Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 602/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-06-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części

SENTENCJA

Dnia 3 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. i Z. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. J. i Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącym W. J. i Z. J. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę W. i Z. J. na swoją decyzję z dnia [...]. w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

W dniu 27 maja 2008 roku do sądu wpłynął pochodzący od skarżących wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularz PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach W. i Z. J. wskazali, iż wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są ich emerytury w łącznej kwocie 2.665 zł miesięcznie. Skarżący zamieszkują w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni 48 m2 są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni 4,06 ha oraz samochodu osobowego, nie posiadają innego majątku ani oszczędności. Oświadczyli, iż z powyższych dochodów pokrywają jedynie bieżące koszty utrzymania oraz leczenia skarżącego będącego inwalidą I grupy. W tej sytuacji uiszczenie kosztów sądowych, na które nie byli przygotowani groziłoby brakiem funduszy na zaspokajanie bieżących potrzeb rodziny. Z akt niniejszej sprawy oraz sprawy skarżących o sygn. akt I SA/Łd 603/08 wynika, iż W. i Z. J. są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni 1,91 ha położonej w miejscowości D., która jest przez nich użytkowana rolniczo na zaspokajanie własnych potrzeb i z tego tytułu skarżący uzyskują dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych, oraz nieruchomości położonej w miejscowości Ł. W. gmina R. podzielonej na 13 działek budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżących nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy W. i Z. J. wskazali, iż wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są ich emerytury w łącznej kwocie 2.665 zł netto miesięcznie. Skarżący zamieszkują w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni 48 m2 i są właścicielami samochodu osobowego. Nadto W. i Z. J. są właścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni 1,91 ha położonej w miejscowości D., która jest przez nich użytkowana rolniczo na zaspokajanie własnych potrzeb i z tego tytułu skarżący uzyskują dopłaty bezpośrednie do gruntów rolnych, oraz nieruchomości położonej w miejscowości Ł. W. gmina R. podzielonej na 13 działek budowlanych, nie posiadają innego majątku ani oszczędności.

Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że W. i Z. J. nie wykazali, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Sąd nie przychylił się do wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym mając na uwadze, iż obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Wysokość miesięcznego dochodu w rodzinie skarżących, ich sytuacja majątkowa oraz fakt pozostawania właścicielami gospodarstwa rolnego stanowiącego dodatkowe źródło utrzymania rodziny w zestawieniu z wysokością wpisu sądowego w obu, zawisłych przed tutejszym sądem, sprawach z udziałem skarżących nie pozwalają na przyjęcie, iż obiektywnie nie posiadają oni środków finansowych, z których mogłyby zostać pokryte należności sądowe.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.