Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 7/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 83 par. 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. Sp. zo.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2009 r. sygn. akt I SO/Wr 7/09 w zakresie wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi w terminie w sprawie z wniosku F. Sp. zo.o. z siedzibą w W. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 października 2009 r., sygn. akt I SO/Wr 7/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zw. dalej w skrócie: Spółką) o wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. grzywny za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wskazano, że w dniu 17 sierpnia 2009 r. Spółka, wniosła o wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi w terminie 30 dni skargi na decyzję z dnia 15 czerwca 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę. Pełnomocnik wskazał, że na dzień złożenia wniosku o wymierzenie grzywny, organ podatkowy pozostawał w zwłoce przez 4 dni, bowiem licząc od daty nadania skargi przez Spółkę w urzędzie pocztowym, tj. od 14 lipca 2009 r., 30-dniowy termin na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy upłynął w dniu 13 sierpnia 2009 r. Spółka podniosła, że bieg 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., rozpoczyna swój bieg z dniem wniesienia skargi przez Spółkę, nie zaś z dniem otrzymania skargi przez organ podatkowy.

W odpowiedzi na wniosek, Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jego oddalenie wskazując, że termin określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. został zachowany. Skarga Spółki wpłynęła bowiem do organu w dniu 16 lipca 2009 r., a jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło w dniu 13 sierpnia 2009 r. (data nadania przesyłki pocztowej).

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie doszło do uchybienia obowiązkom wskazanym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika termin, o jakim mowa w powołanym przepisie, nie liczy się od dnia wniesienia skargi przez stronę skarżącą, lecz od dnia wpływu skargi do organu. Potwierdza to ugruntowane w tym zakresie orzecznictwo.

Z akt sprawy wynika, że skarga Spółki, nadana została w placówce pocztowej dnia 14 lipca 2009 r., wpłynęła do organu w dniu 16 lipca 2009 r. Biorąc zatem pod uwagę datę wpływu skargi do organu, tj. dzień 16 lipca 2009 r., Dyrektor Izby Skarbowej był obowiązany złożyć w Sądzie akta sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na tę skargę, najpóźniej w dniu 17 sierpnia 2009 r., gdyż trzydziesty dzień terminu przypadał na dzień 15 sierpnia 2009 r., który był dniem ustawowo wolnym od pracy. Dyrektor Izby Skarbowej wysłał skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w dniu 13 sierpnia 2009 r.

Sąd wskazał, że z urzędu wiadomym jest, iż skarga Spółki wpłynęła do Sądu w dniu 17 sierpnia 2009 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wr 1370/09.

Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł pełnomocnik Spółki zarzucając naruszenie:

- art. 54 § 2 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że początek biegu terminu, o którym mowa w niniejszym przepisie jest liczony od dnia otrzymania skargi przez organ, którego działanie zostało zaskarżone zamiast od dnia wniesienia skargi, a tym samym rozpoczęcia postępowania sądowoadministracyjnego,

- art. 54 § 2 oraz art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że termin do przekazania przez organ skargi wraz odpowiedzią i aktami administracyjnymi jest terminem instrukcyjnym dla stron postępowania,

- art. 54 § 2 oraz art. 83 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie,

- art. 55 § 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 151 p.p.s.a. przez oddalenie wniosku zamiast ukarania Dyrektora Izby Skarbowej w W. grzywną.

Pełnomocnik wnosił o:

- uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. grzywny albo uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,

- zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Zdaniem strony za moment wniesienia skargi do organu podatkowego w świetle art. 54 § 2 p.p.s.a. uznać należy moment złożenia skargi w polskiej placówce pocztowej. Natomiast pogląd organu, że termin wniesienie utożsamia się z otrzymaniem skargi nie znajduje oparcia w przepisach p.p.s.a.

Pełnomocnik Spółki stwierdził, że termin 30-dniowy z art. 54 § 2 p.p.s.a. rozpoczął w sprawie swój bieg dnia 15 lipca 2009 r., a zakończył w dniu 13 sierpnia 2009 r. Mając to na uwadze organ odwoławczy był w zwłoce co najmniej 4 dni.

W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w W. wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu grzywny organowi.

Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. należy przekazanie przez organ: skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. Tak więc zarówno wszystkie wymienione w tym przepisie dokumenty jakie należy przedstawić sądowi, jak i termin w jakim winno to nastąpić stanowią te elementy, które składają się na wyczerpanie dyspozycji wskazanej wyżej normy, a w konsekwencji i wymogu o jakim mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Natomiast stwierdzenie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a., że "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd nie czyni tego automatycznie, ale powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

Odnosząc się do podniesionego przez Spółkę zarzutu naruszenia art. 54 § 2 oraz art. 83 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie należy podkreślić, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W dniu 16 lipca 2009 r. do Izby Skarbowej w W. wpłynęła skarga Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 czerwca 2009 r. Koniec terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. przypadał na dzień 15 sierpnia 2009 r., który był dniem wolnym od pracy. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin upływał zatem w dniu 17 sierpnia 2009 r. (dzień 16 sierpnia 2009 r. przypadał w niedziele), więc organ wysyłając skargę wraz z aktami sprawy w dniu 13 sierpnia 2009 r. zachował przewidziany przepisami prawa termin.

Z kolei zarzut pełnomocnika Spółki polegający na naruszeniu art. 54 § 2 oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że początek biegu terminu, o którym mowa w niniejszym przepisie jest liczony od dnia otrzymania skargi przez organ, zamiast od dnia wniesienia skargi również nie jest zasadny. Jak trafnie podkreślił Sąd pierwszej instancji termin ten liczy się od dnia wpływu skargi do organu. Świadczy o tym również ugruntowane w tej materii orzecznictwo.

Ponadto w ocenie NSA nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy użycie przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia określenia, że termin z art. 54 § 2 p.p.s.a. ma charakter instrukcyjny dla stron postępowania.

W odniesieniu do wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o zasądzenie kosztów postępowania należy podkreślić, że mimo oddalenia zażalenia Spółki brak jest podstaw prawnych do ich zasądzenia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.