Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1057/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 § 2, art. 58 § 1 pkt 6 i § 3, art. 154 § 1, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant Ref. stażysta Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 lutego 2016 r. sprawy ze skargi L. J. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 488/12 postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2015 r. L. J., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a.").

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że od wydania prawomocnych orzeczeń w sprawie minęło ponad osiem miesięcy, a jest ona bardzo dobrze znana SKO w P. Podkreślono, że skarga została poprzedzona pisemnymi wezwaniami SKO w P. do załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W sprawie poddanej sądowej kontroli należy podkreślić, że ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658, dalej w skrócie: "ustawa nowelizująca") poprzez art. 1 pkt 42 lit. a) zmieniła dotychczasowe brzmienie art. 154 § 1 P.p.s.a.

W wyniku tej nowelizacji art. 154 § 1 otrzymał następujące brzmienie: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny".

Zmieniając dotychczasowe brzmienie art. 154 § 1 P.p.s.a. usunięto kwestię dotyczącą bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Tym samym nowe brzmienie art. 154 § 1 P.p.s.a. wyklucza możliwość zaskarżenia w trybie tego przepisu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu administracyjnego oraz żądania w związku z tym wymierzenia temu organowi grzywny (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 511/15; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Oceniając dopuszczalność skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za niewykonanie wyroku WSA w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2012 r. o sygn. akt II SA/Po 488/12 należało stwierdzić, że w związku ze zmianą brzmienia art. 154 § 1 P.p.s.a. stronie nie służy skarga na niewykonanie tego wyroku. W obecnym stanie prawnym skarga na niewykonanie wyroku służy bowiem wyłącznie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 681/15; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Tymczasem, wyrok tut. Sądu z dnia 13 grudnia 2012 r. o sygn. akt II SA/Po 488/12 dotyczył uchylenia decyzji organu I i II instancji, a jego ewentualne niewykonanie nie podlega zaskarżeniu w trybie znowelizowanego art. 154 § 1 P.p.s.a. Z tych względów należało skargę w niniejszej sprawie odrzucić, gdyż jej wniesienie w obecnym stanie prawnym było niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Nadto Sąd zauważa, że w świetle art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym mu ustawą nowelizującą, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W związku z nowym brzmieniem art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd nie miał zatem podstaw do zasądzenia stronie skarżącej zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.