Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SPP/Go 15/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: SPP - Odmówiono przyznania prawa pomocy.
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2, art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2012 r. p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

A.G., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł, złożył formularz PPF wnosząc przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu podniósł, że nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych, tym bardziej, że jest zobowiązany do zapłaty opłat sądowych w trzech sprawach, łącznie w kwocie 3.358 zł. Dodał, że nie posiada żadnego majątku. Jego jedynym źródłem dochodów jest niemiecki zasiłek socjalny w wysokości 430 Euro miesięcznie. Na jego utrzymaniu pozostaje małoletni syn (7 lat). Mieszkają w wynajmowanym mieszkaniu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, rubryki od 6 do 9 formularza PPF zostały wypełnione poprzez wpisanie słów "brak".

Ponieważ treść ww. oświadczeń nie była wystarczająca do ustalenia rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącego, wezwano jego pełnomocnika do przedłożenia dodatkowych dokumentów i informacji:

-oświadczenia czy skarżący pozostaje w związku małżeńskim,

-dokumentów potwierdzających źródło i wysokość dochodów skarżącego, a w przypadku gdyby skarżący pozostawał w związku małżeńskim także jego małżonki,

-oświadczenia, czy skarżący otrzymuje pomoc finansową na dziecko, jeśli tak, do wykazania jej wysokości za ostatnie trzy miesiące oraz sposobu wypłaty środków,

-wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych i lokat skarżącego za ostatnie trzy miesiące, a w przypadku gdyby skarżący pozostawał w związku małżeńskim także rachunków bankowych i lokat jego małżonki,

-oświadczenia o posiadanych pojazdach mechanicznych z podaniem ich marki, roku produkcji i szacunkowej wartości,

-oświadczenia o kosztach utrzymania skarżącego i osób wspólnie z nim zamieszkujących, z wyszczególnieniem kwot przeznaczanych na konkretne cele w okresie ostatnich trzech miesięcy, ze wskazaniem źródeł ich finansowania.

W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego poinformował, że A.G. nie pozostaje w związku małżeńskim oraz samotnie wychowuje syna. Obecnie osiąga: zasiłek socjalny w kwocie 544,32 Euro oraz na syna - 289,00 Euro, alimenty państwowe na syna w wysokości 220,00 Euro oraz świadczenie socjalne na dziecko (Kindergeld) w kwocie 204,00 Euro. Skarżący nie posiada pojazdów mechanicznych, a miesięczne koszty utrzymania to: czynsz za wynajmowane mieszkanie 405,00 Euro, prąd 43,00 Euro, dojazdy do przedszkola oraz kurs zawodowy + językowy około 200,00 Euro, opłata za telefon około 50,00 Euro oraz około 500,00-600,00 Euro przeznacza na pozostałe koszty, w tym przede wszystkim żywność i ubrania. Dołączył kserokopię decyzji Jobcenter w języku niemieckim oraz wydruk rachunku bankowego [...] za okres od 2 stycznia do 31 marca 2020 r.

Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej zwanej "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§4).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zawarty w ww. przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar udowodnienia, że jest w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Strona powinna zatem podejmować takie czynności, które przekonałyby sąd o zasadności przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy bowiem od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt I FZ 171/09 - wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedłożone dokumenty nie mogą budzić zatem wątpliwości. Powinien z nich wynikać wszechstronny i wiarygodny obraz sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej wnioskodawcy. Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09, z 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09).

W ocenie referendarza sądowego, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości jaka jest jego rzeczywista sytuacja finansowa.

Skarżący, będąc świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, w nadesłanym formularzu PPF oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małoletnim synem. Jego źródłem utrzymania jest zasiłek socjalny w wysokości 430,00 Euro miesięcznie. Nie wykazał przy tym żadnych zobowiązań. Z kolei, z dokumentów nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza z dnia 12 marca 2020 r. wynika, że świadczenia socjalne oraz alimenty państwowe otrzymywane od Republiki Federalnej Niemiec, na terenie której skarżący wraz z synem zamieszkuje, wynoszą łącznie prawie 1.300 Euro miesięcznie. Całość przeznaczana jest na wydatki związane z utrzymaniem. Ponadto wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku (m.in. nieruchomości, oszczędności, wierzytelności czy innych praw majątkowych).

Tymczasem, jak wynika z Rejestru Przedsiębiorców, skarżący posiada w Przedsiębiorstwie "D" spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS nr: [...]) 25 udziałów o łącznej wartości 25.000,00 zł. Wartość ta wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu w niniejszej sprawie, a także we wszystkich trzech sprawach zainicjowanych przed tut. Sądem. Ponadto ustalono, że skarżący jest członkiem zarządu fundacji [...] (KRS nr: [...]). Z uwagi na nieprzedłożenie statutu ww. fundacji, niemożliwe jest ustalenie kwestii ewentualnego wynagradzania jej członków zarządu.

W świetle powyższego uznać należy, że oświadczenia skarżącego zawarte we wniosku, złożone pod odpowiedzialnością karną, jak i dotychczas nadesłane w rozpoznawanej sprawie dokumenty okazały się sprzeczne z informacjami ujawnionymi w dostępnych rejestrach. W rezultacie pominięcia tak istotnych danych, które mają wpływ na ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego, nie było możliwe zweryfikowanie zasadności przedmiotowego wniosku, co w konsekwencji skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.