Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 614/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1070
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2008 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2008 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) grudnia 2007 roku, Nr (...) Prezydent Miasta W. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci (...) nr (...), to jest montażu trzech anten sektorowych oraz dwóch anten linii radiowych, na działce ew. nr (...) obręb (...) zlokalizowanej na dachu budynku Związku N. w W. przy ul. (...) w Dzielnicy (...) W.

W obszernym uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta W. stwierdził, że biorąc pod uwagę parametry planowanej inwestycji w świetle aktualnie obowiązujących przepisów, w tym przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 roku, Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, o której mowa w art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska nie jest konieczne.

Decyzją z dnia (...) lutego 2008 roku, Nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez organizację pożytku publicznego Z. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia (...) grudnia 2007 roku podzielając zawarte w niej stanowisko.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Stowarzyszenie Z. podnosząc zarzut, iż, świetle przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 roku niezbędne jest wykazanie czy wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania anteny czyli także w jej sąsiedztwie, zwłaszcza pod osią i obok osi znajdują się miejsca dostępne dla ludzi. W rozpatrywanym przypadku zdaniem Stowarzyszenia w odległości poniżej 70 m od anten położona jest zachodnia pierzeja zabudowy wzdłuż ul. (...). Nadto zdaniem Stowarzyszenia w rozporządzeniu Rady Ministrów w pkt 2 zapisane jest, że sporządzenia raportu wymagają przedsięwzięcia

Sygn. akt IV SAM/a 614/08

realizowane na terenie zakładu lub obiektu zaliczonego do przedsięwzięć wymienionych w ust.1, będące przedsięwzięciami: b) niewymienionymi w ust. 1 lub § 3 ust. 1, jeżeli ich realizacja spowoduje wzrost emisji o nie mniej niż 20 %. Rozbudowa anten, zdaniem Stowarzyszenia wiąże się z istotnym zwiększeniem pól EM do środowiska. Dlatego przed wydaniem decyzji niezbędne jest wykazanie w jakim stopniu wzrośnie emisja pól EM na skutek realizacji inwestycji i w zależności od tego, dokonanie kwalifikacji czy ze względu na ewentualny wzrost emisji o nie mniej niż 20 % przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga sporządzenia raportu.

W piśmie z dnia Stowarzyszenie podniosło zarzut, iż zostało pozbawione prawa do wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ pierwszej i drugiej instancji nie poinformował Stowarzyszenia jako strony o przysługującym wymienionym wyżej uprawnieniu co stanowi naruszenie art. 10 § 1 kpa. Stowarzyszenie zwróciło się również o wyjaśnienie czy organ prawidłowo postąpił umarzając postępowanie na podstawie art. 105 kpa w sytuacji, gdy inwestor nie wycofał wniosku.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydent Miasta W.

Podzielić należy pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż parametry planowanej inwestycji powodują, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację tej inwestycji nie jest konieczne. Zagadnienie to zostało szczegółowo omówione w uzasadnieniu decyzji Prezydenta Miasta W., jak również w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Przypomnieć jedynie należy, iż planowana inwestycja polegać ma na przebudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci (...) zlokalizowanej w W. przy ulicy (...). System antenowy ma się składać z trzech anten sektorowych typu (...). Anteny te mają być zamontowane na masztach antenowych na dachu budynku. W skład przebudowywanej stacji bazowej mają wejść urządzenia zasilające, sterujące i

Sygn. akt IV SA/Wa 614/08

.0

nadawczo - odbiorcze. Antena (...)zawieszona ma być na wysokości 30,7m.n.p.t. Antena (...) zawieszona ma być

na wysokości 25,7m.n.p.t. Antena (...) zawieszona ma być

na wysokości 26,7m.n.p.t.

Antena zawieszona na wysokości 30,7 m.n.p.t. ma mieć moc 1831,2 W. Odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego anteny wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania anteny jest większa niż 70 m. Antena zawieszona na wysokości 25, 7 m ma mieć 2516,9 W. Odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego anteny wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania anteny jest większa niż 150 m. Antena zawieszona na wysokości 26, 7 m ma mieć moc 1992,2 W. Odległość miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego anteny wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania anteny jest większa niż 70 m.

Z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska wynika, że realizacja:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać

na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2,

2) planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w art. 51 ust. 1 pkt

1 i 2, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie

wynika z tej ochrony, jeżeli może ono znacząco oddziaływać na ten obszar - jest

dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach

zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych

uwarunkowaniach".

Zgodnie z treścią art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska realizacja:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać

na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2,

2) planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w art. 51 ust. 1 pkt

1 i 2, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie

wynika z tej ochrony, jeżeli może ono znacząco oddziaływać na ten obszar,

- jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, zwanej dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach".

Sygn. akt IV SA/Wa 614/08

Z art. 51 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy wynika, że sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają:

1) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać

na środowisko;

2) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać

na środowisko, dla których obowiązek może być stwierdzony na podstawie ust. 2.

Rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 roku, Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 wymienionego wyżej rozporządzenia (w brzmieniu na datę wydania zaskarżonej decyzji) raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowania izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi:

nie mniej niż 2.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 100 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej

wiązki promieniowania tej anteny,

nie mniej niż 5.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 150 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej

wiązki promieniowania tej anteny,

nie mniej niż 10.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 200 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej

wiązki promieniowania tej anteny,

d) nie mniej niż 20.000 W.

Planowane do realizacji przedsięwzięcie biorąc pod uwagę jego parametry nie należy do żadnej z wymienionych wyżej kategorii przedsięwzięć.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 8 lit. c wymienionego wyżej rozporządzenia (w brzmieniu na datę wydania zaskarżonej decyzji) sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać instalacje

Sygn. akt IV SA/Wa 614/08

radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 7, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi:

a) nie mniej niż 15 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 5 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki

promieniowania tej anteny,

b) nie mniej niż 100 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 20 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej

wiązki promieniowania tej anteny,

c) nie mniej niż 500 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 40 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej

wiązki promieniowania tej anteny,

d) nie mniej niż 1.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 70 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej

wiązki promieniowania tej anteny,

e) nie mniej niż 2.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 150 m i nie mniejszej niż 100 m od środka

elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,

f) nie mniej niż 5.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 200 m i nie mniejszej niż 150 m od środka

elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,

g) nie mniej niż 10.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się

w odległości nie większej niż 300 m i nie mniejszej niż 200 m od środka

elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny.

Planowane do realizacji przedsięwzięcie biorąc pod uwagę jego parametry nie należy również do żadnej z wymienionych wyżej kategorii przedsięwzięć.

Przestrzeni dostępnej dla ludności nie można utożsamiać z przestrzenią, w której człowiek może teoretycznie się znaleźć. Przyjmując tego rodzaju założenie należałoby uznać, że teoretycznie człowiek może znaleźć się wszędzie, chociażby przez krótką chwilę, jeśli dysponuje potrzebnymi do tego środkami technicznymi. Przez przestrzeń dostępną dla ludności należy zdaniem Sądu rozumieć przestrzeń, w której z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego ludzie mogą rzeczywiście, realnie stale przebywać. W niniejszej sprawie przestrzeń dostępna dla

Sygn. akt IV SA/Wa 614/08

ludności od środka elektrycznego anten wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tych anten znajduje się w odległościach większych niż wymagają tego przepisy wymienionego wyżej rozporządzenia.

Wobec faktu, iż inwestycja nie wymaga wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, prowadzenie postępowania w celu jej wydania stało się bezprzedmiotowe.

W wyroku z dnia 21 lutego 2006 roku, sygn. akt I OSK 967/05 (LEX nr 201507) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne". Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Wskazać należy, iż przesłanką umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa jest bezprzedmiotowość postępowania. Cofnięcie wniosku o wydanie przez organ administracji decyzji objęte jest natomiast hipotezą art. 105 § 2 kpa. Okoliczność, iż wnioskodawca nie wycofał wniosku o wydanie decyzji nie uniemożliwiała więc wydania przez Prezydent Miasta W. decyzji umarzającej postępowanie administracyjne.

Przepis § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wbrew twierdzeniu skarżącego Stowarzyszenia nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Planowana inwestycja ma być zrealizowana na dachu budynku Związku N. Obiekt ten nie należy do kategorii obiektów wymienionych w § 2 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia.

Zgodnie z treścią art. 10 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta W. przed wydaniem decyzji nie zawiadomił stron postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Uchybienie to nie miało jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia i jako takie nie może być podstawą uchylenia

Sygn. akt IV SA/Wa 614/08

zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Wskazać należy, iż w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z dnia (...) stycznia 2006 roku Prezydent Miasta W. pouczył strony postępowania, w tym Stowarzyszenie Z. o możliwości zapoznawania się z dokumentacją sprawy w Biurze Ochrony Środowiska Urzędu Miasta W.,(...), w godzinach pracy Urzędu - w poniedziałki w godzinach 10.00 - 18.00 oraz w pozostałe dni w godzinach 8.00 - 16.00. Prezydent Miasta W. w uzasadnieniu decyzji obszernie przytoczył parametry planowanej inwestycji zawarte w materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy. Analiza treści uzasadnienia wniesionego przez Stowarzyszenie i zawartych w nim argumentów pozwala, zdaniem Sądu stwierdzić, iż Stowarzyszeniu znany był materiał dowodowy będący podstawą wydanego przez Prezydenta Miasta W. rozstrzygnięcia.

W odniesieniu do rozstrzygnięcia wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie można postawić zarzutu naruszenia art. 10 § 1 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydawało rozstrzygnięcie w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, materiał ten nie był uzupełniany na etapie postępowania odwoławczego.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.