Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 977/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 721
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant A. D., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Minister Budownictwa zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z (...) lutego 2007r. stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody Dolnośląskiego z (...) marca 2006r. ustalającej lokalizację inwestycji polegającej na rozbudowie drogi krajowej nr (...) na odcinku (...). W akcie tym zawarto pouczenie, iż służy od niego odwołanie do Ministra Transportu i Budownictwa za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, iż zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej powinna być doręczona wnioskodawcy, natomiast obwieszczenie informujące pozostałe strony postępowania o jej wydaniu winno być zamieszczone w prasie lokalnej oraz na tablicy ogłoszeń w urzędach gminy właściwych ze względu na przebieg drogi. Zaś stosownie do art. 49 K.p.a. gdy strony są zawiadamiane o decyzjach przez obwieszczenie, to doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia i według art. 129 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Wnioskodawca, czyli G. odebrał decyzję organu pierwszej instancji 31 marca 2006r. Obwieszczenie Wojewody Dolnośląskiego informujące pozostałe strony o wydaniu decyzji i możliwości zapoznania się z jej treścią w Urzędzie Wojewódzkim we W. opublikowano (...) marca 2006r. na łamach dodatku lokalnego G., nadto wywieszono na tablicach ogłoszeń w Urzędzie Gminy w M. od dnia 30 marca do 13 kwietnia 2006r. i Urzędzie Miejskim w Ś. od dnia 30 marca do 13 kwietnia 2006r. W związku z tym organ uznał, iż decyzję Wojewody Dolnośląskiego doręczono właściwie stronom postępowania.

Obwieszczenia znajdowały się na tablicy ogłoszeń do 13 kwietnia 2006r., zatem 14 - dniowy termin przewidziany w art. 49 K.p.a. na doręczenie

rozstrzygnięcia należało liczyć od 14 kwietnia 2006r., a jego upływ nastąpił 27 kwietnia 2006r. Termin na wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji upłynął 11 maja 2006r. Odwołanie wniesiono 23 października 2006r., co wynika z daty stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której je nadano, czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

I. K. w skardze na powyższe postanowienie Ministra Budownictwa podniosła, iż kserokopię decyzji, od której wniosła odwołanie otrzymała od G. w W. (...) października 2006r. wraz z kompletem dokumentów, tj. oświadczeniem sprzedaży nieruchomości, kserokopią podziału nieruchomości oraz wyciągiem z operatu szacunkowego. Wtedy dowiedziała się o wydaniu przez organ pierwszej instancji decyzji i postanowiła się od niej odwołać, niemniej jednak zdawała sobie sprawę że termin do wniesienia odwołania już minął. Odnosząc się do wskazanych w zaskarżonym postanowieniu sposobów doręczenia decyzji Wojewody Dolnośląskiego skarżąca podała, iż otrzymuje 700 zł emerytury, która wystarcza jej na utrzymanie i niezbędne lekarstwa, zatem o kupnie gazet nawet nie myśli, natomiast do Ś. jeździ praktycznie tylko do lekarza, a w Urzędzie Miejskim nie bywa w ogóle, więc jak mogła przeczytać decyzję o lokalizacji drogi, od której mogła się odwołać w odpowiednim terminie.

Minister Budownictwa - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi, powołując się na okoliczności przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że

postanowienie Ministra Budownictwa z (...) lutego 2007r. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Nadto zauważa, iż przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o charakterze stricte procesowym - stwierdzające wniesienie odwołania od decyzji merytorycznej z uchybieniem terminu do jego wniesienia, zatem Sąd obejmuje kontrolą wyłącznie ów akt administracyjny. W tej sytuacji nie ustosunkowuje się do tej części skargi, która poza okolicznościami wskazanymi w opisanym stanie sprawy, porusza kwestie bezpośrednio dotyczące treści decyzji ustalającej lokalizację spornej drogi, czyli dotyka strony merytorycznej sprawy.

Zgodnie z art. 134 K.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do jego wniesienia, biegnącego od dnia doręczenia decyzji stronie, a określonego w art. 129 § 2 K.p.a. Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanej przez stronę decyzji zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.

