Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 125/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Antas, asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi R.T. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2020 roku znak sprawy: [...] Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "organ odwoławczy", "Komendant Główny PSP") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 62 oraz art. 127 ust. 2 i art. 144 w związku z art. 140, art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej "k.p.a."), oraz art. 11a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1123 i 1610) i art. 6a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 961 z późn. zm., dalej: "ustawa o ochronie p- poż")), po rozpatrzeniu zażaleń: z dnia [...] lipca 2020 r. E.T. oraz z dnia [...] sierpnia 2020 r. R.T. ( dalej: "skarżący") na wydane w trybie wznowienia postępowania postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "[...] KW PSP", "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...], odmawiające uchylenia postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...], w którym na podstawie § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030) oraz § 16 ust. 1 obowiązującego w dacie wydania postanowienia rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.), wyrażono zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych, rekompensujących niezgodności w kwestii doprowadzenia drogi pożarowej do inwestycji, zlokalizowanej na działkach nr [...], przy ul. [...] w [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

[...] sp. z. o. o. z siedzibą w [...] przy ul. [...] pismem z dnia [...] stycznia 2012 roku, zwróciła się do [...] KW PSP, o wyrażenie zgody na zastosowanie w planowanej inwestycji rozwiązań zamiennych w odniesieniu do wymagań stawianych wobec dróg pożarowych w związku z niespełnieniem wymagań technicznych drogi pożarowej dla budynku handlowego położonego w [...] przy ul. [...] na działkach nr [...].

[...] KW PSP postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...], zwanym dalej "postanowieniem uzgadniającym", wyraził zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej, przy czym wymienił te rozwiązania. Postanowienie uzgadniające było wydane na podstawie § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030) oraz § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 z póżn. zm.), które dopuszczały zastosowanie procedury rozwiązania zamiennego.

Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. E. T. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem uzgadniającym, wskazując, że została pominięta bez swojej winy w tym postępowaniu.

[...] KW PSP postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. znak [...], działając na podstawie art. 61a § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt4 i § 2 oraz art. 123 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem uzgadniającym. Organ uzasadnił takie rozstrzygnięcie stwierdzeniem braku interesu prawnego wnioskodawczyni w sprawie dotyczącej ochrony przeciwpożarowej sąsiedniego budynku. Wskazał, że uznanie zainteresowanej za stronę w postępowaniu prowadzonym przed organem administracji architektoniczno-budowlanej nie przekłada się na status strony w postępowaniu prowadzonym przez organy Państwowej Straży Pożarnej (PSP).

Na skutek zażalenia na postanowienie [...] KW PSP, wniesionego przez E. T., Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] uchylił zaskarżone postanowienie [...] KW PSP z dnia [...] października 2015 r. znak [...] w zakresie sentencji, orzekając o odmowie wznowienia postępowania. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu stwierdził m.in., że organy Państwowej Straży Pożarnej nie badają spraw własności gruntu na etapie projektowania rozwiązań z zakresu ochrony przeciwpożarowej oraz że postanowienie uzgadniające nie rozstrzygało, bo nie mogło rozstrzygać, kwestii własności działki, po których ma przebiegać droga pożarowa, dotyczyło ono wyłącznie relacji "przepisy przeciwpożarowe - inwestor". Faktyczna możliwość wykonania drogi pożarowej np. na skutek spraw własnościowych nie wchodzi tym samym w zakres rzeczowy działania organu PSP, uzgadniającego ekspertyzę techniczną - badane są wyłącznie techniczne aspekty sprawy.

E. T. złożyła skargę na postanowienie Komendanta Głównego PSP z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie obu postanowień organów PSP wydanych w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem o sygn. akt VII SA/Wa 411/16 z 18 stycznia 2017 r. uchylił zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego PSP oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 882/17, oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego PSP.

Mając na względzie wskazania zawarte w wyroku tut. Sądu, [...] KW PSP zbadał materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz uznał, że strona spełniła przesłanki określone w art. 148 k.p.a. i podanie o wznowienie postępowania wniosła w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o postanowieniu uzgadniającym.

