Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2187/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska,, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia wysokości należnej opłaty i wysokości dopłaty -oddala skargę-


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) października 2006 r. Prezes Agencji Rynku Rolnego, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez M. Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w R. z dnia (...) sierpnia 2006 r. ustalającą wysokość należnej opłaty w kwocie 174,49 zł w związku z przekroczeniem przysługującej indywidualnej ilości referencyjnej dostaw.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, iż M. Z. w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. wprowadziła do obrotu rynkowego mleko w ilości 1806 kg, gdy tymczasem na dzień 31 marca 2006 r. posiadała indywidualną ilość referencyjną dostaw w wysokości 1493 kg. A zatem skarżąca przekroczyła posiadaną indywidualną ilość referencyjną dostaw o 313 kg.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081 ze zm.) w przypadku przekroczenia krajowej ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców hurtowych producent, który w roku wprowadził do obrotu mleko w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną przysługującą na dany dzień roku według stanu na ostatni dzień kwotowego, jest obowiązany do uiszczenia opłaty. Stosownie zaś do treści art. 36 ust. w/w ustawy dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji do dnia 15 sierpnia określają dostawcom hurtowym, w drodze decyzji, wysokość należnych opłat i związanych z tym dopłat albo zwrotów zaliczek.

Wyliczając należną opłatę w wysokości 174,49 zł organ powołał się na art. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 r. ustalający opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych w wysokości 30,91 EUR za 100 kg przekroczenia za rok kwotowy 2005/2006.

Po zastosowaniu z kolei krajowego współczynnika realokacji dla dostawców hurtowych na poziomie 0,542549491, określonego przez Prezesa Agencji w trybie art. 35 w/w ustawy opłata za przekroczenie indywidualnej ilości referencyjnej dostaw dla producentów hurtowych wynosi 55,75 PLN za 100 kg przekroczenia.

Skoro zatem M. Z. przekroczyła posiadaną indywidualną ilość referencyjną o 313 kg, to jest zobowiązana do uiszczenia opłaty należnej w wysokości 174,49 zł.

Jednocześnie organ stwierdził, że skoro podmiot skupujący pobrał od skarżącej zaliczkę w wysokości 62,60 zł z tytułu przekroczenia przysługującej indywidualnej ilości referencyjnej dostaw, to skarżąca zobowiązana jest do wniesienia dopłaty w kwocie 111,89 zł.

Ponadto organ podniósł, iż okoliczności podnoszone przez stronę w odwołaniu nie mogą stanowić przesłanki do zmiany decyzji organu pierwszej instancji, który prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie i prawidłowo ustalił wysokość należnej dopłaty.

Skargę na powyższą decyzję wniosła M. Z., Skarżąca podnosi, iż nie jest w stanie zapłacić ustalonej decyzją kwoty 111,88 zł, gdyż utrzymuje się tylko z renty, a zły stan zdrowia powoduje duże wydatki na lekarstwa. Zdaniem skarżącej organ powinien był wcześniej poinformować o przekroczeniu indywidualnej ilości referencyjnej.

Wskazując na trudna sytuację materialną skarżąca wniosła o anulowanie i umorzenie należnej opłaty.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do treści art. 134 § 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, zarówno krajowego, jak również wspólnotowego.

Należy bowiem na wstępie podkreślić, iż wraz z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej rozporządzenia Rady (WE) stały się częścią polskiego porządku prawnego i obowiązują na terytorium Rzeczypospolitej bez konieczności odrębnego wprowadzania ich do wewnętrznego porządku prawnego w drodze ratyfikacji, inkorporacji bądź implementacji przez właściwy organ państwa członkowskiego.

Głównym filarem wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych są tzw. indywidualne ilości referencyjne, po raz pierwszy ustanowione w ramach wspólnej polityki rolnej w 1984 r. określane wówczas jako kwoty mleczne. Wprowadzenie tego instrumentu regulacji rynku mleka ma głównie na celu zmniejszenie zachwiania równowagi między podażą i popytem na rynku mleka i przetworów mlecznych oraz powstałych w jego wyniku nadwyżek strukturalnych, a tym samym osiągnięcie lepszej równowagi rynku. Aktem prawnym regulującym funkcjonowanie rynku mleka w tym zakresie jest rozporządzenie Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 270 z 21 października 2003 r., P 0123-0136).

Stosownie do treści artykułu 1 wyżej wymienionego rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 dla 11 kolejnych dwunastomiesięcznych okresów, począwszy od dnia 1 kwietnia 2004 r. wprowadzono opłatę wyrównawczą na ilości mleka krowiego i inne przetwory mleczne wprowadzone do obrotu podczas danego okresu dwunastomiesięcznego przekraczające krajowe ilości referencyjne ustalone dla poszczególnych Państw Członkowskich w określonych, kolejnych latach w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W myśli artykułu 3 rozporządzenia Państwa Członkowskie ponoszą odpowiedzialność przed Wspólnotą za opłatę wyrównawczą wynikającą z przekroczenia krajowej ilości referencyjnej określonej w załączniku nr, ustalonej na poziomie krajowym.

W cytowanym powyżej rozporządzeniu przyjęto zasadę partycypowania producentów w należnej opłacie wyrównawczej, a mianowicie artykuł 4 stanowi, iż opłata wyrównawcza zostaje w całości rozdzielona między producentów, którzy przyczynili się do przekroczeń krajowych ilości referencyjnych.

Na gruncie prawa polskiego szczegółowe kwestie związane z wdrażaniem w życie instrumentów regulowania rynku mleka określa ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz.2081 z późń. zm.). Ponieważ, zgodnie z art. 27 rozporządzenia Rady nr 1788/2003 rozporządzenie to wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich, przepisy prawa polskiego w tym zakresie powinny być więc interpretowane zgodnie z postanowieniami tego aktu prawnego.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 33 ust 1 wyżej cytowanej ustawy z dnia 20kwietnia 2004 r., zgodnie z którym w przypadku przekroczenia krajowej ilości referencyjnej przeznaczonej dla dostawców hurtowych albo dostawców bezpośrednich producent, który w roku kwotowym wprowadził do obrotu mleko lub przetwory mleczne w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną przysługującą na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego, jest obowiązany do uiszczenia określonej opłaty.

A zatem przesłankami uzasadniającymi nałożenie opłaty na indywidualnego dostawcę na podstawie wyżej powołanej normy prawnej są:

* przekroczenie krajowej ilości referencyjnej,

* wprowadzenie przez dostawcę w roku kwotowym do obrotu mleka lub przetworów

mlecznych w ilości przekraczającej indywidualną ilość referencyjną przysługującą na

dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego.

W okolicznościach niniejszej sprawy organ administracji prawidłowo ustalił, że wskazane powyżej przesłanki wystąpiły.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Prezes Agencji Rynku Rolnego zgodnie z kompetencją zawartą w art. 35 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych ustalił stopień wykorzystania krajowej ilości referencyjnej w roku kwotowym 2005/2006 r. jak również współczynnik realokacji dla tegoż roku kwotowego (pismo Prezesa ARR z dnia 31 lipca 2007 r. nr KP km-072-402-1010-510/06 znajdujące się w aktach administracyjnych).

Również prawidłowe są ustalenia organu w zakresie ilości przekroczenia przez skarżącą indywidualnej ilości referencyjnej dostaw, ustalonej decyzją Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w R. z dnia (...) sierpnia 2005 r., zgodnie z którą od roku kwotowego 2005/2006 skarżącej przysługuje indywidualna ilość referencyjna dostaw w wysokości 1493 kg.

Skoro zatem skarżąca w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. wprowadziła do obrotu rynkowego mleko w ilości 1806 kg, i wielkość ta nie jest przez stronę kwestionowana, to zasadnie organ ustalił, że przekroczenie wyniosło 313 kg mleka.

Nie budzi również wątpliwości prawidłowość ustalenia wysokości należnej opłaty. Organ wykazał w zaskarżonej decyzji zasadę dokonanych w tym zakresie obliczeń i należy stwierdzić, iż pozostają one w zgodności z regulacjami prawnymi zawartymi zarówno w wyżej cytowanym rozporządzeniu Rady nr 1788/2003 jak i w/w ustawy krajowej.

W tym stanie rzeczy - wobec niestwierdzenia naruszenia prawa materialnego jak również przepisów prawa procesowego na mocy art. 151 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.