Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 687/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2023-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.1
journal: Dz.U. 2022 poz 2492
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art.119 pkt 2, art.134 par.1, art.145 par.1 pkt 1 lit. a, art.200, art.205 par.2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art.1 ust.1, art.3 ust.1 pkt 1, art.6 ust.1 pkt 5 lit. c
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art.15
journal: Dz.U. 2001 nr 79 poz 854
law: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2023 r. sprawy ze skargi Organizacji Międzyzakładowej w na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od organu Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie na rzecz strony skarżącej kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr (...) z (...), Komendant Powiatowy Policji

w (...) (dalej jako: "Komendant PP" lub "organ pierwszej instancji"), po rozpatrzeniu wniosku Organizacji Międzyzakładowej (...) (dalej jako: "wnioskodawca", "Związek zawodowy" lub "skarżący") o udostępnienie informacji publicznej z 16 maja 2022 r., odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji podał, że Związek zawodowy zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie nagród przyznanych funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym Komendy Powiatowej Policji

w (...) w 2022 r. (do końca kwietnia 2022 r.) z podaniem imienia i nazwiska osób wynagradzanych, kwoty nagrody oraz uzasadnienia przyznania nagrody. Pismem

z 2 czerwca 2022 r., Komendant PP poinformował Związek zawodowy, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, gdyż jej udostępnienie wymaga wglądu w akta osobowe funkcjonariuszy i pracowników Policji, dokonania indywidualnych wyliczeń, sporządzenia zestawień i kopii dokumentów. Jednocześnie wezwano wnioskodawcę do wskazania argumentów, które przemawiają za uznaniem, że żądane informacje publiczne są szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi z 9 czerwca 2022 r., Związek zawodowy stwierdził, że informacja, o którą wnioskuje nie posiada charakteru informacji przetworzonej, bowiem sprowadza się w istocie do przekazania kopii dokumentów.

Komendant PP stwierdził w decyzji, że realizacja wniosku pociągałaby za sobą potrzebę wyselekcjonowania konkretnych dokumentów w komórkach organizacyjnych Komendy Powiatowej Policji, gdyż nie jest prowadzona odrębna ewidencja, zawierająca wnioskowane dane. Stworzenie informacji w żądanym zakresie wymagałoby więc dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych i stworzenia nowych baz, co wiązałoby się z zaangażowaniem w ich pozyskanie innych pracowników, niż wykorzystywani w bieżącej działalności Policji. Oznacza to zatem podjęcie przez organ Policji działań o charakterze intelektualnym i nadania skutkom tego działania cech informacji. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiąże się zatem

z potrzebą ich przetworzenia. W ocenie Komendanta PP przygotowanie omawianego zestawienia wiązałoby się ze znacznym nakładem sił i pracowników, co negatywnie wpłynęłoby na wykonywanie bieżących obowiązków służbowych i utrudniłoby funkcjonowanie komórek organizacyjnych. Jednocześnie organ pierwszej instancji stwierdził, że opracowanie zestawienia w żaden sposób nie przyczyniłoby się do poprawy funkcjonowania organów administracji, czy lepszej ochrony interesu publicznego, ani nie miałoby realnego znaczenia dla funkcjonowania struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i nie wpływałoby na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra społeczności. Dodał, że wnioskodawca nie wskazał, w jaki realny sposób uzyskana wiedza miałaby przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów administracji.

W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucił naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy

z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p."), poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że żądana informacja ma charakter przetworzony i nie podlega udostępnieniu z uwagi na brak wykazania interesu publicznego w jej pozyskaniu oraz naruszenie art. 6 ust. 1 u.d.i.p., przez nieuzasadnioną odmowę udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy przepis ten wprost wskazuje, że żądane informacje podlegają udostępnieniu, a także naruszenie art. 10 k.p.a., przez zaniechanie jego zastosowania przez wydaniem rozstrzygnięcia

w sprawie. Związek zawodowy stwierdził, że żądana informacja publiczna nie ma charakteru przetworzonego. Zaznaczono, że udostępnienie informacji, których żąda, sprowadza się do przekazania kopi dokumentów, które zostały już wytworzone

w ramach działalności Komendanta PP. Informacje, będące przedmiotem wniosku, zostały bowiem zebrane w formie rozkazu zawierającego zestawienie żądanych informacji. Nie sposób zatem przyjąć, że informacja ma charakter przetworzony, skoro sprowadza się do przedłożenia dokumentów znajdujących się w posiadaniu organu.

Decyzją z (...), Komendant Wojewódzki Policji w Olsztynie (dalej jako: "Komendant WP" lub "organ odwoławczy"), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej może nastąpić wyłącznie ze względów związanych z ochroną wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Podniesiono, że Komendant PP prawidłowo zwrócił się do Związku zawodowego o wskazanie, czy wniosek związany jest z istnieniem szczególnie istotnego interesu publicznego, który wiąże się z działalnością strony. Podkreślono, że Komendant PP, jako pracodawca prowadzący akta osobowe, jest zobowiązany do ochrony danych osobowych swoich pracowników. Natomiast

w zakresie funkcjonariuszy dodatkowo jest zobowiązany do prowadzenia ich

z uwzględnieniem przepisów o ochronie informacji niejawnych. Komendant WP stwierdził, że organ pierwszej instancji wskazał, z jakich powodów informacje nie mogła zostać udostępniona w sposób niezwłoczny. Wskazał, że żądana informacja ma cechy informacji przetworzonej, gdyż musiałaby być opracowana przy użyciu dodatkowych sił

i środków, na podstawie posiadanych danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy

i wskazanych przez niego kryteriów. W celu uzyskania informacji przetworzonej, strona powinna podać konkretny cel, mający szczególne znaczenie dla interesu publicznego, do realizacji którego potrzebne mu są wnioskowane informacje, sposób wykorzystania tych informacji i uzasadnienie, zgodnie z którym znajduje się on w szczególnej sytuacji albo posiada narzędzia pozwalające mu wykorzystać daną informację we wskazanym celu. Zdaniem organu odwoławczego, Związek zawodowy nie spełnił tych warunków, gdyż we wniosku oprócz zakresu żądanych informacji powołał tylko orzecznictwo w tym zakresie, natomiast po wezwaniu do wykazania szczególnego interesu publicznego,

w piśmie z 9 czerwca 2022 r. podtrzymał jedynie wcześniej złożony wniosek i wniósł

o wydanie decyzji.

Komendant WP ocenił, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka konieczna do udostępniania informacji przetworzonej, gdyż opracowanie żądanego zestawienia

w żaden sposób nie przyczyniłoby się do poprawy funkcjonowania organów administracji, czy lepszej ochrony interesu publicznego. Czynności Policji z zakresu wskazanego we wniosku odnoszą się bezpośrednio do spraw osobowych policjantów

i pracowników Komendy Powiatowej Policji. Wytworzenie nowego zestawienia, o którym mowa we wniosku, nie miałoby realnego znaczenia dla funkcjonowania struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i nie wpływałoby na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego społeczności. Dodatkowo, wnioskodawca nie wskazał, w jaki realny sposób uzyskana wiedza miałaby przyczynić się do poprawy funkcjonowania organów administracji, poza wyrażeniem, opinii, że w jego ocenie wnioskowane dane nie stanowią informacji przetworzonej. Komendant WP wskazał ponadto, że zgodnie z orzecznictwem, za informację przetworzoną uznaje się wyodrębnienie informacji prostych ze zbiorów informacji znajdujących się w posiadaniu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia, jeżeli wymagają podjęcia działań twórczych i analitycznych, opracowania zestawień, list lub wykazów czy odpowiedniego ich zredagowania, których efektem końcowym jest jakościowo nowa informacja (dotychczas samoistnie nieistniejąca), a nawet sporządzenie wielu kserokopii dokumentów, wymagających podjęcia działań organizacyjnych oraz zaangażowania środków i osób. Zaznaczył, że organ pierwszej instancji nie dysponował żądaną informacją, którą należało specjalnie wytworzyć. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a., organ odwoławczy stwierdził, że skoro strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie złożyła wniosku o możliwość zapoznania się z zgromadzonym materiałem, zarzut ten jest niezasadny.

W skardze wniesionej do tut. Sądu na powyższą decyzję, Związek zawodowy, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucił naruszenie prawa do informacji przewidzianych w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz w art. 2 ust. 1

w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w zakresie nagród przyznanych funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym KPP w (...)

w 2022 r. z podaniem imienia i nazwiska osób wynagradzanych, kwoty nagrody oraz uzasadnienia przyznania nagrody zgodnie z wnioskiem z 12 maja 2022 r., a także naruszenie art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że żądana informacja ma charakter przetworzony i nie podlega udostępnieniu z uwagi na brak wykazania interesu publicznego w jej pozyskaniu oraz naruszenie art. 6 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nieuzasadnioną odmowę udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy przepis ten wprost wskazuje, że żądane informacje podlegają udostępnieniu.

W świetle powyższych zarzutów, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także o zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych lub według przedłożonego spisu kosztów.

W uzasadnieniu wniesionej skargi wskazano, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, lecz ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Informacje dotyczące kwot wynagrodzeń i składników tych wynagrodzeń oraz nagród, które są finansowane ze środków publicznych i wypłacane za wykonywaną pracę, stanowią informację publiczną, niezależnie od tego, czy są to stałe elementy wynagrodzenia, fakultatywne lub uznaniowe. Zasada jawności gospodarki środkami publicznymi musi być bezwzględnie przestrzegana przez każdą jednostkę dysponującą publicznymi środkami finansowymi. Podkreślono, że funkcjonariusze Policji oraz członkowie korpusu służby cywilnej są osobami pełniącymi funkcje publiczne, zatem w odniesieniu do nich art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ma zastosowanie.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organów, że przedmiotowe informacje stanowią informacje przetworzone. Wskazał, że przetworzenie informacji polega na dodaniu zmian w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów niezwiązanych z jego treścią. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną przez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Podobnie, nie jest przetworzeniem informacji sięganie przez podmiot zobowiązany do materiałów archiwalnych. Stwierdził, że

w odwołaniu od decyzji wskazał, że przedmiotem wniosku były kopie rozkazów, wobec czego wywody organu odwoławczego, że żądana informacja musiałaby być opracowana przy użyciu dodatkowych sił i środków są co najmniej niezrozumiałe.

W konsekwencji, nie zachodziła konieczność wykazywania przez skarżącego szczególnego interesu publicznego, gdyż nie jest to informacja przetworzona, a co najwyżej przekształcona. Dodał, że występując z przedmiotowym wnioskiem miał na celu kontrolę sposobu wydatkowania środków publicznych przez Komendanta PP.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o zawieszenie postępowania, odrzucenie skargi lub ewentualnie jej oddalenie.

Komendant WP podniósł, że powoływanie się przez skarżącego w nazwie na Organizację Międzyzakładową (...), wprowadza w błąd co do zarejestrowanej w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS (...) organizacji (...) i jego jednostki terenowej (...). W związku z zastrzeżeniami pracodawcy, skarżący wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego o ustalenie liczby członków tej organizacji. Postępowanie przed Sądem Rejonowym jest w toku i na 3 października 2022 r. została wyznaczona rozprawa w tej sprawie. Zasadne jest zatem zawieszenie postępowania, a w przypadku ustalenia braku zdolności sądowej, w tym braku reprezentacji, zasadne jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.

Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, Komendant WP powtórzył argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, obowiązującymi w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że złożona skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna

z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, wniosek taki został złożony przez organ odwoławczy w piśmie z 13 grudnia 2022 r. (k. 69 akt sądowych), a skarżący nie zażądał przeprowadzenia rozprawy we wskazanym terminie.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ocena, czy wniosek skarżącego dotyczy informacji przetworzonej. Organy obu instancji nie kwestionują bowiem, że wnioskowana informacja, tj. podanie kwot nagród i uzasadnienia przyznania nagrody funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym Komendy Miejskiej Policji w (...)

w 2022 r., stanowi informacje publiczną, gdyż stosownie do art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności

o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p., w którym zawarto przykładowy katalog informacji publicznych. Udostępnieniu podlega więc między innymi informacja o majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.), gdyż niewątpliwie wynagrodzenia funkcjonariuszy i pracowników Policji wiążą się ze sposobem gospodarowania środkami stanowiącymi majątek publiczny.

Powołana ustawa nie definiuje jednak pojęcia informacji przetworzonej, a tylko

w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przewiduje, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Dokonując wykładni pojęcia "informacji przetworzonej" należy odwołać się do ugruntowanych poglądów Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 2 września 2022 r., sygn. akt III OSK 1534/21 (dostępny pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która:

- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem,

a niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych

i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14, dostępny w CBOSA);

- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającego użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyroki NSA: z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13;

z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05; z dnia 21 lipca 2022 r., sygn. akt III OSK 1988/21, dostępne w CBOSA) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12; z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OSK 747/14, dostępne w CBOSA);

- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się

w ramach podstawowych kompetencji organu – ograniczenie wprowadzone przez art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (por. wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 953/13, sygn. akt I OSK 866/13 oraz sygn. akt I OSK 865/13, dostępne

w CBOSA); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1737/12, dostępne w CBOSA);

- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się

w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA: z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 2658/14; z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 33/15, dostępne

w CBOSA). Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyroki NSA: z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I OSK 951/08 oraz z dnia

27 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 529/13, dostępne w CBOSA). Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających

z treści wniosku (zob. wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12, dostępny w CBOSA). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była

w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych

i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (zob. wyrok NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 865/13, dostępny w CBOSA). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością;

- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją, gdyż informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych

z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym, również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyroki NSA: z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, dostępne w CBOSA);

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów – informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji; w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego

i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem

o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1477/12; z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11; z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 426/11; z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, dostępne w CBOSA).

