Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 281/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2020-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 6 sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. K. (dalej jako skarżąca, strona) wniosła do tut. Sądu pismo, w którym wskazała, że składa zażalenie na postępowanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 12.08.2020 r. W piśmie tym wskazała również na znak sprawy ([...]).

Z akt sprawy i odpowiedzi na skargę organu wynika, że w dniu 6.08.2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wydał postanowienie o nr [...] (podanym przez stronę w skardze) w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Organ zakwalifikował zatem wniesione przez stronę pismo jako skargę na ww. postanowienie z dnia 6.08.2020 r. Organ wyjaśnił w odpowiedzi na skargę, że ww. postanowienie doręczono stronie w dniu 17.08.2020 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16.09.2020 r. Skarga została nadana przez stronę w dniu 25.09.2020 r. a zatem z uchybieniem terminu.

Mając na uwadze powyższe, a także fakt, iż strona w skardze wskazała, iż składa zażalenie na postępowanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 12.08.2020 r. na podstawie przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) [dalej jako: p.p.s.a.] skarżącą wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia i przekazanie informacji, czy skarga wniesiona w dniu 25.09.2020 r. dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 6 sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, co zdaje się wynikać z wskazanego w skardze numeru zaskarżonego rozstrzygnięcia ([...]), czy też może innego rozstrzygnięcia skoro strona w skardze wskazuje, że składa zażalenie na postępowanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 12.08.2020 r.

W wezwaniu tym poinformowano, że dokładne określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do skarżącej i nie może być przedmiotem domniemania Sądu. Natomiast brak precyzyjnego wskazania przez stronę jakiego rozstrzygnięcia dotyczy skarga, stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu. W związku z powyższym skarżąca powinna wskazać, jakiego dokładnie rozstrzygnięcia dotyczy skarga poprzez wskazanie rodzaju skarżonego aktu (np. decyzji, postanowienia), organu, który wydał ten akt, przedmiotu sprawy jak i daty wydania aktu oraz jego numeru.

Zawarto także pouczenie, że informacja w powyższym zakresie powinna zostać udzielona w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wezwanie do dokonania powyższej czynności doręczone zostało skarżącej w dniu 9.11.2020 r.

Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 16.11.2020 r.

Skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.

Dokładne określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do skarżącej i nie może być przedmiotem domniemania Sądu. Natomiast brak precyzyjnego wskazania przez stronę jakiego rozstrzygnięcia dotyczy skarga, stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu.

Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W doktrynie przyjmuje się, że wymóg określony w art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest spełniony, jeżeli skarżący (w skardze) poda informacje, które pozwolą ustalić, o jaki akt lub czynność chodzi (zob. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 206). W istocie wymóg ten sprowadza się zatem do konieczności oznaczenia w skardze przynajmniej numeru i daty wydania zaskarżonego aktu lub daty podjęcia zaskarżonej czynności oraz jej przedmiotu, ewentualnie – w przypadku wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania organu – wskazania przedmiotu sprawy, której zarzucana bezczynność lub przewlekłość postępowania dotyczy.

Wniesiona przez skarżącą skarga była nieprecyzyjna w zakresie oznaczenia przedmiotu zaskarżenia. Z jednej strony skarżąca podała znak sprawy ([...]), ale jednocześnie wskazała, że składa zażalenie na postępowanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 12.08.2020 r.

Z powyższych względów konieczne było wezwanie skarżącej, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez precyzyjne oznaczenie przedmiotu zaskarżenia, tj. wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia bądź innego aktu) lub zaskarżonej czynności.

Wezwanie w tym przedmiocie (wraz z pouczeniem, że jego niewykonanie w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi) doręczono skarżącej prawidłowo w dniu 9.11.2020 r. Termin do wykonania wezwania upłynął zatem z dniem 16.11.2020 r.

Skarżąca w zakreślonym terminie nie odpowiedziała na wezwanie Sądu.

Uznać wobec tego należy, że strona, pomimo wezwania, nie spełniła wymogu określonego w art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Okoliczność ta uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia