Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1112/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt 1,  art. 128  par. 1  pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie w sprawie.


UZASADNIENIE

Gmina Miasto [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania w kwocie [...] zł na rzecz Gminy Miasta [...] za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha położonej w [...], z dniem w którym stała się ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r., nr [...] oraz zobowiązującą Prezydenta Miasta [...] do zapłaty odszkodowania.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Pełnomocnik oświadczył, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie rozpoznawana sprawa, w której NSA w sprawie o sygn. akt I FSK 1211/12 przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie, którego przesłanką będzie ustalenie, czy miasto na prawach powiatu będące jednocześnie gminą miejską jest zobowiązane do zapłaty samemu sobie odszkodowania za nieruchomość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.

Trzeba wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA zagadnieniu prawne budzące poważne wątpliwości "Czy wydanie nieruchomości będącej własnością miasta na prawach powiatu albo Skarbu Państwa w wyniku decyzji wojewody o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej (wojewódzkiej) stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) i czy w związku z tym odszkodowanie określone decyzjami wojewody na rzecz miasta na prawach powiatu związane z przekazywaniem nieruchomości na rzecz województwa podlega podatkowi VAT".

Sprawa, której dotyczy powyższe postanowienie, jest sprawą z zakresu prawa podatkowego. W sprawie tej główny problem sprowadza się do rozstrzygnięcia tego, czy miasto na prawach powiatu jest podatnikiem podatku VAT w zakresie opodatkowania czynności przeniesienia z mocy prawa własności nieruchomości na rzecz województwa w trybie specustawy drogowej w zamian za odszkodowanie.

W postanowieniu NSA wskazano także na wątpliwości co do interpretacji m.in. przepisów art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego (Dz. U. z 2005 r. Nr 267, poz. 2251 ze zm.) oraz art. 22 ust. 1 specustawy, które stanowią podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wątpliwości dotyczą tego: 1) czy w sytuacji, gdy nieruchomość miasta na prawach powiatu została przejęta pod inwestycję drogową w trybie specustawy, a zobowiązanym do wypłaty odszkodowania jest miasto na prawach powiatu występuje sytuacja wypłaty odszkodowania "samemu sobie"; 2) czy w takiej sytuacji wypłata odszkodowania ma charakter realny i czy w związku z tym można mówić, że wywłaszczenie nastąpiło za odszkodowaniem; 3) czy w takiej sytuacji w ogóle wystąpił element odszkodowania przy przeniesieniu własności z nakazu organu władzy publicznej.

Zdaniem Sądu, pomiędzy rozstrzygnięciem niniejszej sprawy, a wynikiem sprawy zainicjowanej w postanowieniu NSA z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1211/12 istnieje faktyczna i prawna zależność uzasadniająca zawieszenie z urzędu niniejszej sprawy sądowej w trybie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa. Problemy, które zostały podniesione we wskazanym wyżej postanowieniu NSA, w zakresie dotyczącym zagadnienia finansowania odszkodowań za przejęcie gruntu pod inwestycję drogową, dotyczą bezpośrednio stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. W niniejszej sprawie Gmina Miasto [...] jako miasto na prawach powiatu uważa, że jest jednocześnie podmiotem uprawnionym i zobowiązanym do wypłaty odszkodowania za grunt nabyty przez Województwo [...], które ma być finansowane z jednego budżetu miejskiego.

W kontekście postawionego w skardze Gminy Miasta [...] zarzutu wydania przez Wojewodę [...] decyzji z dnia 28 czerwca 2012 r. o ustaleniu odszkodowania na rzecz Gminy Miasta [...] w warunkach nieważności z art. 156 § 1 pkt 5 Kpa, znaczenie dla sprawy może mieć stanowisko zaprezentowane w uchwale, o której mowa w art. 267 § 1 w zw. z art. 15 § 1 pkt 3 Ppsa - jeżeli takowa zostanie podjęta. Sąd zwraca uwagę, że uchwały, o których mowa w art. 267 § 1 Ppsa mają tzw. ogólną moc wiążącą w innych sprawach rozstrzyganych przez sądy administracyjne (art. 269 Ppsa). Zdaniem Sądu, aby sformułować wypowiedź o zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie celowym jest wstrzymanie z urzędu toku postępowania sądowego, aby uniknąć niepożądanych rozbieżności w interpretacji przepisów art. 3 ust. 3 ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu drogowego i art. 22 ust. 1 specustawy.

Sąd wskazuje, że zawieszenie postępowania ma skutek do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie zainicjowane postanowieniem NSA z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FSK 1211/12. Zgodnie z przepisem art. 128 § 1 pkt 4 Ppsa Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, a więc od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie, którego wynik ma wpływ na rozpatrzenie sprawy, w której postępowanie zawieszono. W niniejszej sprawie Sąd będzie zobligowany do podjęcia postępowania od dnia podjęcia przez NSA orzeczenia kończącego postępowanie wywołane przedstawionym zagadnieniem prawnym budzącym poważne wątpliwości.

Z tego względu Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji.