Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 301/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 155
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Anna Siedlecka Protokolant: Starszy asystent sędziego Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 maja 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy pl. [...] [...] we W. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. odmówił zmiany swojej decyzji nr [...] z dnia [...] r.

Odwołanie od tej decyzji złożyła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. [...] we W.

Decyzją nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 23 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania strony skarżącej od opisanej decyzji D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W.utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Na uzasadnienie organ wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...] roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. (dalej PINB) nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy pi. [...] we W. - stanowiącej ogół współwłaścicieli nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym wielorodzinnym usytuowanym przy pi. [...] we W., usunięcie występujących nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu, poprzez:

1. skucie uszkodzonych i zniszczonych tynków z elewacji zewnętrznej budynku, które utraciły przyczepność do murów,

2. tymczasowe podparcie uszkodzonych i spękanych nadproży okiennych ramą z krawędziaków drewnianych,

3. osuszenie ścian budynku, a następnie odtworzenie izolacji pionowej i poziomej przeciwwodnej ścian fundamentowych i podpiwniczenia wraz ze wzmocnieniem lub przemurowaniem uszkodzonych i skorodowanych fragmentów murów podpiwniczenia,

4. remont konstrukcji stropu nad podpiwniczeniem wraz z wymianą uszkodzonych lub wzmocnieniem osłabionych stalowych belek stropowych oraz uzupełnienie braków w ceramicznym wypełnieniu,

5. naprawę i zabezpieczenie antykorozyjne stalowych elementów nadproży okiennych i drzwiowych w części piwnicznej,

6. naprawę wyeksploatowanych i zużytych technicznie okładzin stopni biegu schodowego, spoczników i podestów oraz uzupełnienie ubytków tralek,

7. remont kominów ponad połacią dachu i w przestrzeni poddasza

- z zachowaniem formy, wysokości, rozmieszczenia i materiału kominów, 8. wymianę lub naprawę uszkodzonych i niedrożnych rynien i rur spustowych oraz wymianę skorodowanych obróbek blacharskich dachu i elewacji,

9. uzupełnienie ubytków cegieł i spoinowania oraz naprawę ścian, nadproży, gzymsów w obszarze występujących rys i pęknięć przy zastosowaniu powszechnie znanych metod naprawczych (większe pęknięcia należy "przeszyć" lub przemurować zgodnie z zaleceniami zawartymi w projekcie naprawy ścian elewacyjnych opracowanym przez inż. R. Z.),

10. odtworzenie wypraw tynkarskich i powłok malarskich z zachowaniem pierwotnej faktury tynków i kompozycji elewacji frontowej oraz przywróceniem historycznej estetyki,

11. wymianę nieszczelnej i wyeksploatowanej stolarki okiennej w obrębie klatki schodowej i pomieszczeń piwnicznych z zachowaniem pierwotnych wymiarów, podziałów i kolorystyki.

Te obowiązki należało wykonać w terminie do 10 kwietnia 2015 r. w zakresie usunięcia zagrożenia określonego w punktach 1-2 oraz do 30 czerwca 2016 roku w zakresie usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym określonych w punktach 3-11. Ponadto w zakresie punktów 1 i 2 PINB nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Wnioskiem z dnia 07 czerwca 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy pi. [...] we W.wniosła o zmianę decyzji PINB nr [...] z dnia [...] r. poprzez wydłużenie terminu wykonania obowiązku w zakresie pkt 2 do dnia 30.08.2016 r., w zakresie pkt 3 do dnia 30.11.2016 r., w zakresie pkt 4 do dnia 30.01.2017 r., w zakresie pkt 5 do dnia 28.02.2017 r., w zakresie pkt 6 do dnia 30.04.2017, w zakresie pkt 7 do dnia 30.10.2016 r., w zakresie pkt 8 do dnia 30.10.2016 r., w zakresie pkt 9 do dnia 30.08.2016 r., w zakresie pkt 10 do dnia 30.10.2016 od strony podwórza, a od strony frontowej do dnia 30.06.2017 r., w zakresie pkt 11 do dnia 30.08.2016 roku. Wraz z wnioskiem przedłożono oświadczenie osoby uprawnionej zawiadamiające o wykonaniu obowiązku wskazanego w pkt 1 decyzji.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. PINB wezwał Ż. S. i P. S. do dostarczenia dokumentów określających sposób zarządu nieruchomością wspólną oraz informacji popartej oświadczeniem osoby uprawnionej posiadającej uprawnienia budowlane o odpowiedniej specjalności potwierdzającej, że aktualny stan techniczny budynku przy pi. [...] we W. nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia oraz mienia i w związku z tym, że ze względów bezpieczeństwa dopuszczalne jest wykonanie obowiązków wskazanych w sentencji ww. decyzji związanych z usunięciem nieprawidłowości w stanie technicznym budynku w terminach wskazanych we wniosku z dnia 07 czerwca 2016 roku. W odpowiedzi Wspólnota Mieszkaniowa przedłożyła dokumenty określające sposób zarządu nieruchomością wspólną oraz informację - opinię techniczną - sporządzoną przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi dotyczącą stanu technicznego nieruchomości przy pi. [...] we W. Po rozpoznaniu złożonego wniosku PINB decyzją nr [...] z dnia [...] r. odmówił zmiany swojej decyzji nr [...] z dnia [...] r. Od tej decyzji w terminie prawem zakreślonym odwołanie Wspólnota Mieszkaniowa zastępowana przez r. pr. A. D.

D/Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej DWINB) wskazał, że zgodnie z art. 155 K.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Z treści tego przepisu jasno wynika, że organ administracji publicznej może uchylić bądź zmienić decyzję ostateczną jedynie jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki: a) postępowanie w sprawie indywidualnej zostało zakończone decyzją ostateczną, na mocy której strona nabyła prawo; b) strona wyraziła zgodę na uchylenie lub zmianę decyzji; c) uchyleniu lub zmianie decyzji nie sprzeciwiają się przepisy szczególne; d) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Brak którejkolwiek z tych przesłanek czyni zmianę decyzji w trybie z art. 155 Kpa niedopuszczalnym. W badanym przypadku nie doszło do łącznego spełnienia ustawowych przesłanek, a zatem słuszne jest stanowisko PINB wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu co do tego, że przedmiotowa decyzja nie może zostać zmieniona zgodnie ze złożonym wnioskiem. W ocenie organu wnosząca Wspólnota Mieszkaniowa nie wykazała bowiem słuszności swojego interesu, w zmianie decyzji polegającej na przesunięciu określonego nią terminu na wykonanie określonych czynności. Co istotne i co powinno być oczywiste to na wnioskodawcy ciąży obowiązek podniesienia okoliczności, w świetle których jego interes w zmianie decyzji może się jawić słusznym. W badanym przypadku takich okoliczności nie podniesiono. Inicjatywa wnioskującej wspólnoty sprowadziła się do złożenia wniosku i przedstawienia opracowań techniczno-budowlanych, z których jak twierdzi wynika, że spełnienie obowiązku w terminach późniejszych nie spowoduje zagrożenia dla otoczenia. Strona nie podniosła dlaczego nie wykonała w wyznaczonym terminie obowiązku - nie wskazała jakie obiektywne trudności wystąpiły po wydaniu decyzji i jej w tym przeszkodziły. Strona nie wskazała dlaczego w badanym przypadku wyznaczony przez PINB termin okazał się za krótki. Zauważyć przy tym trzeba, iż kwestionowanie wyznaczonego przez PINB terminu na wykonanie obowiązku z decyzji nr [...] z dnia [...] r. jako błędnego, co robi strona skarżąca w odwołaniu nie może przynieść pożądanego skutku. Miała ona przecież prawo złożenia od niej odwołania. Zresztą oceniając sposób w jaki PINB określił termin stwierdzić trzeba, że wyznaczony on został w sposób racjonalny i w przypadku rzetelnego podejścia do problemu przez zobowiązanego, pozwalał na wykonanie obowiązku. Faktem jest, że na usunięcie nieprawidłowości określonych w pkt. 1 i 2 dano zobowiązanemu podmiotowi jedynie 1,5 miesiąca, ale wiązało się to z niebezpieczeństwem, które nieprawidłowości powodowały. Nieprawdą jest natomiast, że jak to się podnosi w odwołaniu na wykonanie pozostałej części obowiązku PINB wyznaczył tylko 4 miesiące. Zgodnie z ww. decyzją z 2015 r. skarżąca wspólnota miała prawie 1,5 roku czasu na wypełnienie ciążącej niej obowiązków. Jest to zatem okres wystarczający aby przygotować i przeprowadzić inwestycję. Strona skarżąca miała wbrew temu co podnosi się w odwołaniu możliwość przedstawić swoje racje. Nie dość, że to ona przecież składała wniosek to dodatkowo została przez PINB poinformowana o możliwości wypowiedzenia się w sprawie przed rozstrzygnięciem jej decyzją (pismo PINB z dnia [...] r. doręczone stronie skarżącej w dniu[...]r.). Stąd też niezrozumiały jest zarzut zawarty w odwołaniu o uniemożliwieniu stronie skarżącej wzięcia czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto w badanej sprawie za uwzględnieniem wniosku nie przemawia interes społeczny. Oznacza on bowiem przestrzeń wolną od takich zagrożeń (stanów naruszenia prawa), jakie wiążą się z nieodpowiednim stanem technicznym obiektu. Ich tolerowanie natomiast przez okres dłuższy niż obiektywnie niezbędny do ich usunięcia, a do tego sprowadzałoby się uwzględnienie podania, co oczywiste w ten interes bezpośrednio godzi. Reasumując brak niezbędnej przesłanki w postaci słusznego interesu strony lub interesu społecznego w uwzględnieniu podania skutkować musi decyzją odmowną.

W skardze na to rozstrzygnięcie pełnomocnik strony zobowiązanej, na podstawie art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ppsa zaskarżono w całości decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]r., utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Zaskarżonej decyzji administracyjnej zarzucono 1) naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że wskazane w decyzji nr [...] r. terminy wykonania nałożonych na stronę odwołującą obowiązków, były racjonalne i wystarczające przeprowadzenia działań określonych w decyzji, podczas gdy zdaniem strony odwołującej były zbyt krótkie dla wypełnienia wszystkich obowiązków, określonych w decyzji, 2) naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 61 pkt 2 Ustawy Prawo budowlane poprzez zaakceptowanie poglądu organu I instancji, że prawo budowlane nie posługuje się pojęciem należytej staranności, a zatem należało uznać za bezprzedmiotowe wyrażone w opinii technicznej z [...] r. twierdzenie biegłego inż. R. Z., iż aktualny stan techniczny obiektu oraz stan zachowania elementów i elementów konstrukcji budynku w dacie sporządzenia opinii pozwala jego bezpieczne użytkowanie przy zachowaniu należytej staranności, podczas gdy art. pkt 2 Prawa Budowlanego posługuje się pojęciem należytej staranności, tym san należało uznać stwierdzenie biegłego z użyciem tego pojęcia za zrozumiałe i przyjąć, że także bez wykonania obowiązków nałożonych na stronę w decyzji [...] z [...]r. w terminach wskazanych w decyzji obiekt mógł być bezpiecznie użytkowany, 3) naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 155 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie przez organ administracji publicznej przy wydaniu zaskarżonej decyzji słusznego interesu odwołującej jako strony postępowania oraz uznanie, iż rozpatrywanej sprawie interes społeczny przemawiał za wyznaczeniem stoi maksymalnie krótkich terminów do wykonania obowiązków nałożonych na strony w decyzji nr [...] z [...]., i że nie można było pogodzić słusznego interesu strony w wyznaczeniu dłuższych terminów wykonania zadań nałożonych w decyzji administracyjnej z interesem społecznym, 4) naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 77 § 1 kpa poprzez niewszechstronne, wybiórcze rozpatrzenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegające na pominięciu przy wydaniu decyzji ustaleń faktycznych biegłego inż. inż. R. Z., zawartych w opinii technicznej obiektu z [...] r. wskazujących, iż stan techniczny obiektu umożliwia jego bezpieczne użytkowanie oraz nie wzięcie pod uwagę oświadczenia mgr inż. A.G. z [...] r., wskazującego, że doszło do skucia z elewacji zewnętrznej budynku uszkodzonych i zniszczonych tynków, które utraciły przyczepność zgodnie ze sztuką budowlaną, co potwierdzało, że strona odwołująca wykonała zobowiązanie z pkt. 1) decyzji nr [...] z [...] r., a którą to okoliczność organ zakwestionował, naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 107 § 3 kpa poprzez nadmierną ikoniczność i ogólność uzasadnienia decyzji polegającą na niewskazaniu przez organ administracji publicznej faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a w konsekwencji naruszenia tych przepisów postępowania administracyjnego - naruszenie art. 6 kpa, art. 7 kpa, oraz art. 8 kpa, tj. wyrażonych w tych przepisach zasad legalizmu, praworządności, oraz zaufania do władzy publicznej.

Jednocześnie strona skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji wraz ze zobowiązaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. do wydania w określonym terminie decyzji zmieniającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nr [...] z [...]. poprzez zmianę terminów wykonania obowiązków nałożonych na stronę, tj. zgodnie z wnioskiem strony odwołującej z dnia [...] r., wniesionym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w dniu [...] r., celem umożliwienia stronie wykonania zadań dotyczących prac budowlanych w nieruchomości budynkowej przy pl. [...] we W. w terminach realistycznych oraz w sposób zgody z zasadami sztuki budowlanej,

zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowań administracyjnych w I i II instancji oraz postępowania sądowo-administracyjnego, zgodnie z obowiązującymi przepisami, względnie strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla miasta W., wraz z orzeczeniem o kosztach postępowań administracyjnych za obie instancje oraz postępowania sądowo-administracyjnego, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Na uzasadnienie strona skarżąca wskazuje, że w dniu [...] r. D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną przez Wspólnotę Mieszkaniową nieruchomości budynkowej przy placu [...] we W. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.nr [...] z [...] r., w której organ odmówił zmiany ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nr [...] z dnia [...] r., nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy pl. [...] we W., występujących nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu poprzez wykonanie określonych robót budowlanych we wskazanych terminach i nie uwzględnił wniosku strony o zmianę terminów wykonania obowiązków nałożonych na stronę, określonych w decyzji nr [...] z dnia [...] r. D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego za trafną, gdyż jego zdaniem w sprawie nie doszło do łącznego spełnienia wszystkich przyczyn przemawiających za zmianą decyzji, o których mowa w art. 155 kpa. Zdaniem organu odwoławczego strona skarżąca nie wykazała bowiem słuszności swojego interesu w z decyzji polegającej na przesunięciu określonych nią terminów na wykonanie określonych czynności. W ocenie D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego strony pozostawał ponadto w sprzeczności z interesem społecznym. Nadto organ wskazał, że interes społeczny przemawiał za wyznaczeniem stronie krótkich terminów wyk. wskazanych obowiązków. Zdaniem organu w niniejszej sprawie interes społeczny to przestrzeń wolna od zagrożeń, jakie wiążą się z nieodpowiednim stanem technicznym budynku. Przesunięcie terminów wskazanych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowla dnia [...] r., wiązałoby się zdaniem organu postępowania z tolerowaniem zaniedbań. wynikających ze złego stanu technicznego budynku przez okres dłuższy niż okres niezbędny do usunięcia, tym samym bezpośrednio godziłoby w interes społeczny. Tym samym DWINB uznał terminy wskazane stronie w decyzji administracyjnej nr [...]z dnia [...]r. za racjonalne i uzasadnione. Strona odwołująca wskazuje na wadliwość rozstrzygnięcia D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Przede wszystkim wskazać należy, iż zaskarżona decyzja nie uwzględnia przepisu art. 66 ust. 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przepis ten wskazuje "W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu i zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku". Termin wykonania obowiązku, o którym mowa w tym przepisie powinien być bowiem adekwatny do nałożonych na stronę obowiązków i uwzględnieniem obiektywnych możliwości i zdolności strony do ich wypełnienia. Jak wskazał organ I instancji w utrzymanej w mocy decyzji administracyjnej "Termin wyznaczany przez właściwy organ administracji do wykonania obowiązków nałożonych decyzją [...] musi być ustalany w sposób racjonalny, a wyznaczając go właściwy organ musi się kierować oceną zakresu prac, o których orzeczono decyzji, jak i całokształtem okoliczności związanych ze sposobem wykonania tych prac - jak konieczność sporządzenia dokumentacji techniczno-budowlanej, czy wreszcie pora mająca znaczenie dla wykonywania szeregu prac budowlanych. Innymi słowy termin ten może być zbyt krótki dla podjęcia działań określonych w decyzji, jak również nie może być dłuższy niż okres, który jest niezbędny do wykonania obowiązku". Tymczasem D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał w mocy wyznaczone stronie skarżącej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. rażąco krótkie terminy wykonania obowiązków wskazanych w decyzji nr [...] (pomimo, że prace z pkt. 1-2 decyzji miały być przeprowadzone w okresie 1,5 miesiąca pozostałe wieloetapowe i złożone prace, wymagające znacznych nakładów finansowych określone w pkt. 3-11 w okresie 16 miesięcy. Podkreślić należy, że łączne wszystkie nałożone na stronę prace stanowiły poważną inwestycję polegającą w istocie na kapitalnym remoncie i modernizacji nieruchomości budynkowej pl. [...]we W. Wymagały odpowiedniego zaplanowania, podjęcia i koordynacji wielu różnorodnych działań logistycznych oraz poniesienia znacznych nakładów finansowych. Trudno uznać, aby z uwagi na żądaną ilość oraz złożony i skomplikowany charakter prac, określonych w decyzji ich wykonanie w tak krótkich terminach, jak określone w decyzji było technicznie możliwe. Strona skarżąca stoi na stanowisku, że w świetle zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego nie zaistniała niezbędność działania strony odwołującej polegającego na usunięciu nieodpowiedniego stanu technicznego budynku przy pl. [...] we W., gdyż stan techniczny nie naruszał istotnie interesu społecznego, w szczególności nie powodował zagrożenia dla zdrowia i życia mieszkańców budynku oraz osób postronnych, przebywających w jego pobliżu.

Zdaniem strony odwołującej organ postępowania odwoławczego całkowicie błędnie ustalił za organem I instancji, iż stan techniczny nieruchomości budynkowej przy pl. [...] we W. nie umożliwiał jego bezpiecznego użytkowania do czasu wykonania przez stronę odwołującą wszystkich obowiązków nałożonych na nią w decyzji nr [...] z dnia [...] r. Przeprowadzając ustalenia faktyczne w tym zakresie D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wykazał się daleko posuniętym subiektywizmem i oparł się na domniemaniach, a nie na zgromadzonym w stanie materiale dowodowym. Po pierwsze strona skarżąca przed złożeniem wniosku o zmianę terminu wykonania zadań, określonych w decyzji przeprowadziła najbardziej pilne prace polegające na skuciu z elewacji zewnętrznej budynku przy pl. [...] uszkodzonych i zniszczonych tynków, które utraciły przyczepność do murów, tym samym wykonała zobowiązanie z pkt. 1) decyzji nr [...] z [...]r. Takie działanie doprowadziło z kolei do usunięcia najistotniejszej wady technicznej obiektu mogącej potencjalnie zagrażać mieszkańcom przedmiotowego budynku lub osobom, znajdującym się w jego pobliżu. Okoliczność przeprowadzenia prac zgodnie ze sztuką budowlaną potwierdził odpowiedzialny za ich przeprowadzenie mgr inż. A. Ż.w oświadczeniu z 05.06.2016 r. Nie wiadomo zatem na jakiej podstawie organ przyjął, nie doszło do przeprowadzenia prac w tym zakresie skoro nie wskazał i nie przytoczył na potwierdzenie swojego twierdzenia w tym względzie żadnych dowodów i nie wykazał jaka jest podstawa takiego ustalenia faktycznego. Ponadto organ odwoławczy podobnie jak organ I całkowicie abstrahuje od faktu, że w sporządzonej dla celów postępowania administracyjnego opinii technicznej z [...] r. biegły inż. R. Ź. stwierdził, iż stan techniczny obiektu oraz stan zachowania jego elementów i elementów konstrukcji budynku w dacie sporządzenia opinii pozwalał na jego bezpieczne użytkowanie przy zachowaniu należytej staranności. Organ I instancji argumentował w tym zakresie, iż skoro prawo budowlane nie definiuje pojęcia należytej staranności, to nie jest możliwe stwierdzenie jakie działania powodują bezpieczne użytkowanie budynku i z tej przyczyny nie można uznać, że obiekt będzie bezpiecznie użytkowany. Tymczasem art. 61 pkt 2 Prawa Budowlanego posługuje się pojęciem należytej staranności, nadto definicja tego pojęcia może być wyinterpretowana w analogii z norm prawa cywilnego i orzecznictwa sądów powszechnych i administracyjnych, tym samym należało uznać stwierdzenie biegłego i przyjąć, że także bez niezwłocznego wykonania obowiązków nałożonych na stronę w decyzji nr [...] możliwe było bezpieczne użytkowanie budynku przy pl. [...]we W. Organ stwierdził także, iż należy wskazać właściwy podmiot, który mógłby zagwarantować zachowanie stanu należytej staranności. pomimo posiadania wiedzy, iż za zarzadzanie częścią wspólną budynku przy pl. [...]we W. odpowiada Wspólnota Mieszkaniowa tej nieruchomości. Reasumując ustalenia faktyczne zaskarżonej decyzji powielające ustalenia organu I instancji co do konieczności szybkiego przeprowadzenia działań określonych w decyzji nr [...] r. z uwagi na niemożliwość bezpiecznego użytkowania obiektu są calkiem błędne i oparte na rażąco subiektywnej ocenie dokumentacji dowodowej znajdującej się w aktach sprawy.

Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zaskarżonej decyzji dopatrującej się w stanie faktycznym sprawy sprzeczności interesu społecznego z interesem strony w wykonaniu prac budowlanych i remontowanych budynku przy pl. [...] we W. natychmiastowo, lecz w rozsądnych i realistycznych terminach, strona odwołująca całkowicie kwestionuje trafność tej argumentacji. W tym zakresie organ nie dokonał obiektywne zdolności finansowych i organizacyjnych Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości [...] we W. do przeprowadzenia złożonych i licznych prac budowlanych oraz technicznych w krótkich terminach, wskazanych w decyzji administracyjnej. Organ ustalił te terminy abstrahując od sytuacji finansowej Wspólnoty Mieszkaniowej, możliwości czasowych i technicznych jej członków oraz zdolności logistycznej wspólnoty do zaplanowanego zorganizowania robót budowlanych w krótkich odstępach czasu, co jest tym bardziej niezrozumiałe, iż organ I instancji sam wskazał, że termin wyznaczany na podstawie art. 66 Prawa budowlanego nie może być zbyt krótki i powinien być ustalany w sposób racjonalny z uwzględnieniem zakresu prac i całokształtu okoliczności związanych ze sposobem wykonania. Nie można się także zgodzić, aby interes strony skarżącej w przeprowadzenia robót budowlanych dot. obiektu przy pl. [...], w terminach wymagany prawidłowego przeprowadzenia tychże prac w normalnym tempie, zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, nie mógł otrzymać przymiotu słuszności. Wspólnota Mieszkaniowa powinna bowiem mieć możliwość decydowania o terminach, trybie i formach prowadzenia robót budowalnych i technicznych, dotyczących jej nieruchomości. Tym bardziej, że jak wynikało z ustaleń faktycznych biegłego mgr inż. R.Ź., zawartych w opinii technicznej obiektu z [...] r., stan techniczny obiektu umożliwiał jego bezpieczne użytkowanie także bez wykonania przez stronę skarżącą zadań przewidzianych w decyzji [...], zatem nie było wymagane natychmiastowe podjęcie i przeprowadzenie prac. usunięcia wad stanu technicznego budynku.

Zaskarżona decyzja oparta jest ponadto na niewszechstronnej i wybiórczej analizie zgromadzonego w stanie sprawy materiału dowodowego i w istocie powiela w tym zakresie ustalenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z [...] r. DWINB za PINB oparł się jedynie na pewnej części dokumentacji dowodowej sprawy, uznając, że ustalony stan faktyczny przemawia za negatywnym rozpatrzeniem wniosku strony odwołującej o wydanie decyzji modyfikującej terminy określone w decyzji nr [...]poprzez ich przedłużenie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż brak podstawy do uwzględnienia wniosku strony odwołującej w kwestii możliwości bezpiecznego użytkowania obiektu przy pl. [...]we W., bez po natychmiastowych działań naprawczych. Można domniemać, że organ odwoławczy wywiódł taki wniosek, za organem I instancji, z użycia przez biegłego w opinii z [...] r. pojęcia należytej staranności, które zdaniem organu I instancji jest nieprecyzyjne i powinno prowadzić do przyjęcia domniemania, że nie było możliwości bezpiecznego użytkowania przedmiotu nieruchomości budynkowej w jej obecnym stanie technicznym. Ponadto organ odwoławczy odniósł się do kwestionowania przez organ I instancji zgodności ze stanem rzeczywistym oświadczenia mgr inż. A. G. o usunięciu przez stronę odwołującą uszkodzonych tynków zewnętrznych oraz do zarzutów o niewypełnieniu przez Wspólnotę Mieszkaniową przy pl. [...] we W. pkt. 1 decyzji nr [...] z które to stanowisko było wyłącznie na tej podstawie, iż w opinii technicznej z lipca wskazano, że istnieje bliżej nieokreślony fragment uszkodzonego tynku na budynku od strony podwórza wewnętrznego. Reasumując ustalenia faktyczne w decyzji były niewszechstronne, bowiem oparte na wybiórczych elementach materiału w części w ogóle nie odnosiły się do stanowiska strony skarżącej i organu i dodatkowo były obarczone wnioskowaniem sprzecznym z zasadami logiki i rozumowania.

Naruszenie przez organ przytoczonych w uzasadnieniu odwołania przepisów postępowania administracyjnego naruszyło w konsekwencji postanowienia art. 6 kpa, art. 7 kpa i wyrażone w tych przepisach zasady legalizmu, praworządności, oraz zaufania do organów administracji publicznej. Zdaniem strony skarżącej D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego całkowicie pominął niewątpliwie występujący w niniejszej sprawie słuszny interes badania wpływu na terminy modernizacji nieruchomości przy pl. [...], nie dokonał wyczerpującej wykładni pojęcia interesu społecznego na tle sprawy, a jedynie lakonicznie i subiektywnie odniósł się do tego pojęcia, a nadto negatywnie ocenił racjonalne i uzasadnione przesłanki, przemawiające za m terminów wykonania zobowiązań nałożonych na stronę w decyzji nr [...].

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta dokonywana jest pod względem zgodności z prawem. Inaczej mówiąc kontrola zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych jest dokonywana pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie ich wydania.

Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W.odmawiająca zmiany ostatecznej decyzji własnej nr [...] z dnia [...] r., w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków nałożonych tą decyzją na stronę odwołującą się.

Dokonując kontroli zakwestionowanej decyzji z uwzględnieniem przywołanych kryteriów sąd orzekający w niniejszej spawie uznał, że organy zasadnie odmówiły przedłużenia terminów na wykonanie obowiązków nałożonych ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...]r.

Podstawę prawną skarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 155 k.p.a., stosownie do treści którego, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż uchylenie lub zmiana decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. jest dopuszczalna w przypadku spełnienia określonych w tym przepisie warunków. Modyfikacja decyzji (jej uchylenie bądź zmiana) w powołaniu się na treść art. 155 k.p.a. może nastąpić tylko wtedy, gdy przepis prawa materialnego pozostawił organom, przy wydawaniu orzeczeń, pewien "luz decyzyjny". I właśnie w takim zakresie ważny interes społeczny lub słuszny interes strony może doprowadzić do uchylenia lub zmiany decyzji. W razie zaś gdy ustawodawca w sposób sztywny i bezwarunkowy, narzuca określone rozwiązanie, o stosowaniu art. 155 k.p.a. nie może być mowy (patrz: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 555/08, LEX nr 513870).

W rozpoznawanej sprawie wnioskiem o zmianę została objęta decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W., nakazująca na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Organ nakazał tą decyzją Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy pi. [...] we W. - stanowiącej ogół współwłaścicieli nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym wielorodzinnym usytuowanym przy pi. [...] we W., usunięcie występujących nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu, poprzez: 1. skucie uszkodzonych i zniszczonych tynków z elewacji zewnętrznej budynku, które utraciły przyczepność do murów, 2. tymczasowe podparcie uszkodzonych i spękanych nadproży okiennych ramą z krawędziaków drewnianych, 3. osuszenie ścian budynku, a następnie odtworzenie izolacji pionowej i poziomej przeciwwodnej ścian fundamentowych i podpiwniczenia wraz ze wzmocnieniem lub przemurowaniem uszkodzonych i skorodowanych fragmentów murów podpiwniczenia, 4. remont konstrukcji stropu nad podpiwniczeniem wraz z wymianą uszkodzonych lub wzmocnieniem osłabionych stalowych belek stropowych oraz uzupełnienie braków w ceramicznym wypełnieniu, 5.naprawę i zabezpieczenie antykorozyjne stalowych elementów nadproży okiennych i drzwiowych w części piwnicznej, 6. naprawę wyeksploatowanych i zużytych technicznie okładzin stopni biegu schodowego, spoczników i podestów oraz uzupełnienie ubytków tralek, 7. remont kominów ponad połacią dachu i w przestrzeni poddasza z zachowaniem formy, wysokości, rozmieszczenia i materiału kominów, 8. wymianę lub naprawę uszkodzonych i niedrożnych rynien i rur spustowych oraz wymianę skorodowanych obróbek blacharskich dachu i elewacji, 9. uzupełnienie ubytków cegieł i spoinowania oraz naprawę ścian, nadproży, gzymsów w obszarze występujących rys i pęknięć przy zastosowaniu powszechnie znanych metod naprawczych (większe pęknięcia należy "przeszyć" lub przemurować zgodnie z zaleceniami zawartymi w projekcie naprawy ścian elewacyjnych opracowanym przez inż. R.Z.), 10.odtworzenie wypraw tynkarskich i powłok malarskich z zachowaniem pierwotnej faktury tynków i kompozycji elewacji frontowej oraz przywróceniem historycznej estetyki, 11.wymianę nieszczelnej i wyeksploatowanej stolarki okiennej w obrębie klatki schodowej i pomieszczeń piwnicznych z zachowaniem pierwotnych wymiarów, po-działów i kolorystyki. Przy czym pamiętać należy, że obowiązki opisane w punktach 1-2 należało wykonać w terminie do 10 kwietnia 2015 r., do 30 czerwca 2016 roku nieprawidłowości w stanie technicznym określone w punktach 3-11 osnowy decyzji. Co dalej bardzo istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, wniosek inspirujący obecne postępowanie datowany jest na dzień 7 czerwca 2016 r. We wniosku tym Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy pi. [...] we W.wniosła o zmianę decyzji PINB nr [...] z dnia [....] r. poprzez wydłużenie terminu wykonania obowiązku w zakresie pkt 2 do dnia 30.08.2016 r., w zakresie pkt 3 do dnia 30.11.2016 r., w zakresie pkt 4 do dnia 30.01.2017 r., w zakresie pkt 5 do dnia 28.02.2017 r., w zakresie pkt 6 do dnia 30.04.2017, w zakresie pkt 7 do dnia 30.10.2016 r., w zakresie pkt 8 do dnia 30.10.2016 r., w zakresie pkt 9 do dnia 30.08.2016 r., w zakresie pkt 10 do dnia 30.10.2016 od strony podwórza, a od strony frontowej do dnia 30.06.2017 r., w zakresie pkt 11 do dnia 30.08.2016 roku. W tym miejscu trzeba powiedzieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych wniosek złożony po upływie wyznaczonego w decyzji terminu nie może odnieść zamierzonego skutku (jak wskazał – między innymi- Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 10 stycznia 2018 r., zapadłym w sprawie II SA/Wr 719/17, w trybie art. 155 k.p.a. nie jest dopuszczalna zmiana decyzji administracyjnych, mających charakter "związany". Uchylenie lub zmiana decyzji w powołaniu się na treść art. 155 k.p.a. może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy ustawodawca w przepisie materialnoprawnym przewidzi pewien "luz decyzyjny". Tylko bowiem w obszarze owego "luzu decyzyjnego", wzgląd na ważny interes społeczny lub słuszny interes strony może doprowadzić do uchylenia lub zmiany decyzji. W razie zaś gdy ustawodawca w sposób sztywny i bezwarunkowy narzuca określone rozwiązanie, o stosowaniu art. 155 k.p.a. nie może być mowy. O ile sama decyzja wydana na podstawie art. 66 ust. 1 p.b. ma charakter związany, to termin określony w tej decyzji ustalany jest przez organ na zasadzie uznania. To pozwala zaś przyjąć, że zmiana w trybie art. 155 k.p.a. decyzji ostatecznej nakładającej obowiązki w oparciu o art. 66 ust. 1 p.b. w części dotyczącej tych obowiązków jest niedopuszczalna, jednak istnieje możliwość zmiany tej decyzji w części dotyczącej terminu ich wykonania. Akceptacja powyższego stwierdzenia nie oznacza jednak, że zmiana terminu wykonania obowiązków dopuszczalna jest w każdym przypadku. Zmiana ostatecznej decyzji w zakresie wyznaczonego terminu jest możliwa o ile termin ten jeszcze nie upłynął. Nie ma natomiast podstaw do uchylenia lub zmiany decyzji, gdy wcześniej wyznaczony termin już wyekspirował (upłynął). W sytuacji, gdy upłynął termin do wykonania obowiązków nałożonych decyzją wydaną w oparciu o powołany przepis art. 66 p.b., zmiany decyzji w oparciu o art. 155 k.p.a. nie można już dokonać". Mając na względzie przytoczony pogląd, z którym sąd w niniejszym składzie zgadza się w całości, należy wskazać, że w momencie wniesienia wniosku upłynął już termin wykonania obowiązku, określonego w p. 2 decyzji ostatecznej. Tym samym w tym zakresie wniosek nie mógł być uwzględniony. Odnosząc się zaś do wnioskowanych, pozostałych terminów, trzeba dalej powiedzieć, że, jak wynika z akt sprawy decyzja organu odwoławczego zapadła w dniu [...] r., zatem terminy zaproponowane w piśmie odnośnie do obowiązków, opisanych w p. 3, 4, 7, 8, 9, 11 i częściowo 10 już upłynęły, natomiast, de facto, pozostały do oceny pkt 5 – propozycja do dnia 28.02.2017 r. (zaledwie ok. 2 tygodnie po wydaniu decyzji ostatecznej), w pkt 6 propozycja do dnia 30.04.2017 r. i obowiązek dotyczący elewacji frontowej – propozycja przesunięcia terminu do 30 czerwca 2017 r.

Omawiając zaś sprawę w jej całokształcie trzeba dalej przypomnieć, że wykładnia gramatyczna przepisu art. 155 k.p.a. prowadzi do wniosku, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, b) na podstawie decyzji strona nabyła prawo, c) przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji, d) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Ponieważ postepowanie zostało wszczęte na wniosek wspólnoty, będącej adresatem decyzji nakładającej obowiązek, nie budzi wątpliwości, że pierwsze dwie przesłanki w postepowaniu zostały spełnione. W zakresie trzeciej przesłanki, zdaniem sąd należy przyjąć, że choć sama decyzja, wydana na podstawie art. 66 p.b. ma charakter związany, to jednak dopuszczalna (co do zasady) pozostaje zmiana samego terminu określonego w orzeczeniu, jako elementu niezwiązanego decyzji. Jeśli zaś chodzi o słuszny interes strony, to należy przyjąć, że nie chodzi w nim o każdy interes strony (a więc chęć uzyskania rozstrzygnięcia organu administracji publicznej o treści zgodnej z wolą strony), ale wyłącznie o interes zgodny przede wszystkim z obowiązującym porządkiem prawem. Modyfikacja ukształtowanego ostateczną decyzją stosunku administracyjnoprawnego (poprzez jego zmianę bądź zniesienie) musi więc być społecznie akceptowalna i godna wsparcia ze strony Państwa, ze względu na cel jaki ma zostać przez tę modyfikację osiągnięty. Interes ten ma być bowiem obiektywnie słuszny, a nie jedynie zgodny z oczekiwaniem strony (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 września 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 697/12). Wymagania interesu społecznego lub słusznego (a więc kwalifikowanego) interesu strony muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą uzyskać zindywidualizowaną treść, wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. Słuszny interes strony, o którym mowa w art. 155 k.p.a. należy rozumieć jako interes prawny, a nie jako interes faktyczny. W każdym razie interesy te nie mogą być sprzeczne z interesem społecznym, obowiązkiem organu do kontroli przestrzegania prawa (art. 7 k.p.a.), czy też zasadą praworządności (art. 6 k.p.a.) – zob. wyrok NSA z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2911/14.

Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, sąd podzielił stanowisko organów, iż z uwagi na bezpieczeństwo ludzi i mienia, nie jest wskazana zmiana terminu, tym bardziej, że od wydania decyzji nakładającej obowiązek minęło już ok. 3 lata. Z ustaleń organów wynika, iż budynek jest w niewłaściwym stanie technicznym, co potwierdzają opinie techniczne inż. R.Ź. w aktach administracyjnych organu.

W ocenie sądu, prawidłowe jest stanowisko organów, że wydłużenie terminów wykonania obowiązków nałożonych ostateczną decyzją nie znajduje uzasadnienia, tym bardziej, że podstawową argumentacją strony jest brak środków finansowych, a takich okoliczności organ nie może brać pod uwagę, bowiem (co do zasady) obowiązki nałożone decyzją, wydaną w trybie art. 66 p.b. winny być na bieżąco realizowane przez właściciela/zarządcę budynku. Organ nadzoru budowlanego jest obowiązany doprowadzić do możliwie szybkiego usunięcia nieprawidłowości, dlatego termin usunięcia nieprawidłowości winien być z jednej strony realny, ale z drugiej na tyle krótki, aby doprowadzić do naprawy nieprawidłowego stanu rzeczy bez zbędnej zwłoki. W konsekwencji możliwość zmiany raz określonego terminu może mieć miejsce, ale tyko w sytuacjach rzeczywiście uzasadnionych, przy czym przedłużenie terminu nie może stać się rutyną. Zdaniem sądu tak w interesie społecznym, jak i w dobrze pojętym interesie strony leży jak najszybsze wykonanie nałożonego obowiązku, dotyczącego likwidacji nieprawidłowości w stanie technicznym budynku. Należy bowiem pamiętać, że codzienne poddanie elewacji budynku wpływowi warunków atmosferycznych, prowadzi do stałego pogarszania się jej stanu technicznego. Trzeba dodać, że co do zasady, słuszny interes strony, o którym mowa w art. 155 k.p.a. należy rozumieć jako interes prawny, a nie jako interes faktyczny, a jedynie taki został przez skarżącą wykazany.

Odnosząc się do zarzutów skargi, zdaniem sądu, są one chybione. Wszelkie zarzuty zgłoszone wobec ostatecznej decyzji nakładającej szereg obowiązków na stronę na obecnym etapie są bez znaczenia. Jak już bowiem wskazano wcześniej, tamta decyzja jest ostateczna i prawomocna (np. w zakresie konieczności wykonania nałożonych obowiązków), a obecnie można jedynie rozważać konieczność zmiany zakreślonego w niej terminu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.