Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 125/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 4, art. 58 pkt 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2011r. [...]Sp. z o.o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, stwierdzoną protokołem nr [...].

W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując iż zaskarżona czynność podlega kontroli organów właściwych w sprawach przestępstw i wykroczeń skarbowych, w drodze przepisów regulujących postępowanie w przedmiocie tego typu przestępstw i wykroczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z przywołanego art. 3 ust. 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola sądowoadministracyjna obejmuje inne niż decyzje, czy postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty lub czynności, o których mowa muszą – co wprost wywieść można z cytowanego przepisu – mieć charakter publicznoprawny, a także dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, skierowanych do indywidualnego podmiotu, dla których nie jest wymagane rozstrzygnięcie sprawy w drodze decyzji, czy też postanowienia. Musi zatem istnieć ścisły i bezpośredni związek między przepisem prawa, określającym obowiązek lub uprawnienie, a aktem lub czynnością dotyczącą obowiązku lub czynności, o której mowa.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, skarga wniesiona została na czynność przeprowadzoną przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] w dniu [...] października 2010 r. w przedmiocie kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, stwierdzoną protokołem [...]. Przedmiotowy protokół obejmuje jedynie podstawę prawną kontroli, określenie podmiotów kontrolujących i kontrolowanych, przedmiot i zakres kontroli, a także ustalenia stanu faktycznego, w tym stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości, nie nakłada natomiast na stroną skarżącą żadnych praw, czy też obowiązków wynikających z przepisów prawa. Również wszczęte w wyniku przeprowadzenie kontroli dochodzenie w związku z przestępstwem skarbowym, nie przesądza wszakże o wyniku tego dochodzenia i konsekwencjach wynikających z tego tytułu dla strony skarżącej.

Nie można ponadto przyjąć, że przedmiot skargi może stanowić samo przeprowadzenie kontroli. Przeprowadzona w dniu [...] października 2010r. kontrola była jedynie czynnością faktyczną organu, nie rodzi żadnych obowiązków i nie przyznają kontrolowanemu podmiotowi uprawnień, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynność kontroli potwierdzona protokołem mogłaby podlegać kognicji sądu administracyjnego tylko wówczas, gdyby z jego treści wynikało nałożenie na podmiot kontrolowany określonych obowiązków.

W związku z powyższym uznać należy iż sprawa będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Stanowisko to jest zbieżne z utrwalonym w tej materii orzecznictwem sądów administracyjnych (por. postanowienia: WSA w Opolu z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 195/10 i II SA/Op 197/10 oraz z dnia 26 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Op 196/10, WSA w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 330/10, WSA w Gdańsku, czy WSA w Poznaniu z dnia 2 września 2010r., sygn. akt III SA/Po 425/10).

W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.