Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 58/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1 art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Bd 58/09 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia 1.odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę [..]([..]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi .


UZASADNIENIE

I SA/Bd 58/09

Uzasadnienie

Pismem z dnia 22 grudnia 2008r. pełnomocnik B. S. wniósł w jego imieniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania.

Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w wyniku wezwania Sądu. W związku z powyższym pismem z dnia 28 stycznia 2009 r., radca prawny A. B. został wezwany do złożenia opłaconego pełnomocnictwa procesowego określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na podstawie akt sprawy ustalono, że pełnomocnik zaniechał dokonania czynności wskazanej w wezwaniu i pismem z dnia 06 lutego 2009 r. złożył wyjaśnienie, że stosowne pełnomocnictwo zostało złożone przy pierwszym piśmie kierowanym do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. i powinno znajdować się w aktach sprawy podatkowej.

W myśl cytowanego powyżej art. 37 § 1 P.p.s.a. przez sformułowanie " do akt sprawy" należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej, a zatem w ocenie Sądu nie można utożsamiać złożenia pełnomocnictwa znajdującego się w aktach sprawy administracyjnej, nadesłanych wraz ze skargą, chociażby obejmowało swym zakresem umocowanie do reprezentowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym, ze złożeniem pełnomocnictwa przed tut. Sądem. Złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym przed organami podatkowymi nie zwalnia od złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowym, które jest odrębnym postępowaniem regulowanym odrębnymi przepisami prawa. Nie było zatem podstaw, aby przed tut. Sądem nie został złożony oryginał, czy odpis pełnomocnictwa uwierzytelniony przez radcę prawnego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych.

Odnosząc się natomiast do pisma z dnia 13 stycznia 2009 r. zauważyć należało, iż przed rozpoznaniem wniosku o wycofanie skargi Sąd bada, czy spełnia ona warunki wymagane przepisami prawa do skutecznego jej złożenia jako pisma procesowego. Przesłanki wymienione w art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Dla skutecznego bowiem cofnięcia skargi niezbędne jest uprzednie skuteczne wniesienie skargi z uwzględnieniem wszystkich wymogów formalnych pisma procesowego. Przekładając to na stan faktyczny niniejszej sprawy, niespełnienie warunków formalnych skargi spowodowało jej odrzucenie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie w/w przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia, zarządzając przy tym o kosztach na podstawie art.232 § 1 pkt 1 lit. a powoływanej wyżej ustawy.