Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 115/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 , art. 197 par. 2, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 846/19 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi S. Ś. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

S. Ś. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2019 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarga ta nie została opłacona zatem stosownie do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 września 2019 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 września 2019 r. (zpo. k. 12 akt).

Postanowieniem z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 846/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA), na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), odrzucił skargę S. Ś. w niniejszej sprawie i zwrócił uiszczony wpis.

Sąd mając na uwadze treść art. 220 § 1 P.p.s.a. wskazał, że warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skarga, do której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.)

Sąd zauważył, że w przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony w terminie, pomimo prawidłowego wezwania do jego uiszczenia oraz pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Sąd ustalił, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 20 września 2019 r. i 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 27 września 2019 r. Wpis został uiszczony przez skarżącego w dniu 30 września 2019 r. a zatem po terminie. Wobec tego Sąd odrzucił skargę stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że dzień odbioru pisma nie jest dniem pierwszym w biegu siedmiodniowego terminu , tylko następny pełny dzień. Jego zdaniem termin upłynął nie 27 września tylko 28 września gdyż była to sobota, więc dzień 30 września jest ostatnim dniem wniesienia wpisu. Wpis został uiszczony w tym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wbrew temu co twierdzi skarżący Sąd I instancji prawidłowo postąpił odrzucając skargę.

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej jako p.p.s.a) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Uiszczenie wpisu po wyznaczonym do tego terminie jest równoznaczne z brakiem tej czynności.

Jak wynika z akt sprawy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 września 2019 r.(zpo. k. 12 akt). Obliczając bieg terminu na dokonanie czynności, jak słusznie zauważył skarżący nie wlicza się dnia, w którym przesyłka została doręczona. Termin zaczyna biec od dnia następnego. Licząc zatem dni od 21 września 2019 r. siódmy dzień to właśnie 27 września 2019 r. i tego dnia upływał termin dokonania czynności w postaci uiszczenia wpisu na rachunek sądu. Obliczenie biegu terminu przez skarżącego jest błędne. Dzień 27 września 2019 r. wypadał w piątek a zatem reguła przesunięcia terminu dokonania czynności w związku z upływem tego terminu w sobotę na następny dzień roboczy nie miała zastosowania w niniejszej sprawie. Prawdopodobnie skarżący nie wziął pod uwagę, że 21 września jest liczony już jako pierwszy dzień biegu terminu.

Wobec powyższego Sąd I instancji prawidłowo obliczył bieg terminu do uiszczenia wpisu i jego upływ w dniu 27 września 2019 r. Uiszczenie wpisu przez skarżącego w dniu 30 września 2019 r. nastąpiło z uchybieniem siedmiodniowego terminu oznaczonego w wezwaniu a zatem zastosowanie miał art. 220 § 3 P.p.s.a. w konsekwencji skargę należało odrzucić jako opłaconą po terminie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.