Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 691/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części i poprzedzającą ją decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 11, art. 12
journal: Dz.U. 1995 nr 16 poz 78
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia należności, odszkodowania i opłaty rocznej za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych I. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w jakiej utrzymała w mocy pkt I podpunkt 1 decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] oraz pkt I podpunkt 1 decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]; II. oddala skargę w pozostałej części; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja w uchylonej części nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; IV. zasądza od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad kwotę 9 659,40 (dziewięć tysięcy sześćset pięćdziesiąt dziewięć 40/100) złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 691/12

UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].02.2012 r., nr [...]

Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, po rozpoznaniu odwołania G. Oddział w Z. (dalej określaną G.) od decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia [...].11.2011 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że pismem z dnia [...].01.2006 r. G. - Oddział w Z. wystąpiła do Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. o wydanie decyzji o wyłączeniu z produkcji leśnej gruntów leśnych o powierzchni. 1,2647 ha (działki nr [...] i [...]) będących własnością Skarbu Państwa (w zarządzie Lasów Państwowych Nadleśnictwa W.), albowiem grunty te w miejscowym planie

zagospodarowania przestrzennego przeznaczone zostały pod modernizację drogi

powiatowej nr [..]. relacji L. - droga krajowa nr [...] klasy Z. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. decyzją z dnia

[...].01.2006 r. zezwolił na trwałe wyłączenie z produkcji wskazanych we wniosku

gruntów leśnych przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne. Jednocześnie organ

wyjaśnił, że należność, opłata roczna i jednorazowe odszkodowanie za

przedwczesny wyrąb drzewostanu ustalone zostaną odrębną decyzją, z

uwzględnieniem dnia faktycznego wyłączenia tych gruntów z produkcji leśnej.

W dniu [...].07.2005 r. pomiędzy skarżącym a Starostwem Powiatowym w Z.

zawarte zostało porozumienie dotyczące m. in. finansowania przez G. nabycia

gruntów pod realizację tej inwestycji drogowej, zgodnie z projektem i decyzjami

administracyjnymi. Następnie po realizacji tej inwestycji drogowej, decyzją Starosty

Powiatowego w Z. z dnia [...].08.2010 r. orzeczono wygaśnięcie trwałego

zarządu sprawowanego przez G., ustanowionego dla skarżącego na

przedmiotowych nieruchomościach. G. - Oddział w Z., pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. poinformowała Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z., iż w dniu [...] lipca 2006 r. dokonała faktycznego wyłączenia przedmiotowych gruntów leśnych z produkcji.

1

Jednocześnie podkreśliła, że w sierpniu 2010 r. wygasł trwały zarząd ustanowiony na

jej rzecz na przedmiotowych nieruchomościach.

Decyzją z dnia [...].11.2011 r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w

Z. ustalił dla gruntów leśnych o powierzchni 1,2647 ha wyłączonych z

produkcji leśnej na mocy decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów

Państwowych w Z. z dnia [...].01.2006 r., należność za trwałe wyłączenie

z produkcji, opłatę roczną (za lata 2007 - 2011 r., odpowiednio w wysokości:

25034,39 zł., 27577,15 zł., 28560,17 zł., 25566,16 zł., 28957,13 zł.) oraz

jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu w wysokości

9039,96 zł. Do uiszczenia tych należności zobowiązał G..

Skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji. Podkreślił, że nie jest już

zarządcą wskazanej drogi, a obowiązki winny ciążyć na innym podmiocie. W związku

z tym stwierdził, iż zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów

rolnych i leśnych, obowiązek uiszczenia opłat przeszedł w momencie wygaśnięcia

zarządu na nabywcę tego gruntu, względnie na podmiot sprawujący obecnie trwały

zarząd.

