Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1503/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1, art. 153, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 156, art. 75 par. 1, art. 77 par. 1, art. 78 par. 1, art. 10 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1 pkt 2, 3 i 7, art. 152 ust. 1, art. 153, art. 154, art. 149 ust. 1 i 2, art. 151 ust. 4, art. 5 pkt 41 lit a
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 68 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: par. 36 ust. 1 pkt 8 załacznika
journal: Dz.U. 2008 nr 81 poz 484
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
article: art. 271 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 88 poz 553
law: Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2016 r. sprawy ze skargi "Z." Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej jako: "Prezes NFZ"), na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm., dalej: "ustawa o świadczeniach") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej :"k.p.a."). po rozpatrzeniu odwołania Z. Sp. z o.o. z siedzibą w J. (dalej : "skarżący", "skarżąca Spółka") – utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej jako: "Dyrektor OW NFZ") z dnia [...] marca 2015r. nr [...] w sprawie nieuwzględnienia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], prowadzonego w trybie konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, z zakresu okulistyki, na obszarze miasta [...] w okresie obowiązywania umowy od dnia 1 września 2012r. do dnia 30 czerwca 2015r.

Z akt sprawy wynika, że [...] OW NFZ w dniu [...] kwietnia 2012r. ogłosił opisane wyżej postępowanie o wartości zamówienia nie większej niż 820 465,20 zł na okres obowiązywania umowy od dnia 1 września 2012r. do dnia 30 czerwca 2015r.

W ogłoszeniu zakreślono termin składania ofert - do dnia [...] kwietnia 2012r. oraz wskazano termin otwarcia ofert, które miało nastąpić w dniu [...] kwietnia 2012r. Wskazano również, że ogłoszenie o rozstrzygnięciu konkursu ofert nastąpi w dniu [...] czerwca 2012 r .

Do postępowania złożonych zostało 14 ofert. W części jawnej postępowania konkursowego Komisja konkursowa stosownie do dyspozycji art. 142 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o świadczeniach, stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz ustaliła, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach. W dalszej kolejności Komisja konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert. Z protokołu z posiedzenia Komisji konkursowej w części jawnej, z dnia [...] lipca 2012 r. wynika, iż 13 ofert, w tym skarżącej Spółki, zostały przyjęte do dalszego postępowania. Z rankingu otwarcia przedmiotowego postępowania, wynikało, iż oferta skarżącego zajęła 13 pozycję, uzyskując łącznie 22,787 punkty oceny. Następnie Komisja konkursowa po weryfikacji ofert pod kątem spełniania warunków wymaganych, w części niejawnej postępowania przeprowadziła negocjacje z 11 wybranymi oferentami w sprawie ustalenia liczby oraz ceny świadczeń opieki zdrowotnej. Odwołujący nie został zaproszony do negocjacji z uwagi na miejsce w rankingu. Kwalifikacja do zaproszenia na negocjacje odbyła się bowiem na podstawie liczby punktur uzyskanych przez ofertę danego świadczeniobiorcy.

W dniu [...] lipca 2012 r. Komisja konkursowa sporządziła ranking końcowy ofert złożonych do przedmiotowego postępowania. Oferta Odwołującego zajęła w rankingu końcowym 13 pozycję uzyskując łącznie 22,787 punktów oceny, w tym w ramach kryterium kompleksowości 0,000 punktów oceny, kryterium jakości 5,454 punktów oceny, w ramach kryterium dostępności 7,333 punkty oceny oraz w ramach kryterium ceny 10 punktów oceny.

Protokołem z posiedzenia Komisji konkursowej w części niejawnej w dniu [...] lipca 2012 r. Komisja wybrała 8 ofert następujących oferentów:

1. [...]

2. [...];

3. [...];

4. [...];

5. [...];

6. [...];

7. [...]

8. [...].

W tym samym dniu nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania nr [...], prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, z zakresu okulistyki, na obszarze miasta [...]. Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania nie wybrała oferty złożonej przez skarżącego, ze względu na wykorzystanie środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia zdrowotne będące przedmiotem postępowania. Komisja konkursowa w celu zawarcia umowy dokonała wyboru ofert złożonych przez podmioty lecznicze wymienione powyżej, które osiągnęły punktacje ocen od 51,067 (najniższa ocena osiągnięta przez świadczeniodawcę wybranego do zawarcia umowy) do 85,761 (najwyższa ocena).

Z. Sp. z o. o. od powyższego rozstrzygnięcia postępowania złożył odwołanie do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. W treści powyższego odwołania podniesiono wątpliwości dotyczące:

1) zgodności przedmiotowego postępowania z zasadą wynikającą z art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach oraz art. 148 i 152 ust. 1 tej ustawy;

2) zgodności art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach poprzez niewybranie ofert zapewniających ciągłość udzielania świadczeń oraz ich kompleksowość i dostępność;

3) zgodności art. 142 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach poprzez nieprzeprowadzenie negocjacji z odwołującym;

4) zgodności art. 149 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy o świadczeniach, poprzez nieodrzucenie ofert nie spełniających wymaganych warunków określonych w przepisach prawa.

