Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 36/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 152
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego dotyczącego postanowienia orzekającego o odmowie wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę oddala skargę. dc


UZASADNIENIE

Wojewoda [...], postanowieniem z [...] r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia M.S. z 28 października 2020 r. na postanowienie nr [...] z [...] r. Starosty [...] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] r. Starosty [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (obiekt kategorii I) zlokalizowanego na działce o nr geod. [...], obręb [...], gmina W., dla inwestorów J. i H. B. umorzył postępowanie zażaleniowe w całości.

Organ w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że postanowieniem nr [...], z [...] października 2020 r. Starosta W. odmówił wstrzymania wykonania decyzji ww. własnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na nadbudowę.

Postanowienie z [...] października 2020 r. zostało doręczone M.S. za pośrednictwem pełnomocnika, który potwierdził jego odbiór w dniu 20 października 2020 r., natomiast zażalenie M.S. zostało nadane w 30 października 2020 r. w polskiej placówce pocztowej, czyli po upływie ustawowego terminu.

W konsekwencji Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2020 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Następnie Wojewoda [...] uznał, że zażalenie skarżącej zostało wniesione w terminie i nie było podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia, dlatego też postanowieniem [...] marca 2021 r. nr [...] uchylił w całości postanowienie nr [...] z [...] listopada 2020 r., w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a

W dniu 21 maja 2021 r. tutejszy sąd prawomocnym postanowieniem z [...] maja 2021 r. akt II SA/Łd 149/21 odrzucił skargę M.S. na ww. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...].

Dodatkowo Wojewoda [...] wyjaśnił, że w piśmie z 5 lutego 2020 r. skarżąca wskazała, aby jej pismo z dnia 8 stycznia 2020 r. potraktowane zostało nie tylko jako skarga do sądu na postanowienie nr [...] Wojewody [...], ale również jako wniosek o przywrócenie "terminu do rozstrzygnięcia zażalenia", na co zwraca uwagę także sąd ww. postanowieniu.

Wobec tego organ przypomniał, że skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie nr [...] z dnia [...] października 2020 r. Starosty W. orzekające o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Dodał m.in., że Starosta W. decyzją nr [...] z [...] października 2020 r., którą odmówił uchylenia własnej decyzji nr [...] z [...] czerwca 2014 r.

Wojewoda [...], decyzją nr [...] z [...] grudnia 2020 r. uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...] października 2020 r. Starosty W. i umorzył postępowanie prowadzone przed organem I instancji.

Tutejszy sąd prawomocnym wyrokiem z 27 lipca 2021 r. II SA/Łd 109/21 oddalił skargę M.S. na ww. decyzję z [...] grudnia 2020 r.

Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, iż wobec wydania ostatecznej decyzji nr [...] Wojewody [...], w wyniku której decyzja nr [...] z [...] czerwca 2014 r. Starosty W. została utrzymana w mocy oraz wobec wydania wyroku WSA w Łodzi z 27 lipca 2021 r., II SA/Łd 109/21, oddalającego skargę na decyzję nr [...] Wojewody [...], postępowanie z zażalenia skarżącej z 28 października 2020 r. na postanowienie nr [...] z [...] października 2020 r. Starosty W. orzekające o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z [...] czerwca 2014 r. stało się bezprzedmiotowe.

W skardze M. S. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości z uwagi naruszenia przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa budowlanego, a wydanego bez uwzględnienia wyroku WSA w Łodzi z dnia 25 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Łd 984/19 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Uwzględnienie stawianych zarzutów w pismach do Starostwa Powiatowego odnośnie wydanych decyzji, związanych z nadbudową budynku mieszkalnego na działce [...], a w konsekwencji bezprawnego działania Starostwa, poprzez wymuszenie przez organ nadrzędny na skarżącej budowy na budynku mieszkalno-gospodarczym komina do wysokości 6m .

W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, m.in., że Wojewoda [...] pomimo wydania przez WSA uchylającego wyroku z 25 lutego 2020 r. II SA/Łd 984/19 umarzał postępowania i utrzymywał w mocy wydaną decyzje [...] z [...] czerwca 2014 r. Opisując dotychczasowy przebieg postępowania w którym zapadł wskazany wyrok, skarżąca sformułowała zarzuty w stosunku do prowadzenia postępowania przez Starostę, Wojewodę oraz organy nadzoru budowlanego, dodając, że jak wynika z zaskarżonego postanowienia cały zgromadzony materiał w sprawie i wskazywane w pismach strony zarzuty powinny dać jasny obraz działań organów w sprawie.

W konkluzji skarżąca zaznaczyła, że Wojewoda [...] jako organ administracji państwowej w sposób istotny naruszył prawo materialne, poprzez błędne prowadzenie postępowania, nie rozpoznając istoty sprawy od samego początku i narażając skarżącą, jako osobę nieznającą prawa i borykającą się ze zdrowiem na szereg problemów i konieczność ciągłego odwoływania się od decyzji i postanowień uchylonych przez sąd.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - p.p.s.a. ze zm.). Zgodnie z treścią powołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonego postanowienia należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Skarga obejmuje swym zakresem postanowienie Wojewody [...], którym organ umorzył w całości postępowanie wszczęte zażaleniem M.S. z 28 października 2020 r. na postanowienie nr [...] z [...] października 2020 r. Starosty W. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Starosty W. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (obiekt kategorii I) zlokalizowanego na działce o nr geod. [...], obręb [...], gmina W., dla inwestorów J. i H. B.

Punkt wyjścia dla rozważań w przedmiotowej sprawie stanowi postanowienie Starosty W. z [...] października 2020 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nr [...], które zostało wydane w ramach postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r. nr [...], którą – organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Starosty W. z [...] października 2020r., nr [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji Starosty W. z [...] czerwca 2014r., nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na nadbudowę i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. Tutejszy sąd prawomocnym wyrokiem z 27 lipca 2021 r. oddalił skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r.

Zatem przedmiotowe zażalenie dotyczy postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji nr [...], które zostało wydane w ramach postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r., która została poddana kontroli tutejszego sądu, w postepowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem z 27 lipca 2021 r. oddalającym skargę na powyższą decyzję z [...] grudnia 2020 r.

Zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. W literaturze (B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" C.H. Beck 2004, komentarz do art. 152) wskazuje się, że wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie powołanego przepisu jest możliwe przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, jednocześnie z nim lub w fazie postępowania rozpoznawczego. Cytowane brzmienie art. 152 k.p.a. wyklucza jednak możliwość wstrzymania wykonania decyzji po ostatecznym umorzeniu postępowania w przedmiocie wznowienia. Jeśli bowiem postępowanie w sprawie wznowienia zostało ostatecznie zakończone, to nie ma możliwości uchylenia decyzji w wyniku wznowienia, a tym samym nie można rozważać prawdopodobieństwa takiego uchylenia.

Postanowienie wydane na podstawie art. 152 traci moc z chwilą wejścia do obrotu prawnego decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu wznowieniowym. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2020 r., I OSK 2334/18 "Wydane na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji posiada charakter tymczasowy. Wiąże ono nie dłużej niż do dnia wejścia do obrotu prawnego ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności." Pogląd ten należy w pełni podzielić i ma on odpowiednie zastosowanie również w sprawie taka jak niniejsza, to jest dotyczącej postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji wydanego na podstawie art. 152 § 1 k.p.a.

Zatem ostateczne umorzenie postępowania w sprawie o wznowienie wyklucza późniejsze uwzględnienie wniosku złożonego w trybie art. 152 k.p.a. o wstrzymanie wykonania decyzji, której dotyczyło postępowanie wznowieniowe.

Podnoszone w skardze zarzuty, co do prawidłowości prowadzenia postępowania przez organy nie miały znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia. Kontrola decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r. została przeprowadzona przez tutejszy sąd w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z 27 lipca 2021r., II SA/Łd 109/21.

Mając na uwadze powyższą argumentację sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił.

dc