Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3920/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6172 Notariusze i aplikanci notarialni
Hasła tematyczne: Aplikacje prawnicze
Skarżony organ: Rada Notarialna
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1 i 2, art. 175 par. 1, 2 i 3, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej P. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3920/14 w sprawie ze skargi P. B. na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia aplikanta z opłaty rocznej za szkolenie postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE:

Pismem z dnia 2 października 2014 r. skarżący P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Notarialnej z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie zwolnienia aplikanta z opłaty rocznej za szkolenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia 17 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną uchwałę, stwierdził, że uchylona uchwała nie podlega wykonaniu oraz zasądził od Krajowej Rady Notarialnej na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 4 maja 2015 r. przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2015 r. W punkcie 2 tego pisma sądowego pouczono skarżącego o trybie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

W dniu 2 czerwca 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo sporządzone osobiście przez skarżącego, nazwane skargą kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 173 § 1 ppsa od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 ppsa)

Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednakże ograniczona brzmieniem przepisu zawartego w art. 175 § 1 ppsa. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 ppsa - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Z kolei, z mocy § 3 art. 175 ppsa, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

W treści skargi kasacyjnej P. B. nie wskazał, aby należał do określonego w komentowanym przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować przyjdzie trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 ppsa, bez wzywania do usunięcia braków. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 ppsa, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 83280).

W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego, pomimo prawidłowego pouczenia o obowiązku sporządzenia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika, skutkować musi zatem uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 ppsa, zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.