Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1230/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1230/14

UZASADNIENIE

W [...] Oddziale Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej w skrócie OWNFZ) prowadzone było postępowanie konkursowe w przedmiocie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w zakresie: świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej na obszarze [...]. Po zakończeniu negocjacji ze wszystkimi oferentami Komisja Konkursowa powołana przez Dyrektora OWNFZ sporządziła ranking końcowy, a następnie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2014 r. dokonała wyboru 4 spośród 6 składających oferty, do zawarcia umowy w przedmiotowym rodzaju i zakresie. W tym samym dniu na stronie internetowej OWNFZ zamieszczono informację o rozstrzygnięciu postępowania.

Odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania, w trybie art. 154 ust. 1 w zw. z art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.; zwanej dalej w skrócie "ustawa"), wniosła nie wybrana w konkursie A. sp. z o.o., podnosząc, że w ogłoszeniu o rozstrzygnięciu postępowania nie zawarto informacji o uzyskanych przez poszczególnych oferentach wynikach ani o minimalnych wymaganiach punktowych. Uznając, iż najprawdopodobniej na wynikach konkursu zaważyła okoliczność, że spółka jest podmiotem rozpoczynającym działalność w dziedzinie ochrony zdrowia, A. wskazała, że posiada wykwalifikowany personel oraz infrastrukturę dającą gwarancję należytego wykonywania umowy, a zatem odmowa wyboru tejże spółki z uwagi na brak ciągłości świadczenia usług medycznych narusza zasadę uczciwej konkurencji oraz równego traktowania.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] znak [...] Dyrektor OWNFZ oddalił wniesione odwołanie. Wskazał, że w toku postępowania wniesione oferty mogły uzyskać maksymalnie 70 punktów, w tym 20 punktów za cenę oraz 50 punktów za kryteria niecenowe. Do realizacji świadczeń zostali wybrani oferenci, którzy uzyskali łączną liczbę punktów w przedziale od 60 do 43,846, przy zastosowaniu jednolitych dla wszystkich oferentów kryteriów. Analiza oferty Spółki wykazała, że Komisja w sposób należyty oceniła jej ofertę, przyznając łącznie 40,769 punktów, a zatem zarzuty odwołania nie znalazły uzasadnienia.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, A. sp. z o.o. zarzuciła wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy poprzez dokonanie analizy wyłącznie oferty odwołującej spółki, zamiast całościowej i wyczerpującej kontroli wszystkich ofert. Nie wskazano również okoliczności, które warunkowały przyjęcie progu wyboru ofert na poziomie 43,846 punktów, a zatem dlaczego komisja konkursowa wybrała akurat cztery oferty.

Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm. – zwanej dalej k.p.a.), Dyrektor OWNFZ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2014 r.

W uzasadnieniu podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w swojej poprzedniej decyzji, uznając, że analiza przeprowadzonego postępowania konkursowego nie wykazała uchybień lub naruszenia prawa uzasadniającego uwzględnienie odwołania. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców zostały ustalone przez Prezesa NFZ. W toku całego postępowania były one jawne i nie podlegały żadnym zmianom, zaś treść odwołania wskazuje jasno, że A. sp. z o.o. nie zapoznała się szczegółowo z warunkami prowadzonego postępowania. Zarówno ocenę oferty Spółki, jak i ustalenie przedziału punktowego zwycięskich ofert reguluje bowiem zarządzenie Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a w szczególności załącznik nr 1 – Tabela nr 14. Oceny ofert, w tym oferty spółki A. dokonano w oparciu o ww. zarządzenie. Dyrektor OWNFZ wskazał również, że oferta odwołującej spółki nie została wybrana, gdyż kwoty wynegocjowanych kontraktów z oferentami znajdującymi się w pozycji od 1 do 4 w rankingu wyczerpały środki finansowe przeznaczone przez OWNFZ na finansowanie świadczeń w przedmiotowym postępowaniu – nie więcej niż 557.752,00 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na tę decyzję A. sp. z o.o. wniosła o stwierdzenie jej nieważności jako podpisanej przez osobę, która nie wykazała swojego umocowania, ewentualnie o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuty dotyczą naruszenia przepisów k.p.a. – art. 77 § 1 w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie konfrontacji ocen końcowych ofert z ich treścią oraz niedokonaniem porównania ofert między sobą oraz art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie przytoczenia w uzasadnieniu decyzji faktów oraz przesłanek stanowiących podstawę jej wydania.

Zarzuty dotyczą również naruszenia przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – art. 146 w zw. z art. 148 -poprzez przyjęcie, że oferta skarżącej nie została wybrana wyłącznie ze względu na wyczerpanie środków finansowych;

Strona skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia w zakresie ilości punktów przyznanych poszczególnym oferentom, a jedynie opis na jakich zasadach sporządzono ranking końcowy. Brak odniesienia się do ofert pozostałych uczestników konkursu, a także uniemożliwienie wglądu do ofert części uczestników, z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy, uzasadnia wątpliwości Spółki co do spełnienia przez pozostałych uczestników wymogów konkursowych i stanowi o naruszeniu interesu skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor OWNFZ wniósł o jej oddalenie, powołując się na stanowisko wyrażone w wydanych decyzjach nr [...] i [...] i dodatkowo odnosząc się do zarzutów skargi. Stwierdził po pierwsze, że zaskarżona decyzja została podpisana przez osobę legitymującą się udzielonym przez niego pełnomocnictwem, które znajduje się w aktach postępowania konkursowego. W odniesieniu do pozostałych zarzutów Dyrektor OWNFZ stwierdził, że zasady punktacji znane były wszystkim oferentom – wynikają one z zarządzenia Prezesa NFZ nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (załącznik nr 1), a szczegółowa punktacja została przedstawiona w tabeli zawartej w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. Komisja Konkursowa wybrała do zawarcia umowy oferty poczynając od pierwszej w rankingu do wyczerpania kwoty finansowania, co skutkowało wyborem akurat 4 oferentów w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647).

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie skarga do Sądu została skierowana w oparciu o art. 154 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie "ustawą".

Przepisy tej ustawy stanowią podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, a także sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tych świadczeń. Tryb i zasady postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych określone zostały w Dziale VI ustawy pt. "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami".

Zgodnie z art. 132 ust. 1 i 2 ustawy podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą, wybranym do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w Dziale VI ustawy a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu.

Zawracie umowy odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań (art. 139 ust. 1), przy czym zasadą jest tryb konkursowy, a zawarcie umowy w trybie rokowań następuje w przypadkach określonych w ustawie (art. 143 ust. 1).

W przepisach Działu VI ustawy sformułowane zostały też zasady przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, z których najważniejsze to: zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców (art. 134), zasada jawności ofert oraz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 135) oraz zasada jawności kryteriów oceny ofert i warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz zakaz ich zmiany w toku postępowania (art. 147).

Przestrzeganie tych zasad ma istotne znaczenie z punktu widzenia prawidłowości przeprowadzenia konkursu, co wynika wprost z treści art. 152 ust. 1 ustawy, stanowiącego, że świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych art. 153 i 154.

Przede wszystkim w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy oferent może złożyć umotywowany protest, którego uwzględnienie skutkuje powtórzeniem zaskarżonej czynności przez komisję konkursową. Natomiast po ogłoszeniu o rozstrzygnięciu postępowania, świadczeniodawcy biorącemu udział w postępowaniu przysługuje odwołanie do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, który po jego rozpatrzeniu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą albo oddalającą odwołanie. Od tej decyzji przysługuje świadczeniodawcy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, po rozpatrzeniu którego dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną w sprawie.

Na tle tych regulacji bezsporne jest zatem, że sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną dopiero z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania w trybie art. 154 ustawy, a zadaniem dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatrującego odwołanie, a następnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym prawidłowości przeprowadzenia konkursu ofert w aspekcie naruszenia jego zasad, prowadzącego do uszczerbku interesu prawnego świadczeniodawcy. W orzecznictwie przyjmuje się, że do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej dochodzi wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług.

Wyrazem realizacji zasady równego traktowania świadczeniodawców jest wynikająca z art. 146 ust. 1 pt 1, 2 i 3 ustawy delegacja dla Prezesa NFZ do określenia przedmiotu postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, określenia kryteriów oceny ofert oraz warunków wymaganych od świadczeniodawców. Zastrzeżona w ustawie możliwość takiego określenia jest wynikiem kompetencji Prezesa NFZ w zakresie kierowania ustawową i statutową działalnością organu. W ramach pragmatyki tego kierowania, w tym wykonywania nałożonych ustawą zadań, Prezes NFZ wydaje zarządzenia w oparciu o art. 146 ustawy (wyrok NSA z dnia 24.02.011 r., II GSK 263/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 17.06.2013 r., VI SA/Wa 191/13, https://cbois.nsa.gov.pl).

