Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 319/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31, art. 34 ust. 3, art. 36 ust. 1 , art. 50 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 12 poz 68
law: Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko stażysty w służbie przygotowawczej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Z. na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz.u. z 2009r., nr 12, poz. 68 ze zm.) mianował z dniem 19 grudnia 2011r. Ł. D. na stanowisko stażysty w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Z. w służbie przygotowawczej na okres 3 lat przyznając uposażenie w łącznej wysokości 1.936 zł

Od powyższej decyzji Ł. D. złożył odwołanie, w którym wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez mianowanie na stanowisko młodszego ratownika w służbie stałej i uwzględnienie posiadanego stopnia starszego strażaka. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż po raz pierwszy służbę w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Z. podjął w dniu 4 maja 2005r. Kurs kwalifikacyjny szeregowych Państwowej Straży Pożarnej ukończył w dniu 24 sierpnia 2005r., a w z dniem 5 maja 2008 r. po odbyciu 3-letniej służby przygotowawczej, został mianowany funkcjonariuszem w służbie stałej. Rozkazem Nr [...] z dnia [...] Komendant PSP w Z. nadał mu stopień starszego strażaka, natomiast decyzją Nr [...] z dnia [...] z dniem 1 listopada 2006r. został mianowany na stanowisko młodszego ratownika. Wskazał, iż w maju 2008r. z ważnych przyczyn osobistych wystąpił o zwolnienie ze służby. Po ustaniu powyższych okoliczności skarżący wystąpił o ponowne przyjęcie do służby. Wyrażając zgodę na ponowne przyjęcie do służby Komendant Powiatowy PSP w Z. nie uwzględnił jednak odbytej już 3-letniej służby przygotowawczej oraz faktu nabytych uprzednio uprawnień do stopnia starszego strażaka, co zdaniem skarżącego jest sprzeczne z art. 55 ust. 2 i 3 ustawy.

Decyzją z dnia [...], nr [...] [...] Komendant Wojewódzki PSP w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż z chwilą rozwiązania stosunku służbowego tj. w dniu 30 czerwca 2008 roku utraciły moc wszelkie decyzje, akty i opinie wydane w związku z zakończonym stosunkiem służbowym. Podniósł, iż zgodnie z art. 31 ustawy, stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe, a w przypadku stanowisk, dla których przepisy ustawy przewidują powołania - z dniem powołania na stanowisko. Powołanie następuje tylko w przypadku stanowisk komendantów i dyrektorów. W myśl art. 34 ust. 1 ustawy, osobę podejmującą służbę w Państwowej Straży Pożarnej mianuje się strażakiem w służbie przygotowawczej na okres 3 lat. Dopiero po odbyciu tej służby strażak może być mianowany na stałe (ust. 6). Przepis ten dotyczy każdej osoby podejmującej służbę w Państwowej Straży Pożarnej. Nawiązanie stosunku służbowego wymaga złożenia ślubowania zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o PSP, w terminie 3 miesięcy od daty podjęcia służby w Państwowej Straży Pożarnej - o czym stanowi § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ceremoniału składania ślubowania przez strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 114, póz. 1227). Jedynym zaś przepisem mówiącym o ponownym nawiązaniu stosunku służbowego jest art. 94 ustawy, który dotyczy wyłącznie zasiłku na zagospodarowanie stanowiąc, iż strażakowi, przy ponownym nawiązaniu stosunku służbowego, zasiłek ten nie przysługuje, chyba, że dotychczas nie był wypłacony. Zgodnie natomiast z art. 36 ust. 1 ustawy, mianowanie lub powołanie strażaka na określone stanowisko służbowe jest uzależnione od posiadanego wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych oraz stażu służby lub pracy. Przepis wskazuje na elementy brane pod uwagę przy mianowaniu. Nie oznacza to, iż w przypadku spełnienia tych wymagań strażakowi należy się stanowisko służbowe. Strona posiada minimalne kwalifikacje wymagane dla zawodu strażaka umożliwiające zajmowanie stanowisk szeregowych, zgodnie z ust. 7 tego artykułu. Natomiast mianowanie na kolejny stopień i stanowisko należy do kompetencji właściwego przełożonego, zgodnie z art. 32 ustawy o PSP. Szczegółowe zasady dotyczące warunków mianowania na stanowiska służbowe określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2009 roku w sprawie stanowisk służbowych w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 54, póz. 448 ze zm.). Rozporządzenie określa minimalne warunki do mianowania. W załączniku nr 3, pkt 37 do mianowania na stanowisko młodszego ratownika wymagany jest, co najmniej 1 roczny stażu służby.

Przy mianowaniu na stanowiska służbowe komendant powiatowy musi także, miedzy innymi, uwzględnić inne uwarunkowania, w tym dotyczące opiniowania czy zasad organizacyjno-finansowych. Nie przysługuje roszczenie o stopień ani o stanowisko. Skarżący utracił w dniu 25 lipca 2008r. wymagane uprawnienia medyczne dla ratowników Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego. Ustawa nie zawiera żadnych przepisów szczegółowych ustanawiających wyjątki od powyższych regulacji prawnych. Odnosząc się do zarzutu, iż stronie przysługuje nadany uprzednio (w zakończonym stosunku służbowym) stopień starszego strażaka, organ podniósł, iż zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy o PSP stopień strażaka i starszego strażaka nadają przełożeni uprawnieni do mianowania na stanowiska służbowe. Stopień strażaka nadaje się z dniem mianowania na pierwsze stanowisko służbowe. (art. 51 ust. 2 ustawy). Stosownie do treści art. 54 ust. 1 ustawy, stopień starszego strażaka może być nadany stosownie do posiadanych kwalifikacji oraz w zależności od zajmowanego stanowiska i opinii służbowej. Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu strażaka 1 roku (pkt. 1). Z art. 55 ust. 1 wynika natomiast, iż dożywotnio pozostają po rozwiązaniu stosunku służbowego wyłącznie stopnie podoficerskie, aspiranckie i oficerskie. Przepis nie wymienia stopni w korpusie szeregowych PSP. Żaden zatem przepis ustawy nie zawiera zapisów o przywróceniu stopnia w razie ponownego przyjęcia do służby. Przepis art. 56 ustawy o PSP, na który powołuje się strona, mówi o przywróceniu stopnia w razie uchylenia prawomocnego skazania na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych lub kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby lub obniżenia stopnia. Sytuacje te nie miały miejsca w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 54 ustawy o PSP, nadanie kolejnego stopnia może nastąpić po dokonaniu pierwszej oceny w służbie przygotowawczej. Opiniowanie służbowe ma na celu wyłonienie kandydatów do mianowania i powołania na wyższe stanowiska służbowe oraz awansowania na wyższe stopnie służbowe (art. 36a ust. 1 pkt. 4 ustawy o PSP). Opinie służbowe w okresie służby przygotowawczej wydaje się nie później niż 30 dni przed upływem każdego roku tej służby i 60 dni przed mianowaniem na stałe. Termin wydania opinii liczy się od dnia przyjęcia do służby lub ostatniego opiniowania. Nie może to być opinia z poprzedniego stosunku służbowego sprzed ponad 3 lat, która dotyczyła zakończonego okresu służby. Nadanie zatem stopnia starszego strażaka oraz mianowanie na stanowisko młodszego ratownika możliwe jest dopiero po przeprowadzeniu procedury opiniowania. Ponadto organ II instancji zauważył, że świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego szeregowych Państwowej Straży Pożarnej z dnia 24 sierpnia 2005 roku, stwierdza posiadanie przez stronę kwalifikacji szeregowych w Państwowej Straży Pożarnej. Kwalifikacje te nie ulegają przedawnieniu. Z uwagi zatem na posiadane kwalifikacje i odbycie 3-letniej służby przygotowawczej zakończonej w 2008 roku istnieją przesłanki do wystąpienia przez stronę z wnioskiem o skrócenie służby przygotowawczej - w myśl art. 34 ust. 2 ustawy o PSP - i wcześniejszego mianowania na stałe i w stanowisku.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego polegający na błędnej wykładni art. 55 ust. 2 i 3 ustawy o PSP oraz naruszenie przepisów postępowania poprzez nie wskazanie podstawy prawnej decyzji, a w konsekwencji nie uwzględnienie 3-letniej służby przygotowawczej i powołanie na stanowisko stażysty pomimo spełnienia wymogów do mianowania na stanowisko młodszego ratownika, zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o PSP. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, iż wbrew stanowisku organu odwoławczego art. 94 ust. 2 ustawy wyraźnie odnosi się do strażaka, a nie do osoby. Przepis ten stanowi, iż strażaka można przy ponownym nawiązaniu stosunku służbowego mianować lub powołać na stałe i wtedy zasiłek służbowy nie przysługuje, chyba, że nie był wypłacony. Ponadto w ocenie skarżącego organ naruszył art. 36 ustawy nie uwzględniając wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych oraz stażu służby. Podkreślił, iż został mianowany stażystą pomimo, że posiadał pełne kwalifikacje do pełnienia stanowiska młodszego ratownika i na takim stanowisku pełnił służbą przez okres 1 roku i 8 miesięcy w tej samej Komendzie Powiatowej PSP w Z.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki PSP w Ł. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy

2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach

3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. nr 12 z 2009r. poz.68 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art.31 wymienionej ustawy stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem mianowania na stanowisko służbowe, a w przypadku stanowisk, dla których przepisy ustawy przewidują powołanie - z dniem powołania na stanowisko.

W myśl art.34 ust.2 cytowanej ustawy osobę podejmującą służbę w Państwowej Straży Pożarnej mianuje się strażakiem w służbie przygotowawczej na okres 3 lat.

Zgodnie z treścią art.34 ust.2 wymienionej ustawy w szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na wniosek komendanta wojewódzkiego, komendanta szkoły, dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej lub dyrektora Centralnego Muzeum Pożarnictwa, może skrócić okres służby przygotowawczej strażaka.

W myśl art.36 ust.1 wymienionej ustawy mianowanie lub powołanie strażaka na określone stanowisko służbowe jest uzależnione od posiadanego wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych oraz stażu służby albo pracy.

Zgodnie z treścią art.50 pkt.1 wymienionej ustawy ustanawia się korpusy i stopnie w Państwowej Straży Pożarnej w następującym porządku:

1) w korpusie szeregowych straży pożarnej:

a) strażak,

b) starszy strażak;

W myśl art.54 ust.1 pkt.1 ustawy kolejny wyższy stopień może być nadany stosownie do posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz w zależności od zajmowanego stanowiska i opinii służbowej. Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu strażaka 1 roku.

Zgodnie z treścią art.55 ust.1 ustawy stopnie podoficerów, aspirantów i oficerów straży pożarnej są dożywotnie.

W myśl art.55 ust.2 wymienionej ustawy strażacy zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których mowa w art. 50, z dodaniem określenia "w stanie spoczynku".

Zgodnie z treścią § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 kwietnia 2006r. w sprawie opiniowania służbowego strażaka Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. nr 80 poz.562 z późn. zm.) opinię służbową strażaka, zwaną dalej "opinią", wydaje się:

1) w okresie służby przygotowawczej, nie później niż 30 dni przed upływem każdego roku tej służby i 60 dni przed mianowaniem na stałe;

2) w służbie stałej, nie później niż 30 dni przed upływem każdych 3 lat służby do osiągnięcia 15 lat służby oraz każdych 5 lat służby po przekroczeniu 15 lat służby.

W myśl § 2 ust.2 wymienionego rozporządzenia termin wydania opinii liczy się od dnia przyjęcia do służby lub ostatniego opiniowania.

W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest niesporny i wynika z niego, iż w dniu 4 maja 2005r. Ł. D. został mianowany na stanowisko stażysty w Komendzie Powiatowej PSP w Z. w służbie przygotowawczej. Z dniem 4 maja 2006r. nadano mu stopień strażaka zaś z dniem 1 września 2006r. został mianowany na stanowisko młodszego ratownika. Następnie z dniem 30 czerwca 2008r. na własne żądanie został on zwolniony ze służby w PSP zaś z dniem 19 grudnia 2011r. ponownie mianowano go na stanowisko stażysty w Komendzie powiatowej PSP w Z. w służbie przygotowawczej.

Sporna natomiast pozostaje kwestia czy skarżący ponownie podejmując służbę w Państwowej Straży Pożarnej winien ponownie zostać mianowanym na stanowisko stażysty w służbie przygotowawczej. czy tez powinien on zostać mianowany na stanowisko zajmowane przed zwolnieniem ze służby tzn. młodszego ratownika z uwzględnieniem stopnia starszego strażaka i bez konieczności odbywania służby przygotowawczej.

W przekonaniu sądu organy administracji słusznie uznały, iż Ł. D. ponownie podejmując służbę w państwowej Straży pożarnej winien odbyć służbę przygotowawczą na stanowisku stażysty w stopniu strażaka.

Analiza przepisu art.34 ust.1 ustawy z 24 sierpnia 1991r. wskazuje, iż każda osoba podejmująca służbę w Państwowej Straży Pożarnej jest mianowana strażakiem w służbie przygotowawczej. Z wymienionego przepisu nie wynika, iż obowiązek odbycia służby przygotowawczej dotyczy jedynie osoby podejmującej po raz pierwszy służbę w PSP. Nie ulega wątpliwości, iż gdyby ustawodawca chciał aby służbę przygotowawczą odbywała tylko osoba, która po raz pierwszy podejmuje służbę w PSP to inaczej sformułowałby przepis art.34 ust.1 ustawy. Skoro jednak z wymienionego przepisu nie wynika aby służbę przygotowawczą miały obowiązek odbywać tylko osoby podejmujące służbę w PSP po raz pierwszy to oznacza, iż art.34 ust.1 ustawy dotyczy wszystkich osób podejmujących służbę w PSP, także i tych, które w przeszłości odbyły już służbę przygotowawczą.

Taka interpretacja przepisu art.34 ust.1 ustawy jest zgodna z celem służby przygotowawczej jakim jest właściwe przygotowanie do służby w PSP oraz ocena czy konkretna osoba ze względu na zdolności psycho-fizyczne nadaje się do tej służby. Okoliczność, iż dana osoba odbyła w przeszłości służbę przygotowawczą oznacza, iż w tamtym okresie została odpowiednio przygotowana do służby w PSP a jednocześnie oceniono, że ze względu na swoje cechy fizyczno-psychiczne nadaje się do służby. Od tamtego okresu do ponownego podjęcia służby mija pewien okres czasu i w tym okresie może ulec zmianie przebieg, charakter i wymagania w służbie PSP a jednocześnie mogą ulec zmianie zdolności fizyczne i psychiczne kandydata do tej służby. Również i z tego powodu osoba, która ponownie podejmuje służbę w PSP winna odbyć okres służby przygotowawczej. Ponownie bowiem zostanie przygotowana do właściwego wykonywania obowiązków służbowych i jednocześnie ponownie zostanie oceniona czy ze względu na aktualnie posiadane cechy psychiczno-fizyczne będzie się ona nadawała do tej służby. Dodać należy, iż Komendant Główny PSP w szczególnie uzasadnionych przypadkach może skrócić okres służby przygotowawczej.

Nieuzasadniony jest zarzut skarżącego, iż przy podjęciu ponownie służby organy administracji winny uwzględnić fakt posiadania przez niego stopnia starszego strażaka, który został mu nadany w poprzednim okresie służby. Należy zaznaczyć, iż stopień strażaka znajduje się w korpusie szeregowych straży pożarnej (art.50 pkt.1 ustawy z 24 sierpnia 1991r.) zaś dożywotnie są jedynie stopnie podoficerów, aspirantów i oficerów straży pożarnej. Z przepisu art.55 ust.1 ustawy z 24 sierpnia 1991r. nie wynika aby stopnie w korpusie szeregowych były dożywotnie. Oznacza to iż osoba podejmująca ponownie służbę w PSP nie zachowuje nadanego mu wcześniej stopnia starszego strażaka. Skarżący zachowałby dotychczasowy stopień gdyby posiadał stopień co najmniej w korpusie podoficerów ale taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W ocenie sądu dla oceny czy skarżący winien zachować stopień starszego strażaka nie ma znaczenia treść art.55 ust.2 ustawy z 24 sierpnia 1991r. Przepis ten dotyczy bowiem jedynie strażaków zwolnionych ze służby. W sytuacji gdyby Ł. D. został zwolniony ze służby miałby prawo używać stopnia starszego strażaka z dodaniem określenia "w stanie spoczynku". Obecnie jednak skarżący podjął ponownie służbę w PSP a więc w świetle art.55 ust.2 nie jest uprawniony do używania tego stopnia.

W przekonaniu sądu dla oceny czy skarżący winien zachować stopnień starszego strażaka nie ma również znaczenia wskazywana przez niego treść art.55 ust.3 ustawy z 24 sierpnia 1991r. Analiza tego przepisu wskazuje bowiem, iż dotyczy on strażaków aktualnie odbywających służbę w PSP bądź zwolnionych z tej służby. W przypadkach określonych w tym przepisie następuje z mocy prawa utrata posiadanego stopnia. Z przepisu tego nie wynika jednak, iż skarżący przy ponownym podjęciu służby winien zachować stopień starszego strażaka. Osoba posiadająca stopień w korpusie szeregowych straży pożarnej po zwolnieniu ze służby nadal może go używać z określeniem "w stanie spoczynku" lecz nie oznacza to, iż stopień ten jest dożywotni i osoba zachowuje ten stopień ponownie podejmując służbę w PSP.

Nieuzasadniony jest również zarzut skarżącego, iż przy ponownym podjęciu służby w PSP winien zajmować stanowisko młodszego ratownika, na które został mianowany w okresie poprzednio pełnionej służby. Przesłanki mianowania na określone stanowisko zostały wymienione w art.36 ust.1 ustawy z 24 sierpnia 1991r. Uzależnione jest to od posiadanego wykształcenia ogólnego, kwalifikacji pożarniczych oraz stażu służby lub pracy. Nadto powołanie na wyższe stanowisko służbowe musi być poprzedzone opinią służbową strażaka (art.36a ust.1 pkt.4 ustawy) przy czym musi to być opinia aktualna a nie z okresu poprzednio pełnionej służby. Terminy zaś wydawania opinii zostały określone w § 2 ust.1 i 2 rozporządzenia z 19 kwietnia 2006r. Nie budzi wątpliwości fakt, iż opinie służbowe skarżącego zostały wydane w poprzednim okresie pełnienia służby a nie obecnie. Nie są to zatem opinie aktualne.

Należy zaznaczyć, iż stosunek służbowy strażaka powstaje z dniem jego mianowania na stanowisko służbowe a kończy się z chwilą zwolnienia ze służby. W przypadku zwolnienia ze służby (np. wskutek własnego żądania) a następnie ponownego przyjęcia do służby w przyszłości nie dochodzi do reaktywacji dotychczasowego stosunku służbowego. Nie oznacza to, iż strażak podejmując ponownie służbę np. po kilku czy kilkunastu latach, niejako wraca na dotychczasowe stanowisko z takim samym uposażeniem jakie miał ostatnio. Ponowne przyjęcie do służby to ponowne nawiązanie stosunku służbowego i osoba taka podlega wszelkim procedurom kwalifikacyjnym jak każda inna osoba podejmująca służbę w PSP. Przyjęcie poglądu skarżącego oznaczałoby, iż po jego zwolnieniu ze służby w PSP jego stosunek służbowy byłby niejako zawieszony i w każdym czasie mógłby on wrócić do służby w PSP na ostatnio zajmowane stanowisko i z otrzymywanym ostatnio wynagrodzeniem. Sąd w obecnym składzie nie podzielił tego poglądu. W przekonaniu w sytuacji gdy konkretna osoba po zwolnieniu ze służby w PSP ponownie podejmuje służbę to dochodzi do nawiązania nowego stosunku służbowego i osoba taka podlega wszystkim procedurom przewidzianym dla osób, które podejmują służbę.

Należy zaznaczyć, iż w ustawie z 24 sierpnia 1991r. brak jest w zasadzie uregulowań prawnych strażaków, którzy ponownie nawiązują stosunek służbowy. Jedynym przepisem jest tutaj art.94 ust.2 ustawy, który stanowi, że zasiłek na zagospodarowanie nie przysługuje strażakowi przy ponownym nawiązaniu stosunku służbowego, chyba, że dotychczas nie był wypłacony. Brak uregulowań w tym zakresie, poza art.94 ust.2, wskazuje, iż wobec osoby która ponownie podejmuje służbę w PSP winny mieć zastosowanie wszelkie uregulowania i procedury jakie przewidziano dla każdej osoby podejmującej służbę w Państwowej Straży Pożarnej.

Podkreślić należy, iż procedura przyjęcia do służby w PSP jest podobna jak w ustawie z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. nr 287 z 2011r. poz.1687 z późn. zm.). W tej ostatniej ustawie osoba przyjęta do służby w Policji jest mianowana policjantem w służbie przygotowawczej z tym, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach, można zwolnić policjanta od odbywania tej służby a nie jedynie skrócić czas tej służby jak przewiduje to art.29 ust.1 i 3 ustawy z 24 sierpnia 1991r. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty jest pogląd, iż osoba, która była już funkcjonariuszem Policji i ponownie ubiega się o przyjęcie do Policji jest obowiązana odbyć służbę przygotowawczą (wyrok NSA z 25 września 1998r. w spr. II SA 599/98 i z 9 maja 2012r. w spr. I OSK 1839/11). Wprawdzie pogląd ten dotyczy funkcjonariuszy Policji lecz powinien mieć on zastosowanie także na gruncie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Interpretacja przepisów dotyczących ponownego nawiązania stosunku służbowego w obu służbach mundurowych winna być bowiem podobna.

Reasumując sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd oddalił skargę Ł. D.

a.ł.