Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 406/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 kwietnia 2008r. nr [...]. .


UZASADNIENIE

A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 kwietnia 2008r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 14 grudnia 2007r. Nr [...] którą ustalono jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego w wysokości 5.865,00 zł. W skardze A. B. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że skarżąca "poniesie niepowetowaną szkodę materialną oraz wystąpią nieodwracalne skutki, ze względu na fakt, że wszczęcie egzekucji przez Gminie spowoduje, że skarżąca nie będzie mogła wpłacić jednorazowo należności". Dodatkowo wskazała, że utrzymuje się z emerytury, która wynosi 670,00 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm.).

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji reguluje art. 61 § 3 powołanej ustawy, który stanowi, iż sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z art. 61 § 5 tej ustawy postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Z konstrukcji normy prawnej zawartej w art. 63 § 3 omawianej ustawy wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać należy, że, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008r. sygn. akt II OZ 404/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z uwagi jednak na to, iż analiza wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2008 r. nie pozwala na skonkretyzowanie jakiejkolwiek okoliczności przemawiającej za udzieleniem wnioskodawczyni ochrony tymczasowej, stwierdzić należało, że skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, co zobowiązywało Sąd do wydania skarżonego rozstrzygnięcia. Wskazano wprawdzie, pewne fakty, że uiszczenie opłaty może nastąpić kosztem skarżącej, jednakże nie przedstawiono żadnych dowodów potwierdzających taki stan rzeczy.

Z tych przyczyn wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za niezasadny.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.