Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 54/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1-3
journal: Dz.U. 2015 poz 1340
law: Ustawa z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej -  tekst jedn.
article: art. 12
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Starszy referent Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozpatrzeniu odwołania M.G., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego. zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolniczej w roku 2017.

Rozstrzygnięcie zapadło w poniższym stanie faktycznym i prawnym.

[...] r. M.G. złożył wniosek o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej. Wnioskodawca zadeklarował posiadanie użytków rolnych o powierzchni 12,93 ha i załączył 9 faktur VAT potwierdzających zakup 253,17 litrów oleju napędowego. Po zweryfikowaniu wniosku organ uznał, że do obliczenia limitu oleju objętego zwrotem akcyzy kwalifikuje się tylko powierzchnia 3,0321 ha.

Organ przywołał brzmienie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z 10 marca 2016 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (tj. D. U. z 2015 r., poz.1257, dalej ustawa o zwrocie) oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 listopada 2016 r. w sprawie stawki zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej na 1 litr oleju w 2017 r. (Dz. U. z 2016 r., poz.1934) regulujące zasady ustalania i stawki zwrotu podatku. Organ wyjaśnił, że do ustalenia limitu zwrotu niezbędne jest wskazanie przez wnioskodawcę - producenta rolnego powierzchni użytków rolnych będących w jego posiadaniu lub współposiadaniu, określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku. W 2017 r. stawka określona w rozporządzeniu wynosiła 1,00 zł na 1 litr a zwrot nie może przekroczyć kwoty limitu.

Kierując się powyższymi przepisami i w oparciu o poczynione ustalenia faktyczne organ ustalił dla skarżącego roczny limit zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 260,76 zł = 3,0321 ha x 86 l x 1,00 zł i stwierdził, że nie został on w całości wykorzystany. Złożony w 2017 r. wniosek był pierwszym i został zrealizowany w całości, gdyż ilość zużytego oleju napędowego przedstawiona w fakturach nie wyczerpała nawet limitu (260,76 zł /253,17 zł).

Organ wyjaśnił też, decyzja z [...] r., to trzecie rozstrzygniecie w sprawie, gdyż decyzja Wójta Gminy B. z [...] r. i z [...] r. została uchylona przez SKO z przyczyn proceduralnych. Jak wynika z uzasadnienia decyzji kasacyjnej (kolejno) została uchylona ze względu na brak ustaleń posiadania gruntów o pow. 12,93 ha przez skarżącego, co ma wpływ na ustalenie limitu zwrotu oraz w wydanej decyzji organ nie opisał ustaleń poczynionych w toku postępowania wyjaśniającego co do posiadania deklarowanych we wniosku gruntów.

Uzasadniając kolejną decyzję Wójt podkreślił, że przyjęta do obliczeń powierzchnia wynika z danych zawartych w ewidencji podatkowej i jest niesporna, co do pozostałej deklarowanej powierzchni toczy się postępowanie sądowe, co nie pozwala przyjąć, że pozostaje w posiadaniu samoistnym wnioskodawcy. Nadto organ wyjaśnił, że nawet przyjęcie tylko powierzchni pewnej do obliczeń nie ma negatywnego znaczenia dla wnioskodawcy, gdyż zwrot pokrywa w całości kwotę wynikającą z załączonych do wniosku faktur a od przesłuchania świadków odstąpił ze względu na określone ustawą dokumenty, których przedłożenie jest niezbędne dla uzyskania zwrotu a które skarżący przedstawił.

W odwołaniu skarżący konsekwentnie podnosił przyjęcie zaniżonej powierzchni gruntów do obliczeń zwrotu oraz nieuwzględnienie w tym zakresie całości zgromadzonego materiału dowodowego. Decyzję uznał za krzywdzącą i bez merytorycznego uzasadnienia, gdyż organ nie zweryfikował w pełni wskazanych we wniosku gruntów i charakteru ich posiadania przez skarżącego. Zarzucił organowi naruszenie art. 10, art. 7, art. 77 i art. 78 kpa poprzez brak wskazania przyczyn wiarygodności świadków i wnioskodawcy oraz brak przeprowadzenia dowodu oględzin nieruchomości i przesłuchania świadków wskazanych w piśmie z [...] r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, powołało treść mających zastosowanie przepisów ustawy o zwrocie podatku akcyzowego, tj. art. 5 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1-3., z których wynika, że zwrot podatku przysługuje producentowi rolnemu definiowanemu przepisami o podatku rolnym. Zwrot podatku przyznaje się na okres 6 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o zwrot podatku wraz z załączonymi fakturami VAT zakupu

oleju napędowego. Wnioskodawca wszystkich tych obowiązków dopełnił, tylko na podstawie wpisów do ewidencji gruntów organ powziął wątpliwości czy wykazane we wniosku grunty o powierzchni 12,93 ha są w posiadaniu wnioskodawcy i są wykorzystywane przez niego do produkcji rolnej. Nie miał wątpliwości co do gruntów o powierzchni 3,0321 ha i do tej wielkości ustalił limit oraz orzekł o zwrocie podatku akcyzowego, który w pełni pokrywał żądanie wnioskodawcy. Organ odwoławczy zgodził się z Wójtem, że materiał zgromadzony w sprawie był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Kwestia sporna co do pozostałej części gruntu wykazanego we wniosku, dla pozytywnego rozstrzygnięcia dla skarżącego sprawy nie miała znaczenia. Spór toczony przez skarżącego z osobami prywatnymi, Gminą B., Skarbem Państwa – Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad oraz Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa dla niniejszej sprawy pozostaje obojętny. Organ uwzględnił tylko te grunty, które widniały w Ewidencji Gruntów i Budynków Starostwa Powiatowego w B., czego wymaga ustawa i nie było sporne ich posiadanie przez skarżącego. Ustalenia co do pozostałych gruntów objętych wnioskiem, których posiadanie przez skarżącego jest sporne organ szeroko opisał łącznie ze sprawami sądowymi, które nie zostały zakończone i przesłuchaniami świadków. Wpisy do ewidencji gruntów nie zostały zmienione.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją jako bezzasadną M. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wniósł o jej uchylenie w całości i dopuszczenie dowodu z protokołu ze sprawy o zasiedzenie, która nie została zakończona ([...]). Aktualnie toczy się przed sądem odwoławczym. W skardze powtórzył zarzuty odwołania obrazy art. 10, art. 7, art. 77 § 1 kpa modyfikując nieco ich opis. Zarzucił brak wskazania przyczyn braku wiarygodności świadków i wnioskodawcy, w tym państwa C. widniejących jako właściciele nieruchomości, brak dowodu z oględzin nieruchomości oraz zeznań świadków (W. R. i D. K.), co mogło doprowadzić do wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy zeznaniami dopuszczonych świadków i ustalenia samoistnego posiadacza. W toku postępowania sądowego skarżący przesłał do Sądu, za pismem z [...] r., wniosek dowodowy, liczne kserokopie dokumentów, które mają potwierdzać jego prawo własności do gruntów pominiętych przez organ przy rozpatrywaniu wniosku z racji trwającego sporu sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił, że istotnie organ I instancji nie umożliwił zapoznanie się skarżącemu z aktami sprawy przed zakończeniem kolejny raz postępowania ale pozostaje ta okoliczność bez wpływu na wydane rozstrzygniecie. Podobnie jak niecelowe było przeprowadzenie oględzin w roku 2018, kiedy wniosek dotyczy produkcji rolnej z roku 2017.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za niezasadną.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej powoływana jako ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podniesionych w skardze uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi, której celem nie jest podważenie kwoty przyznanego zwrotu podatku akcyzowego za rok 2017 r. zużytego do produkcji rolnej we własnym gospodarstwie, gdyż tej skarżący nie kwestionuje. Podkreślić należy, że wniosek skarżącego został uwzględniony w 100% czyli rozpoznany pozytywnie. Celem działania skarżącego jest uzyskanie w postępowaniu o zwrot akcyzy potwierdzenia prawa własności lub posiadania gruntów, które nie znajduje potwierdzenia w ewidencji gruntów a które organ uznał za sporne i pominął w wyliczeniach.