W związku z tym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. znak [...] [...] KW PSP wznowił postępowanie w sprawie, zakończonej wydanym przez siebie postanowieniem uzgadniającym. Na skutek poczynionych ustaleń [...] KW PSP pismem znak [...] powiadomił E. T., że zgromadzony materiał dowodowy w sprawie nie pozwala uznać jej za stronę postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem uzgadniającym.

W dniu [...] marca 2020 r. do siedziby [...] KW PSP wpłynął wniosek R.T. o dopuszczenie do udziału w sprawie. Na skutek przedstawionych w toku postępowania materiałów dowodowych [...] KW PSP uznał, że R. T. spełnia przesłanki określone w art. 148 k.p.a.

[...] KW PSP zakończył postępowanie wznowieniowe postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...], którym odmówił uchylenia postanowienia uzgadniającego.

Skarżący pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. oraz E. T. pismem z dnia [...] lipca 2020 roku (jako uczestnik postępowania) wnieśli do Komendanta Głównego PSP zażalenie na postanowienie o odmowie uchylenia postanowienia uzgadniającego wydane przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2020 roku znak sprawy: [...]. Skarżący podnieśli zarzut, że skoro projektowana droga pożarowa przebiega po fragmencie działki, której są współwłaścicielami, powinni być potraktowani jako strony w postępowaniu zakończonym postanowieniem uzgodnieniowym. Nadto wskazali, że skoro inwestycja narusza ich własność w tym aspekcie, to w sposób oczywisty wpływa na ich prawa i obowiązki. Wskazali, że bezpodstawne jest twierdzenie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, że stroną postępowania zakończonego postanowieniem uzgadniającym może być tylko osoba zobowiązana do ochrony przeciwpożarowej budynku, któremu droga pożarowa ma służyć.

Komendant Główny PSP po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, skarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., utrzymał w mocy w odpowiedzi na zażalenie skarżącego wniesione dnia [...] sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia uzgadniającego.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy na wstępie przypomniał treść art. 28 k.p.a. dotyczącego pojęcia strony w postępowaniu administracyjnym. Następnie organ przywołał 6a ustawy p -poż dotyczący zastosowania rozwiązań zamiennych w zakresie wymagań ochrony przeciwpożarowej. Organ odwoławczy przypomniał, że zgodnie z tym przepisem, wymagania ochrony przeciwpożarowej dotyczące obiektów budowlanych lub terenów mogą być, w przypadkach określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej, spełnione w sposób inny niż określony w tych przepisach. Zgodnie z art. 6a ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej komendant wojewódzki PSP, właściwy dla miejsca lokalizacji inwestycji, na uzasadniony ekspertyzą techniczną wniosek inwestora lub właściciela obiektu budowlanego lub terenu, którego dotyczą rozwiązania zamienne w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej, może, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie:

- wyrazić zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych,

- wyrazić zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań określonych w postanowieniu,

- nie wyrazić zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych.

Organ odwoławczy stwierdził, że przepis ten określa w sposób bardzo precyzyjny uczestników postępowania w sprawie warunków zamiennych, którymi w ocenie organu są inwestor lub właściciel obiektu budowlanego lub terenu, którego dotyczą rozwiązania zamienne. Jednocześnie jak wskazał organ, przepis ten nie nakazuje rozpatrywania innych aspektów sprawy, niż konkretne problemy techniczne ochrony przeciwpożarowej.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że w dacie wydania postanowienia uzgadniającego, obowiązywały przepisy § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030) oraz § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.), które również zawężały krąg stron postępowania do właściciela budynku, obiektu budowlanego lub terenu. Co prawda nie precyzowały, jak art. 6a ustawy p -poż, że jest to właściciel budynku którego dotyczy dany obowiązek z zakresu ochrony przeciwpożarowej, ale było to zrozumiałym samo przez się.

Z opisanych wyżej względów Komendant Główny PSP, uznał, że właścicieli sąsiednich działek nie można uznać za strony postępowania w sprawie warunków zamiennych dotyczących drogi pożarowej, nawet jeżeli ta droga jest planowana/projektowana na terenie stanowiącym ich własność.

Kwestia ta pozostaje bowiem poza zakresem rozstrzygnięcia problemu zasadniczego, jakim jest niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej budynku, obiektu lub terenu, którego dotyczą uzgadniane warunki zamienne.

Zdaniem Komendanta Głównego PSP, ze ścisłego określenia stron w postępowaniu w sprawie warunków zamiennych płynie jeszcze jedna konsekwencja prawna. Wydawane w sprawie postanowienie, ma charakter dopuszczający (wyrażenie zgody), a nie nakazowy (nakazuję) i jest ewentualnie wiążące jedynie dla wnioskodawcy. W żadnym przypadku nie wiąże osób niebędących stronami zakończonego nim postępowania. Organ przypomniał, że w rozpoznawanej sprawie, postanowienie uzgadniające, nie nakładało na żadnego obowiązku na skarżących oraz przytoczył w tym zakresie orzecznictwo na poparcie swojej argumentacji.

Zdaniem organu odwoławczego żaden ze skarżących nie udowodnił posiadania przymiotu strony postępowania zakończonego wydaniem postanowienia uzgadniającego, które w momencie składania podania o wznowienie było już ostateczne, organ I instancji, działając zgodnie z art. 151 § 1 k.p.a., wydał zaskarżone postanowienie z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...], w którym odmówił uchylenia postanowienia uzgadniającego, szeroko uzasadniając okoliczności prawne podjętego rozstrzygnięcia. Komendant Główny PSP biorąc pod uwagę wskazane przesłanki w pełni podzielił stanowisko, wyrażone przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia uzgadniającego.

Skargę na postanowienie Komendanta Głównego PSP z dnia [...] października 2020 roku znak: [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. T.. Skarżący wniósł o uchylanie zaskarżonego postanowienia Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2020 roku znak: [...] oraz o uchylenie poprzedzającego go postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...]. Nadto skarżący wniósł o uchylenie postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2012 r., znak [...].

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że nie zgadza się z oceną organu odwoławczego, że właściciele działek sąsiadujących nie mogą być uznani za strony postępowania w sprawie warunków zamiennych dotyczących drogi pożarowej. Dodatkowo skarżący podniósł, że wskazane w planach, w dokumentacji zamiennej odległości nie były zgodne z rzeczywistością i droga przeciwpożarowa dalej przechodzi przez teren działki nr [...], której współwłaścicielem jest skarżący. Gdyby zaszła taka potrzeba skarżący mógłby złożyć wniosek z art. 6a ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej jak "właściciel terenu". Według skarżącego jest to podstawowa przesłanka uznania go za stronę postepowania, ponieważ ma interes prawny do udziału w tym postępowaniu, a mianowicie dba o własne mienie. Skarżący wskazał, iż skoro z własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, postanowienia powinny zostać uchylone.

W odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że niniejsze postepowanie, prowadzone było w jednym z nadzwyczajnych trybów weryfikacji ostatecznych decyzji ( lub postanowień), jakim jest tryb wznowienia postepowania.

Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe.

Podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w toku którego organ sprawdza, czy spełnia ono wymagania formalne, tj. czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania, czy pochodzi od strony postępowania (z wyjątkiem, gdy żądanie wznowienia oparto na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a.

Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Zgodnie z brzmieniem art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej postawę do wznowienia postępowania. Stosownie natomiast do art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Po wznowieniu postępowania rozpoczyna się drugi etap postępowania, zwany też właściwym lub rozpoznawczym. Na tym etapie bada się istnienie podstaw wznowienia, w razie ich stwierdzenia przeprowadza się postępowanie wyjaśniające w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy organ administracji publicznej wydaje decyzję, określoną w art. 151 k.p.a. Wznowienie postępowania administracyjnego, inaczej niż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, znajduje zastosowanie, gdy wada tkwi nie w samym rozstrzygnięciu, lecz w postępowaniu administracyjnym, które owo rozstrzygnięcie poprzedzało, stąd wady powodujące wznowienie postępowania mają charakter wad proceduralnych.

