Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 9/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 140 ust.1 pkt. 4 lit. b i c
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 04 listopada 2011 roku nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, po wznowieniu postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Starosta działając na podstawie art. 140 ust.1 pkt. 4 lit. b i c ustawy z dnia 20.06.1997r. prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z zm.) orzekł o cofnięciu JK uprawnień kategorii B, C, B+ E, C+ E dokument nr [...] z uwagi na niepoddania się przez uprawnionego kontrolnym badaniom lekarskim i psychologicznym, na które został skierowany.

Po wznowieniu na wniosek postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień, zakończonego ostateczną decyzją opisaną powyżej Starosta decyzją z dnia [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. z 2000r. Dz.U. Nr. 98, poz. 1071 z późn. zm.) odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...]

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu [...] wpłynął wniosek JK o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznie decyzją Starosty [...]. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. C, CE. Do wniosku został dołączony dowód – orzeczenie lekarskie [...] o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami dla grup kategorii prawa jazdy A, A1, B, B1, T, B+C z obowiązkiem zastosowania korekty wzroku podczas jazdy. Orzeczenie zostało wydane przez lekarza uprawnionego do badań kierowców FK z okresem ważności do 17.08.2015r., na podstawie art. 122 prawo o ruchu drogowym.

Starosta mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt.5 k.p.a. będącego podstawę wznowienia postępowania, stwierdził, że dostarczony przez stronę dowód w postaci orzeczenia lekarskiego [...] nie stanowi nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji ostatecznej z dnia [...]. a nieznanego organowi.

Dodatkowo zauważył, że przedstawione badanie nie potwierdza braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. C, C+E oraz, że badanie nie zostało przeprowadzone w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy. W ocenie organu I instancji orzeczenie lekarskie wydane przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich FK nie potwierdza wystąpienia nowych okoliczności, które byłyby istotne dla sprawy w dniu wydania decyzji ostatecznej. Zdaniem organu zbędne jest powołanie biegłego z zakresu medycyny pracy o wydanie opinii w przedmiocie zdrowia JK albowiem orzeczenie lekarskie [...] nie podważa opinii, co do faktycznego stanu zdrowia z okresu, w którym zostały wydane orzeczenia lekarskie Wielkopolskiego Centrum Ośrodka Medycyny Pracy w Poznaniu Oddział w Kaliszu oraz Instytut Medycyny Pracy w Łodzi.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [....] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że do organu odwoławczego pełnomocnik strony przedłożył pismo FK z [...]. Podzielając stanowisko organu I instancji SKO wskazało, że decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami ( art. 140 ust. 1 p.r.d.) jest wydawana na czas nieokreślony. Jej postanowienia są zmieniane nową decyzją o przywróceniu uprawnień ( art. 140 ust. 2 p.r.d.). Jednocześnie zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt. 2 p.r.d. badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdami cofniętego ze względu na stan zdrowia. Odwołując się do treści art. 145 § 1 pkt. 5 kpa SKO stwierdziło, że przedstawione zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami opatrzone datą późniejszą niż data wydania decyzji, nie stanowi nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji z [...] a nieznanego organowi. Powyższego kryterium nie spełniają także zaświadczenie lekarskie przedstawione do odwołania i pismo FK. Zdaniem SKO na podstawie tych dokumentów nie można stwierdzić istnienia bądź braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami w dniu wydania decyzji ostatecznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego JK reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie art. 80 w zw. z art. 145 § 1 pkt. 5 kpa poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż nie wyszła na jaw istotna okoliczność istniejąca w dniu wydania decyzji z dnia [...] a nieznana Staroście , w postaci braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kat. C, CE uzależnionego od stosowania odpowiednich okularów korekcyjnych, podczas gdy istnienie takiej okoliczności w dostateczny sposób uprawdopodobnia przedstawione zaświadczenie lekarskie oraz uzupełniające pismo lekarza wystawiającego przedmiotowe zaświadczenie.

Jeżeli bowiem zaświadczenie to stwierdza, że brak jest przeciwwskazań do kierowania pojazdami pod warunkiem jedynie stosowania specjalnych okularów korekcyjnych, to zakładając, że stan zdrowia skarżącego w tym zakresie nie uległ, czy też nie mógł ulec, zasadniczej zmianie, przy dostępnym poziomie wiedzy medycznej i zaawansowania technologicznego możliwa była więc również w dniu wydania decyzji, tj. w dniu 11.10.2010r. korekta wady wzroku skarżącego za pomocą okularów. Wykluczenie powyższego zdaniem skarżącego wymagałoby stwierdzenia przez osobę posiadającą wiadomości specjalne, iż poziom dorobku w zakresie technologii medycznej w październiku 2010r. uniemożliwiał korektę wady wzroku jaką ma skarżący, a to zdaniem wnoszącego skargę wydaje się mało prawdopodobne, a co nie zostało w sprawie wykonane.

2) naruszenie art. 7, 8, 9 oraz art. 11, a także art. 75, 77, 78 § 2 i art. 84 kpa poprzez nieprzeprowadzenie należytego postępowania dowodowego co do zgłoszonej w sprawie okoliczności, czego wyrazem jest bezpodstawne uznanie niezasadności zgłoszonego wniosku dowodowego o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy, w sytuacji w której organ przyjął jednoznacznie, iż okoliczność mająca być stwierdzona za pomocą wnioskowanego dowodu tj. potwierdzenie lub wykluczenie istnienia na dzień [...]. przeciwwskazań zdrowotnych po stronie skarżącego do kierowania pojazdami nie została stwierdzona innymi dowodami, a miała istotne znaczenie dla sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga okazała się niezasadna.

Wskazać należy na wstępie, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawnego ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadą prawa wymienioną w przepisie art. 145 § 1 kpa. Jest to zarazem jeden z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, mający na celu kontrolowanie prawidłowości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. ( zob. m.in. B. Adamiak, J. Borowski,. Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, s.531-534). Procedowanie w trybie nadzwyczajnym przez organ administracji jest przy tym wyjątkiem od ogólnej zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, wyrażonej w art. 16 § 1 kpa. Zakres postępowania wznowieniowego jest węższy aniżeli postępowania zwyczajnego i ogranicza się do badania podstaw wznowienia wskazanych przez wnioskodawcę, czy przez organ w wypadku wszczęcia postępowania z urzędu.

Starosta uznając postępowanie, uwzględnił wniosek strony. Powołał jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt. 5 kpa i wskazał, że JK przedstawił dowód w postaci orzeczenia lekarskiego [...]. wydanego przez lekarza FK z okresem ważności do 17.08.2015r. z obowiązkiem zastosowania korekty wzroku podczas jazdy.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt. 5 kpa w sprawie zakończone decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Z powyższej regulacji wynika więc, że o zaistnieniu omawianej podstawy wznowienia można mówić wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: a) wyszły na jaw nowe okoliczności lub nowe dowody, b) są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygnięcie, c) nie były znane organowi, który wydał decyzję, d) istniały w dniu decyzji.

Sąd po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy stwierdził, że organy obu instancji zasadnie uznały, że przedstawiony przez stronę dowód w postaci orzeczenia lekarskiego [...]. oraz pismo wyjaśniające z dnia [...]. wystawione przez lekarza FK, orzeczenie lekarskie z dnia 16.06.2011r. nie stanowią nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji ostatecznej. Słusznie bowiem zaważyły, że dokumenty, które zostały wystawione po dacie wydania decyzji tj. po 11.10.2010r. Zdaniem Sądu ocena organów, że na podstawie tych dokumentów, dowodów nie można ustalić istnienia bądź braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami w dniu wydania decyzji ostatecznej jest prawidłowa. Sąd zauważa, że z zaświadczeń tych wynika ocena stanu zdrowia i braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie poszczególnych kategorii stwierdzona na dzień przeprowadzenia badania i wydania zaświadczenia lekarskiego, a nie z datą wsteczną na dzień 11.10.2010r. Rację zatem mają organy, że dowody przedstawione przez stronę skarżącą nie istniały w dacie wydania decyzji, a nie są one istotne dla sprawy, nie mogły mieć wpływu na jej odmienne rozstrzygnięcie.

Decyzja Starosty [..]. została wydana na podstawie art. 140 ust. 2 pkt. 4 lit. b i c prawo o ruchu drogowym albowiem skarżący nie poddał się kontrolnemu badaniu lekarskiemu i psychologicznemu w terminie określonym przez organ. Cofnięcie uprawnień było obowiązkiem organu.

Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że w sytuacji gdy zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do kierowania pojazdami w zakresie kat. C, CE, uzależnia od stosowania odpowiednich okularów korekcyjnych, to okoliczność dotycząca stanu zdrowia skarżącego i braku przeciwwskazań w dniu wydania decyzji ostatecznej zostało dostatecznie uprawdopodobnione, bowiem korekta wady wzroku strony była możliwa za pomocą okularów także w dniu 11.10.2010r.

Istota przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt. 5 kpa, nie podlega bowiem na uprawdopodobnienie wyjścia na jaw nowych dowodów lub okoliczności tylko na ich istnieniu w dniu wydania decyzji ostatecznej.

Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana w wyniku postępowania administracyjnego w toku, którego wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie doszło do naruszenia zasad określonych w art. 7, 8, 11 kpa. Organy, materiał dowody przedstawiony przez stronę skarżącą oceniły zgodnie z zasadą swobody oceny dowodów wyrażoną w art. 80 kpa, a ocenę dowodów odniósł do przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt. 5 kpa. Zebrały w sprawie w sposób wyczerpujący materiał dowodowy i rozpoznały w całości( art. 77 kpa ). Zasadnie uznały, że przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w zakresie wnioskowanym przez stronę we wniosku z dnia 21.03.2011r. jest zbędne.

Należy bowiem zauważyć, że przyczynę cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem nie były ustalenia co do stanu zdrowia strony skarżącej lecz nie poddanie się badaniom kontrolnym.

Wobec powyższego należało orzec o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz.U. nr 153, poz. 1270 z zm.).