Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1586/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 roku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na posiedzeniu niejawnym J. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2014 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J. P., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zażądał wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 21.548 zł.

W uzasadnieniu żądania wskazano, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione oczywistą obrazą przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego, które zostały opisane w zarzutach i uzasadnieniu skargi.

Dyrektor Izby Celnej, na podstawie art. 61 §2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), postanowieniem z dnia 24 października 2014 roku, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione prawdopodobieństwem powstania sytuacji wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.

Na mocy zaskarżonej decyzji Skarżący zobowiązany jest do wykonania świadczenia pieniężnego.

Wykonanie tego rodzaju obowiązku z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia wstrzymania zaskarżonego aktu. Podatnik posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą. Zatem tylko zapłata podatku, nawet w znacznej wysokości, nie świadczy o zaistnieniu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z kolei wszczęcie lub prowadzenie egzekucji wskazuje jedynie na to, że podatnik nie wykonał obowiązku dobrowolnie. Zwyczajne niedogodności wywołane stosowaniem środków egzekucyjnych nie wykraczają poza normalne następstwa wykonania obowiązku zapłaty podatku. Prawdopodobieństwo stosowania środków egzekucyjnych nie świadczy o realizacji przesłanki wstrzymania wykonania aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2012, poz. 1015 ze zm.) przewidziano szereg rozwiązań mających na celu ochronę interesu dłużnika, w tym instytucję zwolnienia składników majątkowych zobowiązanego z egzekucji ze względu na jego ważny interes (art. 13 wskazanej ustawy).

Uzasadnienie wniosku nie pozwala na zweryfikowanie twierdzeń strony pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zważywszy, że wykonanie świadczenia pieniężnego ma także, lecz zależne od okoliczności konkretnej sprawy, następstwa faktyczne, Sąd przyjął, że Skarżący nie wykazał, ani nie powołał w treści wniosku, realnego prawdopodobieństwa wystąpienia następstw faktycznych w postaci zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.