Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 364/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 149 par 1, art. 161 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 13 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 października 2014 r. sprawy ze skargi K. S. i L. S. na bezczynność Spółki Akcyjnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność Spółki Akcyjnej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Spółki Akcyjnej do załatwienia wniosku K. S. i L. S. z dnia 19 stycznia 2012 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; III. zasądza od Spółki Akcyjnej na rzecz K. S. i L. S. 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. S. i L. S., reprezentowani przez radcę prawnego Ł. B. wnieśli w dniu 11 sierpnia 2014r. (data wpływu) skargę na bezczynność P. S.A. z siedzibą w L. polegającą na nierozpoznaniu ich wniosku z dnia 19 stycznia 2014r. o udostępnienie informacji publicznej.

Wyjaśnili, że we wniosku tym (ponowionym w dniu 8 marca 2013r.) domagali się przesłania kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii ektroenergetycznych na będących ich własnością działkach nr nr ewid. .... położonych w miejscowości C. oraz nr ewid. ... położonej w miejscowości K. i nr ewid. .... położonej w miejscowości D. B.. Spółka nie udostępniła jednak wskazanych decyzji, podnosząc w piśmie z dnia 2 stycznia 2013r., że wnioskodawcy powinni z tym żądaniem wystąpić do właściwego organu administracji publicznej, co – zdaniem skarżących – świadczy o bezczynności organu.

W odpowiedzi na skargę P. S.A. w L. wniosła o umorzenie postępowania podnosząc, że – uwzględniając orzecznictwo sądowoadministracyjne w jej sprawach – pismem z dnia 20 sierpnia 2014r. przesłała skarżącym odpis decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia .... stanowiącej podstawę lokalizacji urządzeń elektroenergetycznych w postaci fragmentu linii WN 110 kV Augustów – D. B., przebiegającą przez działkę nr .... położoną w miejscowości D. B. i jednocześnie orzekła o odmowie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia, przebudowy, remontów i eksploatacji oraz innych dokumentów techniczno – prawnych dotyczących urządzeń elektroenergetycznych (...) na działkach skarżących nr nr ewid. .... w miejscowości C. i na działce nr ewid. .... w miejscowości K.

Wskazała również, że jej działanie nie było lekceważące, o czym świadczy regularne prowadzenie korespondencji ze skarżącymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 kpa) bądź w przepisach szczególnych, m.in.

w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p." bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).

W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W sprawie niniejszej nie ma podstaw do zobowiązania organu do podjęcia takich czynności.

K. S. i L. S. wnieśli skargę na bezczynność P. S.A. z siedzibą w L. polegającą na nierozpoznaniu ich wniosku z dnia 19 stycznia 2014r. o udostępnienie informacji publicznej, w którym domagali się przesłania im kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na będących ich własnością działkach nr nr ewid. ..... położonych w miejscowości C. oraz nr ewid. .... położonej w miejscowości K. i nr ewid. .... położonej w miejscowości D. B.

Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej, ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek:

1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodny z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub

2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub

3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub

4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

Żądanie skarżących zawarte we wniosku z dnia 19 stycznia 2012r. dotyczyło informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż dotyczyło informacji o sprawach publicznych, a wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, mimo to - żadnej ze wskazanych powyżej czynności organ nie podjął w ustawowym 14-dniowym terminie.

Jak jednak wynika z akt administracyjnych, Spółka P. S.A. w L. uwzględniła wniosek skarżących i w dniu 20 sierpnia 2014r. postanowiła przesłać im kopię decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia ....stanowiącej podstawę lokalizacji urządzeń elektroenergetycznych w postaci fragmentu linii WN 110 kV A. – D. B., przebiegającą przez działkę nr .... położoną w miejscowości D. B., odmawiając jednocześnie – tą samą decyzją z dnia .... - uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie.

W sytuacji występującej w sprawie zobowiązywanie organu do załatwienia tego żądania stało się zatem bezprzedmiotowe, wobec czego Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Jednocześnie, Sąd ustalając, że w dniu wniesienia skargi bezczynność istniała i mając na uwadze wymóg sformułowany w zdaniu drugim art. 149 P.p.s.a oraz orzecznictwo sądów administracyjnych (por. postan. NSA z dnia 13 listopada 2012r., I OSK 2626/12; wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2013r., I OSK 2325/12; postan. NSA z dnia 31 stycznia 2013r., I OSK 86/13) – stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ jego zachowanie nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na niego z mocy u.d.i.p.; o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.