Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1093/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowania sądowe w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych
Ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. a, 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 64 par. 3, 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe wywołane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) ustanowić radcę prawnego.


UZASADNIENIE

J K złożył w dniu 1 października 2007 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...), nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego.

Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2007 r. Sad zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie go na urzędowym formularzu (PPF) zakreślając siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wobec niewykonania powyższego zobowiązania Sąd zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2007 r. pozostawił wniosek J K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym – bez rozpoznania.

Następnie J K w dniu 18 lutego 2008 r. złożył do akt sprawy, na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w Jego sprawie.

We wniosku skarżący podał, ze jest osobą przewlekle chorą i wymaga stałego przyjmowania leków. Koszt leków wynosi 200 zł miesięcznie. Jest niesprawny ruchowo oraz wymaga noszenia aparatu słuchowego. Nadto oświadczył, że posiada mieszkanie komunalne o powierzchni 44 m2 i prowadzi jednoosobowo gospodarstwo domowe. Posiada zadłużenie w banku z tytułu pożyczki w kwocie około 2. 500 zł. Miesięczny jego dochód wynosi 467 zł 90 gr netto.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepisy ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi określają dwa rodzaje zwolnień od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) i jest to zwolnienie przyznane przez sąd (prawo pomocy) oraz zwolnienie z mocy ww. ustawy.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest zasiłek celowy, zatem strona skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dlatego też wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie należało umorzyć – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 ww. ustawy.

W tej sytuacji Sąd rozpatrzył wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie ustanowienia radcy prawnego, zgodnie bowiem z art. 245 § 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).

Mając na względzie stan rodzinny i majątkowy skarżącego, w szczególności fakt posiadania dochodu w wysokości 467,90 zł (netto), konieczność ponoszenia wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania i zakupem leków w kwocie ok. 200 zł miesięcznie, a także fakt pozostawania skarżącego pod stałą opieką pomocy społecznej, Sąd ocenił, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Wobec powyższego, w oparciu o przepis art. 246 § 1 pkt 2 powoływanej wyżej ustawy, Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika i orzekł jak na wstępie.