Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1427/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B., oraz P. P. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1427/14

Uzasadnienie

Rada Miejska w dniu [...] czerwca 2014 r. podjęła uchwałę nr [...], w sprawie rozpatrzenia skargi G. B., P. P. i R. P. na "brak działania ze strony Burmistrza Gminy i Miasta [...] w sprawie zabezpieczenia ujęcia wody w Z.".

W dniu 30 lipca 2014 r. G. B. i P. P. złożyli w Urzędzie Gminy i Miasta [...] skierowane do Rady Miejskiej [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikające z ww. uchwały.

W dniu 30 września 2014 r. została nadana w Urzędzie Pocztowym [...] za pośrednictwem Rady Miejskiej [...] skarga podpisana przez G. B. oraz P. P. - skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA).

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska [...] wniosła o odrzucenie skargi

jako wniesionej z uchybieniem terminu 60 dniowego z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z ostrożności procesowej Rada wniosła ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy

z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.

z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie

w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do WSA jest uchwała Rady Miejskiej [...] w sprawie rozpatrzenia skargi G. B., P. P. i R. P. na "brak działania ze strony Burmistrza Gminy i Miasta [...] w sprawie zabezpieczenia ujęcia wody w Z.", wniesionej w trybie przepisów działu VIII - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej k.p.a.).

Podkreślić należy, że działanie administracji publicznej - podjęte w postępowaniu skargowym na podstawie przepisów działu VIII k.p.a., nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Wyjaśnienia wymaga, że na czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie ze skargi powszechnej ma bowiem charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w tym postępowaniu nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach; nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (zob. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697 oraz postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/2008, Lex Polonica nr 2092912).

Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych skarg wniesionych

w trybie działu VIII k.p.a. powoduje, że złożoną w tym przedmiocie skargę G. B., oraz P. P. należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić.

Jeśliby nawet przyjąć, że skarga G. B., oraz P. P. jest dopuszczalna, to i tak podlegałaby ona odrzucenia, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione w siedzibie organu w dniu 30 lipca 2014 r., (biorąc pod uwagę brak odpowiedzi organu), to ostatni dzień 60-dniowego terminu przypadł na niedzielę tj. 28 września 2014 r. (dzień ustawowo wolny od pracy). Stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym ostatnim dniem do wniesienia skutecznie skargi był poniedziałek 29 września 2014 r. Skarga natomiast została wniesiona w dniu 30 września 2014 r., czyli z uchybieniem terminu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.