Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 44/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 217  par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz skarżącego P. B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 i art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) i § 9 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie nostryfikacji świadectw szkolnych i świadectw maturalnych uzyskanych za granicą (Dz. U. Nr 63, poz. 443), postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] uchylił postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] marca 2010 r. P.B. wystąpił do [...] Kuratora Oświaty z wnioskiem o uznanie w drodze nostryfikacji raportu wyników ucznia z egzaminu [...], wydanego dnia [...] czerwca 2007 r. przez [...], dalej "dokument [...]", za równorzędny polskiemu świadectwu dojrzałości.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] [...] Kurator Oświaty odmówił wydania zaświadczenia o uznaniu dokumentu [...] za równorzędny polskiemu świadectwu dojrzałości, stwierdzając, że strona nie przedłożyła dokumentu, o którym mowa w § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie nostryfikacji świadectw szkolnych i świadectw maturalnych uzyskanych za granicą.

Na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r. strona wniosła zażalenie, w którym wystąpiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o nostryfikację dokumentu [...]. W zażaleniu strona podniosła, że doręczone jej drogą elektroniczną pismo (e-mail) Departamentu Edukacji [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. spełnia formalny wymóg nostryfikacji dokumentu [...].

Minister Edukacji Narodowej wskazał, że strona wystąpiła do kuratora oświaty z wnioskiem o uznanie, w drodze nostryfikacji, za równorzędny polskiemu świadectwu dojrzałości dokumentu [...], będącego przedmiotem sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostatecznym postanowieniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. W wyroku z dnia [...] marca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1860/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Wyrok jest prawomocny. Tak więc, zdaniem Ministra, skoro charakter dokumentu [...] był przedmiotem oceny zarówno przez Ministra Edukacji Narodowej w postanowieniu z dnia [...] września 2009 r., jak i Sądu w wyroku z dnia 2 marca 2010 r., to z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie co do charakteru dokumentu [...], kwestia ta nie może być przedmiotem ponownego rozpoznania.

W dniu [...] lipca 2010 r. skargę na powyższe postanowienie złożył P.B. reprezentowany przez swojego ojca M.B.. Skarżący podkreślił, że legalnie, na podstawie obowiązujących w Polsce przepisów, pobierał edukację w domu, a następnie zdał w [...] test [...], który jego zdaniem jest odpowiednikiem egzaminu maturalnego. W jego przekonaniu sprawa powinna być rozpatrzona przez organ pozytywnie, ponieważ w sprawie pojawiły się nowe dowody w postaci świadectwa autorstwa dr [...] Dyrektora i Starszego Specjalisty ds. [...] w Departamencie Edukacji [...]. Tymczasem organ nie odniósł się do tych dokumentów, co narusza zdaniem skarżącego przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa, pozwalający wznowić postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia. Nadto skarżący wskazał, iż tezy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r., oddalającego jego skargę na wydane wcześniej przez Wielkopolskiego Kuratora Oświaty i Ministra Edukacji Narodowej postanowienia w sprawie odmowy wydania zaświadczenia, uznające świadectwo [...] za równorzędne z polską maturą, są błędne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpoznawana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną. Tak więc, nie tworzy ono nowych stosunków prawnych, nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach obywateli. Zaświadczenie nie jest innym sposobem rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, nie jest też aktem prawotwórczym, któryby zmieniał albo znosił stosunki prawne. Organy administracji publicznej wydają zaświadczenie, gdy należy potwierdzić określony stan faktyczny lub prawny ustalony na podstawie wcześniejszych czynności procesowych. Zaświadczenie jest więc swego rodzaju potwierdzeniem pewnego stanu prawnego lub faktycznego wedle danych posiadanych przez organ administracji na dzień wydania zaświadczenia, stąd w doktrynie zaświadczenie nazywa się też "aktem potwierdzającym" (por. L. Klatka–Wertelecka, Zaświadczenie w prawie administracyjnym, Warszawa 2001 s. 96).

Charakter zaświadczenia powoduje, iż strona może żądać wydania zaświadczenia wielokrotnie, wtedy gdy wystąpią przesłanki z art. 217 § 2 kpa tj., gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub jest to uzasadnione jej interesem prawnym (za M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 1006). Dotyczy to także sytuacji, gdy w sprawie o wydanie zaświadczenia wydano ostateczne i prawomocne postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Wówczas w sytuacji, gdy zmienił się stan faktyczny lub prawny, albo pojawiły się nowe okoliczności, strona może wystąpić o jego wydanie.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że skarżący wystąpił w dniu [...] marca 2010 r. z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o uznanie w drodze nostryfikacji egzaminu [...], wydanego w dniu [...] czerwca 2007 r. przez organ [...], za równorzędny polskiemu świadectwu dojrzałości. W tej sprawie wydano ostateczne postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Skargę na powyższe postanowienie oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r.w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1860/09. Minister Edukacji Narodowej uznał zatem, że sprawa jest już bezprzedmiotowa, gdyż była rozpatrzona ostateczną i prawomocną decyzją administracyjną. Należy jednak zauważyć, że w sprawie skarżący przestawił nowe dowody w postaci pism dr [...] Dyrektora i Starszego Specjalisty ds. [...] w Departamencie Edukacji [...], a zatem w porównaniu do poprzedniego stanu faktycznego zmieniły się okoliczności sprawy. Nie można zatem przyjąć, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe, ale organ ma obowiązek merytorycznie zbadać sprawę, odnosząc się do nowych dowodów przedstawionych przez skarżącego.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Orzekając o kosztach, Sąd działał na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.