Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2409/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stankowski Asesor. sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi E.T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji; oddala skargę. /-/ E. Podrazik /-/ S. Małek /-/ J. Stankowski


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...].08.2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na skutek zażalenia H. G., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 59 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].07.2002 r. o odrzuceniu zarzutów zobowiązanego H. G. w przedmiocie prowadzenia egzekucji obowiązku doprowadzenia rozbudowy budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem, i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podano, iż egzekwowany obowiązek wynika z decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...].11.1992 r., była ona podstawą wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...].12.2001 r. i wszczęcia egzekucji skarżącego dniu [...].12.2001 r., jednakże w dniu [...].11.2001 r. postępowanie egzekucyjne odnoszące się do tego samego obowiązku i skierowane przeciwko temu samemu zobowiązanemu zostało umorzone na podstawie art. 59 § 1 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wobec nie podjęcia w terminie 12 miesięcy zawieszonego postępowania, powyższa przesłanka umorzenia egzekucji ma charakter nieprzemijający i brak jest podstaw do wszczęcia egzekucji po jej umorzeniu w powyższym trybie.

Od powyższego postanowienia skargę złożył E. T., domagając się kontynuacji postępowania egzekucyjnego oraz uzasadniając swój interes prawny we wniesieniu skargi okolicznością, iż jest właścicielem sąsiedniej działki, rozbudowę dokonano z przekroczeniem granic działek, obiekt wybudowano z naruszeniem warunków techniczno-budowlanych, na skutek rozbudowy jego działka stała się bezużyteczna, nie rośnie na niej nawet trawa, po budowie pozostały rozkopy na jego działce.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) sądowa kontrola decyzji i postanowień administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Jednakże dokonanie przez sąd administracyjny powyższej kontroli możliwe jest jedynie w przypadku wniesienia skargi przez podmiot do tego uprawniony. Brak skargi lub wniesienie jej przez osobę nieuprawnioną uniemożliwia merytoryczne badanie prawidłowości zaskarżonego aktu.

W myśl art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Interes prawny rozumiany jest jako związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Interes prawny strony musi mieć oparcie w normach administracyjnego prawa materialnego. Od interesu prawnego odróżnić należy interes faktyczny, którego źródłem jest nie przepis prawa, a inne względy, np. ekonomiczne, estetyczne, porządkowe itp., i który nie jest konkretyzacją uprawnień i obowiązków stron w ramach stosunku administracyjno-prawnego.

Z akt sprawy wynika, iż podstawą przedmiotowej egzekucji administracyjnej jest decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...].11.1992 r., nakazująca H. G., M. G. i A. G. doprowadzić realizację inwestycji (rozbudowy) na działce przy ul. [...] w P. do stanu zgodnego z dokumentacją projektową stanowiącą załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę, i wystawiony w oparciu o nią tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...].12.2001 r. W toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany H. G. złożył zarzuty, które postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].07.2002 r. zostały odrzucone, następnie zaś na skutek zażalenia zobowiązanego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...].08.2002 r. wydał zaskarżone postanowienie, uchylając postanowienie organu I instancji i umarzając postępowanie egzekucyjne. Skarżący E. T., będąc właścicielem działki sąsiadującej z nieruchomością zobowiązanego H. G., nie jest stroną postępowania egzekucyjnego, postępowanie to nie dotyczy jego praw czy obowiązków, a jego celem jest realizacja obowiązku przez H. G. Zgodnie z art. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z dnia 17.06.1966 r. (tekst jedn. Dz. U. Nr 110, poz. 968 z 2002 r.) oraz poglądem przyjętym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego osoba nie będąca wierzycielem, chociażby była uczestnikiem postępowania zakończonego decyzją, w oparciu o którą wystawiono tytuł wykonawczy, nie może domagać się wszczęcia egzekucji (wyrok NSA z dnia 15.01.20021 r. w sprawie IV SAB 189/00). Konsekwentnie osoba taka nie może również żądać dalszego prowadzenia egzekucji i kwestionować umorzenia postępowania egzekucyjnego. Podkreślić należy, iż w myśl art. 34 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na postanowienie w sprawie zarzutów zażalenie służy jedynie zobowiązanemu i wierzycielowi, podobnie w art. 59 § 5 ustawy uregulowano kwestię zażalenia na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skoro więc skarżącemu nie przysługują środki zaskarżenia od postanowień wydanych w toku postępowania egzekucyjnego, tym samym nie ma on w przedmiotowej sprawie interesu prawnego we wniesieniu skargi w rozumieniu art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Okoliczności podnoszone przez E. T. wskazują na istnienie po jego stronie jedynie interesu faktycznego. Podkreślić należy, iż jeżeli rozbudowa dokonana przez H. G. dokonana została z przekroczeniem granic działki, to rodzi to roszczenia cywilne, które mogą być realizowane na drodze procesu cywilnego przed sądem powszechnym.

W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia skargi przez osobę nieuprawnioną, skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.).

/-/ E. Podrazik /-/ S. Małek /-/ J. Stankowski