Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 188/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewcz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od gier za miesiące od stycznia do czerwca 2010 r. - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 września 2011 r. (sygn. I SA/Lu 188/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę "A." Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku od gier za miesiące od stycznia do czerwca 2010 r.

Ponieważ 12 stycznia 2012 r. pełnomocnik Spółki wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie [...] w 7-dniowym terminie od dnia doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu.

Wezwanie do uiszczenia wpisu pełnomocnik otrzymał 25 stycznia 2012 r. (k.104). Termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 1 lutego 2012 r. Wpis uiszczono 6 lutego 2012 r. (k.105), to jest 5 dni po terminie. O nieuiszczeniu przez Spółkę wpisu pełnomocnik dowiedział się 3 lutego 2012 r.

W dniu 9 lutego 2012 r. pełnomocnik Spółki nadał do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

We wniosku podał, że informację o konieczności uiszczenia przez Spółkę wpisu przekazał poczta elektroniczną dyrektorowi Spółki M. G. – czyli zgodnie z przyjętymi z jego klientem zasadami komunikacji – w dniu 27 stycznia 2012 r. Jak się okazało, M. G. w okresie od 19 stycznia 2012 do 1 lutego 2012 r. przebywał na urlopie za granicą i nie miał przy sobie komputera, a dostęp do służbowej skrzynki pocztowej (elektronicznej) w jakikolwiek inny sposób był utrudniony. O konieczności uiszczenia wpisu dyrektor Spółki powziął wiadomość 2 lutego 2012 r. a pełnomocnik dowiedział się 3 lutego 2012 r.

W ocenie pełnomocnika niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności przez Spółkę niezawinionych.

Do wniosku dołączono kopię wniosku urlopowego, biletu lotniczego i paszportu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm – dalej "ppsa".), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 ( 1 i 4 ppsa). Ponadto zgodnie z art. 87 ( 2 ppsa w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uprawdopodobnienie powyższych okoliczności należy jednak zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

W ocenie Sądu w sprawie niniejszej nie został wykazany brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Oceniając brak winy należy uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika, również jego postępowanie powinno być wzięte pod uwagę, przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu. Profesjonalny pełnomocnik, któremu powierzono prowadzenie sprawy, odpowiada bowiem za dokonywanie czynności procesowych w imieniu strony. A w sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją, kiedy stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik – radca prawny.

Jako przyczyny, z powodu których wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony, pełnomocnik podał wyjazd na zagraniczny urlop dyrektora Spółki i przeszkody w skorzystaniu przez niego z poczty elektronicznej, na która dotarła informacja od pełnomocnika o obowiązku uiszczenia wpisu. W ocenie Sądu ww. przyczyny nie uiszczenia przez stronę, reprezentowaną przez pełnomocnika, wpisu od skargi kasacyjnej w terminie nie miały charakteru nadzwyczajnego, niezawinionego i nie stanowiły przeszkód niemożliwych do przezwyciężenia.

Zauważyć należy, że choć materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie, niemniej jednak nie skutkuje to zwolnieniem pełnomocnika z obowiązku zapewnienia skuteczności czynności procesowej, dokonywanej w granicach pełnomocnictwa. Obowiązku tego nie można oczywiście utożsamiać z koniecznością uiszczenia opłaty z własnych środków pełnomocnika, lecz z taką organizacją prowadzenia spraw strony w postępowaniu sądowym, która zapewni skuteczne dochodzenie jej interesów. Warunkiem tego należytego dbania o interesy strony jest skuteczne dokonywanie czynności procesowych. Pełnomocnik winien, kierując się logiką i doświadczeniem zawodowym związanym z prowadzeniem spraw sądowych, czynić przewidywania co do przebiegu czynności procesowych. Brak porozumienia pomiędzy pełnomocnikiem a klientem odnośnie konieczności zabezpieczenia ze środków strony kwot na prowadzenie sprawy sądowoadministracyjnej, należy uznać za brak staranności pełnomocnika, który winien dbać o właściwą komunikację z klientem.

Mając na uwadze powyższe uwagi uznać należało, iż w rozpoznawanej sprawie nie uprawdopodobniono, że strona, działająca za pośrednictwem pełnomocnika, nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Samo uprawdopodobnienie okoliczności, że dyrektor Spółki, z którym dotychczas kontaktował się pełnomocnik, przebywał na urlopie, nie daje podstaw do uznania, że pełnomocnik dochował należytej staranności w zakresie zapewnienia uiszczenia wpisu. Niezależnie od kwestii wiarygodności twierdzeń pełnomocnika strony wskazujących na brak dostępu do Internetu w czasie urlopu dyrektora oraz oceny organizacji wewnętrznej Spółki podczas jego nieobecności, w ocenie Sądu na uchybienie terminu w sposób zawiniony wpływa sama okoliczność, że pełnomocnik, który złożył w imieniu skarżącej skargę kasacyjną nie poczynił w okresie poprzedzającym wyjazd osoby kontaktującej się z nim w imieniu Spółki na urlop, uzgodnień co do zabezpieczenia kwot umożliwiających zadośćuczynienie obowiązkowi opłacenia skargi kasacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2011 r., II FZ 77/11), oraz nie dołożył wszelkich starań, aby w sposób niezwłoczny i skuteczny powiadomić Spółkę o obowiązku zapłaty wpisu. Pojęciu "wszelki możliwy sposób" nie odpowiada zaś takie postępowanie pełnomocnika, kiedy o wymienionym obowiązku informuje stronę mailem, nie upewnia się następnie czy wiadomość została odczytana przez kompetentną osobę w spółce (dyrektora czy też osobę zastępującą go) oraz czy w znaczonym czasie wpis został faktycznie uiszczony.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 86 ( 1 ppsa - należało orzec jak w sentencji.