Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 29/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk,, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.), Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Z. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie legalności robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Z. J. zwróciła się do Urzędu Miejskiego we W. w szeregu sprawach związanych z sąsiednią działką P. B., w tym w kwestii zrealizowanego przez sąsiada ogrodzenia od strony ulicy. W wyniku przeprowadzonych w tej kwestii czynności wyjaśniających decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. umorzył postępowanie w sprawie ogrodzenia od strony ul. [...] i ul. [...] we W. posesji stanowiącej własność P. B.. W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie jest bezprzedmiotowe. Ogrodzenia działki P. B. od strony ulic dokonano bowiem w latach [...], a w czasie kontroli nie stwierdzono nowego ogrodzenia.

Decyzja uzyskała przymiot ostateczności.

Pismem z dnia [...] r., poprzedzonym skierowanym do organu II instancji zażaleniem, Z. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłość prowadzonego przez PINB w Z. postępowania. W skardze niejasno opisała konflikt pomiędzy nią a sąsiadką, poruszając szereg kwestii nie związanych z prawem administracyjnym. Wspomniała jednak też o samowolnym ogrodzeniu i o tym, że o sprawę walczy od [...] r., a do skargi dołączyła ww. decyzję PINB oraz kserokopie korespondencji prowadzonej z PINB w przedmiocie wykonanego na działce sąsiada od strony ulicy ogrodzenia. W korespondencji tej organ wyjaśnił Z.J., że w sprawie ogrodzenia od strony ulicy nie ma i nie miała statusu strony postępowania.

Niewątpliwym jest tym samym, że skarga Z. J. dotyczy przewlekłości postępowania PINB w przedmiocie ogrodzenia, które to postępowanie trwa, jej zdaniem, od [...] r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że sprawa ogrodzenia została zakończona wydaniem ww. decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniesiona przez Z. J. skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Literalne brzmienie przepisu sugeruje, że możliwość uwzględnienia przez sąd skargi na przewlekłość bądź bezczynność organu ograniczona jest do przypadków, w których stan bezczynności lub przewlekłości postępowania trwa nadal w dacie wyrokowania. Tylko bowiem wówczas możliwym jest wydanie wyroku zobowiązującego organ do wydania w określonym terminie aktu bądź dokonania czynności. W ostatnim czasie w orzecznictwie sądów administracyjnych wytworzyła się także inna, oparta na wykładni celowościowej, korzystniejsza dla strony skarżącej linia interpretacyjna, stosownie do której wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, jednak przed dniem orzekania przez sąd, nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania. Wprawdzie bowiem wówczas nie można już zobowiązać organu do wydania aktu bądź dokonania czynności jednak uwzględnieniem skargi, w rozumieniu art. 149 p.p.s.a., jest również stwierdzenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny – por. np. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12. Nawet jednak ten pogląd, dopuszczający możliwość uwzględnienia skargi nie tylko w sytuacjach gdy w dacie orzekania stan przewlekłości bądź bezczynności dalej istnieje lecz również w sytuacjach gdy po wniesieniu skargi stan ten przestał istnieć, nie zezwala na to by badać stan bezczynności bądź przewlekłości postępowania, który to stan przestał istnieć jeszcze przed wniesieniem przez stronę skargi. Jeśli bowiem już przed wniesieniem skargi organ wydał akt, do wydania którego był zobligowany, to w takiej sytuacji skarga jako nieuzasadniona musi zostać oddalona. Już w dacie jej wniesienia przedmiot skargi (bezczynność bądź przewlekłość) bowiem nie istniał.

W konsekwencji powyższych rozważań skarga Z. J. musiała zostać oddalona. Jak bowiem wynika z przedłożonych Sądowi akt sprawy organ I instancji już w dniu [...] r., tj. ponad [...] lata przed datą wniesienia przez Z. J. skargi, wydał, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, decyzję [...] umarzającą postępowanie w sprawie ogrodzenia przez P. B. stanowiącej jego własność posesji od strony ul. [...] i ul. [...] w W.. Okoliczność ta jest zresztą bezsporna albowiem skarżąca sama o fakcie wydania przez organ umarzającego postępowanie rozstrzygnięcia informuje w skardze dołączając do niej kopię ww. decyzji. To natomiast, że zdaniem skarżącej wydana przez organ decyzja zawiera wady nie podlega kontroli w ramach postępowania w przedmiocie bezczynności organu bądź przewlekłości prowadzonego przezeń postępowania. Podkreślenia wymaga też, iż przedmiotowa decyzja jest ostateczna, pozostaje w obrocie prawnym, nie zostało też wszczęte żadne postępowanie nadzwyczajne zmierzające do jej wzruszenia.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.