Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2465/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 331/12 o odrzuceniu skargi R. D. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 331/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. D. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2002 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżącemu nie została doręczona decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2002 r., a zatem termin do wniesienia przez niego skargi należało liczyć od dnia ostatniego doręczenia stronie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. Jak wynika z akt sprawy rozstrzygnięcie to zostało najpóźniej doręczone stronom biorącym udział w postępowaniu w dniu 30 lipca 2002 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że skarga złożona przez R. D. w dniu w dniu 6 kwietnia 2012 r. została wniesiona z uchybieniem terminu.

Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia wniósł R. D. , zaskarżając je w całości i zarzucając mu:

1) naruszenie art. 109 § 1 w zw. z art. 14 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwą ich wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu, że doręczenie decyzji administracyjnej pozostałym stronom - z pominięciem skarżącego - jest równoznaczne z doręczeniem decyzji również skarżącemu, gdy tymczasem zgodnie z art. 109 § 1 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej, a jedynie w wyjątkowych wypadkach określonych w § 14 § 2 k.p.a. w zw. z art. 109 § 2 k.p.a., ogłasza się ją stronom ustnie; w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja nigdy nie została doręczona skarżącemu - o jej wydaniu dowiedział się on dopiero w dniu 9 marca 2012 r. z pisma Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 marca 2012 r. nr SN-III.750.61.2012.1O

2) naruszenie art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnemu poprzez jego niewłaściwą wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu, że przewidziany w nim 30 - dniowy termin na wniesienie skargi liczony od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie odnosi się, także do przypadku nie otrzymania przez skarżącego rozstrzygnięcia w sprawie - o ile rozstrzygnięcie to zostało doręczone pozostałym stronom postępowania,

3) naruszenie art. 156 k.p.a. poprzez niewłaściwą jego wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu, że wniesienie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej obwarowane zostało 30 - dniowym terminem liczonym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, podczas gdy zgodnie z art. 156 k.p.a. wniesienie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej nie było w niniejszej sprawie ograniczone jakimkolwiek terminem,

4) naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnemu poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę do WSA w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu w dniu 9 marca 2012 r. decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] (doręczenie nastąpiło pismem Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 marca 2012 r. nr SN-III.7S0.61.2012.10).

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o rozpatrzenie sprawy pod nieobecność skarżącego bądź jego pełnomocnika.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż skarżący nie z własnej winy nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, a o decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2002 r. dowiedział się z pisma tego organu z dnia 6 marca 2012 r. nr SN-IH.750.61.2012.10, do którego decyzja ta w formie kserokopii została załączona. Z tego też względu, skoro skarżący wniósł w terminie 30 dni od otrzymania wyżej wymienionego pisma Wojewody Wielkopolskiego skargę do WSA w Poznaniu, to dotrzymał on przewidzianego w tym zakresie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie brał udziału w postępowaniu przed organami administracyjnymi i nie były mu doręczane akty administracyjne wydawane w tym postępowaniu, w szczególności zaskarżona decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lipca 2002 r. Należy zatem uznać, iż w tych okolicznościach sprawy prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, iż wniesienie skargi w dniu 6 kwietnia 2012 r. (po upływie prawie 10 lat od wydania decyzji) nastąpiło z uchybienie terminu do jej wniesienia. Tym samym za niezasadny uznać należy zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przez Sąd I instancji art. 109 § 1 w zw. z art. 14 § 1 k.p.a. oraz art. 53 § 1 p.p.s.a.

Za niezasadny uznać należy również zarzut dotyczący naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Okoliczność, iż skarżący dopiero w dniu 9 marca 2012 r. otrzymał zaskarżoną decyzję jako załącznik do innego pisma Wojewody Wielkopolskiego nie oznacza, że decyzja ta w tym dniu została skarżącemu doręczona. Doręczenie decyzji jest czynnością procesową organu administracji i z takim doręczeniem związane są skutki prawne. Tym samym nie można przyjąć, iż zapoznanie się w marcu 2012 r. z decyzją przez skarżącego, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym i któremu nie została doręczona decyzja przez organy administracji oznacza, że od tego momentu należy liczyć termin do wniesienia skargi. Takie stanowisko prowadziłoby do naruszenia zasady trwałości decyzji administracyjnych, określonej w art. 16 § 1 k.p.a. oraz godziłoby w pewność obrotu prawnego. Decyzja ostateczna wchodzi do obrotu prawnego wywołując skutki prawne wobec jej adresatów, jak również wobec innych uczestników obrotu prawnego.

Ponadto wskazać należy, iż okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i organ nie doręczał jej decyzji może stanowić podstawę do żądania wznowienia tego postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) a nie stwierdzenia nieważności decyzji, czego domaga się strona skarżąca.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.