Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 229/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 1 pkt 4,  art. 51 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 7
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par. 12 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 1980 nr 17 poz 62
law: Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.

SENTENCJA

Dnia 17 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 roku sprawy ze skargi J. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 229/10

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nałożył na J.M. i E.M. obowiązek wykonania robót budowlanych w budynku mieszkalnym, usytuowanym na działce nr [...], położonej w Z., polegających na zamurowaniu otworów okiennych w ścianie szczytowej tego budynku mieszkalnego od strony granicy z działką nr [...], położoną w Z., luksferami umieszczonymi w licu zewnętrznym ściany szczytowej.

Od ww. decyzji odwołała się J. M., nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem.

Decyzją z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego wydane zostało w dniu [...] pozwolenie, które zobowiązywało inwestora, by przy wykonywaniu robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego w m. Z., w ścianie szczytowej tego budynku w odległości 1,70 m od granicy, zamurować luksferami otwory okienne. Zebrany w sprawie materiał pozwolił organowi na stwierdzenie, iż sporne otwory okienne powstały podczas budowy, tj. około 1988 r., niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. W tym czasie obowiązywało Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 62) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Zgodnie z § 12 ust. 1 tego aktu budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Jakkolwiek zgodnie z § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m, to przepis ten nie może mieć zastosowania, gdyż przedmiotowy budynek znajduje się w odległości 1,70 m od granicy, a odległość tego budynku do budynku na sąsiedniej działce wynosi 7,70 m. Także aktualnie obowiązujący § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690ze zm. ) nie zezwala na usytuowanie ścian z otworami okiennymi w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną.

Organ odwoławczy podniósł także, że organ I instancji w skarżonej decyzji zastosował prawidłową podstawę prawną. Zgodnie z treścią art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, a następnie dopiero wydaje stosowną decyzję na podstawie art. 51. Jednakże przepis art. 51 ust. 7 umożliwia odpowiednie zastosowanie regulacji zawartych w art. 51 ust. 1 - 3 do robót objętych dyspozycją art. 50 ust. 1, ale już wykonanych. Słusznie zatem organ I instancji nie wydał postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, lecz zastosował od razu art. 51 Prawa budowlanego.

Na decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła J.M. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem skarżąca wskazała, że otwory okienne istnieją już ponad 20 lat i do tej pory nie przeszkadzały sąsiadom.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., przytaczając argumenty podniesione już w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego ustaliły, że decyzją Naczelnika Gminy w Z. z dnia [...] wydane zostało pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego skarżącej, którego jednym z warunków było zamurowanie luksferami otworu w ścianie szczytowej od granicy z działką sąsiednią, należącą do J. i M. W. Warunek ów podyktowany był treścią obowiązującego w dacie budowy przedmiotowego budynku § 12 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. Nr 17, poz. 62 ze zm.), w myśl którego budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych (ust. 1). Przy istniejącej zabudowie na sąsiedniej działce w odległości większej niż 4 m od granicy działki, odległości określone w ust. 1 mogą ulec zmniejszeniu, z tym że odległość między budynkiem istniejącym a projektowanym powinna wynosić co najmniej 8 m (ust. 2)

Tymczasem ściana budynku skarżącej, w której znajduje się sporny otwór okienny (niezamurowany luksferami, mimo warunku określonego w pozwoleniu na budowę), znajduje się w odległości 1,70 m od granicy, a z kolei odległość między budynkiem skarżącej a budynkiem usytuowanym na działce sąsiadów wynosi 7,70 m. Tak więc nie zostały spełnione warunki określone w pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego skarżącej, a o których stanowią powołane wyżej przepisy.

W myśl zaś art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Zatem prawidłowo organy uznały, że zaistniała sytuacja uregulowana w tym przepisie. Skoro zaś roboty budowlane zostały już wykonane, to stosownie art. 51 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane, nie było podstaw do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i od razu zastosować należało regulacją przewidzianą w art. 51 ust. 1 pkt 2, zgodnie z którym w sytuacji wystąpienia przesłanek określonych w art. 50 ust. 1 właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

W niniejszej sprawie zasadnie zatem organy nadzoru budowlanego nakazały doprowadzenie budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z wydanym pozwoleniem na budowę, poprzez zamurowanie otworu okiennego luksferami, określając termin wykonania tych robót. W przypadkach określonych w przepisach art. 50 i 51 chodzi bowiem o samowolne odstępstwo od warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę. W takiej sytuacji obowiązkiem organów jest wymusić na inwestorze dokonanie zmian lub przeróbek koniecznych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z warunkami określonym w przepisach Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2009 r., II OSK 1752/07, niepubl.).

Warto również zauważyć, że nie było w niniejszej sprawie możliwości zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane, stosownie do którego organ nakłada, w przypadku istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu na budowę lub innych warunków pozwolenia na budowę, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stany zgodnego z prawem. Obecnie obowiązujący § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania, również nie przewiduje bowiem możliwości istnienia spornego otworu okiennego, przy uwzględnieniu istniejących odległości budynku skarżącej od granicy z działką sąsiednią.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

LF