Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 561/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 8, art. 9, art. 16 par. 1, art. 61 par. 3, art. 63 par. 2, art. 107 par. 3, art. 145 par. 1 pkt 5, art. 148 par. 1 i 2, art. 149 par. 3, 145a par. 2
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 556 par. 2, art. 576 par. 2
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia 15 lutego 2007 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 § 1 kpa odmówił B. K. i M. K. wznowienia postępowania.

Ustalono, iż decyzją z dnia 22 kwietnia 2004 r. Prezydent Miasta orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], opisanej jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 na karcie mapy nr [...] obręb G. (KW nr [...]). Decyzja stała się ostateczna w dniu 26 kwietnia 2004 r.

Wnioskiem z dnia 10 lipca 2006 r. B. i M. K. zwrócili się do Prezydenta Miasta o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyżej wymienioną decyzją ostateczną, z przyczyny wymienionej wart. 145 § 1 pkt 5 kpa, z uwagi na wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Organ wskazał, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 kpa). Jak ustalono, pismem z dnia 22 listopada 2005 r. B. i M. K. wnieśli o rekompensatę z tytułu rękojmi za wady ukryte działki nr [...]. Termin do złożenia wniosku przez B. i M. K. o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa upłynął, według organu I instancji, w dniu 23 grudnia 2005 r. Skoro strona wniosła o rekompensatę z tytułu rękojmi wad ukrytych, to organ uznał, iż w dniu składania wniosku wiedziała o rurach przebiegających przez działkę nr [...] i stwierdził, że nastąpiło przekroczenie terminu określonego przepisem art. 148 § 1 kpa. Wniosek złożony po terminie przewidzianym w tym przepisie skutkuje odmową wznowienia postępowania.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli B. i M. K., podnosząc że organ I instancji nie neguje faktu, że przedmiotowy podziemny rurociąg ciepłowniczy stanowi nowy, istotny dla sprawy dowód, nieznany wcześniej organowi, który wydał decyzję ostateczną w dniu 26 kwietnia 2004 r., bowiem w tej kwestii zachowuje milczenie. W zaskarżonej decyzji podnosi się jedynie błędy natury formalnej, przekroczenie terminów przez stronę, natomiast brak ustosunkowania się do meritum przedmiotu sporu czyli prawa skarżących do wznowienia postępowania w sprawie. Skarżący wskazali, iż wskutek braku formalnego poinformowania ich przez organ I instancji o przebiegającym przez działkę nr [...] podziemnego rurociągu, który zajmuje ok. [...] m2 na łączną powierzchnię działki [...] m2 przed wydaniem decyzji o przekształceniu dzierżawy wieczystej w prawo własności podjęli błędną, niezawinioną przez siebie decyzję o jej zakupie. Rzeczoznawca wykonując operat nie zamieścił żadnej wzmianki o przebiegającym ciepłociągu, nadto stosując metodę porównawczą przy wycenie popełnił błąd, który skutkował zawyżoną wyceną działki. Skarżący wnieśli o rozważenie możliwości zlecenia ponownego sporządzenia operatu przedmiotowej działki, w celu uzyskania naprawdę rzetelnej jej wyceny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia 2 lipca 2007 r. Nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji w całości i odmówiło wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 22 kwietnia 2004 r. Nr [...].

Uzasadniając organ II instancji przytoczył treść art. 148 § 1 kpa i wskazał, że cytowany przepis statuuje pierwszą czynność, którą zobowiązany jest dokonać organ administracji publicznej, właściwy w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego. Organ, do którego zostało wniesione podanie o wznowienie postępowania obowiązany jest ustalić, czy został zachowany przez stronę określony tym przepisem termin jednego miesiąca. W materiałach sprawy znajduje się wniesione dna 22 listopada 2005 r. pismo skarżących, zawierające żądanie rekompensaty z tytułu wady ukrytej działki nr [...] położonej w G. przy ul. [...]. Jako wadę wskazano przebiegające pod powierzchnią działki rury OPEC. W ocenie SKO przyjąć należy, że co najmniej już w dniu 22 listopada 2005 r. skarżący wiedzieli o istnieniu tejże okoliczności. W aktach znajduje się również wniosek skarżących o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 22 kwietnia 2004 r. Nr [...]. Jako okoliczność mającą stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, skarżący wskazują przebiegający pod powierzchnią przedmiotowej działki kanał ciepłowniczy OPEC (rury), a więc podnoszą tą samą okoliczność co w piśmie datowanym na dzień 22 listopada 2005 r. Wniosek o wznowienie datowany jest na dzień 4 lipca 2006 r. a wniesiony 10 lipca 2006 r.

Zdaniem SKO wniosek o wznowienie postępowania został złożony ze znacznym uchybieniem terminu określonego w przytoczonym wyżej art. 148 § 1 kpa, co skutkuje koniecznością odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 22 kwietnia 2004 r. Nr [...] na podstawie art. 149 § 3 kpa.

Ponadto SKO wskazało, iż zobligowane było uchylić zaskarżoną decyzję i orzec co do istoty sprawy, albowiem organ I instancji wprawdzie słusznie odmówił wznowienia postępowania, jednak w sentencji nie wskazał, którego konkretnie postępowania dotyczy odmowa. Odnosząc się do zarzutów odwołania SKO stwierdziło, iż organ I instancji słusznie zachował milczenie co do kwestii, czy okoliczność podnoszona w przywołanych wyżej pismach stanowi nową, nową, istotną dla sprawy okoliczność (dowód), nieznaną wcześniej temu organowi, albowiem rozpatrywanie tej kwestii byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby skarżący zachowali termin do wniesienia wniosku o wznowienie przedmiotowego postępowania administracyjnego. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest żądanie skarżących o sporządzenie ponownie operatu szacunkowego.

B. K. i M. K. wnieśli na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wskazując, iż pismem z dnia 22 listopada 2005 r. skarżący domagali się rekompensaty z tytułu wyjścia na jaw, iż przez przedmiotową działkę przebiega rurociąg ciepłowniczy. Organ I instancji pismem z dnia 12 grudnia 2005 r. poinformował skarżących, iż sprawa wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, które to postępowanie miało się zakończyć przed upływem 23 stycznia 2006 r. Pismem z dnia 24 stycznia 2006 r. organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania w sprawie argumentując tym, iż skarżący, mieli wiedzę o tymże rurociągu i na dowód tej wiedzy organ wskazał na pismo skarżących z dnia 28 maja 2004 r. oraz swoje pismo w tej kwestii z dnia 24 maja 2004 r., gdzie była mowa o magistrali ciepłowniczej. Skarżący wskazali, iż wyżej cytowane pisma w piśmie organu I instancji z dnia 24 stycznia 2006 r. to korespondencja dotycząca działki o numerze [...] a nie [...]. Oprócz tej pomyłki w piśmie swoim organ I instancji nie zawarł pouczenia dla skarżących o możliwości i terminie odwołania. Podobna sytuacja ma miejsce we wszystkich pismach organu I instancji. W ocenie strony skarżącej organ I instancji pozbawił stronę możliwości reagowania w odpowiednim terminie. Wydając decyzję z dnia 15 lutego 2007 r. Nr [...] organ I instancji stwierdził, iż termin jednego miesiąca minął 23 grudnia 2005 r., co w świetle wyżej przytoczonych przez stronę skarżącą jest nieprawdą. SKO wydając zaskarżoną decyzję pominęło milczeniem: brak w pismach organu I instancji pouczenia skarżących o możliwościach odwoławczych; nierzetelności stwierdzeń w decyzji organu I instancji dotyczących rzekomego przekroczenia przez skarżących miesięcznego terminu odwoławczego; nieuprawnionego, zamiennego przywoływania przez organ I instancji działek gruntu o nr [...] i [...] jako przedmiotu jednej i tej samej sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 wspomnianej ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Okoliczności niniejszej sprawy są zasadniczo niesporne a organ odwoławczy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Wynika z nich, że na wniosek B. i M. K. ostateczną decyzją Nr [...] Prezydent Miasta orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] położonej w G. przy ul. [...], księga wieczysta Kw nr [...], w prawo własności. Pismem z dnia 22 listopada 2005 r. skarżący zwrócili się do Naczelnika Wydziału Polityki Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w G. z roszczeniem z tytułu rękojmi za wadę ukrytą zakupionej działki, wskazując, że pod powierzchnią działki przebiegają rury OPEC, o czym dowiedzieli się podczas prac związanych z postawieniem altanki ogrodowej. Jak podali w piśmie, w księdze wieczystej brak wzmianki o rurach, nadto w decyzji nie powiadomiono ich o stanie faktycznym działki (vide: decyzja o przekształceniu, pismo k. 29, 32 akt administracyjnych I instancji). W aktach sprawy administracyjnej znajduje się dalsza korespondencja wymieniana między skarżącymi a Urzędem Miasta w G., a dotycząca zgłoszonego roszczenia (vide: k. 35, 39, 61 akt administracyjnych I instancji), oraz archiwalna dokumentacja związana z wnioskami skarżących o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę na działce nr [...] (po scaleniu), przyłącza gazowego, rozbudowy pawilonu handlowego o część mieszkalną. Załącznikami do decyzji z dnia 30 stycznia 1995 r. i z dnia 8 stycznia 1996 r. były mapy sytuacyjno-wyskościowe do celów projektowych z uzbrojeniem podziemnym terenu (vide: fotokopie k. 41-59 akt administracyjnych I instancji). Ponadto jest niesporne, że aktem notarialnym z dnia 4 kwietnia 1995 r. Rep. [...] Nr [...] skarżący nabyli od P. S. S. [...] prawo użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] (przed scaleniem działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] – akt notarialny, odpisy z księgi wieczystej Kw nr [...], k. 8, 9, 10 akt administracyjnych I instancji) oraz prawo własności budynku pawilonu handlowo – usługowego stanowiącego odrębną nieruchomość. Jest również bezsporne, że w dniu 12 maja 1995 r. skarżący otrzymali pozwolenie na budowę - adaptację pawilonu na dom nieopodpiwniczony, parterowy z użytkowym poddaszem (vide: pismo k. 61 akt administracyjnych I instancji). Ponadto skarżący prowadzili z Gminą G. pertraktacje w sprawie nabycia nieruchomości sąsiedniej, leżącej na "zapleczu" działki nr [...] - działki nr [...]. Pismo Gminy w sprawie nabycia działki nr [...], z dnia 24 maja 2004 r., zawierało informację na temat przebiegu przez jej teren sieci uzbrojenia technicznego - magistrali ciepłowniczej (vide: pismo k. 30 akt). W dniu 6 lipca 2006 r. skarżący skierowali do Prezydenta Miasta pismo zawierające żądanie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności działki nr [...], pismo wpłynęło do organu 10 lipca 2006 r. Jako podstawę wznowienia strona wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 5, powołując się na "nowe dowody". Zdaniem skarżących nowym dowodem jest fakt przebiegu przez środek działki podziemnego kanału ciepłowniczego OPEC, o czym skarżący nie zostali powiadomieni przez Urząd Miasta, nie zawierają o nim wzmianki: decyzja o warunkach zabudowy oraz decyzja o pozwoleniu na budowę, brak jest stosownego zapisu w księdze wieczystej, co stanowi zaniedbanie Gminy, brak informacji o rurociągu ciepłowniczym w operacie szacunkowym sporządzonym w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działki w prawo własności (vide: pismo k. 85 akt administracyjnych I instancji).

Opisany wyżej wniosek stał się przedmiotem rozpatrzenia przez organy administracji w niniejszej sprawie. Podstawą rozstrzygnięcia były przepisy art. 148 § 1 i art. 149 § 3 kpa. Zasadą wynikającą z art. 148 § 1 jest to, że strona wnosi podanie o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. W niniejszej sprawie nie mają zastosowania wyjątki, o których mowa w art. 148 § 2 i art. 145a § 2 kpa, ponieważ podanie o wznowienie oparte zostało o podstawę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Wniosek o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie w sprawie (art. 61 § 3 kpa) i powinien odpowiadać wymogom art. 63 § 2 kpa, a więc zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres oraz powinno z niego wynikać żądanie wznowienia określonego postępowania. Strona musi również wskazać dowody potwierdzające datę dowiedzenia się o przyczynie wznowienia. Organ właściwy dla rozstrzygnięcia podania w pierwszej kolejności winien bowiem zbadać termin wniesienia podania, ma to bowiem istotne znaczenie dla dopuszczalności wzruszenia decyzji ostatecznej, zważywszy na zasadę trwałości takiej decyzji wynikającą z art. 16 § 1 kpa. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu do złożenia wniosku, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji ostatecznych i stanowi rażące naruszenie prawa.

