Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2263/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie Asesor WSA Marta Laskowska, Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2008 roku sprawy ze skargi "S." z siedzibą w W. dawniej "S." z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) września 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2007r. nr [...] Prezydent W., po rozpatrzeniu wniosku H. P. i M. P. - ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie V kondygnacji na IV kondygnacyjnym wielorodzinnym budynku mieszkalnym w celu utworzenia czterech samodzielnych lokali mieszkalnych oraz budowie szybu windowego wraz z podestem łączącym budynki objęte wnioskiem na działce o nr ew. [...] i części działki [....] w obrębie [...] przewidzianej do realizacji w Warszawie przy ul. [...] . Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ uznał, iż planowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi i warunkami przeprowadzonych uzgodnień, a ustalenia przedmiotowej decyzji odpowiadają wymaganiom inwestora określonym we wniosku. Przeprowadzona analiza funkcji i zagospodarowania terenu wg. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) wykazała możliwość realizacji planowanego zamierzenia zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej decyzji oraz po spełnieniu wymogów wynikających z przepisów prawa budowlanego na etapie postępowania o uzyskanie pozwolenia na budowę.

Pismem z dnia 6 czerwca 2007r. odwołanie od powyższej decyzji złożyło Stowarzyszenie O. z siedzibą w W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu do odwołania Stowarzyszenie stwierdziło, iż wnioskowana przebudowa zrealizowana na podstawie skarżonej decyzji rażąco naruszałaby ład przestrzenny, albowiem w decyzji w sposób nieprawidłowy została określona dopuszczalna wysokość projektowanej nadbudowy do V kondygnacji budynku przy ul.[...] . Zdaniem odwołującego się z załączonej do decyzji analizy wynika, iż dominująca wysokość zabudowy w analizowanym obszarze wynosi IV kondygnacje. Budynki V kondygnacyjne są nieliczne i nie mogą stanowi odniesienia dla planowanej inwestycji.

Zezwolenie na przedmiotową inwestycję może stanowić podstawę dla innych wnioskodawców do żądania dopuszczenia podobnej nadbudowy.

Decyzją z dnia [...] września 2007r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 24 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołań Stowarzyszenia O. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2007r. orzekło na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy w oparciu o obowiązujące przepisy oraz zebrane w sprawie dokumenty, jak również po zapoznaniu się z zarzutami jakie zostały podniesione w odwołaniu, Kolegium uznało, iż planowana inwestycja odpowiada prawu. Przede wszystkim w ocenie Kolegium planowana inwestycja spełnia wymogi ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym w szczególności przepisu art. 61 ust.1, oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - co w sposób jednoznaczny wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wykonanej analizy. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Kolegium podkreśliło, iż ze sporządzonej w sprawie analizy funkcji i zagospodarowania terenu wynika, że w granicach obszaru objętego analizą znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna IV-VI kondygnacyjna, zaś teren planowanej inwestycji graniczy bezpośrednio z działką przy ul. [...] zabudowaną właśnie budynkiem V kondygnacyjnym. A zatem dopuszczalna jest realizacja przedmiotowej inwestycji polegającej na podwyższeniu dotychczasowego budynku o jedną kondygnację.

Pismem z dnia 24 października 2007r. skargę na powyższą decyzję złożyło Stowarzyszenie O. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji Stowarzyszenie zarzuciło naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku

miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia budynki V kondygnacyjne w analizowanym obszarze są nieliczne i nie mogą stanowić odniesienia dla planowanej inwestycji. W oceni strony skarżącej Kolegium nie uzasadniło należycie dlaczego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję czym naruszyło art. 107 § 3 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Pismem z dnia 8 stycznia 2008r. skarżące Stowarzyszenie poinformowało dodatkowo, iż stosownie do treści postanowienia Sądu rejestrowego z dnia 31 października 2007r. zmianie uległa nazwa Stowarzyszenia na Stowarzyszenie O.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jak i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta W. nie naruszają prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.). Nie doszło również do naruszenia praw

skarżących jako strony toczącego się postępowania.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na: nadbudowie V kondygnacji na IV kondygnacyjnym wielorodzinnym budynku mieszkalnym w celu utworzenia czterech samodzielnych lokali mieszkalnych oraz budowie szybu windowego wraz z podestem łączącym budynki objęte wnioskiem na działce o nr ew. [...] i części działki [...] w obrębie [...] przewidzianej do realizacji w W. przy ul.[...] .

Wydanie decyzji o warunkach zabudowy - według normy art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.; zwanej dalej: ustawa o p.z.p.) - jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków w nim wymienionych, a jednym z nich jest tzw. zasada dobrego sąsiedztwa uzależniająca zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego. Celem jest jej zagwarantowanie ładu przestrzennego, określonego w art. 2 pkt 1, jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne. Powstająca w sąsiedztwie zabudowanej już działki nowa zabudowa powinna odpowiadać charakterystyce urbanistycznej (kontynuacja funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, linii zabudowy i intensywności wykorzystania terenu) i architektonicznej (gabarytów i formy architektonicznej, obiektów budowlanych) zabudowy już istniejącej. Określenie powyższej charakterystyki jest obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawie warunków zabudowy, a także jest jednym z elementów rozstrzygnięcia znajdującego się w treści decyzji (Z. Niewiadomski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 500). Szczegółowe warunki określania cech nowej zabudowy reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu

w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o p.z.p., jak i granice obszaru analizowanego (czyli tego na który inwestycja będzie oddziaływać) na kopii mapy w skali 1:500 lub 1:1000, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Następnie warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną (§ 9 ust. 1 rozporządzenia). Wyniki analizy, o które mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do wymienianej decyzji (§ 9 ust. 2 rozporządzenia). Część graficzną decyzji oraz część graficzną analizy sporządza się na kopiach map, wyżej wymienionych (§ 9 ust. 3 rozporządzenia).

Ze sporządzonej w niniejszej sprawie analizy zagospodarowania obszaru, wynika iż realizacja planowanej inwestycji jest możliwa przy zachowaniu określonych wymogów i warunków, które pozwolą na zachowanie harmonijnych relacji przestrzennych obowiązujących w analizowanym terenie. Wbrew zarzutom skargi ze sporządzonej w sprawie analizy wynika, iż w granicach obszaru objętego analizą znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna nie tylko IV ale również VI kondygnacyjna, zaś teren planowanej inwestycji graniczy bezpośrednio z działką przy ul. [...] zabudowaną właśnie budynkiem V kondygnacyjnym. A zatem dopuszczalna jest realizacja przedmiotowej inwestycji polegającej na podwyższeniu dotychczasowego budynku o jedną kondygnację.

Jednocześnie z uwagi na fakt, iż teren planowanej inwestycji jest położony w strefie konserwatorskiej ochrony wybranych parametrów historycznego układu urbanistycznego ([...]), Prezydent W. określając warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu wynikające z przepisów odrębnych - uwzględnił uwagi Stołecznego Konserwatora Zabytków sformułowane w opinii z dnia 3 października

2006r., z której wynikało, iż planowana nadbudowa spowoduje zaburzenie wyrównanego gabarytu zespołu budowlanego. Dlatego też zasadnie w ocenie Sądu Prezydent W. określając w decyzji z dnia [...] maja 2007r. warunki i wymagania dotyczące ochrony i kształtowania ładu przestrzennego wskazał m.in. na konieczność zachowania istniejącej formy i gabarytu gzymsu oraz wycofanie północnej i zachodniej elewacji planowanej nadbudowy nie mniej niż 0,5 od jego krawędzi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, iż organy ustalając warunki zabudowy nie naruszyły prawa, uzasadniając stosownie do treści art. 107 § 3 k.p.a. podstawy i przyczyny takiej decyzji z uwzględnieniem stanowiska Stołecznego Konserwatora Zabytków. Tym samym działając na podstawie art. 151 p.p.s.a Sąd oddalił skargę.