Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 238/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędzia WSA Janusz Walawski, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2007 r. sprawy ze skargi L. B. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie opinii dotyczącej zwolnienia z odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz skarżącej L. B. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 listopada 2005 r. oddalił skargę pani L. B. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] maja 2005 r. nr [...]. Ww. postanowieniem organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa, utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., którym to postanowieniem [...] Kurator Oświaty zaopiniował negatywnie wniosek w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Sąd wskazał w uzasadnieniu, iż strona złożyła do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wniosek o zwolnienie z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadanie stopnia nauczyciela mianowanego w trybie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.). Organ przywołał treść art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., wedle którego minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadać stopień nauczyciela mianowanego nauczycielowi spełniającemu warunki określone w tym przepisie. Powołany przepis uzależnia zatem wydanie decyzji od zajęcia stanowiska w formie wyrażenia opinii przez kuratora oświaty. Dlatego też Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu zwróciło się do [...] Kuratora Oświaty o zaopiniowanie złożonego przez L. B. wniosku w trybie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. [...] Kurator Oświaty postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. negatywnie zaopiniował wniosek strony stwierdzając, iż w dniu 5 kwietnia 2000 r. nie spełniała ona warunków wymaganych do zatrudnienia na podstawie mianowania, a określonych w art. 10 ust. 2 pkt 5 i 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., gdyż nie posiadała wymaganych kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela religii, o których mowa w porozumieniu pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski oraz Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych wymaganych od nauczycieli religii (Dz. Urz. MEN Nr 6, poz. 21). Legitymowała się bowiem dyplomem ukończenia studium [...] oraz dokumentem potwierdzającym uzyskanie absolutorium. Ponadto, w dniu 5 kwietnia 2000 r. nie posiadała też wymaganego, nieprzerwanego okresu pracy pedagogicznej wykonywanej w szkole zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, a także nie posiadała wymaganych ocen (oceny) pracy. Od postanowienia tego skarżąca wniosła zażalenie, w którym podnosiła, że na stanowisku nauczyciela religii była zatrudniona na podstawie pisemnego, imiennego skierowania, wydanego przez właściwego biskupa diecezjalnego, a obowiązujące w dniu 5 kwietnia 2000 r. przepisy nie wymagały posiadania dyplomu ukończenia wyższej uczelni. Wymóg posiadania dyplomu dotyczył tylko absolwentów kolegiów teologicznych, w których nauka trwała 2-3 lata, a nie absolwentów 5-letnich wyższych studiów teologicznych. Podniosła też, że błędna ocena jej kwalifikacji skutkuje stwierdzeniem, iż nie posiada wymaganego okresu pracy pedagogicznej wykonywanej w szkole zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami. Organ drugiej instancji wskazał jednak, że strona pracę w szkole rozpoczęła w 1984 r. na stanowisku nauczyciela wychowania muzycznego. W latach 1986-1990 wykonywała pracę katechetki w parafii. Od dnia 1 września 1991 r. do chwili obecnej jest zatrudniona na stanowisku nauczyciela religii w pełnym wymiarze zajęć. Legitymuje się dyplomem ukończenia Studium [...] przy [...] Wydziale Teologicznym z 1985 r., poświadczeniem [...] Wydziału Teologicznego w P. z 1986 r. o uzyskaniu absolutorium oraz dyplomem ukończenia studiów wyższych magisterskich na kierunku teologia z dnia [...] września 2003 r. W dniu 5 kwietnia 2000 r. była zatrudniona w szkole w pełnym wymiarze zajęć na stanowisku nauczyciela religii, nie posiadając wymaganych kwalifikacji do zajmowania tego stanowiska. Zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., kwestię kwalifikacji nauczycieli regulowały art. 9 ustawy – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z późn. zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr 98, poz. 433 z późn. zm.). Kwalifikacje nauczycieli religii, zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach (Dz. U. Nr 36, poz. 155 z późn. zm.) oraz § 11 cyt. rozporządzenia w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli, określały odpowiednie porozumienia Ministra Edukacji Narodowej z władzami Kościołów. Kwalifikacje wymagane od nauczycieli religii rzymsko-katolickiej określało porozumienie zawarte pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski oraz Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych wymaganych od nauczycieli religii (Dz. Urz. MEN Nr 6, poz. 21). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego porozumienia, kwalifikacje do nauczania religii w szkołach podstawowych posiadały osoby świeckie i zakonne, które ukończyły wyższe studia teologiczne, uwzględniające przygotowanie katechetyczno-pedagogiczne. Dokumentem potwierdzającym ukończenie studiów wyższych i tym samym uzyskanie wykształcenia wyższego jest dyplom ukończenia studiów wyższych i w związku z tym, określone wyżej wymogi spełniły osoby legitymujące się stosownym dyplomem. W myśl § 5 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii, przedszkole lub szkoła zatrudniały nauczyciela religii wyłącznie na podstawie imiennego, pisemnego skierowania do danego przedszkola lub szkoły, w przypadku Kościoła Katolickiego wydanego przez właściwego biskupa diecezjalnego. Jednocześnie zapisy § 3 ust. 1 powołanego porozumienia z dnia 8 czerwca 1993 r. stanowiły, że wydane przez właściwego biskupa diecezjalnego skierowanie nauczyciela religii do danej szkoły świadczyło o posiadaniu przygotowania teologicznego. Minister podkreślił, iż skierowanie wydane przez właściwego biskupa jest dokumentem, bez którego nie można nawiązać stosunku pracy na stanowisku nauczyciela religii w danej szkole lub przedszkolu, nie jest natomiast dokumentem, na podstawie którego następuje ocena kwalifikacji nauczyciela, ale stosownie bowiem do przepisów powołanego porozumienia, o kwalifikacjach decyduje odpowiedni poziom i zakres wykształcenia poświadczony wymaganym dyplomem. Regulujące kwestie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288), odrębnie określają wymagania dotyczące przygotowania pedagogicznego oraz odpowiedniego poziomu i zakresu wykształcenia. Analogiczne rozstrzygnięcia zawarto w powołanym porozumieniu z dnia 8 czerwca 1993 r., a także w aktualnie obowiązującym porozumieniu pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski oraz Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 6 września 2000 r. (Dz. Urz. MEN Nr 4, poz. 20), które – w przypadku nauczycieli religii – stosowne przygotowanie określają, odpowiednio, jako teologiczne i katechetyczno-pedagogiczne. Minister Edukacji Narodowej i Sportu podniósł, iż L. B. w dniu 5 kwietnia 2000 r. nie posiadała wymaganych kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela religii, a także nie posiadała wymaganego, nieprzerwanego okresu pracy pedagogicznej wykonywanej w szkole, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami. Nie spełniła więc warunków wymaganych do zatrudnienia na podstawie mianowania, określonych w art. 10 ust. 2 pkt 5 i 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., a tym samym nie spełniła wymagań określonych w art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. i w związku z tym, [...] Kurator Oświaty nie mógł pozytywnie zaopiniować wniosku L. B. Ponadto, zdaniem organu, z akt sprawy wynika też, że L. B. w dniu 5 kwietnia 2000 r. nie posiadała wymaganych ocen (oceny) pracy, o których mowa w powołanym art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela. Co prawda, pismem z dnia 18 grudnia 1999 r. zwróciła się do dyrektora szkoły o dokonanie oceny pracy w celu uzyskania mianowania, ale oceny takiej nie dokonano. Gdyby nawet dokonano oceny pracy, to i tak skarżąca nie mogłaby uzyskać mianowania, bo nie posiadała wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oceniając sprawę wskazał, iż zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r., minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2000 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadać stopień nauczyciela mianowanego zatrudnionemu w szkole nauczycielowi, który w dniu 5 kwietnia 2000 r. był zatrudniony w szkole w wymiarze nie niższym niż 1/2 obowiązkowego wymiaru zajęć oraz spełniał w tym dniu warunki określone w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w tym dniu, z wyjątkiem warunku określonego w art. 10 ust. 2 pkt 6 Karty Nauczyciela. Z akt sprawy wynika, że skarżąca pracę w szkole rozpoczęła w 1984 r. na stanowisku nauczyciela wychowania muzycznego. W latach 1986-1990 wykonywała pracę katechetki w parafii. Od dnia [...] 1991 r. do chwili obecnej jest zatrudniona na stanowisku nauczyciela religii w pełnym wymiarze zajęć. Legitymuje się dyplomem ukończenia Studium [...] przy [...] z 1985 r., poświadczeniem [...] Wydziału Teologicznego z 1986 r. o uzyskaniu absolutorium oraz dyplomem ukończenia studiów wyższych magisterskich na kierunku teologia z dnia [...] września 2003 r. W dniu 5 kwietnia 2000 r. była zatrudniona w szkole w pełnym wymiarze zajęć na stanowisku nauczyciela religii, nie posiadając wymaganych kwalifikacji do zajmowania tego stanowiska. Zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., kwestię kwalifikacji nauczycieli regulowały art. 9 ustawy – Karta Nauczyciela oraz przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr 98, poz. 433 z późn. zm.). Kwalifikacje nauczycieli religii, zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach (Dz. U. Nr 36, poz. 155 z późn. zm.) oraz § 11 cyt. rozporządzenia w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli, określały odpowiednie porozumienia Ministra Edukacji Narodowej z władzami Kościołów. Kwalifikacje wymagane od nauczycieli religii rzymsko-katolickiej określało porozumienie zawarte pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski oraz Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych wymaganych od nauczycieli religii (Dz. Urz. MEN Nr 6, poz. 21).

