Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 608/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną uchwałę
Powołane przepisy: article: art. 18 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 1991 nr 8 poz 27
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Krajowej Izby Lekarsko - Weterynaryjnej z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wykreślenia z rejestru członków Izby Lekarko – Weterynaryjnej I. uchyla zaskarżoną uchwałę; II. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Rada [...]Izby Lekarsko-Weterynaryjnej uchwałą z dnia [...] września 2010 r. na podstawie art. 29 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 767 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. S. z dnia [...] czerwca 2010 r. o skreślenie z rejestru członków [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej odmówiła skreślenia lekarza weterynarii A. S. z rejestru członków [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w S.

W uzasadnieniu organ podał, iż pismem z dnia 9 czerwca 2010 r. A. S. wniósł o jego skreślenie z rejestru członków [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w S. albo o wydanie decyzji odmawiającej uwzględnia jego wniosku. W uzasadnieniu pisma wskazał, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, wpis do rejestru członków izby lekarsko - weterynaryjnej obowiązany jest uzyskać lekarz weterynarii, który ma prawo wykonywania zawodu i zamierza wykonywać zawód na terenie działania danej izby. Przepis art. 17 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że do rejestru wpisuje się lekarzy weterynarii spełniających następujące warunki: posiadających prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii, zamierzających wykonywać zawód na obszarze działania izby. W świetle art. 17 ust. 3 ww. ustawy, lekarze weterynarii, którzy posiadają prawo wykonywania zawodu, lecz tego zawodu nie wykonują, mogą być wpisani do rejestru członków Izby na ich wniosek. W tym przypadku wpis ma charakter fakultatywny, a nie obligatoryjny. Lekarzem weterynarii wykonującym zawód, jest lekarz, który prowadzi działalność określoną w art. 1 ust. 1 i 2 ww. ustawy.

Wnioskodawca wskazał, że stanowisko Izby przedstawione w piśmie z dnia 19 maja 2010 r., zgodnie z którym skreślenie z rejestru członków izby byłoby możliwe tylko po zrzeczeniu się przez niego prawa wykonywania zawodu, jest rażąco sprzeczne z normą wynikającą z art. 17 ust. 1, 2 i 3 ww. ustawy. Zgodnie z tą normą obowiązek posiadania wpisu w rejestrze członków Izby istnieje wyłącznie wówczas, gdy lekarz weterynarii posiada prawo wykonywania zawodu i jednocześnie ten zawód wykonuje.

Organ uznał powyższe stanowisko strony skarżącej za niezasadne i wskazał, że A. S. mający dyplom lekarza weterynarii nr [...] z dnia 26 marca 1964 r. wydany przez Wyższą Szkołę Rolniczą we W. posiada prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i został wpisany do

rejestru lekarzy weterynarii [...] Izby Lekarsko - Weterynaryjnej w S. na mocy uchwały nr [...] z dnia [...] listopada 1992 r.

W piśmie z dnia 6 maja 2010 r. A. S. stwierdził, że z dniem 30 września 2009 r. zakończył działalność gospodarczą i wniósł o wy rejestrowa nie gabinetu z tą datą, a także o wykreślenie go z rejestru członków izby. Wskazał, że nie wróci do pracy ze względu na stan zdrowia i osiągnięty wiek 71 lat.

Pismem z dnia 19 maja 2010 r. Prezes Rady zwrócił się do A. S. z prośbą o złożenie pisemnego, jednoznacznego wyjaśnienia, czy zawarta w piśmie z dnia 6 maja 2010 r. prośba o wykreślenie z rejestru członków [...] Izby Lekarsko - Weterynaryjnej w S., jest równoznaczna ze zrzeczeniem się przez skarżącego prawa wykonywania zawodu lekarza weterynarii. Organ powołał się na przepisy art. 18 ust. 1 i 6a ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko weterynaryjnych, regulujący prawne podstawy skreślenia lekarza weterynarii z rejestru członków danej izby. Wskazał, że na podstawie akt osobowych zainteresowanego można dojść do wniosku, że w rachubę wchodzi skreślenie go z rejestru członków izby jedynie w ramach przyczyny stanowiącej "utratę prawa wykonywania zawodu" z uwagi na zrzeczenie się prawa wykonywania zawodu (art. 18 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6a pkt 4 ustawy). Rada[...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w S. w celu podjęcia uchwały o utracie prawa wykonywania zawodu i w konsekwencji - uchwały o wykreśleniu ww. z rejestru członków, musi dysponować wyraźnym oświadczeniem w przedmiocie zrzeczenia się prawa wykonywania zawodu. Brak oświadczenia uniemożliwi Radzie podjęcie uchwały w tym przedmiocie.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna skreśla lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej w przypadku:

1) utraty prawa wykonywania zawodu w przypadkach określonych w art. 6a, z

zastrzeżeniem ust. 2;

2) pozbawienia prawa wykonywania zawodu z mocy orzeczeń sądów powszechnych i

lekarsko-weterynaryjnych;

3) pozbawienia prawa wykonywania zawodu w przypadkach określonych w art. 6 ust. 1;

przeniesienia miejsca wykonywania zawodu na teren innej izby lekarsko-

weterynaryjnej;

nieuiszczania składki członkowskiej przez okres dłuższy niż 1 rok;

śmierci.

Organ wskazał, że przepis ten zawiera zamknięty katalog przypadków, kiedy okręgowa rada lekarsko- weterynaryjna podejmuje rozstrzygnięcie o skreśleniu lekarza weterynarii z rejestru. Na gruncie reguł wykładni językowej, a ta ma pierwszorzędne znaczenie, nie można przyjąć, że w rachubę wchodzą inne podstawy skreślenia z rejestru.

Powoływane przez wnioskodawcę przepisy zakresem normowania obejmują wpis do rejestru członków izby, nie zaś skreślenie z tego rejestru.

W ocenie Rady bez ingerencji ustawodawcy, nie ma możliwości poszerzenia katalogu podstaw skreślania lekarzy weterynarii z rejestru członków danej Izby. Zrzeczenia się prawa wykonywania zawodu nie można utożsamiać ze zrzeczeniem się tytułu lekarza weterynarii nadanego w dyplomie lub w innym dokumencie potwierdzającym kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii. Zrzeczenie się prawa wykonywania zawodu nie ma charakteru ostatecznego, w tym sensie, że zainteresowana osoba zawsze może wystąpić do właściwej okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej o przyznanie prawa wykonywania zawodu.

Z uwagi na fakt, iż skarżący jednoznacznie dał wyraz tego, że nie zamierza zrzekać się prawa wykonywania zawodu, w ocenie organu brak było podstawy faktycznej i prawnej do skreślenia z rejestru członków [...] Izby Lekarsko - Weterynaryjnej.

Organ podał, iż uprawnienie Rady do podjęcia uchwały o odmowie wykreślenia A. S. z rejestru wywiedziono z art. 29 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych. Zgodnie z art. 29 pkt 1 ww. ustawy okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna kieruje działalnością izby w okresie pomiędzy okręgowymi zjazdami lekarzy weterynarii, a w szczególności wykonuje zadania i czynności określone w art. 10. Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy zadania samorządu wykonywane są m. in. przez prowadzenie rejestru członków izby. Prowadzenie rejestru zawiera w sobie uprawnienie do decydowania, w granicach obowiązującego prawa, które osoby powinny figurować w rejestrze członków izby.

Odwołanie od wskazanej na wstępie decyzji złożył A. S.

Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą z dnia [...] grudnia 2010 r. po rozpoznaniu odwołania na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 11 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę Rady [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej nr [...] z dnia [...] września 2010 r.

Rozpoznając sprawę organ odwoławczy powołał się na art. 18 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych. Wskazał, że cytowana regulacja jest jedyną, która określa podstawy skreślania lekarzy weterynarii z rejestrów członków izb. Podobnie jak organ I instancji wskazał, że przepis ten obejmuje zamknięty katalog przypadków, kiedy okręgowa rada lekarsko - weterynaryjna podejmuje rozstrzygnięcie o skreśleniu lekarza weterynarii z rejestru.

