Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 17/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 21 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Asesor Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 roku sprawy ze skargi A Sp. z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. Nr [...] z dnia [...] 2. orzeka, że do dnia uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę złotych 755 (siedemset pięćdziesiąt pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 z 1997r. ze zm.), art. 13 §5, art. 85 § 1 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. – Kodeks celny (tekst jedn. Dz.U. Nr 75 poz. 802 z 2001r. ze zm.), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 107 poz. 1217 ze zm.) oraz Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiących załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. (Dz.U. Nr 74 poz. 830 z 1999r. ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne JDA SAD [...] z dnia [...] w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru opisanego w pozycji 1. Na podstawie ww zgłoszenia celnego firma B S.C. H. W., S. W. wnioskowała o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu m.in. towaru z pozycji 1 opisanego jako "szpachlówka" przyporządkowując ten towar do kodu PCN 3214 90 00 0 Taryfy celnej.

W wyniku przeprowadzonej w firmie kontroli postimportowej w trybie art. 83 Kodeksu celnego, na podstawie analizy materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie tej kontroli w postaci katalogu reklamowego C [...], katalogu reklamowego D "Innowacje motoryzacyjne od 1953", kserokopii danych technicznych dla produktów z firmy D oraz z firmy C, kserokopii karty zgłoszenia niebezpiecznej substancji do rejestru dla szpachlówek profesjonalnych – Gold, Silver, Premium organ celny I instancji ustalił, że sprowadzony towar składa się z hydroksylowych żywic, pigmentów, związków mineralnych i rozpuszczalników. Będące przedmiotem importu w niniejszej sprawie towary o symbolu handlowym F020600001 i F027700001, zgodnie z katalogiem producenta to: podkład wypełniający utwardzany utwardzaczem w stosunku 3:1. Posiada dużą zdolność wypełniania i jest używany do prac na nowych i naprawianych elementach. Szlifuje się łatwo metodą na mokro i na sucho. Nie wciąga i nie plami. Szczególnie polecany do napraw łodzi, do elementów z włókien szklanych i części nadwozia. Kolejną grupę stanowią towary o symbolach handlowych F167700001, F160600001, F040600001, F047700001 będące podkładem akrylowym wypełniającym. Szczególnie odpowiadają do aplikacji bez tzw. "skórki pomarańczowej". Posiadają dużą zdolność wypełniania i zapewniają wyjątkowo gładką powierzchnię. Wysychają szybko i nakładają się ze szczególną łatwością. Mogą być pokrywane lakierami na bazie wody lub rozcieńczalnika. Natomiast towary o symbolu handlowym F097700001 i F0908000101 to akrylowo-poliuretanowy podkład wypełniający używany do wypełniania rys i innych niedoskonałości powierzchni lub jako warstwa izolująca przed lakierowaniem, daje się łatwo szlifować. Może być pokrywany lakierami wodnymi i rozcieńczalnikowymi, odpowiedni do napraw łodzi, elementów z włókien szklanych i części nadwozia.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego określającego stan towaru oraz kierując się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej i wskazówkami interpretacyjnymi zawartymi w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej organ celny I instancji uznał, że zaproponowana przez stronę klasyfikacja taryfowa sprowadzonych towarów do kodu PCN 3214 90 00 0 Taryfy celnej, obejmująca towary pozostałe, inne niż "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy oraz wypełniacze malarskie" jest nieprawidłowa.

W ocenie organu celnego charakter i przeznaczenie towarów nakazują zaklasyfikować importowany towar do kodu PCN 3214 10 90 0 i jest to jedyna i najwłaściwsza klasyfikacja. Pozycja ta obejmuje bowiem "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy: wypełniacze malarskie". Sprowadzony przez stronę towar, zgodnie z nomenklaturą taryfową mieści się zdaniem organów celnych w grupie towarów określanych jako wypełniacze malarskie. Importowane produkty to podkłady wypełniające na bazie tworzyw sztucznych z wypełniaczem (związki mineralne) stosowane do wypełniania i używania do prac na nowych i naprawianych elementach stosowanych do napraw łodzi, do elementów z włókien szklanych i części nadwozia; do wypełniania rys i innych niedoskonałości powierzchni lub jako warstwa izolująca przed lakierowaniem. Posiadają duża zdolność wypełniania i są używane do prac na nowych i naprawianych elementach.

Zgodnie z treścią komentarza do pozycji 3214 Taryfy celnej (tom II str. 648, 649) Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r.( Dz.U. Nr 74 poz. 830) obejmującej kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy; wypełniacze malarskie, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów, itd."- preparaty objęte niniejszą pozycją mają bardzo zróżnicowany skład, który w zasadniczy sposób zależy od ich przeznaczenia. Preparaty te sprzedawane są zwykle w postaci past o różnej gęstości i na ogół twardnieją po zastosowaniu. Niektóre z nich jednak występują jako ciała stałe lub proszki, zmieniając się w pastę pod wpływem ogrzewania (stapiania), albo po dodaniu cieczy (np. wody). Nakłada się je na ogół za pomocą pistoletu, łopatki, kielni, packi tynkarskiej lub podobnymi narzędziami.

Wypełniacze malarskie zaliczane do grupy towarów objętych pozycją 3214 10 90 0 służą do przygotowania powierzchni (np. ścian wewnętrznych) do malowania przez wyrównanie ich nierówności i wypełnienie w razie potrzeby szczelin i otworów w ścianach oraz usunięcie porowatości. Po stwardnieniu i wygładzeniu służą jako podłoże pod farby. Do grupy tej zalicza się również wypełniacze na bazie oleju, kauczuku, kleju itd. Wypełniacze na bazie tworzyw sztucznych o składzie podobnym do mastyksów tego samego typu wykorzystywane są do nadwozi itd." Natomiast mastyksy na bazie tworzyw sztucznych to preparaty składające się z tworzyw sztucznych (żywic poliestrowych, poliuretanowych i epoksydowych) z dodatkiem dużej ilości ( do 80%) różnych wypełniaczy (np. gliny, piasku i innych krzemianów, dwutlenku tytanu i sproszkowanych metali). Niektóre z tych mastyksów stosuje się po dodaniu utwardzacza; służą do uszczelniania niektórych złączy, jako wypełniacze lub szczeliwa karoserii, do napraw części metalowych lub do przymocowania ich do innych materiałów itd.

Ustalony w sprawie stan faktyczny towaru, jego skład i przeznaczenie w świetle powyższych wyjaśnień nie pozostawiał wątpliwości, że prawidłową klasyfikacją taryfową dla sprowadzonych towarów jest przyporządkowanie ich do pozycji 3214 10 90 0.

W tej sytuacji organ celny I instancji uznał zgłoszenie celnej JDA SAD Nr [...] z dnia [...], za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru objętego pozycją 1 i zaklasyfikował sporny towar do kodu PCN 3214 10 90 0.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania podzielił w całości stanowisko organu I instancji co do zasadności zaklasyfikowania importowanego towaru do pozycji PCN 3214 10 90 0 i nie znalazł podstaw do zmiany decyzji, uznając, że podnoszone przez stronę argumenty naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego jak i procesowego nie znajdują podstaw w zgromadzonym materiale dowodowym.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A Spółka z o.o., następca prawny Spółki jawnej B- H. W., S. W. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie § 1 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217 ze zm.), Wyjaśnień do taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. (Dz.U. Nr 74 poz. 830 ze zm.), art. 121 § 1, art. 120, art. 122 Ordynacji podatkowej oraz naruszenie art. 83 § 3 i art. 85 § 1 kodeksu celnego i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu podniesiono, że kod PCN 3214 90 00 0 zadeklarowany przez importera potwierdzają dokumenty handlowe i celne eksportera. W ocenie skarżącej nie można zgodzić się z klasyfikacją taryfową dokonaną przez organy celne bowiem sprowadzone produkty pełnią różnorakie funkcje nie tylko wypełniaczy malarskich.

Wskazując na naruszenie podstawowych zasad prowadzenia postępowania administracyjnego, skarżąca argumentowała, że obecna interpretacja organów celnych w zakresie nomenklatury taryfowej importowanych produktów budzi jej zdziwienie z uwagi na fakt, iż organy celne obejmując sporny towar procedurą dopuszczenia do obrotu we wcześniejszych postępowaniach, w których dokonywano weryfikacji zgłoszenia celnego, akceptowały deklarowany przez spółkę kod PCN. W opinii skarżącej organy celne nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. W celu ostatecznego wyjaśnienia taryfikacji spornych towarów skarżąca zadeklarowała wystąpienie do organów celnych z wnioskiem o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu odwoławczego nieuzasadniony jest zarzut skarżącej naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego o czym świadczy zarówno zgromadzony materiał dowodowy jak i uzasadnienie decyzji.

Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005r. strona skarżąca złożyła pismo procesowe, w którym powołując się na korespondencję z firmą C określa skład procentowy towarów będących przedmiotem sporu w niniejszej sprawie. Odpis tego pisma wraz z załącznikami został wręczony pełnomocnikowi Dyrektora Izby Celnej w Ł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Przechodząc do oceny zasadności wniesionej skargi, stwierdzić należy, że w ocenie Sądu, skarga zasługuje na uwzględnienie. W toku postępowania z naruszeniem art. 122, 187§ 1 i art.191 Ordynacji podatkowej, nie poczyniono pełnych ustaleń faktycznych, co przyczyniło się do naruszenia prawa tj. art. 85 § 1, art. 13 § 5 Kodeksu celnego.

Przedmiotem sporu jest klasyfikacja taryfowa towaru o symbolach handlowych F020600001, F027700001, F167700001, F160600001, F097700001, F0908000101, F040600001, F047700001 opisanego przez skarżącą jako "szpachlówka", zadeklarowanego do kodu PCN 3214 90 00 0, obejmującego towary "pozostałe", inne niż "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy oraz wypełniacze malarskie" który został uznany przez organy celne za nieprawidłowy i zmieniony na kod PCN 3214 10 90 0 obejmujący wypełniacze malarskie.

W świetle art. 13 § 5 Kodeksu celnego klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest więc odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej przy czym, jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej w Ł. wiążący jest tu wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto wykładnią Taryfy Celnej są Wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. (Dz.U. Nr 74 poz. 830 ze zm.), które mają charakter przepisów obowiązującego prawa i stanowią pomoc przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego.

W przedmiotowej sprawie organy celne zmieniły zaproponowany przez importera kod PCN 3214 90 000 uznając, że z uwagi na charakter i przeznaczenie importowanych towarów jedyną właściwą klasyfikacją taryfową jest przyporządkowanie sprowadzonych towarów o symbolach handlowych F020600001, F027700001, F167700001, F160600001, F097700001, F0908000101, F040600001, F047700001 do podpozycji PCN 3214 10 90 0 obejmującej wypełniacze malarskie. Zdaniem organów celnych potwierdzeniem tego stanowiska są obowiązujące przepisy prawa. Zgodnie bowiem z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej (tom II str.649) produkty należące do grupy "wypełniacze malarskie, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów itd." - odróżniają się od mastyksów i preparatów podobnych tym, że stosuje się je na ogół na znacznie większych powierzchniach. Różnią się ono ponadto od farb, pokostów i produktów podobnych tym, że zawierają dużą ilość wypełniaczy i (jeśli są obecne) pigmentów, przy czym zawartość tych składników jest zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych.

Wypełniacze malarskie służą do przygotowania powierzchni (np. ścian wewnętrznych) do malowania przez wyrównanie ich nierówności i wypełnienie w razie potrzeby szczelin i otworów w ścianach oraz usunięcie porowatości. Po stwardnieniu i wygładzeniu służą jako podłoże pod farby. Do grupy tej zalicza się również wypełniacze na bazie oleju, kauczuku, kleju itd. Wypełniacze na bazie tworzyw sztucznych o składzie podobnym do mastyksów tego samego typu wykorzystywane są do nadwozi itd." Natomiast mastyksy na bazie tworzyw sztucznych zgodnie z ich definicją zawartą w cytowanych Wyjaśnieniach do taryfy celnej ( tom II str. 649) to preparaty składające się z tworzyw sztucznych (żywic poliestrowych, poliuretanowych i epoksydowych) z dodatkiem dużej ilości (do 80%) różnych wypełniaczy (np. gliny, piasku i innych krzemianów, dwutlenku tytanu i sproszkowanych metali). Niektóre z tych mastyksów stosuje się po dodaniu utwardzacza; służą do uszczelniania niektórych złączy, jako wypełniacze lub szczeliwa karoserii, do napraw części metalowych lub do przymocowania ich do innych materiałów itd.

W opinii organów celnych w kontekście powyższych Wyjaśnień zasadną była zmiana klasyfikacji taryfowej importowanych produktów, które posiadają dużą zdolność wypełniania i generalnie służą do wypełniania rys i innych niedoskonałości powierzchni.

Ze stanowiskiem organów celnych nie można się zgodzić. W ocenie Sądu analiza zacytowanych wyżej przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w świetle nomenklatury taryfowej wypełniacze malarskie na bazie tworzyw sztucznych charakteryzują się tym, że stosuje się je na ogół na znacznie większych powierzchniach i że zawartość w nich wypełniaczy jest duża (do 80%) zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych. Powyższe wskazówki interpretacyjne odnoszą się bez wątpienia do konieczności ustalenia składu towaru podlegającego klasyfikacji taryfowej ze szczególnym uwzględnieniem zawartości wypełniaczy a nie jak to uczyniły organy celne ograniczenia się tylko do zbadania charakteru i możliwości zastosowania towarów.

W toku postępowania wyjaśniającego, na podstawie dokumentów zaliczonych w poczet materiału dowodowego jak również zgodnie z oświadczeniami strony ustalono, że importowane towary składają się z hydroksylowych żywic, pigmentów, związków mineralnych i rozpuszczalników. Organy celne całkowicie jednak zignorowały konieczność zbadania jaki udział w ogólnym składzie towaru mają związki mineralne pełniące rolę wypełniaczy.

Mając powyższe na uwadze należy zaznaczyć, że prowadzone przez organy celne postępowanie w przedmiotowej sprawie od początku obarczone było wadą niewyjaśnienia stanu faktycznego sprowadzonych towarów w zakresie ustalenia stanu (składu ilościowego, procentowego) towarów, które organy celne przyporządkowały do pozycji 3214 10 90 0, uznanej przez organy celne jako najwłaściwszej dla importowanych produktów. Stanowi to naruszenie art. 85 § 1 Kodeksu celnego, w świetle którego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

W tym miejscu należy podnieść, że na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 roku strona skarżąca przedstawiła pismo procesowe wraz z załącznikami z odpisem dla pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej w Ł. W przedmiotowym piśmie powołując się na załączoną korespondencję z eksporterem – firmą C- strona skarżąca przedstawiła procentowy skład produktów będących przedmiotem sporu w niniejszej sprawie. W świetle przedstawionych dowodów towary będące przedmiotem odprawy składają się z hydroksylowych żywic (22% plus minus 4%), pigmentów (5 % plus minus 2%), związków mineralnych pełniących role wypełniaczy ( 26% plus minus 2%) i rozpuszczalników (48% plus minus 2%).

Uwzględniając więc przedstawiony skład procentowy importowanych produktów, nie zakwestionowany przez pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej w Ł. - wskazujący na zawartość wypełniaczy i pigmentów na poziomie około 30 % , a spoiw i rozpuszczalników na poziomie około 70% - Sąd doszedł do przekonania, że pozostaje on w sprzeczności z ustaloną przez organy celne klasyfikacją taryfową.

Pełnomocnik organu wyjaśnił, że przy interpretacji prawidłowości klasyfikacji taryfowej sprowadzonych towarów organy celne położyły nacisk na przeznaczenie tych towarów.

Sąd nie podziela zaprezentowanego stanowiska organów celnych uważając, że opiera się ono na błędnej interpretacji zapisów wynikających z przepisów prawa, w szczególności Wyjaśnień do Taryfy celnej w zakresie towarów z pozycji 3214 10 90 0. W opinii sądu o możliwości zaklasyfikowania produktu do pozycji PCN 3214 10 90 0 sugerowanej przez organy celne zgodnie z powoływanymi Wyjaśnieniami do Taryfy celnej, decydowało nie tylko przeznaczenie towaru ale również jego skład, a szczególnie zawartość wypełniaczy, która w świetle powyższych Wyjaśnień powinna być duża (do 80%), zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników. Tymczasem w przedmiotowej sprawie jak wykazano wyżej zawartość wypełniaczy określono na około 30%.

Organy celne dokonując klasyfikacji taryfowej importowanych produktów do pozycji 3214 10 90 0 niezasadnie skupiły się więc przede wszystkim na ich funkcji i sposobie wykorzystania, pomijając całkowicie rolę poszczególnych składników. Tymczasem w świetle obowiązujących przepisów prawa, tylko produkty o określonych cechach scharakteryzowanych poprzez wskazanie ich składników oraz możliwości zastosowań mogą być zgodnie z nomenklaturą taryfową klasyfikowane do powyższej pozycji "wypełniaczy malarskich". Reasumując dokonując zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych towarów organy celne powinny wyjaśnić i wziąć pod uwagę wszystkie przesłanki decydujące o możliwości zmiany i zaklasyfikowania sprowadzonych produktów do kodu PCN 3214 10 90 0, a nie tylko ich przeznaczenie.

Jak to podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 listopada 1993r. sygn. akt III ARN 55/94 (OSNIAPiUS 7/95) zarzut dowolności (przy ocenie dowodów) wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 Ordynacji podatkowej) zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywującej treści (art. 122 Ordynacji podatkowej).

Wobec powyższego zmiany klasyfikacji zadeklarowanej przez stronę i przyporządkowania importowanego towaru do pozycji 3214 10 90 0 PCN, organy celne dokonały więc z naruszeniem prawa i w sposób nieuzasadniony. Identyczne stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zajął w prawomocnym wyroku z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sygn. akt III SA/Łd 20/04.

Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów merytorycznych skutkujących wadliwością rozstrzygnięć, dlatego opierając się na treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie dotyczące wykonania zaskarżonej decyzji zostało podjęte przez Sąd na podstawie art. 152 cytowanej ustawy.

O kosztach postępowania, na które składają się wpis sądowy w kwocie 500,00 złotych, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240,00 złotych oraz opłata skarbowa od udzielonego radcy prawnemu A. W. pełnomocnictwa w kwocie 15,00 złotych, orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 cytowanej ustawy.