Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 25/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1-2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. J. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wydania decyzji wywłaszczeniowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L. J. (dalej zwany "Skarżący") pismem z 25 czerwca 2014 r. doprecyzowanym pismem z 29 października 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji wywłaszczeniowej.

Prezydent Miasta W. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania powyższego wniosku Skarżący występował do organu wyższego stopnia nad Prezydentem z zażaleniem w trybie art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej zwanej "k.p.a.") na niezałatwienie sprawy w terminie, organ administracji w piśmie z 11 grudnia 2015 r. wyjaśnił, że Skarżący nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie. Natomiast Skarżący w zakreślonym terminie nie udzielił odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału aktowego wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność Prezydenta [...], Skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., gdyż nie wniósł stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia nad Prezydentem W., tj. do Wojewody [...]. Niezłożenie takiego zażalenia z odpowiednim wyprzedzeniem przed ewentualnym wniesieniem skargi, a więc z co najmniej z trzydziestodniowym wyprzedzeniem, wynikającym z terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej, zakreślonych w art. 35 k.p.a., stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 1997 r., sygn. akt IV SAB 31/97, OSP 1998, z. 10, poz. 185, z glosą B. Adamiak, Lex nr 33884). Dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia do organu jakiegokolwiek środka prawnego, dopóty wniesienie skargi do sądu administracyjnego, jako przedwczesne, jest niedopuszczalne, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych działań, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne. Istotą i celem takiego środka jest bowiem stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który pozostaje w bezczynności i to tylko w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu, a takiej dodatkowej możliwości weryfikacji własnego działania w niniejszej sprawie organ został pozbawiony.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w punktach 1-5 ww. artykułu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za niedopuszczalną uznaje się zatem skargę, która została wniesiona przed zainicjowaniem postępowania przed organem administracji. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest bowiem działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art. 54 § 1 P.p.s.a.).

Wobec niewyczerpania przez Skarżącego środka zaskarżenia, jaki służył mu w postępowaniu administracyjnym przed organem wskazanym w sprawie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę.