Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 231/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 29 grudnia 2005r. nr: [...] w przedmiocie opłaty za opinię l uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji , II określa , że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Sygn. akt III SA/Kr 23 J/06

UZASADNIENIE

Wójt Gminy [...] pismem z dnia [...].09.2005 r. zwrócił się z pytaniem do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. co do wymagalności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko na etapie przygotowywania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "remont dróg gminnych w miejscowości W., W. K., S. I, S. II i S. III, Gmina S".

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...].11.2005 r. znak [...] stwierdził, że ww. przedsięwzięcie nie wymaga opracowania raportu oddziaływania na środowisko.

W uzasadnieniu tego postanowienia precyzyjnie opisano zakres inwestycji polegającej na remoncie dróg gminnych w Gminie [...]. Wskazano, że remont będzie polegał na wyrównaniu zagłębienia metodą recyklingu z uzupełnieniem mieszanką mineralno-cementowo-emulsyjną z wyrównaniem nawierzchni kruszywem z emulsją, a po tak przeprowadzonym remoncie nastąpi wyczyszczenie mechaniczne powierzchni i skropienie jej emulsją. Po wykonaniu tych czynności zostanie ułożona warstwa ścieralna z asfaltobetonu grubości 5 cm i nastąpi uzupełnienie istniejącego pobocza gruntem rodzimym. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano również na długość i położenie zakres rowów znajdujących się przy drogach, które zostaną oczyszczone.

Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...].11.2005 r. ustalił, działając na podstawie art. 36 ust. 1 i 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, opłatę za wydanie postanowienia z dnia [...].11.2005 r. w sprawie zapytania o konieczność sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko ww. inwestycji. Wysokość opłaty określono na [...] zł, płatnej w ciągu 21 dni zgodnie z załączonym do tej decyzji rachunkiem.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nakłada obowiązek pobierania opłaty za badania i inne czynności wykonywane przez organy Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego oraz zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Z treści dołączonego rachunku nr [...], wystawionego w dniu [...].11.2005 r. wynika ustalenie wysokości opłaty w ten sposób, że koszty bezpośrednie określono jako sumę 4 x 13,85 zł i 2 x 13,85 zł. Tak ustaloną wielkość kosztów bezpośrednich powiększono o narzut kosztów pośrednich, wynoszących 43,8 %.

Decyzję tą doręczono Gminie [...] w dniu [...].11.2005 r. i Wójt tej Gminy w dniu[...].11.2005 r. wniósł odwołanie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji organu I-instancji z powodu jej niezgodności z prawem, a w szczególności z art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

W odwołaniu Gmina [...] podniosła, że wydanie postanowienia w sprawie zapytania o konieczność sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko inwestycji pod nazwą "remont dróg gminnych w miejscowości W., W. K., S. I, S. II i S. III, Gmina [...]" nie mieści się w kategoriach czynności związanych ze sprawowaniem bieżącego zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Zapytanie o konieczność sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko ww. inwestycji było związane z realizacją zadania własnego Gminy [...], polegającego na utrzymaniu dróg gminnych.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 29.12.2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że projektowana inwestycja jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z tym, zgodnie z art. 51 ust. 3 pkt l ustawy Prawo ochrony środowiska, organ właściwy do wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdza obowiązek sporządzenia raportu i określa jego zakres, po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Postanowienie z dnia [...].11.2005 r. znak [...] jest więc opinią, która należy do czynności wykonywanych w związku ze sprawowaniem przez organy Inspekcji Sanitarnej zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Zakres takich czynności określa zarówno art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, jak i inne przepisy. W związku z tym organ odwoławczy uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny był zobowiązany na podstawie art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej do pobrania opłaty za sprawowanie bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego i opłata ta została ustalona w wysokości kosztów wykonania tego nadzoru w tej sprawie. Opłatę ponosi jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, którą w tej sprawie jest Gmina Sułoszowa.

Decyzję organu odwoławczego doręczono Gminie [...]w dniu [....] 01.2006 r. i na ta decyzję Gmina dnia [...].01.2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu jej niezgodności z prawem.

W uzasadnieniu skarżąca Gmina podniosła, że decyzja ta jest niezgodna z art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zaś wydanie opinii w sprawie zapytania o konieczność sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko należy do czynności wykonywanych w związku ze sprawowaniem przez organy Inspekcji Sanitarnej zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Ponadto zapytanie o konieczność sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, wystosowane w oparciu o art. 51 Prawa ochrony środowiska, było związane z realizacją zadania własnego Gminy [...], polegającego na utrzymaniu dróg gminnych.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że wydanie przedmiotowej opinii było wykonywane w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Wskazano, iż wprawdzie art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wprost nie wymienia wydania przedmiotowej opinii jako czynności zapobiegawczej nadzoru sanitarnego, ale katalog zawarty w tym artykule ma charakter przykładowy, a jego uzupełnienie może mieć miejsce w oparciu o przepisy innych ustaw. Takim przepisem jest art. 51 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 57 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, który obejmuje sytuacje wymagające wydania opinii stanowiącej właśnie czynność zapobiegawczą nadzoru sanitarnego. Wydanie tej opinii ma bowiem taki sam charakter jak zadania wymienione w art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Wysokość tej opłaty ustalana jest na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 20, póz. 193).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarżąca Gmina w dniu [...] stycznia 2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 29 grudnia 2005 r., doręczoną skarżącej Gminie [...] stycznia 2006 r. Tym samym skargę wniesiono z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.

Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania w stopniu istotnym, uzasadniającym uchylenie obu decyzji.

Przede wszystkim należy podnieść, iż art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity z 1998 r. Dz. U. Nr 90, póz. 5757 ze zm.), w wersji obowiązującej na datę wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że "za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.

2. Za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań".

Powołany artykuł wyraźnie określa, że opłatę ponosi ta jednostka organizacyjna, która jest zobowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ani w decyzji organu I-instancji, ani w zaskarżonej decyzji nie wskazały organy administracji, że remont nawierzchni gminnych dróg publicznych na terenie Gminy [...] ma związek z przestrzeganiem wymagań higienicznych i zdrowotnych, mimo że była to podstawa do nałożenia takiej opłaty.

Organy obu instancji ogólnie powołały się na treść art. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wskazując, iż z przepisu tego wynika sprawowanie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego w zakresie wydania opinii co do konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko w sprawie remontu dróg publicznych w Gminie [...]. Taka argumentacja jest wątpliwa. Przede wszystkim art. 3 ww. ustawy wskazuje, iż zapobiegawczy nadzór sanitarny polega w szczególności na:

1) uzgadnianiu projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych,

2) uzgadnianiu dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących:

a) budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych,

b) nowych materiałów i procesów technologicznych przed ich zastosowaniem w produkcji lub budownictwie,

3) uczestniczeniu w dopuszczeniu do użytku obiektów budowlanych, statków morskich, żeglugi śródlądowej i powietrznych oraz środków komunikacji lądowej,

4) inicjowaniu przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie zapobiegania negatywnym wpływom czynników i zjawisk fizycznych, chemicznych i biologicznych na zdrowie ludzi.

Powołany przepis wyraźnie wskazuje, iż udział organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej ma, między innymi, miejsce tak na etapie ustalania planów miejscowych (studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania), wydawania decyzji ustalającej warunki zabudowy (decyzji ustalającej inwestycję celu publicznego) oraz na etapie postępowania w zakresie udzielenia pozwolenia na budowę (uzgadnianie dokumentacji projektowej). Jeżeli nadzór zapobiegawczy ma miejsce na etapie ustalania planu miejscowego, wydania decyzji ustalającej inwestycję celu publicznego i pozwolenia na budowę, to można zasadnie wskazać, iż nie ma już powodu dokonywanie rozszerzającej wykładni zakresu nadzoru zapobiegawczego w odniesieniu do postępowania wpadkowego, jakim jest ustalenie zakresu raportu oddziaływania na środowisko danej inwestycji celu publicznego.

Ponadto należy mieć na uwadze art. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, z którego wynika, że do jej zakresu w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, w szczególności dotyczących utrzymania należytego stanu higienicznego dróg oraz ulic.

Zamierzone przedsięwzięcie polegało na remoncie dróg publicznych, przez co należy rozumieć wykonywanie w pasie istniejących dróg publicznych robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszczalne było stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, tekst jednolity z 2003 r. Dz. U. Nr 207, póz. 2016 ze zm.). Pojęcie remontu mieści się w zakresie utrzymania należytego stanu higienicznego dróg i ulic i stąd należy wskazać, że organy administracji nie odniosły się do możliwości zakwalifikowania wydanego postanowienia z dnia [...].11.2005 r. jako czynności z zakresu sprawowania bieżącego nadzoru sanitarnego. Taka kwalifikacja (tzn. uznanie postanowienia z dnia [...].11.2005 r. za wykonywanie bieżącego nadzoru sanitarnego) miałaby zasadnicze znaczenie w tej sprawie, ponieważ zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie jest dopuszczalne domniemanie nakładania obowiązków na podmioty znajdujące się poza organami administracji, polegających na zobowiązywaniu ich do uiszczania opłat z tytułu czynności podejmowanych w ramach postępowań administracyjnych. Nie można również uznać za uzasadniony pogląd, iż zasadniczo wszystkie czynności podejmowane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej podlegaj ą zasadzie odpłatności.

Kolejne zastrzeżenie dotyczy możliwości prowadzenia postępowania z wniosku Gminy [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi w drodze postanowienia na pytanie o możliwość sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko.

W swoim wniosku Gmina [...] powołała się na art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, póz. 627 ze zm.) w wersji obowiązującej na datę wydania zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym "wnioskodawca przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zwrócić się z zapytaniem do organu właściwego do wydania tej decyzji o określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięć, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 7" (Prawa ochrony środowiska).

Zgodnie z art. 46a ust. 7 Prawa ochrony środowiska organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach był wojewoda, starosta, dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub wójt, burmistrz bądź prezydent miasta. Wśród tych organów nie ma Państwowego Inspektora Sanitarnego.

W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny powołał się na art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska oraz art. 51 ust. 3 pkt 1 tej ustawy jako przepisy uzasadniające wydanie zaskarżonej decyzji.

Obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w przypadku, gdy planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko (art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska) wynika tylko wówczas, gdy obowiązek sporządzenia tego raportu został ustalony w drodze postanowienia wydanego przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 51 ust. 2 Prawa ochrony środowiska). Organem tym nie był ani Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, ani Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, tylko organy wymienione w art. 46a ust. 7 Prawa ochrony środowiska.

Niezasadnie powołał się Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na art. 51 ust. 3 Prawa ochrony środowiska, ponieważ zgodnie z tym przepisem to organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdza obowiązek sporządzenia raportu i określa jego zakres, po zasięgnięciu opinii właściwego inspektora sanitarnego (art. 57 Prawa ochrony środowiska). W związku z powyższym należy wskazać, iż powołany art. 51 ustawy Prawo ochrony środowiska nie stanowił podstawy prawnej do wydania na wniosek inwestora (Gminy [...]) postanowienia z dnia [...].11.2005 r. w sprawie zakresu opracowania raportu oddziaływania na środowisko, a tym samym wątpliwym było określenie w zaskarżonej decyzji wysokości opłaty za wydanie ww. postanowienia. Skoro wątpliwym było ustalenie podstaw prawnych do wydania postanowienia, to tym samym nie można było pominąć w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozważań co do zasadności obciążenia strony kosztami tak wydanego postanowienia.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy administracji nie wykazały prawidłowości ustalenia samej wysokości opłaty. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej powołany się na zgodność opłaty w kwocie [...] zł z treścią rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 20, póz. 193).

Stosownie do § 3 tego rozporządzenia do bezpośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zalicza się koszty poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności obejmujące:

1) średnie wynagrodzenie pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne lub inne czynności, obliczane według godzinowych stawek osobistego zaszeregowania wraz z pochodnymi od wynagrodzenia;

2) koszty materiałowe, w tym w szczególności koszty odczynników i innych materiałów pomocniczych;

3) koszty podróży służbowych pracowników, w tym koszty należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej;

4) przeciętne koszty związane z działalnością rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych.

