Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 767/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie anulowania czynności materialno – technicznej polegającej na zameldowaniu p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

E. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 23) podając we wniosku, iż jest samotną matką mającą na utrzymaniu niepełnoletnią córką. Źródło utrzymania wnioskodawczyni stanowi wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.644 zł oraz z tytułu umowy zlecenia w wysokości 441 zł (k. 24). Skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości, zgromadzonych oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podkreśliła, iż bieżące wydatki związane z utrzymaniem jej rodziny wynoszą 433,52 zł i kształtują się następująco: woda – 9 zł, energia elektryczna – 122,35 zł, Internet – 40 zł, Cyfrowy Polsat – 77,80 zł, telefony komórkowe (jej i córki) – 109,07 zł, obiady w szkole – 51,30 zł oraz basen w ramach wychowania fizycznego córki – 24 zł. Po odliczeniu powyższych wydatków skarżącej pozostaje kwota 957,01 zł, która jest przeznaczana na zakup wyżywienia, środków czystości, ubrań, butów oraz przyborów szkolnych (k. 23-24).

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżąca oświadczyła, iż nie posiada samochodu osobowego. Wskazała także, że jej wynagrodzenia z pracę w kwocie netto wynosi 1018,31 zł, natomiast dochód netto z umowy zlecenia kształtuje się w zależności od miesiąca na różnym poziomie (wrzesień – 253,91 zł, październik 318,98 zł, listopad – 372,31 zł, grudzień – 401,16 zł). Ponadto wnioskodawczyni we wrześniu otrzymał nagrodę za trzydziestolecie pracy w kwocie 2.020 zł, a we wrześniu 402 zł tytułem dopłaty do wczasów. Środki te zostały przeznaczone na zakup komputera (1.100 zł) oraz zrobienie świąt i prezentów. W konkluzji skarżąca wywiodła, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów prowadzonego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny (k. 27-28).

Do wniosku E. P. dołączyła: zaświadczenie potwierdzające wysokość uzyskiwanego dochodu (k. 29, 33), wyciągi z rachunku bankowego ( k. 30-32,35), paragon za zakup komputera (k. 34) oraz dokumenty potwierdzające ponoszone wydatki (k. 36-40).

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca spełniła ustawowe przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała bowiem, iż źródłem utrzymania jej rodziny pozostaje dochód z wynagrodzenia za pracę oraz umowy zlecenia w wysokości 1.354,90 zł netto (wynagrodzenie za pracę - 1018,31 zł oraz średnie wynagrodzenie z umowy zlecenia za cztery miesiące – 336,59 zł). Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności czy też przedmiotów wartościowych. Bieżące miesięczne wydatki skarżącej zamykają się kwotą 433,52 zł. Ponadto skarżąca ponosi koszty związane z nauką córki oraz koszty zakupu żywności i środków czystości, na które przeznaczana jest kwota około 900 zł. Otrzymywane przez skarżącą wynagrodzenie nie zawsze wystarcza jej rodzinie na bieżące wydatki, w związku z powyższym wnioskodawczyni ma uruchomiony na rachunku bankowym debet (k. 27).

Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość dochodu skarżącej w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami oraz w połączeniu z brakiem E. P. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.