Dyrektor Generalny Lasów Państwowych, decyzją z dnia [...]. października 2011 r.

utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia

organ odwoławczy podkreślił, że skoro podmiotem, który uzyskał zezwolenie na

wyłączenie gruntów z produkcji była G., to uznać należy, że organ pierwszej

instancji prawidłowo ustalił, iż jest ona zobowiązana do uiszczenia opłat rocznych. W

niniejszej sprawie nie doszło bowiem - wbrew oczekiwaniu strony skarżącej - do

zbycia nieruchomości, w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie

gruntów rolnych i leśnych i obowiązek zapłaty opłat rocznych nie przeszedł na inny

podmiot. "Zbycie gruntów", o którym mowa w tym przepisie to przeniesie ich

własności na podstawie przepisów kodeku cywilnego (art. 155 i nast.), a więc na

mocy umowy sprzedaży, zamiany, darowizny, ustanowienia użytkowania

wieczystego, zawartej w formie aktu notarialnego. W tej sytuacji decyzja Starosty

Z. z dnia [...].08.2010 r. o wygaśnięciu zarządu na nieruchomościach nie

stanowi podstawy do zmiany osoby obowiązanej do uiszczania opłat rocznych, tym

bardziej, że strona skarżąca zobowiązała się do tego, na mocy porozumienia z dnia [...]lipca 2005 r. zawartego ze Starostwem Powiatowym w Z.. W uzasadnieniu

swego stanowiska powołał orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,

wyrażające taki właśnie pogląd.

2

W wywiedzionej skardze G. - Oddział

w Z. zarzuciła naruszenie przepisów: art. 12 pkt 4 ustawy z dnia

3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez błędną wykładnię pojęcia

"zbycie gruntów", a w konsekwencji niezastosowanie wskazanego przepisu. W

ocenie strony skarżącej, dokonując wykładni terminu "zbycie gruntów" należy

posłużyć się regułami wykładni celowościowej. Pojęcie to należy rozumieć szeroko,

jako utratę tytułu prawnego do nieruchomości gruntowej wyłączonej z produkcji. Na

rozprawie pełnomocnik G. dodatkowo wskazał, iż stanowisko jego potwierdza

szerokie zdefiniowanie w art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów

rolnych i leśnych pojęcia "właściciel", odmienne niż w K.c. Skarżący podniósł nadto,

iż na zobowiązania G. w tym postępowaniu nie ma wpływu treść porozumienia

z [...].07.2005 r.

Generalny Dyrektor Lasów Państwowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej

oddalenie i powtórzył argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej

decyzji. Jednocześnie organ podkreślił, że powoływany przez stronę skarżącą

przepis art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych umożliwia

przeniesienie wyłącznie opłat rocznych na nabywcę gruntów wyłączonych z

produkcji. Przepis ten nie dotyczy należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji

i jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu, które zawsze

obciążają osobę, która dokonała faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego rozszerzył zarzuty

skargi. Zaskarżonej decyzji zarzucił ponadto naruszenie art. 12 ust. 6 ustawy o

ochronie gruntów rolnych i leśnych przez jego niezastosowanie, tj. niepomniejszenie

ustalonej należności o wartość gruntu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in.

art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

(Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270), zwanej

dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji

publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego

aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości

zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134

3

P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i

wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w

granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga częściowo jest zasadna - w

zakresie ustalenia należności za trwałe wyłączenie - co musiało prowadzić do

uchylenia w tej części jej i decyzji utrzymanej nią w mocy.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpatrywanej sprawie była decyzja Dyrektora

Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...].02.2012 r. utrzymująca w mocy decyzję

Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia

[..].11.2011 r. ustalającą należność za trwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych,

opłatę roczną (za lata 2007 - 2011) oraz jednorazowe odszkodowanie za

przedwczesny wyrąb drzewostanu. Decyzja skierowana została do G., przy

czym niesporną okolicznością jest, iż wyłączenia z produkcji dokonał skarżący

(G.) będący wówczas (do [...] sierpnia 2010 r.) trwałym zarządcą tych gruntów.

Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem przede wszystkim do

ustalenia, czy skarżący – G. - Oddział w Z. - był podmiotem

zobowiązanym do uiszczenia 1) jednorazowej należności tj. opłaty z tytułu trwałego

wyłączenia gruntów z produkcji (art. 4 pkt 12 ustawy), 2) opłat rocznych tj. opłat z

tytułu użytkowania na cele nierolnicze lub nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji

w wysokości 10% należności wyrażonej w tonach ziarna żyta lub m3 drewna (art. 4

pkt 13), 3) jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu za

wyłączenie gruntów o powierzchni 1,2647 ha, stanowiących działki nr [...] i [...],

będące wówczas własnością Skarbu Państwa (w zarządzie Lasów Państwowych

Nadleśnictwa W.) z produkcji leśnej.

W rozpatrywanej sprawie decyzję zezwalającą na trwałe wyłączenie z produkcji

gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne, będących

własnością Skarbu Państwa (Nadleśnictwa W.) wydano na wniosek skarżącej

na podstawie przepisu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów

rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. nr 121, poz. 1266 ze zm.). Zgodnie z tą regulacją,

wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i

nieleśne, może wystąpić po wydaniu decyzji. W decyzji tej określa się obowiązki

związane z wyłączeniem (art. 11 ust. 1a). Wydanie decyzji następuje przed

uzyskaniem pozwolenia na budowę.

4

Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 tej ustawy osoba, która uzyskała zezwolenie na

wyłączenie gruntów z produkcji, jest zobowiązana uiścić należność, opłaty roczne, a

w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowe odszkodowanie w razie

dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki powstaje od dnia

faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

Należność za trwałe wyłączenie gruntów z produkcji, uiszcza się tylko raz - w

terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja (zezwalająca na wycięcie gruntów) stała

się ostateczna (art. 12 ust. 13 ustawy). Nie ma więc znaczenia, kiedy nastąpiło

faktyczne wyłączenie z produkcji tj. rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne

użytkowania gruntu.. Natomiast opłaty roczne, zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4

ustawy płaci się raz w roku za dany rok w terminie do 30 czerwca tego roku (w

niniejszej sprawie przez 10 lat). W myśl art. 12 ust. 4 ustawy w razie zbycia gruntów

wyłączonych z produkcji, obowiązek uiszczenia opłat rocznych przechodzi na

nabywcę. Zbywający jest obowiązany uprzedzić o tym nabywcę.

Obowiązek uiszczenia należności, opłat rocznych i jednorazowego odszkodowania

za przedwczesny wyrąb drzewostanu ciąży zatem z mocy prawa na osobie, która

uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji. Jego aktualizacja następuje

w momencie faktycznego wyłączenia. Zmiana osoby zobowiązanej do uiszczania

opłat rocznych (i tylko tych opłat) zachodzi w przypadku zbycia gruntów wyłączonych

z produkcji. Wówczas obowiązek uiszczania opłat rocznych przechodzi na nabywcę.

Ponieważ owo zezwolenie na wyłączenie decyzją Dyrektora Regionalnej Dyrekcji

Lasów Państwowych w Z. z dnia [...].01.2006 r. udzielone zostało

G., podmiot ten zobowiązany był do uiszczenia owej należności,

odszkodowania oraz opłat rocznych co najmniej do czasu sprawowania zarządu, a

więc do 2010 r. Pozostało zatem do rozważenia, czy obowiązek odnośnie uiszczenia

opłaty rocznej dotyczył także 2011 r.

Zdaniem skarżącego, opłaty roczne za wyłączenie gruntów z produkcji, przeszły z

mocy prawa na inny podmiot (na nabywcę tego gruntu, względnie na podmiot

sprawujący obecnie trwały zarząd nad drogą) na podstawie przepisu art. 12 ust. 4

ustawy. Interpretując ten przepis skarżący wywiódł, że "zbycie", o którym mowa w

art. 12 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych należy rozumieć szeroko

jako każde przeniesienie (utratę) prawa do gruntu, a nie tylko jako przeniesienie

prawa własności w drodze czynności prawnej (umowy sprzedaży, zamiany,

darowizny itd.). Uzasadnił to odmiennym niż przyjmowane w K.c. rozumieniem

pojęcia właściciel zdefiniowanego w art. 4 pkt 4 cyt. ustawy.

