Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 112/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Sędziowie: WSA Alina Dominiak WSA Felicja Kajut Protokolant Robert Daduń po rozpoznaniu w dniu 26 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Wojewody z dnia 16 grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymała w mocy decyzję Starosty z dnia 2 października 2002 r. odmawiającą A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych w S. G. gmina [...].

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Starosta rozpatrywał sprawę po raz drugi po wydaniu decyzji w II instancji z dnia 12 sierpnia 2002 r., która uchyliła decyzję pierwszoinstancyjną z dnia 26 czerwca 2002 r. o odmowie A. Spółce zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych. Przyczyną uchylenia pierwszej decyzji i zwrócenia sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Starostę była konieczność uzupełnienia dokumentacji oraz potrzeba wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości. W dniu 2 października 2002 r. organ I instancji ponownie odmówił A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanej dalej Spółką) zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę fermy elektrowni wiatrowych w S. G.

Wojewoda uzasadniając decyzję zaznaczył, iż wytyczne zawarte w jego rozstrzygnięciu z dnia 12 sierpnia 2002 r. nie nakładały na inwestora dodatkowych obowiązków, a stanowiły realizację art. 7 k.p.a., który zobowiązuje organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jednocześnie organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniu w następujący sposób:

1) W sprawie nigdy nie było stwierdzenia, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz miejscowym planem zagospodarowana przestrzennego. Było tylko stwierdzenie, że opracowanie M. F. jest niezgodne z przepisem gminnym i decyzją Wójta Gmina. Niezgodność ta wynikała z braku w projekcie zagospodarowania terenu całego zamierzenia inwestycyjnego określonego w dokumentach i uszczegółowionego w warunkach przyłączeniowych wydanych przez C. S.A.

Akta sprawy nadal nie zawierają zgodnego z obowiązującymi przepisami projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego. Wymóg taki zawarty jest w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. l126 ze zm., zwanej dalej Prawem budowlanym) który mówi, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego dla całego zamierzenia budowlanego. Art. 34 ust. 3 pkt l w/w ustawy wymaga natomiast, żeby projekt budowlany zawierał projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Ponadto zgodnie z art. 34 ust. l Prawa budowlanego projekt powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dotyczy to również spełnienia wymagań dotyczących warunków w zakresie infrastruktury technicznej, o których mowa w pkt 3 decyzji Wójta Gminy nr [...],

2) Przedmiotowy projekt elektrowni wiatrowych nie może być uznany za kompletny, a dokumentacja uniemożliwia wydanie pozwolenia na budowę, gdyż przedłożone tłumaczenie z języka niemieckiego nie jest projektem budowlanym w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Wciąż brak jest projektu kolumny wieży. Projektant nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 20 ust. 2 powyższej ustawy w zakresie sprawdzenia rozwiązań projektowych. Co istotne projekt nie jest wymieniony w art. 20 ust. 3 Prawa budowlanego jako zwolniony z obowiązku sprawdzenia. Ponadto art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego mówi, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć:

l) projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi,

2) dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.,

3) Dokumentacja sporządzona przez mgr inż. M. F. pod nazwą "Ekspertyza geotechnicznych warunków posadowienia elektrowni wiatrowych" w dalszym ciągu nie posiada uzgodnień wymaganych prawem, o których mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. Nr 126, poz. 839). Na protokole dotyczącym ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia elektrowni wiatrowych widnieje podpis A. W. bez pieczęci i daty, który dotyczy tylko protokołu, a nie całego opracowania. Obowiązkiem projektanta jest dostarczenie kopii stosownych uprawnień.

4) Aktualne warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej C. S. A. z dnia 4 kwietnia 2002 r. znak: [...] powinny być podstawą opracowania projektów budowlanych. Projekt zagospodarowania terenu oraz projekt linii kablowych energetycznych i teletechnicznych zawiera nieaktualne warunki C. z dnia 10 grudnia 2001 r.

5) Z warunków przyłączenia do sieci energetycznej wynika jednoznacznie, że Inwestorem rozbudowy sieci w zakresie głównego punktu zasilania i odbioru (w skrócie GPZ) S. i linii 110kV od projektowanego GPZ S. do GPZ D. K. będzie Spółka. Inwestor nie musi wykonywać w/w projektów budowlanych w pierwszym etapie, musi jednak uwzględnić oba te elementy w projekcie zagospodarowania terenu dla całego zadania inwestycyjnego zgodnie z decyzją Wójta Gminy nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W projekcie podano informację, że projekt GPZ S. wykona firma B. S. na co jednak brak dowodu w aktach sprawy. Decyzją z dnia 12 sierpnia 2002 r. Wojewoda nie zwolnił inwestora z obowiązku sporządzenia projektu zgodnie z Prawem budowlanym,

6) W aktach sprawy znajduje się umowa o przyłączenie nr [...] z dnia 26 czerwca 2002 r. z C. w S., która ustala warunki obu stron i dzieli inwestycję na etapy. Przedłożony projekt jest niezgodny ze wskazaną umową.

7) W aktach sprawy brak pełnomocnictwa Spółki dla M. F.

8) Decyzja Wójta Gminy nr [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu rozstrzyga o warunkach realizacji całości inwestycji, począwszy od siłowni, a skończywszy na głównym punkcie zasilania i odbioru (GPZ). Z zapisu art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego: "pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem" wynika, iż zakres projektu nie spełnia powyższych wymogów. Przeznaczeniem siłowni wiatrowych jest produkcja prądu, która może się odbywać tylko wtedy, gdy istnieje jego pobór (wykorzystanie). W skład przedsięwzięcia wchodzi GPZ uwzględniony w w/w decyzji, a zatem przykładowym etapem zamierzenia inwestycyjnego może być dowolna ilość siłowni, GPZ oraz niezbędna sieć elektroenergetyczna. Projekt zagospodarowania terenu niezgodny jest z tymi warunkami.

9) Aeroklub jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. W miejscowości K. koło S. od 1970 roku istnieje lotnisko. Co prawda, lotnisko otrzymało świadectwo rejestracji w dniu 4 listopada 2002 r., jednak nie zmienia to faktu jego istnienia w miejscowości K. od ponad 30 lat. Świadectwo nr [...] stwierdza, że lotnisko K. koło S. jest wpisane do państwowego rejestru lotnisk cywilnych pod numerem [...].

Elektrownie wiatrowe o wysokości 140 m nad poziomem terenu zostały zaprojektowane w rejonie ograniczeń wysokości zabudowy lotniska K. i będą stanowiły dużą grupę przeszkód lotniczych stwarzając zagrożenie bezpieczeństwa ruchu lotniczego.

Główny Inspektor Lotnictwa Cywilnego postanowieniem z dnia 18 września 2002 r. wyraził opinię, iż projektowane budowle będą stanowiły przeszkody lotnicze w rejonie projektowanego lotniska Aeroklubu w K., oraz, że obiekty powinny być oznakowane w sposób właściwy i zgodnie z przepisami PN-65/L-49002 "Ruch lotniczy. Oznaczenie naziemnych przeszkód lotniczych". Organ wskazał, że zaprojektowane wiatraki nie zostały oznakowane zgodnie z przytoczonymi przepisami oraz projekt nie został uzgodniony z Aeroklubem.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że Starosta postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2002 r. nałożył na Spółkę obowiązek usunięcia braków w złożonej dokumentacji, wyznaczając termin na 27 września 2002 r.

W wyznaczonym terminie Spółka złożyła następujące dokumenty:

l. Obliczenia statyczno-wytrzymałościowe,

2.Rysunki konstrukcyjne płyty fundamentowej,

3.Protokół ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych,

4.Ekspertyzę geotechnicznych warunków posadowienia elektrowni wiatrowych,

5.Erratę do tłumaczenia z języka niemieckiego.

Następnie Starosta odmówił Spółce zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę fermy elektrowni wiatrowych w S. G., twierdząc, iż nie zostały usunięte braki określone w pkt l, 2 i 3.

Wojewoda stwierdził, że w przeprowadzonym zarówno przez Wójta Gminy i Starostę postępowaniu administracyjnym pominięto, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] jest decyzją wymienioną w art. 46 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. (Dz. U. Nr 62 poz. 627 ze zm.), która przewiduje wszczęcie postępowania w sprawie inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ma tu zastosowanie cały Dział V i Dział VI tej ustawy. Przedmiotowa decyzja Wójta Gminy mimo obowiązku określonego w art. 46 ust. 9 powoływanej ustawy (obowiązek zawarcia wyczerpującego uzasadnienia) nie zawiera żadnych informacji o tym, że przeprowadzono procedurę określoną w ustawie Prawo ochrony środowiska. Organ wydający pozwolenie na budowę powinien wyjaśnić oczywiste wątpliwości czy inwestor jest w posiadaniu ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W przypadku decyzji nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - art. 11 Prawa ochrony środowiska przypisuje jej przymiot nieważności, a zatem są podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Brak ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu to jeden z podstawowych powodów do odmowy wydania pozwolenia na budowę.

Wojewoda podniósł, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapach bez prawidłowego ustalenia granic działek. Nie można sprawdzić czy spełnione zostały wymogi określone w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, gdyż brakuje jakichkolwiek informacji dla obszaru sąsiadującego bezpośrednio z zamierzeniem inwestycyjnym. Z tego powodu nie można dokładnie ustalić stron postępowania oraz zachowania uzasadnionych interesów osób trzecich wynikających z Prawa budowlanego i Prawa ochrony środowiska.

Brak w aktach sprawy protokołu uzgodnień dokumentacji przez Zespół Uzgodnień Dokumentacji Starostwa wymaganego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 kwietnia 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgodnienia dokumentacji projektowej (Dz. U. Nr 28, poz. 455).

Projekt budowlany linii kablowych energetycznych i teletechnicznych sporządzono na mapie do celów planistycznych, a nie do celów projektowych. Projekt ten nie zawiera uzgodnienia z C. i innych uzgodnień wymaganych prawem. W projekcie nie dobrano przekrojów kabli, brakuje opisu technicznego prowadzenia linii teletechnicznych i światłowodowych, warunków technicznych układania kabli, brak obliczeń.

Brak dowodu wyłączenia z użytkowania rolniczego gruntu pod wiatrakami.

Mając na względzie te okoliczności i braki Wojewoda orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu i pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku Spółka wniosła o uchylenie zakażonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Spółka wskazała na naruszenie art. 6, 7, 8 , 9, 10 § 1 i 3 k.p.a., art. 28, art. 77, 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. oraz obrazę treści art. 20 ust. 2, art. 33 ust. 1, ust. 2, art. 34 ust. 3 pkt 1, art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 , 2 , 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r., art. 11 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 2 maja 2001 r.

W uzasadnieniu skargi Spółka podtrzymała wszystkie zarzuty, które formułowała w trakcie postępowania przed organem I i II instancji. Skarżąca stwierdziła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest niekonsekwentne, a organ, przy nie zmienionym stanie faktycznym i prawnym, zajmuje w sprawie odmienne stanowisko niż w swojej decyzji z dnia 12 sierpnia 2002 r. Zdaniem Spółki mimo długotrwałego postępowania uniemożliwiono jej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, czym naruszono art. 10 k.p.a.

Zarówno organ I jak i II instancji ewidentnie działają na szkodę Spółki, dążąc za wszelką cenę do wydłużenia terminu wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu (cztery postanowienia i dwie decyzje Starosty w ciągu 7 miesięcy).

W ocenie Spółki decydujące znaczenie w niniejszej sprawie ma treść pierwszego postanowienia z dnia 27 marca 2002 r. wydanego przez Starostwo Powiatowe. Postanowieniem tym na wnioskodawcę nałożono obowiązek uzupełnienia podpisów projektanta na rysunkach, dokonanie uzgodnień z Głównym Inspektorem Lotnictwa Cywilnego i Dowództwem Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. Spółka wykonała nałożone obowiązki wprost, gdy chodzi o podpisy projektanta i uzgodnienie z Dowództwem Wosk Lotniczych i Obrony Powietrznej. Natomiast uzgodnienie z Głównym Inspektorem Lotnictwa Cywilnego odbyło się w sposób dorozumiany poprzez milczenie (skarżąca wskazała na art. 106 § 5 k.p.a.). Dlatego bezprzedmiotowe jest ponowne wracanie do sprawy Głównego Inspektora Lotnictwa Cywilnego oraz Aeroklubu i organ I instancji powinien wydać pozwolenie na budowę oraz zatwierdzić projekt.

Zdaniem Spółki organ II instancji zajął się kwestiami drugorzędnymi, w znacznej części jednoznacznie wyjaśnionymi i popartymi stosowną dokumentacją.

Skarżąca ustosunkowała się do stanowiska organu odwoławczego w następujący sposób:

Ad 1. Podtrzymała swoje stanowisko zawarte w odwołaniu od decyzji Starosty Słupskiego i stwierdziła, iż dopiero po upływie 7 miesięcy pojawił się niespodziewanie zarzut niezgodności z obowiązującymi przepisami projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego. Nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby całe zamierzenie budowlane realizować etapami, co ma mieć miejsce w przedmiotowej sprawie. Każda z wież może działać jako samodzielne urządzenie produkując energię na różne cele. W ocenie skarżącej zgromadzona dokumentacja daje podstawy w tej części do wydania pozwolenia na budowę i uznania, iż jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami.

Ad. 2 Pełnobranżowy projekt kolumny wieży jako projekt indywidualny nie może spełniać warunków autorstwa, gdyż byłby powieleniem istniejącego w wersji V. Sprawdzenie rozwiązań projektowych posadowienia kolumny zostało już uzupełnione przez sprawdzającego. Sprawa była wyjaśniana w piśmie z dnia 20 września 2002 r..

Ad. 3 Projektant nie ma obowiązku dostarczania kopii swoich uprawnień. W wypadku wątpliwości organ może zweryfikować uprawnienia w ewidencji Ministra Ochrony Środowiska. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 września 1998 r. § 6 - zostało wydane w oparciu o Prawo budowlane i nie określa szczególnych wymagań odnośnie uprawnień do wykonania ekspertyzy geotechnicznych warunków, wymaga jedynie uprawnień do podpisania protokołu ustalenia geotechnicznych warunków, co zostało spełnione. Z treści protokołu jednoznacznie wynika, że podpis pana W. dotyczy całego opracowania.

Ad. 4 Wymienione warunki C. w chwili składania wniosku o wydanie pozwolenia były aktualne.

Ad. 5 Wojewoda w uzasadnieniu zaprzecza swoim wcześniejszym stwierdzeniom zawartym w decyzji z dnia 12 sierpnia 2002 r., iż "inwestor nie powinien być przymuszany do sporządzenia projektu budowlanego przyłączenia do linii 110 kV i projektu budowlanego GPZ".

Ad. 6 Umowa o przyłączenie jest umową o charakterze handlowym między C. i Spółką, a nie jest podstawą do sporządzenia projektu budowlanego. Z treści tego punktu dokładnie nie wiadomo co miał na myśli organ.

Ad. 7 Pełnomocnictwo M. F. skarżąca udzieliła w formie pisemnej dnia 1 lutego 2002 r. Jeśli zostało ono zgubione przez organ I instancji nie było żadnych przeszkód, aby udzielić nowego pełnomocnictwa. Spółka oświadcza, iż od dnia 1 lutego 2002 r. wyżej wymieniony ma ważne i skuteczne upoważnienia do działania w jej imieniu. Skarżąca podniosła, iż organ I instancji nie kwestionował tego wcześniej i dlatego ta kwestia jest kolejnym przykładem szukania zarzutów na siłę.

Ad. 8 Wyjaśniono w pkt ad. 1.

Ad. 9 Zarzut ten jest zasadniczo niezgodny z wcześniejszymi postanowieniami i decyzjami organów. Świadectwo rejestracji lotnisko otrzymało 4 listopada 2002 r. i fakt ten nie może wpływać na wcześniej zaistniałe rozstrzygnięcia. Wbrew obowiązującym przepisom i faktom organ II instancji uznał Aeroklub S. jako stronę postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. Kwestia ta została jednoznacznie wyjaśniona, co znalazło uznanie i akceptację we wcześniejszej decyzji Wojewody. Zdaniem skarżącej w miejscowości Krępa nie ma żadnego lotniska, ponieważ lądowisko, które tam jest, a raczej łąka nie spełnia jakichkolwiek wymogów dotyczących lotnisk cywilnych. Natomiast wiatraki zostały oznakowane zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym polskimi normami.

Spółka wskazała, iż w decyzji Wójta Gminy nr [...] w pkt 2a stwierdza się, że grunty rolne przeznaczone w planie miejscowym na cele budowlane, związane z lokalizacją elektrowni wiatrowych, nie wymagają uzyskania przed pozwoleniem na budowę, decyzji zezwalającej na wyłączenie z użytkowania rolniczego. Istotne znaczenie ma fakt, iż powyższa decyzja została wydana na podstawie zgodnej z prawem Uchwały Rady Gminy nr [...] z dnia 30 listopada 2001 r. W dniu składania wniosku o pozwolenie na budowę przedmiotowa decyzja Wójta Gminy była prawomocna.

W związku z twierdzeniami Wojewody skarżąca oświadczyła, iż raport oddziaływania na środowisko wraz z uzgodnieniami został sporządzony i złożony w Starostwie, co potwierdzają zawiadomienia z dnia 25.03.2002 r. i 8.04.2002 r. Raport ten i ocena wpływu na środowisko określił wyraźnie " interesy osób trzecich ".

W konkluzji skarżąca stwierdza, iż argumentacja i podstawy decyzji organu II instancji nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym i zgromadzonej dokumentacji - co powoduje także wydanie decyzji z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów. Wiele zarzutów organu odwoławczego jest nadinterpretacją obowiązującego prawa lub jego interpretacją na niekorzyść skarżącej.

Spółka podkreśliła, iż projekt budowlany linii kablowych sporządzono i wykonano na mapach do celów projektowych zgodnie z warunkami technicznymi C. i koncepcją opracowaną przez C. Przekroje kablowych linii zalicznikowych zostaną dobrane w projekcie GPZ. Projekt zagospodarowania terenu sporządzono na mapach do celów projektowych. Do projektu załączono mapę ewidencji gruntów wraz z wypisem z rejestru gruntów.

Lokalizacja wież nie wykracza poza granice działek będących w wyłącznym użytkowaniu Spółki, których właścicielem jest jeden podmiot gospodarczy i zgodnie z ustaleniami nie wymagały uzgodnień Zespołu Uzgodnień Dokumentacji Starostwa. Zaprojektowane wieże są posadowione w znacznej odległości od granic działek, co powoduje, iż interes osób trzecich nie może być i nie zostanie naruszony.

Wyłączenie gruntów z użytkowania rolniczego nastąpiło na etapie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna. Uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji następuje wówczas, gdy doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź do innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Kwestią zasadniczą mającą decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy jest czy dokumentacja złożona przez skarżącą Spółkę jest projektem budowlanym w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego budowlą jest każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: sieci techniczne, wolno stojące instalacje antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe. Zatem w świetle niniejszego przepisu kolumna wieży elektrowni wiatrowej jest budowlą. Wobec tego wzniesienie tej budowli możliwe jest po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Oznacza to, że pozwolenie na budowę elektrowni wiatrowej może zostać wydane po przedłożeniu projektu budowlanego. Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (art. 34 ust. 2 Prawa budowlanego). Zatem skoro kolumna wieży elektrowni wiatrowej jest budowlą to w celu wzniesienia takiej elektrowni koniecznym jest, aby projekt budowlany swoim zakresem obejmował również projekt kolumny.

Skarżąca Spółka jako projekt kolumny wieży złożyła wzór kontrolny sporządzony według hamburskiej ustawy budowlanej z 1 lipca 1986 r. Część opisowa niniejszego wzoru kontrolnego została przetłumaczona na język polski, natomiast część rysunkowa pozostała w języku niemieckim bądź angielskim. Niniejsza dokumentacja nie zawiera obliczeń dokonanych zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Stosownie zaś do art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego obiekt budowlany należy projektować zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej. Przepis niniejszy określa zatem podstawowe wymagania, od spełnienia których zależy między innymi prawidłowe zaprojektowanie obiektu budowlanego. Obiekt budowlany jest prawidłowo zaprojektowany, jeżeli nastąpiło to zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami, obowiązującymi Polskimi Normami.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że tłumaczenie, złożonego przez skarżącą Spółkę, wzoru kontrolnego nie stanowi projektu budowlanego kolumny wieży w rozumieniu Prawa budowlanego. Brak zaś pełnego projektu budowlanego uniemożliwia zatwierdzenie tego projektu i wydanie pozwolenia na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego).

Ponadto projektant nie dopełnił obowiązku sprawdzenia projektu pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego (art. 20 ust. 2 Prawa budowlanego). Elektrownia wiatrowa jako całość nie zalicza się do obiektów wymienionych w art. 20 ust. 3 Prawa budowlanego, jako zwolnione z obowiązku sprawdzenia projektu.

Zatem skoro skarżąca Spółka złożyła niekompletny projekt budowlany zasadnym było odmówienie jego zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę.

Kwestia braku projektu budowlanego ma w przedmiotowej sprawie decydujące znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.

W pozostałym zakresie Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego, gdyż organ w uzasadnieniu decyzji w istocie rzeczy ustosunkował się do poszczególnych zarzutów skargi. Tymczasem organ odwoławczy winien rozpoznać sprawę ponownie merytorycznie, a nie jedynie ustosunkować się do zarzutów skargi. W tym zakresie uzasadnienie decyzji stanowi dosyć chaotyczną polemikę ze skarżącą Spółką, a nie uzasadnienie decyzji organu administracji publicznej odpowiadające wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Wobec tego zasadnym jest ustosunkowanie się jedynie do pewnych kwestii poruszonych przez organ.

Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego projekt budowlany powinien między innymi zawierać oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznych. Skarżąca przedłożyła wymagane tym przepisem warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej. Z przepisu art. 34 Prawa budowlanego nie wynika natomiast, aby warunki przyłączenia stanowiły podstawę opracowania projektu budowlanego.

Organ oceniając rozmiar zamierzenia budowlanego czyni to w oderwaniu od postanowień planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego zbyt pochopnym jest stwierdzenie, że projekt zagospodarowania terenu nie dotyczy całego zamierzenia budowlanego i nie spełnia wymagań decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Dowolne jest twierdzenie organu o konieczności uzgodnienia projektu z aeroklubem. Organ bowiem nie wskazuje na żaden przepis nakładający obowiązek przeprowadzenia takich uzgodnień. Stosownie do art. 32 ust. 1 Prawa budowlanego inwestor zobowiązany jest do uzyskania uzgodnień wymaganych przepisami szczególnymi. Zatem jeżeli organ budowlany stwierdza brak uzgodnień zobowiązany jest wskazać na przepisy statuujące obowiązek ich uzyskania.

Organ budowlany nie jest organem kompetentnym do orzekania o ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W związku z tym rozważania w tym zakresie poczynione przez organ II instancji w zaskarżonej decyzji wykraczają poza zakres kompetencji przyznanych przepisem art. 35 Prawa budowlanego.

Reasumując, w ocenie Sądu, skoro skarżąca Spółka nie przedłożyła pełnego projektu budowlanego zasadna jest decyzja odmawiająca jego zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec tego uchybienia, których dopuścił się organ w efekcie nie mają wpływu na wynik sprawy, gdyż brak projektu kolumny wieży stanowi kluczową kwestię decydującą o rozstrzygnięciu sprawy.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.