Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 242/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: 1. stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa 2. zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 3 ust.1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 6, art. 13 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149 par. 1, par. 1a i par. 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi P. O. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta Miasta do załatwienia wniosku P. O. z dnia [...] maja 2022 r. i 3 sierpnia 2022 r. w zakresie dotyczącym pkt 2 a wniosku z dnia 5 maja 2022 r. i pkt 1 wniosku z dnia 3 sierpnia 2022 r., II. stwierdza, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. oddala skargę w pozostałym zakresie, IV. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz P. O. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

P. O.-A. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. (dalej: "Prezydent") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarga oparta została o następujący stan faktyczny sprawy.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. (wpływ za pośrednictwem platformy e-PUAP nastąpił 20 kwietnia 2022 r.) Skarżąca wystąpiła do Prezydenta z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Udostępnienie miało nastąpić za pośrednictwem platformy EPUAP na wskazany przez Skarżącą adres e-PUAP. Wniosek obejmował żądanie udostępnienia informacji stanowiącej odpowiedzi na pytania:

1. Czy w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. prowadzili Państwo szkoły następujących typów i rodzajów: szkoła policealna dla dorosłych, liceum ogólnokształcące dla dorosłych, uzupełniające liceum ogólnokształcące dla dorosłych?

2. Czy na terenie Miasta K. w okresie od 1 stycznia 2010 r.

do 31 grudnia 2011 r. występowały w/w (w pytaniu nr 1) szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkół publicznych?

3. Czy wypłacana szkołom, o których mowa w pytaniu nr 2, dotacja w okresie

od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. była:

a) pochodną ustalonych w budżecie Miasta K. wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia czy też

b) była ustalana na podstawie wydatków bieżących ponoszonych przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju?

Proszę wskazać który z wyżej wskazanych sposób był podstawą do ustalenia stawki dotacji dla każdego z poszczególnych typów i rodzajów szkół wskazanych

w pyt. 2 w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r.? Jeśli stawka dotacji była ustalana na podstawie wydatków bieżących najbliższej gminy/powiatu wnoszę

o wskazanie w oparciu o dane jakiego powiatu/jakiej gminy? Wnoszę także o przesłanie skanów pism, w których wysokość tych wydatków w latach 2010-2011 była wskazywana przez tę gminę/powiat.

4. Jaka była stawka dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych (o których mowa w pytaniu nr 2) w okresie od 1 stycznia 2010 r.

do 31 października 2011 r. z uwzględnieniem zmian jej wysokości i datą wprowadzenia tych zmian? Jednocześnie wnoszę o przesłanie skanów dokumentów, w których Prezydent Miasta K. określił wysokość obowiązującej stawki dotacji w latach 2010-2011.

W piśmie z 25 kwietnia 2022 r. (wysyłka nastąpiła 26 kwietnia 2022 r., przedłożenie dokumentu bez ZPO) Prezydent przekazał informację, że Gmina Miasto K. w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. była organem prowadzącym dla: liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, uzupełniającego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, szkoły policealnej (pkt 1). W okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. wpisane były do ewidencji niepublicznych szkół i przedszkoli szkoły wymienione w pkt 1 (pkt 2). Niepubliczne szkoły wymienione

w pkt 1 otrzymywały dotacje z budżetu miasta K. na podstawie wydatków ustalonych w budżecie miasta K. w 2011 r., zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U.2004.256.2572 tj. ze zm.; dalej: "u.s.o." (pkt 3).

Za pismem Prezydent przekazał: kopie wydruków zawierających wyliczenie kwot rocznych dotacji dla: niepublicznego uzupełniającego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, niepublicznego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, niepublicznej szkoły policealnej dla dorosłych - na podstawie art. 90 ust. 3 u.s.o.; kopię pisma Prezydenta Miasta K. z 30 maja 2011 r. dotyczące planowanej wysokości dotacji dla niepublicznych szkół, przedszkoli i placówek na 2011 r.; kopię zarządzenia nr 28/123/11 Prezydenta Miasta K. 14 lutego 2011 r. w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji przysługującej na jednego ucznia niepublicznych przedszkoli, niepublicznych szkół, niepublicznego ośrodka oraz niepublicznych placówek w 2010 r.

Skarżąca w nawiązaniu do ww. odpowiedzi skierowała do Prezydenta pismo

z 5 maja 2022 r., w którym wskazała, że udzielono jej odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 3 wniosku jedynie w części dotyczącej 2011 r. W tych okolicznościach wniosła

o udzielenie informacji publicznej, także w zakresie 2010 r. (pkt 1 pisma). Natomiast

w pkt 2 Skarżąca wskazała, że w związku z przesłanymi dokumentami dotyczącymi stawki dotacji ustalonej w budżecie Miasta K. na lata 2010 – 2011 wnosi dodatkowo o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym odpowiedź na pytania:

a) po jakiej stawce dotacja była wypłacana w poszczególnych miesiącach

(I-XII 2010 i 2011) dla poszczególnych typów szkół wskazanych w pyt. 2 wskazanych w pytaniu nr [...] w piśmie z 20 kwietnia 2022 r.?;

b) w jakiej wysokości została ustalona roczna wysokość dotacji przysługującej

w 2010 r. na 1 ucznia poszczególnych typów szkół wskazanych w pyt. nr [...] pisma z 20 kwietnia 2022 r. przed wydaniem zarządzenia nr 28/123/11 Prezydenta Miasta K. z 14 lutego 2011. w trakcie roku budżetowego 2010

z uwzględnieniem zmian jej wysokości i daty wprowadzenia tych zmian?

Powyższa korespondencja została doręczona Prezydentowi 5 maja 2022 r.

za pośrednictwem e-PUAP.

Pismem z 19 maja 2022 r. (wysyłka nastąpiła 19 maja 2022 r., przedłożenie dokumentu bez ZPO) Prezydent poinformował Skarżącą, że niepubliczne szkoły wymienione w pkt 1 pisma z 25 kwietnia 2022 r. otrzymywały dotacje z budżetu miasta K. na podstawie wydatków ustalonych w jego budżecie dla 2010 r. i 2011 r., zgodnie z art. 90 ust. 3 u.s.o. Ponadto zamieścił tabele zawierające informacje o kwotach dotacji wypłacanych w poszczególnych typach szkół w latach 2010 i 2011 oraz wysokość dotacji dla poszczególnych typów szkół przed wydaniem Zarządzenia Prezydenta z 14 lutego 2011 r.

Skarżąca w piśmie z 3 sierpnia 2022 r. (doręczenie w tej samej dacie za pośrednictwem e-PUAP) w nawiązaniu do pisma Prezydenta z 19 maja 2022 r. wyjaśniła, że w pkt 2 tego pisma wskazane zostały jedynie roczne kwoty dotacji w oparciu, o które dokonywano wypłat w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. W związku z tym, iż dotacja powinna

być wypłacana w 12 miesięcznych częściach, które to części składać się powinny na przedstawioną stawkę roczną Skarżąca wniosła o udostępnienie informacji, w jakich kwotach miesięcznie na 1 ucznia wypłacano dotację w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r.

W piśmie z 8 sierpnia 2022 r. (wysyłka i odbiór nastąpiły 9 sierpnia 2022 r., doręczenie za ZPO w trybie KPA, UPD) Prezydent odpowiedział, że w latach

2010-2011 dotacje dla niepublicznych szkół przekazywane były w 12 częściach planowanej rocznej wysokości dotacji. Przekazywana co miesiąc część dotacji stanowiła 1/12 iloczynu liczby uczniów oraz planowanej rocznej kwoty dotacji

dla poszczególnych typów szkół. Po zakończeniu roku budżetowego ustalana

była ostateczna kwota należnej dotacji za dany rok.

Skarżąca 7 września 2022 r. ponagliła Prezydenta, wskazując

że ten nie udzielił odpowiedzi na złożone wnioski o udostępnienie informacji publicznej,

tj. z 5 maja 2022 r. w części pkt 2b oraz z 3 sierpnia 2022 r. Uzasadniając powyższe Skarżąca wskazywała, że do dnia ponaglenia pomimo upływu ustawowych terminów na udzielenie informacji publicznej organ nie udzielił informacji publicznej w zakresie tego - w jakich konkretnie kwotach na 1 ucznia miesięcznie dokonywana była wypłata dotacji oświatowej w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. Wskazała, że bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej ma miejsce także wtedy, gdy zostanie przedstawiona informacja niepełna, nieadekwatna do treści wniosku - tj. innej niż oczekuje wnioskodawca. Pomimo udzielenia przez Prezydenta odpowiedzi na wnioski z 5 maja 2022 r.

i z 8 sierpnia 2022 r. Skarżącej nie została udzielona w pełni informacja publiczna zgodnie z treścią wniosku. Korespondencja została organowi doręczona

8 września 2022 r.

W piśmie z 8 wrześnie 2022 r. w ślad za ww. Skarżąca sprostowała oczywistą omyłkę pisarską wskazując, iż dotyczy ona wniosku z 5 maja 2022 r. w części pkt 2a

(a nie jak omyłkowo wskazano w treści pisma z 7 września 2022 r. pkt 2b) oraz

z 3 sierpnia 2022 r. (a nie 8 sierpnia 2022 r. jak omyłkowo wskazano w treści pisma

z 7 września 2022 r. – uwaga Sądu).

Prezydent w piśmie z 15 września 2022 r. odnosząc się do zarzutów zamieszczonych w pismach Skarżącej z 7 i 8 września 2022 r. wyjaśnił,

że 19 maja 2022 r. udzielono odpowiedzi na zapytanie "po jakiej stawce dotacja

była wypłacana w poszczególnych miesiącach (l-XII) 2010 i 2011 r. dla poszczególnych typów szkół wskazanych w pytaniu nr 2 w piśmie z dnia 20 kwietnia 2022 r.?", poprzez przedstawienie w formie tabeli wartości wypłaconych dotacji poszczególnym placówkom z podziałem na lata 2010 i 2011.

Następnie Prezydent wskazał, że 3 sierpnia 2022 r. Skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o udostępnienie informacji podnosząc, że otrzymała jedynie roczne kwoty dotacji w oparciu, o które dokonywano wypłat w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. jednocześnie dodając, że dotacja powinna być wypłacana w 12 miesięcznych częściach, które to części składać się powinny na przedstawioną stawkę roczną i wniosła o udostępnienie informacji w jakich kwotach miesięcznie na 1 ucznia wypłacono dotację w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r.

Dalej Prezydent rozwinął, że odpowiedź na ww. zakresie została Skarżącej udzielona 8 sierpnia 2022 r. Poinformował wówczas Skarżącą, że w latach 2010-2011 dotacje dla niepublicznych szkół przekazywane były w 12 częściach planowanej rocznej wysokości dotacji, a przekazywana co miesiąc część dotacji stanowiła 1/12 iloczynu liczby uczniów oraz planowanej rocznej kwoty dotacji dla poszczególnych typów szkół. Natomiast po zakończeniu roku budżetowego ustalana była ostateczna kwota należnej dotacji za dany rok.

W dalszej kolejności Prezydent powołał art. 90 ust. 3 i ust. 3c u.s.o. i wyjaśnił, że dotacja przeliczana na jednego ucznia określana jest w wysokości rocznej (dotacja przekazywana jest w 12 częściach). Prezydent zwrócił uwagę, że Urząd nie posługiwał się miesięczną stawką dotacji na jednego ucznia w latach 2010-2011, a w piśmie

z 8 sierpnia 2022 r. Skarżąca została poinformowana o sposobie oraz technice naliczania miesięcznej dotacji obowiązującej w tych okresach. Prezydent podkreślił, że naliczanie dotacji jest czynnością materialno-techniczną. W latach 2010 i 2011 przekazywanie dotacji odbywało się według zasady wskazanej w piśmie

z 8 sierpnia 2022 r., tj. wg zasady - średnia liczba uczniów z 12 miesięcy x wysokość rocznej dotacji / 12. Oznacza to, że Urząd przy naliczaniu dotacji nie stosował miesięcznych wartości ("stawki") dotacji na 1 ucznia.

Końcowo Prezydent stwierdził, że w treści pisma z 8 września 2022 r. Skarżąca częściowo sprecyzowała treść zapytania, wobec czego poinformował, iż wysokość dotacji ("kwota") na 1 ucznia w danym typie szkoły jest wartością stała i w związku z tym na 1 ucznia wynosiła odpowiednio: w przypadku liceów ogólnokształcących w 2010 r. - 1/12 kwoty 1. 482 zł, tj. 123,50 zł, a w 2011 r. 1/12 kwoty 1.622 zł, tj. 135,17 zł; w przypadku uzupełniających liceów ogólnokształcących w 2010 r. - 1/12 kwoty

1. 928 zł, tj. 160,67 zł, a w 2011 r. 1/12 kwoty 2.107 zł, tj. 175,58 zł; w przypadku szkół policealnych w 2010 r. 1/12 kwoty 2.131 zł, tj. 177,58 zł, w 2011 r. - 1/12 kwoty 1.563 zł, tj. 130,25 zł.

Skarżąca pismem z 8 września 2022 r. zaskarżyła bezczynność Prezydenta w zakresie jej wniosku o udzielenie informacji publicznej z 3 sierpnia 2022 r. oraz wniosku z 5 maja 2022 r. w części pkt 2a.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 tj. ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") w zw. z art. 35 § 4 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 tj. ze zm. – dalej: "K.p.a."), zgodnie z którymi udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku; organ zaś w niniejszej sprawie przekroczył wszelkie dozwolone prawem terminy, ponieważ pierwszy wniosek o dostęp do informacji publicznej dotyczący wskazania po jakiej stawce w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. organ wypłacał dotację został złożony w 5 maja 2022 r. i pomimo ponowienia go we wniosku z 3 sierpnia 2022 r. do dnia złożenia przedmiotowej skargi informacja publiczna nie została skarżącemu udzielona w pełni adekwatnie do treści wniosku;

2) art. 13 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 36 § 1 K.p.a., zgodnie z którymi jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak

niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, a w przedmiotowej sprawie organ wypełnienia tego obowiązku zaniechał.

