Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1056/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23,24
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 880
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
article: art. 53 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2008 r. sprawy ze skargi I. R. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie zagospodarowania przestrzennego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. K. prowadzącego Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] w W. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz kwotę 92,40 (dziewięćdziesiąt dwa 40/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

IVSA/Wa 1056/08

UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r. Minister Środowiska w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( DZ. U. Nr z 2001 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) oraz art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003r. O planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz 717 ze zm.) zwaną dalej "ustawą o planowaniu" po rozpatrzeniu zażalenia I. R. z dnia 19.09.2005r. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].09.2005r., którym uzgodniono realizację inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu z przeznaczeniem na cele mieszkalne usytuowanego na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej w B. przy ul. [...], w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz otulinie [...] Parku Krajobrazowego,- utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Inwestorka złożyła w dniu 26.08.2005r. wniosek w Urzędzie Miasta i Gminy w B. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu położonego w B. w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. W związku z tym wnioskiem Burmistrz Miasta i Gminy B. zwrócił się w trybie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu do Wojewody [...] o uzgodnienie przedmiotowej inwestycji. W dniu [...].09.2005r. Wojewódzki Konserwator Przyrody działający z upoważnienia Wojewody wydał postanowienie, w którym uzgodnił zamierzoną inwestycję, stwierdzając, że nie stoi ona w sprzeczności z przepisami art. 6, art. 23 i art. 24 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( Dz.U.Nr.92, poz.880 ze zm) oraz przepisami odrębnymi tj. Rozporządzeniem Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu ( Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]) zwanym jako rozporządzenie.

Na to postanowienie w dniu 19.05.2005r. wniosła zażalenie I. R. podnosząc, iż zezwolenie na budowę garażu zostało wydane niezgodnie z prawem budowlanym przez Starostę B.

I VSA/Wa 1056/08

W uzasadnieniu organ stwierdził, iż przedmiotowe uzgodnienie ma na celu wyrażenie

opinii czy w kontekście obowiązujących przepisów na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz na terenie otuliny [...] Parku Krajobrazowego w zakresie wymagań związanych z ochroną przyrody dopuszczalna jest realizacja zamierzonej inwestycji. Stosując te przepisy organ opiniujący tj. Wojewódzki Konserwator Przyrody stwierdził, iż inwestycja ta jest zgodna z obowiązującymi przepisami dotyczącymi ochrony przyrody w tym także z cyt. rozporządzeniem. Odnosząc się do podniesionego zarzutu zgodności z prawem budowlanym oraz przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym wskazał, iż Wojewoda nie miał kompetencji do dokonywania ocen w tym zakresie, gdyż działa w niniejszej sprawie przy pomocy Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody, którego kompetencje sprowadzają się do oceny zamierzenia z punktu widzenia ochrony przyrody. Na opisane postanowienie skargę wniosła I. R. zarzucając, iż Minister wydał postanowienie oparte na nieprawdziwych danych. Podniosła również, iż projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nr [...] jak i załączona do niego analiza zostały opracowane nieuczciwie i nie zatwierdził ich Starosta Powiatu odpowiedzialny za dokumentację geodezyjną.

W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że rozstrzygnął na podstawie akt sprawy, które otrzymał od Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody jak również w oparciu o obowiązujące przepisy prawa ochrony przyrody i przepisy szczególne dotyczące obszaru chronionego krajobrazu w granicach, którego ma być realizowana zamierzona przez inwestora zmiana sposobu użytkowania obiektu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art.

I VSA/Wa 1056/08

134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i

wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym konieczność jego uchylenia.

W niniejszej sprawie zamierzona zmiana sposobu użytkowania budynku garażowego jako odnosząca się do obiektu usytuowanego na działce położonej w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu i jego otuliny wymagała uzgodnienia w myśl art. 53 ust,4 pkt 8 ustawy o planowaniu. Organ uzgadniający zatem zobowiązany był rozważyć dopuszczalność wnioskowanej zmiany w kontekście art. 23 i 24 o ochronie przyrody. Artykuł 23 stanowi, iż obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych a wyznaczenie go następuje w drodze rozporządzenia wojewody. Z kolei art. 24 tej ustawy wymienia zakazy, które mogą być wprowadzone na obszarze chronionego krajobrazu. Zakazy wymienione w tym artykule stanowią zamknięty katalog, z którego wojewoda stosownie do uwarunkowań danego obszaru chronionego krajobrazu wybiera te, które będą obowiązywały na tym terenie. Zakazy te w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji zostały ujęte w Rozporządzeniu nr [...] z dnia [...] lipca 2005r. w sprawie [...]Obszaru Chronionego Krajobrazu w § 3 pkt. od 1-5, który wskazuje m.in. , iż zabrania się:

* zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk,

* likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, jeżeli nie wynikają one z

potrzeby ochrony przeciwpowodziowej,

* wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu,

* dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli nie służą innym celom niż

ochrona przyrody,

* likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy, i obszarów wodno-

błotnych.

Te same zakazy obowiązują, zgodnie z § 2 Rozporządzenia Nr [..] Wojewody [...] z dnia [...].09.2004r. w sprawie otulin [...] i

I VSA/Wa 1056/08

[...] Parków Krajobrazowych ( Dz. U. Woj. [...]. Nr [...], poz.[..]) na terenie otuliny [...] Parku Krajobrazowego zaliczanego do obszaru chronionego krajobrazu. ( § 1 pkt 8)

Niewątpliwie zamierzona przez wnioskodawczynię inwestycja nie narusza wskazanych zakazów, bowiem przedmiotowe zamierzenie polegać ma na zmianie sposobu użytkowania już istniejącego garażu z przeznaczeniem na cele mieszkalne. Nie jest to zatem inwestycja, która prowadziłaby do powstania nowego budynku na terenie dotychczas niezagodpodarowanym lub która ingerowałaby w środowisko, naruszając rzeźbę terenu czy stosunki wodne. Znajduje to potwierdzenie w załączniku nr 2 do projektu uzgadnianej decyzji o warunkach zabudowy stanowiącym wyniki analizy projektowanego zamierzenia budowlanego oraz z w pkt 2 b projektu tej decyzji o nr [...],.który w zdaniu pierwszym stanowi, iż "projektowane zamierzenie inwestycyjne objęte decyzją nie jest zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko".

Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącej projektu decyzji i załączonej analizy należy zauważyć, iż sporządzenie projektu decyzji było wymagane z uwagi na zapis art. 53 ust. 4 pkt 8 w związku z art. 60 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27. 03. 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że decyzje ustalające warunki zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z wojewodą, w odniesieniu do innych niż parki narodowe obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Wojewoda wykonuje zadania z zakresu ochrony przyrody przy pomocy Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Natomiast Wojewódzki Konserwator Przyrody jako organ współdziałający i uzgadniający nie działa we własnym imieniu ale zawsze z upoważnienia i w imieniu wojewody, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie ( por. Komentarz do ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody K. Gruszecki, Ustawa o ochronie przyrody. Zakamycze, 2005). Zatem był organem właściwym do uzgodnienia projektu decyzji na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewódzki Konserwator Przyrody dokonujący w niniejszej sprawie uzgodnienia działał także w granicach swoich kompetencji, bowiem dokonywał oceny inwestycji z punktu widzenia ochrony przyrody i zagrożeń dla obszaru chronionego krajobrazu nie zaś przeprowadzenia postępowania w sprawie wydawania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Jako organ uzgadniający nie ma on bowiem wpływu na sposób prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Dokonuje jedynie oceny jej projektu z punktu widzenia ochrony

I VSAAA/a 1056/08

przyrody. Organ przygotowujący decyzję o warunkach zabudowy uwzględnia natomiast stanowisko organu uzgadniającego lub w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydaje decyzję odmawiającą uwzględnienia wniosku. Wojewódzki Konserwator Przyrody nie oceniał zatem projektu decyzji z innego punktu widzenia niż pod względem zgodności z przepisami o ochronie przyrody i przepisami prawa miejscowego, które w odniesieniu do obszaru chronionego krajobrazu stanowi wydane na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody Rozporządzenie Wojewody [...] w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu.

W ocenie Sądu Konserwator Przyrody dokonał prawidłowej oceny przepisów, które znalazły zastosowanie w niniejszej sprawie i trafnie uznał, iż zamierzone przedsięwzięcie należy uzgodnić. Nadto odpowiednio stanowisko swe uzasadnił. Zaskarżone postanowienie nie stoi zatem w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.nr 153, poz.1270 ze zm) - orzekł jak w sentencji