Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1069/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Odrzucono skargę kasacyjną
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 maja 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lutego 2019 roku, sygn. akt II SA/Łd 1069/18 w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. a.tp.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 20 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1069/18, oddalił skargę S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...], nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej.

Pismem z 17 kwietnia 2019 r. skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną podnosząc, że w niniejszej sprawie jest wiele podstaw do uchylenia ww. wyroku. Skarżący wskazał m.in., że wyrok podlega uchyleniu na podstawie art. 183 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – w skrócie: "p.p.s.a." – ze względu na całkowite pozbawienie możliwości obrony.

Ponadto skarżący stwierdził, że sąd, rozpoznając jego skargę, wbrew art. 135 p.p.s.a., nie usunął żadnych aktów wydanych niezgodnie z prawem, ani czynności dokonanych niezgodnie z prawem. Natomiast w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd miał również obowiązek rozpoznać wszystkie jego zarzuty i wnioski, a tego nie zrobił. W ocenie skarżącego wszystkie zarzuty i wnioski powinny być uwzględnione.

Skarżący zarzucił także, że uzasadnienie wyroku nie odpowiada prawu.

Skarżący dodał, że wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego dotyczy jakości sporządzonej skargi kasacyjnej i zgodności z prawem, a nie jej fizycznego sporządzenia przez osobę będącą adwokatem czy radcą prawnym. Skarżący stwierdził, że w sprawie doszło do wielu manipulacji i dlatego nie zgadza się na wprowadzenie dodatkowych manipulacji przez adwokata czy radcę prawnego. W ocenie skarżącego nikt mu nie gwarantuje, że adwokat czy radca prawny nie będzie działał na jego szkodę. Zdaniem skarżącego ma on prawo prowadzić wszystkie swoje sprawy osobiście i bez adwokata również, przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wraz ze skargą kasacyjną skarżący, na podstawie art. 19 p.p.s.a., wniósł także o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziego WSA Sławomira Wojciechowskiego, Sędziego WSA Barbary Rymaszewskiej i Sędziego WSA Joanny Tarno.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., bowiem nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Z tych względów sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.

a.tp.