Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 202/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. K.: tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 202/11

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu zażalenia B. W. - utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2010r. podejmujące z urzędu postępowanie toczące się na skutek zażalenia B. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] .11.2009r. o nałożeniu na B. W. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 23 827 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia [...]maja 2009r. PINB w K. nakazał B. W. rozbiórkę samowolnie zrealizowanego budynku garażowego o wymiarach 4,06mx6,60m zlokalizowanego na nieruchomości o nr ew. [...] położonej w K. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...].07.2009r. Postanowieniem z dnia [...].11.2009r. PINB nałożył na B. W. grzywnę w wysokości 23 827 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z w/w decyzji. B. W. złożył zażalenie na w/w postanowienie.

Postanowieniem z dnia [..].12 2009r. [...] WINB zawiesił z urzędu na podstawie art. 97§1 pkt. 4 kpa postępowanie zażaleniowe toczące się na skutek zażalenia B. W na wskazane wyżej postanowienie PINB w K. z dnia [...].11.2009r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu w/w postanowienia z dnia [...].12.2009r. wojewódzki organ nadzoru budowlanego wskazał, że decyzja [...] WINB w przedmiocie rozbiórki została zaskarżona do WSA w Gliwicach, w skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie rozbiórki spornego obiektu budowlanego, który to wniosek WSA uwzględnił.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 16.06.2010r. w sprawie II SA/GI 746/09 WSA w Gliwicach oddalił skargę B. W. na decyzję [...] WINB z dnia [...].07.2009r. w przedmiocie rozbiórki.

Postanowieniem z dnia [...].10.2010r. podjął z urzędu postępowanie w przedmiocie zażalenia na postanowienie B.W. na postanowienie z dnia [...].11.2009r.

W wyniku rozpoznania zażalenia złożonego przez B. W. na powyższe postanowienie organ odwoławczy wskazał, że postanowienie to odpowiada prawu.

Organ podkreślił, że stosownie do art. 61 §6 ustawy y dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.dalej: P.p.s.a.) wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie przez organ I instancji. Skoro zatem WSA w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 16.06.2010r. oddalił skargę B. W. na decyzję [...] WINB w przedmiocie rozbiórki przedmiotowego obiektu upadło wstrzymanie wykonania decyzji, o którym sąd orzekł uwzględniając wniosek skarżącego. W tej sytuacji przesłała istnieć przesłanka uzasadniająca zawieszenie postępowania zażaleniowego na postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Stosownie do art. 97§2 kpa, gdy ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na wniosek. Niepodjęcie natomiast postępowania mimo ustania przyczyn zawieszenia oznaczałoby w istocie stan bezczynności organu. Podjęcie postępowania w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia nie przesądza o treści rozstrzygnięcia, jakie winno zapaść po rozpoznaniu zażalenia skarżącego.

B. W. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...].11.2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa, które miało wpływ na wynik sprawy i prowadzące do naruszenia interesu prawnego skarżącego a to: art. 97§2 kpa poprzez bezzasadne podjęcie postępowania z urzędu, mimo że skarżący wykazał uprzednio, że toczy się postępowanie przed sądem cywilnym o sygnaturze IC 440/08 dotyczące uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym urządzanej dla nieruchomości, na której skarżący poczynił swą inwestycję. A zatem zachodzą w niniejszym postępowaniu przesłanki uzasadniające kontynuację zawieszenia postępowania z uwagi na fakt, że sprawa ta może stanowić w postępowaniu zagadnienie wstępne w myśl art. 97§1 pkt. 4 kpa. Nadto skarżący zainicjował postępowanie legalizacyjne, co powoduje konieczność wstrzymania wydania decyzji dotyczącej realizacji grzywny w celu przymuszenia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 138 § 2 kpa poprzez lakoniczne zbadanie działań organu I instancji gdzie organ ten nie dokonał w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie.

Zarzucono także naruszenie art. 7 i 8 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie w niniejszym postępowaniu stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy bez uwzględnienia interesu społecznego oraz słusznego interesu strony.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że złożył wniosek o dokonanie aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzenie bezspornych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Okoliczność ta uzasadnia zawieszenie postępowania w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.

W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego [postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 97§2 kpa. Zgodnie z jego treścią gdy ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania organ administracji publicznej podejmie postępowanie.

Z taką sytuacją-jak trafnie ustalił organ administracji mamy do czynienia w okolicznościach niniejszej sprawy. I tak jak wynika z akt sprawy postępowanie wszczęte w wyniku wniesienia zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia zostało zawieszone wobec wstrzymania przez WSA w Gliwicach wykonania decyzji nakładającej na B. W. obowiązku rozbiórki budynku garażowego. Nie ulega wątpliwości, że podstawą nałożenia grzywny w celu przymuszenia było niewykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...].05.2009r. a zatem wstrzymanie jej wykonania musiało skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie ustanie tej przyczyny rodziło po stronie organu obowiązek podjęcia postępowania. Takie stanowisko w sposób jednolity prezentowane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. M.in. w wyroku z dnia 24.09.2009r. w sprawie I OSK 1385/08 NSA stanął na stanowisku, że organ administracji ma obowiązek na podstawie art. 97 § 2 K.p.a. podjąć zawieszone postępowanie nie tylko w razie ustania przyczyny zawieszenia, ale także wówczas, gdy okaże się, że w rzeczywistości nie było przesłanki, z powodu, której postępowanie zostało zawieszone (ONSAiWSA 2011/1/9). Wykładnia przepisu art.

97§2 kpa nie pozostawia żadnej wątpliwości, co do tego, że przepis ten ma charakter związany. A zatem - w niniejszej sprawie skoro ustała przyczyna zawieszenia postępowania tj. upadły skutki wstrzymania wykonana decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki wobec nie tylko wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji, ale i uprawomocnienia się tego orzeczenia, to rzeczą organu było podjęcie zawieszonego postępowania.

W tej sytuacji nie zasługują na uwzględnienie zawarte w skardze zarzuty. Wbrew twierdzeniom skarżącego zaskarżone postanowienie nie narusza postanowień art. 97§2 kpa. Ewentualne toczące się postępowanie przed sądem powszechnym nie było przyczyną zawieszenia postępowania administracyjnego a zatem jego niezakończenie nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy. Na marginesie natomiast wskazać należy, że organ nie miał obowiązku utrzymywać stanu zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Niniejsza sprawa dotyczy bowiem li tylko postępowania egzekucyjnego związanego z nałożonymi na skarżącego obowiązkami. Wynik postępowania o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym w żaden sposób nie może mieć wpływu na tok egzekucji a zatem nie może stanowić zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97§2 kpa. Takie stanowisko prezentowane jest również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. M.in. w wyroku z dnia 1.07.2010r. w sprawie I SA/Wa 247/10 WSA w Warszawie stanął na stanowisku, że kryterium niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, jest zawsze stan prawny obecny, a nieistniejący w przeszłości. Prowadzenie takiego postępowania przed sądem powszechnym nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

I wreszcie niezasadny jest zarzut naruszenia art. 138§2 kpa. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone w sposób "lakoniczny" i niewyczerpujący.

Reasumując zaskarżone postanowienie, nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa oraz że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach Sąd orzekł w oparciu o rozdział 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).