Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 925/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 4 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.F. w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2004r. G.F. złożyła za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której podała, że w dniu 1 kwietnia 1944r. wraz z czwórką swoich dzieci została wywieziona do Francji do miejscowości A, gdzie świadczyła pracę w polu na rzecz niemieckiego rolnika, a do Polski powróciła w 1946r. Skarżąca podniosła także, że decyzją Nr [...] przyznano jej córce T.S. uprawnienie do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej na okres 7 miesięcy, a jej nie, w związku z czym prosi o przychylne załatwienie jej sprawy, gdyż jest osobą chorą, ma 93 lata i bardzo by się cieszyła z większej emerytury.

W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 21 grudnia 2004r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu stałego od skargi w wysokości 100 (sto) zł oraz wskazania daty i numeru zaskarżonej decyzji lub sprecyzowania żądania, co do którego organ pozostaje w bezczynności w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono stronie w dniu 5 stycznia 2005r., lecz pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Artykuł 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a nadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Wymóg ten winien zostać spełniony w stopniu umożliwiającym nadanie skardze dalszego biegu. Oznacza to, że wymaganie wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności jest spełnione, jeżeli strona skarżąca poda informacje, które pozwolą ustalić, o jaki akt lub czynność chodzi, podczas gdy skarga G.F. nie zawiera takich danych. W związku z czym zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2004r. wezwano skarżącą do wskazania daty i numeru zaskarżonej decyzji lub sprecyzowania żądania, co do którego organ pozostaje w bezczynności, które pomimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane.

Powyższe oznacza, że skarga G.F. dotknięta jest brakiem formalnym uniemożliwiającymi nadanie jej prawidłowego biegu, którego nieusunięcie w zakreślonym terminie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., obliguje Sąd do odrzucenia skargi.

Podnieść nadto należy, iż w art. 220 § 1 p.p.s.a. wskazano, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.