Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 752/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 2, art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku X. S.A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji w sprawie ze skargi X. S.A. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej interpretacji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2011 r. X. S.A. (dalej: skarżąca, spółka), reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Pismem procesowym z dnia [...] listopada 2011 r. spółka uzupełniła skargę oraz wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wniosek został złożony z ostrożności procesowej z powodu obawy, że argumentacja przedstawiona w zaskarżonej interpretacji zostanie zastosowana do bieżącej działalności spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.) – sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa

w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wskazać należy, że powołane wyżej okoliczności nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie z uwagi na charakter zaskarżonego aktu – indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Podkreślenia wymaga, że zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2010, s. 204). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (red. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 296).

W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona interpretacja jest rodzajem aktu prawnego, który nie posiada znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty tego rozstrzygnięcia, które ma charakter informacyjny i na jego podstawie nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym. Ponadto podnieść trzeba, że formalny charakter ma również przedmiotowe rozstrzygnięcie, w którym Minister Finansów nie uznał stanowiska skarżącej za prawidłowe oraz przedstawił swoją interpretację przepisów prawa podatkowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.