Wyrok NSA, sygn. akt II SA 618/01
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2001-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: służby mundurowe

SENTENCJA

Wyrok

w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

dnia 26 lipca 2001 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym;

Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spraw.)

Sędziowie NSA Jolanta Rajewska,

SSO del. Zdzisław Romanowski

protokolant - Monika Stępkowska

po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2001 r.

sprawy ze skargi Z. Ł.

na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

z dnia [...] r. Nr [...]

w przedmiocie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r., którą to decyzją wydaną na podstawie art. 43 ust, 3 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz. 400 ze zm.), zwolniono st. asp. Z. Ł. ze służby w Straży Pożarnej z dniem 15 kwietnia 2001 r. w związku z nabyciem prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej.

W uzasadnieniu decyzji podano, m. im, iż przepis ten nie warunkuje możliwości jego zastosowania od zaistnienia innych dodatkowych przesłanek, takich jak: uzyskanie uprawnień do emerytury w pełnym wymiarze, ocena wywiązywania się z obowiązków służbowych, czy zgoda strażaka na zwolnienie. Stwierdzono, że pani Z. Ł. spełnia wymogi określone w tym przepisie.

Nadmieniono, że Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej prowadzi określoną politykę kadrową i musi m. in. zapewnić pełnienie służby absolwentom studiów pożarniczych oraz kompletować kadrę, będącą w stanie w sposób optymalny zapewnić realizację zadań służbowych.

Podkreślono, iż nie kwestionując poprawności wykonywanych przez p. Z. Ł. zadań służbowych, wskazano, że wykonuje ona prace o charakterze techniczno - administracyjnym, a posiadane kwalifikacje zawodowe (wykształcenie ogólne średnie i zasadnicze pożarniczo-aspiranckie), nie predysponuje jej do wykonywania zadań o charakterze samodzielnym i koncepcyjnym, a te zadania dominują w Komendzie Głównej Straży Pożarnej.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi p. Z. Ł., reprezentowanej przez radcę prawnego Zbigniewa Jarosa, do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania z wyodrębnieniem kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 800 zł.

W uzasadnieniu skargi zarzuciła, , iż decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego, gdyż za uzasadnienie decyzji nie można uznać dosłownego przytoczenia treści przepisu. Organ odwoławczy nie odniósł się do tych uchybień proceduralnych popełnionych, przez organ I instancji. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy, wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dodatkowe przyczyny warunkujące zwolnienie skarżącej ze służby w Straży Pożarnej, którymi są określona polityka kadrowa Komendanta Głównego Straży Pożarnej oraz brak kwalifikacji skarżącej, naruszył obowiązujące normy prawne. Organ odwoławczy bez dodatkowego postępowania wyjaśniającego wskazał inne przyczyny zwolnienia skarżącej.

Skarżąca podkreśliła, iż niespełna 4 miesiące przed zwolnieniem została mianowana na stanowisko starszego inspektora w Biurze Kadr Komendy Głównej Straży Pożarnej i ten fakt świadczy o posiadaniu przez nią kwalifikacji umożliwiających zajmowanie stanowisk samodzielnych i koncepcyjnych.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i powtórzył argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, iż fakt poprawnego wykonywania zadań przyznanie odznaczenia państwowego, czy skierowanie na studia, nie mogą być argumentem świadczącym o niezgodności z prawem decyzji o zwolnieniu skarżącej ze służby, gdyż podstawą zwolnienia za służby było osiągnięcie wysługi emerytalnej, a nie niewłaściwe wykonywanie obowiązków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Oznacza to, że przy rozpoznawaniu sprawy sąd administracyjny bada, czy przy wydaniu decyzji, administracyjnej nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego w stopniu, w jakim miało to wpływ na wynik sprawy lub nie zostały naruszone przepisy postępowania, jeżeli to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 cyt, ustawy o NSA),

W sprawie jest niesporne, że skarżąca nabyła prawo do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej,

W tej sytuacji Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej był uprawniony do zwolnienia skarżącej ze służby w Straży Pożarnej na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 24,08,1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz. 400 z późn. zm,), Zgodnie z tym przepisem strażaka można zwolnić ze służby w przypadku nabycia prawa do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, iż spełnienie określonej w niej przesłanki stanowi wystarczającą podstawę do zwolnienia strażaka ze służby. Decyzję w tej sprawie przepis ten pozostawia organowi zwalniającemu i nie nakłada na niego dodatkowych Ograniczeń.

Bezsporne jest, że skarżąca spełnia przesłankę określoną w tym przepisie.

W konsekwencji, podnoszone przez skarżącą argumenty dotyczące jej kwalifikacji zawodowych, wykonywanych obowiązków i jej sytuacji osobistej, nie mogą mieć decydującego znaczenia w sprawie.

Sąd nie podziela także zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia przepisów' prawa procesowego, m. in. art. 107 § ł kpa , czy też art, 138 kpa. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwuinstancyjnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, a nie kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do decyzji wydanej przez organ I instancji.

Mając na względzie powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust, 1 powołanej ustawy o NSA orzekł jak w sentencji wyroku.