Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 910/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2, art. 58 par 1 , art. 247, art. 258 par 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na pismo Dyrektora Zakładu Karnego w G. z dnia [...] nr [...] p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na "decyzję" (pismo) Dyrektora Zakładu Karnego w G. zarzucając brak wymaganych elementów tej decyzji, w tym podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, uzasadnienia faktycznego i pouczenia o środku zaskarżenia.

Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie.

Dyrektor Zakładu Karnego w G. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

P. N. wniósł skargę na pismo informacyjne z dnia [...] r. w którym Dyrektor Zakładu Karnego w G. poinformował go, że decyzja tego organu nr [...] r. z dnia [...] r. odmawiająca udostępnienia skarżącemu informacji publicznej została uchylona w całości przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w S. decyzją nr [...] z dnia [...] r., a postępowanie organu I instancji zostało umorzone.

Pismo to dotyczy zatem decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 z póżn. zm.), zgodnie z którą zaskarżyć do sądu administracyjnego można ostateczną decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej oraz decyzję ostateczną umarzającą postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 tej ustawy (art. 16. 1 ustawy). Pismo informacyjne nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do spraw w których możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Możliwości wniesienia takiej skargi nie przewiduje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani przepisy szczególne.

Stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Potrzeba zastosowania tego przepisu zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5a jest niedopuszczalne.

Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w sprawie w której wniesienie skargi jest niedopuszczalne, wniosek ten należało oddalić z uwagi na oczywistą bezzasadność wniesionej skargi, na podstawie art. 247 w zw. z art. 258 § 4 p.p.s.a.

Ubocznie zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie Sąd nie wzywał skarżącego do uiszczenia jakichkolwiek kosztów.