Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 155/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. F. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 638/10 postanawia: przyznać radcy prawnemu P. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 360 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 15 stycznia 2014 r., uzupełnionym pismem z dnia 13 lutego 2014 r., K. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 638/10 wydanym w sprawie ze skargi wymienionej na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 kwietnia 2014 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla K. F. radcę prawnego z urzędu.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego P. M.

Wyznaczona pełnomocnik w dniu 16 maja 2014 r. zapoznała się z aktami sprawy w czytelni Sądu. W piśmie z dnia 21 maja 2014 r. wezwano ją do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz podatnie okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 29 maja 2014 r. radca prawny P. M. oświadczyła, że podtrzymuje stanowisko przedstawione we wskazanych na wstępie pismach skarżącej. Nadmieniła, że skarżąca zachowała trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, bowiem o podstawie wznowienia dowiedziała się w styczniu 2014 r. Jednocześnie pełnomocnik podniosła, że kilkakrotnie kontaktowała się ze skarżącą w celu wykonania wezwania Sądu i uzyskania informacji umożliwiających uzupełnienie braków formalnych skargi. Skarżąca w całości podtrzymała dotychczas przedstawioną argumentację w sprawie, stąd też - na jej wyraźne żądanie - pełnomocnik zaprezentowała stanowisko, jak powyżej.

W opisanym piśmie z dnia 29 maja 2014 r. radca prawny P. M. zawarła także wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. odrzucił skargę K. F. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 638/10. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono wyznaczonej pełnomocnik w dniu 13 czerwca 2014 r. W dniu 30 czerwca 2014 r. złożyła ona do akt sprawy pismo informujące o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 9 czerwca 2014 r. Radca prawny P. M. wskazała jednocześnie, że przekazała skarżącej opinię prawną w tym przedmiocie. Wniosła także o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W niniejszej sprawie wyznaczona pełnomocnik w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu podjęła czynności przed Sądem pierwszej instancji, a po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przekazała skarżącej. Radca prawny P. M. powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawek określonych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) oraz w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ została ona wyznaczona przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata za czynności podjęte w postępowaniu przed Sądem w drugiej instancji wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.

Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.

W tym sanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.