Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SO/Gd 11/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z art. 54 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 21
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); 2. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz skarżącej A. M. kwotę 100 zł(sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wniosek A. M. o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej został wniesiony w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 21 maja 2012 r. A. M. złożyła wniosek do Wójta Gminy o udostępnienie informacji publicznej poprzez doręczenie kserokopii lub też wydanie wiernych odpisów dziesięciu dokumentów wymienionych we wniosku oraz o udzielenie informacji o treści wszystkich dokumentów będących w posiadaniu Gminy a dotyczących przygotowania, podjęcia i wykonania uchwały Rady Gminy nr [[...]] z dnia 28 października 2009 r. w sprawie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego przed upływem terminu w stosunku do gruntów zabudowanych drogami i chodnikami oraz przeznaczonych pod zieleń parkową i tereny rekreacyjno – edukacyjne na terenie wsi R. obręb geodezyjny S. Wniosła nadto o udzielenie informacji o treści wszystkich dokumentów będących w posiadaniu Gminy, w tym dokumentów wytworzonych przez organy Gminy lub przekazanych Gminie przez A. lub pochodzących od innych osób, dotyczących budowy i zakończenia budowy obiektów budowlanych znajdujących się na 60 działkach szczegółowo wymienionych we wniosku poprzez doręczenie kserokopii tych dokumentów albo ich poświadczonych odpisów.

Wobec braku odpowiedzi na powyższy wniosek A. M. w dniu 12 czerwca 2012 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Wójta Gminy, skargę na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej.

Następnie, pismem z dnia 16 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego), zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że wprawdzie organy administracji zgodnie z przepisem art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) mają na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę 30 dni, to jednak w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), który skraca ten termin do 15 dni. Wójt nie przekazał skargi we wskazanym terminie, w związku z czym przedmiotowy wniosek jest zasadny. Wnioskodawczyni podkreśliła nadto, że przekroczenie przez organ terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie ma charakteru incydentalnego, gdyż taka sama sytuacja zaistniała już w sprawach o sygn. akt II SA/Gd 6/12 i II SO/Gd 9/12.

Wniosek A. M. został zarejestrowany w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt II SO/Gd 11/12.

Wójt Gminy w odpowiedzi na powyższy wniosek wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu organ szczegółowo przedstawił przebieg postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie. Jednocześnie Wójt wskazał, że skarga wraz z aktami i odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w niedługim czasie od upływu terminu określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W ocenie organu istotne jest, że wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej został rozpatrzony w całości. Końcowo organ nie podzielił stanowiska A. M. odnośnie notorycznego łamania prawa i nieprzekazywania skarg do WSA w terminie zakreślonym ustawowo wskazując, że nieliczne takie przypadki są związane wyłącznie z realizacją znacznej ilości wniosków o udostępnienie informacji publicznej złożonych przez wnioskodawczynię i jej męża na przestrzeni krótkiego okresu czasu.

W piśmie z dnia 29 sierpnia 2012 r. A. M. podtrzymała wniosek o ukaranie organu grzywną, wskazując dodatkowo, że w jej ocenie na terminowość przekazania skargi do Sądu nie powinno mieć wpływu "czasochłonne" rozpoznawanie przez pracowników "niewielkiego urzędu" wniosków o udostępnianie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

Z uwagi na szczególny charakter prawa dostępu do informacji publicznej ustawodawca zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił powyższy termin do 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Stosownie do treści przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnia skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy), ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu.

Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wskazać przy tym należy, że grzywnę, o której mowa w art. 55 § p.p.s.a. wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, które zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. (M.P. poz. 63) w 2011 r. wynosiło 3.399,54 zł.

Dopuszczając dowód z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Gd 72/12 wskazać należy, że w dniu 14 czerwca 2012 r. do Wójta Gminy wpłynęła skarga A. M. z dnia 12 czerwca 2012 r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (karta nr 3 akt sądowych). W związku z powyższym ostatnim dniem terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy był dzień 29 czerwca 2012 r. (piątek). Tymczasem skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę datowaną na dzień 8 sierpnia 2012 r. została faktycznie przekazana do Sądu w dniu 10 sierpnia 2012 r. (karta nr 16 akt sądowych), a więc 42 dni po terminie.

W ocenie tut. Sądu przyczyny niedochowania terminu – wskazywana przez organ znaczna liczba wniosków składanych przez A. i S. M. dotyczących udostępnienia pokaźnej ilości dokumentów składana w krótkim przedziale czasu – uzasadniają twierdzenie, iż zaniechanie organu w przekazaniu skargi na bezczynność nie stanowiło celowego (nacechowanego złą wolą) działania. Jednakże czas, który upłynął od złożenia skargi do przekazania jej przez Wójta do sądu administracyjnego wraz z aktami i odpowiedzią na skargę – stanowiące blisko trzykrotne naruszenie terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - uzasadnia wymierzenie organowi grzywny, we wskazanej w postanowieniu wysokości.

Z tych względów, uznając wniosek za zasadny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.