Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1322/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 14k - art. 14m
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Zaorska, Sędziowie asesor WSA Konrad Aromiński (sprawozdawca), sędzia WSA Włodzimierz Gurba, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2020 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] marca 2020 r. nr [...], 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez E. Sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS", "Organ odwoławczy") z dnia [...] kwietnia 2020 r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2020 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z dnia 12 grudnia 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zniesienia odpowiedzialności solidarnej zgodnie z art. 108a ust. 6 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: "ustawa o VAT") w związku z wypłatą zebranych przez Stronę środków w ramach umowy inkaso na rzecz zleceniodawcy.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Skarżąca jest spółką prawa polskiego, rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów na terytorium Polski posiadającym status podatnika VAT czynnego. W zakresie podatku od towarów usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej rozlicza się z organem podatkowym za okresy miesięczne i korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Spółka w przyszłości planuje podpisać umowę inkasa ze spółką E. sp. z o.o. (dalej: "zleceniodawca") w zakresie transakcji dokonywanych wyłącznie na terytorium Polski. Zleceniodawca podlega jurysdykcji prawa polskiego oraz jest rezydentem podatkowym podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów na terytorium Polski. Ponadto zleceniodawca jest podmiotem posiadającym status podatnika VAT czynnego. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej rozlicza się z organem podatkowym w zakresie podatku od towarów i usług za okresy miesięczne i korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Zleceniodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest przede wszystkim sprzedaż paliwa przy użyciu kart paliwowych. Zleceniodawca posiada koncesję na sprzedaż paliwa na zasadzie pośrednictwa w sprzedaży przy wykorzystaniu kart paliwowych. Przedmiot działalności objętej koncesją emitenta stanowi działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami ciekłymi przy wykorzystaniu kart paliwowych oraz obrotu paliwami ciekłymi bez wykorzystania infrastruktury technicznej eksploatowanej przez koncesjonariusza.

Ponadto zleceniodawca posiada koncesję na sprzedaż paliwa przy wykorzystaniu zbiornika paliw ciekłych, w ramach programów kart paliwowych akceptowanych przez koncesjonariusza w zakresie zawartych umów co-brandingu. Na podstawie zapisów umowy Strona będzie zobowiązana do następujących czynności przyjmowania płatności za wszystkie faktury, które zostały przedstawione Stronie przez zleceniodawcę, przekazywania otrzymanych płatności na rachunek bankowy zleceniodawcy, przekazywania zleceniodawcy raportów oraz bieżących informacji w zakresie usługi inkaso, pobieranie z systemu informatycznego obsługującego płatności od klientów dokumentów (tj. potwierdzeń salda i przekazywanie ich zleceniodawcy lub osobie przez niego wskazanej Strona będzie generowała i przesyłała potwierdzenia salda dla każdego klienta zleceniodawcy), podejmowanie decyzji o zaliczaniu otrzymanych wpłat na faktury wystawione przez dostawców lokalnych, przyjmowanie płatności za wszystkie pozostałe dokumenty, w tym noty odsetkowe. Strona będzie zobowiązana do przesyłania zleceniodawcy każdego miesiąca zbiorczego zestawienia dotyczącego faktur, które zostały przez klientów opłacone oraz będzie zobowiązana do sporządzania i przesyłania zleceniodawcy w terminie do 15 dnia każdego miesiąca kalendarzowego raportu płatności, który będzie zawierał informacje (kod i nazwę klienta, data wystawienia faktury, numer faktury, kwota faktury i termin płatności, data otrzymania zapłaty od klienta i kwota zapłaty oraz ewentualna kwota pozostająca do zapłaty).

Zleceniodawca w ramach umowy będzie zobowiązany do przekazywania Stronie (inkasentowi) informacji niezbędnych do pełnej identyfikacji transakcji. Zleceniodawca będzie przekazywał niezbędne informacje natychmiast po wystawieniu faktur klientom. Dane będą przekazywane w wersji elektronicznej w postaci pliku CSV zawierającego co najmniej: datę, numer faktury, kod klienta, nazwę klienta, kwotę faktury, dostawcę lokalnego, zestawienie w pliku excel zawierające dane wymienione powyżej, zestawienie to musi zawierać sumę wartości podlegających usłudze inkaso. Przekazanie specyfikacji powyższych danych (dane w formacie CSV oraz pliku excel). Specyfikacja służy do uzgodnienia wzajemnych zobowiązań pomiędzy zleceniodawcą a inkasentem.

Jak podkreślono, z tytułu przyszłej umowy Strona będzie otrzymywała wynagrodzenie w kwocie stanowiącej iloczyn wartości rozliczonych wpłat klientów na poczet faktur wystawionych przez zleceniodawcę w danym okresie rozliczeniowym i ustalonej stawki procentowej.

Spółka rozważa wybór jednego z następujących schematów przekazywania zebranych środków na rzecz zleceniodawcy:

a) schemat nr 1:

Zgodnie z pierwszym wariantem, Strona dokonując zbiorczej płatności środków pieniężnych na rzecz zleceniodawcy, uprzednio uiszczonych w trybie mechanizmu podzielonej płatności przez jego kontrahentów, również stosować będzie procedurę podzielonej płatności w odniesieniu do tych wpłat. W ramach powyższego schematu Strona wypłacając na rzecz zleceniodawcy środki pieniężne wynikające z faktur opłaconych przez wielu różnych kontrahentów zleceniodawcy, posłuży się jednym, zbiorczym przelewem, uwzględniając tym samym faktury opłacone przez różnych klientów, przekazując na rachunek VAT kwotę równą podatkowi VAT wynikającą z tych faktur, a pozostałą cześć środków na rachunek bieżący zleceniodawcy. Strona planuje przekazywać zleceniodawcy zebrane środki pieniężne w ramach pojedynczej płatności zbiorczej z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności, wyłącznie w odniesieniu do faktur opłaconych przez wielu różnych kontrahentów zleceniodawcy w trybie mechanizmu podzielonej płatności. Pozostałe faktury, które nie będą podlegały obowiązkowemu mechanizmowi podzielonej płatności i nie zostały w tym trybie opłacone przez klientów, zostaną opłacone zbiorczo oddzielnym, standardowym przelewem bankowym.

b) schemat nr 2:

Zgodnie z drugim wariantem, Strona dokonując zbiorczej płatności środków pieniężnych na rzecz zleceniodawcy, uprzednio uiszczonych w trybie mechanizmu podzielonej płatności, jak i za pośrednictwem standardowego przelewu bankowego, przez jego kontrahentów, stosować będzie procedurę podzielonej płatności do wszystkich powyższych wpłat. W ramach opisywanego schematu Strona wypłacając na rzecz zleceniodawcy środki pieniężne wynikające ze wszystkich faktur opłaconych przez wielu różnych kontrahentów zleceniodawcy, posłuży się jednym, zbiorczym przelewem, uwzględniając tym samym faktury opłacone przez różnych klientów, przekazując na rachunek VAT kwotę równą podatkowi VAT wynikającą ze wszystkich faktur, a pozostałą cześć środków na rachunek bieżący zleceniodawcy. Strona planuje przekazywać zleceniodawcy zebrane środki pieniężne w ramach pojedynczej płatności zbiorczej w trybie mechanizmu podzielonej płatności, zarówno w odniesieniu do faktur opłaconych przez wielu różnych kontrahentów zleceniodawcy w trybie mechanizmu podzielonej płatności, jak do faktur opłaconych przez klientów standardowym przelewem, w związku z brakiem zastosowania obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności.

c) schemat nr 3:

Zgodnie z trzecim wariantem, Strona dokonując zbiorczej płatności środków pieniężnych na rzecz zleceniodawcy, uprzednio uiszczonych przez konkretnego klienta. W trybie mechanizmu podzielonej płatności, jak i za pośrednictwem standardowego przelewu bankowego, stosować będzie procedurę podzielonej płatności do wszystkich powyższych wpłat jednego klienta. W ramach referowanego schematu Strona wypłacając na rzecz zleceniodawcy środki pieniężne wynikające z opłaconych faktur, posłuży się jednym, zbiorczym przelewem, uwzględniając tym samym faktury opłacone przez jednego klienta, przekazując na rachunek VAT kwotę równą podatkowi VAT wynikającą ze wszystkich faktur tego klienta, a pozostałą cześć środków na rachunek bieżący zleceniodawcy. Strona planuje przekazywać zleceniodawcy zebrane środki pieniężne w ramach płatności zbiorczej przy zastosowaniu mechanizmu podzielonej płatności, zarówno w odniesieniu do faktur opłaconych przez konkretnego klienta zleceniodawcy w trybie mechanizmu podzielonej płatności, jak do faktur opłaconych przez tego klienta standardowym przelewem, w związku z brakiem zastosowania obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności. Dla wpłat każdego indywidualnego klienta wykonywany będzie zatem na rzecz zleceniodawcy oddzielny przelew zbiorczy.

W związku ww. opisem zdarzenia przyszłego Strona zadała następujące pytania:

1) Czy wypłata zebranych przez Stronę środków, zgodnie ze schematem nr 1 skutkować będzie tym, że w przypadku otrzymania od klientów zleceniodawcy zapłaty kwot z faktur przedstawionych do inkasa w procedurze podzielonej płatności zastosowanie znajdzie zniesienie odpowiedzialności solidarnej Spółki zgodnie z art. 108a ust. 6 ustawy o VAT?

2) Czy wypłata zebranych przez Stronę środków, zgodnie ze schematem nr 2 skutkować będzie tym. że w przypadku otrzymania od klientów zleceniodawcy zapłaty kwot z faktur przedstawionych do inkasa w procedurze podzielonej płatności zastosowanie znajdzie zniesienie odpowiedzialności solidarnej Spółki zgodnie z art. 108a ust. 6 ustawy o VAT?

3) Czy wypłata zebranych przez Stronę środków, zgodnie ze schematem nr 3 skutkować będzie tym. że w przypadku otrzymania od klientów zleceniodawcy zapłaty kwot z faktur przedstawionych do inkasa w procedurze podzielonej płatności zastosowanie znajdzie zniesienie odpowiedzialności solidarnej Spółki zgodnie z art. 108a ust. 6 ustawy o VAT?

DKIS postanowieniem z dniu [...] marca 2020 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej, gdyż jego merytoryczne rozpatrzenie wykracza poza uprawnienia przysługującymi w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Pismem z dnia 30 marca 2020 r. Strona złożyła zażalenie zarzucając naruszenie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm., dalej: "O.p.") przez przyjęcie, że wniosek o wydanie interpretacji wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego, art. 2 i 7 Konstytucji RP, art. 120 i art. 121 § 1 O.p. przez prowadzenie postępowania w sprawie wydania interpretacji sprzecznie z powołanymi przepisami oraz w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, w szczególności z uwagi na wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania oraz nieprawidłowe rozpoznanie zakresu wniosku podatnika o wydanie interpretacji indywidualnej oraz art. 125 O.p., przez wydanie postanowienia na zaledwie 5 dni przed dniem upływu terminu na wydanie interpretacji indywidualnej, co przemawia za celowym zwlekaniem z rozpatrzeniem wniosku Spółki.

W zażaleniu Strona wskazała, że pytania sformułowane w przedmiotowym wniosku bezpośrednio odnosiły się do zagadnienia zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej, zawartego w treści art. 108a ust. 6 ustawy o VAT nie poruszając przy tym jak twierdzi DKIS, dyspozycji przepisów Ordynacji podatkowej, regulujących zagadnienia odpowiedzialności solidarnej, a także zagadnień, które mogłyby być ocenione wyłącznie w toku postępowania kontrolnego lub podatkowego, przez właściwy organ podatkowy.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r. DKIS utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2020 r.

DKIS wyjaśnił, że samo przywołanie we wniosku przepisu prawa podatkowego przez Spółkę jako budzącego wątpliwości interpretacyjne, nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji indywidualnej, z uwagi na inne przeszkody uniemożliwiając jej wydanie. Wedle DKIS zagadnienia przedstawione do rozstrzygnięcia nie mogą one podlegać analizie i ocenie niniejszym postępowaniu. Potencjalne rozstrzygnięcie podjęte na podstawie złożonego wniosku wykraczałoby poza ramy przedmiotowego postępowania oraz dodatkowo dotyczyłoby, wbrew przepisom O.p., uprawnień i obowiązków innych organów podatkowych niż DKIS. Nie rozstrzygałoby ono o skutkach podatkowych dla Strony, lecz o kompetencjach innego organu podatkowego.

DKIS uznał, że o odpowiedzialności solidarnej podatnika rozstrzygają przepisy O.p. zawarte w Rozdziale 15 "Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich". Natomiast sama odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej, jak i jej zakres oraz obowiązek świadczenia muszą wynikać z decyzji wydanej przez organ podatkowy.

Wniosek w zakresie zagadnień przedstawionych w postanowieniu nie mógł podlegać rozpatrzeniu w ramach postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej, a w konsekwencji nie mogła zostać wydana interpretacja przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 O.p. DKIS uznał, że zaistniały przeszkody dla wydania żądanego przez Stronę rozstrzygnięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca sformułowała żądanie uchylenie w całości zaskarżanego postanowienia, zarzucając naruszenie następujących przepisów prawa art. 165a w zw. z art. 14h O.p. przez bezzasadną odmowę wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego oraz art. 14b § 2a O.p. przez bezzasadne uznanie, że art. 108b ust. 6 ustawy o VAT, nie może być przedmiotem indywidualnej interpretacji podatkowej.

Skarżąca stwierdziła, że zadane pytania dotyczyły samej przesłanki do zastosowania zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej na podstawie art. 108a ust. 6 ustawy o VAT. Pytania nie zmierzały do oceny wyniku ewentualnego postępowania, lecz zasady odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa. Wedle Skarżącej problem ma charakter prawny i dotyczy kwestii czy wobec treści przepisu nakazującego niezwłoczne przekazanie kwot przez inkasenta, przekazanie tych kwot łącznie na koniec miesiąca stanowi podstawę do zwolnienia z odpowiedzialności. Zagadnienie to jest abstrakcyjne i nie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, lecz istnienia podstaw prawnych do odpowiedzialności.

Skarżąca nawiązała również do objaśnień wydanych przez Ministerstwo Finansów: objaśnienia z dnia 29 czerwca 2018 r., w których ministerstwo tłumacząc mechanizm podzielonej płatności odnosi się także do sytuacji, kiedy płatność jest dokonana na rzecz podatnika innego niż dostawca, jakim w niniejszej sprawie jest Strona oraz objaśnienia z dnia 23 grudnia 2019 r. Zdaniem Skarżącej, skoro przepis był przedmiotem objaśnień, mających skutek ochronny równoważny z interpretacją indywidualną (art. 14n § 4 O.p.) to nie ma również przeszkód do wydania interpretacji.

Skarżąca podkreśliła, że w niniejszej sprawie przedmiotem wątpliwości nie były przepisy innych gałęzi prawa niż prawo podatkowe. Przedmiotem interpretacji jest bezpośrednio przepis ustawy o VAT nie zawierający jakiegokolwiek odesłania.

DKIS w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Zdaniem DKIS zgodnie z treścią przepisów art. 108a O.p., o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji. Ocena skutków działań Skarżącej w zakresie odpowiedzialności solidarnej w przypadku dokonania przez Stronę płatności w mechanizmie podzielonej płatności zgodnie z przedstawionymi schematami leży wyłącznie w gestii organów podatkowych.

DKIS podkreślił, że nie jest jego rolą ani zadaniem decydowanie o sankcjach podatkowych, a tym bardziej nakładanie takich sankcji na podatników. Sankcje są wynikiem przeprowadzonego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej czy kontroli celno-skarbowej, których to czynności dokonują upoważnione do tego Organy podatkowe.

Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), na mocy którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

Istota sporu w sprawie sprowadza się do tego, czy zasadnie organ odmówił Skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji wskazując, że zakres przedmiotowy wniosku nie mieści się w zakresie przedmiotowym instytucji interpretacji indywidualnej, dodatkowo miałby dotyczyć uprawnień i obowiązków innych organów podatkowych, w związku z wypłatą zebranych przez Wnioskodawcę (będącym inkasentem) środków w kontekście zniesienia odpowiedzialności solidarnej zgodnie z art. 108a ust. 6 ustawy.

DKIS argumentował, że postawione pytania nie dotyczą ani obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności w przypadku przekazania płatności za faktury zleceniodawcy, ani też możliwości zastosowania w ww. przypadkach zbiorczej płatności jednym komunikatem przelewu, o którym stanowi art. 108a ust. 5 i ust. 6 ustawy o VAT, tylko ewentualnej odpowiedzialności solidarnej uregulowanej w O.p.

Odmienne zdanie prezentowała Skarżąca, wskazując, że wystąpiła o wydanie interpretacji gdyż jej zamiarem było uzyskanie odpowiedzi, z zakresie prawidłowości dokonywania zbiorczych przelewów za cały miesiąc, z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności, w przypadku, gdy otrzymywane środki trafiają do niej na podstawie umowy inkasa. Wedle Skarżącej, zadane pytania dotyczyły samej przesłanki do zastosowania zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej na podstawie art. 108a ust. 6 ustawy o VAT.

W ocenie Sądu, rację w sporze przyznać należało Skarżącej, która wskazywała, że jej pytania odnoszą się do konkretnej normy prawa podatkowego, która może podlegać wykładni, tj. 108a ust. 6 ustawy o VAT.

Postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji uregulowane zostało w Rozdziale 1a Działu II O.p., jednakże na mocy art. 14h tej ustawy, zezwolono na odpowiednie stosowanie w tej procedurze niektórych innych przepisów tej ustawy, w tym art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV.

Zgodnie z art. 14b § 1 O.p., DKIS, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stosownie do art. 14b § 2 O.p., wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące, m. in. uprawnienia i obowiązki organów podatkowych (art. 14b § 2a tej ustawy).

Natomiast w myśl art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Wedle zaś art. 14c § 1 i 2 O.p., organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej – wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym.

Istotą interpretacji indywidualnej jest zatem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Zainteresowanym w przedmiocie interpretacji indywidualnej jest podmiot, który zwraca się o wydanie interpretacji indywidualnej w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego, wyjaśnienia lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego.

Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanym w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację.

Zgodnie z art. 14h O.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 165a O.p. Na mocy art. 165a § 1 tej ustawy, gdy żądanie wszczęcia postępowania (art. 165 O.p.) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy regulującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi natomiast do wniosku, że w pojęciu: jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania mieszczą się wszelkie inne niż brak statusu zainteresowanego okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. W szczególności, taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, istnieje w sytuacji, gdy:

1. przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną są przepisy prawa podatkowego regulujące właściwość oraz uprawnienia i obowiązki organów podatkowych,

2. przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego,

3. przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne,

4. wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna – wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego.

Słusznie podnosi się w doktrynie i orzecznictwie, że przepisu tego nie należy interpretować rozszerzająco, bowiem taka wykładnia stanowiłaby skuteczny środek dla organów podatkowych ograniczający merytoryczne rozpatrywanie wniosków i oznaczałoby to ograniczenie prawa do zainicjowania postępowania i w konsekwencji wykluczenia merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Mając na względzie powyższe rozważania Sąd wskazuje, że analiza pytań postawionych przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, prowadzi do wniosku, iż są one w istocie pytaniami o interpretację przepisów prawa podatkowego – art. 108a ust. 5 i 6 ustawy o VAT i dotyczą indywidualnej sprawy Skarżącej. Skarżąca pyta bowiem w istocie o to, czy przekazanie kwot otrzymanych od klientów zleceniodawcy w ramach umowy inkasa w sposób łączny (na koniec miesiąca) z wykorzystaniem mechanizmu podzielnej płatności, wypełnia przesłankę niezwłocznego przekazania i będzie mogła stanowić podstawę do zwolnienia z odpowiedzialności Wnioskodawcy.

Przywołać w tym miejscu należy, że ustawa z dnia 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2018 r., poz. 62) wprowadziła z dniem 1 lipca 2018 r. nowy blok przepisów zawartych w rozdziale 1a w art. 108a-108d ustawy o VAT.

W myśl art. 108a ust. 1 ww. ustawy - podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności. W myśl art. 108a ust. 2 - zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że:

- zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT;

- zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.

Jak stanowi art. 108a ust. 3 ustawy o VAT, zapłata z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności dokonywana jest w złotych polskich przy użyciu komunikatu przelewu udostępnionego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, przeznaczonego do dokonywania płatności w mechanizmie podzielonej płatności, w którym podatnik wskazuje:

- kwotę odpowiadającą całości albo części kwoty podatku wynikającej z faktury, która ma zostać zapłacona w mechanizmie podzielonej płatności;

- kwotę odpowiadającą całości albo części wartości sprzedaży brutto;

- numer faktury, w związku z którą dokonywana jest płatność;

- numer, za pomocą którego dostawca towaru lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku.

Zgodnie z art. 108a ust. 5 ww. ustawy w przypadku gdy płatność zostanie dokonana w sposób określony w ust. 2 na rzecz podatnika innego niż wskazany na fakturze, o której mowa w ust. 3 pkt 3, podatnik, na rzecz którego dokonano tej płatności, odpowiada solidarnie wraz z dostawcą tych towarów lub usługodawcą za nierozliczony przez dostawcę towarów lub usługodawcę podatek wynikający z tej dostawy towarów lub tego świadczenia usług do wysokości kwoty otrzymanej na rachunek VAT.

Na podstawie art. 108a ust. 6 ustawy o VAT, odpowiedzialność solidarna podatnika, o którym mowa w ust. 5, jest wyłączona w przypadku dokonania przez tego podatnika płatności na rachunek VAT dostawcy towarów lub usługodawcy wskazanego na fakturze, o której mowa w ust. 3 pkt 3, albo zwrotu otrzymanej płatności na rachunek VAT podatnika, od którego otrzymano tę płatność, niezwłocznie po powzięciu informacji o jej otrzymaniu, w kwocie otrzymanej na rachunek VAT. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że od 1 lipca 2018 r. do przepisów VAT został wprowadzony mechanizm podzielonej płatności. Jego istotą jest rozdzielenie płatności za nabyty towar lub usługę w taki sposób, że część zapłaty odpowiadająca wartości sprzedaży netto jest płacona przez nabywcę na rachunek bankowy dostawcy, pozostała zaś część odpowiadająca kwocie VAT – na specjalne konto dostawcy (tzw. rachunek VAT), którego środkami dostawca może dysponować w bardzo ograniczony sposób.

Płatności z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności mogą być dokonywane na rzecz podatników innych niż sprzedawcy (np. faktorów czy firm windykacyjnych). Na podstawie art. 108a ust. 5 ww. podatnicy tacy mogą odpowiadać solidarnie wraz ze sprzedawcą (dostawcą towarów lub usługodawcą) za nierozliczony przez tego sprzedawcę VAT z dostawy towarów lub tego świadczenia usług opłaconych z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności (do wysokości kwoty otrzymanej na rachunek VAT).

Odpowiedzialność solidarna, o której mowa w art. 108a ust. 5 ustawy o VAT, może zostać na dwa sposoby wyłączona. Po pierwsze, jest tak w przypadku dokonania przez podatnika, który otrzymał płatność, płatności (w kwocie otrzymanej na rachunek VAT) na rachunek VAT dostawcy towarów lub usługodawcy wskazanego na fakturze. Dokonanie takiej płatności wyłącza odpowiedzialność solidarną, o ile nastąpi:

1) niezwłocznie po otrzymaniu wpłaty; oraz

2) przy użyciu dedykowanego mechanizmowi podzielonej płatności komunikatu przelewu.

Procedura pozwala ustalić, czy inny niż sprzedawca podatnik, który otrzymał wpłatę z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności, odpowiada solidarnie wraz ze sprzedawcą za nierozliczony przez tego sprzedawcę VAT z dostawy towarów lub tego świadczenia usług opłaconych z wykorzystaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl art. 3 pkt 1 O.p. przez ustawy podatkowe rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 O.p. przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów: międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Pojęcie "ustawa dotycząca podatków" obejmuje ustawy podatkowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 O.p., a także wszelkie inne ustawy, których treścią są sprawy podatkowe. W pojęciu tym zatem mieszczą się także ustawy, które wprawdzie generalnie dotyczą innej materii niż podatkowa, ale regulują również problematykę podatkową. Tak rozumiane ustawy dotyczące podatków są uzupełniane przepisami wykonawczymi i razem z nimi tworzą kategorię "przepisów prawa podatkowego".

Nie ulega wątpliwości, że przepis art. 108a ustawy o VAT dotyczy sposobu regulowania płatności. Spełnia on zatem kryteria z art. 3 pkt 1 O.p. i może, co do zasady, podlegać interpretacji przez organ podatkowy (wyrok WSA w Warszawie z dnia z dnia 18 stycznia 2019 r., III SA/Wa 1707/18, CBOSA). Podobnie wypowiedział się w swoim rozstrzygnięciu tutejszy Sąd w wyroku z dnia 29 sierpnia 2019 r., III SA/Wa 386/19.

W ocenie Sadu pytania 1-3 Skarżącej sformułowane w przedmiotowym wniosku, miały na celu ustalenie, czy wypłata zebranych przez środków, zgodnie z przedstawionymi schematami skutkować będzie tym, że w przypadku otrzymania od klientów zleceniodawcy zapłaty kwot z faktur przedstawionych do inkasa w procedurze podzielonej płatności zastosowanie znajdzie zniesienie odpowiedzialności solidarnej Spółki, zgodnie z art. 108a ust. 6 ustawy o VAT w przypadku dokonania zbiorczej płatności. Wedle Skarżącej w tak nakreślonym zdarzeniu przyszłym nie będzie ponosiła odpowiedzialności solidarnej do kwoty podatku VAT z faktur przedstawionych do inkasa, które w ramach wypłaty zostaną przekazane na rachunek VAT zleceniodawcy. Skarżąca wskazywała, że w planowanych schematach transakcji przelewów zbiorczych, ustawodawca w art. 108a ust. 3a ustawy o VAT w sposób bezpośredni określił możliwość wykorzystania przelewów zbiorczych dokonywanych pomiędzy podatnikiem (nabywcą) oraz jego dostawcą lub usługodawcą. Zdaniem Wnioskodawcy nie ma przeszkód aby możliwość zapłaty zbiorczej przypisać podmiotom trzecim, takim jak inkasent, czy faktor. Jak podkreślono, zgodnie z przebiegiem każdego z trzech przedstawionych wariantów transakcji w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym, podatnik zobowiązany jest do uwzględnienia w dyspozycji przelewu wszystkich faktur wystawionych przez kontrahenta w danym okresie, opłaci je zgodnie ze wskazanym wymogiem na rzecz inkasenta, który następnie zbiorczo przekaże całość tych kwot do zleceniodawcy co pozwoli na weryfikację dokonanych wpłat, pod kątem ich porównania z ewidencjami JPK. Jak podkreślała Skarżąca przedstawiając swoje stanowisko we wniosku (k. 7 akt admin.) przepis art. 108 a ust. 6 ustawy VAT wskazuje, że nadrzędnym wymogiem umożliwiającym wyłączenie odpowiedzialności solidarnej jest dokonanie prze inkasenta płatności na rachunek VAT podmiotu wskazanego na fakturze (zleceniodawcy) albo zwrot otrzymanej płatności na rachunek VAT podatnika, od którego otrzymało się płatność, niezwłocznie po powzięciu informacji o jej otrzymaniu, w kwocie otrzymanej na rachunek VAT. Skoro zatem nie wprowadzono żadnych ograniczeń odnoszących się do formy przelewu (za wyjątkiem wymogu uregulowania go w formie podzielnej płatności), to w ocenie Skarżącej przelew zbiorczy spełnia wymogi a cel ustawodawcy z zakresie wyeliminowania ryzyka braku zapłaty podatku VAT przez dostawcę.

Wskazać należy, że słuszna jest argumentacja skargi wskazująca, że zadane pytania dotyczyły samej przesłanki do zastosowania zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej na podstawie art. 108a ust. 6 ustawy o VAT. Pytania zmierzały do oceny zasady odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa podatkowego.

W ocenie Sądu przedstawiony, problem ma charakter prawny - czy wobec treści przepisu nakazującego niezwłoczne przekazanie kwot przez inkasenta, przekazanie tych kwot łącznie na koniec miesiąca stanowi podstawę do zwolnienia z odpowiedzialności. Zagadnienie to dotyczy istnienia podstaw prawnych do odpowiedzialności podatkowej Skarżącej jako inkasenta.

Tymczasem ustosunkowując się do powyższych pytań Skarżącej DKIS wskazał, że nie dotyczą one ani obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności w przypadku przekazania płatności za faktury zleceniodawcy, ani też możliwości zastosowania w ww. przypadkach zbiorczej płatności jednym komunikatem przelewu a materia w zakresie której wydana może być interpretacja indywidualna, ponieważ źródło tej materii znajduje się w przepisach art. 108a ust. 5 oraz 108a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług (s. 9 zaskarżonego postanowienia).

Z świetle powyższych ustaleń z taką oceną organu nie sposób się zgodzić.

