Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 393/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A.T. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2014 postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. D.Cz.


UZASADNIENIE

A.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania na rok 2014.

Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu L.P. w dniu 25 sierpnia 2016 r.

W dniu 8 września 2016 r. pełnomocnik skarżącego uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł oraz złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że z uwagi na niezdolność do pracy, trwającą od 1 do 7 września 2016 r., dokonała wpłaty wpisu od skargi w dniu 8 września 2016, tj. bezpośrednio po ustaniu przyczyny uniemożliwiającej dokonanie opłaty. W wyniku choroby pozostawała w domu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.).

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Jej celem jest ochrona jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę (strony) lub uczestników postępowania. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

Zarówno orzecznictwo, jak i piśmiennictwo są zgodne, że uprawdopodobnienie istnienia tej przesłanki (braku winy) jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z 4 czerwca 2002 r., II SA/Kr 1977/00, niepubl.). W piśmiennictwie pojęcie uprawdopodobnienia sprowadza się do: postępowania zmierzającego do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia określonego zdarzenia, czynności podjętej w ramach postępowania, wyniku tego postępowania bądź wreszcie do zastępczego środka dowodowego. Z tego powodu poszczególni autorzy określają uprawdopodobnienie jako ułatwione postępowanie dowodowe, postępowanie zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastkę dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, "Nowe Prawo" 1980, nr 3, s. 75). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Najogólniej rzecz ujmując, brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Natomiast do sądu należy ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło czy nie. Sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie sądu spełnione są przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku. Wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w dniu 25 sierpnia 2016 r., ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do jego wykonania był 1 września 2016 r. Ujemnym skutkiem w zakresie postępowania sądowego uchybienia temu terminowi jest odrzucenie skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Jednakże pełnomocnik skarżącego uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez jej winy. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że przyczyną uchybienia terminu była niezdolność do pracy trwającą od 1 do 7 września 2016 r. W wyniku choroby pozostawała w domu. Do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego załączyła, potwierdzające tę okoliczność, zaświadczenie lekarskie z dnia 2 września 2016 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 8 września 2016 r., a więc przed upływem siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie pełnomocnik skarżącego uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości określonej w zarządzeniu z dnia 4 sierpnia 2016 r. Niewątpliwie czynności te miały miejsce przed upływem roku od uchybionego terminu.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak wyżej.

D.Cz.