Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 597/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 141 par. 1, art. 31 par. 2, art. 59 par. 1, art. 74 par. 2, art. 88 par 1 i 2, art. 96, art. 101 par. 3, art. 106 par. 5, art. 108 par. 2, art. 113 par. 3, art. 119 par. 1, art. 152 par. 2, art. 159 par.2, art. 261 par. 3, art. 264 par. 2, art. 219,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Justyny C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2006r., nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie dotyczącej rozpatrzenia wniosku o umorzenie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.

Zaskarżone postanowienie organ wydał na podstawie art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1 071).

Organ pouczył jednocześnie skarżącą , że w związku z wydanym postanowieniem przysługuje jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

W rozpoznawanej sprawie należy wyjaśnić na wstępie ,że zażalenie służy wyłącznie od postanowień wskazanych w kodeksie i tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi. (art. 141 § 1 Kpa). Tak więc w odniesieniu do zażaleń przyjęta jest reguła, że służy ono jedynie wówczas, gdy przepis kodeksu wyraźnie upoważnia do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Zażalenie na postanowienie przysługuje w następujących wypadkach przewidzianych w kodeksie: art. 31 § 2, art. 59 § 1, art. 74 § 2, art. 88 § 1 i 2, art. 96, 101 § 3, art. 106 § 5, art. 108 § 2, art. 113 § 3, art. 119 § 1, art. 152 § 2, art. 159 § 2, art. 261 § 3, art. 264 § 2 i art. 219).

Należy rozróżnić zażalenie na postanowienie od zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 Kpa.).

Zażalenie, o którym mowa w komentowanym przepisie, jest swoistym środkiem prawnym, bowiem nie służy od postanowień (art. 141 § 1), lecz na zachowanie się (bezczynność) organu administracji publicznej . Z brzmienia art. 37 § 1 wynika, że zażalenie służy na niezałatwienie sprawy w terminie określonym wart. 35 lub ustalonym w myśl art. 36. Należy jednak przyjąć, że zażalenie przysługuje wówczas, gdy organ prowadzący postępowanie: 1) nie załatwił sprawy niezwłocznie (art. 35 § 2), 2) nie załatwił sprawy przed upływem terminu określonego wart. 35 § 3, chociaż był obowiązany do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki jeszcze przed upływem terminu, 3) nie załatwił sprawy w terminie określonym wart. 35 § 3, 4) nie załatwił sprawy w terminie skróconym (art. 35 § 4), zawiadomił stronę o zwłoce w załatwieniu sprawy i wyznaczył nowy termin, lecz strona kwestionuje termin wyznaczony w myśl art. 36 § 1, 5) zawiadomił stronę o zwłoce w załatwieniu sprawy i wyznaczył nowy termin, lecz nie załatwił sprawy w tym terminie.

Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, którego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego organu wyższego stopnia (W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 160), wnosi się bezpośrednio do tego organu.

Organ wyższego stopnia rozpatruje zażalenie w granicach art. 37 § 2. W razie uznania zasadności zażalenia organ wyższego stopnia: 1) wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy (tak sytuacja nastąpiła w rozpoznawanej sprawie). Przepis art. 37 § 2 nie określa formy prawnej wyznaczenia tego terminu. Należy przyjąć, że organ wyznaczający na podstawie tego przepisu nowy termin załatwienia sprawy jest związany przepisami art. 12 § 2 i art. 35 § 1, a zatem jest obowiązany do ustalenia możliwie najkrótszego terminu w formie postanowienia (B. Adamiak, J. Borkowski, Polskie postępowanie, 1996, s. 118).

Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Zob. także postanowienie NSA z dnia 17 października 1997 r., IV SAB 31/97, OSP 1998, z. 10, poz. 185 z glosą B. Adamiak, że:

"Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność naczelnego organu administracji państwowej (art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzucenie". Pogląd ten jest nadal aktualny (por. art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Na postanowienie wydane w trybie art. 37 Kpa nie przysługuje zażalenie, a pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest wadliwe.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako niedopuszczalną.