Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 953/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art 35
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Piotr Fronc SWSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2022 r. sprawy ze skarg: M. B. i R. B. oraz K. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 31 maja 2022 roku, znak: WI-I.7840.2.113.2021.EG w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i dzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżących M. B. i R. B. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącej K. G. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa, decyzją nr 2368/6740.1/2019 z 6 grudnia 2019 r., znak: AU-01-1.6740.1.1892.2019.MUŁ, zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi: K. S.A., pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego, dwulokalowego jednorodzinnego wraz z zagospodarowaniem terenu, ogrodzeniem, instalacjami wewnętrznymi w terenie: oświetlenia terenu, energetycznymi i teletechnicznymi, gazowymi, wodnymi, kanalizacyjnymi i instalacjami wewnętrznymi w budynku: gazowymi, grzewczymi, wodno-kanalizacyjnymi, wentylacji mechanicznej i elektrycznymi na działce nr [...] (obr. [...]), budowa zjazdu na działkę nr [...] (obr. j.w.), przy ul. [...] w K.".

Od powyższej decyzji odwołał się R. B. wnosząc zastrzeżenia do analiz nasłonecznienia i przesłaniania załączonych do projektu budowlanego (k. 11 i k. 15) poprzez nieprawidłowe określenie nasłonecznia w budynku przy ul. [...] i [...] na działkach [...] i [...]. Zdaniem skarżącego projekt budowlany narusza też ustalenia mpzp w zakresie § 11 pkt 1 minimalnej powierzchni nowo powstałych działek, ponieważ powierzchnia terenu działki nr [...] wynosi 478 m2, zamiast 600 m2. Nadto odwołujący podniósł, że ani Inwestor ani Wydział Architektury i Urbanistyki w K. nie przychylił się do prośby o zmianę koloru elewacji budynku z szarego na biały lub jakiś inny jasny kolor. Nadto odwołujący zarzucił naruszenie zasady czynnego udziału stron postępowania (art. 10 § 1 kpa) oraz niewłaściwego ustalenia kręgu osób, które powinny brać udział w postępowaniu, a przede wszystkim w niewłaściwy sposób powiadomienie wszystkich osób tego postępowania w stosunku do których powyższą decyzja wywołuje skutki prawne, w szczególności z powodu wysłania do odwołującego decyzji na nieprawidłowy adres.

Wojewoda Małopolski, decyzją z 14 lipca 2020 r., znak: WI-I.7840.2.5.2020.EG, utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydent Miasta Krakowa, lecz następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z 21 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1091/20 uchylił tą decyzję, wskazując, iż ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy winien zbadać zgodność przedmiotowego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami w zakresie nasłonecznia i ochrony przeciwpożarowej.

Wojewoda Małopolski ponownie rozpatrując sprawę decyzją z 31 maja 2022 r. Znak sprawy: WI-I.7840.2.113.2021.EG, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U.2021.2351, dalej Pb), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podano, iż biorąc pod uwagę wytyczne określone w uzasadnieniu wyroku WSA, organ wezwał, na podstawie art. 136, art. 50, art. 79a kpa, autora projektu (wezwanie z 17 grudnia 2021 r. i z 8 lutego 2022 r.) o przedłożenie następujących dowodów: szczegółowej analizy przesłaniania i nasłonecznienia istniejących na sąsiednich działkach budynków mieszkalnych, w tym w pokojach mieszkalnych M. B. i R. B., sporządzonej zgodnie z § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - zwanego dalej wt, w zakresie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi i wymaganego czasu nasłonecznienia pokoi mieszkalnych (dokładnego wyliczenia ile wynosi konkretny czas nasłonecznienia w pokojach zlokalizowanych naprzeciwko planowanej budowy); szczegółowej analizy w zakresie zgodności przyszłej inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi, w trybie § 271 wt w zakresie ochrony przeciwpożarowej z uwzględnieniem konstrukcji budynków na sąsiednich działkach, w tym budynku Skarżących.

W odpowiedzi pismem z 15 marca 2022 r. i uzupełnionym pismem z 18 maja 2022 r. przedłożono wyjaśnienia dotyczące analizy w zakresie zgodności przyszłej inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi, oraz analizy przesłaniania i nasłonecznienia. Wg organu projektowany budynek na działce nr [...] jest usytuowany w odległości 5.41 m o wschodniej granicy działki, co jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 wt Odległość pomiędzy budynkami istniejącymi (oznaczonymi [...] na działce [...] i [...] na działce [...] a projektowanym budynkiem na działce nr [...], wynosi odpowiednio: 10.88 m i 11.46 m. Budynek projektowany i budynki istniejące [...] są zaliczane do klasy zagrożenia ludzi ZL IV (§ 209 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 4 – są budynkami mieszkalnymi). Jednorodzinny budynek mieszkalny dwulokalowy został zaprojektowany w konstrukcji murowanej tj. z materiałów nierozprzestrzeniających ognia (§ 208 a ust. 3pkt 1 – rozumie się elementy budynku nierozprzestrzeniające ognia przy działaniu ognia wewnątrz, jak i od zewnątrz budynku). Obciążenie ogniowe w omawianych budynkach jest mniejsze od najniższego parametru QMJ/m2, tym samym odległość między zewnętrznymi ścianami budynków winna wynosić 8 m (§ 271 ust. 1), a wynosi 10.88 m i 11. 46 m. Zaznaczyć należy, że zwiększenie odległości między budynkami dotyczy zewnętrznych ścian i dachów sąsiadujących budynków z materiałów rozprzestrzeniających ogień lub o parametrach zawartych w kolumnie 5 w tabeli, czyli nie dotyczą przedmiotowych budynków. Projekt spełnia zapisy określone w dziale VI dotyczące bezpieczeństwa pożarowego wt. Projektant, zgodnie z metodą określoną w § 13 wt, na rysunku W.W..1.R.1 wyznaczył kąty 600 w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ścian na osi okien przesłanianych i określił odległości pomiędzy budynkami istniejącymi [...] a projektowanym budynkiem, odległości te wynoszą 10.87.5 m – budynek [...] i 11.45.8 m – budynek [...]. Na rys. W.W..2.R.1 projektant pokazał wysokość przesłaniania zmierzoną od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego (40K) do poziomu najwyżej zacieniającej krawędzi budynku projektowanego, która wynosi 7.36 m. Warunek § 13 wt naturalnego oświetlenia pomieszczeń został spełniony, bowiem na osi okien przesłanianych nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Odległość miedzy budynkami jest większa niż wysokość przesłaniania.

Projektant w analizie nasłonecznienia, o którym mowa § 60 wt wykazał, że wszystkie okna budynku [...] (skarżących) posiadają wymagany czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godz. w dniach równonocy w godzinach 7.00-16:00 (przy czym, co do zasady warunek ten musi być spełniony przynajmniej dla jednego z pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, znajdujących się lokalu mieszkalnym, natomiast nie musi być spełniony dla wszystkich okien w takich pomieszczeniach). Projektant na rysunku W.W..5.R.1 pokazał rzut parteru z oknami (okno o1-pn) budynku [...] (okno o1-pd), oraz budynku sąsiedniego do budynku [...] działce nr [...], od strony wschodniej budynku [...] (okno o4-pn) i [...] (okno o3-pd). Na rysunku [...] projektant, dla sprawdzenia poprawności rozwiązania (wynikającego z zastosowania Linijki Słońca Twarowskiego) wykreślił za pomocą programu [...] z lokalizacja działki wynikającą z Google Earth (por. wyjaśnienia z 15 marca 2022 r.(linijkę słońca w dniu równonocy wiosennej i w dniu równonocy jesiennej. Czas nasłonecznienia 21 marca wynosi 3 godz. i 9 minut, czas nasłonecznienia 23 września wynosi 3 godz. i 6 minut. Na rysunku W.W..7.R.1 projektant pokazał analizę nasłonecznienia metodą Twarowskiego. Okno o1-pn (okno na parterze w budynku 40K w pomieszczeniu mieszkalnym) jest oświetlone światłem słonecznym w godz. 13 do 16.10 tj. 3 godz. i 10 minut, okno o1-pd (okno na parterze w budynku 40J w pomieszczeniu mieszkalnym) jest oświetlone światłem słonecznym w godz. 13.00 do 15.20 i od 15.45 do 16.35 tj. 3 godz. i 10 minut od zachodu, od wschodu okno o3-pd (okno na parterze w budynku 40J w pomieszczeniu mieszkalnym) i okno o4-pn (okno na parterze w budynku [...] w pomieszczeniu mieszkalnym) są oświetlone w godz. 7.00 do 12.00 tj. po 5 godz. Dodatkowo projekt na rysunku W.W..8 przedstawił analizę nasłonecznienia budynków [...] od zachodu i od wschodu. Czas nasłonecznienia w marcu okien od zachodu wynosi 4 godz. 17 minut, we wrześniu wynosi 3 godz. 31 minut – dotyczy: okna o1-pd i okna o2-pd, okien o1-pn i o2-pn w marcu 3 godz. 9 minut, we wrześniu 3 godz. 6 minut.

Czas nasłonecznienia w marcu okien od wschodu wynosi 3 godz. 45 minut (okno o4-pd) i 4 godz. 54 minuty (okno o3-pd), we wrześniu 3 godz. i 27 minut (okno o4-pd) 5 godz. i 24 minuty (okno o3-pd). Czas nasłonecznienia w marcu okien od wschodu wynosi 4 godz. i 54 minuty dla okna o4-pn i okna o3-pn, we wrześniu 5 godz. i 24 minuty dla obu okien. Warunek § 60 wt został spełniony. Na marginesie należy dodać, że ww. warunek został spełniony nie tylko dla jednego pomieszczenia mieszkalnego, ale również dla pozostałych pomieszczeń mieszkalnych. Ww. analiza została sporządzona przez uprawnionego projektanta, przynależnego do organu samorządu zawodowego, który składa oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, czyli odpowiada za poprawność sporządzenia analiz, które dołącza do projektu. Z analizy tej wynika, że pokoje mieszkalne w budynkach sąsiednich mają zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godz. w dniach równonocy w godz. 7.00 – 17.00 (§ 60 ust. 1 wt). W mieszkaniach wielopokojowych wymagania te są spełnione dla przynajmniej 1 pokoju (§ 60 ust. 2 wt), a dla budynków zlokalizowanych w zabudowie śródmiejskiej wymagany czas nasłonecznienia wynosi do 1.5 godz. (§ 60 ust. 3 wt). Tym samym zatwierdzony projekt spełnia § 13 i § 60 wt. Ponadto analiza akt sprawy wykazała, że organ I instancji poprawnie określił obszar oddziaływania inwestycji jako teren nieruchomości dz. nr [...] i dz. nr [...] (działki inwestycyjne) oraz działki sąsiednie nr nr [...], [...], [...], [...] obr. [...]. W terenie, w którym znajdują się działki nr [...] i nr [...] w K. obowiązuje uchwała Nr [...] Rady Miasta K. z 14 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "B.-S." w K. /Dz.Urz. Woj. Małop. z 2018 r., poz.2238/ - dalej mpzp. Zgodnie z załącznikiem graficznym do ustaleń planu działki objęte inwestycją znajdują się w granicach jednostki strukturalnej planu o symbolu MN.6 tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Przedmiotem zatwierdzonego projektu budowlanego jest budowa budynku mieszkalnego, dwulokalowego jednorodzinnego z infrastrukturą techniczną i układem komunikacji wewnętrznej. Przedmiot omawianego projektu budowlanego zawiera się w podstawowej funkcji obszaru MN.6 (§16 ust. 3). Z projektu budowlanego planowanej inwestycji wynika, że przyjęto wskaźnik terenu powierzchni biologicznie czynnej 60.03%, wskaźnik intensywności zabudowy 0.4, max. wysokość budynku 7.34 m. Oznacza to, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej: 60%, wskaźnik intensywności zabudowy: 0.1 - 0.4, max;, wysokość zabudowy: 9 m, a przy realizacji dachu płaskiego 8 m. Omawiana inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Budynek mieszkalny jednorodzinny nie jest zaliczany do obiektów generujących hałas,

zanieczyszczenia powietrza, czy drgania. Pozwolenie na budowę może być wydane temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 1 Pb). Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania działką nr [...], [...] w K. na cele budowlane (k. 7 i 8 akt organu I instancji). Projektanci legitymują się stosownymi uprawnieniami oraz wpisem do Małopolskiej Okręgowej Izby Architektów RP oraz Małopolskiej i Mazowieckiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Pb (zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1 Pb), załączyli oświadczenia o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, zgodnie z art. 20 ust. 4 Pb (k. 51-69 projektu budowlanego). Projekt zagospodarowania terenu, zgodnie z art. 34 ust 3 pkt 1 Pb, został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych przez uprawnionego projektanta w sierpniu 2019 r. (k. 14 projektu budowlanego). Jest to mapa wykonana w lipcu 2019 r. przez uprawnionego geodetę, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Prezydenta Miasta K. 2 sierpnia 2019 r. (identyfikator: [...]). Do projektu budowlanego załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (k. 250 projektu budowlanego) zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1b Pb.

Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna, opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, został trwale zszyty. Projektowany budynek został zaliczony do pierwszej kategorii geotechnicznej. Teren inwestycji ma zapewniony dostęp do drogi publicznej - ul. [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. G. zarzuciła:

- brak prawidłowych ustaleń faktycznych, ponieważ organ nie zbadał, czy dodatkowe dowody, które inwestor miał dostarczyć po wezwaniach z 17 grudnia 2021 r. i z 8 lutego 2022 r., są wystarczająco szczegółowe, by zdecydować, że wszystkie wymagania § 271 wt;

- naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 145 § 1 pkt 5) kpa ze względu na to, że wyszły na jaw istotne dla sprawy, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji. Dotyczy to konstrukcji Elewacji Zachodniej istniejących budynków [...] graniczących z projektowaną inwestycją.

- naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 95 ust 7 u.g.n. w decyzji organu niższej instancji. Prezydenta m Krakowa, decyzja Nr 800/2018. Wydzielenie działki [...] jako odrębnej działki budowlanej na podstawie decyzji Nr 800/2018 było sprzeczne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem nieruchomości, niezgodne z mpzp i niezgodne z obowiązującymi przepisami budowlanymi i warunkami technicznymi,

- naruszenie przepisów postępowania, z art. 145 § 1 pkt 4) kpa ze względu na to, że dwie strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu. Nowi właściciele nieruchomości graniczących z działką [...], mieszkający w K. w lokalu nr [...] w budynku [...] oraz w lokalu nr [...] w budynku [...] przy ul. [...] nigdy nie otrzymali żadnego pisma organu pierwszej ani drugiej instancji w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji jw., o czym dowiedziałam się od właścicieli tych nieruchomości pisząc tę skargę.

W uzasadnieniu podkreślono, iż projektant załączył do wyjaśnień zdjęcie przedstawiające jedynie elewację wschodnią, na którą projektowana inwestycja nie miałaby żadnego wpływu. Brakuje dokładnych zdjęć przedstawiających całą elewację zachodnią, na którą bezpośrednio oddziaływałaby inwestycja. Analiza przesłaniania i nasłonecznienia istniejących budynków nie jest też oparta o bieżące zagospodarowanie terenu, gdyż brakuje oznaczeń drzew, które stoją w bliskiej odległości od budynków [...] i też je zacieniają. Istniejący budynek [...] [...] został zaprojektowany tak, że elewacja zachodnia ma stopień przeszkleń wynoszący aż 48%-49%. Zgodnie z § 271 pkt 4. wt jeżeli ściana zewnętrzna budynku ma na powierzchni nie większej niż 65%, lecz nie mniejszej niż 30%, klasę odporności ogniowej (E), określoną w § 216 ust 1 w 5 kolumnie tabeli, wówczas odległość między tą ścianą lub jej częścią o ścianą zewnętrzną drugiego budynku należy zwiększyć w stosunku do określonej w ust 1 i 2 o 50%. Zgodnie z powyższym, odległość między ścianami budynków istniejących a budynku projektowanego winna zostać zwiększona z 8 m o 50%, czyli wynosić minimum 12 m. Projektowany budynek na działce nr [...] jest usytuowany w odległości 5.41 m od wschodniej granicy działki, a odległość pomiędzy budynkami istniejącymi [...] wynosi odpowiednio 10.88 m i 11.46 m, czyli do 12 m brakuje odpowiednio 1.12 m i 0.54 m. Podkreślono, że działka [...] to teren wydzielony z naruszeniem prawa. Niezabudowany obszar, jaki dziś stanowi cała działka [...], powinna po podziale z działki [...] stanowić co najwyżej część działki [...], która powstała przy podziale budynku znajdującego się najbliżej niej i pozostać obszarem niezabudowanym, aby nie naruszać mpzp, a nie stanowić odrębną działkę W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. B. i M. B. zarzucili, iż pomimo wezwania, organ administracji niestety nie dopełnił swoich obowiązków i po raz koleiny nie zadał sobie trudu, aby wykonać własna i poprawna analizę w niniejszej sprawie, kwestii jakie nakazał sąd w wydanym wyroku.

Podkreślili, że w świetle art. 271 ust. 2 wt nie sprawdzono, że budynek skarżących posiada bardzo duże przeszklenia okienne zajmujące znaczna powierzchnię ściany zewnętrznej oraz, że pokrycie dachu jest palne. Wynika to z projektu budowlanego skarżących [...] oraz oświadczenia kierownika budowy T. M. o zakończeniu budowy z dnia 17 grudnia 2015 roku. Jeżeli jedna ze ścian zewnętrznych usytuowana od strony sąsiedniego budynku lub przekrycie dachu jednego z budynków jest rozprzestrzeniające ogień, wówczas odległość określoną w ust. 1 należy zwiększyć o 50%, a jeżeli dotyczy to obu ścian zewnętrznych lub przekrycia dachu obu budynków - o 100%. Z uwagi na przytoczone wyżej wymogi w zw. z ust 2, odległość tę należy w analizowanym przypadku podwyższyć do 12 m. o ile faktycznie projekt domu Inwestora K. ma spełnione wszystkie zapisy określone w dziale IV bezpieczeństwa pożarowego warunków technicznych. Jeżeli nie są spełnione, to odległość między budynkami powinna być zwiększona o 100%, czyli do 16 m. Powołano także art. 271 pkt 4 wt oraz analizę odległości miedzy inwestycją a budynkiem skarżących podkreślając, że cała zewnętrzna fasada budynku (dz. [...]) od wschodniej części skarżonej inwestycji K. , posiada bardzo wiele okien - przeszkleń, wszystkie o wysokości ok. 2,5 m, i niekiedy szerokości nawet ok. 5 m, co stanowi ok 50 % powierzchni ściany zewnętrznej. Niestety okna te nie mają żadnego parametru przeciwpożarowego, co potwierdzono w producenta tych okien. W związku z tym okna te można określić jako zwykłe, które nie tworzą bariery dla ognia, niebezpiecznie wysokiej temperatury oraz trującego dymu. Z uwagi na to, że budynki skarżących nie są budynkami użyteczności publicznej, to nie było wymogu stosowania tej klasy okien przeciwpożarowych. Poza tym deweloper skarżących, budował jako pierwszy, gdzie nie było jeszcze nic na sąsiednich działkach. Dlatego to na obecnym Inwestorze i Projektancie firmy K. spoczywa obowiązek dostosowania projektu budowlanego do stanu faktycznego oraz parametrów technicznych istniejącej już zabudowy. Nie można skłaniać się tylko do przestrzegania ogólnych zasad prawa, powołując się, że wystarczy aby budynki były oddalone od siebie o 8 m, bo tak to wynika z "suchego" przepisu rozporządzenia. Wskazując na analizę i obliczenia odległości podkreślono, iż budynek A, mający równomierne przeszklenie fasady od strony budynku B na powierzchni 45%, musiałby być oddalony od tego budynku o co najmniej 12 m (8 m x 150; dla k=100-45=55%) - przypadek skarżących. Wskazano także na naruszenie art. 7 kpa, gdyż skarżący nie zostali należycie i wyczerpująco poinformowani o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, nie mając możliwości zapoznania się ze sprawą w trakcie postępowania, gdyż decyzja została wydana za wcześnie, gdzie wypływały jeszcze korekty i wyjaśnienia pełnomocnika Inwestora do niniejszej sprawy. Szczegółowo wskazano na te korekty i ich daty. Jedynie pismem z 8 lutego 2022 r., na podstawie art. 10 § 1 kpa organ zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z całością zgromadzonego mat. Dowodowego i wniesienia informacji i zastrzeżeń, w terminie do 31 marca 2022 r., a korekta Projektanta prostująca liczne błędy, wpłynęła 20 maja 2022 r., o czym strony nie wiedziały. Natomiast decyzja została wydana 31 maja 2022. Zarzucono również naruszenie art. 5 ust 1 pkt 9 Rb. w zw. z § 13, § 57 i § 60 wt poprzez nieprawidłowe określenie nasłonecznienia i przesłaniania budynku. Cień rzucany przez budynek mieszkalny jednorodzinny o płaskim dachu i wysokości do okapu ok. 8 m w godzinach 7-17 (21.III, 21.IX) rzucany jest na przyległe tereny na odległość ok. 48 m odpowiednio od wschodniej i zachodniej krawędzi budynku i ok. 10 m od jego krawędzi północnej. Taki budynek spowoduje ograniczenia dla działek bezpośrednio przylegających od wschodu i zachodu. Co za tym idzie zakres ograniczeń na działkach sąsiednich znacznie rośnie. Nadto wskazano, iż katalog prawnie dopuszczalnych zachowań inwestora A w pewnym zakresie pokrywa się z katalogiem prawnie dopuszczalnych zachowań inwestora B. Ponieważ rzadko kiedy sąsiadujący ze sobą inwestorzy dostają pozwolenie na budowę tego samego dnia, prawie zawsze powstaje sytuacja, że przestrzeń prawna pól zachodzących zajmowana jest przez pierwszego z nich (tu niestety działa mało sprawiedliwa zasada- kto pierwszy ten lepszy). Drugi z nich, choć potencjalnie dysponował podobnymi możliwościami, może jako drugi wykorzystać już tylko część z nich, ograniczonymi przez oddziaływanie pierwszego obiektu. Zarzucono też naruszenie art 28 kpa, gdzie błędnie ustalono strony postępowania, gdyż właściciele mieszkań parterowych zlokalizowanych na działce [...] [...] oraz [...]), nie zostali powiadomieni (M. K. - L. i A. K. – Z.). Podniesiono przy tym zarzut naruszenia art 93 ust 3, art. 95 pkt 7 ust. 1,1 a i art 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r. poz. 2204), składając wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 12.12.2008 r, nr 800/2018, znak sprawy GD-5.6831.2.131,2018. W skutek wyżej wymienionej decyzji podziałowej, powstały dwie niezabudowane działki, która faktycznie nie powinny zostać wydzielone tj. działka - [...] oraz działka - [...]. Niestety na działce [...] powstał już budynek na bazie innego pozwolenia na budowę, natomiast na działce [...] toczy się właśnie postępowanie, dla której wydana została obecnie skarżona decyzja Wojewody Małopolskiego Wl1.7840.2.113.2021.EG z dnia 31 maja 2022 r., poprzedzona wydaniem pozwoleniem na budowę 2368/6740.1/2019 z dnia 06.12.2019r. Dla działki [...] Inwestor K. nigdy nie powinien uzyskać pozwolenia na budowę. Niedopuszczalnym było tworzenie nowych działek - niezwiązanych z istniejącą zabudową mieszkalną - niespełniających normy powierzchniowej z powołaniem się na

dyspozycję art. 95 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dwie pierwotnie działki [...] oraz [...] zostały zabudowane 10 budynkami mieszkalnymi. Działki wydzielone "pod obsługę" tych budynków otrzymały numerację 1578/1-5 oraz 1579/1-5. Oprócz tych dziesięciu działek, utworzono jeszcze 2 dodatkowe działki: [...] (pow. 0.0459 ha) oraz [...] (pow. 0.0478 ha), na których nie stał żaden budynek mieszkalny. W/w skargi Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargi skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.

Niniejszą sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875).

Skargi zasługują na uwzględnienie, przy czym nie wszystkie podniesione w nich zarzuty są trafne.

Przypomnieć należy, że niniejsze postępowanie administracyjne było już poddane kontroli WSA w Krakowie. Wyrokiem z dnia 21.12.20r. wydanym do sygnatury akt II SA/Kr 1091/20, Sąd uchylił poprzednią decyzję Wojewody Małopolskiego, z powodu nieprawidłowości w weryfikacji przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego odnośnie zacieniania (§ 13, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) oraz przepisów przeciwpożarowych tj. § 271 w/w rozporządzenia. Zgodnie z wytycznymi, którymi na podstawie art. 153 p.p.s.a. organ był związany, ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy winien był zbadać zgodność przedmiotowego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie nasłonecznienia i ochrony przeciwpożarowej. Obowiązku tego organ jednak należycie nie wykonał. Organ ograniczył się do zobowiązania inwestora, aby ten przedłożył szczegółową analizę przesłaniania i nasłonecznienia oraz analizę w zakresie zgodności przyszłej inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi. Powyższego obowiązku inwestor poprawnie nie wykonał, a organ nie zweryfikował wystarczająco wnikliwie przedłożonych przez inwestora analiz, wydając co najmniej przedwcześnie analogiczną decyzję, jak poprzednio uchylona.

Zaczynając od analizy nasłonecznienia, to jej część tekstowa jest nazbyt lakoniczna, a część graficzna sporządzona w taki sposób, że nie da się w żaden sposób zweryfikować jej poprawności. Do tego z uwagi na błędy, analiza ta była korygowana, co czyni ją jeszcze bardziej nieczytelną. Biorąc natomiast pod uwagę, że okna w jednym z mieszkań mają wg analizy nasłonecznienie wynoszące nieco ponad 3 godziny, czyli blisko dopuszczalnej granicy minimalnej, analiza musi być tak sporządzona, aby dało się w sposób niebudzący wątpliwości ocenić jej poprawność. W tej części rozważań podkreślić jednak należy, że w poprzedniej skardze skarżący wskazywali, że okna w ich mieszkaniu znajdują się tylko na elewacji zachodniej budynku. Tymczasem z jednego z załączników do pisma inwestora z dnia 15.03.2022r. oznaczonego symbolem W.W..5 wynika, że w budynku tym, okna w pomieszczeniach mieszkalnych znajdują się także na elewacji wschodniej. Powyższe wymaga weryfikacji przez organ na podstawie dokumentacji projektowej dotyczącej tej inwestycji na działkach nr [...] i [...]. Nie jest bowiem wykluczone, co winien ustalić i ocenić organ, że kwestia nasłonecznienia w budynku na działkach nr [...] i [...] może zostać uznana za wystarczająco wyjaśnioną z uwagi na treść § 60 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Przechodząc do analizy, dotyczącej zgodności przyszłej inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi należy podkreślić, że inwestor wskazał w niej, że obydwa budynki tj. istniejący na działkach nr [...] i [...] i projektowany, są z materiałów nierozprzestrzeniających ognia. Tymczasem z załącznika do skargi M.. i R.. B. tj. kopii oświadczenia kierownika budowy o zakończeniu budowy ich budynku wynika, że pokrycie dachu tego budynku wykonane jest z materiałów palnych. § 271 ust 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stanowi, że jeżeli jedna ze ścian zewnętrznych usytuowana od strony sąsiedniego budynku lub przekrycie dachu jednego z budynków jest rozprzestrzeniające ogień, wówczas odległość określoną w ust. 1 należy zwiększyć o 50%. O ile terminów: "materiał palny" i "przekrycie dachu rozprzestrzeniające ogień" nie można automatycznie utożsamiać, to jednak w aktualnym stanie sprawy nie da się uznać jak to wskazał inwestor, że budynek istniejący na działkach nr [...] i [...] wykonany jest z materiałów nierozprzestrzeniających ognia. Wymaga to zweryfikowania, podobnie jak w wypadku pomieszczeń mieszkalnych w tym budynku, w oparciu o dokumentację projektową dotyczącą inwestycji na działkach nr [...] i [...]. Przyjmując bowiem, że konstrukcja dachu budynku na działkach nr [...] i [...] wykonana jest z materiałów rozprzestrzeniających ogień, zaprojektowana odległość pomiędzy tym budynkiem, a budynkiem planowanym, nie jest prawidłowa.

