Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 222/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi spółki "A" w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Nissan Navara oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 222/16

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2016r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" R. P., S. P. Sp.j. z siedzibą w R. (dalej: spółka), od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2012r., nr [...], określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Nissan Navara o numerze nadwozia [...] i pojemności silnika 2488 cm3, rok produkcji 2005 w wysokości 9.165,00zł, uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w wysokości 6.874,00zł, w pozostałej części utrzymując w mocy decyzję organu I instancji.

Z uzasadnienia decyzji oraz akt sprawy wynika, że w toku przeprowadzonej wobec spółki kontroli podatkowej ustalono, że w dniu 27 czerwca 2008r. spółka dokonała na terenie Belgii zakupu samochodu marki Nissan Navara o numerze nadwozia: [...], za kwotę 15.000,00 €. W dniu 27 sierpnia 2008r. przedmiotowy pojazd został na terytorium Polski poddany pierwszym badaniom technicznym. W zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym określono, że nabyty przedmiotowy samochód pojazd jest samochodem ciężarowym, w którym można przewozić 5 osób.

Z uwagi na wątpliwości dotyczące klasyfikacji taryfowej ww. samochodu, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012r., wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w związku z dokonanym przez spółkę nabyciem wewnątrzwspólnotowym przedmiotowego samochodu. W toku postępowania przeprowadzono oględziny ww. samochodu.

Na podstawie stwierdzonych okoliczności, Naczelnik Urzędu Celnego

stwierdził, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę samochód marki Nissan Navara, jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, przez co podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i decyzją z dnia [...] października 2012r. określił spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym

z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie 9.165,00zł.

Od powyższej decyzji spółka wniosła odwołanie, po rozpatrzeniu którego, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] stycznia 2013r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i w tym zakresie określił zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie 6.874,00zł. W pozostałej części organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2012r.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, że przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód typu pick-up

z pięciomiejscową kabiną pasażerską oraz oddzielną przestrzenią ładunkową. Pojazd posiadał w chwili przemieszczenia na terytorium kraju szereg cech, które nakazywały zaklasyfikowanie go do pozycji 8703 CN. Powodem uchylenia decyzji organu I instancji we wskazanej części było błędne określenie wysokości zobowiązania podatkowego.

Na decyzję organu odwoławczego spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Rzeszowie, która została oddalona wyrokiem dnia 18 kwietnia 2013r., sygn. akt I SA/Rz 221/13.

Od powyższego wyroku spółka złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), który wyrokiem dnia 19 marca 2015r., sygn. akt.

I GSK 917/13, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wyroku NSA podkreślił, że z dokonanych w postępowaniu ustaleń wynika, że wersja wyposażenia części pasażerskiej przedmiotowego samochodu jest podstawowa, a nie luksusowa. Sąd kasacyjny wskazał na wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, w którym orzeczono, że

o klasyfikacji pojazdu typu pickup, którego dotyczyło pytanie prejudycjalne,

w pozycji CN 8703, zadecydował ogół cech wskazujących na luksusowe jego wyposażenie. W istocie z uwagi na te cechy Trybunał uznał za zbędne odniesienie się do innych kryteriów określonych w Notach wyjaśniających. Zatem przy braku cech luksusowych pojazdu, kierując się sposobem klasyfikacji wytyczonym przez Trybunał, należało odnieść się do innych cech pojazdu, które pomogłyby

w dokonaniu właściwej klasyfikacji. Zdaniem NSA, pomocne było w tym zakresie kryterium określone w Nocie wyjaśniającej do CN 2007, odnoszące się do porównania długości wewnętrznej powierzchni ładunkowej do rozstawu osi, gdyż cechy projektowe, zawarte w Notach wyjaśniających do HS, tak do pozycji 8703 jak i 8704 nie mogły być w pełni pomocne. Trybunał stwierdził bowiem, że przy klasyfikacji pojazdów typu pickup należy badać, czy kryteria klasyfikacji użyte

w Notach wyjaśniających HS są w ogóle istotne. Należy raczej dokonać oceny ogólnego wyglądu pojazdu i ogółu jego cech mając na uwadze relatywną wagę stosowanych do ich klasyfikacji kryteriów (pkt 34 wyroku ETS z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06). Brzmienie pozycji CN 8703 i pozycji CN 8704 wskazuje, że pojazdy samochodowe typu pickup od strony technicznej wypełniają definicje obu pozycji. Nie bez znaczenia jest też, że niektóre cechy projektowe wymienione w Notach wyjaśniających do HS, do jednej i drugiej z omawianych pozycji CN, nie pozwalają na jednoznaczne rozróżnienie pickupów. Dlatego, przy klasyfikacji pojazdu o wyposażeniu w wersji podstawowej, gdy ustalono, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz osób, należało posiłkować się dodatkowym kryterium z Not wyjaśniających do CN 2007 (stosunek długości części towarowej do długości rozstawu osi), czego zaniechano. Organy w postępowaniu administracyjnym nie dokonały pomiarów części towarowej, nie badając tej cechy konstrukcyjnej, a Sąd to zaakceptował. Jednocześnie NSA stwierdził, że pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego są niezasadne.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 28 lipca 2015r., sygn. akt I SA/Rz 483/15, uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej

z dnia [...] stycznia 2013r. Sąd orzekł, że w dniu 31 marca 2007r. ogłoszone zostały w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej C 74. s. 1 zmiany

w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do pozycji kodu CN 8703 i 8704, na mocy której pozycja 8703 obejmuje pojazdy wielofunkcyjne, czyli pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby jak i towary, do nich zalicza się min. samochody typu pickup. Pojazd pick up posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, zamknięta kabina dla przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże pojazdy takie mają być klasyfikowane do pozycji 8704 jeżeli maksymalna we wnętrzna długość podłogi do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają więcej niż dwie osie. Ponadto dokonano zmiany w pozycji 8704 wprowadzając zapis przed istniejącym tekstem: "mają zastosowanie Noty wyjaśniające do pozycji 8703 uwzględniając istniejące różnice". Sąd wskazał, że opisana wyżej procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN oznacza, że w pierwszej kolejności powinno zostać ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Zakwalifikowanie pojazdu, jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o noty wyjaśniające. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, że winien być zaklasyfikowany do kodu 8704, tj. pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym organ II instancji podejmie stosowne działania w celu zrekonstruowania pełnego stanu faktycznego, który pozwoli zweryfikować czy organ I instancji dokonał prawidłowej taryfikacji towarowej przedmiotowego pojazdu.

W ponownym postępowaniu Dyrektor Izby Celnej, zwrócił się do autoryzowanych przedstawicieli producenta marki Nissan w Polsce i zagranicą

o udzielenie informacji pozwalających określić wersję i wyposażenie przedmiotowego pojazdu. W odpowiedzi przedstawiciel producenta marki Nissan

w kraju poprzedniej rejestracji pojazdu, tj. Nissan Belux, wskazał, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako posiadający podwójną kabinę i 5 miejsc siedzących. Wewnętrzna długość powierzchni ładunkowej wynosiła 1511 mm,

a rozstaw osi 3200 mm.

Ponadto organ odwoławczy zlecił Naczelnikowi Urzędu Celnego przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego w celu uzupełnienia materiału w sprawie przez przesłuchanie obecnego właściciela pojazdu P. M. oraz dokonanie pomiaru maksymalnej wewnętrznej długości podłogi powierzchni do transportu towarów przy zamkniętej burcie. W wyniku dokonanych w ramach przeprowadzonych oględzin pomiarów ustalono, że wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów przy zamkniętej burcie wynosi 1500 mm, a rozstaw osi 3200 mm.

Następnie powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2016r., ponownie uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w wysokości 6.874,00zł, w pozostałej części utrzymując w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm) – dalej: u.p.a., akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stosownie do art. 2 pkt 11 u.p.a. nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Natomiast art. 80 ust. 3 pkt 3 u.p.a. reguluje kwestię powstania obowiązku podatkowego w akcyzie od samochodów w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Obowiązek ten powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Ponieważ w praktyce niezmiernie trudno jest ustalić moment faktycznego przekroczenia granicy kraju, należy posiłkować się wszelkimi dowodami wskazującymi najwcześniejszą datę, w której pojazd znajdował się na terenie kraju.

Organ II instancji wskazał, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie powstania obowiązku podatkowego (tj. luty 2009r.), stawka akcyzy określona w art. 75 ust. 1 została obniżona i zróżnicowana w zależności od pojemności silnika. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U z 2004r. Nr 87, poz. 825 ze zm.)., stawki akcyzy określone (m. in.) w art. 75 ust. 1 u.p.a. obniżone zostały do wysokości określonej w poz. 21 załącznika nr 2 do rozporządzenia

w sprawie obniżenia stawek - dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych, tj. 18,6% dla samochodów osobowych o pojemności skokowej silnika powyżej 2000 cm3, 3,1% dla samochodów osobowych pozostałych. Zgodnie z art. 81 ust. 1 u.p.a. podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego (pkt 1) oraz dokonać zapłaty akcyzy nie później niż

z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju. Dla ustalenia, czy określony pojazd samochodowy jest do celów akcyzy traktowany jako samochód osobowy, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji. Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a. ustawy do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy

w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Nomenklatura Scalona została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) i zawarta w załączniku I do tego rozporządzenia. Przyporządkowania towarów do określonych kodów taryfowych dokonywać należy zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (1-6). Przy czym reguły stosuje się według kolejności ich występowania. Zarówno System Zharmonizowany (HS), jak i Nomenklatura Scalona (CN) są uzupełniane przez Noty wyjaśniające. W Polsce w/w Noty opublikowane zostały

w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Monitor Polski Nr 86 poz. 880). Noty wyjaśniające do CN przyjmowane są przez Komisję Europejską. Chociaż Noty wyjaśniające do CN mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do HS, to jednak nie zastępują tych ostatnich; powinny być uważane jako ich dopełnienie. Noty wyjaśniające w znaczący sposób przyczyniają sie do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące.

Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie analizie podlegały dwie pozycje taryfowe 8703 oraz 8704. Zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona "pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie

z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi".

Z kolei pozycja 8704 obejmuje "pojazdy silnikowe do transportu towarów". Jak wynika z brzmienia w/w pozycji taryfowych oparte są one na kryterium przeznaczenia pojazdu. Jednakże pozycja 8703 poprzez odwołanie się do cechy "zasadniczego przeznaczenia" obejmuje pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Natomiast pozycja 8704 dotyczy pojazdów, które są przeznaczone tylko do transportu towarów. Możliwość przewożenia osób w pojazdach zaliczonych do pozycji 8704 stanowi ich marginalną funkcję. Z kolei użyty w pozycji 8703 zwrot "zasadniczo do przewozu osób" wskazuje, że nie obejmuje ona wyłącznie funkcji przewożenia osób, dopuszcza również przewożenie towarów.

Podstawę dokonania prawidłowej klasyfikacji stanowi zatem ustalony

w sposób obiektywny stan pojazdu. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - w szczególności protokołów oględzin pojazdu oraz załączonej do nich dokumentacji fotograficznej - wynika, iż w przedmiotowym pojeździe znajduje się

5 miejsc siedzących włącznie z kierowcą. Miejsca do przewozu osób umiejscowione są w zamkniętej czterodrzwiowej kabinie z oknami dookoła. Wszystkie siedzenia zaopatrzone są w pasy bezpieczeństwa i wykonane są w jednakowej tapicerce materiałowej.

W ocenie organu odwoławczego, na prawidłowość dokonanych ustaleń przez organ I instancji, w zakresie zasadniczego przeznaczenia przedmiotowego samochodu, wskazuje także jego wyposażenie i wykończenie wnętrza do przewozu osób. W przestrzeni pasażerskiej deska rozdzielcza i boki pojazdu wykonane są

w jednakowym kolorze i stylizacji. Sufit wykonany z jednorodnej tapicerki materiałowej. Podłoga wyłożona jest jednakową wykładziną materiałową na całej długości. Część pasażerska wyposażona jest w uchwyty górne i boczne dla pasażerów, popielniczkę, gniazdo na zapalniczkę, dywaniki podłogowe, oraz

w oświetlenie sufitowe przy pierwszym i drugim rzędzie siedzeń. Wszystkie drzwi posiadają wyprofilowane podłokietniki, schowki i głośniki. Okna we wszystkich drzwiach bocznych otwierają się elektrycznie. Samochód wyposażony jest

w manualną skrzynię biegów, alufelgi i automatyczną klimatyzację. Ponadto jak wynika z dokumentacji zdjęciowej sporządzonej podczas oględzin, pojazd ten wyposażony jest w relingi dachowe usytuowane na nadbudówce części towarowej, elektrycznie regulowane lusterka zewnętrzne, 2 poduszki powietrznie, radioodtwarzacz CD, środkowy podłokietnik ze schowkiem przy pierwszym rzędzie siedzeń, stalowe zewnętrzne progi, wykończenia zewnętrzne i wewnętrzne elementami chromowanymi.

Z powyższych względów, organ II instancji uznał, że przedmiotowy pojazd spełnia wymagania pozycji taryfowej 8703 - jest pojazdem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób, o czym świadczy ogół cech jego konstrukcji

i wyposażenia. O takim zasadniczym przeznaczeniu pojazdu świadczy przede wszystkim jego wyposażenie w 5 miejsc siedzących umieszczonych w dwóch rzędach siedzeń, które dodatkowo dla każdego z miejsc posiadają pasy bezpieczeństwa oraz uchwyty dla pasażerów w pierwszym i drugim rzędzie siedzeń. Kolejnymi cechami wskazującymi na zasadnicze przeznaczenie jest sposób wykończenia wnętrza i wyposażenia go w elementy umożliwiające bardziej komfortowe podróżowanie osób na tylnych siedzeniach. Część pasażerska jest całkowicie przeszklona i posiada dywaniki, oświetlenie, popielniczki, schowki, głośniki i automatyczną klimatyzację, co niewątpliwie kojarzyć należy z pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób. Również konstrukcja drzwi wskazuje, że zostały one zaprojektowane z myślą o przewozie pasażerów w dwóch rzędach siedzeń. W oszklonych drzwiach tylnych od wewnątrz zamontowano: głośniki, uchwyty, klamki, elektryczne regulatory okien. Ogół cech przedmiotowego pojazdu

i jego ogólny wygląd wskazują, że jego główną funkcją użytkową jest przewóz osób, czego nie przekreśla okoliczność, że pojazd ten posiada wyodrębnioną przestrzeń ładunkową, umożliwiającą przewóz towarów. Fakt, że konstrukcja pojazdu umożliwia przewożenie towarów nie może bowiem, zmienić jego zasadniczego przeznaczenia, jakim jest przewóz osób

Organ odwoławczy wskazał, że przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy:

-obecność stałych siedzeń z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania siedzeń i wyposażenia bezpieczeństwa w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składane, zdejmowane z punktów kotwiących lub składające się;

- obecność tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych;

- obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej),

z oknami na bocznych ścianach lub z tyłu;

- brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

- obecność elementów komfortowych oraz wykończenie wnętrza i wyposażenie

w całym wnętrzu pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki).

W ocenie organu odwoławczego, cechy przedmiotowego pojazdu przemawiające za jego zasadniczym przeznaczeniem do przewozu osób odpowiadają cechom zawartym w Notach wyjaśniających do pozycji taryfowej 8703.

Dodatkowo organ II instancji wskazał, że zgodnie z Notami wyjaśniającymi do HS, pozycja taryfowa 8704 swym zakresem obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony, ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z propanem itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z rama kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705, śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp.

Pojazdy samochodowe do transportu towarowego objęte pozycją 8704 posiadają następujące cechy:

- obecność siedzeń typu ławki bez wyposażenia bezpieczeństwa (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub udogodnień dla pasażerów w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów. Siedzenia takie są zwykle składane lub składające się, aby pozwolić na pełne wykorzystanie tylnej podłogi (pojazdy typu van) lub oddzielnej platformy (pojazdy typu piclcup) do transportu towarów;

- obecność oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielnej, otwartej platformy z bocznymi burtami i opuszczaną tylną klapą (pojazdy typu pickup);

- brak tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), bez okien na bocznych ścianach lub z tyłu, do załadunku i rozładunku towarów (pojazdy typń van);

- obecność stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy

i przednich pasażerów a przestrzenią tylną,

- brak elementów komfortowych oraz wykończenia wnętrza i wyposażenia

w przestrzeni ładunkowej pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki).

Zdaniem organu II instancji, przedmiotowy samochód nie posiada zdecydowanej większości cech charakterystycznych dla pojazdów samochodowych do transportu towarowego objętych pozycją 8704. Zarówno elementy wyposażenia tego samochodu, jak i jego zewnętrzny wygląd nie pozwalają na przyjęcie, że jest on samochodem ciężarowym.

Ponadto jak wynika z zapisów dotyczących pozycji 8703, zamieszczonych

w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej pojazdy typu pick-up mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Z informacji od przedstawiciela producenta z kraju poprzedniej rejestracji pojazdów tj. Nissan Belux, wynika, że wewnętrzna długość powierzchni ładunkowej spornego pojazdu wynosiła 1511 mm,

a rozstaw osi 3200 mm. Samochód został wyprodukowany jako posiadający podwójną kabinę i 5 miejsc siedzących. Uzyskana od zagranicznego przedstawiciela producenta spornego pojazdu informacja koreluje z wynikami oględzin tego pojazdu. W wyniku dokonanych w ramach przeprowadzonych oględzin pomiarów stwierdzono, że wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów przy zamkniętej burcie posiada długość 1500 mm, a rozstaw osi wynosi 3200 mm.

Zdaniem organu II instancji, uzasadnionym jest zatem stwierdzenie, że pojazd nie spełnia kryterium z Not wyjaśniających do CN, a dotyczącego porównania długości wewnętrznej powierzchni ładunkowej do rozstawu osi, bowiem długość powierzchni do transportu towarów nie przekracza 50 % długości rozstawu osi.

W ocenie organu II instancji, Naczelnik Urzędu Celnego dokonał prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego pojazdu jako zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, a tym samym sprowadzony przez spółkę pojazd należało zaklasyfikować do pozycji 8703 CN.

Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów organ II instancji wskazał, że w wyroku z dnia 19 marca 2015r., NSA orzekł, że wskazane w skardze kasacyjnej przepisy postępowania nie zostały naruszone i organ ten jest związany tym orzeczeniem Sądu kasacyjnego.

Zdaniem organu II instancji, postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) – dalej: O.p. Ocena zebranego materiału dowodowego została dokona w sposób rzetelny i wyczerpujący. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego dokonano zgodnie z art. 191 O.p. swobodnej, ale nie dowolnej oceny dowodów. Organ wykonał wszystkie zalecenia Sądu zawarte w wyroku WSA w Rzeszowie

z dnia 28 lipca 2015r.

Na powyższą decyzję organu odwoławczego spółka "A" S. P., P. C. Sp. j. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:

I. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

1. art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a, przez niezastosowanie się przez organ drugiej instancji do oceny prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2015 r. sygn akt l SA/Rz 555/15, a w szczególności zaniechanie ustalenia stanu faktycznego w sprawie w taki sposób, który pozwoliłby na dokonanie prawidłowej taryfikacji towarowej przedmiotowego pojazdu. Organ w toku postępowania nie odniósł się do innych cech pojazdu, które pomogłyby w dokonaniu właściwej taryfikacji,

a ponadto pomiary długości części towarowej przeprowadzono nierzetelnie

i ustalono inne parametry niż wskazał producent bez uzasadnienia tego stanu.

2. art. 233 § 1 pkt 2 lit. a, art. 21 § 1 i 3, art. 70 § 1, § 6 pkt 2, § 7 pkt 2, art. 121 §1, art.122, art. 180, art. 187 § 1 O.p., przez:

a) nieuzasadnione ustalenie przez organ, że strona zalega z uiszczeniem podatku akcyzowego i winna zapłacić odsetki za zwłokę;

b) brak wyczerpującego zebrania, a następnie rozpoznania materiału dowodowego w sprawie;

c) brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, który jest podstawą do wydania decyzji kończącej postępowanie w danej instancji;

d) zaniechanie wystąpienia do właściwych organów kraju nabycia wewnątrzwspólnotowego celem ustalenia, na jakiej podstawie kontrolowany pojazd został zarejestrowany w kraju nabycia jako samochód ciężarowy oraz celem przekazania wszelkich dokumentów, na podstawie których tego dokonano, skutkujące wadliwością polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, że przedmiotowy pojazd jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób i błędnym zakwalifikowaniu tego pojazdu do pozycji CN 8703, zamiast prawidłowo do pozycji CN 8704.

II. Naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. art. 2 pkt 1, 3 i 11, art. 3 ust. 2, art.4 ust.1 pkt 5, art.6 ust 1 i 6, art. 8 pkt 1, art.10 ust. 1 pkt 2, art. 11 ust. 1, art.75 ust.1 i 3, art. 76 ust. 1, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt. 2, ust. 3 pkt. 3 oraz art. 81ust. 1 pkt 112 u.p.a. w zw. z poz. 59 Załącznika nr 1 do tej ustawy przez ich błędną interpretację, wyrażającą się w nieuprawnionym zakwalifikowaniu przedmiotowego samochodu do kategorii pojazdów osobowych i w konsekwencji uznaniu, że zostały spełnione przesłanki do opodatkowania podatkiem akcyzowym wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu - pomimo, że brak po temu podstaw;

2. art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L. 1992.302.1) – dalej: WKC, przez stosowanie przepisów wspólnotowego prawa celnego

w sposób niejednolity w stosunku do całego obszaru Wspólnoty w tym kraju nabycia wewnątrzwspólnotowego (Królestwa Belgii), a także zaniechanie stosowania prowspólnotowej wykładni przepisów wspólnotowego prawa celnego skutkujące błędną taryfikacją towarową do pozycji CN 8703, zamiast prawidłowo do pozycji CN 8704.

Uzasadniając skargę skarżąca zarzuciła, że organ nie uwzględnił cech świadczących o przeznaczeniu samochodu do przewozu towarów, tj.: brak składanych siedzeń w tylnej części pojazdu, oddzielna kabina dla kierowcy

i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą, część tylna pojazdu na stałe oddzielona od części dla kierowcy i pasażerów, brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią osobową (brak dywaników, oświetlenia, wentylacji, popielniczek). Skarżąca wskazała również, że masa brutto tego pojazdu nie przekracza 5 ton, samochód posiada otwartą naczepę, wykorzystaną do transportu towarów, nieposiadająca pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania, ani wyposażenia kojarzonego z częścią pasażerską. Według skarżącego, przedmiotowy samochód posiada wszystkie cechy pozwalające zaklasyfikować go do pozycji CN 8704, a głównym jego przeznaczeniem jest transport towarów.

Ponadto zdaniem skarżącej, pomiary części towarowej podczas oględzin samochodu zostały przeprowadzone nierzetelnie. Organ "zgubił" 11mm części towarowej, co zdaniem skarżącego, uzasadnia potrzebę ponownego zmierzenia długości podłogi części towarowej, przy czym - według skarżącego - pomiarów powinno się dokonać przy otwartej burcie.

Uzasadniając zarzut dokonania ustaleń na podstawie niepełnego materiału dowodowego, skarżąca podniosła, że treść zapytania do producenta była niewystarczająca. Według skarżącej, organ odwoławczy powinien rozszerzyć zapytanie o wszystkie istotne z punktu widzenia taryfikacji pozycji CN 8703 i CN 8704 cechy konstrukcyjne, celem ustalenia, czy samochód został wyprodukowany jako ciężarowy, a jeżeli tak, jakie parametry musiał spełniać, żeby zostać uznanym za taki.

Skarżąca podniosła również, że w Belgii tego typu pojazdy klasyfikowane są do pozycji 8704, a na terenie całej Unii Europejskiej powinna być stosowna jednolita klasyfikacja pojazdów.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone

w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Rzeszowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że w niniejszej sprawie orzekał już WSA

w Rzeszowie, który wyrokiem dnia 28 lipca 2015r., sygn. akt I SA/Rz 555/15, uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd ten orzekał w warunkach związania wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2015r., sygn. akt I GSK 1634/13, którym Sąd kasacyjny uchylił wyrok WSA

w Rzeszowie z dnia 9 lipca 2013r. I SA/Rz 396/13 i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.

Zgodnie z art. 153 P.p.s.a., obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na organie oraz na sądzie i może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. Podkreślenia wymaga, że art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2015r., sygn. akt II FSK 1404/13, Lex 1774161).

W niniejszej sprawie nie wystąpiła istotna zmiana stanu prawnego lub faktycznego, zatem zarówno Dyrektor Izby Celnej, jak i Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez WSA w wyroku z dnia 28 lipca 2015r., sygn. akt I SA/Rz 483/15. W orzeczeniu tym Sąd wskazał, że podstawą uchylenia decyzji organu odwoławczego było stwierdzenie naruszenia prawa materialnego polegające na błędnej wykładni Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej Wspólnej Taryfy Celnej wraz z zmieniającym załącznik nr 1 do tego Rozporządzenia – Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r., oraz nieuwzględnienie

w procesie taryfikacji kryterium długości towarowej w stosunku do rozstawu osi, wynikające ze zmiany not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich z dnia 31 marca 2007r. (Dz.Urz. UE C 74/01). Sąd orzekł, że przy klasyfikacji pojazdu o wyposażeniu w wersji podstawowej, gdy ustalono, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz osób, należało posiłkować się dodatkowym kryterium z Not wyjaśniających do CN 2007 (stosunek długości części towarowej do długości rozstawu osi), czego zaniechano. Ponadto Sąd stwierdził że zaniechanie przez organy dokonania pomiarów części towarowej i w konsekwencji nie zbadanie tej cechy konstrukcyjnej pojazdu, skutkowało wydaniem rozstrzygnięcia na podstawie niepełnego materiału dowodowego, z naruszeniem art. 122, art.180 § 1, art.187 § 1 oraz art.191 O.p.

Przypomnieć należy, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN oznacza, że w pierwszej kolejności powinno zostać ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Zakwalifikowanie pojazdu jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o noty wyjaśniające.

W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami, co do głównej funkcji użytkowej samochodu, wskazującej, że jest nią przewóz osób. Świadczą o tym cechy konstrukcyjne pojazdu, jego wyposażenie

i ogólny wygląd, które są podporządkowane przede wszystkim transportowi osób albo towarów. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, to taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych CN 8703, podlegających akcyzie. Jeżeli głównym przeznaczeniem danego pojazdu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wówczas taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych do kodu CN 8704, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" sprawia, że pojazdami tymi zawsze można przewieźć osoby, natomiast towary - w zależności od ich rozmiaru i wagi. Wskazane sformułowanie wskazuje na ich funkcję dominującą, przeważającą, ale nie wyłączną.

W rozpoznawanej sprawie organy dokonały takiego zakwalifikowania, tj. wskazały jakie ogólne cechy pojazdu, jego właściwości oraz elementy wyposażenia wskazują na podstawową funkcję jaką jest przewożenie osób. Za takie elementy uznano: pięć stałych siedzeń, do których zamontowane są pasy bezpieczeństwa oraz cztery przeszklone drzwi otwieranych wahadłowo, brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią II rzędu siedzeń i wyposażenie całego wnętrza przestrzeni przewidzianej dla podróżnych kojarzone z wyposażeniem samochodów osobowych.

W ocenie Sądu, powyższe cechy, świadczą o tym, że pojazd ten jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, pomimo, że jego budowa pozwala wykorzystać pojazd w dwojaki sposób (zarówno do przewozu osób, jak i transportu towarów). O przeważającej osobowej funkcji pojazdu świadczy fakt, że pojazd ten jest samochodem pięciomiejscowym, czterodrzwiowym, posiadającym niezbędne wyposażenie, służące wygodzie i bezpieczeństwu pasażerów. Wprawdzie wersja wyposażenia części pasażerskiej jest podstawowa, ale nie powoduje to wyłączenia jego przeważającej funkcji osobowej. Funkcja przewozu osób nie może być bowiem utożsamiana jedynie z komfortowym wyposażeniem pojazdu i od niego zależna.

Wskazane przez skarżącą cechy pojazdu, tj. brak składanych siedzeń w tylnej części pojazdu, oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą, część tylna pojazdu na stałe oddzielona od części dla kierowcy i pasażerów, brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią osobową, nie powodują automatycznego zaklasyfikowania pojazdu do pozycji 8704. Brzmienie pozycji 8703 wyraźnie dopuszcza bowiem, że pojazd może być wykorzystywany także do przewozu towarów, choć zasadniczym jego przeznaczeniem jest przewóz osób. Do pozycji 8703 należą również "samochody osobowo-towarowe", tj. pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji zarówno do przewozu osób , jak i do transportu towarów. W ocenie Sądu, przedmiotowy pojazd spełnia kryteria takiego właśnie samochodu o "podwójnej funkcji", służącego do przewozu osób i towarów.

Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skargi, Dyrektor Izby Celnej, nie naruszył przepisu art. 153 P.p.s.a. Organ odwoławczy uzupełnił postępowanie dowodowe we wskazanym przez Sąd kierunku. Na zlecenie organu II instancji przeprowadzono oględziny przedmiotowego samochodu, podczas których dokonano pomiaru maksymalnej wewnętrznej długości podłogi powierzchni transportu towarów przy zamkniętej burcie. W wyniku dokonanych pomiarów ustalono, że wewnętrzna długość podłogi wynosi 1500 mm, a rozstaw osi 3200 mm.

Z wynikami oględzin koreluje informacja uzyskana przez organ II instancji od przedstawiciela producenta spornego samochodu z kraju jego poprzedniej rejestracji (Nissan Belux), z której wynika, że pojazd ten został wyprodukowany jako posiadający podwójną kabinę i 5 miejsc siedzących oraz że wewnętrzna długość powierzchni ładunkowej wynosi 1511 mm, a rozstaw osi 3200 mm.

Nie budzi wątpliwości Sądu, uznanie przez organ II instancji, że przedmiotowy samochód nie spełnia kryterium z Not wyjaśniających do CN dotyczącego porównania długości wewnętrznej powierzchni ładunkowej do rozstawu osi, gdyż długość powierzchni do transportu towarów nie przekracza 50% długości rozstawu osi. Ustalenie, że proporcja wewnętrznej długości podłogi powierzchni transportowej do rozstawu osi wynosiła mniej niż 50%, dodatkowo przemawia za zaklasyfikowaniem pojazdu do pozycji CN 8703.

W świetle zarzutów skargi należy wskazać, że rozbieżność między długością części towarowej pojazdu wskazaną przez producenta samochodu (1511 mm) oraz stwierdzoną podczas oględzin (1500 mm), wynosząca 11 mm, nie miała wpływu na ocenę spełnia ww. kryterium, gdyż w każdym z tych przypadków długość powierzchni do transportu towarów nie przekraczałaby 50% długości rozstawu osi wynoszącego 3200 mm. Podnoszona przez skarżącą ww. rozbieżność, mieszcząca się

w granicach błędu pomiaru, nie miała wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. W ocenie Sądu, brak podstaw do kwestionowania ustaleń organów dokonanych ma podstawie oględzin przedmiotowego samochodu.

Bezpodstawny jest zarzut nie dokonania pomiarów długości przestrzeni ładunkowej pojazdu przy otwartej tylnej burcie pojazdu. Sąd podziela stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 20 października 2015r., w sprawie I GSK 574/14 (publ. CBOiS), że Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej wyraźnie precyzują maksymalną wewnętrzną długość podłogi powierzchni do transportu towarów. Burta natomiast w stanie złożonym stanowi część ściany tylnej, a nie część podłogi. Prawidłowo zatem organ odwoławczy stwierdził, że należy brać pod uwagę "maksymalną wewnętrzną" długość podłogi, co oznacza długość wnętrza przestrzeni ładunkowej, a więc długość przy zamkniętej (a nie otwartej na zewnątrz) tylnej burcie. Prawidłowość takiej interpretacji znajduje potwierdzenie w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 316/2011 z dnia 30 marca 2011r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej (Dz. U. UE z 2011r. Nr L 86 s. 61), w którym wskazano, że maksymalna wewnętrzna długość podłogi w części przeznaczonej do transportu towarów ograniczona jest burtami i klapą tylną, kiedy ta ostatnia jest zamknięta.

Z powyższych względów, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie zachodzi potrzeba ponownego przeprowadzenia pomiarów części towarowej pojazdu.

Niezasadny jest zarzut braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skarżącej, organy w sposób wyczerpujący zebrały i następnie rozpatrzyły materiał dowodowy, który pozwolił na jednoznaczne wnioski odnośnie klasyfikacji spornego pojazdu. Zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy potwierdza zasadność zastosowanych przepisów u.p.a. dotyczących nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych. Wystąpienie do organów belgijskich celem ustalenia przyczyn zarejestrowania przedmiotowego pojazdu jako ciężarowego, nie stanowiło naruszenia wskazanych przez skarżącą przepisów O.p. Jak słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji, dla celów poboru akcyzy istotna jest wyłącznie klasyfikacja dokonywana na podstawie przepisów Scalonej Nomenklatury Taryfowej. Dlatego nieistotne dla prawidłowej klasyfikacji towarowej są dokumenty dotyczące zarejestrowania przedmiotowego pojazdu jako samochodu ciężarowego.

Niezasadny jest również zarzut stosowania przepisów wspólnotowego prawa celnego w sposób niejednolity w stosunku do całego obszaru Unii Europejskiej oraz zaniechanie zastosowania prowspólnotowej wykładni przepisów wspólnotowego prawa celnego. Zebrany w postępowaniu materiał dowodowy nie obejmował dokumentów przedstawiających stanowisko belgijskich organów celnych, a ponadto takie stanowisko nie byłoby dla organów podatkowych wiążące.

Z powyższych względów, w ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy dokonały prawidłowej klasyfikacji spornego pojazdu do pozycji CN 8703

i zasadnie określiły skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym

z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu.

Orzeczenie o odsetkach znajduje uzasadnianie w przepisie art. 53 § 4 O.p.

w związku z art. 81 ust. 1 u.p.a.

W tej sytuacji, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.