Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 723/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.42, 43, 44 par.1, 58 par.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi S. W. i G. W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA / Lu 723 / 06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. Wojewoda na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. odmówił S.W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2006 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M.S. pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego ze zmianą sposobu użytkowania na budynek inwentarsko – gospodarczy, na działkach numer 212 i 164 w W.Z. gmina S.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda wskazał, że decyzja Starosty dnia [...] kwietnia 2006 r. została wysłana pocztą do G. i S. małżonków W. Z adnotacji doręczyciela wynika, że adresaci nie byli obecni w miejscu zamieszkania. Mieszkanie było zamknięte. Dwukrotnie w drzwiach ganku pozostawiono zawiadomienie o złożeniu korespondencji w urzędzie pocztowym / w dniach 10 i 17 maja 2006 r. /. Adresaci korespondencji nie odebrali. W dniu 25 maja 2006 r. przesyłka została zwrócona nadawcy wobec niepodjęcia w terminie.

W dniu 20 czerwca 2006 r. S. W. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2006 r. Podniósł, że kwestionowana decyzja organu pierwszej instancji nie została mu doręczona. Cały czas przebywał w miejscu zamieszkania. Listonosz nie przynosił mu żadnej korespondencji. O decyzji dowiedział się w siedzibie organu, w dniu 19 czerwca 2006 r.

Wojewoda ustalił, że doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w trybie art. 44 k.p.a. Termin na wniesienie odwołania upłynął z dniem 24 maja 2006 r. Nie ma podstaw do zakwestionowania prawidłowości czynności doręczyciela i adnotacji uczynionych na zwróconym organowi dowodzie doręczenia. Ustalenie to znajduje potwierdzenie w pisemnym wyjaśnieniu naczelnika urzędu pocztowego, w którym przedstawił okoliczności doręczenia spornej korespondencji. W następstwie nie ma podstaw by podważać prawidłowość doręczenia, dokonanego w trybie art. 44 k.p.a. Nie zostało obalone domniemanie skuteczności doręczenia korespondencji z upływem kolejnych terminów awizowania, zawarte w art. 44 § 4 k.p.a.

Natomiast okoliczności powoływane u podstaw wniosku o przywrócenie terminu nie uzasadniają stwierdzenia, że S. W. przekroczył termin do wniesienia odwołania bez własnej winy w rozumieniu art. 58 § 1 k.p.a. W następstwie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie jest uzasadniony.

S. i G. małżonkowie W. złożyli skargę na wskazane postanowienie Wojewody. Podnosili, że nie otrzymali kwestionowanej decyzji. Nie otrzymali też zawiadomień o złożeniu korespondencji w urzędzie pocztowym. Kwestionowali oświadczenie doręczyciela o pozostawieniu zawiadomień na drzwiach ganku ich domu. Twierdzili, że gdyby zawiadomienia o nadejściu korespondencji były pozostawione w drzwiach ich domu, to by je zauważyli. Nigdy wcześniej nie ginęły zawiadomienia pozostawiane przez doręczyciela. Wskazywali na potrzebę przeprowadzenia śledztwa celem wyjaśnienia nieprawidłowości w dokonywaniu doręczenia, ponieważ doszło do naruszenia prawa. W ten sposób zostali pozbawieni możliwości wyczerpania toku instancji celem kontroli decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna. Zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / sądy administracyjne kontrolują legalność działań organów administracji publicznej.

Przede wszystkim należy zauważyć, że zaskarżone postanowienie rozstrzyga wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji udzielającej pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego ze zmianą sposobu użytkowania na budynek inwentarsko – gospodarczy. Wynika to wprost z osnowy tego postanowienia i jego uzasadnienia.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu strona ma prawo wystąpić z prośbą o jego przywrócenie. Prośba taka podlega uwzględnieniu jeżeli strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę,

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

W myśl art. 44 § 2 k.p.a. zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

Następnie § 3 powołanego przepisu stanowi, że w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, decyzja organu pierwszej instancji została skierowana do skarżących drogą pocztową i na prawidłowy adres. Adnotacja doręczyciela jednoznacznie stwierdza, że dwukrotnie / w dniach 10 maja i 17 maja 2006 r. / pod wskazanym adresem zostało pozostawione zawiadomienie o złożeniu korespondencji w urzędzie pocztowym. Adresaci nie zgłosili się do urzędu pocztowego po odbiór korespondencji. Po upływie terminu czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia, w dniu 25 maja 2006 r. korespondencja została zwrócona nadawcy.

W tych okolicznościach nie ma podstaw do zakwestionowania prawidłowości przeprowadzonego trybu doręczenia. Spełnia ono wymogi z art. 44 § 1 pkt 1 do § 3 k.p.a. W konsekwencji zastosowanie miał art. 44 § 4 k.p.a. Jednak wbrew ustaleniom organu, skutek doręczenia nastąpił z upływem 24 maja 2006 r. Natomiast termin do złożenia odwołania przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. upłynął z dniem 7 czerwca 2006 r.

Przepis art. 44 § 4 k.p.a. przewiduje domniemanie, że pismo zostało doręczone adresatowi z upływem terminu z art. 44 § 1 k.p.a. Domniemanie to może zostać obalone, jedynie gdy adresat wykaże wadliwości przy zastosowaniu zastępczego trybu doręczenia. W okolicznościach tej sprawy organ zasadnie stwierdza, że takie wadliwości nie zostały przez skarżących wykazane. Ich twierdzenia nie są poparte żadnymi dowodami czy orzeczeniem wydanym w postępowaniu karnym. W zaistniałej sytuacji twierdzenia skarżących nie mogą prowadzić do obalenia domniemania z art. 44 § 4 k.p.a.

Zasadne jest stanowisko organu, że twierdzenia S.W. zawarte we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstawy do przyjęcia, by uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło z przyczyn niezawinionych, w rozumieniu art. 58 § 1 k.p.a.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.