Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 38/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: I. odrzucić wniosek; II. zwrócić [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 grudnia 2014 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła o "wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] a w konsekwencji wstrzymanie wykonania wyznaczonej na dzień 29 grudnia 2014 r. rozbiórki nośnika reklamowego wraz z fundamentem betonowym posadowionego na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]".

W uzasadnieniu wniosku spółka wyjaśniła, że posiada interes prawny w wywiedzeniu wniosku, ponieważ jest najemcą działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] oraz właścicielem posadowionego na tej działce nośnika reklamowego wraz z fundamentem betonowym. W ocenie wnioskodawcy rozbiórka nośnika reklamowego przez zobowiązaną [...] S.A. z siedzibą w [...], będzie stanowiła naruszenie prawa, w tym prawa własności osoby trzeciej niebędącej adresatem obowiązku nałożonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Wskazano ponadto, że poprzez demontaż nośnika – stanowiącego własność nie zobowiązanego, ale wnioskującej spółki, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aktualną wartość samego nośnika spółka oszacowała na kwotę ok. 82000 zł. Dodatkowo demontaż uniemożliwi wykonanie zawartych przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] i wykonywanych kontraktów na ekspozycję treści reklamowych. Ewentualny demontaż wiązałby się także z kosztami wykonania zastępczego.

Wnioskująca spółka zwróciła uwagę, że na przedmiotowej działce w rzeczywistości nie ma nośnika reklamowego [...] S.A. z siedzibą w [...], ponieważ został on zdemontowany, zaś obecnie posadowiony tam nośnik jest własnością [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Zdaniem wnioskującej spółki organ wiedział o tym fakcie, lecz pomija tę istotną okoliczność i usiłuje bezprawnie naruszyć posiadanie i prawa osoby trzeciej – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], co stanowi ewidentne naruszenie prawa, a ponadto grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych od odwrócenia skutków.

Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2014 r. wezwano wnioskującą spółkę do uzupełnia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie, czy została złożona do sądu skarga na decyzję objętą wnioskiem o wstrzymanie lub czy toczy się jakiekolwiek inne postępowanie przed Wojewódzkimi Sądem Administracyjnym w Warszawie, które dotyczy tej decyzji – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o wstrzymanie bez rozpoznania.

Pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. spółka poinformowała, że [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie składała skargi na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], a ponadto spółka nie posiada wiedzy, czy skarga na powyższą decyzję została złożona przez inny podmiot oraz czy przed Sądem toczy się postępowanie w sprawie tej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Złożony wniosek o wytrzymanie wykonania decyzji podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że wniosek z dnia 4 grudnia 2014 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] wszczął odrębne postępowanie, ponieważ wnioskująca spółka nie złożyła równocześnie skargi do sądu administracyjnego na powyższą decyzję. Zgodnie zaś z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), do wniosku o wszczęcie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zauważyć należy, że rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera precyzyjnych informacji pozwalających na ustalenie treści decyzji, której dotyczy, tj. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Wnioskująca spółka bardzo ogólnie wyjaśniła jedynie, iż powyższa decyzja wiąże się z nakazem demontażu nośnika reklamowego posadowionego na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], a adresatem decyzji jest [...] S.A. z siedzibą w [...]. Z informacji wiadomych Sądowi z urzędu wynika natomiast, iż sprawa dotycząca nakazu rozbiórki opisanego przez spółkę nośnika reklamowego była już przedmiotem rozpoznania przez tutejszy Sąd. Prawomocnym wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2466/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę innego podmiotu na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], którą nakazano spółce [...] S.A. z siedzibą w [...] rozbiórkę nośnika reklamowego usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].[...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie była stroną postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2466/13.

Jedynie na marginesie Sąd wskaże, że w postępowaniu w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2466/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki przedmiotowego nośnika reklamowego. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...].

Wnioskująca spółka we wniosku z dnia 4 grudnia 2014 r. nie wskazała podstawy prawnej swojego żądania, lecz w jego uzasadnieniu powołała się na przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które są przesłankami wstrzymania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Jak stanowi art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy wnioskiem o wstrzymanie objęty jest akt lub czynność, które są jednocześnie przedmiotem złożonej skargi do sądu administracyjnego. Przepis art. 61 p.p.s.a. umiejscowiony jest w Rozdziale 2 Działu III tej ustawy, który to rozdział nosi oznaczenie "Skarga". Ponadto brzmienie art. 61 § 3 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że sąd może, po przekazaniu sądowi skargi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, czyli objętych skargą wniesioną do sądu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności wywołuje skutki wyłącznie na czas trwania postępowania sądowego, bowiem na mocy art. 61 § 6 p.p.s.a. upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Istotą kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest przede wszystkim rozpoznawanie spraw ze skarg na akty lub czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ustawodawca nie przewidział możliwości sprawowania takiej kontroli – sprowadzającej się jedynie do wstrzymania wykonania aktu lub czynności, w oderwaniu od postępowania ze skargi na akt lub czynność wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Rozpoznanie przez sąd administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest możliwe bez uprzedniego wniesienia w tej sprawie skargi do sądu, co wynika wprost z brzemienia art. 61 p.p.s.a.. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje innego trybu – poza tym przewidzianym w art. 61 p.p.s.a., w którym sąd administracyjny mógłby wstrzymać wykonanie aktu lub czynności organu administracji publicznej. Wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny jest dopuszczalne wyłącznie w trybie określonym w art. 61 p.p.s.a. i jest ściśle związane z toczącym się postępowaniem ze skargi na akt lub czynność organu administracji publicznej.

W niniejszej sprawie wnioskująca spółka przyznała, że nie wnosiła ona skargi do sądu na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], nie posiada też wiedzy, czy takie postępowanie sądowe toczy lub toczyło się ze skargi innego podmiotu. Zwrócić należy uwagę, że wskazana we wniosku decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nie jest decyzją ostateczną, została bowiem utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektorat Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...].[...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie wniosła skargi na decyzję organu drugiej instancji dotyczącą nakazu rozbiórki nośnika reklamowego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Jak wyjaśniono wcześniej, skoro wnioskująca spółka nie wniosła jednocześnie skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą nakazu rozbiórki, jej wniosek z dnia 4 grudnia 2014 r. o wstrzymanie wykonania decyzji nie może być rozpoznany w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. W ustawie Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest natomiast przepisów, które umożliwiałyby sądowi administracyjnemu wydanie orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w innej sytuacji, niż uregulowana w art. 61 p.p.s.a., tj. w przypadku braku wniesienia skargi na decyzję, której strona żąda wstrzymania wykonania. Z tego powodu wniosek [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia 4 grudnia 2014 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] uznać należy za niedopuszczalny. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. wniosek o wszczęcie postępowania, który jest niedopuszczalny, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W związku z odrzuceniem wniosku Sąd postanowił o zwrocie uiszczonej z tego tytułu kwoty 100 zł.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.