Zgodnie z art. 49 K.p.a. strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. W rozpoznawanej sprawie przepisem szczególnym, który tak stanowił był art. 7 ust. 2 ustawy z 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. nr 80, poz. 721, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu obowiązującym do dnia 16 grudnia 2006r., czyli w dniu wydania decyzji przez Wojewodę Dolnośląskiego i w trakcie procedury doręczeniowej) wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi oraz w prasie lokalnej.

Przekładając powyższe regulacje na stan przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż wnioskodawca, czyli Generalny (...)

otrzymał decyzję 31 marca 2006r. Pozostałe strony zostały prawidłowo zawiadomione w drodze obwieszczenia przez publiczne ogłoszenie na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy w M. od dnia 30 marca do 14 kwietnia 2006r. (w zaskarżonym postanowieniu błędnie podano datę 13 kwietnia 2006r.) i Urzędzie Miejskim w Ś. od dnia 30 marca do 13 kwietnia 2006r. oraz na łamach dodatku lokalnego G. 30 marca 2006r. Organ doręczenie decyzji uznał za dokonane w dniu 27 kwietnia 2006r., czyli po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia, liczonego od 13 kwietnia 2006r. Zatem bieg czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się od dnia następnego po dniu doręczenia decyzji, tj. od 28 kwietnia 2006r., a upływ terminu nastąpił 11 maja 2006r. Natomiast odwołanie skarżąca wniosła za pośrednictwem urzędu pocztowego - listem poleconym - 23 października 2006r., co wynika z daty stempla pocztowego widniejącego na kopercie, w której nadano środek zaskarżenia. Powyższa okoliczność świadczy o tym, że odwołanie zostało wniesione z kilkumiesięcznym opóźnieniem, czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W tym miejscu należy zauważyć, iż z oświadczenia Urzędu Gminy w M znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż obwieszczenie widniało na tablicy ogłoszeń od dnia 30 marca do 14 kwietnia 2006r., nie zaś jak organ przyjął do 13 kwietnia 2006r. Konsekwencją tego termin na doręczenie decyzji upłynąłby 28 kwietnia 2006r, a na wniesienie odwołania 12 maja 2006r. Niemniej jednak to błędne ustalenie faktyczne organu w przedstawionej kwestii - w ocenie Sądu - nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Należy bowiem zauważyć, iż faktem jest że środek zaskarżenia - zarówno przy przyjęciu 27 kwietnia 2006r. jako daty doręczenia ww decyzji (jak to uczynił organ), jak i 28 kwietnia 2006r. - został złożony 23 października 2006r, a więc po upływie 14 dni przewidzianych do jego wniesienia. Zatem w obu sytuacjach rozstrzygnięciem właściwym byłoby stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Okoliczności powyższe bezspornie dowodzą, iż zaskarżone postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie narusza wyżej przytoczonych przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynika sprawy, czyli uzasadniającym jego uchylenie. Akt ten wydano więc zgodnie z prawem.

Ustosunkowując się z kolei do treści skargi w części obejmującej tematykę zaskarżonego postanowienia należy wskazać, iż Sąd rozumie sytuację życiową

skarżącej, w szczególności podeszły wiek, posiadanie skromnych środków na własne utrzymanie, które nie pozwalają na zakup codziennej prasy, braku potrzeby uczęszczania do Urzędu Miasta czy Gminy, niemniej jednak nie są to okoliczności mogące prowadzić do uznania zaskarżonego aktu za nielegalny, w konsekwencji jego uchylenia. Jak już wyższej zauważono ustawodawca dla doręczania decyzji wydawanych w oparciu o ustawę o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (poza inwestorem) przewidział zamiast zwyczajnego trybu, tj. przez bezpośrednie doręczenie, szczególny tryb doręczania, tj. w drodze obwieszczenia publikowanego w prasie lokalnej i na tablicach ogłoszeń właściwych urzędów gmin ze względu na przebieg drogi i taki tryb zachowano w sprawie. Również na wynik sprawy nie mogła mieć wpływu okoliczność podniesiona przez skarżącą, mianowicie otrzymania drogą pocztową od inwestora decyzji w dniu 13 października 2006r., nawet jeżeli takowy fakt miał miejsce, albowiem obowiązkiem organu przy badaniu terminowości wniesienia odwołania było zastosowanie się do obowiązującej regulacji prawnej, która w tego rodzaju sprawach przewiduje doręczanie decyzji przez obwieszczenie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji, uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem.