Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 200/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 0002
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Referendarz sądowy Leszek Foryś, , , po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 na posiedzeniu niejawnym wniosku W.Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję z dnia [...] Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. W dniu 03 listopada 2004 roku skarżący złożył wniosek o przyznanie mu pomocy prawnej poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z treści przepisów art.243 par.1 ,art.244 par.1, art.245, art.246 oraz art.252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wynika, iż skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mimo iż mieszka wspólnie z córką A.J. i wnuczką K.J. Skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości 1178,48 zł brutto miesięcznie ( netto - 992,96 zł ). Otrzymuje dodatkowo zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 144,25 zł miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku, opłaca natomiast w 1/3 czynsz za mieszkanie, stanowiące własność córki. Na uzasadnienie złożonego wniosku W.Z. podnosi wyłącznie argumenty odnoszące się do legalności ( zgodności z prawem ) zaskarżonej decyzji. Ocena zaś w tym względzie dokonana zostanie przez Sąd podczas rozpatrywania wniesionej skargi. Ze złożonego oświadczenia wynika również, że skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przy osiąganym dochodzie, biorąc pod uwagę wysokość wpisu sądowego (100 zł) oraz fakt, że inne przyszłe i ewentualne koszty niewątpliwie byłyby rozłożone w czasie, należy uznać, iż skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art.245 par.2 i art.246 par.1 pkt.1 w związku z art.258 par.2 pkt.7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.