Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1070/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 29, art. 49 § 1, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2017 r. postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić Skarżącemu wpis od skargi uiszczony w kwocie 1.625 zł (słownie: tysiąc sześćset dwadzieścia pięć złotych)


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2018 r. Skarżąca C. Sp. z o.o. została wezwana pismem z 8 maja 2018 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.

Wyżej wymienione wezwanie pełnomocnik Skarżącej otrzymał 10 maja 2018 r. (k. 23 akt sądowych).

Pismem z 18 czerwca 2018 r. nadanym w placówce pocztowej 18 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Skarżącej uzupełnił braki formalne skargi. Poinformował też, że odrzucenie skargi może nastąpić jedynie w przypadku zaistnienia tzw. braku istotnego. W związku z niewystąpieniem w sprawie braku istotnego oraz mając na względzie fakt, że informacja o składzie osobowym uprawnionego do reprezentacji organu Skarżącej znajduje się w aktach administracyjnych, pełnomocnik Skarżącej wniósł o nadanie biegu skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Jeżeli natomiast skarga, nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, to braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie bowiem Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie.

Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wezwanie (pełnomocnik) otrzymał 10 maja 2018 r., zatem termin uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 17 maja 2018 r. (czwartek). Pismem z 18 czerwca 2018 r. nadanym w placówce pocztowej 18 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca uzupełniła braki formalne skargi, jednakże czynność ta została dokonana z przekroczeniem terminu.

Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika Skarżącej o nadanie biegu skardze w związku z zaistnieniem braku nieistotnego należy przypomnieć, że art. 29 P.p.s.a. stanowi, iż osoby działające w imieniu osoby prawnej mają obowiązek przy pierwszej czynności wykazać swoje umocowanie. Za brak formalny uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu uznać należy zaniechanie przez stronę będącą osobą prawną złożenia dokumentu potwierdzającego jej reprezentację. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie, z którym nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w odniesieniu do osób prawnych polega na przedłożeniu odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005r. GSK 1337/04; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005r. II GZ 19/05). Również w postanowieniach z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1590/15, z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt II FSK 1586/09 oraz 5 listopada 2009 r. sygn. akt I FSK 1179/09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na konieczność przedłożenia wykazania umocowania, stwierdzając, że konieczne jest wykazanie umocowania, poprzez złożenie stosownego dokumentu w każdym indywidualnym postępowaniu.

Nie jest zatem trafny zarzut podnoszony przez pełnomocnika strony, co do zasadności przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w związku z twierdzeniem, że jest to brak nieistotny, którego wydruk z KRS znajduje się w aktach postępowania administracyjnego. Sąd wskazuje, że na tle art. 29 P.p.s.a. wyrażono w orzecznictwie trafny pogląd że nie zwalnia z wypełnienia dyspozycji tego przepisu złożenie odpisu KRS, wykazującego umocowanie do działania w imieniu spółki w innej sprawie tego podmiotu i poinformowanie Sądu, że taki odpis znajduje się w jego posiadaniu ale w innych aktach – w niniejszej sprawie w aktach administracyjnych sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1590/15 oraz z 24 września 2009 r. sygn. akt II FSK 1586/09).

Reasumując, pełnomocnik Skarżącej przy pierwszej czynności powinien złożyć dokument, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Jeżeli tego nie zrobił, to skarga zawierała brak formalny, do uzupełnienia którego pełnomocnik został wezwany w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Brak ten został w niniejszej sprawie uzupełniony jednakże z przekroczeniem ustawowego terminu.

Odnosząc się już tylko na marginesie do postanowień powoływanych przez pełnomocnika Skarżącej postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2166/14 oraz z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2070/13, należy stwierdzić, że nie znajdują one zastosowania w niniejszej sprawie. Postanowienia te zostały wydane w sprawach, w których brak pełnomocnictwa dla osoby, która w imieniu spółki podpisała skargę, nie spowodował wezwania strony postępowania do jej podpisania.

Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak

w postanowieniu. Zwrot uiszczonego wpisu nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.