Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 530/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1205/07 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 18 kwietnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie określenie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług i podatku akcyzowego postanawia oddalić zażalenie. 1


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 24 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1205/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z 18 kwietnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że wymienioną wyżej decyzję skarżący odebrał osobiście 24 kwietnia 2007 r. Natomiast skargę wniesiono za pośrednictwem poczty 11 czerwca 2007 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący dla uzasadnienia tegoż wniosku dołączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego, według treści którego od 17 kwietnia 2007 r. "do nadal" skarżący jest chory (schorzenia przewodu pokarmowego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż przedstawiona w zaświadczeniu przyczyna uchybienia terminu nie jest okolicznością świadczącą o braku winy. Sąd podkreślił, iż choroba skarżącego nie była nagła i nie uniemożliwiała wyręczenia się inną osobą, a ponadto sam skarżący w trakcie choroby odebrał decyzję, złożył skargę i wniosek o przywrócenie terminu, z którego nie wynika jakoby nie mógł wcześniej skorzystać z pomocy innych osób.

Skarżący odwołał się od powyższego postanowienia i wniósł o jego zmianę w całości poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem skarżącego postanowienie to jest niesłuszne i narusza art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W opinii podatnika jego choroba, która uniemożliwiała mu samodzielną egzystencję, była okolicznością ponad wszelką wątpliwość świadczącą o braku winy w uchybieniu terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Zatem pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Brak winy wiąże się w takiej sytuacji z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej (por. wyr. NSA z 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy (post. NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059).

Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji okoliczności wskazane przez skarżącego nie były niemożliwe do pokonania przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący mógł bowiem jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi albo skorzystać z pomocy innych osób albo samodzielnie dokonać czynności procesowych, jak finalnie miało to miejsce w niniejszej sprawie.

W związku z powyższym oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

-----------------------

1