Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1813/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 26a, art. 48 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 2046
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 187 poz 1 art. 2 pkt 18
law: Rozporządzenie Komisji (UE) NR 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w  zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2019 r. sprawy ze skargi A. w W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] września 2018 r. nr [...] odmawiająca [...] Sp. z o.o. w W. (dalej: "skarżąca", "strona") wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za maj 2018 r.

Decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Skarżąca przekazała za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji do PFRON wniosek Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres maj 2018 r.

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2018 r. Prezes PFRON odmówił wypłaty dofinansowania.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 48a ust. 2 ustawy o rehabilitacji środki Funduszu przyznane pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą na podstawie art. 26, art. 26a, art. 26d i art. 32 ust. 1 pkt 2 stanowią pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014.

W myśl art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona pracodawcy znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielenia pomocy publicznej.

Sytuację tę Fundusz bada na dzień złożenia wniosku na co wskazuje przepis art. 37 ust. 5 ustawy z 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 362 t.j.} zgodnie, z którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia.

Zgodnie z art. 2 pkt 18 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014 przedsiębiorstwo należy uznać za znajdujące się w trudnej sytuacji w przypadku, gdy ponad połowa jego subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego.

Zdaniem organu, strona na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych za maj 2018 r. spełniła przesłankę "przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji" określoną w art. 2 pkt 18 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014.

Z analizy przedstawionego przez stronę bilansu i rachunku zysków i strat sporządzonego na dzień 31 maja 2018 r. wynika, że subskrybowany kapitał zakładowy spółki wynosił [...] zł. Strona wykazała ponadto, na ten dzień kapitał rezerwowy w kwocie [...] zł, straty z lat ubiegłych w kwocie [...] zł oraz zysk za okres styczeń-maj 2018 r. w kwocie [...] zł. Ujemna skumulowana kwota na dzień 31 maja 2018 r. wyniosła [...] zł (straty z lat ubiegłych pomniejszone o wartość kapitału rezerwowego na dzień 31 maja 2018 r. i zysk za okres styczeń-maj 2018 r.) i stanowiła 224,06 % wartości subskrybowanego kapitału zakładowego spółki.

Oznacza to, że na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc maj 2018 r. ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat.

Organ ustalił, że z pozostałej dokumentacji przedstawionej w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wynika, że strona nie posiada zaległości w płatnościach wobec ZUS i US, nie zmienia to jednak faktu, że na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za maj 2018 r. strona znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej, o której mowa w art. 2 pkt 18 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014, tym samym pomoc publiczna w postaci dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ww. miesiąc nie może zostać udzielona.

Organ uznał za bezzasadne argumenty strony, że nie posiada zaległości wobec US i ZUS, gdyż późniejsza poprawa sytuacji ekonomicznej strony nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, ponieważ sytuacja strony jest badana na dzień złożenia wniosku Wn-D.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania w sprawie zarzucając:

1. naruszenie art. 26a ust. 9a w zw. z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. z 2018r. poz. 511 z późn. zm.) oraz w zw. z art. 2 pkt 18 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U.UE.L.2014.187.1) poprzez błędną wykładnię powołanych przepisów i uznanie, że skarżąca [...] Spółka z o.o. znajdowała się na dzień złożenia wniosku o wypłatę dofinasowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc maj 2018r. w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej z powodu utraty kapitału o jakim mowa w ww. art. 2 pkt 18 lit a) Rozporządzenia Komisji (UE), pomimo, że na moment składania wniosku o dofinansowanie zakończony został proces związany z pokryciem przez Skarżącą straty za lata ubiegłe, co wyłączało możliwość zastosowania tego przepisu;

2. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 k.p.a, przez nie zebranie przez organ w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie i w konsekwencji rozpatrzenie sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, gdyż organ nie wziął pod uwagę sposobu pokrycia starty z lat ubiegłych, przyjętego przez zgromadzenie wspólników skarżącej Spółki;

3. naruszenie przepisu art. 7a § 1 kp.a. przez nierozstrzygnięcie wątpliwości co do treści normy prawnej określonej w art. 2 pkt 18 lit a) Rozporządzenia Komisji (UE) dotyczącej interpretacji pojęcia "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji".

W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że nie zgadza się ze stanowiskiem przyjętym przez organ. Wskazała, że przepis art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej w odniesieniu do pojęcia trudnej sytuacji ekonomicznej odsyła do przepisów prawa UE dotyczących udzielania pomocy publicznej.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 w art. 2 pkt. 18 wskazuje pojęcie "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji". Ta definicja wywołuje poważne problemy interpretacyjne w odniesieniu do przedsiębiorców działających w Polsce, w tym spółek prawa handlowego założonych na podstawie Kodeksu spółek handlowych. Jak wskazano w stanowisku Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2014 r. (znak: [...]) przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 nie precyzują, w jaki sposób ma być dokonywana ocena sytuacji ekonomicznej wnioskodawców ubiegających się o pomoc publiczną, w tym wnioskodawców ubiegających się o pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych.

Skarżąca uważa, że na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie nie nastąpiła utrata kapitału o jakiej stanowi przepis art. 2 pkt. 18 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Subskrybowany kapitał o jakim stanowi ten przepis nie może być utożsamiany z wielkością kapitału zakładowego spółki z o.o., która została objęta przez udziałowców.

Zgodnie z przepisami prawa w spółkach z o.o., w których rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym, zwyczajne zgromadzenie wspólników zatwierdzające bilans za rok ubiegły powinno było odbyć się do końca czerwca (art. 53 ust. 3 i 4 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 231 § 2 pkt 1 i 2 oraz art. 395 § 2 pkt 1 i 2 kodeksu spółek handlowych). W spółce [...] w dniu [...] czerwca 2018r. odbyło się zgromadzenie wspólników, które podjęło uchwałę w sprawie pokrycia straty za rok 2017.

Ponadto skarżąca podnosi, iż w spółkach kapitałowych źródło pokrycia poniesionej straty mogą też stanowić oczekiwane zyski z lat następnych (przyszłe zyski). Kwota straty pozostaje na koncie "Rozliczenie wyniku finansowego" do momentu wygenerowania przez spółkę zysku, będącego podstawą - w dacie powzięcia stosownej uchwały - do pokrycia straty z lat poprzednich. Przepisy podatkowe dopuszczają możliwość pokrywania straty z zysków przyszłych - art. 7 ust. 5 ustawy o CIT. Strata podatkowa nie podlega ujęciu w ewidencji księgowej - jest ona ustalana pozabilansowo, w rachunku podatkowym. Obniżenie dochodu podatkowego o stratę z lat ubiegłych wykazywane jest wyłącznie w rocznym zeznaniu podatkowym.

Spółka [...] uregulowała więc kwestie związane z pokryciem straty za lata ubiegłe, natomiast w okresie bieżącym wypracowała zysk. Organ potwierdził, że spółka nie posiada zaległości w płatnościach wobec ZUS i US.

Zdaniem skarżącej nie było podstaw do uznania jej za znajdującą się w trudnej sytuacji ekonomicznej na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za maj 2018r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie sąd stwierdza, że podziela ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ, w tym w zakresie dotyczącym stosowania w przedmiotowej sprawie przepisów prawa materialnego obowiązujących na datę złożenia wniosku o wypłatę przedmiotowego dofinansowania. Wynika to z faktu, że organ ocenia zasadność przyznania pomocy na podstawie danych wynikających z wniosku oraz informacji do niego załączonych, a więc według danych (w tym danych o sytuacji ekonomicznej) z dnia złożenia wniosku. Skoro pomoc publiczna w formie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych wiąże się z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu, to prawo do tej pomocy jest nabywane z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a pomoc jest udzielana, jeżeli od tej daty jest możliwe ustalenie, czy zostały spełnione warunki do wystąpienia o wypłatę pomocy. Potwierdza to treść art. 33 rozporządzenia nr 651/2014 stanowiąca: "art. 33: 1. Pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I. 2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy w danym okresie zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego. (...) 5. Intensywność pomocy nie przekracza 75 % kosztów kwalifikowalnych."

Zatem pomoc dotyczy pokrycia wskazanej części kosztów kwalifikowanych, jako kosztów płacy, poniesionych w konkretnym okresie zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego przy spełnieniu w tym okresie warunków prawem przewidzianych. Tak też stanowi przepis art. 2 pkt 28 rozporządzenia 651/2014 wskazując w definicjach, iż "data przyznania pomocy" oznacza dzień, w którym beneficjent nabył prawo otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym.

Powyższe stanowisko jest podzielane przez aktualne orzecznictwo, np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013r., sygn. akt II GSK 765/12, z dnia 25 lutego 2015r., sygn. akt II GSK 464/14. W wyroku z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 2078/12, NSA uznał, że sytuacja ekonomiczna pracodawcy jest badana na datę złożenia poprawnie wypełnionego i kompletnego wniosku, a poprawa sytuacji po tej dacie nie ma znaczenia dla oceny spełniania warunków uprawniających do otrzymania dofinansowania.

Przypomnieć należy, że przy stosowaniu przepisu art. 26a ustawy o rehabilitacji (stanowiącym przesłanki nabycia uprawnienia przez pracodawcę) oraz przy jego wykładni należy mieć na uwadze treść przepisów unijnych zezwalających na udzielanie tego rodzaju pomocy przepisami krajowymi. Wykładnia przepisów krajowych powinna być zgodna z wykładnią przepisów unijnych. W ramach art. 26a ust. 9a pkt 1 ustawy o rehabilitacji przewidziano odmowę dopłaty dofinansowania w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 48a ust.3 ustawy. Przepis art.48a ust.3 pkt.1 stanowi, że pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Wymieniony przepis odsyła wprost do stosowania rozporządzenia nr 651/2014. Rozporządzenie nr 651/2014 w art. 1 ust. 4 pkt c dotyczącym zakresu stosowania wprost stanowi, że "Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do (...) c) pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, z wyjątkiem programów pomocy mających na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi." Dalej rozporządzenie to w art. 2 pkt 18 określa kryteria trudnej sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy. Są nimi: "Art. 2 Definicje. Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje: (...) 18) "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji" oznacza przedsiębiorstwo, wobec którego zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności:

a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy 2013/34/UE, a "kapitał zakładowy" obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne;

b) w przypadku spółki, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej kapitału wykazanego w sprawozdaniach finansowych tej spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Do celów niniejszego przepisu "spółka, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2013/34/UE;

c) niezależnie od rodzaju spółki, jeżeli spełnia ona kryteria w prawie krajowym w zakresie podlegania zbiorowej procedurze upadłościowej;

d) w sytuacji gdy przedsiębiorstwo otrzymało pomoc na ratowanie i nie spłaciło do tej pory pożyczki ani nie zakończyło umowy o gwarancję lub otrzymało pomoc na restrukturyzację i nadal podlega planowi restrukturyzacyjnemu;

e) W przypadku przedsiębiorstwa, które nie jest MŚP, jeśli w ciągu ostatnich dwóch lat: 1) stosunek księgowej wartości kapitału obcego do kapitału własnego tego przedsiębiorstwa przekracza 7,5 oraz 2) wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem EBITDA tego przedsiębiorstwa wynosi poniżej 1,0."

Z zacytowanych przepisów wyraźnie wynika, że zostały w nich określone wszystkie kryteria dotyczące trudnej sytuacji przedsiębiorstwa uniemożliwiającej przyznanie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Kryteria są samoistne i nie zachodzi potrzeba ich łącznego spełnienia.

Organ prawidłowo ustalił w sprawie, że dokumentacja finansowa spółki sporządzona na dzień złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania wprost wskazuje na trudną sytuację spółki w rozumieniu przesłanki opisanej w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014, ponieważ na dzień 31 maja 2018 r. wartość zakumulowanych strat wyniosła [...] zł (suma strat z lat ubiegłych i straty za okres od stycznia do maja 2018 r.) i stanowiła 224,06% subskrybowanego kapitału zakładowego w wysokości [...] zł. Oznacza to, że na dzień wystąpienia z wnioskiem WN-D za sporny miesiąc ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat (art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014).

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących niezasadnego utożsamiania pojęcia ‘’subskrybowany kapitał zakładowy’’ o jakim mowa w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014 z kapitałem zakładowym (podstawowym) spółki Sąd stwierdza, że stanowisko organu dotyczące oceny sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstwa jest prawidłowe. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca posługuje się określeniem ‘’subskrybowany kapitał zakładowy’’ oraz ‘’kapitał zakładowy’’, co przemawia za tym, że ustawodawca unijny stanowi o kapitale zakładowym. Należy także wskazać, że zgodnie z art. 163 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1577; dalej: ‘’ksh’’) wymogiem powstania spółki z o.o., jest zawarcie umowy spółki, wniesienie przez wspólników wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego, a w razie objęcia udziału za cenę wyższą od wartości nominalnej, także wniesienia nadwyżki, z uwzględnieniem art. 158 § 11, powołanie zarządu, ustanowienie rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej, jeżeli wymaga tego ustawa lub umowa spółki oraz wpis do rejestru. Przepisy ksh określają wymogi związane ze zgłoszeniem spółki z o.o. do sądu rejestrowego, wśród nich jest wymóg określenia wysokości kapitału zakładowego oraz wniesienia pełnych wkładów przez wszystkich wspólników na poczet kapitału zakładowego – a więc objęcia udziałów, co podlega rejestracji (art. 166 i 167). I chociaż rozporządzenie nr 651/2014, nie zawiera definicji "subskrybowany kapitał zakładowy", to zdaniem Sądu nie można pomijać okoliczności związanych z koniecznością posiadania zarejestrowanego kapitału zakładowego stanowiącego wkłady objęte przez wspólników. Należy wskazać w tym miejscu, że zgodnie ze słownikiem Dobry słownik pl. pojęcie słowa" subskrypcja" oznacza np. abonować, prenumerować, zadeklarować (również zobowiązać się do zakupu i dokonania zapłaty). W związku z tym uznanie, iż subskrybowany kapitał zakładowy oznacza w istocie kapitał zakładowy, jest całkowicie uzasadnione i zgodne z treścią art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.

Mając na uwadze twierdzenia strony dotyczące trudności interpretacyjnych w rozumieniu pojęcia "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji" i odwoływania się przez nią w tej mierze do braku jednoznacznego wyjaśnienia tej kwestii choćby w piśmie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 września 2014 r. wskazać należy, (o czym była już mowa), że pojęcie to należy rozumieć zgodnie z obowiązującą definicją zawartą w art. 2 pkt 18 rozporządzenia 651/2014, a pojęcie subskrybowanego kapitału zakładowego jako odnoszące się do kapitału zakładowego.

Odnosząc się w dalszym ciągu do zarzutów strony i konieczności ( jej zdaniem) rozpatrywania jej sytuacji ekonomicznej poprzez pryzmat przepisów o rachunkowości w zakresie odnoszącym się do zatwierdzania bilansu oraz zasad pokrywania straty i możliwości jej pokrywania ze spodziewanych zysków za lata następne (przyszłe zyski) należy stwierdzić, że okoliczność ta, nie może mieć znaczenia dla zasad oceny stosowanej przez PFRON w przypadku ubiegania się przez stronę o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za konkretny miesiąc. Ponownie bowiem podkreślić należy, że sytuacja ta musi być rozpatrywana z uwzględnieniem wymaganych danych, na datę złożenia wniosku, co wynika z przedstawionych wyżej przepisów prawa i ugruntowanego orzecznictwa sądowego – o czym także była już mowa. Przyjęcie stanowiska strony oznaczałoby, że organ niezależnie od jej aktualnej sytuacji finansowej mającej realnie miejsce, byłby zobligowany do przyjęcia stanowiska strony wynikającego z zatwierdzonego bilansu, co mogłoby nastąpić do 30 czerwca każdego roku następującego po roku bilansowym. Zauważyć przy tym należy, że rozstrzyganie przez organ w sprawach o dofinansowanie w przypadku istniejących strat spółki, nakazywałoby mu przyjmować, że sytuacja ta jest w istocie dobra, bo wynikałoby to ze stanowiska spółki, która decydowałaby o pokryciu rzeczywistych strat spółki w przyszłości z hipotetycznych zysków. W ocenie Sądu rozumowanie spółki oparte na wskazywanych przez nią przepisach, jakkolwiek mające znaczenie dla prowadzonej działalności gospodarczej, nie ma zastosowania przy udzielaniu dofinansowania, które stanowi pomoc publiczną, dozwoloną jedynie w przypadkach określonych przepisami, przy założeniu, że określony podmiot, który się o nią ubiega, nie znajduje się w trudnej sytuacji.

Reasumując Sąd uznaje, że organ w sposób prawidłowy dokonał oceny wniosku spółki w świetle zgromadzonych w sprawie dokumentów, co pozwoliło mu na wydanie decyzji odpowiadającej prawu, w związku z czym uznaje wszystkie zarzuty skargi za nietrafne.

Mając powyższe na względzie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ppsa.