Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 678/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 3 i  ust. 4 pkt 4
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi S. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Starosta Powiatu w [..] decyzją z dnia [..] grudnia 2008 r. nr [...], powołując się na art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), orzekł o utracie przez S. J. statusu osoby bezrobotnej z dniem 22 grudnia 2008 r.

W uzasadnieniu wskazał, że S. J. nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

W odwołaniu od powyższej decyzji do Wojewody [...] S. J. potwierdził, iż w wyznaczonym dniu, tj. 22 grudnia 2008 r. nie stawił się w pokoju nr 14 w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. Wskazał, iż w tym dniu, bądź dniach poprzedzających, odbierał w Powiatowym Urzędzie Pracy w P zaświadczenie o nabyciu uprawnień operatora koparki, ładowarki i koparko-ładowarki. Z Urzędu wyszedł będąc przeświadczonym, iż dopełnił wszystkich obowiązków. Dopiero 29 bądź 30 grudnia 2008 r. przypomniał sobie, iż nie zgłosił się do pokoju nr 14. Podał, iż natychmiast udał się do Urzędu, gdzie poinformowano go, iż prawdopodobnie utracił status osoby bezrobotnej. S. J. podkreśli, iż nie został poinformowany, że konsekwencją niestawiennictwa w wyznaczonym terminie w Urzędzie Pracy jest utrata statusu osoby bezrobotnej. Posiadał jedynie informację, że powyższe spowoduje utratę prawa do zasiłku.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu w [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotni mają ustawowy obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Zgodnie zaś z art. 33 ust. 4 pkt 4 cytowanej ustawy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy.

Wojewoda [...] wskazał, iż S. J. zapoznał się z datą obowiązkowej wizyty w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. wyznaczonej na dzień 22 grudnia 2008 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem w części D Karty Rejestracyjnej Bezrobotnego przy tej dacie. Bezrobotny został również pouczony o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych przez Urząd terminach oraz o powiadomieniu Urzędu o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w ciągu 7 dni, jak również o konsekwencjach wynikających z niedopełnienia powyższych obowiązków. W wyznaczonym dniu S. J. nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. i w ciągu kolejnych 7 dni nie powiadomił o uzasadnionej przyczynie swego niestawiennictwa. Organ wskazał, iż z dokumentacji przedstawionej przez Powiatowy Urząd Pracy w P. nie wynika aby po upływie wyznaczonego terminu S. J. stawił się w Urzędzie celem powiadomienia o przyczynie niestawiennictwa w dniu 22 grudnia 2008 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję S. J. wniósł o jej uchylenie i przywrócenie statusu osoby bezrobotnej od dnia 22 grudnia 2008 r. W uzasadnieniu wskazał, iż pod koniec grudnia 2008 r., tj. w terminie 7 dni od daty wyznaczonej wizyty, stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. celem dopełnienia powinności, o której wcześniej zapomniał. Niestety nie zostały odnalezione jego akta. Z tego względu trudno jest mu udowodnić fakt zgłoszenia się po wyznaczonym terminie w Urzędzie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Niewywiązanie się przez bezrobotnego z tego obowiązku skutkuje, stosownie do regulacji art. 33 ust. 4 pkt 4 cytowanej ustawy, pozbawieniem statusu bezrobotnego na okres 3 miesięcy.

Z akt sprawy wynika, iż skarżącemu znany był obowiązek wynikający z art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jak również znane mu były konsekwencje jego niedopełnienia. Pouczenie o powyższym zawarte było w "Informacji dla osób zgłaszających się do rejestracji", z którą skarżący zapoznał się w dniu 16 lipca 2007 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem.

S. J. został poinformowany o obowiązku stawiennictwa w Urzędzie Pracy w dniu 22 grudnia 2008 r., co także potwierdził własnoręcznym podpisem złożonym w rubryce D Karty Rejestracyjnej Bezrobotnego. Skarżący w dniu 22 grudnia 2008 r. nie zgłosił się jednak w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. oraz nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie swego niestawiennictwa.

Odnosząc się do twierdzeń zawartych w skardze należy wskazać, iż w aktach sprawy brak jest dowodów świadczących o tym, iż skarżący w ustawowym terminie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. celem powiadomienia o przyczynie niestawiennictwa w dniu 22 grudnia 2008 r. Okoliczność taka winna bowiem znaleźć potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy w formie np. pisma skarżącego, protokołu sporządzonego w trybie art. 67 kpa lub adnotacji. Jednocześnie, nawet przy założeniu, że twierdzenia skarżącego co do jego obecności pod koniec grudnia 2008 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. są prawdziwe, nie sposób uznać, że jego niestawiennictwo w Urzędzie Pracy w dniu wyznaczonym, tj. 22 grudnia 2008 r. jest usprawiedliwione. Skarżący bowiem przyznał, iż o wyznaczonym terminie zapomniał. Nie ma przy tym znaczenia, iż dotychczas przestrzegał on ustalonych wizyt w Urzędzie Pracy. Usprawiedliwienie niestawiennictwa bezrobotnego w terminie wyznaczonej wizyty mogą uzasadniać jedynie takie okoliczności, których bezrobotny bez swojej winy i z zachowaniem należytej staranności nie mógł pokonać. Do takich okoliczności nie należy zapomnienie, czy też pomylenie daty stawiennictwa w Urzędzie Pracy.

W świetle powyższego, należy stwierdzić, iż w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a zatem pozbawienie skarżącego statusu osoby bezrobotnej było w pełni uzasadnione.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.