Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1369/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2010 r. o ustaleniu na rzecz S. R. zam. w K. przy ul. [...] warunków zabudowy na działce o nr geod. [...] położonej w miejscowości R. dla budowy budynku usługowo-mieszkalnego (usługi w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na organizowaniu bankietów) oraz budowie bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe o poj. 10 m³.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, iż ostateczna decyzja w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania działki nr [...] w R. umożliwia S. R. rozpoczęcie procesu inwestycyjnego budowy obiektu mieszkaniowo-usługowego na przedmiotowej nieruchomości. W przypadku uchylenia w/w decyzji jako niezgodnej z prawem po uzyskaniu prawomocnego pozwolenia na budowę przez właściciela działki wywoła konieczność wznowienia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, ewentualnie wstrzymanie robót budowlanych. Pozostawienie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako wykonalnej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd wywoła tym samym w ocenie skarżącego co najmniej trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał również, że rozpoczęcie na działce nr [...] budowy domu weselnego spowoduje utrudnienie korzystania z nieruchomości przez skarżącego oraz pociągnie za sobą spadek jej wartości rynkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy należy do kategorii orzeczeń nie nadających się do wykonania. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 października 2001 r. sygn. II SA/Gd 2174/01 (LEX nr 76097), gdzie stwierdził, że wstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest bezprzedmiotowe, gdyż decyzja taka nie podlega w ogóle wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym (...). Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Stanowisko to utrwaliło się w judykaturze również na gruncie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia NSA z dnia 19 grudnia 2008 r. sygn. II OZ 1316/08, z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. II OZ 1143/08, z dnia 27 sierpnia 2008 r. sygn. II OZ 828/08). W orzeczeniach tych zwraca się uwagę, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Nie jest to akt upoważniający do podjęcia i realizacji inwestycji, ale stanowiący podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie wskazanym w decyzji. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Tak więc pomimo faktu, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy może stanowić podstawę do ubiegania się przez inwestora o wydanie decyzji udzielającej pozwolenie na budowę, to decyzja taka nie może powodować takich skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę całkowicie podziela powyżej przedstawione stanowisko.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.