Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 891/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1-3, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 237 par. 3, art. 238 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 30 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na pismo Wójta Gminy R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. P. zaskarżył do sądu administracyjnego pismo Wójta Gminy R. z [...], nr [...], w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R..

Skarżący podniósł, że ww. pismem z dnia [...] Wójt Gminy R. bezpodstawnie uznał jego skargę z dnia 26 czerwca 2014r. na czynności Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. za bezzasadną. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego pisma i przekazanie sprawy Wójtowi Gminy R. do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy R. wyjaśnił, że pismem z dnia 26 czerwca 2014r. D. P. złożył skargę na czynności Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w zakresie nieustosunkowania się przez Kierownika do prośby skarżącego z dnia 17 czerwca 2014r. o umożliwienie mu wglądu w akta sprawy.

W związku z powyższym pismem z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) – w skrócie: "K.p.a." – poinformował D. P. o bezzasadności jego skargi z dnia 26 czerwca 2014r.

Następnie Wójt Gminy R. wskazał, że postępowanie skargowe, określone w przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego jest postępowaniem jednoinstancyjnym. Skarżący nie może zatem domagać się ponownego rozpatrzenia takiej skargi przez inny organ lub żądać weryfikacji sposobu jej rozpatrzenia przez organ administracji. Tego typu skargi nie podlegają również kontroli sądów administracyjnych, co wynika z art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu skarga powinna zostać odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach – art. 3 § 3 P.p.s.a.

Skarga wniesiona na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na który stosownie do art. 3 P.p.s.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.)

Jak słusznie podkreślił Wójt Gminy R. skarga dotycząca zadań lub działalności organów administracji uruchamia jednoinstancyjne, samodzielne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną, tj. zawiadomieniem o sposobie jej załatwienia (w tym uznania ją za bezzasadną). Jest ona odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, albo też, nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. W sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 20 listopada 2013r., sygn. akt II OSK 2783/13; z dnia 18 listopada 2013r., sygn. akt I OSK 2621/13; z dnia 24 lipca 2013r., sygn. akt I OSK 960/13 – orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

a.tp.