Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 344/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie NSA Ewa Makosz – Frymus (spr.) NSA Paweł Miładowski Protokolant Sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę /-/P.Miładowski /-/M. Dybowski /-/E. Makosz - Frymus KB/


UZASADNIENIE

IV SA/Po 344/06

U Z A S A D N I E N I E

Kierownik Filii Nowe Miasto Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta, decyzja z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 5 w związku z art. 106 ust. 1, 3, 4 i art. 147 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 ze zm.) oraz art. 104 i art. 130 § 4 kpa, przyznał K. P. zasiłek okresowy od października 2005 r. do stycznia 2006 r. w wysokości 418 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu decyzji podano, że K. P. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i nie posiada własnych źródeł dochodu. Kryterium dochodowe, zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej, wynosi 461 zł. W związku z tym przysługująca K.P. minimalna kwota zasiłku okresowego w 2005 r. wynosi, zgodnie z art. 147 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, 30 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby tj. 138,30 zł, natomiast w styczniu 2006 r. kwota ta wynosi 35 % (art. 147 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej), tj. 161,35 zł. Organ wskazał także na treść art. 38 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, z którego wynika, że w przypadku osoby samotnie gospodarującej kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 418 zł.

Organ uwzględniając sytuację K. P. przyznał jej zasiłek okresowy w kwocie 418 zł stwierdzając, że kwota ta winna zabezpieczyć niezbędne potrzeby bytowe.

W odwołaniu od powyższej decyzji K. P. domagała się uwzględnienia jej wniosku z dnia [...] września 2005 r. i przyznania zasiłku okresowego od października 2005 r. do stycznia 2006 r., ponad kwotę 418 zł miesięcznie z przeznaczeniem na wyżywienie (180 zł) oraz na opłatę za mieszkanie w kwocie, której wysokość będzie można ustalić po otrzymaniu decyzji o wysokości dodatku mieszkaniowego. Zdaniem skarżącej jej wniosek nie został w całości rozpatrzony i załatwiony.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu, po rozpatrzeniu odwołania K. P., decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że po przeanalizowaniu całości akt sprawy, nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Wskazano na prawidłowe zastosowanie przepisów art. 38 ustawy o pomocy społecznej. Organ zwrócił też uwagę na to, że w związku z sytuacją odwołującej się, organ I instancji przyznał jej zasiłek okresowy w maksymalnej wysokości.

Kolegium wyjaśniło także, że pozostałe wnioski K. P. sformułowane w piśmie z dnia [...] września 2005 r., z wyjątkiem żądania przyznania pomocy na zakup biletu, zostały rozstrzygnięte decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Natomiast postępowanie w sprawie przyznania pomocy na zakup biletu zostało przedłużone ze względu na przygotowanie zapisów kontraktu socjalnego.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. P. wniosła o stwierdzenie niezgodności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z prawem i ich zmianę w ten sposób, że wnioskowane środki zostaną jej przyznane.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej kontrola, o której mowa w art. 1 § 1 Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafności wykładni tych przepisów.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. – Filia Nowe Miasto nr [...] z dnia [...] r. przyznająca K. P. zasiłek okresowy od października 2005 r. do stycznia 2006 r. w kwocie 418 zł miesięcznie.

Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały po rozpatrzeniu wniosku K. P. z dnia [...] września 2005 r. We wniosku tym Skarżąca domagała się przyznania na miesiąc październik 2005 r. zasiłku na: - wyżywienie w kwocie 330 zł;

- opłatę za mieszkanie, której wysokość będzie można ustalić po otrzymaniu decyzji UM o wysokość tzw. dodatku mieszkaniowego;

- środki czystości w kwocie 20 zł;

- energię elektryczną i gaz;

- uzupełnienie domowej apteczki w kwocie 30 zł;

- bilet miesięczny na przejazdy miejskimi środkami komunikacji miejskiej;

- zakup okularów w kwocie 300 zł.

Wniosek skarżącej o przyznanie zasiłku na wyżywienie w kwocie 330 zł, na opłatę czynszu, na zakup okularów w kwocie 300 zł oraz na uzupełnienie apteczki domowej zostały rozstrzygnięty decyzją Kierownika Filii Nowe Miasto Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z dnia [...] r. nr [...]. Natomiast wniosek o przyznanie zasiłku na zakup biletu miesięcznego na przejazdy środkami komunikacji miejskiej rozstrzygnięty został decyzją z dnia [...] r. nr [...].

Skarżąca zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji nr [...] z dnia [...] r. jak i w skardze domagała się przyznania zasiłku okresowego w kwocie wyższej niż 418 zł.

Zasady przyznawania zasiłku okresowego określone zostały w przepisach art. 38 i art. 147 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 ze zm.).

Zgodnie z art. 38 cyt. ustawy zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Wysokość zasiłku okresowego w przypadku osoby samotnie gospodarującej ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, przy czym kwota tego zasiłku nie może być niższa niż 20 zł i nie może być wyższa niż 418 zł.

Bezspornym w sprawie jest, że Skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą bez żadnych źródeł dochodu. Uwzględniając te okoliczności przyznano skarżącej zasiłek okresowy w maksymalnej wysokości. Organy w żadnym przypadku nie były uprawnione do przyznania Skarżącej zasiłku okresowego w wysokości ponad kwotę 418 zł.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzającą ją decyzja organu I instancji zostały wydane z poszanowaniem prawa. Sąd nie znalazł żadnych uchybień, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi w zakresie w jakim ta skarga dotyczy kwestii związanych z przyznaniem Skarżącej zasiłku okresowego od października 2005 r. do stycznia 2006 r.

W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 151 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.

/-/P.Miładowski /-/M. Dybowski /-/E. Makosz - Frymus

KB/