Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1102/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Koszty postępowania
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, art. 179
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. J. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2020 r., sygn. akt II GSK 1102/20 ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Ol 131/20 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 26 listopada 2020 r., sygn. akt II GSK 1102/20, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 28 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 131/20, w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów.

Pismem z 26 stycznia 2021 r. M. J. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie w przedmiocie kosztów, zgodnie z wnioskiem zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 2 i § 3 a contrario p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.

Zgodnie z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. Do niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, które mogą podlegać zwrotowi od strony skarżącej na rzecz strony przeciwnej, na podstawie art. 204 p.p.s.a. należy zaliczyć również zwrot kosztów związanych z przygotowaniem odpowiedzi na skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie bowiem do art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Możliwość zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną istnieje jedynie, gdy została ona wniesiona w terminie, o jakim mowa w art. 179 zd. 1 p.p.s.a.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 p.p.s.a., jest nazwanym pismem procesowym. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie, jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony, wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie (por. uchwała NSA z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, publ: ONSAiWSA z 2013 r. nr 3 poz.38 oraz wyrok SN z 2 marca 2010 r., II PK 241/09, Lex nr 589976; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., II OSK 859/07, Lex nr 484868; H. Knysiak – Molczyk, Skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2010, str. 419).

Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została doręczona skarżącemu 22 września 2020 r. (k. 85 akt sądowych). Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał w dniu 6 października 2020 r. Pismo procesowe pełnomocnika skarżącego, w którym zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, zostało nadane w urzędzie pocztowym 8 października 2020 r., a więc po terminie, o jakim mowa w art. 179 zd. 1 p.p.s.a., i tym samym nie stanowiło odpowiedzi na skargę kasacyjną. Tymczasem skutek w postaci zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego mógłby zostać uwzględniony jedynie w sytuacji, gdyby został on zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.