Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 591/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Pełnomocnictwo, zgodnie z klasyfikacją przyjętą w art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, obejmuje prowadzenie poszczególnych spraw, a takie pełnomocnictwo, stosownie do art. 39 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu.

TEZY

Pełnomocnictwo, zgodnie z klasyfikacją przyjętą w art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, obejmuje prowadzenie poszczególnych spraw, a takie pełnomocnictwo, stosownie do art. 39 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA A. Gliniecki (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2005 r., sygn. akt 7/IV SA 5113/03 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu stałego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2003 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2004 r. w sprawie z skargi J. Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi A. N., adwokat M. Z. w dniu 24 stycznia 2005 r. Od powyższego wyroku, pełnomocnik A.N. wniosła w dniu 18 lutego 2005 r. skargę kasacyjną, która została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 7 marca 2005 r., z uwagi na nieuiszczenie wpisu w należnej wysokości.

Pismem z dnia 21 marca 2005 r. pełnomocnik wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu, uzasadniając wniosek brakiem winy strony, która wpłacała wpis osobiście, kierując się informacją uzyskaną w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia A. N. terminu do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postanowieniem z dnia 7 marca 2005 r. została odrzucona skarga kasacyjna z powodu nienależytego jej opłacenia. Zdaniem Sądu w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez adwokata tak, jak w tej sprawie, to on jest odpowiedzialny za to, aby pismo wnoszone do Sądu było należycie opłacone, co wynika z art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tego obowiązku i odpowiedzialności za to adwokat nie może przerzucać na stronę. Sąd nie przychylił się też do argumentacji, że strona została błędnie poinformowana przez pracowników sądu o wysokości wpisu, co miałoby świadczyć o braku winy strony i jej pełnomocnika.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik A. N. wniosła zażalenie, w którym podniosła, iż w postanowieniu Sądu o odmowie przywrócenia terminu błędnie zostało przyjęte, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Jak wskazała dalej w zażaleniu pełnomocnik A. N., z uzasadnienia postanowienia nie wynika, by Sąd podważał wiarygodność uzyskanej przez stronę informacji w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym na temat wysokości wpisu.

Sygn. akt II OZ 591/05

Przepis art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie nakazuje adwokatowi osobiście opłacać wnoszonych pism. Zdaniem pełnomocnika, w całym postępowaniu we wszystkich kwestiach decydujący głos należy do strony, a nie do jej pełnomocnika, czego przykładem może być art. 41 w/w ustawy. Ponadto podniosła, że opłacenie wpisu przez stronę miało miejsce w dniu 18 lutego 2005 r. o godz. 12.00, zaś pełnomocnik strony o wysokości tej wpłaty powziął wiadomość tego dnia w późnych godzinach wieczornych przed przekazaniem stronie do wysłania skargi kasacyjnej. Powyższe skutkowało, że wpis stały musiał zostać w załączniku do skargi wymieniony w kwocie faktycznie wpłaconej i żadna miarą nie można było go już uzupełnić".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim należy podkreślić, że stosownie do przepisu art. 221ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), powołanej dalej jako p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. Argumentacja przedstawiona w zażaleniu zmierza do rozgraniczenia odpowiedzialności pełnomocnika i skarżącej za czynności związane z wniesieniem skargi kasacyjnej, co zmierza do ograniczenia zakresu udzielonego pełnomocnictwa. Jak wynika z udzielonego w dniu 18 lutego 2005 r. adwokat Małgorzacie Zakrzewskiej pełnomocnictwa (k.85), jest to zgodnie z klasyfikacją przyjętą w art. 36 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , pełnomocnictwo do prowadzenia poszczególnych spraw, a takie pełnomocnictwo stosownie do art. 39 pkt 1 w/w ustawy, obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu. W świetle powyższych ustaleń, przedstawiona w zażaleniu argumentacja, nie ma żadnych usprawiedliwionych podstaw, a przywołany art.41 p.p.s.a., nie może tu służyć jako przykład.

Sygn. akt II OZ 591/05

Argumentacja oparta na twierdzeniu, że skarżąca została błędnie pouczona o wysokości wpisu przez pracownika Sądu, byłaby ewentualnie możliwa do uwzględnienia, gdyby strona w sprawie występowała bez adwokata ( art. 6 p.p.s.a.). Należy również wskazać, że termin do uiszczenia wpisu i wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 23 lutego 2005 r., tymczasem dokonano tych czynności w dniu 18 lutego 2005 r., czyli było jeszcze kilka dni czasu na ewentualne uzupełnienie kwoty należnej od skargi kasacyjnej

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.