Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 109/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1 pkt 4, art. 3 par. 1, art. 2 par. 1 pkt 10,
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012r. sprawy ze skargi J.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia J. Z. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] znak: [...] umarzające z urzędu dotychczas prowadzone postępowanie egzekucyjne w sprawie samowolnie wybudowanego ogrodzenia na terenie działki nr ewid. 462/6 i 464/7 usytuowanego od strony drogi powiatowej nr ewid. 738 zwanej ulicą S. w S., z uwagi na fakt, że w odpisie tytułu wykonawczego z dnia 20 września 2011 r. nr [...] wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. błędnie określono osobę zobowiązanego, tj. J. J. Z. zamiast Z. Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa oraz art. 18 i art. 23 § 4 pkt ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że PINB w S. decyzją

z dnia [...] nakazał Z. Z. - jako inwestorowi oraz pełnomocnikowi J. Z., rozbiórkę samowolnie wybudowanego ogrodzenia na terenie działki nr ewid. 462/6 oraz 462/7. Decyzja ta stała się ostateczna. Upomnieniem z dnia 21 lipca 2011 r. organ egzekucyjny wezwał Z. Z. do wykonania, w terminie siedmiu dni obowiązku wynikającego z ww. decyzji.

W związku z otrzymanym upomnieniem Z. Z. wystąpił o zawieszenie postępowania wskazują, że nie jest właścicielem nieruchomości, a zatem całe dotychczasowe postępowanie jest dotknięte wadą nieważności. Z kolei w dniu 18 sierpnia 2011 r. organ I instancji otrzymał informację o odwołaniu pełnomocnictwa

z dnia 19 maja 2008 r. udzielonego przez J. Z. jej ojcu Z. Z..

Ponieważ obowiązek rozbiórki nadal nie został wykonany, PINB

w S. wszczął postępowanie egzekucyjne tytułem wykonawczym z dnia [...] Nr [...]. Z uwagi przy tym na odwołanie pełnomocnictwa Z. Z., organ egzekucyjny w tytule egzekucyjnym, w rubryce dane zobowiązanego wskazał J. J. Z. argumentując, że to na właścicielu działek spoczywa obowiązek wynikający z decyzji z dnia [...] Następnie zaskarżonym postanowieniem organ egzekucyjny I instancji umorzył z urzędu dotychczasowe postępowanie egzekucyjne, z uwagi na fakt, iż w tytule wykonawczym z dnia 20 września 2011 r. błędnie określono osobę zobowiązanego, tj. J. Z., zamiast Z. Z..

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymując w mocy to postanowienie wskazał, że słusznie dotychczas prowadzone postępowanie egzekucyjne wszczęte ww. tytułem wykonawczym wobec J. Z. zostało umorzone. Istotne jest bowiem, kto jest faktycznie zobowiązanym do wykonania obowiązku. Stwierdził, że w niniejszej sprawie upomnienie z dnia 21 lipca 2011 r. zostało przesłane Z. Z., lecz nieprawidłowo jako pełnomocnikowi, zamiast jako inwestorowi zobowiązanemu decyzją z dnia [...] do dokonania rozbiórki. Upomnienie bowiem należy skierować do osoby zobowiązanej do wykonania obowiązku. W tym przypadku inwestorem przedmiotowego ogrodzenia jest Z. Z., co potwierdzają jego oświadczenia złożone w PINB w S. w dniu 5 sierpnia 2010 r., iż " budowę, a właściwie remont ogrodzenia i skarpy rozpoczął w 2007r. "

Organ II instancji zaznaczył, że decyzją z dnia [...] nakazano Z. Z. - jako inwestorowi oraz pełnomocnikowi J. Z. (właścicielki przedmiotowych działek), rozbiórkę samowolnie wybudowanego ogrodzenia. Pomimo zatem błędnego sformułowania w sentencji ww. decyzji, co do opisu osoby zobowiązanej, zobowiązanym do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji

z dnia [...] jest inwestor Z. Z. i wobec niego powinno być wszczęte postępowanie egzekucyjne. W niniejszej sprawie błędnie organ I instancji wszczął postępowanie egzekucyjne wystawiając tytuł wykonawczy na J. Z.. Taki zaś błąd jest podstawą do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. Z. wskazała, że Z. Z. był w niniejszej sprawie jedynie pełnomocnikiem właściciela tj. J. Z.. Natomiast nie był on, ani inwestorem, ani właścicielem, całe więc postępowanie zostało dotknięte wadą nieważności, gdyż zostało skierowane do osoby nie będącej stroną w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 poz. 270), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 p.p.s.a.).

Podstawę materialnoprawną w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy

z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U.

z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. – dalej zwana ustawą). Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 4 ustawy, postępowanie egzekucyjne umarza się gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego.

Zauważyć należy, że to kto jest osobą zobowiązaną wynika z aktu administracyjnego ustalającego obowiązek, którego wykonanie będzie egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy, egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one

z decyzji lub postanowień właściwych organów. Z kolei art. 2 § 1 pkt 10 ustawy stanowi, że egzekucji administracyjnej podlegają obowiązki o charakterze niepieniężnym. Wskazana w art. 3 § 1 ustawy decyzja lub postanowienie właściwych organów, stanowi podstawę do wystawienia przez wierzyciela dokumentu urzędowego stwierdzającego istnienie i wymagalność obowiązku, który ustawa określa mianem tytułu wykonawczego. Tytuł wykonawczy powinien wskazywać podstawę prawną jego wystawienia i być z tą podstawą zgodny. Jakiekolwiek rozbieżności między treścią tytułu wykonawczego, a treścią rozstrzygnięcia będącego podstawą jego wystawienia skutkują brakiem możliwości prowadzenia egzekucji, bądź też koniecznością umorzenia już wszczętego postępowania.

Z taką sytuacją mamy niewątpliwie do czynienia w niniejszej sprawie.

Podstawę wystawienia tytułu wykonawczego z dnia [...] Nr [...] stanowiła decyzja z dnia [...] nakazująca Z. Z. - jako inwestorowi oraz pełnomocnikowi J. Z. (właścicielce działek) rozbiórkę samowolnie wybudowanego ogrodzenia na terenie działki nr ewid. 462/6 oraz 462/7. Z decyzji tej więc wprost wynikało, że adresatem wymienionego w niej obowiązku jest Z. Z.. Przeciwko niemu więc jako osobie zobowiązanej, powinien być również wystawiony przez organ egzekucyjny tytuł wykonawczy. Tymczasem tytuł wykonawczy z dnia 20 września 2011 r. określał, że osobą zobowiązaną do dokonania rozbiórki wybudowanego ogrodzenia jest J. Z.. Powyższa rozbieżność pomiędzy określeniem osoby, wobec której wystawiono tytuł wykonawczy, a osobą zobowiązaną zgodnie z aktem stanowiącym podstawę jego wydania (tj. decyzją PINB w S. z dnia [...]) wskazuje, że

w sprawie zachodzi błąd, co do osoby zobowiązanej. Słusznie zatem organy egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 4 ustawy umorzyły z tego powodu postępowanie egzekucyjne.

Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu, że skarżąca jest zarówno właścicielką działki jak i inwestorem, natomiast Z. Z. był w niniejszej sprawie jedynie jej pełnomocnikiem należy stwierdzić, że podnoszenie takiego zarzutu

w niniejszym postępowaniu jest nieskuteczne, gdyż postępowanie egzekucyjne nie może podważać ustaleń przyjętych w postępowaniu rozpoznawczym zakończonym decyzją rozstrzygającą sprawę co do istoty. Podmiotowy zakres obowiązku nałożonego decyzją nakazującą rozbiórkę, skarżąca winna kwestionować w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...]

Sąd nie odniósł się do przedstawionych w skardze kwestii związanych

z okolicznościami postawienia przedmiotowego ogrodzenia, gdyż nie mają one żadnego znaczenia w postępowaniu dotyczącym jedynie oceny prawidłowości umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu błędnego określenia w tytule wykonawczym osoby zobowiązanego.

Mając na uwadze powyższe i uwzględniając treść art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.