Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 452/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót zabezpieczających postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót zabezpieczających S. w T. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec niedostatecznego uzasadnienia wniosku, na wezwanie Sądu w piśmie skarżącej z dnia 25 lipca 2016 r. wskazano, że obowiązek wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do zadłużenia S. i konieczności rezygnacji z wielu robót niezbędnych do utrzymania budynku w należytym stanie technicznym. Koszty poniesione na roboty wskazane w zaskarżonej decyzji nie zostaną skarżącej zwrócone. S. upatruje również szkodę dla siebie w wykonaniu zaskarżonej decyzji w tym, że właściciel mieszkania, w wyniku zaniechań którego doszło do zagrzybienia lokali, którego dotyczy kwestionowana decyzja, będzie premiowany remontem na koszt S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wskazać należy, że orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.).

W niniejszej sprawie skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych zabezpieczających spowodowanie znacznej szkody upatruje w konieczności zadłużenia się, niemożliwości odzyskania środków poniesionych na roboty wskazane w zaskarżonej decyzji i w braku możliwości przeprowadzenia innych niezbędnych robót.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że zweryfikowanie przez Sąd tego, jakie koszty S. poniesie oraz czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej i kosztem innych robót budowlanych, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych i potwierdzonych informacji o wysokości szacowanych kosztów robót budowlanych oraz o rzeczywistej (aktualnej) sytuacji finansowej S., np. poprzez podanie wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych ewentualnych wierzytelności. Nie stanowi także dowodu potwierdzającego zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożonego w roku 2016 roczny plan remontów na 2015r., ani tez pięcioletni plan remontów.

W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała istnienia tych przesłanek. Nie przedłożyła bowiem żadnych dokumentów, na których oparła swoją argumentację, a które wskazywałyby na wysokości szacowanych kosztów związanych z wykonaniem prac nakazanych zaskarżoną decyzją oraz na zobrazowanie jej aktualnej kondycji finansowej. Tym samym strona skarżąca uniemożliwiła Sądowi pełną ocenę jej sytuacji w kontekście wymogów stawianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można również zgodzić się z twierdzeniami Spółki, że poniesienie kosztów wykonania robót budowlanych, o których mowa w zaskarżonej decyzji ma charakter nieodwracalny.

Zwrócić uwagę należy także, że materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił m.in. art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), co oznacza, że S. nakazano usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku z uwagi na zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Nie oceniając prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż nie jest to przedmiotem postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, przyznać należy, że zagrożenie dla zdrowia mieszkańców przedmiotowego obiektu związane zagrzybieniem lokali, przejawiające się niebezpieczeństwem wystąpienia różnego rodzaju schorzeń aż do powstania zmian nowotworowych, przemawia za uznaniem, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niewątpliwie nie leżałoby w interesie publicznym, któremu w niniejszej sprawie należy przyznać pierwszeństwo przed interesem skarżącej w zakresie oceny skutków wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji