Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 685/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. a, art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. A. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi C. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu (uznano, że forma rubryki nr 7.1 nie wpływa negatywnie na jego moc prawną), C. A. wniósł o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". W uzasadnieniu podniósł, iż choruje na wiele przewlekłych chorób, które wymienił i stwierdził, że jego sytuacja materialna uniemożliwia mu ustanowienie zawodowego pełnomocnika z wyboru, gdyż cały jego dochód pochodzi ze świadczeń z pomocy społecznej. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący od "[...]" prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwójką "[...]" dzieci. Rodzina nie posiada majątku – żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Źródłami jej dochodu są świadczenia rodzinne oraz świadczenia z pomocy społecznej o charakterze stałym w łącznej kwocie "[...]" oraz o charakterze okresowym w różnych kwotach. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia "[...]" wynika, iż skarżący mieszka z żoną "na stancji", a utrzymuje się z zasiłków stałego i pielęgnacyjnego oraz zasiłków celowych (na zakup żywności, leków, odzieży i obuwia, pokrycie opłat za energię i dofinansowanie opłat za stancję).

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a do tych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ppsa zaliczyć należy skarżącego, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Zauważyć należy, iż ani skarżący ani członkowie jego rodziny nie posiadają majątku, dzięki któremu mógłby on pozyskać środki pieniężne na opłacenie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego. Sytuacja finansowa 4-osobowej rodziny jest natomiast tak zła, że zmusza ją do utrzymywania się w całości ze świadczeń socjalnych – świadczeń rodzinnych oraz świadczeń z pomocy społecznej. W tej natomiast sytuacji za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie przez skarżącego środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania sądowego związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. Za uzasadnione uznać należy tym samym przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie, gdyż nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, orzeczono jak w sentencji.