Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 90/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 50 ust. 1, art. 8 ust. 3 i 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1769
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2018 r. sprawy ze skargi B.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania B. G., decyzją z dnia 4 stycznia 2018 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 24 października 2017 r., przyznającą usługi opiekuńcze w wymiarze 2 dni w tygodniu po jednej godzinie dziennie od dnia 3 listopada 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. oraz ustalającą procentową odpłatność za godzinę usługi w wysokości 35 % ( 5,95 zł) .

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że B. G. wnioskiem z dnia 18.10.2017r. zwrócił się o przyznanie usług opiekuńczych do końca roku 2017. Z aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia 18.10.2017r. wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie pracuje zawodowo, utrzymuje się z renty inwalidzkiej z ZUS w kwocie 1.252,33 zł i z zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł. Z uwagi na stan zdrowia i schorzenia – znaczny stopień niepełnosprawności - wymaga pomocy osób trzecich. Dochód B. G. w wysokości 1.405,33zł, stosownie do zapisów § 2 uchwały Rady Miasta nr [...] z dnia 28.10.2004r., zawiera się w przedziale 200% - 250% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, a więc wysokość odpłatności w procentach, ustalona od ceny brutto usługi mieści się w kryterium 35%. Tym samym, działając zgodnie z przepisami w/w uchwały w sprawie ustalenia ceny 1 godziny usług opiekuńczych, zgodnie z którą stawka godzinowa usług opiekuńczych wynosiła 17, 00 zł za 1 godzinę, odpłatność świadczonych usług wynosi 5,95zł za godzinę (17,00 zł x 35%).

Kolegium wskazało, że organ I instancji wyjaśnił, że dysponuje ograniczoną ilością środków finansowych na realizację usług opiekuńczych i nie jest w stanie zabezpieczyć wszystkich zgłaszanych potrzeb. Na realizację tego typu zadania w roku 2017 r. przypada kwota 5.788.000 zł. Aktualna cena 1 godziny usług wynosi 17,00 zł, co daje 331 941 godzin na cały rok. Przy zaplanowanej do tej formy pomocy liczbie osób korzystających wynoszącej 152 osoby, średnio na 1 osobę w miesiącu przypadają 24 godzin usług opiekuńczych. Ustalając liczbę godzin przyznanych usług opiekuńczych w niniejszej sprawie organ I instancji uwzględnił uprawnienia, zasoby i możliwości strony, okoliczności uzasadniające udzielenie pomocy a także własne możliwości i zasoby finansowe.

B. G. wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, nie zgadzając się z rozstrzygnięciem. Zarzucił, że z decyzji organów obu instancji nie wynika, skąd ma uzyskać środki na opłacenie usług opiekuńczych. Mimo potrąceń z renty musi opłacić leczenie rehabilitacyjne i ponieść koszty utrzymania. Ponadto korzysta z 8 godzin usług opiekuńczych miesięcznie, co stanowi jedynie 1/3 wskazywanych 24 godzin opiekuńczych miesięcznie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie może być uwzględniona.

Z akt administracyjnych wynika, że skarżący zwrócił się o przyznanie usług opiekuńczych, a jego wniosek w kwestii ich zakresu został doprecyzowany podczas aktualizacji wywiadu rodzinnego w dniu 18 października 2017 r. ( godzina dziennie dwa razy w tygodniu od 3 listopada do 31 grudnia 2017 r.). Znalazło to odzwierciedlenie w podpisanym przez skarżącego protokole z dnia 18 października 2017 r.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz.U. 2017r., poz.1769 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga pomocy innych osób, a jest jej pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych lub specjalistycznych usług opiekuńczych.

Szczegółowe warunki przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze określa, w drodze uchwały, rada gminy (art. 50 ust. 6 ustawy).

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały Rady Miasta z dnia 28 października 2004 r. nr [...], w przypadku gdy dochód osoby samotnie gospodarującej wynosi powyżej 200 % do 250 % kryterium dochodowego, wówczas wysokość odpłatności wynosi 35% kosztu usługi.

Taka sytuacja zachodzi w przypadku skarżącego, który jest osobą samotnie gospodarującą, bowiem jego dochód mieści się w przedziale 1268 zł ( 200 % kryterium dochodowego) a 1585 zł ( 250 % kryterium dochodowego), wnosząc 1405,33 zł.

Organy ustaliły wysokość dochodu skarżącego z zachowaniem zasad określonych przepisami art.8 ust. 3 i 4 ustawy.

Przepis art. 8 ust. 3 ustawy stanowi , że za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:

1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;

3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 4 ustawy , do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się:

1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego;

2) zasiłku celowego;

3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty;

4) wartości świadczenia w naturze;

5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych;

5a) świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych;

6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego;

7) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej;

8) świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 8a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka.

Tak więc przepisy ustawy w sposób wyczerpujący wskazują, co można zaliczyć do dochodu i co do dochodu wliczone być nie może. Przy ustalaniu wysokości dochodu nie można brać pod uwagę innych, nie wymienionych w ustawie, odliczeń czy potrąceń.

Z kolei przy ustalaniu wysokości odpłatności za usługi opiekuńcze nie można brać pod uwagę - przykładowo - wzrostu cen, bowiem wysokość odpłatności jest zależna jedynie od wysokości dochodu.

W niniejszej sprawie organy prawidłowo ustaliły wysokość dochodu skarżącego na kwotę 1405,33 zł, zaliczając do niego rentę inwalidzką w wysokości 1252,33 zł i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Wysokość dochodu skarżącego zobowiązywała organy do ustalenia odpłatności za usługi opiekuńcze w wysokości 35 %, czyli 5,95 zł za godzinę usługi opiekuńczej.

Nadmienić też należy, że przedmiotem kontroli Sądu były decyzje wydane jedynie w niniejszej sprawie, wobec tego nie jest możliwe odniesienie się do twierdzeń skarżącego , że wcześniej opłaty za usługi opiekuńcze były niższe.

Odnosząc się do twierdzeń skargi, dotyczących porównania średniej ilości godzin usług opiekuńczych na jedną osobę miesięcznie - 24 – z ilością przyznanych godzin skarżącemu – 8 - zauważyć należy, że ilość godzin miesięcznie przyznanych skarżącemu jest zgodna z jego wnioskiem , sprecyzowanym w czasie aktualizacji wywiadu środowiskowego, który skarżący zaakceptował własnym podpisem.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.