Natomiast do pośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zalicza się koszty działalności stacji sanitarno-epidemiologicznych poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności, obejmujące:

1) średnie wynagrodzenie pracowników administracji i obsługi wraz z pochodnymi od wynagrodzenia;

2) koszty usług pocztowych, telekomunikacyjnych i pralniczych;

3) koszty zużytej energii elektrycznej, wody i gazu;

4) koszty zakupu, zużycia i konserwacji aparatury i sprzętu laboratoryjnego;

5) koszty transportu (§ 4 ww. rozporządzenia).

Mimo tak szczegółowego określenia sposobu ustalenia opłaty, z rachunku dołączonego do decyzji organu I-instancji wynika, że opłata stanowi sumę kosztów bezpośrednich w wysokości [....] zł i kosztów pośrednich w wysokości [...] zł. Narzut kosztów pośrednich ustalono na 43,8 % w ogóle nie odnosząc tego procentowego wskaźnika do treści § 4 ww. rozporządzenia, zaś wysokość kosztów bezpośrednich określono jako iloczyn współczynników 4 i 2 i stawki 13,85.

Zupełnie pominięto wskazanie w ww. rozporządzeniu sposobu ustalenia tej opłaty, a tym samym nie wyjaśniono, czy pod wskaźnikiem 4 (lub 2) kryje się ilość godzin pracy, a cyfrą 13,85 stawka wynagrodzenia (zaszeregowania). Nie wiadomo, czy współczynnik procentowy kosztów pośrednich w ogóle jest dopuszczalny, skoro ww. rozporządzenie nie pozwala na jego określenie.

Tym samym postępowanie organów administracji w tej sprawie stanowi naruszenie zasad ogólnych k.p.a., a w tym w szczególności art. 9 k.p.a., nakładającego na organy obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy te winny czuwać nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zasada ta winna być również stosowana do takiej strony postępowania, jaką jest gmina. Należało więc poinformować Gminę [...], że może być nałożona opłata związana z udzieleniem odpowiedzi na pytanie tej Gminy.

Brak szczegółowego uzasadnienia podstaw zakwalifikowania przedmiotowego postanowienia z dnia [...].11.2005 r. jako elementu sprawowania nadzoru sanitarnego zapobiegawczego, a nie bieżącego oraz nie wyjaśnienie zasad ustalania opłaty prowadzi do wniosku, że tej sprawie organy administracji naruszyły inne podstawowe zasady postępowania wyjaśniającego, w tym zasadę zobowiązującą do ustalenia prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) oraz normy proceduralne zawarte w art. 77 § 1 k.p.a.. art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 i 3 k.p.a.

Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego - w tym na rozłożenie ciężaru dowodu, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiająca obok innych wymogów decyzji, obowiązek organu zawarcia w niej wyjaśnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co oznacza także obowiązek odniesienia się do nieuwzględnionych wniosków dowodowych składanych przez stronę.

Mając na uwadze podniesione w uzasadnieniu okoliczności i dokonaną wykładnię przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono przepisów postępowania administracyjnego (art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a.. art. 107 § 3 k.p.a., § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a także art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej) które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. właściwy w tej sprawie organ I-instancji ponownie prowadząc postępowanie powinien przede wszystkich wykazać, czy w ogóle dopuszczalnym było prowadzenie postępowania w sprawie wydania postanowienia w sprawie sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, a po ustaleniu, że takie postępowanie było dopuszczalne, obowiązkiem organu jest określenie podstawy prawnej do obciążenia Gminy [...] opłatą Ponadto należy ustalić, czy wydane postanowienie z dnia [...].11.2005 r. o braku wymogu opracowania raportu oddziaływania na środowisko (znak [...]) stanowiło bądź to czynność zapobiegawczą nadzoru sanitarnego bądź czynność bieżącą tego nadzoru lub jakąś inną czynność i dokładnie sprecyzować zasady ustalenia opłaty, jeżeli taka jest należna. Akt administracyjny kończący postępowanie winien zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.

Wstrzymanie wykonania decyzji oparto o art. 152 P.p.s.a. zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi sąd określa czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji wyroku.