Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 40/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: zwolniono od kosztów , ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. T. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. T. na bezczynność Prezydenta Miasta postanawia I. zwolnić skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego.


UZASADNIENIE

J. T. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie "przywrócenia pasa drogowego ul. [...] w K. do stanu zgodnego z prawem". Jednocześnie skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

We wniosku oraz w oświadczeniu z dnia 26 sierpnia 2009 r. złożonym na wezwanie Sądu, wskazał, że nie pracuje oraz, że poszukuje pracy. Nie jest zarejestrowany jako bezrobotny. Nie ma dochodów z innych źródeł, ani oszczędności, za wyjątkiem kwoty 40 zł. Nie posiada również żadnego majątku. Mieszka wraz z matką w domu stanowiącym jej własność, na podstawie użyczenia. Nie ponosi żadnych opłat związanych z utrzymaniem, korzystając z doraźnej pomocy matki. Matka finansuje koszty utrzymania domu, które według jej oświadczenia mają wynosić w granicach od ok. 400 – 600 zł.

Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 11 września 2009 r. sygn. akt III SAB/Kr 40/09 oddalił wniosek J. T. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego.

Skarżący złożył na w/w postanowienie w terminie sprzeciw, w którym zauważył, że wykazał w sposób wystarczający i zupełny, iż nie stać go na opłacenie kosztów sądowych i poniesienie wydatków w związku z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Jest na utrzymaniu matki, co nie oznacza, że pozostaje z nią we wspólnocie majątkowej. Sam nie posiada żadnego źródła dochodu i nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Rozpoznając wniosek skarżącego o zwolnienie z kosztów sądowych

i przyznanie radcy prawnego, Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) -dalej p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego (245 § 2 p.p.s.a). Przesłanki przyznania osobie fizycznej prawa pomocy uregulowane zostały w art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 ppsa, i tak, przyznanie jej w zakresie całkowitym następuje, gdy ubiegający się o nią wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek J. T. stanowi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Złożone przez niego oświadczenie o sytuacji majątkowej, rodzinnej

i o dochodach w powiązaniu ze złożonym dodatkowo w dniu 26.08.2009r. oświadczeniem dowodzi, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.

Wynika bowiem z w/w dokumentów, że skarżący pozostaje bez pracy, nie jest zarejestrowany jako bezrobotny i zamieszkuje u matki. Nie posiada obecnie żadnego źródła dochodu, ani oszczędności. Tym samym należy uznać, że sytuacja J. T. jest rzeczywiście trudna i pozwala na zaliczenie go do grona osób najuboższych, które nie są w stanie pokryć z własnych środków kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, inaczej rzecz ujmując, które nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co w gruncie rzeczy czyni zasadnym wniosek o przyznanie prawa pomocy. Oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy mogłoby prowadzić do pozbawienia skarżącego prawa do sądu.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ppsa w zw. z art. 245 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.