Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 183/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
658
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: zobowiązano organ do wydania aktu

SENTENCJA

Dnia 21 grudnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Piotr Fronc WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w prowadzeniu postępowania znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie do wydania aktu w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, II. stwierdza, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie dopuścił się bezczynności, III. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 czerwca 2008 roku I. Z. poinformował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – dalej jako "PINB", że zamierza przeprowadzić remont budynku jednorodzinnego mieszczącego się w K. przy ulicy [...]. Wskazał przy tym, że ze względu na brak zgody jednego ze współwłaścicieli nie może dokonać zgłoszenia planowanego remontu, w związku z tym wniósł do Powiatowego Inspektora o przeprowadzenie wizji lokalnej celem wydania decyzji, że wskazany budynek wymaga remontu.

W 2008 roku PINB w przedmiotowej sprawie przesłuchał w dniu 30 czerwca 2008 roku w charakterze strony I. Z. oraz w dniu 14 lipca 2008 roku M. B..

Kolejna czynność w sprawie została dokonana w czerwcu 2009 roku, kiedy to skierowano do stron wezwanie do wzięcia udziału w kontroli wyznaczonej na dzień 8 lipca 2009 roku (k. 31 a.a. i k. 41 a.a.).

Następnie pismem z dnia 11 stycznia 2010 roku PINB zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, udziału w czynnościach dokonywanych przez organ oraz żądania przeprowadzenia w sprawie dowodu (k. 51 a.a.).

Między styczniem 2010 roku a lutym 2013 roku organ nie podjął żadnej czynności w sprawie. W części akt obejmujących ten okres znajdują się dwa pisma wnioskodawcy z dnia 18 stycznia 2010 roku oraz z dnia 12 lutego 2013 roku oraz jedno pismo M. B. z dnia 20 lutego 2013 roku.

Wezwaniem z dnia 28 lutego 2013 roku PINB wezwał strony do osobistego stawiennictwa.

Ponadto organ wydał postanowienie z dnia 28 lutego 2013 roku, znak: ROiK I/III.AWP-7356-194/08, którym na podstawie art. 36 § 1 i § 2 w zw. z art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 roku, Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej jako "K.p.a." oraz art. 80 ust. 2 pkt. 1) i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 roku, Nr 243, poz. 1623 ze zm.) – dalej jako "PrBud" zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 24 maja 2013 roku (k. 122 a.a.).

Następnie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 roku, znak: ROiK I/III.AWP-7356-194/08 PINB zawiadomił strony, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy, to jest do dwóch miesięcy od daty zakończenia postępowania administracyjnego prowadzonego pod sygn. akt znak: ROiK I/III.AWP-7355-211/08 (k. 141 a.a.). Jak wskazał PINB postępowanie prowadzone pod znakiem ROiK I/III.AWP-7355-211/08 dotyczy robót budowlanych wykonanych w budynku położonym przy ulicy [...] w K., bez zgody organu administracji architektoniczno – budowlanej. Jednocześnie PINB wskazał, że w pierwszej kolejności jest zobligowany zakończyć postępowanie naprawcze, w którym możliwe jest nałożenie przez organ na zobowiązanych obowiązku wykonania określonych czynności czy robót budowlanych w celu doprowadzenia ww. obiektu do stanu zgodnego z przepisami i prawem, a dopiero później może prowadzić postępowanie w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku położonego przy ulicy [...] w K..

Kolejną czynnością organu w sprawie było wydane postanowienie nr 219/2020 z dnia 14 lutego 2020 roku, znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP, którym zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 14 maja 2020 roku (k. 177 a.a.)

Następnie postanowieniem nr 357/2020 z dnia 16 marca 2020 roku, znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP, PINB zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 16 czerwca 2020 roku (k. 203 a.a.). Jednocześnie w związku z ogłoszeniem na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego, PINB wskazał, że ogranicza wykonywanie czynności kontrolnych, oględzin oraz innych czynności procesowych wymagających udziału osób trzecich i w związku z tym odroczono przeprowadzenie w niniejszej sprawie oględzin do czasu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego.

Postanowieniem nr 582/2020 z dnia 27 maja 2020 roku, znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP, PINB zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 25 września 2020 roku (k. 215 a.a.).

