Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1028/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący NSA Sylwia Zapalska(spr.) NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie as. sąd. WSA Małgorzata Bejgerowska Protokolant sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne /-/M. Bejgerowska /-/S. Zapalska /-w. Zygmont


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] nr [...] określającą [...] Sp. z o.o. niezaksięgowaną kwotę cła w stosunku do towaru (wafle kakaowe, nugatowe i waniliowe), objętego procedurą dopuszczania do obrotu wg zgłoszenia OGL [...] z dnia 7 maja 2004r. w wysokości [...].

Wyrokiem z dnia 8 października 2008r. sygn. akt III SA/Po 283/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej, wskazując, iż organy celne nałożyły na stronę skarżącą obowiązek w zakresie uiszczenia kwoty długu celnego (z tytułu dokonania zgłoszenia celnego w dniu 7 maja 2004r.) na podstawie przepisu art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004r. ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, opublikowanego w oficjalny sposób w języku polskim w dniu 25 listopada 2005r. Bezzasadnie zastosowano więc przepis rozporządzenia wspólnotowego dotyczący nakładania na obywateli polskich obowiązków w zakresie prawa celnego w sytuacji, gdy import przedmiotowego towaru został dokonany przed dniem oficjalnego przetłumaczenia tego aktu prawnego na język polski.

Powyższy wyrok nie jest prawomocny.

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia podatku od towarów i usług od importu w stosunku do towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] określającą prawidłową wysokość podatku od towarów i usług w kwocie [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka wniosła o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji, zarzucając naruszenie:

1) art. 5 ust. 1 lit. b Rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004r. ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. UE L z dnia 15 stycznia 2004r.), poprzez jego błędną wykładnię, iż na importerze spoczywa obowiązek dostarczenia urzędowych potwierdzeń, że eksporter nie korzystał z żadnych refundacji wywozowych, podczas gdy powołany przepis przyznaje jedynie importerowi uprawnienie do żądania od eksportera podjęcia działań w celu uzyskania potwierdzenia od właściwego organu, że nie ubiegano się o refundację wywozową odnośnie do tych produktów w kraju wywozu,

2) art. 122 w zw. z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), poprzez nieskorzystanie z możliwości uzyskania stosownej pomocy celem otrzymania od urzędów celnych potwierdzeń braku subwencji na artykuły będące przedmiotem sprawy, mimo że miały takie uprawnienie na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 515/97 z dnia 13 marca 1997r. w sprawie wzajemnej pomocy pomiędzy organami administracyjnymi Państw Członkowskich i współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w celu prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego,

3) art. 180 § 1 o.p. w zw. z art. 86 ustawy Prawo celne (Dz. U. 2004, Nr 68, poz. 622) w zw. z art. 250 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 291/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez niezasadne odebranie mocy dowodowej dokumentowi - pismu Ministerstwa Finansów Republiki Federalnej Niemiec z dnia 8 kwietnia 2005r.,

4) art. 122 w zw. z art. 180 i art. 201 § 1 pkt 6 Kpa, poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia kwestii wstępnej, tj. uzyskania przez organ podatkowy na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) nr 515/97 z dnia 13 marca 1997r. w sprawie wzajemnej pomocy pomiędzy organami administracyjnymi Państw Członkowskich i współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w celu prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego informacji niezbędnych do ustalenia i określenia wysokości długu celnego, a w konsekwencji niewłaściwego ustalenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Z kolei w świetle przepisu art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje zatem w bezpośrednim związku z rozstrzygnięciem w zakresie określenia podatku od towarów i usług. W konsekwencji prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła będzie miało bezpośredni wpływ na ocenę zasadności zarzutów skargi w kwestii zobowiązania w podatku od towarów i usług. Sąd uznał więc za celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi wniesionej w sprawie III SA/Po 283/08.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, postanowił jak w sentencji.

/-/ Małgorzata Bejgerowska /-/ Sylwia Zapalska /-/ Włodzimierz Zygmont