Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 349/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 402/21 odrzucające skargę K.J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 402/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. (skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z [...] czerwca 2020 r. nr [...] Komendant Główny Policji uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Decyzja z [...] czerwca 2020 r. została doręczona skarżącemu [...] czerwca 2020 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Pismem z [...] sierpnia 2020 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał na treść art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wskazując, że skoro decyzja z [...] czerwca 2020 r. została doręczona skarżącemu [...] czerwca 2020 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] lipca 2020 r., zaś skarga została wniesiona przez skarżącego [...] sierpnia 2020 r., a więc z uchybieniem terminu. Jednocześnie Sąd wskazał, iż skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zatem zaszła podstawa do odrzucenia skargi.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że nie jest wykwalifikowanym prawnikiem, co Sąd powinien wziąć pod uwagę oraz że "wobec pandemii korona wirusa wprowadzono wstrzymanie biegu terminów procesowych". Wskazał, iż obecnie – po sprawdzeniu – wie, iż terminy takie nie są wstrzymane, jednakże zawieszenie ich biegu ogłoszono "powszechnie w prasie i TV", zaś uchylenia tych terminów nie ogłoszono publicznie, więc był przekonany, iż terminy takie są nadal zawieszone, dlatego też w sprawie nie wystąpiło przywrócenie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca.

Wskazać należy, że wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, zaś przewidziany dla jej złożenia termin jest terminem ustawowym. Tym samym niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Przypomnieć należy również, iż jest to termin prekluzyjny, zatem jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, stosownie do treści cytowanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym jest, iż decyzja z [...] czerwca 2020 r. będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie została doręczona skarżącemu [...] czerwca 2020 r. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał [...] lipca 2020 r. W tych okolicznościach zasadnie Sąd I instancji trafnie wywiódł, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., a tym samym jako spóźniona podlegała odrzuceniu, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Odnosząc się zaś do podnoszonej przez skarżącego kwestii zawieszenia terminów z uwagi na stan epidemii oraz podnoszonych przez niego kwestii zdrowotnych, które w jego ocenie stanowiłyby podstawę do przywrócenia mu terminu do wniesienia skargi, wskazać należy, że argumenty te nie mogły stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Podnoszone przez skarżącego okoliczności w istocie mogłyby stanowić przedmiot rozważań Sądu w ramach wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Takiego wniosku jednak skarżący w przedmiotowym postępowaniu nie złożył, na co zasadnie zwrócił również uwagę Sąd I instancji. Przypomnieć ponownie należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania nie była kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zatem argumentacja ta pozostawała bez znaczenia dla niniejszego postępowania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.