Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 174/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania podania w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty Nyskiego z dnia [...], nr [...], przekazujące Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Nysie pismo skarżącej z dnia 10 marca 2006 r. dotyczące wykonania przez M. i M. S. rozbiórki muru położonego na nieruchomości nr A w S.

Odpis wyroku z uzasadnieniem i zawartym w piśmie przewodnim z dnia 22 stycznia 2010 r. pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o trybie i terminie jej złożenia, a także o sposobie sporządzenia, doręczono skarżącej w dniu 29 stycznia 2010 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

W dniu 5 marca 2010 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo, podpisane przez K. G., opatrzone datą 25 lutego 2010 r. i zatytułowane "Skarga Kasacyjna", w którym skarżąca zakwestionowała prawidłowość postępowań prowadzonych przez różne organy rozmaitych szczebli, w tym postępowania dotyczącego rozbiórki muru granicznego i zmniejszenia powierzchni należącej do skarżącej działki nr B o 174 m, podkreślając niekompletność akt administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też inny podmiot, wskazany w art. 175 § 2 P.p.s.a. (tj. sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych będącego stroną, jej przedstawicielem bądź pełnomocnikiem) oraz w art. 175 § 3 P.p.s.a. (tj. doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego sprawach własności przemysłowej). Przywołane uregulowanie oznacza, że skarga kasacyjna nie może zostać sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest jednym z podmiotów uprawnionych, wymienionych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do przyczyn niedopuszczalności skargi kasacyjnej należy m.in. sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew dyspozycji art. 175 § 1 P.p.s.a.

Doręczając skarżącej odpis wyroku z dnia wraz z uzasadnieniem, Sąd w piśmie przewodnim z dnia 22 stycznia 2010 r. zawarł obszerne pouczenie, w tym w pkt 1 pouczył skarżącą o prawie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej, natomiast w pkt 2 pisma - o wynikającym z art. 175 § 1 P.p.s.a. przymusie adwokacko-radcowskim w zakresie jej sporządzenia oraz o rygorze w razie niezachowania tego wymogu.

Skarżąca, nie będąc adwokatem ani radcą prawnym, wniosła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, zatem nie zastosowała się do wymogu przymusu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Nie wykazała przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W tych warunkach skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną.

Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.