Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 483/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 8 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1367
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J.T. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polskiego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego działając na podstawie art.104 i art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 5 pkt 4a i art. 20 a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1412) oraz § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie organizacji oraz warunków i trybu wykonywania zadań przez Wojskową Inspekcję Sanitarną (Dz. U. z 2002 r., Nr 97, poz. 872 ), w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (tj.Dz. U. z 2013 r. poz. 1367) po rozpatrzeniu odwołania J.T. (dalej jako "skarżący") od decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. Wojskowego Inspektora Sanitarnego Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w M. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u J.T. - Astma oskrzelowa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że pismem z dnia [...] lutego 2012 r. J.T. przekazał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych - astma oskrzelowa przez lekarza Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "[...]" w O., w związku z zatrudnieniem J.T. w Jednostce Wojskowej [...] Z. ([...]Wojskowy Oddział Gospodarczy w Z.) na stanowisku monter urządzeń i instalacji wodnokanalizacyjnych przez okres 11 lat, od października 2000 roku do października 2011 roku w narażeniu na materiał biologiczny pochodzący z pyłów z wysuszonych osadów komunalnych.

Wojskowy Inspektor Sanitarny WOMP M. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2014 r. na podstawie orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] października 2014 r. oraz oceny narażenia zawodowego orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u J.T.

W wyniku złożonego odwołania od powyższej decyzji Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego polecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego, w związku z czym Wojskowy Inspektor Sanitarny WOMP M. w dniu [...] stycznia 2015 r. skierował J.T. na dodatkową konsultację. W dniu [...] maja 2015 r. Ordynator Oddziału Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego Oddziału Chorób Zawodowych z Pododdziałem Chorób Wewnętrznych i Pododdziałem Alergologii w S. podtrzymał stanowisko wyrażone w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia [...] października 2014 r. o braku podstaw do rozpoznania u badanego astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego.

Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. uchylił w całości ze względów formalnych decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] października 2014 r.

Wojskowy Inspektor Sanitarny WOMP M. ponownie rozpatrując sprawę, w dniu [...] listopada 2015 r. wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u J.T. – Astma oskrzelowa, wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych.

Organ I instancji wskazał, że z przeprowadzonej przez Wojskowego Inspektora Sanitarnego WOMP M. w dniu [...] stycznia 2013 r. oceny narażenia zawodowego wynika, że J.T. w okresie zatrudnienia w Jednostce Wojskowej [...] O., w Wojskowej Administracji Koszar O. oraz Wojskowym Oddziale Gospodarczym w Z. - Grupa Zabezpieczenia O. był narażony na czynniki szkodliwe/uciążliwe dla zdrowia - oczyszczanie i wybieranie osadu komunalnego w warunkach nadmiernego obciążenia wysiłkiem fizycznym, praca w pomieszczeniach zlokalizowanych poniżej poziomu otaczającego terenu, narażenie na materiał biologiczny pochodzący z pyłów wysuszonych osadów komunalnych w zmiennych warunkach pogodowych i temperaturowych, kontakt z nieczystościami komunalnymi. W ocenie Wojskowego Inspektora Sanitarnego WOMP M. warunki pracy oraz narażenie stwarzały możliwość powstania choroby zawodowej.

Organ I instancji wskazał, że J.T. był badany w trzech jednostkach uprawnionych do orzekania o chorobach zawodowych, tj. w jednostce orzeczniczej I stopnia – [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy, Poradni Chorób Zawodowych w P., która wydała orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej po badaniu w trybie konsultacyjnym w Instytucie Medycyny Pracy w L. oraz w jednostce orzeczniczej II stopnia – Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, który po przeprowadzonych w trakcie hospitalizacji badaniach wydał w dniu [...] października 2014 r. orzeczenie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Organ I instancji zwrócił uwagę, że żadna z jednostek orzeczniczych nie występowała o uzupełnienie informacji dotyczących czynników biologicznych czy czynników o działaniu uczulającym (alergenów) występujących w osadach komunalnych, z którymi miał kontakt podczas pracy skarżący, czy też o uzupełnienie innych informacji w zakresie oceny narażenia zawodowego.

Organ I instancji wskazał ponadto, że w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w orzeczeniu lekarskim nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wskazując, że przeprowadzona diagnostyka nie pozwala na rozpoznanie u skarżącego astmy oskrzelowej w ogóle, a w szczególności astmy pochodzenia zawodowego.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J.T. Skarżący zarzucił, że nie wykonano najważniejszego badania związanego ze środowiskiem pracy skarżącego, tj. nie pobrano próbek szkodliwego materiału biologicznego pochodzącego z wysuszonych osadów komunalnych w celu zadania potencjalnego ich działania uczulającego. Skarżący zarzucił ponadto, że Ordynator Oddziału Chorób Zawodowych w S. w dniu [...] maja 2015 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] października 2014 r. nie wykonując badań i nie przeprowadzając konsultacji. Skarżący dodał, że w okresie [...] listopada 2015 r. do [...] grudnia 2011 r. był leczony w Wojskowym Instytucie Medycznym, gdzie została wykryta astma oskrzelowa na podstawie specjalistycznych badań.

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego decyzją z dnia [...] stycznia 2016 nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy stwierdził, że orzeczenie lekarskie jednostki orzeczniczej II stopnia właściwej do rozpoznania chorób zawodowych ma charakter opinii biegłego, a organ prowadzący postępowanie jest nim związany. Organ Wojskowej Inspekcji Sanitarnej nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia, a związanie to wynika z tego, że orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organy odwoławczy wyjaśnił, że organy administracji państwowej są związane ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie mają w tym zakresie podstaw do przyjęcia, że rzeczywisty stan zdrowia skarżącego kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę orzeczeń lekarskich wydanych przez Instytut Badawczy w dziedzinie medycyny pracy pełniący funkcję jednostki orzeczniczej II stopnia.

Wobec powyższego Główny Inspektor Sanitarny Wojska utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u J.T. choroby zawodowej.

Skargę na powyższą decyzję złożył J.T. wnosząc o jej uchylenie. Skarżący ponownie podniósł, że nie wykonano najważniejszych badań związanych z narażeniem zawodowym i materiał dowodowy jest niewystarczający do wydania decyzji negatywnej, bowiem organ nie pobrał próbek toksycznego materiału biologicznego pochodzącego z pyłów wysuszonych odpadów komunalnych i nie przekazał ich do badania w celu udowodnienia potencjalnego działania uczulającego a następnie wykonania testów na alergeny znajdujące się w pracy skarżącego.

Skarżący zarzucił również, że decyzja została wydana wyłącznie na podstawie badań lekarzy orzeczników wydanych w oparciu o wykonane badania diagnostyczne zupełnie nie związane ze środowiskiem pracy skarżącego. Badania te były ukierunkowane wyłącznie na środowisko pozazawodowe. Ponadto, w ocenie skarżącego, organ I instancji występując o przeprowadzenie dodatkowej konsultacji nie poinformował, jakie dodatkowe badania powinny zostać wykonane. Z tego powodu lekarz specjalista w piśmie z [...] maja 2015 r. podtrzymał stanowisko o braku podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego nie wykonując dodatkowych badań i nie przeprowadzając konsultacji, bowiem organ inspekcji sanitarnej nie sprecyzował charakteru wątpliwości.

Zdaniem skarżącego wszystkie działania lekarzy orzeczników oraz inspektorów sanitarnych zmierzały do udowodnienia, że jeżeli nadal utrzymują się objawy chorobowe a okres narażenia już się zakończył, to świadczy to o chorobie pozazawodowej, ponieważ skarżący nie przebywał już w warunkach związanych ze swoim środowiskiem pracy.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem - w ocenie Sądu- zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Na wstępie wymaga przypomnienia, iż Sąd kontrolował w niniejszej sprawie decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polskiego z dnia [...] stycznia 2016r. utrzymującą w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. Wojskowego Inspektora Sanitarnego Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w M. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u J.T. - Astma oskrzelowa.

Zatem, z uwagi na przedmiot sprawy, dostrzec trzeba, iż stosownie do treści art. 235² Kodeksu pracy przez chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy, albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych. Zgodnie zaś z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869), decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika.

Zaznaczyć trzeba, iż w ww. przepisie przez orzeczenie lekarskie należy traktować nie każde orzeczenie ale takie, które zostało wydane przez właściwego lekarza, tj. lekarza, o którym mowa w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. W myśl tego przepisu właściwym do orzekania w zakresie chorób zawodowych jest lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317, z 2006 r. Nr 141, poz. 1011 oraz z 2008 r. Nr 220, poz. 1416 i Nr 234, poz. 1570) zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych, o których mowa w ust. 2 i 3 (tj. I lub II stopnia). Wymaga też zauważania, że stosownie do § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia lekarz, o którym mowa w § 5 ust. 1, wydaje orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania, zwane dalej "orzeczeniem lekarskim", i czyni to na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika lub byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego.

Podkreślić przy tym wypada, iż organ inspekcji sanitarnej w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia choroby zawodowej nie może kwestionować merytorycznej treści orzeczenia lekarskiego. Nie ma również prawa do dokonywania własnych ustaleń i samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia. Orzeczenie lekarskie ma walor opinii w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a., której wiarygodność organ ocenia na podstawie art. 80 k.p.a. Dodać również należy, że jak wynika z ust. 2 § 8 ww. rozporządzenia, jeżeli właściwy państwowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy, o którym mowa w ust. 1, jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, dodatkowego uzasadnienia tego orzeczenia, wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację lub podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia tego materiału. Powyższe prowadzi jednak do stwierdzenia, że postępowanie w tym zakresie ma charakter jedynie uzupełniający w odniesieniu do wydanych uprzednio orzeczeń lekarskich, stanowiących zasadniczy materiał dowodowy w tego rodzaju sprawach (por. wyrok NSA z 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 107806 i wyrok NSA z 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK2337/12).

Należy podkreślić, iż z przeprowadzonej przez Wojskowego Inspektora Sanitarnego WOMP M. w dniu [...] stycznia 2013 r. oceny narażenia zawodowego wynika, że J.T. w okresie zatrudnienia w Jednostce Wojskowej [...] O., w Wojskowej Administracji Koszar O, oraz Wojskowym Oddziale Gospodarczym w Z. - Grupa Zabezpieczenia O. był narażony na czynniki szkodliwe/uciążliwe dla zdrowia - oczyszczanie i wybieranie osadu komunalnego w warunkach nadmiernego obciążenia wysiłkiem fizycznym, praca w pomieszczeniach zlokalizowanych poniżej poziomu otaczającego terenu, narażenie na materiał biologiczny pochodzący z pyłów wysuszonych osadów komunalnych w zmiennych warunkach pogodowych i temperaturowych, kontakt z nieczystościami komunalnymi.

Kwestią w sprawie zasadniczą pozostaje fakt, iż J.T. był badany w trzech jednostkach uprawnionych do orzekania o chorobach zawodowych, tj. w jednostce orzeczniczej I stopnia – [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy, Poradni Chorób Zawodowych w P., która wydała orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej po badaniu w trybie konsultacyjnym w Instytucie Medycyny Pracy w L. oraz w jednostce orzeczniczej II stopnia – Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, który po przeprowadzonych w trakcie hospitalizacji badaniach wydał w dniu [...] października 2014 r. orzeczenie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. pismem z dnia [...] maja 2015r.podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w orzeczeniu lekarskim nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wskazując, że przeprowadzona diagnostyka nie pozwala na rozpoznanie u skarżącego astmy oskrzelowej w ogóle, a w szczególności astmy pochodzenia zawodowego.

Jak wynika z karty wypisowej z hospitalizacji skarżonego przed wydaniem orzeczenia przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] września 2014r. rozpoznano u J.T. : przewlekła obturacyjną chorobę płuc w wywiadzie. Rozstrzenie oskrzeli i rozedma płuc. Obturacyjny bezdech senny- postać umiarkowana. Skrzywienie przegrody nosa. Przewlekły stan zapalny zatok szczękowych. Przewlekły prosty stan zapalny błony śluzowej gardła i krtani.

Mając na względzie całokształt obserwacji klinicznej, w tym wywiad chorobowy, dane dotyczące narażenia zawodowego, badania- w tym podczas hospitalizacji, dane z dokumentacji medycznej- Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. nie znalazł podstaw do rozpoznania u skarżącego astmy oskrzelowej, w tym astmy pochodzenia zawodowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie w sprawie, uzupełniając w koniecznym zakresie materiał dowodowy. Wobec zgromadzonego wyczerpująco materiału dowodowego (i zawartej w nim oceny merytorycznej lekarzy) organ ten nie mógł w efekcie uznać, że u J.T. wystąpiła chorobowa zawodowa.

