Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 202/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: Art. 60, 161
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec . Sędziowie : NSA Krystyna Kutzner WSA Tadeusz Wołek spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi M. C. na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 26 listopada 2008 r. Nr : [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa postanawia : u m o r z y ć p o s t ę p o w a n i e s ą d o w e


UZASADNIENIE

Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] 2008 r. nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa rozpoznała u M. C. schorzenia z: 1. §77 pkt 5, 2. § 46 pkt 3, 3. § 63 pkt 1, 4. § 77 pkt 5, 5. § 75 pkt 1, 6. § 26 pkt 3, 7. § 21 pkt 1, 8. § "bez". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazała "Rozp. MON z dnia 10 maja 2004 r., Dz. U. nr 133 poz. 1422, zał. nr 2 ze zm. Dz. Nr 253 z 2005 r. i Rozp. MON z dnia 10 stycznia 2006 r. nr 12".

Orzeczono:

- kategorię zdolności do służby wojskowej Z, grupa II- zdolny do zawodowej służby wojskowej oraz, że

- schorzenia 1, 3, 4, 5, 8 pozostają w związku ze służbą wojskową natomiast schorzenia 2, 6, 7 są bez związku ze służbą wojskową.

Orzeczenie nie zawiera żadnego uzasadnienia.

M. C. wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia i zarzucił, że:

- pkt 1 rozpoznania: komisja nie zauważa stwierdzonego przez lekarzy specjalistów i potwierdzonego badaniem artroskopowym zniekształcenia dużego stawu (kolanowego) poprzez malację rzepki, mające ewidentny wpływ na sprawność ruchową, co spowodowało wcześniejsze rozstanie skarżącego z armią,

- pkt 2 rozpoznania: przepuklina powodująca objawy podobne do zawału serca (kłucie w klatce piersiowej i stany odrętwienia) upośledza w znacznym stopniu sprawności układu,

- pkt 3 rozpoznania: występujące chwilowe utraty świadomości i ból głowy wg składu orzekającego nie powodują upośledzenia sprawności układu.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 26 listopada 2008 r. nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej i inwalidztwa uchyliła zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej ustalonych rozpoznań i rozpoznała u skarżącego:

1. § 77 pkt 5 - Dawno przebyte skręcenie stawu kolanowego prawego z uszkodzeniem więzadła krzyżowego przedniego i łąkotki przyśrodkowej leczone operacyjnie skutkujące w obserwacji odległej zanikiem mięśnia czworogłowego uda do 3 cm. Staw kolanowy sprawny i czynnościowo wydolny.

2. § 46 pkt 4 (w zastosowaniu) - Przepuklina rozworu przełykowego nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju.

3. § 40 pkt 2 - Choroba refleksowa przełyku nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju.

4. § 63 pkt 1 - Podmiotowe bóle głowy po dawno przebytym (1994 r.) stłuczeniu głowy bez neurologicznych objawów uszkodzenia OUN w badaniu przedmiotowym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju.

5. § 77 pkt 5 - Przebyte skręcenie kciuka ręki lewej.

6. § 75 pkt l - Przebyte złamanie paliczka paznokciowego palucha stopy prawej.

7. § 26 pkt 3 - Skrzywienie przegrody nosa nie upośledzające drożności.

8. § 21 pkt 1 - Obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich.

9. bez § - Nadżerkowe zapalenie żołądka i dwunastnicy w wywiadzie.

Określono kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej "Z" - zdolny do zawodowej służby wojskowej - Zał. Nr 2 gr. II.

Odnośnie związku poszczególnych chorób i ułomności z czynną służbą wojskową określono, że schorzenie:

ad. 1 pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku - podstawa: orzeczenie TWKL nr [...] z dnia [...] 2006 r.,

ad. 4 pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku - podstawa: orzeczenie RWKL nr [...] z dnia [...] 1994 r.,

ad. 5 pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku - podstawa: orzeczenie RWKL nr [...],

ad. 6 pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku - podstawa: orzeczenie RWKL nr [...],

ad. 9 pozostaje w związku ze służbą wojskową wg załącznika nr 2 Rozp. MON z dnia 31.03.2003 r. (Dz.U.03.62.567),

ad.: 2, 3, 7, 8 nie pozostają w związku ze służbą wojskową.

W sprawie określenia inwalidztwa stwierdzono, że skarżący:

a) zalicza się do żadnej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia,

b) zalicza się do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową,

c) zalicza się do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku/choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. Ponadto jest zdolny do pracy.

Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 127 § 1 i art. 138 kpa w związku z § 31 ust. 1 i § 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z dnia 10.05.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U.04.133.1422 z p. zm.), rozporządzenie MON z dnia 10.01.2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U.06.12.75), rozporządzenie MON z dnia 31.03.2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w zawiązku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (Dz.U.03.62.567), rozporządzenie MON z dnia 1.08.2003 r. w sprawie wykazu chorób, pozostających w zawiązku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze (Dz.U.03.143.1397), rozporządzenie MON z dnia 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U.04.151.1595 z p. zm.).

RWKL wskazała też, że orzeczenie wydano po skierowaniu wydanym przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał szczegółowo motywy wydanego orzeczenia stwierdzając, że żadne z rozpoznanych schorzeń nie powoduje niezdolności do zawodowej służby wojskowej, co nie daje podstaw do określenia jakiejkolwiek grupy inwalidzkiej.

Postanowieniem z dnia [...] 2009 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska na podstawie art. 113 §1 i 3 kpa sprostowała błędy pisarskie w orzeczeniu z dnia 26 listopada 2008 r. Nr [...] w ten sposób, że:

- w pkt 8 rozpoznanie powinno brzmieć "Choroba refleksowa przełyku nieznacznie upośledza sprawność ustroju".

- w pkt 10 zdanie powinno brzmieć: "Schorzenie ad 5 pozostaje w związku ze służbą wojskową w następstwie wypadku-podstawa: orzeczenie RWKL nr [...]".

M. C. wniósł skargę na powyższe orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 26 listopada 2008 r. Nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zdaniem skarżącego orzeczenie zostało wydane bez zastosowania zasady bezstronności i jest krzywdzące.

Skarżący odnosząc się do rozpoznania z §77 pkt 5 podniósł, że komisja pomimo przedstawionych wyników badań diagnostycznych (wykonanych metodą artroskopową) pominęła fakt malacji rzepki i opiera się wyłącznie na opisie wykonanym przez "specjalistę" dokonującego badania za pomocą długopisu i przymiaru kreskowego oraz porównaniu stabilności kolana prawego do lewego, bez znajomości stanu kolana lewego. Przez podobne diagnozowanie wmawiano skarżącemu przed dokonaniem badania artroskopowego (ingerencyjnego), że kolano jest zdrowe i nie należy go leczyć.

W odniesieniu do rozpoznania z § 46 pkt 4 i § 40 pkt 2 postępowanie komisji jest wręcz odwrotne, komisja odwołuje się do braku dokumentacji z diagnostyki (przedstawiono komisji wyniki dwóch badań gastrologicznych potwierdzających schorzenia) oraz braku dokumentacji z leczenia (na powyższe wpływ miała częsta zmiana miejsca służby i zamieszkania oraz przekształcenia w służbie zdrowia, o czym informował komisję pisemnie).

W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie odnosząc się szczegółowo do podniesionych w skardze zarzutów.

Ponadto wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. III SA/Kr 701/07 uchylił orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji z dnia [...] 2007 r. Nr: [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej i poprzedzające je orzeczenie organu I instancji. Po uchyleniu tych decyzji przeprowadzono ponownie postępowanie i wydano decyzje objęte skargą.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska złożyła pismo procesowe z dnia 14 października 2009 r. wyjaśniające niejasności powstałe podczas rozprawy przez Sądem w dniu 30 września 2009 r. W szczególności wskazała, że po uchyleniu orzeczenia RWKL Nr [...] i poprzedzającego go orzeczenia TWKL Nr [...] wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2007r. - TWKL przeprowadziła postępowanie orzecznicze zakończone wydaniem orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej nr [...] z dnia [...] 2008r. Od tego orzeczenia M. C. nie odwołał się. Stało się ono aktem prawomocnym.

Służbę wojskową pełnił do 30 kwietnia 2008. W dniu 20 maja 2008r. skarżący złożył wniosek do WBE o skierowanie do TWKL w celu ustalenie prawa do wojskowej renty inwalidzkiej. W wyniku postępowania orzeczniczego w TWKL, a potem w trybie odwoławczym w RWKL wydano, obecnie zaskarżone orzeczenie [...] z dnia 26 listopada 2008r.

Analizując dokumentację RWKL stwierdziła, że przygotowując odpowiedź na skargę na orzeczenie [...] nie wzięła pod uwagę możliwości braku odwołania od orzeczenia z dnia 20 marca 2008r. o zdolności do zawodowej służby wojskowej i przeoczyła fakt, że obecne postępowanie mające na celu ustalenie prawa do świadczeń rentowych jest odrębnym, nowym postępowaniem z wniosku M. C., złożonego po zakończeniu czynnej służby wojskowej, z której odszedł na podstawie art. 111 pkt 9 lit. a ustawy o służbie zawodowej żołnierzy zawodowych - nie ze względu na stan zdrowia. Będąc w przeświadczeniu, że obecne postępowanie jest kontynuacją uchylonych przez WSA w Krakowie decyzji TWKL i RWKL w sprawie określenia zdolności M. C. do zawodowej służby wojskowej, błędnie wniosła o oddalenie skargi, zamiast wnieść o jej odrzucenie.

Wobec obecnego stanu rzeczy RWKL wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 6.11.2000 r. sygn. akt OSA 1/00, postanowienie z dnia 31.05.2001 r. sygn. akt II S.A./Kr 387/01) oraz Sądu Najwyższego (uchwała z dnia 27.10.1999 r. sygn. akt III ZP 9/99) w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i jego związku lub braku związku ze służbą wojskową, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje.

Do pisma dołączono szereg dokumentów w tym pismo z dnia 2 czerwca 2008 r. WBE do TWKL o wydanie orzeczenia o aktualnym stanie zdrowia skarżącego w związku z wnioskiem o rentę inwalidzką.

Na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. skarżący po zapoznaniu się z powyższym stanowiskiem - cofnął skargę.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a.).

Uznając, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie wskazanych przepisów.