Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 906/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia WSA Irena Wesołowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 czerwca 2012 r. [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi M.R. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie brutto 295,20(dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

ZASKARŻONYM POSTANOWIENIEM Z DNIA 18 CZERWCA 2012 R. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UTRZYMAŁO W MOCY POSTANOWIENIE BURMISTRZA MIASTA I GMINY S. Z DNIA 23 LISTOPADA 2011 R., WYRAŻAJĄCE STANOWISKO WIERZYCIELA W SPRAWIE ZGŁOSZONYCH PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO R. G. ZARZUTÓW W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM.

PODSTAWĄ ROZSTRZYGNIĘCIA BYŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY PRZYTOCZONY W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA.

W DNIU 2 LISTOPADA 2011 R., DO ORGANU EGZEKUCYJNEGO, KTÓRYM W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WPŁYNĘŁO PISMO ZOBOWIĄZANEGO R. G. STANOWIĄCE ZARZUTY DOTYCZĄCE PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁÓW WYKONAWCZYCH Z DNIA 19 LIPCA 2011 R., NR [...] POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. W OCENIE ZOBOWIĄZANEGO OBOWIĄZEK ZWROTU KWOTY ŚWIADCZEŃ WYPŁACONYCH Z FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO NIE ISTNIEJE Z UWAGI NA UMORZENIE W STOSUNKU DO NIEGO POSTĘPOWANIA KARNEGO ORAZ BĘDĄCE W TOKU INNE POSTĘPOWANIA SĄDOWE. ZOBOWIĄZANY STWIERDZIŁ TAKŻE, ŻE NIE DORĘCZONO MU DECYZJI BURMISTRZA MIASTA I GMINY S. Z DNIA 27 KWIETNIA 2011 R., NR [...], NAKŁADAJĄCEJ NA NIEGO OBOWIĄZEK, ANI TEŻ UPOMNIENIA.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 23 LISTOPADA 2011 R. BURMISTRZ MIASTA I GMINY S. UZNAŁ ZGŁOSZONE ZARZUTY ZA NIEUZASADNIONE. WIERZYCIEL STWIERDZIŁ W UZASADNIENIU, ŻE DOCHODZONE PRZEZ NIEGO ROSZCZENIE WYNIKA Z USTAWY O POMOCY OSOBOM UPRAWNIONYM DO ALIMENTÓW ORAZ WYROKU SĄDU REJONOWEGO W M. Z DNIA 30 LIPCA 2001 R., SYGN. AKT [...] ZASĄDZAJĄCYM OD R. G. ALIMENTY NA RZECZ MAŁOLETNICH J. I J. G. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NIEDORĘCZENIA DECYZJI I UPOMNIENIA, WSKAZAŁ NA FAKT ODMOWY PRZYJĘCIA PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO OBU PISM, CO NALEŻAŁO UZNAĆ ZA ICH PRAWIDŁOWE DORĘCZENIE.

W DNIU 23 GRUDNIA 2011 R., DO KOLEGIUM WPŁYNĘŁO ZAŻALENIE R. G. NA POSTANOWIENIE WIERZYCIELA Z DNIA 23 LISTOPADA 2011 R., ZOBOWIĄZANY POWTÓRZYŁ SWOJE ZARZUTY DOT. NIEISTNIENIA OBOWIĄZKU I BRAKU DORĘCZENIA DECYZJI I UPOMNIENIA.

SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UZASADNIAJĄC SWOJE STANOWISKO W SPRAWIE PODNIOSŁO, ŻE ZGODNIE Z ART. 33 USTAWY Z DNIA 17 CZERWCA 1966 R., O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI (DZ. U. Z 2005 R. NR 229, POZ. 1954 Z PÓŹN. ZM.), ZWANEJ DALEJ JAKO U.P.E.A., PODSTAWĄ ZARZUTU W SPRAWIE PROWADZENIA EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ MOŻE BYĆ:

1) WYKONANIE LUB UMORZENIE W CAŁOŚCI ALBO W CZĘŚCI OBOWIĄZKU, PRZEDAWNIENIE, WYGAŚNIĘCIE ALBO NIEISTNIENIE OBOWIĄZKU,

2) ODROCZENIE TERMINU WYKONANIA OBOWIĄZKU ALBO BRAK WYMAGALNOŚCI OBOWIĄZKU,

3) OKREŚLENIE EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU NIEZGODNIE Z TREŚCIĄ OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z ORZECZENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 I 4,

4) BŁĄD CO DO OSOBY ZOBOWIĄZANEGO,

5) NIEWYKONALNOŚĆ OBOWIĄZKU O CHARAKTERZE NIEPIENIĘŻNYM,

6) NIEDOPUSZCZALNOŚĆ EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ LUB ZASTOSOWANEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO,

7) BRAK UPRZEDNIEGO DORĘCZENIA ZOBOWIĄZANEMU UPOMNIENIA, KTÓRYM MOWA W ART. 15 § 1,

8) ZASTOSOWANIE ZBYT UCIĄŻLIWEGO ŚRODKA EGZEKUCYJNEGO,

9) PROWADZENIE EGZEKUCJI PRZEZ NIEWŁAŚCIWY ORGAN EGZEKUCYJNY,

10) NIESPEŁNIENIE WYMOGÓW OKREŚLONYCH W ART. 27.

R. G. PODNIÓSŁ NIEISTNIENIE EGZEKWOWANEGO OD NIEGO OBOWIĄZKU ORAZ NIEDORĘCZENIE MU UPOMNIENIA. ZARZUTÓW TYCH NIE MOŻNA JEDNAK UZNAĆ ZA UZASADNIONE. EGZEKWOWANY OBOWIĄZEK OKREŚLONY ZOSTAŁ W DECYZJI BURMISTRZA MIASTA I GMINY S. Z DNIA 27 KWIETNIA 2011 R., NR [...] ZOBOWIĄZUJĄCEJ R. G. DO ZWROTU KWOTY 9.600 ZŁ, WRAZ Z USTAWOWYMI ODSETKAMI Z TYTUŁU WYPŁATY Z FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO ŚWIADCZEŃ NA RZECZ J. I J. G. BURMISTRZ MIASTA I GMINY S. WYDAJĄC DECYZJĘ NAKŁADAJĄCĄ NA R. G. OBOWIĄZEK ZWROTU KWOTY WYPŁACONYCH ŚWIADCZEŃ Z FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO USTALIŁ, ŻE DECYZJĄ Z DNIA 23 WRZEŚNIA 2009 R., PRZYZNANO ŚWIADCZENIA Z FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO DLA J. I J. G. PO 400 ZŁ, NA KAŻDE DZIECKO. Z FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO WYPŁACONO W OKRESIE ŚWIADCZENIOWYM OD 1 STYCZNIA 2009 R., DO 30 WRZEŚNIA 2010 R., KWOTĘ 9.600 ZŁ. ZOBOWIĄZANY NIE ODWOŁAŁ SIĘ OD TEJ DECYZJI. DECYZJA TA JEST OSTATECZNA, A ORGANY EGZEKUCYJNE ORAZ WIERZYCIEL NIE SĄ UPRAWNIONE W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU DO NEGOWANIA OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z TEJ DECYZJI. INNYMI SŁOWY, DOPÓKI DECYZJA NAKŁADAJĄCA OBOWIĄZEK ZWROTU PIENIĘDZY JEST DECYZJĄ POZOSTAJĄCĄ W OBROCIE PRAWNYM, NIE JEST ZASADNYM PODNOSZONY ZARZUT NIEISTNIENIA OBOWIĄZKU. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE PODNIOSŁO RÓWNIEŻ, ŻE UMORZENIE POSTĘPOWANIA KARNEGO W STOSUNKU DO ZOBOWIĄZANEGO NIE MA ŻADNEGO WPŁYWU NA ISTNIENIE OBOWIĄZKU, TAK SAMO JAK EWENTUALNE INNE POSTĘPOWANIA WSZCZĘTE PRZED SĄDEM POWSZECHNYM. JAK WYŻEJ WSKAZANO, NAŁOŻONY NA R. G. OBOWIĄZEK WYNIKA Z FAKTU, IŻ NA PODSTAWIE DECYZJI OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ Z FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO WYPŁACONO ŚWIADCZENIA NA RZECZ JEGO DZIECI.

NIEZASADNE SĄ RÓWNIEŻ ZARZUTY DOTYCZĄCE NIEDORĘCZENIA ZOBOWIĄZANEMU DECYZJI BURMISTRZA MIASTA I GMINY S. Z DNIA 27 KWIETNIA 2011 R., NR [...] ORAZ UPOMNIENIA Z DNIA 14 CZERWCA 2011 R., NR [...]. JAK WYNIKA Z AKT PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY ZARÓWNO DECYZJA JAK I UPOMNIENIE WYSŁANE ZOSTAŁY NA ADRES PODAWANY PRZEZ R. G. WE WSZYSTKICH JEGO PISMACH. TYTUŁY WYKONAWCZE ORAZ POSTANOWIENIE WIERZYCIELA W SPRAWIE ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW ZOSTAŁY PRZEZ NIEGO POD TYM ADRESEM ODEBRANE. ZOBOWIĄZANY, ZGODNIE Z ADNOTACJAMI DORĘCZYCIELA NA KOPERTACH, ODMÓWIŁ PRZYJĘCIA DECYZJI W DNIU 9 MAJA 2011 R., A UPOMNIENIA W DNIU 24 CZERWCA 2011 R., JAK PRZEWIDUJE ART. 47 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000 R. NR 98, POZ. 1071 Z PÓŹN. ZM.), JEŻELI ADRESAT ODMAWIA PRZYJĘCIA PISMA PRZESŁANEGO MU PRZEZ POCZTĘ LUB INNY ORGAN ALBO W INNY SPOSÓB, PISMO ZWRACA SIĘ NADAWCY Z ADNOTACJĄ O ODMOWIE JEGO PRZYJĘCIA I DATĄ ODMOWY. PISMO WRAZ Z ADNOTACJĄ WŁĄCZA SIĘ DO AKT SPRAWY, DZIEŃ ODMOWY PRZYJĘCIA PISMA UZNAJE SIĘ ZA DZIEŃ DORĘCZENIA PISMA ADRESATOWI. W SYTUACJI ODMOWY PRZYJĘCIA PISMA ADRESAT NIE MOŻE ZATEM UCHYLIĆ SIĘ OD SKUTKÓW, JAKIE NASTĘPUJĄ W MOMENCIE DORĘCZENIA PISMA. TYM SAMYM, ODMAWIAJĄC PRZYJĘCIA DECYZJI NAKŁADAJĄCEJ OBOWIĄZEK ORAZ UPOMNIENIA, ZOBOWIĄZANY NIE MOŻE POWOŁYWAĆ SIĘ NA BRAK DORĘCZENIA MU TYCH PISM ORAZ BRAK WIEDZY NA TEMAT EGZEKWOWANEGO OD NIEGO OBOWIĄZKU.

WOBEC POWYŻSZEGO STANOWISKO WIERZYCIELA, W OCENIE SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO, JEST PRAWIDŁOWE.

R. G. PISMEM Z DNIA 25 LIPCA 2012 R., WNIÓSŁ NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, ZARZUCAJĄC POSTANOWIENIU NIEZGODNOŚĆ Z PRAWEM.

W UZASADNIENIU SKARGI R. G. PONOWNIE PODNIÓSŁ BRAK SKUTECZNEGO DORĘCZENIA KORESPONDENCJI MIEJSKO - GMINNEGO OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ W S., DECYZJI I UPOMNIENIA ORAZ BRAKU OBOWIĄZKU ZWROTU WYPŁACONYCH ALIMENTÓW.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

NA WSTĘPIE ZASADNYM JEST WSKAZANIE, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269) "SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ ORAZ ROZSTRZYGANIE SPORÓW KOMPETENCYJNYCH I O WŁAŚCIWOŚĆ MIĘDZY ORGANAMI JEDNOSTEK SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO, SAMORZĄDOWYMI KOLEGIAMI ODWOŁAWCZYMI I MIĘDZY TYMI ORGANAMI A ORGANAMI ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ". "KONTROLA, O KTÓREJ MOWA W § 1, SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ" (ART. 1 § 2 CYT. USTAWY).

STWIERDZENIE ZATEM, IŻ ZASKARŻONA DECYZJA LUB POSTANOWIENIE ZOSTAŁO WYDANE Z NARUSZENIEM PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, NARUSZENIEM PRAWA DAJĄCYM PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, INNYM NARUSZENIEM PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŻELI MOGŁO ONO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY; OBLIGUJE SĄD DO UCHYLENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI/POSTANOWIENIA (ART. 145 § 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.).

SKARGA OKAZAŁA SIĘ NIEUZASADNIONA, A TO Z TEJ PRZYCZYNY, ŻE ZASKARŻONE POSTANOWIENIE NIE NARUSZA PRAWA W SPOSÓB UZASADNIAJĄCY WYELIMINOWANIE GO Z OBROTU PRAWNEGO.

PRZEDMIOTEM NINIEJSZEJ SPRAWY JEST STANOWISKO WIERZYCIELA TJ. BURMISTRZA MIASTA I GMINY S. W PRZEDMIOCIE ZARZUTÓW ZOBOWIĄZANEGO WYDANE NA PODSTAWIE ART. 34 § 1 USTAWY Z 17 CZERWCA 1966 R., O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI (TEKST JEDNOLITY DZ. U. Z 2005 R., NR 229, POZ. 1954) ZWANEJ DALEJ U.P.E.A.. PRZEPIS ART. 34 U.P.E.A., REGULUJE TRYB POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU WNIESIENIA PRZEZ ZOBOWIĄZANEGO DO ORGANU EGZEKUCYJNEGO ZARZUTU W SPRAWIE PROWADZENIA POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO. WNIESIENIE ZARZUTU WSZCZYNA POSTĘPOWANIE W SPRAWIE JEGO ROZPOZNANIA I WYDANIA POSTANOWIENIA O JEGO ZASADNOŚCI. PRZY CZYM ZGODNIE Z ART. 34 § 1 U.P.E.A., ZARZUTY ZGŁOSZONE NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 1-7, 9 I 10, A PRZY EGZEKUCJI OBOWIĄZKÓW O CHARAKTERZE NIEPIENIĘŻNYM - TAKŻE NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 8, ORGAN EGZEKUCYJNY ROZPATRUJE PO UZYSKANIU STANOWISKA WIERZYCIELA W ZAKRESIE ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW, Z TYM ŻE W ZAKRESIE ZARZUTÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 33 PKT 1-5, WYPOWIEDŹ WIERZYCIELA JEST DLA ORGANU EGZEKUCYJNEGO WIĄŻĄCA.

W NINIEJSZEJ SPRAWIE WIERZYCIEL - BURMISTRZ MIASTA I GMINY S. UZNAŁ, WNIESIONE PRZEZ R. G. ZARZUTY ZA NIEUZASADNIONE, A ZATEM ISTOTĄ SPORU JEST USTALENIE CZY WIERZYCIEL PRAWIDŁOWO ODMÓWIŁ UWZGLĘDNIENIA ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW OPARTYCH NA PODSTAWIE ART. 33 PKT 1 I 7 U.P.E.A.

ZGODZIĆ SIĘ NALEŻY Z WIERZYCIELEM, ŻE POSTĘPOWANIE MIEJSKO GMINNEGO OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ W S. JEST PROWADZONE WOBEC R. G. NA PODSTAWIE PRZEPISÓW USTAWY Z 7 WRZEŚNIA 2007 R., O POMOCY OSOBOM UPRAWNIONYM DO ALIMENTÓW (DZ. U. Z 2009 R., NR 1, POZ. 7 - TEKST JEDNOLITY), WYROKU SĄDU REJONOWEGO W M. Z DNIA 30 LIPCA 2001 R., SYGN. AKT [...] KTÓRYM NAŁOŻONO NA R. G. OBOWIĄZEK ALIMENTACYJNY WOBEC MAŁOLETNICH DZIECI ORAZ DECYZJI MIEJSKO GMINNEGO OŚRODKA POMOCY SPOŁECZNEJ W S. (DZIAŁAJĄCEGO Z UPOWAŻNIENIA BURMISTRZA MIASTA I GMINY S.) Z DNIA 27 KWIETNIA 2011 R., NR [...] ZOBOWIĄZUJĄCEJ R. G. DO ZWROTU NALEŻNOŚCI WYPŁACONYCH MAŁOLETNIM DZIECIOM Z FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO, CO CZYNI BEZZASADNYM ZARZUT NIEISTNIENIA EGZEKWOWANEGO OBOWIĄZKU. ZASADNIE PRZY TYM WIERZYCIEL WYKAZAŁ, ŻE INNE POSTĘPOWANIA WOBEC R. G. NIE MAJĄ WPŁYWU NA NINIEJSZĄ SPRAWĘ.

PRAWIDŁOWO RÓWNIEŻ WIERZYCIEL PODNIÓSŁ, ŻE W/W DECYZJA ZOSTAŁA ZOBOWIĄZANEMU SKUTECZNIE DORĘCZONA 9 MAJA 2011 R., KIEDY TO R. G. ODMÓWIŁ ODEBRANIA PRZESYŁKI POCZTOWEJ Z DECYZJĄ. ZGODNIE BOWIEM Z ART. 47 § 1 I 2 K.P.A., JEŻELI ADRESAT ODMÓWIŁ PRZYJĘCIA PISMA PRZESŁANEGO POCZTĄ, PISMO ZWRACA SIĘ NADAWCY Z ADNOTACJĄ O ODMOWIE JEGO PRZYJĘCIA I DATĄ ODMOWY, PISMO UWAŻA SIĘ ZA DORĘCZONE W DNIU ODMOWY JEGO PRZYJĘCIA PRZEZ ADRESATA. POWYŻSZE, ZDANIEM SĄDU, CZYNI BEZZASADNYM ZARZUT R. G. ŻE DECYZJA Z DNIA 27 KWIETNIA 2011 R., NIE ZOSTAŁA DORĘCZONA ZGODNIE Z PRAWEM, ŻE NIE PRZYJĄŁ PISMA Z POWODU NIEZGODNOŚCI NUMERÓW. RZECZĄ ADRESATA BYŁO BOWIEM PRZYJĘCIE PRZESYŁKI, KTÓRA NA KOPERCIE NIE ZAWIERAŁA ŻADNYCH NUMERÓW A BYŁA PRAWIDŁOWO ZAADRESOWANA Z CZYTELNĄ PIECZĄTKĄ NADAWCY.

TAKŻE ZARZUT BRAKU UPOMNIENIA JEST BEZZASADNY, ALBOWIEM R. G. RÓWNIEŻ W DNIU 24 CZERWCA 2011 R., ODMÓWIŁ PRZYJĘCIA PRZESYŁKI.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE SĄD ROZPOZNAJĄC NINIEJSZĄ SPRAWĘ, BĘDĄC ZWIĄZANY DYSPOZYCJĄ ART. 134 § USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2012 R., POZ. 270) NIE STWIERDZIŁ NARUSZEŃ PRAWA MATERIALNEGO BĄDŹ PROCESOWEGO, KTÓRE POWODOWAŁYBY KONIECZNOŚĆ WYELIMINOWANIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA Z OBROTU PRAWNEGO.

MAJĄC NA WZGLĘDZIE WSZYSTKIE PRZEDSTAWIONE POWYŻEJ OKOLICZNOŚCI WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A., ODDALIŁ SKARGĘ, O KOSZTACH PEŁNOMOCNIKA Z URZĘDU ORZECZONO NA MOCY ART. 250 P.P.S.A.

DSZ