Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 37/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2, art. 12 ust. 1, art. 14
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji emerytalnych, sygn. akt II SA/Wa 1714/12 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący J. D. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji emerytalnych, zarzucając Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przewlekłe prowadzenie postępowania oraz żądając przyznania od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez organ w dniu 24 września 2012 r. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2012 r. wezwano organ do nadesłania akt emerytalnych skarżącego. W odpowiedzi na wezwanie organ wskazał, że akta emerytalne skarżącego zostały przekazane do Sądu Okręgowego w W. Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2012 r. zwrócono się do Sądu Okręgowego w W. [...] z prośbą o wypożyczenia akt dotyczących skarżącego. Po nadesłaniu akt zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2013 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 25 lutego 2013 r. W dniu 25 lutego 2013 r. skarżący złożył na rozprawie wniosek o wyłączenie jednego z sędziów składu orzekającego. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt I OZ 352/13. Skarżący w dniu 7 maja 2013 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, albowiem nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy.

W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Po terminowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych sprawa oczekiwał na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Od przekazania skargi do Sądu przez organ (24 września 2012 r.) do wyznaczenia terminu rozprawy (25 lutego 2013 r.) upłynęło 5 miesięcy. Taki okres oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy nie pozwala stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Okoliczność, że skarga nie została rozpoznana na rozprawie w dniu 25 lutego 2013 r. spowodowana była koniecznością rozpoznania złożonego przez skarżącego wniosku o wyłączenie sędziego składu orzekającego.

Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie stwierdzając, że w tym postępowaniu nie można mówić o przewlekłości w rozumieniu przepisów ustawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia