Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 736/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [..] nr [..] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy - w zakresie wniosku L. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

L. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na postanowienie ostateczne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [..] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie 5 egzemplarzy jej odpisów – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 9 września 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 14).

Skarżąca nie wykonała powyższych obowiązków w wyznaczonym terminie. W dniu 19 września 2014 r. złożyła ona natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania wskazanych czynności. We wniosku wyjaśniła, że przyczyną uchybienia przedmiotowego terminu był czasowy zanik pamięci oraz problemy zdrowotne spowodowane bólem zęba, a także konieczność stawienia się w dniu 11 września 2014 r. w Sądzie Rejonowym w S. Skarżąca podkreśliła, że na żądanie Sądu może przedstawić stosowne dokumenty, potwierdzające jej wyjaśnienia, tj. zaświadczenie o zgłoszeniu się przez nią do kliniki stomatologicznej w L. oraz "reklamacje w kolei na zwrot pieniędzy za niewykorzystany bilet"

Skarżąca wyjaśniła również, że do N., tj. do miejsca swojego zamieszkania, wróciła w dniu 17 września 2014 r. i w tym samym dniu dokonała wpłaty wpisu od skargi. Ponadto do przedmiotowego wniosku załączyła brakujące 5 egzemplarzy odpisów jej skargi.

Na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 15 października 2014 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu, w zakresie uprawdopodobnienia braku winy w jego uchybieniu, poprzez nadesłanie powołanych w tym wniosku dokumentów, potwierdzających zgłoszenie się skarżącej do kliniki stomatologicznej w L. oraz potwierdzających jej wyjazd do S. celem stawienia się w tamtejszym Sądzie Rejonowym – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.

W dniu 12 listopada 2014 r. skarżąca złożyła do Sądu wydane przez Sąd Rejonowy w S. potwierdzenie jej obecności w tym Sądzie w dniu 11 września 2014 r. oraz zaświadczenie z dnia 12 listopada 2014 r., wydane przez Stomatologiczne Centrum Kliniczne Uniwersytetu Medycznego w L., potwierdzające fakt zgłoszenia się przez skarżącą do tejże Kliniki w dniach 4 sierpnia 2014 r. oraz 19 sierpnia 2014 r., celem badania kontrolnego. Na odwrocie tego zaświadczenia skarżąca nadmieniła, że nie zawiera ono wpisu potwierdzającego jej późniejszą wizytę w Klinice "z bólem zęba", albowiem odstąpiła ona wówczas od zaplanowanego zabiegu, obawiając się, że jego wykonanie uniemożliwi jej zaplanowany na dzień 11 września 2014 r. wyjazd do S.

Dodatkowo w dniu 17 listopada 2014 r. skarżąca nadesłała do Sądu kserokopię dowodu wpłaty wpisu od skargi w kwocie 100 zł, dokonanej w dniu 17 września 2014 r., oraz kserokopię biletów PKP, potwierdzających wyjaśnienia skarżącej, iż w dniu 11 września 2014 r. wyjechała ona z N. do S., zaś podróż powrotną odbyła w dniach 16-17 września 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w jego uchybieniu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są bowiem ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności, nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności (por. T. Woś [red.]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 333).

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała przesłanek, które uprawdopodabniałyby brak jej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braków formalnych skargi. Jako takiej przesłanki nie można bowiem uznać okoliczności, iż skarżąca w dniu 11 września 2014 r. musiała stawić się w Sądzie Rejonowym w S. Należy bowiem zauważyć, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącej doręczone już w dniu 9 września 2014 r. Konieczność stawienia się w Sądzie Rejonowym w S. dotyczy zaś tylko jednego dnia wypadającego w trakcie biegu terminu do dokonania tych czynności. Ponadto można przypuszczać, że o konieczności tej skarżąca dowiedziała się odpowiednio wcześniej ze stosownego wezwania. Jakkolwiek zatem skarżąca do swojego miejsca zamieszkania ze S. powróciła dopiero w dniu 17 września 2014 r., tj. po upływie przedmiotowego terminu, to jednak uznać należy, że przy zachowaniu należytej staranności i dbałości o własne interesy, mogła ona wykonać nałożone na nią obowiązki w czasie poprzedzającym jej wyjazd, bądź też w trakcie pobytu w S. O braku winy w uchybieniu terminu można natomiast mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 kwietnia 2012r., I FZ 13/12, LEX nr 1136361).

Braku winy skarżącej w uchybieniu przedmiotowego terminu nie uprawdopodabniają również jej wyjaśnienia o bólu zęba i konieczności wizyty w Klinice Stomatologicznej w L. przed wyjazdem do S. Skarżąca udokumentowała bowiem stosownym zaświadczeniem Stomatologicznego Centrum Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w L. (k. 24) jedynie zgłoszenie się do tej Poradni celem badania kontrolnego w dniach 4 sierpnia 2014 r. i 19 sierpnia 2014 r., a więc przed początkiem biegu uchybionego terminu do uiszczenia wpisu od skargi i usunięcia jej braków formalnych. Nawet zaś gdyby skarżąca istotnie musiała dodatkowo, z powodu bólu zęba, zgłosić się do tej Kliniki również bezpośrednio przed wyjazdem do S., to skoro okoliczność ta nie uniemożliwiła jej późniejszego wyjazdu, nie sposób przyjąć by mogła ona jej uniemożliwić dokonanie przedmiotowych czynności procesowych, wymagających niewątpliwie mniejszego nakładu sił niż wyjazd pociągiem z N. do S. i osobiste stawiennictwo tamże na rozprawie sądowej. Skarżąca nie wykazała ponadto, by jej problemy zdrowotne wynikające z bólu zęba uniemożliwiły jej posłużenie się w tym zakresie wykonania nałożonych obowiązków inną osobą.

Z powyższych względów, wobec braku przesłanek określonych w art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.