Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 1796/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 187 par. 1, art. 269
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 2, art. 41 ust. 12
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędzia NSA Roman Wiatrowski (spr.), Sędzia NSA Hieronim Sęk, Protokolant Marek Wojtasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 1030/14 w sprawie ze skargi B. spółka jawna T. K., D. K., P. K., A. K. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przepisów o podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz B. spółka jawna T. K., D. K., P. K., A. K. z siedzibą w S. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

I. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten sąd przebieg postępowania administracyjnego:

Wyrokiem z 25 czerwca 2014 roku, I SA/Wr 1030/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną przez B. M. spółka. jawna T. K., D. K., P. K., A. K. z siedzibą w S. (dalej: "wnioskodawca", "spółka") interpretację indywidualną MF z 31 grudnia 2013 r. w przedmiocie przepisów o podatku od towarów i usług.

Występując z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej spółka przedstawiła, że jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dodatkowo spółka wskazała, że w ramach działalności gospodarczej świadczy usługi na rzecz indywidualnych odbiorców, polegające na świadczeniu kompleksowej usługi zaprojektowania, wykonania i montażu trwałej zabudowy meblowej: kuchennej, łazienkowej lub szaf, z drewna bądź innych materiałów meblowych (płyta wiórowa, MDF).

Spółka podała, że w skład wymienionej usługi wchodzą: pomiary miejsca montażu, zaprezentowanie zindywidualizowanego (dostosowanego do miejsca i preferencji klienta) projektu zabudowy, wykonanie elementów zabudowy oraz montaż. Podkreśliła, że zabudowa meblowa wykonywana na indywidualne zamówienie, przeznaczona jest do konkretnego mieszkania i połączona w sposób trwały ze strukturą budynku. Przedmiotowe usługi wykonywane są w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a i ust. 12b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn. zm., dalej: "ustawa o VAT").

W uzupełnieniu wniosku (pismo spółki z dnia 11.12.2013 r.) poinformowano, że wykonywana zabudowa meblowa wraz z elementami budynku (ścianami nośnymi, działowymi stropami, posadzkami) tworzy trwałą zabudowę meblową. Połączenie to dokonywane jest za pomocą listew metalowych, haków, kołków metalowych (lub z tworzyw sztucznych), wkrętów i śrub. Zabudowy wykonywane są z drewna i innych materiałów meblowych. Wnętrze i półki zabudowy nie zostaną wykonane z betonu połączonego z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (np. ścianą), a dopasowane zostaną tylko fronty meblowe.

Spółka podała także, że sposób zamocowania zabudowy umożliwia późniejszy jej demontaż bez uszkodzenia (w sensie zawalenia) budynku (lub jego ścian), zaś podstawowe zniszczenia po demontażu zabudowy, to przede wszystkim otwory po kołkach, śrubach i podkucia na ścianach, stropach i podłogach. Zdaniem wnioskodawcy, montaż komponentów meblowych następuje z istotnym wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu), w wyniku którego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.

W związku z powyższym opisem spółka sformułowała pytanie: Jaką stawką podatku od towarów i usług opodatkowana jest kompleksowa, opisana wcześniej usługa, wykonywana w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym?

Według wnioskodawcy, przedmiotowa usługa, stosownie do art. 146a pkt 2 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług 8%, co odpowiada stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r., I FPS 2/13 (publ. ONSAiWSA z. 1/2014, poz. 4).

W wydanej w dniu 31 grudnia 2013 r. interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w P. (dalej: DIS), działający w imieniu Ministra Finansów, stanowisko wnioskodawcy uznał za nieprawidłowe.

Spółka pismem z dnia 15.01.2014 r., wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa,

Pismem z 7 lutego 2014 r. DIS podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

2. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

1.4. W skardze na powyższą interpretację indywidualną spółka zarzuciła jej wydanie z naruszeniem: art. 41 ust. 12 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT oraz art. 14c § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.; dalej: "O.p.").W uzasadnieniu spółka podniosła, że montaż każdej zabudowy meblowej, zaprojektowanej indywidualnie dla potrzeb konkretnego budynku lub mieszkania, do elementów konstrukcyjnych (ścian, sufitów, podług) odbywa się w podobny sposób, to znaczy z wykorzystaniem kołków, śrub, wkrętów, listew. Przy użyciu takich samych łączników wykonuje się również inne roboty budowlane, jak na przykład montaż schodów drewnianych (połączenie schodów ze ścianami), które korzystają z obniżonego opodatkowania (wykonywane w budynkach zaliczonych do społecznego budownictwa mieszkaniowego). Według strony, pojęcie "trwałe" nie może być utożsamiane z terminami "wieczne", ""nieodwracalne". Słowo "trwały" należy rozumieć jako taki, który nie ulega większym zmianom, a innymi słowy – który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność.