5

W ocenie Sądu, stanowisko takie nie jest uprawnione. Interpretacja przepisu art. 12

ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, dokonana na gruncie doktryny

(por. LEX - Tezy z piśmiennictwa do art. 12 ustawy o ochronie gruntów rolnych i

leśnych: L. Klat-Wertelecka; Zmiana osoby zobowiązanej do uiszczenia opłat

rocznych z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolniczej - Teza 1 i 2;

wyjaśnienia NZS.2005/4/48, M. Kotulski; Orzecznictwo sądów administracyjnych na

tle wybranej problematyki ustawy o drogach publicznych - Teza 7 i 8, artykuł

CASUS/2006/3/38, R. Sztyk; Obrót nieruchomościami w świetle prawa o ochronie

środowiska - Teza 1; artykuł Rejent 2003/10/227) i orzecznictwa sądów

administracyjnych (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

Warszawie z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 905/09, wyrok

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 sierpnia 2011 r.,

sygn. akt IV SA/Po 152/11. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we

Wrocławiu z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 729/11), wskazuje

jednoznacznie, że zmiana osoby zobowiązanej do uiszczania opłat rocznych odbywa

się w trybie regulowanym przez przepisy prawa cywilnego. Ustawa o ochronie

gruntów rolnych i leśnych nie zdefiniowała bowiem na swój użytek pojęcia "zbycie

gruntów" (w art. 4 tej ustawy zawierającym definicje użytych w niej pojęć, termin

"zbycie gruntów" nie występuje). W celu prawidłowego zastosowania art. 12 ust. 4

cyt. ustawy należy odwołać się więc do przepisów kodeksu cywilnego regulującego

kwestię zbycia gruntów (nieruchomości), tj. przeniesienia ich własności (art. 155 i

nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, Dz. U. Nr 16, poz. 934 ze

zm.) Nie zmienia tego fakt przyjęcia w cyt. ustawie, szerszej niż przyjmowana w K.c,

definicji pojęcia "właściciel". Przeciwnie, gdyby zamiarem ustawodawcy było szersze,

niż przewiduje to K.c. zdefiniowanie pojęcia "zbycie", ono również zostałoby ujęte w

słowniczku do tej ustawy, a tak się jednak nie stało. Artykuł 12 cyt. ustawy posługuje

się nadto zarówno pojęciem "właściciela" jak i pojęciem "zbywającego" i nie oznacza

to, iż pojęcia te są tożsame na gruncie przedmiotowej ustawy. W tym kontekście

trafne jest stanowisko przyjęte przez organy obu instancji, iż o zbyciu gruntu można

mówić w szczególności w przypadku zawarcia umowy sprzedaży, zamiany,

darowizny, ustanowienia użytkowania wieczystego i - co istotne - przy zachowaniu

przy tym formy aktu notarialnego, jak przyjmują to orzecznictwo i doktryna. Jeżeli

więc nie nastąpiło zbycie gruntów w rozumieniu prawa cywilnego (poprzez zawarcie

umowy sprzedaży, zamiany, darowizny, ustanowienia użytkowania wieczystego), to

dla obowiązku ponoszenia opłat rocznych nie ma znaczenia, kto zarządza np. drogą

publiczną i brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do przeniesienia obowiązku

6

uiszczania opłat na aktualnego zarządcę drogi. Zatem w rozpatrywanej sprawie

również za 2011 r. G. zobowiązana była uiścić opłatę roczną. Trafność takiego

stanowiska potwierdza dodatkowo zaakcentowana przez stronę skarżącą - w

rozpatrywanej sprawie - wątpliwość co do podmiotu, który aktualnie (po wygaśnięciu

zarządu sprawowanego przez skarżącą) winien ponosić opłaty roczne z tytułu tego

wyłączenia.

Wbrew oczekiwaniu skarżącego nie znajduje zatem uzasadnienia przyjmowanie

dowolnej i rozszerzającej interpretacji terminu "zbycie", w dodatku odmiennej od

występującej w porządku prawnym.

W tym stanie rzeczy, organy orzekające w sprawie prawidłowo obciążyły G.

także opłatami rocznymi ustalonymi decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Sąd nie

znalazł także żadnych podstaw, aby kwestionować zaskarżone rozstrzygniecie w

zakresie w jakim stanowi ono o obowiązku uiszczenia jednorazowego

odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu.

Zasadnicze wątpliwości Sądu budzi natomiast sposób, w który naliczona została

przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. w

decyzji z dnia [...].11.2011 r. należność za trwałe wyłączenie z produkcji leśnej gruntów

leśnych o powierzchni 1,2647 ha, wyłączonych z tej produkcji na mocy decyzji

Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Z. z dnia

[...].01.2006 r. Decyzja I instancji naliczająca tę należność w pkt. IV ppkt 4 -

Pouczenia do niej wskazała, iż należność ta może zostać pomniejszona odrębną

decyzją o wartość gruntu wyłączonego z produkcji, po złożeniu przez stronę

stosownego wniosku. Na rozprawie pełnomocnik organu oświadczył, iż taki wniosek

nie został złożony do chwili obecnej.

W ocenie Sądu, praktyka taka jest nieuprawniona. Artykuł 12 ust. 6 ustawy o

ochronie gruntów rolnych i leśnych nie daje podstaw do przyjęcia, iż możliwość taka

istnieje, a wobec tego rozwiązanie przyjęte w kwestionowanych decyzjach należało w

tym zakresie uznać za niedopuszczalne, naruszające przepis prawa materialnego -

art. 12 ust. 6 cyt. ustawy - w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Przepis ten w

sposób kategoryczny stanowi, iż należność za wyłączenie pomniejsza się o wartość

gruntu, ustaloną według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w

obrocie gruntami, w dniu faktycznego wyłączenia tego gruntu z produkcji. Wobec

powyższego nie ma podstaw, by dokonywać tego pomniejszenia w odrębnym

postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w dodatku na wniosek strony, w

7

którym to postępowaniu miałoby dopiero dochodzi do ustalenia rynkowej ceny

nieruchomości na dzień faktycznego wyłączenia jej z produkcji, celem pomniejszenia

należności. Ustalenie owej należności winno, w ocenie Sądu, nastąpić od razu we

właściwej wysokości, wynikającej z pomniejszenia należności o wartość danego,

wyłączonego gruntu, obliczoną zgodnie ze wskazaniami ustawodawcy. Ustawa w

żaden sposób nie uzależnia dokonania owego pomniejszenia od wniosku strony i nie

dokonywane.

Ze wskazanych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie:

* uznał skargę za zasadną w części kwestionującej prawidłowość ustalonej

należności i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a oraz art. 152

P.p.s.a., uchylając decyzje obu instancji w tej części (pkt.l i III sentencji);

* w pozostałym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (pkt.ll

sentencji);

- o kosztach postępowania (w pkt. IV sentencji) orzekł na podstawie art. 206 P.p.s.a.

Sąd uwzględniając, iż został uiszczony wpis stosunkowy od skargi przyjął, iż

częściowy zwrot wpisu z tytułu uchylenia zaskarżonej decyzji we wskazanej części

odpowiada kwocie 2459, 40 zł, a koszty zastępstwa procesowego w oparciu o art.

205 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) wynoszą 7200

zł.

Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku należało będzie ponownie orzec o

należności za wyłączenie przedmiotowego gruntu leśnego z produkcji, uwzględniając

wskazania oraz ocenę prawną Sądu, zawartą w uzasadnieniu niniejszego wyroku.

8