Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 226/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 21/21 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 24 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Lu 21/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił G. G. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z [...] listopada 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie wydania prawa jazdy.

W uzasadnieniu wskazał, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając go w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 7a § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego oraz wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy, całkowicie dowolnych ustaleń faktycznych, zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej, co stanowiło oczywiste naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony

2. naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 7a § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy sąd winien wziąć pod uwagę jedynie argumentację strony skarżącej, a ta nie musi w sposób jaskrawy udowadniać ani uprawdopodabniać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w sytuacji gdy wystarczy sama argumentacja strony skarżącej;

3. ponadto, zaskarżone postanowienie dotknięte jest uchybieniem polegającym na tym, iż WSA w Lublinie nie dostrzegł bezpośredniego i realnego zagrożenia płynącego z natychmiastowego wykonania decyzji, pomimo że w uzasadnieniu skargi przytacza się argumentację wskazującą, iż natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje skutek w postaci zagrożenia dla skarżącego i jego rodziny w postaci braku środków potrzebnych do zaspokajania bieżących potrzeb rodziny.

Mając na uwadze powyższe wniósł o uchylenie w całości postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r., zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r., wstrzymanie wykonania zaskarżonego niniejszym zażaleniem postanowienia z dnia [...] lutego 2021 r., a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego (w tym kosztów zastępstwa procesowego - wg norm prawem przepisanych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że sądy administracyjne orzekają w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), nie zaś w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, dlatego też zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji przepisów k.p.a. są oczywiście bezzasadne.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej. Jak zauważył skarżący w zażaleniu, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, zaś sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawarł jakiejkolwiek argumentacji uzasadniającej zastosowanie tymczasowej ochrony. Dodać przy tym należy, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie bada zatem okoliczności, które doprowadziły do wydania decyzji, ani jej podstawy prawnej. Ocena tego, czy wnioskodawca uprawdopodobnił ryzyko zaistnienia znacznej szkody i/lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., może być dokonana w oparciu o argumentację wniosku, jak również akta sprawy. Zasadnie Sąd I instancji wskazał, że wniosek nie zawiera w szczególności żadnych danych odnoszących się do sytuacji majątkowej, czy stanu rodzinnego wnioskodawcy. Jedyny argument podniesiony we wniosku dotyczył pozbawienia skarżącego możliwości zarobkowania, związku z tym, że jest zawodowym kierowcą. Skarżący nie wyjaśnił jednak, jaki charakter ma wykonywana przez niego praca, jakie posiada kwalifikacje, wykształcenie, oraz czy posiadanie przez niego uprawnień do kierowania pojazdami jest wymogiem koniecznym czy dodatkowym do wykonywania pracy. Skarżący nie uprawdopodobnił, że nie ma możliwości podjęcia, czy wykonywania innej pracy, w której nie będzie wymagane posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami. Ograniczył się do stwierdzenia, że jest zawodowym kierowcą, a pozbawienie go uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi określonej kategorii pozbawia go możliwości "zarobkowego utrzymania, a tym samym jawi się jako pozbawienie go podstawowych środków do egzystencji". Podkreślenia wymaga, że twierdzenia te nie odnoszą się bezpośrednio do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a są jednym z argumentów przedstawionych na poparcie skargi. Tymczasem – jak to wskazano wyżej, w postępowaniu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji merytoryczne odnoszenie się do treści tej decyzji nie powinno mieć miejsca. W tym postępowaniu sąd bada przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., a nie bada legalności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego wyjaśnić należy, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji