Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 294/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 200 par.3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: par. 2 ust. 4
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 22 lipca 2022 r., nr SKO.40.1271.2022.dr w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. D. (zwany dalej "skarżącym") działający przez radcę prawnego K. C., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 22 lipca 2022 r., nr SKO.40.1271.2022.dr, w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 października 2022 r. wezwano skarżącego - do rąk pełnomocnika, do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie do sprawy oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa procesowego, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi. Wezwano także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Wezwania powyższe zawierały pouczenia, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia doręczenia spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2022 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 22 akt sądowych).

Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełniono braku formalnego i fiskalnego skargi. Brak wpisu potwierdza notatka urzędowa z dnia 5 grudnia 2022 r. (k. 24 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem odpowiadać wymogom określonym w art. 46 i 47 P.p.s.a.

W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W razie braków w tym zakresie, strona skarżąca jest wzywana do ich uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., czyli w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nieusunięcie tego braku

w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Stosownie natomiast do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), i wynosi 200 zł.

Zarządzenie Sądu z dnia 27 października 2022 r. o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego i do uiszczenia wpisu od skargi w powyższej wysokości, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2022 r., za pisemnym zwrotnym potwierdzeniem. Zakreślony siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 3 listopada 2022 r. i upłynął z dniem 9 listopada 2022 r.

W wyznaczonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie uzupełniono w sprawie braku formalnego i fiskalnego skargi, tj. nie przesłano stosownego pełnomocnictwa, ani nie uiszczono wpisu od skargi.

Wyjaśnienia przy tym wymaga aspekt sprawy, związany z adresatem wezwania dotyczącego uzupełnienia braku formalnego skargi. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska reprezentowanego przez niektóre składy orzekające sądów administracyjnych, zgodnie z którym Sąd I instancji powinien skierować wezwanie do samego skarżącego w kwestii uzupełnienia braku formalnego skargi. Zdaniem Sądu orzekającego, skoro skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżącego, to Sąd pierwszej instancji, w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. powinien wezwać pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa i nie jest on zobowiązany – z uwagi na nieusunięcie przez profesjonalnego pełnomocnika w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi – do wzywania samego skarżącego do podpisania środka zaskarżenia. Wezwanie skarżącego do podpisania skargi osobiście, prowadziłoby w istocie do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. W przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie zawsze odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. bez ponownego wezwania. Posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają. (por. postanowienia NSA: z 8 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 613/22, z 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II OZ 459/22; z 5 lipca 2022 r., sygn. akt II OZ 403/22; z 9 marca 2022 r., sygn. akt I OZ 71/22; z 23 maja 2017 r., sygn. akt II GZ 367/17; z 28 lipca 2021 r., sygn. akt II OZ 422/21).

W związku z powyższym skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220 § 3 P.p.s.a.