Ponadto skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wniósł wniosek w oparciu o art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a., o wyłączenie pracownika organu, tj. Dyrektora [...] OW NFZ z udziału w postępowaniu odwoławczym oraz, wobec nieudostępnienia wglądu do dokumentacji ofertowej podmiotów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu, wniósł żądanie ich udostępnienia i dopuszczenie dowodu z ofert złożonych przez pozostałych oferentów na okoliczność braku możliwości posiadania przez te podmioty statusu świadczeniodawcy w rozumieniu art. 5 pkt 41 ustawy o świadczeniach, jak również wniósł o ponowną weryfikację harmonogramu czasu pracy poszczególnych lekarzy w postępowaniu w danym podmiocie.

Po przeprowadzeniu postępowania Dyrektor OW NFZ decyzją z dnia [...] października 2012r. nr [...], w całości oddalił odwołanie wniesione przez Z. Sp. z o. o. od rozstrzygnięcia postępowania nr [...].

Niezgadzając się z wyżej wskazanym rozstrzygnięciem Spółka wniosła odwołanie do Prezesa NFZ. W odwołaniu podtrzymała wszystkie zarzuty i argumenty zawarte w odwołaniu od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. zarzucając jednocześnie spowodowanie uszczerbku poprzez naruszenie interesu prawnego Spółki, poprzez pozbawienie możliwości zawarcia umowy.

W oparciu o przepis art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach skarżąca Spółka wniosła o uwzględnienie odwołania w całości oraz przeprowadzenia ponownego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie okulistyki.

Po rozpatrzeniu odwołania Z. sp. z o. o od decyzji z dnia [...] października 2012 r., nr [...] Dyrektora OW NFZ, Prezes NFZ w dniu [...] lutego 2013 r. wydał decyzję nr [...], w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Niezgadzając się z tym rozstrzygnięciem Z. Sp. z o. o., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając, iż skarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Podnosząc powyższy zarzut skarżąca wskazała na naruszenie przepisów, które uprzednio zostały wskazane w odwołaniu kierowanym do Prezesa NFZ.

Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2013 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1266/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] lutego 2013r.uznajac, iż zasadne są zarzuty natury procesowej dot. wadliwego przeprowadzenia postępowania dowodowego tj. nierozpoznanie formalnie wniosków dowodowych skarżącej oraz wniosku o wyłączenie organu. Organy rozpoznające sprawę nie podjęły bowiem z urzędu wszystkich czynności, zmierzających do wyjaśnienia sprawy. Sąd wskazał również, że organ na żądanie strony winien udostępnić jej całą dokumentację w sprawie, w tym oferty innych podmiotów, biorących udział w konkursie po usunięciu danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa i danych osobowych, po to, aby strona mogła sformułować swoje stanowisko w sprawie i podjąć polemikę z rozstrzygnięciami podjętymi przez organy Funduszu. Ponieważ w niniejszej sprawie stronie odmówiono wglądu zarówno do ofert pozostałych oferentów, jak i innych dokumentów tworzonych przez Komisję konkursową, to zdaniem Sądu doszło do naruszenia art. 9 i 10 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu organy Funduszu, wbrew wymogom, zawartym w art. 7, 77 §1 i 107 § 3 k.p.a nie rozpatrzyły sprawy w jej całokształcie, albowiem nie dokonały porównania oferty skarżącego z ofertami innych uczestników postępowania przy czym organ winien szczegółowo omówić każdą z ofert i skonfrontować ją z ofertą skarżącego.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes Funduszu wydał decyzję nr [...] z dniu [...] lutego 2014r. uchylającą zaskarżoną decyzję nr [...] Dyrektora OW NFZ w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, ze względu na to, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, 9, 10 § 1, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a.

Ponownie rozpoznając strawę Dyrektor OW NFZ do akt postępowania włączył wszystkie oferty złożone w przedmiotowym postępowaniu konkursowym, wraz z dokumentacją postępowania konkursowego oraz dokumentami indywidualizującymi poszczególnych oferentów, rozpoznał wniesione przez skarżącego wnioski oraz przeprowadził dodatkowe postepowanie wyjaśniające. Następnie decyzją z dnia [...] marca 2015r. nr [...] oddalił odwołanie Z.

Pismem z dnia [...] marca 2015r. Z. odwołał się od w/w decyzji zarzucając naruszenie przepisów art. 149 ust.1 pkt 2, art. 132 ust. 2 oraz art. 151 ust. 4 ustawy o świadczeniach a także art. art. 75 par. 1 k.p.a., art. 77 par. 1 k.p.a. oraz art. 78 par. 1 k.p.a. i wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, ponieważ na skutek wadliwości tej decyzji uszczerbku doznał interes prawny odwołującego, polegający na braku możliwości zawarcia przez odwołującego z NFZ umowy na udzielenie świadczeń zdrowotnych w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w zakresie świadczenia z zakresu okulistyki.

Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes NFZ decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał na obowiązujące przepisy prawa a także podniósł, że z art. 154 ust. 1 i art. 151 ust.1 ustawy o świadczeniach wynika, iż przedmiotem rozstrzygania przez Dyrektora OW NFZ oraz Prezesa NFZ jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes NFZ badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powielają zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego i w takim też zakresie sprawa była rozpoznawana przez Prezesa NFZ.

Organ wskazał, że zgodnie z treścią zarządzenia Prezesa NFZ z dnia [...] września 2011 r. nr [...] z późn. zm. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w oparciu o które oferty złożone do przedmiotowego postępowania zostały ocenione. Oferta w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie świadczeń okulistyki mogła uzyskać maksymalnie 75 punktów oceny za kryteria nie cenowe i 20 punktów za kryterium cenowe co daje łącznie 95 punktów. Organ w skarżonej decyzji przeprowadzał szczegółową analizę przyznanych punktów ofercie skarżącej jak również dokonał analizy i zestawienia wskazanej oferty z innymi ofertami szczegółowo wskazując kryteria przydziału poszczególnych punktów. Organ wskazał również, że z przeprowadzonej analizy wynika, iż oferta skarżącej uzyskała 22,788 punktów podczas gdy oferent z najniższą liczbą punktów, który został wybrany do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń uzyskał 51,067 punktów. Podniósł, że dokonanie wyboru 8 z 13 ofert wyprzedzających w rankingu końcowym ofertę złożoną przez skarżącą wyczerpało środki finansowe przeznaczone na zakup świadczeń będących przedmiotem postępowania Nr [...] w stopniu uniemożliwiającym dokonanie wyboru oferty Z. Sp. z o.o. Wyjaśnił również w sposób szczegółowy zastosowany w postępowaniu rodzaj metodologii podziału środków finansowych.

Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu organ uznał je za niezasadne szczegółowo wyjaśniając przyczyny i powody takiego uznania w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia.

Niezgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Z. sp. z o.o. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając, podobnie jak w odwołaniu, rażące naruszenie prawa, a w szczególności przepisów:

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie przez Prezesa NFZ zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, polegające na doręczeniu skarżącemu zaskarżonej Decyzji Prezesa NFZ w dniu [...] maja 2015 r., zaś dopiero w dniu [...] maja 2015 r. (po wydaniu i doręczeniu stronie rzeczonej decyzji) Prezes NFZ poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, czym naruszył elementarną zasadę postępowania administracyjnego sformułowaną we wskazanym przepisie,

- art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, polegające na zaakceptowaniu przez Prezesa NFZ - braku odrzucenia przez Dyrektora OW NFZ oferty złożonej przez [...] spółka cywilna w przedmiotowym postępowaniu, podczas gdy oferta ta zawierała nieprawdziwe dane w zakresie w jakim powyższy oferent wskazał w złożonej ofercie iż oferent ten dysponuje osobą dr [...] we wtorki w godz. 15:30-21:00, podczas gdy w toku postępowania ustalono ponad wszelką wątpliwość, iż oferent ten nie może dysponować osobą dr [...] we wtorki od godz. 15:30, czym potwierdzono nieprawdę w złożonej przez tegoż świadczeniobiorcę ofercie,

- art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach – polegające na zaakceptowaniu przez organ- braku odrzucenia przez Dyrektora OW NFZ oferty złożonej przez [...] S.A. w przedmiotowym postępowaniu, podczas gdy oferta ta zawierała nieprawdziwe dane w zakresie w jakim powyższy oferent wskazał w złożonej ofercie, iż oferent ten dysponuje osobą dr [...] we wtorki w godz. 9:00-15:30 podczas gdy w toku postępowania ustalono ponad wszelką wątpliwość, iż oferent ten nie może dysponować osobą dr [...] we wtorki we wskazanych godzinach, ponieważ z informacji uzyskanej z [...] wynika, iż dr [...] zatrudniona jest w w/w placówce na cały etat i świadczy pracę (wrzesień, październik, listopad, grudzień 2012r.) we wtorki od 7:30 – 15:05 czym potwierdzono nieprawdę w złożonej przez tego świadczeniobiorcę ofercie,

- art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach- polegające na zaakceptowaniu przez Prezesa NFZ - braku odrzucenia przez Dyrektora OW NFZ ofert złożonych przez [...] S.A. oraz NZOZ [...] w przedmiotowym postępowaniu, podczas gdy oferty te zawierały nieprawdziwe dane w zakresie w jakim NZOZ [...] wskazał, iż dysponuje on osobą dr [...] w każdy piątek od godz. 15:30- 20:30, zaś [...] S.A. w zakresie w jakim wskazał, że dysponuje on osobą w/w lekarza w każdy piątek od godz. 9:00 – 15:30, czym potwierdzono nieprawdę w złożonych przez tych świadczeniobiorców ofertach.,

- art.75 § 1 , art. 77 § 1 oraz art. 78 § 1 k.p.a. polegające na zaakceptowaniu przez organ okoliczności odmówienia przez organ I instancji przeprowadzenia wszystkich dowodów zmierzających do wykazania, iż [...] S.A. podała w ofercie nieprawdziwe dane co do dysponowania sprzętem HRT oraz GDX, podczas gdy wnioski dowodowe skarżącego miały na celu wykazanie, iż w rzeczywistości w/w nie dysponowała od dnia 1 września 2012r. do dnia dzisiejszego wyżej wskazanym sprzętem,

- art. 132 ust. 2 oraz art. 151 ust. 4 ustawy o świadczeniach - poprzez zaakceptowanie przez Prezesa NFZ stanowiska Dyrektora OW NFZ i dokonanie wyboru przez Dyrektora OW NFZ w konkursie ofert w rodzaju ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w zakresie okulistyki z innymi podmiotami, aniżeli te które zostały wybrane przez OW NFZ w rozstrzygnięciu konkursu ofert przez NFZ (dotyczy NZOZ [...] oraz [...]),

- naruszenie przepisów art. 151 ust. 4 ustawy o świadczeniach poprzez zaakceptowanie przez Prezesa NFZ stanowiska Dyrektora OW NFZ i dokonanie wyboru w konkursie ofert w rodzaju ambulatoryjnej opieki specjalistycznej świadczenia z zakresu okulistyki - przedsiębiorstw pod którą świadczeniodawcy wykonują działalność lecznicza (NZOZ "[...] "s.c., NZOZ [...]), zamiast dokonać wyboru właściwego świadczeniodawcy.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości skarżonej decyzji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto podnoszone zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zaprezentowane w skarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r. poz. 1647 z późn. zm) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. – jt.Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1 b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.

Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie i analizowana zgodnie z powołanymi wyżej kryteriami nie zasługuje na uwzględnienie. W działaniu orzekającego w sprawie organu Narodowego Funduszu Zdrowia Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania do jego oceny przepisów prawa materialnego, które powodowałyby konieczność uchylenia skarżonej decyzji. W decyzji wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał przy tym na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA) wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2013r. sygn. akt VI SA/Wa 1266/13 uchylił poprzednio wydaną w sprawie decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej a następnie ten organ po ponownym rozpatrzeniu sprawy uchylił orzeczenie organu I instancji i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

A zatem organy administracyjne rozpoznające ponownie sprawę i Sąd w niniejszym postępowaniu - na podstawie art. 153 p.p.s.a. - pozostawały związane oceną prawną, oraz wskazaniami, co do dalszego postępowania, wyrażonymi we wskazanym powyżej wyroku WSA. Zgodnie bowiem z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Zauważenia wymaga, że ewentualne naruszenie przez organ administracji publicznej przy ponownym rozpoznawaniu sprawy art. 153 p.p.s.a., w wypadku złożenia skargi, powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu.

W analizowanej obecnie przez Sąd sprawie nie ma jednak ku temu podstaw. Rozpoznając bowiem ponownie sprawę, organy NFZ zastosowały się do wytycznych zawartych w powołanym wyżej wyroku Sądu, gdyż poczyniły dodatkowe ustalenia pod kątem wyjaśnienia, czy podmiot wybrany w postępowaniu konkursowym podał prawdziwe dane i czy mógł zawrzeć umowę o świadczenie usług zgodne z treścią złożonej oferty. Organ NFZ dokonał także wnikliwej analizy porównawczej złożonych ofert, w tym oferty skarżącego oraz ofert pozostałych oferentów, których oferty zostały wybrane, w zakresie dotyczącym poszczególnych kryteriów oceny i przyznanych punków.

Należy podkreślić, iż podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej stanowiły przepisy ustawy o świadczeniach, która określa m.in. warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zasady sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tych świadczeń, a także zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń (art. 1 pkt 2, 3 i 7 tej ustawy) powierzając większość tych zadań organom Narodowego Funduszu Zdrowia. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI w/w ustawy - "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych ogólnie w przepisach art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, z których wynika, że: każdy ma prawo do ochrony zdrowia (ust. 1); obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, przy czym warunki i zakres udzielania tych świadczeń określa ustawa (ust. 2).

Wniesione przez skarżącego środki odwoławcze od rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, z zakresu okulistyki, na obszarze miasta J. w okresie obowiązywania umowy od dnia 1 września 2012r. do dnia 30 czerwca 2015r., znajdują oparcie w art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach. W myśl tego przepisu, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 ustawy.

Zakres kontroli dokonywanej przez organ, a następnie przez sąd, jest zatem ściśle związany z pojęciem "uszczerbku interesu prawnego", który powstał w wyniku naruszenia przez Fundusz przepisów prawa, co odnosi się w szczególności do zasad postępowania konkursowego. Ze sformułowania tego trzeba wyprowadzić wniosek, że celem procedury uruchamianej odwołaniem (art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach) jest jedynie weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny ściśle jest zatem związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa (zasad postępowania).

Pojęcie uszczerbku interesu prawnego nie występuje zasadniczo w prawie administracyjnym, gdzie mowa jest o naruszeniu interesu prawnego (a nie o jego uszczerbku). W literaturze wskazuje się natomiast, że do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych we wniosku - odwołaniu, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym dojść zatem musi do ujawnienia i zbadania wszelkich okoliczności związanych z punktacją (lub jej brakiem) będącą skutkiem ocen dokonywanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Taki zakres postępowania odpowiada również celom ustawy (G. Machulak, A. Pietraszewska-Macheta, Komentarz do art. 152, art. 153, art. 154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, LEX 2010). W takim zakresie została również dokonywana kontrola sądu administracyjnego, który rozpoznając wniesioną skargę na podjęte rozstrzygnięcia sprawdził, czy zaskarżona decyzja wydana została po przeprowadzeniu wyczerpującego postępowania wyjaśniającego z zachowaniem wszelkich reguł postępowania oraz czy znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa.

Należy zauważyć, że jednym z podstawowych warunków dotrzymania w toku postępowania konkursowego zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji jest skrupulatne przestrzeganie przez organ administracji szczegółowych unormowań związanych z dopuszczaniem do udziału w postępowaniu i oceną złożonych ofert. W tym kontekście należy wskazać zwłaszcza na przepis art. 149 ust. 1 ustawy o świadczeniach normujący sytuacje, w których oferta podlega obligatoryjnemu odrzuceniu (w tym z powodu zawarcia w niej nieprawdziwych informacji - art. 149 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy), a także na art. 148 w/w ustawy określający podstawowe kryteria, według których należy dokonywać porównania ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją - pkt 1; cena i liczba oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacja kosztów - pkt 2).

