Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1954/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1,5,6
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant ref. staż. Agnieszka Chustecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2012 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia po wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. decyzją z dnia [....] grudnia 2008 r., znak; [...] nakazał H.W. rozbiórkę dwukondygnacyjnego domu mieszkalnego jednorodzinnego, o konstrukcji murowanej i pow. zabudowy 77.0 m2 oraz wysokości 6,2 m, usytuowanego w południowej części działki nr [...] przy ul. P. [..] w S. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 5 listopada 2009r., sygn. akt II SA Gd 333/09, oddalił skargę H. W. na ww. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r.

Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2010 r., uzupełnionym pismami z dnia 25 stycznia 2010 r., 15 marca 2010 r. oraz 7 kwietnia 2010 r. H. W., reprezentowana przez pełnomocnika, wystąpiła do organu nadzoru budowlanego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. z dnia[...] grudnia 2009 r., znak: [...].

Decyzją z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po wznowieniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, 5, 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98. poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.) odmówił uchylenia ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...].

Na marginesie wskazać należy, że wniosek o wznowienie postępowania, w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. został rozpoznany odrębnymi decyzjami organów obu instancji, a skarga sądowa na nie - rozpoznana została wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2011 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt. VII SA/Wa 3/11 oddalił skargę.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu opisanej wyżej decyzji z dnia 17 września 2010 r. wskazał, że do wniosku o wznowienie postępowania załączono złożone do Prokuratury Rejonowej w M. zawiadomienie H. w. z dnia [...] stycznia 2010 r. o możliwości popełnienia przestępstwa przez M. P. (zajmującego ówcześnie stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N.), polegającego na :1. żądaniu od zawiadamiającej i jej męża, w dniach 11-14 września 2007 r., korzyści majątkowej w kwocie 50.000 zł w zamian za wydanie pozytywnego orzeczenia w postaci decyzji administracyjnej w sprawie legalizacji budowy, 2. działaniu na szkodę interesu publicznego, jak i zawiadamiającej poprzez fałszowanie dowodów w sprawie o sygnaturze [...] doprowadzając do wydania niekorzystnej i naruszającej słuszny interes prawny zawiadamiającej decyzji z [...] grudnia 2008 r. 3. fałszowaniu dokumentów urzędowych i celowym poświadczaniu w nich nieprawdy przez M.P.. W kolejnym piśmie z dnia 25 stycznia 2010 r., pełnomocnik H.W., wskazał na przesłanki wznowieniowe zawarte w art. 145 § 1 pkt 5 i 6 K.p.a., podając, że organ w dniu wydania decyzji w pierwszej instancji nie miał wiedzy na temat okoliczności złożenia przez stronę stosownego wniosku o wydanie odpowiedniej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu niezbędnej do załatwienia sprawy. H. W., pismem z dnia 8 kwietnia 2008 r., zwróciła się bowiem do Wójta Gminy S. o wydanie zaświadczenia o zgodności dokonanej odbudowy i rozbudowy domu jednorodzinnego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co spełnia przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Ponadto w dniu 13 stycznia 2010r. wnioskodawczyni złożyła do Wójta Gminy S. wniosek o usunięcie stanu niezgodnego z prawem, w którym zażądała wydania stosownej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stosownie do wniosku z 8 kwietnia 2008 r., co spełnia kryteria art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a.

Po wezwaniu przez organ, H. W. wskazała, że dopiero w dniu 7 stycznia 2010 r., w rozmowie z pełnomocnikiem, dowiedziała się o tym, że ww. okoliczności stanowią przesłanki wznowieniowe. Ponadto pełnomocnik wnioskodawczyni dostarczył decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2010 r. ([...]) ustalającą na rzecz H. W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...] wznowił postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1,5,6 K.p.a.

Dalej w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia z dnia [...] września 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w sprawie ustalono, że zakres wprowadzonych podczas odbudowy i rozbudowy zmian przekraczał znamiona remontu. Ustalenia te zostały poddane badaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który prawomocnym wyrokiem z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 333/09 oddalił skargę H. W. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] utrzymującą w mocy ww. decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r.

