Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2622/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 ust. 4 pkt 8
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2016 roku numer [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] (dalej "zaskarżonym postanowieniem") Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej także "GDOŚ"), po rozpatrzeniu zażalenia R. M. (dalej "skarżącej"), reprezentowanej przez r. pr. W. K., na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej także "RDOŚ") z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pomostu pływającego dta małych jednostek pływających (max. 5 jednostek) na działce nr ew. [...] (jezioro [...]), przy działce nr [...] w obrębie geodezyjnym [...], gm. [...], znajdującej się w [...] Parku Krajobrazowym, w obszarze Natura 2000 [...] i w obszarze Natura 2000 [...], utrzymał postanowienie RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2016 r. w mocy.

II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez GDOŚ zaskarżonego obecnie postanowienia z dnia [...] lipca 2016 r., przedstawia się w następujący sposób:

1. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] (dalej także "Burmistrz") zwrócił się do RDOŚ o uzgodnienie projektu decyzji, ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie małych jednostek pływających (max. 5 jednostek) na działce nr [...] (jez. [...]) przy działce nr [...] w obrębie geodezyjnym [...], gm. [...] (dalej także odpowiednio: "projekt decyzji", "planowana inwestycja" oraz "teren inwestycji").

2. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. RDOŚ odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu. W ocenie organu planowane przedsięwzięcie, wraz z równoległą inwestycją na przylegającej do terenu inwestycji działce nr ew. [...], objętą odrębnym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy stanowić będzie jedno przedsięwzięcie, tj. przystań śródlądową dla nie mniej niż 10 statków, w tym statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji, o których mowa w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, wykorzystującą linię brzegową na długości większej niż 20 m, wymienione w § 3 ust. 1 pkt 63 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71). Oragn wskazał, że po zsumowaniu parametrów w ramach przedsięwzięcia zostaną zrealizowane pomosty dające możliwość cumowania łącznie 10 jednostek pływających i umożliwiające wykorzystanie planowanych pomostów jako części składowej przystani śródlądowej. Nie nazwa wprowadzona do projektu decyzji, a specyfika i funkcje pełnione przez przedsięwzięcie determinują kwalifikację danego przedsięwzięcia. Parametry przedmiotowych urządzeń wodnych, ich bliskie sąsiedztwo, realizacja przez jednego inwestora oraz charakterystyczny dla przystani ułatwiający cumowanie rozkład pomostów wskazują, iż łącznie przedmiotowe przedsięwzięcie będzie pełniło funkcję przystani.

Uznanie planowanej inwestycji przez Organ I instancji za przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienione w ww. § 3 ust. 1 pkt 63 ww. rozporządzenia Rady Ministrów i brak przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko wykazującej, źe planowana inwestycja nie będzie niekorzystnie wpływać na. przyrodę [...] Parku Krajobrazowego skutkował odmową uzgodnienia przedmiotowego projektu decyzji ze względu na naruszenie § 3 ust. 1. pkt 1 rozporządzenia Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. [...]. z 2006 r., Nr [...], poz. [...]) A zakazującego realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

3. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca, reprezentowana przez r. pr. W. K., wniosła do GDOŚ zażalenie na postanowienie RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2016 r.

III. Zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. GDOŚ rozpatrzył zażalenie skarżącej na postanowienie RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2016 r., utrzymując to postanowienie w mocy.

Uzasadniając własne postanowienie, GDOŚ wskazał w szczególności, co następuje:

Wbrew zarzutom zażalenia dwudziestojedniodnowy termin do zajęcia przez RDOŚ stanowiska w przedmiocie uzgodnienia przedmiotowego projektu, wynikający z art.53 ust.5c ustawy planistycznej, został przez ten organ dotrzymany, albowiem: (-) wniosek Burmistrza o uzgodnienie z dnia [...] marca 2016 r. wpłynął do RDOŚ w dniu [...] kwietnia 2016 r., (-) wniosek ten został rozpatrzony postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., wysłanym do inwestorów w dniu następnym.

Przedłożony projekt decyzji dotyczy budowy pomostu pływającego dla małych jednostek pływających (maksymalnie 5). "Warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych" w projekcie decyzji określają parametry techniczne tej budowli. Ma ona być w kształcie litery "I", mieć długość 25,0 m, szerokość 2,0 m. W projekcie decyzji została podana "Funkcja zabudowy i zagospodarowanie terenu". Jest ona "rekreacyjna".

Wskazana inwestycja planowana jest na jeziorze [...], tj. działce nr ew. [...] obręb [...], gm. [...], przy działce graniczącej bezpośrednio z brzegiem jeziora, tj. nr ew. [...] obręb geodezyjny [...], gm. [...].

Położenie wskazanego terenu w [...] Parku Krajobrazowym oraz w obszarach Natura 2000: [...],[...] pociąga za sobą konieczność zgodności planowanej inwestycji z:

1) rozporządzeniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. [...] 2006 r . Nr [...], poz. [...]), dalej: rozporządzenie,

2) art. 33 ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r., poz. 1651 z późn. zm.).

Zgodnie z przepisami § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, na terenie [...] Parku Krajobrazowego obowiązuje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska, który, w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353), dalej: ustawy OOŚ, ma zastosowanie do realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy OOŚ.

Katalog przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71), dalej jako: rozporządzenie Rady Ministrów.

Zgodnie z tym rozporządzeniem Rady Ministrów (§ 3 ust. 1 pkt 63) przedsięwzięciami mogącymi potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko są przystanie śródlądowe:

a) dla nie mniej niż 10 statków, w tym statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji, o których mowa w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej,

b) wykorzystujące linię brzegową na długości większej niż 20 m.

Biorąc pod uwagę parametry inwestycji, której doiyczy uzgadńsany projekt decyzji, nie budzi wątpliwości, że nie przekracza ona dopuszczalnych wielkości wskazanych w ww. przepisie. Zauważyć jednak trzeba, że ww. rozporządzeniu Rady Ministrów, w jego §3 ust. 2 pkt 3 wskazano, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia nieosiągające progów określonych w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu osiągną progi określone w ust. 1.

Z powyższego wynika, że jeśli planowane przez inwestora przedsięwzięcie nie osiąga progów wskazanych w rozporządzeniu Rady Ministrów, a ma powstać w miejscu, w którym już on zrealizował lub realizuje przedsięwzięcie nieosiągające progów, ale o takim samym charakterze, to należy zsumować parametry obydwu tych przedsięwzięć.

Jak wiadomo z zażalenia, skarżąca złożyła także drugi wniosek (z dnia [...] stycznia 2016 r.) na budowę pomostu pływającego na jeziorze [...] (dz. nr ew. [...]) przy działce nr ew. [...], który wycofała w dniu [...] marca 2016 r., by następnie odwołać oświadcżenie w przedmiocie cofnięcia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

Przekazane akta sprawy zawierają projekt decyzji dla tej inwestycji. Zgodnie z ustaleniami tego projektu decyzji, pomost ma być dla maksymalnie pięciu, jednostek, w kształcie litery "I", o długości 25 m, szerokości 2 m i wysokości od dna akwenu do korony pomostu do 2,5 m.

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po dokonanej analizie jest zdania, że brak uzgodnienia przez Regionalnego Dyrektora projektu decyzji, dla którego toczy się niniejsze postępowanie jest prawidłowe i zaskarżone rozstrzygnięcie należy utrzymać w mocy.

W ocenie Organu II instancji zasadnym jest uznanie zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie pomostu pływającego na działce nr ew. [...] (dla którego toczy się niniejsze postępowanie) za część przystani śródlądowej, realizowanej przez tego samego inwestora, przystosowanej dla 10 statków używanych do uprawiania sportu lub rekreacji i wykorzystującej linię brzegową na długości większej niż 20 m, wymienioną w § 3 ust. 1 pkt 63 rozporządzenia Rady Ministrów.

Porównując dane z projektu decyzji dla inwestycji, której dotyczy uzgadniany projekt decyzji (tj. na działce nr ew. [...]), z danymi dla inwestycji planowanej na działce nr ew. [...], trudno zaprzeczyć, by prezentowały one dwa, różne rodzaje inwestycji. Dodatkowo, parametry planowanych urządzeń wodnych zostały określone identycznie - długość 25 m, szerokość 2 m, wysokość od dna akwenu 2,5 m, kształt litery "I". Do każdego z pomostów będzie mogło przycumować (maksymalnie) pięć jednostek pływających. Są to zatem tożsame inwestycje, z których jedna, będąca przedmiotem niniejszego uzgodnienia, ma powstać przy działce nr ew. [...], zaś druga przy działce nr ew. [...]. Działki nr ew. [...] i [...] są działkami położonymi obok siebie. Działka nr ew. [...] stanowi wąski pas terenu o szerokości około 4 m i bezpośrednio przylega do działki nr ew. [...]. Obie działki od strony północno-wschodniej łączą się z wodami jeziora [...] tworząc na długości ok. 40 metrów linię brzegową. Niezaprzeczalnym jest zatem, że na dwóch przylegających działkach, tworzących w terenie jedną przestrzeń z tak samo określoną funkcją zabudowy i zagospodarowaniem terenu (tj. rekreacyjną), będzie zrealizowany ten sam rodzaj budowli. Obiekty te, mające ten sam charakter i położone w bezpośrednim sąsiedztwie będą funkcjonalnie powiązane ze sobą. Każdy z planowanych pomostów, jeden na działce nr ew. [...], drugi na działce nr ew. [...], będzie tworzył część większej całości, przystosowanej do cumowania w sumie 10 jednostek pływających. Wraz z realizacją, jak i funkcjonowaniem pomostów, będzie użytkowana linia brzegowa jeziora. Jej użytkowanie nie będzie ograniczać się wyłącznie do planowanej szerokości każdego z pomostów (2,0 m), ale obejmie znacznie większą długość, tj. teren pomiędzy pomostami i po ich zewnętrznych stronach (np. podczas przybijania i odpływania jednostek pływających charakteryzujących się określonymi wielkościami). Oba pomosty będą w sumie wykorzystywać linię brzegową o długości większej niż 20 m.

Mając na uwadze parametry przedmiotowych urządzeń wodnych, ich bliskie sąsiedztwo i realizację przez tego samego inwestora, Organ II instancji uważa, że przedsięwzięcie planowane na działce nr ew. [...] (którego dotyczy niniejsze uzgodnienie) wraz z parametrami przedsięwzięcia planowanego na działce obok (nr ew. [...]) stanowią, zgodnie z §3 ust. 2 pkt 3 ww. rozporządzenia Rady Ministrów, jedno przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj. przystań śródlądową wymienioną w § 3 ust. 1 pkt 63 rozporządzeniu Rady Ministrów.

Jak już wspomniano, na terenie [...] Parku Krajobrazowego zgodnie § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia obowiązuje zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zakaz ten nie jest jednak bezwzględny. Ustawodawca uwzględniając obok potrzeby ochrony przyrody, możliwość realizacji przedsięwzięć inwestycyjnych wprowadził odstępstwo od tego zakazu normując je przepisem art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, zgodnie z którym przedmiotowy zakaz nie dotyczy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko nie jest obowiązkowe i przeprowadzona procedura oceny oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę i krajobraz parku krajobrazowego. Przytoczony wyżej art. 17 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody jasno wskazuje, iż możliwość realizacji inwestycji wymienionych w § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów warunkowana jest od ich wpływu na przyrodę [...] Parku Krajobrazowego, który jest analizowany w procedurze oceny oddziaływania na środowisko.

Stosownie do art. 71 ust. 2 ustawy ocenowej dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W myśl art 72 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy, a zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy OOŚ decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

Skoro zatem możliwość realizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w [...] Parku Krajobrazowym uzależniona jest od wyniku przeprowadzonej oceny, to w sytuacji jej braku przedsięwzięcie wymienione w § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów nie może być dopuszczone do realizacji, albowiem narusza ono § 3 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Wojewody [...], który mówi o zakazie realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Jak wynika z niniejszego uzasadnienia o negatywnym rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy nie decyduje fakt, że na działce obok, tj. nr ew. [...], został uzgodniony ten sam rodzaj inwestycji realizowanej przez innego inwestora. Poza zakres przedmiotowego postępowania wykracza, także badanie, czy pomost na działce nr ew. [...], uzgodniony przez Regionalnego Dyrektor, jest zgodny z przepisami [...] Parku Krajobrazowego.

Należy stwierdzić, że w sytuacji naruszania przez uzgadnianą inwestycję przepisu § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, badanie czy nie narusza ona pozostałych zakazów obowiązujących na terenie [...] Parku Krajobrazowego nie ma wpływu na wynik sprawy. Wobec braku możliwości uzgodnienia projektu decyzji ze względu na naruszenie przepisu § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia odstąpiono także od badania, czy planowana inwestycja nie jest sprzeczna z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody.

IV. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie GDOŚ z dnia [...] lipca 2016 r., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu:

1) rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 53 ust. 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie uzgodnienia inwestycji, co do której nie toczy się postępowanie (nie został złożony wniosek) o ustalenie warunków zabudowy, a więc wydanie uzgodnienia jest bezprzedmiotowe i było bezprzedmiotowe od początku;

2) wydanie postanowienia bez podstawy prawnej, to jest bez oparcia w przepisach art. 53 ust. 4 pkt 8 i ust. 5 u.p.z.p, co polegało na wydaniu orzeczenia uzgodnieniowego w przedmiocie inwestycji, co do której nie ma podstaw do jej uzgodnienia, wobec braku przeprowadzenia postępowania o ustalenia warunków zabudowy dla takiej inwestycji,

3) naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak zapoznania się z treścią odwołania, brak poczynienia jakichkolwiek ustaleń praktycznych w przedmiocie zarzutów odwołania, wypaczenie treści odwołania i jego zarzutów, bezkrytyczne oparcie się na oczywiście błędnych ustaleniach faktycznych organu I instancji w zakresie planowanych przez skarżącą inwestycji (pomosty a nie przystanie, jeden z przeznaczeniem do cumowania max. 5 małych jednostek pływających, drugi - w niniejszej sprawie, na cele rekreacyjne) oraz liczby planowanych miejsc do cumowania małych jednostek pływających;

4) naruszenie art.8 k.p.a. poprzez wypaczenie treści zażalenia i przypisywanie mu twierdzeń, których nie ma, a następnie polemizowanie z nimi, jak również lekceważenie wyjaśnień strony i ignorowanie ewidentnego stanu faktycznego sprawy;

5) rażące naruszenie § 3 ust. 1 pkt 63 lit. a oraz § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, albowiem wnioski dla dwóch inwestycji nie zakładają 10 miejsc do cumowania łodzi, pomosty nadto mają różną funkcję (jeden z pomostów ma wyłącznie funkcję rekreacyjną) jak również nie znajdują się w jednym zakładzie lub obiekcie - wbrew ustaleniom organu.

Uzasadniając skargę, skarżąca wskazała m.in., co następuje:

W związku z otrzymanym postanowieniem z [...] kwietnia 2016 roku skarżąca, oświadczeniem z [...] kwietnia 2016 r., cofnęła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji na działce nr [...], pozostając w uzasadnionym przekonaniu opartym o treść powołanego postanowienia, iż cofnięcie to umożliwi pozytywne uzgodnienie drugiego z jej wniosków o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji na działce nr [...], który nie był jeszcze przez RDOŚ rozpoznany. Z uwagi jednak na cofnięcie wniosku o ustalenie warunków zabudowy w tamtej sprawie, nie wniosła zażalenia od postanowienia z [...] kwietnia 2016 r. [...] kwietnia 2016 roku R. M. doręczono decyzję Burmistrza z [...] kwietnia 2016 roku znak [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji na działce nr [...].

V. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] października 2016 r., GDOŚ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2016 r. z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie (art.3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.").

W myśl art.134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei w myśl art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w sposób upoważniający Sąd do jego wyeliminowania z obrotu prawnego.

Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a.

W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził.

VII. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2016 r. prowadzi do następujących wniosków:

1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w którym w drugiej instancji orzekł GDOŚ, było uzgodnienie, w trybie uregulowanym w art.53 ust.4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji (budowa pomostu pływającego dla małych jednostek pływających (max. 5 jednostek) na działce nr [...] (jezioro [...]) przy działce nr [...] w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...]), planowanej na obszarze objętym granicami parku krajobrazowego (tj. [...] Parku Krajobrazowego), tj. formą ochrony przyrody przewidziną w art.6 ust.1 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody.

Orzekające w niniejszej sprawie organy obu instancji zajęły następujące stanowisko: (-) planowaną inwstycję należy traktować jako inwestycję mogącą potenacjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, należącą do kategorii inwestycji wskazanych w §3 ust.1 pkt 63 lit.a oraz §3 ust.2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, (-) co do zasady realizacja na obszarze Parku inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko jest objęta zakazem wynikającym z § 3 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego, (-) odstąpienie od w/w zakazu w odniesieniu do planowanej inwestycji, na zasadach określonych w art.17 ust.3 ustawy o ochronie przyrody, wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, wykazującej brak niekorzystnego wpływu inwestycji na przyrodę i krajobraz parku krajobrazowego. W ocenie Sądu w/w ocena przez organy stanu faktycznego sprawy w pełni odpowiada prawu.

2. W pierwszej kolejności należy w pełni podzielić stanowisko GDOŚ co do braku prawnej dopuszczalności uwzględnienia w postępowaniu uzgodnieniowym podnoszonych na tym etapie zarzutów inwestora co do rozbieżności pomiędzy treścią przedłożonego do uzgodnień projektu decyzji a wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, na podstawie którego w/w projekt został sporządzony. Trafnie zatem przyjął GDOŚ, że organ uzgodnieniowy jest bezwzględnie związany treścią przedłożonego mu do uzgodnienia projektu, w tym w szczególności wskazanym tam przedmiotem inwestycji. W tej sytuacji orzekające w niniejszej sprawie organy były bezwzględnie związane treścią projektu, przesłanego do uzgodnień przez Burmistrza przy piśmie z dnia [...] marca 2016 r., gdzie wyraźnie określonono funkcję planowanego pomostu, jako miejsce cumowania dla maksymalnie pięciu małych jednostek pływających ("ustalam warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie: pomostu pływającego dla małych jednostek pływających (max.5 jednostek) ...". Co do zasady zatem sytuacja, w której organ główny wyszedłby poza granice wniosku i tym samym przedłożył organowi uzgodnieniowemu wadliwie skonstruowany projekt decyzji (tj. projekt zniekształcający przedmiot inwestycji wskazanej we wniosku inwestora), winna być rozpatrywana nie jako wada postępowania o uzgodnienie projektu a jako wada postępowania głównego, tj. postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy (kwestionowana w pierwszej kolejności na etapie odwołania od decyzji organu głównego I instancji). Formułując w/w stanowisko, Sąd nie przesądza jednakże, że do uchybienia tego rodzaju istotnie doszło w niniejszej sprawie (tak jak wywodzi skarga), albowiem kwestia ta wykracza poza jej zakres.

3. Niewątpliwie istota sprawy sprowadza się do konieczności przesądzenia, czy prawidłowo zakwalifikowały organy planowaną inwestycję, jako odpowiadającą kryteriom w §3 ust.1 pkt 63 lit.a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. (przystań śródlądowa: a) dla nie mniej niż 10 statków, w tym statków używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji, o których mowa w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, b) wykorzystująca linię brzegową na długości większej niż 20 m), co z kolei wymaga odpowiedzi na pytanie, czy uzasadnionym było uwzględnianie przez organy, na potrzeby kwalifikowania całościowego charakteru planowawnej inwestycji, również inwestycji podobnych, planowanych na gruntach sąsiednich. Trafnie przyjęto w postępowaniu administracyjnym, kierując się normą wynikającą z §3 ust.2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r., że konieczność taka bezwzględnie zachodzi. Prawidłowo doprecyzował przy tym organ II instancji, że w grę wchodzi wyłącznie uwzględnienie w tym kontekście planów inwestycyjnych skarżącej na sąsiadującej z terenem obecnej inwestycji (tj. inwestycji na wysokości działki nr [...]), działce nr [...] (a ściślej na wysokości tej działki), jednoznacznie wykluczając z przedmiotu analiz inwestycję planowaną przez inny podmiot na działce dalej położonej (działka nr ew. [...], inwestor Z. S.). W ślad za tym nie budzi wątpliwości ocena organów, że obie planowane przez skarżącą inwestycje, rozpatrywane łącznie, spełniają kryteria z §3 ust.1 pkt 63 lit.a rozporządzenia.

4. Rozważenia wymaga podniesiona przez skarżącą kwestia nieuwzględnienia przez GDOŚ faktu cofnięcia przez skarżącą równoległego wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji planowanej w odnisiesieniu do działki nr [...], która ta inwestycja wpływa, jak wskazano wyżej, na kwalifikację inwestycji na działce nr [...]. Intencje skarżącej w tym kontekście są zrozumiałe, albowiem zmierzają do pozbawienia inwestycji planowanej na wysokości działki nr [...] charakteru inwestycji kwalifikowanej, spełnijącej kryteria z §3 ust.1 pkt 63 lit.a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. W tym świetle wykazanie, że działka sąsiednia nie jest objęta zbliżonymi planami inwestycyjnymi niewątpliwie realizowałoby interesy skarżącej. W kontekście podniesionego zarzutu odnotować należy, co następuje: (-) postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków inwestycji dla działki nr [...] toczyło się równolegle z postępowaniem dotyczącym działki nr [...], (-) w zbliżonym czasie projekty decyzji, dotyczących obu w/w działek zostały przez Burmistrza przedłożone RDOŚ do uzgodnienia (wniosek dotyczący działki nr [...] wpłynął do RDOŚ w dniu [...] marca 2016 r., podczas gdy wniosek dotyczący działki nr [...] w dniu [...] kwietnia 2016 r.), (-) w dniu [...] kwietnia 2016 r. RDOŚ odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki dla działki nr [...], wskazując podobne przyczyny do tych, które legły podstaw negatywnego orzeczenia przez RDOS w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., (-) w swoim zażaleniu na postanowienie RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżąca wprawdzie zasygnalizowała, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. cofnęła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji na działce nr [...], niemniej z zażalenia nie wynikało, aby oświadczenie skarżącej było skuteczne i wywołało jakiekokwiek skutki procesowe (dopiero w skardze do Sądu skarżąca podnosła, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. doręczono jej decyzję Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], umarzającą postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...]). Tym samym stwierdzić należy, że w dacie rozpatrywania w niniejszej sprawie przez GDOŚ zażalenia skarżącej na postanowienie RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2016 r., w obrocie prawnym pozostawało negatywne dla skarżącej postanowienie RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2016 r. (dot. działki nr [...]), nie zaskarżaone zażaleniem, a GDOŚ nie miał wiedzy na temat wywołania przez oświadczenie skarżącej z dnia [...] kwietnia 2016 r. o cofnięciu wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji planowanej na działce nr [...] jakichkolwiek skutków procesowych. W tej sytuacji trafnie uznał GDOŚ, iż jest on związany w swoich ustaleniach postępowaniem w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...] i w tym kontekście winien rozpatrywać dopuszczalność uzgodnienia inwestycji na działce nr [...].

Bezspornie jednak kwestię zniesienia postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji planowanej na sąsiedniej działce nr [...], należy uznać za nową istotną okoliczność w rozumieniu art.145 § 1 pkt 5 k.p.a., istniejącą w dniu wydania postanowienia w przedmiocie działki nr [...], nieznaną organowi, który wydał zaskarżone postanowienie (tj. GDOŚ), której Sąd nie mógł jednakże uwzględnić przy orzekaniu w sprawie na zasadzie art.145 § 1 pkt 2 k.p.a. (z racji jej ujawnienia się dopiero na etapie postępowania sądowego). Przyjąć należy, że co do zasady niemożność uwzględnienia przesłanki wznowieniowej przez sąd administracyjny (która to niemożność wymagała dopiero jednoznacznego przesądzenia przez ten sąd) nie pozbawia strony uprawnienia do późniejszego żądania wznowienia postępowania w trybie uregulowanym w art.145 i nast. k.p.a. z zachowaniem miesięcznego terminu z art.148 § 1 k.p.a., liczonego od dnia uprawomocnienia się tego rodzaju wyroku.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.