Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 524/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 22 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2007 roku sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi J. C.-O. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...] kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu M. B. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokatowi J. C.-O. z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 524/06

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] orzekł o odmowie uznania z dniem [...] M. B. za osobę bezrobotną. Uzasadniając przedmiotową decyzję, organ administracji stwierdził, że M. B. nie spełnił warunków niezbędnych do uzyskania statusu osoby bezrobotnej, gdyż uzyskuje przychody w wysokości wyższej niż połowa minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Kwestionując zasadność niniejszego rozstrzygnięcia M. B. złożył odwołanie do Wojewody [...]. Skarżący wyjaśnił, iż uzyskuje przychody w postaci renty rodzinnej po zmarłym ojcu. Stwierdził, iż przedmiotowa renta nie stanowi wyłącznie jego dochodu, ale całej jego rodziny. Podniósł, iż uzyskanie statusu osoby bezrobotnej umożliwi mu odbycie stażu zawodowego i opłacenie dalszej nauki.

Wojewoda [...], decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W motywach decyzji podniesiono, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), pojęcie bezrobotny oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a) – e) i g), lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli m. in. nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych.

Ponadto zgodnie z art. 33 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestry tych osób. Rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień.

Z treści dokumentów, jakie w Urzędzie Pracy przedłożył skarżący wynika, że jest on uprawniony do renty rodzinnej, którą uzyskuje w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia, tj. w kwocie [...] brutto. Renta rodzinna jest przychodem w myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), od momentu kiedy podatnik otrzymuje pieniądze albo są one pozostawione do jego dyspozycji, a z decyzji ZUS Oddział w Ł. z dnia [...] o podjęciu wypłaty renty rodzinnej wynika jednoznacznie, że organ rentowy dokonuje potrącenia stosownej zaliczki na podatek dochodowy.

W motywach decyzji organu odwoławczego podniesiono, że w 2006 r. najniższe wynagrodzenie dla osoby zatrudnionej w pełnym wymiarze czasu pracy wynosiło na dzień 1 stycznia 2006 r. 899,10 zł. brutto, a zatem skarżący nie spełnił warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bowiem jest uprawniony do renty rodzinnej i uzyskuje ją w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia.

W skardze złożonej w dniu [...] skarżący, kwestionując zaskarżoną decyzję, podniósł, iż otrzymywana przez niego renta nie stanowi wyłącznie jego dochodu, ale jego rodziny. Wskazując na trudną sytuację materialną swojej rodziny dodał, że uzyskanie statusu osoby bezrobotnej umożliwi mu odbycie stażu zawodowego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], przytaczając argumenty podniesione już w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl przywołanego powyżej przepisu mogłoby stanowić podstawę do jej uchylenia.

Postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.).

Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt zgłoszenia się M. B. w dniu [...] do Powiatowego Urzędu Pracy w P. w celu rejestracji. Nie budzi również żadnych wątpliwości okoliczność otrzymywania stronę renty rodzinnej w wysokości [...]. Tymczasem w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy za bezrobotną uznać można jedynie osobę, która nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w cytowanym przepisie, ustalona została rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13 września 2005 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2006 r. (Dz.U. Nr 177, poz. 1469). W myśl § 1 ww. aktu od dnia 1 stycznia 2006 r. się minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 899,10 zł. Połowa minimalnego wynagrodzenia z pracę wynosiła więc 449,55 zł i tylko miesięczny przychód w niższej kwocie pozwalał uzyskać status bezrobotnego. A zatem podjęcie przez stronę wypłaty renty rodzinnej w wysokości [...], stosownie do decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. z dnia [...] , stanowiło negatywną przesłankę uniemożliwiającą uznanie M. B. za osobę bezrobotną. Renta ta bowiem stanowiła jego przychód, którego definicja zawarta jest w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). W myśl tego przepisu przychodami są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zasadnie zatem organy administracji publicznej odmówiły M. B. przyznania z dniem [...] statusu osoby bezrobotnej, skoro strona była uprawniona w tej dacie do renty rodzinnej, której wysokości przekraczała połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Podnoszone przez stronę, zarówno w skardze, jak i w odwołaniu od decyzji organu I instancji, okoliczności, iż renta stanowi dochód całej rodziny nie mogą być uznane za wystarczające, skoro skarżący nie spełnił ustawowych wymogów. Przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy precyzyjnie określiły warunki, jakie trzeba spełnić, by zostać uznanym za bezrobotnego i niespełnienie jednego choćby z nich powoduje niemożność uzyskania takiego statusu.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.

Jednocześnie na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 292,80 złotych (wraz z podatkiem od towarów i usług) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.