Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 334/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 199 poz 1671
law: Ustawa z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.
article: art. 92 ust. 1 pkt 1 i  ust. 4
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Wodociągów Miejskich w R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. znak [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000 Nr 98, poz.1071 ze zm. dalej określany jako " kpa"/, art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 października 2002r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych/ Dz. U. Nr 199, poz. 1671 ze zm., dalej określana jako "p.d.t.n"/, oraz art. 92 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym / Dz. U. z 2007r Nr 125, poz. 874 ze zm., dalej określana jako "t.d"/ oraz lp.6.5.4 załącznika do w/wym. ustawy, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł na Wodociągi Miejskie w R. sp. z o.o. .

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie sprawy:

W związku z otrzymaniem informacji od Wojewody [...] o niedotrzymaniu terminu do złożenia sprawozdania za 2008r. z przewozów towarów niebezpiecznych przez przedsiębiorstwo Wodociągi Miejskie w R. sp. z o.o. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w stosunku do w/wym. przedsiębiorcy w sprawie naruszenia przepisu art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n. .

Na podstawie zebranych w trakcie kontroli dokumentów stwierdzono,

że przedsiębiorstwo Wodociągi Miejskie w R. nie świadczyło usług przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, było natomiast załadowcą i rozładowcą towarów niebezpiecznych. Ustalono, że przedsiębiorstwo posiada zawartą umowę

z doradcą w zakresie bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych –M. R. posiadającym stosowne kwalifikacje do wykonywania czynności z tego zakresu.

Przedsiębiorca okazał roczne sprawozdanie ze swej działalności jako przedsiębiorcy wykonującego przewóz drogowy towarów niebezpiecznych lub związanego z tym przewozem załadunku lub rozładunku sporządzone przez doradcę ds. bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych M. R. wysłane do Wojewody [...] z datą nadania [...] lutego 2009r. na podstawie stempla pocztowego. Przedsiębiorca zobowiązany był do przesłania Wojewodzie powyższego sprawozdania w terminie do [...] stycznia 2009r. W związku z tym, organ stwierdził, że przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku terminowego przesłania rocznego sprawozdania z działalności w zakresie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych lub związanego z tym przewozem załadunku lub rozładunku,

co narusza art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n. Wysokość kary pieniężnej ustalono

na podstawie l.p 6.5.4 załącznika do ustawy t.d. .

W odwołaniu od powyższej decyzji przedsiębiorca Wodociągi Miejskie w R. wniosły o uchylenie przedmiotowej decyzji i umorzenie postępowania, zarzucając błędną wykładnię przepisu art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n nieuwzgledniającą orzecznictwa sądowego w tym zakresie, jak i wytycznych inspekcji transportu drogowego. Ponadto strona podniosła, że ostatni przepisany dzień na przedłożenie Wojewodzie przedmiotowego sprawozdania przypadał na sobotę, a więc dzień,

w którym nie można było wykonywać czynności w sposób analogiczny, jak w dniu roboczym. W tego rodzaju sytuacjach, za zachowanie tego terminu uznaje się nadanie listu poleconego czy złożenie pisma w urzędzie w najbliższy poniedziałek. Odmienna ocena dokonana przez organ kontrolny naruszyła według odwołującego się art. 7,8 kpa w kontekście zasad traktujących o pogłębianiu zaufania obywateli

do państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpoznaniu odwołania, wspomnianą wyżej decyzją z dnia [...] lutego 2010r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego.

W uzasadnieniu podjętej decyzji organ wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zarówno przedsiębiorca, jak i zatrudniony przez niego doradca ds. bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych nie wykonali ciążącego na nich obowiązku prawnego poprzez nie przesłanie Wojewodzie

w ustawowo określonym terminie rocznego sprawozdania z działalności przedsiębiorcy wykonującego przewóz towarów niebezpiecznych lub związanego

z tym przewozem załadunku lub rozładunku.

Podniósł, że z załączonej do akt sprawy dokumentacji wynika, że sprawozdanie roczne za okres 2008r. zostało sporządzone przez doradcę dn. [...].01.2009r.,

przy czym jak wynika z daty stempla pocztowego, przedmiotowe sprawozdanie zostało nadane w placówce Poczty Polskiej w miejscowości M. dn. [...].02.2009r. W tym kontekście, Główny Inspektor Transportu Drogowego wyjaśnił, że do terminu określonego w art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n nie mają zastosowania przepisy kpa. Określony w cyt. przepisie termin, jako wynikający z materialnego aktu normatywnego jest terminem prawa materialnego, który jest nieprzywracalny. Organ odwoławczy wskazał, że aby uczynić zadość dyspozycji powyższego przepisu należało do [...].01.2009r. nadać przesyłkę zawierającą przedmiotowe sprawozdanie w placówce pocztowej operatora publicznego.

Skargę na powyższą, ostateczną w administracyjnym toku postępowania decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł przedsiębiorca Wodociągi Miejskie

w R. sp. z o.o. .

W skardze, skarżąca decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego zarzuciła:

1/ naruszenie prawa materialnego art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n oraz art. 92 ust.1 pkt 1 i ust. 4 ustawy t.d przez błędną wykładnię tychże przepisów

2/ naruszenie przepisów postępowania art. 28 kpa poprzez nie zawiadomienie i nie wezwanie do uczestniczenia w sprawie wszystkich zainteresowanych osób,

w szczególności doradcy ds. bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych

3/ naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 kpa co wyraża się

w popełnionych uchybieniach w zakresie oceny charakteru prawnego terminu określonego w art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n..

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

i poprzedzającej decyzji I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi skarżące Wodociągi Miejskie w R. sp. z o.o wyeksponowały, że interpretacja uznająca za przekroczenie terminu złożenia sprawozdania rocznego określonego w art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n sytuacje gdy nadanie listu poleconego na poczcie nie było możliwe w dn. [...] stycznia, tj. w sobotę gdy większość urzędów pocztowych nie pracuje, jest błędna. W przepisach podatkowych czy administracyjnych obowiązuje wykładnia, że w przypadku gdy termin upływa w tzw. "wolną sobotę" to za zachowanie tegoż terminu uznaje się nadanie listu poleconego czy też złożenie pisma w urzędzie w najbliższy poniedziałek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Jak stanowi przepis art.1 § 1 i 2 ustawy z dn. 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U. z 2002 Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny

w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie bądź też inny akt administracyjny lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną / vide art. 134 § 1 ustawy z dn.30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwaną dalej p.p.s.a. .

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Wodociągów Miejskich

w R. sp. z o.o nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest zgodna z prawem.

Stan faktyczny ustalony w sprawie jest niesporny pomiędzy organem a stroną skarżącą. Istota wynikłego sporu sprowadza się do właściwego zakwalifikowania prawnego terminu określonego w art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n., tj. terminu

do przesłania rocznego sprawozdania z działalności przedsiębiorcy lub innego podmiotu wykonującego przewóz towarów niebezpiecznych lub związany z tym przewozem załadunek lub rozładunek. Zarówno organ, jak i skarżąca powyższy przepis rozumieją odmiennie.

Stosownie do powołanego przepisu art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy p.d.t.n – przedsiębiorca lub inny podmiot, o którym mowa w art. 21 ust.1, jest obowiązany przesłać wojewodzie jeden egzemplarz rocznego sprawozdania, w terminie do dn.

31 stycznia każdego roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela ugruntowany

w orzecznictwie i doktrynie pogląd, że termin określony w art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n jest terminem prawa materialnego, który ze względu na ten charakter jest nieprzywracalny i do którego nie mają zastosowania przepisy kpa określone

w rozdziale 10 / art.57-60 kpa/.

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n, przedsiębiorca wywiąże się z obowiązku nałożonego na niego tym przepisem, jeżeli w terminie

do dnia 31 stycznia każdego roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie, nada sprawozdanie roczne w polskiej placówce pocztowej.

Ten pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym / vide wyrok WSA

w Warszawie z dn.19.09.2007r. sygn. akt VI SA/Wa 1125/07 Lex nr 437967, wyrok WSA w Warszawie z dn. 5.02.2008r. sygn. akt VI SA/Wa 2137/07 Lex nr 510836/.

Skarżące Wodociągi Miejskie w R. sp. z o.o tego obowiązku nie dopełniły, stąd stwierdzenie o naruszeniu powyższego przepisu jest zasadne i uprawnione.

Powoływanie się na błędną praktykę niektórych wojewodów co do rozumienia wykonania obowiązków z art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy p.d.t.n nie może mieć wpływu

na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Kompetencją właściwych organów administracji publicznej jest ujednolicenie rozumienia i stosowania wymienionych przepisów, tak aby nie powstawały w tym przedmiocie rozbieżności lokalne.

Jako niezasadny należy ocenić także zarzut naruszenia przepisu art.28 kpa,

w szczególności przez nie uznanie za stronę postępowania administracyjnego

w sprawie, doradcy ds. bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, który opracował przedmiotowe sprawozdanie roczne i przesłał je wojewodzie.

Strony postępowania w zakresie nadzoru nad przewozem drogowym towarów niebezpiecznych określają przepisy art. 21-22 ustawy p.d.t.n. Wskazują one

na przedsiębiorcę lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy towarów niebezpiecznych lub czynności załadunku i rozładunku związane z tym przewozem. Natomiast doradcą jest osoba, którą przedsiębiorca wyznacza na swój koszt i przez którą ma prowadzić nadzór wewnętrzny nad tymi czynnościami. A więc doradca, przy takim usytuowaniu prawnym, nie może być uznany za stronę postępowania w rozumieniu art. 28 kpa, której interesów prawnych lub obowiązku dotyczy postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe przesłanie sprawozdania rocznego przedsiębiorcy.

Sąd nie dopatrzył się także, zarówno w postępowaniu przed organem

I instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym naruszeń przepisów kpa wskazanych w treści skargi. Organy zachowały zasady gwarancyjne oraz obowiązek informowania i zapewniły pełną możliwość zapoznawania się z materiałami zgromadzonymi w toku prowadzonego postępowania, które wynikają z art. 7, art. 8, art. 9 i 10 kpa.

Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.

-----------------------

6