Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1354/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2, art. 37
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia na informację Zarządu Województwa z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie w W. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na informację Zarządu Województwa podpisana przez Dyrektora Departamentu Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia [...] 2016 r. dotyczącą projektu nr: [...] (Nr konkursu: [...]), w której na podstawie art. 53-68 ustawy z dnia z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2016.217), w związku ze złożonym protestem od wyniku oceny formalno-merytorycznej, dokonano ponownej weryfikacji wniosku o dofinansowanie projektu pn.: " P." złożonego w ramach [...].

Organ na podstawie zebranych informacji i złożonej dokumentacji, rozstrzygnął negatywnie wniesiony protest stwierdzając, że wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] złożony przez skarżącego nie spełnia kryterium ogólnego merytorycznego zero-jedynkowego: Kryterium A.4.1. Projekt jest zgodny z regulaminem konkursu.

Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2014-2020 (dalej: Instytucja Zarządzająca RPO) dnia [...] 2015 r. na stronie internetowej (adres: [...]) ogłosiła konkurs nr [...], w odpowiedzi na który Stowarzyszenie w W. złożyło wniosek o dofinansowanie projektu. Na powyższej stronie internetowej zawarte zostały między innymi takie dokumenty, jak: ogłoszenie o konkursie, regulamin konkursu, kryteria wyboru projektów, instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach części Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014- 2020 współfinansowanej z EFS (Europejskiego Funduszu Społecznego).

Dyrektor Departamentu Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego w informacji z dnia [...] 2016r. poinformował skarżącego, że wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony negatywnie podczas oceny formalno-merytorycznej z uwagi na niespełnienie kryterium merytorycznego zero-jedynkowego w zakresie jakości projektu: Projekt jest zgodny z regulaminem konkursu.

Z nadesłanych kart ocen formalno-merytorycznych wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego wynika, że jeden z oceniających negatywnie ocenił projekt w zakresie zgody z regulaminem konkursu w ramach kryterium merytorycznego zero-jedynkowego. Stwierdził, że zgodnie z regulaminem konkursu: "wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie projektu musi zawrzeć informacje dotyczące sposobu utrzymania funkcjonowania [...] po ustaniu finansowania z EFS, tj. informacje z jakiego źródła, innego niż wsparcie EFS, miejsca te będą utrzymywane przez okres minimum 2 lat po ustaniu finasowania EFS, a także planowane działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finasowania EFS". Zdaniem oceniającego, we wniosku zabrakło przedmiotowych informacji. Wnioskodawca w tym zakresie ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że trwałość zostanie zapewniona z innego źródła, niż środki EFS". Brak wyjaśnienia, z jakich dokładnie źródeł oraz brak wskazania planowanych działań zmierzających do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finasowania EFS oraz jednocześnie brak możliwości oceny warunkowej w zakresie przedmiotowego kryterium, skutkuje negatywną oceną projektu" (str.9 i 10 oceny).

Drugi z oceniających, również negatywnie ocenił projekt w zakresie zgody z regulaminem konkursu w ramach kryterium merytorycznego zero-jedynkowego. Stanowisko uzasadnił tym, że zgodnie z wytycznymi w zakresie realizacji przedsięwzięć z udziałem środków Europejskiego Funduszu Społecznego w obszarze rynku pracy na lata 2014-2020, wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie projektu musi zawrzeć informacje dotyczące sposobu utrzymania funkcjonowania miejsc [...] po ustaniu finansowania z EFS, tj. informacje z jakiego źródła, innego niż wsparcie EFS, miejsca te będą utrzymane przez okres minimum 2 lat po ustaniu finasowania EFS, a także planowane działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finansowania EFS. Tymczasem wnioskodawca zadeklarował co prawda, że: Trwałość zostanie zapewniona z innego źródła niż środki EFS", jednak nie wyjaśnił, o jakie dokładnie inne, niż środki EFS źródło chodzi ani też nie wskazał planowanych działań zmierzających do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finansowania EFS. Z tego też powodu, oceniający uznał kryterium za niespełnione Stwierdził, że projekt został odrzucony i nie podlega dalszej ocenie.

W związku z negatywną oceną formalno-merytoryczną wniosku dokonaną przez Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego w informacji z dnia [...] 2016r., skarżący złożył skargę do WSA w Bydgoszczy na tę informację oraz informację z dnia [...] 2016 r. Departamentu Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa. W skardze zarzucił zaskarżonej informacji naruszenie: art. 37 ust. 1 u.z.r.p., poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku polegający na błędnym przyjęciu, że nie spełniono kryterium ogólnego merytorycznego zero-jedynkowego: A.4.1 Projekt jest zgodny z regulaminem konkursu, art. 44 u.z.r.p. w związku z podrozdziałem 4.2 Regulamin konkursu [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, stanowiącego Załącznik nr 2 do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] 2015 r., poprzez brak rzetelnej oceny wniosku przez komisję oceny projektów, polegający na nieprzeprowadzeniu badania wniosku niezależnie przez dwóch ekspertów oraz art. 56 ust. 2 u.z.r.p. w zw. z art. 37 u.z.r.p., poprzez brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu przez organ rozpoznający protest, polegającą na powieleniu argumentów Komisji Oceny Projektu i nie dostrzeżeniu ewidentnych uchybień formalnych i merytorycznych, poczynionych w ramach oceny wniosku.

W oparciu przedstawione zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazania jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że we wniosku o dofinansowanie pkt D.2., w których wskazano, iż trwałość projektu zostanie zachowana przez okres co najmniej 2 lat od daty zakończenia realizacji projektu, oświadczył pełną gotowość do świadczenia usług w ramach utworzonych miejsc, mając pełną świadomość, że po zakończeniu realizacji przedmiotowego projektu [...] będzie musiała funkcjonować. W opisie projektu przytaczane było prowadzenie przez Stowarzyszenie [...], które po zakończeniu w roku 2012 realizacji projektu z udziałem środków EFS, nadal funkcjonuje. Skarżący dodał, że na terenie Gminy nie funkcjonuje żaden inny [...], stąd pewność, że uruchomiona nowa [...] zyska zainteresowanie na długie lata. Zapewniając utrzymanie trwałości, skarżący oświadczył, że będzie robił wszystko, aby [...] funkcjonowała jak najdłużej, gdyż jest to normalna działalność statutowa Stowarzyszenia.

Stowarzyszenie za zbyt rygorystyczną uznało ocenę ekspertów w zakresie oceny kryterium i trzymanie się literalnego brzmienia zapisów Regulaminu, stwierdzając że Departament Rozwoju Regionalnego i oceniający w ogóle nie odnoszą się jakościowo do przedmiotowego kryterium (tj. nie dokonują oceny, czy istnieje ryzyko niespełnienia ich zdaniem tego kryterium w świetle zapisów wniosku o dofinansowanie jako całości), a ograniczają się przy ocenie do literalnego cytowania fragmentów przywoływanych w regulaminie wytycznych, które, w ocenie skarżącego, nie zostały naruszone.

Zdaniem skarżącego, Regulamin nie mówi nic o konieczności uwiarygodniania deklaracji wnioskodawcy poprzez "np. przedstawienia planów działania zmierzających do utrzymania ww. miejsc, które pozwoliłyby uznać, że wniosek o dofinansowanie spełnia wymogi określone w dokumentacji konkursowej....".

Zdaniem skarżącego, IZ założyła, że na etapie oceny wniosku o dofinansowanie, w pełni wystarczające będą deklaracje wnioskodawcy, stąd przyjęcie założeń, że weryfikacja spełnienia tych kryteriów odbywa się wyłącznie w oparciu o treści zawarte w samym wniosku o dofinansowanie i nie żąda się żadnych dokumentów w postaci załączników na ich potwierdzenie. Deklaracje te będą bowiem mogły być ostatecznie zweryfikowane dopiero w trakcie realizacji projektu, a w odniesieniu do trwałości projektu, dopiero po dwóch latach od jego zakończenia.

Stąd zdaniem skarżącego przyjęto bardzo uproszczone oczekiwania, by wnioskodawca ograniczył się do wstępnych deklaracji we wniosku o dofinansowanie, definiując w sposób dość elastyczny samo pojęcie trwałości projektu.

Zdaniem skarżącego, deklaracja jego potwierdzająca gotowość do zachowania trwałości projektu oraz zapewnienie na ten cel środków własnych, winna być traktowana jako spełnienie literalnie zapisanego wymogu z Regulaminu Konkursu. Wymóg ten wnioskodawca wypełnił.

Skarżący zwrócił uwagę, że o ile w odniesieniu do [...] zdefiniowano w regulaminie trwałość jako "świadczenie [...] przez okres co najmniej dwóch lat nad minimum [...] ", o tyle w odniesieniu do [...] trwałość została zdefiniowana "jako gotowość do świadczenia usług w ramach utworzonych w projekcie miejsc [...] ". Za oczywiste skarżący przyjął, że żaden wnioskodawca nie może zagwarantować rzeczywistego funkcjonowania konkretnej liczby miejsc [...]. Natomiast wnioskodawcy muszą takie próby kontynuacji podjąć, poprzez prowadzenie nowych naborów i pozostawanie w gotowości do świadczenia usług.

Skoro te usługi w okresie trwałości nie będą mogły być sfinansowane ze środków EFS, to w przypadku stowarzyszenia mogą to być praktycznie wyłącznie środki własne, tj. środki pozyskane w naturalny sposób na działalność statutową, jak składki członkowskie, odpłatność [...], ewentualne darowizny czy pozyskane dotacje. Jednak wszystkie te źródła stanowią dla Stowarzyszenia środki własne. Powyższe jest zresztą w pełni zgodne z zapisami regulaminu konkursu dotyczącymi wkładu własnego wnioskodawcy: "Wnioskodawca określa formę wniesienia wkładu własnego. Możliwe jest łączenie różnych form wnoszenia wkładu własnego. Wkład własny nie musi stanowić własności wnioskodawcy. Wkład własny wnoszony jest przez wnioskodawcę, niemniej jednak będzie on mógł pochodzić z różnych źródeł". Powyższe odnosi się wprawdzie do wkładu własnego wnioskodawcy do projektu EFS, nie mniej jednak potwierdza, że wszelkie źródła finansowania projektu poza środkami EFS stanowią środki własne stowarzyszenia, a deklaracja złożona we wniosku o dofinansowanie, o zapewnieniu finansowania trwałości projektu ze środków innych niż EFS, jest deklaracją zapewnienia środków własnych na ten cel.

Skarżący dodał również, że IZ oraz IP, w przypadku zakończenia realizacji projektu, dysponować będą narzędziami odpowiednimi do egzekwowania od beneficjenta spełnienia deklaracji zapewnienia trwałości projektu (zabezpieczenie umowy wekslem in blanco). Punktem odniesienia są wskaźniki rezultatu dla projektu: "Liczba utworzonych miejsc [...], które funkcjonują po zakończeniu projektu". Wartości wskaźnika rezultatu są identyczne w projekcie z wartościami wskaźnika produktu, co jednoznacznie wskazuje, że działaniem koniecznym dla osiągnięcia wskaźnika rezultatu będzie utrzymywanie tej samej ilości miejsc [...] także po zakończeniu realizacji projektu.

Zdaniem skarżącego, oceniający, przy ocenie treści, mieli obowiązek wzięcia pod uwagę całego wniosku o dofinansowanie.

Skarżący wskazał, że: w cz. C.3. Cel i wskaźniki - zdefiniowano i określono wartości wskaźnika rezultatu w sposób jednoznacznie wskazujący na planowane działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finansowania ze środków EFS; w cz. C.4.B. Zadania merytoryczne - wnioskodawca jednoznacznie zadeklarował pełną gotowość do świadczenia usług w ramach utworzonych [...] przez okres co najmniej 2 lat od zakończenia projektu, tj. w okresie trwałości - co całkowicie wypełnia definicję trwałości dla projektów dot. [...] zawartą w regulaminie konkursu; w cz. C.5.A. Doświadczenie oraz C.5.D. Potencjał techniczny - wnioskodawca wskazał na doświadczenie w realizacji podobnego projektu dot. [...], które nadal jest prowadzone przez stowarzyszenie ze środków innych niż EFS, mimo upływu prawie 4 lat od jego zakończenia, a także na prowadzenie aktualnie innego [...] na terenie W. - co wskazuje na wiarygodność deklaracji wnioskodawcy dot. zapewnienia trwałości projektu; w cz. D.2. Uzasadnienie dla spełnienia wybranych kryteriów dostępu - wnioskodawca jednoznacznie zadeklarował pełną gotowość do świadczenia usług w utworzonych miejsc w [...] przez okres co najmniej 2 lat od zakończenia projektu, tj. w okresie trwałości - co całkowicie wypełnia definicję trwałości dla projektów dot. [...] zawartą w regulaminie konkursu: ponadto wnioskodawca zadeklarował, że trwałość zostanie zapewniona ze środków innych niż środki EFS, co jak wykazano wcześniej, jest jednoznaczne z zapewnieniem finansowania trwałości ze środków własnych; w cz. E.3. Uzasadnienie i metodologia (dot. budżetu projektu) - wnioskodawca zdefiniował wkład własny do projektu jako pochodzący z wpłat [...], co potwierdza, że głównym, czy też jedynym, źródłem finansowania miejsc w [...], także po zakończeniu realizacji projektu, tj. w okresie trwałości, będą środki własne pochodzące z wpłat [...].

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ w całości podtrzymał swoje stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu z dnia [...] 2016 r., (znak: [...]) i stwierdził, że projekt skarżącego nie spełnia kryteriów A.4.1. Projekt jest zgodny z regulaminem konkursu.

Odnosząc się natomiast bezpośrednio do zarzutów zawartych w skardze Instytucja Zarządzająca RPO podniosła, że :

• W odniesieniu do kwestii braku niezależności oceniających podczas oceny wniosku o dofinansowanie projektu wskazano, że skarżący dla poparcia powyższej tezy podniósł jedynie, iż oceniający podali nieomal identyczne uzasadnienie dla spełnienia kryterium A.4.1. Mając na względzie powyższe, organ wskazał, że skarżący otrzymał informację o negatywnej ocenie projektu w zakresie niespełnienia kryterium A.4.1 projekt jest zgodny z regulaminem konkursu, a nie jak podnosi skarżący w zakresie trwałości utworzonych miejsc [...] przez okres co najmniej 2 lat. Zdaniem organu, oceniającym towarzyszyła inna metodologia dojścia do tych samych wniosków, tj. braku spełnienia ww. kryterium. Ponadto, należy w ocenie Instytucji Zarządzającej RPO podkreślić, że konstrukcja schematu oceny w ramach kryterium A.4.1. (tj. ocena TAK-NIE), przy zidentyfikowaniu przez oceniających analogicznych braków we wniosku o dofinansowaniu projektu powoduje, że uzasadnienie dokonanej oceny z samej swojej istoty jest zbliżone. Powyższe argumenty, w ocenie Instytucji Zarządzającej RPO, niweczą zarzut skarżącego dotyczący braku niezależności oceniających podczas oceny projektu.

• Odnośnie zarzutów skierowanych przeciwko merytorycznej zasadności oceny projektu, Instytucja Zarządzająca RPO, wskazując na istotę warunku związanego z koniecznością przedstawienia przez wnioskodawcę informacji w zakresie zdolności finansowej aplikującego o wsparcie do utrzymania w danym okresie efektów projektu, stwierdziła, że stanowisko skarżącego, że zidentyfikowane przez oceniających braki mają jedynie charakter drobnych uchybień jest bezpodstawne. Nie ulega bowiem wątpliwości, że regulamin konkursu wymagał od skarżącego wykazania informacji, które co najmniej uprawdopodobniłyby możliwość utrzymania deklarowanych miejsc [...] od zakończenia projektu.

• Odnosząc się do twierdzeń skarżącego wskazujących na rzekome literalne podejście do oceny przedłożonego przez niego projektu, bez uwzględnienia całej treści wniosku o dofinansowanie projektu, Instytucja Zarządzająca wskazała, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu dokonywana jest w oparciu o informacje przedstawione przez wnioskodawcę w przedłożonej przez niego dokumentacji projektowej. Instytucja Zarządzająca RPO natomiast, wbrew twierdzeniom skarżącego, weryfikuje spełnienie kryteriów wyboru projektów w oparciu o całą treść wniosku o dofinasowanie projektu. W przedmiotowej sprawie Instytucja Zarządzająca RPO zarówno na etapie oceny wniosku o dofinansowanie projektu jak i procedury odwoławczej dokonała szczegółowej analizy wniosku o dofinasowanie projektu i stwierdziła brak informacji w zakresie źródeł finansowania możliwość utrzymania deklarowanych miejsc [...] od zakończenia projektu. Zgodnie z treścią regulaminu konkursu (sekcja 4.2.5) niewystarczająca jest deklaracja w zakresie zapewnienia trwałości projektu, lecz niezbędnym jest, by wnioskodawca wskazał źródła finansowania inne, niż wsparcie EFS, które pozwolą na utrzymanie miejsc świadczenia usług utworzonych w projekcie przez okres minimum 2 lat po ustaniu finansowania EFS, jak również by wskazał działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc po ustaniu finansowania EFS. Wniosek o dofinansowanie projektu skarżącego nie zawiera powyższych informacji, co z kolei skutkowało negatywną oceną przedmiotowego projektu.

• Odnosząc się do kwestii wkładu własnego i rzekomego znaczenia tego pojęcia w niniejszej sprawie Instytucja Zarządzająca RPO podkreśliła, że pod pojęciem wkładu własnego należy rozumieć środki finansowe lub wkład niepieniężny zabezpieczone przez beneficjenta, które zostaną przeznaczone na pokrycie wydatków kwalifikowalnych i nie zostaną mu przekazane w formie dofinansowania. Wkład własny stanowi różnicę pomiędzy kwotą wydatków kwalifikowanych a kwotą dofinansowania przekazaną beneficjentowi, zgodnie ze stopą dofinansowania do projektu. To na skarżącym spoczywał obowiązek precyzyjnego zdefiniowania pochodzenia środków finansowych, które przeznaczy na utrzymanie rezultatów projektu po okresie jego realizacji.

• Odnosząc się do kwestii możliwości weryfikacji, poczynionych na etapie aplikowania o wsparcie, deklaracji dopiero po zakończeniu realizacji projektu, organ wskazał, że wnioskodawca ma obowiązek wykazania wszystkich stawianych mu wymogów już na etapie oceny projektu w oparciu o przedstawioną dokumentację projektową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej, zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016, poz.217) – dalej jako "ustawa wdrożeniowa".

Przedmiotem oceny Sądu jest informacja Zarządu Województwa w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu od negatywnej oceny formalno – merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pt. "[...]", złożonego w odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach [...].

Zasady realizacji tego programu określone zostały w ustawie wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności: przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne horyzontalne oraz wytyczne, o których mowa w art. 7, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wykonujący zadania państwa członkowskiego, w celu zapewnienia zgodności sposobu realizacji programów operacyjnych z prawem Unii Europejskiej w zakresie wdrażania funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności oraz spełniania wymagań określanych przez Komisję Europejską w tym zakresie, a także w celu zapewnienia jednolitości sposobu realizacji programów operacyjnych i prawidłowości realizacji zadań i obowiązków określonych ustawą, może wydać wytyczne horyzontalne dotyczące m.in. kwalifikowalności wydatków w ramach programów operacyjnych (pkt 5) oraz innych kwestii związanych z realizacją i zamknięciem programów operacyjnych ( pkt 11).

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, instytucja zarządzająca krajowym albo regionalnym programem operacyjnym może wydawać wytyczne dotyczące kwestii szczegółowych dla danego programu operacyjnego, zwane dalej "wytycznymi programowymi", zgodne z wytycznymi horyzontalnymi.

Z kolei z art. 8 pkt 1 ww. ustawy wynika obowiązek, aby instytucja zarządzająca podała do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, wytyczne programowe oraz ich zmiany, a także termin, od którego szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego oraz wytyczne programowe lub ich zmiany są stosowane.

Zgodnie z przyjętymi w ustawie wdrożeniowej zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2).

W oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Z kolei według art. 41 ust. 2 pkt 7 tej ustawy, regulamin konkursu określa w szczególności kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia.

W przedmiotowej sprawie organ dopełnił obowiązków ustawowych i na swojej stronie internetowej podał do publicznej wiadomości Regulamin konkursu Nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 8 Aktywni na rynku pracy, Działanie 8.4 Godzenie życia zawodowego i rodzinnego, Poddziałanie [...], stanowiący załącznik nr 2 do uchwały Zarządu Województwa z dnia [...] listopada 2015r.nr [...].

W pkt 4.2.1, regulującym ocenę formalno-merytoryczną, zawarte zostały zasady ogólne, zgodnie z którymi Komisja Oceny Projektów powołana przez Instytucję Zarządzającą, uprawniona jest do dokonania oceny formalno- merytorycznej wniosków o dofinansowanie projektu, które zostały pozytywnie zweryfikowane w trakcie badania wymogów formalnych. Wskazano również, że ocena formalno-merytoryczna prowadzona będzie między innymi przez kryterium formalne, dostępu i horyzontalne. Natomiast do oceny tych kryteriów zastosowanie znajduje metoda zero-jedynkowa (spełnia/nie spełnia). Zastrzeżono również, że niespełnienie chociażby jednego kryterium formalnego, dostępu lub horyzontalnego skutkuje odrzuceniem wniosku.

Zgodnie z ogłoszeniem na stronie internetowej o konkursie wskazano, że Instytucja Zarządzająca RPO dokona oceny i wyboru projektów w oparciu o kryteria wyboru projektów, zatwierdzone uchwałą Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa na lata 2014-2020. Kryteria wyboru projektów zostały szczegółowo opisane w załączniku nr 5 do Regulaminu konkursu – stanowiącego załącznik do uchwały [...] Komitetu Monitorującego PRO [...] na lata 2014-2020 z dnia [...] października 2015.

W dokumencie tym pod pozycją A.4 zawarte zostały kryteria merytoryczne - zero-jedynkowe, wśród których, jako pierwsze, wprowadzono kryterium jakości projektu A.4.1, wymagające zgodności projektu z regulaminem konkursu. W ramach warunków, wprowadzono ocenę, czy projekt jest zgodny z wymogami jakościowymi, określonymi w regulaminie konkursu. Kryterium to weryfikowane jest w oparciu o teść wniosku o dofinansowanie. Niespełnienie tego kryterium skutkuje odrzuceniem wniosku.

W przedmiotowej sprawie Komisja Oceny Projektów, z uwagi na niespełnienie przez skarżącego kryterium zero-jedynkowego w zakresie jakości projektu, odrzuciła wniosek o dofinansowanie projektu zgłoszonego w ramach ogłoszonego konkursu.

Za niewystarczające dla otrzymania wsparcia uznano uzasadnienie finansowania projektu wyłącznie wkładem własnym po ustaniu finansowania z EFS przez okres minimum 2 lat oraz planowane działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc po ustaniu finansowania EFS.

Analizując treść Regulaminu, należy zwrócić uwagę, że w jego pkt 2.3.2 wyjaśnione zostało pojęcie wkładu własnego, który może być wniesiony zarówno w formie pieniężnej, jak i w formie niepieniężnej. Wnioskodawca określa formę wkładu własnego. Możliwe jest łączenie różnych form wnoszenia wkładu własnego. Wkład własny nie musi stanowić własności wnioskodawcy. Wnoszony jest przez wnioskodawcę, niemniej jednak będzie on mógł pochodzić z innych źródeł, w tym np. od uczestników projektu, samorządu lokalnego czy strony trzeciej. Dalej w Regulaminie wskazano, że wkład własny może być wniesiony np. w formie: środków jednostki samorządu terytorialnego, opłat [...], wkładu związanego z potencjałem kadrowym, wkładu niepieniężnego związanego z udostępnieniem budynku, pomieszczeń na działania merytoryczne, pracą wolontariuszy. Zaznaczono zakaz podwójnego finansowania. Dodano również, że szczegółowe informacje odnośnie wkładu niepieniężnego oraz warunków jego kwalifikowalności zostały określone w rozdziale 6.10 Wytycznych Ministra Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 stanowiących załącznik do Regulaminu konkursu.

Analizując treść wniosku należy wskazać, że skarżący w części C.4.B. Zadania merytoryczne, w zakresie trwałości projektu oświadczył, że : Wnioskodawca zapewnia zachowanie gotowości utworzonych w ramach projektu miejsc [...] w nowo utworzonej [...] przez okres co najmniej 2 lat. Wnioskodawca deklaruje pełną gotowość do świadczenia usług w ramach utworzonych miejsc w [...].

W części E.2.C, dotyczącej źródeł finansowania wkładu własnego, skarżący wskazał wyłącznie w 100%, jako źródło, wkład prywatny pieniężny bez wkładu niepieniężnego i publicznego. W części E.3 pkt 1, dotyczącej uzasadnienia i metodologii, uzasadnienia dla przewidzianego w projekcie wkładu własnego, w tym informacji o wkładzie rzeczowym i wszelkich opłatach pobieranych od uczestników, skarżący oświadczył, że wkład własny pieniężny wnioskodawcy stanowią wpłaty od [...] ([...]) w wysokości około [...] zł miesięcznie. W uzasadnionych przypadkach, decyzją dyrektora, zwolnione z części opłat będą osoby najbardziej potrzebujące.

Dokonując porównania wymagań nałożonych na wnioskodawcę przy składaniu wniosku, określonych w Regulaminie, z treścią wniosku złożonego w przedmiotowej sprawie, rzeczywiście dostrzega się prawidłowość dokonanej negatywnej oceny formalno – merytorycznej wniosku przez organ, z uwagi na jego jakość.

Zdaniem Sądu, skoro kryteria wyboru, a więc kryterium zerojedynkowe w zakresie jakości projektu, weryfikowane jest wyłącznie w oparciu o teść wniosku o dofinansowanie, to we wniosku tym powinna znaleźć się informacja skarżącego o wszelkich źródłach finansowania projektu w ramach wkładu własnego oraz pełna argumentacja na poparcie działań zmierzających do utrzymania funkcjonowania miejsc po ustaniu finansowania EFS.

Według Regulaminu konkursu definicja wkładu własnego daje szerokie możliwości jego pozyskania. Może on być zadeklarowany we wniosku w formie pieniężnej, jak i w formie niepieniężnej. Ponadto dozwolone jest łączenie tych form. Wkład może pochodzić z innych źródeł, nie musi być własnością wnioskodawcy. Tylko przykładowo w Regulaminie wymieniono, że może on pochodzić od uczestników projektu, samorządu lokalnego czy strony trzeciej i może być wniesiony np. w formie: środków jednostki samorządu terytorialnego, opłat od [...], wkładu związanego z potencjałem kadrowym, wkładu niepieniężnego związanego z udostępnieniem budynku, pomieszczeń na działania merytoryczne, pracą wolontariuszy.

Tak więc, zgodnie z Regulaminem, wkład własny stanowi otwarty katalog środków oraz źródeł jego pozyskiwania, jako zabezpieczenie funkcjonowania projektu po zakończeniu finansowania z EFS.

Tymczasem wniosek skarżącego rzeczywiście został oparty na bardzo ograniczonym źródle zabezpieczenia. Wyraźnie w treści wniosku wskazano wyłącznie na wkład własny, stanowiący wkład prywatny pieniężny, który został uzasadniony wpłatami [...] ([...]).

Tak uzasadniony projekt w istocie rzeczy mógł zostać oceniony przez Komisję Oceny Projektów – dalej również: "KOP" jako słaby jakościowo, nie dający gwarancji funkcjonowania projektu po zakończeniu jego finansowania ze źródeł EFS przy możliwości pozyskania w ramach gwarancji wkładu własnego z innych źródeł w różnych formach dopuszczalnych prze Regulamin konkursu.

Argumentacja skarżącego zawarta w skardze oraz w proteście, będąca próbą wzmocnienia oświadczeń zawartych we wniosku nie mogła odnieść zamierzonego skutku, ponieważ zgodnie z Regulaminem kryterium merytoryczne zerojedynkowe w zakresie jakości projektu weryfikowane jest w oparciu o teść wniosku o dofinansowanie.

W orzecznictwie przyjmuje się, że mimo, iż regulamin konkursu nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że stanowi wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli przewidzianej w ustawie wdrożeniowej. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być zatem kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia5 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1453/12, LEX nr 1377419).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, oceniając projekt pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2013 r. Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1303/2013 ustanawiającymi wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającymi rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L.2013.347.320).

Wobec powyższego, zarzuty skargi oparte na braku przejrzystości, rzetelności i bezstronności przy dokonywaniu oceny projektu pod względem kryterium wyboru nie zasługują na uwzględnienie.

Nieuzasadniony jest również zarzut braku rzetelnej oceny wniosku przez KOP polegający na nieprzeprowadzeniu badania wniosku niezależnie przez dwóch ekspertów.

Zgodnie z art. 44 ustawy wdrożeniowej oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów ( ust. 1). Należy mieć na uwadze, że eksperci posiadają wiedzę fachową z danej dziedziny i dają przy wydawaniu opinii gwarancję rzetelności i fachowości wykonywanej pracy. Z art. 49 ust. 3 pkt 4 i pkt 5 ustawy wdrożeniowej wynika, że posiadają wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem operacyjnym, w ramach której jest dokonywany wybór projektu oraz posiadają wiedzę w zakresie celów i sposobu realizacji danego programu operacyjnego.

Idea udziału ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów do dofinansowania wzorowana jest na regulacjach kodeksowych, umożliwiających wykorzystanie przez organ rozstrzygający daną sprawę wiedzy specjalnej, koniecznej do prawidłowego odtworzenia elementów stanu faktycznego (przykładowo, art. 84 § 1 k.p.a., art. 197 § 1 ordynacji podatkowej). Celem udziału ekspertów w postępowaniu konkursowym albo pozakonkursowym jest dostarczenie właściwej instytucji wiadomości specjalnych koniecznych do prawidłowego dokonania oceny merytorycznej projektu. Należy uznać, że udział eksperta w badaniu projektu jest konieczny, gdyż jego oceny nie da się prawidłowo dokonać bez odwołania do wiadomości specjalnych (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2010 r., I SA/Bd 912/09, ZNSA 2010, nr 4, s. 166)- patrz: Jacek Jaśkiewicz Komentarz do art. 49 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, stan prawny 7 październik 2014, publ. Lex.

Zgodnie z art. 44 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja sprawuje nadzór nad komisją oceny projektów w zakresie zgodności konkursu z przepisami ustawy i regulaminem konkursu.

W ocenie Sądu organ dokonał właściwej oceny projektu sprawując nadzór nad wynikami konkursu dokonanymi przez KOP.

W ramach sądowej kontroli zaskarżonej informacji, Sąd również podziela trafność stanowiska Komisji oraz organu, czemu dał wyraz w rozważaniach zawartych powyżej w niniejszym uzasadnieniu.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że oceniający projekt eksperci powielili stanowisko w kartach oceny, co świadczy o braku rzetelności i bezstronności.

Słusznie wypowiedział się organ w udzielonej odpowiedzi na skargę, że pierwszy z oceniających dostrzegł, że skarżący nie wypełnił obowiązku wskazania z jakich źródeł, innych niż wsparcie EFS miejsca [...] będą utrzymane przez okres minimum 2 lat po ustaniu finansowania, a także jakie są planowane działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finansowania EFS, powołując się na zapisy regulaminu konkursu. Drugi z oceniających natomiast dostrzegł brak powyższych informacji, opierając się na Wytycznych Ministra Infrastruktury i Finansów z dnia 22 lipca 2015 r. w zakresie realizacji przedsięwzięć z udziałem środków Europejskiego Funduszu Społecznego w obszarze rynku pracy na lata 2014-2020(MliR/H 2014-2020/23(1) /07/2015) (dalej: Wytyczne). Powyższe wskazuje, że oceniającym towarzyszyła inna metodologia dojścia do tych samych wniosków, tj. braku spełnienia ww. kryterium. Poza tym, ma rację Instytucja Zarządzająca RPO, że konstrukcja schematu oceny w ramach kryterium A.4.1. (tj. ocena TAK-NIE), przy zidentyfikowaniu przez oceniających analogicznych braków we wniosku o dofinansowaniu projektu powoduje, że uzasadnienie dokonanej oceny z samej swojej istoty jest zbliżone.

Sąd w całości to stanowisko akceptuje, co oznacza, że nie można zarzucić ekspertom braku niezależności podczas oceny projektu. Nieuzasadniony jest zatem zarzut skargi oparty na naruszeniu art. 56 ust. 2 w związku z art. 37 ustawy wdrożeniowej .

Zgodnie z art. art. 56 ust. 2 ww. ustawy instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1, w terminie 21 dni od dnia otrzymania protestu weryfikuje wyniki dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, i:

1) dokonuje zmiany podjętego rozstrzygnięcia, co skutkuje odpowiednio skierowaniem projektu do właściwego etapu oceny albo umieszczeniem go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej, informując o tym wnioskodawcę, albo

2) kieruje protest wraz z otrzymaną od wnioskodawcy dokumentacją do właściwej instytucji, o której mowa w art. 55, załączając do niego stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia, oraz informuje wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu protestu.

Mimo, że skarżący nie zgadza się z oceną kryterium wyboru projektu dokonaną przez organ, nie zmienia to faktu, że we wniosku zawarto mało przekonujące źródło dalszego finansowania zamierzenia po zakończeniu dotacji z EFS, co bezpośrednio wpływa na jakość projektu.

Szczegółowa weryfikacja wniosku o dofinansowanie projektu potwierdza, że nie zawiera on informacji w zakresie źródeł finansowania, możliwości utrzymania deklarowanych miejsc [...] przez okres 2 lat od zakończenia projektu.

Zgodnie bowiem z treścią regulaminu konkursu (sekcja 4.2.5) niewystarczająca jest deklaracja w zakresie zapewnienia trwałości projektu, lecz jak zostało to wykazane powyżej, niezbędnym jest by wnioskodawca wskazał źródła finansowania inne, niż wsparcie EFS, które pozwolą na utrzymanie miejsc świadczenia usług utworzonych w projekcie przez okres minimum 2 lat po ustaniu finansowania EFS, jak również by wskazał działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finansowania EFS.

Sąd potwierdza, że wniosek o dofinansowanie projektu skarżącego nie zawiera powyższych informacji, co z kolei skutkowało negatywną oceną przedmiotowego projektu. W tym miejscu należy również wskazać, że wnioskodawca nie ma obowiązku przedkładania dokumentów w postaci załączników celem wykazania ww. informacji. Wystarczającym bowiem dla spełnienia powyższego wymogu było wskazanie ww. informacji w treści wniosku o dofinansowanie projektu.

Również w całości Sąd aprobuje stanowisko organu w zakresie zaprezentowanej przez skarżącego kwestii wkładu własnego i znaczenia tego pojęcia w niniejszej sprawie .

Sąd powyżej, z powołaniem się na Regulamin, wskazał co należy rozumieć pod pojęciem wkładu własnego. Uzasadnione jest stanowisko organu w udzielonej odpowiedzi na skargę, że przez wkład własny należy rozumieć środki finansowe lub wkład niepieniężny zabezpieczone przez beneficjenta, które zostaną przeznaczone na pokrycie wydatków kwalifikowalnych i nie zostaną mu przekazane w formie dofinansowania. Innymi słowy, wkład własny stanowi różnicę między kwotą wydatków kwalifikowalnych a kwotą dofinansowania przekazaną beneficjentowi, zgodnie ze stopą dofinansowania dla projektu. Mając na względzie powyższe, należy podkreślić, że dokonywanie jakichkolwiek analogii lub wnioskowań na podstawie pojęcia wkładu własnego w celu wykazania zabezpieczenia środków finansowych na funkcjonowanie efektów projektu już po jego zakończeniu, jest bezprzedmiotowe. To na skarżącym spoczywał obowiązek precyzyjnego i jasnego zdefiniowania pochodzenia środków finansowych, które przeznaczy na utrzymanie rezultatów projektu po okresie jego realizacji. Wszelkie nieścisłości czy braki w tym zakresie nie mogą być arbitralnie rozstrzygane przez organ, gdyż decyzja czy ww. środki zabezpieczyć samemu, czy też pokryć z innych źródeł pociąga za sobą szereg istotnych konsekwencji i stanowi autonomiczną decyzję skarżącego.

Instytucja Zarządzająca RPO dokonuje oceny projektu w oparciu o przedstawioną dokumentację projektową, która musi spełniać wszystkie wymogi stawiane w regulaminie konkursu. Uchybienie powyższemu skutkuje negatywną oceną projektu, a w konsekwencji brakiem podstaw do dofinansowania. Przede wszystkim, projekt musi dawać gwarancję jego finansowania po zakończeniu wsparcia ze środków EFS już na etapie składnia wniosku, a nie po zakończeniu jego realizacji z uwagi na zasadę racjonalnego wydatkowania funduszy unijnych, a więc zasady, zgodnie z którą projekt wybrany do dofinansowania spełnia obwiązujące kryteria wyboru projektu od momentu wyboru do momentu zakończenia projektu. Przeciwne stanowisko strony skarżącej jest niemożliwe do zaakceptowania w świetle obowiązujących przepisów prawa.

W ocenie Sądu, oświadczenie pełnej gotowość do świadczenia usług w ramach utworzonych miejsc [...] i pełna świadomość, że po zakończeniu realizacji przedmiotowego projektu [...] będzie musiała funkcjonować stanowi jedynie zapewnienie niedające żadnych gwarancji. Poza tym nie wskazują również źródeł finansowania argumenty skargi odnoszące się do całej treści wniosku.

W części C.3. Cel i wskaźniki - zdefiniowano i określono wartości wskaźnika rezultatu w sposób jednoznacznie wskazujący na planowane działania zmierzające do utrzymania funkcjonowania tych miejsc [...] po ustaniu finansowania ze środków EFS. W części C.4.B. Zadania merytoryczne - wnioskodawca jednoznacznie zadeklarował pełną gotowość do świadczenia usług w ramach utworzonych miejsc [...] przez okres co najmniej 2 lat od zakończenia projektu, tj. w okresie trwałości - co całkowicie wypełnia definicję trwałości dla projektów dot. [...] zawartą w regulaminie konkursu. Natomiast w częściach C.5.A. Doświadczenie oraz C.5.D. Potencjał techniczny - wnioskodawca wskazał na doświadczenie w realizacji podobnego projektu dot. [...], które nadal jest prowadzone przez Stowarzyszenie ze środków innych niż EFS, mimo upływu prawie 4 lat od jego zakończenia, a także na prowadzenie aktualnie innego [...] na terenie W. - co wskazuje na wiarygodność deklaracji wnioskodawcy dot. zapewnienia trwałości projektu. W części D.2. Uzasadnienie dla spełnienia wybranych kryteriów dostępu - wnioskodawca jednoznacznie zadeklarował pełną gotowość do świadczenia usług w ramach utworzonych miejsc w [...] przez okres co najmniej 2 lat od zakończenia projektu, tj. w okresie trwałości - co całkowicie wypełnia definicję trwałości dla projektów dot. [...] zawartą w regulaminie konkursu: ponadto wnioskodawca zadeklarował, że trwałość zostanie zapewniona ze środków innych niż środki EFS, co jak wykazano wcześniej, jest jednoznaczne z zapewnieniem finansowania trwałości ze środków własnych. Dalej w części E.3. Uzasadnienie i metodologia (dot. budżetu projektu) - wnioskodawca zdefiniował wkład własny do projektu, jako pochodzący z wpłat [...], co potwierdza, że głównym, czy też jedynym, źródłem finansowania miejsc [...], także po zakończeniu realizacji projektu, tj. w okresie trwałości, będą środki własne pochodzące z opłat [...].

W ocenie Sądu, analiza wniosku w powyższym zakresie potwierdza, że zapewnienie zachowania trwałości utworzonych w ramach projektu miejsc [...] w nowo utworzonym [...] przez okres co najmniej 2 la od daty realizacji projektu oraz zapewnienie, że trwałość zostanie zadeklarowana z innego źródła niż środki EFS , oraz oświadczenie o gotowości świadczenia usług w ramach utworzonych miejsc [...], nie dają żadnych gwarancji co do funkcjonowania zamierzenia przez kolejne dwa lata po zaprzestaniu finansowania ze źródeł EFS.

To projekt musi dać gwarancję, że po zakończeniu finansowania zamierzenia ze środków unijnych, [...] będzie funkcjonował na rynku. Zabezpieczenia gwarancyjne typu weksel, nie mogą zastąpić źródeł finansowania projektu, jest to forma zabezpieczenia na inne cele, niż trwałość projektu.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie, oddalił skargę z uwagi na jej nieuwzględnienie.