Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 104/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący K. J. wniósł do tut. Sądu skargę w trybie art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." zarzucając Komendantowi Wojewódzkiemu Policji bezczynność po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 i domagając się wymierzenia temu organowi grzywny. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący upatruje bezczynności w tym, że po wydaniu ww. wyroku WSA w Warszawie, którym to uchylono decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz decyzję organu pierwszej instancji, równoważnik nie został mu przyznany. Skarżący podniósł, że po wydaniu ww. wyroku, organ ograniczył się jedynie do wydania decyzji z dnia 21 maja 2009 r., nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji z dnia 6 września 2005 r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika, natomiast równoważnik nie został mu przyznany.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarga nie jest zasadna albowiem wyrok WSA z Warszawy z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1032/08 został zrealizowany przez Komendanta Wojewódzkiego Policji ww. decyzją nr [...] z dnia 21 maja 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył do następuje.

Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Istotą skargi z art. 154 § 1 p.p.s.a. jest żądanie zastosowania przez sąd określonych środków prawnych w stosunku do podmiotu będącego w zwłoce w realizacji nałożonych na ten podmiot obowiązków. Skarga ta jest odmiennym środkiem prawnym od skargi na bezczynność z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., gdyż zmierza do nałożenia na organ sankcji za niezastosowanie się do wyroku sądu w sytuacji określonej tą normą prawną.

Przepis art.154 § 1 p.p.s.a. wprowadza dwie odrębne przesłanki wymierzenia przez sąd administracyjny grzywny organowymi administracyjnemu:

1) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania;

2) w razie bezczynności organu [w załatwieniu sprawy] lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym akt administracyjny lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.

Pierwsza sytuacja dotyczy przypadku, w którym skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania (bezczynność) do sądu administracyjnego i sąd ten skargę taką uwzględnił. To zarazem oznaczało zobowiązanie organu do wydania decyzji lub podjęcia innego aktu lub czynności w określonym terminie i wówczas, gdy minął zakreślony przez sąd termin do wydania aktu/dokonania innej czynności – można było wnieść skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi.

Druga sytuacja dotyczy przypadku, w którym organ prowadził postępowanie i zakończył je wydaniem decyzji, ale na skutek skargi sąd administracyjny uchylił taką decyzję lub stwierdził jej nieważność i po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, dany organ pozostawał bezczynny lub przewlekle prowadził postępowanie w sprawie.

W rozpoznawanej sprawie opisany przez skarżącego przedmiot skargi obejmuje drugi z ww. przypadków.

Wskazać jeszcze należy, że przez bezczynność organu administracji publicznej po wyroku uchylającym akt administracyjny należy rozumieć sytuację, gdy organ w ponownym postępowaniu, prowadzonym na skutek wydanego uprzednio wyroku uchylającego w sprawie sądowoadministracyjnej, pomimo upływu stosownych terminów nie załatwił sprawy, to znaczy nie wydał nowego rozstrzygnięcia kończącego sprawę administracyjną. O bezczynności w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. może być zatem mowa wyłącznie wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie - bez względu na jego treść - nie zostało wydane. Sąd administracyjny, oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku, bierze pod uwagę stan istniejący w dacie jej wnoszenia (por. wyrok NSA z dnia 13.10.2011 r. sygn.. II OSK 1341/11, Lex nr 1132075).

Po tych uwagach ogólnych, ocenić należało dopuszczalność skargi.

Warunkiem dopuszczalności skargi składanej w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku.

W rozpatrywanej sprawie skarga wniesiona została w dniu 21.11.2014 r., a wezwanie do wykonania wyroku złożone zostało w dniu 2.11.2014 r. Ponieważ dopuszczalność wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. nie jest uwarunkowana upływem określonego okresu od dnia doręczenia organowi wezwania do wykonania wyroku, spełniony został warunek uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 5.06.2012 r. sygn.. I OSK 1218/12, Lex nr 1230564) .

Dopuszczalność skargi należało ocenić również z punktu widzenia przepisu art.58 § 1 pkt 4) p.p.s.a., stanowiącego, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jest to o tyle zasadne, że prawomocnym wyrokiem z dnia 9 lutego 2011r., sygn. akt III SA/Kr 1251/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę skarżącego na Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 uznając, że organ w następstwie ww. wyroku WSA w Warszawie wydał decyzję z dnia 21 maja 2009 r., nr [...] stwierdzającą zgodnie z wnioskiem skarżącego nieważność decyzji ostatecznej Komendanta Powiatowego Policji z dnia 6 września 2005 r., co stanowiło według Sądu wykonanie ww. wyroku WSA w Warszawie .

Należało zatem ocenić, czy aktualnie wszczęta sprawa sądowoadministracyjna nie jest tożsama z prawomocnie zakończoną sprawą o sygn. III SA/Kr 1251/09.

Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku lub prawomocnie osądzonej jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z dnia 13.09.2011 r., sygn. I GSK 1077/11, LEX nr 964643).

Porównując tę sprawę z aktualnie wszczętą ocenić należało, że zachodzi między nimi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Istotnym bowiem było, że prawnie relewantne elementy stanu faktycznego tych dwóch spraw sądowoadministracyjnych były takie same: organ procedował po wydaniu wyroku uchylającego (II SA/Wa 1032/08), a w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie była już wydana decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 maja 2009 r., nr [...].

Na marginesie jedynie Sąd zauważa, że "niewykonanie wyroku nie oznacza braku zastosowania się do oceny prawnej wskazanej w tym wyroku. Ewentualne odstąpienie od oceny prawnej w rozstrzygnięciu wydanym na skutek realizacji wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność będzie jedynie czynnością nieprawidłowego wykonania orzeczenia, a nie brakiem samej czynności wykonawczej" (por. wyrok NSA z dnia 5.11.2011 r., sygn. I OSK 230/11, LEX nr 1082699).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.