Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3406/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2004 r. sprawy ze skargi F. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie przejęcia gospodarstwa rolnego na własność Skarbu Państwa - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] marca 2003r. utrzymał w mocy, zakwestionowaną w odwołaniu F. P. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 200lr. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w B. z dnia [...] grudnia 1977r. nr [...]o przejęciu na własność Państwa za rentę gospodarstwa rolnego bez zabudowań o pow. 8,28 ha, położonego we wsi K., stanowiącego własność S. P.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że przedmiotowe gospodarstwo rolne zostało przejęte na rzecz Państwa w trybie przepisów art. 9 i 31 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne (Dz. U. Nr 21, poz. 118 z późn. zm.). W dacie wydania decyzji o przejęciu tego gospodarstwa to jest w dniu [...] grudnia 1977r. S. P. była wyłączną właścicielką gospodarstwa rolnego o pow. 8,28 ha, położonego w K., co wynika z aktu własności ziemi z dnia [...] sierpnia 1973r. nr [...].

Zdaniem organu naczelnego żądanie F. P., domagającego się stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu na własność Państwa za rentę gospodarstwa rolnego, nie znajduje prawnego uzasadnienia. Stosownie bowiem do art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. Państwo na wniosek rolnika przejmowało na własność gospodarstwo rolne za rentę, jeżeli przekazał on wszystkie nieruchomości wchodzące w skład tego gospodarstwa, obejmujące co najmniej 2 ha gruntów rolnych i leśnych, a ponadto mężczyzna osiągał 65 lat, a kobieta 60 lat.

S. P. spełniała ustawowe wymogi do przekazania gospodarstwa na rzecz Państwa w zamian za rentę.

Zdaniem organu naczelnego zarzut F. P., iż przejęcie przedmiotowego gospodarstwa nastąpiło z naruszeniem jego praw do tegoż gospodarstwa nie może mieć w sprawie znaczenia. Wynika to z faktu, że postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] grudnia 1999r. sygn. akt [...] wskazujące, że F. P. nabył w lA części własność udziału w przedmiotowym gospodarstwie należącego do jego ojca M. P., zostało wydane w 29 lat po śmierci spadkodawcy. W dniu wydania decyzji o przejęciu gospodarstwa to jest w dniu [...] grudnia 1977 r. S. P. była wyłączną właścicielką gospodarstwa rolnego o pow. 8,28 ha, położonego w K., co wynika z aktu własności ziemi z dnia [...] sierpnia 1973r. nr [...].

Zgodnie zaś z przepisem art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (t. jedn. Dz. U. z 1995r. nr 57, poz. 299 ze zm.) do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 i z 1975 r. Nr 16, poz. 91) nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji.

Wobec braku prawnych możliwości zakwestionowania aktu własności ziemi z dnia 28 sierpnia 1973r. wskazującego jako jedynego właściciela gospodarstwa S. P., nie jest również możliwe wykazanie, że decyzja Naczelnika Miasta i Gminy w B. z dnia [...] grudnia 1977r. o przejęciu na własność Państwa za rentę gospodarstwa rolnego stanowiącego własność S. P. wydana została z rażącym naruszeniem prawa.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję F. P. zarzucił, że całe przedmiotowe gospodarstwo zostało przejęte na własność Państwa z jawnym naruszeniem jego praw jako spadkobiercy M. P. będącego do chwili swojej śmierci w 1970r. współwłaścicielem gospodarstwa.

Poza tym, skarżący podniósł, że organy obu instancji naruszyły przepisy k.p.a. ponieważ nie pouczyły go w sposób należyty jak ma korzystać z prawa do obrony swoich interesów.

W odpowiedzi na skargę organ naczelny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

S. P. spełniała formalne wymogi do złożenia wniosku o przejęcie na własność Państwa gospodarstwa rolnego w zamian za rentę, bowiem urodzona w dniu [...] listopada 1916r. w dacie wydania decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w B. z dnia [...] grudnia 1977r. o przejęciu na własność Państwa za rentę gospodarstwa rolnego miała ukończone 61 lat życia.

Była także wyłączną właścicielką gospodarstwa rolnego o pow. 8,28 ha położonego we wsi K.

Zarzut, iż o przejęcie na własność Państwa tego gospodarstwa nastąpiło z naruszeniem prawa własności F. P. jako spadkobiercy M. P. będącego do chwili swojej śmierci w 1970r. współwłaścicielem gospodarstwa, nie mógł być uwzględniony, ponieważ zgodnie z aktem własności ziemi z dnia [...] sierpnia 1973r. nr [...] wyłączną właścicielką gospodarstwa była S. P. Miała ona zatem prawo do rozporządzenia swoją własnością. Prawo to zrealizowała występując z wnioskiem do organu administracji państwowej o przejęcie gospodarstwa rolnego w zamian za rentę.

Decyzja Naczelnika Miasta i Gminy w B. z dnia [...] grudnia 1977r. nr [...] o przejęciu na własność Państwa za rentę gospodarstwa rolnego o pow. 8,28 ha bez zabudowań, położonego we wsi K. była w pełni zgodna z wnioskiem właścicielki i nie naruszała obowiązującego prawa.

Skoro zatem S. P. jako właścicielka całego gospodarstwa rolnego (na podstawie aktu własności ziemi z [...] sierpnia 1973r.) mogła skutecznie rozporządzać swoim gospodarstwem, to prawidłowo organy obu instancji odmówiły stwierdzenia nieważność decyzji o przejęciu na własność Państwa gospodarstwa rolnego w zamian za rentę. Decyzja ta bowiem nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

W tej sytuacji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jak też utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2001 r. nie naruszają prawa w sposób mający wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.