Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 99/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w zakresie rozpoznania pisma z dnia [...] marca 2008 r. postanowił: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. skarżący Z. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w zakresie rozpoznania pisma z dnia [...] marca 2008 r.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż 11 marca 2008 r. do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów faktycznie wpłynął dokument datowany na [...] marca 2008 r., jednak redakcja tego dokumentu, a przede wszystkim sposób jego adresowania, jednoznacznie wskazują, że jest to skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu lub kolejne pismo procesowe wnoszone w sprawie rozpatrywanej przez Europejski Trybunał Praw Człowieka. Pismo skarżącego odłożono ad acta i oczekiwano na podjęcie czynności proceduralnych przez Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Organ stwierdził iż nie istnieją podstawy prawne do uznania, że brak działania ze strony Prezesa Rady Ministrów miał w przedmiotowej sprawie charakter bezczynności i wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwość sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 - 4a. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności.

W rozpoznawanej sprawie zasadnicze znaczenie ma kwestia czy Prezes Rady Ministrów zobligowany był do podjęcia określonego działania i w jego konsekwencji do wydania decyzji, postanowienia, podjęcia aktu lub czynności i czy rzeczywiście dopuścił się w związku z tym bezczynności. Sposób zaadresowania pisma skarżącego z dnia [...] marca 2007 r. jednoznacznie wskazuje, że jest to skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu a Prezes Rady Ministrów jest wskazany jako strona tego postępowania - reprezentant Rzeczypospolitej Polskiej Organ słusznie zatem nie podejmował żadnych czynności związanych z tym pismem, skoro nie do niego było ono adresowane. Zauważyć przy tym należy, że istnieje ścisła procedura składania skarg do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu i nie przewiduje ona pośrednictwa w tym procesie organów krajowych.

W konsekwencji uznać trzeba, że skarga wniesiona przez Z. A. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.