Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1003/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję I instancji w części
Powołane przepisy: article: Art. 20 ust. 1  pkt 1, art. 22  ust. 1, art. 24 ust. 2 a pkt 2, art. 24 ust. 2c
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: Par. 44  pkt 2, par. 45  ust. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2015 poz 542
law: Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: Art. 145  par. 1 pkt 1 lit. b i c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Par. 14 ust. 2  pkt 1c
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant specjalista Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2017 r. sprawy ze skargi F. K. i J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy punkt drugi decyzji organu pierwszej instancji oraz uchyla decyzję organu pierwszej instancji w zakresie punktu drugiego, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie na rzecz skarżących F. K. i J. K. kwotę 793 (siedemset dziewięćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta O decyzją wydaną w dniu [...] 2016 r. znak: [...] orzekł o:

1) sprostowaniu błędnego wpisu w bazie ewidencji gruntów i budynków obręb O dla działki nr [...], [...] poprzez anulowanie zmiany nr [...] z dnia 02.07.2013 r. na podstawie operatu technicznego [...] (nr kanc. [...]) i przywrócenie działki nr [...] zgodnie z operatem odnowienia ewidencji gruntów m. O nr [...] (nr kanc. [...]);

2) odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obręb O odnośnie oznaczenia południowej granicy działki nr [...] po linii istniejącego w czasie kupna tej działki ogrodzenia biegnącego po południowej stronie nieruchomości nr [...].

Organ stwierdził, że sprostowanie błędnego wpisu jest zasadne, ponieważ operat techniczny [...] (nr kanc. [...]), na podstawie którego doszło do wyodrębnienia działek nr [...] i [...] z działki nr [...], nie spełnia standardów technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ ustalił, iż w sposób błędny dokonano pomiaru punktów granicznych działek nr [...], [...], w wyniku czego pola powierzchni ww. działek wykazane w operacie nie mogą być wykazane w ewidencji budynków i gruntów. Organ wykazał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa operat techniczny niespełniający standardów technicznych nie może stanowić podstawy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, dlatego słuszne jest przywrócenie w bazie ewidencji gruntów i budynków działki nr [...].

Organ odmówił natomiast aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków poprzez wytyczenie południowej granicy działki nr [...] ponieważ uznał, że w zgromadzonym materiale dowodowym żądanie nie znajduje uzasadnienia, a wnioskujący nie poparli swojego żądania aktualną dokumentacją geodezyjno-kartograficzną ani żadnym innym dokumentem. Organ ustalił, że działka nr [...] widnieje w księdze wieczystej nr [...] jako działka nr [...], stanowiąca własność J. K. i F. K. Działka nr [...] została ujawniona w ewidencji budynków i gruntów obręb O w 1967 roku, a w wyniku odnowienia ewidencji w 1978 roku została ujawniona jako działka nr [...]. Organ porównał mapę ewidencyjną działki nr [...] zawartą w operacie nr [...] ([...]) z mapą ewidencyjną działki nr [...] zawartą w operacie nr [...] i doszedł do wniosku, że południowa granica działki nr [...] pokrywa się z południową granicą działki nr [...] oraz że ogrodzenie, na które wskazują wnioskodawcy, nie pokrywa się z południową granicą z żadnych z ww. działek.

Ponadto organ wskazał, że przebieg południowej granicy działki nr [...] został ustalony operatem technicznym [...] wpisanym do ewidencji materiałów zasobu dnia 10 grudnia 2014 r. Ww. operat techniczny zawiera m.in. podpisany przez J. K. protokół ustalenia granicy działki [...] z działką [...], co w istocie stanowi południową granicę działki [....], opisaną punktami granicznymi [...] oraz [...] wzdłuż istniejącego na niej ogrodzenia. Tak wytyczony przebieg granicy został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków decyzją Starosty z dnia [...] 2015 r. utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia 23 października 2015 r. (WYROK WSA w Krakowie z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1686/15).

Organ wskazał także, iż jako organ ewidencyjny nie jest władny do rozstrzygania sporów o prawa do gruntów, jednakże niezależnie od odmowy aktualizacji danych wnioskujący mogą uregulować stan faktyczny ogrodzonego pasa gruntu poprzez jego zasiedzenie.

W odwołaniu od ww. decyzji w części dotyczącej punktu drugiego J. K. i F. K. wnieśli o uchylenie decyzji i aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obr. O odnośnie oznaczenia południowej granicy działki nr [...], ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucili organowi m.in.:

- błędne uznanie, że nie istnieją dokumenty uzasadniające ich wniosek,

- błędne zastosowanie § 38 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez wytyczne granicy niezgodnie z oświadczeniem J. K.,

- błędne uznanie, że wnioskujący mogą uregulować stan faktyczny zajmowanego pasa gruntu w drodze zasiedzenia.

W uzasadnieniu odwołujący podali, że dokumentem uzasadniającym żądanie zawarte we wniosku jest operat techniczny [...] z dnia 10 grudnia 2014 r. zawierający protokół ustalenia granicy działki [...] z działką nr [...]. Wskazali, że organ I instancji przytoczył ten dokument w uzasadnieniu swojej decyzji. W ww. protokole J. K. wskazała południową granicę działki wzdłuż istniejącego na niej ogrodzenia, a pomimo to południowa granica działki, ujawniona w ewidencji gruntów i budynków nie została wytyczona zgodnie z oświadczeniem J. K., tzn. wzdłuż linii ogrodzenia, lecz biegnie przez teren działki i jest oddalona od ogrodzenia o 14m 30 cm od punktu [...] oraz o 10 m 15 cm od punktu [...]. Takie wytyczenie granicy stanowi naruszenie § 38 ust. 2 w sprawie ewidencji gruntów i budynków i nie może stanowić podstawy do aktualizacji. Odwołujący wskazali też, że nabycie zagrodzonego pasa gruntu w drodze zasiedzenia jest niemożliwe, gdyż niemożliwe jest zasiedzenie nieruchomości stanowiącej ich własność.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 23 maja 2016 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty O.

W punkcie pierwszym decyzji organ uznał, że organ I instancji trafnie ocenił operat techniczny [...] (nr kanc. [...]), na podstawie którego doszło do wyodrębnienia działek nr [...] i [...] z działki nr [...], jako niespełniający standardów technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków i trafnie uznał, że nie może on stanowić podstawy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków.

W punkcie drugim decyzji organ podzielił stanowisko organu I instancji uznając, że nie ma podstaw faktycznych i prawnych uzasadniających żądanie J. K. i F. K. Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji na podstawie operatu technicznego nr [...] z dnia 10.12.2014 r. ustalił przebieg południowej granicy wzdłuż istniejącego ogrodzenia.

Korzystając z programu MicroStation organ I instancji porównał położenie punktów granicznych zawartych w opracowaniu geodezyjnym nr [...] (punkty [...] ([...]) oraz [...] ([...]) z położeniem punktów granicznych ustalonych w operacie technicznym nr [...] (punkty [...]).

W pierwszym przypadku punkty graniczne położone są za ogrodzeniem działki nr [...], w drugim - określają przebieg istniejącego trwałego ogrodzenia działki nr [...].

Powyższe dane zostały ujawniowne w ewidencji gruntów decyzją Starosty O nr [...] z dnia [...] 2015 r. oraz utrzymane w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia [...] 2015 r.

Organ podkreślił, że południowa granica działki została wytyczona i ujawniona w ewidencji lecz pomimo tego skarżący domagają się jej przesunięcia o kilkanaście metrów. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że po uwzględnieniu wartości w nim wskazanych, tj. 14m 30 cm od punktu [...] do ogrodzenia oraz 10m 15 cm od punktu [...] do ogrodzenia i umieszczeniu ich na mapie ewidencyjnej okazało się, że istniejące ogrodzenie znajduje się na terenie działek graniczących z działką nr [...], tj. działki nr [...] (obecnie nr [...]) stanowiącej własność Gminy O oraz działki nr [...] stanowiącej własność Gminnej Spółdzielni "S" w O. Ponadto organ stwierdził zgodność przebiegu południowej granicy działki nr [...] z przebiegiem południowej granicy działki nr [...].

W skardze do WSA w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego J. K. i F. K. wnieśli o jej uchylenie oraz decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 140 i art. 199 kc, art. 64 Konstytucji, § 38 ust. 1, ust. 2, § 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz naruszenie przepisów postępowania: art. 7, 8, 9, 75 § 1, 77 § 1, 107 § 1 w zw. z 140, art 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez:

- oparcie decyzji na oświadczeniu woli wyłącznie J. K. w sytuacji, gdy wymagane było oświadczenie woli wszystkich współwłaścicieli nieruchomości;

- błędne oznaczenie południowej granicy działki nr [...] niezgodnie z zaprotokołowanym oświadczeniem J. K.;

- naruszenie prawa własności J. K. i F. K. poprzez pozbawienie ich prawa własności co do części działki nr [...] na wskutek błędnego wyznaczenia południowej granicy ww. działki;

- błędne uznanie, iż J. K. i F. K. mogą nabyć zagrodzony pas gruntu w drodze zasiedzenia;

- faktyczne wywłaszczenie części nieruchomości na wskutek błędnego wyznaczenia granic, niezgodnie z przepisami prawa;

- wyznaczenie południowej granicy działki nr [...] w oparciu o decyzję Starosty O znak: [...] z dnia [...] 2015 r. utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia [...] 2015 r. których nieważność WSA stwierdził wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1686/15.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że w protokole granicznym zawartym w operacie technicznym [...] widnieje jedynie podpis J. K., gdyż F. K. nie wyraził zgody na wytyczenie granicy w sposób przedstawiony w ww. operacie. Zdaniem skarżących do wytyczenia granic potrzebny jest podpis obu skarżących, ponieważ działka nr [...] stanowi ich małżeńską wspólność majątkową, a oświadczenie woli dotyczące wytyczenia granic przekraczają zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną. Skarżący podkreślili, że według art. 199 kc brak zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości wspólnej co do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną powoduje bezwzględną nieważność danej czynności. W związku z tym skarżący uznają, że organy I i II instancji nie były uprawnione do uznania wytyczenia południowej granicy działki nr [...] za prawidłowe.

Ponadto skarżący podtrzymali zarzut zawarty w odwołaniu, iż przebieg południowej granicy działki nr [...] został ustalony niezgodne z oświadczeniem J. K. zawartym w protokole, co ich zdaniem stanowi naruszenie § 38 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Dodatkowo podkreślili, że przez takie wyznaczenie południowej granicy działki zostali pozbawieni prawa własności co do części swojej nieruchomości, co w praktyce oznacza wywłaszczenie naruszające art. 112 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 140 kc i art. 64 Konstytucji RP. Skarżący podtrzymali także zarzut, że wbrew twierdzeniom organów I i II instancji nie mogą nabyć zagrodzonego pasa gruntu w drodze zasiedzenia, gdyż ww. pas gruntu stanowi ich nieruchomość w związku z czym jego zasiedzenie jest niemożliwe. Podnieśli, iż powoływanie się na decyzję Starosty O z [...] 2015 r., utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2015 r., w której to została wytyczona południowa granica działki nr [...] operatem technicznym [...], jest nieuzasadnione, ponieważ WSA stwierdził nieważność obydwu ww. decyzji wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 168/15.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji. Organ stwierdził, że w dacie wydawania decyzji z dnia 23 maja 2016 r. skarga F. i J. K. na decyzję z dnia [...] 2015 r. znak: [...] nie była jeszcze rozpoznana, a informacja o wyniku postępowania nie była znana organowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a.

Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi, ze względu na zakres zaskarżenia, jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 maja 2016 r .utrzymująca w mocy punkt drugi decyzji Starosty O z dnia [...] 2016 r. o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obręb O odnośnie oznaczenia południowej granicy działki nr [...] po linii istniejącego w czasie kupna tej działki ogrodzenia biegnącego po południowej stronie nieruchomości nr [...].

Podstawę prawną zaskarżonego aktu stanowią przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - dalej ustawa (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542 – dalej w skrócie rozporządzenie).

Z przepisów art. 20, 22 i 24 ustawy wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach budynkach i lokalach, który to zbiór, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Rejestr ewidencji gruntów jest odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości, ma zatem charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej.

Zgodnie z § 44 pkt 2 rozporządzenia istotę prowadzenia ewidencji gruntów stanowi utrzymywanie operatu ewidencji gruntów w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. O charakterze ewidencji jako zbioru informacji odzwierciedlającego wyłącznie dane wynikające z przedłożonych organowi dokumentów przesądza między innymi treść przepisu art. 24 ust. 2b pkt 1 ustawy, stanowiąca, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków w § 12 stanowi, że prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie:

1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych;

2) prawomocnych orzeczeń sądowych;

3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali;

4) ostatecznych decyzji administracyjnych;

5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych;

6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.

Ponieważ ewidencja gruntów i budynków jako zbiór informacji jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów i ma charakter techniczno-deklaratoryjny, to zmian w operacie ewidencyjnym dokonuje się na podstawie wskazanych wyżej dokumentów, m.in. ostatecznych decyzji administracyjnych.

W przedmiotowej sprawie przede wszystkim wskazać należy, że podstawą odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z wnioskiem skarżących było nie tylko uznanie, że wnioskujący nie poparli swojego żądania aktualną dokumentacją geodezyjno-kartograficzną ani żadnym innym dokumentem, ale uznanie, że przebieg południowej granicy ww. działki został ustalony operatem technicznym [...] wpisanym do ewidencji materiałów zasobu dnia 10 grudnia 2014 r. Podano, że ww. operat techniczny zawiera m.in. podpisany przez J. K. protokół ustalenia granicy działki [...] z działką [...], co w istocie stanowi południową granicę działki [...], opisaną punktami granicznymi [...] PP oraz [...] PP wzdłuż istniejącego na niej ogrodzenia, a tak wytyczony przebieg granicy został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków decyzją Starosty O z [...] 2015 r. utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia [...] 2015 r.

Ustalenie powyższe, na dzień orzekania w nin. sprawie nie było jednak aktualne, ponieważ wyrokiem z dnia 10 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1686/15 WSA w Krakowie stwierdził nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2015 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków obrębu O, jednostka ewidencyjna O dotyczących ujawnienia numerycznego "przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] z działkami nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] na odcinku pomiędzy punktami [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] – [...] pozyskanych w wyniku geodezyjnego pomiaru terenowego, którego wyniki zawarte są w operacie technicznym wpisanym do ewidencji materiałów zasobu dnia 10 grudnia 2014 r. identyfikator ewidencyjny [...], zgodnie z wykazem współrzędnych punktów granicznych, który stanowi integralną część niniejszej decyzji".

Wyeliminowanie z obrotu ww. decyzji stanowiło wystarczającą podstawę, wskazaną w art. 145 § 1 pkt 1lit. b P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 kpa, do uchylenia decyzji w zaskarżonej w przedmiotowej sprawie części oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w tej części. Nie można bowiem uznać, że przebieg granic działek ewidencyjnych m.in. [...] i [...] został określony, jak podniosły organy, zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz ujawniony w operacie ewidencyjnym na podstawie ww. decyzji.

