Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 587/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 8
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi [...] Parku Krajobrazowego na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 587/10

UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, zwany dalej "GDOŚ", po rozpatrzeniu zażalenia [...] Parku Krajobrazowego na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O., zwanego dalej "RDOŚ", z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], uzgadniające inwestycję polegającą na budowie budynku gospodarczego i altany na działce oznaczonej nr geodezyjnym [...], położonej w obrębie M., gmina P., zlokalizowanej w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Otuliny [...] Parku Krajobrazowego – [...], otuliny [...] Parku Krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000 "P." i "O.", utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy.

Zaskarżone postanowienie GDOŚ zapadło w następującym stanie faktycznym.

Pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. Urząd Gminy P. skierował do Wojewody [...], na podstawie art.106 k.p.a. w związku z art.53 ust.4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 z późn.zm.), wniosek o uzgodnienie inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego i altany na działce oznaczonej numerem geodezyjnym [...], położonej w obrębie M., gmina P.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] Wojewódzki Konserwator Przyrody, działając z upoważnienia Wojewody [...] odmówił uzgodnienia planowanej inwestycji.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] Minister Środowiska uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. RDOŚ uzgodnił planowaną inwestycję.

Zażalenie na postanowienie RDOŚ z dnia [...] stycznia 2009 r. wniósł [...] Park Krajobrazowy.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. GDOŚ utrzymał w mocy postanowienie RDOŚ z dnia [...] stycznia 2009 r.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] grudnia 2009 r. GDOŚ wskazał w szczególności, że działka nr ewidencyjny [...], mająca kształt prostokąta (o długości około 185 metrów i szerokości około 17,5 metra) przylega bezpośrednio do drogi i ciągnie się na długości około 185 metrów w kierunku południowo - zachodnim, w kierunku jeziora M. Jezioro M. położone jest około 60 metrów od południowej granicy działki, natomiast roślinność tworząca jego obudowę około 40 metrów. Obiekt budowlany powstanie około 140 metrów od jeziora M. W opinii organu realizacja inwestycji nie doprowadzi do takiego przekształcenia w ukształtowaniu powierzchni, że teren zatraci cechy morfologiczne charakterystyczne dla danego typu rzeźby terenu. W związku z powyższym nie nastąpi naruszenie zakazów zawartych w §4 ust.1 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Otuliny [...] Parku Krajobrazowego – [...] dotyczących wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno - błotnych, dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka. Projektowana linia zabudowy respektuje zakaz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie o szerokości 100 metrów od linii brzegów jezior. Charakter inwestycji, jak i jej skala nie klasyfikuje jej w grupie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać, dla których sporządzenie raportu jest obligatoryjne i fakultatywne, tj. wymienionych w §2 i §3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 2004 Nr 257, poz.2573 z późn. zm.).

Organ wskazał dalej, że drugim elementem podlegającym analizie w przedmiotowym uzgodnieniu jest ocena dopuszczalności lokalizacji projektowanej inwestycji w kontekście celu otuliny [...] Parku Krajobrazowego. Zgodnie z §1 ust.2 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego: "W celu zabezpieczenia Parku przed zagrożeniami zewnętrznymi funkcjonuje otulina o

