Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1172/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 40 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1570/18 o odrzuceniu skargi A. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności dokumentu nadania ziemi postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu wskazał, że ww. decyzja została skarżącemu doręczona 5 czerwca 2018 r., zatem przedmiotowa skarga złożona 6 lipca 2018 r. została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął 5 lipca 2018 r. W związku z powyższym skarga podlegała odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. M., wskazując, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] maja 2018 r. została wadliwe doręczona, bowiem doręczono mu ją z pominięciem pełnomocnika, którego ustanowił w postępowaniu administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 40 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017, poz. 1257) jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Powyższy przepis nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w k.p.a. zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracji prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie (postanowienie SN z 9 września 1993 r., III ARN 45/93, OSNCP 1994, Nr 5, poz. 112). Przepis ten ma pełnić funkcję gwarancyjną dla ochrony interesów strony, która mając ustanowionego pełnomocnika i dokonując przez niego czynności procesowych nie może ponosić ujemnych konsekwencji prawnych z powodu braku doręczenia konkretnego rozstrzygnięcia w sprawie ustanowionemu pełnomocnikowi.

Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy A. M.wraz z pismem z 20 kwietnia 2018 r., stanowiącym ponaglenie, załączył pełnomocnictwo udzielone adw. U. B. Pełnomocnictwo to obejmuje reprezentowanie skarżącego przed organami administracji publicznej oraz w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie dokumentu nadania ziemi nr [...] wydanego przez Powiatową Komisję Ziemską w W. w dniu [...] grudnia 1947 r. Zaskarżona decyzja Ministra z [...] maja 2018 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, została zaś doręczona dorosłemu domownikowi adresata, którym był P. M., nie została natomiast doręczona pełnomocnikowi skarżącego.

W zaistniałej sytuacji nie sposób zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, jakoby w sprawie uchybiono terminowi do wniesienia skargi, skoro termin ten w ogóle nie zaczął biec. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych pominięcie pełnomocnika strony przy doręczaniu korespondencji w postępowaniu administracyjnym rodzi ten skutek, że termin do dokonania określonej czynności procesowej w ogóle się nie otwiera, bowiem w sprawie nie dokonano skutecznego doręczenia. Dopiero to zdarzenie prawne powoduje jego rozpoczęcie.

Jednocześnie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w orzekającym składzie znane jest orzecznictwo, zgodnie z którym w okolicznościach niniejszej sprawy skargę należałoby odrzucić z uwagi na jej przedwczesność. Sąd tego stanowiska jednak nie podziela. Takie postępowanie ocenić należałoby jako nadmierny formalizm, który prowadziłby jedynie do niepotrzebnego mnożenia postępowań i zakładania nowych tomów akt. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należy przyjąć, że pełnomocnik skarżącego, mimo wadliwego doręczenia, zapoznał się z decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2018 r. i wniósł skargę w terminie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.