Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 2/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 229
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.R. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie sposobu prowadzenia postępowania przez urzędników Powiatowego Urzędu Pracy we W. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W tutejszym Sądzie, pod sygnaturą akt IV SA/Wr 262/09, została zarejestrowana sprawa ze skargi Z. R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.

Na rozprawie, która odbyła się w tej sprawie w dniu 13 stycznia 2010 r., skarżący jednakże oświadczył, iż nie kwestionuje decyzji Wojewody D. z dnia [...], a bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy we W. w zakresie określonym w piśmie z dnia 1 maja 2009 r. (w skardze).

Skarżący żądał w nim m.in. "stwierdzenia rażącego naruszenia prawa przez urzędników PUP". Z kolei, z ogólnego charakteru pisma wynika, iż skarżący jest niezadowolony ze sposobu prowadzenia postępowania w jego sprawie przez urzędników Powiatowego Urzędu Pracy we W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po myśli art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie sposobu prowadzenia postępowania przez urzędników w nim zatrudnionych.

Należy przyjąć, że skarga ta jest skargą powszechną, do której rozpatrzenia mają zastosowanie wyłącznie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skarga taka służy każdemu. Osobie, która jest stroną postępowania administracyjnego, jak również osobie, która stroną postępowania nie jest. Zatem, postępowanie w sprawie skargi toczy się w ramach wszczętego postępowania lub samodzielnie (art. 233, art. 234 k.p.a.).

Skargę z art. 227 k.p.a. charakteryzują dwie przesłanki – nie ma cech środka prawnego uregulowanego w k.p.a. lub innych procedurach i zawiera zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika.

Procedura związana z wniesieniem skargi ma charakter uproszczony, nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięcia adresowanego do skarżącego, a tylko zawiadamia się o działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przedmiotem skargi.

Doktryna i orzecznictwo reprezentuje jednolity pogląd, że w tym postępowaniu nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia, a na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg, wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny.

Ustawodawca w Dziale VIII k.p.a., a dokładnie w art. 229 k.p.a. określił organ administracji publicznej właściwy do rozpatrzenia tego rodzaju skargi.

Odnośnie zaś przyznania odszkodowania "od PUP za rażące naruszenie prawa o bezczynność w wysokości 25 tysięcy zł", właściwe są sądy powszechne.

Skoro więc, przedmiotowa skarga nie może być skierowana do sądu administracyjnego, należało ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.