Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 573/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 33, art. 173 par. 2, art. 174, art. 175, art. 176, art. 177, art. 221
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA (del.) Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 kwietnia 2012r., sygn. akt I SA/Lu 548/11 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 11 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 548/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargi kasacyjne K. K. i A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sygn. akt I SA/Lu 548/11 z dnia 14 grudnia 2011 r. w sprawie skargi B. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 11 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego za 2011 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż wyrokiem

z 14 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę B. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 11 maja 2011 r. wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania podatkowego za 2011 r.

Pismem z dnia 16 grudnia 2011 r. skarżący B. T. złożył wniosek o sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku. W dniu 15 lutego 2012 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku z pisemnym uzasadnieniem.

W dniu 2 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Lublinie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona i podpisana przez B. T. Z treści skargi wynikało, że B. T. działa również w imieniu sióstr K. K. i A. M.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez wskazanie: że jest adwokatem oraz podanie podstawy na jakiej wnosi skargę kasacyjną w imieniu K. K. i A. M., skoro osoby te nie posiadają przymiotu strony w postępowaniu zakończonym zaskarżonym wyrokiem, zaznaczając jednocześnie, że sprawa o sygn. akt [...] jest zupełnie odrębną sprawą pozostającą poza kognicją wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że jest adwokatem, dołączając jednocześnie kserokopię legitymacji adwokackiej, wizytówki oraz wyciąg z listy adwokatów Izby Adwokackiej w W. z 2011 r. Odnośnie reprezentowania K. K. i A. M. wyjaśnił, że skargę kasacyjną wnosi również w ich imieniu, gdyż był i jest ich pełnomocnikiem w sprawie o sygn. akt [...]. Dodał, że w sprawie tej znajdują się również pełnomocnictwa udzielone skarżącemu. Podkreślił, że sprawa [...] została "przekształcona" w postępowaniu administracyjnym w sprawę podatkową, a WSA w Lublinie dokonał oceny wskazanej wyżej sprawy spadkowej bez wglądu do jej akt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przywołał treść art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." Wskazał iż z powołanego wyżej przepisu wynika, że podmiotami uprawnionymi do wniesienia skargi kasacyjnej są strony postępowania, tj. skarżący, organ administracji publicznej oraz stosownie do art. 12 p.p.s.a. uczestnik postępowania w rozumieniu art. 33 p.p.s.a., a także prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka. Wskazane podmioty mogą wnieść skargę kasacyjną po doręczeniu im odpisu wyroku

z uzasadnieniem. To ostatnie zastrzeżenie jest istotne ze względu na to, iż data doręczenia uzasadnienia stanowi początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a ponadto ma związek z charakterem prawnym skargi kasacyjnej, która musi zostać oparta na konkretnych podstawach (art. 174 p.p.s.a.), którymi NSA jest związany przy rozpoznawaniu sprawy (art. 183 § 1 p.p.s.a.).

Jak zauważył Sąd I instancji w sprawie niniejszej stronami postępowania przed sądem pierwszej instancji byli B. T. (skarżący), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. oraz uczestnicy postępowania J. T. i T. T. Z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu z dnia 14 grudnia 2011 r. wystąpił jedynie B. T., któremu odpis uzasadnienia został doręczony w dniu 15 lutego 2012 r. W konsekwencji jedynym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej jest B. T.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący podniósł, iż jako "wnioskodawca i jako pełnomocnik" K. K. i A. M. nie otrzymał w sprawie [...] orzeczenia o stwierdzeniu nabycia praw do spadku z tego powodu skarżący nie mógł wnieść przysługujących mu środków zaskarżenia także w obronie K. K. i A. M., które prawdopodobnie zostały wyeliminowane wbrew art. 922 § 1 Kc z nabycia praw do spadku po J. T.

Dalej skarżący podnosi, iż wyeliminowanie jego jako wnioskodawcy

i pełnomocnika przez Sąd orzekający nie pozbawia go uprawnień ani do spadku ani do prawa do obrony mocodawczyń K. K. i A. M., których nadal jest pełnomocnikiem w sprawie [...] i dalej będzie walczył w ich obronie

w sprawie mimo, iż Sąd "odrzucił" jego status i prawo bycia wnioskodawcą

i pełnomocnikiem w sprawie [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012, poz. 270 j.t ), nazywany dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona postępowania, tj. skarżący, organ administracji publicznej oraz stosownie do art. 12 p.p.s.a. uczestnik postępowania w rozumieniu art. 33 p.p.s.a., a także prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka.

W niniejszej sprawie badanie legitymacji do wniesienia skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarga kasacyjna nie została złożona przez uprawniony podmiot.

Status strony, tak w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym i ze skargi kasacyjnej, jest związany z istnieniem interesu prawnego u podmiotu, który domaga się uruchomienia któregoś z tych postępowań.

Skuteczne wszczęcie postępowania kasacyjnego zależy od łącznego spełnienia warunków przewidzianych przepisami p.p.s.a.: wniesieniem skargi kasacyjnej w terminie (art. 177), sporządzenie jej przez adwokata, radcę prawnego lub inną uprawnioną osobę (art. 175), zachowaniem wymogów formalnoprawnych (art. 176 w zw. z art. 174), należytym opłaceniem (art. 221) oraz wniesieniem jej przez uprawniony podmiot (art. 173 § 2). Niezaistnienie, którejkolwiek z tych przesłanek powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej. Rację ma Sąd I instancji, iż wskazane podmioty mogą wnieść skargę kasacyjną po doręczeniu im odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Jak wynika z akt postępowania w niniejszej sprawie stronami postępowania przed sądem pierwszej instancji byli B. T. (skarżący), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. oraz uczestnicy postępowania J. T. i T. T. Z wnioskiem o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu z dnia 14 grudnia 2011 r. wystąpił jedynie B. T., któremu odpis uzasadnienia został doręczony w dniu 15 lutego 2012 r. A zatem jedynym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest B. T.

Skoro K. K. i A. M. nie były ani stroną postępowania ani uczestniczkami tego postępowania to skargę kasacyjną w niniejszej sprawie wniósł podmiot nieuprawniony .

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Lublinie z dnia 12 kwietnia 2012 r., odpowiada prawu.

Natomiast podkreślić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie rozstrzygał ani o statusie B. T. jako pełnomocnika K. K. i A. M. ani o możliwości bycia wnioskodawcą w sprawie [...], bo nie był do tego uprawniony.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.