Organ podkreślił, że zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ponadto wskazał, iż żaden sąd lub inny organ nie wydał prawomocnego orzeczenia, co do fałszowania dokumentów w przedmiotowej sprawie. Zdaniem organu ww. okoliczności świadczą o tym, że w sprawie nie występuje przesłanka wznowieniowa, opisana w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, odnośnie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., wskazał, że decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...] ustalającą na rzecz H. W. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na odbudowie, nadbudowie, rozbudowie i przebudowie istniejącego jednorodzinnego budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...]przy ulicy P. [...] w miejscowości S. nie istniała w dacie orzekania o rozbiórce przedmiotowego obiektu, tj. [...] grudnia 2008 r. Decyzja ta, jak wynika z jej sentencji, została wydana na skutek wniosku złożonego w dniu 8 kwietnia 2008 r., przez H. W.co oznacza, iż strona wiedziała o toczącym się postępowaniu w sprawie wydania ww. decyzji Wójta Gminy S., a zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Strona motywuje dochowanie przedmiotowego terminu uzyskaniem od pełnomocnika informacji o przysługujących jej uprawnieniach. Należy jednak odróżnić wiedzę o konkretnych uprawnieniach, od wiedzy o konkretnej okoliczności, która stanowi przesłankę zawartą w przepisach art. 148 § 1 K.p.a. Przepisy art. 148 § 1 K.p.a. odnoszą się do momentu powstania faktycznych okoliczności, a nie do momentu, w którym strona dowiedziała się, że faktyczna okoliczność może stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

Zdaniem organu, w świetle ww. argumentacji, termin do wznowienia postępowania z tej przesłanki nie został zachowany, zatem niezasadnie też uznał w postanowieniu z dnia [...] czerwca, 2010 r., że wznawia postępowanie z przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Fakt wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, daje podstawę do wydania decyzji w trybie art. 151 § 1 K.p.a.

Następnie, odnośnie przesłanki zawartej w art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na treść art. 48 ust. 3 i 4 Prawa budowlanego wskazał, że wbrew stanowisku prezentowanemu we wniosku o wznowienie postępowania, przepisy art. 48 Prawa budowlanego nie obligują organu do uzyskania stanowiska organu właściwego w sprawach zagospodarowania przestrzennego w kwestii zgodności rozpatrywanej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. To strona zobowiązana winna dopełnić stosownych obowiązków w określonym terminie.

Podsumowując organ wskazał, że brak podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a K.p.a. spowodował odmowę jej uchylenia.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...], po rozpoznaniu odwołania H.W., uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., [...]i umorzył po wznowieniu postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została w wyniku niezgodnego z prawem wznowienia postępowania, wobec niedochowania terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a., zatem należało ją uchylić, a postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe.

Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła H. W .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2/11 uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak[...].

Ponownie rozpoznając sprawę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., po ponownym rozpatrzeniu odwołania H.W., uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak:[...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu będą wiązać w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Następnie organ podał na czym polega postępowanie wznowieniowe oraz opisał etapy tego postępowania nadzwyczajnego. Po pierwsze etap wstępny, służący do badania kwestii dopuszczalności przeprowadzenia takiego postępowania, tj. czy żądanie pochodzi od strony uprawnionej do żądania wznowienia, czy zachowano termin i czy wnoszący żądanie wskazał przesłankę wznowienia. Etap drugi, po stwierdzeniu istnienia wcześniej wskazanych przesłanek dopuszczalności, uprawniający organ do merytorycznego badania przesłanek wznowienia określonych w art. 145 § 1 pkt 1-8 K.p.a. i wydania jednego z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 K.p.a.

I tak w niniejszej sprawie H. W., jako podstawę do wznowienia podała przesłanki zawarte w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 5 i 6 K.p.a., podając datę 7 stycznia 2010 r., kiedy to dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.

Opisany wniosek w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 K.p.a. został rozpatrzona decyzjami organów obu instancji odmawiającymi wznowienia postępowania administracyjnego i poddany kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 3/11 oddalił skargę.

