Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt SA/Ł 2457/94
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1996-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatki inne
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz. 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
article: art. 30
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
article: art. 209
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: 1. Obowiązek podatkowy z tytułu opłaty targowej ma charakter publicznoprawny, albowiem takim to walorem /znamieniem/ odznacza się samo przymusowe, nieodpłatne świadczenie na rzecz dysponenta targowiska.

Z mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 12 ze zm./ dokonujący sprzedaży na targowisku winni poddać się poborowi opłaty targowej. Spełnienie świadczenia - czyli zapłata podatku - nie następuje z mocy prawa kontraktowego - umowy między dokonującym sprzedaży na targowisku a dysponentem targowiska. Jest to więc wykonanie obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Źródłem zobowiązania w szczególnej formie zobowiązania podatkowego jest przepis prawa stanowionego - ustawy podatkowej.

Poborca czy też inkasent opłaty targowej nie uczestniczy w umowie tworzącej zobowiązanie między miastem a dokonującym sprzedaży na targowisku miejskim, albowiem umowa taka nie jest zawierana.

2. Ocena prawna wyrażona w wyroku sądu administracyjnego /w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm. w orzeczeniu / nie zwalnia organów administracji od zbadania sprawy zgodnie z wymogami art. 7, 77 par. 1 i 80 Kpa i od uzasadnienia decyzji w myśl art. 107 par. 3 Kpa.

Samo powołanie się na wyrok Sądu w uzasadnieniu decyzji nie zastępuje pełnego i wszechstronnego prawnego jej uzasadnienia.

Ocena prawna w zakresie prawa materialnego wyrażona w wyroku /po zmianie stanu prawnego - wprowadzonej art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - w orzeczeniu/ sądu administracyjnego wiąże w sprawie ten sąd i organy administracji, chyba że niespornie ustalone zostanie ponad wszelką wątpliwość, że jest ona nieadekwatna do stanu faktycznego sprawy tak, iż /lub/ nie ma dla niego znaczenia.

W wypadku sporu co do stanu faktycznego będącego podstawą subsumcji prawa a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa albo nawet możliwości niezgodności oceny Sądu z prawem obowiązującym powyższe zapatrywania prawne posiadają moc wiążącą do czasu aż wyrok zostanie wzruszony w trybie prawem przewidzianym.

TEZY

1. Obowiązek podatkowy z tytułu opłaty targowej ma charakter publicznoprawny, albowiem takim to walorem /znamieniem/ odznacza się samo przymusowe, nieodpłatne świadczenie na rzecz dysponenta targowiska.

Z mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 12 ze zm./ dokonujący sprzedaży na targowisku winni poddać się poborowi opłaty targowej. Spełnienie świadczenia - czyli zapłata podatku - nie następuje z mocy prawa kontraktowego - umowy między dokonującym sprzedaży na targowisku a dysponentem targowiska. Jest to więc wykonanie obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Źródłem zobowiązania w szczególnej formie zobowiązania podatkowego jest przepis prawa stanowionego - ustawy podatkowej.

Poborca czy też inkasent opłaty targowej nie uczestniczy w umowie tworzącej zobowiązanie między miastem a dokonującym sprzedaży na targowisku miejskim, albowiem umowa taka nie jest zawierana.

2. Ocena prawna wyrażona w wyroku sądu administracyjnego /w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm. w orzeczeniu / nie zwalnia organów administracji od zbadania sprawy zgodnie z wymogami art. 7, 77 par. 1 i 80 Kpa i od uzasadnienia decyzji w myśl art. 107 par. 3 Kpa.

Samo powołanie się na wyrok Sądu w uzasadnieniu decyzji nie zastępuje pełnego i wszechstronnego prawnego jej uzasadnienia.

Ocena prawna w zakresie prawa materialnego wyrażona w wyroku /po zmianie stanu prawnego - wprowadzonej art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - w orzeczeniu/ sądu administracyjnego wiąże w sprawie ten sąd i organy administracji, chyba że niespornie ustalone zostanie ponad wszelką wątpliwość, że jest ona nieadekwatna do stanu faktycznego sprawy tak, iż /lub/ nie ma dla niego znaczenia.

W wypadku sporu co do stanu faktycznego będącego podstawą subsumcji prawa a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa albo nawet możliwości niezgodności oceny Sądu z prawem obowiązującym powyższe zapatrywania prawne posiadają moc wiążącą do czasu aż wyrok zostanie wzruszony w trybie prawem przewidzianym.