Pismem z dnia 27 lipca 2020 roku M. B. złożyła "skargę" do Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie – dalej jako "MWINB" na "naruszenie przez PINB w Krakowie art. 35 i 36 K.p.a." W uzasadnieniu wskazała, że termin załatwienia sprawy upłynął w dniu 25 lipca 2020 roku, jednak nie otrzymała ona rozstrzygnięcia w sprawie, co przesądza o naruszeniu art. 35 K.p.a. Nie została również powiadomiona o przyczynach, które uniemożliwiałyby wydanie rozstrzygnięcia w związku z prowadzonymi czynnościami podjętymi w dniu 25 czerwca 2020 roku, co przesądza o naruszeniu art. 36 K.p.a. (k. 244 a.a.).

W wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącej ("skargi" z dnia 27 lipca 2020 roku) postanowieniem z dnia 4 września 2020 roku MWINB postanowił nie wyznaczać PINB-owi dodatkowego terminu do załatwienia sprawy (k. 280 a.a.).

Następnie postanowieniem nr 854/2020 z dnia 5 sierpnia 2020 roku, znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP, PINB zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 października 2020 roku (k. 215 a.a.).

W dniu 25 czerwca 2020 roku przeprowadzono oględziny (k. 239 a.a.), w postanowieniem nr 852/2020 z dnia 4 sierpnia 2020 roku zobowiązano właścicieli budynku do przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego. Na postanowienie PINB nr 852/2020 z dnia 4 sierpnia 2020 roku M. B. złożyła zażalenie (k. 276 a.a.), które MWINB postanowieniem nr 884/2020 z dnia 13 października 2020 roku, znak: WOB.7722.163.2020.ACIE zostało utrzymane w mocy, z wyjątkiem terminu przedłożenia ekspertyzy. Skargę na powyższe postanowienie złożyła M. B., którą WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2021 roku, sygn. II SA/Kr 1440/20 skargę oddalił. Akta sprawy zostały zwrócone do PINB pismem z dnia 15 lutego 2022 roku (k. 310 a.a.).

Następnie PINB pismem z dnia 1 marca 2022 roku wezwał współwłaścicieli budynku do wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem nr 852/2020 z dnia 4 sierpnia 2020 roku, którym zobowiązano właścicieli budynku do przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego (k. 312 a.a.).

Następnie postanowieniem nr 110/2022 z dnia 1 marca 2022 roku, znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP, PINB zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 1 czerwca 2022 roku (k. 313 a.a.).

Wobec niewykonania powyższego obowiązku PINB postanowieniem nr 207/2022 z dnia 10 maja 2022 roku, zlecił na koszt zobowiązanych wykonanie ekspertyzy technicznej (k. 314 a.a.)

Następnie postanowieniem nr 208/2022 z dnia 10 maja 2022 roku, znak: ROIK III.5162.9.2008.AWP, PINB zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 września 2022 roku (k. 315 a.a.).

Wnioskodawca I. Z., przedłożył ekspertyzę za pismem z dnia 10 czerwca 2022 roku (k. 331 a.a.). Do dnia wniesienia skargi postępowanie nie zostało zakończone.

Skargę na bezczynność PINB złożyła M. B.. W skardze na zasadzie art. 35 K.p.a. Skarżąca wniosła o "orzeczenie rażącego naruszenia prawa skarżącej, do załatwienia sprawy w ustawowym terminie, przez PINB w Krakowie bez zbędnej zwłoki, a co dotyczy zaniechania ustalenia stanu technicznego budynku w tym dachu, w terminie ustalonym przez prawo czyli do dnia 12 lipca 2008 r. skoro wniosek w tym zakresie został złożony w dacie 12 czerwca 2008 r."

W uzasadnieniu wskazano, że 12 czerwca 2008r. został zgłoszony wniosek o ustalenie aktualnego stanu technicznego budynku położonego w Krakowie przy ul. [...], jadnakże "organ budowlany uchylił się od załatwienia sprawy w ustawowym terminie a sprawę ustalenia stanu technicznego budynku położonego w Krakowie przy uL. [...], prowadzonej pod znakiem ROiK l/III.AWP-7356-194/08, a obecnie pod znakiem ROIK III5162.9.2008.AWP rozciągnął na okres 14 lat, podczas gdy z przepisu prawa wynika, że sprawa winna była być załatwiona bez zbędnej zwłoki w ciągu jednego miesiąca licząc od daty zgłoszenia czyli do 12 lipca 2008r."

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. - dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej.

Na wstępie należało ocenić, czy skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

Skarżąca dopełniła wymogu, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a. wnosząc pismem z dnia 27 lipca 2020 roku "skargę" do MWINB na "naruszenie przez PINB w Krakowie art. 35 i 36 K.p.a.".

Skarga była zatem dopuszczalna i Sąd mógł przystąpić do jej merytorycznej kontroli.

W związku z tym, że wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego został w czerwcu 2008 roku, a w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego, która mogła mieć zastosowanie w niniejszej sprawie (zmieniono m.in. art. 35, art. 36 i art. 37 k.p.a.), w pierwszej kolejności należało odpowiedzieć na pytanie, czy w niniejszej sprawie mają zastosowanie wskazane przepisy w brzmieniu sprzed, czy po nowelizacji.

I tak, w przepisie art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), zawarta została następująca zasada intertemporalna: "Do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1".

Zwrócić zatem należy uwagę, że w cytowanym przepisie mowa jest o postępowaniach niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie ustawy. W kontrolowanej sprawie postępowanie nie zakończyło się, albowiem nie została wydana ostateczna decyzja, w związku z czym organy powinny stosować przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Stosownie do zapisów art. 35 § 1 – 3 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

W myśl art. 36 § 1 i § 2 K.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.

Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

O bezczynności należy mówić nie tylko wtedy, gdy w ustalonym prawem terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale także wówczas, gdy prowadził postępowanie w sprawie i podejmował pewne czynności, lecz nie zakończył go wydaniem w ustawowym terminie rozstrzygnięcia (por. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 116–117). Należy przyjąć, że organ będzie pozostawał w bezczynności, jeśli nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych i nie dopełnił obowiązku sygnalizacyjnego, jak i wówczas, gdy dopełnił obowiązku sygnalizacyjnego oraz wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy, ale nie załatwił sprawy w tym terminie, czy też nie załatwił sprawy w terminie wyznaczonym przez organ wyższego stopnia w trybie art. 37 lub sąd administracyjny na podstawie art. 149 p.p.s.a. (por. A. Golęba (w:) H. Knysiak-Molczyk (red.) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz; WK 2015, komentarz do art. 37 teza 1). O bezczynności można mówić wówczas, gdy w terminie nie zostanie wydana decyzja rozstrzygająca o istocie sprawy lub decyzja o umorzeniu postępowania.

Wskazać jeszcze należy, że na podstawie 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1) p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania. Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Sąd nie jest związany oceną wyrażoną przez organ nadzoru w postanowieniu uznającym zażalenie za nieuzasadnione.

Na wstępie jeszcze odnosząc się stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę, jakoby "strona skarżąca nie sprecyzowała jaki jest zakres skargi. Czy dotyczy ona zarzucenia tutejszemu organowi bezczynności, czy też przewlekłości? Stąd ustosunkowanie się do okoliczności podniesionych w skardze z uwagi na jej chaotyczność i absurdalność nie jest w pełni możliwe. Jedynie mając na uwadze wniosek przedmiotowej skargi o: [...] orzeczenie rażącego naruszenia prawa skarżącej, do załatwienia sprawy w ustawowym terminie [...] można domniemywać, że przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłość tut. organu." (por. s. 3 odpowiedzi na skargę, k. 34 akt), należy wskazać, że w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że skarga dotyczy bezczynności organu w prowadzeniu postępowania w związku z wnioskiem złożonym w czerwcu 2008 roku przez pana I. Z..

Stosownie do powołanych powyżej przepisów, przechodząc na grunt niniejszej sprawy, trzeba zauważyć, że wniosek o wszczęcie postępowania został złożony 12 czerwca 2008 roku, w związku z czym w zwykłym trybie postępowanie powinno zakończyć się w lipcu lub sierpniu 2008 roku. Tym czasie jednak organ w przedmiotowej sprawie jedynie przesłuchał w dniu 30 czerwca 2008 roku w charakterze strony I. Z. oraz w dniu 14 lipca 2008 roku M. B..

Kolejna czynność w sprawie została dokonana przez organ dopiero w czerwcu 2009 roku, a więc 12 miesięcy po wpłynięciu wniosku, kiedy to skierowano do stron wezwanie do wzięcia udziału w kontroli wyznaczonej na dzień 8 lipca 2009 roku (k. 31 a.a. i k. 41 a.a.), następną czynność stanowiło zawiadomienie z dnia 11 stycznia 2010 roku o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, udziału w czynnościach dokonywanych przez organ oraz żądania przeprowadzenia w sprawie dowodu (k. 51 a.a.).

Podkreślić trzeba, że między styczniem 2010 roku a lutym 2013 roku, czyli przez ponad trzy lata, organ nie podjął żadnej czynności w sprawie. W części akt obejmujących ten okres znajdują się tylko dwa pisma wnioskodawcy z dnia 18 stycznia 2010 roku oraz z dnia 12 lutego 2013 roku oraz jedno pismo M. B. z dnia 20 lutego 2013 roku.

W lutym 2013 roku organ wezwał strony do osobistego stawiennictwa, a ponadto wydał postanowienie z dnia 28 lutego 2013 roku, znak: ROiK I/III.AWP-7356-194/08, którym na podstawie art. 36 § 1 i § 2 w zw. z art. 35 § 3 K.p.a. zawiadomił strony postępowania, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy do dnia 24 maja 2013 roku (k. 122 a.a.), w którym to terminie i tak sprawa nie została załatwiona. Oględziny przeprowadzono dopiero 25 czerwca 2020 roku (k. 239 a.a.), a następnie postanowieniem nr 852/2020 z dnia 4 sierpnia 2020 roku zobowiązano właścicieli budynku do przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego.

Nie budzi wątpliwości, że organ nie załatwił sprawy w terminie wynikającym z art. 35 K.p.a. Organ przy tym praktycznie zaniechał także, stosownie do art. 36 K.p.a., zawiadamiania stron o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie.

Dla powyższej oceny bez znaczenia są argumenty organu, że jego działanie było utrudnione w okresie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii. Podkreślić trzeba, że do czasu ogłoszenia tego stanu postępowanie toczyło się już prawie 12 lat, kiedy to organ w istocie nie podjął prawie żadnych konstruktywnych czynności.

Wadliwe jako niespełniające warunków art. 36 § 1 K.p.a. jest przy tym wyznaczenie w sposób blankietowy nowego terminu załatwienia sprawy, tak jak miało to miejsce w drodze postanowienia z dnia 12 kwietnia 2013 roku, znak: ROiK I/III.AWP-7356-194/08 PINB, którym organ zawiadomił strony, że sprawa zostanie załatwiona w terminie do dwóch miesięcy od daty zakończenia postępowania administracyjnego prowadzonego pod sygn. akt znak: ROiK I/III.AWP-7355-211/08 (k. 141 a.a.).

Analiza powyższych czynności organu, w kontekście art. 35 K.p.a. nakazuje przyjąć, że organ nie tylko pozostaje w bezczynności, ale co więcej bezczynność ta przyjmuje kwalifikowaną postać bezczynności rażącej.

O rażącej bezczynności można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań, czy zaniechań, organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Chodzi tutaj o wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, takim jak oczywiście lekceważący stosunek organu do złożonego wniosku strony, duże natężenie braku woli organu w załatwieniu wniosku, działanie organu wbrew określonym standardom, bez jakiegokolwiek usprawiedliwienia dla takiej praktyki (por. uzasadnienia: do wyroku NSA z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. I OSK 3918/18, do wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 lutego 2022 roku, sygn. II SAB/Kr 242/21). O rażącym naruszeniu prawa można mówić wówczas, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu.

Innymi słowy, rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. I OSK 675/12). Dla uznania rażącego naruszenia prawa przekroczenie terminu załatwienia sprawy musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. np. uzasadnienia do wyroku: NSA z 7 kwietnia 2022 r., sygn. III OSK 4394/21).

Taka sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. W okresie między styczniem 2010 roku a lutym 2020 roku, czyli przez ponad dziesięć lat, organ nie podjął praktycznie żadnej czynności w sprawie, poza wezwaniem stron do osobistego stawiennictwa oraz poza wysłaniem dwukrotnym wydaniem (12 kwietnia 2013 roku oraz 14 lutego 2020 roku) postanowienia , którym zawiadomił strony, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 K.p.a. Trzeba podkreślić, że formalnie w tym czasie przedmiotowe postępowanie cały czas się toczyło, mimo oczekiwania przez strony i organ na zakończenie będącego również w toku postępowania prowadzone pod znakiem ROiK I/III.AWP-7355-211/08, dotyczącego robót budowlanych wykonanych w budynku położonym przy ulicy [...] w K., bez zgody organu administracji architektoniczno – budowlanej (postępowanie naprawcze).

W związku z tym w punkcie III wyroku Sąd, w związku z powyższym, uznał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd zobowiązał PINB do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie jednego miesiąca. Mając na uwadze charakter sprawy oraz podjęte już czynności, w ocenie Sądu wyznaczony termin jest realny dla załatwienia tej sprawy przez Starostę.

Na zakończenie należy jeszcze wyjaśnić, że w myśl art. 119 ust. 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Dlatego też w takim trybie skarga została rozpoznana.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 149 § 1 pkt. 1 i 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł jak w pkt I – III sentencji wyroku.

W związku z tym, że Skarżąca była zwolniona od kosztów sądowych, a jednocześnie do sprawy nie zgłosił się wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Krakowie adwokat, w związku z tym Sąd nie zasądził od organu kosztów postępowania.