Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 788/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 620  Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia: WSA Halina Jakubiec Sędziowie : WSA Elżbieta Kremer AWSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2005r sprawy ze skargi P. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 4 marca 2003r Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Decyzją z dnia 4 marca 2003r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1kpa oraz art. 4 punkt 5 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz §1 i §10 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2002r., Nr [...] , którą orzeczono o braku podstaw do stwierdzenia u P. B. chorób zawodowych wymienionych w poz. 1 i 15 wykazu chorób zawodowych.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że przeprowadzone dochodzenie epidemiologiczne wykazało, że P. B. pracował od [...] .04.1963r. do [...] .07.1992r. w Gminnej Spółdzielni "[...]" w [...] na stanowisku kierownika masarni. Wykonując czynności nadzoru w hali produkcyjnej i wędzarni okresowo był narażony na hałas i tlenek węgla. Od roku 1992 P. B. przebywa na rencie.

W orzeczeniu lekarskim z dnia [...].10.2001r. [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] rozpoznał u P. B. obustronny niedosłuch typu mieszanego niezawodowy z uwagi na kształt krzywej audiometrycznej niecharakterystycznej dla wpływu hałasu, a świadczącej o innej, pozazawodowej przyczynie niedosłuchu. Także obserwacja w kierunku przewlekłego zawodowego zatrucia tlenkiem węgla wypadła negatywnie, co uzasadniono wywiadem chorobowym i wynikami badań.

W orzeczeniu lekarskim z dnia [...] .10.2002r. wydanym na skutek odwołania skarżącego, Instytut Medycyny Pracy w [...] także orzekł o braku podstaw do rozpoznania przewlekłego zatrucia tlenkiem węgla i zawodowego uszkodzenia słuchu. W uzasadnieniu powołano się na całokształt obrazu klinicznego zobiektywizowanego specjalistyczną oceną internistyczną, neurologiczną i psychologiczną, które nie pozwoliły na rozpoznanie przewlekłego zatrucia tlenkiem węgla. Rozpoznany zaś niedosłuch obustronny odbiorczy pozaślimakowy jest niecharakterystyczny dla skutków działania hałasu na narząd słuchu.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracyjny powołał się na treść wspomnianych orzeczeń lekarskich wydanych przez dwie jednostki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych wskazując jednocześnie, że obu jednostkom orzekającym znane były warunki pracy P. B..

W skierowanej do sądu administracyjnego skardze na powyższą decyzję P. B. wniósł o jej uchylenie zarzucając oparcie na niepełnym materiale dowodowym przez zaniechanie konsultacji lekarza specjalisty w zakresie kardiologii w celu ustalenia czy wieloletnie pozostawanie skarżącego w pracy pod wpływem tlenku węgla i spowodowane tym niedotlenienie mięśnia sercowego przyczyniło się do powstania u skarżącego choroby niedokrwiennej serca. Skarżący zarzucił również pominięcie okresu pracy od 1955-63r. w masarni GS [...] , gdzie pełnił inne funkcje niż kierownicze, ale w takich samych lub gorszych warunkach w zakresie hałasu i tlenku węgla. Skarżący nie kwestionuje natomiast ustaleń organu administracyjnego co do upośledzenia słuchu wskazując, że nie można zarzucić oparcia na niepełnym materiale w zakresie stosownych badań i konsultacji upośledzenia słuchu.

Dodatkowo na rozprawie przed Sądem skarżący sprostował swoje wcześniejsze twierdzenia i oświadczył, że nie pracował w T. tylko w J. i dopiero w 1975r. masarnia została przeniesiona do [...] .