Podstawowym wskazanym przez ustawodawcę sposobem wykorzystania środków zgromadzonych na rachunku VAT jest płatność kwoty stanowiącej równowartość VAT z tytułu nabycia towarów lub usług. Co warto podkreślić, ustawodawca nie ograniczył możliwości zapłaty VAT jedynie na rachunek VAT dostawcy lub usługodawcy. Oznacza to, że płatność ta może być dokonywana również na rachunki VAT podmiotów, które działają w imieniu i/lub na rachunek dostawcy lub usługodawcy. W konsekwencji teoretycznie został poszerzony krąg potencjalnych uczestników systemu podzielonej płatności o podmioty świadczące usługi finansowe takie jak firmy windykacyjne czy agentów zbierających płatności w imieniu i na rachunek podatników, usługi faktoringowe oraz obrotu wierzytelnościami.

Jednakże otrzymanie na rachunek VAT należności innego podatnika z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług niesie ze sobą dla odbiorcy płatności ryzyko. Staje się on bowiem solidarnie odpowiedzialny z tym innym podatnikiem za nierozliczony przez niego VAT z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług, których dotyczyła płatność (art. 108a ust. 5 ustawy o VAT). Treść przepisu art. 108a ust. 5 i 6 ustawy o VAT jest szczególnie istotna dla wszystkich tych przedsiębiorców, którzy będą odbiorcami płatności z tytułu faktur wystawionych przez inne podmioty, np. prowadzących działalność faktoringową, windykacyjną, inkaso, obrotu wierzytelnościami itp. Przede wszystkim podmioty te muszą uwzględnić w modelu prowadzonej działalności ryzyko solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe w VAT wynikające z przyjętej zapłaty w MPP oraz wprowadzić mechanizmy jej eliminacji lub przynajmniej ograniczenia. W szczególności, z uwagi na rygoryzm art. 108a ust. 5 ustawy o VAT, uzasadniona jest rezygnacja z pobierania przez tych przedsiębiorców wynagrodzenia w formie potrąceń lub dyskonta należności płaconych wystawcy faktury w takim zakresie, w jakim może to spowodować obniżenie kwoty VAT ostatecznie wpłacanej na rachunek VAT wystawcy faktury w stosunku do tej wykazanej na fakturze (szerzej K. Kasprzyk Krzysztof, Mechanizm podzielonej płatności, Przegląd Podatkowy 2018, nr 8, s. 10-20).

W zakresie uwolnienia się od odpowiedzialności solidarnej w sytuacji dokonania zapłata dokonana w modelu podzielonej płatności (przez faktora) w trybie art. 108a ust. 6 ustawy o VAT wypowiadał się również, w piśmie z dnia 27 kwietnia 2018 r., Podsekretarz Stanu Ministerstwa Finansów (PT8.812.12.2018) - https://www.mbank.pl/pdf/firmy/konta/przydatne-dokumenty/mf-do-zbp-odpowiedzi-i-tura.pdf).

W tym zakresie wypowiadały się organy skarbowe w wydanych przez siebie interpretacjach indywidualnych z dnia: 26 czerwca 2018 r. 0114-KDIP1-1.4012.332.2018.1.KBR, 8 sierpnia 2018 r. 0113-KDIPT1-2.4012.368.2018.2.JSZ, 8 sierpnia 2018 r., 0113-KDIPT1-2.4012.362.2018.2.JS, 29 sierpnia 2018 r. 0114-KDIP1-1.4012.405.2018.1.AM, 22 maja 2018 r., 0114-KDIP1-1.4012.247.2018.1.RR.

Sporna kwestia była również przedmiotem objaśnień podatkowych wydanych przez ministra Finansów w dniu 29 czerwca 2018 r. Zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności -

(https://www.finanse.mf.gov.pl/documents/766655/6448094/Objasnienia+podatkowe+-+mechanizm+podzielonej+platnosci+29.06.2018.pdf), gdzie przedstawiono zasady działania na gruncie podatku VAT nowej formy rozliczeń, jaką jest mechanizm podzielonej płatności. Kwestie te zostały również objęte objaśnieniami podatkowymi z 23 grudnia 2019 r. w sprawie Mechanizmu Podzielonej Płatności (https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia-podatkowe-z-23-grudnia-2019-r-w sprawie-mechanizmu-podzielonej-platnosci).

Do problematyki płatności zbiorczej odniesiono się w szczególności w objaśnieniach z dnia 23 grudnia 2019 r., wskazując, że "W MPP pojawia się nowa możliwość dokonywania jednym komunikatem przelewu zapłaty za więcej niż jedną fakturę. W takim przypadku komunikat przelewu musi obejmować wszystkie faktury wystawione dla podatnika w danym okresie od jednego dostawcy i zawierać całą kwotę podatku VAT wykazanego na tych fakturach. Okres ten nie może być krótszy niż jeden dzień i dłuższy niż jeden miesiąc. Przez miesiąc w tym przypadku należy rozumieć miesiąc kalendarzowy, tak jak to jest rozumiane konsekwentnie w całej ustawie. W takiej sytuacji w komunikacie przelewu zamiast numeru konkretnej faktury płaconej w mechanizmie podzielonej płatności wskazuje się okres, za który dokonywana jest płatność. Przyjęcie takiego rozwiązania wychodzi naprzeciw oczekiwaniom podatników, którzy sygnalizowali, że konieczność dokonywania płatności w MPP per faktura stanowi dla nich w pewnych sytuacjach utrudnienie, szczególnie ze względu na stosowane systemy księgowe (s. 21-22 ww. objaśnienia).

Nadmienić należy, że ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienia podatkowe) wydawane są na podstawie art. 14a § 1 pkt 2 O.p. Zgodnie z art. 14n § 4 pkt 1 ww. ustawy zastosowanie się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k – 14m tej ustawy.

Analizując niniejszą sprawę nie można pomijać, że znaczenie prawne indywidualnych interpretacji prawa podatkowego sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nimi ochrony prawnej.

Rozważając występujący w niniejszej sprawie problem wskazać trzeba, że interpretacje przepisów prawa podatkowego nie są prawem ani aktem administracyjnym, nie nakładają na zainteresowanych przez samo ich wydanie żadnych obowiązków, nie dają też formalnie praw, poza prawem zapoznania się z przedstawianymi w nich informacjami o możliwościach stosowania i wykładni prawa podatkowego oraz prawem zastosowania się do interpretacji, ze skutkiem w postaci powstania z tego tytułu ochrony prawnej przewidzianej w art. 14k – 14n O.p.. Prawo z tytułu uzyskanej interpretacji indywidualnej powstaje dopiero z powodu i w zakresie zastosowania się do niej przez jej adresata. Na etapie wydawania interpretacji indywidualnej stanowi ona w istocie wyłącznie wymianę poglądów między zainteresowanym, a organem interpretacyjnym na temat zastosowania i wykładni operatywnej prawa podatkowego w relacji do określonego stanu faktycznego. Z istoty interpretacji wynika, że nie rodzi ona dla zainteresowanego wiążących skutków prawnych. Zastosowanie się do interpretacji zależy od woli zainteresowanego.

Takie też stanowisko prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1385/11, z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2046/10, z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 2486/11, gdzie wyraźnie powiedziano, że prawo do ochrony z tytułu uzyskanej interpretacji indywidualnej powstaje dopiero z powodu i w zakresie zastosowania się do niej przez jej adresata. Ochrona ta (zasada nieszkodzenia) wynika w tym wypadku wprost z przepisów prawa podatkowego (art.14k i art. 14m O.p.), przepisami takimi są bowiem przepisy Ordynacji podatkowej.

Co istotne, Minister Finansów wydając ww. objaśnienia, wprost wskazując, że zastosowanie się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych powoduje objęcie go ochroną przewidzianą w art. 14k-14m O.p. Zastosowanie się do niniejszych objaśnień powodować będzie więc objęcie zainteresowanego ochroną przewidzianą w przepisach podatkowych, na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów art. 14k–14m O.p., zgodnie z art. 14n § 4 pkt 1 O.p.

Słusznie zatem Skarżąca podnosi w skardze, że skoro art. 108a ustawy o VAT był przedmiotem objaśnień, mających skutek ochronny równoważny z interpretacją indywidualną (art. 14n § 4 O.p.) to nie ma również przeszkód do wydania interpretacji w tym zakresie.

W ocenie Sądu, pytania Skarżącej niewątpliwie stanowią pytanie o interpretację przepisów prawa podatkowego.

W rozpatrywanej sprawie Spółka chce uzyskać wiedzę jak skutecznie i zgodnie prawem stosować przepisu prawa podatkowe aby uniknąć ewentualnej odpowiedzialności solidarnej w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego rozliczania otrzymanych wpłat. Tym samym interpretacja organu w powyższym zakresie pozwoli Skarżącej realizować prawidłowo obowiązki wynikające z ustawy podatkowej oraz zabezpieczyć swoje postępowanie przed ewentualnymi zarzutami nieprawidłowego wywiązywania się z nałożonych ustawą o VAT obowiązków podatkowych podczas kontroli.

W konsekwencji, zdaniem Sądu, nic nie stało na przeszkodzie, aby DKIS wydał w powyższym zakresie interpretację indywidualną.

Podsumowując, w ocenie Sądu, wniosek o wydanie interpretacji złożony przez Skarżącą, w zakresie analizowanych pytań, odnosi się do konkretnej normy prawnej, która może podlegać wykładni i pochodzi od osoby uprawnionej w jej indywidualnej sprawie. Żądanie wydania interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniami postawionymi we wniosku nie wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydawanej ma podstawie art. 14b i nast. O.p. Skarżąca miała pełne prawo do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie przedstawionych we wniosku pytań.

Z tych względów doszło do naruszenia art. 14b § 2, art. 14h oraz 165a O.p. oraz art. 121 O.p.

W konsekwencji, w ponownie prowadzonym postępowaniu DKIS winien wydać interpretację indywidualną.

Wskazane naruszenie przepisów prawa procesowego uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. o czym orzeczono w pkt 1 w wyroku. O kosztach postępowania, na które złożyły się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 oraz art. 209 p.p.s.a. (punkt 2 wyroku).