Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SO/Wr 36/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt 1 i  pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy niezałatwienia pisma Miejskiego Zakładu Komunalnego w P. w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 października 2014 r. H. B. wniósł do tutejszego Sądu o ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy nienazwanego pisma "organu władzy publicznej Miejskiego Zakładu Komunalnego w P. sp. z o.o. z dnia 2014-10-28 – umarzającego postępowanie".

Na podstawie zarządzenia z dnia 6 listopada 2014 r. wezwano skarżącego do podania, czy skierowane do WSA we Wrocławiu pismo, zatytułowane wniosek o ustalenie organu właściwego do rozpoznanie sprawy (...) jest w istocie wnioskiem o jakim wyżej mowa, czy stanowi ono skargę na bezczynność, jakiego podmiotu (organu) i w jakim zakresie, czy może jest ono skargą na akt lub czynność (należy sprecyzować jaki akt lub czynność) i jakiego podmiotu.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, skarżący stwierdził, że wnosi o ustalenie:

1. formy pisma Miejskiego Zakładu Komunalnego w P. sp. z o.o. z dnia 28 października 2014 r., umarzającego postepowanie o udostepnienie informacji publicznej,

2. pouczenie o środkach zaskarżenia przedmiotowego pisma,

3. wskazanie organu właściwego oraz dalszych kroków wobec czynności podjętych przez spółkę z o.o. MZK z P. i innych niezbędnych w tym zakresie.

Oświadczył także, że pismo z dnia 31 października 2014 r. jest wnioskiem o ustalenie źródła prawa do podejmowania dalszych czynności przez stronę zainteresowaną uzyskaniem informacji publicznej, a nie pismem skarżącego stanowiącym skargę na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarżący wniósł o ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy "nienazwanego pisma organu władzy publicznej Miejskiego Zakładu Komunalnego w P. sp. z o.o. z dnia 28 października 2014 r. – umarzającego postępowanie". Pismem z dnia 20 listopada 2014 r. uszczegółowił swoje żądanie o ustalenie formy pisma Miejskiego Zakładu Komunalnego w P. sp. z o.o. z dnia 28 października 2014 r., umarzającego postepowanie o udostepnienie informacji publicznej, pouczenie o środkach zaskarżenia przedmiotowego pisma oraz wskazanie organu właściwego oraz dalszych kroków wobec czynności podjętych przez spółkę z o.o. Miejskiego Zakładu Komunalnego z P. Oświadczył również, że nie jest to skarga na bezczynność organu, a wniosek o ustalenie źródła prawa do podejmowania dalszych czynności przez stronę zainteresowaną uzyskaniem informacji publicznej.

Po myśli art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270); dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z przepisem art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Ustawa ta jednakże przepisem art. 15 § 1 pkt 4 przekazuje do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzyganie sporów, o których mowa w cytowanym art. 4.

Skarżący żądał, by Sąd ustalił formę pisma informacyjnego Miejskiego Zakładu Komunalnego w P. sp. z o.o. z dnia 28 października 2014 r. umarzającego postepowanie o udostępnienie skarżącemu informacji publicznej. Jednocześnie z niebudzącej wątpliwości wypowiedzi skarżącego wynika, że nie skarży on bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wskazane przez skarżącego żądanie ustalenia przez Sąd formy pisma MZK w P. sp. z o.o. z dnia 28 października 2014 r. jak i żądanie ustalenia ewentualnego organu właściwego do rozpoznania sprawy oraz żądanie wskazania skarżącemu przez Sąd dalszych kroków, które należy podjąć wobec ww. czynności wskazanej Spółki nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, który, zgodnie z art. 1 p.p.s.a. sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie prawidłowości zaskarżonych doń aktów administracyjnych lub bezczynności w ich podjęciu.

Wniesione przez H. B. pismo nie spełnia żadnego z podanych warunków dopuszczalności skargi, gdyż nie dotyczy żadnego wskazanego przez niego aktu organu ani też bezczynności organu w jego wydaniu.

W związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a. wniosek należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.