Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1217/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Poznań, dnia 20 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Sylwia Zapalska /spr./ Sędziowie WSA Barbara Koś as. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu sprawy ze skargi na decyzję z dnia [...] w przedmiocie 20 stycznia 2004 r. A.W. Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym oddala skargę /-/K. Pawlicki /-/S. Zapalska /-/B. Koś


UZASADNIENIE

Skarżący A. W. w dniu [...] sierpnia 2001 r. zwrócił się z wnioskiem do wójta gminy o przyznanie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym z tytułu wydatków poniesionych na modernizację budynku służącego ochronie środowiska oraz na zainstalowane w nim urządzenia, które jest wykorzystywane na cele produkcyjne. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zmodernizowana kotłownia, wykorzystywana w celu suszenia zbóż, opalana jest odpadami drewna i słomą.

W decyzji z dnia [...] wójt gminy odmówił skarżącemu przyznania ulgi inwestycyjnej. W uzasadnieniu organ podatkowy podniósł, że skarżący instalując piec c.o. opalany za pomocą paliwa odnawialnego (słoma, drewno) nie spełnił ustawowych warunków uzyskania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym, określonych w art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 o podatku rolnym (Dz. U. 1993, nr 94, poz. 431 z późn. zm.). Wójt podkreślił, że w sprawie nie ma miejsca budowa lub modernizacja budynku inwentarskiego, ani budowa lub modernizacja obiektów służących ochronie środowiska. Zainstalowane urządzenia służą jedynie działalności rolnej podatnika, a nie ochronie środowiska. Ponadto zakupione i zainstalowane urządzenie nie wykorzystuje na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru, biogazu, słońca, spadku wód), lecz tzw. biomasę.

Od decyzji wójta gminy skarżący wniósł odwołanie z dnia [...] października 2001 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący zarzucił organowi podatkowemu błędną interpretacją prawa materialnego, przez zawężenie zakresu ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że odwołanie nie może zostać uwzględnione, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Organ pierwszej instancji wykazał w toku postępowania, że dokonana inwestycja nie kwalifikuje się do żadnej kategorii ulg określonych w ustawie o podatku rolnym. Brak jest uzasadnienia do przyznania ulgi na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 1, ponieważ zamontowanie pieca c.o. i wykonanie instalacji oraz montaż grzejników nie jest budową, ani modernizacją obiektu budowlanego. Natomiast sam fakt, że kotłownia jest opalana za pomocą paliw odnawialnych nie może być utożsamiony z tym, że kotłownia służy ochronie środowiska. Ponadto ulga inwestycyjna nie przysługuje z tytułu zakupu i zainstalowania urządzeń do wykorzystywania naturalnych źródeł energii na mocy art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. c, bowiem słoma i drewno służące do opalania w piecu c.o. zainstalowanym przez skarżącego nie są naturalnymi źródłami energii w rozumieniu ustawy o podatku rolnym.

Powyższą decyzję zaskarżył A. W. za pośrednictwem pełnomocnika do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu skargą, w której wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1.850,00 zł. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organy pierwszej i drugiej instancji odmawiając Wnioskodawcy przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym dopuściły się naruszenia prawa przez błędną interpretację art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o podatku rolnym.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze oświadczyło, że nie znajduje podstaw do zmiany stanowiska i wnosi o oddalenie skargi oraz podkreśla, że decyzje wydane przez organy pierwszej i drugiej instancji nie naruszają prawa. Zakup i zainstalowanie pieca c.o. opalanego wyłącznie drewnem i słomą nie uzasadniania przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym. Mając to na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi A. W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący domagał się od wójta gminy przyznania ulgi w podatku rolnym na podstawie art. 13 ustawy z dnia 15 listopada 1984 o podatku rolnym (Dz. U. 1993, nr 94, poz. 431 z późn. zm.). Na podstawie tego przepisu z ulgi może skorzystać podatnik podatku rolnego, który dokona wydatków z przeznaczeniem na:

1. budowę lub modernizację budynków inwentarskich oraz obiektów służących ochronie środowiska,

2. zakup i zainstalowanie:

a) deszczowni,

b) urządzeń melioracyjnych i urządzeń zaopatrzenia gospodarstwa w wodę,

c) urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii (wiatru, biogazu, słońca, spadku wód).

Skarżący w skardze podnosi, że poniesione przez niego wydatki uzasadniają przyznanie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym, zarówno na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 1, jak i art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o podatku rolnym. Zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie.

Wbrew twierdzeniom skarżącego zainstalowanie pieca c.o. nie stanowiło budowy lub modernizacji budynku inwentarskiego. Trafne są ustalenia organów I i II instancji, co wynika z protokołu wizji lokalnej budynku (k. 10 i następne), że prace wykonane przez skarżącego prowadzone były wewnątrz istniejącego już budynku i polegały jedynie na zainstalowaniu pieca c.o., wykonaniu instalacji c.o., montażu grzejników oraz naczynia zbiorczego. Nie można więc uznać, że była to budowa lub modernizacja budynku, Słuszny jest pogląd organów, że zgodnie z prawem budowlanym budynkiem jest obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, t.j. – Dz. U. 2000 Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.). Tymczasem skarżący nie poniósł żadnych wydatków na budowę (odbudowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę) lub modernizację budynku. Wszystkie wydatki przeznaczone zostały na zakup i instalację pieca c.o. i nie obejmowały ani budowy ani modernizacji budynku, natomiast sam fakt nabycia i zainstalowania urządzenia technicznego w budynku nie jest tożsamy z jego budową lub modernizacją.

Nie można także zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że wykonane przez niego prace stanowiły budowę lub modernizację obiektu służącego ochronie środowiska. Prowadzone prace nie dotyczyły bowiem budowy i modernizacji obiektu, a polegały jedynie na zainstalowaniu pieca c.o. do obiektu już istniejącego. Piec c.o. nie jest natomiast obiektem służącym ochronie środowiska w rozumieniu ustawy. To, że piec c.o. opalany jest paliwami odnawialnymi nie czyni z niego obiektu służącego ochronie środowiska, ponieważ jego działanie w żaden sposób nie przyczynia do ochrony środowiska naturalnego.

Nie stanowi również podstawy do przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. c. Ustawa umożliwia skorzystanie z ulgi wyłącznie, gdy podatnik dokona zakupu i zainstaluje urządzenie do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych źródeł energii wskazanych w art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. c. Ustawodawca zalicza do naturalnych źródeł energii jedynie enumeratywnie wymienione źródła, do których należą: wiatr, biogaz, słońce i spadek wód. Katalog ten nie obejmuje, wbrew twierdzeniom skarżącego, biomasy, która jest wykorzystywana jako paliwo do zainstalowanego przez niego pieca c.o. [...], w skład której wchodzą m.in. odpady drewna i słoma, nie jest naturalnym źródłem energii w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, gdyż nie została wymieniona w art. 13 ust. 1 pkt. 2 lit c powoływanej ustawy. Konstruując ten przepis ustawodawca nie dokonał przykładowego wymienienia naturalnych źródeł energii, lecz stworzył zamknięty katalog takich źródeł. Wykładnia gramatyczna przepisu nie pozostawia wątpliwości, że w rozumieniu ustawy o podatku rolnym nie ma innych naturalnych źródeł energii poza wskazanymi w ustawie. Tak rygorystyczne sformułowanie przepisu nie pozwala na dokonanie innej jego wykładni, tym bardziej, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjątki od zasady opodatkowania, jakimi są m.in. ulgi podatkowe, powinny być interpretowane w sposób ścisły.

W konkluzji należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ poniesione przez skarżącego wydatki nie uzasadniają przyznania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym na podstawie art. 13 ustawy o podatku rolnym.

Z tych powodów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.

-/K.Pawlicki /-/S.Zapalska /-/B.Koś