W toku prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania konkursowego zastosowanie miały przepisy Działu VI ustawy, rozporządzeń: Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzieleniu świadczeń z opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. nr 273, poz. 2719), Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1480), a także zarządzeń Prezesa NFZ – Nr 57/2013/DSOZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Nr 3/2014/DSOZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Nr 87/2013/DSOZ z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej (wszystkie zarządzenia dostępne na stronie internetowej NFZ).

W.w. akty prawne wskazane zostały w ogłoszeniu Nr [...] o konkursie ofert na udzielanie świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w zakresie: świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej, na obszarze : [...]. W ogłoszeniu tym wskazano również, że wartość zamówienia wynosi nie więcej niż 557.752,00 zł na okres rozliczeniowy od 1.07.2014 –do 31.12.2014, zaś okresem obowiązywania umowy jest okres 1.07.2014 – 30.06.2017.

Skarżąca spółka złożyła ofertę w tym konkursie wraz z 5 innymi podmiotami.

Komisja konkursowa, po przeprowadzeniu w siedzibie A. sp. z o.o. kontroli w dniu 28.04.2014 r. oraz po stwierdzeniu spełnienia przez ofertę tej spółki warunków formalnych, zakwalifikowała ja do części niejawnej.

Do tej części konkursu zakwalifikowane zostały wszystkie zgłoszone oferty.

Z wszystkimi oferentami przystąpiono też do negocjacji w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń i ceny za te świadczenia.

W rankingu końcowym oferta A. uzyskała łącznie 40,769 punkty, uplasowała się na ostatnim miejscu i nie została wybrana do zawarcia umowy na udzielanie świadczeń zdrowotnych. Wybrano 4 inne oferty poprzedzające w rankingu ofertę skarżącej spółki.

Zasadniczym zarzutem skargi jest naruszenie przepisów k.p.a. – art. 7, 77 § 1, 81 i 107 § 3, wyrażające się w braku przeprowadzenia właściwego postępowania dowodowego w zakresie konfrontacji ofert uczestników postępowania konkursowego oraz brak przedstawienia oceny zebranego materiału dowodowego w uzasadnieniu decyzji.

Jak już wcześniej Sąd wskazał, a co podkreśla się w orzecznictwie, postępowanie prowadzące do zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest co do zasady dwufazowe; najpierw następuje etap cywilnoprawny, a w przypadku zakwestionowania jego wyników prowadzone jest postępowanie administracyjne. Postępowanie administracyjne w tej sprawie ma na celu weryfikację rozstrzygnięcia (wyboru lub odrzucenia ofert) dokonanego przez komisję (por. postanowienie NSA z dnia 15.11.2006 r., II GSK 186/06, ONSAiWSA 2007/4/101). Mając na względzie specyfikę tego postępowania, w orzecznictwie wyrażane były wątpliwości co do stosowania w nim przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.).

Sąd zwraca uwagę na stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 18.11.2014 r., II GSK 1633/13 (dostępny na stronie https://cbois.nsa.gov.pl), który stwierdził, że "przepisy ustawy o świadczeniach nie zawierają, poza uregulowaniem określonych kwestii dotyczących tego postępowania, odesłania do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani też zastosowania przepisów k.p.a. w takich sprawach wprost nie wyłączają. Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1), wykonującą określone zadania publiczne w zakresie ochrony zdrowia, wyposażoną m.in. w kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych, o których mowa w art. 154 ust. 3 i ust. 6 ustawy o świadczeniach. Znajduje tu więc zastosowanie art. 1 pkt 2 k.p.a., z którego wynika, że przepisy Kodeksu mają zastosowanie do postępowania przed organami Funduszu (dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu i Prezesem Funduszu), zmierzającego do rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej. Nie ulega zatem kwestii, że k.p.a. ma zastosowanie w omawianych sprawach, z wyłączeniem tych jego przepisów, które dotyczą kwestii odmiennie uregulowanych w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej".

