Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1864/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: - odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. T. M., dalej: "skarżący" wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt VSA/Wa 1864/10 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 27 marca 2012 r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

W zażaleniu wskazał na niedopełnienie czynności procesowych przez pełnomocników z urzędu wyznaczonych do reprezentowania go przed tut. Sądem. Wniósł o wyznaczenie jego pełnomocnikiem r.pr. M.L.Z. Argumentował, że nie został poinformowany przez Sąd o nieodebraniu przez pełnomocnika odpisu postanowienia z 26 lipca 2012 r. (skarżący błędnie wskazuje datę 27.07.2012 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zażalenie na postanowienie Sądu z 26 lipca 2012 r. sygn. akt VSA/Wa 1864/10 podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270) – dalej: p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, stosownie zaś do art. 177 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie.

W niniejszej sprawie odpis postanowienia z dnia 26 lipca 2012 r. sygn. akt VSA/Wa 1864/10 Sąd wysłał na adres pełnomocnika wyznaczonego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. (OIRP) do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed tut. Sądem w związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy postanowieniem z 8 czerwca 2011 r. Adres kancelarii r.pr. M.J. wskazała OIRP w piśmie z [...] stycznia 2012 r. (k-99 akt sądowych).

Przesyłka pocztowa skierowana na adres kancelarii r.pr. M.J. nie została odebrana przez adresata i została zwrócona nadawcy z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie. Zgodnie z zarządzeniem Sędziego z 29 sierpnia 2012 r. przesyłkę w sprawie doręczenia odpisu postanowienia z dnia 26 lipca 2012 r. dołączono do akt sądowych sprawy V SA/Wa 1864/10 ze skutkiem doręczenia, na podstawie art. 73 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu.

Na kopercie, w której przesłano pełnomocnikowi odpis postanowienia, znajduje się adnotacja, że pierwszego awizowania dokonano w dniu 2 sierpnia 2012 r., kolejnego w dniu 10 sierpnia 2012 r., a w dniu 20 sierpnia 2012 r., przesyłkę zwrócono do nadawcy z powodu jej niepodjęcia przez adresata.

Stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., należy przyjąć, że przesyłkę doręczono w trybie zastępczym w dniu 16 sierpnia 2012 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin do złożenia zażalenia. Termin ten upłynął w dniu 23 sierpnia 2012 r. zaś zażalenie skarżący złożył w dniu 14 marca 2013 r.

Podkreślenia wymaga, że dla oceny terminu wniesienia zażalenia nie ma znaczenia okoliczność doręczenia odpisu postanowienia w trybie zastępczym. Wskazany tryb procedowania ma swoje umocowanie w powołanym przepisie art. 73 p.p.s.a. Dla oceny terminu złożenia zażalenia nie ma również znaczenia okoliczność, że skarżący otrzymał odpis postanowienia z 26 lipca 2013 r. dopiero w dniu 21 marca 2013 r. Stosownie do art. 67 § 1 p.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu. Jednocześnie na podstawie art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Stwierdzić stanowczo należy, że ustanowienie pełnomocnika obliguje sąd do doręczenia pisma bezpośrednio pełnomocnikowi. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób jakby sama dokonywała czynności procesowych, w tym odbioru pism tyle, że z wykorzystaniem profesjonalnej pomocy. Bez znaczenia dla skuteczności doręczenia pozostają relacje między pełnomocnikiem a mocodawcą, przyjęty przez nich sposób komunikacji czy zakres przekazywania informacji (por. B. Dauter w "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", wydanie 1 wyd. Wydawnictwo Prawicze Lexis Nexis Sp. z o.o., Warszawa 2007 r., s. 179.). Sąd w niniejszym składzie podziela tym samym pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 402/12 (publ. LEX nr 1240648).

Wobec tego bez wpływu dla sprawy pozostaje okoliczność, iż odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono bezpośrednio na adres skarżącego w terminie późniejszym niż jego pełnomocnikowi. Skuteczność doręczenia tego postanowienia pełnomocnikowi spowodowała, iż to od daty gdy pełnomocnik otrzymał postanowienie rozpoczął bieg termin do wniesienia na nie zażalenia. W realiach rozpoznawanej sprawy warto powołać się na pogląd zaprezentowany przez NSA w wyroku z dnia 13 marca 2012 r., syg. akt II OSK 1052/11 (publ. LEX nr 1219054). W orzeczeniu tym Sąd podkreślił, że przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika. to doręczenia należy dokonywać do jego rąk. Doręczenie dokonane pod adresem strony jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutku procesowego. Ponadto należy podkreślić, że w sytuacji, gdy stronę reprezentuje pełnomocnik, strona jest zastępowana przez niego w działaniach przed sądem we wszystkich czynnościach procesowych, jakie mają związek ze sprawą (art. 39 p.p.s.a.). Zastępowanie strony przez profesjonalnego pełnomocnika, do tego ustanowionego z urzędu, w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, służy realizacji prawa do sądu. Podkreślić należy, że radca prawny jako profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Tak więc rzeczą pełnomocnika było podjęcie działań mających na celu odbiór kierowanej do niego korespondencji oraz podejmowanie decyzji co do ewentualnych dalszych czynności procesowych.

Równocześnie Sąd zaznacza, że Sąd przyznaje prawo do korzystania z nieopłaconej pomocy prawnej, poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (w niniejszej sprawie radcy prawnego). W zakresie właściwości Sądu nie mieści się wskazanie pełnomocnika, który będzie udzielał stronie skarżącej nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pełnomocnika wskazuje Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Ten organ może również zmienić wyznaczonego pełnomocnika. Dlatego zastrzeżenia dotyczące wykonywania czynności procesowych przez r.pr. M.J. oraz wniosek o wyznaczenie pełnomocnikiem w sprawie r.pr. M. L. Z. skarżący powinien skierować do właściwej Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych (Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.)., o czym skarżącego poinformowano pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r.

Reasumując, złożenie osobiście przez skarżącego w dniu 14 marca 2013 r. zażalenia na postanowienie, którego odpis doręczono w trybie zastępczym w dniu 16 sierpnia 2012 r. oznacza, że zażalenie złożono z uchybieniem ustawowego terminu i na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z 197 § 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.