Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 903/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6134 Obszary ograniczonego użytkowania
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art135, 129,136
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi D. A. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego im. [...] w [...] - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Sejmik Województwa [...] w dniu [...] czerwca 2011 r. podjął uchwałę nr [...] w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego im. [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. nr [...], poz. [...] ze zm.), zwaną dalej "uchwałą".

Opis granicy obszaru ograniczonego użytkowania oraz strefy Z1 określa załącznik nr 5 do uchwały (§ 9 uchwały).

Zgodnie z § 5 pkt 1 uchwały w obszarze ograniczonego użytkowania wprowadza się następujące ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu i sposobu korzystania z terenów - w strefie Z1:

a) zakazuje się przeznaczania terenów pod zabudowę mieszkaniową jedno- i wielorodzinną, mieszkaniowo-usługową, zagrodową, zamieszkania zbiorowego, związaną ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, szpitale i domy opieki społecznej,

b) zakazuje się lokalizowania budynków o funkcji mieszkaniowej, mieszkaniowo - usługowej, zagrodowej, zamieszkania zbiorowego, szpitali, domów opieki społecznej oraz o funkcjach związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży,

c) zakazuje się zmiany funkcji budynków istniejących na budynki o funkcji mieszkaniowej, mieszkaniowo-usługowej, zagrodowej, zamieszkania zbiorowego, szpitali, domów opieki społecznej oraz o funkcjach związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży.

D. A. wskazując jako organ administracji publicznej Sejmik Województwa [...] wniósł skargę na § 2 pkt. 1 i 2, § 3 i § 4 uchwały wnosząc o jej uchylenie w tym zakresie, zarzucając rażące naruszenie przepisów:

74 Konstytucji RP oraz art 86 Konstytucji RP, art 112 ustawy - Prawo ochrony środowiska, art. j 2t 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa n; w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez:

1. nieuwzględnienie w uchwale kategorialnie odmiennych od hałasu dźwiękowego, emitowanych przez Porty Lotnicze zakłóceń w postaci hałasu infradźwiękowego oraz zaburzeń pola elektromagnetycznego podczas gdy narażenie na wysoki poziom tego typu zakłóceń, jest szkodliwe i stwarza poważne niebezpieczeństwo dla zdrowia człowieka, co implikuje konstatację, że ochrona środowiska w rejonie oddziaływania Portu Lotniczego jest jedynie pozorna, a zobowiązujące prawo wprowadza dezinformację o stanie i ochronie środowiska;

2. zapis § 3 i § 4 uchwały dotyczący dopuszczalnego poziomu hałasu dźwiękowego w strefie ograniczonego użytkowania nie jest respektowany - hałas dźwiękowy przekracza wszelkie dopuszczalne normy, na co wskazują wyniki ciągłych pomiarów hałasu w środowisku dla Portu Lotniczego im. [...].

Mając na uwadze powyższe, wniósł o: J..

1. stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości;

2. zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem skarżącego w aktualnym stanie rzeczy uchwała milcząco, niezgodnie z prawem, sugeruje, że zakłócenia inne niż hałas dźwiękowy i szkodzące środowisku czynniki nie mają wystarczającego ciężaru gatunkowego, by zwracać na nie uwagę. Tymczasem wpływ zarówno inifradźwięków jak i promieniowania elektromagnetycznego na funkcjonowanie organizmu ludzkiego jest nader negatywny, co potwierdzają badania. Hałas powoduje rozproszenie uwagi, utrudnia wykonywanie pracy, zakłóca lub uniemożliwia komunikację między ludźmi, powoduje uczucie lęku, irytacji czy przykrości, zakłóca normalny tryb życia. W organizmie człowieka przebywającego w polu elektromagnetycznym występuje zaindukowany prąd elektryczny, którego skutki uzależnione są od częstotliwości poła, m. in.: w polach małych i średnich częstotliwości może wystąpić pobudzenie tkanki nerwowej lub mięśniowej (analogicznie jak w razie porażenia x prądem przy dotknięciu do instalacji energetycznej), a w polach częstotliwości radiofalowych i mikrofalowych - wzrost temperatury tkanek wewnątrz organizmu lub przy powierzchni skóry (podobnie do procesu grzania mikrofalowego w kuchenkach mikrofalowych). Prądy indukowane mogą zakłócać naturalne procesy elektrofizjologiczne w komórkach nerwowych lub mięśniowych, i powodując ich pobudzenie. Skutki termiczne mogą wywołać uszkodzenia tkanek różnego stopnia i rozległości, które mogą wystąpić zarówno na powierzchni, jak i wewnątrz ciała - zależnie od częstotliwości promieniowania. W organizmie może występować także tzw. Pośrednie oddziaływanie pól elektromagnetycznych, polegające głównie na tzw. prądach kontaktowych przepływających przez ciało człowieka dotykającego obiektu metalowego, odbierającego wraz z ciałem człowieka energię pola, gromadzącego ładunek elektrostatyczny lub odprowadzającego z organizmu ładunek uprzednio na nim zgromadzony. Może on wywoływać stymulację tkanek i odczuwanie bólu, podobnie jak prądy indukowane bądź rażenie prądem przy dotknięciu instalacji elektrycznej.

Nadto podniósł w skardze, że każdy hałas w tym lotniczy destrukcyjnie wpływa na stan zdrowia człowieka, oddziałuje nie tylko na narząd słuchu ale również pośrednio na inne narządy poprzez centralny układ nerwowy.

Normy dopuszczalnego hałasu są przez Port Lotniczy im. [...] notorycznie przekraczane. Zwracam uwagę, że P. P. - Rzecznik Prasowy Portu Lotniczego im. [...] we wpisie na stronie http://www.lotnisko[...] wskazał: "Zgodnie z pomiarami według wskaźnika długookresowego średniego poziomu dźwięku z całego roku 2010 normy hałasowe dotrzymane były w ośmiu na dziewięć punktów pomiarowych...".

W ocenie Skarżącego, najwyższy poziom hałasu obserwowany jest wokół dróg startowych samolotu. Nieruchomość Skarżącego zaś znajduje się przy ul. [...], a zatem tuż pod startującymi lub lądującymi samolotami (ok. 30 m). Skarżący odczuwa hałas nawet do 107,9 dB równoważnego poziomu dźwięku dla zdarzenia akustycznego, jakim jest operacja lotnicza (start lub lądowanie).

Stąd też, zdaniem Skarżącego wynika, że jego interes prawny jako osoby, której przysługuje prawo własności nieruchomości, na której występują zakłócenia ponad przeciętną miarę w rozumieniu art. 144 k.c., jest naruszony wydaną przez Sejmik Województwa [...] uchwałą, której norm Port Lotniczy im. [...] nie jest w stanie od początku przestrzegać i wydają się one nie mieć dziś żadnego związku z rzeczywistością - stanowią fasadę naruszającą przepisy Konstytucji RP oraz ustaw wskazanych w petitum skargi, których rekonstruuje się konkretne prawa podmiotowe przysługujące Skarżącemu, a to prawa do zdrowego środowiska naturalnego, prawa do rzetelnej informacji o stanie środowiska i innych.

A zatem, zdaniem Skarżącego, przedmiotowa uchwała wymaga wprowadzenia przepisu (lub przepisów), na podstawie którego (których) możliwe będzie aktualizowanie stanu prawnego w kontekście faktycznych zakłóceń - dźwięków, infradźwięków, promieniowania elektromagnetycznego i innych dotąd nieujawnionych. W przypadku niemożności dokonania stosownej zmiany, Uchwała Sejmiku Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. powinna zostać uznana za nieważną w całości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, zgodnie z treścią odpowiedzi na skargę.

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ § 2 pkt. 1 i 2, § 3 i § 4 zaskarżonej uchwały nie narusza prawa.

Kwestionowany przez Skarżącego § 2 pkt. 1 i 2, uchwały stanowi, że ilekroć w uchwale jest mowa o:

1) dopuszczalnym poziomie hałasu - rozumie się przez to wielkość określoną wskaźnikiem hałasu LAeqD lub LAeqN w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.);

2) miarodajnym poziomie hałasu lotniczego - rozumie się przez to równoważny poziom dźwięku A wyznaczony dla czasu odniesienia T w porze dnia i porze nocy, uśredniony dla trzech najniekorzystniejszych miesięcy w roku, uwzględniając przewidywane zmiany ruchu lotniczego w perspektywie 5 lat;

Następnie, zgodnie z treści a § 3 uchwały:

1) granicę zewnętrzną obszaru ograniczonego użytkowania wyznacza się na podstawie obwiedni izolinii równoważnego poziomu dźwięku A LAeqN = 45 dB i izolinii LAeqD = 55 dB w przypadku, gdy izolinia LAeqN = 45 dB zawiera się wewnątrz obszaru ograniczonego izolinią LAeqD = 55dB;

2) granicę wewnętrzną obszaru ograniczonego użytkowania wyznacza granica terenu lotniska.

W myśl paragrafu 4-ego przedmiotowej uchwały natomiast, w obszarze ograniczonego użytkowania wyróżnia się dwie strefy:

1) strefę 21, której granicę zewnętrzną wyznacza izolinia miarodajnego poziomu dźwięku 55 dB w porze nocy, od wewnątrz granica lotniska;

2) strefę 22, której granicę wyznacza od zewnątrz izolinia miarodajnego poziomu dźwięku 50 dB w porze nocy, a od wewnątrz granica strefy 21.

Oceniając zasadność zarzutów skargi należy w pierwszej kolejności wskazać, że powołane w skardze przepisy prawa, nie zostały zaskarżoną uchwałą naruszone.

Stosownie do art. Art. 74. Konstytucji:

1. Władze publiczne prowadzą politykę zapewniającą bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszłym pokoleniom.

2. Ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych.

3. Każdy ma prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska.

4. Władze publiczne wspierają działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska.

Art. 86. Konstytucji natomiast stanowi, że każdy jest obowiązany do dbałości o stan środowiska i ponosi odpowiedzialność za spowodowane przez siebie jego pogorszenie. Zasady tej odpowiedzialności określa ustawa.

W myśl zaś art. 112. Ustawy o ochronie środowiska: "ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez:

1) utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie,

2) zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany.

Należy w tym miejscu podnieść, iż szczególnym przymiotem wyróżniającym Konstytucję spośród innych aktów normatywnych jest jej szczególna treść, która ma charakter nieograniczony i pierwotny, ponieważ to właśnie ona wyznacza rodzaje, zakres przedmiotowy i charakter innych źródeł prawa tworząc ich zamknięty system. Jest to zbiór w wysokim stopniu dyrektyw ustrojowych, którymi powinni kierować się zarówno obywatele jak i władza publiczna. W jej treści zawarte są także wartości, na których winien opierać się cały system prawny. Jej przepisy nie tylko wyznaczają kierunek procesu tworzenia prawa, lecz także interpretacji norm innych aktów normatywnych oraz sposobu ich stosowania. Stymuluje to tworzenie spójnego porządku prawnego. Fakt, że Konstytucja reguluje te podstawowe dla każdego państwa kwestie jest materialnym uzasadnieniem zasady jej nadrzędności. A zatem wszystkie zapisy aktów normatywnych niższej rangi muszą być zgodne z postanowieniami Konstytucji.

Podstawę prawną do wydania wskazanego wyżej aktu (zaskarżonej uchwały) stanowił art. 135 Ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku (Dz.U. 2001 Nr 62 poz. 627) prawo ochrony środowiska. Przepis ten stanowi, że jeżeli z przeglądu ekologicznego wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla obiektów, do których zostały zaliczone m. in. lotniska tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. Zgodnie z art. 135 ust. 2 p. o. ś. dla przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub dla zakładów, lub innych obiektów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako takie przedsięwzięcie, obszar ograniczonego użytkowania tworzy sejmik województwa, w drodze uchwały. Tworząc obszar ograniczonego użytkowania sejmik województwa określa granice obszaru, ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu, wymagania techniczne budynków oraz sposób korzystania z terenów wynikające z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko lub analizy porealizacyjnej albo przeglądu ekologicznego (art. 135 ust. 3a p. o. ś.). A zatem obszar ograniczonego użytkowania tworzy się jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, analizy porealizacyjnej albo przeglądu ekologicznego wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu. Z przeprowadzonego w 2011 roku Przeglądu Ekologicznego Portu Lotniczego im. [...] wynika, że zagrożeniem dla środowiska w rejonie Portu Lotniczego im. [...] jest hałas od startów i lądowań użytkowanych na lotnisku samolotów. Mimo zastosowanych rozwiązań ograniczających uciążliwości hałasu, nie jest możliwe zapewnienia kryteriów dopuszczalnego poziomu dźwięku, określonych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826).

W związku z tym, koniecznym jest ustanowienie wokół lotniska obszaru ograniczonego użytkowania. A zatem przesłanki powołanego wyżej przepisu art. 135 p.o.ś. zostały spełnione. Stąd też brak jest podstaw do twierdzenia, aby zaskarżona uchwała Sejmiku Województwa [...] w jakikolwiek sposób naruszała powołane w skardze przepisy prawa. W ocenie Sądu ww § 2 pkt.1 i 2, § 3 i § 4 uchwały nie ograniczają żadnych praw jak i nie naruszają innych uregulowań, określają jedynie normy (§ 2 pkt.1 i 2), parametry (§ 3) oraz w obszarze ograniczonego użytkowania wyróżniają dwie strefy (§ 4).

Niemiej jednak Skarżący z uwagi na zamieszkiwanie w bliskiej okolicy lotniska w powyższej strefie niewątpliwie może odczuwać dyskomfort związany z hałasem, nie można jednak na tej podstawie automatycznie przesądzać o niezgodności zapisów uchwały z powołanymi przepisami prawa. Nadto Skarżący podniósł w skardze, iż zapis § 3 i § 4 uchwały dotyczący dopuszczalnego poziomu hałasu dźwiękowego w strefie ograniczonego użytkowania nie jest respektowany - hałas dźwiękowy przekracza, Jego zdaniem, wszelkie dopuszczalne normy, na co wskazują wyniki ciągłych pomiarów hałasu w środowisku dla Portu. A zatem nie poddaje w wątpliwość trafności i zasadności zaskarżonej uchwały a podnosi swoje odczucia w przedmiocie nadmiernej emisji hałasu, przekraczającej normy hałasu dźwiękowego w strefie ograniczonego użytkowania.

Należy mieć na uwadze, że w zaskarżonej uchwale określono granice obszaru w formie mapy poglądowej, precyzyjnie opisano przebieg granic obszaru i wyróżnionych w obszarze stref Z1 i Z2, według współrzędnych punktów załamania - przebiegu izofon (linii jednakowego poziomu dźwięku) wskazanych w Przeglądzie Ekologicznym jako podstawa wyznaczenia obszaru oraz w formie opisowej oraz zawarto inne elementy wymagane wskazanymi wyżej przepisami.

Odnosząc się zatem do zarzutów skargi należy raz jeszcze przypomnieć, że zgodnie z art. 135 ust. 1 Poś, jeżeli z Przeglądu Ekologicznego wynika, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to m.in. dla lotniska tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. Przebieg granic utworzonego zaskarżoną uchwałą obszaru ograniczonego użytkowania wynika z zasięgu oddziaływania hałasu lotniczego przedstawionego w Przeglądzie ekologicznym dla Portu Lotniczego im. [...] w zakresie oddziaływania akustycznego.

Zakazy w zakresie przeznaczania terenów objętych obszarem ograniczonego użytkowania określone uchwałą wskazują jednocześnie na sposób korzystania z tych terenów. Sposób korzystania z terenów pozostaje taki sam jak dotychczas z modyfikacją o wymienione w uchwale ograniczenia. Nie ma możliwości enumeratywnego wyliczenia wszystkich możliwości korzystania z terenu o tak różnorodnych funkcjach, jakim jest obszar oddziaływania lotniska. Zatem sposób korzystania z terenu opisują w pośredni sposób ograniczenia i zakazy zawarte w uchwale.

W przypadku budynków istniejących uchwała nie precyzuje jakie zabezpieczenia akustyczne należy zastosować, gdyż poziom hałasu w środowisku jak i izolacyjność akustyczna przegród zewnętrznych jest indywidualną, odrębną cechą każdego budynku położonego w obszarze ograniczonego użytkowania. Celem zaś jest zapewnienie wewnątrz pomieszczeń w budynkach, klimatu akustycznego - poziomu dźwięku zgodnego z wartościami określonymi w Polskiej Normie PN-87B- 02151/02 "Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach", zatwierdzonej przez Ministra Infrastruktury rozporządzeniem z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.).

Przegląd ekologiczny dla Portu Lotniczego im. [...] w zakresie oddziaływania akustycznego wykonany został w oparciu o przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, która reguluje kwestie ochrony środowiska w zakresie hałasu słyszalnego o częstotliwości 16 Hz do 16 000 Hz (art. 3 pkt 5). Obowiązujące przepisy w zakresie ochrony środowiska nie regulują hałasu o niskich częstotliwościach tzw. infradźwięków. Skoro zatem nie są one uregulowane w przepisach, to nie można mówić o przekroczeniach standardów jakości ochrony środowiska w tym zakresie, skoro nie zostały one określone, a co za tym idzie brak jest podstaw do utworzenia z tej przyczyny obszaru ograniczonego użytkowania, czy brania ich pod uwagę przy tworzeniu obszaru ograniczonego użytkowania ze względu na inne czynniki. Innymi słowy warunkiem utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania jest stwierdzenie we wskazanych w przepisach dokumentach, że mimo zastosowania dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane określone w przepisach standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu. Brak określenia tych standardów przez ustawodawcę, uniemożliwia utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania. Zarzuty skargi w tym zakresie są zatem w ocenie Sądu bezpodstawne.

W zakresie podnoszonego w skardze pominięcia w zaskarżonej uchwale czynników zaburzeń w postaci pola elektromagnetycznego należy wskazać, że zarówno Przegląd Ekologiczny wraz z raportem o oddziaływaniu na środowisko Portu Lotniczego im. [...] dla prognozowanego rozwoju ruchu lotniczego w celu ustalenia potrzeb do ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania (PROEKO, 2005) jak i wyniki pomiarów natężenia pola elektromagnetycznego od stacjonarnych obiektów zlokalizowanych na terenie lub w pobliżu portu lotniczego i emitujących te pola wykazały, że na terenach zabudowy mieszkaniowej podlegającej ochronie nie występują przekroczenia wartości dopuszczalnych, określonych w dziale VI tytułu II ustawy Prawo ochrony środowiska oraz wydanych na ich podstawie przepisów wykonawczych.

Utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania zgodnie z delegacją art. 135 powoduje, że na obszarze tym nie obowiązują dopuszczalne poziomy hałasu, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 poz. 112).

Na marginesie należy podnieść, iż istota prawa własności Skarżącego nie została naruszona (str.7 skargi), gdyż skarżący może korzystać ze swej nieruchomości, choć z pewnymi ograniczeniami, a także zbyć ją. Kwestia, czy zaskarżona uchwała wpłynęła na zmianę wartości nieruchomości leżących na terenie nią objętych, a jeśli tak - w jakim kierunku i w jakim stopniu, wykracza poza ramy niniejszego postępowania. W tym miejscu należy jedynie wskazać, że jeżeli w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości korzystanie z niej lub z jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel nieruchomości może żądać wykupienia nieruchomości lub jej części (art. 129 ust. 1 p. o. ś). W związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości jej właściciel może żądać odszkodowania za poniesioną szkodę; szkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości (art. 129 ust. 2 p. o. ś). Z roszczeniami powyższymi można wystąpić w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości (art. 129 ust. 4 p. o. ś.). Tworząca obszar ograniczonego użytkowania uchwała sejmiku województwa - po ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym (art. 2 i art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, t. j.: Dz. U. z 2007 r. nr 68, poz. 449) - staje się aktem prawa miejscowego. Zaskarżona uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] lipca 2011 r. i weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia (§ 13 uchwały), tj. w dniu [...] sierpnia 2011 r. Orzecznictwo sądów cywilnych wskazuje, że termin do zgłoszenia roszczeń, o którym mowa w art. 129 ust. 4 p. o. ś. jest terminem zawitym, a nie terminem przedawnienia. Oznacza to, że jego niedochowanie powoduje wygaśnięcie roszczenia, a fakt upływu tego terminu sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu. W razie ograniczenia sposobu korzystania ze środowiska w wyniku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania właściwymi w sprawach spornych dotyczących wysokości odszkodowania lub wykupu nieruchomości są sądy powszechne (art. 136 ust. 1 p. o. ś.). Obowiązany do wypłaty odszkodowania lub wykupu nieruchomości jest ten, którego działalność spowodowała wprowadzenie ograniczeń w związku z ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania (art. 136 ust. 2 p.o.ś.).

Powyższe rozważania wskazują, że skarga nie jest zasadna, wobec czego Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).