Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1463/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 134
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 129, art.60, art.127, art. 143, art. 148, art. 149, art. 255
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy N. nad N. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... czerwca 2017 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez Gminę N. (dalej: "Skarżąca", "Gmina") jest decyzja Ministra Rozwoju i Finansów z [...] czerwca 2017 r. nr [...] uchylająca decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z [...] stycznia 2017 r. nr [...] określającą kwotę dotacji przyznanej w 2015 r. przypadającą do zwrotu, w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekająca co do istoty w tym zakresie, w pozostałej części utrzymująca zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W 2015 r. Skarżąca otrzymała dotację celową w dziale 750 - Administracja publiczna, rozdziale 75011 - Urzędy wojewódzkie, § 2010 - Dotacje celowe przekazane z budżetu państwa na realizację zadań bieżących z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych gminom (związkom gmin, związkom powiatowo-gminnym) ustawami w łącznej kwocie 683 400 zł, w tym na realizację zadań z zakresu spraw obywatelskich w kwocie 611 400 zł.

Pismem z [...] stycznia 2016 r. nr [...] Gmina została poinformowana o wysokości dotacji przypadającej do zwrotu w kwocie 360 644,34 zł, w terminie do dnia 31 stycznia 2016 r.

W odpowiedzi na ww. pismo Gmina wyjaśniła, że żądanie zwrotu dotacji jest niezasadne. Zdaniem Gminy obliczona kwota dotacji jest niezgodna z rzeczywistymi kosztami poniesionymi w ramach zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. Do pisma załączono zestawienie katalogu zadań, które - zdaniem Gminy - nie zostały ujęte do obliczenia wysokości dotacji, a wykonywane są przez pracowników w ramach zadań zleconych.

Pismem z [...] lutego 2016 r. nr [...] Wojewoda Kujawsko-Pomorski przekazał Gminie do wiadomości i wykorzystania tabele zawierające dane w zakresie liczby spraw: zrealizowanych w roku 2015. Wyjaśniono, że dane w zakresie liczby spraw w okresie styczeń-luty zostały uzyskane od jednostek samorządu terytorialnego, natomiast dane za okres marzec-grudzień zebrane przez Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego pochodzą częściowo z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a częściowo z gmin.

W związku z brakiem zwrotu kwestionowanej kwoty, pismem z [...] lutego 2016 r. nr [...], Wojewoda Kujawsko-Pomorski wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie określenia zaległości z tytułu pobrania w 2015 r. w nadmiernej wysokości dotacji na finasowanie zadań z zakresu spraw obywatelskich.

W toku postępowania wyjaśniającego Gmina przedstawiła swoje stanowisko w sprawie (pismo z 29 lutego 2016 r. nr WSO.5342.2.18.2016).

Decyzją z [...] maja 2016 r. nr [...] Wojewoda Kujawsko-Pomorski orzekł w przedmiocie określenia zaległości i obowiązku zwrotu kwoty 360 644,34 zł stanowiącej część dotacji celowej pobranej w nadmiernej wysokości, przypadającej do zwrotu do budżetu państwa wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od 1 lutego 2017 r. do dnia zapłaty.

Gmina odwołała się od tej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania pierwszej instancji, ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę.

Decyzją z [...] września 2016 r. nr [...] Minister Finansów uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wyjaśniając, że kontrola w zakresie prawidłowości rozstrzygnięcia nie była w pełni możliwa w związku z tym, że zaskarżona decyzja Wojewody Kujawsko-Pomorskiego nie była spójna z art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), dalej: "K.p.a.", natomiast przesłany materiał dowodowy nie zawierał pełnej dokumentacji, która umożliwiałaby zajęcie jednoznacznego stanowiska w sprawie. Zwrócono ponadto uwagę na nieprawidłowo powołaną podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz brak upoważnienia dla osoby, która podpisała decyzję.

W toku ponownie prowadzonego postępowania, pismem z 12 grudnia 2016 r. Gmina podniosła, że:

katalog przedstawiony jako podstawa rozliczenia, liczba zadań, mediana czasu realizacji zadań, mediana stawki roboczogodziny - nie posiadają formy aktu prawnego,

biorąc pod uwagę art. 168 i art. 169 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870 ze zm.), dalej: "u.f.p.", otrzymana dotacja na realizację zadań zleconych została wykorzystana w całości i zgodnie z przeznaczeniem, o czym świadczy chociażby sprawozdanie RB-50,

istotne jest, że kwota dotacji została ustalona przez organ udzielający dotacji, przy podejmowaniu decyzji o przyznaniu dotacji i to wtedy, a nie po wykonaniu dotowanego zadania, należało szacować niezbędne rozmiary dotacji.

Zwrócono ponadto uwagę na czynności wykonywane przez pracowników na stanowisku ewidencji ludności, na stanowisku dotyczącym kwestii dowodów osobistych oraz przez pracowników Urzędu Stanu Cywilnego - nieujęte w katalogu zadań, a także czynności wykonywane na pozostałych stanowiskach pracy realizujących zadania zlecone (obrona cywilna, sprawy obronne, wojskowe, rolnictwo, działalność gospodarcza).

Niezależnie od prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie, w dniach [...] grudnia 2016 r., Wojewoda Kujawsko-Pomorski przeprowadził kontrolę doraźną w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji celowej na realizację zadań z zakresu spraw obywatelskich.

W dniu [...] stycznia 2017 r. Wojewoda Kujawsko-Pomorski wydał wystąpienie pokontrolne nr [...].

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z [...] stycznia 2017 r. nr [...] Wojewoda Kujawsko-Pomorski określił:

kwotę dotacji przypadającą do zwrotu do budżetu państwa przez Gminę N. stanowiącą część dotacji przyznanej w roku 2015 na finansowanie zadań z zakresu spraw obywatelskich w wysokości 352 244.89 zł,

termin, od którego należy liczyć odsetki jak dla zaległości podatkowych od wymienionej kwoty (od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia zapłaty).

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Wojewoda Kujawsko-Pomorski wyjaśnił, że dotacja została rozliczona na podstawie liczby faktycznie zrealizowanych w roku 2015 czynności, z uwzględnieniem dwóch katalogów czynności z zakresu spraw obywatelskich obowiązujących w roku 2015 (1. katalog obowiązujący w okresie styczeń-luty 2015, 2. katalog w okresie marzec-grudzień 2015), roboczogodziny w wysokości 22,92 zł. Wyjaśniono, że w stawce roboczogodziny uwzględnione zostały koszty realizacji zadań, w tym koszty rzeczowe. Liczbę zrealizowanych zadań (przypisanych im czynności) oparto na podstawie danych uzyskanych z Systemu Źródło, danych przekazanych przez jednostki samorządu terytorialnego, a także ustaleń z kontroli weryfikacji czynności w zakresie ewidencji ludności, udostępniania danych, dowodów osobistych oraz spraw dotyczących urzędu stanu cywilnego. Podczas tej kontroli stwierdzono, że Gmina błędnie wykazała liczbę decyzji w sprawach meldunkowych (2 zamiast 12) i liczbę udostępnionych danych osobowych (770 zamiast 776).

Wojewoda Kujawsko-Pomorski wyjaśnił, że rozliczenie dotacji na podstawie dwóch katalogów zadań oraz liczby czynności wykonanych przez Gminę wykazało, że w roku 2015 Gmina nie zrealizowała planowanej liczby zadań. Załączniki do decyzji stanowiły szczegółowe tabele z rozliczoną liczbą czynności zrealizowanych w roku 2013 i 2015.

Wojewoda Kujawsko-Pomorski ustalił, że na realizację finansowanych dotacją zadań z przekazanej dotacji w kwocie 611 400 zł powinna być wydatkowana, zgodnie z ustalonym kosztorysem, dotacja w kwocie 256 301,52 zł. Dotacja do zwrotu wynosiła zatem 352 224,89 zł (rozliczenie dotacji stanowią załączniki nr 4 i 5 decyzji Wojewody Kujawsko- Pomorskiego; załącznik nr 1 przedstawia dane dotyczące spraw z roku 2013).

Nie zgadzając się z tak podjętym rozstrzygnięciem Gmina złożyła odwołanie od ww. decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem Gminy Wojewoda Kujawsko-Pomorski nie określił, co jego zdaniem oznacza wykonanie lub niewykonanie zadań zleconych z zakresu administracji rządowej i nie określił, w którym momencie zadanie zlecone uznaje za wykonane, a w którym momencie nie uznaje się tego zadania za wykonane. Gmina zarzuciła ponadto naruszenie przepisów procesowych, w szczególności art. 6, 8, 11, 7 i 77 K.p.a. Podniesiono jednocześnie, iż w uzasadnieniu decyzji nie wskazano i nie wyjaśniono podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Art. 168 ust. 4 u.f.p. nie może być uznany za podstawę wydania kwestionowanej decyzji, a samo przywołanie art. 169 u.f.p. nie jest bowiem wystarczające.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy na skutek złożonego odwołania Minister Rozwoju i Finansów decyzją z [...] czerwca 2017 r. o numerze wskazanym wyżej, uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekając co do istoty sprawy w tym zakresie stwierdził, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji wydanej w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu (wykorzystanej w roku 2015 niezgodnie z przeznaczeniem) i terminu, od którego nalicza się odsetki, stanowią: art. 169 ust. 6 w związku z ust. 1 pkt 1, ust. 4, ust. 5 pkt 1 u.f.p. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym i stwierdzając, że w okolicznościach sprawy w roku 2015 doszło do niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania części dotacji celowej przyznanej Gminie. Minister Rozwoju i Finansów wskazał jednocześnie, iż w związku z wyrażoną w art. 139 K.p.a. zasadą niedziałania przez organ odwoławczy na niekorzyść Strony, nie korygował określenia terminu, od którego należy naliczyć odsetki w sprawie. Organ odwoławczy wyjaśnił jednak, że podstawę prawną rozstrzygnięcia w tym zakresie stanowił art. 169 ust. 5 pkt 1 u.f.p.

Pismem z 11 lipca 2017 r. Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Ministra Rozwoju i Finansów, wnosząc o jej uchylenie i uchylenie decyzji ją poprzedzającej oraz przekazanie sprawy Wojewodzie Kujawsko-Pomorskiemu do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji kasatoryjnej w sytuacji i warunkach, w których jej wydanie nie było uprawnione,

art. 169 ust. 4 u.f.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że doszło do spełnienia przesłanek, od których ustawodawca uzależniał zwrot dotacji.

Ponadto Skarżąca podniosła, iż zaskarżona decyzja narusza art. 7 i 77 K.p.a., w szczególności reguły dowodowe sformułowane w tych przepisach. Podkreślono, że to na organach administracji publicznej prowadzących postępowanie spoczywa ciężar wykazania, że zachodzą przesłanki zobowiązujące Gminę do zwrotu dotacji. Udowodnienie nie polega na wyjaśnieniu lub polemice, a polega na zgromadzeniu materiału dowodowego, a następnie jego ocenie.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w sprawie.

Przy piśmie procesowym z 29 września 2017 r. Skarżąca załączyła Uchwałę Rady Miejskiej w N. z [...] września 2017 r. nr [...] zmieniającą uchwałę w sprawie uchwalenia budżetu Miasta i Gminy N. na rok 2017 wraz z załącznikami, zwiększającą wydatki inwestycyjne Gminy w związku z nawałnicą w dniach [...] sierpnia 2017 r.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei, zgodnie z art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Rozpatrując sprawę, w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżoną decyzją Minister Rozwoju i Finansów, uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekając co do istoty sprawy w tym zakresie stwierdził, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji wydanej w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu (wykorzystanej w roku 2015 niezgodnie z przeznaczeniem) i terminu, od którego nalicza się odsetki, stanowią: art. 169 ust. 6 w związku z ust. 1 pkt 1, ust. 4, ust. 5 pkt 1 u.f.p. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym i stwierdzając, że w okolicznościach sprawy w roku 2015 doszło do niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania części dotacji celowej przyznanej Gminie. Organ odwoławczy wskazał jednocześnie, iż w związku z wyrażoną w art. 139 K.p.a. zasadą niedziałania przez organ odwoławczy na niekorzyść Strony, nie korygował określenia terminu, od którego należy naliczyć odsetki w sprawie wyjaśniając, że podstawę prawną rozstrzygnięcia w tym zakresie stanowił art. 169 ust. 5 pkt 1 u.f.p.

Zdaniem Sądu, Minister rozpatrując odwołanie Skarżącej, był uprawniony i zobowiązany do rozważenia sposobu załatwienia sprawy w oparciu o katalog rozstrzygnięć przewidzianych w art. 138 K.p.a. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.

Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony m.in. w wyroku NSA z 6 września 2016 r. sygn. akt I OSK 1260/16 (dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) oraz jego uzasadnienie, zgodnie z którym organ odwoławczy uchylając, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., decyzję organu I instancji w części i orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy jest jednocześnie uprawniony do stwierdzenia w sentencji decyzji, że w pozostałej (nieuchylonej) części utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy – co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie.

W rozpatrywanej sprawie, częściowe uchylenie decyzji Wojewody i orzeczenie w tym zakresie wynikało z prawidłowego ustalenia przez Ministra, co zostało wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że część kwoty dotacji przyznanej Gminie w 2015 r. na finansowanie zadań zleconych z zakresu spraw obywatelskich podlegało zwrotowi do budżetu państwa z tytułu wykorzystania tej dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, a nie jak ocenił to organ I instancji, z powodu pobrania dotacji w nadmiernej wysokości. W sprawie zatem zastosowanie powinien mieć m. in. art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p., stanowiący o zwrocie dotacji udzielonych z budżetu państwa, wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem, co zostało wskazane przez Ministra w powyższym rozstrzygnięciu. Natomiast podstawę prawną określenia terminu, od którego należy naliczyć odsetki stanowi art. 169 ust. 5 pkt 1 u.f.p., zgodnie z którym odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa nalicza się, począwszy od dnia przekazania z budżetu państwa dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. Jednocześnie Minister – kierując się wynikającym z art. 139 K.p.a. zakazem reformationis in peius – mając na względzie korzystniejsze, w zakresie terminu od którego należy liczyć odsetki od zwracanej części dotacji, utrzymał w mocy w tej części rozstrzygnięcie Wojewody (wskazujące, że termin liczenia odsetek biegnie od dnia 1 lutego 2016 r.). Zgodnie bowiem z art. 139 K.p.a. organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny.

Powyższe nie oznacza jednak niezgodności podstawy prawnej z rozstrzygnięciem. Zaskarżona decyzja, zgodnie z art. 139 K.p.a., nie pogorszyła sytuacji prawnej w jakiej znalazła się Skarżąca po wydaniu decyzji Wojewody z [...] stycznia 2017 r.

Niezasadny jest zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie decyzji kasatoryjnej w sytuacji i warunkach, w których jej wydanie było nieuprawnione.

Nie jest zasadny również zarzut dotyczący naruszenia art. 169 ust. 4 u.f.p., zgodnie z którym zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości.

Zgodnie z art. 129 u.f.p. kwoty dotacji celowych na zadania z zakresu administracji rządowej oraz inne zadania zlecone odrębnymi ustawami jednostkom samorządu terytorialnego określane są przez dysponentów części budżetowych według zasad przyjętych w budżecie państwa do określenia wydatków podobnego rodzaju, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Przepis ten określa więc zasady przekazywania dotacji celowych na zadania z zakresu administracji rządowej oraz inne zadania zlecone odrębnymi ustawami jednostkom samorządu terytorialnego oraz upoważnia dysponentów części budżetowych do określania kwoty dotacji według zasad przyjętych w budżecie państwa do określenia wydatków podobnego rodzaju. W rozpatrywanej sprawie dysponentem części budżetowej był Wojewoda Kujawsko-Pomorski. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, plan dotacji na 2015 r. na zadania z zakresu spraw obywatelskich ustalony został na podstawie ilości spraw zrealizowanych w 2013 r. Natomiast rozliczenia dotacji dokonano na podstawie faktycznie zrealizowanych czynności w 2015 r.

Wojewoda przekazał w 2015 r. do Gminy całą dotację, z uwagi na fakt, że informacja o ostatecznej liczbie zrealizowanych zadań znana była dopiero po zakończenia roku budżetowego, w styczniu 2016 r. Rozliczenie na podstawie dwóch katalogów zadań oraz ilości czynności wykonanych przez Gminę wykazało, że Gmina w 2015 r nie zrealizowała planowanej liczby zadań, wskazane katalogi zostały załączone do decyzji Wojewody Kujawsko- Pomorskiego.

Z akt sprawy wynika, że dotacja została przyznana na realizację konkretnych zadań, o czym Skarżąca była informowana. Liczbę zrealizowanych zadań (przypisanych im czynności) oparto na podstawie danych przekazanych przez jednostki samorządu terytorialnego (odwołujących się do konkretnych, finansowanych z dotacji zadań), danych uzyskanych z Systemu Żródło, a także ustaleń z kontroli weryfikacji czynności w zakresie ewidencji ludności, udostępniania danych, dowodów osobistych oraz spraw dotyczących urzędu stanu cywilnego.

Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy w sposób wyczerpujący wskazał okoliczności faktyczne i prawne, uzasadniające zasadność zwrotu do budżetu państwa części dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem określonym przez podmiot dotujący. Organ stwierdził, że nie znajduje podstaw w przepisach ustawy o finansach publicznych (art. 129, art. 60 pkt 8, art. 127, art. 143 ust. 1 pkt 2, art. 148, art. 149, art. 255 u.f.p.) finansowanie ze środków dotacji zadań, które poniosła Gmina związanych z organizowaniem uroczystości jubileuszy 50-lecia pożycia małżeńskiego, setnych urodzin mieszkańców Gminy, przygotowywanie wykazów do szkół, prowadzenie spraw związanych z zamiarem zorganizowania zgromadzenia publicznego. Nieuprawnione jest również wykorzystanie tych środków na cele obrony cywilnej, spraw obronnych, wojskowych, rolnictwa lub działalności gospodarczej. Za nie uzasadnione należy zatem uznać zarzuty dotyczące naruszenia art. 107 § 3 K. p.a.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi, dotyczącego naruszenia zasady prawdy obiektywnej przewidzianej w art. 7 K.p.a. Sąd w pełni podziela stanowisko Ministra zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że kwota dotacji objęta tą decyzją stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, o której mowa w art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p. W szczególności należy wskazać, że nie uzasadnia niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania dotacji stanowisko Skarżącej o nieadekwatnych kwotach dotacji, tym bardziej w przypadku wykorzystania dotacji także na takie zadania jak przygotowywanie uroczystości związanych z jubileuszami długoletniego pożycia małżeńskiego. Natomiast kwestia dotycząca ewentualnego zaangażowania środków własnych wykracza poza zakres analizowanej sprawy, w ramach której kontroli podlegała decyzja w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu i terminu, od którego nalicza się odsetki.

Sąd mając na uwadze zarzuty skargi oraz działając z urzędu na mocy art. 134 p.p.s.a. nie znalazł żadnych podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, dlatego też mając na uwadze treść art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.