2.2. W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

3. Wyrok Sądu pierwszej instancji

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie sporna była kwestia, czy kompleksowa usługa zaprojektowania, wykonania i montażu trwałej zabudowy meblowej (kuchennej, łazienkowej lub szaf), tak jak ją przedstawiono we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – korzysta z obniżonego opodatkowania podatkiem od towarów i usług, przy uwzględnieniu, że dotyczy obiektów budowlanych lub ich części (lokali, z wyjątkiem użytkowych) zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu ustawy o VAT

Z przepisu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT wynika, że obniżoną stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że dla oceny problematyki, która wystąpiła w niniejszej sprawie istotne znaczenie miała uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., I FPS 2/13, do której nawiązywały również strony postępowania sądowego. W uchwale tej NSA stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy o VAT

Nawiązując do uzasadnienia tej uchwały Sąd pierwszej instancji wskazał, że NSA uznał, iż od 1 stycznia 2011 r. jedynym przepisem, który może dawać podstawę do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, do czynności polegających na trwałej zabudowie meblowej z uprzednio nabytych komponentów, wykonywanej w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, jest art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. NSA zauważył, że w ustawie nie zostały zdefiniowane rodzaje usług wymienionych w ww. przepisie, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach, zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku. W związku z tym, czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim zaś znaczeniu, modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, elementem dominującym w przypadku powyższego świadczenia kompleksowego jest ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego); zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe, nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu dla celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). Zdaniem NSA nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w wyżej wskazanym zakresie można – według NSA – mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe zasadniczo z tego względu, że montaż komponentów zabudowy, w zakresie ich połączenia z elementami konstrukcyjnymi budynku, przy pomocy kołków, śrub, wkrętów haków i listew uznał za taki, który nie daje trwałego charakter owego zespolenia. Uzasadnił organ, że demontaż tak przytwierdzonej (zespolonej) zabudowy nie spowoduje uszkodzenia konstrukcji budynku.

W ocenie WSA przywołane stanowisko DIS nie było zasadne w świetle wykładni art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, przedstawionej w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2013 r., która znajdowała zastosowanie również w niniejszej sprawie.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji organ niesłusznie pojęcie "trwałości zabudowy" (oraz "trwałości połączenia") wiąże z "nierozerwalnością" łączenia, z tym, że zabudowy nie będzie można zdemontować bez istotnego uszkodzenia elementów konstrukcyjnych budynku. Ogólnie rzecz ujmując, "rozłączność" połączenia konstrukcyjnego (rozłączne, bądź nierozłączne) zasadniczo zależy od techniki łączenia (determinującej użycie określonych łączników), która jest właściwa z technicznego punktu widzenia, uwzględniającego rodzaj łączonych elementów oraz spełnianą przez nie funkcję. Przykładowo, zespolenie elementów stalowych poprzez spawanie będzie miało charakter nierozłączny, zaś ich skręcenie śrubami – rozłączny. Jednakże trafnie zwraca uwagę skarżąca strona, że sposób montażu przygotowanej "na wymiar" zabudowy meblowej, z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, stropów – ich górnej bądź dolnej części) jest zasadniczo taki sam we wszystkich przypadkach i następuje przy użyciu kołków, śrub, wkrętów i tym podobnych łączników.

W ocenie WSA zaprojektowana przez skarżącą zabudowa może być, inaczej niż w przypadku mebli wolnostojących, zamontowana jedynie w konkretnym pomieszczeniu i w ściśle określonej konfiguracji. Po zespoleniu z elementami konstrukcyjnymi budynku (ścianami, stropami) zabudowa ta nie może być w łatwy sposób przemieszczana, lecz tylko po uprzednim demontażu. Te okoliczności zasadniczo powodują, że zabudowa ma cechę trwałości, to jest zdatności do użytku przez dłuższy czas. W znaczeniu potrzebnym dla przedmiotowej kwalifikacji podatkowej "trwałość" zabudowy meblowej jest oderwana od faktycznego okresu wykorzystywania, lecz wynika, tak jak to wskazano, z jej zindywidualizowanego charakteru (dopasowania do konkretnego pomieszczenia) oraz odpowiedniego połączenia z elementami konstrukcyjnymi budynku, uniemożliwiającego przemieszczanie elementów zabudowy bez ich uprzedniego demontażu (rozłączenia z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego).

Sąd pierwszej instancji za nieuzasadniony uznał zarzut naruszenia art. 14c § 1 i § 2 O.p., które zobowiązują organ do oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawianie stanowiska prawidłowego (w przypadku uznania stanowiska zainteresowanego za nieprawidłowe), albowiem takiego działania organ dokonał.

4. Skarga kasacyjna

4.1. W skardze kasacyjnej Minister Finansów zarzucił wydanie zaskarżonego wyroku z naruszeniem:

I. przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 146 § 1 w zw. z art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 14c § 1 O.p. poprzez nieuwzględnienie skargi oraz przyjęcie, że organ naruszył prawo wydając zaskarżoną interpretację;

- art. 141 § 4 p.p.s.a. sprowadzające się do wadliwego uzasadnienia wyroku WSA we Wrocławiu, nie zawarcie w nim wyczerpującego wyjaśnienia, co w konsekwencji uniemożliwia organowi podatkowemu poznanie motywów podjętego przez ten Sąd rozstrzygnięcia;

- naruszenie zasad wynikających z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. nakazującej organowi prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie;

II. prawa materialnego, tj.:

- art. 41 ust. 12 w zw. z art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy o VAT poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że opisane we wniosku o interpretację usługi świadczone przez skarżącą w obiektach objętych społecznym programem mieszkaniowym podlegają opodatkowaniu obniżoną stawką 8% podatku.

Organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz o oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

4.2. Skarżąca w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

II. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

5.1. Przedmiotem sporu w niniejsze sprawie była kwestia, czy opisywane we wniosku o pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego świadczenie polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu i montażu trwałej zabudowy meblowej: kuchennej, łazienkowej lub szaf, z drewna bądź innych materiałów meblowych (płyta wiórowa, MDF) wykonywanych w budynkach mieszkalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, jest objęte obniżoną 8% stawką podatku VAT, czy też podlega opodatkowaniu stawką 23%.

We wniosku o interpretację Spółka podała, że w skład wymienionej usługi wchodzą: pomiary miejsca montażu, zaprezentowanie zindywidualizowanego (dostosowanego do miejsca i preferencji klienta) projektu zabudowy, wykonanie elementów zabudowy oraz montaż. Podkreślono, że zabudowa meblowa wykonywana na indywidualne zamówienie, przeznaczona jest do konkretnego mieszkania i połączona w sposób trwały ze strukturą budynku.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 12 ustawy VAT stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 (w stanie prawnym niniejszej sprawy - 8%) stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

5.2. Dla interpretacji art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy o VAT, zasadnicze ma znaczenie uchwała NSA z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13. Sąd pierwszej instancji trafnie oparł swoje rozstrzygnięcie na jej treści.

Zgodnie z treścią tej uchwały, "w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.)".

Omawiana uchwała jest tzw. uchwałą konkretną, ponieważ podjęta została w następstwie wniesienia konkretnego pytania prawnego na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., lecz jej moc wiążąca nie odnosi się tylko do konkretnej sprawy. Uchwały konkretne posiadają w innych sprawach sądowoadministracyjnych także ogólną moc wiążącą, na co wskazuje jednoznacznie art. 269 p.p.s.a. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałyby być stosowany interpretowany przepis (por. A. Skoczylas, "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego", C. H. Beck, Warszawa 2004, s. 221 i nast.). Pogląd wyrażony w konkretnej uchwale NSA może zostać zmieniony tylko ponowną uchwałą odpowiedniego składu NSA. Dopóki zatem nie nastąpi w takim trybie zmiana stanowiska wyrażonego w stosownej uchwale NSA, dopóty sądy administracyjne są zobowiązane je respektować.

5.3. W skardze kasacyjnej organ podatkowy kwestionuje ocenę Sądu pierwszej instancji stwierdzając, że " ze stanu faktycznego sprawy (...) nie wynika, by opisana we wniosku zabudowa meblowa była połączona w sposób trwały z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego" (s.12 skargi kasacyjnej). Dalej w skardze kasacyjnej stwierdzono, że "do montażu ww. zabudowy meblowej nie zostaną w sposób istotny wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku/lokalu tak, aby ich demontaż spowodował uszkodzenie konstrukcji budynku."(s.13 skargi kasacyjnej). W konsekwencji w skardze kasacyjnej zajęto stanowisko, że "usług świadczonych przez Stronę – polegających na montażu mebli (kuchennych, łazienkowych lub szaf) – nie można traktować jako modernizacji, o której mowa w art. 41 ust.12 ustawy".

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na uzasadnienie uchwały powołanej wcześniej uchwały I FPS 2/13, które zawiera następujące stwierdzenie: "(...) czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na trwałej zabudowie meblowej z uprzednio nabytych komponentów, które jak wynika ze stanu faktycznego zawartego we wniosku o udzielenie interpretacji, polega na montażu elementów mebli do zabudowy kuchennej, wnękowej, łazienkowej itp., przygotowanych na konkretny wymiar i wbudowanych w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym w sposób trwały Naczelny Sąd Administracyjny w poszerzonym składzie stwierdza, że jeśli czynności te polegają na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową to mają one charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT.(...)".

Jeżeli o użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonanych na zlecenie części zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku (ściany, podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu), nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla – nie ma podstaw do twierdzenia, że przedmiotem powyższych czynności jest dostawa wyposażenia (mebla).

Reasumując, dla zastosowania obniżonej stawki podatku VAT konieczne jest trwałe połączenie komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (lokalu) i to w taki, który stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową.

Powyższe stanowisko pozostaje zgodne z dotychczasowym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. wyrok NSA z 2 marca 2016r., I FSK 1983/14, publ. w CBOSA).

5.5. W świetle powyższego stanowiska uchwały bezzasadne jest twierdzenie skargi kasacyjnej, że czynności te nie stanowią "modernizacji", skoro w uchwale w tym zakresie zajęto całkiem odmienne stanowisko.

6. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

7. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.