Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 826/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Po 673/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Po 673/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę J. J. (dalej jako skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Sąd zauważył, że złożony przez skarżącego wraz ze skargą wniosek o przywrócenie terminu został rozpatrzony odmownie postanowieniem tego Sądu z 28 sierpnia 2018 r., które następnie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I OZ 1357/18.

Dalej Sąd wskazał, że skarga na postanowienie SKO w Poznaniu z dnia [...] maja 2018 r. została wniesiona w dniu [...] czerwca 2018 r. tj. po terminie wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a. pomimo tego, że ww. postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 12 maja 2018 r. wraz z pouczeniem o możliwości i terminie wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia w całości. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. polegające na bezpodstawnym odrzuceniu skargi. Ponadto wniesiono o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania , w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu wyżej sformułowanego zarzutu pełnomocnik skarżącego zawarł argumentację, która odnosiła się wyłącznie do rozpatrywanej wcześniej, obecnie prawomocnie rozstrzygniętej, kwestii przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi tj. konieczności udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym fachowego pełnomocnika z uwagi na złożoność materii, obszerność akt oraz wielość decyzji i postanowień wydanych poprzez różne organy administracyjne oraz okoliczność zmiany dotychczasowego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Wobec tego skargę można złożyć po pierwsze osobiście w kancelarii (biurze podawczym) organu, po drugie przesłać pocztą na adres siedziby tego organu wskazany jako adres do korespondencji. Trzecim sposobem wniesienia skargi jest złożenie jej w sposób elektroniczny (art. 54 § 1a P.p.s.a.) wówczas skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu.

Skargę należy złożyć w przewidzianym do tego terminie. Dla potrzeb zachowania terminu przy składaniu pism procesowych ustawodawca przewidział regulację w art. 83 § 3 P.p.s.a. Według tego przepisu oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zatem o zachowaniu terminu będzie decydował dzień nadania przesyłki w jednym z wyżej wskazanych podmiotów świadczących usługi pocztowe. Potwierdzeniem nadania przesyłki jest zazwyczaj data stempla pocztowego na blankiecie nadania przesyłki oraz na samej przesyłce.

Natomiast co do zasady potwierdzeniem złożenia pisma osobiście w kancelarii/biurze podawczym organu jest pieczęć tego organu z datą, opatrzona podpisem osoby przyjmującej pismo ze wskazaniem załączników i ewentualnie sposobu wniesienia pisma.

Sąd I instancji słusznie uznał, że skarżący nadając pocztą skargę w dniu 22 czerwca 2018 r. za pośrednictwem poczty, o czym świadczy data stempla pocztowego UP P. [...] widniejąca na kopercie zawierającej skargę (k. 5 akt), uchybił ustawowemu terminowi do jej wniesienia tj. 30 dniowemu terminowi od dnia jej doręczenia stronie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Skarżący miał świadomość uchybienia terminowi bowiem wnioskował o jego przywrócenie. Wniosek ten został rozpatrzony odmownie zatem przyjąć należało, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skutkować musiało wydaniem przez Sąd postanowienia o jej odrzuceniu, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Wobec tego NSA nie znajduje podstaw do zakwestionowania prawidłowości zastosowania art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przez Sąd I instancji. Zarzut braku podstaw do zastosowania tego przepisu jest niezasadny.

Uzasadnienie zażalenia nie odnosiło się w ogóle do kwestii związanych z zachowaniem terminu do wniesienia skargi a tym samym nie miało wpływu na legalność kontrolowanego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Ustosunkowując się natomiast do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie bowiem z art. 209 P.ps.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.. Natomiast w niniejszej sprawie rozpoznane zostało zażalenie na postanowienie, które nie mieści się w zakresie wskazanych wyżej przepisów, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.