Podstawą postępowania wznowieniowego jest zawsze zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania. Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera postępowanie, w którym właściwy organ rozpatruje ponownie sprawę zakończoną decyzją ostateczną badając, czy przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a., art. 145a § 1 k.p.a. lub art. 145b § 1 k.p.a. nie wpłynęły na treść decyzji. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania kończy się decyzją, przy czym po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. mogą zapaść jedynie rodzaje rozstrzygnięć administracyjnych wyczerpująco wymienionych w art. 151 § 1 i 2 k.p.a. Stosownie do ww. art. 151 § 1 k.p.a., w zależności od stwierdzenia przez organ istnienia lub nie podstaw określonych w art. 145 § 1 k.p.a., art. 145a k.p.a. lub 145b k.p.a. postępowanie wznowieniowe kończy się wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (pkt 1), bądź uchyleniem tej decyzji i wydaniem nowej rozstrzygającej o istocie sprawy (pkt 2), ewentualnie decyzji stwierdzającej wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa lecz odmawiającej jej uchylenia z uwagi na okoliczności przewidziane przepisem art. 146 k.p.a.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że poprzednie postanowienie Komendanta Głównego PSP z dnia [...] grudnia 2015 r., zostało uchylone ze względów proceduralnych. Komendant bowiem jako organ odwoławczy orzekając co do istoty sprawy, odmówił wznowienia postępowania. Takie rozstrzygnięcie w przypadku powołania się przez wnioskodawcę na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., byłoby dopuszczalne jedynie w sytuacji oczywistego braku legitymacji procesowej po stronie osoby składającej wniosek. W niniejszej sprawie, oczywistość taka nie występowała, zaś organ badał interes prawny skarżącej, co mogło nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, nie zaś na etapie wstępnym, który ogranicza się do sprawdzenia czy podanie o wznowienie spełnia wymagania formalne.

Kwestie te, zostały szczegółowo wyjaśnione w oparciu o orzecznictwo w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 411/16 i nie ma w tym miejscu potrzeby powtarzania tej znanej skarżącemu argumentacji.

Organy obu instancji uznały, że skarżący spełnił przesłanki formalne konieczne do wznowienia postępowania, jednak uznały, że nie ma przymiotu strony w rozpoznawanej sprawie i na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówiły uchylenia postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] lutego 2012 r. [...] lutego 2012 r. znak [...], w którym na podstawie § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030) oraz § 16 ust. 1 obowiązującego w dacie wydania postanowienia rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 121, poz. 1137 z późn. zm.), wyrażono zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych, rekompensujących niezgodności w kwestii doprowadzenia drogi pożarowej do inwestycji, zlokalizowanej na działkach nr [...], przy ul. [...] w [...].

Istota sprawy, sprowadza się do oceny, czy skarżący jest stroną postepowania uzgodnieniowego, w którym zapadło przedmiotowe postanowienie.

Zdaniem Sądu skarżący nie może być uznany za stronę powyższego postepowania uzgodnieniowego, a zatem rację w tym sporze należy przyznać organom.

Przypomnieć należy, że stosownie do dyspozycji art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Treść art. 28 k.p.a. nie stanowi samoistnej normy prawnej dla wywodzenia przysługującego przymiotu strony postępowania - ustalenie interesu lub obowiązku prawnego może nastąpić jedynie w związku z konkretną normą prawa materialnego. Cechami interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 k.p.a. zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny, sprawdzalny obiektywnie, jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Postępowanie administracyjne dotyczy interesu prawnego konkretnej osoby wówczas, gdy w tym postępowaniu wydaje się rozstrzygnięcie, które rozstrzyga o prawach i obowiązkach tej osoby lub rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach innego podmiotu wpływa na prawa i obowiązki tej osoby. Innymi słowy, interes prawny każdorazowo znajduje swoje umocowanie w powszechnie obowiązującym prawie, na podstawie którego jednostka może domagać się wszczęcia albo dopuszczenia do udziału w toczącym się już postępowaniu, ponieważ jego wynik będzie oddziaływał na sferę jej praw i obowiązków.

Postępowanie w przedmiotowej prowadzone było przez organy w oparciu o przepisy u ustawy p -poż. Zgodnie z treścią art. 6 a tej ustawy, wymagania ochrony przeciwpożarowej dotyczące obiektów budowlanych lub terenów mogą być, w przypadkach określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej, spełnione w sposób inny niż określony w tych przepisach. Zgodnie z art. 6a ust. 2 ustawy, komendant wojewódzki PSP, właściwy dla miejsca lokalizacji inwestycji, na uzasadniony ekspertyzą techniczną wniosek inwestora lub właściciela obiektu budowlanego lub terenu, którego dotyczą rozwiązania zamienne w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej, może, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie:

- wyrazić zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych,

- wyrazić zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań określonych w postanowieniu,

- nie wyrazić zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych.

Nie ma zatem zdaniem Sądu wątpliwości, że stronami takiego wpadkowego postepowania ( w odniesieniu do postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę ) są inwestor lub właściciel obiektu budowlanego lub terenu, którego dotyczą rozwiązania zamienne.

Powyższy pogląd, który również podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Jak bowiem trafnie wskazał Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 575/15, LEX nr 2206164, "tylko inwestor ma interes prawny uzasadniający jego udział w postępowaniu w charakterze strony, gdyż uzgodnienie dotyczy jego prawa jakim jest uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw ochrony przeciwpożarowej projekt budowlany. Tylko projekt budowlany posiadający tego rodzaju uzgodnienie jest projektem kompletnym i tylko w oparciu o taki projekt inwestor może uzyskać pozwolenie na budowę. Inne podmioty, które uczestniczą w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę w charakterze strony mogą mieć wyłącznie interes faktyczny w tym, czy inwestor będzie posiadał bądź nie posiadał uzgodnienie projektu budowlanego pod kątem ochrony przeciwpożarowej. Posiadanie bądź nieposiadanie takiego uzgodnienia nie skutkuje powstaniem dla tych osób jakiegokolwiek uprawnienia, jak też nie nakłada na te osoby jakiegokolwiek obowiązku. Takie uprawnienia lub obowiązki mogą powstać dopiero w związku z uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę, co następuje w postępowaniu administracyjnym o wydanie takiego pozwolenia. Uzyskanie uzgodnienia projektu budowlanego pod kątem ochrony przeciwpożarowej następuje na etapie wcześniejszym. Inwestor posiadający takie uzgodnienie może wystąpić o wydanie pozwolenia na budowę, ale nie musi tego czynić".

Z kolei w wyroku w z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 726/14, LEX nr 1614784, wyrażono, także zbieżny z oceną sądu orzekającego w sprawie pogląd, że "stroną postępowania prowadzonego w sprawie wydawanych postanowień przez właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej jest wyłącznie wnioskodawca, tj. właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu. Jemu przysługuje także zażalenie do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej (§ 16 ust. 2 ww. rozporządzenia). W świetle § 16 rozporządzenia w sprawie uzgadniania oraz § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie dróg pożarowych, postępowanie w tym zakresie prowadzone jest na wniosek właściciela budynku, obiektu budowlanego lub terenu. Stroną postępowania w takich przypadkach jest zatem właściciel, zarządca bądź użytkownik budynku, obiektu budowlanego lub terenu, którego obowiązkiem jest zapewnienie jego ochrony przeciwpożarowej, zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 z późn. zm.). Jest to osoba tożsama z adresatem ewentualnej decyzji z zakresu ochrony przeciwpożarowej, wydawanej przez właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej w trybie art. 26 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1340 i 1341). Innymi słowy stroną w postępowaniu administracyjnym odnośnie zapewnienia warunków zamiennych, dotyczących dróg pożarowych, jest osoba, która na podstawie przepisów ustawowych jest obowiązana do zapewnienia tych dróg".

W ocenie Sądu okoliczności podniesione przez skarżącego, a mianowicie bezpośrednie sąsiedztwo jego działki o nr ewid. [...] ma znaczenie dla określenia statusu strony ale w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak słusznie natomiast wskazał organ, fakt uznania wnioskodawcy za stronę w postępowaniach administracyjnych toczących się przed organami architektoniczno – budowlanymi, nie jest tożsamy z uznaniem za stronę postepowania w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

Postępowanie w rozpoznawanej sprawie, nie dotyczyło interesu prawnego skarżącego bowiem w postepowaniu tym skarżący nie był podmiotem praw i obowiązków w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.