Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 79/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

P O S T A N O W I E N 1 E Dnia 12 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 29 listopada 2004r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. W. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Obrony Narodowej, polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na pismo z dnia 29 listopada 2004r., w którym zwrócił się z pytaniami dotyczącymi jego osoby, a w szczególności: czy Minister Obrony Narodowej, Ministerstwo Obrony Narodowej lub jakakolwiek instytucja lub jednostka znajdująca się w strukturze organizacyjnej MON prowadziła między październikiem 2003r. a dniem obecnym jakąkolwiek operację, projekt lub eksperyment (medyczny, naukowy, wojskowy lub inny) związany z jego osobą?; czy został wydany i wykonany rozkaz umieszczenia w ciele skarżącego urządzenia podsłuchującego jego słowa? (jeśli tak, to kiedy do tego doszło, w jakim celu i na jakiej podstawie prawnej?); czy został wydany i wykonany rozkaz umieszczenia, oraz czy umieszczono w ciele skarżącego urządzenie mające emitować dźwięki wywołujące u niego efekt myśli, i czy takie urządzenie zostało użyte? (jeśli tak, to kiedy do tego doszło, w jakim celu i na jakiej podstawie prawnej?); czy użyto urządzenia mającego podsłuchiwać jego słowa? (jeśli tak, to w jakim celu i na jakiej podstawie prawnej?); czy obserwowano go za pomocą kamer umieszczonych w jego mieszkaniu w L.? (jeśli tak, to w jakim celu i na jakiej podstawie prawnej?); czy prowadzono operację w ramach działań Sojuszu Północnoatlantyckiego związaną z jego osobą, a polegającą na wpływaniu na jego umysł za pomocą urządzeń umieszczonych w jego ciele i poza nim? (jeśli tak, to w jakim celu i na jakiej podstawie prawnej?); czy prowadzono operację mającą umożliwić wpływ na jego umysł, a wywołującą u niego skurcze kończyn, twarzy i bóle głowy? (jeśli tak, to w jakim celu i na jakiej podstawie prawnej?); czy podjęto działania mające na celu instruowanie ludzi, jak mają się zachowywać w jego obecności (jeśli tak, to w jakim celu i na jakiej podstawie prawnej?); czy Minister posiada wiedzę na temat tego, czy jakakolwiek inna instytucja prowadziła wobec jego osoby jakikolwiek eksperyment (medyczny naukowy lub inny)? (jeśli tak, to jaka jest nazwa tej instytucji?).

W. W. podał, że domaga się udzielenia odpowiedzi na przedmiotowe pytania w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku uznania, że skarga zasługuje na rozpatrzenie, o jej oddalenie. W uzasadnieniu swego pierwszego stanowiska procesowego podał, że sprawa nie może zostać załatwiona w formach przewidzianych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1-3, a to oznacza, że skarga jest niedopuszczalna. Natomiast uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, Minister zaznaczył, że sprawa nie może być również załatwiona w drodze innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zdaniem organu, to powoduje, że skarga na bezczynność jest bezzasadna. Minister złożył także wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W. W. żąda od Ministra Obrony Narodowej odpowiedzi na postawione pytania, związane ściśle z jego osobą. Z treści skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi nie wynika, by postawione pytania były związane z jakimkolwiek prowadzonym z jego wniosku postępowaniem administracyjnym. Jedynie treść pisma może sugerować, że skarżący w formie pytań wyraża zaniepokojenie o swoją osobę działaniami, o których nie wie, czy miały miejsce, a które, w jego ocenie, miałyby być udziałem "Ministra Obrony Narodowej, Ministerstwa Obrony Narodowej lub jakiejkolwiek innej instytucji lub jednostki znajdującej się w strukturze organizacyjnej MON". Zdaniem Sądu, należałoby rozważyć, czy skarżący w ten sposób nie uruchomił procedury regulowanej przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwłaszcza że w swym piśmie używa stwierdzenia, iż korzysta z uprawnienia wynikającego z Kpa.. Postępowanie skargowo - wnioskowe kończy się czynnością materialno - techniczną, która jednak nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Tym samym nie przysługuje również w tym zakresie skarga na bezczynność.

Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

1) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

2) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Skarżący formułując skargę do WSA w Warszawie wniósł, by Sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia czynności, która jednak nie jest i nie może być załatwiona w żadnej z form wymienionych w przepisie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę administracji (art. 3 § 3).

Oznacza to, że sprawa nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a zatem formułowany przez W. W. zarzut bezczynności organu w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 29 listopada 2004r. nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Odnosząc się natomiast do wniosku Ministra Obrony Narodowej o zwrot kosztów zastępstwa procesowego wskazać należy, iż stosownie do przepisów działu V ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulującego kwestie kosztów postępowania, przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wyłączone zostało stosowanie zasady odpowiedzialności za wynik postępowania. Koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego (art. 200 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 209 przedmiotowej ustawy, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 (umorzenie postępowania), art. 203 (dotyczy skargi kasacyjnej) i art. 204 (również odnosi się do skargi kasacyjnej).

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.