Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 43/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ż. Spółka Akcyjna w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 listopada 2022 r. nr SKO.41/3907/EG/2022 w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić Ż. Spółka Akcyjna w W. kwotę 100,00 zł /sto złotych/ tytułem uiszczonego w sprawie wpisu.


UZASADNIENIE

Ż. Spółka Akcyjna w W. (Spółka) wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 listopada 2022 r. oddalające skargę Spółki na bezczynność wierzyciela prezydenta Miasta P. w podejmowaniu czynności

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.").

Jednocześnie organ wskazał, iż mimo wskazania w skardze art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 8 p.p.s.a., skarga Spółki nie jest skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jednocześnie Spółka wnosi o uchylenie postanowienia Kolegium.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

W przypadku naruszenia wskazanych powyżej przepisów art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeka o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. Jak bowiem stanowi wskazany przepis, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych (niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a.) przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi zatem podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Powyższe podyktowane jest założeniem dwuinstancyjności postępowania.

Zaskarżone do Sądu postanowienie Kolegium z 18 listopada 2022 r. oddalające skargę Spółki na bezczynność wierzyciela zostało wydane w trybie art. 6 § 1a Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r. poz. 479 ze zm. – "u.p.e.a."), zgodnie z którym na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.

Jak wynika z postanowienia z 18 listopada 2022 r., Spółka została prawidłowo pouczona o przysługującym jej zażaleniu w 7 –dniowym terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Mając na uwadze powyższe Sąd wskazuje, że od postanowienia Kolegium z 21 listopada 2022 r., Skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci prawa do wniesienia zażalenia, zgodnie z treścią art. 6 § 1a u.p.e.a. – o czym prawidłowo pouczono.

W zakreślonym terminie do wniesienia zażalenia do Kolegium Spółka nadała skargę do tutejszego Sądu, polemizując z treścią postanowienia z 18 listopada 2022 r., odnosząc się do jego treści oraz wprost zwracając się do Sądu o zastosowanie wykładni prokonstytucyjnej art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie wyczerpał właściwego, obligatoryjnego trybu poprzedzającego wniesienie skargi do Sądu. Niewypełnienie tego warunku wyklucza możliwość dokonywania przez sąd merytorycznej oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów dotyczących bezczynności organu podatkowego, jak i wniosków w niej zawartych.

Sąd podkreśla, iż w sytuacji, gdy ustawa przewiduje środek zaskarżenia, skarga przysługuje wyłącznie na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Niedopuszczalna jest zaś skarga na rozstrzygnięcie podjęte przez organ pierwszej instancji. Ponieważ w sprawie niniejszej zaskarżono postanowienie wydane w pierwszej instancji, skargę należało uznać za niedopuszczalną.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Zwrotu uiszczonej kwoty wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.