Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1651/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par. 1, art. 135, art. 170, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 240, art. 247, art. 253
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie as. sąd. WSA Karol Pawlicki /spr./ as. sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant Sekr. sąd. Magdalena Rossa-Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w B na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej utrzymującej w mocy decyzję w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku oddala skargę /-/K. Nikodem /-/G. Gorzan /-/K. Pawlicki


UZASADNIENIE

I SA/Po 1651/07

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] Spółka z o.o. A w B zwróciła się w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej do Dyrektora Izby Celnej z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej w/w organu z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Wnioskodawca wskazał, że ostateczną decyzją z dnia [...] ,wydaną przez Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej, określono Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za [...] w łącznej kwocie [...]. Ta ostania decyzja została wydana na podstawie m.in. § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podatku akcyzowego, wydanego na podstawie art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W ocenie Spółki przepis aktu wykonawczego nie może ustanowić nowych kategorii podatników, ponieważ pozostaje to w sprzeczności z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec powyższego organ winien wydać decyzję w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej, mając na względzie ważny interes podatnika, który zapłacił podatek.

Decyzją z dnia [...] or Izby Celnej, działając na podstawie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej, odmówił uchylenie swojej decyzji z dnia [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że nie można w drodze art. 253 Ordynacji wzruszyć każdej decyzji ostatecznej, na mocy której strony nie nabyła prawa, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub ważny interes podatnika.

W omawianym trybie może być wszczęte postępowanie w stosunku do decyzji ostatecznych, przy wydaniu których organ miał pewne luzy decyzyjne, czyli decyzji uznaniowych, a nie tzw. decyzji związanych, gdzie organ jest ściśle związany przepisami prawa, które jednoznacznie obligują go do takiego, a innego rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto, skoro orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, to kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest bezprzedmiotowe.

Dopiero eliminacja z obrotu takiego rozstrzygnięcia otworzyłaby możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy.

Odwołaniu z dnia [...] Spółka zarzuciła decyzji brak oceny ważnego interesu podatnika, jakim jest odzyskanie nienależnie uiszczonego podatku. Ponadto organ odmówił uchylenia swojej decyzji, gdy tymczasem strona wnioskowała o jej zmianę.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...]. W uzasadnieniu organ powtórzył swoją argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że choć strona wniosła o zmianę decyzji ostatecznej z [...], to i tak nie było możliwe we wnioskowanym trybie wzruszenie decyzji ostatecznej organu z [...].

Zwrócił ponadto uwagę na okoliczność, że strona wnosiła już o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Inspektora UKS z [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wznowił postępowanie i odmówił uchylenia w/w decyzji. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...]. utrzymał w/w decyzję w mocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] o sygn. [...] oddalił skargę strony na decyzję organu odwoławczego.

W skardze z dnia [....] Spółka A zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] i wniosła o jej uchylenie, a ponadto o uchylenie poprzedzającej ją decyzji z [....] oraz decyzji z [...], a także decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] i Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...].

Zaskarżonym decyzjom zarzucono rażące naruszenie art. 72 § 1 pkt 1 oraz art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej, a także art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Nawiązując do treści decyzji z [...] Spółka zwróciła uwagę, że wydano ją na podstawie § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podatku akcyzowego. Ponadto z treści wyroków Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o sygnaturach P 7/00 oraz SK 35/07 wynika, że nie wolno nakładać na podatników ciężarów podatkowych w drodze niezgodnych z Konstytucją przepisów rozporządzeń wykonawczych.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wzniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna.

Zarówno z treści wniosku strony skarżącej z dnia [...]( k.[...] akt administracyjnych), jej odwołania z [...] ( k.[...]) oraz skargi wynika, iż żądanie zmiany decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [....] ma na celu doprowadzenie do wyeliminowania z obiegu decyzji Inspektora Urzędu Kontroli Skarbowej w UKS z dnia [....], którą określono Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za [...] w kwocie [...]. Tak też sformułowano żądanie skargi, aby w trybie przewidzianym w art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekający uchylił również ostateczną decyzję wymiarową.

W tym miejscu Sąd pragnie zwrócić uwagę na poniższe okoliczności:

- prawomocnym ( niezaskarżonym ) wyrokiem WSA z dnia [...] o sygn. akt [...] oddalono skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [....] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w sprawie podatku akcyzowego za okres od [...]. W/w decyzją odmówiono uchylenia decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z [...].,

- wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Spółki od wyroku NSA z dnia [...] o sygn. [...], którym oddalono skargę na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z [...].

- zgodzić się należy z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 14 czerwca 2005 r. o sygn. OSK 1667/04, na który powołuj się organ odwoławczy.

Ostateczne decyzje administracyjne mogą być wzruszone w drodze wznowienia postępowania, czy też stwierdzenia nieważności w przypadku gdy są one dotknięte kwalifikowaną wadą. Temu służą regulacje zawarte w art. 240 i 247 Ordynacji podatkowej.

Z kolei w trybie przewidzianym w art. 253 w/w ustawy można uchylić ( zmienić) decyzję prawidłową - nie dotkniętą żadną wadą.

Jak na to zwrócono uwagę wyżej Spółka wykorzystała przewidziane prawem tryby nadzwyczajne wzruszenia decyzji ostatecznej. W obrocie prawnym pozostaje więc nadal decyzja w sprawie podatku akcyzowego za rok [...] oraz prawomocne orzeczenia sądowe, które na mocy art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiążą nie tylko strony i sąd, lecz również inne sądy i organy państwowe.

Dopóki orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym , kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe. Dopiero eliminacja z obrotu takiego rozstrzygnięcia otworzyłaby możliwości ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy.

W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/K. Nikodem /-/G.Gorzan /-/K. Pawlicki