Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 226/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania E.Ś. od decyzji z dnia [...] października 2012r. nr [...] Starosty w sprawie skierowania na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem, orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniesionej przez E.Ś.. W treści skargi skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, iż nieprzedłożenie zaświadczenia lekarskiego grozi mu cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami, co spowodowałoby niepowetowane i wymierne straty z uwagi na to, że jego działalność zawodowa opiera się na przemieszczeniu pojazdem, a ta jest z kolei jedynym źródłem utrzymania dla jego całej rodziny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, nie odnosząc się do złożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadniczo zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Wyjątek od w/w reguły przewiduje art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jak podkreśla orzecznictwo sądów administracyjnych, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z 26 lipca 2005 r.(sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325) orzekł, iż "przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie". Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54).

W przedmiotowej sprawie decyzja, w stosunku do której skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania, dotyczy skierowania na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem, a zatem jest aktem podlegającym wykonaniu.

Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556).

Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., II SA/Gd 652/08, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, iż nieprzedłożenie zaświadczenia lekarskiego grozi mu cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami, co spowodowałoby niepowetowane i wymierne straty z uwagi na to, że jego działalność zawodowa opiera się na przemieszczeniu pojazdem, a ta jest z kolei jedynym źródłem utrzymania dla jego całej rodziny.

Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie wykazał aby wykonanie przedmiotowej decyzji wiązało się z wyrządzeniem znacznej szkody, bądź powodowało trudne do odwrócenia skutki. Zauważyć należy, iż podniesiona przez skarżącego argumentacja zasadniczo odnosi się do utraty uprawnień do kierowania pojazdami, tymczasem przedmiotowa sprawa dotyczy skierowania na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Podkreślić należy, iż bezpośrednio w wyniku wykonania nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku nie może dojść do pozbawienia skarżącego uprawnień do prowadzenia pojazdów samochodowych, a jedynie oceny czy zachodzą przesłanki do jego odebrania. Samo bowiem skierowanie na badania w żaden sposób nie wpływa na uprawnienia do kierowania pojazdami, dopiero ewentualne stwierdzenie przeciwwskazań zdrowotnych może spowodować pozbawienie skarżącego uprawnień w trybie określonym ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 ze zm.). Zdaniem Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła zatem, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające zastosowanie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Tytułem końcowych uwag należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie wyznaczony został już termin rozprawy, na której sprawa będąca przedmiotem skargi zostanie rozpoznana – 8 maja 2013 r., o czym strony postępowania zostały już zawiadomione. Należy mieć przy tym na uwadze, iż w myśl art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.