Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 13/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie skorygowania błędnego wpisu meldunkowego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz radcy prawnego J. M. 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

P. G. wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. zwróciła się do Urzędu Gminy B. z wnioskiem o skorygowanie błędnego wpisu meldunkowego stwierdzającego czasowe zameldowanie D. G. w B. w szczególności w okresie 20 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2005 r. oraz w okresie od 22 września 2006 r. do 26 stycznia 2008 r.

W uzasadnieniu wniosku podano, że zameldowanie D. G. w B. związane było z odbywaniem przez nią studiów, podczas gdy faktycznie nie studiowała. Dotyczy to okresu od 20 stycznia 2001 r. do 30 września 2005 r. Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych organ ma obowiązek skorygowania błędnego wpisu meldunkowego. Jak twierdzi D. G. miejsce stałego zameldowania opuściła w 2004 r., a studia rozpoczęła dopiero 1 października 2005 r., tak więc przez okres niemal 2 lat zamieszkiwała poza miejscem stałego zameldowania i nigdzie nie zgłosiła tego faktu uchybiając obowiązkowi meldunkowemu i w sposób rażący narażając dyspozycję art. 4 pkt 1 w zw. z art. 8 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Wójt Gminy B. postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. przekazał wniosek skarżącej wg właściwości do Urzędu Miasta w B..

Urząd Miasta B. pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. poinformował P. G., że zameldowanie D. G. w B. przy ul. Z. [...] zostało zarejestrowane prawidłowo i obecnie jest zapisem archiwalnym. Podniesiono, że każdy ma prawo i obowiązek zarejestrowania pobytu, a organ meldunkowy nie ma uprawnienia do ustalania powodów zmiany adresu. Pismo to P. G. odebrała 30 sierpnia 2010 r., a następnie do Urzędu Miasta w B. skierowała pismo z [...] września 2010 r. zatytułowane "zażalenie."

Urząd Miasta w B. odpowiedział na to pismem z [...] września 2010 r., wskazując na definicję strony i podnosząc, że skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności, dowodów oraz przesłanek dających podstawę do wszczęcia postępowania w trybie, art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.). Pismo to skarżąca otrzymała 7 października 2010 r. i pismem z [...] listopada 2010 r. (taka sama data stempla pocztowego) złożyła skargę do tut. Sądu "w szczególności z rażącą bezczynnością Urzędu Miasta B.". Wniosła o stwierdzenie, że doszło do bezczynności organu, a tym samym do przewlekłości postępowania, zobowiązanie organu do zaprzestania takiego postępowania i wyznaczenie organowi terminu do załatwienia sprawy oraz o stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów o właściwości a tym samym dwuinstancyjności postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 -4a.

Rozstrzygnięcie skargi uzależnione jest od odpowiedzi na pytanie, w jakiej formie powinno nastąpić rozpatrzenie wniosku skarżącego.

W orzecznictwie sądowym przyjęto, że zameldowanie jest czynnością materialno - techniczną. W razie wątpliwości faktycznych lub prawnych wydaje się decyzję administracyjną. W ocenie Sądu, żądanie skarżącej należało załatwić w formie decyzji administracyjnej. W decyzji należy rozstrzygnąć, czy są warunki do uchylenia tej czynności materialno - technicznej. W przypadku negatywnym należy wydać decyzję o odmowie uchylenia czynności w postaci zameldowania. Należy także rozważyć problem interesu prawnego skarżącej (art. 28 K.p.a.).

Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, którym w przypadku wniesienia skargi na bezczynność w wydaniu decyzji, jest zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Skarżący tego trybu nie wyczerpał, co uzasadnia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2011 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucenie skargi.