Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1280/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 1280/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędziowie: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk (spr), Asesor: WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2007r., sprawy ze skargi S. C., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...], z dnia 23 maja 2006r. nr [...], w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodu za 2000r., - skargę oddala-


UZASADNIENIE

Sygn. ISA./Kr 1280/06

UZASADNIENIE

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] stwierdził, że S. C. poniósł w 2000 roku wydatki sfinansowane ze swojego majątku odrębnego w kwocie [...] zł. Kwota powyższych wydatków nie znalazła przy tym pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów , stanowiących również majątek odrębny podatnika.

Wobec powyższego decyzją z dnia [...] lutego 2006 roku Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] ustalił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodu za 2000 rok w kwocie [...] zł.

Jako podstawę prawną w decyzji powołano art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa / DZ. U. z 2005 roku tekst jedn. Nr. 8 , poz. 60 ze zm./, art. 20 ust.3 , art.30 ust. 1 pkt.7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych / DZ. U. z 2000 r. Nr. 14 , poz. 176 z zm./ oraz art.21 par. 1 pkt. 2 , art. 47 par. 1 Ordynacji podatkowej.

W odwołaniu od przedmiotowej decyzji S. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania zarzucając :

1.naruszenie prawa materialnego t.j. art. 30 ust. 1 i art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych / zwanej dalej p.d.o.f./ poprzez wydanie decyzji, mimo że wydatki znaj duj ą pokrycie w majątku zgromadzonym w latach poprzednich ,

2. błędną ocenę materiału dowodowego poprzez przyjęcie , że kwota [...] zł stanowi przychód z nieujawnionych źródeł, pomimo że podatnik złożył wiarygodne i spójne wyjaśnienia dotyczące źródeł przychodu , które zostały potwierdzone zeznaniami świadków i dokumentami jednoznacznie wskazującymi źródła przedmiotowych przychodów w wyniku naruszenia procedury w tym treści art. 191 ustawy Ordynacja Podatkowa.

W uzasadnieniu odwołania podniesiono , że świadek E. Ł. – C. potwierdziła fakt pobytu i pracy odwołującego się przed rokiem 1990 w Grecji, gdzie mógł zarobić około 9000 USD.

Także pozostali świadkowie P. P, W. L., E. Ł. – C. potwierdzili jego pracę w Austrii, gdzie zarobił około 1000 USD. Ponadto podatnik zarzucił, że organ I instancji za niewiarygodne uznał oświadczenie byłej żony odnośnie przekazania ha jego rzecz kwoty [...] USD tytułem podziału majątku po rozwodzie w 1989 roku , co miała potwierdzić nadto obecna żona i ojciec podatnika J. C..

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia 23 maja 2006 roku znak [...]utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano , że iż istotę sporu stanowi wysokość zasobów stanowiących majątek odrębny podatnika zgromadzonych w latach poprzednich. Jako źródło pochodzenia przedmiotowych zasobów S. C. wskazał w pierwszej kolejności dochody z pracy wykonywanej za granicą w Grecji i Austrii.

Z zeznań podatnika wynika , że pracodawcami u których za granicą pracował nie zawierał umów o pracę , nie zgłaszał też faktu wwozu gotówki do kraju. E. Ł. C. zeznała , że przed zawarciem związku małżeńskiego w 1990 roku wraz z przyszłym mężem pracowała w Grecji. Rodzice skarżącego zeznali natomiast, że syn przechowywał u nich oszczędności z pracy za granicą lecz dokładnie jaka to była suma , nie wiedzieli. Na fakt pracy w Grecji i Austrii wskazują zeznania świadków P. P. i W. L. Jednakże wiadomości ich pochodziły od skarżącego , nie mieli natomiast wiadomości o wysokości uzyskanych dochodów jak i legalnego czy też nielegalnego charakteru pracy.

Organ odwoławczy nie zakwestionował w świetle tych dowodów pobytu skarżącego za granicą jak i wykonywania przez niego pracy. Uznał, że brak jest jednak podstaw do uznania aby dowody te potwierdzały że w związku z taką pracą zgromadził deklarowane sumy oszczędności, co więcej dysponował nimi 10 lat później , czyli w 2000 roku. Samo dowiedzenie faktu wykonywania pracy za granicą nie tworzy domniemania , że podatnik posiada z tego tytułu oszczędności. Podkreślono , że to podatnik który z faktów wyprowadzić dla siebie korzystne skutki prawne obowiązany jest fakty te udowodnić. W przedmiotowej sprawie brak jest zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej jakiegokolwiek dowodu stwierdzającego nie tylko wwiezienie zarobionych za granicą pieniędzy do kraju , ale także posiadania ich po upływie 10 lat. Organ odwoławczy nie zakwestionował też faktu rozliczeń skarżącego z jego pierwszą żoną po rozwodzie Jednakże i w tym wypadku materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia , że sumę jaką uzyskał od byłej żony – [...] USD , przechowywał w warunkach domowych przez okres 10 lat. Ponadto inne ujawnione w toku postępowania okoliczności, pozwalaj ą uznać wyjaśnienia podatnika o przechowywaniu gotówki w domu , poza systemem bankowym za nieprzekonywujące . Chodzi o dokonywane przez podatnika inwestycje t.j. zakup na raty nieruchomości, zaciąganie kredytów w banku , Pożyczek na budowę budynku mieszkalnego co wiązało się z koniecznością Płacenia wysokich odsetek. Powyższa decyzja została zaskarżona przez S. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zarzuca się , iż przy jej wydaniu doszło :

1. do naruszenia prawa materialnego t.j. art. 30 ust. 1 i art.20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez określenie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego mimo , że wydatki znaj duj ą pokrycie w mieniu zgromadzonym w poprzednich latach,

2. do nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych , istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez zaniechanie sprawdzenia okoliczności podawanych przez kontrolowanego,

3.do błędnej oceny materiału dowodowego poprzez przyjęcie , że kwota [...] zł stanowi przychód z nieujawnionych źródeł, pomimo że S. C. złożył wiarygodne i spójne wyjaśnienia dotyczące źródeł przychodu , które zostały potwierdzone zeznaniami świadków jednoznacznie wskazujących źródła przedmiotowych przychodów.

W oparciu o te zarzuty domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie.

W uzasadnieniu skargi S. C. podnosi między innymi, iż zeznający świadkowie potwierdzaj ą fakt jego pracy za granicą i uzyskanie dochodów. Przyjęcie iż są oni niewiarygodni jest dowolne i nie ma żadnego oparcia w jakichkolwiek zasadach doświadczenia życiowego. Dyrektor Izby Skarbowej wedle skarżącego uznał również , że oświadczenie byłej żony i zeznania rodziców nie świadczą że w wyniku podziału majątku A. C. przekazała na jego rzecz kwotę [...] USD . Rozumowanie przedstawione w zaskarżonej decyzji odwołujące się do potencjalnych zysków jakie przynoszą lokaty bankowe odnosić by można do sytuacji aktualnej t.j. względnej stabilności gospodarki. Z tego powodu twierdzenie organu odwoławczego , iż przechowywanie poza systemem bankowym znacznej gotówki, przy jednoczesnym zaciąganiu kredytów należy ocenić jako sprzeczne z doświadczeniem życiowym.

Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko domagał się oddalenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Stosownie do art.3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ. U. 2002 r. Nr. 153 , poz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności t.j. z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.

Zgodnie z dyspozycją art. 145 par. 1 pkt. 1 p.p.s.a Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części jeżeli stwierdzi : naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania Jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Analiza akt prowadzonego postępowania oraz zarzutów podniesionych w skardze doprowadziły Sąd do przekonania iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani procesowego mogącego uzasadniać uchylenie decyzji, zaś zarzuty zgłoszone w skardze są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie.

