Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 218/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: *Stwierdzono nieważność aktu, niebędącego aktem prawa miejscowego w całości
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 920
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w Wydziale III na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2021 r. sprawy ze skargi "A" w W. na uchwałę Rady Powiatu M. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Powiatu M. na rzecz "A" w W. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest uchwała Rady Powiatu M. Nr [...] z [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym powiatu J. L.

W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wskazano, że 26 lutego 2020 r. do Rady Powiatu M. wpłynął wniosek A. o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem z radnym Rady Powiatu J. L., powołanym w 25 stycznia 2016 r. na stanowisko [...] oraz wyrażenie zgody na odwołanie z zajmowanego stanowiska w trybie art. 70 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz.1320, dalej k.p.) w związku z art. 34 pkt 2b lit. b ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r. poz.1463). Rada Powiatu M. podkreśliła, że Dyrektor B (Dyrektor, pracodawca) w dużym skrócie w uzasadnieniu swojego wniosku, wskazał, że podstawą rozwiązania stosunku pracy z radnym są zdarzenia niezwiązane z wykonywaniem przez niego mandatu radnego. W dalszej części uzasadnienia Rada Powiatu przytoczyła treść art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz.920, dalej u.s.p.) i podkreśliła, że wskazana norma wprowadza szczególną ochronę stosunku pracy radnych, gwarantującą większą niż w przypadku pracowników objętych tylko powszechną ochroną, gwarancję trwałości zatrudnienia. Rada powołała się na orzecznictwo sadów administracyjnych i wyjaśniła, że ustawodawca pozostawił radzie organu samorządu terytorialnego swobodę w ocenie, czy pojawiły się przesłanki uwzględnienia wniosku pracodawcy, poza przypadkiem, gdy rada dojdzie do przekonania, że podstawą rozwiązania stosunku pracy z radnym są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, w takiej sytuacji rada musi odmówić wyrażenia zgody. Przyjęcie odmiennego stanowiska, w opinii uchwałodawców, oznaczałoby, że w każdym przypadku, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy z radnym byłyby zdarzenia niezwiązane z wykonywaniem przez radnego mandatu, Rada musiałaby wyrazić zgodę (uwzględnić wniosek pracodawcy radnego). Prowadziłoby to, do znacznego ograniczenia ochrony radnego i mogłoby mieć istotny negatywny wpływ na jego pracę w radzie, z obawy przed utratą pracy. W dalszej części uzasadnienia przypomniano, że zwrócono się do pracodawcy z zapytaniem czy w stosunku do radnego J. L. były wcześniej stosowane kary porządkowe zgodnie z Kodeksem pracy i otrzymano odpowiedź, że dotychczas nie były stosowane żadne kary porządkowe, o których mowa w art. 108 k.p., natomiast ze względu na negatywny wynik kontroli sprawdzającej o 20% w stosunku do kwoty bazowej została pomniejszona nagroda dla [...] J. L. za okres od 1 października 2019 r. do 31 grudnia 2019 r.

W końcowej części uzasadnienia wyjaśniono, że radny J. L. podczas posiedzenia Rady Powiatu w [...], zaprezentował swoje stanowisko, w którym merytorycznie odniósł się do przedstawionych zarzutów. Radni podkreślili fakt, że J. L. nie otrzymywał kar porządkowych, Podniesiono też, że wnioski pokontrolne dotyczyły pracy poprzednika nadleśniczego. Wobec powyższego Rada Powiatu M. na sesji [...] nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym powiatu J. L.

Zaskarżając w całości ww. uchwałę Dyrektor zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego t.j.: art. 22 ust. 2 u.s.p., poprzez:

1) jego niewłaściwą wykładnię polegającą na uznaniu, że decyzja Rady Powiatu w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym pozostawiona została swobodnemu uznaniu Rady i ma charakter arbitralny, nie uzależniony od istnienia realnego związku pomiędzy zamiarem rozwiązania stosunku pracy z radnym, a wykonywaniem przez niego mandatu radnego;

2) brak uzasadnienia uchwały i wskazania motywów podjętego rozstrzygnięcia, co uniemożliwia ocenę legalności dokonanego rozstrzygnięcia oraz stanowi naruszenie standardów demokratycznego państwa prawnego i zasady jawności życia publicznego;

3) brak ustalenia stanu faktycznego w sprawie, oparcie się na nieprawdziwych twierdzeniach J. L., jakoby nieprawidłowości wykazane w przeprowadzonych w Nadleśnictwie M. kontrolach dotyczyły jego poprzednika;

4) brak uzasadnienia powodów oparcia rozstrzygnięcia Rady Powiatu na twierdzeniach samego J. L., nie zapoznanie się ze stanowiskiem pracodawcy i protokołami kontroli i odmówienia wiarygodności podstawom wypowiedzenia wskazanym przez pracodawcę w piśmie kierowanym do Rady Powiatu;

5) nie udzielenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym J. L. pomimo, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia nie związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, które pracodawca wskazał w piśmie do Rady Powiatu.

Wskazując na powyższe uchybienia Dyrektor wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały Rady Powiatu M. w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według obowiązujących norm.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie przypomniał doczasowy przebieg postępowania i powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że uznanie przez Radę powiatu M., że norma art. 22 ust. 2 u.s.p. wprowadza szczególną ochronę stosunku pracy radnych, gwarantującą większą niż w przypadku pracowników objętych tylko powszechną ochrona, gwarancję trwałości zatrudnienia stanowi rażące naruszenie prawa i powinno skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały. W opinii skarżącego nie zasługuje na aprobatę również stanowisko Rady Powiatu, że tylko zapewnienie radnemu bezwzględnej trwałości jego stosunku pracy jest gwarantem jego spokoju i umożliwia mu pracę w radzie powiatu. Zdaniem Dyrektora, Rada Powiatu M. w ogóle nie odniosła się przyczyn rozwiązania stosunku pracy wskazanych przez pracodawcę, nie wskazała w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały jakie stanowisko zaprezentował radny podczas posiedzenia Rady Powiatu z [...], w którym merytorycznie odniósł się do przedstawionych zarzutów i jaki wpływ to stanowisko wywarło na decyzję Rady Powiatu oraz dlaczego nie umożliwiono pracodawcy zapoznania się z tym stanowiskiem i ustosunkowania się do niego. W opinii Dyrektora fakt karania pracownika karami porządkowymi lub też nie karania go, nie ma żadnego wpływu na ocenę, czy przyczyny uzasadniające wypowiedzenie stosunku pracy są w jakikolwiek sposób związane z wykonywaniem mandatu radnego, czy też nie. Rada Powiatu M., zdaniem skarżącego, nie wniosła o uszczegółowienie przyczyn rozwiązania umowy o pracę (jeśli te wskazane przez pracodawcę uznała za zbyt ogólne czy też budzące wątpliwości),

Dyrektor zaznaczył, że radny pełniąc funkcję [...] był zobowiązany do zrealizowania wniosków pokontrolnych po kontroli przeprowadzonej w 2015 r., nigdy nie przypisywano mu nieprawidłowości które wystąpiły w 2015 r., przedmiotem zarzutów był natomiast fakt, że przez 4 lata do 2019 r. nie zrealizował wniosków pokontrolnych i nie usunął nieprawidłowości w funkcjonowaniu nadleśnictwa wykazanych w kontroli z 2015 r. tylko je utrwalał i dopuścił się nowych naruszeń. W roku 2019 zgodnie z decyzją Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w W. została przeprowadzona kontrola sprawdzająca realizację wniosków pokontrolnych po przeprowadzonej kontroli okresowej w Nadleśnictwie M. w roku 2015. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że [...] w znacznej części nie zrealizował wniosków pokontrolnych, a nadto utrwalał stwierdzone nieprawidłowości, co przełożyło się na kolejną negatywną ocenę działalności Nadleśnictwa. Ponadto w grudniu 2019 r. przeprowadzona została przez C również kontrola doraźna działalności ubocznej prowadzonej w Nadleśnictwie M., dotycząca funkcjonowania strzelnicy sportowej, która wykazała nieprawidłowości w badanym obszarze, przekładająca się na negatywną ocenę podejmowanych przez [...] Pana J. L. działań. Skarżący wskazał, że działalność strzelnicy sportowej w Nadleśnictwie M. była objęta również czynnościami sprawdzającymi wykonanymi przez pracownika Wydziału Kontroli i Audytu Wewnętrznego oraz Inspektora Straży Leśnej A. w roku 2019. Kontrola ta również wykazała nieprawidłowości. Dyrektor podkreślił, że w trakcie pełnienia funkcji [...] przez radnego stwierdzono ponadto nieprawidłowe gospodarowanie środkami finansowymi przy realizacji zadań z zakresu Małej Retencji. W ocenie skarżącego o rażącym naruszeniu obowiązującego prawa, w tym art. 22 ust. 2 u.s.p. przez Radę powiatu M. świadczy okoliczność, że Rada podejmując zaskarżoną uchwałę, nie podjęła się próby zbadania, rzeczywistych i faktycznych okoliczności będących podstawą wniosku pracodawcy. Rada nie podjęła żadnych prób ustalenia rzeczywistych powodów i przesłanek leżących u podstaw wniosku, przyjmując wprost arbitralnie argumenty radnego.

Podsumowując Dyrektor przypomniał o zasadzie praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP, nakazującej uzasadniać każde rozstrzygnięcie, w tym również rozstrzygnięcia uznaniowe, które nie powinny być arbitralne. Uzasadnienie aktu jakim jest uchwała, pozwala na zweryfikowanie jego prawidłowości. Działanie organu władzy publicznej, noszące znamiona arbitralności nie może być uznane za zgodne z prawem.

W odpowiedzi na skargę Starosta M. wniósł o oddalenie skargi w całości uzasadniając swoje stanowisko w sprawie podkreślił, że Radny szczegółowo wyjaśnił na posiedzeniu rady w jakim zakresie i kogo dotyczyły zalecenia pokontrolne, radny podniósł, iż w tym okresie otrzymał także nagrody. Nie wolno zapomnieć również o tym, iż radny nie był w żaden sposób karany przez pracodawcę, czy upominany. Ponadto zdecydowana część zaleceń pokontrolnych została przez radnego wykonana. W zaistniałej sytuacji, przeprowadzono stosowną dyskusję, udzielono głosu radnym, uzasadnienie do uchwały zostało sporządzone w oparciu o całokształt zebranych w sprawie informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W świetle art. 134 § 1 wskazanej ustawy sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd podkreśla, że w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały powołano art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. z 2020 r., poz. 920; dalej jako u.s.p.), który stanowi, iż rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. W zdaniu drugim przepis ten wskazuje, że rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu.

Oczywistym jest, że przepis ten wprowadza dodatkową gwarancję trwałości stosunku pracy, w którym pozostaje radny, niezależnie od ochrony prawnej na zasadach ogólnych, określonych w przepisach prawa pracy. Gwarancja ta ma zastosowanie do każdego rodzaju stosunku pracy, bez względu na sposób jego nawiązania (umowa o pracę, powołanie, wybór, mianowanie) oraz niezależnie od sposobu rozwiązania (wypowiedzenie, odwołanie ze stanowiska).

Sąd zuważa, że istnieje bogate orzecznictwo sądów administracyjnych omawiających wspomniane zagadnienie, nie tylko w ramach ustawy o samorządzie powiatowym (art. 22 ust. 2 u.s.p.), ale również o samorządzie gminnym (art. 25 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. (Dz. U z 2020 r. poz.713 ze zm.; dalej jako u.s.g.)), co zresztą zauważyły obie strony postepowania, powołując się na wyselekcjonowane uzasadnienia wyroków w swoich pismach procesowych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że z treści art. 22 ust. 2 u.s.p. wynika, że wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym lub odmowa takiej zgody pozostawione są uznaniu rady powiatu, natomiast w sytuacji gdy rada ta uzna, że podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, zobowiązana jest odmówić wyrażenia zgody. (zob. w tej materii m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2006 r.; sygn. akt II OSK 194/06; z dnia 18 września 2008 r.; sygn. akt II OSK 952/08; z dnia 5 czerwca 2014 r.; sygn. akt II OSK 3133/13; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powyższy przepis powinien być w ocenie Sądu orzekającego wykładany w sposób odmienny. Jeżeli podstawą odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada powiatu ma obowiązek wykazać przyczyny usprawiedliwiające odmowę i nie może ograniczać się do oceny, czy podane przez pracodawcę powody uzasadniają rozwiązanie stosunku pracy z radnym (zob. w tej materii: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2017 r.; sygn. akt II OSK 1445/17; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu art. 22 ust. 2 u.s.p., w którym stanowi się, że po pierwsze, rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której jest członkiem, a po drugie, że rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, nie należy odczytywać w ten sposób, że w sytuacji opisanej w zdaniu drugim tego przepisu rada ma obowiązek odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy, zaś w innych przypadkach jest to pozostawione jej swobodnemu uznaniu. W ocenie Sądu prowadziłoby to do nieuzasadnionego uprzywilejowania radnych kosztem ich pracodawców, gdyż rada powiatu mogłaby odmówić zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy, gdy to rozwiązanie nie ma żadnego związku z wykonywaniem przez pracownika mandatu radnego. Uprzywilejowanie radnych w zakresie możliwości rozwiązania z nimi stosunku pracy jest uzasadnione jedynie wtedy, gdy to rozwiązanie ma związek ze sprawowaniem mandatu radnego. W związku z tym drugie zdanie art. 22 ust. 2 u.s.p. należy odczytywać jako wskazanie okoliczności uzasadniających odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Taka wykładnia uwzględnia też to, że radny, jak każdy inny pracownik, będzie mógł przed sądem pracy wykazywać, że powody rozwiązania z nim stosunku pracy, niezwiązane z wykonywanym mandatem radnego, są niezgodne z prawem i nieuzasadnione. Tym samym nie ma żadnych powodów, aby rada powiatu wkraczała w kompetencje sądu pracy i oceniała zasadność przyczyn rozwiązania stosunku pracy z radnym, z wyłączeniem jedynie sytuacji, gdy ma to związek z oceną, czy rzeczywista przyczyna rozwiązania stosunku pracy nie jest jednak związana z wykonywaniem mandatu radnego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 października 2018 r.; sygn. akt II OSK 2532/17; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy w tym miejscu podkreślić, uwzględniając również poglądy wyrażane w orzecznictwie ukształtowanym w przeważającej części na tle ustawy o samorządzie gminnym, która w art. 25 ust. 2 zawiera rozwiązanie normatywne tożsame jak w omawianym przepisie, że ani art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym ani art. 22 ust. 2 u.s.p., ani też żadne inne przepisy ustaw samorządowych nie określają warunków czy kryteriów, jakimi miałaby się kierować rada przy podejmowaniu uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy radnego lub jej odmowy. W związku z tym motywy zajętego stanowiska rady muszą wynikać z treści uzasadnienia uchwały. Formalnie obowiązek sporządzenia uzasadnienia uchwały nie został przez ustawodawcę wprost ustanowiony, ale można go wyprowadzić w drodze wykładni systemowej i celowościowej. Brak uzasadnienia, wskazującego na motywy jakimi kierowała się rada, uniemożliwia w ocenie Sądu ocenę czy odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym jest uzasadniona w świetle art. 22 ust. 2 u.s.p. Tymczasem motywy pracodawcy, zamierzającego rozwiązać stosunek pracy z radnym muszą być badane przez radę, ponieważ od tych ustaleń zależy, czy rada odmówi wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym (odnosząc się do zdarzeń związanych z wykonywaniem przez radnego mandatu), czy też odmówi zgody z innego powodu kierując się okolicznościami konkretnego przypadku. Nie można więc podjąć uchwały w sposób arbitralny, abstrahując od motywów podanych przez pracodawcę jak i wskazywanych przez samego radnego (zob. w tej materii: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 1124/05; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie zaskarżonej uchwały nie spełnia przedstawionych wymogów, co w konsekwencji rzutuje na legalność ocenianej przez Sąd uchwały.

