Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 364/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 kwietnia 2014 r.; sygn. akt V SA/Wa 2780/13 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Z. I. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2013 r.; Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 2780/13 odmówił Z. I. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Z. I. w piśmie z [...] listopada 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. odwołanie na dwie decyzje Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] października 2013 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z [...] grudnia 2013 r. odwołanie rozdzielono na dwie skargi i zarejestrowano pod odrębnymi sygnaturami (V SA/Wa 2779/13 i V SA/Wa 2780/13). Tego samego dnia skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionych skarg w wysokości 200 zł w każdej z nich, w terminie 7 dni pod rygorem ich odrzucenia. Odpisy zarządzeń w obydwóch sprawach doręczono skarżącemu w dacie 10 stycznia 2014 r. W dniu 13 stycznia 2014 r. skarżący uiścił jeden wpis w wysokości 200 zł bez wskazania sygnatury sprawy, której dotyczy. W dniu 2 marca 2014 r. w odpowiedzi na wezwanie sądu skarżący wyjaśnił, że złożył do Sądu jedno odwołanie i dokonał wpłaty 200 zł, ponieważ nie sądził, że odwołanie zostało podzielone na dwie skargi. W związku z powyższym skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w drugiej sprawie, dokonując jednocześnie brakującej wpłaty w kwocie 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, że skarżący został prawidłowo poinformowany o rozdzieleniu skarg i prowadzeniu jego spraw pod dwiema sygnaturami. Sąd I instancji podkreślił, że w wezwaniach do uiszczenia wpisu od skarg zostały wyraźnie wskazane sygnatury spraw, których dotyczą. Zdaniem Sądu I instancji, w sytuacji powziętych wątpliwości skarżący winien zwrócić się do Sądu o udzielenie wyjaśnienia w tej kwestii, czego nie uczynił, a co zdaniem Sądu świadczy o niedbalstwie w prowadzeniu swoich spraw. Ponieważ pierwszy wpis uiszczony został w terminie, uznano, że dotyczy on sprawy V SA/Wa 2779/13, która została skierowana do rozpoznania na rozprawie.

Z. I. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wskazał, że zwłoka w uiszczeniu opłaty spowodowana była chorobą polegająca na paraliżu dolnych kończyn, wynikającym z trwałego uszkodzenia kręgosłupa. W związku z powyższym niemożliwe było wykonanie zobowiązania sądu w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostało łącznie 5 przesłanek: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.

WSA w W. prawidłowo stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Brak winy powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej należy mówić tylko wtedy, gdy dopełnienie tego obowiązku stało się niemożliwe z powodu niedającej się przezwyciężyć przeszkody.

Należy zauważyć, że Sąd I instancji wystosował do skarżącego odrębne wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionych skarg, które opatrzone były różnymi sygnaturami. Skarżący otrzymał przedmiotowe pisma tego samego dnia, tj. 10 stycznia 2014 r., a następnie w dacie 13 stycznia 2014 r. uiścił jeden wpis bez wskazania, której sprawy dotyczy. Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że powzięcie wątpliwości, co do interpretacji otrzymanych zarządzeń uzasadniało skierowanie wniosku do Sądu o udzielenie dodatkowych wyjaśnień. Ponadto argumentacja prezentowana w uzasadnieniu środka zaskarżenia odnośnie problemów zdrowotnych uniemożliwiających wykonanie zobowiązania sądu w terminie, nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na fakt, że w dniu 13 stycznia 2013 r. skarżący uiścił wpis do jednej ze spraw, co potwierdza, że jego stan zdrowia w tym czasie pozwalał na wykonanie dyspozycji sądu również w drugiej sprawie.

Ponieważ zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.