Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1060/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2005 r. sprawy ze skargi A. i T. Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] czerwca 2004r znak: [...] po rozpatrzeniu odwołania T. Ł. i innych osób, które złożyły na odwołaniu podpisy, od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2004r zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej "[...]" Sp. z o.o. na budowę budynku magazynowo-biurowego wraz z infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ewid. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] róg ul. [...]w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podał, iż przedmiotowa decyzja zgodna jest z warunkami określonymi w ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy [...] Nr [...]z dnia [...]grudnia 2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której termin ważności został przedłużony decyzją Nr [...]z dnia [...]grudnia 2001r.

Zdaniem organu odwoławczego, decyzja o pozwoleniu na budowę "obejmuje nieruchomość, która zgodnie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady [...] z dnia [...]września 1992r. znajdowała się na terenie, na którym jak stwierdzono w pkt 2.1 ostatecznej decyzji Nr [...] z dnia [...]grudnia 2000r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, dopuszcza się realizację przedmiotowej inwestycji".

Organ odwoławczy przyjął, iż " w obecnej sytuacji wobec wygaśnięcia z dniem [...] stycznia 2004r. planów uchwalonych przed [...] stycznia 1995r. decydujące znaczenie mają zapisy w/w decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...]grudnia 2000r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji".

Wojewoda [...]nie stwierdził naruszeń i niezgodności planowanej inwestycji z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, bowiem inwestor przedłożył wymagane decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu opinie i uzgodnienia.

Odnosząc się do zarzutu braku sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko organ odwoławczy ustalił, iż Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...]grudnia 2003r. odstąpił od konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko uznając, że planowana inwestycja nie należy do mogących pogorszyć stan środowiska, a Biuro Ochrony Środowiska Urzędu [...] również uznało o zasadności odstąpienia od potrzeby sporządzenia w/w raportu.

W związku z powyższym, " postanowieniem Nr [...] z dnia [...]marca 2004r. Prezydenta [...] odstąpiono od wymogu sporządzenia raportu", " następnie decyzją z dnia [...]marca 2004r. Powiatowy Inspektor Sanitarny uzgodnił omawianą inwestycję, a Biuro Ochrony Środowiska Urzędu [...]- stanowiskiem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. uzgodniło przedsięwzięcie w zakresie ochrony środowiska".

Z powyższego zdaniem organu odwoławczego wynika, iż procedura została przeprowadzona prawidłowo zgodnie z wymogami ustawy z dnia 27.04.2001r Prawo ochrony środowiska( Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późn zm. ).

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego fałszerstwa dokumentów, organ odwoławczy uznał, iż " nie jest właściwym do jego rozpatrzenia, gdyż do rozpatrywania zarzutów o charakterze kryminalnym uprawniona jest właściwa Prokuratura".

W opinii Wojewody [...]inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 i art. 32 ust 4 Prawa budowlanego, wobec czego zgodnie z art. 35 ust 4 nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli A. i T. Ł.

Zaskarżonej decyzji zarzucają naruszenie:

1/ art. 41 ust 2 pkt 4 oraz art. 42 ust 1 pkt 3 i art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999r Nr 15 poz. 139 z późn zm. )

2/ art. 33 i art. 35 Prawa budowlanego poprzez :

- wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o nieważną decyzję

- Nr [...]o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]grudnia 2000r.

- wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]grudnia 2000r. w oparciu o nieaktualną mapę geodezyjną z lat 60-tych i zaniżenie w niej powierzchni zabudowy oraz brak na szkicu projektu zagospodarowania terenu szczegółów projektu budowlanego takich jak: kotłownia wraz z kominami, akumulatorowni wraz z zajezdnią wózków widłowych i stanowiskami ładowania akumulatorów oraz stacją trafo

3/ naruszenie art. 46 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r.- Prawo ochrony środowiska poprzez nieuzasadnione zaniechanie przeprowadzenia postępowania w sprawie oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko

4/ naruszenie Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 02 marca 1999r. z późn zm. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać drogi publiczne, bowiem ul. [...] ma 5m szerokości i nie posiada utwardzonych poboczy ani chodników

Skarżący podnoszą, iż planowana inwestycja ma zostać usytuowana na działce znajdującej się w dużej niecce depresyjnej, przez którą przebiega rów melioracyjny, do którego spływają wody opadowe o roztopowe i zabudowanie tej działki zdaniem skarżących, spowoduje katastrofę ekologiczną.

Zwracają też uwagę na fakt, iż ulica [...]nie jest skanalizowana w związku, z czym niezrozumiałym dla skarżących jest zalecenie inwestorowi przyłączenia ścieków do sieci wodociągowej.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...]podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem i dokonana w tym aspekcie ocena zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia prawa, dlatego skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów Prawa budowlanego według stanu prawnego sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy- Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U z 10 maja 2003r, Nr 80, poz., 718 ) bowiem zgodnie z art. 7 ust 2 w/w ustawy " do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust 2".

Bezpodstawny jest zarzut niezgodności zamierzonej inwestycji z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

Badanie zgodności zamierzeń inwestycyjnych z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w ramach postępowania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z decyzji Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...]grudnia 2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, iż " teren projektowanej inwestycji znajduje się w obszarze przeznaczony pod funkcje usługowo-teczniczne oznaczone symbolem [...] według Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego [...]" i " zgodnie z w/w przeznaczeniem terenu, dopuszcza się realizację inwestycji budowlanej wymienionej w pkt 1.2".

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej ponownie sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zgodnie z art. 35 Prawa budowlanego z 1994r.

Niezależnie jednak od wyników tego sprawdzenia, warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę nawet wówczas gdyby decyzja ta w ocenie organu była wadliwa, aż do chwili usunięcia jej z obrotu prawnego ( wyrok NSA z 4 lutego 1999r, IV SA 212/97 ).

Zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym mogły być rozpatrywane jedynie na etapie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a nie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, w której organ związany jest ostateczną decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Oznacza to, iż dokonywanie przez ten organ samodzielnych ustaleń odbiegających od ustaleń dokonywanych w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stanowiłoby oczywiste rażące naruszenie prawa ( art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ).

Z akt sprawy wynika, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]grudnia 2000r. Nr [...] stała się decyzją ostateczną, natomiast przedmiotem kontroli Samorządowego Kolegium Odwoławczego była decyzja Burmistrza Gminy [...]z dnia [...]grudnia 2001r Nr [...] dotycząca zmiany decyzji ostatecznej polegającej na przedłużeniu terminu jej ważności do [...]grudnia 2002r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po stwierdzeniu, iż organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania ustalającego czy przedmiotowa inwestycja jest nadal zgodna z prawem, decyzją z dnia [...]lutego 2002r znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Burmistrz Gminy [...] ustalając, iż planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydał w dniu [...]czerwca 2002r. decyzję Nr [...], która zmieniała okres ważności ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]grudnia 2001r. na dzień [...]grudzień 2002r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie T. Ł. od powyższej decyzji, uznało, iż kontrolowana decyzja nadal jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wynikało z ustaleń przeprowadzonych przez organ pierwszej instancji oraz zachodzi słuszny interes strony stanowiący niezbędną przesłankę art. 155 kpa i decyzją z dnia [...]lipca 2002r znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Wobec powyższego, nie można podzielić poglądu skarżącego, iż " pozwolenie na budowę wydane zostało w oparciu o nieważną decyzję Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną [...]grudnia 2000r. przez Burmistrza Gminy [...]".

Nieuzasadniony jest też zarzut zaniechania przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji.

Planowana inwestycja w świetle Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 179, poz. 1490 ) nie zalicza się do inwestycji, dla której istnieje obowiązek sporządzenia raportu, lecz zgodnie z § 3 ust 2 pkt 11 lit a należy do przedsięwzięć mogących wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko z uwagi na teren powierzchni nie mniejszej niż 1ha.

Zarówno Powiatowy Inspektor Sanitarny jak i Biuro Ochrony Środowiska Urzędu [...]ocenili, iż nie zachodzi potrzeba sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku magazynowo-biurowego wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [...] róg [...] w [...].

Inwestor przedłożył informację o inwestycji z elementami raportu oddziaływania na środowisko

Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...]grudnia 2003r. odstąpił od konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko projektowanej inwestycji, a Biuro Ochrony Środowiska Urzędu [...]Stanowiskiem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. również uznało zasadność odstąpienia od potrzeby sporządzenia raportu stwierdzając, iż przedłożona przez inwestora informacja o planowanym przedsięwzięciu spełnia wymagania określone w art. 49 ust 3 Prawa Ochrony Środowiska.

Następnie, Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...]marca 2004r. uzgodnił projekt budowlany z zastrzeżeniem " w trakcie realizacji i eksploatacji inwestycji należy zastosować się do uwag i zaleceń dotyczących ochrony środowiska zawartych w cytowanym wyżej opracowaniu informacji o inwestycji wykonanej przez [...]".

Biuro Ochrony Środowiska Urzędu [...] stanowiskiem Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2004r. uzgodniło przedsięwzięcie w zakresie ochrony środowiska pod warunkami zastosowania rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym.

Z projektu budowlanego instalacji sanitarnych budynku magazynowo-biurowego wynika, iż przyjęto system odprowadzania wód opadowych do kanału [...]poprzez zbiornik retencyjny i przepompownię. Projekt ten przewiduje, iż "Zbiornik retencyjny wód opadowych można wykonać jako bezodpływowy pod warunkiem wywozu zbierającej się wody, aby zapewnić jego stałą pojemność retencyjną.

Każde z tych rozwiązań jest pod względem technicznym prawidłowe, a od inwestora zależy, które z nich wybierze."

Inwestor pismem z dnia 6 września 2002r. poinformował Starostwo Powiatu [...], iż rezygnuje z procedury odprowadzania ścieków wody deszczowej ze zbiornika kanalizacji deszczowej do Kanału [...]i nadmiar zmagazynowanej wody deszczowej będzie usuwany poprzez wywóz.

Oznacza to, iż system zagospodarowania wód opadowych będzie oparty na zbiornikach bezodpływowych i wywozie tych wód.

Docelowo natomiast kanalizacja deszczowa zostanie podłączona do sieci miejskiej kanalizacji deszczowej w momencie jej rozbudowy w tej części dzielnicy [...].

Skarżący nie poparli żadnym dowodem twierdzeń, iż planowana inwestycja pogorszy stan środowiska, a Powiatowy Inspektor Sanitarny oraz Biuro Ochrony Środowiska Urzędu [...] uzgodniło przedsięwzięcie w zakresie ochrony środowiska pod warunkami zastosowania rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym.

Okoliczność, że po zrealizowaniu inwestycji powstaną dla skarżących określone uciążliwości i utrudnienia w porównaniu z dotychczasowymi warunkami korzystania z nieruchomości nie podważają legalności zaskarżonej decyzji.

Z reguły każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa, co jednak nie oznacza, że wydanie w takiej sytuacji pozwolenia na budowę narusza prawo.

Pozwolenie na budowę powinno uwzględniać sprzeczne interesy z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie naruszone lub zagrożone.

Granice tych praw i interesów określają przepisy Prawa budowlanego, przepisy wykonawcze ze szczególnym uwzględnieniem przepisów techniczno-budowlanych i obowiązujących Polskich Norm.

Przestrzeganie przewidzianej w art. 5 prawa budowlanego zasady zgodności projektowania, budowania , użytkowania i utrzymywania obiektów budowlanych zapewniają przede wszystkim przepisy techniczno-budowlane, a w szczególności przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych oraz obowiązujące Polskie Normy.

O naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy naruszone zostały konkretne przepisy lub normy obowiązujące w budownictwie.

W niniejszej sprawie, skarżący nie wskazali na naruszenia konkretnych przepisów techniczno-budowlanych, a inwestor spełnił wymagania określone przepisami w art. 32 ust 4 i art. 35 Prawa budowlanego, dlatego biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).