Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 102/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 24/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia 8 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2012 r. postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 1 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z 8 listopada 2017 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2012 r.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 12 lutego 2018 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało zakreślenie ustawowego terminu na opłacenie skargi wpisem oraz pouczenie o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Wezwanie zostało doręczone 14 lutego 2018 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wpis nie został uiszczony.

Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późń.zm.; dalej p.p.s.a.), stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu w związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do zapłaty wymaganej kwoty.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 125 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie zawieszenia z urzędu postępowania podczas gdy rozstrzygnięcie dotyczące skargi było zależne od innego postępowania, tj. postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;

- art. 243 § 1 p.p.s.a. poprzez zaniechanie przyznania skarżącemu prawa pomocy;

- art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez zaniechanie wezwania strony do uiszczenia wpisu od skargi, mimo, że z przepisu wynikał obowiązek wezwania

W uzasadnieniu środka zaskarżenia dodano, że wezwanie o opłatę doręczono skarżącemu, jednak następnie zostało ono cofnięte przez Sąd pierwszej instancji, gdyż błędnie je wysłano przed rozpatrzeniem wniosku o udzielenie prawa pomocy. W związku z tak postawionym zarzutem wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przy czym stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie, jak prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji, skarżący nie uiścił wpisu we wskazanym w wezwaniu terminie. Pełnomocnik skarżącego otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu 14 lutego 2018 r. (k. 61), zatem termin siedmiodniowy upływał 21 lutego 2018 r. w wymaganym terminie należny wpis nie został uiszczony, co uprawniało Sąd do odrzucenia wniesionej skargi.

Przechodząc do zarzutów zażalenia odnoszących się do obowiązku Sądu pierwszej instancji rozpatrzenia złożonego w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że postępowanie to zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu pierwszej instancji z 12 lutego 2018 r., którym ostatecznie odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

A zatem wbrew twierdzeniom skarżącego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone a Sąd odrzucił skargę dopiero po wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu.

Bezzasadne okazały się również zarzuty podniesione w treści zażalenia, w których wskazano na cofnięcie przez Sąd pierwszej instancji wezwania do uiszczenia wpisu. Z akt sądowych wynika jednoznacznie, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 19 stycznia 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Następnie pismem z 23 stycznia 2018 r. poinformowano pełnomocnika skarżącego, iż "wskutek omyłki skierowano do niego odpis projektu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu, mimo że nie został rozpoznany wniosek o prawo pomocy. W związku z tym wezwanie to nie wywołuje skutków procesowych - nie otwiera terminu do uiszczenia wpisu." Wskazane wyżej okoliczności miały miejsce przed wydaniem w stosunku do skarżącego postanowień w przedmiocie prawa pomocy. Nie mają więc żadnego wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia.

Reasumując, w przedstawionych wyżej okolicznościach sprawy, prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że wobec nie uiszczenia wpisu, złożona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.