Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 808/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia kwoty zaległości z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 lipca 2015 r. E. B., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie siostry – W. W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie umorzenia kwoty zaległości z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2015 r. wezwano W. W. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie wyjaśniono, że dołączone do skargi pełnomocnictwo upoważnia W. W. jedynie do reprezentowania skarżącego przed urzędami.

Korespondencja sądowa zawierająca odpis powyższego zarządzenia została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 września 2015 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 23). Zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 18 września 2015 r.

Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2015 r. wezwano E. B. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 5 października 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 25). Jednakże w zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 12 października 2015 r. brak formalny skargi nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 2 listopada 2015 r. odrzucił skargę E. B. wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych w terminie. Odpis powyższego rozstrzygnięcia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 12 listopada 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 37).

W. W. w piśmie z dnia 16 listopada 2015 r., nadanym w dniu 16 listopada 2015 r. podała, że podobnie jak w innych sprawach także do niniejszej sprawy nadesłała pełnomocnictwo. Pełnomocnik powołała się na swój wiek (70 lat) oraz zaznaczyła, że jej brat jest osobą schorowaną oraz wymaga pomocy z jej strony. Do pisma dołączyła pełnomocnictwo.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu (datowanej na 2 listopada 2015 r.), pełnomocnik sprecyzowała, że powyższe pismo z dnia 16 listopada 2015 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stwierdziła, że nie mogła skorzystać z pomocy prawnika zatrudnionego w Urzędzie Gminy, dlatego prosi także o "wydłużenie terminu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Pełnomocnik skarżącego podała, że uchybienie terminu przez jej brata wynikało z tego, że jest on osobą schorowaną. Odnosząc się do tej argumentacji należy wskazać, że w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było zawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie może stanowić uprawdopodobnienie, o który mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt I OZ 1006/09). Zdarzenie takie może stanowić nagła choroba, bądź nagłe pogorszenie się stanu zdrowia, które nie pozwoliło na osobiste dokonanie czynności czy wyręczenie się inną osobą. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący leczy się neurologicznie, urologicznie i choruje na płuca. Stan zdrowia skarżącego jest zatem okolicznością stałą i nie był nagłym zdarzeniem. Nadto pełnomocnik nie uprawdopodobniła tego, że choroba uniemożliwiła skarżącemu skorzystanie z pomocy innych osób. Wprost przeciwnie, wyraźnie wskazała, że brat korzysta z jej pomocy.

Powyższa kwestia, a mianowicie to, że skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego – siostrę, ma w niniejszej sprawie istotne znaczenie. Jeżeli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to ponosi ona negatywne konsekwencje działań czy zaniedbań pełnomocnika, któremu zleca wykonanie określonych czynności związanych z reprezentacją. Wszelkie jego uchybienia odnoszą skutek względem jego mocodawcy. Jednocześnie o braku winy pełnomocnika nie może świadczyć jej wiek czy też przekonanie o konieczności skorzystania z pomocy prawnika w Urzędzie Gminy. Nadto pełnomocnik wskazała, że do przedmiotowej sprawy złożyła pełnomocnictwo podobnie jak do pozostałych spraw skarżącego toczących się przed tut. Sądem (IV SA/Gl 806/15 i 807/15). Należy wskazać, że we wszystkich tych sprawach pełnomocnictwo wniesione ze skargą swoim zakresem obejmowało wyłącznie "sprawy przed urzędami". Dlatego pełnomocnik została wezwana do nadesłania pełnomocnictwa do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjny nie tylko w tej sprawie, ale także w sprawach, o których mowa wyżej. Istotne jest to, że wszystkie wspomniane wezwania zostały doręczone w tym samym dniu - 11 września 2015 r. i pełnomocnik jedynie uzupełniła ten brak w terminie w sprawach IV SA/Gl 806/15 i 807/15, które zostały skierowane do rozpoznania na rozprawie. Pomimo wezwania nie nadesłała natomiast w terminie pełnomocnictwa do niniejszej sprawy IV SA/Gl 808/15.

Mając na uwadze ustawowe wymogi wynikające z art. 87 § 2 P.p.s.a., stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik skarżącego nie mogą - zdaniem Sądu stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.