Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 353/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi K. H. i A. z siedzibą w T., Austria na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym K. H. i A. z siedzibą w T., Austria solidarnie kwotę 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2013r. Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] listopada 2013 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...] do którego uprawnionym jest A. GmbH z siedzibą w T., Austria, wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny wniesionego przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w T., na podstawie art. 131 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. 2003 nr 119, poz. 1117 ze zmianami) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...], oraz przyznał wnioskodawcy E. Sp. z o.o. z siedzibą w T. od A. GmbH z siedzibą w T., Austria kwotę w wysokości 2.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 29 lipca 2009 r. E. sp. z o.o. z siedzibą w T. złożyła sprzeciw wobec decyzji Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...] na rzecz K. H. prowadzącej działalność gospodarczą w Z. pod nazwą H. organ wskazał, że obecnie uprawnionym do spornego znaku jest A. GmbH z siedzibą w T., Austria. Sporny znak towarowy zgłoszony został do ochrony w dniu 31 maja 2004 r. do oznaczania towarów z klasy 1 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług takich jak: "środki chemiczne do chemicznego czyszczenia urządzeń wydziałów alkilacji i siarkowego".

Jako podstawy prawne swojego żądania wnosząca sprzeciw wskazała art. 129 ust. 2 pkt 2, art. 131 ust. 1 oraz art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo własności przemysłowej. Jej zdaniem sporny znak nie nadaje się do odróżniania towarów na rzecz których zostało udzielone prawo ochronne, gdyż "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" jest preparatem chemicznym a opisowy charakter przejawia się w całej nazwie wskazującej, zdaniem wnoszącego sprzeciw na przeznaczenie produktu, który istniał na rynku krajowym na długo przed zgłoszeniem. "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" wskazuje na skład preparatu oraz przeznaczenie do stosowania w usuwaniu osadów ropopochodnych. Poza powyższym wnoszący sprzeciw wskazała, iż sporne prawo narusza art. 131 ust. 1 p.w.p. ponieważ narusza prawa osobiste i majątkowe do akronimu spółki E. Inc. z siedzibą Stanach Zjednoczonych, której jest jedynym przedstawicielem. W aspekcie zarzutu dokonania zgłoszenia w złej wierze, podniósł, że uprawniona dokonała zgłoszenia w celu zablokowania dostępu do używania przedmiotowego oznaczenia w obrocie na terytorium RP i wprowadzeniu odbiorców w błąd co do właściwego pochodzenia towarów. W kontekście tego zarzutu wnoszący sprzeciw wskazał także na fakt współpracy uprawnionej z firmą A. B.V. z Holandii, która to spółka w obliczu groźby procesu z E. Inc. podjęła propozycję ugodowego zakończenia sporu.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 25 marca 2010 r. uprawniona uznała sprzeciw za bezzasadny.

Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r. zgłaszająca poinformowała, iż dokonała cesji prawa ochronnego na sporny znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...] na rzecz A. GmbH z siedzibą w T., Austria. Do pisma tego załączyła przedwstępną umowę sprzedaży z dnia 17 sierpnia 2011 r.

Pismem z dnia 24 września 2012 r. K. H. przedłożyła do akt przedmiotowej sprawy umowę przeniesienia praw ochronnych na znaki towarowe i praw do zgłoszonych znaków towarowych (k. 175-179, T II) na rzecz A. GmbH z siedzibą w T., Austria.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2013 r. pełnomocnik A. GmbH z siedzibą w T., Austria wskazał, że z uwagi na brak zmiany wpisu uprawnionego w rejestrze wnosi o odroczenie rozprawy, Kolegium Orzekające oddaliło w/w wniosek. W dalszej części rozprawy nowy uprawniony do spornego prawa podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumenty.

Rozpoznając sprawę Urząd Patentowy RP odwołując się do dyspozycji art. 246 ust. 1 p.w.p. wskazał, że każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji o udzieleniu prawa ochronnego.

