Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 624/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 3 i 4
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2012r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty O. z dnia [...], orzekającej o utracie z dniem 29 maja 2012r statusu osoby bezrobotnej, na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. Nr 69 z 2008r., poz. 415 ze zmianami)- dalej ustawy, oraz art. 138 § 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Do wydania tego rozstrzygnięcia doszło na tle następujących okoliczności.

A. K. została zarejestrowana jako bezrobotna w dniu 7 czerwca 2011 r. W dniu 10 lutego 2012 r. własnoręcznym podpisem potwierdziła datę kolejnego stawienia się w PUP w dniu 29 maja 2012 r. W dniu 13 marca 2012 r. stała skierowana do odbywania stażu w okresie do 27 czerwca 2012 r. w "M.". W dniu 10 maja 2012 r. wpłynęło do PUP w O. pismo M.W. – właściciela M. o rozwiązanie umowy o staż w trybie natychmiastowym z uwagi na kwestionowanie przez skarżącą między innymi warunków pracy w zakresie czasu pracy. W dniu 14 maja 2012 r. A. K. do tych zarzutów się ustosunkowała. W dniu 28 maja 2012 r. Starosta O. wydał decyzję orzekającą o pozbawieniu jej prawa do stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia [...] Decyzja ta została skarżącej doręczona w dniu 31 maja 2012 r. W dniu 29 maja 2012 r. nie stawiła się ona w PUP, natomiast w dniu 6 czerwca 2012 r. w czasie pobytu w PUP poinformowała ona urząd, że skoro nie dostała decyzji o przerwaniu stażu, nie musiała się zgłaszać w dniu 29 maja 2012r. Decyzją z dnia [...] organ I instancji orzekł o utracie przez A. K. statusu osoby bezrobotnej, uzasadniając dwoje rozstrzygnięcie niestawieniem się przez nią w PUP w wyznaczonym terminie i niepowiadomieniem w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. W odwołaniu A. K., zarzucając naruszenie art. 11 i 107 § 3 kpa oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 4 ustawy wskazała, że organ I instancji nie wyjaśnił, na jakiej podstawie przyjął, że miała ona obowiązek zgłoszenia się do PUP w dniu 29 maja 2012r. Zarzuciła także, że w sprawie nie występuje przesłanka z art.33 ust. 4 pkt 7 ustawy, gdyż przerwanie stażu nie nastąpiło z jej winy, gdyż usiłowała ona tylko zwrócić uwagę organizatora i organu I instancji na przestrzeganie zasady równego traktowania stażysty i pracowników w zakresie czasu pracy.

Wojewoda utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wskazał, że w dniu 7 czerwca 2011 r., to jest w dniu rejestracji, A. K. została pouczona o obowiązkach bezrobotnego oraz o okolicznościach powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej, w tym także o obowiązku zgłaszania się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonych terminach i powiadomieniu urzędu pracy w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Z karty "stawiennictwo w urzędzie pracy i propozycje przedłożone bezrobotnemu" wynika, że A. K. wyznaczono w dniu 10 lutego 2012 r. kolejny termin stawiennictwa w PUP w dniu 29 maja 2012 r., co zainteresowana potwierdziła własnoręcznym podpisem. Z tej samej karty wynika, że w tym dniu nie zgłosiła się ona w PUP w O., natomiast przy dacie 06.06.2012 r. znajduje się adnotacja pracownika Urzędu Pracy potwierdzająca fakt zgłoszenia się bezrobotnej oraz nieprzedstawienie usprawiedliwienia na dzień 29 maja 2012 r. Jak wynika z powyższej adnotacji A. K. stwierdziła ponadto, że skoro nie otrzymała decyzji o przerwaniu stażu, nie musi się zgłaszać i nie chciała złożyć żadnych wyjaśnień ze względu na brak czasu. Odwołująca nie podała powodu swojego niestawiennictwa w dniu 29 maja 2012, jak również nie przedstawiła żadnego dokumentu wskazującego, że w wyznaczonym dniu nie stawiła się z przyczyn uzasadnionych. Jednym z podstawowych obowiązków bezrobotnego jest, zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy, obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Fakt skierowania na staż nie zwalniał A. K. z obowiązku stawienia się w PUP w wyznaczonym terminie. Zainteresowana pozostawała bowiem od dnia rejestracji, to jest od 7 czerwca 2011 r. w ewidencji bezrobotnych, tym samym w dalszym ciągu ciążyły na niej obowiązku wynikające z przepisów ustawy. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że kwestia pozbawienia prawa do stypendium z tytułu odbywania stażu nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie i że w dniu 12.07.2012 r. została wydana decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia 28 maja 2012 r.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na tę decyzję A. K. zarzuciła naruszenie art. 8, 9 i 107 § 3 kpa oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 4 ustawy i w związku z tym wniosła o jej uchylenia oraz ewentualnie uchylenie decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu podniosła, że nie miała świadomości, ze powinna się zgłosić w PUP w dniu 29 maja 2012r., gdyż od 13 marca rozpoczęła odbywanie stażu, w czasie którego – jak wynikało z uzyskanej w PUP informacji oraz wytycznych odbywania stażu – nie miała obowiązku stawiennictwa w PUP. W dniu 28 maja 2012r. Starosta wydał decyzję o pozbawieniu jej prawa do stypendium, ale od tej decyzji się odwołała. Wydanie decyzji o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej nastąpiło wiec w sytuacji, gdy decyzja w spawie stypendium, a tym samym możliwości kontynuowania stażu nie była ostateczna. Dlatego stwierdzenie Wojewody, że była ona jednoznacznie poinformowana o terminie stawiennictwa w PUP w dniu 29 maja 2012r. nie znajduje oparcia w stanie faktycznym. Reasumując, skoro nie była ona pouczona o nałożonym obowiązku w sposób umożliwiający jego wykonanie, bezprawnie organy pozbawiły ja statusu bezrobotnego. Takie działanie organów z jednej strony nie budzi zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, z drugiej zaś narusza zasadę udzielania stronom pomocy prawnej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że z informacji dotyczącej odbywania stażu nie wynika, aby wyznaczony na dzień 29 maja 2o012r. termin stawiennictwa został anulowany i brak jest w aktach spawy jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego fakt zwolnienia skarżącej z obowiązku stawiennictwa tego dnia w PUP. Trwające postępowanie w przedmiocie utraty prawa do stypendium nie może stanowić podstawy uznania przyczyny niestawiennictwa w wyznaczonym dniu za uzasadnioną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym

w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania, skutkujących koniecznością jego uchylenia.

Przedmiotem kontroli jest decyzja pozbawiająca A. K. statusu osoby bezrobotnej z tego powodu, że nie stawiła się ona w PUP w O. w dniu 29 maja 2012r. i nie usprawiedliwiła w terminie 7 dni swojego niestawiennictwa. W związku z tym przede wszystkim zauważyć należy, że termin stawienia się w dniu 29 maja 2012r. został skarżącej wyznaczony w dniu 10 lutego 2012r. Po tej dacie zaszła istotna zdaniem Sądu okoliczność w sytuacji skarżącej, a mianowicie została ona skierowana na staż do "M." , który miała odbywać w okresie od 13 marca do 27 czerwca 2012r., i gdzie następnie miała być zatrudniona. W związku ze skierowaniem na staż A. K. została poinformowana "o prawach i obowiązkach bezrobotnego skierowanego do odbywania stażu" (załącznik nr 39 do zarządzenia Nr 4/2012). Wśród szeregu obowiązków wymienionych w tej informacji nie ma mowy o tym, że w okresie odbywania stażu nadal aktualny pozostaje obowiązek zgłaszania się do urzędu pracy w celu zadeklarowania gotowości podjęcia pracy. Również nie wynika z tej "informacji", że określa ona dodatkowe obowiązki, ponad te, które zostały przedstawione skarżącej w dacie rejestracji. Z brzmienia informacji można wysnuć wniosek, że określa ona wszystkie obowiązki spoczywające na osobie bezrobotnej, skierowanej do odbywania stażu. W każdym zaś razie brak jest zarówno w tym dokumencie jak i w aktach sprawy dowodu świadczącego o tym, że po skierowaniu skarżącej na staż, była ona informowana, że niezależnie od obowiązków wynikających z odbywania stażu, ma obowiązek zgłaszania się do PUP. W takiej zaś sytuacji, skoro A. K. nie została należycie poinformowana o tym, że pomimo skierowania na staż ma obowiązek stawienia się w PUP w terminie wyznaczonym przed skierowaniem na staż, nie może z tego powodu ponosić negatywnych konsekwencji w postaci pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej. Oceny tej nie zmienia to, że faktycznie poczynając od 11 maja 2012r. skarżąca nie odbywała stażu, skoro dopiero z decyzji doręczonej jej w dniu 31 maja 2012r. dowiedziała się, że umowa o staż została rozwiązana. Skarżąca w urzędzie pracy stawiła się w dniu 6 czerwca 2012r. Co prawda przy adnotacji z tego dnia nie ma jej podpisu, jednak wynika z niej, że faktycznie A. K. usprawiedliwiła swoją nieobecność w dniu 29 maja 2012r. wyjaśniając, że skoro wcześniej nie otrzymała decyzji w kwestii stażu, nie miała obowiązku się stawiać. Potwierdza to tylko jej przeświadczenie, wynikające z braku właściwego pouczenia, że w okresie trwania stażu nieaktualna pozostaje wyznaczona przed tym stażem data stawiennictwa w celu zadeklarowania gotowości podjęcia pracy.

Mając powyższe na uwadze zasadnie skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 8 i 9 kpa, które to naruszenie nie tylko mogło ale miało wpływ na rozstrzygniecie sprawy. Dlatego też zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 135 p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ winien uwzględnić wyżej przedstawione uwagi.