Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 89/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6349 Inne o symbolu podstawowym 634
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2,  art. 246 par. 1 pkt 1,  art. 258 par. 1 i 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak –Janik po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 29 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia: 1) ustanowić dla skarżącego adwokata, 2) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzje Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący w dniu 1 marca 2017 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) złożył urzędowy formularz wniosku PPF, w którym wskazał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku dołączył decyzję o waloryzacji jego renty z 1 marca 2016 r. (wynosi ona netto 1321, 43 zł) oraz odpis sentencji postanowienia referendarza WSA w Opolu z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 179/16 o przyznaniu mu prawa pomocy w całości.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że dane odnośnie jego sytuacji materialnej są Sądowi znane.

W tej sytuacji należało wziąć pod uwagę dane, odnośnie sytuacji materialnej skarżącego, jakie przedstawił on w sprawie o sygn. akt II SA/Op 179/16. Ze złożonego w tej sprawie wniosku wynikało, że skarżący jest inwalidą stopnia znacznego, czyli I grupy, bardzo dużo wydaje na leczenie i rehabilitację, ma mieszkanie własnościowe spółdzielcze o pow. [...] m2 w [...], oszczędności jakie ma zgromadzone na rachunku bankowym to ok. 140 zł. Zbiera puszki butelki, złom, z czego ma ok. 10 zł miesięcznie, żywi się odpadkami żywności ze śmietników. Ma dochód z emerytury w kwocie 1321,43 zł netto miesięcznie, ponosi miesięczną opłatę za mieszkanie ok. 300 zł, wydatki na leczenie i rehabilitację to ok. 700 zł miesięcznie, pozostałe pieniądze wydaje na środki czystości, zakup obuwia, pościeli, podstawowe artykuły do życia. Załączył kopię decyzji o wymiarze emerytury z 1 marca 2016 r., fakturę VAT za opłacony pobyt w okresie od 23 marca 2016 r. do 13 kwietnia 2016 r. w sanatorium "[...]" w [...] na kwotę 758, 80 zł, bilety kolejowe z przejazdu do sanatorium, przelew z dnia 27 lipca 2016 r. na kwotę 1259 zł tytułem dopłaty do turnusu rehabilitacyjnego w "[...]" w [...], a także bilety z przejazdów z [...] do [...] w celu odbycia zabiegów rehabilitacyjnych w [...] w [...] w okresie od 18 lipca 2016 r. do 29 lipca 2016 r., oraz w okresie do 7 marca 2016 r. do 18 marca 2016 r., orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 1 czerwca 2016 r., z którego wynika, że skarżący od 38 roku życia jest niepełnosprawny na stałe w stopniu znacznym, wymaga rehabilitacji, korzystania z placówek opiekuńczych i terapeutycznych, a także stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.

Skarżący przesłał też spis wydatków czynszowych na mieszkanie, wynoszą one 260, 29 zł miesięcznie i wyjaśnił wówczas, że nie jest w stanie nadesłać wyciągów bankowych, ponieważ bank żąda za nie dużych opłat, ale wskazał, że obecnie na konto bankowe wpływa jego emerytura i ma tam aktualnie około 200 zł. Przesłał także zaświadczenia lekarskie z 2016 r., w których podano, jakie leki musi przyjmować na stałe.

W aktach sprawy znajdowały się także karty informacyjne leczenia szpitalnego [...] z okresu, gdy skarżący miał 35 lat, obecnie ma 68, a także karty z roku 2004: 1) leczenia szpitalnego w [...] w [...] z roku 2004, gdzie stwierdzono [...] i [...], zespół [...], astmę oskrzelową, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, otyłość, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, głównie pod postacią podwyższonego poziomu trójglicerydów, 2) z Oddziału [...] 2) z Oddziału [...], 3) z oddziału [...] z 2013 r.

Sytuację materialną i zdrowotną skarżącego, mającą w ocenie orzekającego, wpływ na tę pierwszą, potwierdzają, zatem znajdujące się w aktach sprawy o sygn. akt II SA/Op 179/16, wyjaśnienia i dokumenty. Jak przyjęło się natomiast w orzecznictwie sądowym sąd jest też uprawniony do oceny sytuacji finansowej strony w oparciu o zawarte we wniosku oświadczenie strony i dowody przedstawione przez nią w konkretnej sprawie, a także o fakty znane sądowi z urzędu, np. okoliczności wynikające z dokumentów zawartych w aktach innych postępowań z udziałem wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. akt I GZ 360/10, System Informacji Prawnej Lex nr 741357, zamieszczone także stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Skarżący wykazał, że ma dochód jedynie z emerytury w kwocie 1321, 43 zł miesięcznie, z niego musi pokryć niezbędne koszty mieszkania w kwocie ok. 260 zł miesięcznie, koszty leków i rehabilitacji ok. 700 zł miesięcznie. Ponadto w aktach sprawy o sygn. akt II SA/Op 89/17, znajduje się także szereg dokumentów odnośnie stanu zdrowia skarżącego, głównie kart leczenia szpitalnego, które częściowo pokrywają się z wyżej opisanymi znajdującymi się w aktach sprawy II SA/Op 179/16, ale poza nimi są też inne tego typu dokumenty. Jest to np. Karta informacyjna leczenia szpitalnego z dnia 8 lipca 2016 r., wynika z niej, że cukrzyca, na którą cierpi skarżący jest insulinozależna.

Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zgodnie z art. 244 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W ocenie orzekającego, skarżący nie jest obecnie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Świadczą o tym wyżej wskazane okoliczności, w tym przede wszystkim fakt problemów zdrowotnych skarżącego, wymagającego stałego leczenia, także poprzez przebywanie placówkach opiekuńczo-rehabiltacyjnych, przyjmowania lekarstw, a także jego podeszły wiek.

Referendarz sądowy postanowił, zatem ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu oraz zwolnić go z kosztów sądowych w całości, czyli przyznać prawo pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym, to jest w całości.

Dokonując oceny sytuacji materialnej skarżącego, orzekający dokonał także przeglądu orzecznictwa w przedmiocie prawa pomocy, z którego wynikało, że w sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o prawo pomocy nie ma majątku, posiada niewielkie świadczenie emerytalne czy rentowe, jest w podeszłym wieku i ma poważne problemy zdrowotne, to spełnia ona przesłanki przyznania prawa pomocy w całości. Przykładem takiego orzeczenia jest postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 925/15, dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, gdzie wymienione okoliczności, były niemalże identyczne jak w sytuacji skarżącego, a dochód beneficjenta prawa pomocy w zakresie całkowitym, był tam nawet wyższy jak w sytuacji skarżącego. Orzekający, podzielając zapatrywania orzekającego wyrażone w powyższym orzeczeniu, postanowił o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w całości.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.