Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2478/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 175 i 177 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w sprawie ze skargi D. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2012 r, nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżącego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2478/12, w ze skargi D. B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2012 r, w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego, odrzucił skargę. Odpis ww. orzeczenia doręczono Skarżącemu 1 sierpnia 2013 r. Sekretariat WSA w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 15 lipca 2013 r., pouczył Skarżącego o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej.

Skarżący pismem nadanym 29 sierpnia 2013 r., złożył (z zachowaniem terminu) sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. postanowienia, wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie pełnomocnika z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej "P.p.s.a" wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych.

W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z art. 175 § 2 P.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.

Zatem z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach.

Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, że skargę kasacyjną sporządził osobiście Skarżącego, pomimo pouczenia go, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego ewentualnie sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, a także przez doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych.

Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności Skarżący nie powoływał się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowo-administracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem jest ona niedopuszczalna.

Na marginesie należy zauważyć, że w odrębnym postępowaniu zostanie rozpoznany wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zgodnie z art. 178 ab initio P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.

Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.