art. 28 ust. 2 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2016 r., póz. 290) po rozpoznaniu wniosku Zakładów [...] S.A. w K. odmówił wznowienia postępowania zakończonego wydaną na rzecz [...] sp. jawna decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z 3.06.2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami oraz wielostanowiskowym garażem podziemnym i nadziemnymi miejscami parkingowymi z instalacjami wewnętrznymi /wod-kan, c.o., wentylacji mechanicznej i automatyki, elektryczną, słaboprądową, gazową, kotłownią gazową/, wraz z budową wewnętrznej infrastruktury technicznej - kanalizacji opadowej, sanitarnej i elektrycznej oświetlenia terenu, z wewnętrznym układem drogowym, budową wolnostojącej, stacji transformatorowej wraz z linią kablową niskiego napięcia na działkach nr [...] ,[...] ,[...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] w K. wraz z przebudową związaną ze skablowaniem linii wysokiego napięcia 110 kV na długości dwóch przęseł z likwidacją słupa środkowego i przebudową dwóch słupów skrajnych i budową kanalizacji teletechnicznej na działkach nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] ,[....] w K. (sygnatura sprawy: [...] ), zmienioną następnie decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z 30.07.2014 r. zatwierdzającą zamienny projekt budowlany zakresie obejmującym zmianę w zagospodarowaniu terenu w zakresie przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV oraz światłowodu następnie przeniesioną decyzją Nr [...] z 1.04.2016 r. na rzecz nowego inwestora tj. [...] sp. z o.o. sp.k.

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 3.06.2011 r. Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę dla opisanego wyżej zamierzenia inwestycyjnego. Decyzja stała się

ostateczna w dniu 22.06.2011 r. Następnie została wydana decyzja zmieniając z 30.07.2014 r. oraz decyzja z 01.04.2016 r. przenosząca decyzję na nowego inwestora.

W dniu 6.07.2016 r. wpłynął wniosek Zakładów [...] S.A. w K. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. We wniosku wskazano, że działki [...] oraz [...] , których użytkownikiem wieczystym jest wnioskująca o wznowienie spółka sąsiadują z działkami inwestycyjnymi, a ich odległość od miejsca inwestycji wynosi 5-15 m.

Organ przyjął wyjaśnienia spółki co do daty dowiedzenia się o wydanej decyzji uznając tym samym, że wniosek o wznowienie został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 148 2 Kpa.

Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wyjaśnił, że w pierwszej kolejności ma obowiązek ustalenia, czy żądanie wznowienia postępowania dotyczy sprawy zakończonej decyzją ostateczną oraz czy z wnioskiem o wznowienie ( postępowania wystąpiła osoba, której przysługiwał w postępowaniu zakończony, wydaniem decyzji objętej wnioskiem o wznowienie przymiot strony. W sytuacji, po przeprowadzeniu wstępnego postępowania wyjaśniającego ustali, iż wniosek pochodzi od strony postępowania, nie może wszcząć postępowania w przedmiocie wznowienia, gdyż naruszałoby to normę prawną określoną w art. 147 Kpa.

Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Definicja legalna pojęcia "obszar oddziaływania obiektu została zamieszczona w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane.

W postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji pozwolenia na budowę [...] z 3.06.2011 r. r. obszar oddziaływania obiektów, o którym mowa w art. ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obejmował nieruchomości oznaczone jako działki [...] ,[...] ,[...] itd... obr. [...], stąd przymiot strony w tym postępowaniu przysługiwał właścicielom tych nieruchomości. Organ wyjaśnił, że w przypadku obiektów budowlanych przepisami odrębnymi wyznaczającymi obszar oddziaływania obiektu

są w szczególności warunki techniczne zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2002 r. Nr 75, póz. 690 ze zm.). Dokonując analizy przedłożonego projektu w kontekście powyższych przepisów organ stwierdził, że teren inwestycji na którym zaprojektowano budynek (działka nr [...] obr. [...] ), teren inwestycji objęty decyzją pozwolenia na budowę nr [...] z 03.06.2011 r. oraz decyzją zamienną nr [...] z 30.07.2014r., nie sąsiaduje z dz. nr [...] i nr [...] . Teren na którym zlokalizowany jest budynek tj. działki nr [...] od działek nr [...] i [...] oddziela działka nr [...] . Odległość projektowanego budynku od niezabudowanych działek nr [...] i [...] wynosi od 24,0m do 33,5 m. Decyzja nr [...] była wydana w oparciu o decyzję WZ, natomiast decyzja zamienna nr [...] wydana została w oparciu o plan "[...]" i była zgodna z jego zapisami, bowiem obejmowała zmiany w zagospodarowaniu terenu w zakresie związanym ze zmianą przebiegu skablowania linii energetycznej wysokiego napięcia 110 kV oraz światłowodu. Plan takie zmiany dopuszczał.

Organ konkludował, iż planowana inwestycja nie wpłynie na możliwość zagospodarowania ani na wykonywanie przez użytkownika wieczystego działek nr [...] i [...] przysługującego mu prawa własności, ani na dotychczasowy sposób korzystania z tej nieruchomości, wobec czego wnioskującej o wznowienie postępowania spółce akcyjnej - Zakłady [...] w K. nie przysługiwał ani nie powinien był przysługiwać status strony w przedmiotowym postępowaniu. Zaznaczył, że nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego. Brak przepisów techniczno-budowlanych, które mogłyby w związku z planowaną inwestycją wprowadzać ograniczenia w zagospodarowaniu działek będących własnością wnioskodawczyni, to w związku z tym, nie może być mowy o obszarze

oddziaływania obiektu na działki nr [...] i [...] .

Zakłady [...] S.A. w K. złożyły zażalenie, w którym zarzucono, że wnioskodawca nie był stroną postępowania pomimo, że nieruchomości żalącego graniczą z terenem inwestycji, ponieważ działka [...] oddzielająca ten teren od działek nr [...] i [...] znajduje się również w użytkowaniu wieczystym spółki. Organ błędnie ustalił odległości pomiędzy tymi działkami. Ponadto wskazano, że przedmiotowa inwestycja będzie miała wpływ na zagospodarowanie ww. działek, a także będzie powodowała nadmierny hałas, wzrost zanieczyszczeń powietrza, nieprzyjemny zapach i niedogodności. Zwrócono przy tym uwagę, że wały wykorzystywane jako publicznie dostępny ogród miejski. Wreszcie, w ocenie żalącego, budowa garaży wielostanowiskowych podziemnych nie pozostanie irrelewantna dla konstrukcji wałów. Każda ingerencja w grunt sąsiedni powoduje destabilizację wałów [...] , zwłaszcza w przypadku gdy odległość wału od inwestycji stanowi ok. 5m.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 28.12.2016 r., znak: na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu bowiem wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony.

Organ odwoławczy wskazał, że działki nr [...] oraz [...] obr. [...] w całości zabudowane są wałami przeciwpożarowymi. Zgodnie z ustawą Prawo wodne jest to urządzenie wodne zaliczane do melioracji podstawowej, które stanowi własność Skarbu Państwa i jest wykonywane na jego koszt (art. 72 ustawy). Wał przeciwpowodziowy podlega ochronie i zakazom związanym z funkcjonowaniem tego urządzenia. Regulacja w tym zakresie znajduje się w art. 88 n ustawy.

Z powyższego wynika brak prawnych możliwości zagospodarowania tych działek w sposób inny niż dotychczasowy. Realizacja inwestycji nie wpłynie więc na sposób obecnego zagospodarowania działek nr [...] oraz [...] , jak również nie wprowadzi ograniczenia w jej dotychczasowym użytkowaniu. Fakt bezpośredniego sąsiedztwa nie przesądza, że działka wnioskującego znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu.

Odrębnym zagadnieniem są sprawy związane z bezpieczeństwem użytkowania wałów przeciwpowodziowych i możliwością realizacji inwestycji w ich pobliżu.

Administratorem tego odcinka wałów przeciwpowodziowych zlokalizowanych na działkach nr [...] i [...] obr. [...] jest [...] Zarząd Melioracyjny i Urządzeń Wodnych w K . Tylko ten organ może podejmować decyzje co do tego terenu i istniejącego na nim obiektu budowlanego. Jako jednostka odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie wałów organ ten uczestniczył zarówno w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, udzielając zgody na zbliżenie inwestycji do stopy wału, jak otrzymał decyzję Prezydenta Miasta K. z 22.06.2011 r. o pozwoleniu na budowę. Organ ten orzekając o możliwości zbliżenia inwestycji do terenów, na którym znajdują się wały przeciwpowodziowe, zawarł warunki, które musiały zostać spełnione przez inwestora. Fakt, że w ewidencji gruntów jako użytkownik wieczysty działek [...] oraz [...] obr. [...] wskazany jest wnioskodawca, pozostaje bez wpływu na ocenę posiadania przymiotu strony, z wyżej wskazanych powodów. Przedmiotowe działki nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji.

W ocenie organu odwoławczego, w zaistniałej sytuacji nie mogą być również skuteczne podnoszone w zażaleniu zastrzeżenia dotyczące immisji pośrednich, bowiem charakter zabudowy na działkach (wały przeciwpowodziowe) nie jest czuły na działanie takich czynników. W odniesieniu do zastrzeżeń związanych z możliwością destabilizacji wałów [...], organ II instancji wyjaśnił z kolei, że wnioskodawca nie posiada żadnych uprawnień właścicielskich do tego obiektu budowlanego, a ponadto zagadnienia dotyczące sposobu prowadzenia robót budowlanych pozostają poza kompetencją organu administracji architektoniczno-budowlanej właściwego w sprawie pozwolenia na budowę.

Zakłady [...] S.A. w K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [...] . Przedmiotowemu postanowieniu strona skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 28 ust. 2 prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony mimo, iż jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości pozostającej w obszarze oddziaływania inwestycji,

- art. 75 §1 Kpa w związku z art. 9 Kpa poprzez nieprzeprowadzenie w sposób

właściwy postępowania dowodowego i poczynienia ustaleń w zakresie obszaru, na którym rozciąga się prawo użytkowania wieczystego skarżącego, tj. nie wzięcia pod uwagę, że działka nr [...] jest w użytkowaniu wieczystym skarżącego,

- art. 145 §1 pkt 4 Kpa poprzez błędną wykładnię przepisu prowadzącą do rozstrzygnięcia, iż postępowanie nie może zostać wznowione mimo spełnionych w nim przesłanek,

- art. 149 § 2 Kpa poprzez odmowę wznowienia postępowania, a jednocześnie brak przeprowadzenia przez organ postępowania co do przyczyn wznowienia.

Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia l instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi rozwinęła opisane wyżej zarzuty.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., póz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia może mieć miejsce w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Chodzi tu o naruszenie, które skutkuje przyjęciem, że bez jego popełnienia nie doszłoby do wydania rozstrzygnięcia określonej treści. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów.

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] , utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z 3.06.2011 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami oraz wielostanowiskowym garażem podziemnym i nadziemnymi miejscami parkingowymi z instalacjami wewnętrznymi (...), wraz z budową wewnętrznej infrastruktury technicznej (...) na działkach nr [...] ,[...] ,[...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] ul. [...] w K. wraz z przebudową związaną ze skablowaniem linii wysokiego napięcia 110 kV (...) i przebudową dwóch słupów skrajnych i budową kanalizacji teletechnicznej na działkach nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] ,[...] obr. [...] w rejonie ulicy [...] w K. , zmienioną następnie decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [...] z dnia 30.07.2014 r. zatwierdzająca zamienny projekt budowlany zakresie obejmującym zmianę w zagospodarowaniu terenu w zakresie przebiegu skablowania linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV oraz światłowodu następnie przeniesioną decyzją Nr [...] z dnia 1.04.2016 r. na rzecz nowego inwestora tj. [...] Spółka z o.o. Spółka [...]

