Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 159/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. R. – B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia należności pieniężnej z tytułu dotacji pobranej niezgodnie z przeznaczeniem postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2013 r. skarżąca M. R. – B. wniosła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 grudnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie określenia należności pieniężnej z tytułu dotacji pobranej niezgodnie z przeznaczeniem. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jej zdaniem natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia jej płynności finansowej w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, co jest niezbędne do bieżącego regulowania należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników. Z tych powodów zdaniem skarżącej wniosek o wstrzymanie jest jak najbardziej uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Jak wynika z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por.: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28.10.2010 r., sygn. akt II GZ 313/10 – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca. Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest zaś wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. Na uwagę zasługuje przy tym postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2011r. (II FZ 720/10 – G.Prawna 2011/44/16) w którym zostało stwierdzone, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 par. 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku. Powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 par. 3 P.p.s.a. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. Twierdzenia strony, które stanowią jedynie powtórzenie art. 61 § 3 P.p.s.a nie przesądzają o spełnieniu wskazanych w tym przepisie przesłanek (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 598/06 www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca stwierdziła bowiem jedynie, iż natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia jej płynności finansowej w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, co jest niezbędne do bieżącego regulowania należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników.

Odnosząc się jednak do wywodów przedstawionych we wcześniejszej części uzasadnienia należy stwierdzić, że są to jedynie gołosłowne twierdzenia, które nie są poparte żadnymi dowodami. Skarżąca nie usiłuje nawet uprawdopodobnić opisywanych przez siebie rzekomych konsekwencji wykonania decyzji. Trudno ponadto uznać, że przedstawienie jedynie ogólnej tezy, iż być może w przyszłości dojdzie do jakiegoś zdarzenia, bez poparcia takiej tezy jakimikolwiek dowodami, spełnia warunek wykazania przez skarżącą przesłanek umożliwiających sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona musi wykazać następstwo wykonania decyzji, które może rodzić zagrożenie, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, poza ogólnikowymi stwierdzeniami, jakie następstwo będzie miało wykonanie zaskarżonej decyzji.

Podsumowując należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy skarżąca nie uzasadniła należycie we wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to sąd nie ma obowiązku poszukiwania takich okoliczności. W szczególności jeżeli wnioski takie, jak w niniejszym przypadku, nie wynikają z akt sprawy. Samo zaś powołanie się na hipotetyczne skutki wykonania decyzji, bez ich należytego uzasadnienia i uprawdopodobnienia, nie wystarcza do wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.