Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 566/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz ze swoim małżonkiem oraz trzema synami, zamieszkując w wynajmowanym lokum. Strona posiada ponadto nieruchomość o pow. 667 m2. W druku formularz podkreślono, że małżonek strony jest uzależniony od hazardu i posiada zadłużenie sięgające 150.000 zł. Strona nie jest zatrudniona, uzyskuje alimenty na syna K.M. - około 400 zł oraz świadczenie "500 +" na dwójkę dzieci, z mężem ma zawartą umowę rozdzielności majątkowej. Strona oszacowała bieżące koszty utrzymania na kwotę niemal 2500 zł miesięcznie, a składają się na nie koszty wynajmu zajmowanego lokalu (900 zł); zakup gazu (650 zł); zakup energii elektrycznej (130 zł); usługi telekomunikacyjne – internet i telefon (130 zł); usługi TV – 75 zł; zakup środków higienicznych dla siebie i członków rodziny (około 270 zł); zakup żywności dla dzieci (mleko, owoce, soki – 250 zł).

Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała szereg dokumentów obrazujących sytuację materialną jej rodziny, w tym wyciągi z rachunków bankowych, umowę najmu oraz kopie dokumentów z sądów powszechnych potwierdzających fakt uzyskania alimentów oraz istnienie rozdzielności majątkowej pomiędzy wnioskodawczynią a jej małżonkiem.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

Na powyższym zaważył przede wszystkim fakt, iż nadal istnieją wątpliwości odnośnie realnej sytuacji materialnej strony a zwłaszcza poziomu uzyskiwanych dochodów. Z oświadczeń strony jak również przedstawionych przez nią dokumentów wynika bowiem, że bieżące wydatki znacznie przewyższają deklarowane dochody. Oczywistym jest więc w tej sytuacji pytanie o źródło ich pokrywania.

Z nadesłanych dokumentów wynika, że strona uzyskuje wpłaty na posiadany rachunek bankowy przekazane jej z rachunku podmiotu [...] ([...]r. przekazano 902 zł tytułem wypłaty, a [...]r. - 652 zł), zaś w miesiącu lipcu na rachunek strony wpłynęła kwota 180 zł oraz 2000 zł od B. M.. Co więcej, [...]r. dokonana została, na rachunek strony wpłata gotówki we wpłatomacie w kwocie 1400 zł., zaś w dniu [...]r. wpłacono 850 zł. Reasumując, w miesiącu lipcu strona uzyskała dochody w wysokości 5600 zł (dwie wpłaty we wpłatomacie, przelew alimentów od R. N., przelew świadczenia 500+, przelewy od B. M.). Trudno więc w tej sytuacji jednoznacznie stwierdzić jaki jest rzeczywisty poziom dochodów strony, skoro strona co innego zadeklarowała w druku formularza (brak dochodów poza alimentami i świadczeniem 500+), a co innego wynika z nadesłanych dokumentów. Co więcej, w piśmie procesowym z dnia 23 maja 2018 r. pełnomocnik strony wyraźnie zaznaczył, że przebywa ona na urlopie wychowawczym od dnia [...]r., tymczasem ostatnie udokumentowane wynagrodzenie od [...]wpłynęło w dniu [...] r. Nie wiadomo więc, czy była to ostatnia wpłata przed pójściem na urlop wychowawczy, czy też nie.

Oceniając zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy z pola widzenia nie może umknąć kwestia zasadności niektórych wydatków czynionych przez stronę. Wśród przedłożonych wyciągów z rachunków bankowych znaleziono bowiem dwa przelewy, opiewające łącznie na kwotę 1595 zł przekazane na rachunek [...]. Podkreślenia wymaga, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach złożona została w dniu [...]r., a strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika. Bez wątpienia więc strona miała świadomość obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, a mimo to dokonała wspomnianego przelewu przedkładając zaspokojenie potrzeb własnych nad obowiązek poniesienia daniny o charakterze publicznoprawnym. Takie działanie zaś nie może zasługiwać na aprobatę z perspektywy przesłanek przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.