Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 475/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 06 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w sprawie ze skargi I. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [ ... ]r. Nr [ ... ] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe; postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. /-/ Beata Sokołowska


UZASADNIENIE

Skarżący I. H., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego B. F., złożył w dniu 18 września 2008 roku w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę opatrzoną datą 17 września 2008 roku na decyzję Dyrektora Izby Celnej doręczoną stronie w dniu 18 sierpnia 2008 roku. Skarga jako niewłaściwe wniesiona bezpośrednio do sądu, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III została wpisana do Dz. K.O. pod numerem [ ... ], a następnie przekazana Dyrektorowi Izby Celnej, o czym powiadomiono pełnomocnika skarżącego pismem doręczonym w dniu 24 września 2008 roku (k. 8 i 9).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi otrzymanej w dniu 19 września 2008r. (nadanej w placówce pocztowej dnia 18 września 2008r.) z uwagi na niedochowanie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Jednocześnie poinformował, że drugi egzemplarz tej samej skargi został przekazany bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, a następnie odesłany do Dyrektora Izby Celnej w ślad za pismem nr [ ... ]. Wyjaśnił także, że odpowiedź na skargę uwzględnia zarówno skargę wniesioną do Dyrektora Izby Celnej, jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W piśmie opatrzonym datą 13 września 2008r., a złożonym w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu dnia 14 października 2008r., Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż doszło do nieumyślnego uchybienia proceduralnego, polegającego na wniesieniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej jeden dzień po upływie przepisanego terminu. W dniu 18 września 2008r. (ostatniego dnia terminu na wniesienie skargi do WSA) skarga została przygotowana do złożenia za pośrednictwem operatora pocztowego. Zadaniem przyjętego na staż studenta drugiego roku prawa było nadanie skargi w tym dniu w placówce pocztowej. Tymczasem, stażysta sugerując się praktyką przyjętą w Kancelarii (pisma w obrębie miasta Poznania doręczane są bezpośrednio) zostawił je do rozniesienia w dniu następnym. Postąpił tak również dlatego, iż odwołanie trafiło do niego w późnych godzinach popołudniowych, kiedy urzędy oraz sądy są już nieczynne i niemożliwe jest złożenie korespondencji we właściwym biurze podawczym. W dniu 19 września 2008r. stażysta doręczył skargę, jednakże dostarczył ją bezpośrednio do biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pomyłka praktykanta wynikała z nieznajomości konstrukcji kierowania skarg administracyjnych za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W biurze podawczym WSA w Poznaniu praktykant został poinformowany o konieczności złożenia skargi w biurze podawczym Dyrektora Izby Celnej. Jednakże nie zorientował się on, że uchybił jednocześnie terminowi do dokonania powyższej czynności. Do uchybienia terminowi doszło bez winy pełnomocnika skarżącego, gdyż podstawowym obowiązkiem stażysty było wykonanie polecenia wysłania skargi przesyłką pocztową w dniu 18 września 2008 roku. Podsumowując wskazano, że zachowany został termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu przewidziany w art. 58 § 2 Kpa, gdyż o uchybieniu terminowi strona dowiedziała się w dniu 09 października 2008r., tj. w momencie otrzymania wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, co spowodowało przejrzenie akt przez pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że w uzasadnieniu wniosku błędnie wskazuje się, że ostatnim dniem na złożenie skargi był dzień 18 września 2008r. oraz błędnie przyjmuje się, że skarga została złożona w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w dniu 19 września 2008 roku. Z akt sądowych bezspornie wynika, że skarga została sporządzona w dniu 17 września 2008r roku (k. 2) i została złożona w biurze podawczym sądu w dniu 18 września 2008 roku (k.-2 i k.-11). W tym samym dniu, tj. 18 września 2008 roku, drugi egzemplarz skargi wniesiono do organu celnego składając w placówce pocztowej korespondencję adresowaną do Dyrektora Izby Celnej (k. 6).

Odnosząc się do argumentacji wniosku wskazać należy, że zaniedbanie, czy pomyłka pracownika odpowiedzialnego w kancelarii za wysyłkę korespondencji nie usprawiedliwia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (zob. m. in. wyrok NSA z dnia 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99, LEX nr 44 331, a także postanowienie SN z dnia 20 maja 1970r., II CR 184/70, Lex 6743).

W myśl art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest możliwe, jeżeli strona uchybiła terminowi do dokonania czynności bez swojej winy. Wniosek o przywrócenie terminu może złożyć także pełnomocnik ustanowiony do reprezentowania strony w postępowaniu, co wyklucza możliwość złożenia wniosku przez samą stronę z tej tylko przyczyny, że nie ponosi ona odpowiedzialności za zaniedbania tych podmiotów. Wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika procesowego (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.) Z kolei profesjonalny pełnomocnik ponosi odpowiedzialność za działania lub zaniedbania osób, którymi posługuje się przy dokonywaniu czynności procesowych w imieniu swoich mocodawców. Zatem całkowicie chybiona jest sugestia, że w okolicznościach niniejszej sprawy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy pełnomocnika, bo to "praktykant nie zorientował się, iż uchybił terminowi" do wniesienia skargi.

Badając okoliczność braku winy w uchybieniu terminu przez pełnomocnika skarżącego, Sąd nie podzielił stanowiska zaprezentowanego we wniosku. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, nawet w sytuacji lekkiego chociażby niedbalstwa. Przy ocenie spełnienia przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Trzeba wskazać, że podany okres urlopowy (skargę składano we wrześniu), dążenie do zapewnienia ciągłości pracy Kancelarii, czy powszechna praktyka przyjmowania na staż studentów prawa, nie są przeszkodami nie do przezwyciężenia.

Jednocześnie to pełnomocnik skarżącego powierzył czynność złożenia skargi stażyście niezaznajomionemu z konstrukcją wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Nieznajomość prawa nie usprawiedliwia przyjęcia braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Dlatego, mając na uwadze, że działania praktykanta kancelarii obciążają bezpośrednio jego "patrona", niedopuszczalne było przyjęcie braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.

Z powyższych względów, na podstawie art. 86 §1cytowanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ Beata Sokołowska

T.M.d