Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1264/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Marta Michta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. W. i J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A. W. i J. W. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego IV. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 złotych (trzysta siedem złotych i pięćdziesiąt groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 złotych (dwieście pięćdziesiąt) i tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 złotych (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]kwietnia 2010 r. znak:[...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. i J. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010r., znak [...] stwierdzającą nieważność decyzji M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2010 r.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006r., nr[...], znak:[...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] W., działając na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) zgłosił sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania,, rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ulicy [...] dz. ew. nr [...] obrąb [...] w W. wykonanej na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. wydanej przez Prezydenta Miasta [...] W.".

Od ww. decyzji A. i J. W., wnieśli w ustawowym terminie odwołanie do M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W..

Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia z dnia [...] stycznia 2007r., Nr [...] znak: [...]uchylił ww. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] W. z dnia [...] sierpnia 2006r.i umorzył postępowanie administracyjne prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] W. w przedmiocie sprzeciwu.

W uzasadnieniu decyzji M[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. stwierdził, że sprzeciw wniesiono z naruszeniem przepisu art. 54 ustawy Prawo budowlane. Zawiadomienie o zakończeniu budowy wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 11 sierpnia 2006r., sprzeciw organ ten zgłosił w decyzji z dnia [...] sierpnia 2006r. Termin dla zgłoszenia określony w przepisie art. 54 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z orzecznictwem, obejmuje także

doręczenie decyzji stronie. Decyzja wydana [...] sierpnia 2006r., nadana 1 września 2006r., została odebrana przez inwestorów w dniu 18 września 2006r.

W wyniku rozpoznania wniosku, właścicielki nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z inwestycją – T. K. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zapadła zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2010r., znak: [...] stwierdził nieważność opisanej wyżej decyzji M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] uznając, że jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa.

W uzasadnieniu decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdził, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2007r., Sygn. akt VII SA/Wa 1532/07, uchylone zostały decyzje w przedmiocie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, tym samym dochodząca stwierdzenia nieważności decyzji T. K. ma przymiot strony w postępowaniu dotyczącym zawiadomienia o zakończeniu budowy.

Organ wskazał, że termin 21 dni, o którym mowa w przepisie art. 54 ustawy Prawo budowlane jest przez organ zgłaszający sprzeciw zachowany, o ile w tym terminie od daty przyjętej za początek biegu tego terminu nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 ustawy Prawo budowlane. Decyzja o wniesieniu sprzeciwu wydana została w ustawowym terminie - zawiadomienie o zakończeniu budowy wpłynęło 11 sierpnia 2006r., decyzja wysłana została 1 września 2006r. Tym samym kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym decyzja M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zapadła z rażącym naruszeniem prawa - art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 54 ustawy Prawo budowlane.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wydając po ponownym rozpoznaniu sprawy zaskarżoną decyzję podtrzymał w jej uzasadnieniu powyższą argumentację.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane wyżej decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzję wnieśli A. i J.W., dochodząc ich uchylenia.

Skarżący podnieśli, że w orzecznictwie panują rozbieżne poglądy, co do sposobu liczenia terminu w sprawie wniesienia sprzeciwu po zgłoszeniu zakończenia budowy. Ponadto, postępowanie nieważnościowe wszczęto na wniosek sąsiadki inwestorów, która w sprawie ma tylko interes faktyczny.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), rzeczą Sądu było poddanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zapadły z naruszeniem prawa.

Sąd podziela stanowisko organu, zgodnie, z którym T. K., w okolicznościach niniejszej sprawy, ma przymiot strony w rozumieniu przepisu art. 28 k.p.a.. Jest właścicielką nieruchomości bezpośrednio graniczącej z inwestycją, a inwestor nie dysponuje już decyzją pozwolenia na budowę, wobec jej uchylenia wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2007r., Sygn. akt VII SA/Wa 1532/07. Przedmiotem postępowania jest de facto ocena skuteczności zgłoszenie zakończenia tej inwestycji.

Kontrolowana przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w postępowaniu nieważnościowym, decyzja M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...], zapadła na podstawie przepisu art. 54 ustawy Prawo budowlane.

Zgodnie z dyspozycją ww. przepisu do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, prezentowane są różne stanowiska interpretujące kwestie zachowania ww. terminu. I tak, prezentowane są poglądy, zgodnie, z którymi - termin do wniesienia sprzeciwu jest zachowany, jeżeli przed jego upływem sprzeciw w formie decyzji administracyjnej zostanie skutecznie doręczony inwestorowi, - do skuteczności zgłoszenia sprzeciwu ustawodawca nie wymaga doręczenia stronie decyzji, którą sprzeciw zgłoszono. - ani data wydania decyzji, ani data jej doręczenia nie może być przyjęta za datę zgłoszenia sprzeciwu, a termin do

zgłoszenia sprzeciwu zostanie zachowany, jeżeli przed jego upływem decyzja, którą zgłoszono sprzeciw, zostało nadane np. w polskiej placówce pocztowej.

Decyzją M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...]. W. z dnia [...] sierpnia 2006r., nr[...], znak: [...]zgłaszają sprzeciw i umorzono postępowanie administracyjne w tym przedmiocie przyjmując, że sprzeciw zgłoszono po terminie. Stwierdzono, że określony w przepisie art. 54 ustawy Prawo budowlane termin obejmuje także doręczenie stronie decyzji, a w sprawie doszło do doręczenia po upływie terminu 21 dni od dokonania zawiadomienia przez inwestora.

Jak wskazano wyżej, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekał w trybie postępowania nieważnościowego, stwierdzając, że kontrolowana w tym postępowaniu decyzja M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] dotknięta jest rażącym naruszeniem prawa.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że o rażącym naruszeniu prawa decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja.

W ocenie Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji M[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...]stycznia 2007 r., Nr [...].

W okolicznościach sprawy przesłanką do stwierdzenia nieważności nie była dyspozycja konkretnego przepisu prawa, a jej odmienna interpretacja, wywodząca się z rozbieżnego także orzecznictwa sądowo administracyjnego

Tymczasem, w sposób rażący może zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania wykładni prawa. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny

orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit a i c, art. 151, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.( Dz. U. 153

poz.1270 ze zm.)