Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1004/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Inspektor Sanitarny z dnia [...] sierpnia 2017 r., [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę /-/ J. Szuma


UZASADNIENIE

D. B. pismem z dnia [...] września 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 1369, dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na "postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu".

W tym miejscu można dodać, że wskazany wyżej przepis został znowelizowany z dniem 15 sierpnia 2015 r. mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Nowelizacja ta ograniczyła kognicję sądów administracyjnych co do postanowień z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. wyłączając z niej postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie na skarżącego nałożona została grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania małoletniej A. B. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. W toku prowadzonego postępowania skarżąca wniosła zarzuty, które zostały przez wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. – uznane za niezasadne (k. 69 akt administracyjnych). W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego, [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w dniu [...] sierpnia 2017 r. utrzymał postanowienie organu pierwszej instancji w mocy.

Skarga dotyczy postanowienia Inspektor Sanitarny z dnia [...] sierpnia 2017 r. wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. zostało wyłączone z kognicji sądów administracyjnych (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt II OSK 2014/16 oraz postanowienie z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 1562/17, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Na marginesie należy wskazać, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada zasadności istnienia obowiązku egzekucyjnego. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. W ramach postępowania egzekucyjnego stronom na innych etapach postępowania egzekucyjnego przysługują środki zaskarżenia podlegające następnie kontroli sądu administracyjnego. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego - na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym. W aktach sprawy znajduje się postanowienie Wojewody W. z dnia [...] maja 2017 r. (k. 51 akt administracyjnych) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, na które przysługuje zażalenie do Ministra Zdrowia, o czym skarżący został pouczony.

W zaistniałej sytuacji Sąd zobligowany jest odrzucić wniesioną skargę, gdyż zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W związku z powyższym Wojewódzki Sad Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.

Stosownie do art. 58 ust. 3 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym.

/-/ J. Szuma