Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2186/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11 ust.4
journal: Dz.U. 2001 nr 97 poz 1050
law: Ustawa z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska- Przewłoka(spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia stopnia wad masła ze względu na obecność tłuszczów obcych oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno -Spożywczych w [...] z dnia [...] listopada 2006 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia stopnia wad Masła ekstra, w ilości 21 kg na 100% ze względu na obecność tłuszczów obcych. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniach 7-9 sierpnia 2006 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w [...] przeprowadzili kontrolę w Firmie H., w zakresie jakości handlowej artykułów mleczarskich, transportu i składowania. W trakcie kontroli pobrano próbkę Masła ekstra, produkcji Z. Sp. z o.o. w Ł., dalej zwana skarżącym, z partii 21 kg (protokół pobrania próbki nr [...]. [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r.). W wyniku badań przeprowadzonych w Laboratorium Specjalistycznym Głównego Inspektoratu JHARS w [...], stwierdzono w próbce przedmiotowego Masła ekstra - obecność tłuszczów obcych (sprawozdanie z badań nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r.).

Pismem z dnia 21 września 2006 r. Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w [...] powiadomił o stwierdzonej nieprawidłowości, właściwy miejscowo, Wojewódzki Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w [...] (dalej zwany Wojewódzkim Inspektorem).

Pismem z dnia 17 października 2006 r. Wojewódzki Inspektor powiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia stopnia wad ww. partii 21 kg. Masła Extra. Poinformował także skarżącą o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i składania wniosków oraz zastrzeżeń.

Skarżąca w piśmie z dnia 3 listopada 2006 r. wyjaśniła, że przyczyną wykrycia tłuszczu niemlecznego w Maśle ekstra mogło być pozostawienie resztek mixu na linii

produkcyjnej przed pakowaniem masła lub tłuszcz obcy, który mógł pochodzić z surowca dostarczonego do zakładu.

W dniach 21 - 24 listopada 2006 r. Wojewódzki Inspektor przeprowadził czynności kontrolne w zakładzie skarżącej sprawdzając m.in. zakres badań przeprowadzanych przez producenta i ustalając, że skarżąca nie badała kwestionowanej partii Masła Ekstra na zawartość tłuszczów obcych. Do akt dołączono protokół kontroli.

Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach ( Dz. U. Nr 97, poz. 1050 z późn. zm. - dalej zwana ustawą o cenach) w związku z art. 21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno -spożywczych (tekst jednolity Dz.U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ustawą o jakości) oraz sprawozdania z badań nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r.- określił, iż partia 21 kg (105 szt x 200g) Masła Ekstra została wyprodukowana przez skarżącą, niezgodnie z Rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1898/87, ze względu na obecność tłuszczów obcych oraz ustalił stopień wad Masła Ekstra na 100%.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż partię Masła Ekstra śmietankowego wprowadzono do obrotu na rynku krajowym w ilości 21 kg (105 szt. x 200 g) o wartości realizacji sprzedaży netto 234,15 zł (cena jednostkowa 2,23 zł za szt). Zgodnie z art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, ustawy o cenach, przedsiębiorca będący producentem ma obowiązek obniżyć cenę w przypadku, gdy towar nie posiada wymaganych cech określonych w charakterystyce jakościowej. Przedsiębiorca, który nie obniżył ceny i w ten sposób osiągnął kwotę nienależną, jest obowiązany do jej zwrotu kupującemu. W tym przypadku kupujący jest nieznany w związku, z czym producent ma obowiązek wpłaty do budżetu państwa kwoty nienależnej i kwoty dodatkowej określonej w procentach kwoty nienależnej. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1898/87 z dnia 2 lipca 1987 r., w sprawie ochrony oznaczeń stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi, "przetwory mleczne" oznaczają produkty uzyskiwane wyłącznie z mleka, przez co należy rozumieć, że można do nich dodać substancje konieczne do ich wytwarzania, pod warunkiem, że substancje te nie są używane do zastąpienia, w całości lub częściowo, jakichkolwiek naturalnych składników mleka. Stopień pogorszenia jakości organ oszacował wg przyjętego założenia, że zawartość tłuszczów obcych w maśle obniża jakość Masła Ekstra o 100%.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła Wojewódzkiemu Inspektorowi nieuwzględnienie przepisów Rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/94 z dnia 5 grudnia 1994 r. określającego normy dla tłuszczów do smarowania. Wskazała ponadto, iż Laboratorium Specjalistyczne w [...] nie posiadało w dniu wykonywania analizy stosownej akredytacji.

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych po rozpatrzeniu odwołania skarżącej decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy o cenach oraz art. 17 ust. 1 pkt. 1 pkt. a) i art. 21 ustawy o jakości, art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła skarżąca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 czerwca 2007 r. Sygn. akt VI SA/Wa 555/07 uchylił decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] stycznia 2007 r. W uzasadnieniu Sad wskazał, że organ w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do zarzutu braku akredytacji przez Laboratorium Specjalistyczne GIJHARS w [...].

Ponownie rozpoznając sprawę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych decyzją z dnia [...] października 2007 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 21 ustawy o jakości, art. 11 ust. 4 ustawy o cenach w związku z art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o jakości, art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 1898/87 z dnia 2 lipca 1987 r. w sprawie ochrony oznaczeń stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi (Dz.U. WE L 182 z 03.07.1987, str. 36; Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 7, str. 247), pkt A ust. 1 oraz pkt C ust. 1 załącznika do rozporządzenia Rady (WE) Nr 2991/1994 z dnia 5 grudnia 1994 r. określającego normy dla tłuszczów do smarowania (Dz.Urz. WE L 316 z 09.12.1994, str. 2; Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 17, str. 15), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...]

W uzasadnieniu organ podniósł, że warunki, jakim musi odpowiadać laboratorium wykonujące analizę próbek pobranych w trakcie kontroli urzędowych zostały ustalone w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w

celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 191 z 28 maja 2004 r., str. 1, Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 tom 45).

Zgodnie z postanowieniami art. 12 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 -właściwy organ wyznacza laboratoria które mogą przeprowadzać analizę próbek pobranych w trakcie kontroli urzędowych. Laboratoria te muszą funkcjonować, podlegać ocenie i być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dotyczącymi akredytacji laboratoriów badawczych, przy czym akredytacja i ocena laboratoriów badawczych może odnosić się do pojedynczych badań i zestawów badań (art. 12 ust. 3 rozporządzenia).Normą europejską bezwzględnie obowiązującą zgodnie z w/w przepisem, przy wyznaczaniu laboratoriów badawczych jest EN PN ISO/JEC 17025 -Ogólne wymagania dotyczące kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcowych.

W ocenie organu Specjalistyczne Laboratorium IJHARS w [...] spełnia wymagania zawarte w ww. rozporządzeniu (WE) nr 882/2004, posiada także potwierdzone kompetencje poprzez akredytację zgodnie z normą EN PN ISO/JEC 17025. Laboratorium posiada akredytację PCBC nr AB 285 jest więc w pełni uprawnione do przeprowadzania analizy próbek pobranych w trakcie kontroli urzędowych, tym bardziej, iż posiada wprowadzony system zarządzania jakością, który odnosi się nie tylko do akredytowanych metodyk, lecz obejmuje również wszystkie metodyki na podstawie, których wykonywane są analizy. Odnosząc się do zarzutu zastosowania w trakcie badania przez Laboratorium nieobowiązującej normy PN-A-86155:1995 organ wskazał, iż zgodnie z art. 4 ustawy o jakości "Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta".

Wycofana przez Polski Komitet Normalizacyjny norma została umieszczona w oznakowaniu opakowania jednostkowego, przedmiotowej partii produktu o nazwie "masło extra", co potwierdzono w protokole z kontroli nr [...] i w protokole pobrania próbek nr [...] oraz w książce analiz Pracowni Sensorycznej Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. kod [...]. Skoro producent na opakowaniu jednostkowym przedmiotowego artykułu o nazwie "masło extra" zamieszcza w/w normę to, zdaniem organu stanowi ona deklarację producenta zgodnie, z którą należy ocenić wymagania w zakresie jakości handlowej.

Organ nie podzielił stanowiska strony odnośnie nieuwzględnienia aktualnych przepisów wspólnotowych dotyczących parametrów dla produktu o nazwie masło, ponieważ, jak wskazał, zgodnie z zapisem zawartym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1898/87 - "przetwory mleczne" oznaczają produkty uzyskiwane wyłącznie z mleka, przez co należy rozumieć, że można do nich dodać substancje konieczne do ich wytwarzania, pod warunkiem, że substancje te nie są używane do zastąpienia, w całości lub częściowo, jakichkolwiek naturalnych składników mleka. Nazwa masło, zarezerwowana dla przetworów mlecznych (załącznik do w/w rozporządzenia), nie może być zatem stosowana do produktu, w którym tłuszcz mleczny został zastąpiony w całości lub częściowo tłuszczem obcym. Powyższy zapis wyklucza, więc obecność każdej ilości tłuszczu obcego w przetworach mlecznych. Organ wskazał na nieadekwatność do zaistniałego w sprawie stanu faktycznego, powoływanych przez skarżącą Rozporządzeń Komisji (WE) nr 577/97 z 1 kwietnia 1997 r. ustanawiające niektóre szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/94 określającego normy dla tłuszczów do smarowania, a także stosowania rozporządzenia rady (EWG) nr 1898/87 w sprawie ochrony nazw stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi (Dz.U. WE, L 87/3, z 2.04.1997, str. 359, Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 tom 20), nr 2799/99 z 17 grudnia 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1255/99 w odniesieniu do przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku przeznaczonych na paszą oraz sprzedaż mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu (Dz.U. L 340 z 31.12.1999, str. 3-27, Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, tom 28), nr 2771/99 z 16 grudnia 1999r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (Dz.U. L 333 z 24.12.1999,str. 11-43, Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, tom 28), nr 623/98 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka przetworów mlecznych (Dz.U. L 160 z 26.06.1999, str. 48-72, Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, tom 25).

Organ zwrócił uwagę, iż oznakowanie artykułu rolno-spożywczego nie może w szczególności wprowadzać w błąd konsumenta co do tożsamości tego artykułu, w tym jego rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, pochodzenia oraz sposobu produkcji, lub sugerować, że artykuł ten posiada specjalne właściwości, jeżeli ich nie posiada lub jeżeli inne podobne artykuły rolno-spożywcze posiadają takie właściwości - art. 6 ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

W ocenie organu użycie w oznakowaniu przedmiotowego masła określenia "Masło EKSTRA" jest nieprawidłowe ponieważ może wprowadzić konsumenta w błąd m.in. co do rodzaju i składu artykułu.

Organ wskazał, ze zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. WE L 31 z 1.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz.U. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.), prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie:

a) oszukańczym lub podstępnym praktykom;

b) fałszowaniu żywności, oraz

c) wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd.

Stosownie do art. 16 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych przepisów prawa żywnościowego, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd.

Oznacza to, że przepisy prawa żywnościowego sprzeciwiają się każdej praktyce, m.in. dotyczącej znakowania artykułów rolno-spożywczych, mogącej w jakikolwiek sposób wprowadzić w błąd konsumenta.

Do decyzji organ dołączył Certyfikat Akredytacji Laboratorium Badawczego Nr [...], wystawiony przez Polskie Centrum Akredytacji, kserokopię książki analiz pracowni sensorycznej Laboratorium Specjalistycznego w [...] obejmującej badanie Masła extra KOD [...].

Skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję. Wnosząc o jej o uchylenie i umorzenie postępowania I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Strona zarzuciła oparcie decyzji na wynikach badań laboratoryjnych, sporządzonych przez Centralne Laboratorium GIJHARS w [...] z przekroczeniem zakresu jego akredytacji i wnosząc w związku z powyższym zarzutem o przedłożenie przez stronę zakresu akredytacji [...]. Nadto zarzuciła arbitralną ocenę stopnia wad Masła Ekstra na 100 %, co zdaniem strony, stanowi naruszenie prawa materialnego oraz nieuwzględnienie aktualnych przepisów Wspólnotowych, które podają inne parametry norm dla produktu o nazwie masło aniżeli przepisy, na których oparto skarżoną decyzję.

W uzasadnieniu strona skarżąca podtrzymała argumentację zaprezentowaną w trakcie postępowania. Ponadto podniosła, iż w wynikach badań laboratoryjnych nie jest podany procent wykrytych tłuszczów obcego pochodzenia. Z takiego wyniku kontroli został ustalony przez organ administracyjny stopień wad masła na 100 %. W ocenie strony jednak o 100 % stopniu wad masła, zgodnie z wykładnią definicji m.in. masła zawartą w rozporządzeniu Rady (WE) nr.2991/94 z dnia 5 grudnia 1994 r. powinno świadczyć zastąpienie w części lub całości jakichkolwiek składników mleka wykorzystywanych w produkcji masła. W analizowanym przypadku nie ma dowodu, że składniki mleka zostały zastąpione w całości lub części gdyż nie jest podana w badaniach laboratoryjnych ilość wykrytych tłuszczów. Ponadto w interpretacji wyników nie wykazano występowania steroli dla wyniku, w którym zawartość steroli jest mniejsze dla każdej próby niż 1 mg. Jeśli wiec w kwestionowanych badaniach zawartość steroli nie przekracza wartości 1 mg dla każdej próby, to nie można mówić o jakiejkolwiek wadzie masła. Wskazała, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia ponadto rozporządzenia (WE) nr. 577/97 z 11 kwietnia 1997 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/94 określającego normy dla tłuszczy do smarowania, a także stosowania rozporządzenia Rady (EWG ) nr 1898/87 w sprawie ochrony nazw stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi, gdzie w art. 3 podana jest niższa norma dla zawartości tłuszczu mleka dla produktów, które mogą posługiwać się nazwą "masło".

Zwróciła uwagę, iż fakt powołania na opakowaniu normy PN-A-86155:1995 badanego Masła extra nie może być w żadnym razie podstawą prawną dla norm jakościowych stosowanych w czasie kontroli jakości przez urząd administracji państwowej. Ustawa o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych nie stanowi norm dla metod i interpretacji badań laboratoryjnych dlatego też powołanie się na ww. akt prawny jest w przedmiotowym wypadku nieuzasadnione. Według skarżącej użycie na opakowaniu towaru określenia mieszanina tłuszczów znajduje oparcie w prawie wspólnotowym. I tak w Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 623/98, który w artykule 1 wprowadza w rozporządzeniu (WE) nr 577/97 zmiany w artykule 5, który brzmi, że nazwy masło można używać tylko w wypadku produktów złożonych, których zasadniczą częścią w rozumie art.2 ust.3 rozporządzenia (EWG) nr 1898/87 jest masło o ile produkt ostateczny zawiera co najmniej 75% tłuszczu mlecznego i było wyprodukowany wyłącznie z masła. Jednakże punkt 4 cytowanego wyżej rozporządzenia dopuszcza użycie nazwy "masło" zgodnie ze wskazaniami ust. 1.2.3 wymaga wskazania w etykietowaniu zawartości tłuszczu mlecznego i jeśli inne dodane składniki zawierają tłuszcz, całkowitej zawartości tłuszczu. Ww. uregulowanie prawne stanowiło podstawę do umieszczenia na opakowaniu kwestowanego przez GIJHAR-S oznaczenia naszego produktu. Podany jako podstawa prawna zaskarżanej decyzji załącznik A do rozporządzenia 2991/94 potwierdza nieprawidłowość przyjętego przez GIJHARS rozumowania dotyczącego ww. załącznika. Mówi on, że masło to produkt " pozyskiwany wyłącznie z mleka i/lub pewnych produktów mlecznych, dla których tłuszcz jest zasadniczym elementem wartości. Jednakże w celu prezentowania pełnej informacji o produkcie dla naszych konsumentów mogą być dodawane inne substancje niezbędne dla ich produkcji, pod warunkiem, że substancje te nie są używane w celu zastąpienia, ani w całości, ani w części, jakichkolwiek składników mleka". Powyższy fakt uzasadnia w przedmiotowej sprawie oznaczenie na opakowaniu masła "mieszanina tłuszczów", co w pełni informuje konsumentów o składnikach produktu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Przy piśmie z dnia 18 kwietnia 2008 r. organ nadesłał ZAKRES AKREDYTACJI LABORATORIUM NR AB285 (Laboratorium Specjalistyczne w [...]).

W piśmie z dnia 22 maja 2008 r. skarżąca podtrzymała swoją argumentację odnośnie braku po stronie w/w Laboratorium kompetencji do przeprowadzania przedmiotowych badań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1270/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem obowiązującego prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu wprowadzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt określa warunki, jakim musi odpowiadać laboratorium wykonujące analizę próbek pobranych w trakcie kontroli. Zgodnie z przepisami rozporządzenia, w tym art. 12 właściwy organ wyznacza laboratoria, które mogą przeprowadzać analizę próbek pobranych w czasie urzędowych kontroli. Laboratoria muszą być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dot. akredytacji jednostek badawczych. W Polsce jednostką akredytacyjną uprawnioną do akredytacji jednostek certyfikacyjnych kontrolnych, laboratoriów badawczych i wzorcujących prowadzących oceny zgodności i weryfikacji na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie zgodności jest Polskie Centrum Akredytacyjne.

W aktach administracyjnych znajduje się dokument "Certyfikat Akredytacji Laboratorium Badawczego Nr AB 285", do którego organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji się odwołał. Dokument ten, co wprost wynika z jego treści potwierdza, że Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych Laboratorium Specjalistyczne w [...] (które dokonało badań laboratoryjnych w niniejszej sprawie) spełnia wymagania normy PN-EN/50/IEC 17025:2005 r./ dot. ogólnych wymagań dot. kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcowych). Chybionym jest zatem podnoszony w piśmie z dnia 22 maja 2008 r. zarzut skarżącej nie spełnienia przez Laboratorium wymagań określonych w powołanym rozporządzeniu z tego powodu, że nie posiada ono warunków akredytacji zgodnie z normą EN PN 950/7EC17025, bo w zakresie akredytacji nie ma o tym mowy. Dowodem na to, iż Laboratorium spełnia wymagania w/w normy jest bowiem Certyfikat Akredytacji, a powyższe twierdzenie strony pozostaje z tym dokumentem w oczywistej sprzeczności. Z w/w dokumentu wynika, iż akredytowana działalność została określona w zakresie Akredytacji Nr AB 285,. Organ do tego dokumentu w zaskarżonej decyzji się nie odwołał. Przy piśmie z dnia 18 kwietnia 2008 r. przesłał jednak powyższy dokument.

Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadził dowód uzupełniający z tego dokumentu i uznał, iż wbrew przekonaniu strony, dokument ten wraz z Certyfikatem Akredytacji potwierdza trafność ustaleń organu, iż Laboratorium posiada wymaganą akredytację, która upoważnia je do wykonywania określonych badań w tym badania polegającego na analizie próbek Masła Ekstra pobranych w czasie kontroli.

Z zakresu akredytacji wynika, iż badanie dot. ustalenia obecności tłuszczów obcych w maśle objęte jest przedmiotową akredytacją. Zastosowana metodyka figuruje w katalogu metod referencyjnych określonych w Załączniku nr 1 do rozporządzenia Komisji (WE) nr 213/2001 z dnia 9 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do metod analiz oraz oceny jakości mleka i przetworów mlecznych oraz zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 2771/1999 i (WE) nr 2799/1999, a z powołanego wyżej rozporządzenia nr 882/04, zdaniem Sądu, nie wynika, by brak w zakresie akredytacji przyjętej metodyki badań dot. oznaczania obecności tłuszczów obcych w maśle skutkował pozbawieniem Laboratorium uprawnień wynikających z Certyfikatu, a obejmujących uprawnienie do dokonywania analizy przedmiotowych próbek Masła Ekstra. Należy przy tym podnieść, iż skarżąca błędnie odczytała stanowisko WSA w Warszawie przedstawione w uzasadnieniu wyroku z dnia 1 czerwca 2007 r. sygn. VI SA/Wa 555/07. Sąd wskazał bowiem, iż konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji tj. decyzji Głównego Inspektora z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] wynikła stąd, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutu strony kwestionującej wynik przeprowadzonego badania i do zarzutu braku akredytacji Laboratorium, a tym samym naruszył przepisy art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Sąd podkreślił przy tym, że uchylenie decyzji w żadnym stopniu nie przesądza o ostatecznym wyniku sporu. Decyzja została zatem uchylona z przyczyn o charakterze procesowym i bez dokonywania przez Sąd oceny co do tego, czy Laboratorium ma stosowną akredytację. W tym zatem zakresie nie ma wiążącej oceny ze strony Sądu ani też ustaleń. Zacytowane przez stronę w piśmie z dnia 22 maja 2008 r. zdanie należy czytać łącznie z wcześniejszym fragmentem uzasadnienia. Jego wyrwanie z kontekstu prowadzi do błędnych, przyjętych przez stronę wniosków. Konsekwencją powyższego wyroku było ponowne rozpoznanie odwołania strony od decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. uwzględnieniem wskazówek Sądu.

Organ ponownie odwołanie rozpoznał i trafnie uznał, iż zarzut braku akredytacji jest zarzutem chybionym przedstawiając w tym zakresie swoje stanowisko. Wprawdzie, jak wyżej wskazano, nie odniósł się do Zakresu akredytacji jednakże to uchybienie w świetle przeprowadzonego przez Sąd uzupełniającego dowodu z tego dokumentu i przedstawionych wyżej wniosków dot. jego treści nie jest uchybieniem mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W/w dokument nie przeczy bowiem ustaleniu organu co do tego, iż przedmiotowe badanie było akredytacją objęte. Należy nadto podnieść, iż zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1898/87 przetwory mleczne oznaczają produkty uzyskiwane wyłącznie z mleka. Można zatem dodać do nich substancje konieczne do ich wytwarzania pod warunkiem, że substancje te nie są używane do zastępowania w całości lub częściowo, jakichkolwiek naturalnych składników mleka. Nazwa masło jest zatem zarezerwowana tylko dla przetworów mlecznych i nie może być stosowana do produktu, w którym tłuszcz mleczny został zastąpiony tłuszczem obcym i to niezależnie od tego, jaka ilość tłuszczu obcego w przetworach mlecznych jest zawarta. Szczegółowe określenie zawartość procentowa tłuszczu obcego nie jest zatem konieczna. Wystarczającym do ustalenia 100% wad masła jest stwierdzenie obecności tłuszczów obcych w przetworze mlecznym (w tym przypadku Maśle Ekstra).

Art. 11 ust. 4 ustawy o cenach powołanej w decyzji organu I instancji nie ogranicza przy tym stopnia wad lub uszkodzenia towaru. Określenie stopnia utraty jakości w 100% jest zatem dopuszczalne (vide wyrok NSA z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt II GSK 365/05).

Z powyższego wynika, iż zarzuty w tym zakresie także uzasadnienia nie znajdują.

Podkreślić należy również stanowisko organu II instancji, iż powołanie w sprawozdaniu w zakresie oceny warunków jakości "smaku i zapachu" normy PN-A-86155:1995 r. – wycofanej z dniem 3 kwietnia 2006 r. nie stanowi o wadliwości przeprowadzonego badania. Niekwestionowane przez stronę jest bowiem ustalenie organu, iż ta norma została umieszczona w oznakowaniu opakowania jednostkowego przedmiotowej partii produktu "Masło Ekstra", a fakt zamieszczenia normy oznacza, iż stanowi ono deklarację producenta zgodnie, z którą dokonywana jest ocena w zakresie jakości handlowej. Podkreślić przy tym należy, iż opis opakowania jednostkowego, z którego pobrano próbki został zawarty w księdze Analiz pracowni sensorycznej. Etykieta dołączona do wcześniejszej skargi nie jest tą samą etykietą artykułu, z którego pobrano próbki.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, iż rozporządzenia Komisji (WE) nr 577/99 z 1 kwietnia 1997 r., nr 2799/99 z dnia 17 grudnia 1999 r., nr 2771/99 z dnia 16 grudnia 1999 r., nr 623/98 i rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 r. z dnia 17 maja 1999 r., których naruszenie skarżący zarzuca, nie mają bezpośredniego związku ze sprawą i stanowisko w tym zakresie uzasadnił. Skarżący w skardze nadal do przepisów powołanych rozporządzeń się odwołuje uznając, iż ich nieuwzględnienie skutkuje wadliwością decyzji. Podnieść zatem należy, iż uzasadnienie organu w tym zakresie jest jasne, wyczerpujące i zdaniem Sądu prawidłowe.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie i w konsekwencji po myśli art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.