Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 185/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1, par. 1a.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy inspektor sądowy Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi R. F. na bezczynność Prezesa Zarządu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Prezesa Zarządu ; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałym zakresie; IV. zasądza od Prezesa Zarządu na rzecz R. F. kwotę 100 (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

R. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prezesa Zarządu Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej Oddział Wojewódzki Województwa L. w zakresie nierozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej. W powyższym wniosku skarżący żądał udostępnienia następujących dokumentów:

"1. Wniosek OSP F. gmina A. powiat Z. o dopłatę do zakupu samochodu ratowniczo-gaśniczego przesłany do Zarządu Oddziału Wojewódzkiego ZOSP, wraz z załączonym pisemnym potwierdzeniem finansowania, na podstawie którego podjęta została decyzja o przyznaniu w 2015 roku OSP F. wnioskowanej dotacji;

2. wniosek OSP S. K. gmina A. powiat Z. o dopłatę do zakupu samochodu ratowniczo-gaśniczego przesłany do Zarządu Oddziału Wojewódzkiego ZOSP, wraz z załączonym pisemnym potwierdzeniem finansowania, na podstawie którego podjęta została decyzja o przyznaniu w 2014 roku OSP S. K. gmina A. wnioskowanej dotacji;

3. uchwała Prezydium Zarządu Oddziału Wojewódzkiego ZOSP RP woj. lu. w sprawie planu podziału środków finansowych z dotacji MSW na 2014 rok;

4. zestawienie jednostek OSP województwa lubelskiego, którym Zarząd Oddziału Wojewódzkiego ZOSP RP przyznał w 2014 roku dopłatę do zakupu samochodu ratowniczo-gaśniczego;

5. zestawienie jednostek OSP województwa lubelskiego, którym w 2014 roku przekazano nowe samochody ratowniczo-gaśnicze."

W skardze wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia powyższych informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżący od początku 2016 roku zaczął składać do Oddziału Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Stowarzyszenie na każdy wniosek skarżącego udzielało odpowiedzi, które zawierały wszelkie niezbędne elementy, pouczenia oraz uzasadnienia. Część informacji, których żądał skarżący, a które podlegają udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej zostały udostępnione. Stowarzyszenie za każdym razem odmawiało udostępnienia wniosków składanych przez stowarzyszenia, którymi są ochotnicze straże pożarne (OSP) w sprawie dotacji. W decyzjach wydawanych przez stowarzyszenie przytoczone zostało, iż wnioski OSP nie podlegają udostępnieniu w ramach ustawy z dnia [...] r. o dostępie do informacji publicznej. Organ powołał się na ugruntowane orzecznictwo, w którym podnosi się, że każdy załącznik do wniosku o dofinansowanie czy też sam wniosek, nie nabierają bez względu na ich treść waloru informacji publicznej tylko dlatego, że zostały złożone z okazji ubiegania się o fundusze publiczne. Wnioski o dofinansowanie są dokumentami prywatnymi, które nie podlegają udostępnieniu na podstawie u.d.i.p.

Organ w dalszej części uzasadnienia przyznał, że w niniejszym postępowaniu można mówić o opóźnieniach w udzielaniu odpowiedzi na wnioski skarżącego, jednakże nie można zgodzić się, iż wystąpiła bezczynności stowarzyszenia. Nie każde informacje, o których udostępnienie skarżący wnioskował zostały udostępnione, jednakże skarżący zawsze otrzymywał odpowiedź na składane wnioski. Stowarzyszenie nie jest wyspecjalizowaną komórką administracji publicznej, do której na co dzień wpływają wnioski o udzielenie informacji publicznej.

W ocenie organu zarzut bezczynności stowarzyszenia w niniejszej sprawie należy uznać za bezzasadny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji natomiast wydania przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej, bądź przewlekłości postępowania, staje się bezprzedmiotowe. Sąd, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może bowiem zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 P.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy Prezes Zarządu Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej Oddział Wojewódzki Województwa L., po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] r. wydał w sprawie decyzję z dnia [...] r. (k. 19-21 akt admin.), z której wynika, że odmówił udostępnienia wniosków zawartych w pkt 1 i 2 wniosku skarżącego, a w pozostałym zakresie wniosek uwzględnił (pkt 3-5 wniosku) i udostępnił żądaną informację. Poza tym organ po wniesieniu przez skarżącego odwołania wydał kolejną decyzję w sprawie z dnia [...] r. utrzymującą w mocy poprzednią własną decyzję z dnia [...] r., od której skarżący nie wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo prawidłowego pouczenia.

Zdaniem Sądu, wydanie przez organ powyższych decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. Oczywiste jest bowiem, że organ sprawę już rozpoznał merytorycznie w dniu [...] r. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności stało się zatem bezprzedmiotowe.

Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd w ramach tej oceny wziął przede wszystkim pod uwagę krótki okres bezczynności organu i fakt podjęcia działania skutkujące ustaniem jego dotychczasowej bezczynności.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku.

W ocenie Sądu przy tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, niezasadne jest zatem żądanie skarżącego zawarte w skardze do zobowiązania organu do rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r., w związku z tym uznał, że skarga w tym zakresie podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a., o czym orzekł w pkt III wyroku.

W przedmiocie kosztów postępowania (pkt IV sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.