Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 111/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na uchwałę Rady Miasta T. L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie bezczynności Burmistrza Miasta T. L. z sprawie sporu pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miasta uchwałą nr [...] z dnia [...] r., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm., dalej jako "u.s.g.") w związku z art. 223 § 1 i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm., dalej jako "k.p.a."), uznała za bezzasadną skargę P. K. na bezczynność Burmistrza Miasta T. L. z sprawie sporu pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid.[...], położonej przy ul. [...] w T. L..

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r., skierowanym do Przewodniczącego Rady Miasta, P. K. wniósł skargę na ww. uchwałę.

Skargę tę organ gminy przekazał następnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie w formie uwierzytelnionej kopii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis § 2 tego unormowania, stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z § 3 cytowanego wyżej przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 p.p.s.a. rozstrzygają także spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Jak wskazano na wstępie, przedmiotem przekazanej tutejszemu Sądowi skargi P. K. z dnia [...] listopada 2020 r., jest uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...] r., podjęta na podstawie art. 229 k.p.a., a zatem wskutek załatwienia skargi wniesionej uprzednio przez P. K. do ww. organu gminy w trybie przepisu art. 227 k.p.a., zamieszczonego

w dziale VIII k.p.a. (pt. "Skargi i wnioski"). Stosownie do treści tego przepisu, przedmiotem skargi w nim przewidzianej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga P. K. z dnia 1[...] września 2020 r., rozpatrzona przedmiotową uchwałą, dotyczyła zaś właśnie rzekomych zaniedbań Burmistrza Miasta T. L. (potocznie określonych przez skarżącego jako "bezczynność") w sprawie sporu współwłaścicieli działki nr ewid.[...] przy ul. [...] w T. L., odnośnie zrealizowanych na tej nieruchomości robót budowlanych.

Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181).

Uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami działu VIII k.p.a. nie może być również kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., gdyż nie stanowi ona rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu (por. W. Kisiel [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz pod red. P. Chmielnickiego, Warszawa 2010, uw. 2.8. do art. 101).

Mając na uwadze przywołane wyżej poglądy, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, uznać należy, że ani zaskarżona uchwała Rady Gminy [...], ani też ewentualne, doręczone skarżącemu zawiadomienie o jej podjęciu, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego.

W konsekwencji skarga P. K. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Ubocznie wypada wyjaśnić, że wobec stwierdzenia niedopuszczalności skargi wynikającej z przedstawionych powyżej powodów, Sąd odstąpił od wezwania organu do ponownego przekazania przedmiotowej skargi z dnia 4 listopada 2020 r.

z zachowaniem prawidłowej formy (tj. w formie oryginału). Czynność taka miałaby bowiem na celu umożliwienie Sądowi dokonania weryfikacji skargi pod kątem zachowania jej wymogów formalnych (w szczególności wymogu podpisania skargi), co ze względu na konieczność odrzucenia skargi z innych przyczyn, należało uznać za zbędne.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.