Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 510/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Inne
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: par. 4 ust. 1 i par. 21 ust. 1 pkt 2 lit. a
journal: Dz.U. 2015 poz 1801
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
article: art. 250 par. 1 i  art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokata M. J. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków z dnia 11, 16 i 22 grudnia 2014 r. postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. J., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 510/15 oddalił skargę T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków z dnia 11, 16 i 22 grudnia 2014 r.

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na pełnomocnika skarżącej wyznaczony został adwokat P. J. (pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] marca 2016 r.).

W dniu 9 maja 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od w/w wyroku, sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej. Następnie na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przeprowadzonej w dniu 9 marca 2018 r. stawiła się adwokat M. J., przedkładając decyzję Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 5 lutego 2018 r., mocą której, na podstawie art. 37a ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2017 r. poz. 2368 ze zm.) wyznaczona została zastępcą adwokata P. J. Decyzja ta stanowi upoważnienie dla adwokata M. J. do prowadzenia spraw adwokata P. J.

Adwokat M. J. podtrzymała żądania i wywody zawarte w skardze kasacyjnej i wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty nie zostały pokryte nawet w części.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801 ze zm.), które weszło w życie 1 stycznia 2016 r.

Stosownie do treści § 2 pkt 1 i 2 powołanego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, opłaty maksymalne za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynoszą - 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokata - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.

Opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi natomiast 480 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia).

W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. Złożony wniosek zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku.

Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, biorąc pod uwagę charakter sprawy, nakład pracy pełnomocnika, jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, postanowiono przyznać wynagrodzenie w wysokości 180 zł (tj. zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia), podwyższone o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania.

Przy czym podkreślić trzeba, że w ocenie starszego referendarza sądowego przyznana kwota uwzględnia realny nakład pracy pełnomocnika w prowadzonym postępowaniu. Zakres podjętych czynności, a w szczególności charakter i stopień zawiłości sprawy nie uzasadniały przyznania wynagrodzenia w wyższej wysokości. Istotne przy tym jest, że z powołanych wyżej przepisów rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. (tj. § 4 ust. 1 w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) wynika, że opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, niezależnie od tego czy wskazane czynności podjęte zostały przez adwokata, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, czy też przez adwokata, który wyznaczony został w drugiej instancji, nie może być niższa niż 120 zł (tj. ½ z kwoty 240 zł.).

Jednocześnie zauważyć trzeba, że wynagrodzenie przyznane zostało na rzecz adwokata M. J., która decyzją Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 5 lutego 2018 r. wyznaczona została zastępcą adwokata P. J., a tym samym upoważniona została do prowadzenia wszystkich spraw, w których występował adwokat P. J.

W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.