Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 495/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 4 ust. 1 pkt 2,  par. 4  ust. 2;  par. 8 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1468
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań  związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w  związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 284 poz 22 art. 5 ust. 1 lit a
law: Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1031/2014 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki  wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2021 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania wsparcia z tytułu tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2021 r., nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U z 2020 r., poz. 256 ze zm. dalej "kpa"), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U z 2019 r., poz. 1505), po rozpatrzeniu odwołania M. M. (dalej także jako: "strona", "skarżący", "producent") od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2020 r. nr [...] o odmowie przyznania wsparcia - utrzymał mocy zaskarżoną decyzję.

Podstawą rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia:

W dniu 2 listopada 2015 r. M. M. złożył powiadomienie o udzielenie pomocy w ramach mechanizmu "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców

i warzyw (DOW III)" realizowanego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1468, dalej: "rozporządzenie RM").

Na podstawie złożonego Powiadomienia producent przeprowadził operacje wycofania produktu - jabłek z rynku, co dało mu podstawę do złożenia w dniu [...] czerwca 2016 r. "Wniosku o przyznanie wsparcia RDK_[...] (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie) DOW III, który obejmował wycofanie z rynku na bezpłatną dystrybucję 116 000kg jabłek w terminie od 24 listopada 2015 r. do 23 marca 2016 r.

W dniu [...] września 2016 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. (dalej "Dyrektor OT ARR") decyzją nr [...] udzielił stronie wsparcia w kwocie [...] EUR, która została przeliczona na kwotę [...] zł za przeprowadzenie operacji wycofania jabłek z rynku. Płatność zrealizowano w dniu 27 września 2016 r.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Dyrektor OT ARR wszczął wobec producenta z urzędu postępowanie w sprawie zwrotu nienależnie pobranych środków w ramach mechanizmu "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw DOW III".

Następnie pismem z [...] września 2019 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wystąpił do Prezesa ARiMR z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora OT ARR z [...] września 2016 r., uzasadniając, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, bowiem przyznawała wsparcie nieuprawnionemu producentowi, gdyż był on członkiem uznanej organizacji producentów [...] Sp. z o. o., która także otrzymała środki finansowe w ramach tego samego wsparcia, tj. mechanizmu embargo DOWIII.

W dniu [...] października 2019 r. Prezes ARiMR wydał decyzję nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji Dyrektora OT ARR z [...] września 2016 r. nr [...], zaś Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] czerwca 2020 r. znak: [...]utrzymał w mocy decyzję Prezesa ARiMR.

Mając powyższe na uwadze, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] grudnia 2020 r. Nr [...], działając na podstawie § 7 pkt 1 w związku z § 4 i rozporządzenia RM, odmówił przyznania wsparcia z tytułu tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.

Zdaniem organu I instancji producent owoców będący członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw realizującej program operacyjny utracił uprawnienie do uzyskania indywidualnego wsparcia w ramach mechanizmu. Jak ustalił organ I instancji, Dyrektor OT ARR wydał w dniu [...] września 2016 r. decyzję nr [...], którą przyznał organizacji producentów [...] Sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej także jako: "organizacja producentów", "spółka") wsparcie w ramach mechanizmu DOWIII w wysokości [...] EUR, tj. [...] zł. ARR zrealizowała płatność w dniu 29 września 2016 r. Oznacza to, że organizacja ta brała udział w przedmiotowym mechanizmie poprzez dokonanie operacji wycofania i złożenia wniosku, co powoduje wykluczenie strony z katalogu podmiotów uprawnionych do udziału w mechanizmie. Ponadto producent w momencie wycofania jabłek z rynku na bezpłatną dystrybucję od 20 grudnia 2008 r. jest członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw [...] Sp. z o.o., która realizowała w latach 2013-2015 i 2016-2018 program operacyjny.

