Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 900/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Przekazano według właściwości
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: 1) uznać się niewłaściwym 2) przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu


UZASADNIENIE

J. Z. reprezentowany przez radcę prawnego K. N. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł za zajęcie drogi krajowej nr [...] przy ul. [...] w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze. zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Wydawanie zezwoleń na zajęcie pasa drogowego i zjazdy z dróg oraz pobieranie opłat i kar pieniężnych należą do zarządcy drogi (art. 20 pkt 3 i pkt 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych; tj. Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115; ze. zm.). Zadania zarządcy dróg krajowych realizuje Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, który jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych (art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych).

Nie jest organem administracji ani Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział , ani Dyrektor tego oddziału. Oddział GDDKiA jest tylko komórką organizacyjną Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, będącej centralnym urzędem administracji rządowej, obsługującym Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (art. 18a ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych oraz § 1 i 3 Statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 5 Ministra Infrastruktury z dnia 29 marca 2002 r., w sprawie nadania statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad; opubl. Dziennik Urzędowy Ministra Infrastruktury z 2002 r. Nr 3 poz. 8; ze. zm.). Natomiast Dyrektor Oddziału GDDKiA jest pracownikiem aparatu pomocniczego Generalnego Dyrektora DKiA, wydającym decyzje administracyjne z upoważnienia Generalnego Dyrektora DKiA, co nie zmienia faktu, że ewentualnie wydana decyzja jest działaniem Generalnego Dyrektora DKiA jako centralnego organu administracji rządowej, a nie decyzją Dyrektora Oddziału (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1548/07, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ ).

W przedmiotowej sprawie należało zatem uznać, iż skarżący w istocie wnosi skargę na Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Organ ten ma siedzibę w Warszawie tj. na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Ze względu na powyższe, na podstawie ww. art. 59 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.