Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1106/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  art.  11  art. 107
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi D. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] lutego 2011 r., na

podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania D. N. -

utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z [...] grudnia 2010 r., odmawiającą uchylenia decyzji własnej z [...] lipca

2007r. nakazującej zamurowanie 5 otworów okiennych w ścianie budynku

mieszkalnego, na posesji nr [...] przy ul. [...] w R..

Organ działał w następującym stanie faktycznym.

A. N. rozpoczął realizację ww. budynku na podstawie decyzji

Naczelnika Gminy W. z [...] sierpnia 1973r., zatwierdzającej projekt budowlany

przewidujący wykonanie pięciu okien w ścianie zbliżonej na mniej niż 3 m do granicy

nieruchomości. Naczelnik Gminy W. decyzją z [...] kwietnia 1978 r. uchylił ww.

decyzję.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z [...]

maja 2005 r. umorzył wszczęte z urzędu postępowanie w tej sprawie. [...]

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] września 2005 r. utrzymał

w mocy ww. decyzję.

Wyrokiem z 22 grudnia 2005 r. (II SA/Op 393/05) Wojewódzki Sąd

Administracyjny w O. uchylił decyzje organów obu instancji. Sąd stwierdził, że

kserokopie pozwoleń budowlanych oraz informacje o oddaniu do użytkowania

obiektów realizowanych na podstawie pozwoleń z lat 1973 i 1975 (J. K. )

świadczą, że organ nie posiada żadnych innych dokumentów, które pozwalałyby na

przyjęcie, że wznowione decyzją Naczelnika Gminy W. z dnia [...] kwietnia 1978r.

postępowanie zostało zakończone decyzją i nakazał uzupełnić materiał dowodowy.

Decyzją z [...] lipca 2006 r., PINB w K. ponownie umorzył

postępowanie. [...] WINB decyzją z [...] września 2006 r. uchylił ww. decyzję i

przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Następnie decyzją z [...] stycznia 2007 r. PINB w K., na podstawie

art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazał A. N. zamurowanie

5 otworów okiennych. Organ wojewódzki decyzją z [...] lipca 2007 r. uchylił ww. decyzję

w zakresie terminu i wyznaczył nowy termin wykonania obowiązku, a w pozostałej

części utrzymał ww. decyzję w mocy.

Postanowieniem z 5 listopada 2007 r. (II SA/Op 453/07) Wojewódzki Sąd

Administracyjny w O. odrzucił skargę inwestora.

Wnioskiem z 28 lutego 2008r. D. N., jako następca prawny

inwestora wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją, na

podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. We wznowionym postępowaniu organ wojewódzki

decyzją z [...] kwietnia 2008 r. uchylił ww. decyzję, którą z kolei uchylił Głównego

Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z [...] kwietnia 2009 r. organ wojewódzki stwierdził, że decyzję z [...] lipca

2007 r. wydano z naruszeniem prawa, lecz odmówił jej uchylenia, gdyż nowa decyzja

byłaby identyczna z poprzednią. Organ odwoławczy decyzją z [...] kwietnia 2009 r.

utrzymał ww. decyzję w mocy. Wyrokiem z 16 marca 2010 r. (VII SA/Wa 1267/09)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. N. na

decyzję z [...] maja 2009 r.

Pismem z 26 czerwca 2010 r. uzupełnionym 26 lipca 2010 r. D. N.

wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] lipca 2007 r.

Decyzją z [...] września 2010 r. [...] WINB odmówił wznowienia

postępowania, wskazując że wniosek wniesiono po terminie. Główny Inspektor

Nadzoru Budowlanego uchylił tą decyzję i przekazał sprawę do ponownego

rozpatrzenia.

Po wznowieniu postępowania organ wojewódzki wydał ww. decyzję z [...]

grudnia 2010 r. odmawiającą uchylenia decyzji własnej z [...] lipca 2007 r.

Organ odwoławczy przechodząc do merytorycznej oceny wyjaśnił zasady

postępowania wznowieniowego. Przytoczył art. 148 § 1 k.p.a. wskazujący terminy do

złożenia podania. Stwierdził, że jednomiesięczny termin do złożenia podania o

wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. został zachowany, gdyż strona

dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia 26 czerwca

2010 r. i tego samego dnia złożyła wniosek. W aktach sprawy nie ma dowodów

podważających ten fakt.

Wskazał, że jako podstawę wznowienia wskazano art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj.

"nowe okoliczności faktyczne łub nowe dowody". Dowodem takim jest zdaniem

wnioskodawcy analiza warunków bezpieczeństwa pożarowego z czerwca 2010 r.

sporządzona przez rzeczoznawcę budowlanego W. K. i

rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych J. G..

Organ odwoławczy stwierdził, że dokument ten nie stanowi istniejącego w

dacie wydania decyzji z [...] lipca 2007 r. materiału dowodowego. Wyjaśnił, że aby

oceniać akt w kontekście tej przesłanki, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody

istotne dla sprawy muszą być nowe, istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie

mogły być znane organowi wydającemu decyzję.

Złożony dokument jest co prawda nowym dowodem w sprawie, jednakże nie

istniał [...] lipca 2007r. Odmienna interpretacja i ocena stanu faktycznego ustalonego w

dotychczasowym postępowaniu przez autora analizy a także ocena odbiegająca od

warunków technicznych, nie może prowadzić do uchylenia decyzji dotychczasowej.

Na poparcie tego stanowiska organ powołał orzecznictwo.

Skargę na powyższą decyzję złożył D. N. i wnosząc o uchylenie

decyzji wydanych w obu instancjach zarzucił:

1. rażące naruszenie art. 145 § 1 ust. 5 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie,

wyrażające się w tym, że okoliczności faktyczne i prawne, wynikające z opinii

rzeczoznawców budownictwa i zabezpieczeń przeciwpożarowych z czerwca 2010r.

zostały uznane za niespełniające przesłanek określonych w ww. przepisie.

2. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie prawidłowego i

wyczerpującego uzasadnienia decyzji.

Skarżący wskazał, że organ dokonał tzw. błędnej subsumcji tego przepisu, co

doprowadziło do stwierdzenia, że opinia rzeczoznawców z zakresu budownictwa i

zabezpieczeń przeciwpożarowych i zawarte w niej ustalenia faktyczne i prawne nie

stanowią okoliczności o której mowa w art. 145 § 1 ust. 5 k.p.a. relewantnych dla

wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania. Stwierdził, że wznowienie

postępowania na tej podstawie może nastąpić w przypadku kumulatywnego

spełnienia przesłanek: decyzja musi być ostateczna, po jej wydaniu na jaw wychodzą

nowe okoliczności (dowody), mające istotne znaczenie dla sprawy, nadto te

okoliczności (dowody) muszą istnieć w dacie wydania decyzji, której wznowienie

dotyczy. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że przy ocenie wskazanych

przesłanek najistotniejszym warunkiem jest istnienie tych okoliczności (lub dowodów)

w dacie podejmowania decyzji ostatecznej.

W związku z powyższym skarżący wskazał, iż podnoszony brak związku

pomiędzy umiejscowieniem otworów okiennych, a wymogami bezpieczeństwa pożarowego, wyrażony opinii rzeczoznawców, jest okolicznością spełniającą

wszystkie przesłanki z art. 145 § 1 ust. 5 k.p.a.

Skarżący podkreślił, że nie kwestionuje faktu, iż w znaczeniu materialnym

opinia nie istniała w dacie wydania decyzji tj. w dniu [...] lipca 2007r. Jednak

okoliczności faktyczne i prawne w niej podniesione, istniały już w tej dacie. Z opinii

wynika bowiem, że zarówno lokalizacja, jak i oddzielenie przeciwpożarowe budynku

mieszkalnego Skarżącego i budynku gospodarczego J. K. na sąsiedniej

działce spełniają wszelkie wymogi wynikające z rozporządzenia Ministra

Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny

odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 124, poz. 1030) i nie stwarzają

zagrożenia dla bezpieczeństwa pożarowego - taki stan rzeczy istniał już w 2007r.

Tymczasem organ stwierdził, że usytuowanie obiektu nie spełnia wymagań z §

12 ww. rozporządzenia. Obiekt jest usytuowany zbyt blisko granicy działki (...), co

stwarza zagrożenie także w sferze bezpieczeństwa pożarowego.

Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem, że opinia jest jedynie odmienną

oceną stanu faktycznego i nie stanowi okoliczności istotnej dla sprawy. Opinia

dotyczy bowiem bezpośrednio istotnych okoliczności, a jej wnioski uprawniają do

przyjęcia, iż gdyby była znana organom w dacie wydawania decyzji, miałyby one inne

brzmienie. Opinia usuwa wszelkie wątpliwości, co do prawidłowości posadowienia

budynku na działce nr [...] ([...]), zgodności z wymogami bezpieczeństwa i innymi

wymogami techniczno - budowlanymi, a także wskazuje, że wykonanie nakazu

powodowałoby niezgodność z ww. rozporządzeniem w zakresie wymagań

dotyczących nasłonecznienia i wentylacji pomieszczeń przeznaczonych na pobyt

ludzi. Na poparcie tego stanowiska skarżący powołał orzecznictwo

Dodał, że z art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. wynika, iż

szczegółowe umotywowanie ustaleń prowadzących do wydania decyzji zamykającej

drogę do wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania powinno znaleźć

swój wyraz w uzasadnieniu decyzji.

Zdaniem skarżącego, organ II instancji przedstawił obszernie stan faktyczny,

jednak lapidarnie i niewyczerpująco uzasadnił swoje stanowisko z pominięciem art.

11 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Podkreślił, że wadliwe uzasadnienie decyzji uznaniowej

nie pozwala na stwierdzenie, czy przy jej wydaniu organ nie dopuścił się dowolności

oraz zaniechania przy dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd

naruszenia prawa materialnego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy lub istotnych

wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły,

wobec czego skarga podlegała oddaleniu.

Poddaną kontroli Sądu decyzją z [...] lutego 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru

Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora

Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2010r. odmawiającą - we wznowionym

postępowaniu - uchylenia decyzji własnej z [...] lipca 2007r. nakazującej zamurowanie

5 otworów okiennych w ścianie budynku mieszkalnego przy ul. [...] w

R..

W związku z powyższym na wstępie wyjaśnić należy, że wznowienie

postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwości

przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego

rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja

ostateczna. Istnienie tej instytucji podyktowane jest potrzebą rozwiązania sytuacji, w

których po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania lub, gdy

później zaszły okoliczności, które pozbawiają znaczenia przesłanki, na jakich oparto

rozstrzygnięcie sprawy. W tych warunkach decyzje ostateczne stają się wadliwe ze

względu na ujawnienie lub powstanie określonych faktów (patrz W. Dawidowicz,

Postępowanie administracyjne...,s. 242).

Skarżący domagał się uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji z [...]

lipca 2007 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wobec - jak wskazał - istnienia w

dacie wydania tejże decyzji okoliczności faktycznych nieznanych organowi

wydającemu decyzję, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a wynikających ze

sporządzonej w lutym 2012 r. "Ekspertyzy warunków bezpieczeństwa pożarowego

lokalizacji obiektów...."

Należy mieć na uwadze, że zgodnie z powyższym przepisem wznawia się

postępowanie zakończone ostateczną decyzją administracyjną, jeśli wyjdą na jaw

istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania

decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Z literalnego brzmienia powołanej normy prawnej wynika zatem, że

przewidziana w niej przesłanka wznowienia postępowania odnosi się wyłącznie do sfery ustaleń z zakresu faktów leżących u podstaw rozstrzygnięcia organu, przy czym

przepis ten wymaga łącznego zaistnienia następujących warunków: wyjścia na jaw

nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, istotnego charakteru tych

okoliczności lub dowodów dla sprawy w takim znaczeniu, że mogą one mieć wpływ

na treść rozstrzygnięcia, brak wiedzy o tych okolicznościach lub dowodach po stronie

organu, który wydał decyzję, istnienie tych okoliczności lub dowodów w dniu wydania

decyzji.

Wobec powoływania się przez skarżącego w niniejszej sprawie na istnienie

nowych okoliczności faktycznych wynikających z ww. ekspertyzy wyjaśnić należy, że

za nową okoliczność w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie może być uznana inna

od dokonanej przez organ w pierwotnym postępowaniu ocena znanych wówczas

temu organowi okoliczności i dowodów. W takim bowiem przypadku nie ma miejsca

ujawnienie nowych okoliczności lub dowodów, ale odmienna ocena tego samego

stanu faktycznego.

W doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że odmienna ocena

znanych organowi okoliczności lub dowodów, jak i zmiana poglądów prawnych nie

stanowią przesłanki wznowienia postępowania przewidzianej w tym przepisie (por. B.

Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz,

Wydawnictwo C.H. Beck, W-wa 2000, s.582-584).

Nowymi okolicznościami faktycznymi w rozpatrywanym przypadku nie mogły być

zatem oceny rzeczoznawców zawarte w złożonej w dniu 26 czerwca 2010r.

ekspertyzie o zgodności usytuowania budynku skarżącego w odległości mniejszej niż

3 m od granicy z działką sąsiednią ścianą posiadającą pięć otworów okiennych tak w

zakresie wymagań przeciwpożarowych, jak i warunków przesłaniania.

Niewątpliwie organowi wojewódzkiemu znane były okoliczności wadliwego, bo

naruszającego § 12 ust. 1 warunków technicznych z 2002r. - usytuowania budynku

skarżącego. Z tego właśnie powodu doszło do uchylenia decyzji o pozwoleniu na

budowę wydanej w 1978r., skutkiem czego powstała potrzeba doprowadzenia

budynku do stanu zgodnego z prawem.

Wskazać przy tym trzeba, że ścisłe określenie podstawowych odległości

sytuowania obiektów na działkach budowlanych w ww. rozporządzeniu podyktowane

jest nie tylko warunkami bezpieczeństwa pożarowego, ale również względami

funkcjonalnymi. Odległości te co do zasady są niezmienne.

Nie można było zatem przyjąć, że okoliczności przedstawione w ww. ekspertyzie

miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, to jest takie, że skutkowałyby wydaniem

decyzji odmiennej treści niż decyzja z dnia [...] lipca 2007r.

W konsekwencji bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawał również fakt wydania

w dniu [...] lutego 2012r. przez [...] Komendanta Państwowej Straży Pożarnej

postanowienia wyrażającego zgodę na spełnienie wymagań w zakresie

bezpieczeństwa pożarowego, w sposób określony w ww. ekspertyzie tzn. w inny

sposób niż podany w § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. Nie jest to

bowiem nowy dowód istniejący w dniu wydania ww. decyzji.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że prawidłowo przyjęto w zaskarżonej

decyzji oraz w poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, iż w niniejszej sprawie

nie występowała przesłanka wskazana w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w szczególności

skarżący nie przedstawił istotnych dla sprawy nowych faktów, jak i nie złożył nowych

dowodów istniejących w dniu wydania decyzji.

Sąd nie dopatrzył się również takiego naruszenia przepisów postępowania, w

tym art. 11 i 107 § 3 k.p.a., które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy i skutkowało

uchyleniem zaskarżonej decyzji. Nie można było zgodzić się z zarzutami skargi, że

organ nie wyjaśnił stronie przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy i

nie odniósł się do faktów istotnych dla sprawy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na

podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.