Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 235/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga P.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2013 r., [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty.

W petitum skargi strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, w niniejszym przypadku zachodzi sytuacja opisana w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), gdyż skarżący ma na utrzymaniu żonę spodziewającą się dziecka, która jest zatrudniona za wynagrodzeniem w wysokości najniższej pensji krajowej, co – według wnioskodawcy – czyni go jedynym żywicielem rodziny. Pozbawienie skarżącego uprawnień diagnosty doprowadzi do sytuacji pozbawienia jego rodziny środków do życia. Według strony, wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę jedynego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy tym chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Na stronie skarżącej spoczywa wskazanie we wniosku okoliczności uwiarygodniających niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie wnioskodawca przedstawił okoliczności faktyczne, które uprawdopodabniają wystąpienie podniesionych przez niego przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Należy mieć na względzie podniesioną przez skarżącego okoliczność, że wykonanie zaskarżonego aktu może pozbawić jego rodzinę środków do życia. Okolicznością wpływającą na ocenę zaistnienia w niniejszym przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest fakt, że małżonka skarżącego, spodziewająca się dziecka, jest zatrudniona za wynagrodzeniem w wysokości najniższej krajowej, co faktycznie czyni wnioskodawcę jedynym żywicielem jego rodziny. Groźba przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji, a tym samym utraty przez niego i jego rodzinę dotychczasowego źródła utrzymania, niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu i jego rodzinie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, poprzez pozbawienie ich źródła dochodu, a tym samym podstawy codziennego utrzymania.

Mając powyższe na uwadze wniosek o ochronę tymczasową zasługiwał na uwzględnienie, stąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.