Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1094/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. sp. z o.o. z siedzibą [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., którą nałożono na nią karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wysokości [...] złotych.

W skardze strona skarżąca wskazała, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów spółki. Wobec tego brak udzielenia tymczasowej ochrony może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci nawet zaprzestania działalności gospodarczej. Zauważono, że sytuacja finansowa Spółki nie jest stabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa może doprowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym, a nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności.

Ponadto wobec Spółki wszczętych zostało [...] postępowań w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych, które w ocenie Skarżącej zakończą się najprawdopodobniej wymierzeniem kar. Jednocześnie spółka już jest na podstawie decyzji organów II instancji zobowiązana do uiszczenia orzeczonych kar.

Dodatkowo pełnomocnik skarżącej wskazał na okoliczność, iż wymierzanie kar odbywa się w oparciu o art. 14 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, który w jego ocenie jest przepisem technicznym podlegającym obowiązkowi uprzedniej notyfikacji Komisji Europejskiej, co nie miało miejsca, i co skutkować powinno niemożnością orzekania na jego podstawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą uzasadniać podnoszone zarzuty wskazujące na wydanie decyzji z naruszeniem prawa. Podkreślenia bowiem wymaga, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu przedłożone przez Skarżącą dokumenty nie świadczą o utracie przez Nią płynności finansowej. Z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat za okres 29 sierpnia 2013 r. – 31 grudnia 2014 r. wynika bowiem, że Spółka – pomimo twierdzeń o złej sytuacji ekonomicznej – w podanym okresie uzyskała przychód w kwocie [...] zł, zaś zysk w wysokości [...] zł. W tej sytuacji zarówno liczba wszczętych wobec Spółki postępowań, jak i wymierzone już Spółce kary pieniężne, nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Spółka bowiem nie uprawdopodobniła jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niej kar pieniężnych. Ponadto Spółka nie wykazała, jaka jest jej aktualna sytuacja finansowa. Nie wiadomo zatem, czy istnienie wskazanego zobowiązania może spowodować niewypłacalność i konieczność likwidacji Spółki (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I GZ 397/15).

Podkreślić należy, iż zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej rzeczywistej i aktualnej sytuacji finansowej np. poprzez podanie wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych ewentualnych wierzytelności, itp. Natomiast Strona wnioskująca o zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym przedstawiła dokumenty, które uniemożliwiają ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - nawet w kontekście wysokości potencjalnie grożących Spółce innych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Powyższe okoliczności sprawiają, że nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, albowiem przedstawione przez Stronę

Skarżącą materiały są zbyt skąpe dla dokonania całościowej i jednoznacznej oceny sytuacji materialnej Spółki.

Reasumując stwierdzić należy, że Skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.