Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 60/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250; art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c); § 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Wójta Gminy po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 784/10 postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 lutego 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie został wyznaczony adwokat J. S., o czym Okręgowa Rada Adwokacka w G. powiadomiła Sąd pismem datowanym na dzień 7 lutego 2014 r.

Wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. K. na bezczynność Wójta Gminy po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 784/10.

Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 17 kwietnia 2014 r.

W dniu 21 maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek ww. pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku.

W ww. wniosku zawarte zostało oświadczenie, że opłaty za czynności wykonane w ramach prawa pomocy nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jednocześnie pełnomocnik wykazał w sposób dostateczny, że przedłożona opinia została przekazana skarżącemu.

W związku z powyższym stwierdzono, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie za sporządzenie powyższej opinii należne pełnomocnikowi wyznaczonemu przed wydaniem wyroku przez sąd pierwszej instancji przysługuje w wysokości 120 zł (50 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł.

W tym miejscu należy zauważyć, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Innymi słowy, subsydiarny obowiązek poniesienia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu dotyczy pomocy faktycznie udzielonej i nie jest następstwem samego ustanowienia pełnomocnika oraz gotowości pełnomocnika do jej świadczenia (zob. w tej materii: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt III CZP 2/12; publ. OSNC 2012/10/115 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04; publ. ONSAiWSA 2005/5/93).

W przypadku, gdy pomoc prawna w danej sprawie polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien również wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie przy czym referendarz (Sąd) ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika.

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego wykazał w sposób prawidłowy, że przedmiotowa opinia o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej została skarżącemu przesłana.

Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.