W uzasadnieniu Skarżąca rozwinęła argumentację dotyczącą podniesionych zarzutów. W związku z tym wniosła o:

1) zobowiązanie Prezydenta Miasta K. do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej z 3 sierpnia 2022 r. oraz wniosku z 5 maja 2022 r. w części pkt 2a, znak sprawy: [...] w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności;

2) stwierdzenie, że bezczynność organu Prezydenta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3) zasądzenie od organu Prezydenta na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.;

4) zasądzenie od organu Prezydenta Miasta K. na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z 19 października 2022 r. Skarżąca przedstawiła dodatkowe stanowisko w sprawie w związku z udzieloną przez Prezydenta odpowiedzią na skargę. W tym zakresie podkreśliła, że dopiero po złożeniu skargi Prezydent w piśmie

z 15 września 2022 r. wskazał co prawda kwoty stanowiące 1/12 rocznej kwoty dotacji, czyli kwoty, które teoretycznie mogłyby odpowiadać miesięcznej kwocie dotacji

na 1 ucznia, lecz odpowiedź ta nie odpowiada w dalszym ciągu na pytanie

co do wysokości faktycznie wypłaconej miesięcznie na 1 ucznia kwoty dotacji w przedmiotowym okresie, o co pytała Skarżąca. W dalszej kolejności Skarżąca rozwinęła argumentację związana z istota sporu w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Przewodnicząca Wydziału I skierowała sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Sprawa w przedmiocie bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej może być zatem rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju

sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492 tj.), sąd administracyjny sprawuje

wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej

a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast według art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w przypadkach określonych w pkt 4a.

Zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postaci - bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Dla uznania jednak bezczynności lub przewlekłości konieczne jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie, a następnie czy uczyniono to w przepisanym terminie, a dalej czy ewentualne opóźnienie jest usprawiedliwione.

Stosowanie do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych

w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji

albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może również orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Sąd podkreśla, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., ani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenie, o którym mowa w art. 37 K.p.a.

(por. wyroki NSA: z 25 października 2018 r., I OSK 2931/16; z 30 listopada 2016 r., I OSK 1692/15; z 25 listopada 2016 r., I OSK 503/15; z 19 lutego 2014 r., I OSK 88/13).

Sąd wskazuje, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania "informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", a ponadto "informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa".

Procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p.

Jak stanowi art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak

niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Powyższe reguły doznają pewnej modyfikacji w przypadku, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie jego adresata, dotyczy "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wiąże się to z doniosłym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej rozróżnieniem na informację publiczną "prostą" oraz "przetworzoną".

W świetle powyższego wskazać należy, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej o bezczynności możemy mówić, jeżeli w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku (jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej) nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji

nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Dlatego też dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości jak i nie jest sporne, że żądanie Skarżącej dotyczyło udostępnienia informacji publicznej oraz, że Prezydent jest pomiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej w rozumieniu

art. 4 ust. 1 u.d.i.p.

Odnosząc się z kolei do strony przedmiotowej Sąd zauważa, że u.d.i.p. określa ją bardzo szeroko, jako każdą informację w sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona

lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA: z 30 października 2002 r., II SA 181/02, II SA 1956/02

i II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów i informacji odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich.

Wobec takiego rozumienia informacji publicznej, nie można mieć zatem wątpliwości, że wnioskowane przez Skarżącą informacje wskazane w ww. wniosku

z 5 maja 2022 r. (pkt 2a tego pisma) i z 3 sierpnia 2022 r. należy kwalifikować jako mające charakter publiczny.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organ udostępnił Skarżącej informację publiczną w pełni zgodną z żądaniem zamieszczonym we wniosku. Analiza w niniejszej sprawie obejmuje w szczególności pismo Skarżącej

z 5 maja 2022 r. w zakresie żądania opisanego w pkt 2a tego pisma oraz w zakresie żądania sformułowanego w piśmie z 3 sierpnia 2022 r.

Skarżąca stwierdziła, że pomimo udzielenia przez organ odpowiedzi na wnioski z 5 maja 2022 r. i z 3 sierpnia 2022 r., to nie została jej udzielona informacja publiczna w zakresie powiązanych pytań - po jakiej stawce dotacja była wypłacana w poszczególnych miesiącach (I-XII) 2010 r. i 2011 r. dla poszczególnych typów szkół wskazanych w pytaniu nr 2 postawionym w piśmie z 20 kwietnia 2022 r.? (pkt 2a pisma z 5 maja 2022 r.) oraz skoro dotacja powinna być wypłacana w 12 miesięcznych częściach, które to części składać się powinny na stawkę roczną to w jakich kwotach miesięcznie na 1 ucznia wypłacono dotację w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. i grudnia 2011 r.? (pismo z 3 sierpnia 2022 r.).

Zdaniem organu wbrew zarzutom Skarżącej, w piśmie z 19 maja 2022 r. udzielono odpowiedzi na pytanie zadane w piśmie z 5 maja 2022 r. poprzez przedstawienie tabeli z informacją o wartości wypłaconych dotacji poszczególnym placówkom z podziałem na lata 2010 i 2011. Natomiast na powiązane pytanie postawione w piśmie z 3 sierpnia 2022 r. odpowiedzi udzielono pismem

z 8 sierpnia 2022 r. Wówczas według organu poinformowano Skarżącą, że w latach 2010 – 2011 dotacje dla niepublicznych szkół przekazywane były w 12 częściach planowanej rocznej wysokości dotacji, a przekazywana co miesiąc część dotacji stanowiła 1/12 iloczynu liczby uczniów oraz planowanej rocznej kwoty dotacji dla poszczególnych typów szkół, a po zakończeniu roku budżetowego ustalana

była ostateczna kwota należnej dotacji za dany rok. Organ doprecyzował, że dotacja przeliczana na jednego ucznia określana była w wysokości rocznej (a dotacja przekazywana w 12 częściach) oraz że w latach 2010-2011 nie posługiwano

się miesięczną stawką dotacji na jednego ucznia. Organ podkreślił, że Skarżąca

została poinformowana o sposobie oraz technice naliczania miesięcznej dotacji obowiązującej w tych okresach (tj. średnia liczba uczniów z 12 miesięcy x wysokość rocznej dotacji / 12).

Podkreślenia wymaga, że organ w odpowiedzi (pismo z 15 września 2022 r.) na pisma ponaglające (z 7 i 8 września 2022 r.) uzupełnił udzieloną Skarżącej informację poprzez wyjaśnienie, iż wysokość dotacji na 1 ucznia w danym typie szkoły jest wartością stałą i w związku z tym kwoty na jednego ucznia dla poszczególnych typów szkół wynosiły w przypadku liceów ogólnokształcących: 2010 r. - 1/12 kwoty 1.482 zł, tj. 123,50 zł, a w 2011 r. 1/12 kwoty 1.622 zł, tj. 135,17 zł; w przypadku uzupełniających liceów ogólnokształcących: 2010 r. - 1/12 kwoty 1. 928 zł, tj. 160,67 zł, a w 2011 r. 1/12 kwoty 2.107 zł, tj. 175,58 zł; w przypadku szkół policealnych: 2010 r. 1/12 kwoty 2.131 zł, tj. 177,58 zł, 2011 r. - 1/12 kwoty 1.563 zł, tj. 130,25 zł.

Skarżąca nie podzieliła stanowiska organu i zaskarżyła bezczynność organu w zakresie wniosku o udzielenie informacji publicznej, tj. ww. pytań powiązanych zamieszczonych w pismach z 5 maja 2022 r. i 3 sierpnia 2022 r. Zdaniem Skarżącej do dnia złożenia przedmiotowej skargi pomimo upływu ustawowych terminów

organ nie udzielił jednak informacji publicznej w zakresie tego – w jakich konkretnie kwotach na 1 ucznia miesięcznie dokonywana była wypłata dotacji oświatowej w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 do grudnia 2011,

co było przedmiotem złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Sąd dla porządku zwraca uwagę, że w sprawie bezsporne jest, że Skarżąca pismem z 20 kwietnia 2022 r. wystąpiła do Prezydenta z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (zawarte we wniosku żądanie zostało szczegółowo opisane w stanie faktycznym).

Na ww. wniosek Prezydent zareagował i 26 kwietnia 2022 r. wysłał do Skarżącej odpowiedź. W piśmie poinformował o jednostkach, które w okresie

od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r., w których Gmina była organem prowadzącym i podał że były one wpisane do ewidencji niepublicznych szkół i przedszkoli. Prezydent wyjaśnił także, iż niepubliczne szkoły otrzymywały dotacje z budżetu Miasta na podstawie wydatków ustalonych w budżecie w 2011 r., zgodnie z art. 90 ust. 3 u.s.o. Do pisma załączone zostały wyliczenia kwoty rocznej dotacji dla ww. placówek, pismo Prezydenta dotyczące planowanej wysokości dotacji dla niepublicznych szkół, przedszkoli i placówek na 2011 r. oraz zarządzenie Prezydenta ws. ustalenia wysokości dotacji przysługującej na jednego ucznia niepublicznych przedszkoli, niepublicznych szkół, niepublicznego ośrodka oraz niepublicznych placówek w 2010 r.

