Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 628
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie: Asesor WSA Arkadiusz Windak Asesor WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2007 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania zezwolenia na zbieranie i transport odpadów I. zobowiązuje Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku J. P. z dnia [...]r. w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie i transport odpadów w terminie 30 dni od daty zwrotu akt organowi, II. zasądza od Prezydenta Miasta kwotę [...] złotych na rzecz J. P. tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 września 2005r. sygn. akt II SA/ Sz 1015/04 stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie działalności przez J. P. w zakresie zbierania i transportu odpadów. Z uzasadnienia wyroku wynika, że według treści art. 28 i art. 63 ustawy o odpadach nie jest możliwe wydanie przez właściwy organ zezwolenia w zakresie zbierania lub transportu odpadów bez wskazania w nim miejsca i sposobu magazynowania tych odpadów. Natomiast w przypadku braku możliwości zawarcia w w/w zezwoleniu takiego zapisu organ, zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 w/w ustawy, jest zobowiązany odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu odpadów, albowiem zamierzony sposób gospodarki odpadami byłby niezgodny ze wskazanymi powyżej wymaganiami przepisów o odpadach.

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r., nr [...] nakazał J. P. usunięcie odpadów znajdujących się na działce nr [...] obręb [...], gdyż miejsce to nie jest przeznaczone do ich magazynowania oraz określił sposób wykonania decyzji.

Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...].

W dniu [...]r. Prezydent Miasta wystawił J. P. upomnienie na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / Dz. U. z 2002r., Nr 110, poz. 968 z późn. zm./ do wykonania w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, obowiązku usunięcia odpadów z miejsca nie przeznaczonego do ich magazynowania tj. z działki nr [...] obręb [...], wynikającego z decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r., nr [...]. Organ wskazał, że strona ma obowiązek zawiadomić Prezydenta o wykonaniu powyższego obowiązku, gdyż w przypadku jego niewykonania zostanie wobec niej wszczęte postępowanie egzekucyjne.

W dniu [...]r. Prezydent Miasta wystawił tytuł wykonawczy nr [...] w stosunku do J. P, dotyczący obowiązku o charakterze niepieniężnym związanego z usunięciem przedmiotowych odpadów.

Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 119, art. 120, art. 121 § 1,2,3 oraz art. 64a§ 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / Dz. U. z 2002 r., Nr 110 , poz. 968 z późn. zm./ m. in. nałożył na J. P. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu uchylania się przez niego od obowiązku określonego w załączonym tytule wykonawczym.

J. P. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu strona zawarła również zażalenie na niezałatwienie w terminie przez organ jego wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów na działce przy ul. [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny.

J. P. złożył skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i wniósł o jego uchylenie oraz wydanie nakazu na otrzymanie zezwolenia i zasądzenie kosztów postępowania.

Powyższa skarga została rozdzielona na sprawę o sygn. akt II SA/ SZ 1117/06 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oraz na niniejszą sprawę o sygn. akt II SAB/Sz 2/07 w przedmiocie bezczynności Prezydenta Miasta dotyczącą wydania J. P. zezwolenia na zbieranie i transport odpadów.

W skardze na bezczynność J. P. wskazał, że w [...]r. wystąpił do Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska o wydanie mu zezwolenia na prowadzenie skupu i transportu odpadów. Prezydent Miasta wydał mu decyzję, lecz nie taką jaką oczekiwał, wobec czego odwołał się od niej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Od decyzji Kolegium złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , który to stwierdził ich nieważność. Według niego organ nie wydaje mu stosownego zezwolenia, co stanowi rażące naruszenie prawa.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2005r. sygn. akt II SA/ Sz 1015/04, konieczne stało się ponowne rozpoznanie wniosku strony. Organ wzywał skarżącego do uzupełnienia wniosku pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania przez doprecyzowanie o wydanie jakiego zezwolenia się domaga, ponieważ na podstawie przepisów ustawy o odpadach nie wydaje się zezwoleń na skup i składowanie odpadów. Pismem z dnia [...]r. skarżący podał, że wnosi o wydanie zezwolenia w zakresie transportu odpadów i zbierania odpadów. W dniu [...]r. Prezydent poinformował skarżącego, że wniosek nie spełnia wymagań, ponieważ strona nie wykazała w nim posiadania możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać działalność polegającą na zbieraniu odpadów, mimo takiego obowiązku wynikającego z przepisu art. 28 ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach / Dz. U. Nr 62, poz. 628 z późn. zm./. Nadto Prezydent podał, że skarżący nie dołączył pozwolenia na użytkowanie obiektu lub decyzji sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na działalność związaną ze zbieraniem odpadów / art. 28 ust. 10 w/w ustawy/ i wezwał stronę do uzupełnienia wniosku w tym zakresie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Skarżący nie uzupełnił wniosku, lecz w dniu [...]r. wniósł pismo, w którym zakwestionował żądanie uzupełnienia wniosku. W dniu [...]r. Prezydent ponownie wyjaśnił skarżącemu, że jego wniosek nie spełnia warunków ustawowych i po raz kolejny wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dnia pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Organ wskazał, że skarżący nie uzupełnił wniosku, wobec czego został on pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 Kpa.

W piśmie z dnia [...]r. Prezydent Miasta podał, że organ nie powiadomił strony o pozostawienia jej wniosku bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga okazała się zasadna.

Złożenie przez osobę wniosku na podstawie art. 61 § 1 Kpa powoduje wszczęcie postępowania administracyjnego, a po stronie organu obowiązek jego zakończenia w postaci wydania orzeczenia kończącego sprawę, bądź jeżeli wniosek nie może otrzymać biegu pozostawia się go bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie rozważania wymaga kwestia pozostawania przez organ w bezczynności czy tez nie, wobec twierdzeń organu o zakończeniu sprawy na skutek pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania na mocy art. 64 § 2 Kpa.

Zgodnie z art. 64 § 2 Kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Organ administracji publicznej jest obowiązany zapewnić stronie czynny udział w każdym stadium postępowania i zawiadamiać ją o wszelkich czynnościach podejmowanych w sprawie. Pozostawienie pisma bez rozpoznania nie zwalnia organu administracji publicznej z obowiązku jego załatwienia w sposób zgodny z zasadą praworządności wyrażoną w art. 6 Kpa oraz zasadą pisemności wynikającą z art. 14 w zw. z art. 10 § 3 Kpa. Stąd wniosek, że w takiej sytuacji organ administracji publicznej, ma nie tylko obowiązek urzędowej rejestracji wniesienia pisma, lecz także obowiązek dokonania w aktach stosownej adnotacji o przyczynie "pozostawienia podania bez rozpoznania" i zawiadomienia strony o takim sposobie zakończenia sprawy. / por. Uchwała SN z dnia 8czerwca 2000r., sygn. akt III ZP 11/00, OSNP 2000/19/702, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Robert Kędziora, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, do art. 64, t. 9, str. 183/

Brak powiadomienia przez organ osoby o pozostawienie wniosku bez rozpoznania powoduje po stronie wnoszącego podanie stan niepewności. Strona nie wie, co się dzieje w jej sprawie, czy organ prowadzi postępowanie czy też nie, zaś po stronie organu istnieje stan bezczynności w sprawie.

Pozostawienie pisma bez rozpoznania bez zawiadomienia o tym osoby wnoszącej podanie, powoduje również skutek w postaci niemożności kwestionowania przez nią prawidłowości pozostawienia tegoż wniosku bez rozpoznania przez organ.

W niniejszej sprawie zwrócić należy również uwagę na fakt, że skarżący był wzywany trzykrotnie tj. w dniu [...]. do uzupełnienia wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania i takie postępowanie organu mogło go wywołać u niego przekonanie, że sprawa jest nadal w toku.

Nie przesądzając o sposobie zakończenia sprawy, Sąd zobowiązał Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...]r. w terminie 30 dni. Organ winien zakończyć sprawę skarżącego poprzez wydanie decyzji lub w inny sposób.

Termin do załatwienia sprawy zgodnie z art. 286 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.