Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 538/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 § 2, art 55 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SO/Bd 4/13 o odmowie wymierzenia grzywny w sprawie z wniosku Z. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Rektorowi [...] postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy – na skutek złożonego przez Z. Sł. wniosku - postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. odmówił wymierzenia Rektorowi [...] grzywny wobec nieprzekazania w terminie do Sądu skargi z dnia 12 stycznia 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni przewidzianym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Wojewódzki – powołując się na przepisy art. 55 § 1, art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej jako "P.p.s.a." oraz art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - wskazywał, że wymierzenie ww. organowi grzywny - wobec nieprzekazania przez niego w przepisanym, piętnastodniowym, terminie do Sądu Wojewódzkiego skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy – nie było w niniejszym przypadku uzasadnione. Jak bowiem wynikało z dziennika korespondencji ogólnej – [..], skarga Z. S. datowana na dzień [...] stycznia 2013 r., wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu [...] stycznia 2013 r. Tego samego dnia powyższa skarga na bezczynność została przekazana w trybie art. 54 § 1 P.p.s.a. do Rektora [...] w celu udzielenia na nią odpowiedzi i przesłania jej do Sądu wraz z oryginałem skargi w terminie 30 dni. Skarga wpłynęła do organu w dniu [...] stycznia 2013 r i została przekazana przez ten organ wraz z odpowiedzią na nią w dniu [...] lutego 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.

W świetle powyższego – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - Rektor [...] w istocie zastosował się do zarządzenia Sądu i przekazał zgodnie z wezwaniem skargę wraz z odpowiedzią na nią w terminie 30 dni. Nie doszło zatem do uchybienia ww. terminu. Sąd Wojewódzki podkreślił, że wprawdzie z ustawy o dostępie informacji publicznej wynika, że organ winien przekazać do sądu skargę wraz z odpowiedzią na nią w terminie 15 dni od dnia jej wniesienia, jednakże mylne pouczenie Rektora nie mogło szkodzić temu organowi, skoro zastosował się do tego pouczenia.

Z. S. w zażaleniu, zaskarżając powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w całości i wnosząc o jego uchylenie lub zmianę, podnosił, że nie ulega wątpliwości, iż termin przekazania wniesionej przez niego skargi na bezczynność został przekroczony. Błędne zaś pouczenie organu o terminie przekazania ww. skargi do sądu nie mogło zwalniać organu, dysponującego odpowiednio wykwalifikowaną kadrą urzędniczą, od stosowania się do przepisów prawa.

W odpowiedzi na zażalenie organ – wnosząc o jego oddalenie podnosił, że mylne pouczenie o terminie przekazania skargi nie mogło szkodzić stronie. Ponadto, spóźnione przekazanie skargi na bezczynność, którą zresztą sam skarżący w sposób nieprawidłowy przekazał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie wywołało dla niego jakichkolwiek ujemnych skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a., organ zobligowany jest przekazać skargę, wniesioną za jego pośrednictwem, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednocześnie przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) skraca powyższy trzydziestodniowy termin do dni 15 od dnia otrzymania skargi - w przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej.

Z kolei, według art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie nieprzekaznia przez organ skargi wraz z aktami i odpowiedzią na nią w przepisanym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna jest wymierzana przez sąd w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Marginalnie należy wskazać, że ustawodawca w cytowanym art. 55 § 1 P.p.s.a. wspomina o niezachowaniu warunków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże - biorąc pod uwagę - że zgodnie z art. 21 o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwzględnieniem wskazanych w tym przepisie różnic, należy przyjąć, iż nieprzekazanie skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę przez organ w sprawie o udostępnienie informacji publicznej – a tym samym dotyczącej także jego bezczynności w tym zakresie – w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, może również skutkować zaistnieniem określonej sankcji w postaci wymierzenia temu organowi grzywny.

Okoliczności sprawy, jak i argumentacja podniesiona przez skarżącego w zażaleniu nakazuje jednak uznać prawidłowym stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażone w zaskarżonym przez Z. S. postanowieniu. Spóźnione bowiem przesłanie przez organ skargi, odpowiedzi na nią oraz akt administracyjnych było bowiem wyłącznie wynikiem skierowania do tego organu przez Sąd Wojewódzki nieprawidłowego pouczenia o terminie dokonania ww. czynności. Zachowanie organu – chociaż nieprawidłowe – nie mogło zatem skutkować wymierzeniem temu organowi grzywny w tej sytuacji. Rektor mógł pozostawać w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że już na etapie przekazywania skargi do Sądu, która nota bene została nieprawidłowo wniesiona, był związany wytycznymi Sądu. Przekonanie to, chociaż błędne, nie mogło w tym konkretnym przypadku zatem powodować dla organu negatywnych skutków.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. - postanowił jak w sentencji.