Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SO/Wr 13/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 55
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. D. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi postanawia I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 300,00 zł (trzysta złotych 00/100); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz Skarżącej kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca, wnioskiem z dnia 19 lipca 2022 r., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: Wojewoda/organ) grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Uzasadniając swoje żądanie Wnioskodawca wskazał, że w dniu 19 lipca 2021 r. skierował do tut. Sądu za pośrednictwem Wojewody skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga ta, skutecznie doręczona organowi w dniu 20 lipca 2021 r., nie została przekazana Sądowi.

W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że skarga nie została przekazana Sądowi, albowiem organ nie dysponuje jej oryginałem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie zaś do art. 54 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z konstrukcji art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że ów przepis przez znajdujące się tam określenie "sąd może orzec", ma charakter fakultatywny. Zatem sąd nie jest zobligowany, nawet przy spełnieniu ustawowych przesłanek, do wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie w określonym terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności czas jaki upłynął od wniesienia skargi. Zaakcentować też trzeba, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać należy, że z załączonych do wniosku dokumentów wynika, że skarga ta wpłynęła do organu w dniu 20 lipca 2021 r. Skarga ta nie została przekazana przez organ, albowiem jak zostało wskazane w odpowiedzi na wniosek z dnia 6 września 2022 r. Wojewoda nie dysponuje jej oryginałem.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności stwierdzić należy, że 30-dniowy termin do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, rozpoczął bieg w dacie wpływu skargi do organu (20 lipca 2021 r.). Termin ten, zakończył się w dniu 19 sierpnia 2021 r.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł. Określając wysokość grzywny w niniejszej sprawie, Sąd miał na względzie treść wniosku oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłość), okres uchybienia terminowi przekazania skargi. W ocenie Sądu, grzywna we wskazanej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.