Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1429/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] z siedzibą w M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1033/15 odrzucającego skargę [...] z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Pismem z 22 października 2015 r. [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] września 2015 r., znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, że została ona złożona przedwcześnie, bowiem w stosunku do zaskarżonej decyzji z [...] września 2015 r. zostały złożone wnioski (z 12 i 14 października 2015 r.) o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia. W wyniku rozpoznania ww. wniosków Kolegium postanowieniem znak [...] z [...] listopada 2015 r. odmówiło uzupełnienia sentencji decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1033/15 na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę [...].

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 111 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 111 § 1 strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.). Jeżeli organ postanowieniem uzupełni bądź odmówi uzupełnienia decyzji, to wówczas termin dla strony do wniesienia skargi (dotyczy to odpowiednio odwołania lub powództwa) biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia w tym przedmiocie. Takie szczególne uregulowanie terminu do wniesienia skargi wynika wprost z art. 111 § 2 k.p.a. W niniejszej sprawie uczestnicy postępowania 12 i 14 października 2015 r. - w terminie otwartym do złożenia wniosku w trybie art. 111 § 1 k.p.a. wystąpili o uzupełnienie zaskarżonej decyzji Kolegium z [...] września 2015 r. Postanowieniem z [...] listopada 2015 r. Kolegium odmówiło uzupełnienia decyzji. Postanowienie to podlegało ogłoszeniu w trybie art. 49 k.p.a. Skarżący wniósł skargę 22 października 2015 r., a więc przedwcześnie i jako taka jest ona niedopuszczalna.

Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2016 r. wniosło [...] zarzucając naruszenie art. 53 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy Towarzystwo nie uchybiło terminowi do wniesienia skargi bowiem nie składało wniosku o uzupełnienie decyzji, a co za tym idzie, termin do złożenia skargi dla Towarzystwa nie uległ przedłużeniu stosownie do art. 111 § 2 k.p.a., a w konsekwencji art. 53 § 1 p.p.s.a. nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Zarzucono również błędne zastosowanie art. 58 § 1 6 p.p.s.a. ponieważ w omawianej sprawie nie wystąpiły żadne przyczyny z powodu których wniesienie przez Towarzystwo skargi mogło być niedopuszczalne. Towarzystwo wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasadzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W piśmie z dnia 2 czerwca 2016 r. Towarzystwo wniosło o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania.

W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Jak stanowi art. 111 § 2 k.p.a., w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a., termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia.

Konstrukcja orzeczenia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełniania decyzji lub postanowienia nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli ono losy również tego aktu w postępowaniu odwoławczym Z tych też przyczyn na rozstrzygnięcie z art. 111 k.p.a. nie przysługuje zażalenie, a jednym ze skutków procesowych zgłoszenia wniosku o jego wydanie jest przesunięcie początku terminu do wniesienia skargi na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a. Oznacza to, że przed doręczeniem tego postanowienia termin do wniesienia skargi nie biegnie.

Jednocześnie nalezy wskazać, że termin do wniesienia odwołania wskazany w art. 111 § 2 k.p.a. dotyczy strony, a stroną w postępowniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postęowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 k.p.a.). Oznacza to, że dopiero po doręczeniu postanowienia rozstrzygajacego o kwestii uuzpełnienia decyzji termin do wniesienia skargi zaczyna biec dla wszystkich stron postępowani niezależnie, która ze stron złozyła wniosek o uzupełnienie decyzji.

Skoro skarga na decyzję z [...] września 2015 r. została wniesiona przed dniem doręczenia (w trybie art. 49 k.p.a.) postanowienia z [...] listopada 2015 r., to oznacza, że wniesiona została przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia.

W ocenie Sądu skargi wniesione przed rozpoczęciem terminu do ich wniesienia są skargami przedwczesnymi – i podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Nie oznacza to, że [...] nie mogło wnieść drugiej skargi – już po doręczeniu postanowienia z 9 listopada 2015 r.

Odnosząc się do wniosku strony o rozpoznanie przedmiotowej skargi kasacyjnej na rozprawie podkreślić należy, iż zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu admnistracyjnego kończacego postępowanie w sprawie. Ponieważ tego rodzaju postanowienie stanowi zaskaróżne rozstrzygnięcie, a Sąd nie jest związany w tym zakresie wnioskiem strony, to uwzględniejąc zasadę szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postęowania (art. 7 p.p.s.a.) oraz nieskomplikowany charakter niniejszej sprawy Sąd rozpoznał przedmiotową skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23, wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwały (art. 269 § 1 p.p.s.a.).