Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 722/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 6, art. 48 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1106/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z 24 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1106/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 12 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

2. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że Strona została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia poprzez wykazanie aktu powołania na stanowisko rektora. W odpowiedzi na wezwanie złożono kserokopię aktu powołania potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez Prodziekana Wydziału [...]. WSA odrzucił więc skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), bowiem w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

3. W zażaleniu na to postanowienie Strona wniosła o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, w żadnym piśmie wystosowanym do Strony nie zawarto pouczenia co do treści art. 48 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Zasadniczo wezwano o oryginał aktu powołania, a jedynie z pouczeń wynikała możliwość doręczenia uwierzytelnionej kopii bez wskazania jednak, kto miałby tego uwierzytelnienia dokonać. W orzecznictwie zwraca się zaś uwagę, że wezwanie strony o uzupełnienie braku formalnego wstrzymującego rozpoznanie sprawy musi być nie tylko zgodne z obowiązującymi przepisami, ale i jednoznaczne i precyzyjne. Pozostawiony zaś stronie margines dowolności nie może jej szkodzić.

Mając więc na uwadze zasadę informowania strony występującej bez profesjonalnego pełnomocnika z art. 6 p.p.s.a., której WSA – mimo szeregu pouczeń – nie wypełnił, należało uznać odrzucenie skargi w realiach tej sprawy na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. za zbyt rygorystyczne.

Zgodnie z art. 6 p.p.s.a. sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. Obowiązek udzielania pomocy stronom z art. 6 p.p.s.a. nie ma oczywiście charakteru doradztwa prawnego, toteż nie odnosi się do wszelkich potencjalnych sytuacji i zachowań strony, ale do takich wskazówek i pouczeń, które są celowe z punktu widzenia prawidłowego przebiegu procesu i gwarancji procesowych strony. W niniejszej sprawie takiej wskazówki zabrakło, co nie może obciążać Strony, która wszak nie zignorowała wezwania WSA.

5. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.