Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 608/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 126
journal: Dz.U. 2021 poz 1899
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody Kujawsko-Pomorskiego na rzecz S. S. kwotę [...](dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] grudnia 2020r. Starosta R., działając na podstawie art. 126 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 1990 ze zm. – dalej "u.g.n.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej "k.p.a."), decyzją z [...] stycznia 2021 r. zezwolił Energa Operator S.A. Oddział w G. (dalej: Energa) na czasowe zajęcie nieruchomości gruntowej położonej w obrębie C. , gmina R. oznaczonej działką nr [...] o powierzchni 4,3100 ha, dla której Sąd Rejonowy w R. prowadzi księgę wieczystą nr [...], stanowiącej własność S. L. S. (dalej: skarżący, strona), na okres jednego dnia roboczego, w godzinach od 7.00 do 17.00 w celu przycięcia gałęzi drzew olszyny w liczbie około 15 sztuk, a także wierzb kruchych oraz wierzb wiciowych (forma krzewiasta) zbliżających się do linii elektroenergetycznej 110 kV L.-P. M. (przęsło 74-75).

2. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, że Energa żąda przycięcia gałęzi drzew olszyny w ilości 15 sztuk, a także wierzb kruchych oraz wierzb wiciowych - forma drzewiasta, których w tym pasie nie ma. Przedstawiciele Energa pojawili się [...] października 2020 r. z prośbą o udostępnienie nieruchomości w celu możliwości dokonania wycinki drzew na jego posesji w zamian za odszkodowanie w wysokości [...] zł.

Ponadto skarżący nadmienił, że zapadła już jedna decyzja Wojewody Kujawsko-Pomorskiego w dniu [...] stycznia 2019 r. o wycince, którą dokonano w sierpniu 2020 r. Pisma, które otrzymywał w tym zakresie były niespójne i celowo wprowadzały go w błąd odnośnie terminu przebiegu prac wycinkowych na posesji. Ponadto teren nieruchomości, na którym dokonano wycinki drzew miał być przywrócony do stanu pierwotnego, jednak tak się nie stało i do tej pory leżą tam ścięte korony drzew. Organ wydający decyzję wyraźnie zaznaczył w piśmie, że firma ma posprzątać po przeprowadzeniu prac oraz uiścić odpowiednie odszkodowanie w porozumieniu z właścicielem działki za poniesione szkody. Do dnia dzisiejszego nie otrzymał żadnego odszkodowania, a ścięte korony drzew nadal leżą na terenie nieruchomości.

3. Decyzją z dnia [...] maja 2021r. Wojewoda Kujawsko-Pomorski uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

4. W wyniku wniesionego przez Energa sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 9 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Bd 1560/21 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody wskazując, że organ odwoławczy niesłusznie przyjął, iż w sprawie brakuje aktualnego pełnomocnictwa do złożenia wniosku i tym samym doszło do naruszenia przepisów postępowania połączonego z koniecznością wyjaśnienia sprawy w takim zakresie, który ma wpływ na jej rozstrzygnięcie.

5. Ponownie rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Wojewoda Kujawsko-Pomorski decyzją z dnia [...] maja 2022r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2021r.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawcy chodzi o przycięcie rosnących w pobliżu linii elektroenergetycznej drzew, których gałęzie zbliżają się do samej linii oraz znajdują się bezpośrednio pod nią stanowiąc duże zagrożenia nie tylko dla właściciela nieruchomości ale również osób postronnych jak również powodują zagrożenie pożarowe dla przedmiotowej linii energetycznej, jak i okolicznego środowiska naturalnego. Natomiast ocena zakresu niezbędnych czynności musi być dokonywana indywidualnie w odniesieniu do każdego przypadku co zostało wykonane przez organ I instancji. W art. 126 u.g.n. ustanowiona została możliwość czasowego zajęcia nieruchomości w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżeniu powstaniu znacznej szkody. Właściciel lub użytkownik wieczysty jest zatem ograniczony w drodze decyzji administracyjnej w swoim prawie, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie, w sposób wynikający z przedmiotowego artykułu i określony w decyzji zajęcia nieruchomości. Przedmiotowy artykuł reguluje szczególny rodzaj wywłaszczenia na czas określony. Zakres ingerencji w prawo własności wyznacza zatem art. 21 Konstytucji RP, zgodnie z którym wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem.

Ponadto Wojewoda wskazał, że zarzuty związane z brakiem propozycji rekompensaty finansowej za usunięcie około 8 arów lasu nie są poparte żadnym dowodem przez skarżącego. Zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy chodzi jedynie o podcięcie gałęzi 15 sztuk drzew i zajęcie nieruchomości na okres jednego dnia w godzinach od 7:00 - 17:00. Z uwagi na brak zgody właściciela nieruchomości na wejście na teren, nie jest możliwe dokładne wskazanie faktycznej ilości niezbędnych drzew do przycięcia na nieruchomości będącej przedmiotem wniosku.

Odnosząc się do zarzutu w zakresie braku odszkodowania organ odwoławczy wyjaśnił, że w art. 126 ust. 3 u.g.n. na podmiot, który zajął nieruchomość, został nałożony obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego po upływie okresu, na który nastąpiło zajęcie nieruchomości. Przywrócenie stanu poprzedniego powinno nastąpić niezwłocznie, po upływie terminu, na jaki ustanowione było zajęcie. Doprowadzenie do stanu poprzedniego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, skoro nie został określony inny termin. W przedmiotowym przepisie uregulowany również został szczególny tryb ustalenia wysokości odszkodowania za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności podjętych przez wnioskodawcę na podstawie decyzji zezwalającej na zajęcie nieruchomości. Odszkodowanie to ustalane jest w odrębnej decyzji wydawanej przez starostę. Postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania wszczynane jest dopiero po upływie trzydziestu dni licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości określonej w decyzji, jeśli w tym czasie strony nie dojdą do porozumienia. Odszkodowanie przysługuje nie tylko za powstałe szkody na skutek podejmowanych czynności, lecz także już za samo udostępnienie nieruchomości przez właściciela.

Reasumując Wojewoda stwierdził, że organ I instancji zasadnie uznał, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka nagłej potrzeby i prawidłowo zastosował art. 126 u.g.n., a także w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały zgormadzony materiał dowodowy.

6. W skardze do Sądu strona wniosła o zmianę decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego i odmowę udzielenia zezwolenia Energa na czasowe zajecie nieruchomości oraz o zwrot kosztów postepowania.

Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:

- naruszenie art. 126 ust. 1 u.g.n. przez niewłaściwe jego zastosowanie i zezwolenie Energa na czasowe zajęcie nieruchomości mimo braku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia postaniu znacznej szkody;

- naruszenie art. 7, ar. 77 i art. 80 k.p.a. przez zaniechanie udowodnienia, że w przedmiotowej sprawie zachodzi siła wyższa lub nagła potrzeba zapobieżenia powstaniu znacznej szkody w postaci konieczności przycięcia gałęzi drzew olszyny, które miały wrastać w napowietrzną linię energetyczną 110 kV L. - P. M., przebiegającą przez nieruchomość należącą do skarżącego.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że ani siła wyższa, ani nagła potrzeba zapobieżenia znacznej szkody nie zachodzi (nie zachodziła w chwili wydania zaskarżonej decyzji) na jego nieruchomości, w szczególności w związku z przebiegiem przez tę nieruchomość napowietrznej linii energetycznej 110 kV L. - P. M.. Okoliczność tę potwierdził również Z. G., który w dniu [...] maja 2022 r. jako osoba upoważniona przez Energa w celu wykonania zaskarżonej decyzji. Wycinka gałęzi i wierzchołków drzew na nieruchomości skarżącego została przeprowadzona przez Energa samowolnie i bezprawnie (mimo braku ostatecznej decyzji administracyjnej) latem 2021 r., bez zgody i wiedzy skarżącego. Mimo zmiany okoliczności faktycznych - braku podstaw faktycznych do wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 126 ust. 1 u.g.n. Energa nie cofnął wniosku, ani nie poinformował organu administracji o zmianie sytuacji. W ocenie strony organ wbrew treści art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. nie przeprowadził postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia, czy w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wskazane w art. 126 ust. 1 u.g.n.

7. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8. Tytułem wstępu należy wyjaśnić, że zarządzeniem z 14 listopada 2022r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs? ust. 3 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tj. Dz.U. z 2021r., poz. 2095 ze zm. – dalej "ustawa covidowa"). W związku ze zmianą art. 15 zzs? tej ustawy wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs? ust. 3 wskazanej ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Jednocześnie należy wskazać, że na tle powołanego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego" (zob. uchwała NSA z 30 listopada 2020 r., II OPS 6/19).

W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs? ust. 3 ustawy covidowej. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu z 14 listopada 2022r. i informacji o możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Rozprawy takiej nie można było jednak przeprowadzić z uwagi na fakt, że strony postępowania nie potwierdziły zgodnie posiadania możliwości technicznych w zakresie uczestniczenia w tej rozprawie - co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie wskazanego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wymagany przywołaną wyżej uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro zostały one powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji.

Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021r., poz. 137) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022r. poz. 329 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a ). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.

9. Stanowiący podstawę rozstrzygnięcia art. 126 u.g.n. stanowi, że w przypadku siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody, z zastrzeżeniem ust. 5, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, licząc od dnia zajęcia nieruchomości. W przypadku postępowania prowadzonego na wniosek, wydanie decyzji następuje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności (ust. 2). Po upływie okresu, na który nastąpiło zajęcie nieruchomości, podmiot, który zajął nieruchomość, jest obowiązany doprowadzić nieruchomość do stanu poprzedniego. Za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe w wyniku zajęcia nieruchomości przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania (ust. 3). Jeżeli na skutek czasowego zajęcia nieruchomości właściciel lub użytkownik wieczysty nie będzie mógł korzystać z nieruchomości w sposób dotychczasowy lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem, może żądać, aby podmiot, który zajął nieruchomość, nabył od niego własność lub użytkowanie wieczyste nieruchomości w drodze umowy (ust. 4). W przypadku, gdy nagła potrzeba zapobieżenia okolicznościom, o których mowa w ust. 1, uniemożliwia złożenie wniosku o wydanie decyzji na czasowe zajęcie nieruchomości, właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości ma obowiązek udostępnienia jej w celu zapobieżenia tym okolicznościom. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Podmiot, który zajął nieruchomość składa wniosek o wydanie tej decyzji w terminie 3 dni od dnia zajęcia nieruchomości. Decyzja może być wydana nie później niż po upływie 6 miesięcy licząc od dnia zajęcia nieruchomości (ust. 5). W przypadku niezłożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5, w terminie 3 dni, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji orzeka o nałożeniu kary w wysokości 5000 zł za każdy dzień zwłoki, licząc od dnia następującego po dniu, w którym upłynął termin do złożenia wniosku. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa (ust. 6). O nałożeniu kary, o której mowa w ust. 6, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, orzeka również w sytuacji, jeżeli nastąpiło zajęcie nieruchomości, a nie zaistniały przesłanki, o których mowa w ust. 1 i 5, uzasadniające zajęcie nieruchomości 9ust. 7). Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje decyzję potwierdzającą zaistnienie przesłanek zajęcia nieruchomości w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 5 (ust. 8). Kary, o których mowa w ust. 6 i 7, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W przypadku nieuiszczenia kary, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (ust. 9). Przepisy ust. 1-9 stosuje się również w przypadku nagłej potrzeby zapobieżenia znacznej szkody wynikającej z awarii, o których mowa w art. 124b (ust. 10).

Z powyższych przepisów wynika, że w art. 126 ust. 1 i ust. 5 u.g.n. zostały określone dwa niezależne od siebie stany faktyczne tj. kiedy podmiot występuje do starosty z wnioskiem przed zajęciem nieruchomości (ust. 1) oraz kiedy podmiot zajął już nieruchomość, a dopiero później w przewidzianym prawem terminie 3 dni od dnia zajęcia nieruchomości, złożył stosowny wniosek. W pierwszym przypadku starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej udziela zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości w drodze decyzji. Natomiast w drugim przypadku starosta wydaje decyzję potwierdzającą zaistnienie przesłanek zajęcia nieruchomości. Wskazania w tym miejscu wymaga, że w odniesieniu do wskazanych wyżej stanów faktycznych organ ma obowiązek każdorazowo ocenić wystąpienie przesłanek zajęcia nieruchomości określonych w ust. 1 art. 126 u.g.n. tj. siły wyższej lub nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody. Powyższe przesłanki mają istotne znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy bowiem ich zaistnienie lub ich brak decyduje o wydaniu bądź odmowie wydania zezwolenia na czasowe zajęcie nieruchomości, albo decyzji potwierdzającej lub nie potwierdzającej ich zaistnienie.

10. Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że decyzja Starosty [...] zezwalająca spółce Energa na zajecie nieruchomości skarżącego na okres 1 dnia roboczego w godz. 7:00 do 17:00 została wydana w dniu [...] stycznia 2021r. W pkt 5 ww. decyzji organ odmówił jej nadana rygoru natychmiastowej wykonalności. Decyzją z dnia [...] maja 2021r. Wojewoda Kujawsko-Pomorski uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wyniku wniesionego przez Energa sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 9 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Bd 1560/21 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody. Ponownie rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2022r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2021r. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, że od momentu wydania decyzji przez organ I instancji, a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy upłynęło ponad 15 miesięcy. Tymczasem w skardze skarżący wskazał, że wycinka gałęzi i wierzchołków drzew na jego nieruchomości została przeprowadzona przez Energa latem 2021 r., zatem przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. W ocenie Sądu mając na uwadze tak długi okres między wydaniem decyzji przez organ I i II instancji oraz specyfikę postepowania prowadzonego w trybie art. 126 u.g.n. Wojewoda, winien na etapie postepowania odwoławczego w trybie art. 136 k.p.a. zażądać stosownych wyjaśnień od spółki wnioskującej o zajęcie nieruchomości i od skarżącego na okoliczność, czy doszło bądź nie do usunięcia drzew albo dokonać oględzin nieruchomości, której dotyczył wniosek z dnia [...] grudnia 2020r. W myśl bowiem art. 104 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Art. 105 § 1 k.p.a. daje organom możliwość wydania decyzji umarzającej postępowanie jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z jakichkolwiek przyczyn.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że po wszczęciu postępowania administracyjnego mogą pojawić się zmiany stanu faktycznego i prawnego, które muszą być uwzględnione przez organ administracyjny, bowiem w przeciwnym razie decyzja byłaby rażąco sprzeczna z zasadą prawdy obiektywnej. Regułą jest, że organ ocenia stan faktyczny i prawny według chwili wydania decyzji administracyjnej. Jeżeli okazałoby się, że roszczenia spółki Energa zostały zaspokojone w wyniku tego, że zajęła ona nieruchomość skarżącego i dokonała wycinki drzew, to organ nie miałby podstawy prawnej do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli natomiast Energa zaprzeczy wykonaniu prac na działce skarżącego, to należałoby przeprowadzić oględziny na nieruchomości. Wojewoda oceni wówczas, czy uzupełniające postępowanie dowodowe nie będzie wymagało uchylenia decyzji I instancji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.

W konsekwencji uchylając decyzję organu odwoławczego Sąd stwierdza, że doszło do naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego istniejącego w dacie wydania decyzji, co mogło mieć istotny wpływ na sposób rozstrzygnięcia sprawy.

11. Sąd nie przesądza jaka powinna być decyzja po ponownym rozpoznaniu sprawy, gdyż nie został wyjaśniony jej stan faktyczny na datę orzekania przez organ administracyjny. Ponownie rozpatrując odwołanie Wojewoda winien odnieść się w uzasadnieniu do istnienia okoliczności uzasadniających zastosowanie przepisów art. 126 u.g.n. oraz do okresu, w którym ewentualnie przesłanki te ustały. Podkreślenia wymaga, że istotą dokonania prac, zgodnie z dyspozycją art. 126 ust. 1 u.g.n. jest konieczność wykonania ich niezwłocznie, w celu odwrócenia negatywnych zjawisk i zapobieżenia dalszym szkodom, co wyklucza prowadzenie rokowań z właścicielem lub osobą legitymującą się posiadaniem innego prawa rzeczowego do nieruchomości, w celu uzyskania zgody na jej udostępnienie. Organ odwoławczy winien poddać analizie wniosek spółki Energa inicjujący niniejsze postepowanie wraz z dołączoną do niego dokumentacją zdjęciową (1 zdjęcie wykonane od dołu, nieopatrzone żadną datą, z którego nie sposób wywnioskować jaka jest odległość gałęzi od znajdującej się nad nimi linii elektroenergetycznej), kopii mapy wraz z naniesionym obszarem zajęcia nieruchomości oraz notatką służbową z dnia [...] października 2020r. w celu ustalenia, czy Starosta prawidłowo procedował powyższy wniosek w oparciu o przepis art. 126 u.g.n., czy też konieczność dokonania wycinki gałęzi drzew w okolicy urządzeń przesyłowych, przy jednoczesnym braku zgody właściciela nieruchomości w zakresie jej udostępnienia w tym celu, stanowi przesłankę do wystąpienia o wydanie decyzji o zobowiązaniu do udostępnienia nieruchomości w celu dokonania czynności związanych z konserwacją urządzeń przesyłowych, o której mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n. Podkreślenia również wymaga, że instytucje uregulowane w art. 124b ust. 1 i art. 126 u.g.n. nie mogą być stosowane zamiennie, a decyzja wydawana na podstawie art. 126 nie może zastępować decyzji wydawanej na podstawie art. 124b ust. 1 u.g.n.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd odrzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od organu odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.