powierzchni 16.608 ha położona na terenie gmin: P., R. i O. w powiecie p. oraz gmin: M., P. i M. w powiecie m. oraz w gminie S. w powiecie s. w województwie [...]". Cel, dla jakiego została wyznaczona otulina znajduje pełne oparcie w art.5 pkt 14 ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którym otulina stanowi strefę ochronną graniczącą z formami ochrony przyrody i wyznaczoną indywidualnie dla formy ochrony przyrody w celu zabezpieczenia przed zagrożeniami zewnętrznymi wynikającymi z działalności człowieka". Natomiast celem [...] Parku Krajobrazowego zgodnie z §2 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] jest ochrona wybitnych wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych w celu zachowania i popularyzacji tych wartości. Otulina stanowi zatem formę przejściową pomiędzy Parkiem Krajobrazowym, cennym ze względu na wskazane powyżej wartości a terenem, który nie podlega ochronie ze względu na walory przyrodnicze, krajobrazowe i historyczne. Jej zadaniem jest zapobieżenie niekorzystnym oddziaływaniom mogącym mieć wpływ na wartości przyrodnicze Parku Krajobrazowego, a które wynikają z działalności człowieka. W opinii organu odwoławczego charakter planowanej inwestycji, jak i jej skala zapewni dalsze funkcjonowanie otuliny i pełnienie przez nią funkcji ochronnej. Realizacja przedsięwzięcia na terenie inwestycji nie spowoduje również, że teren położony pomiędzy jeziorami M. i N. z jeziorem M. przestanie pełnić funkcję korytarza ekologicznego. Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz.U. Nr 229, poz.2113 z późn.zm.) wyznaczony został obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 pod nazwą "P." ([...]). Teren objęty wnioskiem znajduje się w projektowanym obszarze ochrony siedlisk Natura 2000 "O. " ([...]). Celem wyznaczenia obszaru Natura 2000 jest ochrona populacji dziko występujących gatunków ptaków, utrzymanie i zagospodarowanie ich naturalnych siedlisk zgodnie z wymogami ekologicznymi, przywracanie zniszczonych biotopów oraz tworzenie biotopów. Innymi słowy ochrona obszarów Natura 2000 polega w szczególności na ograniczeniu możliwości ingerencji, które mogłyby prowadzić do negatywnych skutków dla dóbr przyrodniczych objętych taką ochroną. Zgodnie z art.33 ust.1 ustawy o ochronie przyrody zabrania się podejmowania działań mogących w sposób znaczący pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, a także w znaczący sposób wpłynąć na gatunki, dla

których ochrony wyznaczony został obszar Natura 2000, z zastrzeżeniem art.34. Na podstawie zaś art.34 ustawy o ochronie przyrody dopuszcza się możliwość realizacji inwestycji, jeżeli za jej realizacją przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, brak jest rozwiązań alternatywnych oraz zapewnione zostanie wykonanie kompensacji przyrodniczej. Przepis ten wskazuje, że ustawa o ochronie przyrody nie zawiera bezwzględnego zakazu zabudowy na obszarze Natura 2000, a jedynie zabrania lokalizacji inwestycji mogących w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych, a także w znaczący sposób wpływać negatywnie na gatunki, dla których obszar został wyznaczony. Planowana inwestycja ze względu na położenie na terenie łąk i pastwisk, w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika wodnego, nie będzie miała wpływu na gatunki awifauny krajobrazu leśnego, wyszczególnione w Standardowym Formularzu Danych. Z danych charakteryzujących wpływ inwestycji na środowisko wynika, że powierzchnia zabudowy budynku gospodarczego (o powierzchni zabudowy 117 metrów kwadratowych) i altany (o powierzchni około 21 metrów kwadratowych) będzie wynosić 138 metrów kwadratowych. Dla przedmiotowej działki toczy się równolegle postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, która obejmuje budowę budynku mieszkalnego o powierzchni 110 metrów kwadratowych. Organ odwoławczy, uwzględniając charakter inwestycji i jej skalę (łączna powierzchnia zabudowy będzie wynosić około 248 metrów kwadratowych) uznał, że realizacja przedsięwzięcia nie przyczyni się do zredukowania liczebności kluczowych gatunków, czy też wystąpienia zaburzeń, które wpłyną na wielkość populacji. Planowana inwestycja nie pogorszy w sposób znaczący stanu siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków ptaków, dla których został wyznaczony obszar Natura 2000 "P." W opinii organu II instancji przedsięwzięcie nie wpłynie w sposób negatywny na projektowany obszar "O. ".

Skargę na postanowienie GDOŚ wniósł [...] Park Krajobrazowy.

