Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 786/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Sędziowie : WSA Barbara Pasternak A WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. H. i W. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 listopada 2001 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasadza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej T. H. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 19.11.2001 r., Nr; [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania W. H. i T. H. od decyzji nr 1 Wójta Gminy R. znak: [...], z dnia 27.04.2001 r., o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 2 w S. na cele realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na maszyny i sprzęt [...], na podstawie art. 138 pat 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art. 40 ust. 1 i art. 43 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 z późn. zm/ - utrzymało zaskarżoną decyzje w mocy.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wymienioną decyzją Wójt Gminy R. na wniosek J. S. z dnia 26 marca 2001 r. - ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 2 w S. na cele realizacji budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Wg ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy R., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...].10.1991 r. /Dz. Urz. Wojew. [...] Nr [...] poz. [...] z późn. zm/ - objęta wnioskiem działka wchodzi w skład terenu o symbolu "C 15 MPU" stanowiącego sferę osadniczą, głownie dla funkcji mieszkaniowych z dopuszczeniem funkcji usługowych, produkcyjnych i innych. Od decyzji tej odwołali się T. H. i W. H. dowodząc, że J. S. zamierza w istocie wybudować warsztat [...], a na taki obiekt skarżący się nie godzą ze względu na jego uciążliwość

Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie jest całkowicie nieuzasadnione, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Wobec zgodności wniosku z obowiązującym planem miejscowym, organ w myśl przepisu art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie mógł odmówić ustalenia wnioskowanych warunków. Domniemanie zaś późniejszego wykorzystywania budynku gospodarczego na zakład [...] nie może być brane pod uwagę, jako podstawa do wzruszenia decyzji. Skarżący, jako strony postępowania będą uczestniczyć w postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę kwestionowanej inwestycji z prawem zapoznania się z projektem budowlanym i rzeczywistą jego funkcją, która nie może odbiegać od ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W kwestii aktualnie prowadzonego przez wnioskodawcę zakładu [...] skarżący otrzymali wyjaśnienia z Urzędu Gminy w R..

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. i W. H. wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając, że decyzja organu I instancji zawiera cały szereg uchybień formalnych m.in. w jej podstawie prawnej, które wyczerpują przesłanki z art. 156 prał pkt. 2 k.p.a., zaś decyzja Kolegium również wydana z rażącym naruszeniem prawa jest w swej treści niechlujna, a ponadto nie została skierowana do wszystkich stron biorących udział w postępowaniu administracyjnym

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji, a nadto zaprzeczyło by decyzję została wydane z rażącym naruszeniem prawa podnosząc, zez uwagi na ogólność zarzutów nie może odnieść się do nich. Kolegium przyznało natomiast, iż do jednej ze stron postępowanie nie została doręczona decyzja, a to J. S., która jest matką inwestora.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Stosownie do art. 134 par 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna acz z nieco innych powodów niż w niej wskazanych.

W aktach sprawy brak jest podstawowych dokumentów o zasadniczym znaczeniu przy rozstrzyganiu w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, co uniemożliwiło podjęcie decyzji odpowiadającej wymogom prawa i dokonanie kontroli jej prawidłowości przez organ II instancji.

Zgodnie z art. 40 powołanej na wstępie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym orzeka się na podstawie ustaleń miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z treści uzasadnień decyzji organów orzekających w sprawie, wg ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy R. zostały zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...].10.1991 r. / Dz.U. Woj. [...] Nr [...] poz. [...] z późn. zm. - objęta wnioskiem działka 2 wchodzi w skład terenu o symbolu "Cl5MPU", stanowiącego strefę osadniczą, głownie dla funkcji mieszkaniowych z dopuszczeniem funkcji usługowych, produkcyjnych i innych.

Trzeba stwierdzić, że w aktach sprawy bak jest części graficznej planu jak i tekstowej obejmującej teren inwestycji.

Zgodnie z obowiązującą w dacie wydania decyzji ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym, integralną częścią decyzji powinien być załącznik graficzny w postaci mapy w stosownej skali, zawierający linie rozgraniczające terenu inwestycji, wyznaczające jej położenie w terenie, /art. 42 ust. l i 2 u.z.p./. Podczas gdy decyzja nie zawiera takiego załącznika aczkolwiek powołuje się na załącznik ("zgodnie z przedstawionym załącznikiem") bliżej go nie opisując.

Do wniosku zostały dołączone jako załączniki: wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:2880/k.2/, mapa uzupełniająca projekt podziału działki 3 /k.3/ i kserokopia fragmentu mapy sytuacyjno - wysokościowej dla celów projektowych w skali l:500/k.4A Jeśli by właśnie ten ostatni załącznik miał stanowić integralną część decyzji, to nie spełnia on rzecz jasna warunków przewidzianych art. 42 ust. 1 pkt 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zamiast linii rozgraniczających inwestycję na mapie "sytuacyjno - wysokościowej" określono w niej teren inwestycji i usytuowanie na działce budynków i ich kształt. W kwestii usytuowania budynku na działce i jego kształtu rozstrzygają organy właściwe do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. Natomiast postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma inne cele; organ rozstrzygający w sprawie w.z.iz.t. ma obowiązek zbadania czy na terenie objętym wnioskiem może być realizowana zamierzona inwestycja w świetle i na podstawie ustaleń obowiązującego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego. Decyzja jest w zasadzie konkretyzacją miejscowego planu zagospodarowania w stosunku do nieruchomości objętej wnioskiem i ma określić warunki wymienione w art. 42 ust 1 pkt 1 - 7 a nadto w stosunku do inwestycji linowych (ust.2 art. 42 u.z.p.)

1) przebieg inwestycji, a w przypadku inwestycji wymagających wydzielenia terenu granice tego terenu, wyznaczone na mapie w stosownej skali,

2) w miarę potrzeby, szczególne warunki wynikające z charakteru inwestycji.

W decyzji w.z.iz.t. objęto ustaleniem działkę sąsiednią, stanowiącą własność skarżących ozn. nr 4 w zakresie przyłączy energetycznych, wykraczając w ten sposób ponad wniosek. Organ orzekający jest zawiązany treścią wniosku (art. 41 u.z.p. (ustalenie w.z. i z.t. następuje na wniosek zainteresowanego) - i nie jest dopuszczalne rozstrzygnięcie wykraczające poza jego granice. Przy wyznaczeniu ( zresztą bardzo nieprecyzyjnym) dodatkowego terenu dla inwestycji "przyłącz energetyczny" tj. działkę nr 4 nie objętą wnioskiem o ustalenie wz, także został naruszony przepis art. art. 42 ust. 1 pkt 5 u.z.p. dotyczący ochrony interesów (prawa własności) osób trzecich.

Brak dokumentów w postaci części graficznej i tekstowej planu zagospodarowania przestrzennego, brak właściwej mapy mającej stanowić integralną cześć decyzji w.z.i z.t. z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji stanowi poważne naruszenie wymienionych przepisów prawa materialnego i postępowania (art. 7, 75, 76, 77.k.p.a.) mających wpływ na wynik sprawy. Akta prócz wniosku i wymienionych w nim załączników zawierają tylko trzy egzemplarze decyzji Wójta Gminy R. /19 -15, 31-28, 47-45/ Kolegium nie mogło bez zbadania tych dokumentów będących istotnym w sprawie materiałem dowodowym dokonać właściwej kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji.

Poważnym naruszeniem przepisów postępowania jest też pominięcie w postępowaniu przed organem odwoławczym strony postępowania tj. właściciela działki 5 J. S.. Argumenty podnoszone przez Kolegium, że pominięta strona jest matką inwestora nie powodują bezzasadności zawartego w skardze zarzutu, gdyż strona zgodnie z przepisem art. 10 k. p. a. ma prawo brać udział w każdym stadium postępowania. Naruszenie tego przepisu ma doniosłe skutki przewidziane w art. 145 par 1 pkt. 4 k.p.a.

Mając na uwadze wyżej podniesione okoliczności należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają wyżej wymienione już przepisy prawa materialnego, i przepisy postępowania Dlatego też, na p. odstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit "a", "b" i "c" i art. 135 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.