Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 530/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. odmawiające wszczęcia postępowania dotyczącego rozbiórki przyłącza energetycznego niskiego napięcia na działce nr [...] przy ul. [...] w N.

Skargę na postanowienie organu odwoławczego złożył do sądu administracyjnego Z. C.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał dorosły domownik – H. S.). Termin uiszczenia wpisu mijał w poniedziałek 17 sierpnia 2015 r.

W dniu 26 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując, że przesyłka zawierająca wezwanie została pokwitowana przez 80-letnią teściową, która o fakcie jej przyjęcia poinformowała go dopiero po jego powrocie z urlopu w dniu 24 sierpnia 2015 r. W dniu 26 sierpnia 2015 r. uiścił brakujący wpis od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek podlegał oddaleniu.

Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.

W sprawie niniejszej należy przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu złożono w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem wpłynął do sądu w dniu 26 sierpnia 2015 r., zaś – jak wynika z jego treści – przyczyna spóźnienia ustała w dniu 24 sierpnia 2015 r. (kiedy to skarżący miał zostać poinformowany przez teściową o wezwaniu sądowym).

Wskazane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają jednak jego uwzględnienia i przyjęcia, że strona bez własnej winy nie uiściła wpisu w terminie. Przede wszystkim nie można uznać, że skarżący uprawdopodobnił okoliczności wyłączające jego winę.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że uprawdopodobnienie tym się różni od udowodnienia, iż uprawdopodobnienie ma stworzyć u podmiotu orzekającego przekonanie o prawdziwości powoływanych przez stronę okoliczności, czy inaczej – wzbudzić mniejszy lub większy stopień przekonania o prawdopodobieństwie jakiegoś faktu. Udowodnienie zaś oznacza takie wykazanie faktów, któremu nie można zaprzeczyć a nie tylko takie, co do którego organ/sąd może być w jakiś sposób przekonany (vide np. wyrok z dnia 24 czerwca 2015 r., III SA/Kr 1250/14, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sprawie niniejszej skarżący we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że był na urlopie, że wezwanie odebrała jego 80-letnia teściowa oraz że poinformowała go o nim w dniu 24 sierpnia 2015 r. Natomiast z wniosku nie wynika, w jakim terminie skarżący był na urlopie, czy okres urlopu przypadał w całości czy w części w okresie biegu terminu na wykonanie zobowiązania tj. w okresie 8-17 sierpnia 2015 r., czy skarżący mógł się skontaktować z teściową celem kontroli nad odbieraną przez nią korespondencją czy też był pozbawiony takiej możliwości i dlaczego. Są to okoliczności, które miałyby wpływ na ocenę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, czy inaczej – na stopień uprawdopodobnienia dołożenia przez stronę należytej staranności w dbaniu o interesy procesowe. Tymczasem z bardzo lakonicznego wniosku nie wynikają żadne okoliczności wskazujące w jaki sposób skarżący zadbał o to, by w okresie deklarowanego urlopu dopełnić należytej staranności w dbaniu o swoje interesy procesowe oraz nie wynikają też inne okoliczności, które mogłyby wskazywać na to, że zaszły zdarzenia wyjątkowe uniemożliwiające mu zachowanie tej dbałości. Nie jest takim wyjątkowym zdarzeniem fakt odebrania przesyłki przez starszą osobę – domownika. Okoliczność ta nie stanowi sytuacji nadzwyczajnej, niespodziewanej, która jest niezależna od strony i na którą nie ma ona wpływu. Wręcz przeciwnie, przyjmując obiektywny miernik staranności skarżący powinien być świadomy, że po wniesieniu skargi do sądu może oczekiwać korespondencji procesowej, której właściwy odbiór powinien zapewnić. To jednak nie miało miejsca. Skutkowało to przyjęciem, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wyłączających winę w spóźnionym dokonaniu czynności procesowej.

Stąd też wniosek o przywrócenie terminu podlegał oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.