Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 596/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-10-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 260 oraz art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać T. T. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

T . T. wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego skarżąca została wezwana do przesłania wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Związku z tym, że skarżąca nie nadesłała ww. formularza, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 18 września 2012r. pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W terminie otwartym do wniesienia sprzeciwu od powyższego zarządzenia skarżąca przesłała wypełniony formularz o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania wymagany przed sądem powszechnym.

Powyższe oświadczenie majątkowe zostało uznane za sprzeciw, a skarżąca została wezwana do wypełnienia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wymaganym przed sądami administracyjnymi.

W dniu 18 października 2012r. T. T. przesłała wypełniony formularz PPF, w którym wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie ją od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nigdzie nie pracuje, nie otrzymuje również świadczeń z pomocy społecznej. Mieszka w domu o pow. 52 m² razem z synem i utrzymuje się z jego renty po tragicznie zmarłym ojcu w kwocie ok. 830 zł brutto. Skarżąca wskazała - jako inne nieruchomości pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym - działkę o pow. 0,24 ha i stodołę. Poza tym oświadczyła, że nie ma żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje:

W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270) dalej zwana jako "P.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.

Prawo pomocy stanowi gwarancję zachowania dostępności sądu dla osób, które ze względu na swój stan finansowy, majątkowy i rodzinny nie mogą ponieść kosztów związanych z własnym udziałem w postępowaniu sądowym. Przepis art. 246 P.p.s.a. przewiduje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, na jej wniosek w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

T. T. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.

Przedstawiona przez stronę jej sytuacja materialna, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania, uprawnia do stwierdzenia, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. Powyższe uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie ją od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości.

Z tych powodów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.