W myśl art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wyżej powołanej , wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących z nieujawnionych źródeł ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia , jeżeli wydatki te i wartości nie znaj duj ą pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym lub latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

Bezsporne w sprawie było , iż skarżący poniósł w 2000 roku wydatek w kwocie [...] zł w całości sfinansowany z majątku odrębnego. Na kwotę tą złożył się koszt nabycia nieruchomości rolnej i związana z tym pierwsza zapłacona w badanym roku rata z tytułu zakupu.

Sporna natomiast jest wysokość zasobów stanowiących majątek odrębny skarżącego , zgromadzonych w latach poprzednich. Celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego organy podatkowe przeprowadziły postępowanie dowodowe mające ustalić sporne okoliczności. Jako źródło pochodzenia przedmiotowych zasobów finansowych podatnik wskazał w pierwszej kolejności dochody z pracy wykonywanej w Grecji i Austrii.

Oceniając zebrany materiał dowodowy a zwłaszcza zeznania świadków na okoliczność pobytu i faktu pracy skarżącego za granicą , wbrew zarzutom skarżącego nie uznano je za niewiarygodne w tym zakresie. Natomiast uznano te dowody za niewystarczające do uznania iż podatnik w związku z tym zgromadził deklarowane sumy oszczędności i dysponował nimi 10 lat później.

Rodzice podatnika potwierdzili wprawdzie fakt przechowywania u nich oszczędności z pracy za granicą lecz nie znana im była ich wysokość. Również świadkowie P.P. i W.L. nie mieli wiedzy na temat wysokości zarobionej kwoty , wiadomo im było jedynie od skarżącego o fakcie pracy. Obecna żona skarżącego potwierdziła również jedynie fakt pracy w Grecji i uzyskanie z tego dochodu w kwocie około. [...] USD.

Trafne jest więc w świetle powyższego zdaniem Sądu , stanowisko organów iż samo dowiedzenie faktu pobytu czy pracy za granicą nie może tworzyć domniemania, że podatnik posiadał z tego tytułu oszczędności i to w dowolnie zadeklarowanej wysokości i dysponował nimi przez następne 10 lat. Nie znajduje także potwierdzenia w ustaleniach organu odwoławczego nie przyjęcie jako wiarygodny fakt uzyskania od byłej żony sumy [...] USD. Tak jak przy ocenie zeznań świadków Dyrektor Izby Skarbowej przyjmuje, iż ten fakt mający miejsce 10 lat wcześniej, przy braku innych dowodów, nie daje podstaw do ustalenia , iż zasoby z tego tytułu pozyskane były w dyspozycji podatnika w 2000 roku.

W tym miejscu podnieść należy , iż podatnik twierdząc że wydatki poczynione w 2000 roku pochodzą ze wskazanych źródeł , winien te okoliczności udowodnić , gdyż na nim spoczywa ciężar dowodu ,skoro z tego faktu chce wywodzić korzystne skutki prawne.

Ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe, a zwłaszcza Dyrektora Izby Skarbowej , w ocenie Sądu znajdują podstawę w zgromadzonym materiale dowodowym i zostały dokonane w granicach swobodnej oceny dowodów, jaka należy do kompetencji organów podatkowych po myśli art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa wyżej powołanej. Zgodnie z tym przepisem -organ podatkowy w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje na podstawie wszechstronnie przeanalizowanego materiału dowodowego.

W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszenia granic swobodnej oceny dowodów , bowiem organ odwoławczy rozważył całość zebranego materiału dowodowego , ocena ta odnosiła się do poszczególnych dowodów a rozumowanie uznać należy za zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Skoro podatnik nie zdołał udowodnić , że wydatki związane z zakupem nieruchomości poczynione w 2000 roku pochodzą ze wskazanych źródeł, zaskarżoną decyzję należy uznać za zgodną z prawem , czego konsekwencją musi być oddalenie skargi.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153 z 2002 r. poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.