Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 307/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji w części
Powołane przepisy: article: art. 1 ust.1, art. 4 ust.1, art. 6 uts.2, art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Okręgowej Izby Architektów na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...], obie w częściach rozstrzygających o odmowie udzielenia informacji publicznej żądanej w pkt 2 i pkt 3 lit. "a", "b" i "c" wniosku Okręgowej Izby Architektów z dnia [...] r., znak[...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Okręgowej Izby Architektów kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia ...Samorządowe Kolegium Odwoławcze . utrzymało w mocy decyzję Starosty .z dnia .... o odmowie udostępnienia .Okręgowej Izbie Architektów RP w Lublinie informacji publicznej.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w dniu 23 września 2013r. .Okręgowa Izba Architektów RP zwróciła się z wnioskiem do Starosty .o udostępnienie informacji publicznej tj. kserokopii stron tytułowych wszystkich projektów budowlanych stanowiących załączniki do decyzji o udzieleniu pozwoleń na budowę, wykonanych w branży architektonicznej przez inż. M. K. oraz inż. A. K. w 2013r. począwszy od 1 stycznia 2013r. do dnia udzielenia informacji, kserokopii stron tytułowych projektów budowlanych stanowiących załączniki do decyzji o udzieleniu pozwoleń na budowę za lata 2008 – 2012 oraz kserokopii stron tytułowych wszystkich projektów budowlanych stanowiących załączniki do decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, wykonanych w branży architektonicznej przez mgr inż. M. Z. za lata 2011 - 2012, natomiast za 2013r. wszystkich projektów, począwszy od 1 stycznia 2013r. do dnia udzielenia informacji.

Organ odmówił udostępnienia żądanych informacji wskazując, że stanowią one informację przetworzoną (wymagają bowiem analizy merytorycznej wszystkich projektów stanowiących załączniki do decyzji o pozwoleniu na budowę ze wskazanych okresów), a udzielenie takiej informacji wymaga posiadania szczególnego interesu publicznego, którego wnioskodawca nie wykazał. Poza tym udostępnienie żądanych informacji obejmowałoby ujawnienie dalszych danych: dane inwestycji, imię i nazwisko oraz adres inwestora (dane klientów, biur architektonicznych), dane dotyczące projektantów innych części projektu budowlanego, a także osób sprawdzających projekt, a także naruszałoby prawa autorskie twórców projektów.

W odwołaniu od tej decyzji . Okręgowa Izba Architektów RP podnosiła, że wbrew stanowisku organu – żądane informacje nie są informacjami przetworzonymi, lecz prostymi – wymagają wyłącznie przygotowania i skserowania wybranych kart, a dane osobowe podlegające ochronie mogą być zanonimizowane.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze . nie uwzględniło zarzutów odwołania, podzielając stanowisko organu I instancji. Kolegium wskazało, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, bowiem nie wynikają wprost z właściwych rejestrów czy ewidencji, które znajdują się w zasobach organu, dlatego ich udostępnienie wymagałoby znacznego zaangażowania pracowników, co utrudniłoby normalny tok działania organu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie .Okręgowa Izba Architektów RP wniosła o uchylenie powyższej decyzji Kolegium.

Zdaniem skarżącej, żądane informacje są informacjami prostymi, a nie przetworzonymi, bowiem nie wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych; o przetworzeniu nie świadczy w szczególności konieczność zanonimizowania niektórych danych. Informacja przetworzona to – zdaniem skarżącej – informacja przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, nie są natomiast informacją przetworzoną analizy sporządzane przez zamawiającego lub dla zamawiającego, które zostały wytworzone w związku z jego bieżącą działalnością np. w związku z przeprowadzoną kontrolą.

Wobec powyższego – zdaniem skarżącej - żądane informacje powinny być jej udostępnione.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje w części na uwzględnienie.

Zasady udzielania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej "u.d.i.p."). Ustawa ta definiuje "informację publiczną (art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2), podmioty zobowiązane do jej udzielenia (art. 4 ust. 1 - 3) oraz tryb jej udostępniania i ograniczenia w tym zakresie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Informacją taką jest w szczególności informacja o danych publicznych, w tym "treść i postać dokumentów urzędowych", a zwłaszcza "treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć" (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 u.d.i.p.). Bez wątpienia dokumentem urzędowym w rozumieniu u.d.i.p. jest w świetle art. 6 ust. 2 tej ustawy decyzja administracyjna. Zawiera ona bowiem treść oświadczenia woli, utrwaloną i podpisaną przez funkcjonariusza publicznego. Decyzja taka traci charakter indywidualny poprzez usunięcie z niej danych chronionych ustawą z 1997 r. o ochronie danych osobowych. Tak spreparowana kserokopia decyzji administracyjnej staje się ważną informacją o sposobie działania organu administracji oraz o treści i formie podejmowanych przez ten organ rozstrzygnięć (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 609/12, Lex nr 1247188).

Decyzje administracyjne, których udostępnienia domagała się skarżąca stanowią zatem przedmiot informacji publicznej. Stanowisko to znajduje oparcie w utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, zgodnie z którą dokumenty związane z procesami inwestycyjnymi (w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty) są dokumentami, do których dostęp gwarantuje u.d.i.p., jeżeli znajdują się one w posiadaniu podmiotu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (por. wyroki WSA w Krakowie: z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 184/12 oraz z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 212/12, publ. CBOSA: wyroki WSA w Poznaniu: z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 545/07, Lex nr 516697 oraz z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 652/07, Lex nr 460751).

Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższego Starosta . prawidłowo zastosował przepisy u.d.i.p. uznając, że jest on podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a zawarte we wniosku skarżącej informacje są takimi informacjami, jednak - w części dotyczącej pkt 2 i 3 lit. "a – c" wniosku bezzasadnie odmówił – decyzją wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - udostępnienia tych informacji uznając, że stanowią one informację przetworzoną, która – w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - może być udostępniona tylko wówczas, gdy wnioskodawca posiada w tym szczególnie istotny interes publiczny, czego skarżąca nie wykazała.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się zasadniczo, że informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci – w przeciwieństwie do informacji prostej, której treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem - która może wymagać przeprowadzenia analiz, zestawień, wyciągów (por. wyrok NSA z dnia 9 listopada 2011r., I OSK 1365/11).

Taka sytuacja nie zachodziła w stosunku do informacji wskazanych w pkt 2 i pkt 3 "a – c" wniosku - informacje te dotyczyły bowiem konkretnie wskazanych (o określonych numerach i datach wydania) decyzji. Udostępnienie tych informacji nie wymagało zatem dokonywania analiz ani zestawień, w wyniku których powstałaby nowa informacja, dlatego nie można tych informacji uznać za przetworzone. Należy przy tym podkreślić, że przetworzeniem nie jest anonimizacja podlegających ochronie danych – w konsekwencji odmowa udostępnienia określonych w pkt 2 i pkt 3 lit. "a – c" wniosku informacji z powodu niewykazania przez skarżącą szczególnie istotnego interesu publicznego – jest wadliwa.

W pozostałym natomiast zakresie tj. obejmującym pkt 1 i pkt 3 "d" wniosku skarga podlega oddaleniu, jako nieuzasadniona.

Skarżąca zażądała mianowicie nadesłania kserokopii stron tytułowych wszystkich projektów budowlanych stanowiących załączniki do decyzji o udzieleniu pozwoleń na budowę, wykonanych w branży architektonicznej przez inż. M. K. oraz inż. A. K. w roku 2013 począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia udzielenia informacji (pkt 1) oraz za rok 2013 wszystkich projektów począwszy od dnia 1 stycznia 2013 do dnia udzielenia informacji (pkt 3 "d").

Wniosek ten został sformułowany ogólnie, bez wskazania konkretnych decyzji i dotyczył informacji za znaczny okres, co zmuszałoby organ do czasochłonnych dodatkowych czynności.

Prawidłowe jest w tej sytuacji stanowisko organu, że udostępnienie tych informacji wymagało ich przetworzenia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony został również pogląd (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 maja 2014r., sygn. akt II SA/Lu 34/14), który Sąd w niniejszym składzie podziela, że już samo podjęcie działań organizacyjnych i angażowanie pracowników w związku z koniecznością przeglądu znacznej ilości akt sądowych (czy administracyjnych) jest przetwarzaniem informacji. Trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 września 2013r. (I OSK 864/13), że ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej.

Niewątpliwie udostępnienie informacji zawartych w pkt 1 i pkt 3 lit. "d" wniosku skarżącej wymagałoby znacznego zaangażowania pracowników – konieczne byłoby bowiem dokonanie wielu czasochłonnych czynności – wyszukanie, dokonanie analizy i następnie selekcji – zarówno przedmiotowej (sprawy dotyczące pozwolenia na budowę), jak podmiotowej (wybrani projektanci) - wszystkich akt prowadzonych przez organ za okres ponad półtora roku, co utrudniłoby normalny tok działania organu.

Prawidłowo zatem organ uznał, że te informacje wymagały przetworzenia, a więc szczególnie istotnego interesu publicznego, którego skarżąca nie wykazała, co uzasadniało odmowę udostępnienia tych informacji.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 i pkt 3 lit. "a – c" wniosku skarżącej, zaś w pozostałym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.; o kosztach orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni powyższe rozważania i dokonaną przez Sąd wykładnię przepisów u.d.i.p.