Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 6/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2014r. sprawy ze skargi D. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. w sprawie wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych 1. zobowiązuje Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. do wydania aktu w sprawie o wydanie dyplomu ukończenia studiów wyższych w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Rektorowi Uniwersytetu Medycznego w Ł. grzywnę w wysokości 1.000,00 (jeden tysiąc) złotych; 4. zasądza od Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. na rzecz skarżącej D.R. kwotę 357,00 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

III SAB/Łd 6/14

UZASADNIENIE

W dniu [...]. Dziekan ds. Studiów w Języku Angielskim Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Ł. wstrzymał wydanie D.R. dyplomu ukończenia studiów wyższych.

W dniu 17 grudnia 2013 r. D.R., reprezentowana przez adwokata M. M-F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. w sprawie wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych. Wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji w przedmiocie dyplomu skarżącej w oznaczonym przez Sąd terminie, z zaznaczeniem, że skarżąca wnosi, aby był to termin nie dłuższy niż 14 dni od uprawomocnienia się orzeczenia; stwierdzenia, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosła także, w przypadku wydania przez organ administracji decyzji, w toku niniejszego postępowania, o nieumarzanie postępowania i orzeczenie w przedmiocie stwierdzenia, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie grzywny organowi. Uzasadniając pełnomocnik skarżącej wskazał, że od czerwca 2012 r. trwa postępowanie w sprawie wydania D.R. dyplomu ukończenia studiów na Uniwersytecie Medycznym w Ł.. W tym czasie organ nie podejmował żadnych czynności, czekając na zakończenie postępowania karnego w Prokuraturze Rejonowej Ł.-P., które zakończyło się umorzeniem postępowania w stosunku do skarżącej oraz warunkowym umorzeniem postępowania w stosunku do męża skarżącej – P.R.. Postępowanie to nie było bezpośrednio związane z decyzją w sprawie wydania dyplomu i nie uzasadniało tak długiego procedowania w sprawie. Obecnie organ administracji zamierza przesłuchiwać członków komisji rekrutacyjnej, czyli przeprowadzać dowód, który nie ma znaczenia w sprawie o wydanie dyplomu. W ocenie pełnomocnika skarżącej strona wypełniła wszystkie wymagania niezbędne do ukończenia studiów. Skarżąca została przyjęta na studia na podstawie ostatecznej decyzji o przyjęciu na studia i uzyskała wszystkie niezbędne zaliczenia wymagane regulaminem studiów. Brak jest zatem podstaw do odmowy wydania dyplomu. Nieuprawnione przedłużanie postępowania prowadzi do zwiększania szkody majątkowej skarżącej w postaci utraconych zarobków, jak również krzywdy polegającej na rozstroju zdrowia psychicznego. Skarżąca, która od ponad 30 lat zamieszkuje w K., nie jest w stanie zrozumieć dlaczego postępowanie w sprawie wydania dyplomu trwa tak długo. Od półtora roku pozostaje w zawieszeniu w zakresie podejmowania decyzji w zakresie czynności zawodowych. Tym bardziej, że z uwagi na wiek skarżącej, jak również z uwagi na jej stan zdrowia istotną jest dla niej kwestia, czy w końcu otrzyma przedmiotowy dyplom, czy też powinna zmienić plany zawodowe. Z powyższych względów w ocenie pełnomocnika skarżącej skarga jest zasadna.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu Medycznego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. Uzasadniając pełnomocnik organu wskazał, że skarżąca została przyjęta na 4 letnie studia lekarskie prowadzone w języku angielskim na Wydziale Wojskowo-Lekarskim UM w Ł., na rok akademicki 2008/2009. Warunkiem przyjęcia na powyższy kierunek było wykazanie zaliczenia określonych przedmiotów, w poprzednich instytucjach (uczelniach). Skarżąca ubiegając się o przyjęcie na studia złożyła transkrypt dokumentujący zaliczenia przedmiotów z dziedzin medycznych, pochodzący z York University w T. K.. Po odbyciu przez skarżącą studiów, a przed wydaniem dyplomu ich ukończenia, w toku ponownej weryfikacji dokumentacji skarżącej, powzięto wątpliwość co do autentyczności złożonego transkryptu. W celu wyjaśnienia powyższego zwrócono się do York University w T.. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji ustalono, że skarżąca złożyła w toku rekrutacji przerobiony transkrypt, który nie zawierał informacji o uzyskaniu przez nią z 10 przedmiotów ocen F i E, odpowiadającym w systemie [...] ocenom niezadowalająca i bardzo słaba. Wobec uzyskania powyższych informacji wstrzymano wydanie dyplomu skarżącej i złożono do prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa fałszerstwa dokumentu. W toku postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową Ł._P. skarżąca nie przyznała się do przerobienia dokumentu. Natomiast przesłuchany w charakterze podejrzanego mąż skarżącej- P.R. przyznał się do przerobienia dokumentu i przedłożenia go w procesie rekrutacyjnym. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...]. umorzono postępowanie w stosunku do D.R. Natomiast w stosunku do P.R. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi VI Wydział Karny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] umorzył warunkowo na okres 1 roku próby postępowanie karne. W dniu [...]. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Wojskowo-Lekarskiego UM w Ł. wydała postanowienie o wznowieniu postępowania rekrutacyjnego dotyczącego D.R.. Obecnie członkowie komisji rekrutacyjnej sporządzają wyjaśnienia w tej sprawie. Tym samym z uwagi na konieczność oczekiwania na zakończenie postępowań karnych prowadzonych w stosunku do skarżącej, jak i jej męża oraz konieczność zebrania materiału dowodowego, brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W pierwszej kolejności rozważyć należy, czy skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do osunięcia naruszenia prawa. Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest zatem wykazanie złożenia przez nią stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy skarżąca wyczerpała powyższy tryb, bowiem pismem z dnia 4 grudnia 2013r. wystąpiła do Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na przewlekłe prowadzenie sprawy i jej niezałatwienie od czerwca 2012roku.

Przechodząc do rozważań merytorycznych należy wskazać, że instytucja przewlekłości postępowania administracyjnego została wprowadzona do kodeksu postępowania administracyjnego na mocy ustawy nowelizacyjnej z dnia 3.12.2010r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011r. Nr 6, poz. 18). Ww. ustawa nowelizacyjna przyznała stronom postępowania z mocą od 11.04.2011r. uprawnienie do podważania przed sądem administracyjnym przewlekłości postępowania administracyjnego. Na mocy kolejnych nowelizacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny został wyposażony w kompetencję do stwierdzania, czy bezczynność organu administracji lub przewlekłe prowadzenie postępowania, miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (vide: zmiany wprowadzone z mocą od 17.05.2011r. na podstawie ustawy z 20.01.2011r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa – Dz. U. z 2011r. Nr 34, poz. 173) oraz w kompetencję do wymierzania organowi administracji z urzędu lub na wniosek strony grzywny w przypadku stwierdzania między innymi przewlekłości postępowania (vide: zmiany wprowadzone z mocą od 12.07.2011r. na podstawie ustawy z 25.03.2011r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego – Dz. U. z 2011r. Nr 76, poz. 409).

W literaturze przedmiotu i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, pod pojęciem przewlekłości postępowania administracyjnego, rozumie się stan, w którym organ administracji nie załatwia sprawy w terminie nie pozostając jednak w bezczynności. Podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 K.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności w tym dowodowych, pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (tak NSA w uzasadnieniu wyroku w sprawie II OSK 1956/12). O przewlekłości postępowania przed organem administracji można mówić, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony tj. gdy naruszone zostaje prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ( tak NSA w postanowieniu sygn. II GPP 5/10). W tezie wyroku WSA we Wrocławiu sygn. II SAB/Wr 71/11 (Lex Nr 1139146) został zaś zaprezentowany pogląd, że przez pojęcie "przewlekłego postępowania" należy rozumieć sytuacje prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny, ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy, czy też jako stan, w którym organ w sposób nieuzasadniony "przedłuża" w trybie art. 36 § 2 K.p.a. termin załatwienia sprawy, powołując się na niezależne od niego przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu podstawowego. Ocena, czy postępowanie przed organem administracji publicznej trwa lub trwało dłużej niż to jest konieczne, zawsze winna być dokonywana na podstawie akt administracyjnych po zbadaniu sprawy pod kątem dokonywanych przez organ czynności w aspekcie potrzeby ich przeprowadzania dla załatwienia danej sprawy administracyjnej w świetle regulacji prawnych stanowiących podstawę procedowania.

Wyjaśnić należy, że realizacja zasady ogólnej szybkości i racjonalnego prowadzenia postępowania jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwiania spraw. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji państwowej mają obowiązek wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a., a także zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Oznacza to obowiązek podjęcia działań celowych, zmierzających do rozpatrzenia sprawy, przy czym z przepisu art. 35 § 1, 2 i 3 K.p.a., wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Ponadto w świetle art. 36 § 1 i 2 K.p.a., wymagane jest, aby w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ podał stronom przyczyny zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwianiu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. W konsekwencji organ administracji publicznej zmierza do załatwienia sprawy, jeżeli prowadzi postępowanie zgodnie ze standardami wskazanymi w powołanych wyżej przepisach. Jeżeli tak nie jest, to występuje przypadek niezałatwienia sprawy w terminie, a więc pozostawania przez organ w bezczynności bądź przewlekłości.

Analizując prowadzone przez Rektora postępowanie w kontekście powyższych standardów postępowania, podkreślając, iż zgodnie z art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w postępowaniu tym mają zastosowanie przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego, sąd stwierdza, że zarzuty skarżącej są zasadne. Czynności podejmowane przez Rektora, terminy ich podejmowania oraz sposób informowania (a w zasadzie brak informacji) skarżącej o postępach i wynikach prowadzonych działań świadczą o niedochowaniu należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie. Należy przypomnieć, że skarżąca oczekiwała decyzji o wydaniu dyplomu w czerwcu 2012r. Dziekan ds. Studiów w Języku Angielskim Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Ł. pismem z dnia [...] wstrzymał wydanie D.R. dyplomu ukończenia studiów wyższych. Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca nie została poinformowana o tej decyzji Dziekana, brak jest nawet adnotacji o doręczeniu tego pisma skarżącej. Tymczasem odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a., o którym mowa w cytowanym art. 207 p.sz.w., polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy oraz zapewnienia gwarancji procesowych wynikających z przepisów k.p.a. Dodatkowo z analizy art. 207 ust. 2 i 3 p.sz.w. wynika, że w sprawach o wydanie dyplomu właściwy jest tylko rektor. Po upływie 4 miesięcy od tego faktu, tj. 4 grudnia 2012r. Rektor wystąpił do Prokuratury Rejonowej Ł-Ś. z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa fałszerstwa dokumentu, który był podstawą przyjęcia skarżącej na studia. Następnie już 30 lipca 2013r. Rektor był w posiadaniu informacji o umorzeniu dochodzenia w stosunku do D.R.. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi VI Wydział Karny wyrokiem z dnia [...]. sygn. akt VI K [...] warunkowo umorzył na okres jednego roku próby postępowanie karne w stosunku do oskarżonego P.R., męża skarżącej, o czyn z art. 270 § 2a kk. Powyższe orzeczenie jest prawomocne od dnia 17 września 2013r. Organ nie podejmuje żadnych działań. W dniu 16 września 2013r. pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Po raz pierwszy dopiero pismem z dnia 10 października 2013r. Rektor wskazał datę 30 listopada 2013r. jako przewidywany termin załatwienia sprawy i była to reakcja na zażalenie złożone przez pełnomocnika. Do tej pory organ nie podejmował żadnych czynności procesowych i nie informował skarżącej o stanie sprawy, jej przebiegu i przewidywanym terminie zakończenia. Również we wskazanym terminie tj. do dnia 30 listopada 2013r. nie zostały podjęte żadne czynności. W przeddzień wyznaczonego terminu tj. w dniu 29 listopada 2013r., organ wystąpił z wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku z dnia [...]., w tym samym dniu poinformował pełnomocnika skarżącej w trybie art. 36 § 1 K.p.a. o kolejnym przewidywanym terminie załatwienia sprawy wyznaczając go na 15 stycznia 2014r. Pismem z dnia 4 grudnia pełnomocnik skarżącej wystosował do Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w postaci przewlekłego prowadzeniu postępowania oraz wydania dyplomu ukończenia studiów przez D.R.. W piśmie z dnia 9 grudnia 2013r. Rektor stwierdził brak podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania. W piśmie z dnia 14 stycznia 2014r. Rektor wskazał kolejny przewidywany termin załatwienia sprawy wyznaczony na dzień 30 czerwca 2014r. W uzasadnieniu Rektor stwierdził, że przedłużenie czasu trwania postępowania spowodowane jest wznowieniem postępowania rekrutacyjnego D.R. na studia na Wydziale Wojskowo – Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Ł. oraz koniecznością zebrania i analizy całości dokumentacji istotnej dla zakończenia postępowania. Postanowienie o wznowieniu postępowania rekrutacyjnego zakończonego decyzja o przyjęciu D.R. na studia zostało wydane [...].

Badając wiec przebieg postępowania w kontekście jego przewlekłości sąd stwierdza, że skarga jest zasadna.

