Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1701/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 part. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2010 r. oddalającego skargę G. G. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie skreślenia z listy aplikantów adwokackich postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. G. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie skreślenia z listy aplikantów adwokackich.

Pismem z dnia 9 lutego 2010 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Odpis wyroku z uzasadnieniem został przesłany skarżącemu przy piśmie z dnia 18 marca 2010 r. Przedmiotowa przesyłka po dwukrotnym awizowaniu w dniach 19 marca 2010 r. i 26 marca 2010 r. została zwrócona do Sądu. Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2010 r. pismo zostało uznane za doręczone z dniem 2 kwietnia 2010 r., w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

Dnia 11 maja 2010 r. skarżący złożył wniosek o "wydanie przesyłki, której nie odebrał na poczcie w kwietniu, ewentualnie o kserokopię tego pisma". Tego samego dnia wydano skarżącemu odpis wyroku z uzasadnieniem, które znajdowały się w kopercie (k. 74 akt).

Dnia 13 maja 2010 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od wyroku wydanego w przedmiotowej sprawie, którą skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym Warszawa 119 dnia 10 maja 2010 r.

Następnie dnia 17 maja 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi lub wyznaczenie nowego terminu z uwagi na fakt, iż skarżący chorował i uniemożliwiło mu to odebranie przesyłki i złożenie skargi w terminie. Wniosek został nadany dnia 12 maja 2010 r. Do wniosku zostało załączone zwolnienie lekarskie obejmujące niezdolność do pracy od 30 marca 2010 r. do 6 kwietnia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Natomiast zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl § 4 ww. przepisu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 r., Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 333). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Podkreślić należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu może zatem nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1254/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2044/09, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2049/09).

Co prawda katalog przyczyn niezawinionych przez stronę, dających podstawę do przywrócenia terminu jest otwarty, niemniej jednak, w okolicznościach konkretnej sprawy należy badać przyczynę uchybienia terminu w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wykazane przez skarżącego okoliczności nie wykluczały bowiem możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Załączone do wniosku zwolnienie lekarskie wskazuje na niezdolność skarżącego do pracy w dniach [...] marca 2010 r. – [...] kwietnia 2010 r. W ocenie Sądu nie stanowi to okoliczności, które uprawdopodabniałyby brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, iż nie każda choroba jest przeszkodą do dokonywania określonej czynności procesowej. Tym bardziej zwolnienie lekarskie nie stanowi przeszkody do odbioru przesyłki. Jednocześnie należy uznać, iż osoba przebywająca na zwolnieniu lekarskim przebywa w miejscu zamieszkania, a zatem nie ma przeszkód do odbioru przesyłki. Skarżący nie wykazał przy tym, iż w tym czasie przebywał poza miejscem zamieszkania.

Ponadto należy zauważyć, iż przedmiotowa przesyłka po jej prawidłowym dwukrotnym awizowaniu została odesłania do Sądu i zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2010 r. uznana za doręczoną skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 2 kwietnia 2010 r. A zatem termin na złożenie skargi kasacyjnej upływał w dniu 4 maja 2010 r. Skarżący mógł więc po zakończeniu zwolnienia lekarskiego wystąpić do Sądu o udzielenie informacji w przedmiotowej sprawie. Natomiast jakiekolwiek czynności skarżący podjął dopiero dnia 11 maja 2010 r. a więc ponad miesiąc od dnia zakończenia zwolnienia lekarskiego. W ocenie Sądu należy zatem uznać, iż skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy, jaka jest wymagana od stron przy dokonywaniu czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W ocenie sądu za przejaw niestarannego zachowania i zaniedbania należy uznać niepodjęcie przez skarżącego czynności zapewniających terminowe wniesienie skargi kasacyjnej. Należy więc uznać, że nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu, z uwagi na fakt, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.