Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 90/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 2,6,7,45 ust.3
journal: Dz.U. 1995 nr 147 poz 713
law: Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie.
article: art. 49 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2003 nr 203 poz 1966
law: Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego
article: art. 4 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2020 poz 920
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - t.j.

SENTENCJA

Dnia 20 listopada 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Wołomińskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Wołomińskim, a Wojewodą Mazowieckim w przedmiocie wskazania organu właściwego do sfinansowania wykonania decyzji dotyczącej odstrzału redukcyjnego dzików postanawia: wskazać Wojewodę Mazowieckiego jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

﻿UZASADNIENIE

Starosta Wołomiński złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Wołomińskim, a Wojewodą Mazowieckim w sprawie wskazania organu zobowiązanego do sfinansowania wykonania decyzji Starosty Wołomińskiego z dnia 6 maja 2019 r., nr 201/19, dotyczącej odstrzału redukcyjnego dzików bytujących w granicach miasta Wołomin, poza obwodem łowieckim nr 347, wydanej na podstawie art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2020 r. poz. 67 ze zm.) przez wskazanie Wojewody Mazowieckiego, jako organu reprezentującego Skarb Państwa, zobowiązanego na podstawie art. 2 w zw. z art. 15 ust. 1 Prawa łowieckiego do sfinansowania zadania odstrzału redukcyjnego dzików wydanego na podstawie art. 45 ust. 3 ww. ustawy, tj. jako zadania z zakresu administracji rządowej, finansowanego w ramach udzielenia przez Wojewodę Mazowieckiego dotacji celowej z budżetu państwa w myśl art. 49 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 23 ze zm.), na realizację przedmiotowego zadania.

W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Mazowiecki wniósł o odrzucenie wniosku, ewentualnie w przypadku uznania, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania wniosku, wskazanie że organem właściwym w przedmiotowej sprawie jest Starosta Wołomiński. W ocenie Wojewody, wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest niedopuszczalny, ponieważ żądanie wnioskodawcy udzielenia dotacji celowej z budżetu państwa na wykonanie decyzji o odstrzale redukcyjnym dzików nie ma charakteru sprawy administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W niniejszej sprawie zaistniał pomiędzy Starostą Wołomińskim, a Wojewodą Mazowieckim spór negatywny, ponieważ oba organy twierdzą, że nie są właściwe do sfinansowania odstrzału redukcyjnego dzików. Tego rodzaju spór podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Na aktualnym etapie przedmiotowej sprawy nie chodzi o kwestię stricte udzielenia dotacji celowej z budżetu państwa na wykonanie decyzji o odstrzale redukcyjnym dzików, lecz o wskazanie kto ponosi koszty wykonania decyzji o odstrzale redukcyjnym dzików, wydanej przez starostę. Dla tej oceny wymagane jest ustalenie, czy wykonanie przez starostę kompetencji polegającej na wydaniu decyzji w trybie art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego należy do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej bądź – czy taka kompetencja należy do zadań własnych organu powiatu. Jest to o tyle istotne do rozstrzygnięcia ww. zagadnienia, że pozwala na stwierdzenie, czy dana jednostka samorządu terytorialnego powinna otrzymać z budżetu państwa dotacje celowe w wysokości zapewniającej realizację zadania zleconego z zakresu administracji rządowej. W tym znaczeniu mamy więc do czynienia ze sporem kompetencyjnym, który polega na ustaleniu, jakiego rodzaju kompetencja została przypisana staroście treścią art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego co ma wpływ na sposób finansowania odstrzału zwierząt. Dla ustalenia kompetencji organu administracyjnego nie ma zaś przesądzającego znaczenia, czy mamy do czynienia ze sprawą wymagającą zastosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz to czy istnieje materialnoprawna podstawa, z której wynika określona kompetencja danego organu administracyjnego do podjęcia określonych prawem działań. W tych warunkach Naczelny Sąd Administracyjny przyjął do merytorycznego rozpoznania przedmiotowy wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.

Należy zauważyć, że Prawo łowieckie jako organ właściwy w zakresie wydawania decyzji o odłowie lub odstrzale redukcyjnym zwierzyny wskazuje starostę, czyli organ jednostki samorządu terytorialnego (art. 45 ust. 3). W związku z treścią art. 7 ww. ustawy tego rodzaju kompetencję należy uznać za zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej organowi jednostki samorządu terytorialnego (por. postanowienie NSA z 17 października 2018 r., II OW 113/18). Z art. 6 i art. 7 Prawa łowieckiego niewątpliwie wynika, że administracja w zakresie łowiectwa stanowi zadanie z zakresu administracji rządowej, którą sprawuje samorząd województwa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego, w przypadku szczególnego zagrożenia w prawidłowym funkcjonowaniu obiektów produkcyjnych i użyteczności publicznej przez zwierzynę, starosta w porozumieniu z Polskim Związkiem Łowieckim, może wydać decyzję o odłowie lub odstrzale redukcyjnym zwierzyny. Z powołanego przepisu nie można więc wyprowadzić wniosku, że w zakresie w nim wskazanym ustawodawca odstąpił od zasady wnikającej z art. 6 Prawa łowieckiego. Przyznanie staroście kompetencji do wydawania decyzji o odłowie lub odstrzale redukcyjnym zwierzyny świadczy wyłącznie o tym, że w tym zakresie wykonywanie administracji z zakresu łowiectwa, jako zadania z zakresu administracji rządowej, powierzono innemu podmiotowi niż samorząd województwa, co jest zgodne z art. 7 tej ustawy. Potwierdza to treść art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920), który wśród zadań własnych powiatu nie wymienia działań związanych z łowiectwem, w tym z odłowem, odłowem wraz z uśmierceniem lub odstrzałem redukcyjnym zwierzyny. Jednocześnie art. 4 ust. 4 ustawy o samorządzie powiatowym stanowi, że ustawy mogą określać niektóre sprawy należące do zakresu działania powiatu jako zadania z zakresu administracji rządowej, wykonywane przez powiat. Dla tej oceny bez znaczenia jest, że w art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego ustawodawca nie wskazał wprost, że mamy do czynienia z zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej, skoro w art. 7 tej ustawy wprost wskazuje się, że administrację w zakresie łowiectwa sprawuje się jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Wynika to z tego, że model organizacyjnoprawny gospodarki łowieckiej w Polsce zbudowany jest na takich zasadach, jak: własność zwierzyny będącej własnością Skarbu Państwa (patrz: art. 2 Prawa łowieckiego).

Dlatego należy zaakceptować pogląd orzeczniczy, zgodnie z którym wykonywanie przez starostę kompetencji określonych w art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego powinno być finansowane z dotacji z budżetu państwa (art. 49 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego) – por. wyrok NSA z 15 czerwca 2016 r., II GSK 2198/14.

W tych warunkach prawnych należy wskazać Wojewodę Mazowieckiego jako zobowiązanego do sfinansowania wykonania decyzji Starosty Wołomińskiego z dnia 6 maja 2019 r., nr 201/19, dotyczącej odstrzału redukcyjnego dzików, poprzez przypisanie temu organowi kompetencji do przekazania dotacji celowej w trybie art. 49 ust. 4 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z tym przepisem dotacje celowe, o których mowa w art. 49 ust. 1, są przekazywane przez wojewodów, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, na zasadach określonych w odrębnych przepisach. W tym zakresie Prawo łowieckie nie zawiera odmiennej regulacji dotyczącej sposobu finansowania wykonania decyzji starosty wydanej w trybie art. 45 ust. 3 Prawa łowieckiego, co oznacza, że znajduje zastosowanie reguła wynikająca z art. 49 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, ponieważ orzekanie o odstrzale redukcyjnym dzików to zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej organowi jednostki samorządu terytorialnego. Jednocześnie Wojewoda nie wykazał aby istniała inna podstawa prawa, która wskazywałaby na możliwości finansowania ww. odstrzału ze środków własnych powiatu.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.