Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 887/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6402 Skargi organów nadzoru na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 81 ustawy o samorządzie  powiatowym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 5, art. 54 par. 3, art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Powiatu w Olecku z dnia 27 czerwca 2013 r. Nr XXX/201/2013 w sprawie określenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli szkół niewymienionych w art. 42 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. WSA/pos.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Uchwałą nr XXX/201/2013 z dnia 27 czerwca 2013 r. Rada Powiatu w Olecku, działając na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 595) oraz art. 42 ust. 7 pkt 3 w związku z art. 91d pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm), określiła tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć nauczycieli szkół niewymienionych w art. 42 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela tj. nauczycielom prowadzącym kształcenie w formie zaocznej, nauczycielom realizującym, w ramach stosunku pracy obowiązki określone dla stanowisk o różnym tygodniowym obowiązkowym wymiarze godzin, pedagogów, psychologów, logopedów, doradców zawodowych.

W dniu 3 września 2013 r. Wojewoda, działając na podstawie art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 595), złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Powiatu w Olecku z dnia 27 czerwca 2013 r. Nr XXX/201/2013 w sprawie określenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli szkół niewymienionych w art. 42 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela tj. nauczycielom prowadzącym kształcenie w formie zaocznej, nauczycielom realizującym, w ramach stosunku pracy obowiązki określone dla stanowisk o różnym tygodniowym obowiązkowym wymiarze godzin, pedagogów, psychologów, logopedów, doradców zawodowych, bowiem w toku badania legalności wskazanej uchwały stwierdzono podjęcie jej z istotnym naruszeniem art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. W procesie legislacyjnym udział związków zawodowych jest uregulowany ustawowo, a w przypadku skarżonej uchwały nie wyczerpano trybu przewidzianego w ustawie o związkach zawodowych, co skutkuje koniecznością unieważnienia podjętej uchwały.

W odpowiedzi na skargę Powiat Olecki reprezentowany przez Starostę wniósł, na podstawie art. 54 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm), o umorzenie postępowania sądowego, bowiem uznając skargę za zasadną Rada Powiatu w Olecku w dniu 19 września 2013 r. podjęła uchwałę Nr XXXIII/222/2013 uchylającą uchwałę Rady Powiatu w Olecku z dnia 27 czerwca 2013 r. Nr XXX/201/2013 w sprawie określenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli szkół niewymienionych w art. 42 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela tj. nauczycielom prowadzącym kształcenie w formie zaocznej, nauczycielom realizującym, w ramach stosunku pracy obowiązki określone dla stanowisk o różnym tygodniowym obowiązkowym wymiarze godzin, pedagogów, psychologów, logopedów, doradców zawodowych. Wskazano również, że skarżona przez Wojewodę uchwałą z dnia 27 czerwca 2013 r. nie została opublikowana w dzienniku Urzędowym Województwa i nie weszła w życie. Do akt sprawy załączono podjętą uchwałę z dnia 19 września 2013 r.

Pełnomocnik Wojewody pismem z dnia 15 października 2013 r. cofnął wniesioną skargę wobec uchylenia przez Radę Powiatu w Olecku własnej uchwały z dnia 27 czerwca 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa.

Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy Sąd wydaje postanowienie

o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.

W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 5,

Warszawa 2012, str. 424, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W rozpoznawanej sprawie Rada Powiatu w Olecku skorzystała z tej możliwości i uchyliła zaskarżoną przez Wojewodę własną uchwałę z dnia 27 czerwca 2013 r.

Nadto zgodnie z treścią art. 60 ustawy ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skarżący po wniesieniu skargi , na skutek jej uwzględnienia przez organ cofnął skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. W tym stanie sprawy zaistniała na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. kolejna przesłanka do umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi.

W oparciu zatem o art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.