Skarżący podniósł, że realizacja inwestycji wywrze znaczący, negatywny wpływ na przyrodę i walory krajobrazowe Obszaru Chronionego Krajobrazu Otuliny [...] Parku Krajobrazowego – [...] i na samą otulinę Parku oraz na obszary Natura 2000 "P. " ([...]) i "O." ([...]). Przedmiotowa działka nr [...] w obrębie M., gmina P., położona jest w otwartym terenie polnym poza zabudową wsi M. w kompleksie łąk i pastwisk. Rejon ten, to w części ekstensywnie wykorzystywane pastwiska, a w części żyzne

łąki. Są to ważne tereny żerowiskowe dla lokalnych populacji rzadkich ptaków chronionych, jak kania ruda, błotniak stawowy, żuraw, bocian czarny i bocian biały -gatunków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej EWG/UE z 1992 r. Jest to także biotop lęgowy derkacza, także z Załącznika I. Ponadto przedmiotowa działka, która oprócz walorów ornitologicznych znajduje się na szlaku migracji i bytowania innych grup zwierząt w tym ssaków, gadów i płazów (w tym szczególnie chronionego - kumaka nizinnego, gatunku Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej UE z 1992 r.). Ochrona takich terenów powinna być respektowana zgodnie z art.117 ust.1 pkt 2 i art.119 ustawy o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. oraz zgodnie z art.10 Dyrektywy Siedliskowej. Istotną sprawą w kontekście ochrony [...] Parku Krajobrazowego jest ochrona wartości przyrodniczych otuliny oraz walorów krajobrazowych obszaru chronionego krajobrazu, pokrywającego się z tą otuliną. Lokalizacja planowanych budynków dotyczy miejsca otwartego w oddaleniu od jednostek osadniczych. Realizacja inwestycji bezpowrotnie zniszczy walory otwartego krajobrazu polnego w pobliżu jeziora, pochodzenia polodowcowego oraz ewidentnie stworzy precedens do zabudowy wszystkich terenów otwartych w tej części otuliny Parku i obszaru chronionego krajobrazu, co jest nieposzanowaniem art.5 pkt 8 i art.23 ust.1 ustawy o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Organ wskazał w szczególności, że w jego ocenie teren inwestycji nie jest, odmiennie niż to widzi skarżący, położony w oddaleniu od jednostek osadniczych. Wprawdzie nie stanowi on obszaru silnie zurbanizowanego, jednakże należy stwierdzić, że ukształtowana w obrębie M. zabudowa ma charakter luźnej, właściwej dla obszarów wiejskich zabudowy gospodarstw rolnych, usytuowanej wzdłuż drogi. Najbliższe zabudowanie znajduje się na działce [...], tj. w odległości 28 metrów od granic działki nr ew. [...] objętej planowaną inwestycją, dlatego też organ II instancji nie zgadza się z twierdzeniem, że teren objęty inwestycją jest oddalony od jednostek osadniczych. W ocenie możliwości wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 organ uwzględnił Standardowy Formularz Danych, wymagany sposób gospodarowania zasobami przyrody konieczny dla właściwej ochrony ptaków wodno - błotnych i ptaków krajobrazu rolniczego, leśnego, jak również wziął pod uwagę zagrożenia, jakie zostały określone dla gatunków ww. środowisk. Ze względu na położenie planowanej inwestycji poza kompleksami leśnymi z analizy został

wykluczony wpływ przedsięwzięcia na tereny gniazdowisk gatunków krajobrazu leśnego.