Z dokonanych przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR ustaleń wynikało nadto, że spółka została wpisana do ewidencji producentów w dniu [...] sierpnia 2007 r. pod nr [...]. Wykaz członków organizacji zawiera imienny wykaz członków organizacji, w tym również dane producenta M. M.. Zgodnie z powyższym producent w dniu składania powiadomienia, tj. dnia [...] listopada 2015 r. był członkiem uznanej organizacji producentów [...] Sp. z o.o. Przeprowadzając

w dniach od 24 listopada 2015 r. do 23 marca 2016 r. operacje wycofania produktów

z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji działał wbrew obowiązującym przepisom prawa krajowego i unijnego.

Zdaniem organu I instancji w mechanizmie mogli brać udział jako beneficjenci tylko uznane organizacje producentów, które realizują program operacyjny oraz producenci indywidualni, którzy nie są ich członkami, a którzy spełniają wymogi przewidziane w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Wyłącznie te dwie kategorie podmiotów mogą zgłosić chęć uczestnictwa w mechanizmie. Powiadomienie złożone przez inny podmiot nie odniosło skutku, bowiem złożone zostało przez podmiot nieuprawniony.

Konkludując, organ I instancji stwierdził, że producent, który przed przeprowadzeniem operacji wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji stał się członkiem i współudziałowcem uznanej organizacji producentów stracił prawo do otrzymania wsparcia przyznawanego na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2, § 8 ust. 1 rozporządzenia RM oraz art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1031/2014.

Od decyzji organu I instancji wpłynęło odwołanie, gdzie zarzucano naruszenie przepisów postepowania – art. 6, art. 8, art. 9 kpa oraz art. 2 Konstytucji RP wskazując, że państwo nie może czerpać korzyści z tytułu wprowadzania w błąd obywateli, niedopuszczalna jest realizacja zadań społecznych państwa poprzez wyłudzenia środków materialnych służących realizacji tych zadań. Na podstawie wyjaśnień

i wskazówek oraz informacji o warunkach korzystania ze wsparcia producent przekazał nieodpłatnie wyprodukowane przez siebie jabłka instytucji wskazanej przez ten organ. Skarżący wyzbył się nieodpłatnie swojego mienia ponieważ działał w zaufaniu do organów państwa. W realiach sprawy działał pod wpływem błędu i w wyniku działań organu wyzbył się swojej własności – wyprodukowanych owoców. W związku

z powyższym, skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji w całości.

Wskazaną na wstępie decyzją z [...] marca 2021 r. Prezes ARiMR utrzymał

w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] grudnia 2020 r. odmawiającą przyznania wsparcia.

Organ odwoławczy powołał m.in. treść (w brzmieniu na dzień 9 września 2016 r.) § 4 ust. 1 rozporządzenia RM, art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 6 oraz 9 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 1031/2014 z 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców

i warzyw (Dz. U. UE. L. 2014.284.22, dalej: "rozporządzenie nr 1031/2014"). Zgodził się z organem I instancji co do tego, że w mechanizmie przyznania wsparcia mogli brać udział jako beneficjenci tylko uznane organizacje producentów, które realizują program operacyjny i których uznanie nie zostało zawieszone oraz producenci indywidualni, którzy nie są członkami takich organizacji producentów, a którzy spełniają wymogi przewidziane w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Wyłącznie te dwie kategorie podmiotów mogą zgłosić akces do mechanizmu embargo DOWIII poprzez złożenie Powiadomienia, o którym mowa w § 5 rozporządzenia RM, a następne Powiadomienie złożone przez inny podmiot nie odniesie skutku, jako złożone przez podmiot nieuprawniony. Dosłowne brzmienie przywołanych przepisów wprost nie dopuszcza do udziału w mechanizmie innych podmiotów, niż producenci indywidualni lub uprawnione organizacje producentów.

