Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 302/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Inne
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, art. 16 § 2 oraz art. 156 § 1  i 2, art. 166, art. 227
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z tytułu pracy przymusowej zakończonej wyrokiem z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Go 343/06 postanawia: 1. odrzucić zażalenie W.B. z dnia 3 sierpnia 2009r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 lipca 2009r. (sygn. akt II SA/Go 302/09); 2. przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi A.K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu; 3. sprostować z urzędu błąd pisarski w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 lipca 2009r. (sygn. akt II SA/Go 302/09) w ten sposób, że w dacie wydania tego postanowienia w miejsce "2008r." wpisać "2009r.".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę W.B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Go 343/06 w przedmiocie świadczenia z tytułu pracy przymusowej. Skarżący W.B. był reprezentowany w postępowaniu przez ustanowionego w ramach prawa pomocy adwokata A.K..

Pismem z dnia [...] sierpnia 2009r. W.B. reprezentowany przez adwokata A.K., na podstawie art. 227 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł zażalenie na brak rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w ww. postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zażalenie wniesione przez pełnomocnika skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 lipca 2009r. (sygn. akt II SA/Go 302/09) o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego było niedopuszczalne. Podkreślenia wymaga,

iż środkiem zaskarżenia przysługującym od postanowienia o odrzuceniu skargi

o wznowienie postępowania sądowego, jako kończącego postępowanie w sprawie jest skarga kasacyjna (art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.").

Nadto należy wskazać, iż wadliwe jest również oparcie zażalenia na przepisie art. 227 p.p.s.a., który przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie sądu wydane w przedmiocie kosztów sądowych. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, iż zażalone postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, nie zawierało natomiast rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Oznacza to, iż pełnomocnik zaskarżył w istocie "nieistniejące orzeczenie", jak sam bowiem wskazał zażalił "brak rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu".

Zgodnie natomiast z przepisem art. 157 w związku z art. 166 p.p.s.a. w sytuacji, gdy strona kwestionuje fakt, iż sąd nie zamieścił w swoim rozstrzygnięciu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, winna w terminie 14 dni od doręczenia orzeczenia zgłosić wniosek o uzupełnienie orzeczenia (także postanowienia). W szczególności możliwe jest dochodzenie w takim trybie uzupełnienia orzeczenia sądu o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów.

Niezależnie od powyższego należy jednak wskazać, iż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowały Sądu do zamieszczenia z urzędu w postanowieniu o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego rozstrzygnięcia w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Sąd nie miał zatem obowiązku orzekać o kosztach pomocy prawnej

w rozstrzygnięciu kończącym postępowanie w sprawie i może to uczynić

w osobnym postanowieniu - art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. Zasadne jest bowiem orzekanie w tym zakresie po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie, na tym etapie bowiem możliwe jest uwzględnienie wszelkich kosztów związanych z czynnościami podjętymi w ramach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Po myśli bowiem art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sądowych sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu,

o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Sytuacja taka nie zaistniała

w przedmiotowej sprawie.

Wobec powyższego zażalenie wniesione w dniu [...] sierpnia 2009r. przez pełnomocnika skarżącego jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu, zgodnie

z dyspozycją przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a. należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 p.p.s.a., jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek Sądu

w zakresie ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona.

W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż pełnomocnik strony skarżącego niezwłocznie po jego ustanowieniu podjął czynności w celu zapoznania się ze sprawą (k. 41), a ponadto sporządził pismo z dnia [...] lipca 2009r. zatytułowane "skarga o wznowienie postępowania", w którym wyjaśnił podstawy żądania wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Jednocześnie należy podkreślić okoliczność, iż pełnomocnik skarżącego został ustanowiony po wydaniu orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 grudnia 2006r. (sygn. akt II SA/Go 343/06) i po wniesieniu przez skarżącego skargi

o wznowienie postępowania (pismo z dnia [...] marca 2009r. – k. 5 akt sądowych).

Uwzględniając podjęte przez pełnomocnika strony skarżącej czynności związane

z przystąpieniem do postępowania, nakład pracy związany z przygotowaniem się do sprawy oraz sporządzenie ww. pisma z dnia [...] lipca 2009r., Sąd uznał za zasadne, przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną,

w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. w kwocie 240 złotych. Zasądzone koszty podlegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów

i usług, określoną dla tego typu czynności (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).

Ponadto Sąd zważył, że na skutek błędu pisarskiego w dacie wydania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim

z dnia 29 lipca 2009 roku, zamiast "2009r." wpisano "2008r.". Błąd ten na podstawie przepisu art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. należało sprostować.

Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie wskazanych wyżej przepisów postanowił jak w sentencji.