Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1349/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi M K na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2004 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę. I. skargę oddala, II. zasądza od Skarbu Państwa - kasa Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie - na rzecz adwokata T N kwotę 350 zł. (trzysta pięćdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącej M K z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) czerwca 2004 roku, Nr (...) Starosta Powiatowy w (...) zatwierdził projekt budowlany i udzielił T G pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr ew. (...) położonej przy ul. (...) w (...).

Pozwolenie na budowę uwzględniało upoważnienie Ministra Infrastruktury dla Starosty na dokonanie odstępstw od §12 ust.3 pkt.lb rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690 ze zm,).

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła M K podnosząc zarzut, że planowana rozbudowa spowoduje zupełne zacienienie jej działki zamykając jej dostęp do słońca i obniżając jej wartość rynkową zaś postanowienie o wyrażeniu zgody na odstępstwo od warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest dla niej krzywdzące.

Nadto stwierdziła, że została w prowadzona w błąd przez sąsiadów, gdyż wyrażała zgodę na ocieplenie budynku styropianem, a tymczasem nastąpiła rozbudowa budynku.

Decyzją z dnia (...) lipca 2004 roku, Nr (...) Wojewoda (...) utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatowego w (...) z dnia (...) czerwca 2004 roku.

W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda (...) stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie M K, w którym wyraża ona zgodę na rozbudowę budynku. Chybiony jest również zarzut skarżącej, że jej działka zostanie zacieniona, gdyż w miejscu zbliżenia budynków mieszkalnych na działce skarżącej znajduje się dojazd do budynków znajdujących się w tylnej części działki. Nadto przepisy prawa budowlanego nie zajmują się kwestią zacienienia działek.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła M K podnosząc zarzut, iż Starosta (...) nie podał przepisu, który uprawniałby do odstępstw od prawa budowlanego. Nadto Starosta nie zbadał kwestii "posadowienia gruntu na którym stoi jej dom oraz dom T Gj". Prawdopodobnie pominięcie tej kwestii stało się

przyczyną zalania jej domu w marcu 2004 roku. Ponownie stwierdziła też, że jej zgoda na rozbudowę budynku została sfałszowana.

W dalszej części skargi podniosła, że nie miała możliwości zapoznania się z dokumentacją, gdyż urzędnicy odmówili jej tego prawa. Nie została poinformowana o wystąpieniu do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o wyrażenie zgody na dokonanie odstępstwa. Zdaniem skarżącej decyzja Starosty narusza też przepis art.107 kpa, gdyż nie było podstaw do odstąpienia od sporządzenia uzasadnienia decyzji.

W skardze skarżąca podniosła również niejasno sformułowane zarzuty związane z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Podzielić należy zdaniem Sądu pogląd Wojewody (...), iż brak jest podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę na rzecz T G.

Odnosząc się do argumentów podniesionych przez skarżącą stwierdzić należy, iż nie mogą być one podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

Zarzut, iż zgoda skarżącej na rozbudowę budynku została sfałszowana nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Żaden przepis prawa nie uzależnia wydania pozwolenia na budowę od zgody na inwestycję przez właściciela sąsiedniej nieruchomości. Zarówno uzyskiwanie przez inwestorkę tego typu zgody od skarżącej jak też powoływanie się organów administracji wydających decyzje w sprawie na tę zgodę było zbędne. Wyrażenie zgody przez właściciela sąsiedniej nieruchomości na budowę bądź nie wyrażenie takiej zgody jest w świetle przepisów prawa obojętne dla rozstrzygnięcia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.

Zgodzić się należy z poglądem skarżącej, iż w wypadku sprzecznych interesów stron brak jest podstaw do odstąpienia od uzasadnienia decyzji. Uchybienie to zdaniem Sądu nie miało jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie, a tylko tego rodzaju kwalifikowane uchybienie może być podstawą

uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. Analiza akt sprawy wskazuje, iż wniosek o wydanie pozwolenia na budowę oraz znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy spełniały warunki do tego by pozwolenie na budowę zostało wydane. Uzasadnienie decyzji sprowadzałoby się jedynie do stwierdzenia, że projekt budowlany przedstawiony przez inwestora spełnia przewidziane prawem kryteria by stanowić podstawę wydania decyzji.

Starosta (...) rzeczywiście nie podał w swojej decyzji przepisu uprawniającego go do dokonania odstępstw od przepisów prawa budowlanego. Nie znaczy to jednak, że przepisu takiego nie ma bądź, że przepis ten został niewłaściwie zastosowany.

Zgodnie z treścią art. 9 ust.1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych. Przepis ten określa również procedurę uzyskiwania zgody na dokonanie odstępstwa od przepisów techniczno - budowlanych. Wynika z niego, że organ administracji winien wystąpić do właściwego ministra, który ustanowił przepisy techniczno - budowlane o uzyskanie upoważnienia na dokonanie odstępstw, a po uzyskaniu takiego upoważnienia organ ten wydaje postanowienie o udzieleniu bądź odmowie udzielenia zgody na dokonanie odstępstwa. Procedura ta jak wynika z akt sprawy została zachowana.

Odnośnie zarzutu niepoinformowania skarżącej przez Starostę o wystąpieniu do ministra z wnioskiem o uzyskanie upoważnienia do wyrażenia zgody na dokonanie odstępstw stwierdzić należy, iż Starosta nie miał takiego obowiązku.

Udzielone pozwolenie na odstępstwo podlega zaskarżeniu łącznie z decyzją o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu zgoda na odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych nie narusza interesów prawnych skarżącej. Podkreślić bowiem należy, iż inwestorka uzyskała pozwolenie na rozbudowę istniejącego już budynku. Rozbudowa ta nie spowoduje zmiany odległości budynku inwestorki od granicy z działką skarżącej. Rozbudowa nie wykracza poza obrys istniejącego budynku, gdyż polega na jego podwyższeniu. Zauważyć także należy, iż ta część działki skarżącej, w pobliżu której znajduje się rozbudowywany budynek jest wykorzystywana przez skarżącą jako przejazd i dojście do budynków znajdujących się w głębi działki. Wynika to wprost ze znajdującej się w aktach sprawy mapy. Rozbudowa

budynku przez T G nie spowoduje w żaden sposób pogorszenia w korzystaniu z tej części działki skarżącej jak również z pozostałej części jej działki.

Zarzuty związane z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogą być rozpoznawane w niniejszym postępowaniu. Sąd rozpoznając skargę nie jest wprawdzie związany zarzutami zawartymi w skardze, ale jest związany granicami zaskarżonego aktu. Zaskarżonym aktem jest natomiast decyzja dotycząca pozwolenia na budowę, a nie decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Niezrozumiały jest zdaniem Sądu zarzut, iż Starosta nie zbadał kwestii "posadowienia gruntu na którym stoi jej dom oraz dom T G" oraz, że stało się to prawdopodobnie przyczyną zalania jej domu w marcu [...] roku. Nie sposób w ocenie Sądu racjonalnie ustosunkować się do tego rodzaju zarzutu.

Analiza akt sprawy wskazuje, iż Starosta Sierpecki nie powiadomił skarżącej o wszczęciu postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku T G o wydanie pozwolenia na budowę jak również nie powiadomił jej o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Uchybienie to zdaniem Sądu również nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Mimo tego uchybienia skarżąca nie została pozbawiona informacji o toczącym się postępowaniu. Świadczy o tym zdaniem Sądu treść odwołania skarżącej, w którym odnosi się ona do udzielonej inwestorce zgody na odstępstwo od warunków technicznych co oznacza, że posiadała informacje o toczącym się postępowaniu.

Nadto stwierdzić należy, iż głównym zarzutem merytorycznym skarżącej podniesionym w odwołaniu był zarzut, że planowana budowa spowoduje zacienienie jej działki co z kolei spowoduje obniżenie jej wartości rynkowej. Rodzaj podniesionego zarzutu zdaniem Sądu również wskazuje, że uchybienie Starosty Powiatowego polegające na braku poinformowania skarżącej o wszczęciu postępowania oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawy. Ustawa z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane oraz wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze nie chronią tego typu interesów osób trzecich. Przepisy te nie zawierają ograniczeń dla inwestycji budowlanych związanych z zacieniem przez planowaną budowę sąsiedniej działki. Znaczenie prawne

ma tylko zacienienie pomieszczeń w budynkach znajdujących się na sąsiedniej działce. Interes w niezacienianiu działki jest jedynie interesem faktycznym, a nie interesem prawnym skarżącej. Wymienione przepisy nie zawierają również ograniczeń w wydawaniu pozwolenia na budowę związanych z faktem obniżenia wartości sąsiedniej działki na skutek realizacji inwestycji. Na marginesie stwierdzić jedynie należy, iż twierdzenie skarżącej, że wartość jej działki z powodu planowanej budowy ulegnie obniżeniu jest jedynie przypuszczeniem nie opartym na żadnych dowodach.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.