Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 8/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art.55 par.1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] grudnia 2017 r. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie przekazania odwołania postanawia: wymierzyć Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych.


UZASADNIENIE

D. S. pismem z dnia 26 marca 2018 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie jego skargi z dnia [...] grudnia 2017 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Organ nie udzielił w niniejszej sprawie odpowiedzi na wniosek, natomiast w odpowiedzi na skargę D. S. z dnia [...] grudnia 2017 r., przekazaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 13 lipca 2018 r. i zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 441/18, organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny, z uwagi na dużą ilość spraw tzw. dezubekizacyjnych, co miało decydujący wpływ na opóźnienie w przekazaniu skargi D. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 powołanej ustawy).

W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Powołane wyżej przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Wymierzając natomiast grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

Należy stwierdzić, że przewidziany w art. 54 § 2 cytowanej ustawy obowiązek, przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny.

Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 cytowanej ustawy, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, publ., jw.). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. jw.). Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 441/18 wynika, że skarga D. S. z dnia [...] grudnia 2017 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przekazania odwołania, wpłynęła do organu w dniu 4 stycznia 2018 r. (data prezentaty organu na skardze). Oznacza to, że Dyrektor ZER MSWiA winien przekazać do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do dnia 6 lutego 2018 r. Natomiast skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 13 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-16 akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 441/18).

Zestawiając datę przekazania skargi do tut. Sądu – 13 lipca 2018 r., z datą wpływu skargi do organu w dniu 4 stycznia 2018 r., stwierdzić należy, że organ nie wykonał w terminie 30 dni ustawowego obowiązku, a dopiero po ponad 6 miesiącach. W związku z powyższym uznano, że brak przekazania skargi w wymaganym terminie stanowił naruszenie art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jednocześnie organ wskazał, że opóźnienie w wykonaniu obowiązków ustawowych wynikało ze znacznego obciążenia organu sprawami w związku z wejściem w życie tzw. ustawy dezubekizacyjnej.

W ocenie Sądu, to jakie przyczyny spowodowały przekazanie skargi z przekroczeniem ustawowego terminu, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierza się do wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2018 r. (M. P. z 2018 r., poz. 187), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2017 r. wyniosło 4.271,51 zł, zatem górna granica grzywny, wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 42.715,10 zł.

Sąd wymierzył więc grzywnę w jej dolnym ustawowym zakresie.

Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miarkował jej wysokość, z jednej strony biorąc pod uwagę kilkumiesięczną zwłokę w realizacji obowiązku, wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy, a z drugiej - przekazanie skargi do Sądu wraz z wymaganymi dokumentami oraz fakt, że opóźnienie wynikało ze znacznego obciążenia organu w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 132 ze zm.), a nie z powodu lekceważenia obowiązków ustawowych.

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.