Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 507/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2020-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 28 maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu A. D. (dalej skarżący) zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 28 maja 2019 r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 6 grudnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu 27 grudnia 2019 r.

W zakreślonym w nim terminie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w całości.

Postanowieniem referendarza sądowego z 25 maja 2020 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozpatrując złożony na to orzeczenie sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 29 czerwca 2020 r., wydanym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - /dalej jako ppsa/, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku strony.

W tym stanie rzeczy, w związku z prawomocnością ww. postanowienia Sądu Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 30 czerwca 2020 r. zobowiązał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 grudnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu został wysłany na adres wskazany przez skarżącego. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została 2 lipca 2020 r. awizowana, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru k. 26 akt sądowych). Przesyłkę powtórnie awizowano 10 lipca 2020 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. W zakreślonym 7-dniowym terminie liczonym od 16 lipca 2020 r., który upłynął z dniem 23 lipca 2020 r.( środa), nie uiszczono należnego od skargi wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje:

Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa.

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ppsa, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W przypadku wniesienia pisma bez uiszczenia od niego opłaty, Sąd wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 2 i 10 lipca 2020 r.), nie odebrał wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi.

Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 16 lipca 2020 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2).

W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Skoro skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło 16 lipca 2020 r., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 23 lipca 2020 r. Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.