Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1099/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Kraków, dnia 30 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia 30 maja 2018 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego.

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji i orzekł merytorycznie nakładając na skarżącego obowiązki dotyczące stropu podstrychowego.

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji nakazującej skarżącemu wykonanie robót.

Wniosek ten skarżący złożył także w odrębnym piśmie.

Skarżący wskazał, że uzasadnieniem tego wniosku jest fakt, iż wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci niemożności przywrócenia stanu poprzedniego w razie uwzględnienia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Trudno bowiem przywrócić stan poprzedni w sytuacji, w której skarżący wykona prace, do wykonania których, w przypadku uwzględnienia skargi, nie będzie zobowiązany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r.,

poz. 1302 - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl

art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi

niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3

p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na

skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Skarżący powinien wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie.

Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że skarżący wskazał jedynie, że "wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci niemożności przywrócenia stanu poprzedniego w razie uwzględnienia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Trudno bowiem przywrócić stan poprzedni w sytuacji, w której skarżący wykona prace, do wykonania których, w przypadku uwzględnienia skargi, nie będzie zobowiązany.".

Uzasadnienie wniosku powinno tymczasem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku.

Tymczasem z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wynika, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki i na czym miałyby one polegać. Skarżący, mimo ciążącego na nim obowiązku, w istocie nie wskazał żadnego uzasadnienia tego wniosku; nie wskazał konkretnych okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tych przesłanek.

Skarżący w ogóle nie podał, na czym, w jego ocenie, miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazał też, czy i jaką szkodę poniósłby w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji.

Dla wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji nie wystarczy okoliczność, że zaskarżona decyzja będzie miała pewne konsekwencje w postaci zmiany dotychczas istniejącego stanu.

Ponadto Sąd wskazuje, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżony akt dotknięty jest wadą uzasadniającą jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonych decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania ich wykonania.

Mając wszystko powyższe na uwadze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a..