Jak przyjmuje się w orzecznictwie, strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2000 r., sygn. akt I SA//Wr 1038/97, Baza orzeczeń LEX nr 43046).

Termin miesięczny, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa, w odniesieniu do sformułowanej podstawy wznowienia i na skutek podania strony, biegnie od dnia, w którym strona o tej podstawie się dowiedziała. Na gruncie niniejszej sprawy termin miesięczny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o przebiegającym przez działkę nr [...] rurociągu ciepłowniczym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że co najmniej już w dniu 22 listopada 2005 r. strona skarżąca wiedziała o okoliczności przebiegu kanału ciepłowniczego OPEC przez jej działkę, natomiast wniosek o wznowienie wpłynął do organu 10 lipca 2006 r., a zatem ze znacznym uchybieniem terminu do jego wniesienia. Strona w skardze podnosi między innymi zarzuty odnoszące się do braku w pismach Urzędu Miasta G. pouczenia skarżących o możliwościach odwoławczych. Jest faktem, że przywołana wyżej korespondencja między skarżącymi a Urzędem Miasta w G. dotyczy zgłoszonych przez stronę roszczeń – rekompensaty z tego tytułu, że wyszła na jaw okoliczność, iż przez działkę nr [...] przebiega rurociąg ciepłowniczy. Zapoczątkowana została pismem strony z dnia 22 listopada 2005 r. z żądaniem rekompensaty, co skarżący sami przyznają w skardze. Żądanie to zostało podtrzymane w piśmie z dnia 3 lutego 2006 r., w którym strona ponawia roszczenia z tytułu rękojmi oparte o przepisy kodeksu cywilnego, w związku ze "sprzedażą" działki przez Gminę z wadą prawną i zarzucając Gminie, że przez szereg lat zatajała informacje o przebiegającym przez przedmiotową działkę kanale ciepłowniczym. Następnie, jak wynika z akt administracyjnych, żądanie opisanej wyżej treści zostało ponowione w dniu 10 marca 2006 r. w związku z przedstawieniem sprawy z interwencji skarżącej Prezydentowi Miasta (vide: karta zgłoszenia sprawy k. 64-66 akt administracyjnych I instancji). Z treści opisanej karty zgłoszenia wynika, że B. K. żąda rekompensaty za wadę prawną działki i twierdzi, że o fakcie istnienia sieci dowiedziała się w związku z prowadzoną sprawą sprzedaży gruntu gminnego położonego na zapleczu nieruchomości przy ul. [...].

Zasadnicze znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia ma ocena, czy działanie organu w niniejszej sprawie nie narusza zasad postępowania, w szczególności art. 7, 8 i 9 kpa, na podstawie których na organie ciążą określone obowiązki, a w szczególności organ winien czuwać nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa i powinien w tym celu udzielać niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Należy również przy tym pamiętać, że w toku postępowania organ stoi na straży praworządności. Na podstawie podań, wniosków strony organ musi ustalić istotę żądań tam zawartych, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa. W tym kontekście zarzut skargi, że pisma otrzymywane z Urzędu Miasta nie zawierały pouczenia co do możliwości odwoławczych jest chybiony, gdyż wskazanym w skardze pismom nie można przypisać charakteru decyzji ani innego aktu rozstrzygającego sprawę administracyjną co do meritum, gdyż odnoszą się do one materii cywilnoprawnej, objętej właściwością sądów powszechnych. Taki bowiem zakres wyznaczało zgłoszenie przez stronę roszczenia rękojmi za wadę na podstawie art. 556 § 2 i art. 576 § 2 kodeksu cywilnego. Jednakże stosując wymienione wyżej przepisy kpa, prawidłowo działający organ, niezależnie od oceny zgłoszonego roszczenia powinien był pouczyć stronę o skutkach ostatecznej decyzji z dnia 22 kwietnia 2004 r. i wyjaśnić, że wzruszenie takiej decyzji może nastąpić jedynie w drodze jej weryfikacji w jednym z nadzwyczajnych postępowań administracyjnych. W szczególności informacja taka powinna nastąpić wówczas, gdy strona zażądała przesłania kopii operatu szacunkowego a następnie pismem z dnia 16 maja 2006 r. zwróciła się do Prezydenta Miasta o ponowne zlecenie rzeczoznawcy wykonania operatu szacunkowego celem określenia rzeczywistej wartości działki, gdyż według strony pominięto w operacie z dnia 14 marca 2004 r. fakt przebiegu kanału ciepłowniczego (vide: pismo k. 81 akt administracyjnych I instancji). Jednakże naruszenie wymienionych wyżej przepisów postępowania nie miało w ocenie Sądu istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ nawet przyjęcie, iż za prośbę o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzja z dnia 22 kwietnia 2004 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności powinien organ uznać pismo strony z dnia 16 czerwca 2006 r., a nawet pismo z dnia 23 listopada 2005 r. to i tak decyzja organu odwoławczego nie mogłaby być inna, z uwagi na niewykazanie przez skarżących zachowania miesięcznego terminu do wniesienia podania. W piśmie z dnia 23 listopada 2005 r. (k. 32 akt administracyjnych I instancji) strona wskazuje jako moment powzięcia wiadomości o rurach OPEC "wykonywanie prac związanych z postawieniem altanki ogrodowej". Jednocześnie w roku 2004 prowadzi z Gminą korespondencję w sprawie nabycia, wydzierżawienia działki sąsiedniej nr 521/15, lezącej na zapleczu nieruchomości skarżących, w celu jej zagospodarowania na ogród przydomowy i dowiaduje się wówczas od Gminy, że przez tę działkę przebiega magistrala ciepłownicza. Analizując powyższe okoliczności również w świetle przytoczonego wyżej zapisu na karcie zgłoszenia interwencji (k. 64v akt administracyjnych I instancji) trzeba przyjąć, że skarżący najpóźniej w maju roku 2004 dowiedzieli się o rurociągu przebiegającym przez działkę stanowiącą ich własność.

Trafnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że "co najmniej od dnia 22 listopada 2005 r." strona wiedziała o okoliczności stanowiącej jej zdaniem podstawę wznowienia, aczkolwiek ustalenie to jako mało precyzyjne powinno zostać poprzedzone głębszą analizą, uwzględniająca materiał zebrany w sprawie administracyjnej. Uchybienie to stanowiąc naruszenie przepisu art. 107 § 3 kpa w zakresie wymogów, jakim winno odpowiadać uzasadnienie decyzji, nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż skarżący nie udowodnili zachowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa niezależnie od tego, które ich pismo organ powinien był uznać za wszczynające postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzja z dnia 22 kwietnia 2004 r. Podkreślić jednak należy, że prawidłowo działając organ odwoławczy odniósł się w uzasadnieniu do zarzutów odwołania, trafnie oceniając, że bez wznowienia postępowania nie jest dopuszczalna ocena zasadności podstawy wznowienia.

Przedmiot postępowania w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną reguluje art. 149 kpa, zgodnie z którym wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1), a postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Innymi słowy, przedmiotem tego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie administracyjne, w którym zapadła decyzja ostateczna było dotknięte jedną z wad wyliczonych w art. 145 § 1 kpa a w sytuacji pozytywnego wyniku tych czynności - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Ta ostatnia część postępowania, o charakterze merytorycznym, ma miejsce wówczas, gdy postępowanie zostanie wznowione. Jednakże w rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 149 § 3 kpa ("odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji"), który ma zastosowanie wówczas, gdy z żądaniem wznowienia występuje strona, jednakże wznowienie nie jest dopuszczalne, z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia (art. 148 § 1 kpa). W tym zakresie zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza prawa.

Skierowane w skardze do Sądu żądanie przywrócenia terminu nie może zostać uwzględnione, gdyż Sąd bada jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a ta mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zwrócić przy tym należy uwagę, że strona mogła złożyć przedmiotowy wniosek w toku postępowania administracyjnego, szczególności zaś wówczas, gdy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję z dnia 15 stycznia 2007 r. nr [...] uchylającą do ponownego rozpoznania decyzję Prezydent Miasta nr [...] z dnia 17 sierpnia 2006 r. odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego z wniosku strony z dnia 10 lipca 2006 r., nakazując organowi I instancji zbadanie zachowania miesięcznego terminu do wznowienia postępowania.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.