Zgodzić się należy z twierdzeniem skarżącego Dyrektora, że Rada Powiatu nie odniosła się w wyczerpujący sposób do przyczyn, z powodu których pracodawca dąży do rozwiązania stosunku pracy z radnym, a które zostały wskazane przez pracodawcę we wniosku z 24 lutego 2020 r o wyrażenie zgody na jego rozwiązanie. Sporne uzasadnienie uchwały składa, się z siedmiu krótkich akapitów. W pierwszym zarysowano stan faktyczny sprawy, w drugim, trzecim i czwartym przywołano art. 22 ust. 2 u.s.p. raz fragmenty dwóch orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, w piątym dokonano interpretacji art. 22 ust. 2 u.s.p., w przedostatnim akapicie podkreślono, że Rada zwróciła się do pracodawcy o informacje dotyczące ewentualnie stosowanych wobec niego kar porządkowych zgodnie z Kodeksem pracy i zacytowano otrzymaną odpowiedź. Dopiero w ostatniej części uzasadnienia uchwały (akapicie siódmym liczącym niecałych sześć linijek tekstu) przedstawiono stanowisko Rady uzasadniające odmowę zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy. Sąd stwierdził, że uzasadnienie to jest lakoniczne. Rada opierając swoją opinię na wyjaśnieniach radnego, którego wniosek dotyczył i nie odniosła się w żaden sposób do treści tego wystąpienia, wskazała jedynie, że do takich wyjaśnień doszło. Rada podkreśliła z jednej strony, że radny nie był karany w trakcie swojej pracy, z drugiej strony, nie ustosunkowała się do kwestii pomniejszenia radnemu nagrody i przyczyn takiego działania pracodawcy. W konsekwencji, w ocenie Sądu, brak jest należytego wyjaśnienia na etapie podejmowania uchwały jakie to konkretne zdarzenie czy zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego przemawiają zdaniem Rady za odmową wyrażenia przez Radę zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Takie zaniechanie doprowadziło do podjęcia zaskarżonej uchwały z naruszeniem art. 22 ust. 2 u.s.p. Powyższe stwierdzenie jest tym bardziej uzasadnione, biorąc pod uwagę treść wniosku z 24 lutego 2020 r., w którym pracodawca wskazał na konkretne (jego zdaniem) uchybienia jakich dopuścił się radny jako [...] Nadleśnictwa M. i uzasadnił wniosek o rozwiązanie stosunku pracy nie realizowaniem przez radnego wniosków po przeprowadzonej w 2015 r. kontroli oraz nieprawidłowościami wynikającymi z przeprowadzonej kontroli działalności ubocznej prowadzonej w Nadleśnictwie M. dotyczącej funkcjonowania strzelnicy sportowej.

Do tych uwag, wbrew istniejącemu w tej materii obowiązkowi, Rada Powiatu w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały nie odniosła się w żaden sposób. Uzasadnienie podjętej uchwały ograniczające się w istocie do ogólnego sformułowania nawiązującego do stanowisk stron nie wyjaśnia natomiast dlaczego w ocenie Rady odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy jest w realiach sprawy zasadna. Podkreślić w tym miejscu należy, że motywy odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie zostały również ujawnione w wyciągu z protokołu Nr [...] sesji Rady Powiatu M. z [...], na której podjęto zakwestionowaną uchwałę. W odniesieniu do rozpatrzenia wniosku Dyrektora o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym podano jedynie, że zaprezentowane zostały dwa projekty uchwał - w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy i w sprawie odmowy wyrażenia zgody. Z treści protokołu wynika że przed podjęciem uchwały skupiono się na trybie zwołania sesji w tej sprawie. Protokół zawierał uwagi dwóch radnych odnoszące się ogólnie do sytuacji radnego jako [...]. W dalszej kolejności opisano w protokole przebieg i wyniki głosowania. Z tego powodu z treści wyciągu z przedmiotowego protokołu z sesji Rady, na której podjęto zaskarżoną uchwałę również nie sposób wywieść motywów stanowiska Rady. Nie uszło uwadze Sądu, że w aktach znajduje się pisemne wyjaśnienie radnego, jednak w trackie sesji nie podjęto konkretnej dyskusji nad sprzecznymi stanowiskami: z jednej strony pracodawcy (zawartymi we wniosku o wyrażenie zgody na rozwiązanie z stosunku pracy z radnym), z drugiej strony pracownika-radnego (ujętego w tych wyjaśnieniach).

Uznając zatem, że zaskarżona uchwała Rady Powiatu M. z [...] została podjęta bez wskazania kluczowej dla sprawy kwestii powodów odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, a więc z istotnym naruszeniem art. 22 ust. 2 u.s.p., Sąd stwierdził jej nieważność w oparciu o art. 147 § 1 p.p.s.a. (punkt pierwszy sentencji wyroku).

O zwrocie kosztów postępowania w kwocie 300 zł stanowiącej wpis od skargi Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a.

W dalszym toku procedowania Rada Powiatu M. powinna poddać dokładnej analizie argumenty pracodawcy jak i samego radnego i wyrazić swoje stanowisko w uchwale zawierającej prawidłowo sporządzone uzasadnienie. Uzasadnienie to poawinno być sporządzone w sposób pozwalający na ustalenie, z jakiego powodu organ stanowiący powiatu wyraził, względnie odmówił wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym.