Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 24/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

Dnia 12 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 12 września 2006 roku sprawy ze skargi E. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do załatwienia sprawy z wniosku E. P. z dnia [...] w terminie 60 (sześćdziesięciu) dni od dnia doręczenia akt organowi administracji; 2. zasądza na rzecz E. P. od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 24/06

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga E. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie wydania decyzji merytorycznej w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku.

Z uzasadnienia skargi i akt administracyjnych sprawy wynika, iż w dniu 31 marca 2005r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł.na podstawie art. 138 §2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1980r., Nr 9, poz. 26 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania R. i M. B., orzekł o uchyleniu w całości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Uchyloną decyzją Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał Państwu B. sporządzenie i przedłożenie inwentaryzacji geodezyjnej i architektoniczno-budowlanej części samowolnie wybudowanego przez poprzedniego właściciela budynku łącznika usytuowanego na działce nr ewidencyjny 180, orzeczenia o stanie technicznym przedmiotowej części łącznika ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień dotyczących zawilgocenia ścian budynku usytuowanego na sąsiedniej nieruchomości, szczegółowego projektu robót budowlanych mających na celu doprowadzenie samowolnie wybudowanego łącznika do stanu zgodnego z prawem, zwłaszcza takich robót, w efekcie których trwale zostanie wyeliminowane zawilgocenie ścian sąsiedniego budynku.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wniosła E. P. właścicielka nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością Państwa B.. Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2005r. w sprawie II SA/Łd 643/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o oddaleniu skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 31 marca 2005r. w przedmiocie inwentaryzacji powykonawczej.

Pismem z dnia 7 lutego 2005r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.E.P. wniosła o niezwłoczne wydanie decyzji merytorycznej w przedmiocie nakazu rozbiórki łącznika wybudowanego pomiędzy jej budynkiem a budynkiem sąsiadów.

W odpowiedzi na powyższe pismo Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. poinformował Eugenię P. pismem z dnia 14 marca 2005r., iż sprawa zostanie rozpatrzona i odpowiedź zostanie udzielona w terminie 30 dni po otrzymaniu akt sprawy.

Jak wynika z pisma Starostwa Powiatowego w P. kierowanego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] E.P. złożyła w dniu 29 grudniu 2005r. w Starostwie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.. W istocie było to zażalenie skarżącej na bezczynność PINB w P., jak wynika z treści pisma.

W dniu 16 lutego 2006r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.wpłynęło pismo, w którym E.P. skarży się na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.. Uzasadniając pismo strona opisała dotychczasowy przebieg postępowania, wskazując, iż pomimo kilku pism kierowanych przez nią do Powiatowego Inspektora oraz przez Wojewódzkiego Inspektora, organ nadal pozostaje w bezczynności. Bezczynność organu trwa po wydania wyroku według skarżącej i datuje się co najmniej od 7 od lutego 2005 roku,, gdyż organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do zakończenia trwającego już ponad 10 lat procesu. W piśmie tym czytamy również, iż Pani P. w dniu [...] złożyła w Starostwie Powiatowym w P. zażalenie na bezczynność PINB, które w styczniu 2006r. zostało przesłane do WINB, jednakże żadne inne kroki ze strony organu nadzorczego nie zostały podjęte.

W dniu 27 kwietnia 2006r.E.P. za pośrednictwem PINB w P. wniosła skargę na bezczynność tego organu nadzoru budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżąca wnosiła o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do wydania decyzji w przedmiocie rozbiórki samowoli budowlanej oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Strona podniosła, iż działanie, a w zasadzie brak działania ze strony PINB stanowi naruszenie prawa, w szczególności naruszenie prawa własności strony.

Postanowieniem z dnia 24 maja 2006r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowił wyznaczyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. dodatkowy termin na załatwienie sprawy rozbiórki samowolnie wybudowanego łącznika, do dnia 30 czerwca 2006r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż od daty przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji minęły już 2 lata, a organ ten nie dokonał jakiegokolwiek jej rozstrzygnięcia, co stanowi naruszenie terminu określonego w art. 35 §3 kpa, dodatkowo nie poinformował strony o przyczynie zaistniałej zwłoki w załatwieniu sprawy. Uznając zatem zasadność wniesionej skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyznaczył dodatkowy termin, obligując tym samym do ostatecznego załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę, przekazaną Sądowi w dniu 25 maja 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, iż postanowieniem z dnia 24 maja 2006r. został zobowiązany do załatwienia sprawy w terminie do 30 czerwca 2006r. i w tym terminie decyzja zostanie wydana. Wyjaśnił, iż opóźnienie w załatwieniu sprawy spowodowane zostało niemożnością dokonania jednoznacznych ustaleń dotyczących budynku-łącznika.

Z pisma skarżącej skierowanego do Sądu wynika, iż na dzień 4 sierpnia 2006r. decyzja, do której wydania PINB był zobowiązany nie została jeszcze wydana.

