Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2134/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

R. S. (dalej: "Skarżący") złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r.

Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnił go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, że nie dysponuje oszczędnościami, które pozwoliłyby na wykonanie zaskarżonej decyzji. Konieczność wykonania decyzji wiązałaby się z potrzebą spieniężenia nieruchomości, samochodu, a także z potrzebą przeznaczenia znacznej części przyszłych dochodów na wykonanie decyzji, co pozbawi Skarżącego środków na inne cele, w szczególności na bieżące utrzymanie rodziny. Skarżący uzasadniając wniosek wskazał, że u jego syna zdiagnozowano zaburzenia rozwoju i Skarżący ponosi wysokie koszty jego terapii.

Do wniosku Skarżący załączył karty informacyjne dotyczące stanu zdrowia syna, oraz szereg potwierdzeń przelewów dotyczących jego terapii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przedstawiony wyżej pogląd i stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawarł twierdzenia, których nie uzasadnił w sposób dostateczny. Stwierdził jedynie, iż wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Skarżący wskazał, że nie dysponuje aktualnie oszczędnościami, które pozwoliłyby wykonać zaskarżoną decyzję. Ale nie wskazał, czy dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami, nie załączył do wniosku wyciągu z rachunku bankowego, który mógłby obrazować wpływy oraz całościowo obrazować wydatki. Skarżący przedstawił jedynie wybiórczo szereg przelewów dotyczących kosztów leczenia syna.

Co istotne Skarżący nie zawarł żadnych informacji odnośnie uzyskiwanych dochodów, nie wskazał jakiej wysokości uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy, ani nie przedstawił informacji o innych źródłach dochodu. Nie wskazał, czy jego żona pracuje i uzyskuje dochody, a zatem czy partycypuje w bieżących kosztach utrzymania, jak również w kosztach terapii syna.

Skarżący wskazał, że konieczność wykonania decyzji wiązałby się z koniecznością sprzedaży nieruchomości oraz samochodu. Skarżący nie wskazał, jaka to nieruchomość podlegałaby sprzedaży. Czy dotyczyłoby to mieszkania (domu) w którym Skarżący mieszka z rodziną, czy odrębnej nieruchomości stanowiącej dodatkowy majątek Skarżącego.

Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji oparł się w zasadzie wyłącznie na stanie zdrowia syna i konieczności jego leczenia.

Sąd nie podważa przedstawionych wydatków na leczenie i terapię syna, jednak, żeby Sąd mógł wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji musi mieć pełen obraz sytuacji materialnej Skarżącego, a nie tylko wybiórczo przedstawione wydatki.

Wobec powyższego w ocenie Sądu na podstawie okoliczności podanych we wniosku o wstrzymanie wykonania nie można jednoznacznie przyjąć, że wykonanie decyzji narazi Skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dysponując wyciągami rachunków bankowych, które mogłyby zobrazować wysokość zgromadzonych środków, pełnej informacji o stanie majątkowym i prowadzonym gospodarstwie domowym, informacji o dochodach Skarżącego nie jest w stanie zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem majątku Skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wybiórczo wskazał okoliczności faktyczne, które jego zdaniem warunkują uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Bez podania wszelkich okoliczności i poparcia ich dokumentami nie jest możliwe stwierdzenie wystąpienia przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest więc możliwe udzielenie Skarżącemu ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.