Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1092/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 188 w zw. z art. 197 oraz art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 566/09 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) w W. z dnia (...) czerwca 2009 r., nr (...) w przedmiocie zwrotu kosztów poniesionych na naukę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 566/09 odmówił B. S. wstrzymania wykonania decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) w W. z dnia (...) czerwca 2009 r., nr (...) w przedmiocie zwrotu kosztów poniesionych na naukę.

Sąd wskazał, że skarżący w sposób bardzo ogólny wskazał, iż wykonanie wskazanej wyżej decyzji narazi go na licytację majątku, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu uszczuplenie stanu finansowego skarżącego nie jest w tym przypadku wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, gdyż faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji administracyjnej, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na to postanowienie B. S. złożył zażalenie, podnosząc, że ma na utrzymaniu małe dziecko i żonę, która z przyczyn zdrowotnych musiała zrezygnować z dotychczasowej pracy. W tej sytuacji egzekucja kwoty 34.217,36 zł wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku skarżącego, co mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki zarówno dla niego, jak i dla jego rodziny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Artykuł 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem z faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego nie można wyprowadzać wniosku o spełnieniu przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza tym, licytacja majątku dłużnika jest ostatecznym środkiem egzekucyjnym, o czym zasadnie wspomniał Sąd pierwszej instancji.

W związku z tym uznać trzeba, że nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Podkreślić przy tym należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi, gdyż odnośnie merytorycznych kwestii, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będzie się wypowiadał odrębnym orzeczeniem rozpoznając skargę. Natomiast rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie była tylko i wyłącznie kontrola instancyjna postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2009 r.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.

art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.