Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3830/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 232  ust. 1, art. 246 ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 9, art. 102 ust 1-4, art. 103  ust. 1 -3
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór przemysłowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej udzielił R.Z. prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Pokrywka ochronna na puszkę – brelok" nr [...], z pierwszeństwem od dnia [...] października 2012 r., o czym ogłoszono w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" w dniu [...] czerwca 2013 r. nr [...].

W dniu [...] października 2013 r. H. B.złożyła sprzeciw wobec ww. decyzji o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Pokrywka ochronna na puszkę – brelok" nr [...]. Jako podstawę prawną sprzeciwu powołała art. 103 w związku z art. 102 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.). W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. H. B. rozszerzyła wskazane podstawy o przepis art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), podnosząc, że sporny wzór nie spełniał wymogu nowości z uwagi na zgłoszenie patentowe [...] pt.: "Zestaw dwu ochronnych nasadek na puszki", dokonane przez wnoszącą sprzeciw w dniu [...] września 2012 r. i opublikowane w dniu [...] kwietnia 2013 r., oraz naruszał prawa majątkowe osób trzecich. H.B. wyjaśniła, że rejestracja spornego wzoru przemysłowego nastąpiła z naruszeniem ww. przepisów ustawy – Prawo własności przemysłowej, gdyż przedmiotowy wzór był przed datą jego zgłoszenia w Urzędzie Patentowym RP udostępniony publicznie na wystawie w Warszawie w dniach [...] -[...] września 2012 r., na której eksponowano przedmioty upominkowe, bowiem przedstawiono na niej także rozwiązanie będące przedmiotem zgłoszenia patentowego [...] pt.: "Zestaw dwu ochronnych nasadek na puszki".

Uprawniony ze spornego prawa R. Z. uznał wniesiony sprzeciw za bezzasadny, argumentując, że zgłoszenie patentowe [...] pt.: "Zestaw dwu ochronnych nasadek na puszki" nie może podważać nowości spornego wzoru przemysłowego, gdyż zostało podane do publicznej wiadomości w dniu [...] kwietnia 2013 r., a więc 6 miesięcy po zgłoszeniu spornego wzoru do rejestracji. Ponadto, pokrywka nie odpowiada nasadce według przeciwstawionego zgłoszenia patentowego. Zgłaszająca sprzeciw nie wykazała przy tym, że na wystawie eksponowany był przedmiot wskazanego zgłoszenia patentowego, który – zdaniem uprawnionego – w wysokim stopniu różni się od spornego wzoru przemysłowego, w szczególności w porównywanych wzorach inaczej rozwiązano wgłębienie na reklamę, pod innym kątem rozmieszczone są wypustki, inny jest kształt i rozmieszczenie elementów uszczelniających, etc.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2014 r. sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Pokrywka ochronna na puszkę – brelok" nr [...], udzielonego R.Z., na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez H. B., stosując art. 102 i art. 103 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, a także art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 101 ze zm.) w związku z art. 256 ust. 2 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, oddalił wniesiony sprzeciw i przyznał R.Z. od H. B. kwotę 1600 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W motywach decyzji Urząd Patentowy RP podał, że rozstrzygnął sprawę w granicach wniesionego sprzeciwu, będąc związanym jego podstawami prawnymi. Natomiast, odnosząc się do pisma z dnia [...] lipca 2014 r., w którym H. B. rozszerzyła podstawy prawne sprzeciwu o przepis art. 117 ust. 2 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, organ wyjaśnił, że tego zarzutu nie rozpatrywał, ponieważ rozszerzenie sprzeciwu w trakcie postępowania jest niedopuszczalne. Rozszerzenie granic sprzeciwu w postępowaniu spornym prowadzi bowiem wprost do przekroczenia (ominięcia) terminu, przewidzianego na jego wniesienie, i pozbawia uprawnionego możliwości ustosunkowania się do nowej podstawy sprzeciwu przed skierowaniem sprawy do postępowania spornego.

Oceniając zatem sporny wzór przemysłowy jedynie pod kątem art. 103 w związku z art. 102 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, Urząd Patentowy RP stwierdził, że przedmiotowy wzór spełnia cechę nowości, w rozumieniu powołanych przepisów, nawet, gdyby uznać, że na wystawie w W. w dniach [...] -[...] września 2012 r. miało miejsce upublicznienie rozwiązania będącego przedmiotem zgłoszenia patentowego [...] pt.: "Zestaw dwu ochronnych nasadek na puszki", dokonanego przez wnoszącą sprzeciw w dniu [...] września 2012 r. i opublikowanego w dniu [...] kwietnia 2013 r. Porównanie bowiem zestawu nasadek ujawnionego w zgłoszeniu patentowym [...] z zarejestrowanym spornym wzorem przemysłowym prowadzi do wniosku, że są to wzory odmienne. Przede wszystkim sporny wzór przemysłowy dotyczy jednej pokrywki (nasadki), zarejestrowanej w dwóch odmianach, podczas gdy zestaw nasadek ujawniony w zgłoszeniu patentowym [...] dotyczy dwóch różnych nasadek złożonych ze sobą. Zaczep oraz występ w spornym wzorze usytuowane są na wysokości dna pokrywki lub na wysokości dolnej krawędzi tulei, natomiast w zgłoszeniu patentowym [...] zaczep głównej (pierwszej) nasadki usytuowany jest na wysokości górnej krawędzi nasadki, a występ na wysokości dolnej krawędzi nasadki, zaś w drugiej nasadce zarówno zaczep, jak i występ stanowią przedłużenie dna nasadki. W spornym wzorze w pierwszej odmianie średnica zagłębienia na reklamę jest większa od średnicy pierścienia, podczas gdy w zgłoszeniu patentowym [...] średnica zagłębienia na reklamę pierwszej nasadki jest mniejsza od średnicy pierścienia, a druga nasadka w ogóle takiego zagłębienia nie posiada. W spornym wzorze w wewnętrznej cylindrycznej powierzchni tulei, w pobliżu połowy jej wysokości, usytuowana jest jedna stożkowa krawędź uszczelniająca, podczas gdy w zgłoszeniu patentowym [...] oba brzegi cylindrycznego pierścienia pierwszej nasadki mają od strony wewnętrznej pierścieniowe garby, przy czym jeden garb ma kształt łukowy, a drugi kształt zaczepu, zaś druga nasadka wcale garbów nie posiada. W obu porównywanych rozwiązaniach odmienny kształt ma występ z otworem. Zdaniem Urzędu Patentowego RP, wskazanych różnic nie można uznać za nieistotne, gdyż cechy te wyróżniają porównywane rozwiązania ze stanu techniki, co oznacza, że spornego wzoru przemysłowego nie można uznać za identyczny z udostępnionym publicznie wzorem przeciwstawionym, w rozumieniu art. 103 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej. Ponadto, przedstawiony przez wnoszącą sprzeciw wyrób w postaci zestawu dwóch nasadek na puszki z napisem "wewnątrz" "[...]" z uwagi na brak daty jego pochodzenia i sposobu jego ujawnienia nie może świadczyć o żadnych okolicznościach dotyczących ujawnienia spornego wzoru przed datą jego pierwszeństwa. Niedatowany wyrób w postaci zestawu dwóch nasadek na puszki z napisem "wewnątrz" "[...]" nie jest tożsamy z żadnym z porównywanych wzorów. Jest on różny od obu porównywanych wzorów, chociażby dlatego, że posiada zagłębienia na reklamę w obu nasadkach, przy czym średnica zagłębienia na reklamę jest mniejsza od średnicy pierścienia zewnętrznego, a dodatkowo wewnętrzny element uszczelniający w nasadkach ma postać wewnętrznego pierścienia o przekroju prostokątnym. Jednocześnie organ podniósł, że wnosząca sprzeciw, powołując się na naruszenie praw majątkowych osób trzecich przez sporny wzór, nie wskazała żadnego skutecznego prawa w tym zakresie. Takim prawem nie może być zgłoszenie patentowe [...], na które nie został udzielony patent, natomiast – jak zostało zaznaczone – przy ocenie zarzutu braku nowości spornego wzoru, rozwiązanie sporne i rozwiązanie według zgłoszenia patentowego [...] są odmienne.

Powyższą decyzję H. B. uczyniła przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem i zebranym materiałem dowodowym, celem ponownego rozpatrzenia sprawy, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 7, art. 75, art. 77, art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) w związku z art. 256 ust. 1 oraz art. 103 ust. 1 i art. 108 ust. 3 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nieuwzględnienie i nierozpatrzenie dowodów przedstawionych przez stronę zgłaszającą sprzeciw, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwego rozstrzygnięcia w oparciu o błędne ustalenie, że rozwiązanie według wzoru przemysłowego nr [...] jest nowe.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

R. Z., będący uczestnikiem postępowania, w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2015 r. zawarł odpowiedź na skargę, wnosząc o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, rozpoznając sprawę w granicach podstaw zawartych w sprzeciwie, w pełni zasadnie uznał, że udzielone prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Pokrywka ochronna na puszkę – brelok" nr [...], z pierwszeństwem od dnia [...] października 2012 r., nie narusza przepisu art. 103 w związku z art. 102 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1410).

Urząd Patentowy RP prawidłowo nie odnosił się do rozszerzonych podstaw sprzeciwu, zawartych w piśmie strony skarżącej z dnia [...] lipca 2014 r., jako że ww. ustawa – Prawo własności przemysłowej nie wprowadza takiej możliwości.

Zgodnie z brzmieniem art. 232 ust. 1 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" ogłasza się m.in. o udzielonych prawach z rejestracji. W myśl art. 246 ust. 1 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od wskazanej publikacji. Podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa z rejestracji (ust. 2). Sprzeciw jest więc akcją służącą każdemu, bez potrzeby wykazywania się interesem prawnym do jego wniesienia. Zatem każdy swoim działaniem może spowodować wzruszenie prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP. Jest oczywiste, że przy takim uregulowaniu, mając na względzie zasadę trwałości decyzji administracyjnych, wyrażoną w art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), przepisy dotyczące sprzeciwu muszą być wykładane i stosowane ściśle.

Stosownie do art. 246 ust. 2 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, podstawę sprzeciwu od udzielenia prawa z rejestracji stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa z rejestracji, czyli brak spełnienia ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa. Przesłanki udzielenia prawa z rejestracji oraz przeszkody bezwzględne i względne do uzyskania tego prawa określają odpowiednio przepisy od art. 102 do art. 111 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej. Zatem, skoro sprzeciw ma być "umotywowany", zgłaszający powinien już w sprzeciwie wskazać te okoliczności, które mogą stanowić określone w ustawie przyczyny unieważnienia prawa z rejestracji.

Zgodnie z treścią art. 247 ust. 1 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, o wniesieniu sprzeciwu Urząd Patentowy zawiadamia uprawnionego, wyznaczając mu termin na ustosunkowanie się do sprzeciwu. Uprawniony zapoznaje się zatem z zarzutami, jakie sprzeciwiający się skierował przeciwko udzieleniu prawa z rejestracji, i znając te zarzuty, zajmuje brzemienne w skutki procesowe stanowisko wobec sprzeciwu.

W świetle art. 246 ust. 2 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, jeżeli uprawniony uznaje sprzeciw za zasadny lub milczy (nie zajmuje stanowiska w terminie), Urząd Patentowy uchyla decyzję o udzieleniu prawa i umarza postępowanie (z wniosku o udzielnie prawa). Jeżeli natomiast uprawniony uznaje sprzeciw za bezzasadny (czyli dochodzi do sporu między uprawnionym a wnoszącym sprzeciw), Urząd Patentowy przekazuje sprawę do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym.

W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego rozstrzyga m.in. sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji na skutek złożonego sprzeciwu, uznanego przez uprawionego za bezzasadny. Już z tego uregulowania wynika, że sprawa, o której mowa w art. 246 ust. 2 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, to sprawa o unieważnienie prawa z rejestracji na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny. Zatem jej granice wyznaczone są granicami sprzeciwu, czyli wskazanymi w sprzeciwie okolicznościami uzasadniającymi unieważnienie prawa, z którymi to okolicznościami zapoznał się uprawniony. Ponieważ na wniesienie sprzeciwu ustawodawca wyznaczył 6-miesięczny termin, to brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia dla poglądu, że po upływie tego terminu i wypowiedzeniu się uprawnionego co do zasadności sprzeciwu o określonej treści, autor sprzeciwu może, w dowolnym czasie, poszerzyć swój sprzeciw, wskazując dodatkowe, nowe podstawy unieważnienia udzielonego prawa.

Rozszerzenie granic sprzeciwu w postępowaniu spornym, toczącym się na skutek jego wniesienia, prowadzi wprost do przekroczenia (ominięcia) terminu do wniesienia umotywowanego sprzeciwu i pozbawia uprawnionego możliwości ustosunkowania się do sprzeciwu przed skierowaniem sprawy do postępowania spornego. Wskazanie zatem nowych podstaw prawnych sprzeciwu w toku postępowania spornego jest niedopuszczalne i nowe podstawy sprzeciwu nie podlegają rozpatrzeniu przez Urząd Patentowy, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2014 r. o sygn. akt II GSK 592/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z treścią art. 102 ust. 1-4 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych. Za wytwór uważa się także

1) przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony);

2) część składową, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy;

3) część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu.

W przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego, w rozumieniu ust. 3 pkt 1, ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko jego widocznych cech.

W myśl art. 103 ust. 1-3 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej, wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, w rozumieniu ust. 1, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy. Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości udzielenia prawa z rejestracji, jeżeli wzór przemysłowy:

1) został ujawniony osobie trzeciej, która w sposób wyraźny lub dorozumiany była zobowiązana do zachowania poufności;

2) został ujawniony w ciągu 12 miesięcy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, jeżeli ujawnienie nastąpiło przez twórcę, jego następcę prawnego lub – za zgodą uprawnionego – przez osobę trzecią, a także jeżeli ujawnienie nastąpiło w wyniku nadużycia popełnionego wobec twórcy lub jego następcy prawnego.

Treścią prawa z rejestracji wzorów przemysłowych jest możliwość wyłącznego korzystania z wzoru przemysłowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na terytorium Polski w odniesieniu do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie, oraz do sprzeciwiania się korzystaniu z nich przez osoby trzecie. Zakres przedmiotowy prawa z rejestracji obejmuje nie tylko wzór identyczny, ale każdy wzór, który na zorientowanym użytkowniku nie wywołuje odmiennego ogólnego wrażenia. Z art. 103 ust. 1 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej wynika, że nowość określona jest poprzez wymienienie form i cech ujawnienia wzoru nowość tę niweczących. Nowość wzoru ulega zniweczeniu zarówno poprzez wcześniejsze ujawnienie "tego samego" wzoru, jak i "takiego samego" wzoru. Przyjąć zatem trzeba, że nowym jest wzór wcześniej nieujawniony, a także wzór niemający identycznego poprzednika. Innymi słowy, dopuszczalna jest rejestracja wzoru przemysłowego, który stanowi kombinacje cech znanych już z wcześniejszych wzorów, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywiera ten wzór, różni się od wrażenia wywieranego przez porównywane wzory.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca podnosiła przed organem i podnosi w skardze do Sądu zarzut braku nowości wzoru przemysłowego pt.: "Pokrywka ochronna na puszkę – brelok" nr [...], na który zostało udzielone prawo z rejestracji, z pierwszeństwem od dnia [...] października 2012 r. Strona skarżąca twierdzi, że sporny wzór przemysłowy nie jest nowy w świetle zgłoszenia patentowego [...] pt.: "Zestaw dwu ochronnych nasadek na puszki", bowiem przedmiot tego zgłoszenia został upubliczniony na wystawie w Warszawie w dniach [...] -[...] września 2012 r., na której eksponowano przedmioty upominkowe, i na której przebywał także uczestnik postępowania.

W twierdzeniach powyższych zawarta jest sugestia, że sporny wzór przemysłowy pozbawiony jest przymiotu nowości, a to z tego względu, że powstał on wyłącznie w oparciu o pomysł strony skarżącej. Sąd podkreśla, że niezależnie od tego, czy udostępniony publicznie na wystawie przedmiot zgłoszenia patentowego P.400670 stał się inspiracją dla uprawnionego do opracowania spornego wzoru przemysłowego czy też nie, podniesiony zarzut braku nowości nie jest usprawiedliwiony, a tylko pod kątem tego zarzutu – w świetle podstaw zawartych w sprzeciwie – Urząd Patentowy RP mógł rozstrzygać przedmiotową sprawę. Zarzut ten mógłby stanowić skuteczną podstawę sprzeciwu, gdyby analiza porównawcza obu przeciwstawionych rozwiązań wykazała, że są one identyczne. Tymczasem tak nie jest, bowiem sporny wzór przemysłowy różni się od przedmiotu zgłoszenia patentowego [...] w sposób zasadniczy. Należy zwrócić uwagę, że już choćby z samych nazw porównywanych produktów wynika, iż są one inne, a ich fizyczna postać nie jest tożsama. Jakkolwiek łączy je wspólny pomysł, którym jest – ogólnie rzecz ujmując – zabezpieczenie puszki po jej otwarciu przed czynnikami z zewnątrz, to jednak w przypadku spornego wzoru przemysłowego, jego fizyczna postać stanowi – co warto podkreślić – pokrywkę ochronną na puszkę – brelok, natomiast w zgłoszeniu patentowym [...] chodzi – co istotne – o zestaw dwu ochronnych nasadek na puszki. Aby zaś podważyć nowość spornego wzoru przemysłowego, oba porównywane rozwiązania powinny być identyczne.

Przede wszystkim sporny wzór przemysłowy dotyczy jednej pokrywki (nasadki), zarejestrowanej w dwóch odmianach, podczas gdy zestaw nasadek ujawniony w zgłoszeniu patentowym [...] dotyczy dwóch różnych nasadek złączonych ze sobą. Zaczep oraz występ w spornym wzorze usytuowane są na wysokości dna pokrywki lub na wysokości dolnej krawędzi tulei, natomiast w zgłoszeniu patentowym [...] zaczep głównej (pierwszej) nasadki usytuowany jest na wysokości górnej krawędzi nasadki, a występ na wysokości dolnej krawędzi nasadki, zaś w drugiej nasadce zarówno zaczep, jak i występ stanowią przedłużenie dna nasadki. W spornym wzorze przemysłowym w pierwszej odmianie średnica zagłębienia na reklamę jest większa od średnicy pierścienia, podczas gdy w zgłoszeniu patentowym [...] średnica zagłębienia na reklamę pierwszej nasadki jest mniejsza od średnicy pierścienia, a druga nasadka w ogóle takiego zagłębienia nie posiada. W spornym wzorze w wewnętrznej cylindrycznej powierzchni tulei, w pobliżu połowy jej wysokości, usytuowana jest jedna stożkowa krawędź uszczelniająca, podczas gdy w zgłoszeniu patentowym [...] oba brzegi cylindrycznego pierścienia pierwszej nasadki mają od strony wewnętrznej pierścieniowe garby, przy czym jeden garb ma kształt łukowy, a drugi kształt zaczepu, zaś druga nasadka wcale garbów nie posiada. W obu porównywanych rozwiązaniach odmienny kształt ma występ z otworem. Przedstawione różnice w obu porównywanych rozwiązaniach świadczą o tym, że nie są one tożsame. Urząd Patentowy w pełni zasadnie argumentuje, że wskazanych różnic nie można uznać za nieistotne, gdyż cechy te wyróżniają porównywane rozwiązania ze stanu techniki, co oznacza, że spornego wzoru przemysłowego nie można uznać za identyczny z udostępnionym publicznie wzorem przeciwstawionym. W konsekwencji nie można przyjąć, by sporne rozwiązanie było pozbawione cechy nowości, w rozumieniu art. 103 ww. ustawy – Prawo własności przemysłowej.

W takim stanie rzeczy, decyzję oddalającą sprzeciw w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Pokrywka ochronna na puszkę – brelok" nr [...], udzielonego R.Z., należy uznać za prawidłową, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.