Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 906/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 października 2022 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wystąpienia o ustanowienie kuratora odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 26 września 2022 r. A. G. (dalej: skarżący) zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: organ, SKO, Kolegium) o wystąpienie przez Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu J. S. w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt VIII SA/Wa 237/22, które to postępowanie zostało zainicjowane złożoną przez skarżącego, jako kuratora ww., skargą na decyzję SKO z 21 stycznia 2022 r. w przedmiocie zobowiązania J. S. do zapłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.

W piśmie z 5 października 2022 r. znak: [...], stanowiącym odpowiedź na wystąpienie skarżącego, Kolegium wskazało, że nie będzie wnosić o ustanowienie kuratora w ww. postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W związku z tym pismem z 3 listopada 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący, wskazując jako podstawę art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

z 2022 poz. 329, dalej: p.p.s.a.), wniósł skargę na powyższe pismo SKO.

W uzasadnieniu podniósł, że zaskarża akt administracji, któremu zarzuca naruszenie przepisów postępowania poprzez naruszenie: art. 6, art. 7, art. 7a § 2 i 8 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 poz. 2000) w związku z art. 30 § 1 p.p.s.a., poprzez odmowę wystąpienia do WSA

w Warszawie z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla J. S. jako osoby nieznanej z miejsca pobytu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W konsekwencji organ pozbawił ww. możliwości skorzystania z konstytucyjnego uprawnienia do rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.

W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu administracji oraz na podstawie art. 146 § 2 p.p.s.a o rozważenie przez Sąd możliwości zobowiązania SKO do wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla J. S..

W odpowiedzi na skargę organ wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Przepis art. 3 p.p.s.a. określa zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w tej ustawie. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane

w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu sądy administracyjne orzekają także

w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę

i stosują środki określone w tych przepisach.

Zaskarżone pismo Kolegium z 5 października 2022 r., w ocenie Sądu, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jest ono jedynie pismem wyjaśniającym, stanowiącym odpowiedź organu na opisane na wstępie pismo skarżącego z 26 września 2022 r.

W świetle przywołanego art. 3 § 2 p.p.s.a., w ocenie Sądu, tego rodzaju pismo nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, a zatem skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.