Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1838/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz doradcę podatkowego-


UZASADNIENIE

Skarżący – M.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od maja 2012 r., pozostaje bez pracy. Skarżący nie może znaleźć zatrudnienia za wynagrodzeniem innym niż praca minimalna, które pozwoliłoby jego żonie zrezygnować z pracy lub wynająć opiekunkę do [...] -miesięcznej córki. W konsekwencji to Skarżący zajmuje się dzieckiem. Z tego względu nie może podając nawet dorywczej pracy.

Z oświadczeń Skarżącego wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe

z żoną i dzieckiem. Jedynym dochodem rodziny jest wynagrodzenie za pracę żony Skarżącego w wysokości ok. 1.300 -1.500 zł netto miesięcznie. Zobowiązania Skarżącego wynoszą: 300 zł spłata kredytu, ok. 250 zł rachunki za wodę, energię elektryczną, śmieci i wywóz nieczystości, ok. 30 gaz oraz ok. 300 zł, dojazdy żony do pracy. Na pozostałe wydatki związane z utrzymaniem rodzinie Skarżącego pozostaje kwota w wysokości ok. 400-500 zł miesięcznie. Skarżący wraz z rodziną mieszka w 60-metrowym, drewnianym domu, który wymaga remontu.

Skarżący oświadczył, że wydatek w wysokości 100 zł jest dla niego dużym obciążeniem, ponieważ jest to koszt tygodniowego wyżywienia rodziny.

W odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz złożenia wyjaśnień Skarżący nadesłał zaświadczenie potwierdzające jego status, jako osoby bezrobotnej, umowę potwierdzającą wysokość wynagrodzenia otrzymywanego przez żonę Skarżącego, zeznanie podatkowe żony Skarżącego za 2012 r., zaświadczenie o wysokości dochodu uzyskanego przez Skarżącego w 2012 r., wyciągi z rachunków bankowych.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Skarżący wraz z żoną i [...] miesięcznym dzieckiem utrzymują się jedynie z jej wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1.300 -1.500 zł netto miesięcznie. Osiągany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny Skarżącego. Skarżący nie posiada oszczędności ani majątku.

W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz doradcy podatkowego. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej Skarżącego.

Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.