Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 515/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 , art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 listopada 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.C. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. AG


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J.C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

W dniu 17 listopada 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem T. Strona posiada dom o powierzchni 92,46 m kw. Skarżąca otrzymuje rentę w wysokości 738,31 złotych, zaś syn jest osobą bezrobotną i nie osiąga dochodów. Strona nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż nie ma środków na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie Referendarza sądowego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim na uwadze należało mieć fakt, iż rodzina skarżącej utrzymuje się z dochodów w łącznej wysokości 738 złotych, zatem średni dochód przypadający na członka rodziny kształtuje się na poziomie 369 złotych. Powyższe okoliczności dają podstawy do twierdzenia, iż strona nie posiada środków, które pozwalają na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru, zatem wniosek skarżącej należy uwzględnić.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG