Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 363/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 października 2015 r. wniosku R.N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 1.500 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach skarżący stwierdził, że jest żonaty i wraz z żoną wychowuje oraz utrzymuje dwoje dzieci (w wieku 18 i 13 lat). Jest właścicielem trzynastoletniego samochodu [...] i nie ma innego majątku. Każde z małżonków prowadzi odrębnie działalność gospodarczą, a łączne ich dochody wynoszą 10.000 zł miesięcznie netto /po 5.000 zł w przypadku każdego z małżonków/. Stałe miesięczne wydatki rodziny skarżący określił na 3.970 zł.

Skarżący przedstawił jednocześnie odpisy zeznań podatkowych z których wynika, że za 2014 rok zadeklarował dochód brutto /z wynagrodzenia za pracę oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej/ wynoszący 97.806,33 zł. /k. 52/, a jego żona zadeklarowała dochód brutto z pozarolniczej działalności gospodarczej wynoszący 63.256,35 zł /k. 64/. Skarżący złożył jednocześnie wydruki z podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, z którego wynika, że za pierwsze 9 miesięcy 2015 roku jego dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 57.760,63 zł brutto /k. 50/, a dochód jego żony za ten sam okres wyniósł 43.332,55 zł brutto /k. 62/. Skarżący przedstawił również wyciągi z rachunków bankowych, z których wynika, że jego żona nie ma oszczędności, natomiast salda jego rachunków bankowych są dodatnie. Na jednym rachunku skarżący na dzień [...] września 2015 r. posiadał 5.068,81 zł /k. 82/, na drugim na [...] września 2015 r. 2.389,92 zł /k. 89/, a saldo trzeciego na [...] września 2015 r. wyniosło 3.653,04 zł, /k. 98/.

W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."/ prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania przez wnioskodawcę, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić jego lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego /art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a./.

Zasadą jednak jest ponoszenie przez strony całości kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowym /art. 199 p.p.s.a./, zaś odstępstwo od tej zasady poprzez zwolnienie z kosztów sądowych może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych - uzasadnionych sytuacją majątkową strony - przy uwzględnieniu oczywiście wysokości kosztów postępowania.

Jak wynika z przytoczonego wcześniej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących zwolnienie od kosztów sądowych obciąża stronę, która powinna wykazać i należycie uzasadnić podstawę żądania /post. NSA z 16 maja 2013 r. II OZ 364/13/.

Skarżący nie wykazał przesłanek zwolnienia od kosztów sądowych.

Ze złożonych przez niego dokumentów wynika bowiem, że on i żona prowadzą /każde z nich odrębnie/ dochodową działalność gospodarczą oraz że skarżący posiada oszczędności na rachunkach bankowych. Nadto potwierdzone treścią dokumentów dochody skarżącego i jego żony przewyższają znacznie deklarowane we wniosku stałe miesięczne wydatki /3.970 zł/. Trzeba też zwrócić uwagę, że sam skarżący w oświadczeniu o swoim stanie majątkowym dochody miesięczne netto swoje i żony określił w sumie na 10.000 zł. Jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest natomiast wpis od skargi określony przez Przewodniczącego Wydziału na 1.500 zł. Oceniając ustaloną sytuację majątkową skarżącego nie można uznać, że poniesienie wpisu od skargi przekracza jego możliwości finansowe i mogłoby narazić jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Wniosku tego nie podważa również fakt, iż żona skarżącego w równolegle prowadzonej sprawie z jej skargi również została wezwana do zapłaty wpisu od skargi wynoszącego 1.500 zł. Poniesienie przez małżonków łącznie 3.000 zł tytułem kosztów sądowych nie spowoduje bowiem dla nich istotnego uszczerbku majątkowego.

Uwzględniając powyższe, postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).