Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 485/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1 i par. 2, art. 175 par. 1, par. 2 i par 3, art. 176, art. 177a, art. 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej "A" spółka z o. o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 października 2020 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia 20 marca 2020 roku, Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej dla producentów rolnych postanawia odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku oddalił skargę "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

w P. w przedmiocie pomocy finansowej dla producentów rolnych.

Stronie doręczono odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej i konieczności sporządzenia jej przez adwokata, doradcę podatkowego lub radcę prawnego.

Skarżąca spółka złożyła w tutejszym Sądzie sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Jak zaś wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów.

Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych

i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu (por. m.in. postanowienie

NSA z 18 czerwca 2010 r., II OZ 571/10).

Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez W. R., osobę uprawnioną do reprezentacji spółki. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby W. R. była adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia.

Wobec tego należało uznać, że wniesiona skarga kasacyjna, sporządzona

z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.