Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 7/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do sprecyzowania treści pisma J. S. z dnia 27 stycznia 2014 r. postanawia: odmówić J. S. przywrócenia terminu do sprecyzowania treści pisma z dnia 27 stycznia 2014 r.


UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2014 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo J. S. z dnia 27 stycznia 2014 r. Wobec nie sprecyzowania treści tego pisma, do czego zobowiązano nadawcę zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2014 r., pozostawiono pismo to bez rozpoznania – na mocy zarządzenia z dnia 2 kwietnia 2014 r.

W dniu 30 lipca 2014 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo datowane na 24 lipca 2014 r. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia dotyczącego sprecyzowania treści pisma z dnia 27 stycznia 2014 r.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że niewykonanie zarządzenia spowodowane było ciężką sytuacją skarżącego oraz jego żony. Wskazano, że skarżący jest osobą schorowaną cierpiącą na szereg dolegliwości. Dodano, że żona wnioskodawcy, która jest pełnomocnikiem J. S., poza tym, iż opiekuje się ciężko chorym mężem, musi zajmować się także przewlekle chorą siostrą i synem L. W tych warunkach niemożliwe było wykonanie zarządzenia sądu. Stan zdrowotny żony wnioskodawcy poprawił się dopiero trzy dni przed złożeniem wniosku, co spowodowało, iż zdecydowała się ona na wykonanie w imieniu J. S. zarządzenia.

Jednocześnie wskazano organ, którego skarga dotyczy, wskazano numer i datę zaskarżonej decyzji.

Do wniosku dołączono szereg kserokopii zaświadczeń o stanie zdrowia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęło się, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

W niniejszej sprawie Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu. Analizując wniosek o przywrócenie terminu należy zauważyć, że w uzasadnieniu wniosku poza ogólnymi informacjami o złym stanie zdrowia skarżącego i jego pełnomocnika nie wskazano precyzyjnie, czy w okresie pomiędzy 6 lutego 2014 r., kiedy odebrano wezwanie do sprecyzowania pisma, a kolejnymi dniami, kiedy wnioskodawca był zobowiązany do uzupełnienia treści pisma, zaszły takie okoliczności faktyczne, które uniemożliwiły osobiste, czy poprzez inne osoby działanie strony. Wskazać należy, że do wykonania zarządzenia potrzeba było jedynie sporządzić pismo ze wskazaniem odpowiednich danych i nadanie go w urzędzie pocztowym. Są to czynności, które mogą wykonać osoby bezpośrednio zainteresowane, a jeżeli nie jest to możliwe do wykonania przez te osoby, z uwagi chociażby na stan zdrowia, to mogą wykonać inne upoważnione osoby (nadanie listu na poczcie). Załączone kopie dokumentacji lekarskiej nie wskazują na taki stan zdrowia – w okresie, kiedy wnioskodawca był zobowiązany do wykonania zarządzenia, który uniemożliwiałby wykonanie zarządzenia.

Ponadto nie została spełniona druga przesłanka przywrócenia terminu zobowiązująca do złożenie wniosku o przywrócenie terminu, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Pełnomocnik wnioskodawcy wskazała ogólnikowo, że trzy dni przed złożeniem wniosku stan zdrowia pełnomocnika uległ poprawie na tyle by mogła ona złożyć wniosek. W przypadku tej przesłanki podobnie należy wskazać, że oświadczenie to jest gołosłowne. Załączone zaświadczenie lekarskie z dnia 28 lipca 2014 r. wskazuje jedynie na leczenie się pełnomocnika na cukrzycę i nadciśnienie tętnicze. Choroby te pozwalają na wykonywanie zwykłych czynności życiowych, z zaświadczenia nie wynika natomiast, czy stan uniemożliwiał wykonywanie czynności życiowych oraz kiedy uległ poprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu.

Z tych względów Sąd nie uznał wniosku J. S. o przywrócenie terminu do sprecyzowania pismai za zasługujący na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.