W ocenie sądu Rektor – wbrew obowiązkom określonym w powołanych wyżej przepisach K.p.a., - nie działał w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki. Czynności mające na celu zgromadzenie w sprawie materiału dowodowego, podejmowane były opieszale, w dużych odstępach czasu, zwykle po interwencji ze strony skarżącej (po wniesieniu zażalenia, a następnie po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Nie można zatem przyjąć, że organ na bieżąco interesował się sprawą. Podawane zaś przez Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. w pismach z dnia 10 października 2013r., 29 listopada 2013r. i 9 grudnia 2013r. przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie, tj. konieczność zgromadzenia dokumentów i ich analizy, nie usprawiedliwiają przewlekłości postępowania, które trwa od czerwca 2012r. i do dnia wydania orzeczenia nie zostało zakończone. Gdyby nawet uznać, że istotnie decyzja w sprawie wydania dyplomu jest uzależniona od rozstrzygnięcia kwestii legalności decyzji w sprawie przyjęcia D.R. na studia to i tak postępowanie organu w sposób przedstawiony powyżej nie jest usprawiedliwione. W ustalonym stanie faktycznym organ nie podejmował czynności w terminach wynikających z przepisów prawa, nie podejmował czynności przewidzianych prawem, nie informował skarżącej o stanie sprawy, a lakoniczne stwierdzenia o konieczności zebrania materiału dowodowego przedstawione w pismach wystosowanych, jak wykazano wyżej, z naruszeniem wszelkich standardów prowadzenia postępowania, uzasadniają wniesioną skargę.

Z rażącym naruszeniem przepisów art. 35 K.p.a. Rektor w dniu 14 stycznia 2014r., wyznaczył termin załatwienia sprawy na dzień 30 czerwca 2014r. Przepis ten przewiduje maksymalnie okres dwóch miesięcy w sprawach szczególnie skomplikowanych. Wprawdzie należy wskazać, na treść art. 35 § 5 K.p.a., zgodnie z którym do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu, ale w świetle art. 36 o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Trzeba również podkreślić, że na ewentualne zawieszenie postępowania stronie służy zażalenie, a więc możliwość skontrolowania prawidłowości postępowania w zakresie zawieszenia w trybie instancyjnym, a następnie przez sąd poprzez możliwość wniesienia skargi. Na gruncie niniejszej sprawy zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. łączy się z okolicznością wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym w sprawie, która pozostaje w związku ze sprawą podlegającą rozpoznaniu tzn. w sprawie przyjęcia skarżącej na studia, nie zmienia to jednak faktu, że organ nie zawiesił swojego postępowania w sprawie wydania dyplomu, ani na czas prowadzenia sprawy przez Prokuraturę, ani w związku z wznowieniem postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie natomiast do treści art. 149 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że wobec podejmowania przez Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. nielicznych czynności mających na celu zakończenie sprawy i podejmowania ich ze znacznym przekroczeniem terminów określonych w K.p.a., przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Trzeba bowiem podkreślić, że w sprawie wydania dyplomu organ nie zrobił nic. Dokonywane czynności aczkolwiek związane z podjęciem decyzji o wydaniu dyplomu, prowadzone co wykazano wyżej w sposób przewlekły, nie wykroczyły poza stadium wstępne badania legalności decyzji o przyjęciu D.R. na studia. Tymczasem, jak słusznie podnosi pełnomocnik skarżącej, nie jest ona w stanie zrozumieć dlaczego postępowanie w sprawie wydania dyplomu trwa tak długo. Od półtora roku pozostaje w zawieszeniu w zakresie podejmowania decyzji w zakresie czynności zawodowych. Tym bardziej, że z uwagi na wiek skarżącej, jak również z uwagi na jej stan zdrowia istotną jest dla niej kwestia, czy w końcu otrzyma przedmiotowy dyplom, czy też powinna zmienić plany zawodowe. Swoim postępowaniem organ nie przyczynił się do możliwości zrozumienia przez skarżąca faktu niewydania jej dyplomu mimo zrealizowania toku studiów i zdania wszystkich egzaminów. Nawet usprawiedliwione działanie organu, który uzależnia wydanie dyplomu od zbadania legalności wydania decyzji o przyjęciu skarżącej na studia nie zwalniał Rektora od przestrzegania przepisów prawa regulujących terminowość jego prowadzenia oraz podejmowania odpowiednich działań w każdym przypadku jego niedochowania. Sąd w niniejszej sprawie zobowiązując organ do podjęcia aktu w sprawie o wydanie dyplomu ukończenia studiów miał więc na myśli podjęcie przez Rektora takiego aktu, który mieści się w ramach przepisów prawa regulujących postępowanie organu, z uwzględnieniem konieczności przeprowadzenia czynności (ewentualnie postępowania) prowadzącego do rozpoznania sprawy. Chodzi więc o wydanie decyzji w sprawie wydania dyplomu, odmowy wydania dyplomu ewentualnie innego aktu procesowego usprawiedliwiającego niezakończenie sprawy wydania dyplomu w obowiązującym terminie. Prowadząc ponownie postępowanie Rektor przede wszystkim powinien uwzględnić regulacje wynikające z art. 35 i 36 K.p.a., których treść zacytowano powyżej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

U.K.