Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 133/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 3,  art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Andrzej Góraj (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w G. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie, 2. zasądzić od Komisji Nadzoru Finansowego na rzecz A. Spółki zo.o. z siedzibą w G. kwotę 367 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. w dniu 22 kwietnia 2010 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2010 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. skierowała do Komisji Nadzoru Finansowego wniosek o udostępnienie informacji publicznej na temat podstaw prawnych i procedur wewnętrznych stosowanych w przypadku umieszczania podmiotów na liście tzw. "Ostrzeżeń publicznych" znajdującej się na stronach internetowych Komisji Nadzoru Finansowego.

W skardze Spółka wniosła o zobowiązanie organu nadzoru do wykonania, w terminie 7 dni od daty wydania wyroku, przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku ze złożonym przez nią wnioskiem, czyli do udostępnienia wnioskowanych informacji albo też do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji. Spółka w skardze wniosła także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze strona skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późń. zm.) o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności dotycząca organizacji organów władzy publicznej, a także o trybie ich działania, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, oraz prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach. Mając to na względzie Spółka zwróciła się do organu nadzoru z wnioskiem o udostępnienie informacji na temat regulaminów, wewnętrznych procedur i ustaleń, na podstawie których podejmowana jest decyzja o umieszczeniu podmiotu na liście ostrzeżeń publicznych. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek winno następować bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został wysłany w dniu [...] marca 2010 r. jednak do dnia złożenia skargi Spółka nie otrzymała ani informacji, do których dostęp chciała uzyskać, ani też nic otrzymała decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej. To skutkowało ustaleniem, iż organ nadzoru zignorował wniosek, który zobowiązany był rozpatrzyć, a w konsekwencji doprowadziło to Spółkę do wniesienia skargi na bezczynność organu. W odpowiedzi na skargę na bezczynność organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Podniósł, że nie pozostaje w bezczynności ze względu na to, że dokonał przewidzianej przepisami prawa czynności materialno-technicznej, bowiem w dniu [...] maja 2010 r. skierował do Spółki pismo wyjaśniając, iż nie posiada żądanej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Postępowanie toczące się wskutek wniesienia skargi, i analizowane pod tym kątem podlegało umorzeniu. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji publicznej oczekiwanego aktu, lub rozpoznanie wniosku. Przez pryzmat realizacji tego celu należy więc oceniać zasadność toczenia się postępowania wywołanego skargą na bezczynność organu administracji. Przechodząc do meritum rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż wniosek skarżącej Spółki o udostępnienie żądanej informacji został zrealizowany przez organ. Otrzymała bowiem wyjaśnienia organu, iż nie posiada żądanej informacji. Okoliczność tą przyznała strona skarżąca w piśmie procesowym skierowanym do tutejszego Sądu. W świetle powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, gdyż stało się bezprzedmiotowe. Organ rozpoznał bowiem wniosek strony jeszcze przed rozprawą. W tym stanie rzeczy uznając, iż na dzień orzekania przez Sąd, żądanie skarżącej Spółki zostało zaspokojone przez organ, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, iż odpowiedzi na wniosek strony organ udzielił dopiero po wniesieniu przedmiotowej skargi, Sąd uznał, iż strona skarżąca zasadnie uważała, że na dzień jej wniesienia, nie można było traktować jej jako bezprzedmiotowej. Stąd też wniosek strony skarżącej o zwrot kosztów postępowania należało uwzględnić w trybie art. 200 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).