Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 57/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie o zawieszeniu
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 195 par 2, art. 225
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2017r., sygn. akt III SAB/Łd 57/17 w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie braku przedłożenia propozycji służby p o s t a n a w i a: 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2017r., sygn. akt III SAB/Łd 57/17; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia, zaksięgowaną w dniu 4 stycznia 2018r., pod poz. 34.


UZASADNIENIE

W dniu (...) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.) złożył J. J. pisemną propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Referacie Postępowania Celnego w Izbie Administracji Skarbowej w Ł..

W dniu 31 maja 2017r. (data wpływu pisma do organu) do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynęło podanie J. J. dotyczące złożenia propozycji służby.

W dniu 11 lipca 2017r. skarżąca złożyła do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji służby, pomimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS.

W dniu 30 sierpnia 2017r. J. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej pomimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. Wniosła o stwierdzenie bezczynności organu w przedmiocie złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej i zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do niezwłocznego złożenia propozycji służby uwzględniającej posiadane kwalifikacje, przebieg służby oraz dotychczasowe miejsce zamieszkania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w tożsamej przedmiotowo sprawie o sygn. akt I OSK 2587/17. Pełnomocnik organu administracji publicznej wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania i rozpatrzenie sprawy.

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie.

W dniu 22 grudnia 2017r. do akt sprawy wpłynęło zażalenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na powyższe postanowienie, w którym zarzucając naruszenie;

- art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego skargi kasacyjnej zarejestrowanej pod sygn. akt I OSK 2587/17 (do dnia dzisiejszego nierozpoznanej), od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 sierpnia 2017r., sygn. II SA/Sz 876/17, w którym sąd odrzucił skargę innego funkcjonariusza celnego na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. w przedmiocie odwołania od propozycji zatrudnienia,

- art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest tożsame pod względem faktycznym i prawnym ze sprawą zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Sz 876/17 oraz, że dotychczasowe orzecznictwo sądowoadministracyjne w powyższym zakresie jest rozbieżne,

- art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia zależności pomiędzy sprawą zawisłą przed WSA, a sprawą o sygn. akt I OSK 2587/17 oraz brak uzasadnienia w zakresie twierdzenia sądu o rozbieżności w dotychczasowym orzecznictwie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwia odczytanie sposobu rozumowania sądu I instancji

wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, sygn. II UZ 58/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 602).

W ocenie sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2017r. Podniesione w zażaleniu zarzuty należy uznać za uzasadnione.

Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, w tym również sądowoadministracyjnego, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Przyjęte w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.

Ponadto, co należy podkreślić Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 listopada 2008r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/62) wyraził pogląd, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe okoliczności, a w szczególności fakt, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.

b.k.