Organ odwoławczy podzielił również ustalenia faktycznie organu I instancji

i uznał, że zarówno w dniu składania powiadomienia, tj. 2 listopada 2015 r., jak

i w chwili przeprowadzania operacji wycofania produktów z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji skarżący był członkiem uznanej organizacji producentów [...] sp.

z o.o. w D., przez co działał wbrew przepisom prawa krajowego i unijnego.

W okresie wycofywania produktów z rynku, jak i w dniu składania wniosku skarżący był jednocześnie członkiem (udziałowcem) uznanej organizacji producentów owoców

i warzyw [...] Sp. z o.o.

Zdaniem organu odwoławczego, wypłata wsparcia finansowego na rzecz spółki skutkowała wykluczeniem skarżącego z katalogu podmiotów uprawnionych do udziału w mechanizmie, bowiem od 20 grudnia 2008 r. był on członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw, która realizowała program operacyjny. Strona będąc producentem owoców, będącym członkiem uznanej organizacji producenckiej owoców

i warzyw realizującym program operacyjny, która otrzymała wsparcie w tym samym mechanizmie DOWIII, utraciła zdaniem organu odwoławczego uprawnienia do indywidualnego wsparcia finansowego, w ramach przedmiotowego mechanizmu. Zatem udzielenie wsparcia finansowego uznanej organizacji producentów [...] Sp. z o.o. wyklucza możliwość udzielenia wsparcia finansowego producentowi M. M..

Organ odwoławczy uznał, że producent, który w dniu składania Powiadomienia, przed przeprowadzeniem operacji wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji oraz w dniu składania wniosku był członkiem i współudziałowcem uznanej organizacji producentów nie ma prawa do otrzymania wsparcia, przyznawanego na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2, § 8 ust. 1 rozporządzenia RM oraz art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1031/2014.

W związku z powyższym, na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego organ odwoławczy ustalił, że wskazane powyżej dokumenty,

w tym wniosek strony, bezsprzecznie wskazują, iż wnioskującym o możliwość wycofania produktów oraz wnioskującym o wypłatę wsparcia nie był podmiot, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM, czyli producent niebędący członkiem organizacji producentów owoców i warzyw. Zatem wniosek o udzielenie wsparcia został złożony przez podmiot nieuprawniony, bowiem istotne w sprawie jest to, że zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia RM tylko dwie wskazane w nim kategorie podmiotów są uprawnione do uczestnictwa w mechanizmie, a strona nie była w czasie złożenia Powiadomienia i wniosku żadnym z tych podmiotów.

Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skarżący, zarzucając wydanie go z rażącym naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady legalności, jak również z naruszeniem art. 6 k.p.a., art. 8 i art. 9 k.p.a. oraz art. 2 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Dyrektor OT ARR dysponował pełną wiedzą o statusie strony, że jest członkiem zarejestrowanej grupy producentów owoców i warzyw, tj. spółki. Zdaniem skarżącego, decyzja o udzieleniu wsparcia i odmowie udzielenia wsparcia zostały wydane w identycznym stanie faktycznym i prawnym. Organy wydając zatem dwie wzajemnie wykluczające się decyzje, co jest sprzeczne

z zasadą budowania zaufania do demokratycznego państwa prawa z art. 8 k.p.a. i art. 2 Konstytucji RP. Nadto strona podniosła, że kierując się informacjami od organu

o warunkach uczestnictwa wsparcia producentów owoców i warzyw oraz działając

w zaufaniu do organów demokratycznego państwa prawa, skarżący przekazał swoją własność nieodpłatnie na rzecz instytucji wskazanej przez organy. Skarżący działał pod wpływem błędu w wyniku działań organu. W jego ocenie, rzeczą niedopuszczalną

i sprzeczną z art. 2 Konstytucji RP jest fakt, że organy państwa dopuszczały się wyłudzeń, w ramach prowadzonych postępowań, w ramach swojej działalności. Skarżący wniósł o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów obu instancji.