Bezsporne jest również, iż Skarżąca w nawiązaniu do ww. odpowiedzi, skierowała do Prezydenta pismo z 5 maja 2022 r., w którym wskazała, że udzielono jej odpowiedzi na pytanie nr 3 wniosku (dokładna treść pytania została przytoczona w stanie faktycznym) jedynie w części dotyczącej roku 2011. W tych okolicznościach Skarżąca wniosła o udzielenie informacji publicznej, także w zakresie roku 2010

(pkt 1 pisma). Natomiast w pkt 2 (a i b) pisma, Skarżąca wskazała, że w związku z przesłanymi dokumentami dotyczącymi stawki dotacji ustalonej w budżecie Miasta na lata 2010 – 2011 dodatkowo wnosi o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym odpowiedź na pytania: a) po jakiej stawce dotacja była wypłacana w poszczególnych miesiącach (I-XII 2010 i 2011) dla poszczególnych typów szkół wskazanych w pytaniu nr 2 wniosku?; b) w jakiej wysokości została ustalona roczna wysokość dotacji przysługującej w 2010 r. na 1 ucznia poszczególnych typów szkół wskazanych w pytaniu nr 2 wniosku przed wydaniem zarządzenia nr 28/123/11 Prezydenta Miasta K. z 14 lutego 2011 r. w trakcie roku budżetowego 2010

z uwzględnieniem zmian jej wysokości i daty wprowadzenia tych zmian?

Sąd zauważa, że w piśmie z 19 maja 2022 r. Prezydent zamieścił informację, że niepubliczne szkoły wymienione w pkt 1 wniosku z 20 kwietnia 2022 r. otrzymywały dotacje z budżetu Miasta na podstawie wydatków ustalonych w budżecie Miasta

w 2010 i 2011 r. W piśmie znalazły się, także tabele z informacjami o kwotach

dotacji wypłacanych w poszczególnych typach szkół w latach 2010 i 2011

oraz wysokość takich dotacji wypłacanych przed wydaniem Zarządzenia Prezydenta z 14 lutego 2011 r.

W piśmie z 3 sierpnia 2022 r. Skarżąca odniosła się do ww. odpowiedzi Prezydenta. Wyjaśniła wówczas, że w odpowiedzi zamieszczono jedynie informacje o rocznych kwotach dotacji w oparciu, o które dokonywano wypłat w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. Zdaniem Skarżącej nie udzielono, natomiast informacji o miesięcznych kwotach na 1 ucznia wypłaconych w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. Sąd przypomina, że kwestia ta stanowi element sporu w niniejszej sprawie i jest powiązana z żądaniem zamieszczonym w piśmie z 5 maja 2022 r. (pkt 2a).

Prezydent na ww. pismo odpowiedział (odpowiedź z 8 sierpnia 2022 r.). Organ wyjaśnił, że w latach 2010 - 2011 dotacje dla niepublicznych jednostek przekazywane były w 12 częściach planowanej rocznej wysokości dotacji. Doprecyzował, że przekazywana co miesiąc część dotacji stanowiła 1/12 iloczynu liczby uczniów oraz planowanej rocznej kwoty dotacji dla poszczególnych typów szkół, a po zakończeniu roku budżetowego ustalana była ostateczna kwota należnej dotacji za dany rok.

Materiał dowodowy w sprawie uzupełniają skierowane przez Skarżącą do organu dwa ponaglenia (z 7 i 8 września 2022 r.). W piśmie z 7 września 2022 r. Skarżąca zamieściła wezwanie do udzielenia odpowiedzi na wnioski z 5 maja 2022 r.

i 3 sierpnia 2022 r. Natomiast w piśmie z 8 września 2022 r. zamieszczono jedynie sprostowanie wcześniejszego pisma.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek nastąpić powinno bez zbędnej zwłoki, nie później jednak

niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z uwzględnieniem zastrzeżeń ustawowych, w tym jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona

w ww. terminie podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza,

że skoro wniosek z 5 maja 2022 r. został złożony w organie 5 maja 2022 r.

(za pośrednictwem e-PUAP) termin dla udostępnienia żądanej informacji publicznej upływał 19 maja 2022 r. Natomiast w zakresie wniosku z 3 sierpnia 2022 r. termin upływał 17 sierpnia 2022 r.

Dodać należy, iż nie wszystkie sprawy o udzielenie informacji publicznej będą na tyle proste, aby mogły być rozstrzygnięte niezwłocznie, niektóre mogą wymagać postępowania wyjaśniającego. Ustawodawca miał to na uwadze przy regulacji

art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Dopiero brak udzielenia informacji publicznej oraz brak powiadomienia w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, co do zasady oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (por. wyrok NSA z 14 maja 2014 r., I OSK 1027/14).

W związku z tym, że w sprawie organ nie stwierdził zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., taki wniosek Sąd wyprowadza na podstawie materiału dowodowego, nie znalazł zatem zastosowania w sprawie wydłużony termin (maksymalnie dwumiesięczny). Organ nie zawiadamiał bowiem Skarżącej o opóźnieniu w udostępnieniu informacji publicznej oraz jego powodach i nie wydłużał terminu do załatwienia przedmiotowej sprawy.

