Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 553/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 62, art. 126,  art. 101 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowień I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające postanowienie tego organu, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013r., znak [...] Główny Inspektor Sanitarny, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 156 § 1, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku J. H. z dnia [...] grudnia 2012r. o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowień Głównego Inspektora Sanitarnego: z dnia [...] grudnia 2004r., znak: [...] i z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...] wydanych w trybie art. 97 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – utrzymał w mocy postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2012r., znak: [...], które odmawiało stwierdzenia nieważności postanowień Głównego Inspektora Sanitarnego: z dnia [...] grudnia 2004r., znak: [...] i z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...].

Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.

Decyzją ostateczną Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] z dnia [...] kwietnia 2004r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we [...] z dnia [...] marca 2004 r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego choroby zawodowej - choroby skóry.

Następnie w związku z wnioskiem J. H. z dnia [...] sierpnia 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz o zawieszenie postępowania sądowego prowadzonego ze skargi na ww. decyzję, Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r., znak: [...] zawiesił postępowanie dotyczące rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2010 r. do czasu zakończenia postępowania sądowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...] ze skargi J. H. na ww. decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. Po otrzymaniu informacji od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] o zakończonym postępowaniu sądowym oraz na wniosek J. H. z dnia [...] maja 2009 r., Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] podjął zawieszone postępowanie administracyjne.

Główny Inspektor Sanitarny, po rozpoznaniu powyższego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzją z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]kwietnia 2004 r., znak: [...], a po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał ją w mocy decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...].

Po rozpatrzeniu kolejnego wniosku o stwierdzenie nieważności Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] listopada 2010 r., która utrzymywała w mocy decyzję z dnia [...] września 2010 r.

W efekcie kolejnego pisma z dnia [...] sierpnia 2012 r. Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] odmówił stwierdzenia nieważności postanowień Głównego Inspektora Sanitarnego: z dnia [...] grudnia 2004r., znak: [...] i z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że za rażące naruszenie prawa nie można uznać wskazywanych przez stronę opóźnień w postępowaniu Głównego Inspektora Sanitarnego, tym bardziej, że zarzuty w tej mierze są nieuzasadnione. Zarzut braku wystąpienia do Sądu o zawieszenie postępowania jest niezrozumiały. Strona nie wskazuje, czemu miałoby służyć zawieszenie postępowania sądowego i na czym miałoby polegać rażące naruszenie prawa związane z brakiem wystąpienia do Sądu. Zarzut braku przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego jest nieuzasadniony, gdyż w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] wskazywane dowody były zbędne.

Zdaniem organu w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek nieważnościowych określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

Na skutek wniesionego przez J. H. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zapadło opisane na wstępie postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego.

Organ wyjaśnił, że J. H. został poinformowany o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania ww. postanowień z dnia [...] grudnia 2004 r. i z dnia [...]sierpnia 2009 r., lecz z możliwości takich nie skorzystał. Postanowienia te zostały wydane w trybie art. 97 k.p.a. i nie rozstrzygały meritum sprawy podejrzenia u J. H. choroby zawodowej. Wskazał, że J.H. nie sprecyzował, ze względu na którą z wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. wad domaga się stwierdzenia nieważności postanowień Głównego Inspektora Sanitarnego, a w ocenie organu nie istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności kwestionowanych postanowień.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł J. H., dochodząc stwierdzenia nieważności: decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję organu sanitarnego I instancji w [...]; decyzji z dnia [...] listopada 2010r., nr [...] o utrzymaniu w mocy własnej decyzji z dnia [...] września 2010r.; decyzji z dnia [...] września 2010r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...] w sprawie - braku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego J. H. choroby zawodowej skóry; postanowienia z dnia [...] sierpnia 2009r., nr [...] w sprawie podjęcia postępowania zawieszonego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r., nr [...] wydanych przez Głównego Inspektora Sanitarnego; postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2004r., nr [...] w sprawie zawieszenia postępowania, ponieważ do jego wydania brak było podstawy prawnej; postanowienia z dnia [...] listopada 2012r., nr [...] odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowień Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2004r. oraz z dnia [...] sierpnia 2009r.; postanowienia z dnia [...] stycznia 2013r., nr [...] wydanego przez p.o. Głównego Inspektora Sanitarnego utrzymującego w mocy postanowienia z dnia [...] listopada 2012r.

Zdaniem skarżącego Główny Inspektor Sanitarny od momentu złożenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2004r. "nic w sprawie nie robi", nie zbiera żadnych materiałów dowodowych, nie powołuje żadnych biegłych w celu oceny stanu zdrowia skarżącego - w zakresie choroby skóry - choroby zawodowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podnoszono w skardze.

Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, a podstawę rozstrzygnięcia stanowią okoliczności, które Sąd winien wziąć pod uwagę z urzędu.

Jak wynika z zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia, jednym postępowaniem objęto i jednym postanowieniem rozpoznano wniosek o stwierdzenie nieważności dwu aktów - postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2004r., o zawieszeniu postępowania oraz tego organu z dnia [...] sierpnia 2011r., o podjecie zawieszonego postępowania.

Istotą postępowania administracyjnego jest to, że toczy się ono w jednej sprawie administracyjnej (art. 1 pkt 1, art. 61, art. 66 § 1, art. 104 k.p.a.). Obowiązuje więc zasada "jedna sprawa - jedna decyzja". Tej zasadzie organy w sprawie mniejszej uchybiły.

Jedynym przepisem kodeksu postępowania administracyjnego pozwalającym organowi na połączenie w jednym postępowaniu różnych spraw jest art. 62 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż "jednej strony". Z powyższego unormowania nie wynika możliwość wszczęcia i prowadzenia jednego postępowania, w tym także w trybie nieważnościowym, dotyczącego dwóch lub więcej spraw tej samej strony. Jest w nim mowa o więcej niż jednej stronie. Chodzi tu nadto o dopuszczenie prowadzenia jednego postępowania w odniesieniu do więcej niż jednej strony, gdy prawa i obowiązki stron wynikają m.in. z tego samego stanu faktycznego. Ujęte w art. 62 k.p.a. tzw. współuczestnictwo formalne polegające na łącznym prowadzeniu w wielu sprawach administracyjnych jednego postępowania, nie zwalnia jednak organu z obowiązku wydania w każdej z tych spraw odrębnej decyzji, a każda ze stron jest wówczas adresatem decyzji w swojej sprawie. Taki też pogląd w kwestii przesłanek i zasad stosowania art. 62 k.p.a. prezentowany jest w judykaturze orzeczniczej (porównaj wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 1992 r., sygn. akt V SA 86/92, z dnia 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 687/05, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 152/06 i z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 936/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/GL 199/08, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 164/08).

Kolejna wada zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji wynika stąd, że kontroli, po myśli wniosku o wszczęcie postępowania nieważnościowego, miały zostać objęte postanowienia, a organy nie zważyły na przepis art. 126 k.p.a. Tymczasem, stanowi on, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie.

Powyższe oznacza, że postępowanie nieważnościowe może dotyczyć tylko takich postanowień, od których przysługuje zażalenie.

We wniosku o wszczęcie postępowania nieważnościowego, wskazano postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego i postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania.

Jak stanowi przepis art. 101 § 3 k.p.a. stronie służy zażalenie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Tym samym objęte wnioskiem o stwierdzenie nieważności postanowienie w przedmiocie podjęcia postępowania administracyjnego nie jest postanowieniem na, które przysługuje zażalenie, a tym samym jak wskazano powyżej w świetle art. 126 k.p.a. nie mają do niego zastosowania przepisy art. 156-159, zatem nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania nieważnościowego w odniesieniu do takiego postanowienia.

Rozpoznając ponownie sprawą organ będzie miał na uwadze przedstawione wskazania Sądu.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.).