Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 39/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wydania wyrysu wraz z oznaczeniem lokalizacji nieruchomości objętych perspektywicznym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego postanawia przyznać T. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

T. K. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wydania wyrysu wraz z oznaczeniem lokalizacji nieruchomości objętych perspektywicznym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego (dot. nieruchomości położnej przy ul [...] w W.), zwracając się jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (formularz PPF z dnia 11 lutego 2010 r.).

Przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2010 r. skarżąca uzupełniła wniosek o przyznanie prawa pomocy, dołączając: 1) kopię decyzji Prezydenta W., na mocy której przyznano jej w kwietniu 2009 r. specjalny zasiłek celowy w kwocie - 470 zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów rachunku za gaz; 2) kopie nieopłaconych faktur VAT za gaz i energię elektryczną w łącznej wysokości 686, 47 zł; 3) kopie faktur VAT za lekarstwa kupione w miesiącu: styczniu, lutym, marcu i kwietniu 2010 r. na łączną kwotę 621, 96 zł; 4) kopię zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 marca 2010 r. o wysokości emerytury-768, 24 zł oraz dokonanych potrąceniach w wysokości 192, 10 zł; 6) wyciągów z konta bankowego w [...] za miesiąc: styczeń, luty i marzec 2010 r. oraz 7) wyciągów z rachunku karty kredytowej [...] za okres 12.01.10 r.- 11.03.2010 r., potwierdzających zadłużenie skarżącej na kwotę 882,06 zł.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wa 39/10 skarżąca T. K. została zwolniona od kosztów sądowych.

W dniu 28 lipca 2010 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie, tym razem domagając się ustanowienia adwokata. W formularzu PPF z dnia 8 sierpnia 2010 r. skarżąca podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jedynym jej dochodem jest świadczenie emerytalne. Wysokość otrzymywanego świadczenia - 804 zł miesięcznie (brutto), pomniejszana jest o należności komornicze, powodując ostatecznie, iż do dyspozycji skarżącej pozostaje miesięcznie kwota 494,59 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest właścicielką domu o pow. 350 m2 oraz lasu o pow. 0,7 ha.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek, zważono co następuje.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym – gdy strona wykaże, ze nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oceniając sytuację materialna skarżącej wzięto pod uwagę dane zawarte we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 8 sierpnia 2010 r. oraz informacje i dokumenty przesłane przez wnioskodawczynię przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2010 r. Informacje te pozwalają na stwierdzenie, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki do uwzględnienia wniosku. W szczególności biorąc pod uwagę, iż rzeczywisty dochód, którym dysponuje skarżąca wynosi 494 zł miesięcznie, nie posiada żadnych oszczędności, należało uznać, iż poniesienie kosztów ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej prawie, przekracza jej możliwości finansowe.

Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji