Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 313/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi C.P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę C. P. na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. Jak wynika z protokołu posiedzenia Sądu, na rozprawie na której zapadł wyrok, skarżący nie był obecny, prawidłowo zawiadomiony o jej terminie.

Pismem z dnia [...] r. C. P. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] r. i doręczenie mu odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie z wnioskiem skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jego złożenia.

W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku nastąpiło bez jego winy. Skarżący wyjaśnił, że po zakończonej rozprawie sądowej w dniu [...] r., zapytał sędziego czy może złożyć odwołanie i czy zostaną przesłane mu dokumenty. Sędzia powiedział mu wówczas, że powinien czekać w domu na wyrok, który zostanie przysłany z Sądu i nic wcześniej nie pisał.

Dopiero kiedy zaniepokoił go długi czas oczekiwania, zatelefonował do Sądu i powziął informację o prawomocności wyroku. Wnioskodawca podniósł, że nawet przy dochowaniu maksymalnej staranności nie mógł dochować terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie, bowiem został błędnie pouczony przez Sędziego. O siedmiodniowym terminie dowiedział się bowiem dopiero w dniu, w którym zadzwonił do Sądu z pytaniem kiedy otrzyma wyrok. Dodatkowo podniósł, że w całym postępowaniu działał bez pełnomocnika i nie miał innej możliwości uzyskania informacji co do prawidłowej procedury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. 2, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1998, s. 345).

Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Staraniek. "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. IV, W-wa 1980, str. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, uzasadnia przyjęcie, iż niedotrzymanie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę.

Przede wszystkim wskazać należy, że w ocenie Sądu okoliczności przedstawione we wniosku nie są prawdziwe. Jak wynika wprost z protokołu rozprawy z dnia [...] r., skarżący – pomimo prawidłowego zawiadomienia – nie stawił się na posiedzeniu Sądu. Nie mógł więc podczas rozprawy, ani bezpośrednio po jej zakończeniu, zostać błędnie pouczonym. Z tego już tylko powodu (powoływanie się na nieprawdziwe twierdzenia), wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

Dodatkowo jednakże podkreślić należy, że w związku z faktem, iż strona działała w postępowaniu bez profesjonalnego pełnomocnika, jednocześnie z zawiadomieniem o terminie rozprawy z dnia [...] r., skarżący został pouczony przez Sąd, że "stawiennictwo nie jest obowiązkowe, ale na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu, a którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od ogłoszenia tego wyroku" (zawiadomienie o terminie rozprawy, karta [...] akt sądowych). Zawiadomienie to wraz z pouczeniem skarżący odebrał osobiście (zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...]). Wbrew więc twierdzeniom wnioskodawcy, nie tylko nie zostal on błędnie pouczony, ale z całą pewnością otrzymał on pisemne pouczenie o konieczności, trybie i terminie złożenia takiego wniosku.

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.