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu braku konsultacji z lekarzem kardiologiem wskazano, że zastosowana w sprawie procedura jest zgodna z rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 15.09.1997r. w sprawie specjalizacji lekarskich niezbędnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, z których wynika, że do wydawania orzeczeń w zakresie chorób zawodowych uprawnieni są lekarze medycyny pracy, medycyny przemysłowej, medycyny morskiej i tropikalnej, medycyny kolejowej, medycyny lotniczej lub higieny pracy, zatrudnieni w jednostce orzeczniczej w zakresie medycyny pracy. Orzeczenie wydane zatem zostało przez upoważnione placówki służby zdrowia, a obowiązujące przepisy nie przewidują obowiązku konsultacji kardiologicznej przy orzekaniu o chorobie zawodowej. Odnośnie natomiast zarzutu skargi dotyczącego nieuwzględnienia w decyzji wcześniejszego okresu zatrudnienia wskazano, że z orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy w [...] wynika, że przy orzekaniu o chorobie zawodowej uwzględniono łączny okres narażenia pacjenta na tlenek węgla od 1954-1992r. Pominięcie tego okresu w uzasadnieniu decyzji nie miało wpływu na rozstrzygnięcie o chorobie zawodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga w niniejszej sprawie została złożona w 2003r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą.

W ocenie sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do §1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 65, poz. 294 z późn. zm.), "za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy". Na pojęcie choroby zawodowej składają się zatem dwa elementy: istnienie schorzenia wymienionego w przedmiotowym wykazie oraz istnienie związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy.

W niniejszej sprawie bezsporną jest okoliczność istnienia w środowisku pracy skarżącego czynników szkodliwych narażających na powstanie choroby zawodowej, tj. tlenku węgla i nadmiernego hałasu. Przeprowadzone natomiast u skarżącego dwukrotnie badania lekarskie nie wykazały istnienia schorzeń wymienionych w cyt. powyżej wykazie chorób zawodowych.

W orzeczeniu lekarskim z dnia [...].10.2001r. [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] rozpoznał u P. B. obustronny niedosłuch typu mieszanego, ale o charakterze niezawodowym z uwagi na kształt krzywej audiometrycznej niecharakterystycznej dla wpływu hałasu, a świadczącej o innej, pozazawodowej przyczynie niedosłuchu. Także obserwacja w kierunku przewlekłego zawodowego zatrucia tlenkiem węgla wypadła negatywnie, co uzasadniono wywiadem chorobowym i wynikami badań. Również w wydanym na skutek odwołania skarżącego orzeczeniu lekarskim z dnia [...] .10.2002r., Instytut Medycyny Pracy w [...] orzekł o braku podstaw do rozpoznania przewlekłego zatrucia tlenkiem węgla i zawodowego uszkodzenia słuchu. W uzasadnieniu powołano się na całokształt obrazu klinicznego zobiektywizowanego specjalistyczną oceną internistyczną, neurologiczną i psychologiczną, które nie pozwoliły na rozpoznanie przewlekłego zatrucia tlenkiem węgla. Rozpoznany zaś niedosłuch obustronny odbiorczy pozaślimakowy jest niecharakterystyczny dla skutków działania hałasu na narząd słuchu.

Orzekające zatem w niniejszej sprawie zespoły lekarskie stwierdziły, że cechy rozpoznanych u P. B. schorzeń wskazują na inne niż zawodowe przyczyny tych schorzeń. Zarówno [...] Ośrodek Medycyny Pracy w [...] , jak i Instytut Medycyny Pracy w [...] po przeprowadzonych badaniach orzekły o braku podstaw do rozpoznania chorób zawodowych, uzasadniając dlaczego rozpoznane u pacjenta schorzenia nie są chorobą zawodową w rozumieniu przepisów. Orzeczenia te są wzajemnie spójne, jasne i wyczerpujące.

