Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 192/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7,  art. 77,  art. 80, art. 58, art. 129, art. 134,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 lit. c,  art. 153,  art. 190
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Krzywda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) określa, że zaskarżone postanowienie w całości nie podlega wykonaniu, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu na rzecz skarżącego A. C. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez A. C. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 stycznia 2012 r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Budownictwa i Inwestycji Urzędu Miasta w Brzegu w przedmiocie umorzeniu postępowania w sprawie przywrócenia stanu stosunków wodnych na gruncie.

Wniesienie skargi poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu:

Wnioskiem z dnia 2 czerwca 2011 r. A. C. zwrócił się do Starosty Brzeskiego o przywrócenie stanu stosunków wodnych na działkach nr a, nr b i nr c, położonych w [...], w obrębie [...], wnosząc przy tym o podwyższenie powierzchni działki nr a i nachylenie powierzchni drogi polnej usytuowanej na działkach nr b, nr c i nr d.

Decyzją z dnia 30 czerwca 2011 r., nr [...], działający z upoważnienia Burmistrza Miasta Brzegu - Kierownik Biura Budownictwa i Inwestycji w Urzędzie Miasta Brzeg - na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 104 oraz 107 K.p.a. umorzył postępowanie w sprawie przywrócenia stanu stosunków wodnych na działkach nr: a, b i c. Decyzja ta została doręczona A. C. w dniu 13 lipca 2011 r. – A. C. pokwitował odbiór decyzji w imieniu własnym i żony. Przy czym w dniu 5 lipca 2011 r., w siedzibie organu, A. C. zapoznał się z decyzją z dnia 30 czerwca 2011 r. oraz ze zgromadzonymi w tej sprawie dokumentami, a następnie wniósł do protokołu odwołanie od tej decyzji. Protokół ten (z dnia 5 lipca 2011 r.) został podpisany przez odwołującego – A. C. i przez przyjmującą odwołanie – M. W., pracownika organu. Z protokołu zawierającego treść odwołania wynika, że strona odwołuje się "od decyzji z dnia 30 czerwca br." i wnosi o jej uchylenie w całości.

Pismem z dnia 6 lipca 2011 r. organ pierwszej instancji przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wniesione do protokołu przez A. C. odwołanie wraz z aktami sprawy. Pismo to zostało przesłane również stronom. Postanowieniem z dnia 30 września 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium w Odwoławcze w Opolu stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 831/07, uznano, że wniesione w dniu 5 lipca 2011 r. przez A. C. odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r., jest przedwczesne i nie może wywołać skutków prawnych, z uwagi na okoliczność, iż doręczenie stronie (A. C.) decyzji nastąpiło w dniu 13 lipca 2011 r. Kolegium skonkludowało, że termin do wniesienia odwołania od tej decyzji rozpoczął swój bieg w dniu 14 lipca 2011 r., a zapoznanie się z treścią decyzji, nie stanowi jej doręczenia ani ogłoszenia.

Powyższe postanowienie o niedopuszczalności odwołania zostało doręczone A. C. w dniu 17 października 2011 r. W jego następstwie, A. C. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu prośbę z dnia 21 października 2011 r., o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r., nr [...]. W uzasadnieniu podniósł, że z decyzją zapoznał się w dniu 5 lipca 2011 r. i w tym samym dniu od tej decyzji wniósł odwołanie, które zostało przekazane do SKO, o czym został poinformowany. Zaakcentował, że w związku z tym miał uzasadnione podstawy do uznania, że skutecznie wniósł odwołanie. Gdyby, jak podkreślił, Burmistrz Miasta Brzegu w piśmie z dnia 6 lipca 2011 r. poinformował go o nieskuteczności odwołania, to wówczas mógłby wnieść pisemne odwołanie od decyzji.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Opolu odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Kolegium wskazało na przepis art. 58 K.p.a. i podniosło, że A. C. spełnił trzy z czterech przesłanek wymienionych w tym przepisie. Wniósł prośbę o przywrócenie terminu, dokonał czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin, co nastąpiło w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, nie została spełniona jednak czwarta przesłanka, bowiem wnoszący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Kolegium podnosiło, że Burmistrz Miasta Brzegu sporządzając protokół przyjęcia ustnie wniesionego odwołania i przysyłając ów protokół organowi odwoławczemu, realizował swoje ustawowe obowiązki wynikające z art. 67 § 2 pkt 1 i art. 133 K.p.a. i nie można mu zarzucić, że w ten sposób wprowadził stronę w błąd. Ponadto dodał, że A. C. od kilkunastu lat występuje przed organami administracji publicznej w charakterze profesjonalnego pełnomocnika i jako znawca procedury administracyjnej winien wiedzieć, że samo zapoznanie się z treścią decyzji nie wywołuje skutku doręczenia. Wobec zatem niespełnienia łącznie wszystkich przesłanek z art. 58 K.p.a. organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Następnie, postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazało, iż stosownie do art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Odwołując się do akt sprawy, Kolegium stwierdziło, że skarżona decyzja zawierająca pouczenie o prawie, sposobie i terminie wniesienia odwołania, doręczona została za pośrednictwem poczty stronie w dniu 13 lipca 2011 r., zatem termin do złożenia odwołania od decyzji upływał z dniem 27 lipca 2011 r. Skoro zatem, odwołanie zostało wniesione 21 października 2011 r., a postanowieniem z 30 stycznia 2012 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu odmówiło A. C. przywrócenia terminu do jego wniesienia, to na zasadzie art. 134 K.p.a. stwierdzić należało uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu A. C. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie prawa procesowego poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie, że "stronie skarżącej w dniu zapoznania się z aktami sprawy nie wydano nieuwierzytelnionego odpisu decyzji, oraz że urzędnik przyjmujący do protokołu zapoznania się z aktami sprawy odwołanie ustnne nie udzielił stronie pouczenia, o skuteczności wniesionego w ten sposób odwołania." Skutkowało to błędnym ustaleniem organu, że odwołania nie złożono w terminie i obciążeniem go skutkami błędnego pouczenia. W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpoznania przez Sąd skargi na postanowienie z dnia 30 stycznia 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 517/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.- postanowienie SKO w Opolu z dnia 30 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wskazując, iż organ administracji wadliwie, bez należytych ustaleń i rozważań przyjął, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie w tym samym wyroku, w trybie art. 135 P.p.s.a., Sąd uchylił także postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2011 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania wniesionego przez stronę w dniu 5 lipca 2011 r. od decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r. jako wniesionego przedwcześnie. Na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia, NSA wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1205/13, oddalił skargę kasacyjną jednakże z innych motywów niż przedstawione w wyroku WSA w Opolu z dnia 28 stycznia 2013 r..

