Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 599/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.F. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 4 sierpnia 2009r. na Decyzję Dyrektora Izby Celnej, w przedmiocie zapłaty zaległego podatku akcyzowego, zaległego podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej, wraz z odsetkami z tytułu opóźnienia w zapłacie tych należności w łącznej kwocie 465 złotych skarżący K.F. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem postępowania odwoławczego przed Sądem - będzie skutkowało nieodwracalną szkodą dla odwołującego się ponieważ decyzja ta wraz z innymi decyzjami wydanymi przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nakłada na skarżącego znaczne obciążenia majątkowe, których natychmiastowe uregulowanie może skutkować upadłością prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej.

Pismem z dnia 5 października 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie informacji i dokumentów mogących przyczynić się do ustalenia przez Sąd, czy wykonanie zaskarżonej decyzji powodowałoby niebezpieczeństwo powstania u niej znacznej szkody lub trudnych do usunięcia skutków.

Pomimo wezwania wniosek nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzą wymienione w powołanym wyżej przepisie kryteria.

W postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Twierdzenia strony w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, w celu wykazania istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd zważył, iż formułując w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej skarżący podniósł, iż decyzje wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nałożyły na niego znaczne obciążenia majątkowe, których natychmiastowe uregulowanie może skutkować upadłością prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Pomimo wezwania Sądu skarżący nie uzupełnił jednak wniosku o informacje i dokumenty mogące przyczynić się do ustalenia, iż wystąpiły wymienione wyżej przesłanki wstrzymania, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona nie wykazała tym samym zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody.

Tym samym fakt, na który powołuje się skarżący pozostaje bez znaczenia w przedmiocie rozpoznania wniosku. Nietrafne są również argumenty dotyczące hipotetycznych skutków jakie niosą ze sobą ta oraz pozostałe decyzje wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego, gdyż w niniejszej sprawie kwota egzekwowanego podatku jest nieznaczna, a strona skarżąca nie wykazała w sposób rzeczowy, poparty stosownymi twierdzeniami, tezami oraz dokumentami, iż wskazane przez nią okoliczności w sposób wiarygodny wskazują na zaistnienie ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji.