Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1608/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że zobowiązanie na mocy art. 22 ustawy o broni i amunicji do zbycia posiadanej broni, lub pozbawienie jej cech użytkowych, spowoduje ujemne konsekwencje, ponieważ nie będzie miał możliwości odzyskania tej samej broni w przypadku uwzględnienia jego skargi. Skarżący dodał, że posiadane od wielu lat egzemplarze broni mają dla niego wartość nie tylko użytkową, ale przede wszystkim sentymentalną i kolekcjonerską.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Komendant Główny Policji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zauważyć należy, że każda decyzja pociąga za sobą określone konsekwencje prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. By możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. Ponadto, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi grozić skarżącemu.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie musi bowiem zbywać broni, lub pozbawiać jej cech użytkowych, gdyż ma możliwość oddania jej do depozytu właściwego organu Policji. Nadto koszty deponowania broni przez pierwszy rok ponosi Policja (art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 576 z późn. zm.).

Nie można się również zgodzić z twierdzeniem skarżącego, że nie będzie możliwe odkupienie sprzedanych egzemplarzy broni, ponieważ treść umowy sprzedaży zależy wyłącznie od woli stron ją zawierających.

Wobec niewykazania przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.