Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1565/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 6 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lipca 2013 r. nr: [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za listopad 2005 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie P.C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata z wyboru, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, nie osiąga żadnych dochodów. Nie posiada oszczędności. Podniósł, iż nie pracuje. Pozostaje na utrzymaniu rodziców, którzy zapewniają mu wyżywienie oraz dziadków, którzy wspierają go finansowo, aby mógł opłacić studia i mieszkanie. Opłata za studia wynosi 370 zł za trzy miesiące. Czynsz roczny za wynajem mieszkania wynosi 6.000 zł brutto. Skarżący często choruje, w związku z czym wydaje pieniądze na leki i wizyty u lekarzy. Czasami otrzymuje zasiłek z ZUS. Dochód ze spółki, której jest wspólnikiem może być wypłacony jako dywidenda, ale od dwóch lat nie był wypłacany.

W związku z tym, że dane zawarte w złożonym oświadczeniu nie miały cechy "dokładności", o której mowa w art. 252 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, P.C. został wezwany do ich uzupełnienia poprzez przesłanie w terminie 7 dni: oświadczenia czyją własność stanowi nieruchomość w R., kto ponosi koszty jej utrzymania i jaka jest wysokość tych kosztów, umowy najmu mieszkania, o którym mowa we wniosku, oświadczenia, jaka jest wysokość środków finansowych, którymi dysponuje w miesiącu skarżący i podanie ich źródła, wyjaśnienia czy skarżący aktualnie otrzymuje zasiłek z ZUS – jeśli tak, jak jest jego wysokość, odpisu zeznania podatkowego skarżącego za rok 2012, wykazów wszystkich posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych i wyciągów obrazujących ich historię za okres ostatnich trzech miesięcy wraz z aktualnym saldem, spisu miesięcznych wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem strony (opłaty za prąd, gaz, wodę, wywóz ścieków, itp.), a także określenie wysokości wydatków ponoszonych na wyżywienie, ubranie, ubezpieczenie, podatki, telefon, ewentualne leczenie, itp. poparte aktualnymi rachunkami, zaświadczenia z właściwego Wydziału Komunikacji o pojazdach mechanicznych zarejestrowanych na nazwisko skarżącego, bądź o ich braku oraz oświadczenia z jakich środków skarżący pokrywa wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego podał, iż P.C. obecnie mieszka w nieruchomości przy ul. Balickiej 415 stanowiącej własność Spółki H. sp. z o.o., której płaci miesięczny czynsz w kwocie 500 zł brutto, zużycie mediów (prąd, woda, gaz) – 550 zł. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności, rachunków bankowych, ani pojazdu mechanicznego. Korzysta z pomocy finansowej swoich rodziców, którzy zapewniają mu wyżywienie oraz dziadków, którzy wspierają go finansowo (opłata za studia i mieszkanie). Do pisma skarżący załączył odpis zeznania PIT-37 za 2012 roku, odpis zeznania PIT-36L za 2012 rok wraz z informacją PIT/B, kopie oświadczeń D.C. (babci) i A.C. (dziadka) o udzielaniu pomocy finansowej wnukowi, kopie trzech przekazów pocztowych wypłaty świadczeń ZUS: za okres 5-18 kwietnia 2013 roku kwoty 476 zł, za okres 14-27 lutego 2013 roku, kwoty 417,34 zł i za okres od 28 listopada do 11 grudnia 2012 roku kwoty 476 zł, kopię pisma Prywatnej Wyższej Szkoły Ochrony Środowiska w R. z dnia 9 sierpnia 2013 roku z informacją o zaległościach w opłatach w kwocie 370 zł oraz potwierdzenia operacji polecenia przelewu kwoty 1.110 zł tytułem zapłaty za czesne za 3 miesiące, a także kopię faktury z dnia 2 stycznia 2013 roku za czynsz za wynajem mieszkania za okres od 1 grudnia 2012 roku do 1 grudnia 2013 roku opiewającej na kwotę 6.000 zł.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013r. referendarz sadowy oddalił wniosek.

Skarżący złożył w terminie sprzeciw, przywołując dotychczas podane dane na temat wydatków, nadto wskazując, iż miesięczny koszt wydatków na wyżywienie wynosi 75 zł, na koncie w banku posiada obecnie 51 zł, z przedłożonej zaś deklaracji podatkowej za 2012r. wynika, iż osiągnął dochód 7.061,27 zł, co daje miesięcznie ok. 588 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Prawo pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (dalej p.p.s.a.) przysługuje w części – gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym (postanowienie NSA z 18 czerwca 2004r., sygn. akt: FZ 165/2004, niepubl.).

W świetle powyższych reguł sąd uznał, że skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki uprawniające do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ocena taka była konsekwencją działania skarżącego, który nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Skarżący bowiem będąc na podstawie art. 255 p.p.s.a. wezwany do przedstawienia dodatkowych informacji oraz przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego i dochodów nie wykonał tego obowiązku w sposób prawidłowy. Skarżący nie wyjaśnił bowiem do kogo należy dom w R., w którym jest zameldowany oraz z jakich środków pokrywane są koszty pełnomocnika z wyboru. Nie przedstawił także historii rachunków bankowych z ostatnich trzech miesięcy oraz wydatków związanych z utrzymaniem. Nie jest bowiem wystarczające oprócz podania wysokości czynszu wskazanie, że skarżący ogranicza swoje wydatki związane z utrzymaniem dzięki pomocy najbliższej rodziny, która zapewnia mu wyżywienie. Nadto istotne jest, iż skarżący jest komandytariuszem w spółce i dla oceny sytuacji finansowej wartością wymierną jest kwota przychodów w spółce za 2012r. rzędu 873 tys. zł (k. 49-53), przy dochodzie zaledwie ok. 7 tys. zł. Dochód ze spółki stanowi bowiem jedynie nadwyżkę kosztów podatkowych nad przychodem i skutkuje jedynie dochodem do opodatkowania (lub jego brakiem w przypadku straty), nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Powstanie niewielkiej nadwyżki lub nawet straty nie oznacza jeszcze utraty możliwości płatniczych, a co za tym idzie, sama ta okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielenia pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienia NSA: z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 112/11 oraz z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 260/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy w związku z tym podkreślić, że w 2012 r. przychód spółki GP Buduss wyniósł 1 783 512,20 zł, a przychód przypadający na skarżącego – 873 920,98 zł. Są to kwoty znaczne. Sąd miał także na uwadze, że z załączonego do sprzeciwu zeznania PIT-37 (k. 44) wynika, że skarżący w 2012 r. osiągnął także przychód z innych źródeł w wysokości 6 854,87 zł. Nadto fakt korzystania z usług profesjonalnego pełnomocnika wiąże się nieodzownie z koniecznością pokrycia kosztów takiej pomocy. Stanowi to zatem obciążenie budżetu skarżącego. Również ta okoliczność rzutuje na obraz rzeczywistych możliwości finansowych wnioskodawcy.

Mając na uwadze w/w. okoliczności, w szczególności fakt uchylania się przez wnioskodawcę od współpracy z sądem dla umożliwienia poznania pełnej jego sytuacji finansowej i selektywne podawanie informacji, należy uznać że skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek, od których uzależnione jest przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (postanowienie NSA z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 91/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie jest bowiem w stanie w pełni zweryfikować sytuacji finansowej wnioskodawcy i jego możliwości płatniczych.

W świetle powyższego sąd uznał, że skarżący nie wykazał, że faktycznie znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.