Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 365/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 213
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2605/16 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 4 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 22 września 2016 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2605/16, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Przewodniczący Wydziału), działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., wezwał F. Sp. z o.o. Sp.k. (dalej: spółka lub skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: organ podatkowy) z dnia 4 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2014 r., w kwocie 26.123 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), dalej: rozporządzenie.

Na powyższe zarządzenie skarżąca w dniu 6 października 2016 r. złożyła zażalenie, podnosząc zarzut naruszenia § 1 pkt 4 rozporządzenia, poprzez jego błędne zastosowanie, a jednocześnie naruszenie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, poprzez jego niezastosowanie. Zdaniem spółki, od wniesionej przez nią skargi powinien zostać pobrany wpis stały na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia w wysokości 500 zł, gdyż dotyczy ona sprawy z zakresu zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przystępując do oceny zasadności zażalenia wskazać należy, że kwestię kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi regulują przepisy Działu V p.p.s.a. oraz wydane na podstawie dyspozycji art. 233 tejże ustawy rozporządzenie Rady Ministrów. Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Ponadto w myśl art. 216 cytowanej ustawy jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 p.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z § 1 zdanie pierwsze rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.

W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć takie sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt I FZ 584/15, z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 227/08, CBOSA). Podkreślić przy tym należy, że w sprawach podatkowych należności pieniężne są przedmiotem zaskarżenia tylko w przypadku skargi na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), dalej: ustawa o VAT. We wszystkich innych sprawach pobiera się wpis stały.

W niniejszej sprawie spółka wniosła skargę na decyzję organu podatkowego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do listopada 2014 r. oraz kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT za wrzesień, październik i listopad 2014 r.

Tym samym, mając na uwadze treść art. 231 p.p.s.a., należy uznać, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie bez wątpienia jest należność pieniężna. w konsekwencji czego od wniesionej przez spółkę skargi właściwy jest wpis stosunkowy (jak prawidłowo przyjął Przewodniczący Wydziału), a nie stały (jak uważa skarżąca). Ponadto - jak już zauważono we wcześniejszej części uzasadnienia niniejszego postanowienia - wpis stosunkowy jest determinowany ściśle wartością przedmiotu zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca (po uprzednim wezwaniu przez Przewodniczącego Wydziału) określiła tę wartość na kwotę 2.612.298 zł, co powoduje, że wpis od skargi wynosi 1% tej kwoty (§ 1 pkt 4 rozporządzenia), tj. po odpowiednim zaokrągleniu 26.123 zł.

Podsumowując stwierdzić należy, że w świetle zakreślonych powyżej ram prawnych, jak również uwarunkowań faktycznych niniejszej sprawy, działanie, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zmierzające do ustalenia wysokości wpisu w rozpoznawanej sprawie było prawidłowe.

Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.