Zwrócić jednak należy uwagę na kilka innych kwestii:

Po pierwsze, jak prawidłowo wskazali skarżący, pod protokołem ustalenia spornej granicy nie podpisali się wszyscy jej właściciela – brak bowiem podpisu skarżącego F. K. Ponadto, jeżeli ogrodzenie, na które wskazują wnioskodawcy, nie pokrywa się z południową granicą ich działki (tak twierdzą skarżący, a na żadnej mapie znajdującej się w aktach administracyjnych nie zaznaczono ogrodzenia działki) to oznacza to, że granicę wyznaczono niezgodnie z oświadczeniem jednego z właścicieli J. K.

Po drugie stanowisko organów nie jest jasne: w pierwszej części uzasadnienia decyzji I instancji (utrzymanej w mocy przez organ II instancji) stwierdzono, że po porównaniu mapy ewidencyjnej działki nr [...] zawartą w operacie nr [...] ([...]) z mapą ewidencyjną działki nr [...] zawartą w operacie nr [...], organ doszedł do wniosku, że południowa granica działki nr [...] pokrywa się z południową granicą działki nr [...] oraz że ogrodzenie, na które wskazują wnioskodawcy, nie pokrywa się z południową granicą z żadnych z ww. działek (stąd pouczenie o możliwości zasiedzenia), a następnie stwierdzono, że przebieg południowej granicy działki nr [...] został ustalony operatem technicznym [...] wpisanym do ewidencji materiałów zasobu 10 grudnia 2014 r., który zawiera m.in. podpisany przez J. K. protokół ustalenia granicy działki [...] z działką [...], co w istocie stanowi południową granicę działki [...], opisaną punktami granicznymi [...] PP oraz [...] PP wzdłuż istniejącego na niej ogrodzenia. Wskazano też, że położenie punktów granicznych ustalonych w operacie technicznym nr [...] (punkty [...]), na podstawie którego dokonano aktualizacji informacji w ewidencji, określa przebieg istniejącego trwałego ogrodzenia działki nr [...], podczas gdy w opracowaniu nr [...] punkty graniczne nie pokrywają się z ogrodzeniem działki. Uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej nie tylko zatem nie wyjaśniają kwestii spornej granicy, ale są niezrozumiałe. Zwrócić należy uwagę, że skarżący konsekwentnie w trakcie postępowania podnosili, że ogrodzenie działki nie zmieniło się od momentu jej kupna w 1970 r. i wyznaczało południową granicę działki, przy czym żadna z map nie odzwierciedla jego prawidłowego, faktycznego przebiegu. Nie wiadomo też dlaczego organy posługują się co do ww. ogrodzenia pojęciem "istniejącego w czasie kupna" i "wzdłuż istniejącego ogrodzenia" skoro nie wykazano aby nastąpiła zmiana jego przebiegu.

Zwrócić też należy uwagę na niewyjaśnienie przez organy prowadzące ewidencję, dlaczego zaskarżone rozstrzygniecie oparły m.in. na operacie technicznym [...], a jednocześnie uzasadniając punkt 1 decyzji (cz. niezaskarżona do sądu) stwierdziły, że ww. operat techniczny (nr kanc. [...]), nie spełnia standardów technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w związku z czym nie może stanowić podstawy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Powyższe świadczy o naruszeniu przez organy obu instancji art. 7, 77 i 107 § 3 kpa oraz 8 kpa.

Wyjaśnienie wszystkich powyższych sprzeczności będzie konieczne przy ponownym rozpoznaniu wniosku skarżących o aktualizację ewidencji gruntów i budynków w zakresie południowej granicy działki nr [...].

Wobec powyższego orzeczono jak w pkt I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1lit. b i c P.p.s.a. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804), zasądzając na rzecz skarżących kwotę 793 zł, na którą składają się: kwota uiszczonego wpisu (200 zł), koszty zastępstwa procesowego (480 zł) i zwrot wydatków ( 113 zł, wg spisu k. 35 a.s).