Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 772/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art., 53 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2021 r. skargi K. K. na akt Burmistrza Miasta H. z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na stanowisko urzędnicze p o s t a n a w i a: odrzucić skargę ,


UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2021 r. K. K. wniosła do sądu administracyjnego skargę na: "decyzję Burmistrza Miasta H. w przedmiocie powołania pana M. I. na stanowisko dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w H.". W uzasadnieniu skargi wskazała, że wywiodła ona skargę na działanie Burmistrza Miasta H. (dalej: "Burmistrz") oraz dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w H. (dalej: "MOPS"), w której zakwestionowała przebieg konkursu na stanowisko dyrektora MOPS ze względów formalnych i merytorycznych. W rozstrzygnięciu z dnia 2 czerwca 2021 r. Komisja Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miasta H. sformułowała argumentację podzielającą zasadność wywiedzionej przez skarżącą skargi, co w ocenie skarżącej przemawia za stwierdzeniem nieważności konkursu przeprowadzonego na stanowisko dyrektora MOPS.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, wskazując, że odrzucenie skargi jest zasadne ze względu na jej wniesienie po terminie, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Uzasadniając zaś ewentualny wniosek o oddalenie skargi, organ przytoczył argumentację, przemawiającą za takim merytorycznym rozstrzygnięciem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wywiedziona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu.

Mimo nieprecyzyjnego sformułowania przez skarżącą przedmiotu skargi, wątpliwości sądu nie budzi fakt, że jest nim informacja Burmistrza z dnia [...] października 2018 r. o wynikach naboru na stanowisko dyrektora MOPS (k. 122 akt adm.), sporządzona na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. 2018, po. 1260; dalej: "u.p.s."). Przepis ten stanowi, że niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór oraz opublikowanie w Biuletynie Informacji Publicznej (dalej: "BIP"), przez okres co najmniej 3 miesięcy. Z akt administracyjnych wynika, że informacja ta wywieszona została dnia [...] października 2018 r. na dwóch tablicach Urzędu Miasta H. na okres 3 miesięcy oraz tego samego dnia zamieszczona w BIP Urzędu Miejskiego w H. Wedle ww. informacji o wynikach naboru, w wyniku zakończenia procedury naboru na stanowisko dyrektora MOPS, wybrano M. I. Natomiast z protokołu z przeprowadzonego naboru kandydatów na ww. stanowisko z dnia [...] września 2018 r. wynika, że do naboru przystąpiło trzech kandydatów – w tym skarżąca K. K.

Nie budzi wątpliwości sądu, że ww. informacja, stanowiąca rozstrzygnięcie o naborze na stanowisko urzędnicze (w tym przypadku na stanowisko dyrektora MOPS), stanowi akt organu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jak wskazał bowiem NSA w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 października 2020 r. sygn. akt I OSK 1094/20 (Lex nr 3116787): rozstrzygnięcie o naborze spełnia przesłanki ww. aktu. Ma bowiem charakter władczy w tym sensie, że rozstrzyga o tym który z kandydatów jest najlepszy w stawce ubiegających się o zatrudnienie. Dotyczy sprawy indywidualnej, gdyż określa konkretnych adresatów: "zwycięzcę" i w domyśle "przegranych" w danym postępowaniu konkursowym. Ma charakter publicznoprawny bo wiem jest podejmowane w sprawie publicznej i przez organ administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym. Ponadto dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa, bowiem określenie "zwycięzcy" w procedurze naboru, daje podstawy do zawarcia z nim stosunku pracy i jednocześnie oznacza, że kolejny kandydat na liście naboru może być potencjalnie zatrudniony, jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy z osobą wyłonioną w drodze naboru istnieje konieczność ponownego obsadzenia tego samego stanowiska (vide: art. 15 ust. 3 u.p.s.). W orzecznictwie sądów administracyjnych sprawy dotyczące sytuacji prawnej uczestników naboru na wolne stanowisko urzędnicze w trybie u.p.s., uznaje się za mieszczące w zakresie aktów lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 184/11; postanowienie NSA z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2883/12; wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 516/07; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 191/13; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 613/1 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Postępowanie konkursowe w przedmiotowej sprawie zmierzało do wyłonienia kandydata na wolne stanowisko dyrektora MOPS. Zostało ono ogłoszone dnia [...] sierpnia 2018 r. Zastosowanie do tego postępowania miały przepisy u.p.s. oraz Regulamin naboru na kierownika jednostki organizacyjnej Gminy Miejskiej H., ustalony zarządzeniem Burmistrza z dnia [...] października 2009 r. nr 70/09. W orzecznictwie wskazuje się, że postępowanie w przedmiocie naboru kandydatów na wolne stanowisko urzędnicze, jest ciągiem prawem określonych działań i czynności aparatu administracyjnego (nie mających charakteru samodzielnego), zwieńczonych rozstrzygnięciem o naborze, które podlega upowszechnieniu. Jest to ostatni etap tego postępowania (por. ww. orzeczenia oraz m.in. postanowienie WSA w Opolu z dnia 12 października 2018 r., sygn.. akt II SA/Op 410/18, Lex nr 2559700). WSA w Łodzi wskazał natomiast trafnie w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 listopada 2009 r. (sygn. akt III SA/Łd OSK 184/11, Lex nr 588250), że: skoro przeprowadzenie konkursu przez organ administracji publicznej jest obowiązkiem wynikającym z u.p.s.i konkurs ma być przeprowadzony w sposób określony prawem, to jednocześnie muszą istnieć gwarancje, które zapewnią wszystkim uczestnikom takiego konkursu równe szanse, bez dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny oraz przeprowadzenie konkursu według prawnie określonych reguł. W przypadku naruszenia tych uprawnień aktem (czynnością) organu administracji publicznej, przez naruszenie przepisów prawa określających przeprowadzenie konkursu, uczestnik konkursu ma prawo do ochrony sądowej. Postępowanie konkursowe zakończone ustaleniem jego wyników w sposób prawnie wiążący, wpływa na sytuację osoby uczestniczącej w tym konkursie. Wywołuje bowiem skutek prawny, jaki wiąże się z wynikami konkursu, to jest możliwością objęcia określonego stanowiska w administracji samorządowej. Zatem wybór określonego kandydata, jak i uzasadnienie tego wyboru należy uznać za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podlegającą kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Uprawnionym do wniesienia skargi jest zatem każdy, kto ma w tym interes prawny, a więc uczestnik konkursu, którego uprawnień dotyczy akt lub czynność.

Powyższe stanowisko orzecznicze sąd w pełni podziela i uznaje możliwość sądowego zakwestionowania przez skarżącą, wyniku naboru na stanowisko dyrektora MOPS, mającego formę aktu o charakterze władczym, którego adresatem stała się m.in. skarżąca, będąca jednym z kandydatów w postępowaniu konkursowym. Wynik naboru niewątpliwie dotyczy jej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Wniesienie skargi na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wymaga jednak zachowania terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że: jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Tymczasem zaskarżony akt, został opublikowany w BIP oraz wywieszony na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta H., dnia [...] października 2018 r. - a więc niespełna trzy lata przed wniesieniem przez skarżącą przedmiotowej skargi. Z uwagi zaś na fakt, że skarżąca była uczestnikiem konkursu, którego ów akt dotyczy, nie sposób uznać, aby dowiedziała się ona o nim dopiero w okresie 30 dni poprzedzających skierowanie niniejszej skargi do sądu administracyjnego. Co więcej, z uzasadnienia skargi wynika wprost, że przed jej wniesieniem, skarżąca skierowała skargę na działanie Burmistrza i dyrektora MOPS, w trybie określonym w Dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" - w zakresie przebiegu ww. postępowania konkursowego. Skarga ta została rozstrzygnięta dnia [...] czerwca 2021 r. W ocenie sądu skarżąca powzięła zatem wiedzę o zaskarżonym akcie, najpóźniej dnia [...] czerwca 2021 r. W konsekwencji wniesienie skargi w dniu [...] września 2021 r. nastąpiło z uchybieniem ww. 30-dniowego terminu.

Trudno przy tym uznać, aby uchybienie terminu na wniesienie skargi w niniejszej sprawie, nastąpiło bez winy skarżącej, która to okoliczność - w świetle brzmienia art. 53 § 2 zd. 2 p.p.s.a. - umożliwiłaby sądowi rozpoznanie skargi wniesionej z uchybieniem terminu. Skoro bowiem skarżąca miała wiedzę o zaskarżonym akcie co najmniej trzy miesiące przed wniesieniem skargi, to brak podjęcia przez nią w tym czasie jakiejkolwiek czynności procesowej zmierzającej do jego wyeliminowania z obrotu prawnego, świadczy o niedochowaniu przez skarżącą należytej staranności. Sąd nie stwierdził również, aby niedochowanie przez skarżącą terminu wniesienia skargi, było skutkiem okoliczności lub przeszkody, których strona skarżąca nie była w stanie przezwyciężyć nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.