Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1799/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: 1) przyznać skarżącemu M. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać skarżącemu M. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie przekazania pisma według właściwości.

Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł skarżący zwrócił się do Sądu pismem z dnia 12 października 2010 r. z wnioskiem o zwolnienie od konieczności uiszczenia wpisu podając, iż jest schorowanym 74-letnim emerytem. Dla "podreperowania" zdrowia chce sprzedać jedyne co posiada tj. 1 ha gruntu nieużytku spieku krzemiennego. W chwili obecnej jest to jednak niemożliwe gdyż, zdaniem skarżącego, sfałszowane są dokumenty w tej sprawie (księga wieczysta, akt notarialny). Skarżący podniósł także, iż w innej sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie został zwolniony od kosztów sądowych (w załączeniu przestawił odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie IV SA/Wa 361/07 w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych).

We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 29 października 2010 r. skarżący podał, iż domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sadowych oraz ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, iż mieszka wspólnie z żoną, posiada mieszkanie o pow. 60 m2 ("w bloku bez gazu"), w rubryce dotyczącej nieruchomości rolnej podał iż winien posiadać 1,12 ha nieużytku wg aktu, jednak "od 12 lat granice zmieniają – sprawa w toku". Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1420 zł, zaś jego żona – 1033 zł z tytułu emerytury.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.

Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wzięto pod uwagę opisaną przez nią w piśmie z dnia 12 października 2010 r. oraz we wniosku z 29 października 2010 r. sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący i jego żona utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości – według oświadczenia skarżącego – 2453 zł brutto. Skarżący nie posiada majątku mogącego przynosić dochód, jak też zasobów pieniężnych. Jest osobą starszą, schorowaną. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego należało przyjąć, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z własnych środków.

W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji