Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 175/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.145 par.1 pkt c, art.200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 175/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie : stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. S.100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez S.S. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nakazującej S.S. dokonanie rozbiórki obiektów małej architektury znajdujących się na działce nr 127 w miejscowości W.: wybudowanego betonowego oczka wodnego o średnicy ok. 15 m i głębokości 1,2 - 1,4 m oraz będącego w budowie zadaszonego miejsca do grillowania.

W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż decyzja organu I instancji była wysłana listem poleconym do S.S. pod adres jego zameldowania i powróciła z adnotacją poczty "zwrot nie podjęty w terminie" . Na kopercie jest adnotacja, że przesyłka była dwukrotnie awizowana: 17 grudnia 2002 r. i 27 grudnia 2002 r. Organ I instancji wystąpił do Urzędu Miasta K. z wnioskiem o udostępnienie danych meldunkowych. Urząd ten potwierdził, że decyzja została skierowana pod właściwy adres. S. S. w dniu 27 sierpnia 2003 r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie decyzji. W nawiązaniu do tego pisma organ I instancji przesłał kserokopię tej decyzji, lecz została ona zwrócona po dwukrotnym awizowaniu w dniach 9 września 2003 r. i 30 września 2003 r. W dniu 27 października 2003 r. S.S. ponownie zwrócił się o wydanie decyzji i odebrał ją w dniu 27 października 2003 r., po czym złożył odwołanie. Przytaczając treść art. 44 kpa Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że odwołanie skarżący powinien złożyć w ciągu 14 dni licząc od daty 27 grudnia 2002 r. to jest do dnia 10 stycznia 2003 r. Skoro zaś złożył je dopiero w dniu 3 listopada 2003 r. a więc w 297 dniu od daty uważanej za datę doręczenia, nie został spełniony wymóg z art. 129 § 2 kpa. Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał art. 134 kpa.

W skardze od tego postanowienia S.S. zarzucił, iż kontrola na jego placu była przeprowadzona pod jego nieobecność i bez jego wiedzy, że nie wiedział on o toczącym się postępowaniu gdyż przebywał wówczas na leczeniu sanatoryjnym.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje wcześniejsze argumenty, dodatkowo wskazując, iż nie jest prawdą, aby skarżący nie wiedział o toczącym się postępowaniu skoro uczestniczył w oględzinach w dniu 3 grudnia 2001 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póz. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzając uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania uznał, iż w sposób prawidłowy na podstawie art. 44 kpa została skrzącemu doręczona decyzja organu I instancji. W świetle akt sprawy tego stanowiska nie można podzielić. Przede wszystkim należy podkreślić, iż art. 44 kpa wprowadza fikcję prawną doręczenia. Mianowicie, po spełnieniu przesłanek w tym przepisie szczegółowo określonych, organ uznaje doręczenie za dokonane mimo, iż faktycznie strona przesyłki nie otrzymuje. Właśnie z uwagi na tę fikcję prawną i związane z nią skutki - niejednokrotnie bardzo niekorzystne dla strony - organy administracji stosując ten przepis powinny szczegółowo badać, czy zostały spełnione wszystkie wymagane nim przesłanki by móc uznać, ze doszło do skutecznego doręczenia .

Zgodnie z § 2 art. 44 kpa zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata lub jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swe czynności zawodowe bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy. W niniejszej sprawie na przesyłce zawierającej decyzję z dnia 13 grudnia 2002 r. znajduje się tylko adnotacja o tym, że była ona awizowana w dniach 17 i 27 grudnia 2002 r. brak jest natomiast informacji, czy i w jakim miejscu doręczyciel pozostawił zawiadomienie dla adresata o tym, iż nadeszła do niego przesyłka i gdzie jest pozostawiona. W wyroku z dnia 28 czerwca 2001 r. sygn. akt II SA 2871/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, iż jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, doręczenia nie można uznać za dokonane.

Z akt sprawy nie wynika w jaki sposób działał doręczający, w związku z czym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł przyjąć, iż doszło do skutecznego w rozumieniu art. 44 kpa doręczenia. Na podkreślenie w niniejszej sprawie dodatkowo zasługuje fakt, że jak słusznie zarzuca to skarżący, nie wiedział on o toczącym się postępowaniu. Zostało ono wszczęte w dniu 3 października 2002 r., o czym zawiadomienie także nie zostało doręczone w sposób prawidłowy (brak informacji gdzie doręczyciel pozostawił awizo). To samo odnosi się do wysłanego do skarżącego wezwania z dnia 22 października 2002 r. Nie można zgodzić się z poglądem organu zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, ze S.S. wiedział o toczącym się postępowaniu, skoro uczestniczył w kontroli w dniu 3 grudnia 2001 r. Od tego bowiem czasu aż do października 2002 r. nie były podejmowane żadne czynności.

Brak informacji w aktach niniejszej sprawie o tym, w jaki sposób działał doręczyciel przy awizowaniu przesyłki wysłanej na skutek pisma skarżącego z 27 sierpnia 2003 r. powoduje, iż z akt sprawy wynika, iż do skutecznego doręczenia S.S. decyzji doszło dopiero w dniu 27 października 2003 r., kiedy to osobiście odebrał ją w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego .

Dlatego też zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zaś o kosztach na podstawie art. 200 tej ustawy.