Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 960/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie nałożenia opłaty sankcyjnej za sprzedaż niedopuszczonego do obrotu środka ochrony roślin - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia (...) marca 2008r. nr (...) Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa po rozpatrzeniu odwołania "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W., od decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa, znak: (...) z dnia (...) grudnia 2007r. orzekającej o nałożeniu na Spółkę opłaty sankcyjnej za sprzedaż niedopuszczonego do obrotu środka ochrony roślin C. w wysokości 139.359,00 zł (słownie: sto trzydzieści dziewięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt dziewięć złotych) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i w tym zakresie określił opłatę sankcyjną za sprzedaż niedopuszczonego do obrotu środka ochrony roślin C. o nr partii (...) i dacie produkcji (...) grudnia 2005 r. w ilości 32 sztuk w opakowaniach 5 litrowych, w wysokości 36. 256,00 zł (słownie złotych: trzydzieści sześć tysięcy dwieście pięćdziesiąt sześć złotych), stanowiącej 200 % wartości sprzedanego środka ochrony roślin według ceny jego sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży tj. kwoty 18.128,00 zł.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: w dniu 2 czerwca 2006r. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. otrzymał informację o podejrzeniu wprowadzenia na rynek nieoryginalnego środka ochrony roślin C. o numerze partii (...). W związku z powyższą informacją pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa W., Oddział w G. w dniu 6 czerwca 2006 r. przeprowadzili kontrolę w "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. w punkcie obrotu środków ochrony roślin w B. (protokół Nr (...) z dnia 06 czerwca 2006 r.). W wyniku kontroli nie stwierdzono na stanie magazynowym żadnych środków ochrony roślin. W tym samym dniu pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa przeprowadzili również kontrolę w firmie "S." Sp. j. B.-K. C. (protokół z kontroli nr (...) z dnia 6 czerwca 2006r.). W wyniku przeprowadzonej kontroli pracownicy stwierdzili na stanie hurtowni preparat C. nr partii (...) w opakowaniach 5 litrowych w ilości

123 sztuk, który został złożony w wydzielonym miejscu, w opakowaniach zbiorczych, zafoliowany i przygotowany do zwrotu do firmy "A." Sp. z o. o. Jednocześnie w toku postępowania ustalono, iż w dniu 13 czerwca 2006r. zakwestionowany preparat został zwrócony do (...) dostawcy. W związku z powyższym Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa decyzją z dnia (...) października 2006r. znak: (...) działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 o ochronie roślin (Dz. U. z 2004r. nr 11 poz. 94 ze zm.) orzekł o umorzeniu postępowania prowadzonego wobec T. W. dyrektora handlowego przedsiębiorstwa "A." sp. z o.o. z siedzibą w W. w związku z podejrzeniem wprowadzenia na rynek polski nieoryginalnego środka ochrony roślin C. o numerze partii (...).

Pismem z dnia 5 kwietnia 2007r. skierowanym do Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa firma D. z siedzibą w (...) reprezentowana przez pełnomocnika wystąpiła o zmianę decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) października 2006r. lub wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku podniosła nowe okoliczności sprawy wskazujące, że do obrotu w Polsce został dopuszczony wyłącznie środek C., a nie ten który został zakupiony przez przedsiębiorstwo "A." Sp. z o.o. tj. C.

W związku z powyższym Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. postanowieniem z dnia (...) czerwca 2007r. wznowił postępowanie zakończone prawomocną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) października 2006r.

Decyzją z dnia (...) września 2007r. nr (...) Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. działając na podstawie art. 105 § 1 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o ochronie roślin - orzekł o uchyleniu dotychczasowej decyzji oraz o umorzeniu postępowania prowadzonego wobec T. W. Dyrektora handlowego przedsiębiorstwa "A." Sp. z o.o. w W. w związku z podejrzeniem wprowadzenia na rynek polski nieoryginalnego środka ochrony roślin C. o numerze partii (...)

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż po dokonaniu analizy zebranych dokumentów ustalono, że T. W. pierwotnie był Prezesem Zarządu Spółki

jednakże od dnia 3 kwietnia 2006r. nie pełni funkcji Prezesa, a jest dyrektorem handlowym spółki. T. W. ze spółką wiąże wyłącznie stosunek pracy począwszy od dnia 1 lutego 2006r. i wszystkie wykonywane przez niego czynności należy uznać jako pełnienie obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska dyrektora handlowego spółki. Natomiast analiza dokumentów i dowodów w sprawie świadczy o tym, że dotyczą one spółki jako przedsiębiorstwa, którą na zewnątrz reprezentuje Zarząd. A co za tym idzie, również postępowanie administracyjne w sprawie naliczenia opłaty sankcyjnej wobec przedsiębiorstwa "A." Sp. z o.o. może dotyczyć wyłącznie spółki jako osoby prawnej, a nie jej Dyrektora handlowego T. W. Dlatego też organ postanowił o uchyleniu decyzji z dnia (...) października 2006r. skierowanej wyłącznie do osoby fizycznej i na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. umorzył postępowanie prowadzone, przeciwko Panu T. W.

Pismem z dnia 19 listopada 2007 r. (...) Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie naliczenia opłaty sankcyjnej dla firmy "A." sp. z o. o. z siedzibą w W.

Decyzją z dnia (...) grudnia 2007 r. nr (...) (...) Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa działając na podstawie art.108 ust. 1 i ust.2, w związku z art. 72 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o ochronie roślin i art. 104 k.p.a. oraz stosownie do art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zmianami) stwierdził, że firma "A." sp. z o. o. z siedzibą w W. wprowadziła do obrotu i dokonała sprzedaży nieoryginalnego środka ochrony roślin C. o nr partii (...) i dacie produkcji (...) grudnia 2005r. niedopuszczonego do obrotu na terytorium Polski na rzecz P. Sp. j B.-K.z siedzibą: C. w ilości 123 sztuk w opak. 5 litrowych. Jednocześnie organ określił wysokość opłaty sankcyjnej za obrót środkami ochrony roślin niedopuszczonymi do obrotu na kwotę 139.359, 00 zł, która stanowi 200% wartości sprzedanego środka ochrony roślin według ceny jego sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży tj. kwoty 69.679,50 zł. Ponadto organ zobowiązał firmę "A." Sp. z o. o. w W. do uiszczenia opłaty sankcyjnej w terminie 14 dni licząc od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji.

W dniu 8 stycznia 2008 r. firma "A." Sp. z o.o. wniosła odwołanie od ww. decyzji do Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa za pośrednictwem (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa. W swoim odwołaniu strona zaskarżyła ww. decyzję w całości zarzucając organowi I instancji:

naruszenie przepisów postępowania tj. art. 145 w zw. z art. 148 k.p.a., polegające na uznaniu, że został zachowany przewidziany przepisami kpa. termin do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania, podczas gdy w przedmiotowej sprawie termin ten nie został zachowany;

naruszenie przepisów postępowania tj. art. 95 w zw. z art. 75 oraz art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a., co doprowadziło do sprzeczności ustaleń poczynionych przez organ I instancji ze zgromadzonym w toku postępowania materiałem dowodowym i miało istotny wpływ na wynik sprawy i treść wydanego rozstrzygnięcia,

naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 108 w zw. z art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin , co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania art. 108 ust. 1 i 2 oraz art. 2 pkt 22 tej ustawy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w pierwszej instancji lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Decyzją z dnia (...) marca 2008r. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a i art. 108 ust. 1 pkt 1 i ust.2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin po rozpatrzeniu odwołania Spółki "A." Sp. z o.o. w W. od decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) grudnia 2007r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i określił opłatę sankcyjną za sprzedaż niedopuszczonego do obrotu środka ochrony roślin C. o nr partii (...) i dacie produkcji (...) grudnia 2005 r. w ilości 32 sztuk w opakowaniach 5 litrowych, w wysokości 36.256,00 zł stanowiącej 200 % wartości sprzedanego środka ochrony roślin według ceny jego sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży tj. kwoty 18.128,00 zł. Za niezasadny organ uznał zarzut strony odwołującej się, a dotyczący naruszenia przepisów o wznowieniu

postępowania, tj. art. 145 w zw. z art. 148 k.p.a., odnośnie niezachowania przewidzianego przepisami kpa terminu wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Organ podniósł, iż zaskarżona decyzja nie została wydana w trybie przepisów o wznowieniu postępowania i stanowi pierwszą merytoryczną decyzję skierowaną w stosunku do właściwego podmiotu, tj. "A." Sp. z o.o. jako osoby prawnej występującej w przedmiotowym postępowaniu. Wobec zarzutu spółki dotyczącego niewłaściwego zastosowania art. 108 ust. 1 i 2 oraz art. 2 pkt 22 ustawy o ochronie roślin w zakresie naliczonej opłaty sankcyjnej organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 108 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o ochronie roślin "kto sprzedaje środki ochrony roślin niedopuszczone do obrotu - wycofuje je z obrotu na własny koszt oraz wnosi na rachunek wojewódzkiego inspektoratu właściwego ze względu na swoją siedzibę albo miejsce zamieszkania opłatę sankcyjną w wysokości stanowiącej 200 % kwoty wartości sprzedanych środków ochrony roślin według ceny ich sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży". Oznacza to, iż opłatę sankcyjną nalicza się w wysokości stanowiącej 200 % kwoty wartości faktycznie sprzedanych środków ochrony roślin, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży. W świetle zgromadzonych dokumentów dowodami na sprzedaż niedopuszczonego do obrotu środka C. są dwie faktury tzn. zarówno faktura nr (...) jak i faktura korygująca nr (...). Rozpatrując te dokumenty łącznie organ odwoławczy uznał, iż firma "A." Sp. z o.o. w W. dokonała faktycznej sprzedaży jedynie 32 sztuk 5 litrowych opakowań kwestionowanego preparatu C. co oznacza, iż wiełkość naliczonej opłaty sankcyjnej w zaskarżonej decyzji jest niewłaściwa i powinna wynosić 36 256,00 zł, przyjmując iż wartość sprzedaży 160 I środka C. zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży wynosi 18. 128,00 zł. Ponadto organ podkreślił, iż w swoim odwołaniu sama strona uznaje wprowadzenie do obrotu 160 litrów nieoryginalnego środka C. i nie kwestionuje uznania tego środka za niedopuszczony do obrotu na terenie Polski.

Pismem z dnia 29 kwietnia 2008r. skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka "A." zarzucając zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 145 w zw. z art. 148 k.p.a., polegające na ich niezastosowaniu w przedmiotowej sprawie i uznanie, że decyzja z dnia (...) grudnia 2008r. stanowi pierwszą merytoryczną decyzję skierowaną w stosunku do

"A." Sp. z o.o.;

2) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 516 § 1 pkt 3 w zw. z art. 157 § 2 k.p.a., polegające na ich niezastosowaniu w przedmiotowej sprawie i uznanie, że decyzja z dnia (...) grudnia 2007 r. stanowi pierwszą merytoryczną decyzję skierowaną w stosunku do właściwego podmiotu, tj. "A." Sp. z o.o.;

3) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 95 w zw. z art. 75 oraz art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a., co doprowadziło do sprzecznych ustaleń poczynionych przez organ II instancji ze zgromadzonym w toku postępowania materiałem dowodowym i miało istotny wpływ na wynik sprawy i treść wydanego rozstrzygnięcia.

Wskazując na powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, względnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania.

Zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie organ I instancji nie zbadał, czy podanie o wznowienie postępowania złożono przez firmy d. z siedzibą w (...) w dniu 5 kwietnia 2007r. spełnia wszystkie wymogi formalne, w szczególności czy zostało złożone w terminie. Organ I instancji był zobowiązany z urzędu badać zachowanie tego terminu. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 w zw. z art. 157 § 2 k.p.a. skarżąca Spółka stwierdziła, że poczynione przez organ II instancji ustalenia są sprzeczne z prawem. Przyjmując za trafne ustalenie organu odwoławczego co do tego, że zaskarżona decyzja (decyzja z dnia (...) grudnia 2007 r.) nie została wydana w trybie przepisów o wznowieniu postępowania, należy z pewnością ustalić, że przedmiotowa decyzja nie była pierwszą merytoryczną decyzją w tej spawie. Zdaniem strony skarżącej w tej samej sprawie (tj. wprowadzenia na rynek polski nieoryginalnego środka ochrony roślin C. o numerze partii (...)) toczyły się trzy postępowania:

* (...) (zakończone decyzją WIORIN z dnia (...) września 2007 r. o umorzeniu postępowania i uchyleniu decyzji z dnia (...) października 2006 r.);

* (...) (wszczęte z urzędu w dniu 26 czerwca 2006 r.);

* (...) - wszczęte z urzędu w dniu 19 listopada 2007 r., zakończone decyzją organu odwoławczego z dnia (...) marca 2008 r. (będącą przedmiotem

niniejszej skargi).

Powyżej wskazane postępowania toczyły się w tej samej sprawie - wprowadzenia na rynek polski nieoryginalnego środka ochrony roślin C. o numerze partii (...) i przeciwko temu samemu podmiotowi. A zatem organ II instancji powinien stwierdzić nieważność decyzji z dnia (...) grudnia 2007 r. w oparciu o naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 jako decyzji dotyczącej sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 95 w zw. z art. 75 oraz art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a., skarżąca Spółka stwierdziła, że poczynione przez organ II instancji ustalenia stanu faktycznego są całkowicie błędne. Przede wszystkim za sprzeczne zdaniem skarżącej uznać należy ustalenia dotyczące przebiegu poszczególnych postępowań. Jednoznacznie zdaniem skarżącej należy odrzucić stwierdzenie organu odwoławczego co do tego, że "w swoim odwołaniu sama strona uznaje wprowadzenie do obrotu nieoryginalnego środka C. i nie kwestionuje uznanie tego środka za niedopuszczony do obrotu na terenie Polski. Strona postępowania w żadnym piśmie procesowym składanym przed organem administracyjnym nie uznała wprowadzenia do obrotu 160 litrów nieoryginalnego środka C.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Dodatkowo na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 2 października 2008r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż nie ma uwag co do obliczenia wysokości opłaty sanacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze

zm.).

Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wskazane kryteria orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) marca 2008r., który uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji nakładająca na spółkę "A." opłatę sankcyjną i określił tę opłatę sankcyjną za sprzedaż niedopuszczonego do obrotu środka ochrony roślin C. o nr partii (...) i dacie produkcji (...) grudnia 2005 r. w ilości 32 sztuki w opakowaniach 5 litrowych, w wysokości 36. 256,00 zł, stanowiącej 200 % wartości sprzedanego środka ochrony roślin według ceny jego sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży tj. kwoty 18 128,00 zł.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się przede wszystkim do rozstrzygnięcia kwestii czy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) grudnia 2007r. oraz decyzja Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia (...) marca 2008r. o nałożeniu na skarżącą Spółkę opłaty sankcyjnej, mogły być wydane w postępowaniu zwykłym czy też powinny być wydane w postępowaniu wznowieńiowym.

Strona skarżąca starała się wykazać, iż w sprawie wydana już została w stosunku do spółki "A." merytoryczna decyzja w dniu (...) października 2006r. umarzająca postępowanie wobec spółki. Dlatego też zdaniem strony Skarżącej powtórne merytoryczne rozstrzygnięcie w tej samej sprawie mogło nastąpić po uchyleniu we właściwym trybie powołanej decyzji.

Natomiast zdaniem Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa zaskarżona do Sądu decyzja z dnia (...) marca 2008r. nie została wydana w trybie wznowieniowym i stanowi pierwszą merytoryczną decyzję skierowaną w stosunku do właściwego podmiotu, tj. "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. jako osoby prawnej występującej w przedmiotowym postępowaniu. Natomiast postępowanie zakończone decyzją z dnia (...) października 2006r. prowadzone było przeciwko osobie fizycznej tj. T. W. dyrektorowi handlowemu skarżącej spółki i zakończyło się umorzeniem postępowania.

Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż orzekające w sprawie organy tj. Wojewódzki Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz

Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa były uprawnione do nałożenia na spółkę "A." w drodze decyzji opłaty sankcyjnej z tytułu wprowadzenia do obrotu środków ochrony roślin niedopuszczonych do obrotu.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż nie można zgodzić się z organem, że postępowanie wszczęte w 2006r. i zakończone decyzją z dnia (...) października 2006r. prowadzone było przeciwko T. W., który pełnił w tym okresie funkcję dyrektora handlowego spółki. Zdaniem Sądu wszczęte i prowadzone wówczas postępowanie dotyczyło spółki "A." czego dowodzi zarówno treść zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 26 czerwca 2006r. jak i uzasadnienie decyzji z dnia (...) października 2006r. Również z wielu kolejnych pism organów jednoznacznie wynika, iż pomimo błędnej sentencji decyzji z dnia (...) października 2006r. postępowanie to toczyło się przeciwko spółce "A.". Niezależnie od powyższego zauważyć jednak należy, iż powołana decyzja z dnia (...) października 2006r. uchylona została decyzją z dnia (...) września 2007r., którą jednocześnie orzeczono o umorzeniu postępowania prowadzonego wobec T. W. dyrektora handlowego przedsiębiorstwa "A." Sp. z o.o. w W. Decyzja ta wydana została po wznowieniu postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) października 2006r. A zatem na dzień wydawania przez organy zaskarżonych decyzji o nałożeniu opłaty sankcyjnej na spółkę "A." nie funkcjonowała już w obrocie prawnym decyzja o umorzeniu postępowania wobec spółki "A." z dnia (...) października 2006r.. Wskazana decyzja została zatem wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją z dnia (...) września 2007r., której to decyzji żadna ze stron nie zaskarżyła i stała się ostateczna.

Wobec powyższego brak było przeszkód do wydania przez organy decyzji w sprawie nałożenia na skarżącą spółkę opłaty sankcyjnej na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o ochronie roślin, której nałożenie w świetle zebranego a sprawie materiału dowodowego było w pełni uzasadnione. Stosownie bowiem do treści art. 108 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o ochronie roślin "Kto sprzedaje środki ochrony roślin niedopuszczone do obrotu - wycofuje je z obrotu na własny koszt oraz wnosi na rachunek wojewódzkiego inspektoratu właściwego ze względu na swoją siedzibę albo miejsce zamieszkania opłatę sankcyjną w wysokości stanowiącej 200 % kwoty wartości sprzedanych środków ochrony roślin według ceny ich sprzedaży, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży". Oznacza to, iż opłatę sankcyjną nalicza się

w wysokości stanowiącej 200 % kwoty wartości faktycznie sprzedanych środków ochrony roślin, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży. W świetle zgromadzonych dokumentów dowodami na sprzedaż niedopuszczonego do obrotu środka C. są dwie faktury tzn. zarówno faktura nr (...) jak i faktura korygująca nr (...). Rozpatrując te dokumenty łącznie organ odwoławczy zasadnie uznał, iż firma "A."' Sp. z o.o. dokonała faktycznej sprzedaży jedynie 32 sztuk 5 litrowych opakowań kwestionowanego preparatu C., co oznacza, iż wielkość naliczonej opłaty sankcyjnej powinna wynosić 36 256,00 zł, przyjmując iż wartość sprzedaży 160 I środka C. zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży wynosi 18. 128,00 zł. Zauważyć należy, iż zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika strony skarżącej złożonym na rozprawie w dniu 2 października 2008r., Spółka nie wnosiła zastrzeżeń co do wysokości nałożonej na nią opłaty sankcyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.