Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1362/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części

SENTENCJA

Dnia 29 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: ustalenia nieistnienia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: 1. przyznać T. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie skarżącej od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2007 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę T.S. na swoją decyzję z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł-W z dnia [...] ustalającej nieistnienie zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

W dniu 19 lutego 2008 roku do sądu wpłynął pochodzący od skarżącej wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach T.S. wskazała, iż jest wdową, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest renta rodzinna w wysokości 1.900 zł. miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 56 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania zamykają się kwotą około 500-600 zł. Ponadto ponosi wysokie koszty około 500 zł miesięcznie związane z leczeniem prywatnym i wykupem leków oraz wspiera finansowo córkę kwotą około 500 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zaś stosownie do art. 245 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. S. wskazała, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód wynosi 1.900 zł, jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 56 m2, w którym zamieszkuje. Z uzyskiwanego dochodu skarżąca ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem zajmowanego lokalu w wysokości 500-600 zł oraz około 500 zł miesięcznie wydaje na zakup leków oraz prywatne wizyty u lekarzy specjalistów, a nadto wspiera finansowo córkę. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi. Sąd nie przychylił się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych mając na uwadze, iż obowiązkiem strony jest partycypacja w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. W ocenie sądu miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącej pozwala na częściowe pokrycie wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie i poniesienie ewentualnych, mogących się pojawić w przyszłości kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

MK