Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 35/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.2 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1454
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędzia WSA Alicja Polańska Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od kwietnia do grudnia 2015 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy D. z dnia 25 stycznia 2019 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T. T. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje Wójta Gminy D. z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] określającą T. T. (dalej: "Strona", "Skarżący") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2015 z nieruchomości położonej pod adresem: [...] w kwocie [...]zł, tj. od kwietnia do grudnia w łącznej kwocie [...]zł.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym sprawy.

W. T. i T. T. są współwłaścicielami ww. nieruchomości oznaczonej jako działka [...]. T. T., na mocy spadkobrania - akt dziedziczenia z [...] marca 2015 r.

W. T. jako współwłaściciel w dniu [...] lutego 2016 r. złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2015, wykazując, że jest to zmiana danych oraz iż na terenie ww. nieruchomości od [...] marca 2015 r. jest jeden domownik, zbiera odpady selektywnie, wybiera metodę określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości nieopomiarowanych (brak wodomierza, studnia), przyjmując ryczałt 2,4 m3 na osobę (budynek nieskanalizowany), wskazując średnie miesięczne zużycie wody w ilości 2,4 m3, zaś w rubryce miesięczna kwota opłaty 10,32 zł. W wyjaśnieniach do deklaracji wskazała, że deklarowana kwota opłaty za gospodarowanie odpadami wynika z zastosowania użytego w rubryce E1 deklaracji określenia "woda bezpowrotnie zużyta" co odnosi się do wody wylanej w grunt a nie odprowadzonej w formie ścieków z gospodarstwa domowego do gminnej kanalizacji.

W dniu [...] września 2018 r. strona złożyła deklarację na rok 2018. Wskazała, iż na nieruchomości zamieszkuje 1 osoba oraz przyjęła średnie zużycie wody dla nieruchomości nieopomiarowanych "bez użycia wodomierza". Współwłaścicielka nieruchomości nie dokonała korekty deklaracji na wezwanie organu.

W toku czynności sprawdzających organ ustalił, iż powyższa nieruchomość jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody. Dodatkowo stwierdził w złożonych deklaracjach przez W. T. na rok 2014, 2015, 2016 następujące nieprawidłowości:

w przedmiotowych deklaracjach wybrano formę określenia wysokości opłaty dla nieruchomości zamieszkałych nieopomiarowanych (tj. brak wodomierza, studnia),

jako podstawę do obliczenia wysokości opłaty za odbiór odpadów przyjęto ryczałt na mieszkańca zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz. U. 2002. Nr 8 poz. 70) z dnia 31 stycznia 2002 r., który jest stosowany dla nieruchomości nie posiadających licznika na wodę,

stwierdzono brak złożenia deklaracji na rok 2017.

W dniu [...] października 2018 r. organ skierował pismo do Wodociągów [...] w G. o podanie ilości zużycia wody za lata 2012-2017 oraz podanie informacji czy nieruchomość należąca do strony wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej. Ustalono, iż na ww. nieruchomości zużycie wody w roku 2014 wyniosło 289 m3, a Wodociągi nie posiadają wiedzy nt. zainstalowania podwodomierzy wody bezpowrotnie zużytej.

Zwrócono się także do operatora gminnej sieci kanalizacyjnej z zapytaniem czy powyższa nieruchomość wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej oraz podanie zużyć za lata 2012-2017. W odpowiedzi uzyskano informację, że pod tym adresem nie ma zarejestrowanego podlicznika na wodę bezpowrotnie zużytą oraz że firma nie świadczy usług pod tym adresem.

Organ wystosował również zapytanie do przedsiębiorstwa odbierającego odpady na terenie gminy D., o udzielenie informacji czy w okresie od [...] lipca 2013 r. była świadczona usługa odbioru odpadów komunalnych oraz czy odpady te były odbierane w sposób selektywny czy zmieszany. W odpowiedzi uzyskano informację, że w przedmiotowej nieruchomości w okresie od początku 2013 roku świadczone były usługi odbioru odpadów komunalnych w sposób selektywny.

Na podstawie dokonanych ustaleń organ stwierdził, że powyższa nieruchomość jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody zużytej w nieruchomości, na której odpady komunalne zbierane są w sposób selektywny oraz że przedmiotowa nieruchomości nie jest wyposażona w zarejestrowany licznik wody bezpowrotnie zużytej.

Wobec tego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2015.

Pełnomocnik Strony wniosła na piśmie dnia [...] stycznia 2019 r. uwagi do sprawy, wskazując, że T. T. na mocy spadkobrania w roku 2015 stał się w 1/4 współwłaścicielem nieruchomości rolnej [...], przebywa od 1998 r. nieprzerwanie na terenie unii europejskiej a W. T. jest jedyną zobowiązaną do zapłaty opłaty z tytułu zamieszkiwania nieruchomości. Wyjaśniła, że budynek mieszkalny oznaczony numerem adresowym [...] w m. D. zlokalizowany jest na wskazanej działce. Rozliczenie wody obywa się na podstawie wskazań wodomierza zlokalizowanego na granicy działek nr [...], [...] (obręb D. ) i działki nr [...] (obręb R. ). Pomiędzy wodomierzem, a wejściem przyłącza wodnego do budynku znajdują się 2 rozgałęzienia zasilające w wodę gospodarstwo rolne o powierzchni [...] m2 na działce nr [...]. Oświadczyła, że budynek mieszkalny nie jest skanalizowany, posiada własną oczyszczalnię biologiczną.

Organ decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] określił Stronie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na rok 2015, biorąc pod uwagę średnie miesięczne zużycie wody za rok 2014 wynoszące 24,08 m3 (289 m3/12 miesięcy) oraz stawkę opłaty 4,30 zł (w związku z tym, że odpady komunalne są odbierane w sposób selektywny), od kwietnia do grudnia w łącznej kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu decyzji organ, przywołał treść przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tj. art. 6h, art. 6 j ust. 1 pkt 2, art. 6o (Dz. U. 2018 r. poz. 1454 ze zm., dalej: "u.u.c.p.g." ), oraz uchwały XXXII/441/2014 Rady Gminy D. z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2014 r. poz. 2253). Następnie organ odnosząc się do pisma z [...] stycznia 2019 r., stwierdził, że w ocenie organu, fakt dwóch rozgałęzień wodociągu na odcinku od wodomierza do budynku mieszkalnego zasilającego działkę rolną nr [...] nie ma wpływu na stan prawny. Jedynie założenie dodatkowego wodomierza bądź na wejściu do domu, bądź na wskazanych rozgałęzieniach umożliwiłoby określenie ilości wody bezpośrednio zużytej w domu mieszkalnym i ilości wody zużytej na potrzeby gospodarstwa rolnego. Zdaniem organu, wówczas będzie miała zastosowanie metoda ustalania opłaty za gospodarowanie określona uchwałą Nr XX/285/2012 r. Rady Gminy D. z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki za pojemnik (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2013 r. poz. 591) ze zmianą w uchwale Nr XXII/315/2013 Rady Gminy D. z dnia 28 marca 2013 r., jako woda bezpowrotnie zużyta.

Pismem z dnia [...] lutego 2019 r., uzupełnionym pismami z dnia [...] sierpnia 2019 r. i [...] września 2019 r., Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

przeprowadzenie postępowania i wydanie decyzji wbrew treści złożonych przez stronę kompletnych, terminowo i zgodnie ze stanem faktycznym oraz wskazaniami części E.2 wzoru sporządzonych deklaracji, dotyczących wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z posiadanej przez strony nieruchomości mieszkalnej, w której pobór wody odbywa się bez użycia wodomierza, obliczonych według obowiązujących przeciętnych norm zużycia wody (część E.2 pkt 3 wyjaśnień deklaracji) i faktu, że opłaty te za cały okres objęty decyzją terminowo uregulowała, co zostało w decyzji pominięte;

nieuprawnione ustalenie w zaskarżonej decyzji opłat opartych na ilości zużytej wody w nieruchomości zamieszkałej jako nieruchomości opomiarowanej (część E.1 A + B deklaracji), zamiast według części E.2 deklaracji.

Ponadto strona zarzuciła, że:

organ I instancji dokonał w zaskarżonej decyzji ustalenia wysokości opłaty w sposób sprzeczny z treścią przytoczonego przez ten organ w uzasadnieniu decyzji art. 6 pkt 6o u.c.p.g., tj. jako wynikającej "z uzasadnionych szacunków, w tym średniej ilości odpadów komunalnych, powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze";

organ I instancji bezpodstawnie zarzucił w zaskarżonej decyzji nie złożenie deklaracji za lata 2014-2016, podczas gdy w uzasadnieniu decyzji ten sam organ wskazuje, że deklaracje te zostały złożone i stosownie do zmian skorygowane;

organ I instancji bezpodstawnie zarzucił stronom w zaskarżonej decyzji nie złożenie deklaracji za lata 2017-2018, podczas gdy zgodnie z treścią art. 6 pkt 6 u.c.p.g. obowiązek taki na stronie nie ciążył;

organ I instancji pominął w zaskarżonej decyzji wniesienie przez stronę opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lata 2014-2018 zgodnie ze złożonymi przez stronę deklaracjami i opłat tych nie odliczył;

organ zawyżył w zaskarżonej decyzji kwotę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2015 o 900,00 zł poprzez nieuzasadnione indywidualne obciążenie osobno każdego z obecnych współwłaścicieli za rok 2015, podczas gdy współwłasność wystąpiła od kwietnia 2015 r. a zatem indywidualne obciążenie dotyczy wyłącznie strony i wyłącznie za okres od stycznia do marca 2015 r.

Kolegium, decyzją z dnia [...] października 2019 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu, organ odwoławczy wskazał na wynikający z art. 6h u.c.p.g. obowiązek właściciela nieruchomości (a więc i współwłaściciela) ponoszenia na rzecz gminy, na której położona jest nieruchomość, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz na termin składania deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami i metodę ustalania wysokości opłaty określone odpowiednio w Uchwałach Nr XIX/267/2012 Rady Gminy D. z dnia 29.11.2012 r. i nr XIX/265/2012 z dnia 29.11.2012 r.

Następnie, Kolegium wskazało, że współwłaścicielka w dniu [...] lutego 2014 r. złożyła stosowną deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 2014 rok wybierając metodę określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości nieopomiarowanych (brak wodomierza, studnia), w deklaracji na rok 2018 niewłaściwie wybrała formę wyliczenia miesięcznej kwoty opłaty (bez użycia wodomierza) oraz nie złożyła korekty deklaracji. Następnie Kolegium wskazało na czynności organu I instancji zmierzające do ustalenia czy nieruchomość wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej ilości zużytej wody oraz ilość zużytej wody, wskazując na treść udzielonych odpowiedzi przez Wodociągi, operatora gminnej sieci kanalizacyjnej i firmę odbierającą odpady.

Dalej Kolegium w decyzji, wskazało, że w wyniku analizy zgromadzonego materiału stwierdziło, że powyższa nieruchomość jest opomiarowana, wyposażona w licznik wody zużytej w nieruchomości, na której odpady komunalne zbierane są w sposób selektywny oraz że przedmiotowa nieruchomości nie jest wyposażona w zarejestrowany licznik wody bezpowrotnie zużytej.

Organ odwoławczy wskazał na treść art. 6o u.c.p.g., zgodnie z którym w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Końcowo Kolegium podniosło, że właściciel (a więc i współwłaściciel) ma obowiązek ponosić na rzecz gminy, na której położona jest nieruchomość opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. T. T. na mocy spadkobrania jest współwłaścicielem powyższej nieruchomości, w związku z powyższym powinien partycypować w kosztach odbioru odpadów proporcjonalnie do okresu współposiadania powyższej nieruchomości.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] października 2019 r., Skarżący, wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, wskazując, że narusza ona rażąco prawo.

Zdaniem Skarżącego organ bezprawnie ustalił opłatę według ilości m3 wody zdatnej do spożycia wprowadzonej na nieruchomość opomiarowanym przyłączem wodociągowym, podczas gdy ustawa mówi o ilości zużytej wody z nieruchomości, a zatem zużytej wody przez mieszkańców w celach bytowych wyprowadzonej z nieruchomości do kanalizacji, czyli ścieków bytowych z nieruchomości. .

Skarżąca podniósł, że SKO utrzymując w mocy rażąco naruszającą prawo interpretację organu I instancji co do przedmiotu przyjętej przez Radę Gminy metody obliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, traktującą ustawowy przedmiot przyjętej metody określony jako "ilość zużytej wody z nieruchomości" jako tożsamy z ilością wody zdatnej do spożycia wprowadzoną w sieci wodociągowej opomiarowanym przyłączem do nieruchomości, zaakceptował także kolejne rażące naruszenie prawa w przedmiotowej decyzji bezprawnym zastosowaniem nieznanego u.u.c.p.g. naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od m3 wody "bezpowrotnie utraconej" tzn. użytej do podlewania ogrodów i odprowadzonej do gruntu na nieruchomości, pobraną z sieci wodociągowej ogólnym opomiarowanym przyłączem ale w ilości wykazanej na zamontowanym w tym celu dodatkowym podliczniku jako obciążoną niższą stawką aniżeli stosowana do m3 wody wprowadzonej do budynku mieszkalnego.

Skarżący uważa, że metoda przyjęta przez Radę Gminy D. na podstawie art. 6 j ust. 1 pkt 2 u.u.c.p.g. dotyczy ilości ścieków bytowych pochodzących z nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, mierzonych przyrządem pomiarowym na przyłączu kanalizacyjnym danej nieruchomości, a nie jak zostało przyjęte w przedmiotowej decyzji do wprowadzonej do nieruchomości ilości wody zdatnej do spożycia według stanu wodomierza w przyłączu wodociągowym na granicy nieruchomości zabudowanej.

Znaczenie określenia "zużyta woda z nieruchomości" wynika wprost z definicji art. 2 pkt 8 p.pkt a), pkt 9 i pkt 15 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2006 r. Nr 123 poz. 858 ze zm.). Według treści art. 2 pkt 8 p.pkt a) ww. ustawy ścieki to "wprowadzane do wód lub ziemi wody zużyte w szczególności na cele bytowe lub gospodarcze, a według treści pkt 9 ww. przepisu ustawy ścieki bytowe to ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności publicznej powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków, których ilość według treści pkt 15 ustawy, pochodząca z nieruchomości mierzona jest przyrządem pomiarowym znajdującym się na przyłączu kanalizacyjnym.

Zatem nie pomiar wprowadzonej do nieruchomości wody zdatnej do spożycia wg ilości m3 mierzonych wodomierzem na przyłączu wodociągowym, jak to zastosował organ I instancji w obliczeniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przedmiotowej decyzji, a pomiar ilości zużytej wody na cele bytowe mieszkańców nieruchomości, tj. pomiar ścieków bytowych z nieruchomości w ilości wskazanej na urządzeniu pomiarowym na przyłączu kanalizacyjnym nieruchomości - stanowi podstawę do obliczenia należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy wg wybranej przez Radę Gminy D. metody na podstawie art. 6j ust. 1 pkt.2 u.c.p.g.

Skarżący nadto nie zgadza się z zapisami uchwały Rady Gminy D. Nr XVIII/241/2016 z 27.10. 2016 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz z treścią deklaracji, w których wskazano, że zużytą wodę z nieruchomości należy podać wg ilości m3 wody zdatnej do spożycia w ilości wprowadzonej do nieruchomości wg wskazania wodomierza w przyłączu wodociągowym, co jest wbrew treści przyjętej przez Radę Gminy metody określonej w art.6j ust.1 pkt.2 u.u.c.p.g. Zdaniem Skarżącego rażąco narusza prawo użycie w deklaracji nieznanego u.u.c.p.g. pojęcia "wody bezpowrotnie utraconej", obliczonej wg ilości wody wykazanej na dodatkowym wodomierzu zamontowanym na nieruchomości jako używanej do podlewania ogrodów i odprowadzanej w grunt, której ilość rozliczana jest odrębną stawką i odliczana jest od ilości wody wprowadzonej do nieruchomości wykazanej na wodomierzu głównym - o ile właściciel nieruchomości dokonuje pomiaru wody bezpowrotnie utraconej dodatkowo zamontowanym wodomierzem, w przeciwnym wypadku właściciel jest zobowiązany do wnoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wg ogółu wprowadzonej na nieruchomość wody zdatnej do spożycia wg stanu wodomierza w przyłączu wodociągowym bez względu na to czy została ona zużyta na cele bytowe mieszkańców czy poza budynkiem mieszkalnym, co zostało zastosowane w przedmiotowej decyzji Wójta Gminy D.. Skarżący podniósł, że do powyższej kwestii - stosowania przez gminę odpłatności za wodę bezpowrotnie utraconą - odniosło się Kolegium RIO w S. uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., rozpatrując skargę mieszkańców na uchwałę Rady Gminy D. z [...] maja 2019 r. w sprawie zmiany stawek za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Kolegium RIO stwierdziło "nieważność części przedmiotowej uchwały Rady Gminy D. w zakresie wprowadzenia w drodze § 1 ust. 3 i 4 uchwały dodatkowej stawki opłaty za zużycie wody bezpowrotnie utraconej, które nie znajduje oparcia w obowiązującej ustawie o u.u.c.p.g. i powoduje nałożenie na część mieszkańców dodatkowej stawki opłaty w sposób niezgodny z ustawą, co zdaniem Kolegium implikuje stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały Rady Gminy D. jako istotnie naruszającej prawo.

Ponadto SKO rozpatrując odwołanie Skarżącego od przedmiotowej rażąco naruszającej prawo decyzji organu I instancji, przyjęło błędne ustalenia poczynione w tej decyzji za własne, bez jakiegokolwiek odniesienia do oczywistych argumentów przedstawionych w odwołaniu Skarżącego dot. stanu faktycznego i prawnego sprawy.

SKO nie ustosunkowało się w zaskarżonej decyzji ani do treści odwołania złożonego od przedmiotowej decyzji organu I instancji ani do treści wyjaśnień złożonych przez współwłaścicielkę po zapoznaniu się z zawartością akt sprawy, w których wskazała, wbrew twierdzeniom organu I instancji, że:

- adres [...] nie znajduje się w miejscowości D. na działce [...], a dotyczy budynku na działce siedliskowej gospodarstwa rolnego o nr [...] znajdującego się w obrębie geodezyjnym D. poza granicą miejscowości D. na obszarze dwóch graniczących z sobą nieruchomości rolnych [...] i [...], stanowiących jedną zwartą nieruchomość rolną w obrębie geodezyjnym D. o łącznej powierzchni [...] ha;

działka siedliskowa oznaczona ewidencyjnie jako [...] zgodnie z obowiązującymi przepisami nie stanowi odrębnej nieruchomości zabudowanej, a jest gruntem rolnym gospodarstwa rolnego pod budynkiem mieszkalnym tego gospodarstwa przy czym jej powierzchnia to wyłącznie grunt znajdujący się w obrysie budynku mieszkalnego;

pobór wody zdatnej do spożycia na działce siedliskowej pod budynkiem mieszkalnym oznaczonym jako [...] nie jest rejestrowany wodomierzem;

opomiarowane wodomierzem przyłącze wodne dla gospodarstwa rolnego [...] obręb geodezyjny D. znajduje się w odległym od działki siedliskowej terenie [...] ha nieruchomości rolnej w północno wschodniej części jej granicy na styku obrębów geodezyjnych D. , R. , W. , w sąsiedztwie cieku wodnego - działki geodezyjnej nr [...] obręb R. tj. rowu melioracyjnego, w sąsiedztwie drogi publicznej ul. [...] w W. . W ewidencji obsługującego przyłącze wodociągowe zakładu wodociągowego pn. Wodociągi [...] Sp. z o.o. przyłącze to jest oznaczone jako [...], co Skarżący dokumentuje kopią egzemplarza informacji otrzymanej z WZG w roku 2012 i kopią faktury tej spółki za pobór wody z grudnia 2017 r.;

pobór wody zdatnej do spożycia z opomiarowanego przyłącza wodociągowego [...] rozprowadzony jest po [...] ha gruncie gospodarstwa rolnego [...] szeregiem 8 -miu nieopomiarowanych punktów poboru przed wprowadzeniem do budynku mieszkalnego na działce siedliskowej [...], wobec czego wskazanie pobrania wody na wodomierzu w przyłączu wodociągowym [...] dotyczy poboru wody rozprowadzonej do punktów poboru na terenie całego gospodarstwa rolnego, a nie wyłącznie poboru wody do budynku mieszkalnego na działce siedliskowej. Zatem stan ilości m3 pobranej wody wykazany na wodomierzu w przyłączu wodociągowym nie stanowi o ilości wody wprowadzonej do budynku mieszkalnego;

współwłaścicielka złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na lata 2013, 2014 i 2016, co potwierdził organ I instancji w złożonym do akt stanowisku w sprawie. Deklaracji na pozostałe lata wymienione w przedmiotowej decyzji nie składano zgodnie z treścią zapisu we wzorze deklaracji w rubryce pt., "terminy składania", wobec braku zmian stawek elementów dotyczących ustalenia zadeklarowanej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Skarżący zarzucił, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO nie ustosunkowało się w żadnym zakresie do tej części treści odwołania od przedmiotowej decyzji organu I instancji, w której wskazano, że sporządzając deklarację na rok 2013 kierowano się ustawowym zapisem metody przyjętej przez Radę Gminy dla ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi tj. wg ilości zużytej wody z danej nieruchomości.

Skarżący biorąc pod uwagę, że nieruchomość zamieszkała, z której ma obowiązek wnosić opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowiąca działkę siedliskową oznaczoną jako [...] nie jest podłączona do gminnej kanalizacji, ścieki wyprowadzane są do biologicznej oczyszczalni ścieków z rozprowadzeniem w grunt gospodarstwa rolnego, w złożonej deklaracji na rok 2013 należną opłatę obliczyła w oparciu o ilość zużytej wody z nieruchomości wg przeciętnych norm zużycia wody z nieruchomości zawartych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14.01.2002 r. wskazanym w uchwalonym przez Radę Gminy D. wzorze deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy .

Wpłaty na konto Gminy ustalonej w powyższy sposób odpłatności za gospodarowanie odpadami komunalnymi od osoby zamieszkałej na nieruchomości nie zostały uwzględnione w ustalonych kwotach odpłatności w przedmiotowej rażąco naruszającej prawo decyzji organu I instancji.

Zdaniem Skarżącego pominęło istotny dowód na okoliczność potwierdzenia prawidłowego obliczenia przez skarżących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości zamieszkałej stanowiącej działkę siedliskową [...] w złożonej przez współwłaścicielkę deklaracji na rok 2013, wynikający z faktu potwierdzenia sposobu i wysokości obliczenia opłaty przez Wójta Gminy D. w piśmie informacyjnym skierowanym do skarżącej z dnia [...].07.2013 r. znak: [...] SKO nie ustosunkowało się do treści tej informacji w wydanej zaskarżonej decyzji, mimo, że współwłaścicielka dostarczyła ww. pismo z odwołaniem.

Skarżący podniósł, że w świetle obowiązujących przepisów organ I instancji wydał rażąco naruszającą prawo błędną decyzję o ustaleniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w budynku mieszkalnym na działce siedliskowej [...], w stosunku do której prawidłowo zgodnie z u.c.p.g. oraz wzorem deklaracji uchwalonym przez Radę Gminy D. sporządzono deklarację o wysokości opłaty oraz opłatę tę odprowadziła na wskazane konto w latach 2013-2018 obliczoną wg przeciętnych norm zużycia wody z nieruchomości stanowiącej nieskanalizowaną działkę siedliskową, na której zamieszkują mieszkańcy, znajdującą się na terenie gospodarstwa rolnego oznaczonego ewidencyjnie [...] w obrębie geodezyjnym D. .

Wobec powyższego Skarżący wniósł o uchylenie błędnej, rażąco naruszającej prawo decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującej w mocy błędną i rażąco naruszającą prawo przedmiotową decyzję organu I instancji.

Do skargi dołączono następujące dokumenty:

- kopię informacji Wójta Gminy D. z dnia [...].07.2013 r. o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na działce siedliskowej [...] wraz z pismem przewodnim i dowodem nadania do SKO- na dowód złożenia przez W. T. deklaracji na rok 2013;

- kopię informacji zakładu Wodociągi [...] Spółka z o.o. w G. o ilości wody zdatnej do spożycia dostarczonej na teren gospodarstwa rolnego [...] obręb D. przyłączem wodociągowym zlokalizowanym [...] roku 2013 oraz kopia faktury ZW za dostarczoną wodę przyłączem wodociągowym [...] zawierającą informację o ilości dostarczonej wody w roku 2017 na dowód lokalizacji opomiarowanego wodomierzem przyłącza wodociągowego poza nieruchomością stanowiącą działkę siedliskową pod budynkiem oznaczonym jako [...]

- druk wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi uchwaloną przez Radę Gminy D..

SKO w odpowiedzi na skargę, podtrzymało stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wskazując, iż skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontroli Sądu na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) podlegało rozstrzygnięcie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec Skarżącego będącego współwłaścicielem nieruchomości położonej pod adresem [...] za miesiące od kwietnia do grudnia 2015 r. w łącznej kwocie [...]zł po [...] zł miesięcznie.

Rozstrzygając w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., w ocenie Sądu zaskarżone decyzje jako naruszające prawo materialne podlegają uchyleniu.

Istota sprawy koncentruje się wokół kwestii adresata decyzji dotyczącej opłat za wywóz odpadów z przedmiotowej nieruchomości, której Skarżący jest współwłaścicielem poczynając od [...] marca 2015 r.

Według twierdzeń pełnomocnika podnoszonych w toku postępowania (pismo złożone [...] stycznia 2019 r.), w okresie którego dotyczy decyzja tj. 2015 roku Skarżący nie zamieszkiwał pod wskazanym adresem. Deklarację w związku ze zmianą danych za rok 2015 (śmierć T. K. T.) złożyła [...] czerwca 2016 W. T., która jako jedyna od [...] marca 2015 r. była osobą zamieszkującą – co wynika z deklaracji oraz wyjaśnień z dnia [...] stycznia 2019 .

Organy nie zakwestionowały powyższych okoliczności. Organ wydający decyzję uznał, że podstawą do orzeczenie obowiązku uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami jest okoliczność spadkobrania i fakt bycia współwłaścicielem nieruchomości przez T. T. poczynając od miesiąca następującego po miesiącu nabycia spadku.

Przystępując do rozstrzygnięcia sprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 6h u.u.c.p.g. właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Regulacja ta dotyczy także właścicieli lokali niemieszkalnych, rada gminy może bowiem rozciągnąć system odbioru odpadów na nieruchomości niezamieszkałe, na których wytwarzane są odpady. W takim przypadku sytuacja prawna jest analogiczna - z wyjątkiem dotyczącym konieczności dokumentowania zamieszkiwania na danej nieruchomości. W ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach celowo nie posłużono się więc kategorią "miejsce zamieszkania", lecz posłużono się wyłącznie pojęciem "zamieszkiwania". Użycie tego pojęcia jest świadomym zabiegiem legislacyjnym, wskazującym, że na gruncie tej ustawy żadnego znaczenia nie ma zamiar stałego pobytu, ani zameldowanie a znaczenie ma wyłącznie faktyczne przebywanie danej osoby na nieruchomości. Tym samym w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nacisk położony jest na faktyczne przebywanie (bytowanie) danej osoby na nieruchomości, na koncentrację życia w danym miejscu, co powoduje wytwarzanie na tej nieruchomości odpadów komunalnych przez tę osobę i konieczność zagospodarowania tych odpadów. Stosownie do art. 6m ust. 1 ww. ustawy właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (ust. 1a tego przepisu). Z kolei w art. 6o ustawa przewiduje, że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt (burmistrz, prezydent miasta) określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Decyzja jest wydawana w oparciu o uzasadnione szacunki, w szczególności średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

Należy także podkreślić, że użyte określenie "właściciel" na gruncie komentowanej ustawy ma znacznie szersze znaczenie niż wynikałoby to z prawa cywilnego. Art. 2 ust. 1 pkt 4 u.u.c.p.g. stanowi, że przez właścicieli nieruchomości należy rozumieć także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Z kolei pod pojęciem władania nieruchomością rozumie się umocowaną w prawie możliwość korzystania z nieruchomości. W myśl art. 336 Kodeksu cywilnego, posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jako właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Pod pojęciem właściciela będzie się zatem mieścił również posiadacz zależny. Oznacza to, że w odniesieniu do pojedynczej nieruchomości osób spełniających kryterium ustawowe uznania za właściciela może być kilka. Ustawa tymczasem nie rozstrzyga, która z nich będzie zobowiązana do uiszczenia opłaty.

Należy zwrócić uwagę, że w wyroku z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. K 17/12 (publ. Dz. U. z 2013, poz. 1593) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości są zgodne z zasadą poprawnej legislacji. W ocenie Trybunału, że na podstawie przepisów u.u.c.p.g. oraz innych stosowanych analogicznie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, z uwzględnieniem treści stosunków cywilnoprawnych łączących w każdym konkretnym wypadku podmioty, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.u.c.p.g. nie jest możliwe ustalenie osób, na których ciążą przedmiotowo istotne obowiązki ustawowe, oraz konsekwencji ich wadliwego dokonania albo niedokonania. Nie mniej ustawodawca w obowiązującej od dnia 1 lutego 2015 r. nowelizacji wprowadzonej poprzez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 87) podjął próbę doprecyzowania tej regulacji. Dodając do art. 2 ust. 2a określił, że jeżeli obowiązki wskazane w ustawie mogą jednocześnie dotyczyć kilku podmiotów spośród wskazanych w ust. 1 pkt 4, obowiązany do ich wykonania jest podmiot lub podmioty faktycznie władające nieruchomością. W takim przypadku podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 4, mogą w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, wskazać podmiot obowiązany do wykonania obowiązków wynikających z ustawy.

Uznać należy, że wspomniana nowelizacja, ma charakter doprecyzowujący a nie normatywny. Ustawodawca wprowadził ją bowiem bez przepisów przejściowych. Brak przepisów intertemporalnych oznacza, że wolą ustawodawcy było zastosowanie wprowadzanych zmian do stosunków prawnych trwających w dacie wejścia w życie ustawy. W wyroku z dnia 10 maja 2004 r. SK 39/03 (publ. Dz.U. z 2004 r., Nr 246, poz. 2472) Trybunał Konstytucyjny wyraził pogląd, że "ustawodawca nie regulując wyraźnie kwestii intertemporalnej otwiera drogę do tego, aby w danej sytuacji stosować zasadę tempus regit actum. Tak więc i wobec braku wyraźnej regulacji intertemporalnej kwestia międzyczasowa i tak będzie rozstrzygnięta, tyle, że na korzyść zasady bezpośredniego stosowana zasady nowej, od momentu wejścia w życie, do stosunków nowopowstających i tych, które trwając w momencie wejścia w życie ustawy - nawiązały się wcześniej". Analogiczny pogląd wyraził NSA w wyroku z dnia 19 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1302/13 (dostępnym na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdzając, że w sytuacjach kiedy ustawodawca nie wypowiada się wyraźnie w kwestii przepisów przejściowych w orzecznictwie przyjmuje się, że nowa ustawa ma zastosowanie zarówno do zdarzeń prawnych powstałych po jej wejściu w życie, jak i do zdarzeń, które miały miejsce wcześniej, lecz trwają dalej po jej wejściu w życie (por. też uchwałę NSA z 10 kwietnia 2006 r. I OPS 1/06).

W rozpoznawanej sprawie regulacja ust. 2a art. 2 u.u.c.p.g. - znajdzie zastosowania albowiem dotyczy stosunku prawnego powstałego po dacie jego wejścia w życie. Regulacja ta gwarantuje ponoszenie opłaty za gospodarowanie odpadami przez podmiot, który je wytwarza.

Przyjęcie zatem – jak uczyniły to organy w niniejszej sprawie, że wystarczające jest do obciążenia opłatami T. T., który posiada tytuł prawny do nieruchomości narusza prawo materialne tj. art. 2 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2 ust. 2 a u.u.c.p.g.

Stąd uchylenie decyzji wobec stwierdzonego naruszenia jako najdalej idące, powoduje, że odnoszenie się do pozostałych zrzutów skargi na obecnym etapie sprawy, jawi się jako przedwczesne.

Na marginesie jedynie wskazać należy, że ustalenie w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją opłaty za gospodarowanie odpadami spowodowało, że w ramach metody zużycia wody zastosowane zostało dalsze zróżnicowanie naliczania opłaty według ilości osób. Bezspornie do takiego różnicowania w świetle zapisów § 1 pkt 2 uchwały Nr XX/285/2012 r. Rady Gminy D. z dnia 28 grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ustalenia stawki za pojemnik (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2013 r. poz. 591) ze zmianą w uchwale Nr XXII/315/2013 Rady Gminy D. z dnia 28 marca 2013 r., nie było podstaw.

Ponownie rozstrzygając w sprawie organ zastosuje wykładnię przepisów wskazaną przez Sąd.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącego uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] zł.