Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 745/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 110, art. 113
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2009 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji egzaminatorów oddala skargę


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 745/09

UZASADNIENIE

K. R. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji egzaminatorów.

Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2008 r. K. R. wystąpił do Marszałka Województwa [...] o wpisanie go do ewidencji egzaminatorów sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami. Wnioskodawca podkreślił, iż w roku 1991 uzyskał uprawnienia egzaminatora kat. A, B, C, D, E, T i od tego roku był zatrudniony jako egzaminator w Urzędzie Wojewódzkim w [...] W roku 1992 r. został zweryfikowany z wynikiem pozytywnym przez Komisję Weryfikacyjną w [...] Pracował jako egzaminator do roku 1995, gdy ze względów zdrowotnych musiał przerwać pracę. Pomimo tego do roku 1998 uczestniczył w obowiązkowych corocznych szkoleniach egzaminatorów.

Na wezwanie organu wnioskodawca przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. dostarczył dodatkowe dokumenty wyjaśniając jednocześnie, że posiada wykształcenie średnie techniczne o profilu samochodowym. Podkreślił, że posiadanie wykształcenia średniego było wystarczające w czasie, gdy uzyskiwał uprawnienia egzaminatora. Z chwilą natomiast wejścia w życie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym był czynnym egzaminatorem, a to zgodnie z art. 154 ust. 4 uważa się za spełnienie wymagań.

Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2008 r. wydaną na podstawie art. 104 § 1 k.p.a., art. 110 i art. 113 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) oraz art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 160, poz. 1086) Marszałek Województwa [...] odmówił wpisania K. R. do ewidencji egzaminatorów.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż wnioskodawca w dniu wejścia w życie ustawy Prawo o ruchu drogowym tj. 1 stycznia 1998 r., nie wykonywał czynności egzaminatora, przez co nie spełnił ustawowych wymagań art. 145 ust. 4 ww. ustawy.

W odwołaniu od powyższej decyzji K. R. zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., poprzez brak pouczenia oraz uniemożliwienie mu zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji, a także naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację przepisu art. 145 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym polegającą na przyjęciu, iż zawarte w tym przepisie określenie "osoby wykonujące czynności egzaminatora w dniu wejścia w życie ustawy" należy interpretować ściśle. Według skarżącego określenie to obejmuje także osoby wpisane w dacie wejścia w życie ustawy na listę egzaminatorów, które uczestniczyły w obowiązkowych szkoleniach, ale nie mogły w tej dacie wykonywać obowiązków egzaminatorów ze względu na stan zdrowia lub inną obiektywną przyczynę.

Skarżący wniósł w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji i dokonanie wpisu do ewidencji egzaminatorów lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] rozpoznając powyższe odwołanie decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908, z późn. zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, przytaczając treść przepisów art. 110 ust. 1 i art. 111 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym wskazał, iż z treści złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów wynika, że K. R. nie spełnia wymogu posiadania wykształcenia wyższego. Nie zachodzi również w jego przypadku sytuacja, o której mowa w art. 145 ust. 4 tej ustawy, albowiem w dniu 1 stycznia 1998 r., tj. w dacie wejścia w życie ustawy, nie wykonywał czynności egzaminatora, a sam udział w szkoleniach dla egzaminatorów za takie wykonywanie czynności egzaminatora uznany być nie może.

Ponadto, nawet gdyby uznać, że do K. R. znajduje zastosowanie przepis art. 145 ust. 4 tej ustawy, to na podstawie tego przepisu wnioskodawca uprawniony byłby do wykonywania czynności egzaminatora jedynie przez okres 10 miesięcy od wejścia w życie ustawy, tj. najpóźniej do końca października 1998 r. W chwili obecnej K. R. nie spełnia natomiast wymagań koniecznych do wpisania go do ewidencji egzaminatorów sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienie do kierowania pojazdami.

Za zasadny organ odwoławczy uznał natomiast zarzut dotyczący naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 10 § 1 k.p.a., podkreślając jednak, że naruszenie to nie miało wpływu na wynik niniejszego postępowania, a w postępowaniu odwoławczym odwołujący miał zapewnioną możliwość zapoznania się oraz pisemnego wypowiedzenia się co do zebranych w toku przedmiotowego postępowania dowodów i materiałów.

W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. R. zarzucił organowi obrazę prawa materialnego tj. art. 145 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym polegającą na błędnej interpretacji, iż zawarte w tym przepisie określenie "osoby wykonujące czynności egzaminatora w dniu wejścia w życie ustawy" należy interpretować ściśle. W ocenie skarżącego wykładnia logiczna, systemowa i celowościowa prowadzi do wniosku, że powołana norma odnosi się również do osób wpisanych w dacie wejścia w życie ustawy na listę egzaminatorów, które uczestniczyły w obowiązkowych szkoleniach, ale nie mogły w tej dacie wykonywać obowiązków egzaminatorów ze względu na stan zdrowia lub inną obiektywną przyczynę. Zarzucił też organowi błędną interpretację zapisu dotyczącego wykonywania czynności egzaminatora w formie umowy zlecenia w sytuacji, gdy przepis art. 145 ust. 4 zakreśla ramy czasowe wykonywania umowy zlecenia na 10 miesięcy, nie wyłączając równocześnie dalszego wykonywania czynności w oparciu o umowę innego charakteru, np. umowę o dzieło.

Wniósł w związku z tym o zmianę decyzji Marszałka Województwa [...] i dokonanie wpisu do ewidencji egzaminatorów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organom administracji do ponownego rozpoznania.

Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] września 2009 r. podtrzymał zarzuty i żądania skargi stwierdzając, iż treść zaskarżonej decyzji jest wynikiem błędnej interpretacji art. 145 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga K. R. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jak również utrzymana nią w mocy decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2008 r. nie naruszają prawa w stopniu mającym wpływ na prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia.

Przepis art. 110 ust. 1 pkt 2-9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.) określa warunki formalne jakie musi spełniać osoba ubiegająca się o wpis do ewidencji egzaminatorów prowadzonej przez marszałka województwa.

Jest okolicznością niesporną w niniejszej sprawie, iż skarżący nie spełniał warunku formalnego określonego w art. 110 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, tj. nie posiada wykształcenia wyższego.

W ocenie skarżącego, pomimo niespełnienia warunku formalnego z art. 110 ust. 1 pkt 2, powinien jednak uzyskać wpis do ewidencji egzaminatorów w oparciu o przepis art. 145 ust. 4 ww. ustawy, jako osoba zatrudniona w dniu wejścia w życie tej ustawy na stanowisku egzaminatora, gdyż w roku 1991 uzyskał uprawnienia egzaminatora kat. A, B, C, D, E, T i był zatrudniony na podstawie umów zlecenia jako egzaminator w Urzędzie Wojewódzkim w [...] W 1995 r. ze względów zdrowotnych przerwał wprawdzie pracę jako egzaminator, ale pomimo to do roku 1998 nadal uczestniczył w obowiązkowych corocznych szkoleniach egzaminatorów.

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., w sposób odmienny uregulowała dotychczasowe zasady przeprowadzania egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Przeprowadzanie egzaminów oddane zostało w gestię wojewódzkich ośrodków ruchu drogowego, które mały zostać utworzone w okresie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy oraz wprowadzono wymóg zatrudnienia egzaminatorów w tych ośrodkach na podstawie umów o pracę.

Powołany przez skarżącego przepis art. 145 ust. 4 tej ustawy jest przepisem przejściowym, który stanowi, że "osoby wykonujące czynności egzaminatora w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 1 stycznia 1998 r.) na podstawie dotychczasowych przepisów uważa się za spełniające wymagania określone ustawą. Osoby te mogą wykonywać swoje czynności przez okres 10 miesięcy od dnia wejście w życie ustawy na podstawie umowy zlecenia."

Z uregulowań przepisu art. 145 ust. 4 wynika jednoznacznie, iż dotyczył on osób, które w dacie wejścia w życie ustawy były zatrudnione na stanowiskach egzaminatorów, czyli były czynnymi egzaminatorami i miał na celu ochronę praw nabytych tych osób. Z wyjaśnień skarżącego oraz z dokumentów załączonych do wniosku o wpis wynika natomiast jednoznacznie, że z końcem 1995 r. K. R. przestał wykonywać czynności egzaminatora ze względu na problemy ze zdrowiem ([...]).

Organy obu instancji prawidłowo oceniły, iż uczestniczenie przez skarżącego do końca 1998 r. w szkoleniach dla egzaminatorów nie mogło zostać uznane w świetle uregulowań przepisu art. 145 ust. 4 za "wykonywanie czynności egzaminatora w dniu wejścia w życie ustawy". Skarżący nie mógł w związku z tym zostać uznany w oparciu o ten przepis, za osobę spełniającą wymagania formalne do uzyskania wpisu do ewidencji egzaminatorów z art. 110 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W ocenie Sądu za błędną należy natomiast uznać interpretację Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że przepis art. 145 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym dawał osobom wymienionym w tym przepisie uprawnienie do wykonywania czynności egzaminatora tylko przez okres 10 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, tj. najpóźniej do końca października 1998 r. Zawarty w art. 145 ust. 4 zapis, że "osoby te mogą wykonywać swoje czynności przez okres 10 miesięcy od dnia wejście w życie ustawy na podstawie umowy zlecenia" dotyczył jedynie formy prawnej ich zatrudnienia i oznaczał, że po tej dacie osoby te mogły dalej wykonywać czynności egzaminatorów tylko na podstawie umów o pracę zawartych z wojewódzkimi ośrodkami ruchu drogowego. Powyższa błędna interpretacja organu odwoławczego nie miała jednak wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia wydanego w sprawie w sytuacji, gdy organ ten prawidłowo ustalił, że skarżący w dniu wejścia w życie ustawy nie wykonywał czynności egzaminatora.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.