Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1293/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę w podatku od towarów i usług za miesiące: III, IV, VIII-XII/2000 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargę w sprawie sporządził i złożył profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej - radca prawny D.K. Z uwagi na przedmiot sporu, skarga podlegała opłacie stałej, zaś wymagany w sprawie wpis stały od skargi został określony w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosił 500 zł. Sporządzoną w sprawie skargę pełnomocnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. OZ w L., bez uiszczenia wymaganej opłaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Katalog spraw podlegających opłacie stałej należy wywieść z treści art. 231 u.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.

W orzecznictwie sądowym, wypracowanym na tle tego artykułu podkreśla się, że użyty w tym przepisie zwrot "w sprawach, w którym przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy odnieść do tych spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym, nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, podlegają wpisowi stosunkowemu. Pogląd ten wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2008 r. (sygn. akt II FZ 227/08) gdzie jednocześnie stwierdził, że w sprawach dotyczących odmowy umorzenia zaległości podatkowej spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej, a dotyczy jedynie ustalenia istnienia, bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek uzasadniających umorzenie zaległych zobowiązań podatkowych.

Mając na uwadze wyrażony pogląd należało konsekwentnie przyjąć, iż wniesiona w sprawie skarga z uwagi na swój przedmiot (umorzenie odsetek za zwłokę) podlegała opłacie stałej.

Wysokość wpisów mających charakter zarówno stały, jak i stosunkowy, regulowana jest przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 w/w rozporządzenia, w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych, które nie zostały objęte wpisem stosunkowym, pobiera się wpis stały w kwocie 500 zł. Taką też opłatę winien uiścić pełnomocnik strony skarżącej. Ponieważ do dnia wydania niniejszego postanowienia skarga nie została opłacona, na podstawie art. 221 u.p.s.a. skargę należało odrzucić, bez uprzedniego wezwania pełnomocnika strony skarżącej do opłacenia skargi.

Z tych względów, na podstawie dyspozycji art. 221 u.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.