W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy administracyjne odmawiając uznania rozpoznanego u skarżącego schorzenia za chorobę zawodową, prawidłowo uznały te orzeczenia lekarskie za wiarygodne i wyczerpujące, opierając na nich swoje rozstrzygnięcia o braku u skarżącego choroby zawodowej. Nie każde bowiem stwierdzone u pacjenta schorzenie jest chorobą zawodową, przepisy wymagają dodatkowo, by było ono spowodowane czynnikami szkodliwymi występującymi w środowisku pracy. Tymczasem w niniejszej sprawie charakter stwierdzonych u skarżącego zmian w narządzie słuchu wskazuje na inną niż hałas etiologię schorzenia słuchu, natomiast występująca u skarżącego choroba niedokrwienna serca ma oczywistą etiologię samoistną wynikającą z postępującego z wiekiem procesu miażdżycowego w zakresie tętnic. Należy zatem przyjąć, że wydane w niniejszej sprawie decyzje zarówno organu II instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały zgodnie z prawem materialnym.

W ocenie Sądu także przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone prawidłowo. Zgodnie z treścią § 10 cyt. powyżej Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych, podstawą wydania przez inspektora sanitarnego decyzji w sprawie choroby zawodowej jest orzeczenie lekarskie wydane przez upoważnioną jednostkę służby zdrowia i wyniki dochodzenia epidemiologicznego. Opierając się na orzeczeniach lekarskich, orzekające w niniejszej sprawie organy administracyjne stwierdziły, że skoro upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych jednostki służby zdrowia nie znalazły podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, również inspektor sanitarny nie mógł wydać pozytywnej decyzji. Przedmiotowe orzeczenia lekarskie wydawane na użytek postępowania w sprawie chorób zawodowych są w istocie opiniami w rozumieniu art. 84 §1 kpa (tak m.in. NSA w wyroku z 21 września 2001r., sygn. akt I S.A. 2870/00; z dnia 14 kwietnia 1999r., sygn. akt I S.A. 1931/98; z dnia 5 listopada 1998r., sygn. akt I S.A. 1200/98, LEX nr 45833) i jak każdy dowód winny być przez organ wszechstronnie ocenione. Wydane w niniejszej sprawie opinie biegłych są jednoznaczne i wzajemnie spójne, nie budząc wątpliwości. Dlatego też uznać należy, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji administracyjnych zostało przeprowadzone prawidłowo, a decyzje oparte zostały na opiniach lekarskich zawierających przekonywujące uzasadnienie.

Za bezzasadny uznać należy zarzut skargi dotyczący braku konsultacji z lekarzem kardiologiem. Wydane w niniejszej sprawie opinie biegłych - orzeczenia lekarskie pochodzą od właściwych do wydawania tego typu opinii placówek służby zdrowia o których mowa w §7 cytowanego powyżej Rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych i zostały wydane przez lekarzy o właściwych specjalnościach, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 15.09.1997r. w sprawie specjalizacji lekarskich niezbędnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, z których wynika, że do wydawania orzeczeń w zakresie chorób zawodowych uprawnieni są lekarze medycyny pracy, medycyny przemysłowej, medycyny morskiej i tropikalnej, medycyny kolejowej, medycyny lotniczej lub higieny pracy. Obowiązujące przepisy nie przewidują obowiązku konsultacji kardiologicznej przy orzekaniu o chorobie zawodowej. Z uwagi na jednoznaczną treść wydanych w niniejszej sprawie orzeczeń lekarskich taka konsultacja nie była konieczna.

Za pozbawiony znaczenia prawnego uznać też należy zarzut skargi dotyczący nieuwzględnienia w decyzji wcześniejszego okresu zatrudnienia, jak również sprostowanie dokonane przez skarżącego dotyczące miejsca świadczenia pracy. Bezspornym bowiem w niniejszej sprawie był fakt istnienia wieloletniego narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia tj. hałas i tlenek węgla, z treści zaś orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy w [...] wynika, że przy orzekaniu o chorobie zawodowej uwzględniono łączny okres narażenia pacjenta na tlenek węgla i hałas od 1954-1992r.. Uznać zatem należy, że pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zarówno dokładnego wskazania pierwszego miejsca świadczenia pracy, jak i wcześniejszego okresu zatrudnienia, nie miało wpływu na rozstrzygnięcie o chorobie zawodowej.

Wobec powyższego przyjąć należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zapadła po należytym wyjaśnieniu sprawy. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.