Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 473/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia del. WSA Barbara Stukan - Pytlowany Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1382/10 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku możliwości sfinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 1382/10 oddalił skargę J. W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia braku możliwości sfinansowania projektu ze środków unijnych.

Sąd orzekał w następującym stanie sprawy:

J. W. (dalej: skarżąca) w dniu [...] lutego 2005 r. złożyła w W. Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" przewidzianego przez Sektorowy Program Operacyjny "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004–2006."

Decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lutego 2006 r. wniosek skarżącej o dofinansowanie został odrzucony, a Prezes ARiMR decyzją z [...] marca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., po rozpatrzeniu skargi na powyższą decyzję, wyrokiem z 25 marca 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 2650/08, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] lutego 2006 r.

Dyrektor Oddziału Regionalnego AriMR, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z [...] lutego 2010 r. uznał wniosek skarżącej za kompletny, poprawny i jednocześnie stwierdził brak możliwości sfinansowania projektu. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że kryteria kompletności i poprawności wniosku zostały przez skarżącą spełnione w dniu [...] listopada 2005 r., a przyjęcie projektu do realizacji następuje według kolejności złożenia wniosków kompletnie wypełnionych. Zatwierdzony przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi limit środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie realizacji projektów w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" dla województwa wielkopolskiego został wykorzystany w dniu [...] października 2005 r. na wcześniej złożone projekty. W ramach projektów złożono ponad 2500 wniosków, a podpisano 1849 umów o finansowaniu. Wniosek J. W. zaewidencjonowano pod numerem 2339 na trzy dni przed terminem zakończenia ich przyjmowania. Z powodu wyczerpania limitu środków na dofinansowanie realizacji projektów w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", wniosek skarżącej nie uzyskał wnioskowanych środków finansowych.

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OR ARiMR z [...] lutego 2010 r. W uzasadnieniu Prezes ARiMR stwierdził, że organ I instancji uwzględnił argumentację przytoczoną w uzasadnieniu wyroku Sądu z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 2659/08. Skarżąca uzyskała wyczerpującą informację z podaniem podstawy prawnej oraz faktycznego powodu braku możliwości finansowania projektu. Organ przedstawił skarżącej ciąg zdarzeń, jaki miał miejsce w związku z oceną wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom".

J. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., wnosząc o uchylenie decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] kwietnia 2010 r. z uwagi na naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Sąd I instancji oddalając skargę podał, iż organy obu instancji, przy wydawaniu decyzji, uwzględniły zarówno ocenę prawną, jak i zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w prawomocnym wyroku z dnia 25 marca 2009 r. (sygn. akt V SA/Wa 2650/08). Wydając decyzję o stwierdzeniu kompletności i poprawności wniosku skarżącej, organy uwzględniły art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/99 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), który uniemożliwiał wydanie decyzji o przyznaniu pomocy z uwagi na upływ 12 miesięcy od podjęcia przez skarżącą działalności rolniczej.

Zdaniem Sądu, niewskazanie wprost w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w rozpatrywanej sprawie - wobec upływu z dniem [...] lutego 2006 r. okresu 12 miesięcy od podjęcia przez skarżącą działalności rolniczej - brak było podstaw do wydania decyzji o przyznaniu pomocy skarżącej (możliwe było jedynie wydanie decyzji w przedmiocie kompletności i poprawności wniosku oraz braku możliwości sfinansowania realizacji projektu) stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera prawidłowego uzasadnienia prawnego, gdyż nie wyjaśnia podstawy prawnej decyzji i nie zawiera przytoczenia przepisów prawa, jednakże to naruszenie przepisu postępowania nie miało wpływu na wynik sprawy, w związku z czym nie doprowadziło do uwzględnienia skargi.

J. W. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Skargą kasacyjną zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. – poprzez brak uwzględnienia skargi wobec braku uznania, iż naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. nie miało wpływu na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca przedstawiła, iż wtórną i drugorzędną przyczyną umorzenia postępowania był brak środków na realizację wnioskowanego działania. W pierwszej kolejności winno się wziąć pod uwagę to, czy beneficjent (skarżąca) spełnia na dzień wydania decyzji o umorzeniu postępowania warunki do uzyskania dofinansowania. Motywowanie umorzenia postępowania brakiem środków jest nielogiczne i błędne, skoro nawet w przypadku dostępności środków, środki te nie mogłyby być wnioskodawczyni przyznanie, gdyż uniemożliwia to regulacja pkt 3.1.2 (działania 1.2. "Ułatwianie startu młodym rolnikom") załącznika do Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004–2006".

Zmiana uzasadnienia decyzji będzie zaś umożliwiała wykazanie, iż opieszałość pracowników ARiMR spowodowała zaistnienie szkody, tym samym skarżąca będzie mieć możliwość dochodzenia roszczeń na drodze cywilnej.

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim stwierdzić należy, iż Sąd I instancji nie naruszył powołanego w skardze kasacyjnej art. 3 § 1 p.p.s.a., gdyż dokonał oceny legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o kryterium zgodności z prawem, wykonując w ten sposób funkcje kontrolne względem administracji publicznej. Sąd mógłby ten przepis naruszyć, odmawiając rozpoznania skargi, mimo wniesienia jej z zachowaniem przepisów prawa bądź gdyby ją rozpoznał, stosując przy kontroli inne kryterium niż kryterium zgodności z prawem.

Okoliczność zaś, iż kasator nie zgadza się z oceną legalności zaskarżonej decyzji dokonaną przez Sąd I instancji nie uzasadnia zarzutu naruszenia powołanego wyżej art. 3 § 1 p.p.s.a.

Sąd nie naruszył też art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w związku z art. 107 § 3 k.p.a.

Kasator przyznaje, iż Sąd I instancji prawidłowo stwierdził naruszenie przez organ art. 107 § 3 p.p.s.a., lecz – jego zdaniem – nieprawidłowo uznał, iż naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny tego zarzutu nie podziela. Uchybienie procesowe w zakresie naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, gdyby skarżący uprawdopodobnił istnienie potencjalnego związku między tym uchybieniem proceduralnym a wynikiem postępowania. Innymi słowy należałoby wykazać, że gdyby niestwierdzone uchybienie to rozstrzygnięcie sprawy przez organ byłoby inne. Tak jednak nie jest. Sąd I instancji trafnie bowiem stwierdził, iż " (...) Niewskazanie wprost w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w rozpatrywanej sprawie – wobec upływu z dniem [...] lutego 2006 r. okresu 12 miesięcy od podjęcia przez skarżącą działalności rolniczej – brak było podstaw do wydania decyzji o przyznaniu pomocy skarżącej (możliwe było jedynie wydanie decyzji w przedmiocie kompletności i poprawności wniosku oraz braku możliwości sfinansowania realizacji projektu), stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. (...)"

W świetle jednak zaakceptowanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych organ nie mógł wydać innej decyzji aniżeli decyzji stwierdzającej kompletność i poprawność wniosku oraz brak możliwości sfinansowania projektu, gdyż upłynął okres 12 miesięcy od podjęcia przez skarżącą działalności rolniczej.

Tak więc zaskarżona do Sądu I instancji decyzja organu, mimo braku pełnego uzasadnienia, w ostatecznym wyniku odpowiadała prawu. Innymi słowy, po usunięciu błędów zawartych w uzasadnieniu, osnowa decyzji nie uległaby zmianie. Pamiętać przy tym należy, iż zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wiążąca dla organów administracyjnych.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na mocy art. 184 p.p.s.a.