Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SO/Gl 13/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uzupełniono postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 224
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. J. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę i aktami postanawia: uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 stycznia 2014 r. w ten sposób, że w sentencji postanowienia dodać punkt drugi i zasądzić na rzecz skarżącego od organu – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. kwotę 115,2 (sto piętnaście złotych, dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę za nieprzekazanie Sądowi skargi H. J. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W orzeczeniu tym nie zawarto jednakże rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego.

W myśl art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), znajdującego zastosowanie do postanowień na zasadzie odesłania przewidzianego w art. 166 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia tego orzeczenia złożyć wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, przy czym tego rodzaju wniosek odnoszący się jedynie do zwrotu kosztów wedle art. 157 § 2 P.p.s.a. może być rozpoznany na posiedzeniu niejawnym.

Skarżący w ustawowym terminie wystąpił z pismem procesowym, w którym zwrócił się o zwrot kosztów poniesionych w związku z wydanym postanowieniem Sądu wskazując, że domaga się zwrotu wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz wydatków na dojazdy do prawnika w wysokości 150 zł, oraz kosztów związanych z przesyłkami listowymi w wysokości 41,80 zł a także zwrotu kosztu wykorzystanego tonera do drukarki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Przepis art. 200 P.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Z kolei, stosownie do art. 224 P.p.s.a. Sąd w przypadku gdy w toku postępowania nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu może wydać uzupełniające postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że H. J. przysługuje od organu zwrot uiszczonego wpisu od wniosku o ukaranie organu grzywną jako wydatku związanego z celowym dochodzeniem swoich praw. Stąd też zasądzono od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł z tego tytułu.

W kwestii pozostałych kosztów związanych z prowadzonym postępowaniem Sąd nie podzielił stanowiska strony i zasądził od organu jedynie 15,2 zł tytułem zwrotu kosztów korespondencji kierowanej do Sądu, a konkretnie czterech przesyłek skierowanych do Sądu, albowiem są to jedyne wydatki, których poniesienie zostało przez stronę wykazane. Nie uwzględniono natomiast żądania zwrotu kosztów "dojazdów do prawnika" albowiem wnioskodawca nie uprawdopodobnił ich poniesienia jak również nie wykazał, że ewentualne wizyty u prawnika rzeczywiście miały związek z niniejszym postępowaniem. Analogicznie, zasądzając na rzecz strony obowiązek zwrotu kosztów nie brano pod uwagę wartości zużytego tonera do drukarki, albowiem jest to wydatek o charakterze niewymiernym, podobnie jak koszt użytego papieru.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 224 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.