Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 561/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-04-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 par. 1 ustawy - P.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. we W. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych na urządzeniach do gier bez koncesji sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Wr 561/18 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 3 stycznia 2019 r., referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na okoliczność, że wnoszący - w jej imieniu - wniosek (T. M., jako pełnomocnik likwidatora spółki) nie wykonał wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku, tj. nie wykazał umocowania do składania w imieniu spółki oświadczeń woli, w tym do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Od w/w zarządzenia T. M. wniósł sprzeciw. Podniósł, że likwidator spółki udzielił mu pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed Sądem (WSA) i do podpisywania wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych. Do sprzeciwu załączył pełnomocnictwo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozstrzygnięcie referendarza sądowego nie narusza prawa.

Omówienie powodów, dla których sprzeciw nie jest zasadny, poprzedzić trzeba stwierdzeniem, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.

- dalej: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie,

w którym zaskarżony akt zmienia albo utrzymuje w mocy. Czyniąc to, w myśl art. 260

§ 2 p.p.s.a., działa jako sąd drugiej instancji i stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Sąd uznał, że zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. Referendarz sądowy prawidłowo bowiem przywołał treść art. 46 i art. 257 p.p.s.a., a następnie odniósł ją do sytuacji skarżącej, przyjmując, że skoro T. M. (pełnomocnik likwidatora spółki) został prawidłowo wezwany

i nie uzupełnił w terminie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. nie przedstawił pełnomocnictwa, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania spółki przed tut. Sądem, w tym do składania w jej imieniu wniosków

o przyznanie prawa pomocy, to wniosek taki należało pozostawić bez rozpoznania.

Wobec powyższego, rozstrzygnięcie referendarza sądowego - jako prawidłowe -Sąd utrzymał w mocy, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a.