Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2807/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 130a ust. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jadwiga Smołucha, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2019 r. sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały Rady Powiatu [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...], w części dotyczącej: § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i c; § 1 ust. 1 pkt 2 oraz § 1 ust. 2 w części odnoszącej się do rowerów i motorowerów, motocykli oraz pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], który dochodził stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu [...] w części dotyczącej § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i c; § 1 ust. 1 pkt 2 oraz § 1 ust. 2 w części odnoszącej się do rowerów i motorowerów, motocykli oraz pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t. ww. uchwały.

W zaskarżonym akcie, na podstawie art. 12 pkt 7 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 814, z późn. zm.), art. 130a ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1260, z późn. zm.) oraz obwieszczenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 25 lipca 2017 r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2018 r. maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego parkowanie na parkingu strzeżonym (M.P. z 2017 r. poz. 772) Rada Powiatu [...] uchwalono, co następuje:

§1

"Ustala się następującą wysokość opłat za usuwanie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym, w przypadkach określonych w art. 130 a ust. 1 i 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym:

1) za usunięcie pojazdu z drogi na koszt właściciela w wysokości brutto:

a) rower lub motorower -113 zł,

b) motocykl - 223 zł,

c) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t - 486 zł,

d) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t - 606 zł,

e) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t - 857 zł,

f) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t - 1 263 zł,

g) pojazd przewożący materiały niebezpieczne - 1 537 zł,

2) za przechowywanie na parkingu strzeżonym pojazdu usuniętego z drogi na koszt właściciela za każdą dobę w wysokości brutto:

a) rower lub motorower - 20 zł,

b) motocykl - 27 zł,

c) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t - 40 zł,

d) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t - 52 zł,

e) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t - 75 zł,

f) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t - 136 zł,

g) pojazd przewożący materiały niebezpieczne - 200 zł.

2. Ustala się wysokość kosztów, o których mowa w art. 130 a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym w przypadku odstąpienia od usuwania pojazdu w wysokości 50% opłaty określonej w ust. 1 pkt 1 niniejszej uchwały uwzględniając rodzaj pojazdu.

§2

Traci moc Uchwała Nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] października 2016 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usuwanie pojazdów z drogi i ich przechowywanie na parkingu strzeżonym oraz wysokości kosztów w przypadku odstąpienia od wykonania dyspozycji usunięcia pojazdu (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2016 r. poz. [...]).

§3

Wykonanie uchwały powierza się Zarządowi Powiatu [...].

§4

Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z mocą obowiązującą od dnia [...] stycznia 2018 roku."

Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] zarzucił zaskarżonej uchwale istotne naruszenie art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym w zw. z art. 130a ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym polegające na niezgodnym z prawem wykonaniu delegacji ustawowej określonej w przepisie art. 130a ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym przy ustalaniu stawek opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdów na parkingu strzeżonym poprzez ustalenie tychże stawek na poziomie stawek maksymalnych bez uwzględnienia rzeczywistych kosztów usunięcia i przechowywania pojazdów na parkingu strzeżonym, pomimo, że rzeczywiste koszty usunięcia i przechowywania pojazdów ponoszone przez Powiat [...] na podstawie umów zawartych z firmami zewnętrznymi są znacząco niższe niż stawki wskazane w zaskarżonej uchwale. Skarżący wskazał w skardze, iż rada powiatu podejmując uchwałę na podstawie art.130a ustawy Prawo o ruchu drogowym powinna się kierować przesłankami materialnoprawnymi, wskazanymi w treści tego przepisu tj. (i) koniecznością sprawnej realizacji zadań w zakresie usuwania pojazdów i przechowywania tych pojazdów na parkingach strzeżonych oraz (ii) kosztami usuwania i przechowywania usuniętych pojazdów właściwych dla obszaru danego powiatu. Podkreślił, iż wysokość opłat za usunięcie pojazdów winna być dostosowana do faktycznych kosztów ponoszonych z tego tytułu przez organ samorządu terytorialnego, wynikających expressis verbis z umowy nr [...] zawartej w dniu [...] grudnia 2017 roku pomiędzy powiatem [...] a osobami prowadzącymi działalność gospodarczą pod firmą [...] s.c. [...] w [...] przy ul. [...] oraz treści umowy nr [...] zawartej w dniu [...] sierpnia 2016 roku pomiędzy Powiatem [...] a [...] S.A. z siedzibą w [...].

Umowa z [...] grudnia 2017r. w § 5 wskazuje ceny jednostkowe za wykonanie usługi usunięcie pojazdu z drogi, uzależniając wysokość należnego wynagrodzenia na rzecz wykonawcy od rodzaju usuniętego pojazdu i określając ją w przypadku: (i) roweru i motoroweru na kwotę 20,00 złotych; (ii) motocykla na kwotę 100,00 złotych; (iii) pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5t na kwotę 420,00 złotych. Postanowienia §5 powołanej wyżej umowy ustaliły także wysokość należności przysługujących z tytułu przybycia na miejsce, z którego ma nastąpić usunięcie pojazdu z drogi w przypadku odstąpienia od jego faktycznego usunięcia, ustalając wynagrodzenie z tego tytułu na rzecz wykonawcy w zależności od rodzaju pojazdu mającego być usuniętym i określając je w przypadku: (i) roweru i motoroweru na kwotę 5,00 złotych; (ii) motocykla na kwotę 5,00 złotych; (iii) pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5t na kwotę 5,00 złotych.

Skarżący wskazał także, że §6 powołanej umowy z dnia [...] grudnia 2017r. wskazuje ceny jednostkowe za wykonanie usługi przechowywania na parkingu strzeżonym pojazdów usuniętych z drogi, uzależniając wysokość należnego wynagrodzenia na rzecz wykonawcy od rodzaju usuniętego pojazdu i czasookresu jego przechowywania. Skarżący podniósł, iż brak jest podstaw prawych i faktycznych do odmiennego określenia tychże opłat w akcie prawa miejscowego wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 130a ust. 6 ustawy prawo o ruchu drogowym.

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu [...] wniosła o jej oddalenie .

W uzasadnieniu stanowiska organu wskazano w szczególności, że uchwała została podjęta z uwzględnieniem przesłanek zawartych w art. 130a ust. 6 ustawy prawo o ruchu drogowym. Ponadto, organ w odpowiedzi na skargę poinformował, że zaskarżona uchwała została zmieniona uchwałą Rady Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] września 2018r., w której uwzględniono rzeczywiste koszty ponoszone przez powiat [...] w zakresie usuwania pojazdów i ich przechowywania na parkingu strzeżonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.) sąd uwzględniając skargę na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza możliwość stwierdzenia jej nieważności.

Przesłanki nieważności aktów organów powiatów, nie pokrywają się z przyczynami nieważności opisanymi w art. 156 § 1 k.p.a. i na podstawie argumentacji a contrario należy przyjąć, że każde istotne naruszenie prawa aktu organów powiatów oznacza ich nieważność.

Jako trafny Sąd ocenia pogląd, zgodnie z którym do istotnych naruszeń prawa skutkujących nieważnością uchwały zalicza się "naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał" (B. Adamiak, Wyroki..., s. 31; podobnie Z. Kmieciak, M. Stahl, Akty nadzoru..., s. 101–102).

Sformułowanie "nieistotne naruszenie prawa" stanowi pojęcie nieostre i obejmuje wady niemające znaczenia dla oceny prawidłowości uchwały (np. błędne powołanie podstawy prawnej w sytuacji, gdy istnieje podstawa prawna do jej podjęcia), czy też drobne wady niedotyczące istoty regulowanego zagadnienia (np. nieodpowiednie oznaczenie uchwały) oraz oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe (por. Z. Kmieciak, M. Stahl, Akty nadzoru..., s. 101–103).

Sąd ocenił, że zaskarżona uchwała Rady Powiatu [...] z dnia [...] września 2017r. dotknięta jest istotnymi w ww. rozumieniu naruszeniami, które uzasadniają stwierdzenie jej nieważności.

