Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2494/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W. G. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 1.600 zł brutto z tytułu umowy o pracę. Dodatkowo wskazał, iż mieszka z rodzicami, którzy mu pomagają, płaci alimenty na dwoje dzieci, w związku z czym prowadzona jest wobec niego egzekucja komornicza, spłaca także zaległości alimentacyjne dobrowolnie.

W dodatkowym oświadczeniu z dnia [...] 2014 r. wnioskodawca wyjaśnił, iż mieszka u rodziców, jednakże nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego i nie ponosi wydatków związanych z mieszkaniem. Cały posiadany majątek przekazał córce, w drodze ugody sądowej zawartej z jej matką. Ponosi miesięczne wydatki na świadczenia alimentacyjne wobec córki – 432 zł oraz wobec syna – 470 zł. Oświadczył także, iż to co mu pozostaje po opłaceniu komornika i alimentów przeznacza w większości na wyżywienie.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)).

Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wzięto pod uwagę, iż utrzymuje się on z wynagrodzenia za pracę, którego wysokość – 1.600 zł brutto – po odliczeniu wydatków na świadczenia alimentacyjne (902 zł miesięcznie) nie pozwala na wydatki inne, aniżeli niezbędne dla utrzymania. Nadto uwzględniono, iż wnioskodawca nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności ani przedmiotów wartościowych, zamieszkuje u rodziców, a także to, że prowadzona jest wobec niego egzekucja komornicza zaległości alimentacyjnych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem wnioskodawcy za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.