Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2398/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6351 Zezwolenie na działalność gospodarczą w turystyce, uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek
Skarżony organ: Minister Sportu
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanowił: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Minister Sportu i Turystyki odmówił J. M. (dalej jako skarżący) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] marca 2010 r. w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności w zakresie organizatora turystyki i pośrednika turystycznego.

Korespondencja zawierająca powyższe postanowienie została zwrócona do organu z adnotacją "Zwrot – nie podjęto w terminie". Organ uznał, iż niniejsze postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 września 2010 r.

W dniu 25 października 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Sportu i Turystyki z [...] sierpnia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 44 kpa. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się

powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, doręczenie dokonane w trybie art. 44

kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, w dniach 2 i 9 września 2010 r., jednak skarżący nie podjął

jej w terminie. Wobec tego stosownie do art. 44 kpa decyzję należało uznać za doręczoną w dniu 16 września 2010 r., a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 18 października 2010 r. Zatem skarga wysłana w dniu 25 października 2010 r., została wniesiona z uchybieniem terminu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenia skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o powołane przepisy orzekł jak w sentencji postanowienia.