Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1340/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6048 Status zakładu pracy chronionej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. O. O. i M. "M.-D." w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2531/10 w sprawie ze skargi Z. O. O. i M. "M.-D." w P. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty statusu zakładu pracy chronionej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2531/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę Z. O. O. i M. "M.-D." w P. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu zakładu pracy chronionej.

W uzasadnieniu WSA w W. podał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 2 lutego 2011 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii statutu N. "S." M. P. S.A. oraz dokumentu, z którego wynikałyby uprawnienia właścicielskie ww. organizacji względem skarżącego. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 lutego 2011 r.

Sąd I instancji wskazał, że w dniu 22 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał nieuwierzytelnione kserokopie żądanych dokumentów. Sąd podzielił stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 1998 r., III CZ 107/98, że odpisy pism w postaci ich kserokopii muszą być poświadczone za zgodność z oryginałem i uznał, że jest ono aktualne na gruncie art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm., dalej: p.p.s.a.), gdyż § 2 tego artykułu wymaga uwierzytelniania odpisów pism sporządzonych w formie fotokopii. Z uwagi na powyższe, Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

W skardze kasacyjnej Z. O. O. i M. "M.-D." w P. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem nadania biegu skardze, oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów proceduralnych mające istotny wpływ na wynik sprawy:

1. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2010 r. ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych skargi, które polegać miało na nadesłaniu nieuwierzytelnionych kserokopii dokumentów żądanych przez Sąd I instancji w wezwaniu z dnia 8 lutego 2011 r., doręczonym w dniu 15 lutego 2011 r., w sytuacji gdy stosowne dokumenty zostały złożone w terminie, odpowiedniej liczbie i formie, tj. formie uwierzytelnionej przez pełnomocnika skarżącego;

2. art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i interpretowanie polegające na uznaniu, iż przepis ten wymaga expressis verbis uwierzytelnienia odpisów pism sporządzonych w formie fotokopii, która to zasada znajduje zastosowanie również do fotokopii załączników załączonych do odpisu pisma procesowego przeznaczonego dla strony przeciwnej, a tym samym zachodzi sytuacja, która uniemożliwia nadanie sprawie biegu;

3. art. 48 § 3 p.p.s.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie i interpretowanie polegające na uznaniu, że przepis ten wymaga uwierzytelnienia wszystkich odpisów pism sporządzonych w formie fotokopii, w tym również załączników załączonych do odpisu pisma procesowego przeznaczonego dla strony przeciwnej;

4. art. 49 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie w sytuacji uznania, że zachodzi sytuacja uniemożliwiająca nadanie pismu strony prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych oraz niewezwanie strony w terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. do ewentualnego uzupełnienia braków formalnych pisma.

W uzasadnieniu strona wnosząca skargę kasacyjną podkreśliła, że pełnomocnik w terminie nadesłał podpisane pismo procesowe wraz z załączonymi do niego uwierzytelnionymi fotokopiami żądanych dokumentów. Ponadto do pisma procesowego załączono podpisany odpis tego pisma wraz z fotokopiami dokumentów bez ich uwierzytelnienia. W ocenie strony, działanie pełnomocnika było zgodne z wezwaniem Sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie skarga nie odpowiadała warunkom formalnym, dlatego też w wykonaniu zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 lutego 2011 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii statutu N. "S." M. P. S.A. oraz dokumentu, z którego wynikałyby uprawnienia właścicielskie ww. organizacji względem Z. O. O. i M. "M.-D.".

Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę uznając, że braki nie zostały w terminie uzupełnione. Jak wynika z akt sprawy, do akt sądowych wszyte zostało pismo procesowe z dnia [...] lutego 2011 r. wraz z nieuwierzytelnionymi kserokopiami żądanych dokumentów (k. 39-79 akt sądowych). Tymczasem w dokumentach znajdujących się w aktach Sądu I instancji, opisanych jako "VI SA/Wa 2531/10 odpis pisma z dnia [...] lutego 2011 r.", znajduje się pismo procesowe pełnomocnika skarżącego z dnia [...] lutego 2011 r. oraz załączone do pisma dokumenty (Statut N. "S.", Statut Z. O. O. i M. "M.-D.", wyciąg z protokołu z Walnego Zebrania Delegatów N. "S." z dnia [...] grudnia 1994 r., uchwała Prezydium Komisji Zakładowej N. "S." przy M. P. S.A. w P. z dnia [...] lipca 2010 r., protokół z posiedzenia Komisji Zakładowej N. "S." przy M. P. S.A. w P. z dnia [...] lipca 2010 r.) w formie kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem.

Z powyższego wynika, że pełnomocnik Z. O. O. i M. "M.-D." w P. zastosował się do wezwania w terminie, a stosowne dokumenty nie zostały załączone do akt rozpoznawanej sprawy. Uzasadnia to więc uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi.

Odnosząc się do wniosku strony wnoszącej skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej strony skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi, poniesione przez skarżącą koszty postępowania kasacyjnego związane ze skargą kasacyjną na zaskarżone postanowienie podlegają zaliczeniu do poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i mogą być zasądzone na rzecz strony skarżącej od organu w razie uwzględnienia skargi, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 559/07, LEX nr 479004).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.