Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 2194/99
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 2002-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Gospodarka komunalna
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. a
journal: Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 20 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
article: art. 14
journal: Dz.U. 1997 nr 9 poz. 43
law: Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.
Teza: Przepis art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ ma zastosowanie również do powstałych na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej /Dz.U. 1997 nr 9 poz. 43 ze zm./ jednoosobowych spółek gminy.

TEZY

Przepis art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ ma zastosowanie również do powstałych na podstawie art. 14 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej /Dz.U. 1997 nr 9 poz. 43 ze zm./ jednoosobowych spółek gminy.


UZASADNIENIE

W sprawie niniejszej skarga Wodociągi - S. spółki z o.o. w S. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego. Zasadne są zarzuty skargi, że organy obu instancji wydając zaskarżoną decyzję dokonały błędnej wykładni prawa materialnego - art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, opierając się jedynie na wykładni językowej tego przepisu.

Ogólną regułą wykładni jest rozumienie przepisu zgodnie z jego literalnym brzmieniem, jeżeli formułuje on jednoznaczną regułę postępowania skierowaną do precyzyjnie i logicznie określonej kategorii podmiotów. Przepis art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ww. ustawy wprawdzie jednoznacznie wskazuje, że zwolnieniu podatkowemu podlegają dochody osób prawnych dokonujących nieodpłatnego przekazania środków trwałych szczegółowo określonych w pkt 1 tego artykułu, jednakże jeśli chodzi o doprecyzowanie owego katalogu adresatów tej normy, to wykładnia językowa nie doprowadza do rzeczywistego odczytania woli racjonalnego ustawodawcy w tej kwestii. Zakładać bowiem należy, iż skoro racjonalny ustawodawca po wejściu w życie art. 14 ww. ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej /Dz.U. 1997 nr 9 poz. 43 ze zm./, zgodnie z którym przedsiębiorstwa komunalne przekształciły się z mocy prawa w jednoosobowe spółki gminy, nie znowelizował jednocześnie art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ww. ustawy, wpisując w miejsce "przedsiębiorstw komunalnych" "jednoosobowe spółki gminy", to uznał, iż adresatem normy wynikającej z tego przepisu są komunalne przedsiębiorstwa prowadzone i w formie prawnej jednoosobowej spółki gminy.

Zatem przepis art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. "a" tej ustawy powinien być poddany nie tylko wykładni gramatycznej, ale również funkcjonalnej i celowościowej. Wykorzystanie tych metod wykładni ukazuje, że przepis ten ma zastosowanie również do powstałych na zasadzie art. 14 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej /Dz.U. 1997 nr 9 poz. 43 ze zm./ jednoosobowych spółek gminy.

Zważyć bowiem należy, iż zarówno wykładnia celowościowa, jak i wykładnia systemowa przepisu art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy przemawia za tym, że ustawodawca nie dopuściłby do takiej sytuacji, aby norma ta choćby w części była normą pustą, skierowaną do nieistniejącego katalogu adresatów.