Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 203/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2012 r. postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca – A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w imieniu której działa dyrektor T. Z., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2012r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 13 stycznia 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania (odpis KRS) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 lutego 2015r. (k. 29 akt sądowych). W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła powyższego braku formalnego, złożyła jedynie w dniu 24 lutego 2015r. kserokopię odpisu z Rejestru Handlowego, według stanu na dzień 30 kwietnia 1991r. zgodnie z którą uprawnionym do reprezentacji Spółki był T. Z.. Wyjaśniła, że ze względu na "nikłą działalność firmy" nie została zarejestrowana w KRS.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W okolicznościach sprawy niniejszej, na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: "ppsa"), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 ppsa, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna, a taką jest skarżąca spółka, dokonuje czynności przez swoje organy albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokumentem, z którego wynika organ uprawniony do reprezentowania spółki oraz sposób jej reprezentacji jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658). Natomiast brak takiego dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91).

Skoro zatem strona skarżąca wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi złożyła jedynie kserokopię odpisu z Rejestru Handlowego według stanu na dzień 30 kwietnia 1991r., wskazując na znikomy zakres prowadzonej działalności oraz zły stan zdrowia dyrektora Spółki, jako okoliczności uzasadniające brak wpisu do KRS, zdaniem Sądu uznać należało, że nie uzupełniła ona braków formalnych skargi, bowiem kopia odpisu z Rejestru Handlowego nie spełnia wymogów z art. 48 § 1 i 3 ppsa, a wskazany w niej stan prawny - 30 kwietnia 1991r. wskazuje na nieaktualność wpisu na dzień złożenia skargi tj na dzień [...] grudzień 2014r.

Niewykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Niezależnie od powyższego wyjaśnić także należy, że zgodnie z art. 9 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. – (Dz. U. z 1997r., Nr 121, poz. 770 ze zm.) - Przepisów wprowadzających ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym, do czasu rejestracji, zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w art. 1, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2015 r., zachowują moc dotychczasowe wpisy w rejestrach sądowych. Do czasu rejestracji, o której mowa w ust. 2, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2015 r., do odpisów, wyciągów, zaświadczeń oraz skutków prawnych wpisów stosuje się przepisy obowiązujące do dnia wejścia w życie ustawy, wyłącznie w zakresie niezbędnym do tej rejestracji oraz do dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń wobec podmiotów wpisanych do dotychczasowego rejestru.

Interpretacji powyższych przepisów dokonał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 lutego 2014r. sygn. akt IV CSK 365/13, (publ. LEX nr 1459161, Biul. SN 2014/5/13), gdzie wskazał, że "(...) skutek prawny wpisu do rejestru sądowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nieprzerejestrowanej do Krajowego Rejestru Sądowego, w zakresie jej zdolności sądowej, jest ograniczony do rejestracji spółki oraz dochodzenia lub zaspokojenia roszczeń wobec tej spółki. Spółka taka zachowała zatem byt prawny i posiada osobowość prawną, natomiast nie może wytoczyć powództwa, ani uczestniczyć w obrocie gospodarczym".

Jednak wyższej wskazane braki formalne skargi w postaci niezłożenia aktualnego na dzień wniesienia skargi, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz złożenia dokumentu w formie nieprzewidzianej w art. 48 § 1 i 3 ppsa (oryginał, odpis poświadczony za zgodność z oryginałem) , obligowały Sąd do oceny czynności (złożenia kserokopii odpisu z Rejestru Handlowego) dokonanej przez skarżącą jedynie w świetle, skutków nieuzupełnienia wymienionych braków formalnych skargi. Zatem należało uznać, iż nie został wykazany aktualny sposób reprezentacji strony skarżącej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.