Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 131/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca),, Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2006 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]grudnia 2005r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpoznaniu odwołania M. T. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] października 2005r., nr [...] odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

M. T. wniosła w dniu 7 lipca 2005r. o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych z tytułu przeniesienia gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego.

Organ odwoławczy powołując się na art. 4ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz.U.z 2004r., Nr 6, poz.40 ze zm.) stwierdził, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek do uwzględnienia wniosku. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że na podstawie umowy darowizny z dnia 29 czerwca 2005r. nabyła ona od H. T. tylko część działek stanowiących jego gospodarstwo rolne, pozostałe zaś działki nabył S. T.. Zdaniem organu nie można w takiej sytuacji przyjąć, że nastąpiło przekazanie gospodarstwa rolnego, w rozumieniu zarówno przepisów unijnych, tj. rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników (...) oraz art. 553 k.c.

Ponadto – zdaniem organu- warunkiem przyznania takich płatności jest przeniesienie posiadania całego gospodarstwa rolnego do czasu wydania decyzji w tej sprawie przez właściwy organ, co wynika z rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1782/2003.

Skargę do sądu administracyjnego wniosła M. T. domagając się uchylenia powyższej decyzji.

W skardze zarzuciła naruszenie art. 9,10 oraz 138§2 kpa, podnosząc, że organy powinny były poinformować ją o okolicznościach faktycznych i prawnych w taki sposób, aby nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Zgodnie z art. 4ust.1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz.U. z 2004r., Nr 6, poz.40 ze zm.) w przypadku, gdy od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych do dnia wydania decyzji nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia złożył wniosek o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek.

Ojciec skarżącej – H. T. złożył pierwszy wniosek o przyznanie płatności, a następnie swoje gospodarstwo rolne na podstawie umowy darowizny w formie aktu notarialnego z dnia 29 czerwca 2005r. przekazał swoim dzieciom: S. T. i skarżącej M. T..

Cytowana ustawa, a także prawo unijne ustanawia zasadę jedności przekazywanego gospodarstwa rolnego tzn. jego niepodzielności.

W przedmiotowej sprawie ta zasada jedności przekazywanego gospodarstwa została naruszona, ponieważ gospodarstwo zostało podzielone na dwie osoby fizyczne tj. na dwóch producentów rolnych, a więc nie doszło do przekazania całości gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta.

W związku z powyższym został naruszony art.4ust.1 cyt. ustawy, a w tej sytuacji przewidziane ustawą dopłaty są nienależne.

Ponadto podnieść należy, że nie potwierdza się zarzut niewłaściwego działania organów i braku informacji. Wprost przeciwnie, skarżąca stwierdza w odwołaniu, że poinformowano ją oraz rodziców przekazujących gospodarstwo, że aby uzyskać dopłaty należy gospodarstwo przekazać w całości.

Z powyższych względów stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązujących przepisów, a skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)