Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 89/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 182
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska Sędzia del. WSA Marian Wolanin (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Gminy B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Gminy B. a Prezydentem Miasta L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. F. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: wskazać Prezydenta Miasta L. jako organ właściwy w sprawie. , ,


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2015 r., Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działając z upoważnienia Burmistrza Gminy B., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość powstałego pomiędzy Burmistrzem Gminy B. a Prezydentem Miasta L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. F. o skierowanie do domu pomocy społecznej.

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że pismem z dnia 30 marca 2015 r., znak: [...], Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta L., przekazał Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w B. wniosek M. F. o skierowanie do domu pomocy społecznej, jako podstawę przekazania wskazując art. 65 § 1 kpa i art. 101 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.) dalej: " u.p.s.".

Wraz z ww. pismem Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. przekazał:

wywiad środowiskowy przeprowadzony dnia 5 grudnia 2014 r. z M. F., przebywającą wówczas u znajomych - Państwa P., zamieszkałych w L. ul. [...]; zaświadczenie lekarskie z dnia [...] listopada 2014 r.; karty leczenia szpitalnego z [...] szpitali; pismo ZUS Oddział w O. o wysokości świadczeń ww. z dnia 2 stycznia 2015 r. oraz wniosek M. F. z dnia 5 grudnia 2014 r.,

wywiad środowiskowy przeprowadzony w dniu 3 stycznia 2015 r. z P. Z., zamieszkałym: [...] L., ul. [...] - wnuczkiem M. F. - wraz z załącznikami,

wywiad środowiskowy przeprowadzony w dniu 13 stycznia 2015 r. z J. R., zamieszkałą: [...] L., ul. [...] - wnuczką M. F. - wraz z załącznikami,

wywiad środowiskowy przeprowadzony w dniu 10 marca 2015 r. z A. Z., zamieszkałą: [...] L., ul. [...] - córką M. F. - wraz z załącznikami.

W sprawie ustalono, że M. F. przebywa w L. od około 1,5 roku. Obecnie, od stycznia 2015 r., mieszka u swojej córki J. Z.; wcześniej natomiast przez rok mieszkała także w L. u znajomych - Państwa P. M. F. w L. leczy się - zaświadczenie o stanie zdrowia zostało wystawione przez Wojewódzką Stację Ratownictwa Medycznego w L., lekarza medycyny A. B. Ponadto w dniu 28 października 2014 r. w Klinice Okulistycznej w L. przeszła zabieg wszczepienia soczewki, zaś w okresie od 24 lipca 2014 r. do 6 sierpnia 2014 r. była hospitalizowana w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu im. [...] w L., na oddziale chorób wewnętrznych. Podkreślono również, że M. F. wskazuje, że chciałaby, aby skierowano ją do domu pomocy społecznej na terenie L. Miejscem zameldowania M. F. jest W. [...] B., jednakże nie może ona zamieszkiwać w miejscu zameldowania sama - bez wsparcia osób bliskich - ze względu na zły stan zdrowia, który nie pozwalał jej na funkcjonowanie w tamtym miejscu.

Zdaniem wnioskodawcy, przedstawione okoliczności jednoznacznie wskazują, że centrum życiowe M. F. skoncentrowane jest w L., gdzie również zamieszkuje jej córka i wnuki. Biorąc powyższe pod uwagę, przedmiotowa sprawa powinna zostać rozpoznana przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L. Powyższe oznacza, że przekazanie wniosku, a więc uznanie że miejscem zamieszkania M. F. nie jest miasto L., jest sprzeczne z całokształtem zebranego w sprawie materiału.

Dodatkowo wskazano, że pismo przekazujące przedmiotową sprawę do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przez art. 65 § 1 kpa, gdyż nie zawiera uzasadnienia, a jedynie stwierdzenie o przekazaniu wniosku M. F., przebywającej - z uwagi na stan zdrowia i konieczność stałej opieki – u córki w L. przy ul. [...].

Prezydent Miasta L. nie przedstawił swojego stanowiska w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej ppsa, wynika m.in., że Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spór o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i samorządowymi kolegiami odwoławczymi. W rozpatrywanej sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość między Burmistrzem Gminy B., z upoważnienia którego działa Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. a Prezydentem Miasta L., z upoważnienia którego działa Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L., które to organy nie mają wspólnego organu wyższego stopnia, dlatego właściwym do jego rozstrzygnięcia jest Naczelny Sąd Administracyjny.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.p.s w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej właściwym do jej rozstrzygnięcia jest zawsze organ gminy miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Jako, że przepisy u.p.s. nie zawierają definicji pojęcia "miejsce zamieszkania" koniecznym jest odwołanie się do art. 25 Kodeksu cywilnego, stanowiącego, że miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, w myśl którego na prawną konstrukcję zamieszkania składają się dwa elementy: przebywanie w określonej miejscowości oraz zamiar stałego pobytu. O stałości pobytu na określonym terytorium decyduje przede wszystkim takie przebywanie, które ma na celu założenie tam ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów, chodzi zatem o aktualne centrum życiowej działalności człowieka. Przez "zamiar" w szczególności należy rozumieć wolę wewnętrzną, ujawnianą np. w oświadczeniach osoby zainteresowanej.

Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w L., które odzwierciedlenie znalazły w treści dokumentów przekazanych wraz z pismem z dnia 30 marca 2015 r., znak: [...], M. F. jakkolwiek jest zameldowania w miejscowości W., to od 1,5 roku mieszka a także korzysta ze świadczeń medycznych w L., bowiem ze względu na zły stan zdrowia nie może funkcjonować bez pomocy osób trzecich. Opuściła zatem miejsce swego zameldowania i obecnie jej centrum życiowe mieści się w L., na co wskazała sama zainteresowana wpisując we wniosku z dnia 5 grudnia 2014 r. o skierowanie do domu pomocy społecznej, w rubryce adres zamieszkania: "ul. [...], L.". Zamiar zaś stałego pobytu w L. potwierdziła wpisując w ww. wniosku, że prosi o skierowanie jej do domu pomocy społecznej na terenie miasta L.

Jeśli więc, jak wskazano wyżej, stosownie do art. 101 ust. 1 u.p.s. właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o skierowanie do domu pomocy społecznej, zaś w niniejszej sprawie miejscem tym jest miasto L., to organem właściwym do rozpatrzenia wniosku M. F. jest Prezydent Miasta L.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.