Organ wskazał, że pierwotnie uprawnioną do znaku spornego była K. H. z Z., która w toku postępowania zbyła prawo do spornego znaku towarowego na rzecz A. GmbH z siedzibą w T., Austria. Tym samym stroną postępowania po stronie uprawnionego został A. GmbH z siedzibą w T., Austria. Zdaniem organu powyższego nie zmienia brak zmiany wpisu uprawnionego we właściwym rejestrze prowadzonym przez Urząd Patentowy RP, bowiem wpis do rejestru znaków towarowych ma charakter deklaratoryjny i nie rodzi skutków prawnych w postaci przeniesienia prawa. Skutek taki generuje bowiem umowa cywilnoprawna o charakterze rozporządzająco-zobowiązującym (l. 179, T II).

Odwołując się do dyspozycji art. 229 ust. 1 i ust. 3 p.w.p. Urząd Patentowy RP po szczegółowym przeanalizowaniu treści przedłożonej do akt umowy przeniesienia prawa ochronnego do spornego znaku towarowego, uznał, że K. H. zbyła skutecznie prawo ochronne na sporny znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...] na rzecz A. GmbH z siedzibą w T., Austria. Spółka ta stała się z dniem 2 czerwca 2012r. (zob. § 5 umowy jak na karcie 177, akt [...] T II) uprawnioną do tego znaku.

Urząd Patentowy RP rozpoznał zatem sprawę w trybie postępowania spornego z aktualnymi stronami postępowania.

Urząd Patentowy RP uznał za zasadny zarzut zgłoszenia spornego znaku w złej wierze zatem, że prawo ochronne zostało udzielone z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.

Organ dokonał oceny zarzutu zgłoszenia w złej wierze w dniu zgłoszenia spornego znaku towarowego tj. w dniu 31 maja 2004r., przez podmiot zgłaszający – tj. przez K. H. z Z.

Odwołując się do poglądów doktryny organ wskazywał, że w złej wierze jest ten, kto powołując się na określone prawo lub stosunek prawny wie, że prawo to (stosunek prawny) nie istnieje, albo wprawdzie tego nie wie, ale jego braku wiedzy w tym przedmiocie nie można uznać, w okolicznościach konkretnego przypadku za usprawiedliwiony.

Urząd Patentowy RP uznał, iż wnosząca sprzeciw wykazała, że zgłaszająca jako żona współpracownika E. Inc. z USA, mogła wiedzieć, że prawo do oznaczenia "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...] jej nie przysługuje.

W ocenie organu nie budzi wątpliwości fakt współpracy małżonka uprawnionej z producentem związku chemicznego E. Inc. oznaczanego na terenie Polski jako "HFA - usuwający osad ETI - 987" przed dniem zgłoszenia spornego znaku (tj. z dniem 31 maja 2004 r.). Powyższe ustalenia znajdują odzwierciedlenie w przedstawionym materiale dowodowym, w szczególności w dowodach datowanych przed dniem zgłoszenia, tj. rachunkach z 2002 i 2003 r. wystawionych przez W. L. spółce E. Inc. za "pracę doradczą". Zdaniem organu rachunki te w sposób wystarczający i wiarygodny wskazują na współpracę pomiędzy ówczesnym małżonkiem uprawnionej, a spółką amerykańską E. Inc., w zakresie "pracy doradczej" przed dniem zgłoszenia spornego znaku (tj. z dniem 31 maja 2004 r.).

Organ wskazywał też, że wnosząca sprzeciw przedstawiła także wiarygodne dokumenty na okoliczność przysługujących jej (na terenie Polski) jak i amerykańskiej "spółce matce" wcześniejszych uprawnień do oznaczenia "HFA - usuwający osad ETI- 987" stanowiącego tłumaczenie na język polski oznaczenia "HFA - scale remover ETI - 987". Zamiana kolejności elementów oznaczenia oraz dokładne przetłumaczenie słów "scale remover" nie wpływają na ich postrzeganie, gdyż są to znaki bardzo podobne.

Zdaniem organu istotnym dowodem na okoliczność posługiwania się przez wnoszącego sprzeciw oznaczeniem "HFA - usuwający osad ETI - 987" przed dniem zgłoszenia spornego znaku jest atest Państwowego Zakładu Higieny wystawiony na wniosek E. S.C. dla produktu "HFA - usuwający osad ETI - 987 TM" z 2003 r., a więc z roku, gdy mąż zgłaszającej pracował dla spółki amerykańskiej E. Inc. (wskazanej w omawianym Ateście akronimem ETI z USA).

W aspekcie tych ustaleń, Urząd Patentowy RP podkreślił, że oznaczenie "HFA - usuwający osad ETI - 987 TM" wymienione w powyższym dokumencie jest w zasadzie łudząco podobne do znaku spornego, gdyż składa się z oznaczeń fantazyjnych w zakresie produktów chemicznych: elementów "HFA" oraz "ETI - 987" oraz słów opisowych "usuwający osad" stanowiących wierne tłumaczenie słów w znaku spornym tj. "scale remover". Organ podkreślił przy tym, że ten ostatni element ("scale remover" po polsku "usuwający osad") stanowi w zakresie towarów znaku spornego tj. "środków chemicznych do chemicznego czyszczenia urządzeń wydziałów alkilacji i siarkowego" jedynie element opisowy, przez co wyróżniające w znaku spornym są elementy "ETE 987 H.F.A.", które są w zasadzie identyczne z elementami "HFA ETI 987" w oznaczeniu, do którego uprawnionym była E. S.C. Na marginesie organ dodał, iż dopisek "TM" w powyższym ateście stanowi jedynie skrót od angielskich słów "Trade Mark", a oznacza "Znak Handlowy (Towarowy)" i jako taki nie stanowi części samego oznaczenia "HFA - usuwający osad ETI - 987" (podobnie jak element ® w Polsce nie stanowi elementu znaku towarowego).

Zdaniem Urzędu Patentowego RP, tym samym oznaczenie używane przez wnoszącą sprzeciw (a wcześniej przez E. S.C.) oraz przez zagraniczną "spółkę matkę" różni się jedynie zastąpieniem w elemencie "ETI" litery "I" na "E", zmianą kolejności elementów i przetłumaczeniem dwóch opisowych słów. Znak sporny "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" jest zatem bardzo podobny (a wręcz identyczny) ze znakiem "HFA - usuwający osad ETI - 987" gdyż będzie odczytywany (po przetłumaczeniu) jako "ETE 987 HFA usuwający osad".

W świetle przedstawianego przez wnoszącą sprzeciw materiału dowodowego, Urząd Patentowy RP uznał, że uprawniona, jako żona osoby świadczącej usługi doradcze E. Inc., mogła wiedzieć o fakcie, iż powiązane ze sobą firmy E., wprowadzały na rynek polski (lub przygotowywały się do tego) towary oznaczone znakiem "HFA - usuwający osad ETI - 987". Okoliczność ta, zgodnie z utrwaloną judykaturą jak i doktryną, świadczy iż zgłaszająca sporny znak była w złej wierze, gdyż wiedziała lub przy dołożeniu należytej staranności mogła wiedzieć, że prawo do znaku "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" jako łudząco podobnego do oznaczenia "HFA - usuwający osad ETI - 987" jej nie przysługuje. Organ zaznaczył, że ewentualnego braku wiedzy uprawnionej w tym przedmiocie, nie można uznać za usprawiedliwiony.

Tym samym K. H. przy dołożeniu należytej staranności mogła mieć świadomość, przed zgłoszeniem spornego znaku, iż znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" jako łudzącą podobny do HFA - usuwający osad ETI-987", nie należy do niej.

W ocenie organu powyższe ustalenia wyczerpują przesłanki zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze. Urząd Patentowy wskazywał, że w literaturze przedmiotu podkreśla się, iż zgłoszenie znaku towarowego osoby zagranicznej przez podmiot krajowy stanowi klasyczny przejaw działania w złej wierze.

Organ wskazywał, że zgłaszająca w dniu zgłoszenia spornego znaku tj. w dniu 31 maja 2004 r. będąc w związku małżeńskim z W. L. wiedziała lub mogła wiedzieć, że prawo do spornego znaku jej nie przysługuje, "żaden inny stosunek cywilnoprawny nie stanowi ze swej istoty takiej, jak małżeństwo szerokiej podstawy współdziałania stron przy realizacji jego treści oraz wszechstronnej ich wspólnoty - osobistej (duchowej i fizycznej) oraz majątkowej" (M. Nazar, Zarys prawa cywilnego i rodzinnego, Lublin 1999 r., s. 445). Tym samym pozostawanie w związku małżeńskim uprawnionej ze współpracownikiem E. Inc. upoważniało organ do uznania, iż K. H. mogła wiedzieć, że swoim działaniem narusza cudze prawa podmiotowe.

Dodatkowo organ zaznaczył, że w decyzji wydanej w analogicznej sprawie, znaku towarowego "ETE 916 Universal Inhibitor" [...] ([...]) Kolegium wskazało, że "w trakcie orzekania rozwodu W. L. przekazał uprawnionej (K. H.) wszystkie udziały i interesy w P. LLC E. LLC" (zob. k. 17, [...] TII), a więc w spółce, której nazwa jest tożsama z firmą wnoszącego sprzeciw oraz jego spółką matką (E.), i sugerująca, że firma ta zajmuje się chemicznym czyszczeniem - ([...]), a więc że jest podmiotem konkurującym z E. Inc."

Odwołując się do poglądów doktryny Urząd Patentowy RP wywodził, że nie można uważać samego faktu zgłoszenia cudzego znaku towarowego za działanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (zła wiara - przyp. UPRP). Muszą wystąpić dodatkowe okoliczności np. [...] zgłoszenie w celu nakłonienia zagranicznego przedsiębiorcy do ustępstw finansowych (np. próba nakłonienia do zawarcia umowy licencyjnej na używanie danego znaku towarowego), zgłoszenie kilku znanych zagranicznych znaków towarowych. Organ wskazywał, że w przedmiotowej sprawie zgłaszająca K. H. nie tylko dokonała zgłoszenia serii znaków towarowych, w tym wspomnianego już znaku towarowego "ETE 916 Universal Inhibitor" [...] (prawomocnie unieważnionego z uwagi na zgłoszenie w złej wierze - [...]), ale także zaproponowała wnoszącemu sprzeciw zawarcie umowy licencyjnej lub sprzedaż prawa ochronnego do spornego znaku towarowego, co też sama przyznała na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2011 r. Organ zauważył zatem, iż zachodzą dodatkowe bezsporne przesłanki (potwierdzone decyzją UP RP z dnia [...] sierpnia 2011 r. wydaną w sprawie znaku towarowego "ETE 916 Universal Inhibitor" [...], [...] oraz przez samą zgłaszającą) wskazujące na działanie K. H. w złej wierze podczas zgłaszania spornego znaku towarowego "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...].

Urząd Patentowy RP uznał zatem, że w dacie zgłoszenia spornego znaku istniała negatywna materialno-prawna przesłanka udzielenia ochrony - działanie w złej wierze. Działanie to polegało na zgłoszeniu do ochrony cudzego znaku towarowego, używanego od lat przez pracodawcę ówczesnego męża uprawnionej. Działanie takie, zgodnie z utrwaloną judykaturą i doktryną świadczy, iż uprawniona zgłaszając sporny znak była w złej wierze, gdyż przy dołożeniu należytej staranności mogła wiedzieć, że prawo do znaku towarowego "ETE 987 H.F.A. Scale Remover", jej nie przysługuje.

Wobec uznania zgłoszenia spornego znaku towarowego w złej wierze, a więc uznania naruszenia przesłanek z art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. która jest wystarczającą i samodzielną podstawą do unieważnienia spornego prawa, organ nie rozpatrywał pozostałych zarzutów w świetle przedłożonego materiału.

Kwestię zwrotu kosztów rozstrzygnięto w oparciu o art. 256 ust. 2 p.w.p. w zw. z art. 98 k.p.c.

Skarga na opisaną wyżej decyzję wnieśli K. H. i A. GmbH z siedzibą w T., Austria.

Skarga została wniesiona 6 maja 2014 r.

Zarzuty skargi obejmowały:

1. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

1) Art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo własności przemysłowej j.w., poprzez bezzasadne zastosowanie i przyjęcie, że znak towarowy słowno-graficzny "ETE 987 H.F.A. Scale Remover", na który zostało udzielone prawo ochronne nr [...] został zgłoszony przez H. z Z. w dniu 31 05.2004 roku w złej wierze.

2. Naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

1) Art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez dopuszczenie jako dowodów dokumentów firmy amerykańskiej ENVTECH INC. podczas gdy firma ta nie była stroną w postępowaniu, a "Sprzeciw" od przedmiotowej "Decyzji" Urzędu Patentowego RP wniosła jedynie firma polska E. Sp. z o.o. z siedzibą w T.,

2) Art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez dopuszczenie jako dowodu fałszywego dokumentu w postaci UPOWAŻNIENIA z dnia 01.07.2000 r do używania oznaczenia ETl 987 HFA SCALE REMOVER przez spółkę cywilną w T." wydanego przez firmę E., Inc z USA i podpisanego przez P. S. jako President of E. Inc. podczas gdy w dacie wystawienia tego dokumentu Pan ten nie mógł być na tym stanowisku gdyż przebywał w USA na podstawie paszportu kanadyjskiego, tymczasowo na podstawie zezwolenia na pobyt w celach turystycznych, bez zezwolenia na pracę, o czym poinformowała Urząd Patentowy RP pismem z dnia 16.01.2014 r. z USA sama Uprawniona z tego znaku tj. K. H. po dokonaniu rozeznania na miejscu w USA, /dowód nr 1/,

3) Art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez dopuszczenie jako dowodu dokumentów dalszego przekazania praw do używania oznaczenia "ETI 987 HFA Scale Remover" na podstawie pierwotnego fałszywego dokumentu,

4) Art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez uznanie oznaczenia "HFA – usuwający osad Eti-987" będącego przedmiotem Atestu Higienicznego z 06.03.2003 r za tożsamy ze znakiem towarowym słowno-graficznym "ETE 987 H.F.A. Scale Remover", bez jakiegokolwiek przeprowadzenia badania obu tych oznaczeń w płaszczyźnie wizualnej fonetycznej i znaczeniowej,

5) Art. 80 k.p.a. poprzez uznanie na podstawie całokształtu materiałów dowodowych w tym fałszywych:

- że znak towarowy słowno-graficzny "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" został zgłoszony w dniu 31.05.2004 roku przez H. z Z. w złej wierze, w celu uzyskania ochrony,

- że oznaczenie "Inhibitor ETI 987 H.F.A-usuwajacy osad" było używane w Polsce przez E. s.c. / poprzednika E. Sp. z o.o./ i E. Sp. z o.o. przed dniem zgłoszeniu znaku towarowego podczas, gdy:

a) przez wnioskodawcę sprzeciwu nie zostały przedstawione i załączone żadne konkretne dowody z konkretnych dat na terenie Polski, np. faktury VAT potwierdzające tą okoliczność,

b) załączony atest dotyczy produktu firmy ETI z USA, a Wnioskodawca sprzeciwu podnosił w sprzeciwie, że wcześniej produkt ten był produkowany przez E. Sp. z o.o. z T., stąd Atest nie dotyczy produktu Wnioskodawcy sprzeciwu,

- że Uprawniona Pani K. H. jako ówczesna żona osoby wykonującej usługi na rzecz firmy amerykańskiej nie ze stosunku pracy, gdzie poza ogólnymi mało mówiącymi rachunkami z 2002 i 2003 roku nie przedstawiono żadnego konkretnego dowodu na piśmie na konkretne wykonywane przez jej męża prace na rzecz firmy E. Inc., umożliwiające zapoznanie się z nazwą produktu - "mogła wiedzieć "że prawo do oznaczenia "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" " jej nie przysługuje (przedmiotowy sporny znak towarowy jest słowno-graficzny i brzmi odmiennie),

- że niepodważalnymi dowodami świadczącymi o zgłoszeniu znaku towarowego w złej wierze przez Panią H. z Z. na swoją firmę są rachunki z 2002 i 2003 roku wystawione w USA jej mężowi przez firmę amerykańską, nie będącą uczestnikiem postępowania w niniejszej sprawie, o których zresztą wcześniej nie wiedziała,

- że Uprawniona Pani H. jako żona osoby świadczącej usługi dla E. lnc. w USA, mogła wiedzieć w Polsce, że firmy te są powiązane i przygotowywały się do wprowadzenia towaru pod nazwą "HFA-usuwajacy osad ETI-987" na rynek polski, podczas gdy z innych przedłożonych dowodów jak dokument wydany przez Urząd Pozoru Technicznego dla E. Sp. z o.o. z T. świadczy, że firma ta mogła z produktem tym wejść na rynek polski dopiero po uzyskaniu przez nią uprawnień do dokonywania czyszczeń w różnych obiektach, tj. po dacie 27 lipiec 2005 roku, a przecież znak został zgłoszony 31.05.2004 roku,

- że Uprawniona zgłosiła sporny znak towarowy słowno-graficzny "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" w złej wierze, podczas gdy przed zgłoszeniem rzecznik patentowy przygotowujący dokumentację dokładnie sprawdził stan istniejących praw do takiego oznaczenia na terenie Polski w oparciu o bazy krajowe, międzynarodowe i wspólnotowe, i to w odniesieniu do jakichkolwiek Zgłaszających lub Uprawnionych i nie było ani jednego znaku zgłoszonego lub chronionego na rzecz uczestnika postępowania lub na rzecz firmy z USA E. Inc. o powyższej nazwie, ani tym bardziej o oznaczeniu zgodnie ze spornym znakiem towarowym nr [...]; nie było również chronionych na rzecz tych firm znaków" "ETE", "ETI".

- że Zgłaszająca w Polsce znak towarowy jako żona "powinna wiedzieć przy dołożeniu należytej staranności", czym zajmuje się spółka z którą jej mąż współpracował w USA, podczas, gdy mąż przebywał w USA, a Uprawniona ze znaku towarowego prowadziła w tym czasie działalność daleko w Polsce, a przecież mąż nie musiał i może nie mógł o takich sprawach informować żony,

- że dowodem na zgłoszenie w złej wierze "jest zgłoszenie znaku używanego od lat przez pracodawcę ówczesnego męża uprawnionej", a więc w USA, podczas gdy:

a) istotnym dla zgłaszanego znaku na terenie Polski był fakt sprawdzenia istnienia na rynku w Polsce ochrony lub zgłoszeń do ochrony oznaczeń na rzecz konkretnych firm oraz istnienia w obrocie produktu o tej nazwie wprowadzanego do obrotu przez konkretną firmę, co uczyniła przed zgłoszeniem do ochrony Uprawniona, a nie sprawdzanie rynku w USA, na którym jak się później okazało również by nie znalazła z powodu braku ochrony oznaczeń wymienionych przez firmę amerykańską

b) nie przedstawiono żadnego dowodu świadczącego, że Uprawniona miała dostęp do oznaczenia produktu wymienianego przez Uczestnika postępowania w Polsce

c) nie została przedstawiona ani jedna faktura świadcząca o sprzedaży i używaniu wymienianego oznaczenia pod nazwą "HFA- usuwający osad ETI-987" przed datą zgłoszenia, a załączone z wcześniejszej daty dokumenty są dokumentami wewnętrznymi Uczestnika postępowania i firmy z USA nie będącej stroną postępowania,

- że "złą wiarę" Uprawnionej ze znaku towarowego nr [...] przy zgłoszeniu tego znaku Urząd Patentowy RP w swojej decyzji opiera jedynie każdorazowo na stwierdzeniach typu: "mogła wiedzieć", "powinna wiedzieć", a nie w oparciu o konkretne dowody świadczące o jej faktycznym działaniu w złej wierze, których zresztą nie ma.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący żądali uchylenia zaskarżonej decyzji, wskazywali, że w dacie wydania decyzji uprawnienia do spornego znaku była ponownie K. H., a nie firma A. GmbH z Austrii. Jednocześnie w treści skargi został zawarty wniosek o wznowienie przez Urząd Patentowy RP w oparciu o art. 145 k.p.a. i art. 235 kpa postępowania w sprawie wniesionego sprzeciwu przez E. Sp. z o.o. z T. w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" [...]- ponieważ dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 4 maja 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2015r. Urząd Patentowy RP odmówił wszczęcia postepowania w sprawie o wznowienie postepowania w sprawie o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy, a postanowieniem z [...] października 2015r. stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie z dnia 27 stycznia 2016r. Urząd Patentowy RP poinformował, że postanowienie z [...] października 2015r. jest prawomocne.

Postanowieniem z 16 lutego 2016r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął postępowanie w sprawie.

W piśmie z dnia 10 grudnia 2014r. Urząd Patentowy RP wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak legitymacji procesowej obu podmiotów skarżących.

Jako załączniki do pisma organ przedstawił dokumenty, z których wynika, że od dnia 25 stycznia 2014r. usprawnionym do prawa ochronnego na sporny znak towarowy jest E. LLC z siedzibą w USA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1 - 5 tego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W doktrynie oraz orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż do grupy tych przyczyn należy sytuacja, gdy skarga została wniesiona przez nieuprawniony podmiot (por. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - Komentarz pod red. R. Hausera s. 349).

Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, skarżona decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "ETE 987 H.F.A. Scale Remover" nr [...], została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 9 kwietnia 2014 r.

W dniu 6 maja 2014 r. z zachowaniem ustawowego terminu na ww. decyzję została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga przez K. H. oraz A. GmbH z siedzibą T., Austria. W skardze wskazano jako nowy podmiot uprawniony do ww. znaku towarowego K. H.

Z dokumentów dołączonych do pisma Urzędu Patentowego RP z dnia 10 grudnia 2014 r. wynika, że od dnia 25 stycznia 2014 r. uprawnionym do przedmiotowego prawa ochronnego jest E. LLC z siedzibą w USA.

Zatem żaden ze skarżących w dniu złożenia skargi nie był już uprawniony do ww. znaku towarowego, do którego prawa zostały przeniesione na rzecz E. LLC z siedzibą w USA.

Ponadto wskazać należy, że A. GmbH z siedzibą T., Austria nie była także uprawiona do przedmiotowego znaku towarowego w dniu [...] kwietnia 2014 r., tj. doręczenia decyzji Urzędu Patentowego RP unieważniającej udzielone w tym zakresie prawo ochronne.

Zważywszy zatem na powyższą okoliczność uznać należało, iż w dniu 6 maja 2014 r. tj. wniesienia niniejszej skargi żadne ze skarżących nie było formalnie uprawniona do jej wniesienia, w odróżnieniu od prawnego następcy uprawnionego do wymienionego wyżej znaku towarowego tj. E. LLC z siedzibą w USA.

Na powyższą ocenę nie ma wpływu fakt, iż przedmiotowa decyzja Urzędu Patentowego została wydana w dniu [...] listopada 2013 r., kiedy jeszcze skarżąca K. H. była uprawniona do ww. znaku towarowego, gdyż skutki prawne nią wywołane, w tym prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wystąpiły dopiero z chwilą doręczenia tej decyzji.

Podkreślenia wymaga fakt, że sąd administracyjny ocenia zdolność do skutecznego wniesienia skargi na działanie administracji publicznej w dniu jej wpływu. W przypadku rozpatrywanej sprawy miało to miejsce 6 maja 2014 r., gdy żadna ze skarżących stron nie była już uprawniona do przedmiotowego znaku towarowego.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.

Tożsame stanowisko zostało wyrażone w prawomocnym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2014r. (sygn. akt. VISA/Wa 1810(12) w sprawie toczącej się na skutek skargi K. H. (orzeczenie publikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a.