Organ wskazał szczegółowo, jakie zagrożenia dla poszczególnych gatunków ptaków (mając na uwadze położenie inwestycji i jej rodzaj) wymienia "Poradnik ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 - poradnik metodyczny. Ptaki część I". Organ wymienił zagrożenia dotyczące: kani rudej, błotnika stawowego, bociana białego, żurawia, derkacza, bociana czarnego. Uwzględniając te informacje, jak również charakter inwestycji, powierzchnię zabudowy, położenie w odległości 100 metrów od zbiornika wodnego, organ uznał, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, ponieważ nie zachodzi niebezpieczeństwo znaczącego negatywnego wpływu planowanej inwestycji na obszar Natura 2000 P. Zdaniem organu odwoławczego przedsięwzięcie nie przyczyni się do zredukowania liczebności kluczowych gatunków czy wystąpienia zaburzeń, które wpłyną na wielkość populacji. Zawarte w "Poradniku ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 - poradnik metodyczny. Ptaki - część I" sformułowane dla każdego gatunku propozycje odnośnie zarządzania wskazują, że planowane przedsięwzięcie nie będzie stanowić zagrożenia dla dalszego funkcjonowania obszaru Natura 2000 "P. " i nie stanowi przedsięwzięcia, dla którego byłoby konieczne przeprowadzenie w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r. Nr 199, poz.1227) oceny na obszar Natura 2000. Przedmiotowa inwestycja - przy jej charakterze i planowanej skali - nie powinna również znacząco negatywnie wpłynąć na populację kumaka nizinnego. Mając na uwadze typy siedlisk wymienione w standardowym formularzu danych dotyczących "O. ", jak również mając na uwadze wskazane zagrożenia dla tego obszaru (lokalizację domków letnich nad jeziorami) organ odwoławczy uznał, iż nie zachodzi potrzeba przeprowadzania wpływu oceny na obszar Natura 2000 "O. ".

Na rozprawie przed Sądem w dniu 22 czerwca 2010 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że:

* planowane budynki będą umiejscowione w odległości mniejszej niż 100 metrów od wód powierzchniowych, czyli jeziora M. i śródpolnego zbiornika wodnego eutroficznego, na dowód czego złożył do akt sprawy materiał zdjęciowy,

* powierzchnia zbiornika wynosi 100-150 metrów kwadratowych,

zezwolenie na realizację inwestycji naruszałoby postanowienia Rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...], tj. §4 ust.1 pkt 8,

między jeziorem M., a śródpolnym zbiornikiem wodnym jest trasa migracji zwierząt, szczególnie płazów,

na przedmiotowym obszarze występują siedliska, tj. zbiornik śródpolny, siedliska łąkowe ekstensywnie użytkowane oraz las olszowy na niżu.

Obecny na rozprawie inwestor Z. P. złożył do akt sprawy wypis z rejestru gruntów na dowód tego, że łąka na działce ew. nr [...] nie stanowi żyznego gruntu i nie może być wykorzystywana rolniczo oraz mapę sytuacyjno -wysokościową.

Inwestor podniósł również, że:

lokalizacja planowanej inwestycji, ze względu na jej usytuowanie na działce, nastąpi w odległości dalszej niż 100 metrów od jeziora M.,

zbiornik eutroficzny nie istnieje, może być mowa co najwyżej o kałuży opadowej,

budowa planowanej inwestycji nie będzie stanowiła precedensu dla budowy na działkach sąsiednich, bo według jego wiedzy działka nr [...] ma szerokość około 10 metrów i nie ma tam możliwości posadowienia budynku mieszkalnego,

* przedmiotowa działka, podobnie jak i działki sąsiednie nie są wykorzystywane rolniczo,

* działka znajduje się w odległości bliższej niż 28 metrów od istniejącej zabudowy po drugiej stronie ulicy,

* obecnie na przedmiotowym terenie występuje jedynie bocian,

- emigracja ptaków nastąpiła na skutek zwiększonego ruchu samochodów

ciężarowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r, Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 - zwanej dalej "p.p.s.a.").

Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawą uzgodnień w niniejszej sprawie był art.53 ust.4 pkt 8 w związku z art.60 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym decyzje o ustaleniu warunków zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska - w odniesieniu do innych niż park narodowy i otulina tego parku - obszaru objętego ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Teren inwestycji znajduje się jednocześnie: 1) w Obszarze Chronionego Krajobrazu Otuliny [...] Parku Krajobrazowego – [...], 2) w otulinie [...] Parku Krajobrazowego oraz 3) w obszarze Natura 2000 "P. ", tj. na obszarze chronionym przepisami o ochronie przyrody. Jest zatem objęty trzema różnymi formami ochrony przyrody.

Obowiązkiem organów orzekających w niniejszej sprawie była ocena dopuszczalności inwestycji pod kątem rygorów obowiązujących w każdej z wyżej wymienionych form ochrony przyrody.

Zgodnie z §4 ust.1 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Otuliny [...] Parku Krajobrazowego – [...] na obszarze tym obowiązują następujące zakazy:

1) zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką;

2) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ((Dz. U. Nr 199, poz. 1227);

3) likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i

nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i

zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych;

4) wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz kamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu;

5) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych;

6) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka;

likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno-błotnych;

lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wykazał, że inwestycja nie naruszy wymagań wynikających z pkt 1-7 cytowanego paragrafu.

W ocenie Sądu w postępowaniu odwoławczym nie wyjaśniono jednakże w sposób wyczerpujący, czy inwestycję można zaakceptować z punktu widzenia rygoru ustalonego w §4 ust.1 pkt 8 cytowanego rozporządzenia.

Przedłożony przez pełnomocnika skarżącego do akt sprawy sądowej materiał zdjęciowy, tj. zdjęcie satelitarne z 2005 r., ukazujące teren inwestycji wraz z obszarem go otaczającym (k.37) oraz fotografia terenu inwestycji (k.38) sugerują, że w odległości mniejszej niż 100 metrów od terenu inwestycji, na działce nr [...] może znajdować się niewielki zbiornik wodny. Skarżący twierdzi, że jest to zbiornik eutroficzny o powierzchni około 100 - 150 metrów kwadratowych, który podlega ochronie przyrodniczej. W ocenie inwestora natomiast można mówić co najwyżej o miejscu, w którym zbierają się opady deszczowe. Kwestia ta winna zostać jednoznacznie rozstrzygnięta przez organ odwoławczy w celu ustalenia, czy rzeczywiście teren inwestycji znajduje się w pobliżu zbiornika wodnego, którego istnienie powodowałoby konieczność zachowania strefy wolnej od zabudowy. Skarżący twierdzi również, że między tym zbiornikiem a jeziorem znajduje się

korytarz ekologiczny, umożliwiający migrację płazów. To twierdzenie również należy zweryfikować.

Niewyjaśnienie powyższych zagadnień w postępowaniu odwoławczym uznać należy za naruszenie art.7 i 77 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe uzasadnia wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia GDOŚ z obrotu prawnego.

Nie budzą natomiast zastrzeżeń Sądu ustalenia organu odwoławczego dotyczące dopuszczalności realizacji inwestycji z punktu widzenia wymagań otuliny parku krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000. Organ uwzględnił w tym zakresie wnioski wynikające - w odniesieniu do otuliny - z §1 ust.2 i §2 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] w sprawie [...] Parku Krajobrazowego oraz z art.5 pkt 14 ustawy o ochronie przyrody, natomiast w odniesieniu do obszaru Natura 2000 z art.33 ust.1 i art.34 ustawy o ochronie przyrody. Organ wykazał w powyższy sposób, że realizacja inwestycji - z uwagi na swój niewielki zakres - nie spowoduje przekreślenia realizacji celu, dla którego została ustanowiona otulina parku krajobrazowego oraz że nie można mówić o znaczącym oddziaływaniu inwestycji na obszar Natury 2000.

W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku GDOŚ ponownie rozpatrzy zażalenie skarżącego na postanowienie organu I instancji z uwzględnieniem wskazań zawartych powyżej.

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.c, art.152 oraz art.200 p.p.s.a.