Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 533/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust.1 pkt 9, art. 50 ust. 1, art. 51 ust.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2016 roku sprawy ze skargi J. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem - oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] i nakazał usunięcie elementu dachu wystającego poza lico ściany szczytowej budynku mieszkalnego zlokalizowanego w S. przy ul. A przy granicy z działką o nr 96/1 w terminie do dnia 30 czerwca 2015r.

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] nr [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.), dalej powoływanej jako "Pr.bud.", nakazał J. A. doprowadzić wykonane roboty budowlane do stanu poprzedniego i zgodności z warunkami technicznymi, obowiązującymi normami i przepisami, poprzez zlikwidowanie wystającego okapu ze szczytu ściany ww. budynku mieszkalnego w terminie do dnia 30 kwietnia 2015r.

W terminie prawem przewidzianym odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. A.

Powołaną na wstępie decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpoznaniu odwołania J. A., uchylił w całości decyzję organu I instancji i nakazał usunięcie elementu dachu wystającego poza lico ściany szczytowej przedmiotowego budynku mieszkalnego w terminie do dnia 30 czerwca 2015r.

W motywach rozstrzygnięcia organ podał, że na skutek interwencji S. W., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. dokonał oględzin budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce o nr 104/1 położonej w S. przy ul. A, stanowiącej własność J. A. i ustalił, że na działce funkcjonuje budynek mieszkalny, w którym inwestor wykonał roboty budowlane w oparciu o zgłoszenie z dnia [...], znak: [...] przyjęte bez zastrzeżeń w Starostwie Powiatowym w S. Zgłoszenie robót polegało między innymi na wymianie pokrycia dachowego z eternitu na blachodachówkę. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu oględzin sporządzono dokumentację fotograficzną, z której wynika, że elementy konstrukcyjne na istniejącym dachu nie zostały wymienione. S. W. w toku oględzin oświadczył, że poprzednie pokrycie dachu nie wychodziło poza lico ściany budynku, na dowód czego przedstawił fotografie i zażądał przywrócenia stanu poprzedniego. Z kolei J. A. oświadczyła, że wymieniła jedynie pokrycie dachu i uszkodzone elementy drewniane dachu, nie zmieniając jego parametrów.

Jak dalej wskazał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w toku trwającego postępowania J. A. złożyła wyjaśnienia, w których wskazała że budynek mieszkalny położony w S. przy ul. A stoi w odległości około 20cm od granicy sąsiada i wysunięcie obróbki blacharskiej spowodowane zostało koniecznością zabezpieczenia ściany szczytowej przed wpływem czynników atmosferycznych, przy czym przy braku tego wysunięcia mur ulegnie szybkiemu zawilgoceniu i zniszczeniu.

Organ nadzoru stopnia wojewódzkiego podniósł następnie, że podobnie ze znajdującej się w aktach sprawy oceny stanu technicznego pokrycia dachu wykonanej przez mgr inż. Z. T. dotyczącej przedmiotowego budynku wynika, iż wysunięcie obróbki blacharskiej na odległość około 15cm spowodowane zostało koniecznością zabezpieczenia tej ściany szczytowej przed negatywnym wpływem czynników atmosferycznych. W ramach uzupełnienia przedłożonej oceny technicznej Z. T. wyjaśnił, że obróbka blacharska nie wychodzi poza granicę działki, a więc nie narusza przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015r. poz. 1422), dalej powoływanym jako "rozporządzenie".

W ocenie organu odwoławczego przedmiotowy budynek mieszkalny nie został wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej, gdyż w aktach sprawy znajduje się decyzja Naczelnika Gminy S. z dnia [...] Nr [...] o konieczności wejścia na teren nieruchomości sąsiada przy wykonywaniu robót budowlanych polegających na otynkowaniu ściany szczytowej budynku wzniesionego na podstawie pozwolenia udzielonego przez Prezydium PRN Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w S. decyzją z dnia [...] znak: [...].

Organ wskazał ponadto, że w toku postępowania podejmowano próby pozyskania dokumentów dotyczących przedmiotowego obiektu budowlanego, niemniej jednak Archiwum Państwowe w Ł. jak i Starostwo Powiatowe w S. oraz Urząd Miasta S. poinformowały, że nie posiadają dokumentów dotyczących ww. obiektu budowlanego.

Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiotowej sprawie trafnie zastosowano tryb naprawczy przewidziany przepisami art. 50 i 51 Pr.bud. Organ podkreślił, iż z akt sprawy wynika, iż przedmiotowy budynek mieszkalny został wzniesiony legalnie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]. Wskazał, że J. A. zrealizowała roboty budowlane w sposób niezgodny z dokonanym zgłoszeniem polegającym na wymianie pokrycia dachowego poprzez wykonanie pokrycia dachu wystającego poza lico ściany budynku usytuowanego w granicy z działką należącą do skarżącego o nr 96/1, co narusza obowiązujące przepisy Pr.bud. jak i rozporządzenia. Powołując się na treść art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr.bud. oraz § 272, § 232 oraz § 235 rozporządzenia organ stwierdził, że ww. pokrycie dachu powoduje, że skarżący nie może swobodnie dysponować swoją nieruchomością, co narusza jego uzasadnione interesy, w tym dotyczące bezpieczeństwa pożarowego.

W ocenie organu odwoławczego usunięcie elementu dachu wystającego poza lico ściany szczytowej budynku mieszkalnego zlokalizowanego w S. przy ul. A przy granicy z działką o nr 96/1, pomimo iż nie przekracza on granicy między działkami, pozwoli na doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Organ wskazał następnie, iż konieczne jest uchylenie decyzji organu I instancji, który w badanym rozstrzygnięciu, jako podstawę prawną wskazał art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr.bud. zamiast art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr.bud. i nakazał doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu poprzedniego i zgodności z warunkami technicznymi, obowiązującymi normami i przepisami poprzez zlikwidowanie wystającego okapu ze szczytu ściany budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy granicy z działką o nr 96/1, zamiast nakazać wykonanie robót budowlanych w celu doprowadzenia robót zrealizowanych do stanu zgodnego z prawem.

Końcowo [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. dodał, że ani organy nadzoru budowlanego, ani sądy administracyjne nie są uprawione do rozstrzygania kwestii o charakterze cywilno – prawnym, które są sporne pomiędzy właścicielami sąsiednich nieruchomości.

Skargę na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] złożyła J. A.. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji:

I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

1) naruszenie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013r. poz. 267 ze zm.), przywoływanej dalej jako "K.p.a.", art. 77 § 1 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy poprzez niewyjaśnienie, czy dach budynku przy ul. A w S. przed remontem wykraczał poza lico ściany szczytowej ww. budynku;

2) naruszenie art. 80 K.p.a. polegające na swobodnej ocenie materiału dowodowego zebranego w sprawie wyrażające się przyznaniem wiarygodności twierdzeniom S. W. jakoby dach budynku przy ul. A w S. przed remontem kończył się wraz z licem ściany szczytowej, podczas, gdy ów dach w stanie przed wykonaniem prac remontowych również wykraczał poza lico ściany szczytowej, tym samym odmówienie wiarygodności twierdzeniom skarżącej w tym zakresie;

3) naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. polegające na braku wskazania w uzasadnieniu decyzji organu administracyjnego I i II instancji przyczyn, z powodu których organy odmówiły wiarygodności twierdzeniom skarżącej dotyczącym faktu wystawania dachu w ww. budynku poza lico ściany szczytowej przed wymianą pokrycia dachowego;

4) naruszenie art. 7 K.p.a. polegające na braku uwzględnienia słusznego interesu skarżącej w toku wydawania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej poprzez nakazanie usunięcia elementu dachu wystającego poza lico ściany szczytowej budynku, co stoi w ewidentnej sprzeczności z interesem skarżącej, gdyż naraża budynek na niekorzystne działanie czynników atmosferycznych;

5) naruszenie art. 136 K.p.a. polegające na nieprzeprowadzeniu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów niezbędnych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy w zakresie powierzchni dachu na budynku zlokalizowanym w S. przy ul. A.

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) naruszenie art. 50 oraz art. 51 Pr.bud. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu ww. przepisów jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji, podczas gdy w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną;

2) naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr.bud. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że wystająca część dachu na długość 15cm narusza uzasadniony interes uczestnika postępowania bowiem ogranicza mu swobodne dysponowanie jego nieruchomością, podczas, gdy skarżąca w żaden sposób nie narusza prawa własności uczestnika postępowania bowiem żadna część budynku nie przekracza granicy między nieruchomościami skarżącej i uczestnika postępowania;

3) naruszenie § 272 ust. 3 rozporządzenia poprzez jego błędne zastosowanie polegające na tym, że organy administracji przywołały treść ww. przepisów jako podstawę orzeczeń w odniesieniu do wymagań technicznych, jakie powinny spełniać ściany od strony sąsiedniej działki, podczas gdy przedmiotem postępowania administracyjnego wywołanego pismem uczestnika postępowania z dnia 10 czerwca 2013r. był dach na budynku przy ul. A w S., a nie remont ściany szczytowej ww. budynku od strony sąsiada skarżącej, tj. uczestnika postępowania.

