Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1194/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1, art. 19, art. 22 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 340/15 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Tomasza Szmydta w sprawie ze skargi J.L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek J.L. o wyłączenie sędziego WSA Tomasza Szmydta, od orzekania w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż jako podstawę wyłączenia strona wskazała czynności podejmowane przez Sędziego w sprawie. Rozpoznając wniosek Sąd podkreślił, iż sędzia, którego dotyczył wniosek, złożył oświadczenie o braku okoliczności wskazanych w art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", a brak uzasadnionych podstaw wniosku powodował konieczność jego negatywnego rozpoznania na podstawie art. 22 § 1 i 2 tej ustawy.

Zażalenie na to postanowienie wniósł J.L., ponawiając zarzuty postawione we wniosku o wyłączenie sędziego, a ponadto odnosząc się do wadliwego – jego zdaniem – wyłonienia składu rozpoznającego wniosek oraz omyłek pisarskich i błędów stylistycznych, jakie wkradły się do innych pism i zarządzeń Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Tomasza Szmydta. Za taką okoliczność w żadnym razie nie może być uznana zmiana składu orzekającego – za pierwszym razem dokonana z uwagi na zdarzenie losowe, a za drugim wynikająca z przydziału spraw do referatów poszczególnych sędziów.

Wskazać trzeba bowiem, że wbrew twierdzeniom skarżącego to nie sędzia objęty wnioskiem, ale Przewodnicząca Wydziału I zarządziła zmianę składu orzekającego w zarządzeniu z dnia 20 kwietnia 2015 r. Kolejna zaś zmiana wynikała z faktu, iż w dniu 28 kwietnia 2015 r. rozprawa została odroczona, a termin kolejnej wyznaczony został z urzędu. W takiej sytuacji zmiana składu orzekającego jest naturalną rzeczą, wynikającą z wcześniejszego przydziału spraw i rozkładu rozpraw. Sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie nie miał jakiegokolwiek wpływu na żaden z tych elementów. Wojewódzki Sąd Administracyjny winien był tę kwestię wyjaśnić stronie w postanowieniu odmawiającym uwzględnienia wniosku o wyłączenie, jednakże uchybienie to pozostaje bez wpływu na prawidłowość tego orzeczenia.

Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia sędziego – stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające wyłączenia było zgodne z prawem.

Pozostałe kwestie podniesione w zażaleniu pozostają poza możliwością oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, bowiem nie dotyczą bezpośrednio zaskarżonego postanowienia. Na marginesie wskazać można jedynie, że skoro wniosek strony dotyczył jednego sędziego, to zupełnie pozbawionym podstaw jest żądanie złożenia wyjaśnień przez pozostałych sędziów orzekających w sprawie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.