Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 576/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch sędzia WSA Janina Guść Protokolant Barbara Kroczak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 19 maja 2004 r. nr [...] 2/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego H. K. 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący H. K. w dniu 18 marca 2004 r. złożył w Urzędzie Miasta i Gminy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w którym domagał się udostępnienia informacji poprzez odpowiedź na następujące pytania. Kto sporządził projekt kładki na rzece W.? Ile kosztował ten projekt i z jakich środków został sfinansowany? Kto i kiedy wydał pozwolenie na budowę? Czy kładka powstanie na terenach zalewowych? Kto będzie wykonawcą kładki? Z jakich środków inwestycja ta zostanie sfinansowana? W części wniosku poświęconej na określenie sposobu i formy udostępnienia informacji skarżący napisał "kserokopia".

Pismem z dnia 4 kwietnia 2004 r. Burmistrz Miasta i Gminy odpowiedział skarżącemu na poszczególne pytania.

W dniu 15 kwietnia 2004 r. skarżący pismem z dnia 14 kwietnia 2004 r. zarzucił Burmistrzowi, iż udzielił mu lakonicznej i tylko częściowo dotyczącej jego pytań odpowiedzi. Stwierdził, że domagał się kserokopii dokumentów dotyczących kładki na rzece W. Jednocześnie zażądał kserokopii wszystkich dokumentów dotyczących jego wniosku.

Pismem z dnia 21 kwietnia 2004 r. Burmistrz Miasta i Gminy, uznając, iż pismo skarżącego z dnia 4 kwietnia 2004 r. jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, powiadomił skarżącego, że z powodu przygotowania rozliczenia inwestycji informacja może być udostępniona w terminie do 28 maja 2004 r. poprzez przesłanie listem poleconym na jego adres kserokopii dokumentów źródłowych oraz informacji przekształconych stosownie do zapytań we wniosku. Jednocześnie powiadomił skarżącego, jak napisano, zgodnie z art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o konieczności wniesienia opłaty w wysokości 26,50. Poinformowano też skarżącego, że udostępnienie informacji nastąpi w terminie 14 dni od otrzymania opłaty nie wcześniej jednak jak w dniu 27 maja 2004 r.

W dniu 19 maja 2004 r. Burmistrz Miasta i Gminy, powołując się na art. 105 § 1 k.p.a., podjął decyzję, którą umorzył postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej kładki na rzece W. Uzasadniając tą decyzję organ administracyjny stwierdził, że skarżący zwrócił się w dniu 15 kwietnia 2004 r. o udostępnienie informacji publicznej w formie kserokopii wszystkich dokumentów dotyczących kładki na rzece W. oraz, że pismem z dnia 21 kwietnia 2004 r. powiadomiono go, zgodnie z art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazano mu w jaki sposób i w jakiej formie informacja może być udostępniona. Dalej Wójt Miasta i Gminy stwierdził, że ponieważ w ciągi 14 dni od powiadomienia skarżący nie złożył wniosku o udostępnienie informacji w sposób i w formie wskazanej w piśmie z dnia 21 kwietnia 2004 r., to umorzył postępowanie.

Skarżący w odwołaniu od tej decyzji zarzucił naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, w szczególności twierdził, że Burmistrz Miasta i Gminy "powołuje się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie bierze pod uwagę przepisów dotyczących dostępu do informacji publicznej". Ponadto zarzucił, iż udzielona mu informacja była lakoniczna, niezgodna z ustawą o dostępie do informacji publicznej i udzielona po terminie. Zaznaczył przy tym, iż wniosek o udostępnienie informacji złożył w dniu 18 marca 2004 r. Skarżący pisał w odwołaniu również o bliżej niesprecyzowanej uchwale, na którą jakoby miał się powoływać Burmistrz Miasta i Gminy, a która zdaniem skarżącego "nie jest prawomocna", gdyż nie została opublikowana w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym. W związku z t uchwałą twierdził, że nie chce przetwarzać informacji, lecz żąda tylko dostępu do niej i kserokopii dokumentów, "a to nie jest dodatkowy koszt dla Urzędu". Końcową część odwołania skarżący poświęcił sprawom związanym z kosztami budowy kładki na W.

Rozpoznając odwołanie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 13 lipca 2004 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy zreferował treść art. 13 i art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazując, że w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 tej ustawy umorzenie postępowania, zgodnie z jej art. 16 ust. 1, następuje w drodze decyzji. Następnie organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie organu pierwszej instancji było zgodne ze wskazaną procedurą. W szczególności wskazał, że skarżący po powiadomieniu go przez organ pierwszej instancji o przyczynach braku możliwości udostępnienia żądanej informacji oraz wskazaniu w jaki sposób i w jakiej formie informacja ta może być udostępniona, nie złożył w terminie wskazanym w tym powiadomieniu stosownego wniosku wraz z opłatą w wysokości 26,50 zł określoną na podstawie art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem organu odwoławczego skutkiem prawnym, wynikającym z przytoczonych przepisów, niepotwierdzenia przez skarżącego jego żądania udostępnienia informacji publicznej przez wniesienie zmodyfikowanego wniosku, o którym mowa w piśmie z dnia 21 kwietnia 2004 r., jest podjęcie decyzji o umorzeniu postępowania.

W skardze skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja została oparta na nieistniejących aktach prawa miejscowego, "czyli uchwale Rady Miejskiej w G., która w okresie składania (...) wniosków była nieprawomocna". Z dalszych wywodów skargi wynika, iż uchwała ta dotyczyła opłaty za udostępnienie informacji publicznej oraz, że tezę o braku mocy prawnej tej uchwały skarżący opiera na tym, iż została ona opublikowana w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym dopiero w dniu 14 lipca 2004 r. Skarżący twierdził też, że nie miał obowiązku uiszczenia opłaty, gdyż zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w czasie, gdy uchwała w sprawie opłaty administracyjnej nie obowiązywała.

W odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniesiono o jej oddalenie.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych. Przede wszystkim zarzuty skargi nie są zrozumiałe, gdyż żaden z orzekających w sprawie organów nie powołał się na uchwałę w sprawie opłaty administracyjnej za udostępnienie informacji publicznej. Skarżący nie wskazuje dokładnie o jaką uchwałę chodzi. Można jednakże przypuszczać, że idzie o uchwałę nr [...] z dnia 25 marca 2004 r. w sprawie opłaty administracyjnej, która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], w dniu 28 czerwca 2004 r. Zgodnie z jej § 8 weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, czyli w dniu 13 lipca 2004 r. Nie mogła ona zatem być, i nie była, podstawą rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta i Gminy. Podstawą rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta i Gminy był art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), ściślej zaś ustęp drugi tego artykułu, który daje podstawę umorzenia postępowania. Zgodnie z tym przepisem organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może umorzyć postępowanie, jeżeli, w sytuacji, w której środki techniczne, którymi dysponuje, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku, powiadomi wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskaże w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, a wnioskodawca w terminie 14 dni od otrzymania tego powiadomienia nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu. W niniejszej sprawie jednakże, Burmistrz Miasta i Gminy nie powiadomił skarżącego, że informacja publiczna, której się domagał, nie może być z przyczyn technicznych udostępniona w sposób lub formie wskazanych we wniosku i nie wskazał sposobu lub formy, w której zamiast tego informację może udostępnić. W szczególności nie uczynił tego w piśmie z dnia 21 kwietnia 2004 r. Pismem tym Burmistrz Miasta i Gminy spełnił obowiązek wynikający z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mianowicie wobec tego, że informacja nie mogła być udostępniona niezwłocznie, powiadomił o przyczynach opóźnienia (przygotowanie rozliczenia inwestycji) i o terminie udostępnienia (do 28 maja 2004 r.). W piśmie tym nie ma mowy o żadnych przeszkodach technicznych uniemożliwiających spełnienie żądania skarżącego co do sposobu i formy udostępnienia informacji. Skarżący, niezależnie o tego co uznać za wniosek o udostępnienie informacji, czy pismo z dnia 18 marca 2004 r., czy pismo z dnia 14 kwietnia 2004 r., żądał przesłania kserokopii dokumentów na swój adres. Taki też sposób i formę udostępnienia informacji zapowiedziano w piśmie z dnia 21 kwietnia 2004 r. Nie było zatem podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zaś odmienne postępowanie narusza ten przepis.

W związku z tym, że w piśmie z dnia 21 kwietnia 2004 r. uzależniono udostępnienie żądanej przez skarżącego informacji od uiszczenia opłaty i wobec tego, że, jak się wydaje, z nieuiszczenia tej opłaty Samorządowe Kolegium Odwoławcze uczyniło podstawę umorzenia postępowania (podstawy takiej brak wyraźnie w rozstrzygnięciu organu pierwszej instancji), należy stwierdzić, iż nieuiszczenie opłaty za udostępnienie informacji publicznej określonej stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie może stanowić podstawy umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej ani też odmowy udostępnienia takiej informacji. Wynika to z art. 15 ust. 2 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powiadomi wnioskodawcę o jej wysokości oraz, że udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że w tym terminie wnioskodawca dokona zmiany wniosku w zakresie sposobu i formy udostępnienia informacji. Ustawodawca wyraźnie więc postanowił, że udostępnienie informacji następuje po upływie określonego terminu od powiadomienia, a nie po uiszczeniu opłaty.

Mając powyższe na uwadze uznać należało, że w niniejszej sprawie oba organy administracji publicznej naruszyły art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż umorzyły postępowanie o dostępie do informacji publicznej mimo braku wskazanych w tym przepisie przesłanek. W konsekwencji, uwzględniając skargę, Sąd na mocy art. 134 § 1, art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzając ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy.

Ponownie rozpatrując sprawę Burmistrz Miasta i Gminy udostępni skarżącemu żądaną informacje publiczną w sposób i formie określonych w jego pismach z dnia 18 marca 2004 r. i 14 kwietnia 2004 r.

Wobec uwzględnienia skargi i złożonego w piśmie z dnia 20 listopada 2004 r. wniosku Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania.

Wobec tego, że sprawa dotyczy decyzji o umorzeniu postępowania Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie wymaga wykonania w żadnej formie, co sprawiło, że w wyroku nie zamieszczono rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.