Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 68/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 5 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant Asystent sędziego Adrian Król po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2007 roku sprawy ze skargi Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru działalności regulowanej oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 68/07

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] w Ł. z siedzibą w Ł. przy ulicy A 8/10, od decyzji nr [...] z dnia [...], wydanej przez Kierownika Oddziału Nadzoru i Kontroli Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów Urzędu Miasta Ł., z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł., w sprawie wykreślenia z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późniejszymi zmianami), art. 103 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 1808, poz. 980), art. 73 ust. 1, ust. 3, ust. 5, ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808) - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, iż decyzją nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. w dniu [...], Kierownik Oddziału Nadzoru i Kontroli Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów Urzędu Miasta Ł. wykreślił z dniem 18 maja 2005 r. Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe przy Zespole szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] z siedzibą w Ł. przy ulicy A Nr 8/10 z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców na terenie Miasta Ł., wpisane do tego rejestru pod numerem [...].

Od decyzji powyższej Warsztaty wniosły odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji. Skarżący wskazał, iż jest jednostką samofinansującą i wykonuje usługi o profilu motoryzacyjnym oraz w zakresie regulowanej działalności gospodarczej i prowadzi dwie stacje kontroli pojazdów oraz ośrodek szkolenia kierowców kategorii B na podstawie bezterminowego zezwolenia nr [...]. Zdaniem Warsztatów organ I instancji nie uznał faktu, iż są one jednostką organizacyjną, która nie jest osobą prawną, lecz której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, zaś obowiązujące normy prawa nie uniemożliwiają dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, ani w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. rozpatrując powyższe odwołanie uznało, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie z następujących przyczyn:

Organ I instancji udzielił Warsztatom w dniu [...] decyzją nr [...], zezwolenia nr [...] na prowadzenie szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych w zakresie prawa jazdy kategorii B. Decyzja ta stała się decyzją ostateczną.

Zgodnie z zasadą zawartą w art. 73 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz. 1808)., zezwolenia, licencje i zgody na wykonywanie działalności gospodarczej udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zachowują ważność do dnia upływu terminu, na który zostały udzielone.

Zezwolenie nie było udzielone Warsztatom na określony termin, zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało, iż norma ta nie może mieć żadnego znaczenia w niniejszej sprawie zwłaszcza, że w.w. ustawa określa wprost wyjątki od zasady określonej w ust. 1 tej normy.

Warsztaty zostały przez organ I instancji, zważywszy na posiadane zezwolenie, wpisane z mocy prawa do rejestru działalności regulowanej, zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy - Przepisy wprowadzające u.s.d.g., który j stanowi się, iż przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej posiadają ważne zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej, określonej w ustawach, o których mowa w art. 5, 16, 18, 20, 22, 28, 34, 36, 37, 41, 50, 52, 54, 61-63, wpisuje się z urzędu rejestru działalności regulowanej(...).

Posiadane uprzednio przez skarżącego zezwolenie wygasło, więc zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., zgodnie z art. 73 ust. 6 ustawy - Przepisy wprowadzające u.s.d.g., organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, mógł wezwać przedsiębiorcę do uzupełnienia danych objętych zakresem wpisu, w terminie 90 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin ten zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu.

Dane objęte wpisem zostały określone w art. 103 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym ( t.j. Dz. U. z 2005 Nr 108 poz. 980). Organ I instancji pismem z dnia 8 lutego 2005 r. wezwał stronę do uzupełnienia danych objętych wpisem, a więc decyzji potwierdzającej nadanie numeru identyfikacji podatkowej NIP oraz numeru w rejestrze przedsiębiorców, wskazując, że wpis zawiera numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej, w ustawowym terminie 90 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 10 lutego 2005 roku i pozostało bezskuteczne, bowiem brak ten nie został usunięty, zaś akta sprawy nie zawierają numeru w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej.

