Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 569/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 2, art. 277, art. 278, art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym skargi "X" S.A. w Z. G. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 26 listopada 2002r. sygn. akt I SA/Po 241/01 w sprawie ze skargi "X" S.A. w Z.G. na decyzję Izby Skarbowej w Z. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1995r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. /-/ Stanisław Małek


UZASADNIENIE

Izba Skarbowa w Z.G. decyzją z [...] uchyliła w części decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w Z. G. z 25 września 2000r. i określiła, za listopad 1995r., prawidłową wysokość nadwyżki podatku należnego nad naliczonym podlegającą zaniechaniu poboru, wysokość zobowiązania i zaległości podatkowej oraz odsetki od tej zaległości.

Na powyższą decyzję "X" S.A. wniosło skargę domagając się stwierdzenia nieważności ewentualnie jej uchylenia.

Minister Finansów decyzją z dnia 8 czerwca 2002r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.

"X" pismem z 14 listopada 2002r. cofnęło skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z 26 listopada 2002r. umorzył postępowanie.

"X" wniosło, na podstawie przepisu art. 273 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270), skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z 26 listopada 2002r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 maja 2006r. (sygn. I SA/Po 1839/04) odrzucił skargę o wznowienie, a następnie prawomocnie odrzucił skargę kasacyjną od tego postanowienia (orzeczenie z 7 marca 2007r.).

"X" wniosło 28 listopada 2007r. ponownie skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem, wskazując jako podstawę wznowienia przepis art. 273 § 2 ustawy p.p.s.a.

Postanowieniem z 28 maja 2009r. Sąd wznowił postępowanie, a 10 marca 2010r. umorzył postępowanie w sprawie ze skargi "X" na decyzję Izby Skarbowej z [...].

Naczelny Sąd Administracyjny na skutek skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej postanowieniem z 19 lipca 2010r. sygn. I FSK 731/10 uchylił postanowienia z 10 marca 2010r. oraz 28 maja 2009r. i przekazał sądowi I instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. Natomiast stosownie do art. 278 ustawy po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

Zdaniem NSA sąd I instancji nie rozważył, czy skarga o wznowienie została wniesiona w terminie. Porównanie dat wydania prawomocnego orzeczenia (26 listopada 2002r.) oraz wniesienia skargi o wznowienie (28 listopada 2007r.) mogłoby bowiem wskazywać, iż skarga jest spóźniona. Z kolei jako podstawę wznowienia przyjęto art. 273 § 2, a nie art. 271 pkt 2 dotyczący pozbawienia strony możności działania czy nienależytej reprezentacji, a tylko ta podstawa dawałaby możliwość zastosowania wyjątku, o którym mowa w art. 278 ustawy.

Wskazano również, iż w postępowaniu wznowieniowym sąd nie wydaje odrębnego postanowienia o wznowieniu, jeżeli w wyniku wstępnego badania skargi stwierdzi zachowanie wymogów formalnych. Brak było więc podstaw prawnych do wydania postanowienia z 28 maja 2009r.

Ponadto nie ma umocowania prawnego treść postanowienia z 10 marca 2010r. a z jego sentencji nie wynika, że postępowanie toczyło się w związku z wniesieniem skargi o wznowienie postępowania. Stosownie bowiem do przepisu art. 282 § 2 ustawy umorzyć można albo całe postępowanie wznowieniowe (np. z uwagi na cofnięcie skargi), albo po uprzednim uchyleniu zaskarżonego skargą o wznowienie orzeczenia umorzyć postępowanie wznowione. Nie można jednak orzec, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o umorzeniu postępowania ze skargi na decyzję organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie do art. 278 ustawy, po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Termin, o którym mowa w powyższym przepisie jest terminem prekluzyjnym, którego nie można przywrócić. Natomiast według art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2002r. została wniesiona w dniu 28 listopada 2007r. (k. 4 t. I akt sąd. sprawy o sygn. I SA/Po 566/10). Powołane postanowienie stało się prawomocne z dniem jego wydania (art. 57 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Dz. U. Nr 74, poz. 368, z późn. zm.). Tym samym wniesienie skargi o wznowienie nastąpiło po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia.

Wskazać należy, iż "X" jako podstawę wznowienia powołało przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., w myśl którego wznawia się postępowanie w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu a nie przepis dotyczący pozbawienia możności działania lub braku należytej reprezentacji (art. 271 pkt 2). Nie zachodził więc wyjątek, o którym mowa w art. 278 in fine.

Wobec powyższego, na podstawie wskazanych przepisów oraz przepisu art. 190 ustawy, postanowiono jak w sentencji.

/-/ Stanisław Małek