Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 502/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o., z siedzibą w R., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...), w przedmiocie określenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r., w związku z zażaleniem skarżącej na postanowienie z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. I SA/Rz 502/16, o odrzuceniu skargi - postanawia – 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia.


UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...), w przedmiocie określenia jej zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r.

Przewodniczący Wydziału I Sądu, zarządzeniem z dnia 4 lipca 2016 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości 400 zł, w ternie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Mając na uwadze fakt, że skarżąca jest spółką prawa handlowego, zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym, pod numerem [...], i jako przedsiębiorca figuruje w rejestrze przedsiębiorców KRS, w związku z tym zastosowanie do niej znajduje przepis art. 67 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń.

Przytoczona wyżej regulacja stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej zasady doręczenia pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym osobom prawnym, sformułowanej w art. 67 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którą pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism.

Wezwanie do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawnie zostało doręczone na adres spółki, zamieszczony w KRS, tj. [...], (...). Przesyłka została doręczona pod wskazanym wyżej adresem w dniu 8 lipca 2016 r., co potwierdza podpis osoby przyjmującej – U. W., obok którego, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje pieczęć kancelarii o treści [...] sp. z o.o. (...), ul.[...],, NIP (...), U. W.".

W okolicznościach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że podejmująca adresowaną do skarżącej przesyłkę U. W. jest jej pracownikiem, bądź przedstawicielem, jednakże doręczenie bezpośrednio do rąk wskazanej wyżej osoby przedmiotowej korespondencji należy uznać za prawidłowe, gdyż w tym wypadku zastosowanie znajduje zasada wyrażona w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), w myśl której osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa.

Bez wątpienia przyjmująca przesyłkę U. W. była osobą czynną w lokalu przedsiębiorstwa (w siedzibie spółki, posiadającej status przedsiębiorcy), tak więc odebranie przez nią kierowanej do skarżącej korespondencji było prawidłowe oraz wywołujące skutki po jej stronie.

Liczony od dnia 8 lipca 2016 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 15 lipca 2016 r. Skarżąca nie uiściła opłaty, w związku z czym Sąd, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. I SA/Rz 502/16, odrzucił jej skargę. Wysłany na adres skarżącej odpis postanowienia nie został doręczony w jej siedzibie, w związku z czym został złożony w placówce pocztowej, zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., zawiadomienie o czym pozostawiono w skrzynce odbiorczej adresata.

W dniu 16 sierpnia 2016 r. wskazana wyżej przesyłka została podjęta, imieniem spółki, przez doradcę podatkowego M. R., niebędącego pełnomocnikiem spółki, ani członkiem jej organu.

W dniu 23 sierpnia 2016 r. radca prawny S. Ł., legitymujący się pełnomocnictwem skarżącej, złożył w jej imieniu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 1 sierpnia 2016 r., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu złożonego przez siebie środka odwoławczego podkreślił, że wezwanie o uiszczenie wpisu od skargi zostało nieprawidłowo doręczone administracji domu, w którym skarżąca wynajmuje lokal, co stoi w sprzeczności z art. 67 § 2 P.p.s.a.

W odpowiedzi na reklamację Sądu kierownik do spraw reklamacji Poczty Polskiej SA (pismo z dnia z dnia 11 stycznia 2016 r.), poinformował o uwzględnieniu przez operatora reklamacji na nieprawidłowe doręczenie przesyłki, którą w dniu 16 sierpnia 2016 r. podjął w jej imieniu M. R..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że wniesienie tego rodzaju środka odwoławczego możliwe jest od chwili doręczenia stronie odpisu postanowienia, a sama czynność doręczenia orzeczenia otwiera siedmiodniowy termin do jego zaskarżenia. Tym samym wniesienie zażalenia przed doręczeniem odpisu postanowienia jest niedopuszczalne.

Do zażaleń, z mocy art.197 § 2 P.p.s.a, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Stosowany odpowiednio w postępowaniu zażaleniowym art. 178 P.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Postanowienie z dnia 1 sierpnia 2016 r. nie zostało skutecznie doręczone skarżącej.

W niniejszej sprawie zażalenie skarżącej, wniesione przed skutecznym doręczeniem jej, w sposób prawidłowy, odpisu postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi, jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Z tego względu orzeczono jak w pkt 1 sentencji.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały wpis uiszczony przez nią od pisma odrzuconego lub cofniętego, zwrócono skarżącej wpis od zażalenia, uiszczony przez nią w kwocie 100 zł.

Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia Sąd zarządzi ponowne doręczenie stronie skarżącej postanowienia z dnia 1 sierpnia 2016 r.