Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 231/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 3 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii dotyczącej pomieszczeń i urządzeń podmiotu leczniczego przeznaczonych do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie stomatologii postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca A Spółka z o.o. w S. reprezentowana przez pełnomocnika J. T. wniosła ( pismem z dnia 13 kwietnia 2016r. ) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na oznaczoną wyżej decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W.

Zarządzeniem z dnia 19 maja 2016 r. wezwano pełnomocnika Spółki do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o treści którego pełnomocnika poinformowano. Powyższe zarządzenie zawierało pouczenie, że jego niewykonanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

W odpowiedzi J. T. nadesłał pismo z dnia 6 czerwca 2016 r. w którym wskazał, że umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki wywodzi z art. 35 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , co jest związane z zatrudnieniem jego osoby jako pracownika Spółki , zgodnie z umową zlecenia zawartą w dniu 10 kwietnia 2016 r. Ponadto wyjaśnił, że reprezentacja stanowi kontynuację uprzednio zawartej przez niego umowy w ramach stałego zlecenia obsługi skarżącego podmiotu, na poparcie czego dołączył oryginał pełnomocnictwa ogólnego z dnia 10 kwietnia 2016 r. oraz kopię umowy zlecenia z dnia 10 kwietnia 2016 r.

Kolejnym zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2016 r. Sąd wezwał prezesa zarządu strony skarżącej do wykazania w terminie 7 dni, że ustanowiony przez niego pełnomocnik J. T. ma w spółce A Sp. z o.o. w S. status pracownika w rozumieniu art. 2 Kodeksu pracy, pod rygorem niedopuszczenia do udziału w sprawie J. T. w charakterze pełnomocnika procesowego strony skarżącej.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie J. T. nadesłał kserokopię umowy o pracę zawartej w dniu 13 czerwca 2016 r. oraz kopię formularza zgłoszenia pracownika do ubezpieczenia.

Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2016 r. Sąd wezwał prezesa zarządu strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podpisanie skargi, albowiem ustanowiony pełnomocnik w dacie sporządzenia skargi nie spełniał wymogu pełnomocnika, o którym mowa w art. 35 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 26 lipca 2016 r.

W odpowiedzi strona skarżąca nadesłała pismo stanowiące odwołanie z dnia 26 stycznia 2016 r. od decyzji administracyjnych nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. wydanych przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. Powyższe odwołanie zostało podpisane przez prezesa zarządu skarżącej spółki A. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej także p.p.s.a..

Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.

Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta z powodu nieuzupełnienia braków formalnych podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy, określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.

W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast jeżeli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).

W badanej sprawie skarga została podpisana przez J. T., który - w dacie jej wniesienia nie mógł reprezentować strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym , albowiem nie należał on do kręgu osób wskazanych w art. 35 p.p.s.a., mogących być pełnomocnikiem strony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z kolei pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej , o czym stanowi § 2 art. 35 p.p.s.a. . Osoba prawna lub zarząd spółki partnerskiej świadczący na podstawie odrębnych przepisów pomoc prawną przedsiębiorcy, osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej, mogą udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu, któremu świadczą pomoc prawną - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli zostały do tego upoważnione przez ten podmiot (§ 3).

Z powyższej regulacji wynika , że J. T. – działający jako pracownik skarżącej Spółki w oparciu o umowę zlecenia zawartą ze skarżącą – nie może być uznany za jej pełnomocnika. W orzecznictwie administracyjnym przyjęto, że skoro w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi ustawodawca posłużył się pojęciem pracownika, którego legalna definicja zawarta została w art. 2 Kodeksu pracy , to brak jest podstaw prawnych do nadawania temu pojęciu innego znaczenia, co w konsekwencji oznacza, iż pracownikiem w rozumieniu art. 35 § 2 p.p.s.a. może być wyłącznie osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę (art. 2 Kodeksu pracy) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2880/12, LEX nr 1303226).

Natomiast przedłożona Sądowi umowa o pracę zawarta przez stronę skarżąca z J. T. sporządzona została po dacie wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego , tj. 13 czerwca 2016 r., co miało miejsce dopiero po stosownym wezwaniu Sądu. Stwierdzenie powyższego oznacza ,że J. T. nie mógł w dacie zainicjowania postępowania sądowo-administracyjnego w imieniu strony skarżącej podpisać skargi , albowiem ponad wszelką wątpliwość nie miał statusu pełnomocnika w rozumieniu cytowanego wyżej art.35 p.p.s.a. Z tego też względu - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - wezwano prezesa zarządu skarżącej Spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi została skutecznie doręczona skarżącej Spółce w dniu 26 lipca 2016 r. Wobec tego liczony z uwzględnieniem tej daty termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 2 sierpnia 2016 r. Skarżący nadesłał pismo z dnia 1 sierpnia 2016 r., wniesione w dniu 5 sierpnia 2016 r. (data wpływu do Sądu). Pismo to nie czyni jednak zadość wezwaniu Sądu , albowiem zamiast przedłożenia podpisanej przez prezesa skarżącej spółki skargi , dołączono doń adresowane do D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. , które zostało podpisane przez prezesa zarządu skarżącej spółki A. S.

Stwierdzenie powyższego oznacza ,że braki skargi nie zostały w zakreślonym terminie uzupełnione, co w konsekwencji obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.