Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 18/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: Art. 64 par. 3 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych postanawia: odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 lipca 2015 r. J. J. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych. Jako podstawę wymierzenia wnioskowanej grzywny wskazał art. 3 § 1, art. 154 § 6 oraz 287 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Wniosek podlega odrzuceniu.

Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 P.p.s.a.: W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Zgodnie z art. 63 P.p.s.a. jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Wniosek składa się bezpośrednio do sądu (art. 64 § 1 P.p.s.a.). Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (§ 2).

W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o ukaranie grzywną Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych, podając za podstawę jednocześnie art. 154 § 6 i art. 287 § 2 P.p.s.a.

W ocenie Sądu nie jest dopuszczalny wniosek do sądu administracyjnego o ukaranie grzywną Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Jak wyżej wskazano, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W uchwale NSA z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09 (publ. http;//orzeczenia .nsa.gov.pl), podjętej w pełnym składzie, wyjaśniono, że termin "kontrola działalności administracji publicznej", którym posługuje się art. 184 Konstytucji RP, określając właściwość sądów administracyjnych, należy rozumieć jako porównywanie czynności organów administracji publicznej z wzorcem, jakim są normy prawne.

Zgodnie z treścią art. 5 § 2 K.p.a. organami administracji publicznej są ministrowie, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej, organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty, które są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych.

Rzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych jest organem samorządu zawodowego radców prawnych i nie jest organem administracji publicznej. Z tego też względu działalność rzecznika nie może być objęta skargą lub wnioskiem do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Wobec uznania, że sąd administracyjny nie jest właściwy w przedmiocie działalności Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych zbędnym było rozstrzyganie czy zachodzą przesłanki do wymierzenia grzywny określone w art. 154 § 6 i art. 287 § 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.