Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 333/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 25 par. 1, art. 201 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 49, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 6 ust. 5
journal: Dz.U. 2010 nr 10 poz 65
law: Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] "A" sp. z o.o. w W., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na przedłużenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa d., postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję odmowy udzielenia zgody na przedłużenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa d.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyło w dniu [...] r. [...] "A" sp. z o.o. w W. (zwane dalej stroną skarżącą).

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem z [...] r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowanie strony skarżącej - oryginału bądź jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z obowiązującymi przepisami i przez uprawnioną do tego osobę. Pouczono jednocześnie stronę skarżącą o skutkach prawnych nieusunięcia opisywanych braków w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania.

W dniu [...] r. strona skarżąca złożyła wraz z pismem przewodnim kserokopię odpisu z KRS aktualnego na dzień [...] r. potwierdzoną przez radcę prawnego A. F.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo skutecznego wezwania.

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który - w rozpoznawanej sprawie - zauważył brak w zakresie udokumentowania umocowania do reprezentowania strony skarżącej.

Przepis art. 25 § 1 p.p.s.a. przydaje osobom prawnym tzw. zdolność sądową tj. zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona. Jak wynika z brzmienia art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U z 2000, Nr 94 poz. 1037 ze zm.) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada osobowość prawną, gdy jest wpisana do rejestru. Z kolei art. 201 § 1 tej ustawy umocowuje zarząd tego typu spółki do reprezentowania jej na zewnątrz, w tym do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu spółki.

Prawidłowe ustalenie składu zarządu na dzień złożenia skargi umożliwia Sądowi jej weryfikację pod kątem sporządzenia środka zaskarżenia przez uprawnione do tego osoby, co stanowi jeden z warunków przesądzających o jego skuteczności. Chroni to również stronę przed ewentualnymi, negatywnymi skutkami następstw podjęcia w jej imieniu działań przez osoby do tego nielegitymowane, zapewniając przy tym także prawidłowość postępowania sądowoadministracyjnego w tym zakresie.

Niezałączenie prawidłowo sporządzonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (oryginału, czy też poświadczonego odpisu przez uprawnioną do tego osobę) stanowi brak formalny skargi.

Przepis art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 ze zm.) przydaje rady prawnemu uprawnienie do sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Omawiany przepis przewiduje jednocześnie sposób poświadczenia dokumentów, określając niezbędne elementy prawidłowo sporządzanego odpisu, którymi są: podpis rady prawnego, data oraz oznaczenie miejsca sporządzenia, a na żądanie - również godzina dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu.

Odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego winien zostać przesłany w oryginale, bądź też być poświadczony zgodnie z omówionymi już wymogami z art. 6 ust. 5 ustawy o radcach prawnych. Nieprawidłowo uwierzytelniony odpis (niezawierający niezbędnych elementów) nie może zostać uznany za wystarczający dokument umocowujący do działania w imieniu strony.

Skoro zatem niewłaściwie potwierdzonej kopii odpisu z KRS nie można uznać (na potrzeby postępowania sądowoadministracyjnego) za surogat oryginału, to stwierdzić należy, że przesłanie takiego dokumentu - nawet w zakreślonym terminie - nie jest uzupełnieniem braków formalnych zgodnie z wymogami wezwania z dnia [...] r., w którym w sposób wyraźny i jednoznaczny wskazano jak należy owe braki formalne skargi uzupełnić.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 p.p.s.a. skarga, wobec nieuzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu.

Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie drugim niniejszego postanowienia znajduje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.