Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1197/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji gruntów i budynków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na fakt, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu na skutek pochopnego wykonania tej oczywiście niezasadnej decyzji. Wykonanie jej może polegać na wykreśleniu z ewidencji gruntów i budynków Z. S.A. jako władającego działkami, którego następcą prawnym jest B. Sp. z o.o.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej P.p.s.a.).

Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06)".

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób przekonujący. Skarżąca podała jedynie, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek pochopnego wykonania tej oczywiście niezasadnej decyzji.

Tym samym, zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, iż natychmiastowe wykonanie decyzji, może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki.

W świetle powyższego Sąd uznał, iż w sprawie brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.