Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 561/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Orzeczono, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem.
Powołane przepisy: article: art. 147 § 1, art. 3 § 2 pkt 5 i 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 19 ust. 1 i 2, art. 1 ust. 1, art. 4, art. 6
journal: Dz.U. 1991 nr 55 poz 234
law: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych.
article: art. 59, art. 5 c pkt 1, art. 2 pkt 3-5, 7 i 10
journal: Dz.U. 1991 nr 95 poz 425
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
article: art. 82 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1998 nr 91 poz 578
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2011 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] r., nr 220/XXXI/2009 w sprawie zamiaru likwidacji Internatu w Zespole Szkół [...] orzeka, że zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2009 r. Rada Powiatu, na podstawie przepisu art. 12 pkt 8 lit. i ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 412, poz. 1592 ze zm.) i art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) podjęła uchwałę nr 220/XXXI/2009 w sprawie zamiaru likwidacji Internatu w Zespole Szkół [...]. Uchwała została przedłożona organowi nadzoru w dniu 7 stycznia 2010 r. (okoliczność bezsporna – odpowiedź na skargę).

Wojewoda pismem z dnia [...] lutego 2010 r., w trybie art. 81 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, zaskarżył powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zarzucając zaskarżonej uchwale istotne naruszenie przepisu art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. Nr 79, poz. 854 ze zm.) organ nadzoru wniósł o stwierdzenie jej nieważności w całości.

W uzasadnieniu skargi organ nadzoru wskazał, że przedmiotowa uchwała dotyczy materii objętej zadaniami związków zawodowych, zatem powinna podlegać procedurze opiniowania uregulowanej w art. 19 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. Zgodnie z tym przepisem organizacja związkowa reprezentatywna, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego, ma prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych.

Organ nadzoru ustalił, iż projekt uchwały w sprawie zamiaru likwidacji wyżej wskazanej placówki oświatowej został przekazany do zaopiniowania jedynie przez Zarząd Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego, który na podstawie upoważnienia udzielonego przez Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych pełni funkcję odpowiednich władz statutowych w rozumieniu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.

Opinii w przedmiocie projektu przedmiotowej uchwały nie wyraziły natomiast pozostałe dwie, spełniające kryterium reprezentatywności, organizacje związkowe tj. Forum Związków Zawodowych oraz Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność".

Zdaniem Wojewody niezapewnienie przez Radę Powiatu udziału wszystkich reprezentatywnych organizacji związkowych w procesie podejmowania przedmiotowej uchwały rażąco narusza art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych. O ile bowiem przepisy prawa przewidują taki obowiązek w stosunku do aktów określonej kategorii, to niewykonanie takiego obowiązku jest równoznaczne z istotnym naruszeniem prawa i skutkuje stwierdzeniem nieważności regulacji.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej oddalenie. Pełnomocnik organu zakwestionował stanowisko Wojewody i stwierdził, iż z powołanych przepisów ustawy o systemie oświaty nie wynika obowiązek zaopiniowania projektu uchwały o zamiarze likwidacji Internatu przez związki zawodowe. Nie można zatem tego obowiązku wywodzić z przepisu ogólnego ustawy o związkach zawodowych. W ocenie Rady Powiatu zaskarżona stanowi akt o charakterze indywidualnym, a nie generalnym i nie stanowi aktu prawa miejscowego, zatem w ogóle nie podlega konsultacji ze związkami zawodowymi, w trybie art. 19 ustawy związkowej. Na potwierdzenie swego stanowiska organ przywołał treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2005 r. II OSK 332/09. Zarzut naruszenia prawa przy zamiarze likwidacji Internatu bez wskazania przez Wojewodę uchybienia przepisom art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o systemie oświaty jest więc, zdaniem Rady Powiatu, nieuzasadniony.

Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 20 maja 2011 r. pełnomocnicy stron postępowania zgodnie zawnioskowali o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu podjęcia uchwały wyjaśniającej składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I OPS 2/10) "Czy uchwała o likwidacji (lub o zamiarze likwidacji) szkoły podjęta na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty jest aktem prawnym, którego projekt podlega zaopiniowaniu przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego, stosownie do przepisu art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych?".

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), postanowieniem z dnia 20 maja 2010 r., zawiesił postępowanie.

W związku z wnioskami stron o podjecie zawieszonego postępowania sądowego (wnioski: strony skarżącej z [...] lipca 2011 r., pełnomocnika organu z [...] lipca 2011 r.) postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie, na podstawie art. 129 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W powyższych pismach procesowych strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego.

W myśl przepisu art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 cytowanej ustawy, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Za istotne naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu, rozumie się takiego rodzaju naruszenie prawa, które prowadzi do skutków, które nie mogą być tolerowane w państwie prawa. Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić tylko wtedy, gdy uchwała będąca aktem prawa miejscowego pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu. Ponadto zaakcentowania wymaga, iż nie jest konieczne rażące naruszenie, warunkujące stwierdzeniem nieważności aktu administracyjnego, w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.k. W piśmiennictwie wskazuje się, iż taki charakter mogą mieć naruszenia prawa ustrojowego, prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. M. Stahl, Z. Kmieciak w: Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny, Samorząd Terytorialny 2001 r., nr 1-2, str. 101-102).

W niniejszej sprawie przy podjęciu zaskarżonej uchwały zaistniało takie naruszenie prawa, które skutkowało uwzględnieniem skargi. W ocenie Sądu bowiem zaskarżona uchwała w sprawie zamiaru likwidacji internatu w Zespole Szkół [...] jest aktem prawnym, o jakim mowa w przepisie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych.

Zagadnienie podejmowania uchwał o zamiarze likwidacji i o likwidacji szkoły określa art. 59 ust. 1 i art. 5c pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn.zm.). W myśl art. 59 ust. 5 ww. ustawy przepisy art. 1-4 stosuje się odpowiednio do placówek publicznych, z wyjątkiem warunku o likwidacji z końcem roku szkolnego. Placówki to jednostki organizacyjne wymienione w art. 2 pkt 3-5, 7 i 10 powołanej ustawy o systemie oświaty, w tym placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania.

Z kolei zgodnie z art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty, przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio w przypadku przekształcenia szkoły lub placówki.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy zwrócić uwagę, iż zaskarżona uchwała wyraża zamiar (intencję) organu prowadzącego Zespół Szkół [...] likwidacji internatu wchodzącego w skład struktury organizacyjnej tego zespołu. Zgodnie z przedłożonym Statutem Zespołu Szkół internat nie stanowi odrębnej samorządowej jednostki organizacyjnej, jednakże wchodzi w skład Zespołu Szkół [...]. Ponadto z dokumentów przedłożonych przez pełnomocnika organu wynika, iż zamiar likwidacji internatu spowodowany jest niskim zainteresowaniem uczniów z tej formy placówki, a jednocześnie utworzeniem przez organy powiatu innej placówki oświatowo wychowawczej – szkolnego schroniska młodzieżowego. Ta nowa placówka ma wejść w skład jednostki budżetowej Zespołu Szkół [...] (vide wyciąg protokołu posiedzenia Zarządu Powiatu z dnia [...] października 2009 r. k. 45 akt sądowych).

Nadto z oświadczenia Dyrektora Zespołu Szkół [...] z dnia [...] maja 2010 r. wynika, iż od 1 stycznia 2010 r. w Internacie jest zatrudniona 1 osoba na stanowisku sprzątaczki, kierownik Szkolnego Schroniska [...] pełni jednocześnie obowiązki kierownika internatu, a dyżury w Internacie w ramach godzin ponadwymiarowych pełni 7 nauczycieli zatrudnionych w Zespole Szkół (brak w aktach sprawy informacji w zakresie stanu zatrudnienia pracowników w internacie w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały). Powyższa informacja wskazuje, iż w internacie są zatrudnieni pracownicy, a nadto założyć należy, iż przed utworzeniem szkolnego schroniska młodzieżowego, był również zatrudniony kierownik. Nie może również budzić wątpliwości, iż wykonywanie przez nauczycieli zadań w Internacie w zakresie ponadwymiarowym wiąże się z wynagrodzeniem, zatem zamiar likwidacji placówki wpływa na interesy majątkowe także tych nauczycieli.

W podstawie prawnej przedmiotowej uchwały Rady Powiatu wskazano przepis art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

Jak wynika z treści art. 59 ust. 1 szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. W dalszej części przepisu zawarto zastrzeżenie, iż organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych - uczniów), właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Procedura likwidacji szkoły składa się z dwóch równorzędnych etapów. W pierwszej kolejności podejmowana jest uchwała o zamiarze likwidacji placówki opiekuńczo-wychowawczej, która ma charakter intencyjny. Następnie organ prowadzący szkołę jest zobowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić

o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkoły danego typu. Następnie niezbędne jest uzyskanie pozytywnej opinii kuratora oświaty i dopiero po wypełnieniu tej procedury możliwe jest podjęcie kroków prowadzących do likwidacji szkoły. Należy zwrócić uwagę, iż opinia kuratora oświaty w przedmiocie likwidacji szkoły ma duże znaczenie dla prowadzonego postępowania. Przesądza ona o tym, że organ stanowiący samorządu terytorialnego nie ma pełnej dowolności w decydowaniu o zamiarze likwidacji placówki edukacyjnej.

W myśl przepisu art. 5c pkt 1 ustawy o systemie oświaty w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego określone w art. 59 ust. 1 wykonuje odpowiednio: rada gminy, rada powiatu, sejmik województwa.

W przedmiotowej sprawie ocenie podlega zgodność z prawem podjęcia uchwały dopiero inicjującej procedurę likwidacji placówki. Natomiast istota sporu sprowadza się do wyjaśnienia, czy nieprzedłożenie projektu zaskarżonej uchwały do zaopiniowanie właściwym organizacjom związkowym, w trybie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych, stanowi naruszenie prawa.

Charakter uchwał o zamiarze likwidacji i likwidacji szkoły, podjętych na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, budził wiele wątpliwości prowadzących do istotnych rozbieżności w orzecznictwie sądowym. W szczególności wątpliwości te dotyczyły opiniowania uchwał o zamiarze likwidacji szkoły i likwidacji szkoły.

Problematyka charakteru prawnego uchwał organów samorządu w zakresie likwidacji, utworzenia lub przekształcenia samorządowych jednostek organizacyjnych, w tym także szkół, była przedmiotem licznych wątpliwości i stała się przyczyną rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, zarówno jeśli idzie o sam charakter takich uchwał, jak i konieczności i zakresu kompetencji organizacji związkowych w ich opiniowaniu.

Celem ujednolicenia orzecznictwa i wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrócił się do składu siedmiu sędziów tego Sądu o podjęcie uchwały rozstrzygającej wątpliwości czy uchwała o likwidacji (lub o zamiarze likwidacji) szkoły podjęta na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) jest aktem prawnym, którego projekt podlega zaopiniowaniu przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze zm.). W dniu 29 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w sprawie o sygn. akt I OPS 2/10, w której przyjęto, że uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły są aktami prawnymi podejmowanymi

w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, z tym że przedstawienie do zaopiniowania projektu jednej z nich oznacza dopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 19 ust. 2.

W uzasadnieniu powyższej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż na to, że przepisy prawa ustrojowego nie pozwalają na jednoznaczne zakwalifikowanie uchwały do określonej kategorii, to przepisy prawa materialnego – określające zadania i kompetencje tworzonej lub likwidowanej jednostki organizacyjnej i charakter świadczonych przez nią usług – najczęściej będą przesądzały o zaliczeniu określonej uchwały do aktów prawa miejscowego, do aktów prawa wewnętrznego czy do innych aktów.

Podkreślono także, iż o charakterze konkretnego aktu prawnego decyduje przede wszystkim podstawa prawna tego aktu oraz materia, która jest przedmiotem jego regulacji. Oznacza to, iż nietrafnym jest kategoryczne stwierdzenie, iż zawarte w ustawie o związkach zawodowych pojęcie aktu prawnego winno być rozumiane jedynie jako akt o charakterze generalnym. Niesłuszne jest też jedynie wąskie rozumienie tego pojęcia, bo nie ma regulacji pozwalającej organizacjom związkowym na ingerencję w rozstrzyganie spraw indywidualnych, ponadto regulacja taka wydaje się być nieracjonalna. Z żadnego przepisu nie wynika, aby ustawodawca chciał pozwolić organizacjom związkowym na wyrażanie opinii w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w trybie postępowania administracyjnego. Na zakres uprawnień opiniodawczych organizacji – w odniesieniu do aktów podejmowanych przez organy samorządowe – nie ma też wpływu fakt, iż posiadają one szeroki wachlarz środków ochrony indywidualnych interesów pracowniczych.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył też, że z regulacji zawartej w art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych nie wynika, aby użyte w tym przepisie pojęcie aktów prawnych mogło być sprowadzone jedynie do pojęcia aktów generalnych o charakterze powszechnie obowiązującym, bowiem w przepisie tym mowa jest także o założeniach jak i projektach aktów prawnych, które z natury rzeczy mają charakter jedynie informacyjny.

Podniesione zostało także, iż uchwały o zamiarze likwidacji szkoły publicznej – a także uchwały o jej likwidacji – podejmowane są przez rady gmin, w oparciu o art. 59 ustawy o systemie oświaty, który to przepis nie określa charakteru tych uchwał. Likwidacja takich placówek następuje w szczególnym trybie, który różni się znacząco od trybu, w jakim likwidowane są inne samorządowe jednostki organizacyjne. Różnica ta przejawia się przede wszystkim w dwuetapowości tego postępowania, której pierwszym etapem jest uchwała intencyjna, z której wynika zamiar likwidacji określonej szkoły, a uchwała taka jest podstawą do podjęcia odpowiednich działań przez organ. Uchwała ta – jak zauważył to Naczelny Sąd Administracyjny –

z pewnością nie jest aktem zawierającym normy abstrakcyjne i generalnie obowiązujące, bowiem jest to akt stanowiący swego rodzaju informację o zamiarze podjęcia określonych działań o charakterze zewnętrznym. Tym samym uchwała taka nie może być uznana jedynie za akt o charakterze wewnętrznym, a skoro stanowi ona podstawę do podjęcia obowiązkowych czynności skierowanych do nieoznaczonego kręgu podmiotów spoza administracji samorządowej, to nie może być ona uznana jedynie za akt o charakterze wewnętrznym, który nie podlega opiniowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż zarówno uchwały o zamiarze likwidacji szkoły, jak i o likwidacji placówki, mają charakter aktów prawnych w szerokim znaczeniu tego pojęcia i nie istnieje żadna przyczyna przemawiająca za nadawaniu im węższego znaczenia. Skoro bowiem przedmiotem obu typów uchwał jest kwestia likwidacji konkretnej szkoły, to taka likwidacja musi być uznana za sprawę objętą wymogiem zasięgnięcia opinii właściwych związków zawodowych. Jednocześnie wskazano, że jeśli przekazany zostanie do zaopiniowana projekt uchwały o zamiarze likwidacji szkoły, to nie zachodzi już potrzeba późniejszego przekazania projektu samej uchwały o likwidacji jednostki. Negatywna opinia wyrażona na etapie projektowania uchwały intencyjnej może mieć o wiele większe znaczenie, niż opinia taka wyrażona w stosunku do uchwały o likwidacji, kiedy istnieje już pozytywna kuratora oświaty, o likwidacji poinformowano rodziców

i określone zostały o likwidacji szkoły.

Powyższa uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako wyjaśniająca przepisy i rozstrzygająca zaistniałe w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, a Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę podziela stanowisko w niej wyrażone.

Podkreślić należy, iż wbrew stanowisku Rady Powiatu, dla obowiązku poddania projektu aktu prawnego objętego zadaniami związku zawodowego procedurze opiniodawczej nie ma znaczenia fakt, czy akt ten stanowi akt prawa miejscowego, czy też nie ma tego kwalifikowanego charakteru.

Zadania związków zawodowych wymienia art. 1 ust. 1, art. 4 i 6 tej ustawy. Analiza zadań wymienionych w tych przepisach prowadzi do wniosku, że chodzi o reprezentację i obronę praw, interesów zawodowych i socjalnych ludzi pracy, obronę ich godności, interesów materialnych i moralnych, zbiorowych

i indywidualnych, tworzenia korzystnych warunków pracy, bytu i wypoczynku. Zauważyć należy, że w ustawie o związkach zawodowych zadania te określone są tylko generalnie, a bardziej szczegółowe scharakteryzowanie zadań zawierają postanowienia statutowe związków zawodowych.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zasadny jest zarzut Wojewody naruszenia prawa materialnego – art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych, poprzez odmowę przyznania przez Radę Powiatu uchwale z dnia [...] grudnia 2009 r. charakteru aktu prawnego podlegającego opiniowaniu przez właściwe organizacje związkowe. Przy czym podkreślić należy, iż wymóg określony tym przepisem spełniony jest jedynie w sytuacji poddania projektu aktu prawnego procedurze opiniowania wszystkim organizacjom związkowym spełniającym wymóg reprezentatywności, a nie jedynie wybranej dowolnie organizacji związkowej.

Uchwała Rady Powiatu o zamiarze likwidacji internatu w Zespole Szkół [...] jest aktem prawnym objętym zakresem zadań związków zawodowych, gdyż odnosi się wprost do działalności związków zawodowych - reprezentowania i obrony praw, interesów zawodowych i socjalnych ludzi pracy - pracowników jednostki objętej zamiarem likwidacji (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lutego 201 r. sygn. akt II OSK 2027/10). Uchylenie się organu samorządu terytorialnego od zasięgnięcia opinii związku zawodowego o projekcie aktu prawnego odnoszącego się do działalności związku zawodowego określonego w ustawie o związkach zawodowych i statucie związku stanowi istotne naruszenie prawa, w rozumieniu art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz.U. Nr 142, poz. 1592 z późn.zm.), skutkujące koniecznością wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego. Podobne stanowisko w zakresie uchwały o zamiarze likwidacji placówki oświatowej wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 listopada 2007 r. sygn. akt II OSK 1281/07, Lex nr 424525).

Zaskarżona uchwała Rady Powiatu podjęta została w dniu [...] grudnia 2009 r. i nie stanowi aktu prawa miejscowego. Zgodnie zatem z przepisem art. 82 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie powiatowym, w związku z art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niedopuszczalne było stwierdzenie przez Sąd nieważności przedmiotowej uchwały, z uwagi na upływ 1 roku od daty jej podjęcia. W tych okolicznościach, Sąd orzekł o niezgodności zaskarżonej uchwały z prawem.