Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 872/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1,3,5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R.K. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta D. z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...] w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2011 roku, nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta D. z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...]


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2011r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. po rozpoznaniu odwołania R.K. od decyzji Burmistrza Miasta D. z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości uchyliło decyzję organu I instancji w części dotyczącej wskazania terminu i sposobu wniesienia jednorazowej opłaty planistycznej i w tej części umorzyło postępowanie pierwszej instancji, a w pozostałym zakresie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję złożył R.K. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta D. z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić należy, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.

Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "... warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." – (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005 r. str. 168).

Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, nie został w żaden sposób uzasadniony, nie został także poparty żadnymi argumentami. Samo sformułowanie wniosku o wstrzymanie decyzji organu I instancji w petitum skargi, nie może stać się punktem wyjścia do dokonania jego merytorycznej oceny, jeżeli brak jest jego uzasadnienia, nie czyni bowiem zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą być następstwem wykonania decyzji.

Wobec tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie został przez skarżącego uzasadniony, Sąd pozbawiony został możliwości jego oceny.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.