W dacie wyrokowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie niniejszej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie wydał decyzji do wydania, której był zobowiązany pismem ( postanowieniem ) organu nadzorczego do dnia 30 czerwca 2006 r. ( oświadczenie skarżącej złożone na rozprawie k – 50 )

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie natomiast z unormowaniem zawartym w § 2 wskazanego wyżej artykułu – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach, między innymi, skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 ( pkt 8 ), tj. decyzji administracyjnych, które winny być wydane w toku postępowania administracyjnego.

W myśl art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Stanowisko takie, które Sąd rozpoznający przedmiotową skargę w pełni podziela, wynika między innymi z opracowania: T.Woś - "Postępowanie sądowoadministracyjne", Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, wyd. II zmienione, str. 63 . Zostało ono wprawdzie zaprezentowane na tle art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm. ), która utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r., jednakże nadal jest ono aktualne z uwagi na analogiczne rozwiązanie przyjęte w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004r., tj. w ustawie p.p.s.a.

Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji – wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OSP 2000/6/87. Termin ten przed organem I instancji wynosi co do zasady jeden miesiąc, a w sprawach skomplikowanych dwa miesiące, zaś w postępowaniu odwoławczym jeden miesiąc. (art. 35 k.p.a.)

Zgodnie z unormowaniem zawartym w przepisie art. 52 p.p.s.a. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 §2 p.p.s.a.). Przy czym samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.).

Przed wniesieniem skargi na bezczynności organu konieczne jest zatem wyczerpanie trybu określonego w art. 37 kpa, tj. wniesienie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. Wniesienie zażalenia nie jest ograniczone żadnym terminem, może być wniesione w każdym czasie po upływie terminu, jaki ma organ na załatwienie sprawy, jeżeli strona jest przekonana, że organ pozostaje w zwłoce. Organ wyższego stopnia jeśli uzna zarzuty zażalenia za zasadne wyznaczy dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzi wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwieniu sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania sprawy w przyszłości – art. 37 §1 kpa.

W niniejszej sprawie strona wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia, zaadresowane pierwotnie do Starostwa Powiatowego w P. – pismem z dnia 27 grudnia 2005r. doręczonym dnia [...] , którą to datę przyjął [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak datę skargi – w istocie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Wojewódzki Inspektor postanowieniem z dnia 24 maja 2006r. wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. dodatkowy termin na załatwienie sprawy do dnia 30 czerwca 2006r. Natomiast skargę do Sądu skarżąca złożyła w dniu 27 kwietnia 2006r.

Skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 kpa, nie jest istotny wynik rozpatrzenia zażalenia, czy zostało ono uznane za uzasadnione czy nie. Samo zażalenie winno zatem zostać rozpatrzone i to w ustawowym terminie jednego miesiąca przez organ odwoławczy. W ocenie Sądu to właśnie upływ tego terminu zwalnia osobę, która z takim zażaleniem wystąpiła od dalszego oczekiwania na jego rozpoznanie. Tym samym zostaje spełniony warunek skutecznego złożenia zażalenia trybie art. 37 k.p.a.

Skarżąca wniosła wprawdzie skargę do sądu nie czekając na rozpatrzenie zażalenia prze organ wyższego stopnia, lecz miało to miejsce 27 kwietnia 2006r., zażalenie natomiast w tym czasie oczekiwało na rozpoznanie od [...], a więc prawie cztery miesiące. Skarga która pochodzi z daty 27 kwietnia 2006 roku dotyczyła zarówno bezczynności organów PINB jak i WINB. Postanowienie organu nadzorczego wydane zostało na dzień przed przesłaniem akt ze skargą do Sądu, to jest 24 maja 2006 r. i zakreślało termin Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. na dzień 30 czerwca 2006r.

Niezależnie od daty wydania postanowienia przez organ nadzorczy zakreślającego datę załatwienia sprawy dla organu I instancji, to nie ulega wątpliwości, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. pozostaje w bezczynności co najmniej od połowy roku 2005, kiedy to dotarły do organu akta administracyjne po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjne w Łodzi w sprawie II SA/Łd 643/03.

W sprawie niniejszej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie dopełnił też czynności określonych w art. 36 kpa przez brak zawiadomienia strony o przyczynach nie załatwienia sprawy w terminie i określenia nowego terminu załatwienia sprawy.

Bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. mimo wydania postanowienia z dnia 24 maja 2006 r. trwa nadal, gdyż do dnia 30 czerwca 2006r. nie została wydana decyzja w przedmiocie załatwienia sprawy wywołanej wnioskiem E. P. z dnia 14 lutego 2002 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki budowli – łącznika wybudowanego jako samowola budowlana.

Zważywszy na powyższe sąd uwzględniając skargę na bezczynność na podstawie art. 149 p.p.s.a. zobowiązał organ do wydania w określonym terminie aktu administracyjnego mającego na celu załatwienie sprawy. Termin ten została zakreślony na 60 dni z uwagi na charakter sprawy, zaś jego bieg oznaczony dla organu został określony stosownie do treści art. 286 § 2 p.p.s.a. .

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie. art. 200 p.p.s.a.