W odpowiedzi na skargę, Prezes ARiMR podtrzymał argumentację wskazaną

w zaskarżonej decyzji. Wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje

w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej.

Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a.

Zdaniem Sądu zarzuty skargi nie znajdują usprawiedliwionych podstaw zarówno w zakresie naruszenia przepisów proceduralnych, jak i przepisów prawa materialnego.

W niniejszym postępowaniu kontroli pod względem legalności podawana jest decyzja Prezesa ARiMR z dnia [...] marca 2021 r., nr [...]utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2020 r. o odmowie przyznania wsparcia skarżącemu z tytułu tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.

Zdaniem Sądu, dokonana przez organ ocena, że skarżący, jako indywidualny producent będący jednocześnie członkiem uznanej grupy producenckiej [...]Sp. z o.o., która uczestniczyła programie wycofywania owoców z rynku na bezpłatną dystrybucję i przyznane zostało tej grupie producenckiej wsparcie, nie był uprawniony do wystąpienia o przedmiotową pomoc jest uzasadnione. Zaprezentowane stanowisko pozostaje w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawnymi, zarówno krajowymi, jak i unijnymi.

Rozporządzeniem delegowanym Komisji(UE) nr 1031/2014 ustanowione zostały dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych warzyw

i owoców. Zasadniczo pomoc finansowa na wycofania kierowana jest do organizacji producentów co reguluje art. 4 powyższego rozporządzenia. Możliwa też jest pomoc finansowa do producentów indywidualnych, którzy nie są członkami organizacji producentów.

Przepis art. 5 odnosi się do pomocy finansowej na wycofania dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów. Zgodnie z art. 5.1 wyżej powołanego rozporządzenia pomoc finansową Unii przyznaje się producentom owoców i warzyw, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zgodnie z niniejszym artykułem na :

- operacje wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji, o których mowa w art. 34 ust.4 rozporządzenia nr 1308/2013;

- operacje wycofania do przeznaczeń innych niż bezpłatna dystrybucja.

Zgodnie z art. 5.6 rozporządzenia nr 1031/2014 w przypadku gdy uznanie organizacji producentów zostało zawieszone na podstawie art. 114 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, jej członków uznaje się za producentów niebędących członkami uznanej organizacji producentów do celów niniejszego artykułu.

Realizacja przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej została określona

w rozporządzeniu.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM wsparcie przysługuje producentowi owoców i warzyw niebędącemu członkiem organizacji producentów,

o której mowa w pkt 1, będącemu producentem rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności ( Dz.U z 2012 r., poz. 86 oraz 2013, poz. 1537), który :

- posiada gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha, w którym prowadzi uprawę owoców i warzyw w gruncie, a powierzchnia działki rolnej

w rozumieniu ustawy o krajowym systemie ewidencji, na której prowadzi swoją uprawę wynosi co najmniej 0,1 ha lub

- prowadzi uprawę owoców lub warzyw w ramach działu specjalnego produkcji rolnej,

w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis § 4 ust. 2 rozporządzenia RM stanowi, że wsparcie jest udzielane za przeprowadzenie operacji wycofania z rynku produktów w okresie, o którym mowa

w art. 1 ust. 3 lit. c) rozporządzenia nr 1031/2014, jeżeli zostały spełnione warunki

w nim określone.

W okolicznościach niniejszej sprawy zasadne są więc ustalenia, że skarżący nie spełnił warunków udziału i uzyskania wsparcia w przedmiotowym mechanizmie, ponieważ od [...] grudnia 2018 r. był członkiem uznanej grupy producentów owoców

i warzyw [...]Sp. z o.o. z siedzibą w D., która realizowała również ten program w latach 2016-2018. Nadto ww. spółka jako beneficjent mechanizmu DOWIII uczestniczyła ww. programie składając Powiadomienie oraz otrzymując wsparcie finansowe. A zatem za prawidłowe należy uznać stanowisko organów orzekających, że skarżący zarówno w dacie składania powiadomienia ([...] listopada 2015 r.), jak i w dacie złożenia wniosku ([...] czerwca 2016 r.) nie był podmiotem, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z 2014 r. oraz w art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego nr 1031/2014. Przepisy te pod względem podmiotowym wskazują wyraźnie jedynie dwie grupy producentów, które mogą występować w przedmiotowym mechanizmie wsparcia.

W świetle przywołanych uregulowań prawnych nie istniały podstawy aby skarżący jako indywidualny producent rolny uczestniczył w programie pomocowym

w sytuacji, gdy w takim programie uczestniczyła organizacja producencka [...] Sp. z o.o., której M. M. był członkiem i udziałowcem. W takiej sytuacji faktyczno - prawnej mógł on dokonywać wycofania owoców z rynku na bezpłatną dystrybucję za pośrednictwem swojej organizacji producenckiej.

Fakt dokonania wycofania owoców z rynku jest jednym z warunków do otrzymania pomocy. Skarżący nie spełniał zatem warunków prawnych określonych

w rozporządzeniu RM - § 4 ust. 1 i 2 oraz w przepisach rozporządzenia nr 1031/2014 – art. 5 ust. 1.

Skarżący w skardze nie zakwestionował stanowiska i argumentacji prezentowanej przez organ, a jedynie skupił się na wadliwościach i naruszeniu zasad procedury administracyjnej. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6 (zasada praworządności), art. 8 (zasada zaufania do władzy publicznej), art. 9 (zasada informowania stron) i art. 2 Konstytucji RP (zasada demokratycznego państwa prawnego), w ocenie Sądu, nie zasługują na uwzględnienie. Prezes ARiMR, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, w sposób wyczerpujący i zrozumiały przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swojego rozstrzygnięcia, jak również powołał podstawę prawną.

Sąd, kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcie, miał również na względzie, że skarżący, składając wniosek o przyznanie wsparcia oświadczył, że zna warunki uczestnictwa w tym programie i zobowiązuje się do ich przestrzegania. Niewątpliwie, podpisując takie oświadczenie, miał świadomość obowiązujących go przepisów krajowych i unijnych, regulujących udział w przedmiotowym mechanizmie, a członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw, biorącej udział w tym samym programie, był już od 2008 r. W tych okolicznościach bez znaczenia pozostają twierdzenia skargi o tym, że Dyrektor OT ARR dysponował pełną wiedzą, że skarżący jest członkiem grupy producentów owoców i warzyw. To na skarżącym ciążył bowiem obowiązek podania we wniosku danych zgodnie z prawdą i zasadami procedury przyznawania rzeczonego wsparcia, co ostatecznie skarżący potwierdził podpisując właściwe oświadczenie. Nie można więc mówić, że skarżący działał pod wpływem błędu, co sugeruje w skardze.

Sąd zauważa także, że zasadnie organy orzekające wzięły pod uwagę także stanowisko Komisji Europejskiej, która po przeprowadzeniu w dniach 19 września 2016 r. – 23 września 2016 r. czynności kontrolnych wydatkowania środków finansowych

z budżetu UE, stwierdziła naruszenie przepisów prawa w przypadkach wypłat wsparcia na rzecz producentów wnioskujących o wsparcie, będących jednocześnie członkami uznanej organizacji producentów. Komisja Europejska wskazała, że w takich przypadkach "pomoc na nadzwyczajne środki wsparcia została wypłacona na rzecz niekwalifikujących się wnioskodawców, którzy nie spełniają wymogów prawnych określonych m.in. w art. 1 i art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1031/2014".

Organy orzekające prawidłowo wywiodły zatem, że skarżący nie spełniał kryteriów dostępu do pomocy, nie był uprawniony do otrzymania wsparcia finansowego w ramach mechanizmu Wspólnej Polityki Rolnej "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (DOWIII)".

Z powyższych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.