Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 485/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, 19, 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wr 268/14 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego NSA Julii Szczygielskiej, sędziego NSA Anny Moskały, sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej - llków, sędziego WSA Ewy Kamienieckiej w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek Z. R. o wyłączenie sędziego NSA sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego NSA Julii Szczygielskiej, sędziego NSA Anny Moskały, sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej - llków, sędziego WSA Ewy Kamienieckiej od orzekania w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wroocławiu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wskazane we wniosku strony okoliczności są w istocie subiektywnymi przekonaniami skarżącego, a wniosek strony nie zawierał argumentacji, wskazującej na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów w niniejszej sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów wskazanych we wstępie. Za takie okoliczności w żadnym razie nie może być uznane przekonanie, że sędziowie ci nie są bezstronni z uwagi na uzyskanie wykształcenia i uprawnień przed 1989 r. Do tego sprowadza się bowiem w istocie argumentacja strony zawarta w zażaleniu.

Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia sędziego – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające wyłączenia było zgodne z prawem.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.