Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1662/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 118 par. 2, art. 145-150, art. 199, art. 200, art. 201, art. 209
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "X" S.A. w Z. G. o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 10 marca 2010 r. w zakresie kosztów umorzonego postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi "X" S.A. w Z.G. na decyzję Izby Skarbowej w Z.G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 1995 r. postanawia oddalić wniosek. /-/ Maria Skwierzyńska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 marca 2010 r. tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył niniejsze postępowanie w sprawie ze skargi "X" S.A. w Z G na decyzję Izby Skarbowej w Z G z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 1995 r.

W dniu 1 kwietnia 2010 r. strona skarżąca wniosła o uzupełnienie powyższego postanowienia co do kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie, poprzez zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania – wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa – w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż Sąd nie zamieścił we wskazanym orzeczeniu koniecznego rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. W tym stanie rzeczy, koniecznym staje się – w opinii strony – uzupełnienie powyższego postanowienia Sądu, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej złożonym w toku postępowania.

Ponadto wnioskodawca stanął na stanowisku, że poprzez umorzenie postępowania w niniejszej sprawie Sąd faktycznie uwzględnił skargę "X" S.A. w ZG, z której to prowadzono niniejsze postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.), wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga co do zasady w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. W postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi obowiązuje bowiem zasada, iż zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona (art. 200 P.p.s.a., por. wyrok NSA z 22 kwietnia 1998 r., SA/Sz, LEX nr 34149). Odstępstwa od tej zasady zawiera jedynie art. 201 p.p.s.a., stanowiący, iż zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania w trybie tzw. autokontroli tego organu (art. 54 § 3 P.p.s.a.) oraz w wypadku umorzenia postępowania w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne (art. 118 § 2 P.p.s.a.). Podkreślić przy tym należy, że wypadki uwzględnienia skargi wymienione zostały w art. 145 - 150 P.p.s.a.

W świetle wskazanych norm, Sąd zważył, iż nie jest możliwe zasądzanie kosztów postępowania na rzecz skarżącego w sytuacji, gdy postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe zostało umorzone. Nie można również podzielić twierdzenia strony, iżby poprzez umorzenie postępowania w niniejsze sprawie Sąd faktycznie uwzględnił skargę "X" S.A. w Z.G., albowiem umorzenie postępowania powoduje jego zakończenie orzeczeniem, które nie rozstrzyga o istocie sprawy sądowoadministracyjnej, zatem w takiej sytuacji nie może być mowy o uwzględnieniu skargi. W gruncie rzeczy przyjęcie stanowiska prezentowanego przez stronę prowadziłoby do uznania, że możliwe jest wszczęcie postępowania tylko po to, by je umorzyć.

W powyższej perspektywie godzi się również zauważyć, iż w art. 199 P.p.s.a. ustawodawca wprowadził zasadę, w myśl której koszty postępowania obciążają strony - w zakresie, w jakim są związane z ich udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wyjątki od tej zasady muszą wynikać z przepisów szczególnych, które w niniejszym przypadku nie znajdują zastosowania.

W zaistniałym stanie rzeczy Sąd orzekł, w świetle powołanych przepisów, jak w sentencji postanowienia.

/-/ Maria Skwierzyńska