Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 219/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dnia 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2009r. Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję własną z [...] czerwca 2008r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] kwietnia 2005 nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] grudnia 2004r. nr [...] i orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] kwietnia 2005 nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] grudnia 2004 r. nr [...].

Od powyższej decyzji skarżący T.K. złożył skargę wnosząc m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący nie uzasadnił powyższego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić, jako pozbawiony uzasadnionych podstaw.

Należy podkreślić, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania ( por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne. s. 146, Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1), natomiast decyzja odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie nadaje się do wykonania, nie może być wykonana.

Nadto zgodnie z art. 61 § 3 z ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. przesłankami wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania aktu lub czynności.

Nadto szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Nastąpi to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny.

Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący winien więc wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak tych elementów uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65 / 04 niepubl. ).

Brak uzasadnienia wniosku w tym zakresie powoduje, że Sąd nie może ocenić przesłanek uzasadniających wniosek.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.