Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 956/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-08-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia radcy prawnego.

Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.

Podał, że oprócz mieszkania o powierzchni 35,79 m2 nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacował kwotę 259,09 zł zasiłku stałego z MOPS.

Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że znajduje się w bardzo trudnej i złożonej sytuacji życiowej (tak materialnej jak i rodzinnej) i nie jest w stanie ponieść kosztów reprezentowania go przez radcę prawnego. Powiada, że od kilku lat jest obłożnie chory. Jest osobą niepełnosprawną, legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności. Podniósł, że nieleczone z braku środków choroby, zwłaszcza psychiczne uniemożliwią mu normalne funkcjonowanie i właściwą obronę swoich praw w sądzie. Wymieniając stałe miesięczne obciążenia wskazał, że wysokość opłat za media (tj. gaz, energię elektryczną, telefon) to ok. 150 zł/m-c. Koszty leczenia stałego oszacował na ok. 450-650 zł/m-c a rehabilitacji na ok. 300-800 zł/m-c, których jednak z braku środków nie realizuje. Powiada, że posiada zobowiązania w stosunku do osób fizycznych i prawnych na ok. 5000 zł z czego przeterminowane długi sięgają kwoty 3500 zł. Zaakcentował, że przy środkach jakimi dysponuje posiada regularne zaległości w opłatach stałych.

Z uwagi na fakt, że niniejszy wniosek nie jest pierwszym jaki wpływa do tut. sądu, więc okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że skarżący mieszka sam. Mieszkanie, które zajmuje wymaga generalnego remontu. Jego sytuacja rodzinna jest skomplikowana. Nie pracuje. Cierpi na nadciśnienie oraz schorzenia zwyrodnieniowe kręgosłupa. Z uwagi na brak środków nie stosuje leków.

Z urzędu stwierdza się także, że w sprawach o sygn. akt III SA/KR 1574-1588/13 sąd ustanowił dla skarżącego radcę prawnego opłacanego ze środków budżetowych Skarbu Państwa uznając, że skarżący nie będzie w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić pełnomocnika z wyboru.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa) polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje to w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (obejmujących wynagrodzenie kwalifikowanego pełnomocnika) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to koresponduje z wcześniejszymi, jakie skarżący składał przy innych sprawach. Wynika z niego, że aktualnie skarżący nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych a jednym źródłem jego utrzymania jest niewielki zasiłek stały z pomocy społecznej. Boryka się z zadłużeniem w stosunku do osób trzecich. Dotykają go problemy zdrowotne, które wedle jego słów uniemożliwiają mu funkcjonowanie i właściwą obronę przed sądem. Obecna sytuacja skarżącego nie przedstawia się więc szczególnie korzystnie i aktualnie - jak słusznie zwrócił na to uwagę sąd orzekając w sprawach zapisanych pod sygn. akt. III SA/Kr 1574-1588/13 - skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić pełnomocnika z wyboru.

W konsekwencji należało udzielić skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z tego względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.