Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 210/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 168 par. 1, art. 167
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1452/06 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi C. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1452/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2009 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 24 września 2008 r.

W uzasadnieniu WSA, powołując się na art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stwierdził, że w niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2009 r. zobowiązujące skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego stało się prawomocne z dniem 26 sierpnia 2009 r., a więc z dniem wydania postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, którym oddalono zażalenie na postanowienie WSA z dnia 22 maja 2009 r. odrzucające zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wysokości wpisu. Orzeczenie NSA jest ostateczne, w związku z czym skarżąca nie może wnieść kolejnego zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w tej samej sprawie. Ponownie wzywając skarżącą o uiszczenie wpisu Sąd dokonał jedynie czynności materialno-technicznej, powołując się na prawomocne zarządzenia z dnia 29 stycznia 2009 r. Od takiej czynności materialno-technicznej żaden środek zaskarżenia nie przysługuje.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona stwierdziła, że zostało ono wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym oraz rażąco narusza podstawowe prawa człowieka. W jej ocenie, w niniejszej sprawie opłata nie przysługuje. Wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, wydanie postanowienia zgodnie z obowiązującym prawem oraz potwierdzenie składu sędziowskiego wymienionego w zarządzeniu – brak podpisów w ciągu 7 dni.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Artykuł 168 § 1 p.p.s.a. stanowi, że orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Artykuł 167 p.p.s.a. uprawnia do odpowiedniego stosowanie przepisów rozdziału o orzeczeniach sądowych do zarządzeń przewodniczącego.

W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2009 r. stało się prawomocne z dniem wydania postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny (26 sierpnia 2009 r.). Rację ma więc Sąd pierwszej instancji że nie może wnieść kolejnego zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego w tej samej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, dotyczących naruszenia prawa krajowego, wspólnotowego oraz podstawowych praw człowieka, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie jest w stanie ocenić ich zasadności ze względu na nie wskazanie konkretnych przepisów, których naruszenia miał się dopuścić Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydając zaskarżone postanowienie.

Ustosunkowując się natomiast do wniosku skarżącej o potwierdzenie składu orzekającego – brak podpisu - należy wyjaśnić, że kwestionowane postanowienie opatrzone zostało podpisem orzekającego w sprawie sędziego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.