Organ I instancji wydał, więc decyzję o wykreśleniu Warsztatów z rejestru działalności regulowanej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż w takiej sytuacji wykreślenie przez organ I instancji decyzją z dnia [...], nr [...], Warsztatów z rejestru działalności regulowanej, nie narusza prawa, zaś zarzuty zawarte w odwołaniu nie mogą być skuteczne, a Warsztaty w swym odwołaniu wskazują na okoliczności, które nie mają żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało, iż organ I instancji prawidłowo wzywał do uzupełnienia danych o numer w rejestrze przedsiębiorców, bowiem wpis do ewidencji działalności gospodarczej, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późniejszymi zmianami), dotyczyć może wyłącznie przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, nie zaś jednostek organizacyjnych jakimi są gospodarstwa pomocnicze, oraz podzieliło pogląd organu I instancji, iż norma zawarta w art. 73 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, bowiem w tym przypadku ma zastosowanie wyjątek określony w art. 73 ust. 3 tej normy. Uprawnienie Warsztatów wynikające z zezwolenia, zostało skonsumowane dokonaniem przez ten organ wpisu do rejestru działalności regulowanej. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, powoływanie się na zezwolenie wydane przez organ I instancji w obecnym stanie prawnym nie może być skuteczne, bowiem zezwolenie to nie wywołuje już żadnych skutków prawnych, poza już wywołanym w postaci wpisu i doręczenia stosownego zaświadczenia o wpisie, art. 73 ust. 3 w związku z ust. 5 ustawy - Przepisy wprowadzające u.s.d.g.

Zarzuty zawarte w odwołaniu, a dotyczące kwestii natury ekonomicznej, posiadania szkoły nauki jazdy, podobnej sytuacji stacji kontroli pojazdów, utraty płynności finansowej, bardzo dobrego zaplecza do nauczania przedmiotu, doświadczonej kadry instruktorskiej, w sytuacji, gdy wykreślenie z rejestru działalności regulowanej nie jest pozostawione uznaniu organu administracji, a jest wyłącznie konsekwencją bezskutecznego upływu ustawowego terminu do uzupełnienia danych w tym rejestrze nie mogą być w żaden sposób skuteczne, bowiem nie mają one żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

Zgodnie z normą zawartą w art. 6 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego organy administracji działają na podstawie przepisów prawa, a te nie dają podstaw do wydania innego rozstrzygnięcia w sytuacji bezskutecznego upływu ustawowego terminu do uzupełnienia danych, niż to, które podjął organ I instancji.

Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nr [...] z dnia [...]. Decyzjom zarzucił naruszenie prawa materialnego oraz wyjaśnił, że Warsztaty są gospodarstwem pomocniczym powołanym decyzją Dyrektora Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w Ł., na podstawie art. 20 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U z 2003 r. nr 15, poz. 148. z późn. zm.) i nie są przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807), więc brak było podstaw prawnych do wezwania ich do uzupełnienia danych objętych wpisem jak również do wykreślenia z rejestru. Strona skarżąca załączyła plik dokumentów, w tym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., które w takiej samej sprawie uchyliło decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając po raz pierwszy sprawę uznał skargę za zasadną. Stwierdził, że doszło do naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca nie powinna być wpisana do rejestru działalności regulowanej przede wszystkim, dlatego, że nie jest przedsiębiorcą. Warsztaty działały na podstawie wydanego w dniu 29 listopada 2002 r. zezwolenia bezterminowego i działalność tę strona skarżąca mogła kontynuować nadal na podstawie tego zezwolenia. Z tego także powodu strona skarżąca nie powinna być wpisana do rejestru działalności regulowanej. Wbrew twierdzeniom organu odwoławczego brak określenia terminu w udzielonym zezwoleniu nie stał na przeszkodzie w prowadzeniu nadal tej działalności w oparciu o to zezwolenie.

