Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2715/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Województwo [...] (dalej: "Skarżący" lub "Województwo") zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisane w komparycji postanowienie Ministra Finansów mające za przedmiot zaliczenie wpłaty na poczet zobowiązania z tytułu wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw. W skardze wniesiono również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia I instancji.

Uzasadniając wniosek Skarżący podniósł, że obecna sytuacja finansowa Województwa nie pozwala na dalsze ponoszenie kosztów związanych z wpłatami do budżetu państwa, bez konieczności zaciągania nowych kredytów. Dalsze zadłużanie się wpływa negatywnie na realizacje zadań własnych Województwa, do których należy zaspokajanie potrzeb regionalnej wspólnoty mieszkańców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłanką niezbędną objęcia ochroną tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest możliwość wykonania aktu, którego wniosek dotyczy. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.

Postanowień objętych wnioskiem Województwa nie można wykonać, bowiem nie nakładają one na ich adresata żadnych obowiązków i nie podlegają wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Postanowienia te mają charakter informacyjny. Minister zawiadamia Województwo w jaki sposób zarachował wpłatę określonej kwoty, tj. na poczet jakiej zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji oświatowej ogólnej dla województw na rok 2014. Skoro postanowienia te nie korzystają z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.