Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1481/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, 4 i 5 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, P. P. wnosił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje całkowitą i długotrwałą utratę płynności finansowej Spółki.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine P.p.s.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).

W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oznacza, że chodzi o taki uszczerbek, który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA).

Analizując przedstawione we wniosku P. P. argumenty, Sąd doszedł do przekonania, że nie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji opisuje sytuację finansową spółki "D." sp. z o.o. z siedzibą w D. i w ogóle nie odnosi się do sytuacji faktycznej w jakiej znajduje się Skarżący. Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej i nieuprawdopodobnionych możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, za przedwczesne należałoby uznać twierdzenie, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionej decyzji może prowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków, bądź niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.

Podkreślić zaś należy, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04).

Skarżący w niniejszej sprawie w ogóle nie wyjaśnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji miałoby spowodować skutki określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanych decyzji skarżący nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać przyjęcie, że istnieje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody czy spowodowania wobec skarżącego trudnych do odwrócenia skutków.

Wprawdzie na potrzeby wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie złożył dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej, jednakże nie można przyjąć, by stanowiły one wystarczającą podstawę do uznania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., FZ 38/04 oraz z dnia 10 lutego 2015 r., II FZ 46/15). Ponadto, jak wskazano już rozstrzygając wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie przedstawił swojej sytuacji w sposób wyczerpujący, ale w sposób wybiórczy i zarazem budzący wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy.

W konsekwencji nie można przyjąć, iż skarżący wykazał zaistnienie przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a w szczególności, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, może prowadzić do utraty płynności finansowej przedsiębiorstwa skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3, 4 i 5 p.p.s.a.