Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 514/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1491
law: Ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 104 § 1, art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 58 § 1 pkt 1, art. 134 § 1, art. 141 § 4, art. 166, art. 182 § 1 i 3, art. 183 § 1 i 2, art. 184, art. 209
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 1310/21 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 4 lutego 22022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę P.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] września 2021 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego 21 marca 2022 r.

Pełnomocnik pismem z 21 kwietnia 2022 r. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 16 maja 2022 r. odrzucił złożoną skargę kasacyjną jako wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu.

Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie nastąpiła zwykła omyłka spowodowana utożsamieniem terminu 30-dniowego z terminem miesięcznym, a skarżący działający w warunkach przymusu radcowsko-adwokackiego, jako wyłączony od samodzielnego podejmowania czynności procesowej nim objętej, nie powinien ponosić negatywnych skutków działania pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie w myśl art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Jak wynika z akt postępowania sądowoadministracyjnego, odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi procesowemu skarżącego 21 marca 2022 r. Ustawowy termin wniesienia skargi kasacyjnej upływał zatem 20 kwietnia 2022 r. Skarga kasacyjna została natomiast złożona w urzędzie pocztowym dopiero 21 kwietnia 2022 r. (data stempla pocztowego), tj. z uchybieniem ustawowego terminu wniesienia tego środka zaskarżenia. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w myśl art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna została objęta przymusem radcowsko-adwokackim, w związku z czym zadaniem profesjonalnego pełnomocnika procesowego jest nie tylko dbanie o prawidłowe sporządzenie tego pisma procesowego, ale też wniesienie go w przewidzianym ustawą terminie. Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych skarżący, powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi, tak w ramach prawa pomocy, jak i ustanowionego w sprawie z wyboru, powinien liczyć się z tym, że działania i zaniechania pełnomocnika w podejmowaniu czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec mocodawcy (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1810/15). Brak jest zatem podstaw do uznania, że błąd pełnomocnika co do ustalenia upływu terminu na dokonanie określonej czynności procesowej nie powinien mieć ujemnych skutków dla mocodawcy.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.