Rozpatrując sprawę we wskazanym wyżej aspekcie, Sąd nie dopatrzył się zarzucanego przez stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu naruszenia przepisów związanych z procedurą konkursową postępowania o kodzie [...]. Organ dokonał bowiem w postępowaniu jak również w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia wyjaśnienia najistotniejszej kwestii, podniesionej także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 sierpnia 2013r. (sygn. VI SA/Wa 1266/13), z punktu widzenia prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, która wymagała rzeczywistej, rzetelnej kontroli zaskarżonego wyniku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej a która wymagała porównania ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Z treści zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że organ dokonał porównania ofert z uwzględnieniem wszystkich przyznawanych punktów i z wyjaśnieniem zasadności i zasad ich przyznania poszczególnym świadczeniobiorcom w tym również ofercie skarżącej. Tym samym w ocenie sądu, organ wykazał, że wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorię zostało dokonane w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria wynikające z zarządzenia Prezesa Funduszu nr 54/2011/DSOZ. Przy czym jak wynika z porównania przyznanej punktacji poszczególnym oferentom oferta skarżącej zajęła 13 miejsce w rankingu osiągając 22,878 pkt. (Ranking końcowy, załącznik nr 32, k. 1181-1183)

Sąd uznał również za niezasadne zarzuty podnoszone w skardze dotyczące naruszenia art. 149 ust.1 i 2 ustawy o świadczeniach, poprzez brak odrzucenia ofert 3 oferentów tj. NZOZ "[...]",[...] S.A. przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego [...], NZOZ "[...]", którzy zdaniem skarżącej podali w ofertach, które zostały m. in. wybrane do zawarcia umowy udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie okulistyki, na obszarze miasta [...], w okresie obowiązywania umowy od dnia 1 września 2012r. do 30 czerwca 2015r. nieprawdziwe dane dot. harmonogramu pracy 2 lekarzy. Zdaniem skarżącego harmonogram pracy tych lekarzy pokrywa się częściowo z harmonogramem pracy u innego podmiotu. Nieprawdziwe dane mają dotyczyć:

- dysponowania osobą dr. [...] we wtorki od godziny 9:00 do godziny 15:30 przez [...] S.A. ([...]) oraz we wtorki od godziny 15:30 do godziny 21:00 przez NZOZ "[...]" s.c. , oraz

-dysponowania osobą dr [...] w każdy piątek od godziny 15:30- 20:30 przez NZOZ "[...]" oraz od godziny 9:00 do 15:30 przez [...] S.A. -tego samego dnia.

Sąd nie podzielił jednak podniesionych we wskazanym zakresie zarzutów i poglądów, co do podania przez wskazane wyżej podmioty nieprawdziwych informacji w ofercie, i co zdaniem autora skargi powinno implikować odrzucenie oferty tych oferentów przez komisję.

Należy bowiem zauważyć, że art. 149 § 1 ustawy o świadczeniach wymienia enumeratywnie przypadki, kiedy komisja konkursowa musi odrzucić ofertę. W pkt 2 wskazanego przepisu wskazano, że odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe dane. Tak więc w wypadku stwierdzenia przez Komisję że oferta zawiera nieprawdziwe dane ma ona obligatoryjny obowiązek odrzucenia takiej oferty. W niniejszej sprawie jak wynika z akt sprawy, komisja konkursowa dokonała oceny wszystkich ofert na tych samych zasadach i przy zastosowaniu tych samych kryteriów oraz przepisów prawa. Tylko jedna z ofert biorących udział w postępowaniu nie przeszła weryfikacji i oceny ofert. Pozostałe 13 z pośród złożonych 14 ofert taką weryfikację i ocenę przeszły pomyślnie, co znajduje potwierdzenie w załącznikach do protokołu "Sprawdzenie spełnienia warunków formalnych – część A,B,C". Nadto zespoły kontrolne powołane w trakcie postepowania przeprowadzały kontrolę 13 oferentów w tym również skarżącej oraz wskazywanych przez nią 3 oferentów tj. NZOZ "[...]",[...] S.A. przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego [...] i NZOZ "[...]", badając zgodność podanych informacji w ofercie ze stanem faktycznym, m. in. sprawdzały kwalifikacje lekarzy wykazanych w ofertach oraz umowy zawarte z oferentami lub zobowiązania współpracy od dnia rozpoczęcia realizacji umowy tj. od. od 1 września 2012r. a także ich zgodność z harmonogramem czasu pracy określonym w ofercie. Przy czym, jak wyjaśnił organ w skarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę, sprawdzenie powtarzalności personelu dokonane zostało przez komisję konkursową w aplikacji informatycznej służącej do prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Przeprowadzone kontrole nie wykazały odstępstw. Należy zatem z powyższego wywieść wniosek, iż oferty złożone do przedmiotowego postepowania (poza jedną, która została odrzucona na wstępnym etapie postępowania), prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, z zakresu okulistyki na obszarze miasta Jelenia Góra, spełniały wymagania i nie podlegały odrzuceniu. Zauważyć przy tym należy, iż akta sprawy w sposób jednoznaczny potwierdzają, że komisja dokonywała sprawdzenia powtarzalności personelu wykazanego w poszczególnych ofertach w relacji z pozostałymi oferentami oraz oferentami z innych postępowań, gdyż w wypadku gdy ten sam personel wykazany był w tym samym czasie pracy w danym postepowaniu u kilku oferentów lub ten sam personel wykazany był w tym samym czasie w różnych postępowaniach, komisja pisemnie informowała oferenta o zaistniałym konflikcie harmonogramów personelu i wzywała do wyjaśnienia elementów spornych co miało miejsce np. w wypadku ofert złożonych przez: [...] S.A odnośnie dr [...] (wezwanie z dnia [...] czerwca 2012r., k. 2863).

Sąd w tym miejscu zaznacza, iż nie jest możliwe prowadzenie przez organy Funduszu ponownej weryfikacja harmonogramu czasu pracy poszczególnych lekarzy w przedmiotowym postępowaniu, jak tego zdaje się oczekiwać skarżący, gdyż to w istocie prowadziłoby do prowadzenia ponownego postepowania konkursowego a nie takie jest zadanie tych organów. Zadaniem wskazanych organów jest bowiem zbadanie czy rozstrzygniecie dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postepowania nie zaś ponowne prowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, które to zadanie zastrzeżone jest dla komisji konkursowej.

Dodać również należy, że każdy z oferentów oświadcza, że dane przedstawione w jego ofercie i dołączonych do niej oświadczeniach są zgodne ze stanem prawnym i faktyczny. Podkreślić także należy, że ewentualne pomyłki lub podana w ofercie nieprawda, obciążają wyłącznie konkretnego oferenta. Po rozstrzygnięciu postepowania i zawarciu umowy dane z oferty mogą stanowić podstawę do weryfikacji przez właściwy oddział Funduszu, pod względem zgodności istniejącego stanu faktycznego ze złożoną ofertą i sprawa może zostać zakończona w myśl § 36 ust.1 pkt 8 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 81, poz. 484 z późn. zm.), na co słusznie zwrócił również uwagę organ w skarżonym orzeczeniu. Sąd podkreśla przy tym, iż czynności w zakresie poświadczenia nieprawdy wypełniają dyspozycję art. 271 § 1 kodeksu karnego (jt. Dz.U. z 1997r. Nr 88 poz. 553 z późn. zm), który stanowi, iż "(...)osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5". Ponadto art. 286 § 1 kodeksu karnego stanowi., iż "kto w celu osiągniecia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd (...) podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat" .

Sąd zauważa również, że z akt sprawy nie wynika by w trakcie postępowania konkursowego do komisji konkursowej dotarły jakiekolwiek informacje, które mogłyby mieć wpływ na przebieg postępowania. Zarzut nieprawdziwości danych zawartych w ofertach wskazanych wyżej trzech podmiotów dotyczący dwóch lekarzy, został natomiast podniesiony na etapie postępowania odwoławczego, a więc w momencie kiedy komisja konkursowa była już rozwiązana.

Na marginesie jedynie Sąd wskazuje, że wykonane przez komisje sprawdzenie powtarzalności personelu, o którym była mowa wyżej, wykazało jedynie konflikt harmonogramu pracy w wypadku dr. [...] na dzień złożenia oferty, co spowodowało podjęcie przez Komisję konkursową stosownego postepowania wyjaśniającego w wyniku, którego zostało złożone pismami z dnia [...] czerwca 2012r.: wyjaśnienie przez oferenta tj. [...] S.A. (k. 2871), oraz oświadczenie dr [...] (k.2873), z których wynika, że we wskazanej placówce będzie ona pracowała w poniedziałki w godz. 15:30 – 20:00 a we wtorki od 9:00 – 15:30 a zatem zgodnie z harmonogramem wskazanym w ofercie. A zatem lekarz potwierdził prawdziwość danych zawartych w ofercie i gotowość do wykonywania świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z harmonogramem. Powyższe, zdaniem sądu wskazuje, że wybrana oferta wskazanego wyżej podmiotu tj. [...] S.A dokumentowała gotowość dr. [...] do udzielania świadczeń zgodnie z obowiązującymi w postępowaniu konkursowym zasadami. To natomiast dodatkowo potwierdza prawdziwość danych zawartych w tym zakresie w ofercie tegoż podmiotu.

Prawidłowo również zdaniem sądu organ ocenił postępowanie komisji w zakresie prawdziwości danych zawartych w ofercie złożonej przez NZOZ "[...]", w której określono w ramach harmonogramu pracy w/w lekarza wtorek od godz. 15:30 do 21:00. Niewątpliwie bowiem godziny pracy nie pokrywają się z harmonogramem pracy przedłożonym dla tego lekarza przez [...] S.A. Co prawda może pozostawać wątpliwe czy kończąc pracę w jednej placówce, ten sam lekarz jest w stanie zacząć pracę w innej placówce od godz. 15:30, jednak rolą komisji była ocena ewentualnego występowania konfliktu poprzez nakładanie się godzin pracy a nie ocena i ustalenie czy kończąc pracę w jednym miejscu o danej godzinie lekarz jest w stanie przemieścić się do innego miejsca i podjąć tam pracę od godziny zgłoszonej w innym harmonogramie. Szczególnie, że jak wynika z dodatkowych ustaleń organu w tym zakresie w zawartej przez NZOZ "[...]" s.c. umowie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, świadczenia w zakresie okulistyki, harmonogram czasu pracy w/w lekarza w okresie od 1 września 2012r. do 31 grudnia 2012r. przedstawił się następująco: od 1 września 2012r. do 31 grudnia 2012r. – wtorek od godziny 15:30 do godziny 21:00. a zatem został on określony w sposób identyczny jak ten, który został podany w ofercie.

Podobnie do opisanej powyżej sytuacji przedstawia się kwestia dot. harmonogramu [...] S.A. i NZOZ "[...]" odnośnie dr. [...], gdyż w wypadku pierwszego podmiotu został on wykazany w harmonogramie w piątki od godz. 9:00 do 15:30 a w wypadku drugiego z podmiotów został wykazany w harmonogramie w piątki od godz. 15:30 do 20.30.

W świetle powyższego należy zgodzić się z organem, co do niezasadności zarzutu skarżącego, iż działania komisji konkursowej były niezgodne z powołanymi przez stronę przepisami oraz że nieprawdziwe są zarzuty skarżącego iż wskazane wyżej podmioty podały w ofercie nieprawdziwe informacje, co winno skutkować odrzuceniem oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego.

Za nieuzasadniony uznał Sąd również zarzut naruszenia art. 75 § 1, 77 § 1 oraz art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organ wszystkich dowodów zmierzających do wykazania, że jeden z ośmiu oferentów wybrany do zawarcia umowy tj. [...] S.A podał w swojej ofercie nieprawdziwe dane co do dysponowania sprzętem HRT oraz GDX, podczas gdy od 1 września 2012r. do dnia dzisiejszego podmiot ten nie dysponuje tego rodzaju sprzętem. Jak wynika bowiem z akt sprawy posiadanie wskazanego sprzętu medycznego [...] S.A. zostało potwierdzone kontrolą przeprowadzoną u tego oferenta w dniu [...] maja 2012r.a zatem po złożeniu przez niego oferty i podczas trwania postępowania konkursowego. Z przedmiotowej kontroli zostały sporządzone wyniki kontroli oferenta z dnia [...] maja 2012r. oraz wstępny protokół kontroli oferty sporządzony w dniu przeprowadzonej kontroli, który został podpisany przez zespół kontrolny oraz oferenta. Obydwa te dokumenty potwierdzają prawdziwość danych zawartych w złożonej ofercie przez tego oferenta w zakresie aparatu HRT oraz GDX. Tym samym żądanie skarżącego przeprowadzenia szczegółowego badania czy oferent począwszy od daty 1 września 2012r. do dnia dzisiejszego posiada nadal wskazany sprzęt wykracza niewątpliwie poza zakres tego postępowania. Rację bowiem należy w tym zakresie przyznać organowi, który w skarżonym orzeczeniu podniósł, że przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego było zbadanie prawidłowości przeprowadzenia postępowania konkursowego i dokonania przez komisję jego rozstrzygnięcia nie zaś kwestii realizacji przez świadczeniodawcę umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Zasadnie bowiem organ wskazał w tym zakresie, że ustawa w takich sytuacjach przewiduje odrębny tryb postępowania tj. rozwiązanie umowy. Tym samym słusznie organ przyjął, iż wniosek skarżącego o przeprowadzenie dowodu z oględzin w zakresie posiadania przez wskazanego świadczeniodawcę w/w sprzętu medycznego wykazał by jedynie czy w dacie przeprowadzonej kontroli świadczeniodawca posiada w/w sprzęt co przełożyć by się mogło jedynie na realizację umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej a w żaden sposób nie odpowiadałoby na pytanie czy takim sprzętem świadczeniodawca dysponował w momencie składania oferty a tym samym czy informacje w niej zawarte były zgodne z prawdą. W tym zakresie, organ prawidłowo uznał, za miarodajne i rzetelne wyniki kontroli, która była prowadzona w dniu [...] maja 2012r. podczas trwającego postępowania konkursowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, iż nie przeprowadzając żądanych przez stronę dowodów organ naruszył wskazane wyżej przepisy k.p.a.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organ w niniejszej sprawie art. 132 ust.2 oraz art. 151 ust. 4 ustawy o świadczeniach. Należy bowiem podkreślić, że wskazane przepisy jednoznacznie wskazują, że umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale.

Z kolei świadczeniodawcą w myśl art. 5 pkt 41 lit. a) ustawy o świadczeniach, jest między innymi zakład opieki zdrowotnej wykonujący zadania określone w jego statucie.

Zakład opieki zdrowotnej, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89), jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym i utrzymanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Zgodnie z art. 2 ust. 2 powołanej ustawy, zakład opieki zdrowotnej może być odrębną jednostką organizacyjną, częścią innej jednostki organizacyjnej lub jednostką organizacyjną podległą innej jednostce organizacyjnej.

Ponadto należy zauważyć, że w przepisach Działu VI ustawy o świadczeniach, regulujących postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, ustawodawca konsekwentnie posługuje się terminem "świadczeniodawca", co oznacza, że rzeczywistym partnerem Funduszu w postępowaniu w sprawie zakontraktowania świadczeń opieki zdrowotnej są podmioty wymienione w art. 5 pkt 41 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, a więc przede wszystkim zakłady opieki zdrowotnej (ZOZ-y), jako podmioty świadczące te usługi, a nie organy założycielskie, będące ich właścicielami. Taka konstrukcja prawna jest uzasadniona tym, że Fundusz zawierając umowę o świadczenie usług zdrowotnych musi mieć pewność, jaki zespół osób i środków majątkowych będzie świadczył usługi. Tym zespołem jest konkretny ZOZ, a nie jego właściciel. Niezależnie od tego, że umowę z Funduszem podpisuje posiadający osobowość prawną właściciel ZOZ-u, świadczeniodawcą jest ZOZ i ta jednostka organizacyjna musi spełniać wymagania przedstawione w ofercie (podobnie NSA w wyroku: z dnia 11 marca 2011r. sygn. II GSK 372/10, lex 992370; z dnia 10 czerwca 2015r. sygn. II GSK 1031/14, CBOSA na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy zauważyć należy, że wskazane przez skarżącego podmioty lecznicze, które w drodze rozstrzygnięcia postępowania nr [...] zostały wybrane do zawarcia umów o udzielenie świadczeń w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie okulistyki są pomiotami leczniczymi wykonującymi działalność lecznicza poprzez przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego, zgodnie z wpisem do rejestru wykonujących działalność lecznicza na mocy stosownych decyzji Wojewody [...]. Wobec powyższego za niezasadny należy uznać zarzut skarżącego zawarte w skardze jakoby wskazane podmioty lecznicze nie były świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów. W ogłoszeniu o rozstrzygnięciu postępowania nr [...] Komisja konkursowa wskazała nazwę przedsiębiorstw podmiotów leczniczych celem skonkretyzowania i podania do publicznej wiadomości miejsc, w których będą udzielane świadczenia, gdyż podmioty lecznicze mogą prowadzić kilka przedsiębiorstw, za pomocą których dany podmiot leczniczy wykonuje określony rodzaj działalności leczniczej w różnych miejscach lokalizacyjnych udzielania świadczenia. A zatem w ocenie Sądu organy słusznie uznały, iż w tym zakresie również nie doszło do naruszenia przepisów prawa przez Komisję Konkursową, poprzez podanie w rozstrzygnięciu nazw przedsiębiorstw wybranych podmiotów leczniczych, które jak ocenia skarżący skutkują nieważnością umów z świadczeniodawcami wskazanymi w skardze. Prawidłowo bowiem doszło do podpisania umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z wybranymi w postępowaniu podmiotami leczniczymi w formie spółek, a wiec z podmiotami, których przedsiębiorstwa wskazano w rozstrzygnięciu tj. z [...] oraz NZOZ "[...]" z którymi podpisano umowy mając na uwadze obowiązujące przepisy z podmiotami leczniczymi tych przedsiębiorstw tj. z NZOZ "[...]"s.c, prowadzący przedsiębiorstwo NZOZ "[...]", oraz [...] S.A., prowadzący przedsiębiorstwo lecznicze [...].

Niewątpliwie rację ma strona skarżąca wskazując na naruszenie przez organ odwoławczy art. 10 § 1 k.p.a. Z akt sprawy wynika bowiem, iż strona zawiadomienie z dnia [...] kwietnia 2015r. o możliwości zapoznania się z aktami i wypowiedzeniu w sprawie odebrała dzień później niż skarżoną decyzję. Zawiadomienie zostało odebrane w dniu [...] maja 2015r.. Natomiast skarżona decyzja została przez stronę skarżącą odebrana w [...] maja 2015r. Tym samym niewątpliwie przed wydaniem skarżonej decyzji nie miała ona możliwości zapoznania się z aktami, ani też zajęcia stanowiska w sprawie. Zauważyć jednak w tym miejscu należy, iż zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych, które to niniejszy skład orzekający w całości podziela, zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek tylko wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (v. wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 sygn. II OSK 831/05; z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1192/06; z dnia 10 września 2015r. sygn. II OSK 2440/14; z dnia 12 maja 2016 sygn. I OSK 1876/14;- http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tymczasem w niniejszej sprawie brak jest podstaw by przyjąć, że wskazane uchybienie uniemożliwiło skarżącej dokonanie jakichkolwiek czynności procesowych a co za tym idzie mogło mieć wpływ na wydane w sprawie rozstrzygniecie. Strona również nie wykazała w jaki sposób wskazane wyżej uchybienie uniemożliwiło jej dokonania konkretnych czynności procesowych np. jakiego dowodu nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć to uchybienie. Należy przy tym zauważyć, iż jak wynika z akt sprawy organ odwoławczy nie przeprowadził żadnego dodatkowego postępowania dowodowego a zatem całość zgromadzonego materiału dowodowego była znana skarżącej, gdyż jak wynika z akt ( zawiadomienie z dnia [...] lipca 2012r.- k.819, zawiadomienie z dnia [...] lutego 2014r. – k. 447, zawiadomienie z dnia [...] lutego 2014r. – k. 361, oświadczenie z dnia [...] marca 2014r. – k.331, notatka z dnia [...] września 2014r – k.279, pismo z dnia [...] październik 2014r. – k.257, 12 lutego 2015r.-k.215) skarżąca zapoznawała się z całością materiału dowodowego na etapie postepowania przed organem I instancji jak również miała możliwość wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji przez organ I instancji .

Reasumując zdaniem Sadu, w przedmiotowym postępowaniu konkursowym komisja działała zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a wszystkie wymagane wyjaśnienia i informacje, jak również dokumenty związane z postępowaniem, udostępniane były oferentom oraz od nich odbierane, na tych samych zasadach.

Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.