Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 278/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 57 § 4, art. 58, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 138 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych: 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] o odmowie przywrócenia D.Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej jako "Strona" lub "Skarżąca") terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za listopad 2014 r.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych.

Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za listopad 2014 r. W uzasadnieniu tego wniosku podniosła, że od 23 do 30 grudnia 2014 r. uległ awarii znajdujący się w jej siedzibie serwer. Skutkiem tego było znaczne spowolnienie sieci wewnętrznej oraz łącza internetowego. W konsekwencji niemożliwe stało się "płynne zaciąganie" danych z systemu kadrowo-płacowego niezbędnych do wypełnienia wniosku o wypłatę dofinansowania.

Osoba odpowiedzialna za złożenie tego wniosku w imieniu Skarżącej usiłowała wypełnić go w domu, po godzinach pracy, korzystając z prywatnego łącza internetowego. Jednak była to osoba słabowidząca i z tego względu nie mogła pracować szybko. W efekcie wniosek o wypłatę dofinansowania za ww. miesiąc został złożony klika minut po północy w dniu 30 grudnia 2014 r.

W piśmie z dnia 31 marca 2015 r. Strona podtrzymała wniosek o przywrócenie terminu podkreślając, że awaria serwera została usunięta dopiero w dniu 30 grudnia 2014 r. Wcześniejsze usunięcie awarii było niemożliwe ze względu na okres przedświąteczny.

Do kolejnego pisma (z dnia 3 kwietnia 2015 r.) Skarżąca dołączyła wyjaśnienia firm H. Sp. z o.o. Sp. k. odpowiedzialnej za obsługę jej sieci informatycznej i utrzymanie sprawności systemów komputerowych. W wyjaśnieniach tych wskazano, że przyczyną wystąpienia awarii była masowa infekcja komputerów znajdujących się w siedzibie Skarżącej. Niepokojące monity w tej sprawie firma H. odbierała już od dnia 5 grudnia 2014 r., jednak wszelkie usterki udawało się usuwać na bieżąco. Kulminacja awarii nastąpiła w dniu 23 grudnia 2014 r., a jej skutki były usuwane w okresie od 23 do 30 grudnia 2014 r. Firma H. wskazała, że ważne było ustalenie priorytetów działania, czyli ustalenie kolejności usuwania skutków awarii. Skupiono się przede wszystkim na bezpieczeństwie baz danych, a dopiero w drugiej kolejności na przywróceniu połączeń pomiędzy Stroną, a jej kooperantami.

W piśmie z dnia 29 maja 2015 r. Skarżąca wniosła o włączenie do materiału dowodowego w sprawie, opinii prawnej radcy prawnego R. Z. W opinii tej wskazano, że podjęte przez Skarżącą działania mające na celu terminowe złożenie wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za listopad 2014 r., świadczą o zachowaniu należytej staranności i stanowią uprawdopodobnienie braku winy w Skarżącej w uchybieniu tego terminu.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Prezes Zarządu PFRON odmówił przywrócenia Skarżącej wnioskowanego terminu. Zdaniem organu I instancji Skarżąca miała możliwość złożenia wniosku o dofinansowanie w wymaganym terminie. Niedopełnienie tej czynności nie zostało spowodowane żadną nagłą przeszkodą. Skoro firma H. już od dnia 5 grudnia 2014 r. odbierała monity o niestabilnej pracy systemu IT, a Skarżąca w dniu 23 grudnia 2014 r. zgłosiła tej firmie problem w działaniu sieci komputerowej to należało przyjąć, że Skarżąca była świadoma występujących problemów technicznych mogących uniemożliwić jej złożenie wniosku o dofinansowanie za pośrednictwem systemu SODiR. W tej sytuacji Skarżąca powinna skorzystać z możliwości przewidzianej przez art. 26c ust. 1a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.) i przesłać wniosek o dofinansowanie w formie papierowej. Skarżąca mogła też odpowiednio wcześniej skorzystać z prywatnego komputera jednego ze swoich pracowników. Organ powołując się na treść opinii prawnej przedstawionej przez Skarżącą wskazał, że skoro jej pracownicy nie byli w stanie rozpoznać rozmiarów awarii systemu komputerowego, a o skali tej awarii nie informowała również firma H., to do sporządzania wniosku o dofinansowanie należało przystąpić jak najwcześniej. Organ stwierdził również, że jeżeli Skarżąca w dniu 29 grudnia 2014 r. posiadała odpowiednie narzędzia oraz wszystkie dane potrzebne do skutecznego złożenia wniosku o dofinansowanie za pośrednictwem systemu SODiR, to nic nie stało na przeszkodzie, aby sporządzić ten wniosek w dniach 23, 24, 27 lub 28 grudnia 2014 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Strona zarzuciła organowi I instancji wybiórcze i powierzchowne zbadanie dostępnego w sprawie materiału dowodowego – w szczególności pisma firmy H.