Nie ma ustawowego wymogu sporządzania uzasadnienia uchwały. Sąd badając niniejszą uchwałę odwoływał się zatem do uzasadnienia projektu omawianej uchwały, treści pism Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018r. oraz z dnia [...] września 2018r. skierowanych do Prokuratury Rejonowej w [...] a ponadto umów z dnia [...] sierpnia 2016r. i z dnia [...] grudnia 2017r. - zawartych przez Powiat [...] odpowiednio z [...]S.A. z siedzibą w [...] oraz z A. D. i K. S. - prowadzącymi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą [...] s.c. K. S. A. D. w [...] [...] , dotyczących usługi usuwania pojazdów z dróg na terenie powiatu [...] i ich parkowania na parkingu strzeżonym w przypadkach określonych w art.50 a ust.1 oraz art. 130 a ust. 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Dokumenty te mają bowiem , w ocenie Sądu, walor dowodowy pozwalając na ujawnienie i zrozumienie intencji prawodawcy. Stanowią tym samym jeden z elementów mechanizmu kontroli uchwały.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zasada rzetelnej legislacji wymaga, aby w sytuacji gdy ustawodawca pozostawił organowi pewien margines swobody w ustanawianiu regulacji prawnych , organ dokonał wskazania argumentów przemawiających za przyjęciem dokonanych przez niego , konkretnych rozwiązań. Jak wskazywał wielokrotnie Trybunał Konstytucyjny oraz sądy administracyjne - interpretacja przepisów zawierających upoważnienie ustawowe nie może być dokonywana przy zastosowaniu wykładni rozszerzającej i celowościowej (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawach o sygn.: U 4/12, U 12/13).

Przepis art. 130 a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że Rada Powiatu biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-2, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a.

W ww. przepisie ustawodawca zamieścił tzw. szczegółowe upoważnienie do wydania aktu prawa miejscowego, w którym wskazał dwa czynniki, jakimi powinien kierować się organ stanowiący gminy przy ustalaniu opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego przechowywanie na parkingu strzeżonym. Pierwszym z tych czynników jest konieczność zapewnienia sprawnej realizacji zadań w zakresie usuwania pojazdów, drugim zaś są koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu.

Z treści uzasadnienia projektu uchwały oraz z postępowania poprzedzającego jej podjęcie, w szczególności przywołanych wyżej umów oraz korespondencji nie wynika żeby Rada Powiatu [...] analizowała, a następnie uwzględniała ww. ustawowe nakazy związane z przyznaną jej kompetencją prawodawczą.

Podkreślenia wymaga, że szczegółowe upoważnienie do wydania aktu prawa miejscowego wymusza stanowienie przepisów prawa miejscowego tak, żeby między tymi przepisami a ustawą istniała więź materialna, czyli aby akt ten stanowił dopełnienie postanowień ustawy i w swej treści był zgodny z ustawą. Taka zaś sytuacja nie ma miejsca w zakresie kontrolowanych uregulowań zawartych w uchwale.

Zdaniem Sądu Rada Powiatu [...] w istocie nie poczyniła wystarczających ustaleń w zakresie wysokości kosztów usuwania pojazdów z drogi i przechowywania ich na parkingach strzeżonych na terenie obowiązywania uchwały.

W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek ustaleń odnośnie informacji na temat wysokości kosztów dotyczących odholowania pojazdów i parkowania ich na parkingach strzeżonych zlokalizowanych na terenie powiatu [...]. Ustaleń tych nie może, w ocenie Sądu, zastąpić zapis widniejący w projekcie uzasadnienia uchwały z którego wynika, że celem organu było dostosowanie treści uchwały zawierającej stawki opłat za usuwanie i parkowanie pojazdów, do obwieszczenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 25 lipca 2017r. w sprawie ogłoszenia obowiązujących w 2018r. maksymalnych stawek opłat za usunięcie pojazdu z drogi i jego parkowanie na parkingu strzeżonym , w związku z art. 130a ust.6 Prawa o ruchu drogowym.

Zdaniem Sądu powyższe oznacza, że Rada Powiatu [...] w istocie nie dysponowała informacjami dotyczącymi wysokości kosztów usług usuwania pojazdów z dróg publicznych oraz kosztów parkowania pojazdów na parkingach strzeżonych na terenie powiatu, a tym samym podejmując zaskarżoną uchwałę nie mogła uwzględnić przedmiotowych kosztów przy ustalaniu wysokości opłat, o których mowa w art. 130a ust. 5c Prawa o ruchu drogowym.

Niezależnie od powyższego , z materiału dowodowego sprawy jednoznacznie wynika, że Powiat [...] zawarł umowy związane z usuwaniem i przechowywaniem pojazdów na jego terenie z dnia z dnia [...] sierpnia 2016r. z [...]S.A. z siedzibą w [...] oraz z dnia [...]grudnia 2017r. z A. D. i K. S. - prowadzącymi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą [...] s.c. [...] w [...] [...], których treść jednoznacznie wskazuje, że wskazane w tych umowach koszty usunięcia pojazdów , a także ich przechowania na parkingu strzeżonym , są znacząco niższe niż koszty ustalone w analizowanej uchwale z dnia [...] grudnia 2017r.

I tak § 5 umowy z dnia [...] grudnia 2017r. przewiduje ceny jednostkowe za wykonanie usługi usunięcia z drogi

- roweru i motoroweru – 20 zł

-motocykla - 100 zł

-pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t – 420 zł

gdy tymczasem w § 1ust.1 pkt.1a,b i c uchwały przewidziano za wykonanie tej usługi odpowiednio kwoty 113 zł, 223 zł oraz 486 zł.

W ustępie 2 § 1 uchwały wysokość kosztów , w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu ustalono na 50 % opłaty wskazanej w § 1 ust.1 pkt.1

gdy tymczasem w § 5 w.w umowy przewidziano za wykonanie tej usługi po 5 zł za każdą z nich.

Analogicznie § 6 umowy z dnia [...] sierpnia 2016r. przewiduje ceny jednostkowe za wykonanie usługi przechowania usuniętych z drogi pojazdów:

a) roweru i motoroweru na kwotę po 1,00 złoty za dobę przechowywania bez względu na czasookres tegoż przechowywania;

b) motocykla na kwotę po 1,00 złoty za dobę przechowywania bez względu na czasookres tegoż przechowywania;

c) pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t na kwotę po 1,00 złoty za dobę w przypadku przechowywania pojazdu na parkingu strzeżonym w okresie do 30 dni oraz na kwotę po 19,00 złotych za dobę w przypadku przechowywania pojazdu na parkingu strzeżonym w okresie powyżej 30 dni;

d) pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t na kwotę po 1,00 złoty za dobę przechowywania bez względu na czasookres tegoż przechowywania;

e) pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t na kwotę po 1,00 złoty za dobę przechowywania bez względu na czasookres tegoż przechowywania;

f) pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t na kwotę po 1,00 złoty za dobę przechowywania bez względu na czasookres tegoż przechowywania;

g) pojazdu przewożącego towary niebezpieczne na kwotę po 1,00 złoty za dobę przechowywania bez względu na czasookres tegoż przechowywania;

gdy tymczasem w § 1ust.1 pkt. 2 uchwały przewidziano za wykonanie tej usługi odpowiednio kwoty

a) rower lub motorower - 20 zł,

b) motocykl - 27 zł,

c) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t - 40 zł,

d) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t - 52 zł,

e) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t - 75 zł,

f) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t- 136 zł,

g) pojazd przewożący materiały niebezpieczne - 200 zł.

Powyższe prowadzi, w ocenie Sądu , do wniosku, że wprowadzenie w kontrolowanej obecnie uchwale Rady Powiatu [...] zawartych w niej stawek opłat zdeterminowane było zamiarem zwiększenia dochodu budżetowego , co oznacza , że Rada Powiatu kierowała się względami fiskalnymi. Tymczasem zapewnienie jak najwyższych wpływów do budżetu miasta, jednoznacznie wykracza poza przesłanki materialne wymienione w art. 130a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym (por. także ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1916/16).

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala tym samym na analizę ustalonych opłat w stosunku do dopuszczalnych przez prawo stawek, określonych w obwieszczeniu Ministra Finansów tj. ustalenia argumentów, przyczyn czy też okoliczności, które uzasadniają przyjęcie takiego rozwiązania. Nie wiadomo w szczególności, czy przyjęte stawki są konieczne dla zapewnienia sprawnego wykonywania zadań usuwania pojazdów i jaka jest relacja tych stawek do faktycznych kosztów usuwania pojazdów na analizowanym terenie .

Jednocześnie z treści pism Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018r. oraz z dnia [...] września 2018r. skierowanych do Prokuratury Rejonowej w [...] jednoznacznie wynika, że organ ten opłaty wskazane w uchwale Rady Powiatu z dnia [...] września 2017r. uznał za dochód własny powiatu , zaś kwoty figurujące we wskazanych wyżej umowach z firmami zewnętrznymi świadczącymi usługi usunięcia i przechowania pojazdów na parkingu strzeżonym zdefiniował jako koszty ponoszone przez powiat z tytułu holowania i przechowywania pojazdów na parking strzeżony – wynikające z ofert firm wyłonionych w drodze przetargu. Po zapoznaniu się zaś ze stanowiskiem Prokuratury oraz orzecznictwem sądowo administracyjnym w tym przedmiocie , w piśmie z dnia [...] września 2018r., zweryfikował swoje stanowisko informując o podjęciu nowej uchwały z dnia [...] września 2018r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usuwanie pojazdów z drogi i ich przechowanie na parkingu strzeżonym oraz wysokości kosztów w przypadku odstąpienia od wykonania dyspozycji usunięcia pojazdu, odzwierciedlającej rzeczywiste koszty ponoszone przez Powiat [...] z tytułu holowania i przechowywania pojazdów , wynikające z umów z przedsiębiorcami świadczącymi usługi w tym zakresie.

Sąd zaważa ponadto, że w art. 130 a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym ustawodawca posłużył się zwrotem "koszty usuwania pojazdu na obszarze danego powiatu" , nie zaś "koszty usuwania pojazdu ponoszone przez powiat".

Tym samym brak jest uzasadnionych podstaw do ewentualnego antycypowania , że omawiane koszty mogłyby obejmować koszty obsługi zadania usuwania pojazdów, a więc kosztów administracyjnych z tym związanych .

Trafnie bowiem wskazuje się , ze gdyby intencją ustawodawcy było żeby stawki opłat były ustalane przy uwzględnianiu kosztów administracyjnych, to takie unormowanie zawarte byłoby w ustawie.

Powyższe prowadzi do wniosku , że chociaż Rada Powiatu posiada , co do zasady, pewną swobodę w określaniu stawek opłat za usuwanie pojazdów z dróg, to jednak jej zakres wyznacza przepis art. 130a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zawiera on przesłanki, jakimi powinien kierować się organ przy podejmowaniu uchwały, ustalając przedmiotowe stawki. Należy podkreślić, że przesłankami tymi rada jest związana na mocy art. 2 Konstytucji - Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Reasumując, w związku z powyższymi rozważaniami Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała Rady Powiatu [...] w zaskarżonej części, została podjęta z pominięciem kryteriów zawartych w upoważnieniu ustawowym. Wydana została z istotnym naruszeniem prawa skutkującym jej nieważność .

Orzekając w niniejszej sprawie Sąd miał na uwadze, że kontrolowana uchwała obarczona jest istotnym naruszeniem prawa materialnego oraz narusza zasadę prawidłowej legislacji, co zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., uzasadnia stwierdzenie jej nieważności w zakresie opisanym w sentencji wyroku.