Rozpatrując skargę w ramach opisanej na wstępie kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie przesądzając kwestii przysługiwania skarżącej przymiotu strony w poprzednio prowadzonym postępowaniu, stwierdza, że w toku postępowania administracyjnego organy obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania - to jest art. 149 § 1, 2 i 3 Kpa - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozważania należy poprzedzić uwagami natury ogólnej odnośnie specyfiki postępowania wznowienionego. Otóż postępowanie administracyjne, po wpłynięciu podania o wznowienie postępowania, jest podzielone na dwa etapy. W pierwszym etapie, organ bada czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest na ustawowych przesłankach wznowienia, enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 kpa oraz 145a kpa oraz, czy zostało ono wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa, a także czy wnoszący poddanie jest stroną tego postępowania. Negatywna weryfikacja którejkolwiek z tych przesłanek uprawnia

organ do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania w oparciu o art. 149 § 3. Drugi etap obejmuje kontrolę merytoryczną tj. postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.

Kwestią dyskusyjną jest jednak uprawnienie do badania przez organ przymiotu strony na wczesnym, wstępnym etapie, w sytuacji, kiedy wnoszący podanie o wznowienie postępowanie powołuje się na brak swojego udziału w postępowaniu (145 § 1 pkt 4 Kpa), a tym samym uprawnienie do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania już na tym etapie z powołaniem się na tą okoliczność, że wnoszący podanie nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W sytuacji takiej organ administracji, przymiot strony podmiotu składającego podanie, powinien badać jako przyczynę wznowienia - a zatem po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. Z zasady bowiem z wnioskiem takim występują podmioty pominięte przez organy administracji w ustalaniu kręgu stron danego postępowania administracyjnego, a które stoją na stanowisku (zasadnie lub niezasadnie), iż w postępowaniu tym powinny brać jako strony udział. Przyznanie lub odmowa przyznania statusu strony takiemu podmiotowi rozstrzyga o tym czy zaszła wskazana w art. 145 1 pkt 4 Kpa przyczyna wznowienia postępowania i z uwagi na tą okoliczność ustalenia, co do posiadania przymiotu strony przez wnoszącego podanie o wznowienie, powinno nastąpić w pełnowymiarowym postępowaniu administracyjnym a nie na wstępnym, formalnym jego etapie. Wyjątkiem od tej reguły może być ocena organu dokonana w oparciu o treść samego podania. Otóż jeżeli z tej treści w sposób ewidentny, nie budzący żądnej wątpliwości wynika, że pochodzi ono od podmiotu nie będącego stroną postępowania - co musi wynikać z samych twierdzeń w nim zawartych a nie z odmiennej oceny prawnej danego stanu faktycznego - organ może wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Organ ma zatem podstawy wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, negatywnie oceniając przymiot strony przez wnoszącego o wznowienie postępowania, jedynie wtedy, gdy okoliczność ta nie budzi żadnych wątpliwości.

Konkludując, w ocenie sądu, jeśli okoliczność, czy danemu podmiotowi przysługuje status strony postępowania, stanowi jednocześnie przesłankę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 Kpa), to może być ona badana już po wszczęciu postępowania wznowieniowego. Zaprezentowane wyżej stanowisko znajduje

potwierdzenie w najnowszym orzecznictwie sądów administracyjnym (por. wyrok NSA z 17.04.2012r, II OSK 191/12, wyrok NSA z 5.04.2017r., sygn. akt l OSK 2214/16, wyrok NSA z 19.05.2017 r., sygn. II OSK 2411/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, sąd stwierdza, że brak interesu prawnego po stronie skarżącej spółki, w sprawie zakończonej decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, nie ma z całą pewnością charakteru ewidentnego. Organy lakonicznie uzasadniły swoje stanowisko faktem, że na terenach działek nr [...] oraz [...] będących w użytkowaniu wieczystym strony skarżącej znajdują się wały przeciwpowodziowe, zatem nieruchomości nie mogą zostać zagospodarowane w sposób inny od obecnego. Przy wyznaczaniu obszaru oddziaływaniu obiektu należy jednak pamiętać, że ustawodawca w definicji określonej w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane odsyła do przepisów odrębnych. Wobec braku wyraźnego wskazania przez ustawodawcę przepisów, na podstawie których dochodzi do wyznaczenia terenu w otoczeniu obiektu budowlanego, przyjąć należy, że są to wszystkie powszechnie obowiązujące przepisy prawa wprowadzające określonego rodzaju ograniczenia czy też utrudnienia w zakresie zagospodarowania tego terenu, a w szczególności: przepisy techniczno - budowlane, w tym przeciwpożarowe, przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, przepisy prawa miejscowego (wyrok NSA z 16.03.2011 r., II OSK 472/10), czy też przepisy dotyczące własności i innych praw rzeczowych określone w kodeksie cywilnym i innych ustawach (wyrok NSA z 24.04.2009 r., II OSK 626/08).

Uznanie, że skarżąca nie ma interesu prawnego w przedmiotem sprawie nie jest więc oczywiste, a tylko w takiej sytuacji możliwe jest zakończenie postępowania wznowieniowego już na pierwszym etapie. Konieczne jest przeprowadzenie analizy sytuacji prawnej strony skarżącej w kontekście budowy budynku wielorodzinnego, przy zapewnieniu jej prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11.04.2017 r., sygn. II OSK 2025/15 trafnie stwierdził, że nie sposób mówić o oczywistym (ewidentnym) braku przymiotu strony danego postępowania administracyjnego w odniesieniu do podmiotu, który składając wniosek o wznowienie tego postępowania powołuje się na własny interes prawny i dla weryfikacji twierdzeń którego - tak jak w rozpatrywanej sprawie, w której przymiot

strony zależy od określenia rodzaju i zasięgu oddziaływania projektowanej inwestycji, co zwykle jest kwestią sporną - niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, obejmującego zwłaszcza badanie i ocenę określonego materiału dowodowego.

Dopiero po wszczęciu postępowania wznowieniowego, zasadne będzie dokonanie dogłębnej analizy przepisów prawa, ze szczególnym uwzględnieniem prawa cywilnego, prawa wodnego oraz przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w zastawieniu z parametrami samej inwestycji, co pozwoli na ustalenie, czy działki do których stronie skarżącej przysługuje tytuł prawny, znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji. W postanowieniach obydwu instancji brak szerszych rozważań w tym zakresie. Wnioskodawca powinien zostać też wezwany do wykazania przysługującego mu prawa użytkowania wieczystego działek [...] ,[...] oraz [...] w dacie wydania decyzji.

Dodatkowo należy podzielić zarzut skargi, że wojewoda nie odniósł się do zarzutów odwołania. W szczególności jego analiza nie obejmuje wymienionej po raz pierwszy w zażaleniu działki [...] która znajduje się najbliżej terenu inwestycji (graniczy z nią bezpośrednio). Wyjaśnienia wymaga także dlaczego obszar oddziaływania obiektu o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obejmował m. in. działkę [...], a pomijał znajdującą się bliżej inwestycji wskazaną wyżej działkę [...] .

Mając na względzie powyższe stanowisko organów obu instancji - sprowadzające się w istocie do ustalenia, że sporna inwestycja nie będzie oddziaływać na nieruchomość skarżącej - nie budzi wątpliwości sądu, że w niniejszej sprawie doszło do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej spółki- bez wymaganego w tym zakresie wznowienia postępowania. Jak wynika bowiem z art. 149 § 1 i 2 K.p.a. przeprowadzenie przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy następuje na podstawie postanowienia o wznowieniu postępowania. W konsekwencji należy uznać, że organy obu instancji orzekły o odmowie wznowienia postępowania z naruszeniem tych przepisów.

Orzekając ponownie organ, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, wyda stosowne rozstrzygnięcie, uwzględniając wymogi art. 149 § 1 i 2 K.p.a. i eliminując tym samym dotychczasowe naruszenia prawa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt l wyroku.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 597 zł składa się: kwota 100 zł tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.), oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa.