Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 503/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty w związku z uchwaleniem planu miejscowego i zbyciem nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu jednorazowej opłaty w kwocie 42.228 zł w związku z uchwaleniem planu miejscowego i zbyciem nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...].

A. sp. z. o.o. w piśmie dołączonym do skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku podano, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pogorszenia płynności finansowej, niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników oraz zobowiązań publicznoprawnych. Wykonanie decyzji utrudni również prowadzenie bieżącej działalności w postaci niezbędnych do funkcjonowania spółki zakupów materiałów, których obrotem skarżąca się zajmuje. Brak środków niezbędnych do pokrycia należności kontrahentów skarżącej doprowadzi do ich utraty i w konsekwencji do konieczności zaprzestania działalności oraz zwolnienia zatrudnionych obecnie pracowników. Charakter działalności spółki, opierający się w dużej mierze na wzajemnym zaufaniu kontrahentów, wskazuje, że ewentualne zatory płatnicze doprowadzą do trwałych i istotnych zmian w strukturze dostawców i odbiorców, a także w strukturze zatrudnienia spółki. To zaś nie tylko naruszy jej obecną pozycję i renomę na rynku, ale uniemożliwi kontynuację prowadzonej działalności. Przyjąć należy, zdaniem skarżącej, że skutek wykonania decyzji jest tego rodzaju, że przywrócenie do stanu poprzedniego będzie niemożliwe, a w każdym razie znacznie utrudnione i uzależnione od znacznych nakładów sił i środków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem sądu zaskarżona decyzja niewątpliwie należy do decyzji, które podlegają wykonaniu, przez co należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Dalej trzeba powiedzieć, że wstrzymanie wykonalności aktu przez sąd administracyjny następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wobec tego należało przejść do oceny argumentacji zawartej we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Pamiętać jednak wypada, że przy ocenie wniosku nie chodzi o ustalenie, czy zasadnie wymierzono jednorazową opłatę spółce, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Oceniając wniosek skarżącej z uwzględnieniem powyższego rozumienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. należy powiedzieć, że argumentacja zawarta we wniosku nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek spółki jest bardzo ogólnikowy i nie zawiera żadnych konkretnych danych, które obrazowałyby, że zapłata kwoty ustalonej jako jednorazowa opłata w spornej decyzji będzie rzutowała na sytuację majątkową spółki w taki sposób, że wywoła szkodę. Nie wykazano również w należyty sposób, że ewentualna szkoda może być "znaczna" w realiach niniejszej sprawy. Uwagi dotyczące pozycji rynkowej skarżącej spółki i ewentualnych trudności w kontaktach z kontrahentami również nie zostały w przekonujący sposób rozwinięte i zobrazowane realnymi danymi finansowymi.

Dalej sąd stwierdził, że we wniosku nie uprawdopodobniono, iż uiszczenie spornej opłaty wywoła nieodwracalny skutek. Pamiętać przy tym należy, że zapłata określonej należności pieniężnej nie ma, co do zasady, charakteru nieodwracalnego. Tymczasem "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Zapłata ustalonej w zaskarżonej decyzji kwoty na rzecz gminy, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji, wywoła skutek w postaci powstania roszczenia spółki wobec gminy o zwrot nienależnie pobranej opłaty. To zaś – zdaniem sądu – nie może być poczytane za "trudny do odwrócenia skutek" wykonania zaskarżonej decyzji.

W świetle powyższego sąd stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji łączy się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej warto wspomnieć, że dokonana w tym zakresie ocena nie wiąże jednak sądu co do rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Na obecnym etapie należy jednak stwierdzić, że sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponieważ nie została spełniona żadna z omówionych przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.