Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 219/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 13 maja 2010 r.; sygn. akt II SA/Po 92/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] grudnia 2009 r.; nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny pospolitej bez wymaganej koncesji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z 13 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Po 92/10, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] grudnia 2009 r., w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny pospolitej bez wymaganej koncesji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona podniosła, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., gdyż dopiero wyrok Sądu pierwszej instancji zakończy bieg przedmiotowej sprawy.

Analizując przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; dalej p.p.s.a), zgodnie z którym sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd wskazał, że nie jest uprawniony do wstrzymywania wykonania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia "z urzędu", a co za tym idzie jego kompetencje ograniczone są do oceny treści złożonego przez stronę wniosku pod kątem wykazania zaistnienia przesłanek enumeratywnie wyliczonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, uzasadniając wniosek skarżący nie wykazał natomiast, iż którakolwiek z powyższych przesłanek zachodzi w sprawie, zaś w ustawowo określonym katalogu powodów wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie mieści się sama wola oczekiwania przez skarżącego na rozstrzygnięcie Sądu w przedmiocie skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie P. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wskazał, że zaskarżona decyzja nakłada na niego obowiązek uiszczenia opłaty eksploatacyjnej w wysokości 48.131 zł. Przy profilu prowadzonej działalności uiszczenie tej kwoty miałoby dla skarżącego katastrofalne konsekwencje, zagrażające funkcjonowaniu jego działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Zawarty w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Skarżący w zawartym w skardze wniosku, nie powołał żadnych informacji, które wskazywałyby, że wykonanie decyzji nakładającej opłatę eksploatacyjną może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, a więc nie wykazał możliwości zaistnienia przesłanek, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Taka konstrukcja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oznacza, iż Sąd pierwszej instancji nie miał możliwości merytorycznej jego oceny, również w zakresie, w jakim miał obowiązek z urzędu uwzględnienia okoliczności przemawiających za jego wstrzymaniem lub odmową wstrzymania. Już z tego względu zażalenie podlegało oddaleniu.

Na marginesie można wskazać, że w zażaleniu skarżący podniósł, iż zaskarżona decyzja nakłada na niego obowiązek uiszczenia opłaty eksploatacyjnej w wysokości 48.131 zł. i jej uiszczenie miałoby dla skarżącego katastrofalne konsekwencje, zagrażające jego gospodarczej działalności. Jednakże samo wskazanie na obowiązek zapłaty określonej kwoty i na okoliczność, że spełnienie tego obowiązku może mieć wpływ na prowadzenie działalności gospodarczej, jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nazbyt ogólnikowe i nie wskazuje na zdarzenia świadczące o zasadności żądania wstrzymania zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że każde rozstrzygnięcie administracyjne polegające na nałożeniu obowiązku zapłaty określonej kwoty powoduje, z istoty rzeczy, dolegliwość finansową dla podmiotu, na który ten obowiązek nałożono. Samo wystąpienie tego skutku nie jest wystarczającą przyczyną wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.