Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1048/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 art. 7 ust 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2010 roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa w [...] wpłynął wniosek spółki A. Spółka z o.o. o przyznanie płatności na 2010 rok. We wniosku do przyznania płatności zgłoszone zostały działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha położone na działkach ewidencyjnych, [...] oraz [...] zlokalizowane w województwie [...], powiecie [...], gminie [...], obrębie [...].

W dniu 7 czerwca 2010 roku do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęła informacja spółki, z której wynika, że w dniu 05 czerwca 2010 roku na części działek [...] i [...] J. i M. K. wykonali koszenie gruntów, naruszając w ten sposób własność, posiadanie i użytkowanie. Ww. prac zaprzestano po interwencji Policji. W aktach sprawy poza powyższą informacją znajdują się również zgłoszenie popełnienia przestępstwa polegającego na zniszczeniu traw oraz siedlisk lęgowych [...] złożone w Komendzie Policji w dniu 14 czerwca 2010 roku oraz kolejne informacje przedłożone Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR o wykonywaniu prac przez Panów K. Ponadto spółka w dniu 27 lipca 2010 roku dostarczyła do Biura ARiMR opinię rzeczoznawcy majątkowego dotyczącą oceny stanu użytków rolnych w zakresie prowadzonych zabiegów agrotechnicznych na ww. działkach ewidencyjnych. Opinia zawierała opis ustaleń poczynionych w dniu 1 lipca 2010 roku dotyczących stwierdzonych w terenie wykoszeń traw łąkowych i roślinności położonej na gruntach odłogowanych, jak również zbioru ściętej biomasy i wywózki siana.

W dniu 4 października 2010 roku spółka A. zgłosiła Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR wystąpienie szkody spowodowanej działaniem siły wyższej polegającej na zalaniu części obszaru trwałych użytków zielonych, na skutek czego brak było możliwości ich wykoszenia, załączając przy tym protokoły dot. stwierdzenia siły wyższej, oświadczenia osób potwierdzających jej wystąpienie oraz mapki zawierające oznaczenia obszarów, na których wykonanie niezbędnych zabiegów agrotechnicznych stało się niemożliwe.

W dniach pomiędzy 14 a 20 stycznia 2011 roku w gospodarstwie spółki przeprowadzona została kontrola na miejscu, w związku z realizowanym przez spółkę programem rolnośrodowiskowym, podczas której dla wszystkich zadeklarowanych we wniosku działek rolnych przeprowadzono pomiar powierzchni uprawnionej do płatności oraz określono stwierdzoną roślinę uprawną. Na okoliczność przeprowadzonej kontroli sporządzony został raport o nr dok. [...], do którego załączniki stanowią szkice z pomiaru ww. działek rolnych z oznaczeniem miejsc wykonania fotografii terenu oraz dokumentacja fotograficzna.

W dniu 8 sierpnia 2011 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wysłał do Strony wezwanie do złożenia wyjaśnień, w związku z ustalonymi nieprawidłowościami dotyczącymi ubiegania się innych producentów o płatności do zadeklarowanych we wniosku działek ewidencyjnych o nr [...] oraz [...]. W odpowiedzi na powyższe, spółka w dniu 23 sierpnia 2011 roku złożyła dokumentację - w jej ocenie - potwierdzającą zasadność i prawo spółki do wnioskowania o płatności bezpośrednie do spornych gruntów.

W dniu 31 stycznia 2012 roku, 25 maja 2012roku, 21 czerwca 2012 roku, 20 lipca 2012 roku, 16 października 2012 roku, przeprowadzono rozprawę administracyjną na okoliczność ustalenia stanu faktycznego dotyczącego posiadania i prowadzenia działalności rolniczej w roku 2010 na działkach ewidencyjnych o nr [...] oraz [...] i przesłuchano świadków.

W dniu 17 kwietnia 2012 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR postanowieniem Nr [...] postanowił o połączeniu toczących się postępowań o przyznanie płatności spółce oraz J. i M. K.

M. K. wyjaśnił w imieniu swoim i brata - J. K., różnice istniejące pomiędzy sporządzonymi dla obu gospodarstw planami działalności rolnośrodowiskowej na lata 2010-2014, a treścią wniosków o przyznanie płatności a także wskazał, że na działkach ewidencyjnych o nr [...] oraz [...] deklarowanych w 2009 roku jako trwałe użytki zielone, w roku 2010 wykonano dosiewkę [...], co w żaden sposób nie spowodowało, iż zadeklarowane we wniosku na 2010 rok trwałe użytki zielone zostały naruszone z tego powodu.

Druga strona konfliktu - spółka A. składając wyjaśnienia stwierdziła, iż w kwietniu 2010 roku wykonano siew mieszanki traw z motylkowymi w ilości [...] kg nasion, przed talerzowaniem tego gruntu przez osobę trzecią w miesiącu lipcu. Strona nie zdołała skosić całego terenu z powyższą uprawą przed zabiegiem talerzowania, jednak z uwagi na nieudany wzrost roślinności, na przełomie października i listopada przeprowadzono zabieg orki, przygotowując grunty pod przyszłoroczne zasiewy.

Dodatkowo przeprowadzono wizję lokalną na działkach ewidencyjnych [...] oraz [...].

W dniu 30 stycznia 2013 roku do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęła opinia Biegłego Sądu Okręgowego w [...] dotycząca opisu działek rolnych położonych w obrębie Dobropole sporządzona w dniu 19 października 2012 roku, tj. gruntów ornych, które są gruntami odłogowanymi przez wiele lat, które w sposób naturalny zarosły m. in. trawami, ziołami i chwastami, przez co zaczęto je traktować jako użytki zielone na gruntach ornych.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR, decyzją z dnia 15 marca 2013 r. Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, odmówił spółki A. przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) i Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO), nakładając przy tym sankcje pieniężne, na skutek stwierdzonych we wniosku nieprawidłowości, tj. w wysokości odpowiednio [...]zł z tytułu JPO oraz [...]zł z tytułu UPO. Organ I instancji wyjaśnił, iż uznał zastosowanie art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 za niezasadne - z uwagi na fakt, iż spór toczący się pomiędzy Stronami już w postępowaniu o przyznanie płatności za rok 2009 ma trwały charakter, a Strony nie mogąc nadal osiągnąć porozumienia w kwestii użytkowania ww. działek ewidencyjnych, składają wnioski o przyznanie płatności twierdząc, iż są ich wyłącznymi, uprawnionymi do użytkowania posiadaczami, w stwierdzonym w niniejszej sprawie stanie faktycznym było działaniem uzasadnionym.

W uzasadnieniu decyzji organ w sposób szczegółowy odniósł się do okoliczności sprawy, z powodu których wykluczony z płatności pozostał obszar [...]ha, ustalając, iż faktyczne posiadanie spornych gruntów sprowadzało się do naprzemiennych zabiegów agrotechnicznych wykonywanych na tych gruntach przez wszystkich ww. wnioskodawców - a w takim stanie rzeczy, organ ten - nie był w stanie ustalić ich posiadacza na dzień 31 maja 2010 roku.

Po rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego na skutek wniesionego odwołania, decyzją nr [...] z dnia 10 lipca 2013 roku Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Organ uznał, że materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony w całości a w postępowaniu prowadzonym w sprawie wykorzystano wszystkie możliwe środki dowodowe służące ustaleniu posiadacza spornych gruntów, tj. kilkukrotne przesłuchania Stron konfliktu i świadków, wizję lokalną kończąc na zebraniu i wnikliwej ocenie dokumentacji przedstawionej przez obie Strony sporu z prowadzonych przed sądami powszechnymi postępowań dotyczących naruszania prawa do używania w/w nieruchomości. Nie znalazł także podstaw do uznania zarzutu naruszenia art. 21 ust. 1 Konstytucji, art. 7 KPA, art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r., poz. 1164) stanowi odejście od zasady prawdy obiektywnej wymienionej w art. 7 KPA.

W ocenie organu odwoławczego, organ w sytuacji, gdy posiadanie każdej ze stron nie zostało udowodnione, nie mógł postąpić w sposób inny niż jedynie odmówić przyznania płatności do gruntów.

Zaskarżając powyższą decyzję Spółka A. spółka z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w zakresie odmowy przyznania płatności, wskazując na oczywiste w jej ocenie okoliczności, z powodu których płatności bezpośrednie winna była otrzymać, a których błędnej oceny, skutkującej niekorzystnym dla Strony rozstrzygnięciem, dokonały organu ARiMR zarówno w I jak i II instancji. W skardze zarzucono również naruszenie art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 7 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jak również przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, Kodeksu cywilnego oraz Konstytucji RP.

Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR odnosząc się do zarzutów skargi wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest uzasadniona, choć z innych przyczyn niż wskazane w skardze..

Bezsporne jest w niniejszej sprawie, że skarżąca Spółka jest właścicielem spornych gruntów i wykonywała w roku 2010 r. czynności agrotechniczne. Takie czynności wykonywała również osoba trzecia.

Istota sporu pomiędzy organem a Spółką, dotyczy spełnienia przesłanki posiadania gospodarstwa rolnego na dzień 31 maja 2010 r. i jego rolniczego użytkowania. Czy jak chce tego organ dla bytu posiadania będącego jedynie określonym stanem faktycznym nie ma znaczenia podłoże w postaci istnienia prawa podmiotowego, a o bycie posiadania świadczy przede wszystkim faktyczne władztwo nad rzeczą przejawiające się np. używaniem rzeczy, czy w sytuacji konfliktu między właścicielem a osobą trzecią należy przede wszystkich wziąć pod uwagę aspekt ekonomiczny jak chce tego Skarżąca.

Należy przypomnieć, iż zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 7

ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przesłankami uzyskania płatności obszarowych było:

1) posiadanie gruntów na dzień 31 maja danego roku,

2) ich rolnicze użytkowanie oraz

3) utrzymywanie gruntu w zgodzie z normami przez cały rok kalendarzowy.

Ustawodawca określając szczegółowe warunki przyznawania płatności wskazuje na posiadanie, jako ustawowo określoną przesłankę warunkującą skuteczne rozpoznanie wniosku.

W niniejszej sprawie niewątpliwe jest to, iż Spółka była właścicielem spornych gruntów od 21 marca 2007 roku, dokonywała czynności agrotechnicznych w roku 2010. Takie wyraźne ustalenia poczyniły organy.

Sprzedaż spornych działek na rzecz Skarżącej Spółki nastąpiła po nie dojściu do skutku warunkowej umowy sprzedaży (akt notarialny z 29 lipca 2005 r.) na rzecz M. K. (działki nr [...] ) i J. K. (działka nr [...]), którzy dzierżawili sporne działki poczynając od 31 stycznia 2005 r.

Powołując się na prawo do spornych działek, M. i J. K. w 2010 r. dosiewali [...], dokonali koszenia na działce [...], talerzowania na działce [...], niszcząc tym samym zasiewy dokonane na zlecenie Spółki. W tym samym czasie Spółka również wykonywała zabiegi agrotechniczne i tak w 2010r. zwałowanie, wycinka drzew samosiejek, czy dosiewanie traw roślin z motylkowych.

Podkreślić należy, iż wobec stwierdzonych naruszeń Skarżąca Spółka podjęła wszelkie niezbędne, legalne kroki prawne w celu odzyskania utraconego posiadania.

Kroki takie podjęli także K.

W niniejszej sprawie obok zgłaszania naruszeń posiadania, na Policję i Prokuraturę przez Skarżącą i K., organ dysponuje zgromadzonym materiałem w postaci umowy dzierżawy z 31 stycznia 2005 r., aktu notarialnego z 29 lipca 2005 r., oraz w przedmiocie toczących się spraw z powództwa Skarżącej czy K.: wyroku z dnia 18 maja 2010 r. Sądu Okręgowego Wydział [...] w [...], z dnia 30 marca 2011 r. Sądu Apelacyjnego [...] Wydział [...], jakkolwiek pochodzące z daty późniejszej niż rok płatności, ale istniejący w dacie orzekania przez organy postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia 18 kwietnia 2012 r., postanowienie z dnia 28 sierpnia 2012 r. i 7 września 2012 r. Sądu Okręgowego w [...].

W ocenie Sądu organy, całkowicie bezpodstawnie odmówiły jakiegokolwiek znaczenia wskazanym orzeczeniom sądów powszechnych, które są w posiadaniu organu przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, iż w państwie prawnym nie może mieć miejsca sytuacja, w której osoba broniąca w sposób legalny swoich praw nie otrzymuje należytej ochrony z tego tylko powodu, iż kto inny dokonał faktycznie skutecznych, lecz prawnie nielegalnych aktów naruszenia przysługujących jej uprawnień. Z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej oraz z zasady praworządności (art. 2 i art. 7 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.) wynika obowiązek respektowania przez organy orzeczeń sądowych, którymi legitymuje się konkretny podmiot, przedstawiając je jako uzasadnienie przysługujących mu uprawnień.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznając płatności bezpośrednie nie rozstrzyga o "prawie do gruntu", ale bezspornie bada czy wnioskodawca faktycznie posiada wnioskowane grunty rolne oraz czy spełnia ona warunek określony w art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, wskazujący na ich utrzymywanie w dobrej kulturze rolnej.

Zauważyć należy, że cywilistyczne pojęcie posiadania nie w pełni pokrywa się zakresowo z pojęciem rolniczego użytkowania gruntu, niezbędnego dla uzyskania płatności obszarowych. Posiadanie dla potrzeb płatności zawiera w sobie bowiem przesłankę w postaci cywilistycznego posiadania obok dokonywania zabiegów agrotechnicznych. Nie zawsze przejściowe posiadanie nieruchomości w sensie cywilistycznym lub też przejściowa utrata tego posiadania, będzie świadczyć odpowiednio o rolniczym użytkowaniu gruntu przez dany podmiot, bądź też o braku takiego użytkowania. Podkreślić należy, iż przejściowa utrata posiadania nieruchomości rolnej i jej odzyskanie, przy równoczesnym spełnieniu pozostałych przesłanek płatności, musi być traktowane jako rolnicze użytkowanie.

W sprawie zatem wadliwie przyjął organ, iż nie da się ustalić posiadania dla oceny rolniczego użytkowania spornych gruntów przez Spółkę. Zdaniem Sądu rozumowanie takie jest chybione.

Analiza zaskarżonych decyzji wskazuje, iż brak rolniczego użytkowania gruntu przez Spółkę motywowany jest brakiem ustalenia posiadania gruntów na dzień 31 maja 2010 r., przy czym nie jest podyktowany biernością w podejmowaniu zabiegów agrotechnicznych, które jak organ ustalił w toku postępowania były wykonywane przez Spółkę– choć na przemiennie z innym podmiotem.

Zauważyć należy również zatem, iż Spółka, postawiona wobec faktu zajęcia użytkowanej przez nią nieruchomości i zniszczenia jej zasiewów, nie podjęła żadnych, bezprawnych działań "odwetowych", mających na celu samowolne przywrócenie jej utraconego posiadania. Zamiast tego wystąpiła na przewidzianą przepisami prawa drogę postępowania sądowego, podobnie jak osoba trzecia dokonującego również zabiegów agrotechnicznych na spornych działkach, w ramach której uzyskała odpowiednio Spółka i osoba trzecia skuteczną ochronę prawną, jakkolwiek w odmiennych zakresach. Okoliczność ta w żadnym wypadku nie może być więc traktowana przez organy, jako nie mająca znaczenia dla ustalenia posiadania.

Nie ulega wątpliwości, że z bezprawnego działania nie można czerpać korzyści. Działanie takie nie może też jednak rodzić negatywnych konsekwencji dla podmiotu nim "pokrzywdzonego".

Organ w niniejszej sprawie ustalił, iż Spółka dokonała stosownych zabiegów w 2010 r., podobnie ja osoba trzecia, co dokumentują zeznania świadków i oświadczenie Skarżącej Spółki, ale także osoby trzeciej. Wzajemne i na przemienne zabiegi agrotechniczne, nie może być zatem traktowane jako niepodjęcie działań w zakresie rolniczego użytkowania gruntu. Akceptacja odmiennego stanowiska stanowiłaby w istocie zgodę na dokonywanie bezprawnych wtargnięć na cudzy grunt i uzyskiwanie w ten sposób wsparcia finansowego.

Nie ulega wątpliwości, że w pierwszej kolejności należy dokonać niezbędnych ustaleń co do posiadania w ujęciu cywilistycznym i nie -jak chce tego organ- przyznać prawo podmiotowe, ale ocenić ukształtowane już prawa podmiotowe w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, i w dalszej kolejności, może ocenić czy naruszone posiadanie i jego przywrócenie miało wpływ na zasady prawidłowego gospodarowania gruntem rolnym w kontekście faz upraw (chodzi o aspekt czasowy) i wpływu jaki zasady te wywierają na rolnicze użytkowanie.

Brak jest zatem ustaleń we wskazanym zakresie tj. brak ustalenia cywilistycznego posiadania w okolicznościach niniejszej sprawy (w oparciu o dokumenty zgromadzone w sprawie), które jest niezbędną przesłanką ustalenia uprawnienia do przyznania płatności obok rolniczego użytkowania gruntów uprawnionego posiadacza, stosownie do art. 7 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zasadnie przy tym wskazał organ, ze użytkujący rolniczo grunt, musi być posiadaczem jak np. właściciel, użytkownik, dzierżawca.

Zakres postępowania dowodowego prowadzonego przez organ podatkowy wyznacza w tym zakresie art. 3 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Ponieważ przepisy postępowania pełnią służebną rolę w stosunku do prawa materialnego i służą realizacji tych norm prawnych, zawsze przepisy prawa materialnego określają, które zdarzenia są istotne w danej sprawie. Zatem przesłanki przepisu prawa materialnego, który ma w sprawie zastosowanie, wyznacza granice obowiązków dowodowych organu. Zatem zakres postępowania podatkowego winien obejmować dowody mające na celu ustalenie posiadacza w ujęciu cywilistycznymi dodatkowo użytkującego rolniczo grunty rolne. W tej materii organ podatkowy w niniejszej sprawie dysponuje wiedzą, w aktach administracyjnych znajdują się dokumenty dotyczące tytułów do spornych gruntu jak też orzeczenia sądów powszechnych w związku ze sporami jakie toczyły się pomiędzy Skarżącą Spółką a osobą trzecią powołującą się na prawo do spornych gruntów.

Ponownie rozpatrując sprawę organ dokona oceny posiadania gruntów rolnych przy uwzględnieniu wytycznych Sądu, zinterpretuje znajdujący się w aktach administracyjnych i zgromadzony przez organ materiał dowodowy, w szczególności wyroki sądów powszechnych, umowy dotyczące spornych gruntów oraz rozważy datę i osobę uprawnioną lub dokonującą ingerencji na spornych działkach.

Odnosząc się do wniosku dowodowego Skarżącej, wskazać należy, że

art. 106 § 3 p.p.s.a. wpisuje się w istotę sądowej kontroli działalności administracji publicznej wynikającą z art. 184 Konstytucji RP. Zgodnie z tym unormowaniem ustawy zasadniczej, co zostało rozwinięte w przepisach p.p.s.a., zadaniem sądów administracyjnych jest ocena zgodności z prawem aktów, kończących postępowanie przed organami administracji publicznej, a nie prowadzenie tego postępowania w zastępstwie organów, do czego przedmiotowe wnioski dowodowe w istocie zmierzały. Dlatego też w art. 106 § 3 p.p.s.a., jako odstępstwo od zasady wynikającej z art. 133 § 1 p.p.s.a., w myśl której Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, dopuszczono przed sądem administracyjnym jedynie możliwość przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów. Celem tego postępowania nie jest przy tym dokonywanie ustaleń na potrzeby rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, ale dokonania kontroli takiego rozstrzygnięcia z punktu widzenia jego zgodności z prawem. Wniosek zatem o przeprowadzenie wskazanych dowodów przed sądem nie może odnieść zamierzonego skutku, łączy się on bowiem w istocie z ustaleniem prawa Skarżącej do płatności, co leży po stronie organu.

W świetle dokonanych ustaleń Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżących orzeczono po myśli art. 200 wymienionej wyżej ustawy oraz § 14 pkt 2 ppkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.z 2013 r., poz. 490 ze zm.)

Na zasądzony zwrot kosztów składają się należności z tytułu wpisu od skargi ([...]zł), koszty pomocy prawnej za I instancję ([...] zł), a także uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa ([...] zł).