Sąd wskazał, że z treści art. 73 ust. 1 przepisów wprowadzających u.s.d.g. wynika, iż zezwolenia, licencje i zgody na wykonywanie działalności gospodarczej udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej zachowują ważność do dnia upływu terminu, na który zostały udzielone. Skoro zatem, w przypadku strony skarżącej zezwolenie na prowadzenie działalności nie określało terminu, na który zostało udzielone, to obowiązuje nadal bezterminowo, chyba że wyraźna norma prawna ograniczy ten termin. Jednocześnie Sąd podkreślił, iż wpisania strony do rejestru działalności regulowanej dokonano z urzędu. Działanie organu było w tym zakresie niezgodne z prawem i naruszało normę art. 73 ust. 3 przepisów wprowadzających u.s.d.g. Sąd ocenił, że sprawa wpisu do rejestru jest jednak poza granicą sprawy, której dotyczy skarga, a zatem mając na uwadze treść art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd nie może zastosować środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do tej czynności. Jednak, gdyby tego wpisu nie dokonano, strona skarżąca mogłaby nadal prowadzić swoją działalność. Wpisanie do rejestru spowodowało wygaśnięcie dotychczasowego zezwolenia.

Wojewódzki Sąd wskazał na sytuację prawną strony, która zostaje najpierw wpisana do rejestru, a potem wykreślona z rejestru na skutek niewykonania żądania organu - po wykreśleniu z tego rejestru nie może już działać na podstawie poprzedniego zezwolenia, a ponadto ponowny wpis do tego rejestru może uzyskać nie wcześniej, niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej (art. 72 u.s.d.g.).

W ocenie Sądu, w wyniku działania organu pierwszej instancji, strona skarżąca, która dotąd działała zgodnie z prawem - została pozbawiona możliwości działania, a w konsekwencji uczniowie, którzy skończą taką szkołę nie będą mieli pełnych kwalifikacji. Zdaniem Sądu działania takie naruszają ogólną zasadę uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 k.p.a.), a także zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.).

Wojewódzki Sąd uznał, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. art. 73 ust. 6 i 7 przepisów wprowadzających ustawę o swobodzie działalności gospodarczej mającego wpływ na wynik sprawy, gdyż organy administracji wadliwie interpretowały te przepisy, które w rzeczywistości nie pozwalały na wykreślenie z rejestru działalności regulowanej strony, nie będącej przedsiębiorcą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło skargę kasacyjną od tego wyroku, zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

1. Naruszenie prawa materialnego:

• art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dalej: p.u.s.a., przez niewłaściwą wykładnię, polegającą na wykroczeniu poza kryterium dokonywanej kontroli działalności administracji publicznej, a więc sprawowanej pod względem zgodności z prawem przez uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. i decyzji ją poprzedzającej, które nie naruszały prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie,

• art. 73 ust. 6 i ust. 7 przepisów wprowadzających u.s.d.g. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że wpis do rejestru działalności regulowanej nie podlega wykreśleniu, w sytuacji gdy wezwano do uzupełnienia danych objętych zakresem wpisu, zaś strona skarżąca uzupełnienia nie dokonała,

• art. 103 ust. 1 p.r.d. w związku z art. 73 ust. 1, ust 3 i ust. 5 przepisów wprowadzających u.s.d.g. przez rażąco błędną wykładnię i przyjęcie, że możliwym jest prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców bez wpisu do rejestru działalności regulowanej i że istnieje norma prawa, która umożliwia prowadzenie takiego ośrodka w oparciu o zezwolenie wydane bez określenia terminu jego ważności,

• art. 6 ust. 1 u.s.d.g. przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że możliwym jest prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie ośrodka szkolenia kierowców w oparciu o wpis do rejestru działalności regulowanej i w oparciu o uprzednio wydane zezwolenia na czas nieokreślony w sytuacji, gdy obowiązujące normy prawa nie przewidują takiej możliwości, zwłaszcza że nie przewidują możliwości cofnięcia uprzednio wydanego zezwolenia, czym naruszono zasadę równości prowadzenia działalności gospodarczej,

2. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik

sprawy:

• art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w związku z art. 7 i art. 8 k.p.a. przez błędne przyjęcie, iż miało miejsce w niniejszej sprawie naruszenie tych norm postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania,

• art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. przez brak wykazania, że organy administracji mogły wydać w niniejszej sprawie inne rozstrzygnięcie,

• art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 151 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie i uchylenie decyzji organu odwoławczego i decyzji ją poprzedzającej, gdy rozstrzygnięcie było prawidłowe, zaś ewentualnie uzasadnienie decyzji było wadliwe,

• art. 141 § 4 p.p.s.a. przez brak w uzasadnieniu wyroku wskazania, co do dalszego postępowania,

• art. 153 p.p.s.a. przez przedstawienie oceny prawnej, która mogłaby doprowadzić do ewentualnego wydania decyzji obarczonej wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o:

1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi,

a w przypadku, gdyby wniosek powyższy nie zasługiwał na uwzględnienie,

2) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania,

3) orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 października 2006 r. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadny zarzut naruszenia przez Sąd przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 151 p.p.s.a. i w zw. z art. 7 i 8 k.p.a. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Sąd I instancji całkowicie pominął przy ocenie sprawy, że Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe, od daty uzyskania zezwolenia z dnia 29 listopada 2002 r., nr [...] na prowadzenie szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych, i do dnia dzisiejszego, nie mogły i nie mogą prowadzić działalności gospodarczej w tym przedmiocie. Warsztaty te nie były bowiem przedsiębiorcą w rozumieniu, obowiązującego w dacie wydania powyższego zezwolenia, przepisu art. 2 ust. 2 i 3 p.d.g. i nie są nim w rozumieniu obecnie obowiązującego art. 4 u.s.d,g. Prowadzona przez te Warsztaty działalność szkoleniowa w zakresie nauki jazdy uczniów określonego zespołu szkół publicznych nie mogła być i nie może być nadal traktowana, jako działalność gospodarcza, z uwagi na przepisy art. 102 ust. 2 p.r.d. w brzmieniu obowiązującym zarówno w dniu 29 listopada 2002 r., jak i od 21 sierpnia 2004 r. w zw. z art. 103 ust. 4 i 5 p.r.d. w brzmieniu z 29 listopada 2002 r., i art., 103 ust. 10 w brzmieniu od 21 sierpnia 2004 r., a także w związku z przepisami art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) w brzmieniu zarówno obowiązującym w dniu 29 listopada 2002 r., jak i od dnia 21 sierpnia 2003 r., a następnie od dnia 21 sierpnia 2004 r. Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe nie podlegały i nie podlegają w powyższym zakresie wpisaniu ani do rejestru przedsiębiorstw (KRS), ani do ewidencji działalności gospodarczej, ani do rejestru działalności regulowanej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, oceniając legalność zaskarżonej decyzji w ramach art. 7 i 8 k.p.a,, nie uwzględnił powyższych okoliczności i w związku z tym nie uwzględnił istotnych różnic między działalnością szkoleniową uczniów szkół w ramach programu nauczania szkolnego a działalnością ściśle gospodarczą - usługową w zakresie szkolenia osób trzecich.

Z podstaw skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia prawa materialnego Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 73 ust. 6 i 7 przepisów wprowadzających u.s.d.g. w takim zakresie, jaki został przedstawiony w skardze kasacyjnej. Podkreślił, że zaskarżona decyzja dotyczyła wykreślenia Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych z rejestru działalności regulowanej z powodu nieuzupełnienia danych objętych zakresem wpisu do takiego rejestru. NSA stwierdził, iż Sąd I instancji pominął przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy uregulowania zawarte w przepisach art. 103 ust. 1, ust. 5 i 8 p.r.d. w brzmieniu obowiązującym od 21 sierpnia 2004 r. w zw. z art. 74 u.s.d.g., z których wynika po pierwsze, że wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców jako gospodarczą działalność regulowaną w tym zakresie ma charakter konstytutywny - działalność taką przedsiębiorca może prowadzić po uzyskaniu takiego wpisu, a to oznacza, że jeśli wpis taki został dokonany, to dopóki on istnieje, tj. nie został wykreślony stosownie do art. 66 ust. 3 u.s.d.g., objęty jest domniemaniem prawdziwości, co z kolei oznacza, że zachodzi co najmniej domniemanie, iż podmiot wpisany do tego rejestru jest przedsiębiorcą i jest uprawniony do prowadzenia określonej w tym rejestrze gospodarczej działalności regulowanej. Po drugie z powyższych przepisów (art. 103 ust. 5 i 8 p.r.d.) wynika, że jednym z niezbędnych elementów takiego wpisu jest numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej, a zatem wchodzi on w skład danych objętych zakresem wpisu, o jakich mowa w art. 73 ust, 6 przepisów wprowadzających s.d.g. Jeśli więc wpis określonego podmiotu jako przedsiębiorcy do rejestru działalności regulowanej - prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców - dokonany na podstawie art. 73 ust 3 przepisów wprowadzających u.s.d.g., nie zawiera numeru pod jakim podmiot ten figuruje w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej, to organ prowadzący wpis jest nie tylko uprawniony lecz także obowiązany do wezwania tego podmiotu, na podstawie art. 73 ust. 6 przepisów wprowadzających u.s.d.g., do wskazania takiego numeru w ustawowym terminie 90 dni, a w konsekwencji, po bezskutecznym upływie tego terminu, do wydania decyzji o wykreśleniu tego podmiotu z rejestru działalności regulowanej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie do przyjęcia było końcowe stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że na podstawie art. 73 ust. 6 i 7 przepisów wprowadzających u.s.d.g. nie może być wykreślony z rejestru działalności regulowanej podmiot, który nie jest przedsiębiorcą a został wpisany do tego rejestru na podstawie art. 73 ust 3 przepisów wprowadzających u.s.d.g. lecz nie może wskazać numeru w rejestrze przedsiębiorstw, będącego koniecznym elementem objętym zakresem wpisu (art. 73 ust 6 przepisów wprowadzających u.s.d.g. w zw. z art, 103 ust 5 pkt 2 i ust 8 p.r.d.). Takie stanowisko przeczy logice omówionych wyżej unormowań prawnych i prowadziłoby do utrzymania stanu niezgodnego z prawem. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku – wskazał Naczelny Sąd Administracyjny - wynika, że to stanowisko było wynikiem pominięcia okoliczności faktycznych i prawnych omówionych wyżej i w konsekwencji błędnego uznania, że Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe po wykreśleniu ich z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców nie będą mogły prowadzić nauki jazdy dla uczniów w ramach programu nauczania w określonych szkołach publicznych.

Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi strona skarżąca nadal popierała skargę , wyjaśniając, że jej celem jest zachowanie możliwości szkolenia nie tylko własnych uczniów, ale także uczniów innych szkół.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004 r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Mając powyższe na uwadze Sąd, ponownie rozpoznając sprawę, stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonej decyzji, ani poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Stosownie do treści art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne jak i prawo procesowe, zatem sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, nie ma całkowitej swobody przy wydawaniu nowego orzeczenia. Związanie wykładnią nie obejmuje ocen dotyczących stanu faktycznego. Możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa istnieje tylko wtedy gdy : 1/ stan faktyczny ustalony w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez NSA; 2/ po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny ( J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004 r, str. 268).

W ocenie Sądu żaden ze wskazanych przypadków nie zaistniał w rozpoznawanej sprawie, a stan faktyczny sprawy, co do zasady, nie był sporny. Wykładnia zastosowanych w sprawie przepisów, dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zatem wiążąca.

Tak, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego wyroku, jako gospodarstwo pomocnicze - Międzyszkolne Warsztaty Samochodowe przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] w Ł. od daty uzyskania zezwolenia z dnia 29 listopada 2002 r. Nr [...] nie były przedsiębiorcą w rozumieniu obowiązującego w tej dacie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej ( Dz. U. z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) i nie są przedsiębiorcą w rozumieniu obecnie obowiązującego art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej( Dz. U. Nr 173, poz. 1808). Prowadzona przez te Warsztaty działalność szkoleniowa w zakresie nauki jazdy uczniów określonego zespołu szkół publicznych nie mogła być i nie może być traktowana jako działalność gospodarcza z uwagi na przepisy art. 102 ust. 2 p.r.d. w brzmieniu obowiązującym zarówno w dniu 29 listopada 2002 r., jak i od 21 sierpnia 2004 r. w zw. z art. 103 ust. 4 i 5 p.r.d. w brzmieniu z 29 listopada 2002 r., i art., 103 ust. 10 w brzmieniu od 21 sierpnia 2004 r., a także w związku z przepisami art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) w brzmieniu zarówno obowiązującym w dniu 29 listopada 2002 r., jak i od dnia 21 sierpnia 2003 r., a następnie od dnia 21 sierpnia 2004 r. Warsztaty nie podlegały zatem i nie podlegają w powyższym zakresie wpisaniu ani do rejestru przedsiębiorstw, ani do ewidencji działalności gospodarczej ani do rejestru działalności regulowanej.

W niniejszej sprawie strona skarżąca została jednak wpisana do rejestru działalności regulowanej na podstawie art. 73 ust 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz. 1808), a przedmiotem skargi jest decyzja SKO w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. w sprawie wykreślenia Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] w Ł. z rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców.

Rozpoznając sprawę w granicach skargi podkreślić należy, jak wskazał NSA w uzasadnieniu swojego wyroku, że z uregulowań art. 103 ust. 1, ust. 5 i 8 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu obowiązującym od 21 sierpnia 2004 r. w zw. z art. 74 u.s.d.g. wynika, że wpis do takiego rejestru ma charakter konstytutywny i jeżeli wpis taki został dokonany , to dopóki on istnieje tj. nie został wykreślony , objęty jest domniemaniem prawdziwości .

Jednym z niezbędnych elementów takiego wpisu jest numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej ( art. 103 ust. 5 pkt 2 i ust. 8 p.r.d.). Numer ten wchodzi w skład danych objętych zakresem wpisu, o jakich mowa w art. 73 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz. 1808).

W przedmiotowej sprawie wpis Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych przy Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] w Ł. do rejestru działalności regulowanej przedsiębiorców prowadzących ośrodki szkolenia kierowców nie zawierał takiego numeru. Zgodnie z art. 73 ust. 6 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej może wezwać przedsiębiorcę do uzupełnienia danych objętych zakresem wpisu, w terminie 90 dni od dnia doręczenia wezwania.

Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej ( art. 73 ust.7 wskazanej wyżej ustawy).

Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 90 dni danych objętych wpisem, a więc decyzji potwierdzającej nadanie numeru identyfikacji podatkowej oraz numeru w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej. Wezwanie pozostało bezskuteczne bowiem, jak wskazano na wstępie, Warsztaty nie podlegały i nie podlegają w zakresie działalności szkoleniowej w zakresie nauki jazdy uczniów wpisaniu ani do rejestru przedsiębiorstw, ani do ewidencji działalności gospodarczej.

Uzasadniało to wykreślenie strony skarżącej z rejestru działalności regulowanej, zgodnie z art. 73 ust. 6 i 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej.

Równocześnie, jak wynika z uzasadnienia wyroku NSA wydanego w przedmiotowej sprawie, wpisanie Międzyszkolnych Warsztatów Samochodowych do rejestru działalności regulowanej, a następnie wykreślenie ich z tego rejestru nie ma wpływu na ważność zezwolenia nr [...] z dnia 29 listopada 2002r . dotyczącego szkolenia uczniów w ramach programu nauczania szkolnego.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) szkolenie osoby ubiegającej się o wydanie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym albo tramwajem jest prowadzone :

1/ w formie kursu – w ośrodku szkolenia kierowców;

2/ w formie zajęć szkolnych dla uczniów – przez szkołę, w której programie nauczania jest przewidziane uzyskanie umiejętności kierowania pojazdem silnikowym.

Stosownie do art. 102 ust. 2 p.r.d. ośrodek szkolenia kierowców może być prowadzony przez : 1/ przedsiębiorcę; 2/ jednostkę wojskową- w zakresie szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej; 3/ jednostkę resortu spraw wewnętrznych – w zakresie szkolenia osób na potrzeby resortu.

W myśl art. 103 ust. 1 tej ustawy działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców. Ośrodek szkolenia kierowców może prowadzić przedsiębiorca, który spełnia warunki określone w art. 103 ust 2 pkt 1-6 p.r.d. i zostanie wpisany do tego rejestru. Szkoła natomiast może prowadzić szkolenie, którym mowa w art. 102 ust. 1 pkt 2, po spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 103 ust. 2 pkt 4 p.r.d ( art. 103 ust. 10 p.r.d.).

Z powyższych względów, skoro zaskarżona decyzja nie naruszała prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.