Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 475/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par.5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy M. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów z [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu nienależnie uzyskanej oświatowej subwencji ogólnej za lata 2005 – 2009 postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2014 r. Gmina M. (dalej: "skarżąca" lub "gmina") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Ministra Finansów. Jednocześnie w skardze zawarła wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała,

że konieczność poniesienia przez skarżącą nieplanowanych w uchwale budżetowej

na 2014 r. wydatków na poziomie [...] zł, tj. przeszło 8% całego budżetu, spowoduje dla gminy negatywne, poważne i długotrwałe skutki. Dodała, że budżet

na rok 2014 r. obecnie został już w części spożytkowany. Stąd ww. kwota stanowi więcej niż 8% część pozostałego budżetu. Zdaniem skarżącej, powyższa argumentacja jest aktualna także w odniesieniu do kolejnych lat. Stąd jej wniosek w pełni zasługuje

na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena

ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami

oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji rozkładającej skarżącej na raty bezsporne należności z tytułu nienależnie uzyskanej oświatowej subwencji ogólnej za lata 2005 – 2009. Należności te wynikają z ostatecznych, prawomocnych decyzji Ministra Finansów. Skarżąca nie wykazała, że w realiach niniejszej sprawy, mając na względzie jej przedmiot, niezbędne jest wstrzymanie wykonania decyzji przyznającej Gminie ulgę w spłacie bezspornych należności.

Na marginesie należy dodać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.