Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1180/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 81 c ust 2
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Jacek Bursa Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia 3 listopada 2011 r. nr [...] działając na podstawie art. 81 c ust. 2 oraz art. 80 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i art. 123 K.p.a. w sprawie stanu technicznego istniejącego budynku gospodarczego usytuowanego na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości N. nałożył na M.D. obowiązek dostarczenia oceny stanu technicznego wymienionego budynku w terminie 3 miesięcy licząc od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu organ podniósł, że podjęte, postępowanie wykazało, że wymieniony budynek gospodarczy 'został wybudowany przez M.D. na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Naczelnika Gminy N. z dnia 7 sierpnia 1987 r. Zgodnie z treścią wskazanej decyzji budynek powinien być budynkiem inwentarskim o wymiarach 10,58 x 6,55 m, usytuowanym w odległości 3,0 m od granicy byłego właściciela działki nr ewid. [...] , zrealizowany wg projektu typ. WB-3736 bez

poddasza użytkowego. W trakcie przeprowadzonej kontroli w dniu 12 marca 2010 r.

inspektorzy stwierdzili, że przedmiotowy budynek posiada wymiary zewnętrze w rzucie 10,85 x 7,0 m i usytuowany jest w odległości ok. 4,40 m od istniejącego ogrodzenia (strona działki ewid. nr [...] stanowiącej własność M.W. ) i w odległości 7,60 m od istniejącej murowanej stodoły stanowiącej własność Z.W. . Na parterze budynku znajduje się garaż i 2 pomieszczenia gospodarcze wewnątrz otynkowane. Na piętrze znajdują się wg oświadczenia inwestora 2 pomieszczenia gospodarcze wewnątrz nieotynkowane. Budynek na zewnątrz jest nieotynkowany i nie posiada odwodnienia dachu. Z uwagi na brak wewnętrznej klatki schodowej komunikacja na piętro odbywa się drabiną dostawianą w razie potrzeby inwestora. Na piętrze budynku od strony działki Z.W. znajduje się otwór drzwiowy bez skrzydła drzwiowego a na poziomie płyty stropowej wystają 4 stalowe pręty żebrowane zbrojenia. Od strony frontowej znajduje płyta balkonowa szerokości 1,50 m i długości 2,70 z odsłoniętym zbrojeniem (brak otuliny) i widocznym ugięciem. Balkon nie posiada balustrady. Budynek wyposażony jest w instalację elektryczną. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 19 października 2011 r. stwierdzono, że inwestor uzupełnił brakujące otuliny zbrojenia płyty

Sygn. akt II SA/Kr 1180/15

balkonowej i poza tym stan budynku nie uległ zmianie w stosunku do stanu opisanego w protokole z dnia 12 marca 2010 r. PINB w P. stwierdził, że niezaprzeczalnym faktem jestże budynek gospodarczy został zrealizowany z odstępstwami od projektu i warunków decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Naczelnika Gminy N. dnia 7.08.1987 r. Nie jest prawdą, że obowiązujące w dacie budowy przepisy ustawy - Prawo budowlane dopuszczały odstępstwa w wykonanych robotach budowlanych. Organ wskazał, że obowiązująca w dacie budowy ustawa z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane w przypadku obiektów wybudowanych:

* niezgodnie z obowiązującymi przepisami o planowaniu przestrzennym lub w sposób

powodujący niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne

pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia zgodnie z art. 37

stwierdzała przymusową rozbiórkę,

* niezgodnie z przepisami jeżeli nie zachodziły okoliczności określone w art. 37

należało nakazywała zastosować przepis art. 40 na mocy którego właściwy terenowy

organ winien wydać właścicielowi decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym

terminie zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do

stanu zgodnego z przepisami.

Organ nie prowadził jednak postępowania w sprawie stwierdzonych odstępstw w wykonanych robotach budowlanych od wydanego przez Naczelnika Gminy N. pozwolenia na budowę z dnia 7.08.1987, gdyż podzielił tezę organu odwoławczego, że w związku otrzymaną ulgą z tytułu wydatków poniesionych na budowę, która to ulga została przyznana decyzją Naczelnika Gminy N. z dnia 15.12.1989 r. należy uznać, że budynek został przyjęty do użytkowania a proces inwestycyjny został zakończony. Na podstawie zebranych materiałów organ stwierdził, że budynek gospodarczy usytuowany na działce nr ewid. [...] i [...] w N. znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym i wymaga przeprowadzenia stosownego postępowania. Nieodpowiedni stan techniczny budynku organ uznał z uwagi na brak stolarki w otworze występującym w poddaszu elewacji budynku od strony działki Z.W. wystające pręty zbrojenia poza lico muru na poziomie płyty stropowej parteru, które zdaniem organu, pozostawiono prawdopodobnie w celu wykonania płyty balkonowej lub płyty spocznikowej nieistniejącej klatki schodowej, widoczne ugięcie płyty balkonowej, brak obarierowania płyt balkonowych, brak komunikacji na piętro. Wątpliwości organu wzbudziło również wykonane przez inwestora

2

Sygn. akt II SA/Kr 1180/15

uzupełnienie brakującej otuliny prętów zbrojeniowych płyty. Mając powyższe na uwadze, a w szczególności nieodpowiedni stan techniczny budynku oraz brak jakiejkolwiek dokumentacji na podstawie której można było stwierdzić, że roboty o których mowa zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami i sztuką budowlaną postanowiono odstąpić od obowiązku dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego budynku i zgodnie z dyspozycją art 81 c ust. 2 Prawa budowlanego nałożyć obowiązek dostarczenia oceny stanu technicznego budynku.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła M.D. wnosząc o jego uchylenie.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie z dnia 3 listopada 2011 r. i nałożył na M.D. obowiązek dostarczenia oceny technicznej budynku gospodarczego wybudowanego na nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] położonej w N. w terminie do dnia 31 października 2015 r. Ocena techniczna powinna określać stan techniczny poszczególnych elementów konstrukcyjnych budynku oraz, w razie potrzeby, wskazywać zakres robót budowlanych jakie należy wykonać w celu doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego organy administracji architektoniczne - budowlanej i nadzoru budowlanego w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. W myśl art. 81 c ust. 1 tej ustawy organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu zadań określonych przepisami prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, informacji lub udostępniania dokumentów. Realizacja obowiązków nałożonych w trybie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego ma w założeniu pozwolić organowi nadzoru budowlanego na zgromadzenie materiału dowodowego, stanowiącego podstawę merytorycznego zakończenia postępowania. Zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych "organ żądając dokumentów, o których mowa w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego ma obowiązek przedstawić dowody, które

3

Sygn. akt II SA/Kr 1180/15

wskazywałyby na uzasadnione wątpliwości organu co do (...) stanu technicznego obiektu budowlanego" (vide pogląd prawny wyrażony w wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010r. sygn. akt II SA/Kr 291/10, publ CBOSA). Nie może zatem budzić jakichkolwiek wątpliwości, że nałożenie w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia przez osoby wymienione w art. 81 c ust. 1 ustawy Prawo budowlane, odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz, może być dokonane tylko wówczas, gdy istnieje uzasadniona wątpliwość co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Organ odwoławczy stwierdził, że jakkolwiek część spośród wskazanych przez organ l instancji w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia nieprawidłowości w postaci:, braku obarierowania płyt balkonowych, częściowego braku stolarki, wystających poza lico muru prętów zbrojenia na poziomie płyty stropowej parteru, braku komunikacji na piętro - może świadczyć o nieprawidłowym stanie technicznym obiektu, to okoliczności te rozważane w oderwaniu od pozostałych ujawnionych usterek, nie dawałaby podstaw do nałożenia na skarżącą obowiązku przedłożenia dokumentacji,

0 której mowa w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego. Okoliczności sprawy w sposób

jednoznaczny wskazują na zachodzące wątpliwości co do stanu technicznego

budynku. Zarówno spostrzeżenia co do aktualnego stanu obiektu opisane w protokole kontroli z dnia 12 marca 2010 r., jak też zilustrowane materiałem zdjęciowym uprawniają do wniosku, że stan techniczny obiektu budzi uzasadnione wątpliwości, co może prowadzić do zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, jak również bezpieczeństwa mienia. Organ wskazał, że uwidocznione na zdjęciach ugięcie płyty balkonowej pociąga za sobą konieczność weryfikacji, czy konstrukcja samej płyty, jak i całego obiektu spełnia minimalne wymagania wytrzymałościowe stawiane tego typu obiektom i mieści się w wartościach granicznych, przy uwzględnieniu przeznaczenia i sposobu użytkowania budynku. Opierając się wyłącznie na ocenie wizualnej nie sposób ustalić, czy wskazane ugięcie jest, jak utrzymuje skarżąca, tylko wadą kosmetyczną, która istniała już od wybudowania budynku. W oparciu o analizę makroskopową (wyniki spostrzeżeń poczynionych w toku kontroli) nie sposób bowiem a limine wykluczyć, że wskazana nieprawidłowość stanowić może efekt błędów konstrukcyjnych, wykonawczych lub materiałowych, które rzutują na

parametry statyczno - wytrzymałościowe budynku. Tego rodzaju nieprawidłowości

wskazywałyby bowiem na zagrożenie dla bezpieczeństwa konstrukcji obiektu i tym

samym wykluczałyby możliwość jego użytkowania. Zachodzące wątpliwości znajdują

potwierdzenie w stwierdzonych przez organ l instancji okolicznościach towarzyszących samemu ugięciu płyty. W toku kontroli udokumentowano bowiem fakt podparcia przedmiotowej płyty stalową rurką i drewnianą belką. Na istnienie nieprawidłowości mogłaby również wskazywać stwierdzona w toku kontroli w dniu 12 marca 2010 r. okoliczność ,braku otuliny prętów zbrojenia na spodniej części płyty. Biorąc zaś pod uwagę, że w toku ponownej kontroli w dniu 19 października 2011 r. stwierdzono "świeże" uzupełnienie ubytków otuliny płyty, nie sposób obecnie, bez wyjaśnienia rzeczywistego stanu technicznego płyty stropowej, ustalić, czy tego rodzaju prace kosmetyczne doprowadziły do usunięcia nieprawidłowości, skoro ugięcie nadal występuje. Godzi się przy tym nadmienić, że w toku drugiej kontroli obiektu w dalszym ciągu sporna płyta była także podparta. PINB trafnie więc wskazał, iż z uwagi na zastosowane rozwiązania materiałowe, wobec użytych prowizorycznych zabezpieczeń, zważywszy nadto na stwierdzony brak jakiejkolwiek relewantnej dokumentacji technicznej budynku, istnieje uzasadniona wątpliwość, czy w tym przypadku obiekt spełnia wymagania w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji i użytkowania. Skoro przesłanką nałożenia na właściciela obiektu obowiązku przedłożenia stosownej ekspertyzy jest powstanie uzasadnionych wątpliwości co do okoliczności wymienionych w hipotezie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, to w niniejszej sprawie takie właśnie wątpliwości zachodzą. Ustalenie więc, czy w spornym przypadku, z uwagi na stwierdzone ugięcie elementów konstrukcyjnych budynek gospodarczy stanowiący własność skarżącej nadaje się do bezpiecznego użytkowania, stanowi przykład "uzasadnionych wątpliwości co do jakości robót budowlanych i stanu technicznego obiektu", o których mowa w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego. Dawało to, więc podstawę do nakazania właścicielce budynku przedłożenia stosownej oceny technicznej w celu określenia stanu technicznego tego obiektu, a zwłaszcza jego elementów konstrukcyjnych. W realiach niniejszej sprawy, o ile ocena prawna okoliczności faktycznych objętych materią przepisów o warunkach technicznych budynków objęta jest w całości wyłączną kompetencją organów nadzoru budowlanego, to czynienie ustaleń faktycznych istotnych dla dokonania tejże oceny może być oparte na wskazaniach dostarczonych przez osoby dysponujące fachową wiedzą techniczną w tym zakresie.

Podsumowując, w ocenie organu odwoławczego skarżone postanowienie PINB zostało wydane co do zasady prawidłowo. W świetle treści rozstrzygnięcia MWINB wyjaśnił, iż niezbędna korektura zaskarżonego rozstrzygnięcia wynikała z

konieczności jednoznacznego i precyzyjnego określenia w osnowie merytorycznej zawartości oceny technicznej.

Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M.D. domagając się jego uchylenia. Podniosła, że od ponad 5 lat jest bezpodstawnie nękana przez organy nadzoru budowlanego. Stwierdziła, że jest to "zemsta" jej sąsiada, który wykorzystuje przy tym instytucje państwowe. W dalszej części skargi przedstawiła przebieg sprawy. Skarżąca wskazała, że dowody, którymi posługuje się organ nie są w żaden sposób udokumentowane Jej zdaniem faktycznie wystąpiły miejscowe centymetrowe ubytki otuliny, ale nie miały one żadnego znaczenia przy ewentualnym braku stabilności płyty.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publiczne;; przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą ostateczną decyzją organu administracji publicznej z punktu widzenia legalności tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm. dalej określanej jako P.p.s.a. ) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. W tak ukształtowanym zakresie swojej kognicji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie jak również

Sygn. akt II SA/Kr 1180/15

postanowienie organu l instancji narusza przepisy prawa materialnego oraz prawa procesowego.

Niniejsza sprawa dotyczy oceny legalności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w nakładającej na skarżącą obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej oceny stanu technicznego budynku. W ocenie organu ugięcie płyty balkonowej świadczy o złym stanie technicznym budynku a ekspertyza pozwoli ocenić czy konstrukcja tej płyty jak i całego obiektu spełnia minimalne wymagania wytrzymałościowe stawiane tego typu obiektom i mieści się w wartościach granicznych przy uwzględnienia przeznaczenia i sposobu użytkowania budynków. Organ II instancji wydanym przez siebie rozstrzygnięciu reformacyjnym stwierdza, iż częściowo kiepski stan techniczny budynku jest wykazany w oparciu o oględziny, jakie przeprowadził organ l instancji a wątpliwości które w oparciu o ekspertyzę należy wyjaśniać dotyczą zakresu o którym mowa wyżej tj. ugięcia płyty balkonowej. Sąd podziela pogląd organu odwoławczego w części, w jakiej uznał za zbędne wyjaśnianie ekspertyzą stanu technicznego budynku w, zakresie w jakim uczynił to organ l instancji, nie może zgodzić się jednak, iż stan sprawy zobrazowany w aktach administracyjnych uzasadniał wydanie skarżonego rozstrzygnięcia.

Tytułem wstępu należy wskazać, iż postanowienie wydane w oparciu o art. 81 c ust 2 Ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. póz. 290). ma charakter dowodowy. Postanowienie to nie kończy postępowania administracyjnego i nie przesądza kierunku rozstrzygnięcia w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Stosownie do wskazanego powyżej przepisu organy administracji nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen 5 ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Obowiązek dostarczenia w odpowiednim terminie ocen technicznych obiektu budowlanego spoczywa więc przede wszystkim na właścicielu. Wykładnia językowa przepisu art. 81 c ust. 2 ustawy wskazuje, że przepis ten daje uprawnienie nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości, a więc nie jakiekolwiek wątpliwości, ale wątpliwości

o charakterze kwalifikowanym. Stosując powyższy przepis, który ma charakter szczególny i który stanowi podstawę do nałożenia na stronę określonych obowiązków, mający swój wymiar finansowy, nie można dokonywać wykładni rozszerzającej. Stąd też organ wydając postanowienie na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane obowiązany jest wykazać istnienie uzasadnionych wątpliwości, czyli wykazać spełnienie ustawowej przesłanki w danym konkretnym stanie faktycznym sprawy. Organ nie ma prawa nałożyć obowiązku sporządzenia ekspertyzy, jeżeli w danej sprawie nie występuje przesłanka uzasadnionych wątpliwości (wyrok NSA z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1331/10, LEX nr 1151841). Zarówno określenie zakresu żądanej przez organ oceny technicznej lub ekspertyzy jak również uzasadnienie podjętych działań w trybie art. 81 c ust. 2, musi być oparte na szczegółowej analizie stanu faktycznego sprawy i wymaga wyczerpującego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1486/11). Jak słusznie podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2015 r. II OSK 684/14 przepis art. 81c ust. 2 p.b. powinien mieć zastosowanie tylko "w razie powstania uzasadnionych wątpliwości", czyli takich wątpliwości, które nie mogą być wyjaśnione przez sam organ prowadzący postępowanie. Wątpliwości takie po pierwsze, muszą być uzasadnione, co powinno wynikać z uzasadnienia postanowienia. Po drugie, uzasadnienie tych wątpliwości może wynikać ze stopnia komplikacji, złożoności przedmiotu sprawy, kiedy przedstawiciele organu nie posiadają odpowiednich przyrządów, narzędzi pomiarowych bądź wyjaśnienie sprawy wymaga wiedzy specjalistycznej (art. 84 § 1 k.p.a.). Podobnie w wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 351/07 Wojewódzki Sąd Amunicyjny w Krakowie wskazuje, że nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji powinien rozstrzygać we własnym zakresie. Przepis art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, który faktycznie przerzuca na stronę koszty ustalenia stanu technicznego budynku powinien być wykorzystywany tylko w sytuacjach wyjątkowych, kiedy organy nadzoru budowlanego nie są w stanie rozstrzygnąć powstałych wątpliwości. Zatem omawiamy przepis nie może być nadużywany. Jak słusznie zauważa się w orzecznictwie, nawet sam fakt dokonania samowoli budowlanej nie uzasadnia nałożenia obowiązków wymienionych w cytowanym przepisie (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 567/09).

Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że organy nadzoru budowlanego nie wykazały w żaden sposób, istnienia wątpliwości, których nie byłyby w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie. Organ II instancji swoje ustalenia poczynił w oparciu o materiał zgromadzony przez PINB. Materiał ten to mało czytelne zdjęcia i protokoły kontroli wykonanych w 2010 i 2011 r. Protokoły te w swej treści są co najmniej lakoniczne. Poza faktem stwierdzenia ugięcia płyty balkonowej, ustaleń szczegółowych w tym zakresie brak. Tak więc organy nie stwierdziły jaki jest stopień tego ugięcia oraz czy płyta jest w związku z tym spękana Brak także jakichkolwiek ustaleń czy ugięcie dotyczy tylko płyty balkonowej czy też całego stropu (organ II instancji z faktu ugięcia płyty balkonowej dopatrywał się konieczności weryfikacji bezpieczeństwa wytrzymałościowego całego obiektu nie wyjaśniając co stanowi podstawę tych wątpliwości). Organ nie ustalił techniki w jakiej płyta ta została wykonana i czy związku z ta okolicznością a nie wadami materiałowymi powstało przedmiotowe ugięcie - a zatem czy prawdziwe są w tym zakresie twierdzenia skarżącej, co do przyczyny postania ugięcia. Podkreślić też należy, iż organ II instancji wydając orzeczenie w 2015 r., które to orzeczenie jak mowa o tym wyżej powinno być wydawane w ściśle określonych sytuacjach, jeżeli organ sam nie jest w stanie ocenić stanu technicznego obiektu budowlanego, oparł się w całości na materiale dowodowym z 2010 r. i 2011 r. sporządzonym przez PINB, który to materiał ocenić należy jako ubogi, nie wykazujący iż istotnie uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego budynku organ nadzoru budowlanego mógł powziąć bez własnej oceny w tym przedmiocie. Sad podkreśla, iż przesłanka stosowania nakazu z art. 81 c ust 2 nie jest zły stan techniczny obiektu budowlanego (stwierdzenie takiego stanu może implikować konieczność wydania nakazów o których mowa w art. 66 i następnych ustawy Prawo budowlane) ale wątpliwości i to stopniu poważnym co do tego stanu. Wątpliwości te muszą być przez organ należycie wykazane i umotywowane, którego to procesu organy obu instancji nie dokonały. Organ musi także wykazać, iż jeżeli nawet stan techniczny jest wątpliwy obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej wynika z niemożności oceny tego stanu przez sam organ. Postępowanie niezgodne z tymi zasadami narusza zasadę zaufania obywateli do organów administracji publicznej, po których działaniu obywatel ma prawo spodziewać się przewidywalności, a także podejmowania kroków mających uzasadnienie w stanie prawnym i faktycznym, prowadzących do

Sygn. akt II SA/Kr 1180/15

sprawnego przeprowadzenia toczącego się postępowania (vide: wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 875/11).

Brak prawidłowego i przekonywującego w tym zakresie uzasadnienia oznacza naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. i art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego i może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ powinien ocenić, czy ugięcie płyty balkonowej świadczy o wątpliwym stanie technicznym całego obiektu i czy wątpliwości te organ musi wyjaśnić w oparciu o ocenę techniczną sporządzoną na koszt właściciela czy też możliwa jest taka ocena dokonana przez sam wyspecjalizowany organ.

Z tych wszystkich względów, na mocy powołanych wyżej przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1 lite P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.