Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1250/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 81 par. 2 pkt 2, 4
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz / sprawozdawca / Protokolant Agnieszka Mazurek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w M. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia korekty deklaracji PIT – 4 za okres od maja 2000 r. do października 2001 r. płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych A Spółki z o.o. I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji Urzędu Skarbowego w J. G. z dnia [...] o nr [...] II. orzeka, iż wymienione w pkt I decyzje nie podlegają wykonaniu.


UZASADNIENIE

W. N. członek zarządu A Spółki z o.o. w M. zaskarżyła decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] o nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w J.G. z dnia [...] o nr [...] w sprawie odmowy przyjęcia korekty deklaracji PIT – 4 za okres od maja 2000 roku do października 2001 r.

Podstawą wydania powyższych decyzji było złożenie w dniu [...] przez Spółkę korekty deklaracji na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy PIT – 4 za okres od maja 2000 r. do października 2001 r. Wraz z korektą deklaracji Spółka złożyła pismo, w którym wyjaśniła, iż wyrokiem Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia [...], sygn. akt [...] Sąd przyznał pracownikowi W.N. rentę od dnia [...].

Urząd Skarbowy odmówił decyzją przyjęcia korekty deklaracji. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 81 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) – zwanej dalej Ordynacją podatkową, płatnikowi przysługuje uprawienie skorygowania deklaracji, jeżeli w złożonych deklaracjach wykazał oraz wpłacił kwotę podatku w wysokości większej od pobranej. Organ podatkowy, w związku z tym, iż korekta dotyczyła okresu, za który Urząd Skarbowy wydał decyzje orzekające o odpowiedzialności podatkowej płatnika z tytułu pobranego a nie wpłaconego podatku dochodowego za wyżej wymieniony okres, uznał, iż skarżąca utraciła uprawnienie do złożenia korekty deklaracji za ten okres ( art. 81 § 4 Ordynacji podatkowej). Ponadto stwierdził, iż wskazany przez skarżącą wyrok nie daje podstawy do skorygowania złożonych deklaracji.

Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego.

Skarżąca w skardze z dnia [...] wniosła o " ...poprawienie zadłużenia Spółki A podniosła, iż nie można winić podatnika za późne dokonanie korekty deklaracji bowiem jest to spowodowane wydaniem wyroku "wstecznie". Ponadto wskazała, że pracownik Spółki A od maja 2000 r. nie otrzymywał żadnego wynagrodzenia. Również "sugerowanie, że W. N. może otrzymać podatek przy rocznym rozliczeniu jest niewłaściwe, ponieważ W. N. nie otrzymywała wynagrodzenia i nie wykazała dochodu w PIT – 37."

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę z dnia [...] wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.

Na rozprawie pełnomocnik Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej upsa.

Skargę należało uwzględnić.

Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy wskazać w pierwszej kolejności na zmianę regulacji prawnej w zakresie będącym przedmiotem rozstrzygnięcia.

Z dniem [...] wprowadzono do Ordynacji podatkowej przepisy odrębnie normujące kwestie związane z korektą deklaracji. Do tego czasu kwestię tą regulował przepis art. 81 Ordynacji podatkowej, który nawiązywał w swej treści do przepisów w sprawie stwierdzenia nadpłaty. Złożenie skorygowanej deklaracji było, więc ściśle powiązane z uprawnieniem podatnika (płatnika) do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

W niniejszej sprawie podstawą wydania przez organ pierwszej instancji decyzji był art. 81 § 2 pkt 2 i § 4 Ordynacji podatkowej ( w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002 r.), który stanowił, że uprawnienie do skorygowania deklaracji przysługuje płatnikom, jeżeli w składanych przez nich deklaracjach wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od pobranego. Uprawnienie to ulegało zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej albo skarbowej - w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczyło postępowanie lub kontrola i przysługiwało nadal - w zakresie, w jakim organ podatkowy w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej albo skarbowej nie stwierdził naruszenia prawa lub nie wydał decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej.

Przepis ten umożliwiał, więc płatnikowi poprawienie błędu, który został popełniony przy sporządzaniu deklaracji. Korekta mogła być dokonana jedynie w ściśle określonym przypadku, który istotnie, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodził.

Skoro jednak skarżąca złożyła korektę deklaracji to obowiązkiem organu podatkowego w pierwszej kolejności było zbadanie formalnej poprawności składanych deklaracji w trybie przepisów działu V Ordynacji podatkowej "Czynności sprawdzające" (art. 272 Ordynacji podatkowej).

Natomiast zgodnie z art. 274 § 1 Ordynacji podatkowej, w przypadku stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy lub oczywiste omyłki, bądź, że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami organ podatkowy był zobowiązany zwrócić się do składającego deklarację o złożenie niezbędnych wyjaśnień oraz wskazać przyczyny z powodu, których informacje zawarte w deklaracji poddaje się w wątpliwość.

Tak więc organ podatkowy, w przypadku uznania za bezskuteczne z mocy prawa złożenie korekty deklaracji, był zobowiązany do poinformowania płatnika o tym fakcie, nie mógł natomiast odmówić przyjęcia korekty deklaracji. Przytoczone powyżej przepisy nie dawały, bowiem organowi podatkowemu podstawy do dalszego działania i zajęcia stanowiska w formie decyzji, dopóki nie wystąpią przesłanki wszczęcia postępowania podatkowego zmierzającego do określenia w innej wysokości podatku lub nadpłaty.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak było przesłanek do orzekania o nadpłacie z uwagi na fakt, iż skarżąca nie dokonała żadnej wpłaty, co stanowi conditio sine qua non przy określaniu nadpłaty. Natomiast ewentualnie organ podatkowy powinien był rozważyć możliwość wszczęcia postępowania podatkowego, skoro skarżąca podniosła, że w okresie, do którego odnoszą się korekty deklaracji nie zostało wypłacone wynagrodzenie, a tym samym brak było podstaw do naliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Odnosząc się z kolei do pozostałych argumentów skargi Sąd stwierdza, iż słusznie organy podatkowe obu instancji uznały, iż powoływany przez skarżącą wyrok Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. nie mógł stanowić, co do zasady, podstawy do sporządzenia korekty deklaracji, PIT – 4. Przeszkodą do złożenia korekty deklaracji było również i to, że Urząd Skarbowy wydał decyzje orzekające o odpowiedzialności podatkowej płatnika z tytułu pobranego a nie wpłaconego podatku dochodowego.

Podsumowując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego została wydana z naruszeniem przepisów prawa.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 upsa stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego w J. G. Wstrzymanie wykonania decyzji Sąd orzekł na podstawie art.152 p.s.a.