Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1069/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Sędzia NSA Szczepan Prax Protokolant starszy referent Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wójt Gminy K., działając na podstawie art. 70b ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. Nr 67, poz. 329 ze zm.) oraz art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił dofinansowania kosztów kształcenia pracownika M. O.. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że dofinansowanie kosztów kształcenia pracownika młodocianego przysługuje pracodawcom po spełnieniu warunków określonych w art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Na mocy tego przepisu dofinansowanie przysługuje pracodawcom, którzy zawarli umowę z młodocianym pracownikiem, czyli osobą , która ukończyła szesnaście lat a nie przekroczyła lat osiemnastu (definicja młodocianego zawarta została w art. 190 Kodeksu pracy). Z akt rozpatrywanej sprawy wynika zaś, że umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego z M. O. podpisana została w chwili, gdy nie był on już pracownikiem młodocianym, bowiem ukończył osiemnaście lat. Nie może zatem w tym przypadku być mowy o dofinansowaniu, gdyż nie została zawarta umowa z pracownikiem młodocianym.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł H. K., właściciel "B" w R., wskazując, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 listopada 2002 r. w § 14 przewidziało sytuację, przerwania nauki i podjęcia jej w tym samym lub pokrewnym zawodzie u innego pracodawcy, a czas odbytej poprzednio nauki wlicza się młodocianemu do okresu wymaganego do odbycia przygotowania zawodowego.

W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] r., powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję pierwszej instancji. W uzasadnieniu powtórzyło argumentację organu pierwszej instancji, wyjaśniając, iż zgodnie z art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje pracodawcy (spełniającemu określone wymogi ustawowe), który zawarł z młodocianym pracownikiem umowę w celu przygotowania zawodowego. Powołując się na zawartą w art. 190 § 1 Kodeksu pracy definicję młodocianego, stwierdziło, iż w rozpatrywanej sprawie odwołujący zawarł umowę z osobą pełnoletnią ( w dniu [...] r. czyli w dacie zawarcia umowy, M. O., urodzony w dniu [...] r., był już osobą pełnoletnią). Okoliczność ta, zdaniem Kolegium, przesądziła o braku możliwości ubiegania się o dofinansowanie kosztów kształcenia. W uzasadnieniu wskazało ponadto, że powoływany odwołaniu § 14 ust. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagrodzenia nie uprawniał do potraktowania M. O. jako młodocianego w dniu zwierania umowy. Wskazywany powyżej przepis może bowiem jedynie dotyczyć sytuacji, gdy młodociany przerwie naukę zawodu i podejmie ją (jednakże dalej jako młodociany) w tym samym lub pokrewnym zawodzie u innego pracodawcy i umożliwia wliczenie pierwotnego okresu nauki zawodu do okresu wymaganego od młodocianego do odbycia przygotowania zawodowego. Dodatkowo Kolegium podniosło, iż w świetle obowiązujących przepisów przedmiotową umowę należy uznać za nieważną, gdyż jest ona sprzeczna z przywoływanymi przepisami prawa.

Z decyzją taką nie zgodził się H. K., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej przywołując przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz rozporządzenia wykonawczego Rady Ministrów w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, podkreślił, że przysługuje mu prawo otrzymania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego M. O.. Wskazał, że decydujące w sprawie znaczenie ma przepis § 13 cytowanego rozporządzenia, a mianowicie "osoby, które przed ukończeniem nauki zawodu osiągnęły pełnoletność, kończą tę naukę na warunkach określonych dla młodocianych". Podkreślił, że przedmiotowa umowa zawarta z osobą pełnoletnią dotyczyła właśnie kontynuacji umowy o pracę w celu nauki zawodu, gdyż uczeń pomimo pełnoletności nie ukończył nauki zawodu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przytoczył analogiczną argumentację do tej jaką zamieścił w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił ponadto, że przywołane przez skarżącego przepisy § 14 i § 13 rozporządzenia Rady Ministrów nie mogą być uwzględnione przy rozpoznaniu niniejszej sprawy. Z obowiązujących przepisów wynika jednoznacznie, że dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego przysługuje jedynie pracodawcy zatrudniającemu osobę o statusie młodocianego. Pierwszy z przywołanych przepisów dotyczy przerwy w nauce i kontynuowania jej, jednakże nadal przez osobę młodocianą, drugi z kolei przewiduje dokończenie nauki po uzyskaniu pełnoletności. W rozpatrywanej zaś sprawie umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianego została zawarta z osobą pełnoletnią, i zgodnie z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego winna zostać uznana za nieważną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W analizowanej sprawie skład orzekający nie stwierdził naruszenia prawa uzasadniającego uwzględnienie skargi.

Istotą rozpatrywanej sprawy jest udzielenie dofinansowania kosztów kształcenia pracownika młodocianego w celu przygotowania zawodowego. Na podstawie art. 70 b ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.jedn. Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz.2572 ze zm.) dofinansowanie kosztów kształcenia przysługuje pracodawcom którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, spełniającym określone wymogi ustawowe, m.in.

1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych, określone w odrębnych przepisach;

2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Analiza przytoczonego przepisu musi prowadzić do stwierdzenia, iż niezbędnym warunkiem dla uzyskania wskazanego powyżej dofinansowania jest zawarcie umowy z młodocianym w celu przygotowania zawodowego. Definicja młodocianego zawarta została w Kodeksie pracy, a mianowicie zgodnie z art. 190 § 1 "młodocianym w rozumieniu kodeksu jest osoba, która ukończyła szesnaście a nie przekroczyła osiemnastu lat".

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy, w pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że w przypadku skarżącego nie zostały spełnione wskazane powyżej przesłanki. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarżący zawarł umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego z M. O. dniu [...] r., a zatem w czasie kiedy M. O., urodzony w dniu [...] r., był już osobą pełnoletnią. Zatem umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego nie została podpisana z pracownikiem młodocianym, a z osobą pełnoletnią. Brak spełnienia tego podstawowego wymogu, nawet przy spełnieniu pozostałych przesłanek, decyduje o braku możliwości uzyskania dofinansowania przewidzianego w zacytowanym powyżej art. 70b ustawy o systemie oświaty.

Powoływanie się przez skarżącego w skardze na § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, nie odzwierciedla, wbrew jego twierdzeniu, sytuacji zaistniałej w rozpatrywanej sprawie. W myśl powyższego przepisu "osoby, które przed ukończeniem nauki zawodu osiągnęły pełnoletność, kończą tę naukę na warunkach określonych dla młodocianych". Zatem przepis ten przewiduje jedynie możliwość kontynuowania nauki na warunkach określonych dla młodocianych, w sytuacji uzyskania pełnoletności w trakcie trwania umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianego. Nie może natomiast ten przepis uzasadniać i umożliwiać zawierania umowy z osobą pełnoletnią, nawet gdy dotyczy to sytuacji, gdy przerwano naukę zawodu i wznowiono ją u innego pracodawcy po osiągnięciu osiemnastego roku życia. Dlatego też także powoływanie się przez skarżącego w odwołaniu na przepis § 14 cytowanego rozporządzenia, nie można uznać za zasadne. Przepis ten bowiem przewiduje możliwość przerwy w nauce i ponowne jej podjęcie, jednakże nadal jako osoba młodociana- co nie ma miejsca w rozpatrywanej sprawie.

W zaistniałej sytuacji należy uznać, że organy prawidłowo orzekły, iż w świetle obowiązujących przepisów skarżącemu nie przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Jak bowiem podkreślono powyżej dofinansowanie takie może otrzymać pracodawca zatrudniający osobę o statusie młodocianego. W przedmiotowej zaś sprawie, co nie podlega żadnej wątpliwości, M. O., z którym skarżący zawarł umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, był osobą pełnoletnią w dacie zawarcia tej umowy.

Mając na względzie powyższe argumenty, nie stwierdzając naruszenia prawa skutkującego uznaniem skargi za zasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi i dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddalił skargę.