Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 837/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 260 i 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. jawnej w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] r. skarżąca Spółka domagała się zwolnienia z kosztów sądowych.

W uzasadnieniu powyższego podała, że zajmuje się sprzedażą paliw. Z tego tytułu w ubiegłym roku obrotowym wypracowała zysk rzędu [...] zł. Wprawdzie jej majątek w postaci wkładów wynosi [...] zł, a wartość posiadanych środków trwałych szacuje się na [...] zł, niemniej jednak na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku posiadany przez Spółkę rachunek bankowy wykazywał ujemne saldo rzędu [..] zł.

Postanowieniem z 18 lipca 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało zaskarżone sprzeciwem. Postanowieniem z dnia 16 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił prawa pomocy, postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2014 r. (sygn. akt I GZ 481/14) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach. W uzasadnieniu swojego postanowienia Sąd rozpoznający zażalenie uznał oparcie się przez Sąd I instancji wyłącznie na oświadczeniu wnioskodawcy za niewystarczające dla oceny jego stanu majątkowego i nakazał temu Sądowi przy ponownym rozpoznaniu sprawy wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych.

W związku z powyższym stanowiskiem NSA na mocy zarządzenia sprawozdawcy z 8 stycznia 2015 r. wezwano stronę skarżącą do wykazania w terminie 7 dni obciążeń stałych w skali miesiąca, w szczególności rat spłacanych kredytów i pożyczek oraz tytułów ich zaciągnięcia.

W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik strony skarżącej pismem z [...] r. poinformował, że spółka zaciągnęła kredyt w rachunku bieżącym wynoszący [...] zł do listopada 2014 r. a od tego miesiąca [...] zł. Comiesięczne koszty związane z kredytem to odsetki od wykorzystanej części kredytu w kwocie około [...] zł miesięcznie. Ponadto spółka ponosi opłaty okołokredytowe, tj. coroczną prowizję za przyznanie kredytu w kwocie [...] zł, roczną opłatę (prowizję) w kwocie [...] zł oraz roczną prowizję od przyznanego kredytu w kwocie [...] zł. W załączeniu przedłożono wyciągi z rachunku bankowego za drugie półrocze 2014 r. oraz wydruki wyciągu z 19 listopada 2014 r. i 15 stycznia 2015 r. obrazujące wysokość prowizji pobieranej przez bank w związku z przyznanym kredytem.

Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje.

Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie takie przysługuje zażalenie. Zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd.

Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a.. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).

W zakresie całkowitym przyznanie prawa pomocy osobie prawnej winno nastąpić wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast częściowe przyznanie prawa pomocy następuje w przypadku, gdy osoba prawna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżąca składając wniosek o prawo pomocy, zażądała przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku, należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Wniosek skarżącej zasadny nie jest.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego. W takim wypadku wpis należny w sprawie ma charakter wpisu stałego i wynosi 100 złotych. Skoro zatem spółka, jak sama podniosła we wniosku i sprzeciwie, prowadzi bieżącą działalność gospodarczą, w ubiegłym roku wypracowała zysk w kwocie [...] zł, dysponuje majątkiem w postaci wkładów w wysokości [...] zł oraz środkami trwałymi o wartości [...] zł zatem wygenerowanie tej kwoty w rozpoznawanej sprawie (i innych równolegle zawisłych przed tutejszym Sądem w sprawach) jest możliwe.

Niezależnie od powyższego podnieść należy, że w piśmie z dnia [...] r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie sądu, który, będąc do tego zobligowanym na mocy postanowienia NSA z 4 listopada 2014 r., na podstawie art. 255 p.p.s.a. wezwał stronę skarżącą do wykazania w terminie 7 dni obciążeń stałych w skali miesiąca w szczególności rat spłacanych kredytów i pożyczek oraz tytułów ich zaciągnięcia skarżący sprecyzował, że spółka posiada kredyt w rachunku bieżącym, który do listopada 2014 r. stanowił kwotę [...] zł a od listopada 2014 r. to kwota [...] zł, zaś comiesięczne koszty związane z przedmiotowym kredytem to odsetki od wykorzystanej części kredytu w kwocie około [...] zł miesięcznie. Ponadto spółka ponosi opłaty okołokredytowe tj. coroczną prowizję od przyznanego kredytu w kwocie [...] zł. W załączeniu przedłożono wydruki z rachunku bankowego za okres lipiec – grudzień 2014 r. obrazujące wysokość obciążeń związaną z obsługą kredytu w rachunku bieżącym spółki oraz wydruki wyciągu z rachunku bankowego z dnia 19 listopada 2014 r. i z dnia 15 stycznia 2015 r. obrazujące wysokość prowizji pobieranej przez bank w związku z przyznanym spółce kredytem. Saldo dostępne z miesiąca lipca wynosiło [...] zł, z sierpnia [...] zł, z września [...] zł, z października [...] zł, w listopadzie [...] zł zaś w grudniu [...] zł, wyciąg nadesłany z miesiąca stycznia 2015r. jest natomiast zupełnie nieczytelny. Z analizy powyższych dokumentów wyraźnie wynika, że saldo dostępne spółki opiewa na kwoty wzrastające co sugeruje wpływy na konto środków pieniężnych i jednocześnie świadczy o tym, że spółka nie jest w kondycji finansowej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy polegającego na zwolnieniu od wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Dlatego też, na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a Sąd postanowił jak w sentencji.