Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1390/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wykładnię postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz Sędziowie NSA Maciej Jaśniewicz WSA (del.) Marta Waksmundzka – Karasińska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M.B. w przedmiocie wykładni postanowienia zawartego w punkcie 2 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2019 r. sygn. akt II FSK 1390/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 602/16 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: oddalić wniosek o wykładnię postanowienia.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 1390/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.B. (dalej: Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 602/16, w punkcie II zasądzając od Skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w wysokości 10 800 zł. W uzasadnieniu rzeczonego wyroku wskazano, iż o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 193 oraz art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Pismem z dnia 9 kwietnia 2019 r. Skarżąca zwróciła się o przesłanie dokładnego rozliczenia kwoty 10 800,- zł zasądzonej od niej, ponieważ "(...) jest to (...) ogromna kwota i jeżeli została zasądzona wobec mnie to chciałabym wiedzieć co dokładnie się na nią składa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, toteż jako niezasadny należało go oddalić.

Z treści złożonego pisma z dnia 9 kwietnia 2019 r. wynika, że intencją Skarżącej jest wyjaśnienie poszczególnych elementów z zasądzonej od niej kwoty kosztów postępowania w wysokości 10 800 zł, zatem Skarżąca wnosi o zastosowanie instytucji z art. 158 p.p.s.a.

Stosownie do art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, może w dodatkowym postanowieniu rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości co do jego treści. W myśl art. 166 p.p.s.a. przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Konieczność dokonania wykładni wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, str. 581; postanowienie NSA z 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98). Wykładnia może przy tym dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia, ale nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia w sprawie (B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, komentarz do art. 158, tezy 2-3). Jednocześnie od strony wnioskującej o dokonanie rzeczonej czynności wymaga się wskazania, które konkretne elementy sentencji wyroku (postanowienia) lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości, a nadto wyjaśnić przyczyny zaistniałego stanu niepewności. W tej mierze Naczelny Sąd Administracyjny podziela poglądy wyrażone w najnowszym orzecznictwie (por. postanowienie z dnia 21 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 984/18, CBOSA).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie podzielany jest pogląd, że wniosek o wykładnię nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA z dnia 3 kwietnia 2008 r., II FZ 33/08, czy z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt I OZ 484/11, CBOSA).

Wniosek Skarżącej o wykładnię postanowienia kosztowego z dnia 12 marca 2019 r. II FSK 1390/17 poprzez przedstawienie dokładnego rozliczenia kwoty 10 800 zł jest nieuzasadniony, ponieważ owo postanowienie nie nasuwa wątpliwości co do jego treści tudzież uzasadnienia, wymagających rozstrzygnięcia w trybie wykładni na podstawie art. 158 p.p.s.a. Treść tegoż postanowienia sformułowana jest w sposób jasny i niebudzący wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, natomiast sposób rozliczenia wynika wprost z przepisów prawa.

Posiłkowo jednak wyjaśnić należy, iż wysokość przyznanych organowi odwoławczemu kosztów postępowania kasacyjnego wynika wprost z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. - Dz. U. z 2018 r. poz. 265) i stanowi 100% stawki minimalnej określonej w § 2 pkt 7 rozporządzenia. Pełnomocnik organu podatkowego, radca prawny T.S., który sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną, brał w sposób czynny udział wyłącznie w postępowaniu przed NSA (pełnomocnictwo – k. 105 akt sądowych), co determinuje zastosowanie 100 % stawki przewidzianej w art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia. Natomiast z § 2 pkt 7 rozporządzenia wynika, że przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł stawka minimalna (bazowa) wynosi 10 800 zł, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w sprawie 327 030 zł (por. odpowiedź na skargę, k 19 akt sądowych oraz zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 602/16, k 31 akt sądowych).

Konkludując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie nie zachodziła konieczność dokonania wykładni postanowienia kosztowego, gdyż w ramach wykładni nie mieści się żądanie wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono uzasadnione w jego motywach (por. s. 9 uzasadnienia wyroku z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 944/17, k. 119 akt sądowych). W szczególności, wykazania potrzeby takiej nie sposób doszukiwać się w argumentacji Skarżącej zawartej w piśmie z dnia 9 kwietnia 2019 r., jeżeli ich wysokość wynika wprost z przepisów prawa.

Niemożliwe było orzeczenie o uzupełnieniu orzeczenia, na podstawie art. 157 p.p.s.a., ponieważ orzeczenie z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 1390/17 w sposób oczywisty zawiera rozstrzygnięcie o kosztach (pkt 2 sentencji), natomiast nie jest możliwe uzupełnienie uzasadnienia wyroku, w którym – nadto - również zawarta została podstawa zasądzenia kosztów postępowania od Skarżącej.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji