Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3334/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Renata Gzeluśniak / spr. / Sędziowie : WSA Dorota Pędziwilk -Moskal /del. / AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi W. T. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżącego W. T. kwotę 10 /dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [....] czerwca 2001 r. A.B. , złożyła w Wydziale Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w Z. zgłoszenie "ustawienia szałasu na okres 120 dni" przy ulicy [....] na działkach nr nr [....] obręb [....] w Z. , których właścicielem jest W.T.

W dniu 5 lipca 2001 r. A.B. otrzymała postanowienie wydane z upoważnienia Starosty Powiatowego w Z. nakładające na nią obowiązek uzupełnienia wniosku i brakujących dokumentów poprzez określenie przeznaczenia na jaki cel ma być przeznaczony przedmiotowy szałas oraz przedłożenie uzgodnienia lokalizacji szałasu z zarządcą drogi tj. Wojewódzką Dyrekcją Dróg z Siedzibą w N. oraz z Kustoszem Sanktuarium celem dokonania uzgodnień dotyczących oddziaływania planowanej działalności na sanktuarium. W postanowieniu nie podano podstaw prawnych, z których wynika obowiązek uzyskania żądanych uzgodnień.

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. , po rozpatrzeniu sprawy robót budowlanych - ziemnych prowadzonych na działkach nr nr [....] obręb [....] w Z. przez A.B. bez wymaganego zgłoszenia, wstrzymał prowadzenie robót ziemnych.

W dniu 12 lipca 2001 r. z upoważnienia Starosty Powiatowego w Z. wydana została decyzja w przedmiocie wniesienia sprzeciwu na wykonanie zgłoszonego szałasu. Decyzja została wydana na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z późn. zm.).

W uzasadnieniu podano, iż zgodnie z tym przepisem zgłoszenia należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych, a do dokonania robót można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Podniesiono również, iż w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, stosownie do postanowień art. 30 ust. 1a, właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia przez zgłaszającego, w określonym terminie brakujących dokumentów, a w przepadku ich nieuzupełnienia wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Stwierdzono, iż pomimo niewykonania obowiązku uzupełnienia wniosku, nałożonego postanowieniem z dnia 28 czerwca 2001 r., rozpoczęto roboty budowlane. Prowadzone są roboty ziemne, które nie były objęte zgłoszeniem. Rozpoczęto je także przed upływem 30 dni od dnia zgłoszenia.

Po rozpoznaniu odwołań A.B. i W.T. decyzją z dnia 21 września 2001 r. Wojewoda [....] utrzymał w mocy decyzję Starosty T. z dnia 12 lipca 2001 r.

W uzasadnieniu podano, iż decyzja Starosty T. jest słuszna merytorycznie. Organ l instancji wydał sprzeciw w formie decyzji, gdyż inwestor nie wykonał w określonym terminie nałożonego postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, co wynika z treści art. 30 ust. 1a ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem organ był zobligowany do wniesienia sprzeciwu.

Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że żądane przez organ l instancji dodatkowe dokumenty: uzgodnienie z Wojewódzką Dyrekcją Dróg Publicznych, uzgodnienie z Kustoszem Sanktuarium wynikają z przepisów Prawa budowlanego. Podniósł również, iż odrębnym zagadnieniem jest postępowanie prowadzone przez organ nadzoru budowlanego dotyczące robót budowlanych prowadzonych na działkach nr nr [....], a nadto, iż brak informacji o planowanym przeznaczeniu obiektu nie pozwala na ocenę czy projektowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania stosownie do treści art. 32 i 29 ust. 1 § 5a Prawa budowlanego, dotyczącego przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie W.T. wniósł o uchylenie powyższej decyzji Wojewody [....] .Skarżący stwierdził, że ustalony postanowieniem znak: [....] termin do uzupełnienia zgłoszenia mijał dopiero 20 lipca 2001 r., natomiast decyzja wnosząca sprzeciw wydana była już w dniu 12 lipca 2001 r. Złamany więc został przepis art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego konkretyzujący sytuację, w której organ wnosi sprzeciw, tj. w przypadku nieuzupełnienia zgłoszenia w określonym terminie. Skarżący stwierdził, że żądanie uzgodnienia z Wojewódzką Dyrekcją Dróg Publicznych jest chybiony, gdyż przedmiotowy teren posiada włączenie do drogi publicznej, z której korzysta od 1988r. tj. od momentu uzyskania pozwolenia na użytkowanie jego domu mieszkalnego przy ul. [....] . Włączenie to jest uwidocznione na aktualnej mapie sytuacyjnej w skali 1:500 (klauzula z ....07.2001 r.) dołączonej przez A.B. do odwołania z dnia [....] .07.2001 r. Na mapie tej dokładnie wyrysowano lokalizację szałasu uwzględniając jego wymiary określone w zgłoszeniu. Drugie uzgodnienie ma wynikać z art. 5 ust. 1 pkt. 6 Prawa budowlanego mówiącego, że obiekt budowlany należy projektować, budować użytkować i utrzymywać w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Szczególny obszar tych interesów określony jest w ust. 2 wymienionego artykułu. Z dołączonych do zgłoszenia dokumentów i rysunków, jak również z mapy sytuacyjnej przekazanej organowi w postępowaniu odwoławczym wynika brak jakichkolwiek przesłanek wskazujących na zagrożenia dla sąsiadów. Podane przez organ przepisy prawa budowlanego są przepisami ogólnymi, wskazującymi na zasady, którymi należy się kierować w procesie przygotowania inwestycji. Natomiast nie precyzują, które obiekty i z kim należy uzgadniać. Nastąpiło tu ewidentne naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację treści art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego, który mówi o dokumentach wymaganych przy zgłoszeniu. Wymienia się tu między innymi w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia wymagane odrębnymi przepisami. Podane przez organ przepisy tej samej ustawy - Prawo budowlane, nie są przepisami odrębnymi. Nie ma przepisów szczególnych, które nakładają na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia sąsiada, w tym przypadku - Kustosza Sanktuarium.

Skarżący podniósł, iż w decyzji zarzuca się, że zgłoszenie nie określało funkcji planowanego szałasu co nie pozwoliło na ocenę czy projektowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Pomijając fakt, że inwestor nie miał szansy uzupełnienia zgłoszenia w wymaganym terminie, to z samych informacji zawartych w zgłoszeniu wynikało że: projektowany szałas jest obiektem tymczasowym tj. na okres 120 dni, nie połączonym trwale z gruntem (bez robót fundamentowych), nie przewiduje się w nim jakiejkolwiek uciążliwej działalności ze względu na rodzaj i mały zakres zgłoszonych robót ( montaż szałasu z gotowych elementów drewnianych bez żadnych robót instalacyjnych).

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] uznał zarzuty skargi za bezzasadne i wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż wbrew odmiennym sugestiom strony skarżącej, sprzeciw organu l instancji wniesiony został gdyż inwestor przed upływem terminu przyjęcia zgłoszenia rozpoczął roboty budowlane. Realizacja nowego obiektu typu szałas zmienia warunki korzystania z dotychczasowego wjazdu (natężenie ruchu) tak więc zasadnym było uzgodnienie lokalizacji szałasu z zarządcą drogi. Nie bez znaczenia pozostaje również kwestia przeznaczenia obiektu ze względu na bliską odległość obiektu sakralnego. Nie ustosunkował się natomiast w żaden sposób co do zarzutów skargi dotyczących braku podstaw prawnych - podania przepisów szczególnych w stosunku do ustawy Prawa budowlane - do żądania uzgodnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż skarga jest w całości zasadna.

Skarżący ma całkowitą rację, twierdząc, iż w przedmiotowej sprawie dokonano naruszenia prawa materialnego przez błędną interpretację treści art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego.

Zgodnie z tym przepisem do zgłoszenia należy dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością oraz w zależności od potrzeb odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia, właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia przez zgłaszającego, w określonym terminie brakujących dokumentów, a w przepadku ich nieuzupełnienia wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

Jak wynika zatem z powyższego przepisu, konieczność przedłożenia "pozwoleń" wynikać musi z "odrębnych przepisów", a jedyną podstawą złożenia sprzeciwu jest nieuzupełnienie brakujących dokumentów w wyznaczonym terminie.

W przedmiotowej sprawie natomiast nie tylko nie wskazano tych przepisów, ale również decyzję - sprzeciw wydano dnia 12 lipca 2001 r., podczas gdy wyznaczony termin upłynął 20 lipca 2001 r.

W uzasadnieniu organ l instancji stwierdził, że pomimo niewykonania obowiązku uzupełnienia wniosku, nałożonego postanowieniem z dnia 28 czerwca 2001 r., rozpoczęto roboty budowlane, nie objęte zgłoszeniem, przed upływem 30 dni od dnia zgłoszenia i powołał się na przepis art.30 ust 2 Prawa budowlanego, ale organ II instancji zaskarżoną decyzję uzasadnił tym, iż zgłoszony sprzeciw jest zasadny ze względu na niewykonanie nałożonego na inwestora obowiązku uzupełnienia zgłoszenia w terminie, na podstawie art.30 ust.la ww. ustawy. Postępowanie prowadzone przez organ nadzoru budowlanego uznał za odrębne zagadnienie, do której się nie odnosi.

Pomijając już brak wskazania podstaw prawnych do żądania wymienionych wyżej uzgodnień, a w związku z tym ocenę zasadności żądania uzupełnienia zgłoszenia, to podnieść należy, iż Wojewoda [....] całkowicie pominął datę decyzji wydanej przez Starostę [....] - 12 lipca 2001 r. oraz wyznaczony termin do uzupełnienia dokumentów - 20 lipca 2001 r., czym naruszył przepis prawa materialnego - art.30 ust.1 a ustawy Prawo budowlane, na podstawie którego uznał decyzję organu l instancji za słuszną.

Podnieść ponadto należy, iż odpowiedź na skargę nie może uzupełniać uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w związku z czym nie do przyjęcia' jest twierdzenie, iż sprzeciw wniesiony został m.in. dlatego że inwestor przed upływem terminu rozpoczął roboty budowlane.

Ponadto zauważyć należy, iż przepis art.30 ust. 2 ustawy Prawo Budowlane nie daje podstawy do wniesienia sprzeciwu.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 2 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami).