Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 518/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: § 22, § 23
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
article: § 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity
article: art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. R. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych - postanawia - przyznać adwokatowi P. R. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych.

Postanowieniem z dnia 26 maja 2014 r. tut. Sąd zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2013 r. i przyznał skarżącemu prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata.

W piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu dla J. R. pełnomocnika w osobie adwokata P. R.

Wymieniony adwokat sporządził następnie i wniósł skargę kasacyjną od wskazanego wyżej orzeczenia wraz z wnioskiem o przywróceniu terminu do dokonania tej czynności. Postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 sierpnia 2014 r. przywrócono termin do złożenia przedmiotowego środka zaskarżenia. Z kolei wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w dnia 6 lipca 2016 r. sygn. akt II OSK 2646/14 powyższa skarga kasacyjna została oddalona.

W dniu 6 września 2016 r. adwokat P. R. złożył w tut. Sądzie pismo, w którym zwrócił się o przyznanie kosztów za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Pełnomocnik oświadczył również, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.

Wniosek pełnomocnika należy uwzględnić.

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczonemu adwokatowi przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o czynnościach adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisami, o których mowa wyżej są regulacje Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Wedle jednak brzmienia jego § 22, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W świetle § 23 tego rozporządzenia, weszło ono w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

Ze względu na brzmienie powyższego przepisu, w niniejszej sprawie do rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącego zastosowanie znajduje uprzednio obowiązujący w tym zakresie akt tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwany następnie "rozporządzeniem". Postępowanie przed sądem drugiej instancji zostało bowiem wszczęte w dniu 22 lipca 2014 r. poprzez wniesienie skargi kasacyjnej od powołanego wcześniej wyroku tut. Sądu, zaś zakończyło się ono już po wejściu w życie rozporządzenia z 2015 r.

W świetle § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. _@KONopłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej jest, zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji (tak jak w sprawie niniejszej) - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawką minimalną określoną w pkt 1 rozporządzenia jest w niniejszej sprawie kwota 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia).

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego uprawniony jest do otrzymania tytułem udzielonej stronie i nieopłaconej pomocy prawnej kwoty 180 zł, powiększonej w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia o obowiązującą w dniu orzekania stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług (wynosi ona 23 %).

Dlatego przyznano adwokatowi P. R. kwotę 221,40 zł za udzieloną J. R. pomoc prawną w niniejszej sprawie (tj. sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do tej czynności), o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 8, art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia.