Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1074/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie asesor WSA Anna Szymańska (spr.),, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi H. i B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. skargę oddala; II. nakazuje wypłacić z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Kancelarii Adwokackiej P. kwotę 240,00 zł ( dwieście czterdzieści złotych) tytułem nieopłaconego zastępstwa prawnego.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. Burmistrz Miasta i Gminy Z. po rozpatrzeniu wniosku P. spółka jawna ustalił warunki zabudowy na działkach nr [...] i [...] położonych w Z., przy ul. [...] dla inwestycji polegającej na zabudowie i przebudowie istniejącego budynku piekarni wraz z powierzchniami handlowymi.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż realizacja inwestycji nie wprowadzi zwiększenia produkcji ciast i pieczywa, a zatem nie spowoduje pogorszenia warunków dla funkcjonowania sąsiednich terenów i obiektów. Jej celem jest poprawa warunków funkcjonowania piekarni oraz powiększenie hali sprzedaży o pow. ok. 150m- oraz wybudowanie pomieszczeń magazynowych. Linię zabudowy od strony frontowej określono w nawiązaniu do istniejącego budynku na działce nr ew. [...]. Teren piekarni posiada wjazd od drogi wojewódzkiej. Inwestycja położona jest na terenie, dla którego nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Projekt decyzji sporządziła osoba posiadająca stosowne uprawnienia.

Wskutek odwołania wniesionego przez H. i B. T. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] marca 2005r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż podstawę rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz.1588), przepisy kpa oraz inne przepisy szczególne.

Organ I instancji miał obowiązek w pierwszej kolejności dokonać oceny wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Z wniosku tego wynika, iż inwestor zamierza powiększyć halę sprzedaży o ok. 150 m-, stworzyć pomieszczenie magazynowe dla sklepu oraz przystosować piekarnię do wymogów unijnych.

Inwestycja będzie polegała na rozbudowie i przebudowie istniejącego budynku piekarni wraz z pomieszczeniami handlowymi, bez zmiany sposobu zagospodarowania. Przy czym nie nastąpi zwiększenie produkcji pieczywa, ta bowiem została przeniesiona w inne miejsce. Pozostanie jedynie produkcja cukiernicza.

Z analizy sporządzonej przez uprawnionego urbanistę wynika, że na sąsiednich działkach dostępnych z tej samej drogi publicznej znajdują się budynki handlowe i usługowe, co oznacza iż został spełniony wymóg określony w art. 61 ust.1 pkt.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Działki, na których jest planowana inwestycja znajdują się w pobliżu centrum miasta. Na terenie tym zlokalizowano obiekty o funkcji mieszkaniowej, mieszkaniowo - usługowej oraz handlowo - usługowej. Z analizy wynika także, iż nie zostanie zwiększona szerokość elewacji frontowej, ponieważ planowana inwestycja dotyczy budynków znajdujących się w głębi posesji. Nadto teren działki objęty jest zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne uzyskaną przy uchwalaniu planu zagospodarowania z 1992r.

W ocenie organu zostały spełnione łącznie wymogi wynikające z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, iż ochrona osób trzecich w niniejszym postępowaniu nie może być taka sama jak w dalszym etapie procesu inwestycyjnego tzn. przy udzielaniu pozwolenia na budowę. Kwestie zatem hałasu, zapachów, zanieczyszczenia powietrza i wymogi techniczne będą rozstrzygane na etapie pozwolenia na budowę.

W skardze do sądu administracyjnego H. i B. T. wnieśli o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza. Zarzucili naruszenie art. 61 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 323 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W uzasadnieniu skargi stwierdzili, iż wydana decyzja pogorszy w sposób istotny ich warunki życia. Inwestycja zwiększy napływ ludzi i pojazdów, zwiększy się emisja spalin i hałasu, co uniemożliwi "odpoczynek i uprawę warzyw". Skarżący nie zgadzają się z ustaleniami SKO, iż kwestie te mogą być podnoszone na etapie pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę SKO w C. wniosło o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a zarzuty podniesione przez skarżących nie mogą skutkować jej uchyleniem.

Przede wszystkim organ odwoławczy ma obowiązek ponownie rozpatrzeć sprawę, a nie tylko zbadać trafność zarzutów zawartych w odwołaniu. Oznacza to rozpoznanie sprawy na nowo, przy uwzględnieniu przepisów obowiązujących w dacie orzekania przez drugą instancję.

Sąd administracyjny natomiast bada legalność decyzji wydanej przez ten organ i w sytuacjach tego wymagających rozszerza swoją kognicję do oceny rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji. Uprawnienie powyższe wynika z dyspozycji art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że o ile uzasadnienie decyzji wydanej przez organ I instancji należy uznać za niespełniające wymogów art. 107 § 3 kpa, o tyle decyzja wraz z uzasadnieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie uchybia powyższej normie w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Trafnie Kolegium przyjęło, iż podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), przepisy kpa oraz inne przepisy szczególne.

Prawidłowo uznało, iż w przypadku planowanej inwestycji zostały spełnione wszystkie wymogi określone w art. 61 ust. 1 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W szczególności został omówiony szczegółowo warunek określony w art. 61 ust.1 pkt 1) tj. co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Podstawą przyjęcia przez organ, iż planowana rozbudowa i przebudowa budynku piekarni będzie zgodna ze sposobem zagospodarowania działek sąsiednich, była analiza sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia urbanistyczne na podstawie powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003r. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, iż powyższa analiza spełnia wymogi rozporządzenia i może stanowić podstawę do ustalenia warunków zabudowy w przedmiotowej sprawie. Wynika z niej, iż obszar poddany analizie znajduje się w pobliżu centrum miasta. Teren ten jest wysoce zurbanizowany. Zlokalizowane są tam obiekty o funkcji mieszkaniowej, mieszkaniowo - usługowej oraz handlowo - usługowej. Trafnie zatem organ przyjął, iż planowana inwestycja nie będzie kolidowała z istniejącymi funkcjami. Zarzut zatem naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie może być skuteczny.

Z pkt. 6 decyzji organ I instancji utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy wynika, iż zostały spełnione warunki określone w art. 61 ust.1 pkt 1) i 3). Spełnienie natomiast wymogu uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów (art. 61 ust. 1 pkt 40) zostało zaanalizowane w rozstrzygnięciu SKO.

Projekt decyzji został sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia urbanistyczne, analiza zawiera załącznik w postaci części graficznej w odpowiedniej skali z wyznaczeniem obszaru analizowanego.

Dokonano wymaganych przez ustawę uzgodnień tj. z zarządcą drogi wojewódzkiej. Działka objęta bowiem planowaną inwestycją przylega do pasa drogowego drogi wojewódzkiej. Uzgodnienia powyższe wydano w formie postanowienia, jak wymaga tego art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a organem uzgadniającym prawidło był Zarząd Województwa.

Zarzut naruszenia rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie może być skutecznie podnoszony na tym etapie procesu inwestycyjnego. Kwestie techniczne będą rozstrzygane w pozwoleniu na budowę i w tamtych postępowaniu może być podnoszona kwestia poziomu hałasu. Z tych też względów Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.