Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1421/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 pkt 13c, art. 5c ust. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 1059
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne - tekst jednolity.
article: Art. 6 ust. 7
journal: Dz.U. 2013 poz 966
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Asystent sędziego Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2016 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku energetycznego I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata A. B. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 maja 2016r.

Decyzją z dnia [...] 2015r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił przyznania R. D. dodatku energetycznego ze względu na fakt, że nie jest ona odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej, gdyż nie przyznano jej dodatku mieszkaniowego.

Pismem z dnia 30 lipca 2015r. R. D. wniosła odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta Miasta oraz od decyzji tego organu z dnia [...] 2015r. nr [...], którą odmówiono przyznania jej dodatku mieszkaniowego. W treści odwołania R. D. skupiła się wyłącznie na wykazaniu wadliwości decyzji z dnia [...] 2015r. nr [...] dotyczącej dodatku mieszkaniowego.

Decyzją z dnia 19 sierpnia 2015r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.) i art. 3 pkt 13c, art. 5c, art. 5d, art. 5e ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012r. poz. 1059 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przyznanie dodatku energetycznego wymaga inicjatywy strony w postaci złożenia stosownego wniosku oraz wykazania w nim, że jest tzw. odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej, a więc także osobą uprawnioną do dodatku mieszkaniowego. Kolegium podkreśliło, że nie istnieje automatyzm w przyznawaniu dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego. Otrzymanie każdego z nich wymaga bowiem oddzielnych wniosków i spełnienia innych kryteriów ustawowych określonych w dwóch różnych ustawach. Dopiero pobieranie dodatku mieszkaniowego przez odbiorcę energii elektrycznej uprawnia go do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie dodatku energetycznego.

W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego R. D. wskazała, że postępowanie w sprawie przyznania jej dodatku mieszkaniowego toczy się od maja 2015r. Zdaniem skarżącej, jego nieodłączną częścią jest postępowanie w przedmiocie dodatku energetycznego, gdyż nie może on być wypłacony w przypadku nieotrzymania dodatku mieszkaniowego. W dalszej części skargi skarżąca przedstawiła zarzuty przeciwko decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 września 2015r. nr [...] o odmowie przyznania jej dodatku mieszkaniowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.).

W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem odmowa przyznania skarżącej dodatku energetycznego była zgodna z prawem.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 3 pkt 13c, art. 5 c, art. 5d i art. 5e ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012r. poz. 1059 z późn. zm.). Z przepisów tych wynika, że dodatek energetyczny przysługuje tzw. odbiorcy wrażliwemu energii elektrycznej, zdefiniowanemu w art. 3 punkt 13 c ustawy i jest przyznawany w drodze decyzji wydawanej przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta na wniosek odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej jest osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej. Dodatek energetyczny jest wypłacany w okresach miesięcznych, do dnia 10 każdego miesiąca z góry, z wyjątkiem miesiąca stycznia, w którym dodatek energetyczny wypłaca się do 30 stycznia danego roku i miesięcznie stanowi on 1/12 kwoty rocznej dodatku energetycznego ogłaszanej przez ministra właściwego do spraw gospodarki, na podstawie art. 5 c ust. 4 ustawy Prawo energetyczne.

Analiza przepisów ustawy Prawo energetyczne dotyczących dodatku energetycznego prowadzi do wniosku, że dodatek energetyczny nie stanowi części dodatku mieszkaniowego, tak jak to ustawodawca przewidział dla ryczałtu na zakup opału, nazywając go wprost częścią dodatku mieszkaniowego (art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych, Dz. U. z 2013r., poz. 966). Dodatek energetyczny jest zatem świadczeniem wypłacanym obok dodatku mieszkaniowego osobie, która wystąpi o jego przyznanie odrębnym wnioskiem, inicjując w ten sposób odrębne postępowanie w sprawie przyznania dodatku energetycznego. Nie istnieje automatyzm w przyznawaniu dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego. Otrzymanie każdego z nich wymaga oddzielnych wniosków i spełnienia różnych kryteriów ustawowych określonych w dwóch różnych ustawach. Dodatek energetyczny jest przyznawany począwszy od miesiąca złożenia wniosku (por. m.in. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 lutego 2015r., II SA/Bk 1130/14), po spełnieniu przez wnioskodawcę warunków jego przyznania wskazanych w ustawie, w tym zwłaszcza po wykazaniu, że wnioskodawca ma status odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej, czyli ma przyznany dodatek mieszkaniowy. Przyznanie dodatku mieszkaniowego na rzecz odbiorcy energii elektrycznej uprawnia go do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie dodatku energetycznego, natomiast brak przyznanego dodatku mieszkaniowego uniemożliwia przyznanie dodatku energetycznego. Przyznanie dodatku mieszkaniowego jest jednakże jedynie jednym z warunków przyznania dodatku energetycznego, a nie jedynym warunkiem jego przyznania.

W rozpoznawanej sprawie skarżącej nie mógł być przyznany dodatek energetyczny, ponieważ nie posiadała ona statusu odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Zgodnie z zasadą aktualności, organy administracyjne rozstrzygają sprawy administracyjne na podstawie stanu faktycznego i prawnego z dnia orzekania. Decyzją z dnia [...] 2015 r., znak: [...] Prezydent Miasta odmówił R. D. przyznania dodatku mieszkaniowego, a decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją z dnia 9 września 2015 r., sygn. [...] przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skoro zatem skarżąca w dniu wydawania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, tj. w dniu 19 sierpnia 2015r. nie spełniała warunku w postaci przyznanego jej prawa do dodatku mieszkaniowego, niedopuszczalne było przyznanie jej dodatku energetycznego. Skarżąca nie spełniała bowiem warunku ustawowego w postaci przyznania dodatku mieszkaniowego, od którego uzależniono przyznanie dodatku energetycznego. Prawidłowo zatem odmówiono skarżącej przyznania dodatku mieszkaniowego.

Na ocenę legalności zaskarżonej decyzji nie może mieć wpływu okoliczność zaskarżenia decyzji w sprawie odmowy przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego. Z przytoczonych powyżej przepisów ustawy Prawo energetyczne wyraźnie wynika, że wnioskodawczyni w sprawie o przyznanie dodatku energetycznego winna wykazać, że jest odbiorcą wrażliwym energii elektrycznej, a skarżąca w niniejszej sprawie wymogu tego nie spełniała. Rozstrzygnięcie sprawy dodatku mieszkaniowego nie stanowi kwestii prejudycjalnej w sprawie o przyznanie dodatku energetycznego, trafnie zatem w niniejszej sprawie uznano, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie dodatku energetycznego.

O wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącej Sąd orzekł w pkt II wyroku na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustalając jego wysokość na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461 z późn. zm.).

Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.