Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 34/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
658
Hasła tematyczne: Środki unijne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 10 ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Ibrom,, WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie zweryfikowania decyzji dotyczącej przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2007 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Dyrektor L.. Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia [...] sierpnia 2008 r. o przyznaniu M. G. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Decyzja ta stała się ostateczna.

Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. M. G. złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. wniosek o poprawienie wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych.

Pismem z dnia [...] września 2008 r. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wezwał do usunięcia braków ww. pisma z dnia [...] czerwca 2008 r. poprzez wskazanie, w jakim trybie wnioskodawca domaga się wzruszenia ostatecznej decyzji tj. czy w trybie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji, uchylenia lub zmiany decyzji na podstawie art. 154 lub 155 k.p.a., gdyż tylko sprecyzowanie żądania strony w tym zakresie pozwoli na nadanie sprawie właściwego biegu. Wnioskodawca został pouczony, że zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. nieusunięcie braków ww. pisma, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W odpowiedzi pełnomocnik wnioskodawcy złożył pismo z dnia [...] października 2008 r., w którym podkreślił, że złożone przez niego pismo jest przejrzyste i kompletne, a co za tym idzie spełnia wszystkie formalnoprawne warunki niezbędne do nadania mu prawidłowego biegu. Odnosząc się natomiast do kwestii wyboru trybu właściwego, w jakim powinien zostać rozpatrzony wniosek pełnomocnik wskazał, że jest to kwestia prawna, której rozstrzygnięcie nie leży w granicach jego możliwości.

Pismem z dnia [...] października 2008 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, wobec braku sprecyzowania żądania przez wnioskodawcę, działając w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a. pozostawił pismo z dnia [...] czerwca 2008 r. bez rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. G. na bezczynność Dyrektora L. Oddziału ARiMR w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia [...] października 2008 r. o zweryfikowanie płatności na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawę dobrostanu zwierząt na 2007 rok. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że organ prawidłowo pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2008 r., skoro skarżący na wezwanie organu we wskazanym terminie nie sprecyzował żądania. Możliwość załatwienia sprawy na tym etapie postępowania została tym samym wyczerpana.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 1362/10, oddalił skargę M. G. na powyższy wyrok WSA w Lublinie. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że organ pozostawiając wniosek bez rozpoznania dokonał czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającej zaskarżeniu do sądu w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Sąd zauważył, że organ winien pouczyć stronę o przysługującym jej prawie zaskarżenia tej czynności. Dopiero od dokonania właściwego pouczenia rozpoczyna się bieg 30-dniowego terminu do zaskarżenia czynności. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w warunkach dokonania przez organ czynności z art. 64 § 2 k.p.a. nie można skutecznie organowi zarzucić bezczynności w sprawie.

W piśmie z dnia [...] marca 2012 r. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR pouczył M. G. o możliwości wniesienia skargi na pismo Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] października 2008 r. o pozostawieniu podania bez rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie we wskazanym terminie.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. M. G. wniósł skargę na pozostawienie bez rozpoznania podania z dnia [...] czerwca 2008 r.

Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 243/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił ww. skargę z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Sąd wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi do Sądu, obowiązkiem skarżącego było wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.

W piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. M. G. wezwał Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR do usunięcia naruszenia prawa i rozpoznania podania z dnia [...] czerwca 2008 r.

W skardze na bezczynność Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR, uzupełnionej pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., M. G. wniósł o stwierdzenie, że Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR pozostaje w bezczynności i zobowiązanie organu do rozpoznania podania o zweryfikowanie decyzji ostatecznej w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., w sytuacji kiedy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub przewlekle prowadzi postępowanie, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi sądowej jest wyczerpanie przez stronę trybu postępowania, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.

Stosownie do art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 z późn. zm.), w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych jest Prezes Agencji, a w stosunku do kierowników biur powiatowych - dyrektor oddziału regionalnego.

Skarga z dnia [...] listopada 2012 r., uzupełniona pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., na bezczynność Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie rozpoznania podania o zweryfikowanie decyzji ostatecznej w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej – bez wyczerpania przez skarżącego trybu zażaleniowego przed organem wyższego stopnia, to jest przed Prezesem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - jest skargą niedopuszczalną, a przez to podlegającą odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] listopada 2012 r. skierowane do Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. oraz udzielona przez tenże organ odpowiedź z dnia [...] listopada 2012 r. nie daje podstawy do twierdzenia o wyczerpaniu przez skarżącego tzw. trybu przedsądowego.

Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.