Sąd ponownie wskazuje, że organ na ww. wnioski zareagował i kolejno wysłał za pośrednictwem e-PUAP w dniach: 19 maja 2022 r. (zgodnie z potwierdzeniem wysłania przesyłki, bez ZPO) i 9 sierpnia 2022 r. (zgodnie z potwierdzeniem wysłania przesyłki, z UPD – doręczenie 9 sierpnia 2022 r.) przygotowane przez siebie odpowiedzi.

Przechodząc do analizy materiału dowodowego, który zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, stwierdzić należało, że z akt sprawy wynika, że Prezydent udzielił częściowej odpowiedzi na ww. wnioski Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej.

Sąd zwraca uwagę, że organ odpowiedział na wniosek z 20 kwietnia 2022 r., co jest bezsporne. Bezsporne jest również, że organ odpowiedział częściowo na żądanie zamieszczone w piśmie z 5 maja 2022 r. Tym samym badanie zasadności przedmiotowej skargi na bezczynność Prezydenta sprowadza się do oceny, w jakiej części organ nie udzielił odpowiedzi na pytanie zamieszczone we wniosku

z 5 maja 2022 r., z uwzględnieniem treści powiązanego pisma z 3 sierpnia 2022 r. Mając zatem na uwadze podnoszoną w skardze bezczynność Prezydenta oceny wymaga, czy organ odpowiedział oraz czy odpowiedział wyczerpująco na pytania postawione w pkt 2a pisma z 5 maja 2022 r. i piśmie z 3 sierpnia 2022 r.

Przypomnieć należy, że żądanie Skarżącej dotyczyło informacji o stawce dotacji wypłacanej w poszczególnych miesiącach (I-XII 2010 i 2011) dla poszczególnych typów szkół wskazanych w pytaniu nr 2 wniosku z 20 kwietnia 2022 r. Z tym zastrzeżeniem,

że informacji miała obejmować miesięczne kwoty przypadające na 1 ucznia, a wypłacone w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r.

do grudnia 2011 r.

Nie ulega wątpliwości, że organ udzielił odpowiedzi na wniosek

z 20 kwietnia 2022 r. podając w piśmie z 25 kwietnia 2022 r., że Gmina w okresie

od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. była organem prowadzącym dla liceum ogólnokształcącego dla dorosłych, uzupełniającego liceum ogólnokształcącego dla dorosłych oraz szkoły policealnej oraz że były to jednostki wpisane do ewidencji niepublicznych szkół i przedszkoli. Następnie w piśmie z 19 maja 2022 r. organ przedstawił Skarżącej z uwzględnieniem typów szkół, tabelę wartości dotacji z rozbiciem na lata 2010 i 2011, które (jak wskazał) były wypłacane. Natomiast w piśmie z 8 sierpnia 2022 r. organ wyjaśnił, że w latach 2010 – 2011 dotacje dla niepublicznych szkół przekazywane były w 12 częściach planowanej rocznej wysokości dotacji, przekazywana co miesiąc dotacja stanowiła 1/12 iloczynu liczny uczniów

oraz planowanej rocznej kwoty dotacji dla poszczególnych typów szkół, na koniec roku budżetowego ustaleniu podlegała ostateczna kwota należnej dotacji za dany rok.

Organ wyjaśniał, że nie posługiwał się miesięczną stawką dotacji na jednego ucznia w latach 2010 – 2011, a przekazywanie dotacji następowało zgodnie z zasadą – średnia liczba uczniów z 12 miesięcy x wysokość rocznej dotacji / 12.

Sąd zauważa, że w piśmie z 15 września 2022 r. organ uzupełnił odpowiedź na postawione przez Skarżącą pytanie. Stwierdził, że w piśmie z 8 września 2022 r. Skarżąca doprecyzowała żądanie poprzez wskazanie, że oczekuje informacji – w jakich konkretnie kwotach na 1 ucznia miesięcznie dokonywana była wypłata dotacji oświatowej w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 do grudnia 2011. W tym zakresie organ przedstawił informację, która sprowadzała się do zaprezentowania wartości dotacji miesięcznej na 1 ucznia w ten sposób, iż podzielono kwotę rocznej dotacji z podziałem na poszczególne placówki przez 12 miesięcy. W wyniku tego działania, przedstawione kwoty stanowiły 1/12 rocznej dotacji, o której organ informował w piśmie z 19 maja 2022 r.

Zdaniem Sądu należało podzielić argumentację Skarżącej, że udzielane przez Prezydenta odpowiedzi nie obejmowały informacji publicznej w zakresie tego, w jakich konkretnie kwotach na 1 ucznia miesięcznie dokonywana była wypłata dotacji oświatowej w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r.

Sąd podkreśla, że ciążący co do zasady na Prezydencie obowiązek udostępnienia informacji, której dotyczyły przedmiotowe wnioski w spornym zakresie

nie oznacza, że czynność ta nie mogła być uzależniona od konieczności spełnienia dodatkowych przesłanek przez Skarżącą, czy też podjęcia dodatkowych czynności przez organ, konieczne jednak jest wykazanie przez Prezydenta, że można w tym przypadku zasadnie wywodzić, że nie jest to informacja prosta, lecz przetworzona.

Z materiału dowodowego sprawy takie okoliczności nie wynikają.

Skoro powyższa analiza wskazuje, że żądanie zawarte w pismach Skarżącej z 5 maja 2022 r. i 3 sierpnia 2022 r. dotyczy takiej aktywności Prezydenta, która spełnia kryteria objęcia obowiązkiem udostępnienia informacji publicznej (wykonywanie zadań publicznych lub korzystanie ze środków publicznych), obowiązkiem Prezydenta było zastosowanie się w tym zakresie do regulacji zawartych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Prezydent miał zatem obowiązek udostępnić informacje

(w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub podjąć inne kroki, umożliwiające właściwe rozpatrzenie wniosku Skarżącej w trybie przepisów u.d.i.p.

W ocenie Sądu odpowiedzi zamieszczone w pismach organu z 19 maja 2022 r. i 8 sierpnia 2022 r., ale także z 15 września 2022 r. z pewnością nie stanowią załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie jakiego przedmiotowe wnioski dotyczyły w spornym zakresie.

Sąd stwierdza, że odpowiedź organu zawierała, jedynie informację o wysokości stawek rocznych (podzielonych przez 12) dla poszczególnych placówek, po których były wypłacane dotacje w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r., a nie informację w jakich konkretnie kwotach miesięcznie

na 1 ucznia wypłacano dotację oświatową w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia 2010 do grudnia 2011 r. z wyszczególnieniem placówek. Również wskazywane przez Prezydenta w kolejnych ww. pismach sposoby wyliczenia dotacji (średnia liczba uczniów z 12 miesięcy x wysokość rocznej dotacji/12)

nie spełniają wymogu odpowiedzi na wniosek Skarżącej w spornym zakresie, skoro Prezydent posługuje się wzorem ich wyliczenia nie podając jednak wszystkich jego elementów, co uniemożliwia samodzielne obliczenie przez Skarżącą kwoty dotacji

na jednego ucznia.

Przedstawione wyżej argumenty prowadzą do konkluzji, że organ nie sprostał ciążącemu na nim obowiązkowi, więc skarga podlega uwzględnieniu.

Reasumując dotychczasowe rozważania i ustalenia, Sąd na podstawie

art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zobowiązuje Prezydenta do rozpatrzenia wniosku Skarżącej w zakresie dotyczącym: pkt 2a wniosku z 5 maja 2022 r. i pkt 1 wniosku z 3 sierpnia 2022 r. (pkt I sentencji wyroku).

Uwzględniając skargę na bezczynność, Sąd, na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji wyroku). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość i przykładowo ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, lekceważenia wniosków czy braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Podkreślić należy, iż stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszenia prawa, jako środek represji, winno być stosowane w sposób ostrożny i tylko w sytuacjach niebudzących wątpliwości.

Sąd podkreśla, że wniosek Skarżącej nie został ani całkowicie przemilczany, ani zlekceważony. Sąd nie zdecydował się zatem przyznać Skarżącej sumy pieniężnej,

o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a. Należy pamiętać, że przyznanie tej sumy

jest dyskrecjonalną kompetencją sądu administracyjnego, który może, ale nie musi

z niej skorzystać. Jest to kompetencja o charakterze fakultatywnym, i o jej zastosowaniu każdorazowo decyduje sąd rozpoznający sprawę (W. Piątek, Wykonanie wyroku sądu administracyjnego, Warszawa 2017, s. 248, wyrok NSA z 27 lipca 2021 r., I OSK 476/21; wyrok WSA we Wrocławiu z 7 lipca 2022 r., II SAB/Wr 672/22). Jednocześnie,

z analogicznych powodów, Sąd odstąpił od skorzystania z kompetencji do wymierzenia organowi grzywny. Sąd skargę w tym zakresie Sąd oddalił (pkt III sentencji wyroku).

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego oparte zostało na treści art. 200 P.p.s.a., który statuuje zasadę odpowiedzialności organu

za wynik postępowania, art. 205 § 2 P.p.s.a. i art. 209 P.p.s.a.

Na zasądzony zwrot kosztów postępowania składa się kwota [...]zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi ustalona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U.2021.535), kwota [...]zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego adwokata ustalona zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (pkt IV sentencji wyroku).

Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu dostępne

są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.