W motywach skargi J. A. podkreśliła, że uczestnik postępowania na żadnym etapie postępowania administracyjnego nie wykazał, że przed remontem dach kończył się na równi ze ścianą budynku. W jej ocenie dach zarówno przed wykonaniem prac remontowych, jak i po zmianie pokrycia dachowego wystawał poza lico ściany szczytowej budynku przy ulicy A w S. Skarżąca podkreśliła, że organy administracji publicznej I i II instancji niesłusznie dały wiarę twierdzeniom uczestnika postępowania, iż dach nie przekraczał linii budynku i tym samym bezzasadnie odmówiły wiarygodności twierdzeniom skarżącej, która m.in. w piśmie z dnia 26 maja 2014r. opisała wygląd dachu według stanu sprzed wykonania prac remontowych. Dalej skarżąca wyjaśniła, że przed przeprowadzeniem remontu dachu był on pokryty eternitem i znajdowały się na nim jednocześnie deski, wypustki i łaty. W wyniku prac budowlanych eternit, stare łaty, deski i wypustki zostały zdemontowane, po czym zainstalowano na dachu nowe pokrycie z blachodachówki. Zatem, według skarżącej, powierzchnia dachu, zarówno przed remontem, jak i po jego przeprowadzeniu, wystawała poza lico ściany szczytowej przedmiotowego budynku.

J. A. podkreśliła, że organy nie dążyły do wyjaśnienia tej okoliczności poprzez wyczerpujące zebranie materiału dowodowego. Tym samym – w jej ocenie – dopuściły się naruszenia art. 7 K.p.a. i art. 77 § 1 K.p.a. Poza tym skarżąca podniosła, że organ naruszył art. 80 K.p.a., bowiem ocena wyników postępowania dowodowego jest wadliwa z tego powodu, że została oparta na materiale dowodowym nie w pełni rozpatrzonym. Organy niesłusznie pominęły wyjaśnienia skarżącej dotyczące wyglądu dachu według stanu sprzed przeprowadzenia remontu wyrażone m. in. w ww. piśmie z dnia 26 maja 2014r.. Natomiast naruszenie art.107 § 3 K.p.a. stanowiło niewskazanie przez organy przyczyn, z powodu których odmówiły wiarygodności twierdzeniom skarżącej dotyczącym faktu wystawania dachu w ww. budynku poza lico ściany szczytowej również przed wymianą pokrycia dachu.

Odnosząc się ponownie do zarzutu naruszenia art. 7 K.p.a. skarżąca podkreśliła, że wykonanie prac budowlanych polegających na wymianie pokrycia dachu w ww. budynku oraz wykonaniu obróbki blacharskiej zostało wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną przy uwzględnieniu konieczności zabezpieczenia ściany szczytowej ww. budynku przed szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych. W tym zakresie skarżąca powołała twierdzenia zawarte w ocenie stanu technicznego sporządzonej przez mgr. inż. Z. T. W ocenie skarżącej wykonanie prac budowlanych w sposób, w jaki zostały one przeprowadzone, było konieczne i w pełni uzasadnione obiektywnymi okolicznościami oraz zgodne z przepisami prawa. J. A. podniosła, że decyzja organu II instancji nakazująca skarżącej usunięcie elementu dachu wystającego poza lico ściany szczytowej budynku jest sprzeczna z jej słusznym interesem podczas gdy w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, w której interes społeczny jest sprzeczny ze słusznym interesem obywatela, tj. skarżącej i dlatego ww. rozstrzygnięcie organu tym bardziej powinno odpowiadać jej interesowi. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że dach budynku w żaden sposób nie narusza praw uczestnika postępowania, bowiem mimo tego, że budynek jest usytuowany blisko granicy z jego nieruchomością, dach nie przekracza tej granicy.

Jednocześnie skarżąca nadmieniła, że zabezpieczenie ściany szczytowej w inny sposób, tj. poprzez jej docieplenie jest niemożliwe z uwagi na brak zgody uczestnika postępowania na wejście na jego nieruchomość.

W oparciu o ww. zarzuty skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi, uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r. poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylająca decyzję organu I instancji oraz nakazująca usunięcie elementu dachu budynku mieszkalnego.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 51 ust. 1 Pr.bud. Zgodnie ze wskazanym przepisem, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (pkt 1) albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (pkt 2), albo w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (pkt 3).

W tym miejscu należy wyjaśnić, że wydanie nakazów i nałożenie obowiązków określonych w art. 51 ust. 1 pkt 1 – 3 w związku z art. 51 z ust. 7 Pr.bud. jest możliwe, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określonych w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1 Pr.bud., zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 Pr.bud., a więc bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi, mienia, środowiska, lub na podstawie zgłoszenia, z naruszeniem art. 30 ust. 1 lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Następnie podkreślić trzeba, że przepisy art. 50 i art. 51 Pr.bud. odnosić należy do realizacji obiektów budowlanych lub ich części, które naruszają prawo w sposób istotny i których budowa nie stanowiła jednocześnie samowoli budowlanej. W okolicznościach niniejszej sprawy budynek mieszkalny, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie został wzniesiony legalnie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Fakt ten wynika z decyzji Naczelnika Gminy S. z dnia [...] nr [...] orzekającej o konieczności wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej przy wykonywaniu robót budowlanych polegających na wykonaniu tynków zewnętrznych ściany szczytowej budynku mieszkalnego, z której wynika że ówczesny właściciel nieruchomości dysponował decyzją o pozwoleniu na budowę udzieloną przez Prezydium PRN Wydział Urbanistyki i Architektury w S. z dnia [...]. Poza tym należy zauważyć, że roboty budowlane związane z pokryciem dachu wykonane zostały w oparciu o zgłoszenie złożone do Starostwa Powiatowego w S. w dniu 15 maja 2013r. i przyjęte przez organ bez zastrzeżeń w dniu [...] Powyższe przesądza o prawidłowości zastosowania w sprawie regulacji art. 51 Pr.bud.

W tym miejscu podkreślić również należy, że rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr.bud. nakazujące zaniechanie robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź też doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego są aktualne jedynie wówczas, gdy nie ma możliwości doprowadzenia wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Organ nadzoru budowlanego winien w pierwszej kolejności rozważyć możliwość legalizacji wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 lub pkt 3 ustawy, gdyż postępowanie naprawcze jest skierowane na doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Dopiero więc w następstwie uznania, że nie jest możliwe doprowadzenie prowadzonych robót do stanu zgodnego z prawem organ jest uprawniony podjąć decyzję zakazującą prowadzenia dalszych robót budowlanych bądź nakazującą rozbiórkę obiektu lub przywrócenie do stanu poprzedniego.

W okolicznościach niniejszej sprawy organ odwoławczy zasadnie uznał, że istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i orzekł w oparciu o art. 51 ust.1 pkt 2 Pr.bud., uchylając jednocześnie decyzję organu I instancji wydaną na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 Pr.bud.

Wbrew zarzutom skarżącej w niniejszej sprawie zgodnie z art. 7, 77 i 80 K.p.a. podjęto wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego, w sposób wyczerpujący zebrano i rozpatrzono zgromadzony materiał dowodowy i wydano prawidłowe rozstrzygnięcie zawierające uzasadnienie odpowiadające wymogom art. 107 § 3 K.p.a. Z akt sprawy bezspornie wynika bowiem, iż J. A. zrealizowała roboty budowlane w sposób niezgodny z dokonanym zgłoszeniem. Przypomnieć bowiem należy, że owo zgłoszenie dotyczyło jedynie wymiany pokrycia dachu budynku mieszkalnego i budynków gospodarczych z eternitu na blachodachówkę oraz budowy komina powyżej pokrycia dachowego w budynku mieszkalnym. Tymczasem skarżąca wraz z wymianą pokrycia dachowego wysunęła jednocześnie dach poza lico ściany szczytowej w stronę działki sąsiedniej o nr 96/1. Powyższą okoliczność potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy nadesłana przez właściciela nieruchomości sąsiedniej S. W. obrazująca stan budynku sprzed wymiany pokrycia dachowego oraz dokumentacja fotograficzna stanowiącą załącznik do protokołu oględzin z dnia 26 czerwca 2013r. wskazująca na wysunięcie elementu dachu poza lico ściany szczytowej. Co więcej, fakt wysunięcia obróbki blacharskiej o 15cm w stronę granicy nieruchomości sąsiedniej w trakcie wykonywania pokrycia dachu wynika z pisma wyjaśniającego samej J. A. z dnia 24 października 2013r. i przedłożonej przez nią do akt sprawy oceny stanu technicznego dachu. W tej sytuacji zupełnie bezpodstawne są twierdzenia skargi, iżby dach w stanie przed wykonaniem prac remontowych wykraczał poza lico ściany szczytowej. Wbrew stanowisku skarżącej – wobec dokonania jednoznacznych ustaleń w powyższym zakresie – zbędne byłoby przeprowadzanie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego w powyższym zakresie.

Wyjaśnić należy, że art. 50 ust. 1 Pr.bud. wprawdzie nie przewiduje możliwości ingerencji organów nadzoru budowlanego w sytuacji, gdy inwestycja realizowana jest z odstępstwami od dokonanego zgłoszenia, jednakże nie zwalnia organu od zbadania w toku prowadzonego postępowania naprawczego, czy roboty prowadzone w oparciu o zgłoszenie wykonywane są w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach prawa. Zdaniem Sądu wykonane roboty budowlane w sposób istotny naruszają powszechnie obowiązujące regulacje prawne. Wykonanie bowiem dachu wychodzącego poza lico ściany szczytowej budynku usytuowanego w granicy z działką o nr 96/1 należącą do S. W. w szczególności narusza przepisy techniczno – budowlane dotyczące bezpieczeństwa pożarowego. Przypomnieć należy, że zgodnie z § 272 ust. 3 rozporządzenia budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć od strony sąsiedniej działki ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w § 232 ust. 4 i 5. Z kolei § 235 rozporządzenia określający warunki techniczne wykonania ścian oddzielenia przeciwpożarowego w ust. 2 wskazuje, że ścianę oddzielenia przeciwpożarowego należy wysunąć na co najmniej 0,3m poza lico ściany zewnętrznej budynku lub na całej wysokości ściany zewnętrznej zastosować pionowy pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 2m i klasie odporności ogniowej EI 60. Z kolei stosownie do § 235 ust. 3 rozporządzenia w budynku z przykryciem dachu rozprzestrzeniającym ogień ściany oddzielenia przeciwpożarowego należy wyprowadzić ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3m lub zastosować wzdłuż ściany pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1m i klasie odporności ogniowej EI 60, bezpośrednio pod pokryciem; przekrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia.

Niewątpliwe budynek mieszkalny znajdujący się na nieruchomości należącej do J. A. położony bezpośrednio przy granicy z nieruchomością należącą do S. W. nie spełnia ww. wymogów oddzielenia przeciwpożarowego od nieruchomości sąsiedniej. Wysunięcie dachu budynku w stronę granicy pozostaje w sprzeczności z ww. warunkami koniecznymi dla zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego budynków. Nadto przedmiotowy sposób wykonania dachu narusza również § 28 i § 29 rozporządzenia, zgodnie z którymi odprowadzenie wód opadowych powinno być zorganizowane na terenie własnej nieruchomości, bez kierowania ich na teren nieruchomości sąsiedniej.

W tej sytuacji uznać trzeba, że wysunięcie elementu dachu poza lico ściany szczytowej budynku usytuowanego w granicy z działką sąsiednią nieposiadającego oddzielenia przeciwpożarowego o określonej klasie odporności ogniowej, stwarza zagrożenie pożarowe oraz niebezpieczeństwo spływu wód opadowych na teren nieruchomości sąsiedniej, należącej do S. W., co stanowi jednocześnie naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr.bud. zgodnie z którym obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno – budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.

Końcowo wskazać należy, że nie stanowi usprawiedliwienia dla wykonania spornych robót budowlanych argumentacja skarżącej, że wysunięcie dachu poza lico ściany szczytowej budynku stanowi zabezpieczenie przed niekorzystnym wpływem czynników atmosferycznych. W sytuacji gdy wykonane roboty budowlane naruszają obowiązujące przepisy prawa, organ w toku postępowania naprawczego zobligowany był podjąć działania mające na celu usunięcie stanu niezgodności z prawem, niezależnie od funkcji spełnianych przez element dachu wychodzący poza lico ściany szczytowej budynku.

Uwzględniając powyższe i uznając że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.

ms