Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 944/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.), Sędziowie asesor WSA Anna Szymańska, asesor WSA Jakub Linkowski, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2005 r. przy udziale - sprawy ze skargi T. i J. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2001 r. sygn. akt IV SA 2818 i 2819/00 w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Skarżący T. i J.K. wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2001 r. sygn. akt IV SA 2818 - 2819/00 oddalającym ich skargę na uchwały Rady Gminy W. nr [...] i [...] z [...]października 2000r. Jako podstawę wznowienia wskazali art. 403 § 2 i 3 kpc. W uzasadnieniu tej skargi powołano się na wyrok Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2003r. uchylający wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lipca 200 lr. sygn. akt IV SA2865/00 wydany w identycznej sprawie a dotyczącej skargi B. i A. N.. Po ponownym rozpatrzeniu ich skargi Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 lipca 2003r. sygn. akt IV SA 1648/03, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały nr [...] o odrzuceniu zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżący T. i J.K. wskazali na tożsamość zarzutów ich skargi z zarzutami skargi B. i A. N., rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wyroku Sądu Najwyższego 23 stycznia 2003 r. Z tych właśnie względów skarga o wznowienie postępowania jest w ocenie skarżących w pełni uzasadniona.

Nadto skarżący podnieśli, iż już w połowie 200lr. toczyły się prace dotyczące zmiany przebiegu planowanej drugiej linii metra i odstąpienia od utrzymywania rezerw terenu pod tę linię. Jak twierdzą skarżący zmiana planów ogólnych rozwoju W. wprowadzona została uchwałą Rady W. nr [...] z [...] lipca 2001 r. w sprawie przyjęcia planu zagospodarowania W. i zatwierdzenia ustaleń wiążących gminy [...] przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego /Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego nr 165 z 9 sierpnia 200lr. poz.2515/. Zgodnie z ustaleniami nr 18 do w/w uchwały dotyczących systemu drogowego przesunięto skrzyżowanie ulic [...] i [...] o około 400 metrów w kierunku północnym w porównaniu z wyłożonym projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]. Zatem odmowa podziału nieruchomości nr [...] na działki budowlane jest pozbawiona podstaw prawnych. Skarżący ponieśli z tego powodu duże straty.

W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego Rada W. wniosła o oddalenie skargi podnosząc, iż skarżący nie wykazali aby w poprzednim postępowaniu nie mogli skorzystać z okoliczności faktycznych lub środków dowodowych o których mowa w art.403 § 2 kpc.

Również przywoływany wyrok NSA z 18 lipca 2003 r. nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania albowiem nie dotyczy tego samego stosunku prawnego, dotyczy bowiem innych osób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § 1 i art. 103 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz.1271/ niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002r. /Dz. U. nr 153 poz. 1270/, a w szczególności na podstawie przepisów działu VII tej ustawy.

Sprawa dopuszczalności wznowienia postępowania oraz terminu wniesienia tej skargi została przesądzona w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt OSK 343/04 z 3 listopada 2004 r.

Wskazane przez skarżących podstawy wznowienia z art. 403 § 2 i 3 kpc zostały określone w art. 273 §2 i 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób niemal identyczny. Stosownie do tego uregulowania strona może żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zatem środki dowodowe lub okoliczności faktyczne, które powstały po wydaniu prawomocnego wyroku nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania (wyrok NSA z 20 sierpnia 1998r. w sprawie I SA 1447/98). Skarżący powołują się na uchwałę Rady W. w sprawie przyjęcia planu zagospodarowania W. i zatwierdzenia ustaleń wiążących gminy [...] przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego z [...] lipca 200lr. Wyrok NSA oddalający skargę w niniejszej sprawie został wydany w dniu 5 lipca 200lr. a więc przed datą tej uchwały. Nadto należy podnieść, iż sądy administracyjne kontrolują legalność aktów administracyjnych oraz uchwał jednostek samorządu terytorialnego na dzień ich wydania. Zatem późniejsza zmiana stanu prawnego lub faktycznego nie ma w zasadzie znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie przez sąd administracyjny. Wobec tego powyższa uchwała z [...] lipca 200lr. nie mogła stanowić podstawy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem NSA z 5 lipca 2001 r.

Również druga wskazana przesłanka wznowienia w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Zgodnie z treścią art.273§3 w/w ustawy można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Oznacza to, że wykryte orzeczenie musiało już istnieć zanim zapadło orzeczenie w postępowaniu, którego wznowienia się żąda /postanowienie SN z 5 maja 1967r. I PZ 20/67 OSNCP 1967, nr 11 poz. 209/.

W niniejszej sprawie orzeczenia wskazane jako podstawa wznowienia zapadły bez wątpienia już po wydaniu wyroku w dniu 5 lipca 200 lr. Wyrok Sądu Najwyższego został wydany 23 stycznia 2003 r. a wyrok NSA po ponownym rozpatrzeniu sprawy został wydany 18 lipca 2003 r.

Nadto oba wyżej wymienione wyroki zostały wydane nie w sprawie skarżących T. i J.K. lecz B. i A. N. . Nie można zatem powiedzieć aby wyroki te dotyczyły tej samej sprawy. O tej samej sprawie można mówić wtedy, gdy dotyczy ona tego samego podmiotu oraz przedmiotu, gdy zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Tego wymogu wskazane wyroki nie spełniają.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 282§2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270/ oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowego.