Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1218/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2,, art. 85, art. 86 par. 1 z wz. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. (doręczonym 3 listopada 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

W dniu 9 listopada 2016 r. skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, które zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 9 lutego 2017 r. z powodu braku opłaty. Jednocześnie, w dniu 9 listopada 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Uzasadniając wniosek powołał się na swoją trudną sytuację zdrowotną. Wyjaśnił, że skargę do Sądu nadał przed upływem terminu do jej wniesienia, w dniu 20 września 2016 r. ale zamiast wnieść ją za pośrednictwem organu odwoławczego, skierował ją bezpośrednio do Sądu, w wyniku czego skarga została nadana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z opóźnieniem, co skutkowało jej odrzuceniem. S. W. wyjaśnił, że jest osobą po przebytym zawale serca, ciągle boryka się z problemami z tym związanymi i się leczy. W okresie kiedy miał nadać skargę do Sądu dowiedział się, że czeka go kolejny zabieg w szpitalu, był kompletnie rozbity i po prostu źle wniósł skargę. Wnioskodawca zauważył, że skargę nadał w urzędzie pocztowym dwa dni przed upływem terminu do wniesienia skargi, więc gdyby Sąd tego samego dnia albo dnia następnego nadał ją w urzędzie pocztowym do organu właściwego, termin do wniesienia skargi byłby zachowany. Skarga nie trafiła na czas do organu właściwego, ale jest to częściowo także wina Sądu, który nie nadał przesyłki w ciągu dwóch dni. Wnioskodawca nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów potwierdzających jego problemy zdrowotne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.).

O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności, z przyczyn od niej niezależnych, nie mogła dokonać czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody od strony niezależne, jak na przykład przerwę w komunikacji, nagłą chorobę wnioskodawcy która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.

Skarżący, jako przyczynę uchybienia terminu wskazała swój stan zdrowia, który w dniu 20 września 2016 r., a więc w dniu w którym nadał w urzędzie pocztowym skargę bezpośrednio do Sądu, nie pozwolił na rozróżnienie, czy skarga powinna być wysłana do organu czy bezpośrednio do Sądu. Na potwierdzenie tej tezy wnioskodawca nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów.

Z akt wynika, że skarżący w toku całego postępowania administracyjnego zapoczątkowanego w lipcu 2013 r., występował w sprawie samodzielnie, samodzielnie redagował pisma, w tym sporządził odwołanie od decyzji i skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Ponadto, nawet gdyby skarżący rzeczywiście czuł się źle w dniu w którym nadał skargę do Sądu, mógł skorzystać z pomocy swojej żony, z którą zamieszkuje. Z danych zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że od kwietnia 2001 r. skarżący prowadzi działalność gospodarczą polegającą na doradztwie, głównie w zakresie działalności prawniczej.

Kryterium braku winy będące przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W doktrynie prawa przyjmuje się, że sąd oceniając wystąpienie tej przesłanki, powinien przyjąć obiektywny miernik staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej można mówić wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zatem przy ocenie zachowania strony jako nie zawinionego sąd powinien brać pod uwagę te okoliczności, na które strona nie miała jakiegokolwiek wpływu, czyli takie, które były od niej niezależne, a przeszkadzały jej w dokonaniu czynności procesowej w wyznaczonym przez sąd lub przepisy prawa terminie.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, by uchybił terminowi do wniesienia skargi, bez swojej winy. Wnioskodawca zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 23 sierpnia 2016 r. W dniu 20 września 2016 r. nadał w urzędzie pocztowym skargę na tę decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 22 września 2016 r., tj. w ostatnim dniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. W dniu następnym Sąd przesłał skargę do organu. Nie są zatem uzasadnione wywody skarżącego dotyczące opieszałości Sądu. Okoliczności przytoczone w uzasadnieniu wniosku świadczą raczej o braku dołożenia należytej staranności przez skarżącego przy dokonywaniu czynności procesowej. Jednakże uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej spowodowane roztargnieniem czy nieuwagą, nie może być uznane za niezawinione. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Z treści skargi wynika, że została ona skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Koperta natomiast została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z pominięciem organu. Nieuważne zaadresowanie koperty w której skargę wysłano, nie może być uznane za okoliczność wskazującą na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Tym bardziej, że skarżący zawodowo zajmuje się doradztwem w kwestiach prawnych.

W niniejszej sprawie brak było podstaw do uznania, że skarżący uprawdopodobnił, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.