W świetle tego stanowiska i treści art. 152 ust. 1 ustawy uzasadnione jest zatem stwierdzenie, że do obowiązków dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu na etapie prowadzonego przezeń postępowania administracyjnego należy zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu świadczeniodawcy, a następnie ocena czy ewentualnie ujawnione naruszenia spowodowały uszczerbek jego interesu prawnego. Nie ulega natomiast wątpliwości, że dyrektor nie dokonuje ponownego ustalenia stanu faktycznego, lecz obowiązany jest wyjaśnić i uzasadnić werdykt komisji konkursowej, stosując przy tym przepisy k.p.a.

W ocenie Sądu w prowadzonym postępowaniu organ nie naruszył przepisów k.p.a. Rzeczą organu było wszechstronne zbadanie sprawy na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału w sprawie, w skład którego powinny wchodzić m.in. oferty wszystkich podmiotów biorących udział w konkursie (por. np. wyrok NSA z dnia 16.04.2014 r., II GSK 576/13, https://cbois.nsa.gov.pl). Akta sprawy są kompletne, zawierają oferty wszystkich oferentów i pozwoliły na weryfikację pracy komisji konkursowej.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. Dyrektor OWNFZ w tabeli przedstawił punktację uzyskaną w konkursie. W punktacji szczegółowej w kategorii "cena" oferta skarżącej spółki uzyskała 15,769 pkt, łącznie za kryteria "niecenowe" – 25 punktów tj. "ciągłość" - 0 pkt (wobec braku realizowania wcześniej umowy z Funduszem) i "jakość" – 25 pkt - , co daje w sumie w łączną liczbę punktów – 40,769 pkt. Taka sam szczegółowa punktacja została przedstawiona wobec każdego z oferentów, tj. poczynając pod 1 miejsca w tabeli : Niepublicznego ZOZ "[...]" s.c., Niepublicznego ZOZ "[...]", M. M. oraz "B." sp. jawna. Jako poz. 6 w tabeli wymieniono oferenta "C." sp. z o.o., który uzyskał łączną punktację – 50 pkt, ale z uwagi na brak uzgodnienia stanowiska w trakcie negocjacji co do ilości świadczeń, nie została z nim zawarta umowa na udzielanie świadczeń zdrowotnych.

W ocenie Sądu trafnie wskazuje organ w zaskarżonej decyzji, że wszystkie kryteria oceny ofert i poszczególne składniki tej oceny zostały wymienione w zarządzeniu Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. nr 3/2014/DSOZ w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a w szczególności w odniesieniu do świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w załączniku nr 1 – Tabela nr 14. Komisja konkursowa dokonała oceny wszystkich ofert w oparciu o te same kryteria punktowe, a zatem brak jest podstaw do przyjęcia, że Fundusz naruszył zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżący nie wykazał na czym miałoby polegać naruszenie tych zasad, a w szczególności zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców (art. 134 ustawy), a z akt postępowania również takie naruszenie nie wynika.

Raz jeszcze należy podkreślić specyfikę postępowania administracyjnego w zakresie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zdeterminowane jest wynikającą z art. 152 ust. 1 ustawy koniecznością wykazania, że nastąpiło naruszenie zasad przeprowadzenia postępowania w ww. zakresie i w jego wyniku interes prawny świadczeniodawcy doznał uszczerbku.

Sąd podkreśla również, że zgodnie z powołanymi na wstępie przepisami jedynym kryterium jego kontroli jest legalność, inne zaś czynniki, takie jak np. słuszność czy celowość pozostają poza oceną Sądu. Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego w ramach tej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia lub stwierdzenia jej nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

Kontrola Sądu nie potwierdziła, aby doszło do naruszenia przepisów w stopniu wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uzasadniającym uwzględnienie skargi.

Naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. o takim charakterze nie jest także dotknięte uzasadnienie zaskarżonej decyzji - wyjaśnia ono istotne dla sprawy okoliczności, uwzględniając, co ponownie należy podkreślić specyfikę postępowania administracyjnego w zakresie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a przede wszystkim odnosi się do zarzutów skarżącego zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podobnie należy ocenić uzasadnienie wcześniejszej decyzji Dyrektora OWNFZ, które również zawiera szczegółowe odniesienie do zarzutów odwołania.

Zupełnie niezasadny jest również zarzut podpisania decyzji przez osobę nie mającą upoważnienia do działania w imieniu organu. Stosowne pełnomocnictwa do podpisania obu decyzji – z dnia [...] czerwca 2014 r. przez K. W., jak i decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. – przez V. T., znajdują się w aktach postępowania konkursowego przekazanych Sądowi wraz ze skargą.

Z wszystkich tych przyczyn Sąd, w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.