Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 428/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 243 par.1, art. 245 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 8 października 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi S. T. i W. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a: odmówić S. T. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lipca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę S.T. i W. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.

W dniu 28 lipca 2009 roku skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, który wraz z uzasadnieniem i wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej został mu doręczony w dniu 4 września 2009 roku. W dniu 11 września 2009 roku do sądu wpłynęło pismo skarżącego z wnioskiem o zwolnienie od kosztów opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, w którym skarżący wskazał, że po zapoznaniu się z wyrokiem nie będzie wnosił środków zaskarżenia i z uwagi na trudną sytuację materialną wnosi o umorzenie należnej opłaty. W złożonym na wezwanie sądu na formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód z tytułu renty skarżącego oraz emerytury jego żony zamyka się kwotą około 1.720 zł brutto. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 2,7 ha, oraz ½ domu, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy S. T. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu są pobierane przez nich renta i emerytura w wysokości 1.720 zł brutto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 2,7 ha, oraz ½ domu, w którym zamieszkuje, nie posiada innego majątku ani oszczędności Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Skarżący posiada stały miesięczny dochód, którego wysokość zdecydowanie przewyższa kwotę opłaty sądowej za odpis wyroku z uzasadnieniem powyższe oraz fakt pozostawania właścicielem blisko 3 hektarowego gospodarstwa rolnego stanowiącego dodatkowe źródło utrzymania rodziny nie pozwalają na przyjęcie, iż skarżący obiektywnie nie posiada środków finansowych, z których mogłaby zostać pokryta opłata sądowa w wysokości 100 zł.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

M.K.