Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 782/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 16 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 50 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 31 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant starszy asystent sędziego Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] oraz [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...].2015 r. do Burmistrza [...] wpłynął wniosek M. K. działającego w imieniu własnym i stowarzyszeń ekologicznych o:

I) udostępnienie całej dokumentacji prac planistycznych, dotyczących uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego w obrębach geodezyjnych [...] - teren przeznaczony na park elektrowni wiatrowych "[...] (uchwała nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2009 r., a w tym materiałów planistycznych tyczących się projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w szczególności:

uchwał o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z graficznymi załącznikami,

uchwał wprowadzających miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego umożliwiający budowę w Gminie [...] turbin wiatrowych wraz z załącznikami graficznymi i tekstowymi,

dowodów, że miało miejsce obwieszczenie uchwał oraz że burmistrz wystąpił do właściwych organów o opinię/uzgodnienie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

dowodów, że została przeprowadzona prognoza oddziaływania na środowisko w zakresie dotyczącym uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

dowodów, że zostało ogłoszone w sposób zgodny z prawem o wyłożeniu miejscowego planu do publicznego wglądu,

raportów z monitoringów ornitologicznych przeprowadzonych dla planowanej farmy wiatrowej,

7. raportów z monitoringów przedrealizacyjnych,

raportów z monitoringów chiropterologicznych prowadzonych dla projektu farmy wiatrowej,

9. dowodów przeprowadzenia analizy akustycznej,

10. prognozy oddziaływania na środowisko do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w tym o udostępnienie samej analizy akustycznej,

wszystkich protokołów z posiedzeń Komisji Urbanistycznej oraz z innych komisji/organów, a także wszelkich spotkań, których przedmiotem była praca/rozmowa nad projektowanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla Gminy [...] wraz z zaleceniami oraz dowodami wykonania zaleceń,

protokoły ze spotkań/listy intencyjne/umowy zawarte pomiędzy Gminą a podmiotem, który zamierza budować farmę wiatrową,

dowód otrzymania przez Gminę [...] pieniędzy od podmiotu będącego zainteresowanym budową farmy wiatrowej tytułem pokrycia kosztów sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego umożliwiającego budowę w Gminie [...] farmy wiatrowej, opracowania ekofizjograficznego sporządzonego na poczet miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

wszelkich dokumentów wymienionych w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587),

II) całej dokumentacji prac dotyczących wydania przez Burmistrza [...] decyzji o warunkach zabudowy:

nr [...] z [...] 2010r., zmienionej decyzją [...] z [...] 2013 r.;

2. nr[...]z[...]2013r.;

[...] z [...] 2010 r., zmienionej decyzją [...] z [...] czerwca 2013 r.;

nr [...] z [...] 2010 r., zmienionej decyzją [...] z [...] 2013 r.;

nr [...] z [...] 2010 r., zmienionej decyzją [...] z [...] 2013 r.;

nr [...] z [...] 2010 r., zmienionej decyzją [...] z [...] 2013 r.;

nr [...] z [...] 2010 r., zmienionej decyzją [...] z [...] 2013 r.,

w tym decyzji pierwotnych i decyzji je zmieniających oraz uzgodnień/opinii wymaganych prawem.

Organ pismem z dnia [...] 2015 r. wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym udostępnienia informacji dotyczących uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego w obrębach geodezyjnych [...] - teren przeznaczony na park elektrowni wiatrowych "[...]" (uchwała nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2009r. poprzez jego sprecyzowanie i wskazanie:

czy wniosek o udostępnienie całej dokumentacji prac planistycznych dotyczy dokumentacji prac planistycznych w rozumienie § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...] 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

czy wniosek o udostępnienie materiałów planistycznych dotyczy dokumentów wprost wymienionych we wniosku (raport monitoringów ornotologicznych przeprowadzających dla planowanej farmy wiatrowej, raport z monitroringów przed realizacyjnych, raport z monitoringów chirepterologicznych prowadzonych dla projektu farmy wiatrowej),

czy wnioski o udostępnienie sformułowane w pkt I ppkt 4 oraz w pkt I ppkt 10 dotyczą tego samego, tj. udostępnienia prognozy oddziaływania na środowisko,

czy wnioski o udostępnienie sformułowane w pkt I ppkt 9 oraz w pkt I ppkt 10, dotyczą tego samego, tj. udostępnienia analizy akustycznej.

W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na któreś z pytań, organ wniósł o doprecyzowanie wniosku poprzez wskazanie, jakich jeszcze dokumentów z procedury planistycznej wniosek dotyczy. Ponadto organ wezwał do sprecyzowania, co należy rozumieć pod pojęciem "całej dokumentacji prac dotyczących wydanych decyzji o warunkach zabudowy" i wyjaśnienia czy wniosek obejmuje wykonanie i przekazanie kompletnych kopii akt prowadzonych dla każdego z postępowań o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, czy też udostępnienie kopii poszczególnych dokumentów wchodzących w skład ww. akt. W drugim przypadku organ wezwał wnioskodawcę do przynajmniej rodzajowego wskazania, o udostępnienie których konkretnie dokumentów chodzi wnioskodawcy.

W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca wskazał, że zastosowana procedura uzupełnienia wniosku nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach

prawa. Dodał też, że przedmiotowy wniosek należy odczytywać zgodnie z jego treścią i podtrzymał żądania w nim zawarte. Wnioskodawca wskazał również, że odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania są twierdzące, natomiast zwrot "całej dokumentacji prac" należy rozumieć jako wniosek o przekazanie kopii całości akt prowadzonych dla każdego z postępowań o wydanie tych decyzji.

W związku z powyższym, organ I instancji, pismem z dnia [...] 2015 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania interesu publicznego w uzyskaniu informacji przetworzonej.

W odpowiedzi na co, wnioskodawca wyjaśnił, że do zadań statutowych podmiotów reprezentowanych przez Kancelarię należy ocena prawidłowości postępowań dotyczących środowiska naturalnego.

Decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] Burmistrz [...] odmówił udostępnienia żądanej przez M. K. informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że zakres żądanych informacji był tak szeroki, że jego realizacja wymagałaby wyjątkowych nakładów finansowych i organizacyjnych, które czasowo wręcz sparaliżowałyby bieżące działania Urzędu Miejskiego, zatrudnionych w nim pracowników oraz poszczególnych organów w nim urzędujących. Całość zawnioskowanych dokumentów obejmuje bowiem kilkanaście segregatorów dokumentów w różnych formatach. Zbiór dokumentów planistycznych obejmuje m.in. bardzo duże, szczegółowe mapy, których skopiowanie w warunkach urzędowych, z wykorzystaniem dostępnego sprzętu jest w zasadzie niemożliwe. Ilość pozostałych żądanych dokumentów spowodowałaby konieczność poświecenia nawet kilkunastu dni pracy przynajmniej jednego pracownika w celu przejrzenia całej dokumentacji pod kątem ograniczenia prawa do informacji, o którym mowa w art. 5 ustawy o informacji publicznej, zanonimizowania dokumentów i zakrycia innych danych objętych ochroną, a następnie skopiowania. Jednocześnie doszłoby do utrudnienia wykonywania obowiązków pracowniczych innych urzędnikom z uwagi na uniemożliwienie swobodnego korzystania z kserokopiarki. To samo dotyczy całej dokumentacji akt administracyjnych spraw, których kopii żąda strona. Powyższe oznacza, w ocenie organu, że żądana przez stronę informacja jest informacją przetworzoną, a zatem istniał obowiązek wykazania przez wnioskodawcę, że uzyskanie informacji w żądanym zakresie jest istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca tego nie zrobił. Wprawdzie w swoim piśmie powołał się na "aspekt środowiskowy", lecz uczynił to w kontekście legitymacji podmiotów, które

reprezentuje, a których nazw i siedzib nie powołał, a ponadto argument ten, nie jest w ocenie organu wystarczający. W świetle powyższego zdaniem organu, ani wnioskodawca, ani bliżej nieokreślone organizacje ekologiczne, które zgodnie z jego twierdzeniami, są przez niego reprezentowane, nie mają możliwości wykorzystywania uzyskanych przetworzonych informacji publicznych w celu usprawnienia funkcjonowania odpowiednich organów. Odnosząc się do wyjaśnień wnioskodawcy, że do zadań podmiotów reprezentowanych przez niego należy ocena prawidłowości postępowań dotyczących środowiska naturalnego, organ wskazał, że żadne postępowanie, z których strona zażądała dokumentów, nie dotyczyło środowiska naturalnego, a zagospodarowania przestrzennego. Dodał przy tym, że taką oceną zajmują się wyłącznie powołane do tego organy i sądy w trybach określonych przepisami, nie zaś organizacje ekologiczne. Mając powyższe na uwadze organ uznał, że wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji przetworzonej. W stosunku zaś do organizacji ekologicznych organ pozostawił wniosek bez rozpoznania, gdyż strona nie wskazała, o jakie podmioty chodzi.

Decyzją z dnia [...] 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że żądana informacja nie jest informacją przetworzoną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Oznacza to, że organ winien ją udostępnić mając na uwadze ewentualne ograniczenia wynikające z przepisów prawa.

W związku z wnioskiem z dnia [...] 2016 r. S. P. o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu, postanowieniem z dnia [...] 2016 r. Burmistrz dopuścił ww. organizację społeczną do udziału w postępowaniu.

Decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] Burmistrz [...], działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 10 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2014, po. 782; ze zm.), odmówił udostępnienia żądanej przez M. K. informacji publicznej przetworzonej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w decyzji z [...] 2015 r. Dodatkowo organ wskazał, że cztery kolejne podmioty złożyły obszerne wnioski o udostępnienie informacji publicznej w zakresie w przeważającej części pokrywającym się z zakresem wniosku będącego przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia, co stanowi dodatkową okoliczność uniemożliwiającą spełnienie żądania wnioskodawcy. Organ, realizując jego żądanie oraz mając na względzie konstytucyjną zasadę równego traktowania, zobowiązany byłby również do udostępnienia informacji publicznej pozostały wnioskodawcom w oczekiwanych przez nich zakresie. Konsekwencją byłoby długotrwałe i całkowite sparaliżowanie funkcjonowania Urzędu Gminy. Burmistrz odniósł się również do uzasadnienia decyzji SKO, wskazując, że jest ono niezrozumiałe. Kolegium nie podało żadnej argumentacji wskazującej na to, że wnioskowane informacje nie są informacjami przetworzonymi, nie odniosło się w ogóle do okoliczności niniejszej sprawy tj. zagrożenia funkcjonowania Urzędu [...], związane z realizacją żądania wnioskodawcy. Z tych względów organ I instancji uznał zalecenia organu nadzorczego za niewiążące i ponownie odmówił udostępniani wnioskowanej informacji. Burmistrz dodał również, że dokumentacja prac planistycznych jest dostępna do wglądu na miejscu w urzędzie.

W odwołaniu od powyższej decyzji M. K. zarzucił jej naruszenie art. 1, art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 10 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Stwierdził, że zakres żądanej informacji nie powodował, że możliwym było przyjęcie, że jest to informacja przetworzona. Wszystkie decyzje i dokumenty są jawne i nie są chronione tajemnicą państwową. Dane osób prywatnych mogłyby być w każdym czasie i bez zbędnych komplikacji usunięte. Ewentualnych przetworzeniem tych informacji mogłaby się zająć osoba posiadająca właściwe certyfikaty bezpieczeństwa. Jedynym zaś motywem odmowy, w ocenie wnioskodawcy, mogą być nieprawidłowości jakich dopuścić mogli się przedstawiciele jednostki samorządu terytorialnego. Odwołujący się wskazał, że wniosek dotyczy przesłania dokumentów istniejących, bez ich analizy, grupowania, dokonywania wyliczeń czy wykresów. Decyzje oraz dokumenty, o jakie wnioskodawca wniósł są jawne, publiczne i dotyczą bardzo istotnej kwestii - farm wiatrowych. Wnioskodawca dodał, że nie ma nieruchomości w sąsiedztwie inwestycji i nie występuje we własnym partykularnym interesie, a w interesie publicznym.

Decyzją z dnia [...] 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium powołało się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 723/15, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt. II SAB/Po 11/13 oraz wyroku NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, z których wynika, ze zanonimizowanie danych nie jest przetworzeniem informacji. Podniosło w związku z tym, że urząd mógł zlecić podmiotowi zewnętrznemu, z zachowaniem wymogów ustawy o ochronie danych osobowych, przygotowanie zanonimizowanej informacji na wniosek M. K., ustalić wysokość kosztów związanych z takim przekształceniem i poinformować wnioskodawcę o wysokości tych kosztów. Burmistrz tym czasem nie rozważył takiej możliwości i nie podjął żadnych czynności zmierzającej do ustalenia wysokości kosztów udostępnienia informacji publicznej w sposób wskazany we wniosku. Organ I instancji nie ocenił też wniosku pod kątem możliwości zastosowania art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie rozważył również możliwości poinformowania strony o przedłużeniu terminu do rozpatrzenia wniosku.

W skardze do WSA w Bydgoszczy na powyższą decyzję, S. P. zarzuciło jej naruszenie przepisów postępowania art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.. poprzez niepodjęcie przez organ II instancji wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, organ II instancji pominął bowiem w zupełności okoliczności wskazywane w decyzji Burmistrza, jak i piśmie uczestnika postępowania, że wykonanie żądania wnioskodawcy obejmujące wiele dokumentów, które należy przejrzeć oraz skopiować sparaliżowałoby działalność urzędu oraz skopiować sparaliżowałoby działalność urzędu oraz pracę urzędników.. Ponadto zdaniem Stowarzyszenia doszło do naruszenia przepisu art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, albowiem SKO błędnie uznało, ze żądania M. K. nie dotyczyło informacji przetworzonej, mimo wskazania przez Kolegium, że jeżeli utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań, nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji, to jest to informacja przetworzona. Stowarzyszenie wskazało, że wypełnia cele zawarte w swoim regulaminie poprzez kontrolę realizacji uprawnienia do otrzymania informacji publicznej od organów administracji. Zgodnie z regulaminem Stowarzyszenia do jego celów należą m.in. wspieranie przestrzegania przepisów prawa na terenie RP, szerzenie świadomości prawa wśród obywateli i urzędników, profilaktyka i przeciwdziałanie przypadkom nadużywania prawa przez urzędy i obywateli oraz ochrona środowiska. Za udziałem Stowarzyszenia w niniejszej sprawie przemawia również interes społeczny. Stowarzyszenie reprezentuje interesy mieszkańców, które są przeciwstawne w stosunku do działań osób składających, w niewiadomym celu, obszerne wnioski o udostępnienie informacji publicznej, których realizacja zakłóca działanie organów. Stowarzyszenie dodało, że brało udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze uczestnika na prawach strony. Odnosząc się natomiast do treści zaskarżonej decyzji Stowarzyszenie zwróciło uwagę, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym rozwinął się pogląd, że w pewnych przypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja taka powinna zostać uznana za przetworzoną, albowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok NSA z 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 315/14; wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14 oraz z dnia 26 lutego 2016 r., w sprawie o sygn. I OSK 833/15). W ocenie Stowarzyszenia wnioskowana przez M. K. informacja nosi właśnie charakter informacji przetworzonej. Wskazuje na to ilość żądanych dokumentów oraz obowiązków związanych z przygotowaniem wnioskowanej informacji. Biorąc pod uwagę treść żądania, a także fakt, że do Urzędu wpłynęło jeszcze kilka wniosków, pokrywających się w części przedmiotowym wnioskiem, realizacja żądania strony doprowadziłaby do wyłączenia pracownika z normalnego pełnienia obowiązków na co najmniej kilka dni roboczych, a także uniemożliwiłaby dostęp innym pracownikom do kserokopiarki. Stowarzyszenie zarzuciło Kolegium, że w ogóle nie odniosło się do wyżej wskazanych okoliczności. Stowarzyszenie, odnosząc się do argumentacji SKO, wskazało, że Burmistrz informując o pozostawieniu do wglądu w organie dokumentacji prac planistycznych, miał za pewne na myśli to, że ten sposób udostępnienia całości dokumentacji nie nastręczałby tyle trudności, co jej skopiowanie. Stowarzyszenie zwróciło również uwagę na potencjalne trudności, ze znalezienie jednostki zajmującej się kopiowaniem, która dawałaby rękojmie właściwego postępowania z dokumentacją. Poza tym, aby udostępnić akta do skopiowania, należałoby uprzednio usunąć chronione dane z akt postępowania. Odnosząc się zaś do kwestii opłaty za sporządzenie kserokopii wnioskowanej dokumentacji, Stowarzyszenie wskazało, że nie było potrzeb informowania wnioskodawcy o wysokości opłaty za sporządzenie kserokopii dokumentacji, bowiem jest to informacja przetworzona, a wnioskodawca nie wykazał, że uzyskanie informacji o żądanym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dodało, że z przepisów ustawy o dostępie do informacji wynika, że brak uiszczenia stosownej opłaty nie stanowi podstawy do umorzenia postępowaniu ani odmowy udostępnienia informacji, ustawodawca postanowił bowiem, że udostępnienie informacji następuje po upływie określonego terminu od powiadomienia, a nie po uiszczeniu opłaty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), zwaną dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga oceniana w świetle powyższego kryterium nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.) dalej "u.d.i.p." obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej w niniejszej sprawie, tj.: Burmistrz [...], jako jednostka samorządu terytorialnego jest niewątpliwie podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ww. przepisu.

W ocenie Sądu nie budzi również wątpliwości okoliczność, że żądane informacje stanowią informację publiczną w brzmieniu u.d.i.p., co zresztą jest poza sporem, który w istocie dotyczył innego problemu, a mianowicie, ustalenia charakteru żądanej informacji publicznej, a więc czy - jak twierdził organ odwoławczy - żądana informacja stanowi informację prostą, czy też, jak twierdzi skarżące Stowarzyszenie oraz organ I instancji - jest to informacja przetworzona, które to stanowisko jest niewątpliwie słuszne, lecz nie ma ono wpływu na wynik sprawy, albowiem nie zaszły przesłanki do merytorycznego rozstrzygnięcia zaistniałego w sprawie sporu.

Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Skargę może wnieść również inny podmiot, któremu ustawy przyznają takie prawo. (§ 2).

W rozpatrywanej sprawie skarżące Stowarzyszenie nie posiada uprawnień do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż nie jest żadnym z podmiotów, o których mowa w powołanych przepisach prawa.

By dojść jednak do takiej konkluzji należało poddać analizie zagadnienie wystąpienia w przedmiotowej sprawie przesłanek 50 § 1 p.p.s.a., w zakresie przesądzenia, czy skarżące Stowarzyszenie jest organizacją społeczną w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób oraz czy brało udział w postępowaniu administracyjnym. O ile pierwsza z przesłanek nie nastręcza wątpliwości i należy ją przesądzić pozytywnie, to drugi ww. warunek uprawniający do złożenia skargi, tj. fakt brania udziału w postępowaniu administracyjnym mógł rodzić uzasadnione wątpliwości, zwłaszcza wobec okoliczności dopuszczenia skarżącego Stowarzyszenia do udziału w sprawie o udzielenie informacji publicznej.

By wyjaśnić tą kwestię należało przesądzić, czy sąd administracyjny jest związany rozstrzygnięciem organu administracji o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym, w szczególności postanowieniem wydanym na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu problem ten należy przesądzić negatywnie. Należy uznać bowiem, że sąd administracyjny jest uprawniony do zbadania czy organizacja ta została dopuszczona przez organ administracji do postępowania administracyjnego zgodnie z prawem. Przesłanki dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym innej osoby zostały określone w art. 31 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. O dopuszczeniu do udziału organ administracji, jak stanowi o tym art. 31 § 2 k.p.a., rozstrzyga postanowieniem. Sąd administracyjny badając legitymację skargową organizacji społecznej, wnoszącej skargę w sprawie dotyczącej interesu prawnego innej osoby, nie może poprzestać na stwierdzeniu, że organizacja społeczna została dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym (że wydano stosowne postanowienie), ale jest zobowiązany zbadać, czy dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu administracyjnym było prawidłowe (vide: wyroki: -NSA z dnia 18.02.2014 r., sygn.. akt II OSK2465/12; - NSA z dnia 20.11.2012 r., sygn.. akt 1308/11).

W ocenie Sądu dopuszczenie skarżącego Stowarzyszenia do postępowania w sprawie dostępu do informacji publicznej było wadliwe. Po pierwsze, wydanie postanowienia z dnia 29 marca 2016 r., o dopuszczeniu Stowarzyszenia do udziału w sprawie nastąpiło na etapie, po wydaniu decyzji organu odwoławczego z dnia 30 grudnia 2015 r., uchylającego decyzję pierwszoinstancyjną, lecz przed wydaniem przez organ I instancji decyzji po ponownym rozpoznaniu sprawy z dnia 30 marca 2016 r., co oznacza, że w momencie dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w sprawie nie toczyło się postępowanie administracyjne, albowiem, jak wynika z przepisu art. 16 ust. 2 u.d.i.p., przepisy k.p.a., stosuje się jedynie w stosunku do decyzji odmawiających udostępnienia informacji publicznej. Po drugie, postanowienie o dopuszczeniu skarżącego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu nie posiada uzasadnienia. Tymczasem, jak wynika z przepisu art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w sprawie administracyjnej jest uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny, które to przesłanki winny być poddane ocenie przez organ przy rozpoznaniu wniosku organizacji społecznej o dopuszczenie jej do udziału w sprawie. Brak uzasadnienia postanowienia o dopuszczeniu organizacji do udziału w sprawie uniemożliwia zweryfikowanie trafności takiego orzeczenia. Po trzecie wreszcie, jak przyjmuje się słusznie w orzecznictwie, stronami postępowania o dostęp do informacji publicznej jest wnioskodawca oraz zobowiązany do jej udzielenia organ (vide: - postanowienie WSA w Lublinie z dnia 22.12.2014 r., sygn.akt II SA/Lu 795/14; - postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 15.03. 2012 r., sygn.. akt II SA/Po 99/12; - postanowienie WSA w Łodzi z dnia 15.02.2013 r., sygn.. akt ll SA/Łd 1104/12).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżące Stowarzyszenie nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, co jednak wymagało podjęcia szerszej analizy z uwagi na dopuszczenie tej organizacji do postępowania w sprawie dostępu do informacji publicznej. Dlatego też nie można było uznać oczywistości omawianego problemu już na wstępie rozstrzygania skargi.

Z tego względu, skarga jako niezasadna, na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.