Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 712/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2010 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. W. i P. W., M. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...]; 2. oddala skargę J. W. i P. W.; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 4. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej M. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. W. i P. W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...], odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. z dnia [...] września 1984 r., nr [...], o wywłaszczeniu za odszkodowaniem części nieruchomości

o pow. [...] m2, położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...] i działka nr [...] po pow. [...] m2 z obrębu [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Minister Infrastruktury przedstawił następujące okoliczności sprawy.

Decyzją Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. z dnia [...] września 1984 r. wywłaszczono za odszkodowaniem na rzecz Skarbu Państwa część nieruchomości o pow. [...] m2, położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] m2 z obrębu [...] i działka nr [...] po pow. [...] m2 z obrębu

[...]. Nieruchomość stanowiła własność J. W. i P. W. Pismem z dnia 19 grudnia 2003 r. J. W. i P. W. wystąpili

o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. z dnia [...] września 1984 r. wskazując, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. z dnia [...] września 1984 r. Decyzją

z dnia [...] marca 2005 r. Minister Infrastruktury uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. z dnia [...] września 1984 r.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Minister Transportu i Budownictwa uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. z dnia [...] września 1984 r. Pismem z dnia 19 maja 2008 r. adw. W. G. – pełnomocnik M. S. występującej w imieniu J. W. i P. W. złożył odwołanie od ww. decyzji. Przy piśmie z dnia 5 listopada 2009 r. adw. W. G. przesłał wypis z aktu notarialnego z dnia [...] maja 2009 r., w którym J. W. i P. W. darowali M. S. roszczenia związane z wywłaszczeniem przedmiotowej nieruchomości.

Minister Infrastruktury, odnosząc się do odwołania, uznał, iż z akt sprawy wynika, że wywłaszczenia nieruchomości dokonano na wniosek Dyrekcji Rozbudowy Miast W. [...] z przeznaczeniem pod budowę zespołu mieszkaniowego "[...]". Jednocześnie przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona zgodnie z decyzją o lokalizacji inwestycji z dnia [...] sierpnia 1979 r. wydaną przez Prezydenta Miasta W. w oparciu o plan rozmieszczenia budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego i niskiego na terenie [...] Województwa W. na lata 1980 - 1985. Mając na uwadze powyższe Minister Infrastruktury stwierdził, iż spełniona została przesłanka wywłaszczenia wskazana w art. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.

Minister Infrastruktury ponadto ustalił, iż wnioskodawca wywłaszczenia wystąpił

z propozycją sprzedaży nieruchomości. Zatem spełnione zostały przesłanki z art. 6 ustawy 12 marca 1958 r. Rozprawa wywłaszczeniowa została przeprowadzona w dniu [...] lipca 1984 r. W rozprawie brała udział J. W. działająca w imieniu własnym oraz syna P. W. Przepisy ustawy z dnia 12 marca 1958 r. nie nakładały obowiązku udziału w rozprawie wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Obecna na rozprawie J. W. zgłosiła wniosek o objęcie wywłaszczeniem pozostałej działki nr [...] z obrębu [...] oraz działki nr [...] z obrębu [...], bowiem ich pozostawienie ze względu na brak dojazdu uniemożliwiało racjonalne korzystanie

z działek. Na rozprawie była ustalona wysokość odszkodowania po wysłuchaniu

na niej opinii biegłych. Biegli nie wzięli udziału w rozprawie. Obecna na rozprawie J. W. nie kwestionowała wysokości odszkodowania ustalonego przez biegłego. W tym stanie faktycznym brak biegłych na rozprawie nie można uznać za rażące naruszenie prawa.

Organ nadzorczy ocenił, iż decyzja Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] W. z dnia [...] września 1984 r. spełnia warunki określone w art. 23 ust. 1 ustawy i wskazał, iż została ona skierowana do obydwu współwłaścicieli nieruchomości.

Skargi tej samej treści na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. wnieśli M. S. oraz J. W. i P. W. zarzucając:

- nieodniesienie się do wszystkich zarzutów podniesionych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej oraz w odwołaniu;

- sprzeczność istotnych ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego,

- naruszenie art. 7, 8 i 77 § 1 k.p.a.;

- błędną interpretację art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 22 ustawy z dnia 12 marca

1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.

Podnosząc te zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji

i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargi Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi

M. S. oraz odrzucenie skargi J. W. i P. W.

W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, iż aktem notarialnym z dnia [...] maja 2009 r. J. W. i P. W. darowali M. S. swoje roszczenia związane z wywłaszczeniem przedmiotowej nieruchomości. Tym samym stroną postępowania jest M. S.

Na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2010 r. Sąd połączył sprawy dotyczące skargi M. S. oraz J. W. i P. W. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga M. S. była zasadna, ale z innych przyczyn niż wskazane

w skardze. Natomiast skarga J. W. i P. W. była niezasadna

i dlatego podlegała oddaleniu.

Ocena zaskarżonej decyzji przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wskazuje, iż w toku postępowania uchybiono przepisom postępowania w sposób uzasadniający stwierdzenie nieważności wydanych decyzji.

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż w toku postępowania sądowego zostało ustalone,

iż Z. W., która był stroną postępowania administracyjnego, zmarła w dniu

[...] stycznia 2008 r., a więc przed wydaniem decyzji przez organy obu instancji.

Z akt administracyjnych wynika, iż organy obu instancji skierowały decyzję do

Z. W., a więc osoby nieżyjącej. Jeżeli organy obu instancji przeprowadziły postępowanie nadzorcze z udziałem osoby zmarłej, a wydane decyzje skierowały

do tej osoby, to oznacza, iż w toku postępowania administracyjnego naruszono prawo

w sposób określony w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 1983 r., II SA 261/83).

Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę powyższą okoliczność, co oznaczać będzie konieczność ustalenia aktualnych stron postępowania. Stwierdzenie, że decyzje organów obu instancji dotknięte są wadą nieważności, oznacza, iż przedwczesne jest odniesienie się przez Sąd do oceny zarzutów zawartych w skardze M. S. Natomiast skarga P. W.

i J. W. podlegała a limine oddaleniu, gdyż wymienione osoby w dniu

[...] maja 2009 r. darowały M. S. roszczenia przysługujące tym osobom

w związku w wywłaszczeniem przedmiotowej nieruchomości. Oznacza to, że z chwilą

zawarcia umowy darowizny P. W. i J. W. utracili przymiot strony

w postępowaniu administracyjnym, a także nie mają interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. do sądu administracyjnego. Okoliczność ta uzasadnia oddalenie skargi tych skarżących (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2009 r., I FSK 892/09, niepubl.).

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 p.p.s.a.

oraz art. 152 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.