W uzasadnieniu wyroku NSA podzielił stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, iż nie jest trafny pogląd Sądu pierwszej instancji, że w tym postępowaniu doszło, na podstawie art. 109 § 2 w zw. z art. 14 § 2 K.p.a., w dniu 5 lipca 2011 r. do ogłoszenia A. C. decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r. o umorzeniu postępowania. Z przepisu art. 109 § 1 K.p.a. wynika wprost, że stronom doręcza się decyzję na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przypadkach wymienionych w art. 14 § 2 K.p.a. decyzja może być stronom ogłoszona ustnie - art. 109 § 2 K.p.a. Jednak przewidziana w art. 109 § 2 K.p.a. możliwość ustnego ogłoszenia decyzji stronie dotyczy jedynie sytuacji wskazanej w art. 14 § 2 K.p.a., to jest gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie. Ogłoszenie ustne decyzji administracyjnej, stanowi wyjątek od zasady pisemności i wymaga utrwalenia tej czynności na piśmie w drodze sporządzenia protokołu (art. 67 § 2 pkt 5 K.p.a.), który powinien odpowiadać wymaganiom art. 68 i 107 K.p.a. w zakresie koniecznych elementów decyzji. NSA akcentował, iż w aktach rozpatrywanej sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów ustnego ogłoszenia stronie powołanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r. o umorzeniu postępowania, ponadto załatwienie sprawy w formie ustnej jest możliwe tylko wówczas, gdy przemawia za tym interes strony (art. 14 § 2 K.p.a.). Ponadto organ może stosować tę formę tylko wówczas, gdy stanowiska organu i strony są zgodne, natomiast w razie rozbieżności stanowisk - organ jest obowiązany przeprowadzić postępowanie i wydać decyzję pisemną. Niemniej jednak prawidłowość, co do zasady, uchylenia przez Sąd pierwszej instancji postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2011 r., niezależnie od wadliwości motywów zaskarżonego wyroku przedstawionych w tym zakresie, nie budziła wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W okolicznościach niniejszej sprawy, zdaniem NSA, nie budzi wątpliwości, iż A. C. w dniu 5 lipca 2011 r. zapoznał się w siedzibie organu pierwszej instancji z treścią decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r. Tego samego dnia złożył do protokołu odwołanie od tej decyzji, które wraz z aktami zostało następnego dnia przesłane do organu odwoławczego. Faktem jest, iż w dniu 4 lipca 2011 r. wysłano drogą pocztową ww. decyzję do strony i została ona faktycznie doręczona w dniu 13 lipca 2011 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożone przez stronę w dniu 5 lipca 2011 r. odwołanie od wydanej decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r. wniesione zostało w terminie. Dlatego też stwierdzenie niedopuszczalności tego odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu na podstawie art. 134 K.p.a., odbyło się z naruszeniem tej normy prawa procesowego, co zobowiązywało Sąd pierwszej instancji do zastosowania konstrukcji prawnej uchylenia powołanego wyżej postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

Pismem procesowym z dnia 12 grudnia 2012 r. skarżący wniósł o połączenie do wspólnego rozpoznania spraw o sygn. akt II SA/Op 517/12 i II SA/Op 518/12 oraz o zwrot uiszczonych wpisów.

Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2013 r., skarżący cofnął wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie dotyczącej postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania i wniósł o rozpoznanie merytoryczne sprawy.

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 518/12 WSA w Opolu zawiesił postępowanie w sprawie, które następnie podjął w dniu 11 maja 2015 r. Odnotować też trzeba, że obecnie sprawa ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, prowadzona jest pod sygnaturą akt II SA/Op 192/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.

Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej także P.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia, Sąd stwierdził, że wydane ono zostało z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 stycznia 2012 r., nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A. C. od decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r., nr [...], o umorzenie postępowania w sprawie przywrócenia stanu stosunków wodnych na gruncie na działkach nr a, nr b i nr c Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 134 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na tle tego przepisu odnotować należy, że po otrzymaniu odwołania, przed dokonaniem merytorycznego rozpoznania sprawy, organ odwoławczy obowiązany jest zbadać w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu.

Równocześnie przypomnieć trzeba, że wyrokiem z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 517/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 stycznia 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 września 2011 r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania do wniesienia odwołania przez A. C. od decyzji z dnia 30 czerwca 2011 r., a NSA oddalił skargę kasacyjną wywiedzioną od powyższego wyroku. Przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy należało zatem mieć na uwadze regulację prawną zawartą w art. 153 i art. 190 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1328/10, LEX nr 1104099). Pamiętać należy przy tym, iż ocena prawna, w rozumieniu art. 190 ustawy P.p.s.a., to wyjaśnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku, a więc nie tylko sama wykładnia w ścisłym tego słowa znaczeniu. W konsekwencji, należy uznać, iż związanie wojewódzkiego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 190 ustawy P.p.s.a., oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku.

W świetle poczynionych powyżej rozważań odnotować też należy, że w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1205/13 NSA uznał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, iż A. C. w dniu 5 lipca 2011 r. zapoznał się w siedzibie organu pierwszej instancji z treścią decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r. Tego samego dnia złożył do protokołu odwołanie od tej decyzji, które wraz z aktami zostało następnego dnia przesłane do organu odwoławczego. Z kolei w dniu 4 lipca 2011 r. wysłano drogą pocztową ww. decyzję do strony i została ona faktycznie doręczona w dniu 13 lipca 2011 r. Oznacza to, że Naczelny Są Administracyjny uznał, że złożone przez stronę w dniu 5 lipca 2011 r. odwołanie od wydanej decyzji Burmistrza Miasta Brzegu z dnia 30 czerwca 2011 r. wniesione zostało w terminie. Dlatego też stwierdzenie niedopuszczalności tego odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu na podstawie art. 134 K.p.a., odbyło się z naruszeniem tej normy prawa procesowego, co zobowiązywało Sąd pierwszej instancji do zastosowania konstrukcji prawnej uchylenia powołanego wyżej postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

Wyrażona w powołanym wyroku ocena prawna wiązała Sąd rozpoznający niniejszą sprawę i musiała zostać uwzględniona przy ocenie legalności postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Wyjaśnić również przyjdzie, że stosownie do art. 129 § 1 K.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 K.p.a.). Przy czym podkreślić trzeba, że wniesienie odwołania po terminie może spowodować dwojakiego rodzaju skutki procesowe. Jeżeli wnoszący odwołanie nie zwrócił się równocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (art. 58 § 2 K.p.a.), organ odwoławczy jest wówczas obowiązany wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, bowiem wraz z odwołaniem został złożony wniosek o przywrócenie terminu. Ponieważ Sąd w wyroku z dnia 28 stycznia 2013 r., uchylił postanowienie o odmowie przywrócenia terminu i stwierdzające niedopuszczalność odwołania, zatem nie można uznać, że wniosek skarżącego w tym przedmiocie został rozpoznany ostatecznym postanowieniem. Skoro brak postanowienia w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to brak jest tym samym podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia. Konsekwencją powyższego stanowiska jest uznanie, że Kolegium nie miało podstaw do przyjęcia, iż doszło do uchybienia terminu do wniesienia przez A. C. odwołania od decyzji z dnia 30 czerwca 2011 r. W zaistniałej sytuacji procesowej, z uwagi na uchylenie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu - ww. wyrokiem – koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Kolegium, wydanego na podstawie art. 134 K.p.a., tj. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie może nastąpić przed rozstrzygnięciem w przedmiocie wniosku strony o przywrócenie tego terminu. Brak rozważenia przez organ wszystkich okoliczności związanych z przywróceniem terminu skutkuje równocześnie naruszeniem przepisów art. 7, 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przy stwierdzeniu naruszenia terminu do wniesienia odwołania. Uchylenie postanowienia wydanego na podstawie art. 59 w zw. z art. 58 K.p.a. nie daje podstaw organowi do stwierdzenia, że uchybiono termin do wniesienia odwołania od decyzji (art. 134 K.p.a.).

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., w punkcie 1 sentencji wyroku orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 oparto o przepis art. 152 P.p.s.a., natomiast w punkcie 3, o kosztach postępowania, orzeczono na wniosek skarżącego na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych rozważań i sprowadzają się do konieczności ponownego zbadania, czy w sprawie uchybiono termin do wniesienia odwołania, przy uwzględnieniu przedstawionej przez Sąd oceny prawnej w wyroku z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 517/12 i NSA z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1205/13.