Po rozpoznaniu zażalenia Strony, Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji podtrzymując w całości zaprezentowaną tam argumentację. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał więc, że okoliczności podnoszone przez Stronę nie mogą stanowić uprawdopodobnienia winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania. Brak płynności w zaciąganiu danych z systemu nie oznacza bowiem niemożności pozyskania tych danych, a jedynie pewne trudności, możliwe do przezwyciężenia. Poza tym w przypadku trudności w złożeniu wniosków drogą elektroniczną Strona powinna była złożyć je w formie papierowej. Dodatkowo organ odwoławczy powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2010 r. Sygn. akt V SA/Wa 1876/09, w którym wskazano, że trudności strony w obsłudze systemu elektronicznego SODiR, a także "oporność" systemu nie stanowią podstaw uzasadniających zastosowanie w sprawie art. 58 § 2 k.p.a.

W ocenie organu II instancji, Strona wykazując należytą staranność i dbałość o własne sprawy, biorąc pod uwagę występujące już od 5 grudnia 2014 r. problemy z systemem komputerowym, powinna tak zorganizować swoją pracę, aby wniosek wysłać z zachowaniem terminu. Tłumaczenia strony, iż w dniu 23 grudnia 2014 r. wyznaczyła pracownika do wypełnienia i wysłania wniosku Wn-D, a następnie gdy ten 24 grudnia 2014 r. przed rozpoczęciem pracy poinformował o urlopie do końca roku i następnie wskazanie drugiego pracownika, który podjął zlecone czynności dopiero w dniu 29 grudnia 2014 r. także nie zasługują na uwzględnienie. Mając świadomość upływającego terminu Strona powinna wyznaczyć innego pracownika, który niezwłocznie podjąłby czynności związane z wypełnieniem i wysłaniem wniosku w formie elektronicznej bądź też wysłaniem go w formie papierowej.

W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia:

- art. 7 i 8 k.p.a. poprzez zaniechanie rozważenia skutków zaskarżonego orzeczenia, a także nieuwzględnienie słusznego interesu obywateli oraz interesu społecznego,

- art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego,

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędne utrzymanie w mocy wadliwej decyzji administracyjnej, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że pracownik, któremu wydano w dniu 23 grudnia 2014 r. polecenie sporządzenia i złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania, zobowiązał się do wykonania tego polecenia w dniach 24 i 29 grudnia 2014 r. Jednakże w dniu 24 grudnia 2014 r. skorzystał z prawa do urlopu na żądanie w dniach 24 oraz 29-31 grudnia 2014 r. Skarżąca nie mogła przewidzieć, że pracownik, który zobowiązał się jednego dnia do wykonania polecenia służbowego, następnego dnia skorzysta z prawa do urlopu na żądanie.

Jedynym pracownikiem, który pozostawał kompetentny do prawidłowego wypełnienia wniosku był J. I., który w tym dniu również przebywał na zaplanowanym urlopie. Pracownik ten mógł podjąć się wypełnienia i złożenia wniosku dopiero w dniu 29 grudnia 2014 r. Skarżąca dodała przy tym, że nie miała obowiązku złożenia wniosku przed ostatnim dniem upływu terminu.

Skarżąca podkreśliła, że nie mogła przewidzieć, że awaria systemu komputerowego uniemożliwi złożenie przedmiotowego wniosku w formie elektronicznej. Niestabilności systemu zgłoszone 5 grudnia 2014 r. były na bieżąco usuwane przez firmę H. i nie wskazywały na poważniejszą awarię. System komputerowy pracował sprawnie. Pierwsze zgłoszenie awarii systemu pojawiło się dopiero 23 grudnia 2014 r. (nie 5 grudnia, jak utrzymują organy obu instancji), a infekcja systemu nastąpiła prawdopodobnie kilka dni wcześniej. Awaria usuwana była w dniach 24-26 grudnia 2014 r. Jako że 29 grudnia 2014 r. system działał sprawnie, Skarżąca podjęła decyzję o sporządzeniu wniosku w formie elektronicznej z uwagi na brak szans terminowego sporządzenia i złożenia wniosku w formie papierowej. Dopiero w połowie dnia okazało się, że złożenie wniosku w formie elektronicznej nie jest możliwe za pośrednictwem systemu komputerowego. Stąd też pracownik wykonał odpowiednie czynności po godzinach pracy, we własnym domu z użyciem własnego sprzętu. Z uwagi na to, że pracownik ten był osobą słabowidzącą rejestracja wniosku o wypłatę dofinansowania w systemie SODiR nastąpiła około siedem minut po upływie terminu.

Podsumowując Skarżąca podkreśliła, że nie mogła przewidzieć, iż pracownik, który otrzymał w dniu 23 grudnia 2014 r. polecenie służbowe sporządzenia i złożenia przedmiotowego wniosku oraz zobowiązał się do wykonania polecenia, w dniu następnym skorzysta z prawa do urlopu na żądanie. Skarżąca nie mogła też przewidzieć wystąpienia awarii systemu, tym bardziej awarii tak poważnej, by nie mogła być usunięta w ciągu jednego dnia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę Skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko wyrażone w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 26c ust. 6 ustawy o rehabilitacji Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego został zobowiązany do określenia w drodze rozporządzenia m.in. terminów składania wniosków o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oraz wykazu dokumentów załączanych do wniosku. Wypełnieniem tego zobowiązania jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 241 ze zm.). Zgodnie z § 5 ust. 1 tego rozporządzenia pracodawca składa wniosek wraz z informacją w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczą. Zgodnie zaś z § 5 ust. 4 termin, o którym mowa w ust. 1, przywraca się na prośbę pracodawcy, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Wskazać też należy, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie miał art. 58 k.p.a., ponieważ zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy o rehabilitacji przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie nieuregulowanym w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

W świetle art. 58 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: po pierwsze gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, po drugie gdy zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, po trzecie zainteresowany dopełnił czynności dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechny jest pogląd wskazujący, że o braku winy zainteresowanego można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej. Obowiązkiem osoby ubiegającej się o przywrócenie terminu jest jedynie uprawdopodobnienie (uwiarygodnienie), a nie wykazanie istnienia okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. Stwierdzenie istnienia tych okoliczności powinno nastąpić w toku postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ właściwy do przywrócenia terminu. Ocena przesłanek zastosowania w sprawie art. 58 k.p.a. musi odbywać się z odwołaniem do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności konkretnego przypadku, przy uwzględnieniu wszelkich koniecznych środków dowodowych z uwzględnieniem słusznego interesu strony, a wszelkie niejasności i niedopowiedzenia nie mogą być interpretowane na niekorzyść wnoszącego (vide wyrok WSA w Poznaniu z 21 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 456/09). W orzecznictwie trafnie przyjmuje się również, że przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Ponadto przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (vide wyrok NSA z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 2413/14).

W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że system komputerowy Skarżącej uległ awarii i został skutecznie naprawiony w dniu 30 grudnia 2014 r., tj. dzień po upływie terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za listopad 2014 r. Niesporne jest także, że Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w wymaganym przez art. 58 § 2 k.p.a. terminie oraz, że dopełniła czynności dla której określony był termin, tj. złożyła wniosek o dofinansowanie do PFRON za pośrednictwem SODiR. Istota sporu sprowadza się natomiast do tego, czy powołane przez Skarżącą okoliczności uprawdopodobniają brak jej winy w uchybieniu terminu.

Zdaniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej Skarżąca nie uprawdopodobniła, że naruszenie terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania nastąpiło bez jej winy. Podstawą takiego stanowiska organu jest natomiast przekonanie, że Strona zdając sobie sprawę z nieprawidłowego działania systemu komputerowego, za pośrednictwem którego chciała złożyć wniosek, powinna tak zorganizować pracę, aby złożenie wniosku w terminie było możliwe. Inaczej mówiąc powinna sporządzić ten wniosek odpowiednio wcześniej i złożyć go w formie papierowej.

W ocenie Sądu tak sformułowaną ocenę organu – jako zupełnie oderwaną od stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy – należało uznać za błędną i naruszającą przepisy k.p.a. w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Organ dokonując powyższej oceny nie odniósł się należycie do argumentów Skarżącej podniesionych w zażaleniu oraz pismach składanych w toku postępowania, a dotyczących braku możliwości zachowania terminu do wniesienia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych pomimo zachowania przez Skarżącą należytej staranności. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zabrakło wyjaśnienia – w kontekście stanowiska Skarżącej, wskazującej na niemałą ilość zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych (blisko trzysta osób) – dlaczego zdaniem organu Skarżąca miała możliwość sporządzenia wniosku w formie papierowej w ciągu jednego dnia. Należy bowiem podkreślić, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż awaria systemu komputerowego wykorzystywanego w tym celu, pogłębiła się do stanu uniemożliwiającego wysłanie wniosku właśnie w ostatnim dniu wyznaczonego do tego terminu, tj. 29 grudnia 2014 r. Stwierdzenie organu odwoławczego, jak i organu I instancji, jakoby sygnały o niestabilnej pracy systemu komputerowego Skarżącej, które pojawiały się od dnia 5 grudnia 2014 r. powinny spowodować po jej stronie podjęcie działań zapobiegawczych poprzez przystąpienie do wypełniania wniosku o wypłatę dofinansowania jak najwcześniej są pozbawione uzasadnienia. Podkreślić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem strona ma prawo dokonać czynności choćby w ostatnim dniu biegu terminu i przeszkoda występująca choćby przez ten jeden ostatni dzień niezawiniona przez stronę jest przesłanką przywrócenia terminu. Tym samym nie może stanowić podstawy do odmowy przywrócenia terminu fakt, że przeszkoda uniemożliwiająca terminowe dopełnienie czynności wystąpiła dopiero w ostatnim dniu terminu. To, iż strona mogła wcześniej dokonać czynności, lecz zwlekała z tym do ostatniego dnia ustawowego terminu, w którym zaistniała przeszkoda do dokonania tej czynności, nie może stanowić podstawy odmowy uwzględnienia wniosku z art. 58 k.p.a., bowiem strona nie może przewidywać, że w ostatnim dniu terminu zaistnieje nieprzewidziana sytuacja uniemożliwiająca jej dokonanie czynności z zakresu postępowania administracyjnego (vide wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 5 października 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 76/16 oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt III SA/Wr 181/11).

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie mogła zakładać, że sygnały o niestabilnej pracy systemu komputerowego – istotnie pojawiające się od dnia 5 grudnia 2014 r. – zwiastują nastąpienie awarii, która całkowicie uniemożliwi działanie tego systemu, a w konsekwencji złożenie za jego pośrednictwem wniosku o wypłatę dofinansowania. Sąd uznaje też, że Skarżąca dochowała w powyższym zakresie należytej staranności poprzez powierzenie obsługi systemu komputerowego i sieci informatycznej profesjonalnej firmie komputerowej. Należy dodać, że nawet ta firma początkowo nie informowała Skarżącej o rozmiarach awarii. W tej sytuacji Skarżąca nie mogła zakładać, jak sugerują to orzekające w sprawie organy, że złożenie wniosku przy wykorzystaniu jej sieci komputerowej w ostatnim dniu terminu będzie niemożliwe. Skarżąca nie mogła też przewidzieć, że pracownik wcześniej wyznaczony przez nią do złożenia wniosku skorzysta z urlopu na żądanie.

W przedstawionym kontekście – dotyczącym liczby pracowników objętych wnioskiem, jak i dnia wystąpienia awarii uniemożliwiającej wysłanie wniosku w formie elektronicznej – za zupełnie oderwane od stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należało uznać twierdzenia organu II instancji jakoby brak płynności w zaciąganiu danych z systemu nie oznaczał niemożności pozyskania tych danych, a jedynie pewne trudności, możliwe do przezwyciężenia. Błędne jest również powoływanie się przez ten organ na wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt: V SA/Wa 1876/09, który dotyczył odmiennego stanu faktycznego, i wyciąganie na podstawie tego wyroku generalnego wniosku, iż problemy strony w złożeniu wniosku drogą elektroniczną nie mogą stanowić o braku winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu Minister nie zbadał obiektywnej możliwości Skarżącej do sporządzenia i wysłania wniosku o dofinansowanie wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za listopad 2014 r. w wymaganym prawem terminie, w formie papierowej. Tylko takie ustalenia mogłyby stanowić podstawę do dokonania prawidłowej oceny w zakresie uprawdopodobnienia przez Skarżącą braku winy w uchybieniu terminu. Uprawnienie do przekazania wniosku o dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych również w formie papierowej, zgodnie z art. 26c ust. 1a ustawy o rehabilitacji, nie może wyłączać co do zasady możliwości przywrócenia terminu na podstawie art. 58 k.p.a. w sytuacji awarii sieci komputerowej, na której prowadzone są ewidencje pracownicze i księgowe oraz zainstalowane jest oprogramowanie do wysyłania wniosków w formie elektronicznej.

Uwzględniając wszystko powyższe, w ocenie Sądu, należało uznać, że postępowanie organu w rozpatrywanej sprawie narusza art. 7 k.p.a., który stanowi m.in., że w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes publiczny i słuszny interes obywateli. Postępowanie to jest niezgodne z art. 77 § 1 k.p.a., którym obliguje organ administracji publicznej by w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy, jak również z art. 80 tej ustawy, który zobowiązuje organ do oceny, czy dana okoliczność została udowodniona, na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Nie sposób nie zauważyć, że zaskarżone postanowienie narusza również art. 107 § 3 k.p.a. - mający, na mocy art. 126 k.p.a., odpowiednie zastosowanie do postanowień - który stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Za zasadny należało też uznać zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji.

Minister Pracy i Polityki Społecznej ponownie rozpatrując zażalenie Skarżącej zobligowany będzie do uwzględnienia stanowiska zaprezentowanego w uzasadnieniu wyroku. W szczególności – przy ocenie uprawdopodobnienia przez Skarżącą braku winy w uchybieniu terminu – powinien odnieść się i przeanalizować argumenty Skarżącej podniesione w zażaleniu, dotyczące liczby zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych (związanymi z tym utrudnieniami w wypełnianiu wniosku w formie papierowej), czasu wystąpienia awarii sieci komputerowej w odniesieniu do daty upływu terminu na wysłanie wniosku. W ocenie Sądu niezbędne, w powyższym zakresie, będzie także rozważenie przez organ orzekający liczby osób zatrudnionych w biurze Spółki, które posiadały kompetencje do wypełnienia wniosku i pozostawały do dyspozycji Spółki w okresie bezpośrednio poprzedzającym ostatni dzień terminu na złożenie tego wniosku. Dokonując ustaleń co do tego, czy Skarżąca miała możliwość terminowego złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych organ powinien mieć też na uwadze to, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11 sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a.

Stwierdzone naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, spowodowały konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.