Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1413/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Wojewody [...] w [...] kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku Wojewody [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...], nakładającego na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 1000 zł, za przekroczenie terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] znak: [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] października 2004 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynął wniosek Burmistrza Miasta i Gminy [...] o pozwolenie na budowę kanalizacji sanitarnej ściekowej tłocznej i grawitacyjnej dla Wsi Gminy [...]: M., K., K.G., K..

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. Wojewoda [...] w oparciu o art. 35 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym w terminie 21 dni od dnia doręczenia postanowienia, pod rygorem wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższe postanowienie inwestor odebrał [...] listopada 2004 r.

Pismem z dnia [...] listopada 2004 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] w odpowiedzi na postanowienie przedłożył stosowne uzupełnienie dokumentacji (wpłynęło do organu w dniu [...] grudnia 2004 r.).

Decyzją nr [...] znak: [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] października 2004 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej ściekowej tłocznej i grawitacyjnej dla Wsi Gminy [...]: M., K., K. G., K..

Analiza akt sprawy w trakcie postępowania w I instancji wykazała, iż w przedmiotowej sprawie Wojewoda [...] przekroczył termin 65 dni wynikający z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane o dwa dni. Za okoliczność wstrzymującą bieg terminu wyni8kajacego z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane uznano okres czasu od dnia 5 listopada 2004 r. kiedy wydano postanowienie nakładające na inwestora obowiązek usunięcia braków w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym, do dnia 30 listopada 2004 r., kiedy dla inwestora upłynął termin 21 dni na uzupełnienie wskazanych przez organ I instancji braków.

Zdanie organu okresem opóźnienia spowodowanym z winy strony był tylko termin wyznaczony postanowieniem, czyli 21 dni od doręczenia postanowienia. Skoro Wojewoda przyjął uzupełnione braki wniosku po wyznaczonym przez siebie terminie, nie stosując rygoru przewidzianego w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, działał zatem na własne ryzyko i powinien tak pokierować dalszym tokiem postępowania, aby w sprawie nie doszło do naruszenia terminu z art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewoda [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zdaniem Wojewody [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał złej wykładni art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Opóźnienie z winy strony stanowią dni od doręczenia postanowienia o uzupełnieniu braków do chwili wpływu do organu poprawionego projektu, bowiem jest to zwłoka niezależna od organu.

Wydanie pozwolenia na budowę, mimo upływu terminu na uzupełnienie braków nastąpiło na skutek stosunkowo krótkiego okresu zaistniałej zwłoki.

Zdaniem skarżącego Wojewody sugerowane w zaskarżonym postanowieniu wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu udzielenia pozwolenia na budowę, stanowiłoby dla inwestora zbyteczną dolegliwość. Organ działał w interesie inwestora i za to nie powinien być karany.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 134 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270z późn. zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na tej podstawie Sąd rozpoznając sprawę dokonał również oceny postępowania organu I instancji.

Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. do terminów, o których mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

W niniejszej sprawie wniosek o pozwolenie na budowę złożono w dniu [...] października 2004 r. W dniu [...] listopada 2004 r. postanowieniem wezwano inwestora do uzupełnienia w terminie 21 dni braków w projekcie budowlanym. Postanowienie doręczono [...] listopada 2004 r. Poprawiony i uzupełniony projekt budowlany inwestor dostarczył organowi [...] grudnia 2004 r. Decyzja o pozwoleniu na budowę zapadła w dniu [...] stycznia 2005 r.

Zdaniem Sądu opóźnienie w wydaniu decyzji nastąpiło z winy strony, nie zaś z winy organu. Okres oczekiwania organu na złożenie uzupełnionego projektu nie wlicza się do 65 dniowego terminu opisanego w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego.

Zdaniem Sądu zakreślenie terminu na wykonanie polecenia organu służy zdyscyplinowaniu inwestora. Po upływie tego terminu organ może jednak dokonać oceny czy zastosować rygor wynikający z upływu zakreślonego terminu czy też np. mimo wykonania obowiązku z uchybieniem terminu rozpoznać wniosek.

Skoro organ architektoniczno-budowlany uznał, że po uzupełnieniu wniosku możliwe będzie pozytywne rozpatrzenie sprawy, to zasadnie prowadził postępowanie zmierzając do jego rozpoznania w jak najkrótszym czasie. W realiach niniejszej sprawy jest to tym bardziej uzasadnione, ze inwestor uchybił zakreślonemu terminowi okresem 8 dni.

Wydanie decyzji o odmowie wydania pozwolenia na budowę i pouczenie o konieczności złożenia kolejnego wniosku o pozwolenie na budowę prowadziłoby do naruszenia fundamentalnych zasad procedury administracyjnej – zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 kpa), a w szczególności zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa).

Podkreślenia wymaga, że przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego ma służyć dyscyplinowaniu organów architektoniczno-budowlanych, nie może jednak wymuszać na organach działania niezgodnego z interesem inwestorów.

Zdaniem Sądu w/w przepis powinien mieć zastosowanie wówczas, gdy organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę, dysponując kompletnym wnioskiem o pozwolenie na budowę, pozostaje w bezczynności bez uzasadnienia wynikającego z ust. 8 art. 35 Prawa budowlanego.

Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a i art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).