Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 49/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 49 par. 1, art. 52 par. 1 oraz 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. U. na bezczynność Starosty w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla działek nr [...], [...] i [...] położonych w A postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2011r. M. U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla działek nr [...], [...] i [...] położonych w A.

Skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 21 października 2011r. do uzupełnienia braku formalnego swojej skargi poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi dokumentu potwierdzającego wniesienie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w dniu 31 października 2011r. przedstawiła zażalenie wniesione do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w trybie art. 37 kpa. Zażalenie to zostało opatrzone datą 28 października 2011r., a sama skarżąca podała, że zostało ono wniesione 31 października 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 52 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Zażalenie to służy do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie to jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OSK 1401/08 brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżąca, wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przedstawiła wprawdzie zażalenie wniesione do WINGiK na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę, lecz z samej treści tego zażalenia oraz oświadczenia skarżącej wynika, że zażalenie to zostało złożone już po wniesieniu przedmiotowej skargi na bezczynność. Podkreślić trzeba, że wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie oznacza, że w dniu wniesienia skargi środki te zostały przez skarżącego wykorzystane. Tymczasem M. U. wniosła zażalenie do WINGiK 31 października 2011r., a skargę do WSA w Krakowie 27 lipca 2011r., a więc na dzień wniesienia skargi środki zaskarżenia nie zostały przez skarżącą wyczerpane.

Niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym powoduje niedopuszczalność skargi. W związku z powyższym skarga na bezczynność Starosty wniesiona przez M. U. była niedopuszczalna i dlatego należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.