Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2007 roku sprawy ze skargi W. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w przedmiocie wniosku o wstrzymanie użytkowania budynku mieszkalnego 1. nakazuje Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku W. W. o wstrzymanie użytkowania budynku mieszkalnego w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza na rzecz W. W. od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] kwotę [...] złotych tytułem kosztów sądowych i kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego.


UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2006 roku W. W. działając na podstawie art. 54 oraz art. 55 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. z "żądaniem" natychmiastowego wstrzymania użytkowania przez E. W. obiektu budowlanego tj. budynku mieszkalnego usytuowanego na działce o nr ewidencyjnym 20/2 położonej w W. przy ul. A. W uzasadnieniu swojego żądania W. W. podniósł, iż usytuowany na działce o nr ewidencyjnym 20/2 obiekt budowlany użytkowany jest od 2002 roku pomimo braku zawiadomienia organów nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. Wskazał, iż jest współwłaścicielem działki, jednakże od 2002 roku został pozbawiony przez E. W. możliwości przebywania na nieruchomości i uczestniczenia w dokonywanych przez organy administracji publicznej czynnościach. Wniósł o natychmiastowe podjęcie stosownych działań zwracając się jednocześnie do Prokuratora Rejonowego dla Powiatu [...] w Ł. o włączenie się do udziału w niniejszym postępowaniu celem sprawowania nadzoru nad prowadzonym postępowaniem zgodnie z treścią art. 183 k.p.a.

W dniu 7 października 2006 roku W. W. działając na podstawie art. 37 § 1 i 2 k.p.a. wniósł do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...], który od dnia zgłoszenia żądania tj. od dnia 26 sierpnia 2006 roku w sprawie natychmiastowego wstrzymania użytkowania przez E. W. obiektu budowlanego usytuowanego na działce o nr ewidencyjnym 20/2 położonej w W. przy ul A nie podjął żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z prośbą w przypadku uznania zażalenia za uzasadnione o wyznaczenie dodatkowego, ostatniego terminu do załatwienia sprawy i wyjaśnienia przyczyn i ustalenia kręgu osób odpowiedzialnych za niezałatwienie sprawy w terminie.

W piśmie z dnia 19 października 2006 roku, (znak: [...]) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., zwrócił się do organu pierwszej instancji z prośbą o ustosunkowanie się do przedstawionych w zażaleniu zarzutów i nadesłanie w terminie siedmiu dni kopii niezbędnych akt dotyczących niniejszej sprawy.

Po rozpoznaniu zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...], postanowieniem z dnia [...], nr [...], znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. działając na podstawie art. 123 § 1 oraz art. 37 § 2 k.p.a. wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. trzydziestodniowy termin liczony od dnia otrzymania postanowienia do załatwienia wniosku W. W. o "wstrzymanie użytkowania" obiektów budowlanych usytuowanych na działce o nr ewidencyjnym 20/2 położonych w W. przy ul. A. W uzasadnieniu postanowienia organ nadzoru budowlanego wskazał, że po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz złożonymi przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wyjaśnieniami pomimo upływu terminu, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a., organ pierwszej instancji nie podjął żądanych kroków w celu załatwienia wniosku z dnia 26 sierpnia 2006 roku. Podniesiona natomiast przez organ pierwszej instancji okoliczność, że w sprawach będących przedmiotem wniosku obiektów budowlanych toczy się postępowanie przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w trybie nadzwyczajnym nie wyłącza możliwości przeprowadzenia postępowania w zakresie objętym wnioskiem tj. "wstrzymania użytkowania obiektów budowlanych" i zajęcia stanowiska w sprawie.

W pismach z dnia 10 listopada 2006 roku oraz z dnia 24 listopada 2006 roku skierowanych do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. W. W. zawarł ponownie skargi na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu wskazał, że w piśmie z dnia 15 listopada 2006 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. zwrócił się do E. W. o niezwłoczne przekazanie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ocen technicznych spornych obiektów budowlanych nie wskazując celowo jednoznacznie terminu ich nadesłania, co w ocenie skarżącego budzi zdziwienie i protest zwłaszcza, że opinie techniczne dotyczące obiektów budowlanych zostały przekazane organowi nadzoru budowlanego kilka miesięcy wcześniej, a organ ma obowiązek archiwizowania złożonych w trakcie postępowania dokumentów. Podniósł, iż wezwania do złożenia tych samych dokumentów, które zostały już wcześniej złożone i których kopie powinny znajdować się w siedzibie organu są działaniem celowym zmierzającym do opóźnienia i przewlekłości niniejszego postępowania. Istniejące opinie techniczne są niezgodne z rzeczywistym stanem i nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji. Wskazał, że złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z art. 271 § 1 Kodeksu karnego przez osobę sporządzającą ocenę techniczną do prokuratury i zaakcentował, że nie zna przyczyn z powodu, których Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. notorycznie i konsekwentnie łamie prawo.

