Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1307/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2008 r. A.U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, w wysokości 55.571 zł.

Pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się od 2006 r., przedstawione organom podatkowym dowody i fakty nie zostały uwzględnione, co stało się powodem skierowania sprawy do sądu. Skarżąca podniosła, że w dniu 24 listopada 2008 r. Urząd Skarbowy w Ł. wezwał ją kolejny raz do zapłaty podatku pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Skarżąca oświadczyła, że utrzymuje się z niewielkiej emerytury i obawia się, że "spełnienie groźby egzekucji" pozbawi ją środków do życia oraz uniemożliwi leczenie. Podkreśliła, że jej stan zdrowia wymaga zażywania niezbędnych leków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę prawną wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania pozytywnego dla wnioskodawcy orzeczenia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do sądu należy ocena, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie przedstawiła, w ocenie Sądu, żadnych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że organ podatkowy nie uwzględnił bliżej nie sprecyzowanych faktów i dowodów oraz że otrzymała kolejne wezwanie do zapłaty orzeczonego decyzją podatku. Wnioskodawczyni nie wyjaśniła dlaczego jej zdaniem powyższe okoliczności, świadczą o groźbie powstania szkody znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutkach.

W ocenie Sądu nie sposób przyjąć, by doręczenie wezwania do zapłaty wiązało się z niebezpieczeństwem powstania szkody bądź innymi konsekwencjami których nie będzie można w przyszłości cofnąć. Wyjaśnić należy, że kierowany od adresem organów zarzut pominięcia (nieuwzględnienia) dowodów i faktów będzie przedmiotem oceny Sądu rozpoznającego skargę. Nie może natomiast stanowić argumentu uzasadniającego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bowiem w żadnej mierze nie odnosi się do przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Za przyznaniem skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przemawiają również argumenty odwołujące się do kondycji finansowej i stanu zdrowia skarżącej. Niewątpliwie zarówno dobrowolne jak i przymusowe (w drodze postępowania egzekucyjnego) wykonanie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe wiąże się z utratą środków finansowych. Obawa utraty środków do życia w następstwie wszczęcia egzekucji, na którą powołuje się skarżąca nie jest jednak równoznaczna z niebezpieczeństwem powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że samo nałożenie na stronę obowiązku wykonania decyzji przez zapłatę ustalonego lub określonego decyzją zobowiązania podatkowego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonalności. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, aby w następstwie wykonania decyzji doszło do powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

P.Pij.