Wyrok NSA, sygn. akt IV SA 946/94
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1994-10-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 618  Wywłaszczanie i zwrot nieruchomości
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 1990 nr 79 poz. 464
law: Ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
article: art. 156 par. 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Ratio legis formuły "nie narusza to praw osób trzecich", ustalonej w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464/, nie stanowi samoistnej dyspozycji włączonej przez ustawodawcę do tego przepisu, zapewniającej ochronę praw majątkowych do nieruchomości osób trzecich, która funkcjonowałaby niezależnie od dyspozycji zawartej w zdaniu pierwszym.

Zwrot ten nie może być zatem traktowany, jako niezależna od zdania pierwszego formuła stwierdzająca, a powinien być odczytywany jako warunek wystąpienia bądź niewystąpienia z mocy prawa skutku w postaci przekształcenia się zarządu w użytkowanie wieczyste.

Logiczna wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że wykazane prawa majątkowe osób trzecich do nieruchomości mogą stać na przeszkodzie w nabyciu przez państwową osobę prawną wieczystego użytkowania gruntu pozostającego w jej zarządzie.

TEZY

Ratio legis formuły "nie narusza to praw osób trzecich", ustalonej w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464/, nie stanowi samoistnej dyspozycji włączonej przez ustawodawcę do tego przepisu, zapewniającej ochronę praw majątkowych do nieruchomości osób trzecich, która funkcjonowałaby niezależnie od dyspozycji zawartej w zdaniu pierwszym.

Zwrot ten nie może być zatem traktowany, jako niezależna od zdania pierwszego formuła stwierdzająca, a powinien być odczytywany jako warunek wystąpienia bądź niewystąpienia z mocy prawa skutku w postaci przekształcenia się zarządu w użytkowanie wieczyste.

Logiczna wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że wykazane prawa majątkowe osób trzecich do nieruchomości mogą stać na przeszkodzie w nabyciu przez państwową osobę prawną wieczystego użytkowania gruntu pozostającego w jej zarządzie.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie nie można mówić o istnieniu negatywnej przesłanki z art. 156 par. 2 in fine Kpa w postaci nieodwracalnego skutku prawnego, który według skarżącej miał powstać z mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

W takiej bowiem sytuacji, gdy po stronie skarżącej nie mogło nastąpić przekształcenie zarządu gruntem w prawo wieczystego użytkowania z uwagi na istnienie praw majątkowych osób trzecich, to nie można zarzucić zaskarżonej decyzji, iż pozostaje ona w sprzeczności z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1992 r. III AZP 4/92 /OSNCP 1992 z. 12 poz. 211/, zawierającej wykładnię nieodwracalnych skutków prawnych.