Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 805/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 i 5,  art. 151 par. 1,  art. 7, 77, 105
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c,  art. 134 par. 1 i 135,  art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska - Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 października 2009 r. sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu Postępowania Administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071z późn. zm.) oraz w związku z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108 poz. 908 z późn. zm.), w wyniku wznowienia postępowania, orzekł o uchyleniu decyzji własnej z dnia [...] w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] o numerze nadwozia [...], oznaczonego tablicami rejestracyjnymi o wyróżniku [...], unieważnieniu dowodu rejestracyjnego serii [...], karty pojazdu serii [...] oraz tablic rejestracyjnych o wyróżniku [...], które wydano przy rejestracji przedmiotowego pojazdu i w odpowiedzi na wniosek z dnia [...], dotyczący rejestracji przedmiotowego pojazdu, umorzył postępowanie w sprawie jego rejestracji, bowiem w związku z rejestracją przedmiotowego pojazdu w Starostwie Powiatowym w [...], w tut. organie stało się ono bezprzedmiotowe.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż w dniu [...] wpłynął sprzeciw Prokuratury Rejonowej [...] od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu. Prokurator zarzucił decyzji, że po jej wydaniu ujawnione zostały nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, które dotyczą sfałszowania umowy kupna- sprzedaży przedmiotowego pojazdu, załączonej do wniosku o jego rejestrację. Okoliczność ta została ustalona w postępowaniu prowadzonym przez prokuraturę - syg. akt [...] - o czyn z art. 270 § 1 kk ( kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5), które postanowieniem z dnia [...] zostało umorzone wobec niewykrycia sprawcy czynu.

W związku z tym, że pojazd został zarejestrowany na podstawie fałszywego dokumentu, organ stwierdził, iż zaszły przesłanki, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 Kpa - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe oraz w art. 145 § 1 ust. 5 – gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydawał decyzję.

Organ postanowieniem z dnia [...] o wznowieniu postępowania w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu zawiadomił stronę o okolicznościach wzruszenia decyzji ostatecznej wraz z pouczeniem zawartym w treści art. 10 ustawy Kpa - strona T. Z. - przed wydaniem decyzji miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona zgłosiła się w organie oświadczając, że fakt fałszerstwa umowy nie był jej znany, jednak potwierdziła również, że pojazd zakupiła od pośrednika w kraju, a nie jak wynika z załączonej umowy w [...] w firmie [...].

Na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, organ administracji publicznej, (...) po przeprowadzeniu postępowania (...) wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

W wyniku dokonanej oceny materiału dowodowego organ uznał, że zaszły przesłanki określone w przepisie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa tj. umowa zakupu przedmiotowego pojazdu załączona do wniosku, na podstawie której ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne tj. właściciela pojazdu, okazała się fałszywa co zostało potwierdzone przez prokuraturę, a okoliczność ta w dniu wydania decyzji nie była znana organowi wydającemu, tym samym decyzja w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu, wobec wydania jej na podstawie sfałszowanego dowodu rejestracyjnego jest wadliwa i należało ją uchylić.

W związku z tym, że przedmiotowy pojazd został przerejestrowany w innym organie postępowanie w sprawie jego rejestracji na podstawie wniosku z dnia [...] złożonego w tutejszym organie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 Kpa, o czym organ orzekł w punkcie trzecim rozstrzygnięcia.

Od decyzji organu I instancji pełnomocnik T.Z. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, zarzucając zaskarżonej decyzji:

1) naruszenie dyspozycji art. 10 § 1 Kpa poprzez uniemożliwienie stronie zapoznania się z aktami Prokuratury Rejonowej Szczecin - Prawobrzeże,

2) naruszenie art. 107 § 3 Kpa poprzez brak wykazania związku pomiędzy uzasadnieniem faktycznym, a uzasadnieniem prawnym decyzji; brak wskazania konkretnej podstawy prawnej, która legła u podstaw negatywnie rozpatrzonego wniosku; brak wskazania, który z warunków zgodności (przewidzianych przez prawo) nie został spełniony,

3) naruszenie art. 8 Kpa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy poprzez zastąpienie pierwotnej (korzystnej) decyzji nową (negatywną) decyzją w oparciu o zasadniczo ten sam stan faktyczny sprawy,

4) naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 146 § 2 Kpa poprzez brak rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, jak również brak wskazania negatywnych przesłanek, które nie pozwalałyby na wydanie decyzji korzystnej.

Uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik strony wywiódł, że "... wprawdzie zaproponowano skarżącemu skorzystanie z możliwości wypowiedzenia się co do całości postępowania, jednakże zdaniem skarżącego nie umożliwiono mu zapoznania się z materiałami dowodowymi mającymi wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji, a w szczególności tymi, które legły u podstaw sprzeciwu Prokuratury Rejonowej [...]w sprawie [...].". Następnie stwierdził, iż "Porównanie treści decyzji pierwotnej i obecnie zaskarżonej, w sposób jaskrawy uwidaczniają, że w postępowaniu wznowieniowym, poza przytoczonym faktem podrobienia umowy, nie zaszły żadne nowe okoliczności, które mogłyby powodować odmowę rejestracji pojazdu".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa, w związku z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, po rozpatrzeniu odwołania T.Z., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], w oparciu o przekazane akta postępowania administracyjnego, ustaliło stan faktyczny tożsamy z ustalonym przez organ I instancji.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 Kpa Kolegium wyraziło pogląd, iż w rozpoznawanej sprawienie nie doszło do takiego naruszenia. Co prawda organ I instancji nie dysponował aktami prokuratorskimi, a jedynie otrzymał sprzeciw prokuratora, ale z tym właśnie sprzeciwem stronę zapoznał. Nie będąc organem prowadzącym postępowanie karne i nie dysponując zgromadzonymi w postępowaniu karnym dowodami, nie mógł (co zdaje się być oczywiste) zapoznać strony z tymi właśnie dowodami.

Zdaniem Kolegium, jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 października 2005 r. (sygn. akt: I OSK 70/05): "Nie można stawiać organom administracji zarzutu naruszenia zawartej w art. 10 § 1 Kpa zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, skoro udzielono stronie wymaganej przepisami Kpa informacji o tym gdzie i kiedy może zapoznać się z aktami sprawy.". Skoro w rozpoznawanej sprawie organ I instancji nie tylko zawiadomił stronę o tym gdzie i kiedy może zapoznać się z aktami sprawy, lecz również nie dysponował aktami z postępowania karnego, prowadzonego przez inny organ, to uznać należy, iż dyspozycja art. 10 § 1 Kpa nie została naruszona, zaś strona miała możliwość czynnego udziału w każdym stadium postępowania.

Zaskarżona przez stronę decyzja, wydana została między innymi w oparciu o treść art. 72 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym rejestracji dokonuje się na podstawie:

1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;

2) karty pojazdu, jeżeli była wydana;

3) wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, jeżeli są wymagane;

4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane;

5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;

6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

7) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu

potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, jeżeli samochód osobowy został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

8) zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający:

a) uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw

członkowskich Unii Europejskiej lub

b) brak obowiązku, o którym mowa w lit. a

-jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a;

9) dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy.

W ocenie Kolegium, istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma również treść § 2 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (Dz, U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322), który stanowi, że w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-13 oraz § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza:

1) dowód własności pojazdu,

2) kartę pojazdu, jeżeli była wydana,

3) dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany,

oraz tablice (tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wskazane wyżej przepisy określają wprost, że niezbędnym do rejestracji pojazdu dokumentem jest przede wszystkim dowód własności pojazdu. Dowodem takim może być umowa kupna pojazdu, gdyż umowa taka, zawarta w oparciu o przepisy prawa cywilnego, jest dokumentem potwierdzającym przeniesienie własności rzeczy ruchomej (w tym przypadku właśnie pojazdu marki Volkswagen Passat ).

Zdaniem Kolegium, nie pozostawia najmniejszej wątpliwości fakt, że rejestracji można dokonać na podstawie dokumentów prawdziwych, a nie sfałszowanych. W swej istocie sfałszowana umowa nie może stanowić dowodu w sprawie, albowiem nie jest ona dokumentem potwierdzającym okoliczność zbycia pojazdu. Korzystając zatem z dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 i 5 Kpa organ I instancji prawidłowo postąpił, wznawiając postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. W toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono w sposób bezsporny, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (art. 145 § 1 pkt 1) - fałszywa była umowa sprzedaży pojazdu, co stwierdzono w postępowaniu karnym. Przyjęto także prawidłowo, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5) - nową okolicznością jest w sprawie stwierdzenie posłużenia się sfałszowaną umową sprzedaży pojazdu, przy czym okoliczność ta została ujawniona po wydaniu decyzji, a informację o niej organ I instancji powziął od prokuratora.

Właściwie wszczęte i przeprowadzone postępowanie administracyjne doprowadziło w efekcie do wydania decyzji będącej przedmiotem niniejszego postępowania odwoławczego. Uzasadnienie jest spójne i logiczne: organ I instancji wykazał, co legło u podstaw wydania decyzji, podał także przyczyny swojego rozstrzygnięcia wskazując wprost, że są nimi opisane wyżej nowe okoliczności faktyczne sprawy, a mianowicie posłużenie się sfałszowaną umową sprzedaży pojazdu, która stanowiła podstawę rejestracji samochodu. W tym stanie faktycznym Kolegium nie znalazło podstaw do twierdzenia, że organ I instancji naruszył art. 107 § 3 Kpa poprzez brak wskazania związku pomiędzy uzasadnieniem faktycznym i prawnym decyzji. Organ wskazał przepisy zastosowane w sprawie, przytoczył ich treść i wywiódł z nich określone wnioski.

Kolegium, analizując treść decyzji i uzasadnienia, jak również zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, doszło do przekonania, że dalsze zarzuty pełnomocnika strony, a dotyczące naruszenia art. 8 i art. 146 § 2 Kpa, również są bezpodstawne. Przede wszystkim, zdaniem Kolegium, nie sposób przyjąć, że w sprawie mamy do czynienia z zasadniczo tym samym stanem faktycznym sprawy. Wprost przeciwnie - stan faktyczny jest zgoła odmienny: do rejestracji pojazdu i wydania decyzji w [...] r. doszło na skutek dołączenia do wniosku o rejestrację pojazdu sfałszowanej umowy sprzedaży. Skoro ustawodawca wymaga załączenia do wniosku dowodu własności pojazdu, a dowód ten (tu umowa sprzedaży) okazał się fałszywy, to stan faktyczny sprawy nie jest ten sam, jak chce tego pełnomocnik strony.

W ocenie Kolegium, w tych okolicznościach nie sposób zrozumieć co ma na myśli pełnomocnik wywodząc, iż organ pierwszej instancji naruszył art. 146 § 2 Kpa. Zgodnie z tym przepisem nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Otóż, w wyniku wznowienia postępowania decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej nie mogłaby zapaść, gdyż stoi temu na przeszkodzie ujawniona nowa okoliczność faktyczna sprawy - sfałszowana umowa sprzedaży pojazdu.

Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] przez T.Z. Skarżący wnosząc o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji przyznał, że faktem jest, iż nabył przedmiotowy samochód w oparciu o dokumenty prawdziwe, a nie sfałszowane o czym świadczy złożenie przez niego w dacie rejestracji tzw. dużego briefu, dokumentu, który jest podstawą rejestracji, jak również wyrejestrowania pojazdu na terenie [...]. Faktem jest też, że nabywając w dobrej wierze samochód i otrzymując oryginalne dokumenty pojazdu nie mógł sądzić, że pieczątka na umowie kupna sprzedaży samochodu nie jest prawdziwa. Wykazało to dopiero prowadzone postępowanie przez Prokuraturę Rejonową w [...] w sprawie [...]. W postępowaniu tym nie wykryto sprawcy sfałszowania pieczątki i postępowanie zostało umorzone. Umorzenie to spowodowało, że zarówno Prezydent Miasta [...] w swojej decyzji, jak również Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniły jego argumentów sprzeciwiających się zarówno wznowieniu postępowania w sprawie rejestracji zakupionego pojazdu, jak i podniesionych w odwołaniu od decyzji wznawiającej to postępowanie. Tak jak Prezydentowi [...] wydającemu dowód rejestracyjny i kartę pojazdu oraz tablice rejestracyjne nie był znany fakt sfałszowania pieczątki na umowie kupna samochodu, tak samo i mnie nie były znane te okoliczności, a zatem nie można zgodzić się ze skarżonymi decyzjami, iż zasadnym jest wznowienie postępowania i unieważnienie zarówno rejestracji, jak i książeczki samochodu, zważywszy na fakt, że samochód ten nie pochodził z przestępstwa i był w sposób legalny zbyty przez właściciela [...] z miejscowości [...].

Dlatego też, skarżący uważa, że skoro dysponował oryginałem - nie zakwestionowanym przez organy śledcze - dokumentu pojazdu, o którym pisze wyżej, a jest to najważniejszy dokument, decyzje organu I i II Instancji są rażąco dla niego niesprawiedliwe. Wynika to również z faktu, że poniósł wszelkie wymagane prawem opłaty związane z nabyciem przedmiotowego samochodu. Organy rejestrujące pojazd na terenie Polski w oparciu o przedstawione dokumenty, w tym umowę z zakwestionowaną pieczątką dokonały rejestracji na terenie Polski. Skoro organ rejestrujący nie posiadał żadnych wątpliwości co do autentyczności przedstawionych dokumentów, to niezrozumiałym jest dla skarżącego fakt, iż nie będąc sprawcą sfałszowania pieczątki, przy braku dowodów wskazujących na sprawstwo innej osoby, jak również nie budzącej wątpliwości okoliczności legalności pochodzenia samochodu, decyzje te zostały wydane nie uwzględniając interesu skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie dokonuje więc kontroli aktów lub czynności pod względem słusznościowym i nie orzeka w przedmiocie przyznania stronom uprawnień.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a także stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.).

Skarga jest uzasadniona, choć z przyczyn innych niż w niej podniesione.

Zgodnie z art.145 § 1 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27,

4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2),

8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione

Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego ( art.145 § 2 ).

W świetle powyższych przepisów uznanie, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, może nastąpić jedynie w przypadku gdy fałszywość dowodu została stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu albo gdy sfałszowanie dowodu jest oczywiste.

W orzecznictwie przyjmuje się, że prawomocne postanowienie prokuratury umarzające śledztwo na skutek niewykrycia sprawcy ma moc orzeczenia stwierdzającego fałsz dowodu ( wyrok NSA z dnia 2.02.2007 r. sygn.akt I OSK 418/06 ).

W niniejszej sprawie, choć organ I instancji w swojej decyzji powołał się na postanowienie Prokuratury Rejonowej [...] z dnia [...] sygn akt [...], postanowienia takiego brak w aktach sprawy, a więc dowód z dokumentu faktycznie nie został przeprowadzony. Organy oparły się jedynie na sprzeciwie Prokuratora, nie ustalając czy postanowienie, o którym mowa w tym sprzeciwie, jest prawomocne. Ponadto organ I instancji w swojej decyzji przyjął inną datę postanowienia niż podał Prokurator w sprzeciwie. Nieprzeprowadzenie dowodu z prawomocnego postanowienia stanowi, w ocenie Sądu, naruszenie art. 7 i 77 § 1 Kpa.

Organ I instancji, zgodnie z art.151 § 1 pkt 2 Kpa po przeprowadzeniu postępowania w trybie wznowienia, uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W niniejszej sprawie organ wydał decyzję uchylającą decyzję dotychczasową i umorzył postępowanie z wniosku z dnia [...] dotyczącego rejestracji przedmiotowego pojazdu, "bowiem w związku z rejestracją przedmiotowego pojazdu w Starostwie Powiatowym w [...], w tut. organie stało się ono bezprzedmiotowe."

Działając w tym trybie, organ może wydać decyzję o umorzeniu postępowania, gdy np. po wznowieniu postępowania nastąpiła zmiana stanu prawnego, w wyniku którego wyłączone jest orzekanie w danej sprawie w formie decyzji administracyjnej (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks..., s. 658), jeżeli z jakiegokolwiek powodu stanie się ono bezprzedmiotowe, a więc np. strona wycofa wniosek o wznowienie postępowania, umrze, a nie będą zachodzić przesłanki do zawieszenia postępowania. Nie stanowi natomiast podstawy do umorzenia postępowania fakt wykonania decyzji (wyr. NSA z dnia 8 września 1987 r., IV SA 418/87, ONSA 1988, nr 1, poz. 8).

W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów z których wynikałyby przesłanki umorzenia postępowania i również z treści wydanych rozstrzygnięć nie wynika żadne uzasadnienie dla uznania bezprzedmiotowości postępowania. W niniejszym przypadku gdy wydana została inna decyzja o zarejestrowaniu, bezprzedmiotowość postępowania mogłaby zachodzić jedynie w przypadku pełnej tożsamości spraw, a więc nie tylko przedmiotowej, ale przede wszystkim podmiotowej. Ponieważ umorzenie postępowania, w sytuacji gdy w wyniku wznowienia postępowania uchylono decyzję dotychczasową, może być stosowane tylko wyjątkowo – zasadą jest wydanie decyzji rozstrzygającej co do istoty – dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w tym zakresie konieczne jest zgromadzenie odpowiednich dowodów wskazujących na podstawę uznania bezprzedmiotowości postępowania. Brak takich dowodów w aktach sprawy stanowi naruszenie art. 151 § 2, art. 7 i 77 w związku z art.105 Kpa.

W punkcie 2 decyzji organu I instancji unieważniono dowód rejestracyjny serii [...] kartę pojazdu serii [...] oraz tablice rejestracyjne o wyróżniku [...], które wydano T.Z. przy rejestracji przedmiotowego pojazdu. Z żadnego z przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108 poz. 908 z późn. zm.), ani z przepisów wykonawczych do tej ustawy, nie wynika podstawa do unieważnienia dowodu rejestracyjnego czy tablic rejestracyjnych, wynika jedynie obowiązek zwrotu lub złożenia do depozytu dowodu rejestracyjnego i tablic. Ewentualna kasacja dowodu rejestracyjnego i tablic, które z różnych powodów zostały wycofane z użycia, stanowi czynność nie wymagającą wydania decyzji administracyjnej. Decyzja w tym zakresie została więc wydana bez podstawy prawnej.

W ocenie Sądu przedstawione wyżej naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji w pierwszej kolejności uzupełni materiał dowodowy niniejszej sprawy, a następnie rozstrzygnie sprawę mając na uwadze ocenę Sądu zawartą w niniejszym uzasadnieniu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c w związku z art.135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. W punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art.152 ww. ustawy.