Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 903/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2005r., sygn. akt 7/IV SA 1947/03 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2004r. w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2003r., znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 listopada 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2003r. Skarżący został prawidłowo poinformowany o terminie rozprawy, na której został wydany powyższy wyrok, ale nie stawił się.

Dnia 4 kwietnia 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek E. W. o doręczenie wyroku tego Sądu z dnia 15 listopada 2004r. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku wskazując, że wniosek został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu.

W dniu 4 maja 2005r. E. W. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 listopada 2004r. Podniósł, że oczekiwał na doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, ponieważ w innej sprawie rozpoznawanej przez ten Sąd otrzymał wyrok wraz z uzasadnieniem bez składania wniosku w tym zakresie. Skarżący jest osobą schorowaną, niepełnosprawną (co potwierdza załączone do wniosku orzeczenie o stopniu niepełnosprawności) i w podeszłym wieku (75 lat), a w okresie od 24 października 2004r. do 14 listopada 2004r. przebywał w Sanatorium Uzdrowiskowym w Nałęczowie.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu nie było przez niego zawinione, skoro z sanatorium wrócił jeszcze przed terminem rozprawy, na której został wydany wyrok.

E. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą i wnosząc jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Skarżący podniósł, że w myśl art. 87 § 2 ustawy w postępowaniu o przywrócenie terminu strona nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swojej winy lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności, co skarżący uczynił powołując się na podeszły wiek i stan zdrowia, które ograniczały jego sprawność i zdolności percepcyjne. Wskazał także, że jego niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym trwająca od 2001r. ogranicza zdolność do pełnienia ról społecznych i samodzielnej egzystencji. Argument o pobycie w sanatorium był tylko jednym z czynników, które złożyły się na brak możliwości podejmowania działań przez skarżącego. Powrót z sanatorium w Nałęczowie do Białegostoku wymagał od skarżącego poważnego wysiłku, co uniemożliwiło mu w dniu następnym wyjazd z Białegostoku do Warszawy na rozprawę. Okresowe zaostrzenie chorób, na które cierpi skarżący (przewlekła choroba wieńcowa, miażdżyca, rozedma płuc, choroba zwyrodnieniowa stawów, choroba oczu) spowodowało niemożność prowadzenia procesu, a skarżący nie otrzymał pouczenia co do trybu zaskarżenia wyroku i przyjął, że wyrok zostanie mu doręczony z urzędu. Sąd nie zwrócił się również do skarżącego o uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu poprzez wykazanie okoliczności jakie są istotne w procedurze o przywrócenie terminu, czym naruszył art. 6 ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Jak wynika z akt, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydany w przedmiotowej sprawie został ogłoszony 15 listopada 2004r. i oddalał skargę E. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2003r. Zgodnie z brzmieniem art. 141 § 2 ustawy w sprawach, w których oddalono skargę uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

E. W. nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie, który upływał 22 listopada 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji wyrażony w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że uchybienie terminowi do dokonania tej czynności było przez skarżącego zawinione. E. W. był bowiem powiadomiony przez Sąd o terminie rozprawy w sprawie z jego skargi i mógł się spodziewać, że w terminie tym sprawa zostanie merytorycznie rozpoznana i zapadnie wyrok. Wykazując należytą staranność winien więc po zakończeniu rozprawy podjąć próby pozyskania informacji dotyczących stanu sprawy, choćby na drodze telefonicznej, zwłaszcza, że z zaświadczeń przedstawionych przez skarżącego nie wynika, aby jego stan zdrowia uniemożliwiał mu aktywność w tym zakresie, skoro dzień przed rozprawą wrócił do domu z sanatorium.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarżący nie dochował należytej staranności w dbałości o swoje interesy w postępowaniu toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, której można było wymagać przez wzgląd na etap, na jakim postępowanie to się znajdowało. Skutkiem tego było uchybienie terminu do dokonania powołanej czynności sądowej.

Wskazywany przez skarżącego fakt nie poinformowania go przez Sąd o sposobie rozpoznania sprawy i terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może być powoływany tytułem usprawiedliwienia uchybienia terminowi do dokonania tej czynności. Przepisy ustawy nie przewidują bowiem obowiązku przesłania z urzędu nieobecnej na rozprawie stronie odpisu orzeczenia, zaś pouczenia o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia jest udzielane na rozprawie, po ogłoszeniu wyroku. Wobec nieobecności skarżącego przy ogłoszeniu wyroku winien on, jak wskazano wyżej wykazać aktywność i samodzielnie pozyskać informacje dotyczące tej kwestii.

Odnosząc się do zarzutu podnoszonego w zażaleniu, że Sąd I instancji naruszył przepisy prawa skoro nie wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez wykazanie okoliczności istotnych dla rozpoznania jego wniosku o przywrócenie terminu zauważyć należy, że Sąd nie może zstępować inicjatywy dowodowej strony. Przytoczone przez skarżącego okoliczności i dowody przedstawione na ich poparcie pozwoliły na ustalenie stanu faktycznego w sposób wystarczający dla rozpoznania sprawy, bez konieczności wzywania skarżącego przez Sąd do przekazania dodatkowych informacji. Dlatego brak podstaw do uznania, że postępowanie było prowadzone przez Sąd I instancji w sposób nieprawidłowy.

Wobec faktu nie wykazania przez skarżącego istnienia rzeczywistych przeszkód dla terminowego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 listopada 2004., nie zachodzą przesłanki z art. 86 § 1 ustawy do przywrócenia skarżącemu terminu do dokonania tej czynności. Dlatego orzeczenie Sądu I instancji należy uznać za zgodne z prawem.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.