Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 289/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 1, art. 134, art. 129 par. 2, art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].12.2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji. 2. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 3. Zasądza na rzecz skarżącego B. N. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 500 zł /słownie pięćset złotych/.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 289/05

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi B. N. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dn. [...].12.2004r. Nr [...] uchylająca decyzję Prezydenta Miasta [...] z dn. [...].12.2003r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki Nr 1/10 w obr. [...] w P. przy ul.P. pod budowę pawilonu handlowo-usługowego branży gastronomicznej wraz z infrastrukturą towarzyszącą dla "K. S. działającego w imieniu s.c. "A." N. B. i S-ka" oraz przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia".

Skargę na powyższą decyzję wniósł B. N. zarzucając rażące naruszenie prawa i wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez SKO. Skarżący wywodzi, że kolegium rozpoznało odwołanie złożone po upływie terminu do jego wniesienia, który upływał w dn.1.03.2003r., zaś odwołanie wniesiono dzień później. Do skargi B. N. dołączył potwierdzone za zgodność zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji organu I instancji, z którego ma wynikać, że decyzję doręczono odwołującej się –Spółdzielni "G." w dn.16.02.2004r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) wniosło o jej oddalenie. Strona przeciwna wywodzi, że z "poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych" wynikać ma, iż "G." otrzymała decyzję organu I instancji w dn.17.02.2004r. powołując się na zwrotne poświadczenie odbioru zalegające

w aktach sprawy. Wnosząc odwołanie listem poleconym w dn.2.03.2004r. spółdzielnia zachować miała termin do wniesienia odwołania. Odnosząc się do zarzutu skarżącego wskazano także, iż w przypadku wniesienia odwołania z przekroczeniem ustawowego terminu organ odwoławczy nie może pozostawić go bez rozpatrzenia, a jest zobowiązany stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest oczywiście uzasadniona. Wbrew twierdzeniem SKO w aktach administracyjnych zalega zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Prezydenta Miasta [...] z dn. [...].12.2003r. Nr [...] ustalającej wzizt, z którego wynika iż została doręczona "G." w dn.16.02.2004r. Z tej przyczyny nadanie listem poleconym w dn.2.03.2004r. oznacza, że "G." wniosła odwołanie z uchybieniem terminu. Rzeczą organu odwoławczego w pierwszej fazie badania odwołania jest ustalenie, czy odwołanie spełnia wymogi formalne, a więc czy jest wniesione m.in. w terminie ustawowym. Termin ten wynosi 14 dni licząc od dnia doręczenia decyzji organu I instancji (art.129 § 2 ustawy z dn.14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego, tekst jednol. Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwany dalej k.p.a.), upływał zatem w dn.1.03.2004r. Dzień ten był ostatnim dniem do wniesienia odwołania i nie był to dzień ustawowo wolny od pracy. Wniesienie odwołania za pomocą poczty dzień później oznacza, że odwołująca się spółdzielnia dopuściła się uchybienia terminu, a SKO rozpoznało de facto odwołanie od decyzji ostatecznej. Tym samym organ rażąco naruszył dyspozycję art.16 § 1 k.p.a. (stanowiącego m.in., że decyzje od których nie przysługuje odwołanie są ostateczne) oraz art.134 k.p.a. w zw. z art.129 § 2 k.p.a. (obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w związku z omieszkaniem terminu 14 dni na wniesienie odwołania) rozpoznając merytorycznie odwołanie spóźnione, wobec którego strona odwołująca się nie wniosła prośby o przywrócenie terminu. Wbrew twierdzeniom strony przeciwnej z akt sprawy nie wynika, by "G." odebrała decyzję organu I instancji w dn.17.02.2004r., przeciwnie data ta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jest wpisana przez osobę, która posłużyła się pieczęcią spółdzielni i wyraźnie określona jest na dzień "16.02.2004r.".

Ustalenie, iż doszło do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa uzasadnia, po myśli art.145 § 1 pkt 2 Ppsa, stwierdzenie nieważności decyzji SKO. Oczywistość rażącego naruszenia prawa naruszenia, o jakim mowa w art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. uzasadniała rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Z tej przyczyny, działając na podstawie art.210 § 2 Ppsa w zw. z art.200 Ppsa sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnia dyspozycja art.152 Ppsa.