Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 629/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3-4 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 775/13 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. – B. z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 775/13 odmówił uwzględnienia wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r., w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji.

Sąd I instancji wskazał, że J. W. w skardze na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję organu

I instancji, mocą której ustalono skarżącemu opłatę eksploatacyjną za wydobywanie żwiru bez wymaganej koncesji w wysokości 303.150,34 zł, zawarł wniosek

o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest emerytem

i otrzymuje świadczenie w kwocie 2.194 zł. Z uwagi na swój wiek, często choruje i każdego miesiąca musi kupować lekarstwa. Ponadto niezbędne są również wyjazdy do sanatorium w celu poratowania zdrowia. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, a mimo to zobowiązany jest do płacenia alimentów na rzecz swojej żony A. W. w kwocie 1.100 zł miesięcznie. Wobec powyższego, skarżący nie jest w stanie uiścić z własnych środków tak dużej kwoty, gdyż pozbawiłoby to go środków do życia. Skarżący stwierdził, że nie ma zdolności finansowej do zapłacenia kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji, a egzekucja z jego majątku grozi powstaniem znacznej szkody i pociągnie za sobą skutki, które nie będą już możliwe do odwrócenia.

Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W szczególności egzekucja kwoty stanowiącej opłatę eksploatacyjną za wydobywanie żwiru bez należnej koncesji, nie musi nastąpić jednorazowo, poprzez jednokrotną czynność egzekucyjną. Istnieje możliwość rozłożenia tej relatywnie wysokiej kwoty na raty, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji, "ratalna" egzekucja tego świadczenia, będąca w istocie wykonaniem zaskarżonej decyzji, nie stanowi przesłanki skutkującej uwzględnieniem wniosku złożonego przez skarżącego.

Jak zauważył Sąd I instancji, przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, strona również opisywała swoją sytuację materialną w sposób mający wzbudzić przekonanie

o tym, że jest ona osobą wręcz ubogą. W ten sposób prezentowano kondycję finansową skarżącego na wszystkich etapach tego postępowania wpadkowego. Tymczasem, już po prawomocnym jego zakończeniu (Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony na postanowienie tutejszego Sądu, odmawiające uwzględnienia jej wniosku), strona była jednak w stanie uiścić samodzielnie, bez wezwania Sądu, kwotę 3.032 zł, stanowiącą stosunkowy wpis sądowy od skargi w przedmiotowej sprawie.

Powyższe rozstrzygnięcie WSA w G. uprawomocniło się na skutek oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GZ 173/14 zażalenia wniesionego na to postanowienie przez J. W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 775/13 oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji

W skardze kasacyjnej od wyroku WSA w G. z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 775/13 J. W. wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu pisma ponowił argumentację skargi oraz wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że sprawa z wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 775/13, którym odmówiono zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że wówczas powodem rozstrzygnięcia o takiej treści była ocena sytuacji materialnej skarżącego, której Sąd dokonał w oparciu o przedstawione dokumenty i oświadczenia nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku. Sąd zauważył, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został przez stronę uzasadniony stwierdzeniem, że "skutki dokonania egzekucji z majątku skarżącego nie będą możliwe do odwrócenia. Doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji, choćby w postępowaniu egzekucyjnym, mogłoby wpłynąć na zachwianie i tak trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej". Takie uzasadnienie wniosku uniemożliwiało ocenę, czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Okoliczności wykazywane we wniosku oraz dołączonych do niego dokumentach nie przemawiały za uznaniem, że w przypadku skarżącego zaistniały przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Przechodząc do oceny wniosku skarżącego zawartego w skardze kasacyjnej należy zauważyć, że stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Tym samym sąd bez takich zmian, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia, nie może uchylić i zmienić wydanego uprzednio postanowienia.

Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii.

W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu

w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany wcześniejszego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na przyjęty w orzecznictwie pogląd, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary, jednak co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody, poza tym ma niewątpliwie charakter odwracalny. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że okoliczności podniesione w obecnie rozpoznawanym wniosku skarżącego nie różnią się w zasadzie od tych, jakie były już przedmiotem oceny w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesione w obecnie ocenianym wniosku argumenty strony nie uzasadniają zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. Nie można bowiem przyjąć, że uprawdopodabniają one w sposób należyty wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Skarżący nie wskazał żadnych nowych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem jego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również

w zasadzie nie przedstawił żadnych argumentów na poparcie tezy o negatywnych skutkach odmowy wstrzymania wykonania decyzji, ograniczając się do wręcz literalnego powtórzenia treści pierwotnego wniosku, podczas gdy dla wykazania spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności nie jest wystarczającym sam wywód strony dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. (vide: J. P. Tarno /w:/ J. P. Tarno, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).

W ocenie Sądu skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji

z [...] maja 2013 r. nie wykazał żadnych dowodów dotyczących jego aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej. Brak możliwości skonfrontowania opisanych przez stronę konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji z jakimikolwiek dokumentami obrazującymi sytuację finansową i majątkową strony uniemożliwiał pozytywną ocenę wniosku skarżącego (podobnie postanowienia NSA: z 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 485/13, z 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 934/14, z 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.