Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 1162/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 stycznia 2014 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego w sprawy ze skargi Gminy B. na zarządzenie zastępcze Wojewody P. z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. ,


UZASADNIENIE

Gmina B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody P. z [...] października 2013 r., wydane w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze zawarła też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że wniosek ten jest uzasadniony niebezpieczeństwem spowodowania daleko idących konsekwencji faktycznych

i prawnych, grożącym wywołaniem niemożliwych do odwrócenia skutków dla całej Gminy. Lokalizacja szczegółowa inwestycji celu publicznego należy do zakresu działania samorządu lokalnego, a próba jej narzucenia przez organ nadzoru wbrew prawu stanowiłaby ingerencję w samodzielność gminy w zakresie planowania miejscowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (zob. postanowienie NSA z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 988/12, opubl. LEX nr 1240582).

Skarżąca w złożonym wniosku nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie można uznać za wystarczające ogólnego stwierdzenia, że wniosek jest uzasadniony niebezpieczeństwem spowodowania daleko idących konsekwencji faktycznych

i prawnych, grożącym wywołaniem niemożliwych do odwrócenia skutków dla całej Gminy. Skarżąca winna była przynajmniej wskazać jakie to są konsekwencje. Z kolei ingerencja w samodzielność gminy, niezależnie od tego, czy jest zgodna z prawem, czy następuje z jego naruszeniem niewątpliwie stanowi dolegliwość. Jednak również w tym przypadku przepis wymaga wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takich okoliczności Gmina nie wykazała.

Uznając za niezasadny wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.