Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1680/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. D. – O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 września 2015 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. K.D.-O. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2016 roku przyznane zostało skarżącemu K.D. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 27 stycznia 2016 roku nr [...] na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adw. K.D.-O.

Pani Mecenas reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji. Wyrokiem z dnia 3 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił. Na rozprawie w dniu 3 marca 2016 roku adw. K.D.-O zgłosiła do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały pokryte w całości, ani też w części.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Od dnia 1 stycznia 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku.

Stosownie do brzmienia § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" przedmiotowego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł.

W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (240 zł x 23% = 55,20 zł).

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.