Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 207/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 32/18 w zakresie odrzucenia skargi C. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 32/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę C. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za uzasadnione.

Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 8 stycznia 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu 7 lutego 2018 r. (k. 16 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 14 lutego 2018 r. W dniu 27 lutego 2018 r. (k. 18 akt sądowych) uzyskano informację z Rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że nie zidentyfikowano wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. Uwzględniwszy powyższe Sąd I instancji odrzucił skargę, bowiem pomimo wezwania skarżąca nie uiściła w zakreślonym terminie wpisu sądowego.

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości, wniosła o jego uchylenie w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia i zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie faktu, iż żądany wpis został wniesiony w zakreślonym terminie. W uzasadnieniu wskazała, że nieuwzględnienie opłaty sądowej potwierdza to, iż Sąd działał w sposób nierzetelny a zarazem uniemożliwiający skarżącej skorzystanie z jej podstawowych praw gwarantowanych ustawowo. Podkreśliła, że spełniła swój obowiązek, niezrozumiałym jest więc przenoszenie odpowiedzialności za nierzetelne funkcjonowanie komórek organizacyjnych Sądu na nią, a tym samym wydanie skarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Do zażalenia załączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w dniu 14 lutego 2018 r. (k. 30 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z zastrzeżeniem wypadków wymienionych w § 2 i § 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis § 3 stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis.

Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, z kolei art. 219 § 2 p.p.s.a. stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Natomiast stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.; dalej "Rozporządzenie") przy uiszczaniu wpisu - zarówno gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, jak i na rachunek bankowy tego sądu - należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, oraz sygnaturę akt sądowych.

Z treści powyższych przepisów wynika, że wpis uiszczony oznacza wpis uiszczony bezpośrednio w kasie sądu lub wpis uiszczony na rachunek bankowy sądu. W przepisach tych ujęto reguły, które w przypadku wpłaty do kasy właściwego sądu administracyjnego przewidują formę płatności – tylko gotówką, zaś w przypadku wpłaty na rachunek bankowy sądu kwestia formy płatności jest poza nimi. Z tej perspektywy akceptowalna będzie każda forma płatności, dzięki której możliwe stanie się doprowadzenie do uznania odpowiednią kwotą pieniężną rachunku bankowego sądu, a więc zarówno forma gotówkowa, jak i różne formy obrotu bezgotówkowego (por. uzasadnienie uchwały 7 sędziów NSA z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. I FPS 3/17, lex nr 2428199).

Należy też wskazać, że na gruncie powyższych regulacji w orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, iż wskazanie błędnej sygnatury akt sprawy sądowej przy dokonywaniu wpłaty wpisu sądowego, mimo że utrudnia identyfikację sprawy, której dotyczy wpis, nie może prowadzić co odrzucenia środka zaskarżenia i tym samym zamknięcia drogi sądowej (por. post. z dnia 7 września 2012 r., sygn. akt II FZ 1817/12; z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 849/13). Dotyczy to także przypadków niewskazania sygnatury akt sprawy (por. post. NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 339/13).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zważywszy na powyższe wskazania, wymaga ponownego wyjaśnienia, czy istnieje faktyczny brak wpływu w ustawowym terminie (wskazanym skarżącej w zarządzeniu o wezwanie do uiszczenia przedmiotowego wpisu sądowego) środków pieniężnych na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od skargi wniesionej w niniejszej sprawie.

Otóż z akt sądowych rozpoznawanej sprawy w sposób jednoznaczny wynika, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu tym wskazano też, że określoną kwotę wpisu sądowego należy uiścić w kasie tego Sądu bądź na wskazany rachunek bankowy Sądu. Z akt wynika też, że skarżąca otrzymała wezwanie do uiszczenia ww. wpisu w dniu 7 lutego 2018 r., a więc trafnie ustalił Sąd I instancji, iż termin uiszczenia tej opłaty upływał z dniem 14 lutego 2018 r.

W dacie wydania zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji dysponował informacją z dnia 27 lutego 2018 r. z rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie, z której wynikało, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia sporządzenia tej informacji nie zidentyfikowano wpłaty należności objętej zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł (k. 18 akt sądowych). Dysponując tego rodzaju dokumentacją Sąd I instancji w konsekwencji zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a.

Do wniesionego w tej sprawie zażalenia skarżąca załączyła kserokopię dowodu wpłaty opłaty sądowej w kwocie 100 zł w dniu 14 lutego 2018 r. (k. 30 akt sądowych). Z dokumentu tego wynika uiszczenie wpłaty gotówkowej w wysokości 100 zł na rachunek bankowy WSA w Warszawie, w którym jako tytuł wpłaty wpisano: "opłata sądowa", nie wskazując przy tym rodzaju pisma, od którego ta opłata jest uiszczona.

Wskazana zaś na tym dokumencie sygnatura akt sądowych nie jest jednoznaczna, gdyż widnieją w jej oznaczeniu znaki literowe i cyfrowe bardziej lub mniej czytelne.

W związku ze złożonym zażaleniem, do akt sądowych załączono też dokument pt. "Potwierdzenie" wskazujący, iż do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie dnia 2018.03.12 pod pozycją: [...] wpisano, z oznaczeniem skarżącej jako wpłacającej, opłatę sądową w kwocie 100 zł, ze wskazaniem sygnatury akt V SA/Wa 32/18 i datę wpłaty "18.03.12" (k. 31 akt sądowych). Ponadto do akt sądowych załączono wydruk Rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie, z którego wynika, że skarżąca w 2018 roku dokonała na rachunek bankowy tego Sądu 3 wpłat, po 100 zł każda, w różnych datach, które to wpłaty zostały przyporządkowane do spraw o różnych sygnaturach akt sądowych (k. 32 akt sądowych).

Do akt załączono też dokument pt. "Informacja o sprawie III SA/Wa 1521/17", z którego m.in. wynika, że w dniu 22 stycznia 2018 r. w tej sprawie wydano zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia (k. 33 akt sądowych). Z wykazu czynności podjętych w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1521/17 zawartych w ww. informacji nie wynika jednakże w sposób jednoznaczny w jakim dokładnie dniu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej, a w szczególności nie wynika w jakim dniu i w jakiej formie skarżąca dokonała płatności tego wpisu. To zaś oznacza, że niezbędnym jest wyjaśnienie powyższych okoliczności przez Sąd I instancji, co może jedynie nastąpić przez przeprowadzenie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu z odpowiednich dokumentów dotyczących przedmiotowej kwestii znajdujących się w aktach sprawy o sygn. akt III SA/Wa 15521/17, którymi to aktami nie dysponował Naczelny Sąd Administracyjny.

Skonfrontowanie tych dokumentów z dowodami zgromadzonymi w aktach niniejszej sprawy umożliwi dopiero jednoznaczne ustalenie, czy Sąd I instancji otrzymał w zakreślonym ustawowo terminie, wskazanym skarżącej w zarządzeniu z dnia 8 stycznia 2018 r., należne mu środki pieniężne od skargi wniesionej w rozpoznawanej sprawie, podlegającej opłacie sądowej w wysokości 100 zł.

Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż sprawa wymaga ponownego wyjaśnienia w zakreślonym wyżej kierunku. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.