Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4210/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Sędzia WSA Wojciech Mazur Asesor WSA Jakub Linkowski Protokolant Piotr Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi E. i T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2003 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] lipca 2003 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego poprzez podwyższenie poddasza mieszkalnego w parterowym budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W., na działce nr ew. [...] obręb [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że projektowana inwestycja usytuowana jest w obrębie obszaru planistycznego oznaczonego w Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta W. zatwierdzonym Uchwałą Rady W. nr [...] z dnia [...] września 1992 r. (Dz. Urz. Woj. Warszawskiego Nr 15, poz. 184) symbolem [...]. W obszarze tym preferuje się utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych wraz z urządzeniami f stopnia obsługi ludności oraz funkcji usługowych II i III stopnia obsługi ludności. Dopuszcza się utrzymanie i lokalizowanie innych funkcji nie kolidujących z funkcjami preferowanymi, a wyklucza się lokalizowanie obiektów, których uciążliwość i szkodliwość dla środowiska wykraczałaby poza granice terenu inwestycji. W ocenie organu odwoławczego zamierzona inwestycja, polegająca na nadbudowie budynku mieszkalnego poprzez podwyższenie poddasza mieszkalnego w parterowym budynku mieszkalnym, jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w związku z tym brak było podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 ze zm.) nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy podkreślił, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zauważyło, że organy prowadzące postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie są uprawnione do badania, czy wnioskodawca posiada tytuł prawny do nieruchomości, na której zamierza realizować inwestycję. Ponadto podniesiono, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest decyzją budowlaną, a jedynie uprawnia ona do wystąpienia o uzyskanie pozwolenia na budowę. W toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę strony, zdaniem których realizacja inwestycji naruszy ich uzasadnione interesy, będą miały możliwość zgłoszenia swych zastrzeżeń, a obowiązkiem organu architektoniczno - budowlanego będzie ich rozpatrzenie.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wnieśli E. i T. G.. Skarżący zarzucili, że zaskarżona decyzja narusza ich prawo własności, gdyż na skutek bezprawnych działań urzędów ich działka, sąsiadująca z terenem inwestycji, została ona pomniejszona o około 250 m2.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma na celu zbadanie czy zamierzona inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Analizując ustalenia Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta W.' organy obu instancji trafnie oceniły, że rozbudowa budynku mieszkalnego parterowego mieści się w preferowanej funkcji obszaru [...] - funkcji mieszkaniowo-usługowej. Ze skargi wynika, że skarżący nie kwestionują zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a jedynie sprzeciwiają się zamiarowi inwestycyjnemu z uwagi na spór dotyczący granic nieruchomości. W związku z tym zauważyć należy, iż spory powstałe na tle granic nieruchomości należą do postępowania rozgraniczeniowego, ewentualnie do postępowania windykacyjnego lub posesoryjnego. Kwestia powierzchni nieruchomości skarżących i związana z tym problematyka realizowania inwestycji na nieruchomości, do której inwestorzy nie mają tytułu prawnego nie podlegają rozstrzygnięciu w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowaniu terenu nie jest bowiem uzależnione od wykazania przez inwestora tytułu prawnego do nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi prawa do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.

Podnieść przy tym należy, że ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich jest w pełni realizowana w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. W tym też postępowaniu skarżący będą mogli zgłaszać wszystkie uwagi dotyczące projektowanej inwestycji, oczywiście z uwzględnieniem zasady określonej w art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.)- Z koiei inwestorzy, ubiegając się o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, będą musieli wylegitymować się tytułem prawnym do nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja.

Ustalenie zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyklucza wydanie decyzji odmownej. W związku z tym uznać należy, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta Miasta W. nie naruszają prawa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.