Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1980/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Dorota Wdowiak Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2005 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego M. B. 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. o nałożeniu na Pana M. B. kary pieniężnej w wysokości 8.350 złotych.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na Pana M. B. karę pieniężną w wysokości 8.350 złotych. Decyzja organu I instancji została doręczona kierowcy w dniu kontroli, tj. [...] czerwca 2004 r. natomiast odwołanie w części dotyczącej kary pieniężnej w wysokości 8.000 złotych pełnomocnik strony wniósł w dniu [...] czerwca 2004 r., zatem po terminie. W odwołaniu nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu.

Powyższe rozstrzygnięcie Głównego Dyrektora Transportu Drogowego pełnomocnik Pana M. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów procesu. Zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 35-40 k.p.a. i art. 107 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 92 ust. 1 pkt 6 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Podniósł, iż decyzja o nałożeniu kary pieniężnej została wydana kierowcy skarżącego, który nie posiadał pełnomocnictwa do jej odbioru. Skarżący otrzymał decyzję dopiero w dniu [...] czerwca 2004 r., zatem złożenie odwołania w dniu [...] czerwca 2004 r. nastąpiło z zachowaniem terminu. Ponadto wskazał, iż kontrolujący dokonali ustaleń o nieposiadaniu licencji na podstawie rozmowy z kierowcą, który nie był stroną postępowania. W stosunku do strony organ nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego.

Główny Dyrektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zakwestionował fakt otrzymania przez stronę decyzji w dniu [...] czerwca 2004 r., wskazał, iż decyzja została doręczona w dniu [...] czerwca 2004 r. czego dowodem jest adnotacja na odwrocie decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga jako zasadna zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, którym jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

Jak wynika z akt sprawy kontrolowaną osobą przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego był kierowca przedsiębiorcy – M. B. On podpisał protokół z przeprowadzonej kontroli, on również pokwitował odbiór - wydanej w tym samym dniu - decyzji.

W myśl art. 61 § 4 k.p.a. o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Jak zasadnie podniesiono w skardze, przedsiębiorca będący stroną w postępowaniu nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania. Nie będąc powiadomiony o wszczęciu postępowania wszczętego z urzędu nie miał możliwości przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Zaniechanie przez organ tych czynności naruszyło zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a.).

Organ nie doręczył stronie decyzji, adnotacja o pokwitowaniu odbioru decyzji przez kierowcę nie jest dowodem doręczenia stronie decyzji. Zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie. Termin do wniesienia odwołania rozpoczyna się od dnia doręczenia tej decyzji stronie.

Organ nie posiada dowodu doręczenia stronie, stąd rozstrzygnięcie oparte na stwierdzeniu, iż strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji, której organ nie doręczył stronie należało uchylić, jako wydane z naruszeniem przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy. Organ błędnie przyjął, iż wydanie decyzji kierowcy jest doręczeniem decyzji stronie.

Sąd nie rozważał dalszych zarzutów podniesionych w skardze, Główny Dyrektor Transportu Drogowego jako organ odwoławczy rozstrzygnie sprawę stosownie do art. 138 § 2 k.p.a..

W tym stanie, zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu w całości, stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.