Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 621/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Grażyna Firek ( spr. ) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2007 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

II SA/Kr 621/04

UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. znak: [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (t.j. z 2003 r. - Dz. U. Nr 207 póz. 2016) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000 r. - Dz. U. Nr 98, poz. 1071z późn. zm.) Starosta O. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę E.B. i P.B. na inwestycję: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na ścieki sanitarne na działce nr ew. gr. "1" w T., zastrzegając, iż inwestorzy winni zachować warunki określone w art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 cyt. ustawy - Prawo Budowlane.

W jej uzasadnieniu organ stwierdził, że przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z warunkami decyzji o zabudowie i zagospodarowaniu terenu z dnia [...] września 2003 r. nr [...] wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy O., która stała się ostateczna z dniem 30 września 2003 r. oraz przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnosząc się do zarzutu zgłoszonego w toku postępowania przez T.K. organ l instancji stwierdził, że faktycznie zarzut ten dotyczy obowiązującego do 31.12.2003 roku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy O., a ponieważ plan ten już stracił ważność i będzie sporządzany nowy plan to wnioski o przeznaczenie terenów w nowym planie należy składać do autora planu, czyli Burmistrza Miasta i Gminy O. oraz czynnie uczestniczyć w jego powstawaniu. Organ l instancji podkreślił także, iż lokalizacja budynku na działce nr "1" w odległości 6,5 m od granicy z działką "2" w niczym nie narusza interesów właściciela tej działki.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł T.K., właściciel działki nr "2" sąsiadującej od strony zachodniej z działką, na której projektowana jest przedmiotowa inwestycja. Odwołujący podniósł zastrzeżenia odnośnie drogi przebiegającej jego zdaniem przez działkę nr "2", stanowiącej jego własność oraz przez działkę inwestorów.

Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 - ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-pawo budowlane /t.j. z 2004r. Dz. U. Nr 207 póz. 2016/ oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego /tj. z 1980r.Dz.U Nr 9 poz.26 z późn. zm./ po rozpatrzeniu powyższego odwołania Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że analiza akt sprawy pozwoliła stwierdzić, że przedmiotowa inwestycja projektowana na działce nr "1" w T. nie narusza interesów osób trzecich, chronionych art. 5 Prawa budowlanego, że inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, że projekt budowlany spełnia wymagania podane w art. 34 ust. 1, 2 i 3 cyt. ustawy Prawo budowlane oraz, że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o wz i zt, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt. 1a, b i c cyt. ustawy Prawo budowlane), a także iż przedmiotowy projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 35 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane), został też wykonany przez osobę uprawnioną (art.35 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane). Odnosząc się do zarzutu zgłoszonego w odwołaniu organ II instancji stwierdził, że zarzut ten jest niezrozumiały, albowiem analiza rysunku projektu zagospodarowania terenu pozwala na stwierdzenie, że droga dojazdowa, oznaczona nr 3 na w/w rysunku, usytuowana jest na działce inwestora (nr "1"), w przeważającej większości wzdłuż zachodniej jej granicy i zd. organu obawy odwołującego się wynikają z niezrozumienia treści rysunku, będącego załącznikiem do wydanej decyzji o wz i zt poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji. Istotnie bowiem na rysunku tym zaznaczono linie rozgraniczające pas drogi "G" gospodarczej i zachodnia linia rozgraniczająca przechodzi przez działkę odwołującego się , ale decyzja o wz i zt, do której załącznikiem jest przedmiotowy rysunek, wydana została dla inwestycji pod nazwą: budowa budynku mieszkalnego - wolnostojącego, oraz budynku gospodarczo-garażowego i szamba na działce nr ew. gr. "1" w T., a zatem decyzja ta nie rodzi żadnych skutków dla ewentualnych inwestycji na działce sąsiedniej nr "2".

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T.K. wniósł o wyjaśnienie sprawy, wskazując, że nie wnosi żadnego sprzeciwu do zamierzonej budowy na sąsiedniej działce, ale kwestionuje fakt zaprojektowania drogi po jego działce. Podkreślił, że projektowana droga spowoduje utratę przez jego działkę statusu działki budowlanej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i przytoczył ponownie argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/.

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2003 r. Nr 207 poz.2016 ze zm./ w wersji obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji pozwolenie na budowę mogło być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli była ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wprawdzie decyzja o wz i zt z dnia 3 września 2003 r. jako podstawę jej wydania powoływała przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, która obowiązywała do dnia 10 lipca 2003 r. ale zastosowanie tych przepisów wynikało z zasady wyrażonej w treści art. 85 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80 poz.717/. której mowa w cyt. wyżej przepisie art. 32 ust. 4 pkt. 1. Tym samym należało uznać, że warunek określony w cyt. przepisie został spełniony.

Spełnione także zostały inne warunki wymagane przepisami prawa budowlanego tj. inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane /art. 32 ust 4 pkt 2 prawa budowlanego/, projekt budowlany spełnił wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3, dokonano także sprawdzenia zgodności zagospodarowania działki z wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji wz i zt, przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane /art. 35 ust. 1 pkt 1a, b i c , pkt 2 oraz pkt 3 prawa budowlanego/. Odnosząc się do zarzutu zgłoszonego w skardze należy, za organem odwoławczym, wskazać, że jakkolwiek na mapie zasadniczej stanowiącej załącznik decyzji wz i zt zaznaczono linie rozgraniczające pas drogi "G" gospodarczej w taki sposób, że zachodnia linia rozgraniczająca przechodzi przez działkę skarżącego to decyzja ta wraz ze wskazanym załącznikiem została wydana dla inwestycji określonej jako budowa budynku mieszkalnego, wolnostojącego oraz budynku gospodarczo-garażowego i szamba na działce nr "1" w T., a zatem nie rodzi skutków dla inwestycji mających mieć miejsce w przyszłości na działce sąsiedniej nr "2" stanowiącej własność skarżącego. Podkreślić też należy, że zaznaczenie w załączniku do decyzji wz i zt części drogi gospodarczej na działce skarżącego nie rodzi żadnych praw dla inwestorów do jakiegokolwiek korzystania z działki nr "2", a naruszenie prawa własności skarżącego poprzez takie korzystanie mogłoby stanowić dla skarżącego podstawę do wystąpienia o ochronę prawa własności do sądu powszechnego.

Mając na uwadze przytoczone okoliczności na zasadzie art. 151 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.