Zgodnie z § 2 powołanego porozumienia, kwalifikacje do nauczania religii w przedszkolach i szkołach podstawowych posiadają:

1) osoby wymienione w § 1 ust. 1 (tj. księża, którzy ukończyli seminarium duchowne, diecezjalne lub zakonne),

2) osoby świeckie i zakonne, które posiadają dyplom ukończenia kolegium prowadzonego zgodnie z zasadami ustalonymi przez Konferencję Episkopatu Polski, zwanego dalej Kolegium Teologicznym,

3) osoby świeckie i zakonne, które ukończyły kolegium nauczycielskie bez przygotowania teologicznego lub katechetyczno-pedagogicznego, ale przygotowania te uzupełniły.

Nauczać religii w szkołach wymienionych w ust. 1 mogą również osoby świeckie i zakonne, które:

1) zostały wymienione w § 1 ust. 2 (tj. osoby świeckie lub zakonne, które ukończyły wyższe studia teologiczne uwzględniające przygotowanie katechetyczno-pedagogiczne),

2) ukończyły kolegium nauczycielskie bez przygotowania teologicznego lub katechetyczno-pedagogicznego, ale przygotowania te aktualnie zdobywają,

3) posiadają świadectwo dojrzałości oraz przygotowanie teologiczne i katechetyczno-pedagogiczne albo aktualnie przygotowania te zdobywają.

O posiadaniu przygotowania teologicznego, o którym mowa w niniejszym porozumieniu świadczy skierowanie wydane przez właściwego biskupa diecezjalnego zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w szkołach publicznych.

Ilekroć w niniejszym porozumieniu jest mowa o przygotowaniu katechetyczno-pedagogicznym – należy przez to rozumieć nabycie wiedzy i umiejętności z zakresu pedagogiki, psychologii, katechetyki i dydaktyki, nauczanych w powiązaniu z teologią w wymiarze nie mniejszym niż 150 godzin; o posiadaniu przygotowania katechetyczno-pedagogicznego świadczy: dyplom (zaświadczenie) wyższego seminarium duchownego albo innej szkoły wyższej, kolegium teologicznego albo świadectwo ukończenia kursu katechetyczno-pedagogicznego prowadzonego przez kolegium teologiczne, wyższe seminarium duchowne lub inną szkołę wyższą. Nauczyciele religii zatrudnieni w dniu wejścia w życie porozumienia, którzy przygotowanie do nauczania religii uzyskali w instytutach, na kursach katechetycznych oraz legitymujących się świadectwem dojrzałości – posiadają kwalifikacje w rozumieniu niniejszego porozumienia. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach, przedszkole lub szkoła zatrudniały nauczyciela religii wyłącznie na podstawie imiennego, pisemnego skierowania do danego przedszkola lub szkoły, w przypadku Kościoła Katolickiego wydanego przez właściwego biskupa diecezjalnego. Jednocześnie zapisy § 3 ust. 1 powołanego porozumienia z dnia 8 czerwca 1993 r. stanowiły, że wydane przez właściwego biskupa diecezjalnego skierowanie nauczyciela religii do danej szkoły świadczyło o posiadaniu przygotowania teologicznego. Skierowanie wydane przez właściwego biskupa jest dokumentem, bez którego nie można nawiązać stosunku pracy na stanowisku nauczyciela religii w danej szkole lub przedszkolu, nie jest natomiast dokumentem, na podstawie którego następuje ocena kwalifikacji nauczyciela. Stosownie bowiem do § 6 rozporządzenia, kwalifikacje zawodowe nauczycieli religii określają odpowiednio: Konferencja Episkopatu Polski Kościoła Katolickiego oraz właściwe władze zwierzchnie Kościołów lub innych związków wyznaniowych – w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej. Regulujące kwestie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288), odrębnie określają wymagania dotyczące przygotowania pedagogicznego oraz odpowiedniego poziomu i zakresu wykształcenia. Analogiczne rozstrzygnięcia zawarto w powołanym porozumieniu z dnia 8 czerwca 1993 r., a także w aktualnie obowiązującym porozumieniu pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski oraz Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 6 września 2000 r. (Dz. Urz. MEN Nr 4, poz. 20), które – w przypadku nauczycieli religii – stosowne przygotowanie określają, odpowiednio, jako teologiczne i katechetyczno-pedagogiczne. Sąd stwierdził, że L. B. w dniu 5 kwietnia 2000 r. nie posiadała wymaganych kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela religii, a także nie posiadała wymaganego, nieprzerwanego okresu pracy pedagogicznej, wykonywanej w szkole zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami. Nie spełniła więc warunków wymaganych do zatrudnienia na podstawie mianowania określonych w art. 10 ust. 2 pkt 5 i 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r., a tym samym nie spełniła wymagań określonych w art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. i w związku z tym [...] Kurator Oświaty nie mógł pozytywnie zaopiniować wniosku strony.

Ponadto z akt sprawy wynika też, że L. B. w dniu 5 kwietnia 2000 r. nie posiadała wymaganych ocen (oceny) pracy, o których mowa w powołanym art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela. Co prawda, pismem z dnia 18 grudnia 1999 r. zwróciła się do dyrektora szkoły o dokonanie oceny pracy w celu uzyskania mianowania, ale oceny takiej nie dokonano. Gdyby nawet dokonano oceny pracy, to i tak skarżąca nie mogłaby uzyskać mianowania, bo nie posiadała wymaganych kwalifikacji do zajmowania danego stanowiska.

Na powyższy wyrok skarżąca w dniu 24 stycznia 2006 r. złożyła skargę kasacyjną zarzucając Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie błędną wykładnię art. 7 a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 200 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie innych ustaw oraz § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych wymaganych od nauczycieli religii. Zdaniem skarżącej powyższe przepisy wskazują, że posiadała ona niezbędne kwalifikacje, które powalają jej na nadanie stopnia zawodowego nauczyciela mianowanego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 318/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i postępowaniu przed sądem I instancji nie została wyjaśniona w sposób dostateczny kwestia kwalifikacji skarżącej zgodnie z przepisami Porozumienia pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski a Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych wymaganych od nauczycieli religii. W porozumieniu stwierdzono, że kwalifikacje do nauczania religii posiadały m.in. osoby świeckie, które ukończyły wyższe studia teologiczne uwzględniające przygotowanie katechetyczno-pedagogiczne oraz takie, które posiadają świadectwo dojrzałości oraz przygotowanie teologiczne i katechetyczno-pedagogiczne albo aktualnie to wykształcenie zdobywają. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sprawie jest bezsporne, iż skarżąca po ukończeniu w latach 1981-86 Studiów Teologicznych [...] na [...] Wydziale Teologicznym uzyskała absolutorium. [...] Wydział Teologiczny w P. funkcjonował przy [...] Seminarium Duchownym w P. Koniecznym jest zatem ustalenie statusu wydziału, formy jego ukończenia oraz jakie dawał uprawnienia, a także tego, czy skarżąca posiada, stosowanie do postanowień Porozumienia, przygotowanie katechetyczno-pedagogiczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W przedmiotowej sprawie NSA stwierdził, że w toku postępowania przed organami administracji nie wyjaśniono:

- kwalifikacji zawodowych skarżącej w kontekście postanowień Porozumienia pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski a Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych wymaganych od nauczycieli religii; Porozumienie zawierało określenie kwalifikacji zawodowych nauczycieli religii;

- czy skarżąca posiada przygotowanie katechetyczno-pedagogiczne zgodnie z ww. Porozumieniem.

Te kwestie wymagają ponownego wyjaśnienia w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym. Organ winien, zatem zbadać, jaki status miał [...] Wydział Teologiczny w P., który funkcjonował przy [...] Seminarium Duchownym w P., w jakiej formie następowało jego ukończenie, a także, jakie dawał on uprawnienia. Nadto dla zbadania czy skarżąca posiada kwalifikacje zawodowe określone w § 3 ust. 2 Porozumienia pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski a Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych wymaganych od nauczycieli religii organ winien sprawdzić, czy ma kwalifikacje katechetyczno-pedagogiczne.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.