Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 985/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 88
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. p o s t a n a w i a : oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...].r. nr [...].. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wysłał skargę w terminie jednak błędnie ją zaadresował. W wyniku błędnego zaadresowania przesyłka wróciła do skarżącego z informacja o podwójnym awizowaniu. Zdaniem skarżącego operator powinien zwrócić przesyłkę z adnotacją adresat nie istnieje pod takim adresem. Zdaniem skarżącego niewłaściwe działanie operatora pocztowego spowodowało złożenie skargi po terminie, zatem on uchybił terminowi bez własnej winy.

Uczestnik postępowania wniósł o uwzględnienie wniosku z powodu doniosłości tej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09). O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć.

W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z akt sprawy wynika, że w dniu 18 września 2017 r. ustała przyczyna uchybienia terminu, tj. zwrot błędnie zaadresowanej skargi do nadawcy, natomiast już 25 września 2017 r. skarżący nadał na poczcie przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności – wniósł skargę.

Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.

Z akt sprawy wynika bowiem, że w decyzji organu drugiej instancji adres jego siedziby wskazany był prawidłowo. Nie istniała wobec tego żadna obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe zaadresowane przesyłki zawierającej skargę. Omyłkowe wskazanie błędnego adresu siedziby organu odwoławczego, nie może usprawiedliwiać uchybienia terminowi do wniesienia skargi, nawet jeśli tak błędnie zaadresowana skarga została złożona w placówce pocztowej w przewidzianym do tego terminie. Przy dochowaniu nawet przeciętnej staranności skarga mogła być bowiem wysłana na prawidłowy adres organu wskazany czytelnie w nagłówku oraz w pouczeniu zaskarżonej decyzji. Przy dochowaniu nawet takiej staranności skarżący wiedziałby jaki jest prawidłowy adres, na który ma wysłać skargę.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdza, iż w sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.