Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 231/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 19 a ust. 9, art. 30 b ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 106
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lipca 2021 r. sprawy ze skargi ,,A" na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 11 grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 11 grudnia 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka, Skarżąca) od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia 30 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny.

W dniu 3 lutego 2020 r. Spółka działając za pośrednictwem przedstawiciela bezpośredniego, złożyła elektroniczne zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu m. in. towary opisane w zgłoszeniu celnym w pozycji nr 2 jako dziewczęce obuwie o podeszwach z tworzyw sztucznych i cholewce z materiałów włókienniczych. Eksporterem towaru była B LTD. Co z Chin. Wartość towarów zadeklarowano na warunkach dostawy CIF Gdańsk na kwotę 16 938 USD (tj. 64 707 zł) za 10.908 par. W polu 44 zgłoszenia jako podstawę jego sporządzenia wskazano fakturę zakupu, packing list do faktury, ofertę handlową eksportera, umowę sprzedaży, deklarację czasowego składowania, dokument wystawiony przez chińskie władze nr [...], oświadczenie Spółki, że płatność za towar z faktury jest płatnością jedyną i ostateczną oraz że towar jest niskiej wartości z zakupów stokowych oraz oświadczenie o nieposiadaniu zgłoszenia celnego wywozowego z kraju eksportu do zgłoszonego towaru i rachunków potwierdzających poniesione koszty w zakresie transportu i ubezpieczenia w związku z importem towaru.

Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne, w związku z tym zostało przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...].

Następnie Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego przystąpił do weryfikacji zgłoszenia celnego i załączonych dokumentów m.in. pod kątem zadeklarowanej wartości celnej sprowadzonych towarów. Przeprowadzono częściową rewizję celną towarów.

Decyzją nr [...] z 30 czerwca 2020 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego ustalił wartość celną przedmiotowego towaru na kwotę 125.987 zł oraz określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (typ opłaty A00) w kwocie 10.357 zł.

Konsekwencją określenia wyższej wartości celnej przywiezionych towarów i wymaganej kwoty należności celnych była konieczność określenia w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu. Decyzją znak [...] z dnia 30 czerwca 2020 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług należnym z tytułu importu towaru ujętego w przywołanym wyżej zgłoszeniu celnym w wysokości 63.385 zł.

Od tej decyzji pismem z dnia 17 lipca 2020 r. Spółka wniosła odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał decyzję znak [...] z dnia 11 grudnia 2020 r. którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy w pierwszej kolejności wyjaśnił, że w ramach postępowania podatkowego organ jest zobligowany prawem do uwzględnienia w skutkach podatkowych już uprzednio rozstrzygniętych kwestii i okoliczności w postępowaniu dotyczącym sprawy celnej. Dopóki decyzja w sprawie celnej pozostaje w obrocie prawnym, dotąd ustalony w niej stan faktyczny będzie miał wiążący charakter i wpływał na treść decyzji wydanej w sprawie podatku od towarów i usług z tytułu importu.

Wskazując na treść art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, ust. 4, art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług (t.jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1106 ze zm.) - dalej określanej jako "ustawa o VAT" – Dyrektor uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym (łącznie w kwocie 63.385 zł).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka wniosła o uchylenie w zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2020r. poz. 1325 ze zm.), zwanej dalej: "O.p.", poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i nieuwzględnienie wszystkich posiadanych dowodów, pomimo zobowiązania organu prowadzącego postępowanie do oceniania na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

przepisów Unijnego Kodeksu Celnego tj. art. 74 ust. 3 Unijnego Kodeksu Celnego, mającego wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, poprzez niezastosowanie się do wytycznych, opisanych w ww. przepisie polegające na błędnej weryfikacji i ustaleniu wartości celnej towaru sprzecznej i nieodzwierciedlającej tej wynikającej z Ustawy i dokumentów celnych.

art. 140 RW, poprzez nieuzasadnienie przyczyn zakwestionowania wartości transakcyjnej przedmiotowych towarów i niewykazanie niewiarygodności dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego przez zgłaszającego.

art. 70 ust. 1 UKC poprzez zakwestionowanie rzeczywistej wartości celnej towarów, czego konsekwencją jest naliczenie opłat celno-podatkowych nieodzwierciedlających faktycznej wartości zakupionego i przywiezionego na obszar celny Unii towaru.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W okolicznościach niniejszej sprawy należy potwierdzić wypełnienie się powyższych warunków, akcentując w szczególności obowiązujący stan epidemii i aktualny brak możliwości technicznych aby przeprowadzić rozprawę na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku w taki sposób, aby osoby w niej uczestniczące nie musiały przebywać w budynku sądu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Sformułowane w skardze zarzuty dotyczą głównie postępowania celnego, w wyniku którego Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wydał w dniu 30 czerwca 2020r. decyzję nr [...] ustalając wartość celną przedmiotowego towaru na kwotę 125.987 zł i określając niezaksięgowaną kwotę należności celnych w wysokości 10.357 zł. Wobec tego wyjaśnić stępie należy, że przedmiotem postępowania podatkowego poddanego ocenie przez Sąd w niniejszej sprawie było określenie w prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu sprowadzanych przez Spółkę towarów. Postępowanie to zostało poprzedzone odrębnym postępowaniem celnym, w ramach którego określono wartość celną importowanych towarów.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że w przypadku, gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego i decyzja ta nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak: wartość celna towaru, klasyfikacja taryfowa czy cło, nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów (por. wyroki NSA: z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 252/11, LEX nr 1096312; czy z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. akt I FSK 182/06, LEX nr 262185).

Ustalenie wysokości długu celnego oraz określenie zobowiązania podatkowego to dwie odrębne sprawy. Są one wprawdzie ze sobą powiązane i do 19 sierpnia 2016 r. mogły być objęte jedną decyzją (art. 33 ust. 2 ustawy o VAT), niemniej każda z nich ma inny przedmiot, oparta jest na innej podstawie prawnej. Decyzja w sprawie należności celnych ma dla organów podatkowych charakter przesądzający zarówno w zakresie strony podmiotowej (adresatów obowiązku podatkowego), jak i przedmiotowej opodatkowania VAT z tytułu importu (wartości celnej, cła). Do czasu, gdy decyzja organu celnego nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej okoliczności, istotne dla wymiaru zobowiązania podatkowego w VAT, nie mogą być kwestionowane przed organami podatkowymi. Wykluczona jest więc w postępowaniu podatkowym - odrębnym od celnego - ponowna weryfikacja zgłoszenia celnego oraz ustalanie na nowo wartości celnej i w konsekwencji wysokości należnego cła.

Z powyższego wynika, że prawny byt decyzji podatkowej uzasadniony jest o tyle, o ile w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja w sprawie należności celnych, której ustalenia mają wpływ na wymiar podatku od towarów i usług. Jest to konsekwencją zdeterminowania rozstrzygnięcia podatkowego pierwotnie wydanym rozstrzygnięciem w przedmiocie długu celnego.

W niniejszej sprawie organ odwoławczy trafnie stwierdził, że wiążą go ustalenia dokonane decyzją z dnia 30 czerwca 2020 r., w której Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego ustalił wartość celną przedmiotowego towaru na kwotę 125.987 zł i określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych w wysokości 10.357 zł.

W dniu 11 grudnia 2020 r. tj. w momencie orzekania o wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu istniała w obrocie prawnym decyzja celna, która powoduje następstwa w zakresie związania organu podatkowego (celnego) co do podstawy opodatkowania tym podatkiem. W świetle powyższego za chybioną należy uznać argumentację skargi dotyczącą kwestii rozstrzygniętych w odrębnym postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną w sprawie celnej. Zarzuty skargi w tym zakresie wymykają się bowiem spod zakresu kognicji Sądu sprawowanej w ramach niniejszego postępowania, które dotyczy wyłącznie kontroli sądowoadministracyjnej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów.

W związku z tym należy powtórzyć, że jeśli kwota długu celnego została określona decyzją organu celnego, to decyzja ta wiązała organ podatkowy w sprawie określenia skarżącej zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu. Decyzja ta wiążąco wyznaczyła elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania w niniejszej sprawie, a pozostając w obrocie prawnym korzysta z domniemania zgodności z prawem. W przypadku ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji celnej skarżąca będzie mogła skorzystać z możliwości, jaką przewiduje art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej.

Z uregulowań zawartych w ustawie o VAT wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów (art. 5 ust. 1 pkt 3) zdefiniowany jako przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Podatek VAT z tytułu importu jest to zatem samoistne zobowiązanie podatkowe, powstające z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia opodatkowanego jakim jest import towarów.

W myśl przepisu art. 19a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

Przepis art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Zgodnie z art. 30b ust. 4 tejże ustawy podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia o ile nie zostały włączone do wartości celnej - ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1-3a, dolicza się opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu towarów (art. 30b ust. 6).

Według przepisu art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Powyższe miało miejsce w niniejszej sprawie.

Zdaniem Sądu, organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o VAT wydał decyzję określającą w prawidłowej wysokości kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych wskazanym zgłoszeniem celnym.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.