Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 242/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-05-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 244 par.2, art. 87 par. 1, art. 88, art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zasiłku stałego i świadczenia pielęgnacyjnego postanawia 1/ odrzucić wniosek skarżącej L. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, 2/ przywrócić skarżącej L. M. termin do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 listopada 2007 r., nr [[...]] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zasiłku stałego i świadczenia pielęgnacyjnego.

W dniu 1 sierpnia 2008 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej pismo zawierające wniosek o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu 10 grudnia 2008 r. (k. 129-130 akt).

W dniu 9 stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009 r., doręczonym skarżącej w dniu 4 lutego 2009 r., referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.

W dniu 3 lutego 2009 r. doręczono Radzie Okręgowej Izby Radców Prawnych odpis powyższego postanowienia z prośbą o wyznaczenie radcy prawnego dla skarżącej. Informacja Rady o ustanowieniu radcy prawnego J. S. z dnia 9 lutego 2009 r. doręczona została skarżącej w nieznanym dniu, zaś do Sądu w dniu 24 lutego 2009 r.

Pismem z dnia 10 marca 2009 r., doręczonym skarżącej w dniu 16 marca 2009 r., Sąd zawiadomił ją o wyznaczeniu radcy prawnego J. S. i pouczył o konieczności udzielenia jej pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo datowane na dzień 17 marca 2009 r. skarżąca przesłała do Sądu w dniu 18 marca 2009 r. Pełnomocnictwo to wpłynęło do Sądu w dniu 20 marca 2009 r.

W piśmie z dnia 30 marca 2009 r. (data stempla pocztowego 31 marca 2009 r.) pełnomocnik skarżącej wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie z tymi wnioskami wniosła skargę kasacyjną.

Sygn. akt II SA/Gd 242/08

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej twierdziła, że o udzieleniu jej pełnomocnictwa przez skarżącą dowiedziała się w dniu 24 marca 2009 r., co spowodowało, że nie mogła zachować terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej liczonego od udzielenia jej pełnomocnictwa.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik umotywowała tym, iż długotrwałość procedury sądowoadministracyjnej spowodowała przyznanie skarżącej pełnomocnika dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Rozpoznając wnioski o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej stwierdzić należy, że z udokumentowanych wyjaśnień pełnomocnika wynika, że dopiero w dniu 24 marca 2009 r. dowiedziała się o ustanowieniu ją pełnomocnikiem przez skarżącą. Wobec tego dopiero od tego czasu pełnomocnik miała rzeczywistą możliwość działania. Wówczas ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w ramach prawa pomocy ustaje bowiem w czasie, w którym ma on możliwość jej wniesienia, co w postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na uregulowanie art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Oz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), następuje nie wcześniej niż wtedy, kiedy pełnomocnik dowie się, iż strona postępowania przed sądem administracyjnym udzieliła mu pełnomocnictwa.

W tej sytuacji, skoro wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w dniu 31 marca 2009 r., to nie uchybiono terminowi do jego złożenia określonemu w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro zaś nie uchybiono terminowi, to wniosek o jego przywrócenie jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalny z mocy ustawy, odrzucił.

Przechodząc do rozważenia zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazać należy, iż jego uwzględnienie uzależnione jest od łącznego spełnienia warunków określonych w art. 86 § 1 oraz art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona musi uprawdopodobnić brak swej winy w uchybieniu terminu, złożyć wniosek w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie ze złożeniem wniosku dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jak wykazano powyżej, skarżąca zachowała termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, a wraz z wnioskiem dopełniała wymogu równoczesnego dokonania czynności procesowej, której nie dokonała w terminie. W tej sytuacji do rozważenia pozostała kwestia winy strony w uchybieniu terminu.

Przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (termin ten upłynął 9 stycznia 2009 r., skarga kasacyjna została zaś wniesiona w dniu 31 marca 2009 r.) była, konieczna z uwagi na obowiązek sporządzenia skargi przez kwalifikowanego pełnomocnika, procedura ustanowienia skarżącej takiego pełnomocnika. Wprawdzie skarżąca nie działała z wymaganą starannością, gdyż wniosek o przyznanie jej prawa pomocy i ustanowienia radcy prawnego złożyła w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże w okolicznościach sprawy nie miało to wpływu na zachowanie terminu do wniesienia skargi. Część procedury ustanowienia skarżącej radcy prawnego, niezależna od staranności skarżącej trwała bowiem dłużej niż 30 dni, licząc od złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (9 stycznia 2009 r.) do dnia, kiedy właściwy organ samorządu zawodowego radców prawnych wyznaczył skarżącej pełnomocnika i powiadomił ją o tym (nie wcześniej niż 9 lutego 2009 r.). Tak więc zakładając nawet, że skarżąca wniosek o przyznanie jej prawa pomocy i ustanowienia radcy prawnego złożyłaby następnego dnia po otrzymaniu uzasadnienia wyroku, to i tak skarga kasacyjna nie mogłaby zostać wniesiona w terminie. Niestaranne działanie skarżącej nie miało zatem w rozpoznawanej sprawie wpływu na możliwość zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej.