Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SO/Gl 1/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. L. o wymierzenie Wójtowi Gminy M. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego z urzędu – adwokata G. P. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi G. P. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 lipca 2016 r. ustanowiono dla strony skarżącej adwokata z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka w Katowicach wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącego w osobie adwokata G. P..

W dniu 10 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu przeglądał akta sądowe i administracyjne w przedmiotowej sprawie (zapisek urzędowy z tego dnia, znajdujący się w aktach sprawy – k.87).

Pismem z dnia 15 września 2016 r. adwokat G. P. oświadczyła, że ze względu na postawę skarżącego reprezentowaną w sprawie nie jest w stanie go reprezentować i wnosi o zwolnienie jej z funkcji pełnomocnika skarżącego z urzędu.

W piśmie tym, adwokat oświadczyła również, że wnosi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. Oświadczyła jednocześnie, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały dotychczas opłacone w całości, ani w części.

Rozpoznając wniosek zważono co następuje:

Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 461) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem", stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji tytułem zastępstwa procesowego strony z urzędu – wynosi 240 zł.

Przedmiotem rozpoznania w tej sprawie nie jest należność pieniężna, lecz wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy M. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości

W tym stanie rzeczy zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajduje § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.

Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w pełnej wysokości tej stawki. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie.

Ponadto, na zasadzie § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 55,20 zł.

W tym stanie rzeczy należało określić stawkę należną adwokatowi za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w tej sprawie na kwotę 240 zł i na zasadzie § 2 ust. 3 rozporządzenia powiększyć ją o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 55,20 zł.

Dla porządku zaznaczyć należy, że w sprawie tej zastosować należało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie wszczęte zostało w dniu 30 grudnia 2015 r. (w dniu tym skarżący złożył osobiście skargę w organie).

Stosownie do § 22 (aktualnie obowiązującego) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) – do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, pełnomocnikowi strony skarżącej należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy.