Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 674/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2, art. 258 par 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. R. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 767/14 postanawia przyznać prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 16 lutego 2016 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF

skarżący A. R. zwrócił się o ustanowienie adwokata. Ze złożonego przez

skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało,

iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie uzyskuje dochodów. Skarżący

jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni "[...]" oraz 10 budynków

do remontu. Utrzymuje się z pożyczek, które udziela mu jego brat oraz z dochodów

z tytułu sprzedaży złomu. Posiada zadłużenie w związku z ustanowioną

na nieruchomości hipoteką. Miesięczne wydatki skarżącego to opłata za mieszkanie -

200 zł oraz ubezpieczenie w KRUS - 130 zł.

Argumentując trudną sytuację materialną wnioskodawca wskazał na fakt,

iż jest osobą bezrobotna, niepełnosprawną i samotna. Nieruchomość rolna, którą

posiada nie przynosi żadnego dochodu, budynki zaś wymagają kapitalnego remontu.

Nie stać go na samodzielne opłacenie usług profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej zwana

w skrócie p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym

lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie

całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów

postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym - gdy wykaże,

że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia

kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej wart. 199 p.p.s.a. Strona

ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy musi zatem uprawdopodobnić,

iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie.

W przypadku prawa pomocy mamy do czynienia z pomocą budżetu Państwa osobom,

które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść pełnych

kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przesłanki przyznania prawa pomocy są przy tym określone ogólnie, a więc uznaniu

sądu pozostawił ustawodawca ocenę przedstawionych we wniosku okoliczności

przemawiających, zdaniem strony, za rozstrzygnięciem korzystnym dla niego.

Jak stwierdził bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia

10 stycznia 2005 roku sygn. akt FZ 478/04, (niepubl.) opłaty sądowe stanowią rodzaj

danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej. Dlatego, muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby czy osób na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżących z obowiązku ich ponoszenia.

Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika,

że skarżący nie posiada stałego dochodu, utrzymuje się ze sporadycznego zbierania

złomu i niewielkich kwot uzyskiwanych w formie pożyczki od brata mieszkającego

za granicą. Sytuacja finansowa skarżącego jest zatem na tyle trudna, że nie będzie

on w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego

pełnomocnika. Sam zaś fakt posiadania domu nie może świadczyć o tym, że skarżący jest w stanie ponieść te koszty.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i §2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i §2, art. 246 § 1 pkt 2 orzeczono jak w sentencji postanowienia.