Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3217/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sadowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 września 2011r., sygnatura akt III SA/Wa 3008/10 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia części I raty podatku od nieruchomości za 2010 rok postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego;


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 20 września 2011r., sygnatura akt III SA/Wa 3008/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. D. (dalej "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2010r. w przedmiocie umorzenia części I raty podatku od nieruchomości za 2010 r.

W dniu 24 listopada 2011r. Skarżąca złożyła do Sądu pismo z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego, dotyczące postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem o ww. sygnaturze.

W uzasadnieniu podniosła, że przedmiot sprawy w której zapadł przedmiotowy wyrok nie był zgodny ze złożonym wnioskiem przez Skarżącą. Dowody na podstawie których wydane zostało przedmiotowe orzeczenie Sądu nie były badane pod kątem złożonego wniosku. Skarżąca podniosła, że pełnomocnik, który ją reprezentował nie zauważył zmiany przedmiotu sprawy. Ponadto podniosła, że nie była prawidłowo powiadomiona o rozprawie. Skarżąca oświadczyła, że uiściła opłatę sądową 500 zł, a – jak podaje sprawa "pozostała bez rozstrzygnięcia".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę o wznowienie należało odrzucić.

Na wstępie trzeba zaznaczyć, iż wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny, w związku z czym zostało obwarowane spełnieniem warunków formalnych.

Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. wznowienie postępowania przysługuje od orzeczeń prawomocnych. Podstawy do wznowienia zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w art. 271 – 274 P.p.s.a. i niedopuszczalna jest ich rozszerzająca wykładnia, zważywszy na fakt, że wznowienie postępowania jest odstępstwem od zasady stabilności orzeczeń.

Należy zauważyć, że na posiedzeniu niejawnym Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a także czy została wniesiona w stosunku do prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowego.

Zgodnie z treścią art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

W orzecznictwie NSA, jak i Sądu Najwyższego (dalej "SN") ugruntowany jest pogląd, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom zawierającym przesłanki do wznowienia postępowania nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2005r., GSK 1243/04, dostępny na stronie: cbois.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z 25 września 2001r., II SA/Gd 970/01, niepubl., a także postanowienie SN z 29 stycznia 1968r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154).

Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy stwierdzić po pierwsze należy, że Skarżąca żądała wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3008/10, w której zapadło już prawomocne merytoryczne rozstrzygnięcie, a zatem została spełniona przesłanka wynikająca z art. 270 P.p.s.a.

Skarżąca zachowała również wynikający z art. 277 P.p.s.a. trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Wniosła bowiem, 24 listopada 2011 r., skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 20 września 2011 r.

Odnosząc się natomiast do ostatniego z warunków niezbędnych do wznowienia postępowania sądowego, wskazania ustawowej podstawy wznowienia, Sąd stwierdza co następuje.

Skarżąca nie powołała na jakiej podstawie wymienionej enumeratywnie w art. 271 - 274 P.p.s.a. żąda wznowienia postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia.

Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Mając na uwadze, że Skarżąca nie oparła skargi o wznowienie postępowania sądowego na żadnej z ustawowych podstaw wymienionych w art. 271 – 274 P.p.s.a., na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.