Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 110/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-04-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące luty, kwiecień, czerwiec, lipiec, sierpień i październik 2006 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr, którego braki zostały uzupełnione w dniu 6 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżąca "A" zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Stosownie do przepisu art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W świetle powołanych uregulowań można zwolnić od kosztów sądowych tylko w sytuacji, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma realnych możliwości finansowych ich poniesienia. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego oświadczenia o majątku i dochodach spółki oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (bilansu na dzień 31 grudnia 2012 r., rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2012 r., informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego za rok 2012, zeznania podatkowego CIT-8 za 2012 r., zbiorczego zestawienia obrotów i sald za grudzień 2012 r., zaświadczenia z dnia 29 marca 2013 r. w przedmiocie wyników finansowych za okres od 1 stycznia do 28 lutego 2013 r., zaświadczenia z banku z dnia 26 marca 2013 r., opinii bankowej z dnia 25 marca 2013 r., wyciągów z rachunków bankowych) ustalono, że skarżąca zakończyła ubiegły rok podatkowy stratą netto w wysokości 4.190,00 zł (zgodnie z rachunkiem zysku i strat za 2012 r.), taka sama strata została wykazana w złożonym za ww. okres zeznaniu podatkowym (przy przychodach w wysokości 0 zł i kosztach w kwocie 4.190 zł). W okresie od 1 stycznia do 28 lutego br. spółka nie uzyskała żadnego przychodu, poniosła zaś koszty w kwocie 200 zł. Skarżąca nie posiada żadnych aktywów trwałych ani środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, na których w okresie od 1 stycznia do 25 marca 2013 r. zaksięgowano obroty w wysokości 9.957,11 zł. Z majątku spółki prowadzona jest egzekucja, w ramach której zajęto prowadzone dla niej rachunki bankowe.

Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, a w szczególności nieosiąganie przychodów i brak zasobów finansowych, uznano, iż skarżąca spółka wykazała, że nie ma obecnie wystarczających środków na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.