W odpowiedzi na kolejne skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w piśmie z dnia 30 listopada 2006 roku zwrócił się do organu pierwszej instancji z prośbą o ustosunkowanie się do przedstawionych przez W. W. zarzutów i przekazanie w terminie siedmiu dni akt sprawy jednocześnie informując, że na podstawie art. 36 § 2 k.p.a w związku z art. 237 § 4 k.p.a sprawa zostanie załatwiona w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania niezbędnych wyjaśnień.

W dniu 14 grudnia 2006 roku W. W. na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł., który jak wskazał od dnia otrzymania żądania z dnia 26 sierpnia 2006 roku w sprawie natychmiastowego wstrzymania użytkowania przez E. W. obiektu budowlanego znajdującego się na działce o nr ewidencyjnym 20/2 położonej w W. przy ul. A nie podjął żadnych kroków prawnych w celu załatwienia sprawy. Skarżący wniósł o ustalenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego nowego terminu załatwienia sprawy. W uzasadnieniu skargi powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2002 roku, sygn. akt IV SA 476/01, w którym Sąd wyraził pogląd, że organ administracji nie może tłumaczyć swojej bezczynności brakiem dokumentacji i akt sprawy, do niego należy bowiem zabezpieczenie materiału dowodowego niezbędnego do rozstrzygnięcia sprawy wskazał, że niedopuszczalne jest aby organ administracji publicznej stopnia podstawowego wbrew wcześniejszym zobowiązaniom organu nadrzędnego sam zmieniał i wyznaczał (przedłużał) nowe terminy załatwienia sprawy, nie zachowując terminu rozpoznania sprawy wyznaczonego w postanowieniu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 10 listopada 2006 roku.

W piśmie z dnia 4 stycznia 2007 roku stanowiącym odpowiedź na wniesione w dniu 10 i 24 listopada 2006 roku przez W. W. skargi, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. podniósł, iż czynności organu pierwszej instancji były już niejednokrotnie przedmiotem oceny w niniejszej sprawie, aktualnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawie odstępstw od zatwierdzonej dokumentacji budowlanej dotyczących realizacji budynków gospodarczych oraz budynku mieszkalnego usytuowanych na działce przy ul. A w W.. Postanowieniami z dnia [...], nr [...] i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyznaczył organowi pierwszej instancji termin załatwienia wyżej wskazanych spraw do dnia 30 października 2006 roku, a postanowieniem z dnia [...] wyznaczono Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego trzydziestodniowy termin do załatwienia wniosku o wstrzymanie użytkowania spornych obiektów budowlanych. Powyższe postanowienia zawierały pouczenie, że w przypadku dalszego pozostawania organu pierwszej instancji w bezczynności pomimo upływu wyznaczonego terminu, stronie służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec wyczerpania drogi administracyjnej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, iż nie posiada więcej władczych uprawnień wynikających z k.p.a. umożliwiających przymuszenie organu administracji publicznej do wykonania zadań ustawowych.

W odpowiedzi na skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] z dnia 14 grudnia 2006 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] wniósł o jej oddalenie ze względu na brak akt sprawy dotyczących budynku mieszkalnego, które w wyniku wniosku W. W. skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostały przekazane [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. w dniu 15 września 2006 roku. W dniu 6 grudnia 2006 roku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak [...]. Do dnia natomiast przekazania niniejszej skargi do Sądu akta sprawy nie zostały przekazane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem i obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w postępowaniach, kończonych decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.).

Po myśli art. 149 p.p.s.a. natomiast, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisu prawa.

W pierwszym rzędzie rozważenia wymagała kwestia dopuszczalności skargi.

Na wstępie należy bowiem podnieść, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.).

W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wstrzymanie użytkowania budynku mieszkalnego usytuowanego na działce o nr ewidencyjnym 20/2 położonej w miejscowości W. przy ul. A.

Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a., w myśl których skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzję, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dotyczy to zatem sytuacji gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył postępowania w terminie wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Wskazać jednak należy, że skarga na bezczynność organu może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a i dopiero przekroczenie tych terminów (ewentualnie terminów szczególnych lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a) oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego po uprzednim wyczerpaniu trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 k.p.a na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W rozpoznawanej sprawie skarżący – W. W. stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego prawidłowo skierował zażalenie na niezałatwienie sprawy w określonym terminie do organu wyższego stopnia – [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł..

Oceniając natomiast zasadność skargi, podnieść należy, iż przytoczone w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z treścią art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Do terminów powyższych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to również przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.).

Sama jednak czynność zawiadomienia strony postępowania o nowym terminie załatwienia sprawy nie usprawiedliwia niedziałania organu, istotna jest bowiem przyczyna zwłoki, którą organ jest obowiązany wskazać. Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 k.p.a. jeżeli nie podjął działań, wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 sierpnia 2002r., sygn. akt I SAB 131/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 137829, z dnia 30 stycznia 2002r., sygn. akt IV SAB 216/01, niepubl., z dnia 20 lipca 1999r., sygn. akt I SAB 60/99 z glosą J. Zimmermanna OSP 2000/6/87).

W rozpoznawanej sprawie, w dniu 26 sierpnia 2006 roku skarżący – W. W. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. z "żądaniem" natychmiastowego wstrzymania użytkowania przez E. W. obiektu budowlanego tj. budynku mieszkalnego usytuowanego na działce o nr ewidencyjnym 20/2 położonej w W. przy ul. A, a w dniu 7 października 2006 roku wobec niezałatwienia sprawy w terminie i braku jakiejkolwiek informacji o przyczynie zwłoki w załatwieniu sprawy wniósł zażalenie skierowane do organu wyższego stopnia. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. działając na podstawie art. 123 § 1 oraz art. 37 § 2 k.p.a. wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. trzydziestodniowy termin liczony od dnia otrzymania postanowienia do załatwienia wniosku W. W. o "wstrzymanie użytkowania obiektu budowlanego" podnosząc, że okoliczność na którą powołuje się organ pierwszej instancji, iż w sprawach będących przedmiotem wniosku obiektów budowlanych toczy się postępowanie przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w trybie nadzwyczajnym nie wyłącza możliwości przeprowadzenia postępowania w zakresie objętym wnioskiem tj. "wstrzymania użytkowania obiektów budowlanych" i zajęcia stanowiska w sprawie. Po upływie wyznaczonego terminu do załatwienia sprawy i bezskutecznej prośbie skierowanej do organu pierwszej instancji o ustosunkowanie się do przedstawionych przez W. W. zarzutów i przekazaniu w terminie siedmiu dni akt sprawy, w dniu 14 grudnia 2006 roku skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł..

Jak wynika natomiast z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...], znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak [...], a do dnia przekazania niniejszej skargi do Sądu, na co zwrócił uwagę organ pierwszej instancji w odpowiedzi na skargę, akta sprawy nie zostały przekazane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł..

Abstrahując natomiast od oceny zasadności i skuteczności zastosowanych środków dowodowych – ponowne wezwanie do złożenia opinii technicznej dotyczącej spornego budynku mieszkalnego, należy na marginesie wskazać, że opinie techniczne, których ponowienia domagał się organ pierwszej instancji od współwłaścicielki nieruchomości – E. W. zostały przekazane organowi nadzoru budowlanego kilka miesięcy wcześniej, a kopie tych dokumentów pomimo przesłania akt sprawy do Głównego Inspektora Nadzoru powinny znajdować się w siedzibie organu. Obowiązkiem organu, prowadzącego postępowanie jest bowiem należyte i rzetelne wyjaśnienie sprawy, w tym w sposób wyczerpujący zgromadzenie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.).

W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, według której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie przy pomocy takiego, a nie innego środka dowodowego, ani też zasada, że rola organu orzekającego to rola biernego podmiotu oczekującego na dowody zaoferowane przez stronę. Wręcz przeciwnie, rządząca postępowaniem administracyjnym zasada oficjalności (art. 7, 75 k.p.a.) wymaga, by w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a więc by z urzędu przeprowadzały dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Przerzucenie ciężaru dowodu na stronę postępowania, nie znajduje oparcia w naczelnych zasadach postępowania administracyjnego, a w szczególności zasadzie praworządności określonej w art. 6 k.p.a. oraz zasadzie dochodzenia prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 k.p.a. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2000 roku, sygn. akt V SA 948/00, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 50114, z dnia 22 lutego 2000 roku, sygn. akt I SA 403/99, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55739)

Reasumując powyższe rozważania niewątpliwym jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] naruszył obowiązek załatwienia sprawy w ustawowym terminie, określonym w art. 35 k.p.a. Brak jest bowiem jakiegokolwiek uzasadnienia dla zwłoki w rozstrzygnięciu tejże sprawy, a wskazane przyczyny – brak akt sprawy, które zostały przekazane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w dniu 15 września 2006 roku, a więc po zgłoszeniu przez skarżącego "żądania" w dniu 26 sierpnia 2006 r. o wstrzymanie użytkowania budynku mieszkalnego nie pozwalają na usprawiedliwienie niezałatwienia sprawy w terminie, zwłaszcza, że zgromadzony materiał dowodowy, uprawnia do konkluzji, iż podejmowane w sprawie czynności (oraz zaniechanie przeprowadzenia dowodów koniecznych) doprowadziły do rażącej przewlekłości postępowania.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. w terminie miesiąca od daty uprawomocnienia się wyroku do wydania decyzji w przedmiocie wniosku o wstrzymanie użytkowania spornego obiektu budowlanego.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono stosownie do treści art. 200 powołanej ustawy.