Organ odwołwczy stwierdził, iz powoływane przez wnioskodawcę przepisy zakresem normowania obejmują wpis do rejestru członków izby, nie zaś skreślenie z tego rejestru. Zrzeczenia się prawa wykonywania zawodu nie można utożsamiać z zrzeczeniem się tytułu lekarza weterynarii nadanego w dyplomie lub w innym dokumencie potwierdzającym kwalifikacje do wykonywania zawodu lekarza weterynarii.

Zrzeczenie się prawa wykonywania zawodu nie ma charakteru ostatecznego, w tym sensie, że zainteresowana osoba zawsze może wystąpić do właściwej okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej o przyznanie prawa wykonywania zawodu. W ocenie organu w odniesieniu do osoby skarżącego, Rada mogła rozważać skreślenie z rejestru na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6a pkt 4 ustawy, tzn. w związku z utratą wykonywania zawodu na skutek zrzeczenia się przez lekarza weterynarii prawa wykonywania zawodu. Inne podstawy całkowicie nie przystawały do stanu faktycznego sprawy.

Skargę na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej w W. z dnia [...] grudnia 2010r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. S. wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego w tym:

art. 18 ust 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-

weterynaryjnych poprzez przyjęcie, że stanowi on jedyną i wyłączną podstawę do

rozpatrzenia wniosku o skreślenie z rejestru członków;

art. 17 ust. 1-3 w zw. z art. 29 pkt 1 i art. 10 ust.2 pkt 2 ww. ustawy, przez

uznanie, iż nie stanowią one podstawy do skreślenia z rejestru członków okręgowej

izby lekarsko-weterynaryjnej lekarza weterynarii na jego wniosek, który ze względu na

zaprzestanie wykonywania zawodu nie ma obowiązku być członkiem rady okręgowej

izby lekarsko-weterynaryjnej;

art. 18 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy przez niezastosowanie pomimo, iż od ponad

roku nie opłaca składek członkowskich.

Skarżący nie zgodził sie ze stanowiskiem organu i podniósł, iż od 1 października 2009 r. ze względu na wiek i stan zdrowia zaprzestał wykonywania zawodu i

ostatecznie wyrejestrował działalność gospodarczą. Od ponad roku nie opłaca także składek członkowskich.

W skardze podniósł, iż z treści przepisu art. 17 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych wynika, że do rejestru wpisuje się lekarzy weterynarii spełniających łącznie następujące warunki:

1) posiadających prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii;

2) zamierzających wykonywać zawód na obszarze działania izby.

Zgodnie z art. 17 ust. 3 ww. ustawy, lekarz weterynarii który ma prawo wykonywania zawodu, lecz tego zawodu nie wykonuje, może być na swój wniosek wpisany do rejestru. W tym przypadku wpis ma charakter fakultatywny, a nie obowiązkowy. Skarżący spełnia jedynie pierwszą z tych przesłanek, ponieważ posiada prawo wykonywania, jednak nie wykonuje zawodu. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 17 ust. 3 ww. ustawy, jako lekarz weterynarii, który ma prawo wykonywania zawodu, lecz tego zawodu nie wykonuje, ma prawo a nie obowiązek być wpisanym do rejestru członków izby.

Zdaniem skarżącego, stanowisko organu, iż wykreślenie z rejestru członków izby byłoby możliwe jedynie w przypadku zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 18 ust. 1 ww. ustawy, nie znajduje oparcia w przepisach ustawy. Przepis ten wskazuje bowiem, w jakiej sytuacji rada obligatoryjnie i z urzędu dokonuje skreśleń. Zatem w przypadkach określonych w powyższym przepisie, rada dokonuje skreślenia z rejestru członków izby niezależnie od woli lekarza weterynarii figurującego w rejestrze, a nawet wbrew jego woli. Natomiast żaden z przepisów ww. ustawy wprost nie określa przypadków, w których na wniosek lekarza weterynarii, rada może dokonać skreślenia.

Podstawy do skreślenia lekarza weterynarii z rejestru członków izby na jego wniosek należy upatrywać w treści art. 29 pkt 1, art. 10 ust.2 pkt 2 ustawy w zw. z art. 17 ust.2 i 3 powołanej ustawy. Skoro bowiem do zadań okręgowej rady lekarsko-weterynaryjnej należy min. prowadzenie rejestru członków izby i tym samym decydowanie, w granicach prawa, które osoby powinny figurować w rejestrze, to nie ma przeszkód, aby w oparciu o uprawnienia wywiedzione z powyższych przepisów rada zadecydowała, na wniosek lekarza weterynarii, o skreśleniu go z rejestru. Jeżeli bowiem lekarz weterynarii mający prawo wykonywania zawodu, lecz tego zawodu nie wykonujący, ma prawo a nie obowiązek posiadać wpis do rejestru członków izby, to obowiązku takiego nie może mieć również lekarz weterynarii, który po wpisaniu do rejestru zaprzestał wykonywania zawodu. Przyjęcie odmiennego poglądu świadczyłoby

o nierównym traktowaniu podmiotów, znajdujących się takiej samej sytuacji. Wynika to także z istoty fakultatywności wpisu.

Wykonując obowiązek, określony w art. 17 ust.1b ww. ustawy skarżący wielokrotnie informował izbę o zaprzestaniu z dniem 30 września 2009 r. wykonywania zawodu lekarza weterynarii. Pomimo to nie został skoreślny z rejestru członków Izby. Zdaniem strony skarżącej stanowisko Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, w wyniku którego zmuszony jest nadal figurować w rejestrze członków, pomimo że nie wykonuje zawodu jest pozbawione podstaw prawnych i bezzasadne.

W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna wniosła o jej oddalenie, podtrzymała swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna jednak tylko częściowo z przyczyn w niej podniesionych.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowym była uchwała Krajowej Rady Lekarsko - Weterynaryjnej z dnia [...] grudnia 2010 r. wydana w oparciu o art. 39 ust. 1 pkt 11 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko - weterynaryjnych, mocą której Krajowa Rada utrzymała w mocy uchwałę Rady [...] Izby Lekarsko - Weterynaryjnej z dnia [...] września 2010 r. odmawiającej skreślenia lekarza weterynarii A. S. z rejestru członków [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w S.

W uzasadnieniu organ podniósł, iż skreślenie z rejestru członków izby nie było możliwe, gdyż skarżący nie zrezygnował z prawa do wykonywania zawodu, a co wymagane jest przez przepis art. 18 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6a pkt 4 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, tj. w związku z utratą prawa

wykonywania zawodu na skutek zrzeczenia się przez lekarza weterynarii prawa wykonywania zawodu.

Zdaniem Sądu organy orzekające naruszyły art. 7, 77 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zw. dalej kpa, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Postępowanie administracyjne winno być przeprowadzone z zachowaniem wszystkich reguł określonych w kpa, m.in. w zgodzie z określoną w art. 7 kpa zasadą prawdy obiektywnej. Zgodnie z nią organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Ponadto organy prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością (art. 77 kpa). W szczególności organ jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kpa (art. 107 § 3 kpa). Samo uzasadnienie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację ogólnej zasady przekonywania. Powinno nadto umożliwiać organom nadzoru i sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie podnieść należy, że zasadnie organy I i II instancji wskazały, że tylko w wypadkach określonych enumeratywnie, a wiec wyczerpująco, w art. 18 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych okręgowa rada skreśla lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko weterynaryjnej. Taki stan prawny wynika z wykładni językowej omawianego przepisu. Z uwagi na użycie w nim wyrazu "skreśla", organ w przypadku pojawienia się przesłanek określonych w tym przepisie dokonuje skreślenia lekarza weterynarii z członków okręgowej izby. Przepis ten nie wprowadza zatem fakultatywności rozstrzygnięcia. Ponadto żaden inny przepis ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych nie zawiera regulacji odnoszącej się do kwestii skreślenia z rejestru członków izby. Jest to zatem jedyna podstawa skreślenia zawarta w ww. ustawie.

Pomimo jednak prawidłowego zinterpretowania charakteru ww. przepisu w postępowaniu administracyjnym nie zauważono, że w sprawie mogła pojawić się przesłanka określona w pkt 5) omawianego przepisu, tj. fakt zaprzestania płacenia składek członkowskich przez skarżącego przez okres jednego roku. Fakt ten strona podnosiła w sprawie. Podjęte przez organy obu instancji rozstrzygnięcia, w zestawieniu

ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym budzą w związku z tym poważne wątpliwości i z tego względu zdaniem Sądu, nie można przyjąć by na obecnym etapie sprawa dojrzała do merytorycznego rozstrzygnięcia. Okoliczność regularnego płacenia składek przez członków - lekarzy weterynarii, okręgowe rady izb powinny badać z urzędu, skoro jak wyżej zaznaczono jest to jedna z obligatoryjnych podstaw skreślenia z listy, a okręgowe rady izb kierują działalnością izb w okresie pomiędzy okręgowymi zjazdami lekarzy weterynarii min. poprzez prowadzenie bieżących spraw izb (art. 29 pkt 4 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko - weterynaryjnych). Art. 18 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna skreśla lekarza weterynarii z rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej w przypadku nieuiszczania składki członkowskiej przez okres dłuższy niż 1 rok (pkt 5). W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że organ posiadał samodzielną podstawę do wykreślenia skarżącego z członków izby. Z oświadczeń strony znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że A. S. nie uiszczał składek od stycznia 2009 r., natomiast decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...] czerwca 2010 r. tj. półtora roku po zaprzestaniu płacenia składek, przepis natomiast wskazuje jako podstawę skreślenia na okres niepłacenia składek powyżej jednego roku. Okoliczności tej organ nie zbadał i nie odniósł się jako przyczyny i podstawy skreślenia. Ustosunkowanie się do tej kwestii w tej sytuacji nie znalazło również odzwierciedlenia w uzasadnieniu podjętej uchwały. Organ winien kwestię tę wyjaśnić i dać temu wyraz w uzasadnieniu. Z tego względu Sąd uznał, że materiał sprawy jest niepełny, tym bardziej, że skarżący powoływał się na okoliczność zaprzestania płacenia składek, a sama [...] Izba w roku 2009 prowadziła postępowanie administracyjne w tym zakresie. Sytuacja ta obliguje organ do dokładnego sprawdzenia w postępowaniu administracyjnym faktu zaprzestania płacenia i okresu nieuiszczania składek, a w konsekwencji organ powinien dać mu wyraz w uzasadnieniu podjętej uchwały kończącej sprawę.

Z tego względu Sąd nie przesądza na obecnym etapie sprawy ostatecznego rozstrzygnięcia, gdyż jak wyżej zaznaczono nie ma w aktach sprawy dostatecznych danych pozwalających na przyjęcie konkretnego rozstrzygnięcia, a Sąd samodzielnie takich ustaleń nie dokonuje, jak również nie może oprzeć się jedynie na twierdzeniach strony.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 17 ust. 1-3 w zw. z art. 29 pkt 1 i art. 10 ust.2 pkt 2 ww. ustawy, przez uznanie, iż nie stanowią one podstawy do skreślenia z rejestru członków

okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej lekarza weterynarii na jego wniosek, który ze względu na zaprzestanie wykonywania zawodu nie ma obowiązku być członkiem rady okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej. Jedyną podstawą prawną do skreślenia członka izby z rejestru, jak wyżej zaznzczono, jest art. 18 ww. ustawy. Żaden inny przepis nie zawiera takiej regulacji, a w szczególności nie zawiera jej art. 17 ww. ustawy, który dotyczy obowiązków lekarza weterynarii związanych z wpisem do rejestru. Podobnie przepisy art. 10 i 29 ww. ustawy nie zawierają takiej podstawy. Regulują one sprawy organizacyjne samorządu i działalności rady.

Reasumując Sąd kontrolując legalność zaskarżonej uchwały stwierdził, iż uchwała ta nie odpowiada przepisom prawa, gdyż została podjęta bez należytego zebrania i zbadania całego materiału sprawy. To zaniedbanie miało wpływ na wynik sprawy. Tym samym naruszono art. 7, 77 i 107 § 3 kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną uchwałę, bowiem w rozpoznawanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia, które uzasadniały jej uchylenie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na podstawie ww. przepisu Sąd orzekł jak w I punkcie wyroku. Punkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 152 ww. ustawy.