Należy podkreślić, że organ ustalił należny skarżącemu zwrot w kwocie odpowiadającej całej ilości oleju napędowego wykazanego w załączonej do wniosku fakturze a nawet wyjaśnił, że skarżący nie wykorzystał całego należnego mu limitu przy przyjęciu do wyliczeń tylko powierzchni gruntów ujętych w ewidencji.

Skarżący, co wynika ze skargi i załączonych do niej dokumentów oraz dokumentów przedstawionych na rozprawie chce uzyskać potwierdzenie przez organy oraz sąd faktu samoistnego posiadania działek, które organ uznał za sporne i nie uwzględnił przy rozpatrywaniu wniosku o zwrot podatku akcyzowego, gdyż uznał, że wykazane grunty niesporne są wystarczające do wydania dla wnioskodawcy decyzji pozytywnej. Okoliczność tą podkreśliło SKO w swojej decyzji akcentując, że nie jest to postępowanie, którego celem byłoby weryfikowanie zapisów w dokumentach typu księgi wieczyste czy ewidencja gruntów. Te ustalenia są niezbędne i są czynione w innych postępowaniach prowadzonych z inicjatywy skarżącego lub jego udziałem, jak postępowanie o zasiedzenie, wniosek o wpis w księdze wieczystej, postępowanie o stwierdzenie decyzji wywłaszczeniowej. Nie były one niezbędne w niniejszym postępowaniu dla wydania dla skarżącego decyzji korzystnej w pełni odpowiadającej żądaniu zawartemu we wniosku. Stąd Sąd nie podziela zarzutu aby decyzja była krzywdząca a ustalenia co do charakteru posiadania pozostałej części gruntu objętej wnioskiem niezbędne. Pozostają one bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie, co czyni zarzut naruszenia prawa procesowego niezasadnym i nie skutkuje koniecznością wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia, korzystnego dla skarżącego z obrotu prawnego.

Za podstawę wyroku Sąd przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I i II instancji, które stanowiły podstawę faktyczną zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w pełni podziela przedstawioną przez organy obu instancji argumentację i trafność zajętego w sprawie stanowiska. Zdaniem Sądu orzekającego w sprawie w istocie nie ma przedmiotu sporu mającego wpływ na wydane rozstrzygniecie, gdyż skarżący złożył wniosek o zwrot akcyzy i został on w pełni zrealizowany, czego skarżący nie neguje. Organ bezspornie ustalił powierzchnię posiadanych gruntów deklarowanych we wniosku o zwrot o pow. 3,0321 ha. Już z samego wniosku wynika, że zgodnie z ewidencją wnioskodawca jest właścicielem 3.0321 ha (adnotacja w poz. X wniosku "Uwagi"). Załączniki do wniosku potwierdzają spór co do pozostałej powierzchni działek, który jest w toku, czemu skarżący nie zaprzecza a wręcz potwierdza załączonymi dokumentami.

Zasady oraz tryb zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej zostały uregulowane w ustawie z 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (Dz.U. 2015.1340). Z zawartych w niej regulacji wynika, że zwrot podatku przysługuje z tytułu zakupu oleju napędowego oznaczonego kodem CN 2710 19 41 do 2710 19 49 oraz kodem CN 3824 90 91 (art. 1) po spełnieniu warunków o charakterze podmiotowo przedmiotowym. Podmiotem uprawnionym do wystąpienia o zwrot podatku jest producent rolny (art. 3 ust. 1), za którego uważa się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym (art. 3 ust. 2). Za gospodarstwo rolne, zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 617 ze zm.), uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Zwrot podatku jest przyznawany, na wniosek producenta rolnego, w drodze decyzji, przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce położenia gruntów będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego (art. 5 ust. 1), zwrot podatku przyznaje się za okres 6 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o zwrot podatku (ust.2). Wniosek o zwrot podatku składa się w ściśle określonych terminach, tj. albo w okresie od 1 do ostatniego dnia lutego, albo od 1 do 31 sierpnia danego roku (art. 6 ust. 1) i musi zawierać dane wskazane art. 6 ust. 2 ustawy. Do wniosku należy dołączyć faktury VAT albo ich kopie, stanowiące dowód zakupu oleju napędowego w okresie 6 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku (ust. 3). Zwrot podatku przyznaje się w granicach limitu określonego zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy. Natomiast wypłata zwrotu podatku następuje w terminach od 1 do 30 kwietnia - jeżeli wnioski o zwrot podatku zostały złożone w terminie od 1 do ostatniego dnia lutego, lub od 1 do 31 października - jeżeli wnioski o zwrot podatku zostały złożone w terminie od 1 do 31 sierpnia (art. 7).

W przedmiotowej sprawie skarżący ma status producenta rolnego, złożył wniosek o zwrot podatku i podatek został mu zwrócony od całego oleju napędowego zużytego do produkcji rolnej w roku 2017, którego zakup potwierdzały faktury załączone do wniosku.

Nie jest też sporne, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o zwrocie, kwotę zwrotu podatku ustala się jako iloczyn ilości oleju napędowego zakupionego przez producenta rolnego, wynikającej z faktur VAT i stawki zwrotu podatku na 1 litr oleju napędowego, obowiązującej w dniu złożenia wniosku o zwrot podatku, w ramach rocznego limitu ustalonego w sposób określony w ust. 2. Limit ustala się jako kwotę stanowiącą iloczyn stawki zwrotu podatku na 1 litr oleju napędowego, liczby 86 oraz powierzchni użytków rolnych, będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego, określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku (do 31 grudnia 2011 r. obowiązywał zapis – "według stanu na dzień 1 kwietnia danego roku"). Obowiązku tego organ dopełnił i swoje ustalenia oparł na informacji wymaganej ustawą, która potwierdzała powierzchnię gruntów skarżącego, będących w jego samoistnym posiadaniu.

Rozbieżności dotyczą tego, czy użyty w tym przepisie zwrot "określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku" (wcześniej 1 kwietnia) odnosi się wyłącznie do powierzchni użytków rolnych, czy też również do stanu posiadania lub współposiadania producenta rolnego.

Wskazać należy, że w orzecznictwie różnie interpretowane są powyższe przepisy. Zgodnie z jednym z poglądów, wskazany zwrot odnosi się wyłącznie do rodzaju (użytki rolne) i powierzchni gruntów, a o możliwości zwrotu podatku akcyzowego przesądza nie zapis w ewidencji gruntów i budynków według stanu na dzień 1 kwietnia (obecnie 1 lutego) danego roku odnośnie wykazanego tam podmiotu, lecz faktyczne posiadanie gospodarstwa rolnego przez dany podmiot w momencie składania wniosku (S. Presnarowicz, Procedury zwrotu podatku akcyzowego producentom rolnym. Komentarz. Wzory pism. Przepisy, opubl. w LEX, komentarz do art. 4 ustawy o zwrocie podatku akcyzowego). Takie stanowisko zajął też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29.10.2010 r., sygn. akt I FSK 1819/09 (LEX nr 1028072). Inny pogląd stanowi, że wnioskodawca musi posiadać przymiot producenta rolnego w dniu zakupu oleju napędowego (wyrok WSA w Łodzi z 10.06.2009 r. sygn. akt I SA/Łd 32/09 (LEX nr 802057).

Ponadto wyrażane jest również stanowisko, zgodnie z którym uprawnionym podmiotem do zwrotu podatku akcyzowego jest producent rolny posiadający gospodarstwo rolne w rozumieniu podatku rolnego na dzień 1 kwietnia danego roku (obecnie 1 lutego) i od powierzchni użytków rolnych będących w jego posiadaniu oblicza się limit zwrotu podatku. Ustawodawca przyjął konstrukcję, że limit zwrotu podatku ustalony na dany rok powinien być jeden i odnosić się do określonej powierzchni ustalonej na dzień 1 kwietnia danego roku (obecnie 1 lutego), będącej w posiadaniu producenta rolnego (wyrok WSA w Białymstoku 12.11.2013 r. sygn. akt I SA/Bk 318/13). W kontrolowanej sprawie organ swoje wyliczenia na takich ustaleniach oparł, co ważne potwierdzonych w poz. X. wniosku a następnie w decyzjach.

Jak wskazano wyżej procedowanie w zakresie zwrotu podatku jest poddane ścisłym regułom, trwającym kilka miesięcy. Podatnik nie może złożyć wniosku w dowolnym czasie. Wręcz musi odczekać kilka miesięcy po dokonaniu nabycia oleju napędowego, aby nie tylko uzyskać zwrot podatku, ale nawet złożyć wniosek. Skoro ustawodawca założył, że ubieganie się o zwrot podatku trwa nawet kilka miesięcy od daty nabycia oleju napędowego, to wyzbycie się gospodarstwa rolnego i utrata statusu producenta rolnego na moment złożenia wniosku, nie może determinować prawa do zwrotu podatku (por. wyrok NSA z 22.10.2015 r. sygn. akt I GSK 8/14). Bez znaczenia pozostaje także powiększenie posiadania po tej dacie. Zbędnym dowodem są też oględziny działki czy przesłuchania świadków. Ustawa mówi jakie dowody winny być załączone do wniosku. Nie jest to katalog zamknięty i organ nie musi czynić ustaleń, które dla wydania rozstrzygnięcia nie mają znaczenia, są obojętne. Organ ma wydać decyzję bez zbędnej zwłoki i posługiwać się najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 kpa). Zdaniem Sądu niniejsza sprawa, wbrew twierdzeniom skarżącego, dla pozytywnego rozpoznania jego wniosku nie wymagała ustalania tytułu prawnego do użytkowania pozostałych objętych wnioskiem gruntów (12,93 ha – 3,0321 ha), gdyż grunty których jego posiadanie i użytkowanie rolnicze nie budziło wątpliwości (3.0321 ha – wpisane do ewidencji gruntów) były wystarczające do zwrotu pełnej kwoty wnioskowanego podatku akcyzowego w związku z zakupionym olejem napędowym wykorzystanym do działalności rolniczej. Posiadanie w tym zakresie zostało prze niego potwierdzone, w pozostałym zakresie wnioskodawca potwierdził brak wpisu w ewidencji gruntów i spór co do posiadania uprawniającego do wpisu czy potwierdzenia innej formy posiadania zależnego. Ustalony zatem limit był prawidłowy i wynosił 260,76 zł. Podobnie jak ustalony zwrot podatku akcyzowego w kwocie 253,17 zł. Innego wniosku o zwrot podatku za rok 2017 skarżący nie złożył. To, że skarżący uważa, że organ winien w toku niniejszego postępowania o zwrot podatku akcyzowego badać również kwestię posiadania przez niego gruntów nie widniejących w ewidencji gruntów, nie znajduje uzasadnienia prawnego i faktycznego. Sąd tego poglądu nie podziela. Nie widzi też uzasadnia do uchylenia decyzji dla niego korzystnej zwłaszcza, że skarżący innym faktur zakupu paliwa do celów rolniczych nie przedłożył i ustalonego limitu zwrotu podatku akcyzowego na rok 2017 nie wyczerpał.

Postępowanie w sprawie zwrotu akcyzy nie stanowi właściwego postępowania do uporządkowania kwestionowanych przez skarżącego wpisów w ewidencji gruntów czy wręcz rozstrzygnięć co do własności/ posiadania konkretnych gruntów objętych wnioskiem. Z załączników do skargi oraz przedłożonych w toku postępowania dokumentów wynika, że postępowania takowe są prowadzone i nie znany jest aktualnie ich rezultat. Nie zostały też zmienione wpisy w ewidencji gruntów na dzień 1 lutego 2017 r., które były podstawą wydanej decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 151 ppsa Sąd skargę oddalił. Wskazać też należy, że przedstawione przez skarżącego decyzje kasacyjne SKO nie mają dla niniejszej sprawy żadnego znaczenia, gdyż jedna dotyczy podatku za rok 2014 a druga zwrotu za rok 2019.