Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 87/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 § 1, art. 220 § 3,
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 13 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 764/22 w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. wraz z odsetkami za zwłokę od zaliczek na ten podatek postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 764/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę G. D. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 29 kwietnia 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. wraz z odsetkami za zwłokę od zaliczek na ten podatek.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 czerwca 2022 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 3024 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismo - odpis zarządzenia z dnia 30 czerwca 2022 r. - zostało wysłane, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na adres elektroniczny (ePUAP) pełnomocnika Skarżącego. Zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w formie dokumentu elektronicznego zostały przesłane na adres elektroniczny pełnomocnika Skarżącego w dniach 6 i 14 lipca 2022 r. Pismo nie zostało odebrane w terminie. Znajdujące się w aktach sprawy Urzędowe Poświadczenie Obioru (k. 32) wskazuje na "brak daty odbioru". Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 sierpnia 2022 r. opisane pismo zostało uznane za doręczone z dniem 20 lipca 2022 r.

Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upływał z dniem 27 lipca 2022 r. W zakreślonym terminie wpis sądowy nie został uiszczony, wobec czego WSA na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę.

Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie domagając się jego zmiany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidło postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. – odrzucić skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do przywołanego w treści zażalenia postanowienia tutejszego Sądu o sygn. akt II FZ 151/13 wskazuje, iż nie podziela stanowiska pełnomocnika Skarżącego w podnoszonym przez niego zakresie. Przytoczone postanowienie dotyczy odmiennej sytuacji od tej która zaistniała w rozpoznawanej sprawie tj., gdy podatnik niemający miejsca zamieszkania na terenie RP ustanowił pełnomocnika tylko do odbioru korespondencji.

Ponadto, w dalszej części przytoczonego przez Stronę postanowienia NSA wskazał, że "ustawodawca założył, iż strona niemająca miejsca zamieszkania na terenie RP i mająca jednocześnie pełnomocnika do odbioru korespondencji na terenie kraju o każdym wezwaniu do wniesienia zapłaty i tak się dowie od pełnomocnika, ale jednocześnie potrzebuje ona więcej czasu na dokonanie określonych czynności (tu: zapłaty), niż osoba mieszkająca na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Gdyby strona miała w RP pełnomocnika do prowadzenia spraw, to ta wyznaczona osoba działałaby za stronę, a – będąc w kraju- nie potrzebowałaby wydłużonego czasu do dokonania określonych czynności."

W rozpoznawanej sprawie Skarżący ustanowił profesjonalnego pełnomocnika na terenie RP w osobie adwokata. We wniesionej do WSA skardze, jako adres dla doręczeń wskazano adres ePUAP pełnomocnika, na który prawidłowo wysłano wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3024zł, wraz z pouczeniem, iż nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w formie dokumentu elektronicznego zostały przesłane na adres elektroniczny pełnomocnika Skarżącego w dniach 6 i 14 lipca 2022 r., jednakże pismo nie zostało odebrane w terminie.

Mając na uwadze przepisy przepis art. 74a § 3-9 p.p.s.a. wskazane pismo zostało uznane za doręczone z dniem 20 lipca 2022 r., natomiast termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upływał z dniem 27 lipca. W zakreślonym terminie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.

Należy podkreślić, iż orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że działania pełnomocnika obciążają mocodawcę, który ponosi skutki tych działań i zaniechań (por. postanowienia NSA z 7 kwietnia 2008 r., II FZ 111/07, z 16 stycznia 2008 r., I OZ 1008/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest bowiem rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. To na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Tym samym profesjonalni pełnomocnicy powinni dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz mocodawcy.

Podobnie strona ponosi negatywne konsekwencje działań czy zaniedbań ustanowionego pełnomocnika, a z kolei pełnomocnik ponosi negatywne konsekwencje działań czy zaniedbań pracowników, którym zleca wykonanie określonych czynności związanych z reprezentacją strony (por. postanowienia NSA z dnia: 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OZ 518/14 i 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 480/04).

Wobec zaniechania profesjonalnego pełnomocnika polegającego na nieodebraniu korespondencji sądowej, a w konsekwencji nie uiszczeniu wpisu sądowego w określonym terminie WSA w Gliwicach zobligowany był skargę odrzucić, stosownie do wyraźnej dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. W tym kontekście zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu ocenić należy jako zgodne z prawem i w pełni uzasadnione zaistniałymi w sprawie zdarzeniami procesowymi, na które trafnie powołał się Sąd w pisemnych motywach wydanego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji.