Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 71/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46, art. 47, art. 49 § 1, art. 178, art. 180, art. 193, art. 194 § 3, art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Go 535/18 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Go 535/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę kasacyjną E. J. od wyroku tego Sądu z dnia 13 września 2018 r. w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej było uznanie jej za niedopuszczalną wobec stwierdzenia, że skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, nie będąc przy tym adwokatem, radcą prawnym bądź innym podmiotem wskazanym w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł E. J., zaskarżając orzeczenie w całości oraz domagając się jego uchylenia. Zażalenie nie zawierało podpisu.

Wezwaniem z dnia 23 stycznia 2019 r. zwrócono się do skarżącego o usunięcie braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia przez osobę uprawnioną, tj. adwokata lub radcę prawnego należycie umocowanego do dokonania tej czynności oraz poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi lub radcy prawnemu do sporządzenia lub wniesienia zażalenia albo reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi lub NSA. Skarżącemu na usunięcie braków formalnych zażalenia wyznaczono 7-dniowy termin, liczony od dnia doręczenia niniejszego wezwania, opatrzony rygorem odrzucenia zażalenia na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zaskarżonym na obecnym etapie postępowania postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Go 535/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie E. J. na postanowienie Sądu odrzucające skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazano na treść art. 194 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wskazano również na treść pozostałych przepisów dotyczących wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej (odpowiednio zażalenia w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.) przez inne podmioty profesjonalne – tj. art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. i stwierdzono, że skarżący został o tych wymogach pouczony przy doręczeniu odpisu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną.

Sąd I instancji podniósł, że sporządzenie zażalenia przez stronę z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym, zdaniem WSA, zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego obarczone jest brakiem nieusuwalnym, co w konsekwencji czyni je niedopuszczalnym.

Ponadto Sąd stwierdził, że skarżący został prawidłowo wezwany do podpisania zażalenia a wraz z wezwaniem doręczono mu pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. Z uwagi na nieusunięcie w wyznaczonym terminie ww. braku formalnego zażalenia, WSA odrzucił je z przyczyn formalnych.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem wnoszącego zażalenie, postanowienie jest bezzasadne, bowiem skarżący nie uzupełnił braku z powodu odebrania wezwania przez osobę nieupoważnioną. Zażalenie nie zostało podpisane.

Zarządzeniem z dnia 12 marca 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Ponadto wezwaniem z dnia 15 marca 2019 r. do usunięcia braków zażalenia wezwano skarżącego do podpisania zażalenia oraz nadesłania jednego odpisu zażalenia, własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania jest kwestia zbadania prawidłowości oraz terminowości uzupełnienia przez skarżącego braków formalnych i fiskalnych wniesionego zażalenia.

Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.

Argumenty niniejszego zażalenia nie mogą zostać poddane ocenie NSA, gdyż złożone przez E. J. zażalenie zawiera braki formalne, których strona nie uzupełniła w terminie wyznaczonym w przesłanym do niej wezwaniu. Zażalenie zawierało zarówno braki formalne jak i fiskalne, w związku z czym Sąd I instancji pismami z dnia 15 marca 2019 r. (karta akt sądowych nr: 108 i 109) wezwał skarżącego do ich uzupełnienia. Jak wynika z akt sprawy, zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, jak i wezwanie do usunięcia jego braków formalnych, zostały odebrane przez skarżącego w dniu 19 marca 2019 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta akt sądowych nr 111). Pomimo, że skarżący we wskazanej dacie odebrał oba wezwania, uzupełniony został jedynie brak fiskalny wniesionego środka zaskarżenia, o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie wykonania przelewu w dniu 20 marca 2019 r. (karta akt sądowych – nr 110). Pomimo stosownego wezwania skarżący nie uzupełnił zaś braków formalnych złożonego zażalenia poprzez podpisanie zażalenia oraz nadesłanie jednego odpisu zażalenia, własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają z art. 46, art. 47 oraz 215 § 1 p.p.s.a. Treść art. 194 § 3 p.p.s.a. stanowi pełną regulację wymogów formalnych zażalenia, zaś wszystkie braki zażalenia, o ile uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu, mogą być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. Nieusunięcie braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie spowoduje jego odrzucenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie wniesione w niniejszej sprawie podlegało odrzuceniu przez WSA z powodu jego braków formalnych, których strona nie usunęła. Skoro WSA w Gorzowie Wielkopolskim, mimo przedstawionych powyżej przyczyn, nie odrzucił zażalenia E. J., nadając mu dalszy bieg i kierując do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to stosownie do art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., obowiązek ten spoczywa na obecnym etapie postępowania na sądzie kasacyjnym. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.