Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1440/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Protokolant Mariusz Gąbiński - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej J. R. kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2005r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], na podstawie art. 104 i 105 § 1 Kpa, umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie zmiany ukształtowania terenu działki nr ew. [...] z obr. [...] położonej przy ul. [...] w [...], stanowiącej własność E. K.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż na terenie w/w działki w dniach [...] października 2002r. i [...] lipca 2004r. oraz w dniu [...] maja 2005r. dokonał czynności kontrolnych (w sprawie sprawdzenia zgodności realizacji robót budowlanych przy rozbudowie budynku oraz podwyższenia terenu nieruchomości), podczas których ustalił, że na nieruchomości przy ul. [...] w [...] prowadzone są roboty przy rozbudowie budynku mieszkalnego zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2002r. o pozwoleniu na budowę.

Ponadto organ wskazał, iż podczas w/w czynności kontrolnych ustalił, że teren przedmiotowej inwestycji usytuowany jest wyżej od terenu nieruchomości przy ul. [...] o ca 60÷65cm i jest powyżej wysokość cokołu ogrodzenia działki.

W związku z w/w ustaleniami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2005r. nr [...]] nałożył na inwestorkę obowiązek przedłożenia, w określonym terminie, oceny technicznej określającej czy na skutek podwyższenia terenu działki nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...], wody opadowe nie są kierowanie na teren sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] w [...] wraz z aktualną mapą sytuacyjno-wysokościową w/w działki.

Z przedłożonej oceny technicznej terenu nieruchomości przy ul. [...] w [...], sporządzonej przez inż. W. B., posiadającego uprawnienia budowlane o nr ew. [...] wynika, że skuteczność naturalnego działania odprowadzenia wód deszczowych w kierunku sąsiadującego jeziora jest zapewniona przez naturalne zagłębienie terenu wzdłuż działki istniejącą groblą o wys. ca 0,5m i rowek wzdłuż podmurówki ogrodzenia z działką J. R.. Ponadto organ wskazał, iż treść wniosku końcowego określa, iż działka E. K. nie stanowi zagrożenia przed zalaniem wodami deszczowymi działki J. R., której zastrzeżenia są bezzasadne.

W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] umorzył postępowanie w ramach nadzoru budowlanego.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2006r. Nr [...], po rozpoznaniu odwołania J. R. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podtrzymał stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wyrażone w decyzji z dnia [...] września 2005r.

Ponadto organ II instancji wskazał, iż przedłożona dokumentacja sporządzona została przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, a J. R. nie przedłożyła w toku prowadzonego postępowania przed organem I i II instancji oceny technicznej stojącej w sprzeczności ze znajdującą się w aktach przedmiotowej sprawy.

W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego brak było zatem podstaw prawnych do zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła J. R., zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy poprzez nie rozważenie całokształtu materiału dowodowego sprawy (art. 80 Kpa), w tym przedstawionej przez skarżącą dokumentacji fotograficznej, którą wykazano nieprawidłowości przy rozbudowie budynku i ukształtowaniu nieruchomości przy ulicy [...] w [...], a tym samym nierzetelność i nieprawdziwość wniosków przedłożonej do akt sprawy opinii inż. W. B..

Ponadto skarżąca wskazała, iż organ II instancji nie rozważył zlecenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] skierowania sprawy na rozprawę w celu wyjaśnienia meritum opinii biegłego, który po zapoznaniu się z przedstawioną dokumentacją wypowiedziałby się co do rzeczywistej prawidłowości odprowadzania wód deszczowych z działki przy ulicy [...] w [...] (art. 89 § 2 Kpa).

Strona skarżąca podniosła również, że podczas opadów deszczu woda z dachu bezpośrednio przelewa się na jej działkę. Dodatkowo woda z rynny odprowadzającej, również wlewa się na jej działkę. Analogicznie sytuacja powtarza się w okresie zimowym, kiedy śnieg z dachu zsuwa się bezpośrednio na teren skarżącej. Na dowód swych twierdzeń J. R. przedstawiła zdjęcia wykonane w dniu [...] września 2005r., które obrazują zakres i charakter zniszczeń wodami opadowymi.

Skarżąca wskazuje na nierzetelną i nieprawdziwą opinię, która jej zdaniem może wynikać z faktu, że biegły brał udział przy pracach projektowych budynku, a osoba z nim spokrewniona (M. B.) była kierownikiem budowy budynku przy ulicy [...].

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu.

Należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art. 7, 77 i 107 § 3 Kpa.

Art. 7 Kpa stanowi, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 Kpa).

W związku z powyższym, podstawowym obowiązkiem organów administracji publicznej jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, aby następnie w oparciu o zebrany materiał dowodowy podjąć decyzję rozstrzygającą sprawę co do istoty albo w inny sposób zakończyć sprawę w danej instancji (art. 7 i 77 Kpa). Precyzyjne wyjaśnienie stanu faktycznego jest realizacją jednej z podstawowych zasad postępowania administracyjnego – zasady prawdy obiektywnej i ma ścisły związek z realizacją zasady praworządności wyrażonej w art. 6 Kpa.

Na podstawie art. 107 § 1 Kpa decyzja organu m.in. winna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Zgodnie z art. 107 § 3 Kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zarówno organ I, jak i II instancji naruszyły wskazane wyżej zasady prawa procesowego i to w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Organy obu instancji umarzając postępowanie administracyjne ograniczyły się jedynie do przytoczenia w uzasadnieniach swoich decyzji stanowiska zawartego w opinii technicznej z dnia [...] lipca 2005r. "w sprawie odprowadzenia wód deszczowych z działki budowlanej położonej w Gminie [...] przy ul. [...]". Organy w ogóle nie dokonały analizy w/w dokumentu, co oznacza, że nie przeprowadziły w stopniu wystarczającym postępowania dowodowego.

Ponadto należy stwierdzić, iż organ II instancji nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu, w którym J. R. wskazała, iż podczas opadów deszczu woda z dachu bezpośrednio przelewa się na działkę skarżącej, a woda z rynny odprowadzającej wlewa się na jej działkę. Na dowód swoich twierdzeń skarżąca przedstawiła organowi zdjęcia, które obrazują zakres i charakter zniszczeń wodami opadowymi ogrodzenia posadowionego pomiędzy działkami skarżącej i inwestorki, w bezpośredniej bliskości rozbudowanego budynku.

Dodatkowo należy stwierdzić, iż § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) kategorycznie stwierdza, iż dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione. Przepis ten bezpośrednio pozostaje w związku z art. 7 Kpa, który kładzie nacisk na interes społeczny i słuszny interes obywateli.

W związku z powyższym należy wskazać, iż § 28 w/w rozporządzenia stanowi, iż działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej (ust. 1). W razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (ust. 2). Tak więc to, iż odpływ z kanalizacji deszczowej znajduje się z bezpośredniej bliskości sąsiedniej działki, a dodatkowo teren inwestycji został podwyższony o ca 60 ÷ 65 cm może mieć wpływ na zalewanie działki sąsiedniej i dokonywanie zniszczeń, które obrazują zdjęcia. Organy w ogóle nie dokonały ustaleń w oparciu o w/w przepis co stanowi naruszenie art. 7 i 77 Kpa

Należy stwierdzić, iż organ umarzając postępowanie wskazał jedynie podstawę umorzenia. Zarówno w uzasadnieniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], jak i w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, brak jest uzasadnienia prawnego, w którym organy wskazałby dlaczego umorzono postępowanie na podstawie art. 105 § 1 Kpa. stanowi to naruszenie art. 107 § 3 Kpa.

W związku z powyższym organy nie wskazały, dlaczego postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (brak wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia), a ponadto nie dokonały oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, jak również nie wyjaśniły należycie stanu faktycznego. To, iż organy przytoczyły stanowisko zawarte w opinii technicznej nie oznacza, że w ten sposób ustaliły, iż postępowanie w ramach nadzoru budowlanego stało się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.