Wyrażany jest również pogląd, według którego mimo, że anonimizacja dokumentów stanowi jedynie przekształcenie informacji, to prowadzi do uzyskania informacji przetworzonej, jeżeli polega na utworzeniu całego zbioru tak opracowanych dokumentów, wcześniej wybranych z wszystkich posiadanych materiałów, i przez to wymaga nakładu środków i zaangażowania pracowników z uszczerbkiem dla prawidłowego toku funkcjonowania organu (zob. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 914/21, dostępny w CBOSA).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że organy obu instancji nie wykazały, że realizacja wniosku rzeczywiście wymaga ponadstandardowego nakładu pracy w postaci dokonania analiz, obliczeń, zestawień statystycznych i stworzenia nowych baz danych, co wymagałoby zaangażowania dodatkowych sił i środków, jak to stwierdził organ pierwszej instancji. Poza gołosłownym twierdzeniem, że żądana informacja jest informacją przetworzoną oraz powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące spornej kwestii, w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji nie podano nawet, zbadania jakiej ilości dokumentów wymaga przygotowanie spornych danych. Uzasadnienie tych decyzji nie zawiera żadnych konkretnych danych, które pozwalałyby na zweryfikowanie stanowiska organów zajętego w sprawie. Natomiast do kwalifikacji informacji publicznej nie jest wystarczające "wskazanie" przez organy okoliczności, które uzasadniałyby uznanie informacji za przetworzoną, gdyż konieczne jest "wykazanie" tych okoliczności, czyli poparcie przez organy swoich twierdzeń faktami, wynikającymi z konkretnie wskazanych w decyzji, prawidłowo ocenionych dowodów (zob. wyrok NSA z dnia

24 lutego 2022 r., sygn. akt III OSK 4964/21, dostępny w CBOSA).

Podkreślić ponadto należy, że organ odwoławczy nie zakwestionował prawdziwości twierdzenia Związku zawodowego, zawartego w odwołaniu i skardze, że sporna informacja ma postać rozkazu, który zawiera wnioskowane informacje, zatem jej udostępnienie sprawdza się do przedłożenia kopii dokumentu już znajdującego się

w posiadaniu organu.

Tym samym, nie znajduje uzasadnienia stanowisko organów obu instancji, że zakres żądanych informacji wymagał przetworzenia. W konsekwencji, wnioskodawca nie musiał wykazywać, że udostępnienie wnioskowanej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stąd też w niniejszej sprawie organ, co najmniej przedwcześnie, domagał się od skarżącego wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem wnioskowanych danych. Naruszył tym samym art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, gdyż nie dysponował uzasadnionymi podstawami do wydania decyzji odmownie załatwiającej żądanie skarżącego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ winien wziąć pod uwagę powyższe rozważania oraz uwzględnić, że takie czynności organu jak wyszukanie dokumentów, ich selekcja i analiza pod względem treści są zwykłymi czynnościami, które nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów, jako informacji przetworzonej albowiem nie tworzą informacji nowej.

Odnosząc się do wniosku organu dotyczącego odrzucenia skargi, należy wskazać, że Sąd Najwyższy 25 marca 1993 r. podjął uchwałę sygn. akt I PZP 73/93 (publ. OSNC 1993, nr 10, poz. 169), w której stwierdził, że: 1. Na podstawie rejestracji (...) osobowość prawną uzyskał tylko ten Związek. Jednostki organizacyjne Związku istniejące w dniu wejścia w życie zmiany statutu, określającej jednostki mające osobowość prawną (art. 13 pkt 7 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych - Dz.U. Nr 55, poz. 234), nabyły tę osobowość z tym dniem. 2. Jednostki organizacyjne powstające po tej dacie nabywają osobowość prawną z chwilą uzyskania - zgodnie ze statutem Związku - prawa do działania w charakterze statutowych struktur Związku Zawodowego (...). Skarżący wykazał, że został zarejestrowany 4 stycznia 2020 r. w rejestrze Podstawowych Jednostek Organizacyjnych Związku Regionu (...). Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 854) oraz § 17 Statutu (...), posiada osobowość prawną. Tym samym, brak było podstaw do kwestionowania zdolności sądowej skarżącego.

O kosztach postępowania, obejmujących uiszczony przez skarżącego wpis od skargi oraz wysokość wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego, będącego radcą prawnym, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14

ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).