Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 387/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" s.c. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że brak wstrzymania wykonania skutkować będzie wyrządzeniem jej znacznej szkody majątkowej, spowodowanej koniecznością zapłaty kwoty mającej dla niej znaczną wartość w obecnej sytuacji rynkowej i w okolicznościach, gdy postępowanie obarczone jest wadą kwalifikowaną, będącą podstawą do jego wznowienia. Strona dodała, że łączna kwota określonego wobec niej podatku akcyzowego wynosi ponad 65.000 zł. W ocenie strony, zapłata tego podatku w jej trudnej sytuacji, wynikającej z kryzysu na rynku, może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności rozwiązania spółki z powodu jej niewypłacalności i ogłoszenia upadłości jej wspólników, gdyż ani spółka, ani wspólnicy w obecnej sytuacji nie są w stanie ponieść kosztów przedmiotowego podatku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Ponadto, prawdopodobieństwo wystąpienia skutków o jakich mowa wyżej, winno być poparte stosowną dokumentacją wskazującą na aktualny stan finansowy wnioskodawcy. Podkreślenia również wymaga, że powołana regulacja nie uprawnia do dokonywania oceny wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przez pryzmat zgłoszonych w skardze zarzutów przeciwko skarżonej decyzji. Prowadziłoby to bowiem do merytorycznego rozpoznania skargi, co na tym etapie postępowania, nie jest dopuszczalne.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej nie zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniając wniosek odwołała się bowiem do ogólnikowych stwierdzeń, które stanowią w zasadzie powtórzenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodała jedynie, że egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji może spowodować rozwiązanie spółki. Swojej ogólnikowej argumentacji nie poparła jednak żadnymi, konkretnymi danymi, które mogłyby wskazywać na to, że nieuwzględnienie przedmiotowego wniosku wywołałoby skutek w postaci rozwiązania spółki, co niewątpliwie byłoby trudne do odwrócenia. Tym samym, uznać należało że strona nie wykazała okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.