Kończąc tę część rozważań należy dodać, że choć w uzasadnieniu wyroku z dnia 21.12.20r. wydanego do sygnatury akt II SA/Kr 1091/20 nie wskazano wprost, że organ winien sięgnąć do dokumentacji projektowej inwestycji na działkach nr [...] i [...], to jednak wydaje się być raczej oczywistym, że kwestii konstrukcyjnych, usytuowania pomieszczeń w budynku oraz istnienia i usytuowania w nich okien, w zasadzie nie da się ustalić bez tej dokumentacji. O ile organ może zobowiązywać inwestora do przedłożenia stosownych dokumentów, w tym różnych analiz, to z jednej strony jest zobowiązany następnie je zweryfikować, a do tego, w takiej sytuacji jak w niniejszej sprawie, konieczne jest skorzystanie z dokumentacji projektowej.

Dlatego w ponownym postępowaniu organ oceni zgodność przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego w zakresie zacieniania oraz przepisów przeciwpożarowych, ustalając istotny dla tej oceny stan faktyczny także w oparciu o dokumentację projektową inwestycji na działkach nr [...] i [...], stosując się do powyżej przedstawionych poglądów prawnych. Jeśli projekt ten nie będzie z tymi przepisami zgodny, organ zobowiąże inwestora w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego do stosownej jego zmiany.

W przypadku zgromadzenia dodatkowego materiału, organ powiadomi też o tym strony, aby mogły się z nim zapoznać. Nie jest bowiem prawidłową praktyką, że organ wydaje decyzję nie informując stron, że do akt wpłynął kolejny dokument inwestora, w którym prostuje się błędy pierwotnie złożonej analizy nasłonecznienia.

Pozostałe zarzuty skarg nie zasługują na uwzględnienie, z przyczyn wskazanych już w uzasadnieniu wyroku z dnia 21.12.20r. wydanego do sygnatury akt II SA/Kr 1091/20. W uzupełnieniu można dodać, że na obecną chwilę inwestor dysponuje zarówno ostateczną decyzję o podziale działek, jak i ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę wcześniejszej inwestycji, która zresztą została zrealizowana. Postępowania nadzwyczajne nie pozbawiają tych decyzji waloru ostateczności i dopóki decyzje te nie zostaną wyeliminowane z obrotu prawnego lub wstrzymane, nie ma podstaw aby wyłącznie z uwagi na fakt samego trwania tych postępowań, odmówić inwestorowi prawa do procedowania przedmiotowego postępowania o pozwolenie na budowę.

Co się natomiast tyczy zarzutu pominięcia nowych właścicieli lokali [...] i [...], to zgodnie z utrwalonymi poglądami wyrażanymi w orzecznictwie, zarzuty z tzw. podstawy wznowieniowej, skutecznie może podnieść jedynie podmiot pominięty. Z tych przyczyn podniesiony przez skarżącą K.. G. zarzut nie mógł samoistnie prowadzić do uwzględnienia skargi. Niemniej jednak w ponownym postępowaniu organ zweryfikuje krąg stron, tak aby na dalszym etapie postępowania był on prawidłowy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 202 § 2 w/w ustawy, zasadzając na rzecz skarżących po 500 zł. tytułem uiszczonych wpisów od skarg.