Rozwijając powyższe dostrzec trzeba, iż GIS Wojska Polskiego oparł się na orzeczeniach lekarskich właściwych jednostek orzeczniczych I i II stopnia, a orzeczenia te obejmowały cały okres zatrudnienia skarżącego na stanowisku monter urządzeń i instalacji wodnokanalizacyjnych przez okres 11 lat, od października 2000 roku do października 2011 roku w narażeniu na materiał biologiczny pochodzący z pyłów z wysuszonych osadów komunalnychi uwzględniały całą dokumentację medyczną skarżącego wraz z oceną narażenia zawodowego . Nadto, orzeczenia te są ze sobą zbieżne, nie występuje pomiędzy nimi żadna niespójność. Ze wszystkich tych orzeczeń wynika, że nie ma podstaw do stwierdzenia u skarżącego astmy oskrzelowej, w tym astmy pochodzenia zawodowego ( poz. 6 wykazu chorób zawodowych).

Podsumowując, Główny Inspektor Sanitarny Wojska Polskiego dysponując takim materiałem dowodowym nie mógł wydać pozytywnego dla skarżącej orzeczenia. Skoro orzeczenia lekarskie upoważnionych placówek medycznych, stanowiące podstawę zaskarżonej decyzji, wykluczyły u skarżącego rozpoznanie choroby zawodowej określonej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych, tj. astmy oskrzelowej, to należy przyjąć, że organ ten był związany treścią tych opinii lekarskich, w zakresie wiedzy medycznej. Związanie to wynika z tego, że orzeczenie lekarskie stanowi jedyny wiarygodny środek dowodowy służący stwierdzeniu choroby zawodowej, jeśli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organ inspekcji sanitarnej jest więc związany ustaleniami orzeczeń diagnostycznych i nie dysponując przeciwdowodami, które mogłyby orzeczenia te podważyć, nie ma w tym zakresie podstaw do przyjęcia, że rzeczywisty stan zdrowia strony kształtuje się odmiennie od wyników badań stanowiących podstawę orzeczeń lekarskich. Wskazać też raz jeszcze należy, iż w sprawie o stwierdzenie choroby zawodowej zasadniczym dowodem jest orzeczenie lekarskie wydane przez specjalistyczną jednostkę orzeczniczą, a kwestionowanie tego rodzaju orzeczeń lekarskich jest dopuszczalne tylko wyjątkowo, jeżeli na przykład z materiału dowodowego wynikają sprzeczne w zasadniczych kwestiach ustalenia. Jednak i w takiej sytuacji ani organ, ani sąd administracyjny nie są uprawnione do weryfikacji treści merytorycznej orzeczeń lekarskich

Z tych też przyczyn Sąd skargi nie uwzględnił. Nie podzielił podniesionych w niej zarzutów procesowych, związanych z nieuwzględnieniem w sprawie całego materiału dowodowego. Zarzuty dotyczące tej materii są w ocenie Sądu nieuzasadnione i wynikają z niezrozumienia procedury obowiązującej w sprawach dotyczących stwierdzania chorób zawodowych. Niemniej, Sąd dostrzega raz jeszcze, iż skarżona decyzja wydana została w oparciu o orzeczenia lekarskie, a te wydane zostały z uwzględnieniem oceny narażenia zawodowego dotyczącego całego okresu zatrudnienia skarżącego.

Nadto, Sąd zaznacza, kwestią zasadniczą w sprawie było wykluczenie u skarżącego rozpoznania jednostki chorobowej- astma oskrzelowa, a nie jej powiazanie z praca w określonym środowisku narażenia zawodowego. Z tych względów żądanie uzupełnienia materiału dowodowego przez organ sanitarny poprzez wykonanie dodatkowych badań związanych z jego środowiskiem pracy nie zasługuje na uwzględnienie , bowiem ustalenia takie pozostają bez wpływu na rozstrzygniecie, skoro nie został spełniony warunek sine qua non dla stwierdzenia choroby zawodowej- skarżący nie cierpi na astmę oskrzelową.

W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.