Postanowienie NSA, sygn. akt I FNP 18/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 285e par. 1 pkt 4, art. 285h par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak (spr.) Sędzia NSA Janusz Zubrzycki Sędzia NSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej N. z siedzibą w R o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1533/11 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 230/11 oddalającego skargę Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej N. z siedzibą w R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 1533/11, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") oddalił skargę kasacyjną Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej N. z siedzibą w R. (dalej skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 230/11, którym oddalono skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Pismem z dnia 25 listopada 2013 r. skarżący, na podstawie art. 285 a § 3 p.p.s.a., złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem (art. 9 art. 131, art. 132 ust. 1 lit. b, art. 203 Dyrektywy 2006/112/WE) rzeczonego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W złożonej skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem skarżący wniósł o:

1) stwierdzenie niezgodności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt I FSK 1533/11 z art. 131, art. 132 ust. 1 lit b, art. 203 dyrektywy 2006/112/WE (dyrektywy 112), art. 10 i art. 249 Traktatu UE oraz poprzedzającego wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 26 maja 2011 roku sygn. akt I SA/Rz 230/11 oraz naruszenia art. 25 § 3, art. 170, art. 183.art. 184 p.p.s.a

2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Ewentualnie, jeżeli NSA nie podziela stanowiska skarżącego, co do rażącego naruszenia art. 131 i art. 132 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE, art. 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skarżący wniósł o :

3) zawieszenie postępowania i wystąpienie w trybie prejudycjainym z pytaniem do ETS, czy art. 132 ust. 1 lit. b dyrektyw 2006/112/WE nakłada na R. R obowiązek rezygnacji z pobierania podatku od wartości dodanej tak od opieki szpitalnej i medycznej jak i od czynności ściśle z tą pieką związanych, czy też czyni podatnika w rozumieniu art. 9 tej dyrektywy nabywającego czynności ściśle związane z opieką szpitalna i medyczna konsumentem, który jest ukarany za to, że świadczy opiekę medyczna zwolnioną z podatku od wartości dodanej i musi zapłacić podatek od wartości dodanej nabywanych czynności ściśle związanych z opieka szpitalna i medyczna, jako podatek nienależny (czynności zwolnione z podatku) z zysku po opodatkowaniu?

4) o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy WSA w Rzeszowie do ponownego rozpoznania - w przypadku uznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, iż w niniejszej sprawie zachodzi zarzucane w skardze naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, oraz naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

5) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 1533/11, podlega odrzuceniu.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący już raz składał skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku I FSK 1533/11. Skarga ta była oparta na zbliżonych podstawach i argumentacji, jak skarga obecnie rozpoznawana.

Postanowieniem z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt I FNP 5/13, Naczelny Sąd Administracyjny wymienioną powyżej skargę odrzucił wskazując, że skarżący nie skonkretyzował na czym miało polegać wyrządzenie szkody wywołane poprzez wydanie orzeczenia NSA, do czego stosownie do treści art. 285e §1 pkt 4 p.p.s.a. był zobowiązany.

Należy stwierdzić, że z analogicznych przyczyn również rozpoznawana obecnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku I FSK 1533/11 podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela bowiem w pełni wywody zawarte w postanowieniu sygn. akt I FNP 5/13, w którym stronie skarżącej przedstawiono już powody odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Za przywołanym postanowieniem z dnia 6 września 2013 r. I FNP 5/13 można więc powtórzyć, że nie spełnia wymogu skonkretyzowania wyrządzonej szkody, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie, odwołanie się do szkody hipotetycznej (ewentualnej), która jeszcze nie wystąpiła, bowiem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie służy zapobieganiu szkodzie mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia. Aby spełnić omawiany wymóg nie jest wystarczające wskazanie szkody jako takiej, bowiem jej podstawą musiałby być właśnie skarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. wyraźnie wynika bowiem, że chodzi o uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Oznacza to, że strona musiałaby wskazać nie tylko na szkodę, ale i na istnienie bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy skarżonym orzeczeniem a tą szkodą, czego natomiast w przedmiotowej sprawie zabrakło.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela w tej sprawie pogląd, w myśl którego trudno przyjąć, aby sprawa dotycząca interpretacji indywidualnej w ogóle mogła wyrządzić szkodę, zarówno w zakresie damnum emergens, jak i lucrum cessans. Z natury rzeczy wynika bowiem, że sprawa sądowoadministracyjna dotycząca kontroli interpretacji indywidualnej czy też odmowy jej udzielenia nie może bezpośrednio wyrządzić wymiernej szkody, nawet gdyby wydane orzeczenie było niezgodne z prawem. Mając bowiem na uwadze charakter prawnopodatkowy interpretacji indywidualnych oraz implikacji związanych ze stosowaniem się do ich treści (a przede wszystkim brak wiążącego wnioskodawcę charakteru interpretacji) nie będzie możliwe co do zasady uprawdopodobnienie szkody, o której mowa w art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I FNP 3/11 oraz postanowienie z dnia 6 września 2013 r. sygn. akt I FNP 5/13).

Reasumując, niewątpliwy brak w rozpoznawanej skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego elementu konstrukcyjnego w postaci braku uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, skutkuje koniecznością odrzucenia skargi, na podstawie art. 285h § 1 p.p.s.a. jako niespełniającej wymagań określonych w art. 285e § 1 pkt 4 p.p.s.a.