Organ wskazał, że zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą strona musi udowodnić kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania ze ścisłością dostateczna do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

Organ stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż o okolicznościach stanowiących przesłanki wymienione we wniosku o wznowienie postępowania tj. art. 145 § 1 pkt 1, 5 i 6 K.p.a., H.W. dowiedziała się znacznie wcześniej niż wskazuje w piśmie z dnia 7 kwietnia 2010 r., powołując się na dokumenty, które były w jej posiadaniu podczas postępowania zwykłego dotyczącego przedmiotowej decyzji wskazując cyt. "(...) strona dowiedziała się o okolicznościach w dniu 7.01.2010 r. (...) dla wszystkich powołanych przesłanek wznowienia postępowania. Strona stwierdziła te okoliczności na podstawie posiadanych dokumentów (wydanej przez Powiatowego Inspektora nadzoru budowlanego w sprawie decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektor nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2009 r. oraz postanowień dnia [...].04.2008 r. oraz [...].03.2008 r. wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz na podstawie projektu budowlanego będącego w posiadaniu strony i złożonego w trakcie postępowania do akt sprawy (...). Reasumując strona stwierdziła występowanie okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania w dniu 7.01.2010 r. na podstawie powołanych wyżej dokumentów po rozmowie z pełnomocnikiem, która odbyła się w dniu 7.01.2010 r. oraz po przeanalizowaniu przez Stronę odpowiednich ww. dokumentów".

Biorąc powyższe pod uwagę organ uznał, że H. W. o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1, 5 i 6 K.p.a. wiedziała już w trakcie postępowania zwykłego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego stopnia powiatowego i wojewódzkiego, której jako stronie postępowania doręczano zapadłe rozstrzygnięcia. Natomiast, jak sama wskazuje, powołując się na ww. dokumenty (decyzje, postanowienia, projekt budowlany) to na ich podstawie stwierdziła te okoliczności.

Powołując się na orzecznictwo sądowo-administracyjne organ podał, że termin jednego miesiąca, o którym mowa w art. 148 K.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia, którym strona prawidłowo oceniła znaczenie dowodu lub faktu. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu, jako podstawy wznowienia postępowania, nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 K.p.a. (por. wyrok WSA Warszawie z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 3/11).

Analizując każdą z wymienionych przez H. W. przesłanek zawartych we wniosku o wznowienie postępowania organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Jednakże fałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, co nie miało miejsca w niniejszym postępowaniu.

H.W. podniosła, że kwestionowana decyzja została wydana na podstawie dowodów, które okazały się fałszywe, wskazując na wpisanie nieprawdziwych danych w protokole oględzin. Organ wskazał, że H . W. podpisując protokół z oględzin organu powiatowego z dnia 5 października 2007 r. (nie wnosząc uwag), wyraża świadomość i zgodę na zawarte w nim dane. Tym samym skarżąca o podstawie wznowienia wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. bezsprzecznie dowiedziała się w ww. okolicznościach i terminie.

Odnosząc się do kolejnej przesłanki wznowienia wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. tj. istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydawania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję - organ odwoławczy wskazał, że nie każde nowe okoliczności faktyczne lub dowody, które po wydaniu decyzji i uzyskaniu przez nią przymiotu ostateczności wyszły na jaw, mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania. Walor ten mają tylko te, które są istotne dla sprawy, czyli takie, które mogłyby wpłynąć na treść rozstrzygnięcia, gdyby organ je znał w momencie podejmowania decyzji.

Jako argumentację przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. H. W. wskazała, że organ w dniu wydania decyzji w pierwszej instancji nie miał wiedzy na temat okoliczności złożenia przez nią stosownego wniosku o wydanie odpowiedniej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Analizując termin powzięcia przez H. W. wiadomości o okolicznościach stanowiących przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., organ odwoławczy podał, że jak wynika z wniosku skarżącej wniosek z dnia 8 kwietnia 2008 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (będący zdaniem skarżącej, nową okolicznością faktyczną w niniejszej sprawie) złożyła sama skarżąca za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 8 kwietnia 2008 r. (potwierdzenie nadania listu poleconego nr 01515160). Natomiast decyzja PINB w Powiecie N. została wydana w dniu [...] grudnia 2008 r. Zatem o wskazanej "nowej okoliczności" H. W. wiedziała jeszcze przed wydaniem decyzji ostatecznej. Stąd nie można uznać, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania w zakresie przesłanki dot. art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., został złożony w terminie określonym w art. 148 § 1 K.p.a.

Powołując się na orzecznictwo sądowo-administracyjne organ podał, że w wyroku z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt II SA/GL 1191/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że w przypadku, gdy strona wnioskuje o wznowienie postępowania na podstawie okoliczności jej znanej przed wydaniem decyzji ostatecznej, uznać należy, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, co uzasadnia wydanie decyzji o odmowie postępowania na podstawie art. 149 § 3 K.p.a.

Ponadto podstawą wznowienia mogą być okoliczności faktyczne lub dowody, a nie ocena prawna ich znaczenia dla rozstrzygnięcia. Skarżący, który wiedział o faktach i dowodach i nie ujawnił ich w toku postępowania, nie może w podaniu o wznowienie postępowania uzasadniać zachowania terminu brakiem wiedzy o znaczeniu prawnym tych okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym Skarżący prawidłowo ocenił znaczenie dowodu lub faktu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1316/07).

Kolejną przesłanką dotyczącą wznowienie postępowania wskazaną przez H. W. jest art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a., tj. sytuacja kiedy decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu.

Na poparcie argumentacji tej przesłanki skarżącą wskazała, że w dniu 13 stycznia 2010 r. złożyła do Wójta Gminy S. wniosek o usunięcie stanu niezgodnego z prawem, w którym zażądała wydania stosownej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stosownie do wniosku z dnia 8 kwietnia 2008 r.

W związku z powyższym organ stwierdził, iż termin złożenia wniosku wynikający z art. 148 K.p.a. dotyczący przesłanki z art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a. został zachowany w przedmiotowym postępowaniu. Wniosek o wznowienie postępowania w zakresie ww. przesłanki został bowiem złożony pismem z dnia 25 stycznia 2010 r., natomiast o przedmiotowej sytuacji skarżąca dowiedziała się w dniu 13 stycznia 2010 r.

Jednakże, jak wynika z powyższej argumentacji, o okoliczności stanowiącej przesłankę art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a. H. W. dowiedziała się w dniu 13 stycznia 2010 r., składając ww. wniosek, natomiast decyzja organu powiatowego została wydana w dniu 9 grudnia 2008 r. Zatem należy wskazać, że okoliczność podnoszona przez skarżącą dotycząca "stanowiska innego organu" zaistniała po dacie wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Wobec tego nie można uznać sytuacji "złożenia do Wójta Gminy S. wniosku o usunięcie stanu niezgodnego prawem, dotyczącego rozpatrzenia wniosku z dnia 8 kwietnia 2008 r." jako przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a.

Organ przypomniał również, że decyzje organu powiatowego i wojewódzkiego nakazujące rozbiórkę obiektu budowlanego, były przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 333/09, oddalając skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...], potwierdził zgodność decyzji z prawem.

Ponadto zasadnie wskazał organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji z dnia [..] września 2010 r., że przepisy art. 48 Prawa budowlanego nie obligują organu do uzyskania stanowiska organu właściwego w sprawach zagospodarowania przestrzennego w kwestii rozpatrywanej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. To do obowiązków strony należy dopełnienie wszystkich wymaganych formalności w określonym terminie.

Podsumowując organ odwoławczy wskazał, że błędnie organ pierwszej instancji badając w pierwszej fazie postępowania, czy podania o wznowienie postępowania, w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1, 5 i 6 K.p.a., spełniają wszystkie wymogi formalne, w szczególności czy wnioski o wznowienie postępowania zostały złożone w terminie określonym w art. 148 K.p.a. stwierdził, iż ustawowy termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie został zachowany. Natomiast uchybienie tego terminu przez stronę jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny przedmiotowej sprawy, organ przytoczył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 235/09, w którym wskazano, że jeżeli w toku wznowionego postępowania okaże się, iż z uwagi na uchybienie terminu ustawowego nie podlegało ono wznowieniu, to orzekając w postępowaniu instancyjnym organ władny jest zastosować przepis art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. i uchylając wadliwą decyzję pierwszej instancji umorzyć postępowanie, jako bezprzedmiotowe.

Przesłanka bezprzedmiotowości występuje bowiem, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracji, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed tym organem I instancji.

W związku z tym, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. została wydana w wyniku niezgodnego z prawem wznowienia postępowania administracyjnego, gdyż nie zostały spełnione wszystkie wymogi formalne, należało ją uchylić, a tym samym postępowanie stało się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć.

Ponadto organ odwoławczy wskazał, że nie może uwzględnić pozostałych argumentów H. W., ponieważ wykraczają poza zakres niniejszego postępowania.

Na powyższa decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] lipca 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła H. W. wnosząc jej uchylenia.

W uzasadnieniu skargi zarzuciła naruszenie art. 148 § 1 K.p.a. wskazując, że organ nie wziął pod uwagę okoliczności, iż strona nie mogła wiedzieć o toczącym się postępowaniu przed Wójtem Gminy S., mimo dwukrotnie złożonego wniosku o wydanie zaświadczenia lub wydania decyzji o warunkach zabudowy. Skarżąca dwukrotnie otrzymała wadliwe zaświadczenie, natomiast mimo prawidłowo złożonego przez nią wniosku nie wydano decyzji bądź to o umorzeniu postępowania bądź to o odmowie wydania decyzji w sprawie warunków zabudowy. Skarżąca nie miała żadnych informacji związanych z postępowaniem wszczętym wnioskiem, dopiero po wezwaniu do usunięcia stanu niezgodnego z prawem właściwy organ wydał decyzję o warunkach zabudowy. Tak więc zdaniem skarżącej momentem w którym dowiedziała się ona o przesłance stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania była data złożenia wezwania do usunięcia stanu niezgodnego z prawem.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] lipca 2011 r. została wydana po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2/11. W przedmiotowym wyroku Sąd stwierdził "(...) Wskazać należy, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem szczególnym. Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. i czy został zachowany termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 k.p.a.. W tej fazie postępowania organ administracji bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe, a dla wznowienia postępowania, np. czy wniosek jest złożony w postępowaniu, które nie zostało zakończone ostateczną decyzją. W okolicznościach niniejszej sprawy, doszło do wznowienia postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1, 5, 6 k.p.a. Rozpoznając sprawę ponownie organ rozważy zasadność wznowienia postępowania, zbada dochowanie terminu z art. 148 k.p.a. w odniesieniu do każdej, że zgłoszonych przesłanek. Dopiero po pozytywnej ocenie dochowania terminu oceni, czy wskazane we wniosku okoliczności mogą być kwalifikowane, jako przesłanki wznowieniowe w niniejszej sprawie. Organ będzie miał na uwadze, że termin jednego miesiąca biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym skarżący prawidłowo ocenił znaczenie dowodu lub faktu. Świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu, jako podstawy wznowienia postępowania nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a.".

Oceniając legalność zaskarżonej decyzji przede wszystkim należy stwierdzić, czy organ rozpoznając ponownie sprawę po opisanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uwzględnił przy wydawaniu zaskarżonej decyzji ocenę prawną i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w tym wyroku - art. 153 p.p.s.a.

Z powyższych obowiązków organ w zaskarżonej decyzji wywiązał się prawidłowo.

Problematykę wznowienia postępowania, jednego z nadzwyczajnych trybów służących weryfikacji decyzji ostatecznej zapadłej w postępowaniu administracyjnym, regulują przepisy art. 145 - 152 K.p.a. Na ich podstawie można wyróżnić dwie fazy tego postępowania - wstępną, zainicjowaną wnioskiem o wznowienie oraz fazę następującą po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (właściwą). Na każdym z tych etapów inny jest przedmiot i zakres rozstrzygania organu.

W pierwszej fazie następuje wstępne badanie dopuszczalności wznowienia, a więc ustalenie, czy występują formalne podstawy wznowienia. Badanie to obejmuje kwestie podmiotowe, zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie oraz powołania ustawowych przesłanek określonych w art. 145 § 1 K.p.a. Negatywny wynik badania podstaw formalnych powinien prowadzić do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, o którym mowa w art. 149 § 3 K.p.a.

W art. 148 K.p.a. uregulowane zostały natomiast dwie kwestie, a mianowicie: tryb i termin wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania. Na zasadzie art. 148 § 1 K.p.a., podanie wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach lub decyzji, stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością pozwalającą na ustalenie, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przez upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

H. W. pismem z dnia 11 stycznia 2010 r., uzupełnionym pismami z dnia 25 stycznia 2010 r., 15 marca 2010 r. oraz 7 kwietnia 2010 r. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. z dnia[...] grudnia 2009 r., znak: [...], wskazując jako przyczynę wznowienia postępowania przepis art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a.

Przesłanki nakazujące organowi wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją to w świetle przepisu art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. "dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe".

Jako okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. H. W. wskazała, że ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego została wydana na podstawie dowodów, które okazały się fałszywe, wskazując na wpisanie nieprawdziwych danych w protokole oględzin. Stwierdzić należy, że powyższe okoliczności, które w ocenie H. W., uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie, były jej z pewnością wiadome, jak niewadliwie ustalił organ w zaskarżonej decyzji, w dniu 5 października 2007 r. tj. w dniu podpisania przez nią protokołu z oględzin organu powiatowego z dnia 5 października 2007 r., do treści którego nie wniosła zastrzeżeń.

Jako przesłanką wznowieniową na art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję" H. W. wskazała, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. w dniu wydania decyzji, tj. w dnia[...] grudnia 2008 r. nie miał wiedzy na temat okoliczności złożenia przez nią stosownego wniosku o wydanie odpowiedniej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Analizując termin powzięcia przez H. W. wiadomości o okolicznościach stanowiących przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., prawidłowo organ w zaskarżonej decyzji stwierdził, że wniosek z dnia 8 kwietnia 2008 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (będący zdaniem skarżącej, nową okolicznością faktyczną w niniejszej sprawie) złożyła sama skarżąca za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 8 kwietnia 2008 r. (potwierdzenie nadania listu poleconego nr 01515160). Natomiast decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. została wydana w dniu [...] grudnia 2008 r. Zatem o wskazanej "nowej okoliczności" H. W. wiedziała jeszcze przed wydaniem decyzji ostatecznej. Wobec powyższego nie można uznać, że wniosek H. W. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. złożony został w terminie określonym w art. 148 § 1 K.p.a.

Wskazać należy, że w sytuacji gdy strona wnioskuje o wznowienie postępowania na postawie okoliczności jej znanych przed wydaniem decyzji ostatecznej, to uznać należy, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych (vide: wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt II SA/GI 1191/09).

O wskazanych powyżej okolicznościach skarżąca H.W. wiedziała już przed wydaniem decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 kwietnia 2009 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Jako przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a. "decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu" skarżąca wskazała, że w dniu 13 stycznia 2010 r. złożyła do Wójta Gminy S. wniosek o usunięcie stanu niezgodnego z prawem, w którym zażądała wydania stosownej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stosownie do jej wniosku z dnia 8 kwietnia 2008 r.

Prawidłowo organ w zaskarżonej decyzji uznał, że termin do złożenia wniosku wynikający z art. 148 § 1 K.p.a. dotyczący wznowienia postępowania na podstawie art. 145 1 pkt 6 K.p.a. został przez skarżącą zachowany, gdyż wniosek o wznowienie postępowania w zakresie tej przesłanki został złożony w dniu 25 stycznia 2010 r., natomiast o przedmiotowej sytuacji skarżąca dowiedziała się w dniu 13 stycznia 2010 r.

Wskazać należy, że o okoliczności stanowiącej - w ocenie skarżącej przesłankę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a. - dowiedziała się w dniu 13 stycznia 2010 r., natomiast decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie N. została wydana w dniu [...] grudnia 2008 r. Zatem okoliczność podnoszona przez skarżącą dotycząca "stanowiska innego organu" zaistniała po dacie wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Ponadto przepisy art. 48 Prawa budowlanego nie obligują organu do uzyskania stanowiska organu właściwego w sprawach zagospodarowania przestrzennego w kwestii rozpatrywanej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. To do obowiązków strony należy dopełnienie wszystkich wymaganych formalności w określonym terminie. Wobec tego, prawidłowe jest stanowisko organu w zaskarżonej decyzji, że nie można uznać sytuacji "złożenia do Wójta Gminy S. wniosku o usunięcie stanu niezgodnego prawem, dotyczącego rozpatrzenia wniosku z dnia 8 kwietnia 2008 r." jako przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a. .

Wychodząc z powyższych założeń należy przyjąć, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.