Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 696/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. T. – G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi L. T. – G. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie aktualizacji i sprostowania danych zawartych w rejestrze ewidencji gruntów p o s t a n a w i a przyznać L. T. – G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

L. T. – G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata (k. 10). Skarżąca podniosła, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, gdyż jest wdową. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w wysokości 1.333,97 zł. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2. Poza tym skarżąca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podkreśliła, iż jest osobą niepełnosprawną, wymagającą rehabilitacji i leczenia. Bieżące koszty swego utrzymania wnioskodawczyni przedstawiła następująco: czynsz - 310,83 zł, zakup leków i środków pomocniczych – 187,92 zł, energia elektryczna – 50-70 zł, telefon – 100 zł, centralne ogrzewanie i ciepła woda – 150 zł oraz gaz – 50 zł (k.10-11).

Do wniosku L. T. – G. dołączyła: kopie dokumentów potwierdzających wysokość części ponoszonych wydatków oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i stanie zdrowia (k. 12-16).

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.

W rozpatrywanej sprawie L. T. – G. spełniła ustawowe przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Należy bowiem stwierdzić, iż wnioskodawczyni jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe i schorowaną. Jedynym jej dochodem jest emerytura w wysokości 1.333,97 zł (k. 11). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niski comiesięczny dochód wystarcza jej jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Bieżące wydatki związane z jej utrzymaniem wynoszą około 868,75 zł, co oznacza, iż po ich odliczeniu skarżącej praktycznie zostaje jedynie kwota potrzebna do zakupu żywności.

Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, a także zestawienie jej stałych wydatków oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść na dalszym etapie postępowania jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.